Loader

24 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Η εβδομάδα γευσιγνωσίας του ask με βρήκε ν’ αμφιταλαντεύομαι ανάμεσα σε Dos Hermanos και Altamira. Στο δεύτερο είχα πάει προ 15ετίας περίπου, τότε που ακόμα δεν είχα ιδέα από εστιατόρια και ιδίως από πολυεθνική κουζίνα. Βέβαια τότε υποτίθεται ότι ήταν στα φόρτε του, τα τελευταία χρόνια δεν είχε και την καλύτερη φήμη, οπότε θα ήθελα να δω μετά από τόσα χρόνια πως έχει εξελιχθεί.

Μιας όμως και η Δευτέρα ήταν και η μόνη μέρα που με βόλευε επέλεξα το Dos με λίγη επιφυλακτικότητα μπορώ να πω, καθώς μου είχε μείνει στο μυαλό η κριτική του αγαπημένου fratello που δεν ήταν ιδιαιτέρως ενθαρρυντική. Στον αντίποδα η συζήτηση με τον επίσης αγαπημένο Jim… έδινε αρκετά bonus. Τελικά και έχοντας διαβάσει όλων των φίλων τις κριτικές γύρω από αυτή την ενδιαφέρουσα εβδομάδα, συμπεραίνω πως τελικά μάλλον έκανα την πιο σωστή επιλογή. Ο καταλληλότερος βέβαια άνθρωπος να μας διαφωτίσει πάνω σε αυτό θα ήταν κάποιος από τους διαχειριστές του site που παραβρέθηκε σε όλες τις βραδιές.

Εγώ πάντως έμεινα απολύτως ικανοποιημένη από τη συγκεκριμένη εμπειρία σε όλους τους τομείς. Ξεκινώντας από το περιβάλλον, την εξυπηρέτηση, το φαγητό και την παρέα βεβαίως.
Επειδή όμως η τακτική μου είναι γνωστή και οι λόγοι ευνόητοι και πρωτίστως επειδή μου άρεσε πάρα πολύ το φαγητό στο Dos Hermanos, επέστρεψα σύντομα με την παρέα μου για repeat.

Και για να τα πάρω με τη σειρά

Ο χώρος μου άρεσε πολύ. Είναι όμορφος, προσεγμένος και κομψός, σε επίπεδα. Τα ξύλινα βαριά τραπέζια με τις άνετες καρέκλες με ψηλή πλάτη σε διαφορετικούς χρωματισμούς ανά επίπεδο, σε κάνουν να αισθάνεσαι ότι τρως στην τραπεζαρία ενός αρχοντικού σπιτιού. Ο φωτισμός παίζει σωστά με τα ωραία φυτά και την υπόλοιπη διακόσμηση και τα χρώματα που ενώ και αυτά ποικίλουν, ούτε κουράζουν, ούτε είναι κιτς. Η μικρή δε αυλίτσα που υπάρχει στο βάθος αριστερά κατεβαίνοντας μόλις μερικά σκαλάκια… είναι ακόμα πιο μαγική, με ξύλινα τραπέζια και καναπέδες με vingage υφάσματα, ωραίες τεχνοτροπίες στους τοίχους και βέβαια τον πολυσυζητημένο -φωτισμένο- πίνακα με την “φρειδού” (λέγε με frida kahlo) που ομολογουμένως προσθέτει μια επιπλέον ατμοσφαιρική νότα στο περιβάλλον. Στον επάνω όροφο στο ίδιο μοτίβο χρωμάτων- τραπεζοκαθισμάτων, φιλοξενούνται οι καπνίζοντες. Κάτω μου αρέσει περισσότερο έτσι κι αλλιώς. Οι τουαλέτες επίσης είναι ωραίες και πολύ καθαρές παρά την κοσμοσυρροή.

Η εξυπηρέτηση παίρνει ξεκάθαρα τέσσερα από την πρώτη επίσκεψη και τρία από την δεύτερη μόνο και μόνο για την καθυστέρηση των πιάτων και συνεπώς την μη ομαλή ροή τους και θα εξηγήσω παρακάτω τι εννοώ*. Αν υπήρχε μισό θα πήγαινει υπέρ του μαθητή, αλλά επειδή δεν υπάρχει και για να προλάβω τις κακοπροαίρετες γλώσσες... θα βάλω τρια.

Βέβαια να σημειωθεί πως η πρώτη ήταν καθημερινή και γενικά δεν είχε πολύ κόσμο και η δεύτερη Σάββατο βράδυ όπου το μαγαζί ήταν φουλ πάνω-κάτω…οπότε μια κατανόηση είναι απαραίτητη! Το ζευγάρι ιδιοκτητών που το έχουν γνωρίζουν άψογα την δουλειά τους, την πονάνε και αυτό φαίνεται στη φροντίδα με την οποία έχουν αγκαλιάσει την επιχείρησή τους. Δεν θα άντεχε άλλωστε τόσα χρόνια αν δεν έκαναν τόσο καλά τη δουλειά τους. Από τις επιλογές πρώτων υλών, από την ευγένεια και το ήθος τους απέναντι στον πελάτη, από τη φροντίδα του χώρου… τα πάντα. Και βέβαια κανένα παράπονο ούτε από το υπόλοιπο team στο service που έκανε ό, τι μπορούσε για να περάσουμε όμορφα.

Οι ξένες επιλογές στη μουσική από τον συμπαθέστατο Μεξικάνο Dj άψογες. Παρασκευές και Σάββατα μας ενημέρωσαν ότι θα έχουν και live μουσική καθώς και latin χορό από ένα ζευγάρι που είχαμε κι εμείς τη χαρά ν’ απολαύσουμε κατά τη δεύτερη επίσκεψη, που παροτρύνει και τους πελάτες που έχουν τη διάθεση να συμμετέχουν.

Πριν περάσω στο φαγητό να πω αναφορικά με την ημέρα γευσιγνωσίας ότι πέρα από τις τριών ειδών τεκίλες (Don Julio blanco, reposando, παλαιωμένη) που μας παρουσίασαν και γευτήκαμε βεβαίως, τα κοκτέιλ (μαργαρίτες με μάνγκο, φρούτα του πάθους, καρπούζι, φράουλα, λεμόνι και φραγκόσυκο), τα σφηνάκια με τον κάκτο (ο οποίος όντως θυμίζει και "μυρίζει" πράσινο φασολάκι) και την paloma που ήπιαμε, ακολουθούσε πάντα αναλυτικότατη περιγραφή από τον συμπαθέστατο ιδιοκτήτη Μεξικάνικης καταγωγής τόσο για την προέλευση όσο και για την διαδικασία παραγωγής του κάθε είδους. Βεβαίως και στα φαγητά γινόταν ακριβώς το ίδιο μετά από κάθε πιάτο που σερβιριζόταν.

Έντεκα διαφορετικές γεύσεις πέρασαν εκείνη τη μέρα από το τραπέζι μας εις διπλούν και τριπλούν και φυσικά από το στομάχι μας. Με τα τρία διαφορετικά γλυκά (εις διπλούν και αυτά) δεκατέσσερεις γεύσεις σύνολο. Εκπληκτική εμπειρία και φιλοξενία και τους ευχαριστούμε για όλα, τόσο τους οικοδεσπότες όσο και τους παράγοντες του ask4food γι’ αυτή τη διοργάνωση.

Θα περιγράψω αναλυτικά την δεύτερη επίσκεψη μιας και για τις υπόλοιπες έχουν μιλήσει αναλυτικότατα οι προηγηθέντες φίλοι και όχι μόνο… αφού διαπιστώνω διαβάζοντας την πρόσφατη κριτική του χρήστη fagitokritis… που αναφέρεται στην συγκεκριμένη ημέρα γευσιγνωσίας και τον οποίο δεν γνώρισα ποτέ ως χρήστη, ότι δια της ατόπου απαγωγής, πρόκειται για κάποιον από το site, πράγμα που δεν σας κρύβω ότι δεν βρίσκω και τόσο πρέπον για προφανείς λόγους. Αnyway.

Μετά από λίγες ημέρες λοιπόν και συγκεκριμένα βράδυ Σαββάτου 30/09/2017 τρία άτομα, ξεκινήσαμε με:

- Nachos τα οποία δεν χρεώθηκαν

Ανάμεικτα από καλαμποκένια και σταρένια με σπανάκι τορτίγια, συνοδευόμενα από καυτερή sauce ποικιλίας chili πιπεριών. Από τα ωραιότερα που έχω γευτεί. Αυτά δε με το σπανάκι είναι απλά άπαιχτα. Αφράτα και νόστιμα.

- Taquitos κοτόπουλο χ 7€

Τραγανή σταρένια tortilla σε σχήμα φλογέρας (4 τμχ), με γέμιση από κοτόπουλο ψημένη σε μαντεμένιο φούρνο. Σερβιρίστηκαν με guacamole sauce και soure cream σε πολύ καλή ποσότητα και ελάχιστη σαλάτα για γαρνιτούρα. Ωραίο και ζουμερό το κοτόπουλο με τα υπόλοιπα λαχανικά και μπαχαρικά της γέμισης. Άψογο ξεκίνημα.

- Chimichanga με κιμά χ 12€

Πικάντικος μοσχαρίσιος κιμάς τυλιγμένος σε τραγανή σταρένια tortilla με topping sour cream. Συνοδεύτηκε με ρύζι και φωλιά πουρέ φασολιού μέσα σε φωλιά τορτίγιας. Τα αρώματα που αναδύονταν από τον κιμά αναδείκνυαν το συγκεκριμένο πιάτο.

- Enchiladas με κοτόπουλο χ 11,50€

Καλαμποκένια tortilla αυτή τη φορά, μαγειρεμένη σε chili sauce, με γέμιση από ψιλοκομμένο μαγειρευτό κοτόπουλο. Γαρνίρεται με τυρί, ψήνεται στο φούρνο και σερβίρεται με topping enchiladas sauce & sour cream. Συνοδεύτηκε επίσης με ρύζι. πράσινη σαλάτα και φωλιά με πουρέ φασολιού. Mου άρεσε πάρα πολύ και αυτό το πιάτο καθώς και η καλαμποκίσια τορτίγια, όπως καθετί καλαμποκίσιο άλλωστε.

- Fajitas mix χ 15,50€

Μοσχάρι και κοτόπουλο στήθος κομμένο σε φιλετίνια, μαριναρισμένα σε chili και ψημένα στη σχάρα με ψιλοκομμένο κρεμμύδι, τρίχρωμες πιπεριές και φρέσκια ντομάτα. Σερβίρεται σε καυτό μαντεμένιο σκεύος και συνοδεύεται από ζεστές σταρένιες tortillas, guacamole, sour cream & μεξικάνικο ρύζι.

Αν σας αρέσει να φτιάχνετε κατά ένα τρόπο σαντουιτσάκια μόνοι σας, είναι το κατάλληλο πιάτο. Εμείς με την παρέα μου το απολαμβάνουμε πάντα… ειδικά όταν από το πολύ γέμισμα… δεν κλείνει το πιτάκι ή σκίζεται! Τη στιγμή δε που έρχεται τσιτσιριστό το πιάτο είναι πραγματικά εντυπωσιακό το γεγονός ότι όλοι θέλουμε να το πάρουμε μπροστά μας και τσουρουφλίζονται τα χέρια μας. Ναι είναι ακριβό πιάτο αλλά φτάνει άνετα για δύο άτομα μαζί με τα υπόλοιπα. Εμείς που ήμασταν τρεις ζητήσαμε έξτρα πιτάκια τα οποία χρεώθηκαν + 2€.

- Ψαρονέφρι Mexican mango x 12,50

Aυτό το πιάτο το λάτρεψα από την πρώτη φορά που το δοκίμασα! Mαριναρισμένο ψαρονέφρι στη σχάρα με mango και chipotle sauce. Συνοδεύεται με μεξικάνικο ρύζι, ρόκα και φρέσκο κόλιανδρο. Ζουμερό και πεντανόστιμο το κρέας σε καλή μερίδα με μια λαχταριστή πικάντικη σάλτσα. Με μια λέξη εξαιρετικό!

- Μεξικάνικο ρύζι χ 3€

Ανάμεικτο με λαχανικά και κόλιανδρο που του χαρίζει αυτό το υπέροχο άρωμα.

*Σ’ αυτό το σημείο να αναφέρω τις αστοχίες στην εξυπηρέτηση στην δεύτερη επίσκεψη που είναι α) παρότι τα τρία από τα έξι πιάτα που επιλέξαμε περιείχαν ρύζι, ο σερβιτόρος δεν μας καθοδήγησε στο να μην πάρουμε έξτρα μερίδα. Όχι ότι δεν το φάγαμε αλλά έπρεπε να μας ενημερώσει (εγώ δεν το θυμόμουν) και β) υπήρξε πολύ μεγάλη καθυστέρηση στο σερβίρισμα που ναι μεν δικαιολογήσαμε λόγω Σαββατόβραδου, αλλά μετά ήρθαν ό-λ-α τα πιάτα μαζί, με αποτέλεσμα να μην έχουμε τον επιθυμητό χώρο στο τραπέζι μας αλλά ούτε τον χρόνο ν’ απολαύσουμε ομαλά την ροή των πιάτων που ήταν και το σημαντικότερο.

Μάλιστα ο ίδιος σερβιτόρος ερχόμενος στο τραπέζι μας κάποια στιγμή μας είπε ότι κάνουμε ένα λάθος… αφήνουμε το ψαρονέφρι τελευταίο και αν κρυώσει θα είναι κρίμα γιατί δεν θα έχει το ίδιο γευστικό αποτέλεσμα. Συμφωνώ. Όμως το λάθος δεν ήταν δικό μας αλλά της κουζίνας που έβγαλε όλα τα πιάτα μαζί και δεν ξέραμε τι να πρωτοδοκιμάσουμε. Αυτό ήταν το μόνο παράπονο, που θα παραβλέψω γιατί η υπόλοιπη εμπειρία ήταν εξαιρετική.

Και περνάμε στα γλυκά που συνολικά και από τις δύο επισκέψεις τα δοκίμασα σχεδόν όλα. Φτιάχνονται όλα από τους ίδιους και είναι αξιοπρεπέστατα μπορώ να πω. Αυτά που δοκίμασα στην δεύτερη επίσκεψη λοιπόν είναι τα:

- Μεξικάνικη μηλόπιτα με παγωτό (στον κατάλογο χ 6,5€ σκέτη, με παγωτό 7,50€)

Είναι σκεπαστή από εξαιρετικό χειροποίητο φύλλο τραγανό που μέσα έχει κλείσει κομμάτια μήλου με κανέλα. Σερβίρεται ζεστή, πασπαλισμένη με άχνη και κανέλα και το παγωτό βανίλια που συνοδεύει την κάθε μπουκιά συμπληρώνει την πολύ ωραία γεύση. Κι εγώ που δεν είμαι fan αυτού του γλυκού το προτείνω ανεπιφύλακτα.

- Σουφλέ σοκολάτας με παγωτό (στον κατάλογο 6,5€ σκέτο, με παγωτό 7,50€)

Καλή ποσότητα και πολύ ωραίο σε εκτέλεση. Συγκριτικά με κάθε άλλο εστιατόριο που έχω δοκιμάσει αυτό το γλυκό, λέω με σιγουριά πως είναι από τα πιο αξιόλογα.

Για τα παραπάνω με νερό βρύσης, 2 κόκα κόλες (3€ έκαστη) και κερασμένα τα δύο υπέροχα γλυκά καθώς και μια μποτίλια με μαργαρίτα καρπούζι (την οποία είχα ξεχωρίσει από την πρώτη φορά) αφού μας άφησαν να επιλέξουμε τη γεύση η οποία αντιστοιχούσε σε 3 ποτήρια για όλους μας… πληρώσαμε 69,50€ ήτοι 23,16€/άτομο και αυτά που φάγαμε άξιζαν και το τελευταίο λεπτό του ευρώ.

Το τηγανιτό παγωτό (χ 6,50€ στον κατάλογο) με την εξαιρετική κρούστα από τριμμένο μπισκότο, καστανή ζάχαρη και κανέλα είναι επίσης ένα γλυκό που αξίζει να δοκιμάσετε. Και κατά τη γνώμη μου είναι από τα top του Dos μαζί με την μηλόπιτα. Το cheesecake oreo συμπαθητικό επίσης στα 6,5€ +1 ευρώ για επιπλέον παγωτό.

Συμπερασματικά έχοντας μέχρι τώρα εμπειρία από Αmigos, El taco bueno, Mεξικάνο και Ancho Mexican grill (που οκ είναι πιο fast food αλλά το βάζω και αυτό), μπορώ να πω με σιγουριά ότι το Dos Hermanos έχει την πιο αντιπροσωπευτική, πιο ωραία και πιο ποιοτική Μεξικάνικη κουζίνα!

Έχει καλής ποιότητας πρώτες ύλες και πάνω απ’ όλα Κ-Α-Θ-Α-Ρ-Ε-Σ γεύσεις! Καταλαβαίνεις τι τρως. Συνήθως αυτό που με χαλάει στα Μεξικάνικα είναι ο αχταρμάς γεύσεων που δεν επιτρέπει να ξεχωρίζεις τις πρώτες ύλες. Πουρέδες φασολιών, καλαμπόκια, τυριά, κιμάδες και σάλτσες γίνονται ένα. Στο Dos ξεχωρίζεις το κάθε πιάτο, τα υλικά του, τα αρώματά του, τα μπαχαρικά του… τα πάντα!

Είναι από εκείνα τα εστιατόρια που ξέρουν να κάνουν τη διαφορά στη Μεξικάνικη κουζίνα! Σέβεται τον πελάτη του και είναι ικανό να προσφέρει εκτός από καλής ποιότητας πρώτες ύλες και μεγάλου εύρους γευστικές εντάσεις, μια πολύ όμορφη συνολικά εμπειρία που δεν θ’ απογοητεύσει τον επισκέπτη ακόμα κι αν χρειαστεί να πληρώσει κάτι παραπάνω από τα συνηθισμένα.

Ναι, αν δεν υπήρχαν τα κεράσματα η συνολική εμπειρία εκείνης της βραδιάς θα κόστιζε περί τα 30€ το άτομο. Όμως θα ξαναπώ πως το φαγητό, η περιοχή, το περιβάλλον και η συνολική εμπειρία γενικότερα τα αξίζουν και με το παραπάνω, έστω κι αν δεν το επιτρέπει η τσέπη μας για πολύ συχνά. Αξίζει η επίσκεψη ακόμα κι αν χρειάζεται να διανύσει κανείς αρκετά χιλιόμετρα.

Προτείνεται.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

24 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Η εβδομάδα γευσιγνωσίας του ask με βρήκε ν’ αμφιταλαντεύομαι ανάμεσα σε Dos Hermanos και Altamira. Στο δεύτερο είχα πάει προ 15ετίας περίπου, τότε που ακόμα δεν είχα ιδέα από εστιατόρια και ιδίως από πολυεθνική κουζίνα. Βέβαια τότε υποτίθεται ότι ήταν στα φόρτε του, τα τελευταία χρόνια δεν είχε και την καλύτερη φήμη, οπότε θα ήθελα να δω μετά από τόσα χρόνια πως έχει εξελιχθεί.

Μιας όμως και η Δευτέρα ήταν και η μόνη μέρα που με βόλευε επέλεξα το Dos με λίγη επιφυλακτικότητα μπορώ να πω, καθώς μου είχε μείνει στο μυαλό η κριτική του αγαπημένου fratello που δεν ήταν ιδιαιτέρως ενθαρρυντική. Στον αντίποδα η συζήτηση με τον επίσης αγαπημένο Jim… έδινε αρκετά bonus. Τελικά και έχοντας διαβάσει όλων των φίλων τις κριτικές γύρω από αυτή την ενδιαφέρουσα εβδομάδα, συμπεραίνω πως τελικά μάλλον έκανα την πιο σωστή επιλογή. Ο καταλληλότερος βέβαια άνθρωπος να μας διαφωτίσει πάνω σε αυτό θα ήταν κάποιος από τους διαχειριστές του site που παραβρέθηκε σε όλες τις βραδιές.

Εγώ πάντως έμεινα απολύτως ικανοποιημένη από τη συγκεκριμένη εμπειρία σε όλους τους τομείς. Ξεκινώντας από το περιβάλλον, την εξυπηρέτηση, το φαγητό και την παρέα βεβαίως.
Επειδή όμως η τακτική μου είναι γνωστή και οι λόγοι ευνόητοι και πρωτίστως επειδή μου άρεσε πάρα πολύ το φαγητό στο Dos Hermanos, επέστρεψα σύντομα με την παρέα μου για repeat.

Και για να τα πάρω με τη σειρά

Ο χώρος μου άρεσε πολύ. Είναι όμορφος, προσεγμένος και κομψός, σε επίπεδα. Τα ξύλινα βαριά τραπέζια με τις άνετες καρέκλες με ψηλή πλάτη σε διαφορετικούς χρωματισμούς ανά επίπεδο, σε κάνουν να αισθάνεσαι ότι τρως στην τραπεζαρία ενός αρχοντικού σπιτιού. Ο φωτισμός παίζει σωστά με τα ωραία φυτά και την υπόλοιπη διακόσμηση και τα χρώματα που ενώ και αυτά ποικίλουν, ούτε κουράζουν, ούτε είναι κιτς. Η μικρή δε αυλίτσα που υπάρχει στο βάθος αριστερά κατεβαίνοντας μόλις μερικά σκαλάκια… είναι ακόμα πιο μαγική, με ξύλινα τραπέζια και καναπέδες με vingage υφάσματα, ωραίες τεχνοτροπίες στους τοίχους και βέβαια τον πολυσυζητημένο -φωτισμένο- πίνακα με την “φρειδού” (λέγε με frida kahlo) που ομολογουμένως προσθέτει μια επιπλέον ατμοσφαιρική νότα στο περιβάλλον. Στον επάνω όροφο στο ίδιο μοτίβο χρωμάτων- τραπεζοκαθισμάτων, φιλοξενούνται οι καπνίζοντες. Κάτω μου αρέσει περισσότερο έτσι κι αλλιώς. Οι τουαλέτες επίσης είναι ωραίες και πολύ καθαρές παρά την κοσμοσυρροή.

Η εξυπηρέτηση παίρνει ξεκάθαρα τέσσερα από την πρώτη επίσκεψη και τρία από την δεύτερη μόνο και μόνο για την καθυστέρηση των πιάτων και συνεπώς την μη ομαλή ροή τους και θα εξηγήσω παρακάτω τι εννοώ*. Αν υπήρχε μισό θα πήγαινει υπέρ του μαθητή, αλλά επειδή δεν υπάρχει και για να προλάβω τις κακοπροαίρετες γλώσσες... θα βάλω τρια.

Βέβαια να σημειωθεί πως η πρώτη ήταν καθημερινή και γενικά δεν είχε πολύ κόσμο και η δεύτερη Σάββατο βράδυ όπου το μαγαζί ήταν φουλ πάνω-κάτω…οπότε μια κατανόηση είναι απαραίτητη! Το ζευγάρι ιδιοκτητών που το έχουν γνωρίζουν άψογα την δουλειά τους, την πονάνε και αυτό φαίνεται στη φροντίδα με την οποία έχουν αγκαλιάσει την επιχείρησή τους. Δεν θα άντεχε άλλωστε τόσα χρόνια αν δεν έκαναν τόσο καλά τη δουλειά τους. Από τις επιλογές πρώτων υλών, από την ευγένεια και το ήθος τους απέναντι στον πελάτη, από τη φροντίδα του χώρου… τα πάντα. Και βέβαια κανένα παράπονο ούτε από το υπόλοιπο team στο service που έκανε ό, τι μπορούσε για να περάσουμε όμορφα.

Οι ξένες επιλογές στη μουσική από τον συμπαθέστατο Μεξικάνο Dj άψογες. Παρασκευές και Σάββατα μας ενημέρωσαν ότι θα έχουν και live μουσική καθώς και latin χορό από ένα ζευγάρι που είχαμε κι εμείς τη χαρά ν’ απολαύσουμε κατά τη δεύτερη επίσκεψη, που παροτρύνει και τους πελάτες που έχουν τη διάθεση να συμμετέχουν.

Πριν περάσω στο φαγητό να πω αναφορικά με την ημέρα γευσιγνωσίας ότι πέρα από τις τριών ειδών τεκίλες (Don Julio blanco, reposando, παλαιωμένη) που μας παρουσίασαν και γευτήκαμε βεβαίως, τα κοκτέιλ (μαργαρίτες με μάνγκο, φρούτα του πάθους, καρπούζι, φράουλα, λεμόνι και φραγκόσυκο), τα σφηνάκια με τον κάκτο (ο οποίος όντως θυμίζει και "μυρίζει" πράσινο φασολάκι) και την paloma που ήπιαμε, ακολουθούσε πάντα αναλυτικότατη περιγραφή από τον συμπαθέστατο ιδιοκτήτη Μεξικάνικης καταγωγής τόσο για την προέλευση όσο και για την διαδικασία παραγωγής του κάθε είδους. Βεβαίως και στα φαγητά γινόταν ακριβώς το ίδιο μετά από κάθε πιάτο που σερβιριζόταν.

Έντεκα διαφορετικές γεύσεις πέρασαν εκείνη τη μέρα από το τραπέζι μας εις διπλούν και τριπλούν και φυσικά από το στομάχι μας. Με τα τρία διαφορετικά γλυκά (εις διπλούν και αυτά) δεκατέσσερεις γεύσεις σύνολο. Εκπληκτική εμπειρία και φιλοξενία και τους ευχαριστούμε για όλα, τόσο τους οικοδεσπότες όσο και τους παράγοντες του ask4food γι’ αυτή τη διοργάνωση.

Θα περιγράψω αναλυτικά την δεύτερη επίσκεψη μιας και για τις υπόλοιπες έχουν μιλήσει αναλυτικότατα οι προηγηθέντες φίλοι και όχι μόνο… αφού διαπιστώνω διαβάζοντας την πρόσφατη κριτική του χρήστη fagitokritis… που αναφέρεται στην συγκεκριμένη ημέρα γευσιγνωσίας και τον οποίο δεν γνώρισα ποτέ ως χρήστη, ότι δια της ατόπου απαγωγής, πρόκειται για κάποιον από το site, πράγμα που δεν σας κρύβω ότι δεν βρίσκω και τόσο πρέπον για προφανείς λόγους. Αnyway.

Μετά από λίγες ημέρες λοιπόν και συγκεκριμένα βράδυ Σαββάτου 30/09/2017 τρία άτομα, ξεκινήσαμε με:

- Nachos τα οποία δεν χρεώθηκαν

Ανάμεικτα από καλαμποκένια και σταρένια με σπανάκι τορτίγια, συνοδευόμενα από καυτερή sauce ποικιλίας chili πιπεριών. Από τα ωραιότερα που έχω γευτεί. Αυτά δε με το σπανάκι είναι απλά άπαιχτα. Αφράτα και νόστιμα.

- Taquitos κοτόπουλο χ 7€

Τραγανή σταρένια tortilla σε σχήμα φλογέρας (4 τμχ), με γέμιση από κοτόπουλο ψημένη σε μαντεμένιο φούρνο. Σερβιρίστηκαν με guacamole sauce και soure cream σε πολύ καλή ποσότητα και ελάχιστη σαλάτα για γαρνιτούρα. Ωραίο και ζουμερό το κοτόπουλο με τα υπόλοιπα λαχανικά και μπαχαρικά της γέμισης. Άψογο ξεκίνημα.

- Chimichanga με κιμά χ 12€

Πικάντικος μοσχαρίσιος κιμάς τυλιγμένος σε τραγανή σταρένια tortilla με topping sour cream. Συνοδεύτηκε με ρύζι και φωλιά πουρέ φασολιού μέσα σε φωλιά τορτίγιας. Τα αρώματα που αναδύονταν από τον κιμά αναδείκνυαν το συγκεκριμένο πιάτο.

- Enchiladas με κοτόπουλο χ 11,50€

Καλαμποκένια tortilla αυτή τη φορά, μαγειρεμένη σε chili sauce, με γέμιση από ψιλοκομμένο μαγειρευτό κοτόπουλο. Γαρνίρεται με τυρί, ψήνεται στο φούρνο και σερβίρεται με topping enchiladas sauce & sour cream. Συνοδεύτηκε επίσης με ρύζι. πράσινη σαλάτα και φωλιά με πουρέ φασολιού. Mου άρεσε πάρα πολύ και αυτό το πιάτο καθώς και η καλαμποκίσια τορτίγια, όπως καθετί καλαμποκίσιο άλλωστε.

- Fajitas mix χ 15,50€

Μοσχάρι και κοτόπουλο στήθος κομμένο σε φιλετίνια, μαριναρισμένα σε chili και ψημένα στη σχάρα με ψιλοκομμένο κρεμμύδι, τρίχρωμες πιπεριές και φρέσκια ντομάτα. Σερβίρεται σε καυτό μαντεμένιο σκεύος και συνοδεύεται από ζεστές σταρένιες tortillas, guacamole, sour cream & μεξικάνικο ρύζι.

Αν σας αρέσει να φτιάχνετε κατά ένα τρόπο σαντουιτσάκια μόνοι σας, είναι το κατάλληλο πιάτο. Εμείς με την παρέα μου το απολαμβάνουμε πάντα… ειδικά όταν από το πολύ γέμισμα… δεν κλείνει το πιτάκι ή σκίζεται! Τη στιγμή δε που έρχεται τσιτσιριστό το πιάτο είναι πραγματικά εντυπωσιακό το γεγονός ότι όλοι θέλουμε να το πάρουμε μπροστά μας και τσουρουφλίζονται τα χέρια μας. Ναι είναι ακριβό πιάτο αλλά φτάνει άνετα για δύο άτομα μαζί με τα υπόλοιπα. Εμείς που ήμασταν τρεις ζητήσαμε έξτρα πιτάκια τα οποία χρεώθηκαν + 2€.

- Ψαρονέφρι Mexican mango x 12,50

Aυτό το πιάτο το λάτρεψα από την πρώτη φορά που το δοκίμασα! Mαριναρισμένο ψαρονέφρι στη σχάρα με mango και chipotle sauce. Συνοδεύεται με μεξικάνικο ρύζι, ρόκα και φρέσκο κόλιανδρο. Ζουμερό και πεντανόστιμο το κρέας σε καλή μερίδα με μια λαχταριστή πικάντικη σάλτσα. Με μια λέξη εξαιρετικό!

- Μεξικάνικο ρύζι χ 3€

Ανάμεικτο με λαχανικά και κόλιανδρο που του χαρίζει αυτό το υπέροχο άρωμα.

*Σ’ αυτό το σημείο να αναφέρω τις αστοχίες στην εξυπηρέτηση στην δεύτερη επίσκεψη που είναι α) παρότι τα τρία από τα έξι πιάτα που επιλέξαμε περιείχαν ρύζι, ο σερβιτόρος δεν μας καθοδήγησε στο να μην πάρουμε έξτρα μερίδα. Όχι ότι δεν το φάγαμε αλλά έπρεπε να μας ενημερώσει (εγώ δεν το θυμόμουν) και β) υπήρξε πολύ μεγάλη καθυστέρηση στο σερβίρισμα που ναι μεν δικαιολογήσαμε λόγω Σαββατόβραδου, αλλά μετά ήρθαν ό-λ-α τα πιάτα μαζί, με αποτέλεσμα να μην έχουμε τον επιθυμητό χώρο στο τραπέζι μας αλλά ούτε τον χρόνο ν’ απολαύσουμε ομαλά την ροή των πιάτων που ήταν και το σημαντικότερο.

Μάλιστα ο ίδιος σερβιτόρος ερχόμενος στο τραπέζι μας κάποια στιγμή μας είπε ότι κάνουμε ένα λάθος… αφήνουμε το ψαρονέφρι τελευταίο και αν κρυώσει θα είναι κρίμα γιατί δεν θα έχει το ίδιο γευστικό αποτέλεσμα. Συμφωνώ. Όμως το λάθος δεν ήταν δικό μας αλλά της κουζίνας που έβγαλε όλα τα πιάτα μαζί και δεν ξέραμε τι να πρωτοδοκιμάσουμε. Αυτό ήταν το μόνο παράπονο, που θα παραβλέψω γιατί η υπόλοιπη εμπειρία ήταν εξαιρετική.

Και περνάμε στα γλυκά που συνολικά και από τις δύο επισκέψεις τα δοκίμασα σχεδόν όλα. Φτιάχνονται όλα από τους ίδιους και είναι αξιοπρεπέστατα μπορώ να πω. Αυτά που δοκίμασα στην δεύτερη επίσκεψη λοιπόν είναι τα:

- Μεξικάνικη μηλόπιτα με παγωτό (στον κατάλογο χ 6,5€ σκέτη, με παγωτό 7,50€)

Είναι σκεπαστή από εξαιρετικό χειροποίητο φύλλο τραγανό που μέσα έχει κλείσει κομμάτια μήλου με κανέλα. Σερβίρεται ζεστή, πασπαλισμένη με άχνη και κανέλα και το παγωτό βανίλια που συνοδεύει την κάθε μπουκιά συμπληρώνει την πολύ ωραία γεύση. Κι εγώ που δεν είμαι fan αυτού του γλυκού το προτείνω ανεπιφύλακτα.

- Σουφλέ σοκολάτας με παγωτό (στον κατάλογο 6,5€ σκέτο, με παγωτό 7,50€)

Καλή ποσότητα και πολύ ωραίο σε εκτέλεση. Συγκριτικά με κάθε άλλο εστιατόριο που έχω δοκιμάσει αυτό το γλυκό, λέω με σιγουριά πως είναι από τα πιο αξιόλογα.

Για τα παραπάνω με νερό βρύσης, 2 κόκα κόλες (3€ έκαστη) και κερασμένα τα δύο υπέροχα γλυκά καθώς και μια μποτίλια με μαργαρίτα καρπούζι (την οποία είχα ξεχωρίσει από την πρώτη φορά) αφού μας άφησαν να επιλέξουμε τη γεύση η οποία αντιστοιχούσε σε 3 ποτήρια για όλους μας… πληρώσαμε 69,50€ ήτοι 23,16€/άτομο και αυτά που φάγαμε άξιζαν και το τελευταίο λεπτό του ευρώ.

Το τηγανιτό παγωτό (χ 6,50€ στον κατάλογο) με την εξαιρετική κρούστα από τριμμένο μπισκότο, καστανή ζάχαρη και κανέλα είναι επίσης ένα γλυκό που αξίζει να δοκιμάσετε. Και κατά τη γνώμη μου είναι από τα top του Dos μαζί με την μηλόπιτα. Το cheesecake oreo συμπαθητικό επίσης στα 6,5€ +1 ευρώ για επιπλέον παγωτό.

Συμπερασματικά έχοντας μέχρι τώρα εμπειρία από Αmigos, El taco bueno, Mεξικάνο και Ancho Mexican grill (που οκ είναι πιο fast food αλλά το βάζω και αυτό), μπορώ να πω με σιγουριά ότι το Dos Hermanos έχει την πιο αντιπροσωπευτική, πιο ωραία και πιο ποιοτική Μεξικάνικη κουζίνα!

Έχει καλής ποιότητας πρώτες ύλες και πάνω απ’ όλα Κ-Α-Θ-Α-Ρ-Ε-Σ γεύσεις! Καταλαβαίνεις τι τρως. Συνήθως αυτό που με χαλάει στα Μεξικάνικα είναι ο αχταρμάς γεύσεων που δεν επιτρέπει να ξεχωρίζεις τις πρώτες ύλες. Πουρέδες φασολιών, καλαμπόκια, τυριά, κιμάδες και σάλτσες γίνονται ένα. Στο Dos ξεχωρίζεις το κάθε πιάτο, τα υλικά του, τα αρώματά του, τα μπαχαρικά του… τα πάντα!

Είναι από εκείνα τα εστιατόρια που ξέρουν να κάνουν τη διαφορά στη Μεξικάνικη κουζίνα! Σέβεται τον πελάτη του και είναι ικανό να προσφέρει εκτός από καλής ποιότητας πρώτες ύλες και μεγάλου εύρους γευστικές εντάσεις, μια πολύ όμορφη συνολικά εμπειρία που δεν θ’ απογοητεύσει τον επισκέπτη ακόμα κι αν χρειαστεί να πληρώσει κάτι παραπάνω από τα συνηθισμένα.

Ναι, αν δεν υπήρχαν τα κεράσματα η συνολική εμπειρία εκείνης της βραδιάς θα κόστιζε περί τα 30€ το άτομο. Όμως θα ξαναπώ πως το φαγητό, η περιοχή, το περιβάλλον και η συνολική εμπειρία γενικότερα τα αξίζουν και με το παραπάνω, έστω κι αν δεν το επιτρέπει η τσέπη μας για πολύ συχνά. Αξίζει η επίσκεψη ακόμα κι αν χρειάζεται να διανύσει κανείς αρκετά χιλιόμετρα.

Προτείνεται.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

PONTIKI

Τετάρτη 13 Νοεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

-

Η εβδομάδα γευσιγνωσίας του ask με βρήκε ν’ αμφιταλαντεύομαι ανάμεσα σε Dos Hermanos και Altamira. Στο δεύτερο είχα πάει προ 15ετίας περίπου, τότε που ακόμα δεν είχα ιδέα από εστιατόρια και ιδίως από πολυεθνική κουζίνα. Βέβαια τότε υποτίθεται ότι ήταν στα φόρτε του, τα τελευταία χρόνια δεν είχε και την καλύτερη φήμη, οπότε θα ήθελα να δω μετά από τόσα χρόνια πως έχει εξελιχθεί.

Μιας όμως και η Δευτέρα ήταν και η μόνη μέρα που με βόλευε επέλεξα το Dos με λίγη επιφυλακτικότητα μπορώ να πω, καθώς μου είχε μείνει στο μυαλό η κριτική του αγαπημένου fratello που δεν ήταν ιδιαιτέρως ενθαρρυντική. Στον αντίποδα η συζήτηση με τον επίσης αγαπημένο Jim… έδινε αρκετά bonus. Τελικά και έχοντας διαβάσει όλων των φίλων τις κριτικές γύρω από αυτή την ενδιαφέρουσα εβδομάδα, συμπεραίνω πως τελικά μάλλον έκανα την πιο σωστή επιλογή. Ο καταλληλότερος βέβαια άνθρωπος να μας διαφωτίσει πάνω σε αυτό θα ήταν κάποιος από τους διαχειριστές του site που παραβρέθηκε σε όλες τις βραδιές.

Εγώ πάντως έμεινα απολύτως ικανοποιημένη από τη συγκεκριμένη εμπειρία σε όλους τους τομείς. Ξεκινώντας από το περιβάλλον, την εξυπηρέτηση, το φαγητό και την παρέα βεβαίως.
Επειδή όμως η τακτική μου είναι γνωστή και οι λόγοι ευνόητοι και πρωτίστως επειδή μου άρεσε πάρα πολύ το φαγητό στο Dos Hermanos, επέστρεψα σύντομα με την παρέα μου για repeat.

Και για να τα πάρω με τη σειρά

Ο χώρος μου άρεσε πολύ. Είναι όμορφος, προσεγμένος και κομψός, σε επίπεδα. Τα ξύλινα βαριά τραπέζια με τις άνετες καρέκλες με ψηλή πλάτη σε διαφορετικούς χρωματισμούς ανά επίπεδο, σε κάνουν να αισθάνεσαι ότι τρως στην τραπεζαρία ενός αρχοντικού σπιτιού. Ο φωτισμός παίζει σωστά με τα ωραία φυτά και την υπόλοιπη διακόσμηση και τα χρώματα που ενώ και αυτά ποικίλουν, ούτε κουράζουν, ούτε είναι κιτς. Η μικρή δε αυλίτσα που υπάρχει στο βάθος αριστερά κατεβαίνοντας μόλις μερικά σκαλάκια… είναι ακόμα πιο μαγική, με ξύλινα τραπέζια και καναπέδες με vingage υφάσματα, ωραίες τεχνοτροπίες στους τοίχους και βέβαια τον πολυσυζητημένο -φωτισμένο- πίνακα με την “φρειδού” (λέγε με frida kahlo) που ομολογουμένως προσθέτει μια επιπλέον ατμοσφαιρική νότα στο περιβάλλον. Στον επάνω όροφο στο ίδιο μοτίβο χρωμάτων- τραπεζοκαθισμάτων, φιλοξενούνται οι καπνίζοντες. Κάτω μου αρέσει περισσότερο έτσι κι αλλιώς. Οι τουαλέτες επίσης είναι ωραίες και πολύ καθαρές παρά την κοσμοσυρροή.

Η εξυπηρέτηση παίρνει ξεκάθαρα τέσσερα από την πρώτη επίσκεψη και τρία από την δεύτερη μόνο και μόνο για την καθυστέρηση των πιάτων και συνεπώς την μη ομαλή ροή τους και θα εξηγήσω παρακάτω τι εννοώ*. Αν υπήρχε μισό θα πήγαινει υπέρ του μαθητή, αλλά επειδή δεν υπάρχει και για να προλάβω τις κακοπροαίρετες γλώσσες... θα βάλω τρια.

Βέβαια να σημειωθεί πως η πρώτη ήταν καθημερινή και γενικά δεν είχε πολύ κόσμο και η δεύτερη Σάββατο βράδυ όπου το μαγαζί ήταν φουλ πάνω-κάτω…οπότε μια κατανόηση είναι απαραίτητη! Το ζευγάρι ιδιοκτητών που το έχουν γνωρίζουν άψογα την δουλειά τους, την πονάνε και αυτό φαίνεται στη φροντίδα με την οποία έχουν αγκαλιάσει την επιχείρησή τους. Δεν θα άντεχε άλλωστε τόσα χρόνια αν δεν έκαναν τόσο καλά τη δουλειά τους. Από τις επιλογές πρώτων υλών, από την ευγένεια και το ήθος τους απέναντι στον πελάτη, από τη φροντίδα του χώρου… τα πάντα. Και βέβαια κανένα παράπονο ούτε από το υπόλοιπο team στο service που έκανε ό, τι μπορούσε για να περάσουμε όμορφα.

Οι ξένες επιλογές στη μουσική από τον συμπαθέστατο Μεξικάνο Dj άψογες. Παρασκευές και Σάββατα μας ενημέρωσαν ότι θα έχουν και live μουσική καθώς και latin χορό από ένα ζευγάρι που είχαμε κι εμείς τη χαρά ν’ απολαύσουμε κατά τη δεύτερη επίσκεψη, που παροτρύνει και τους πελάτες που έχουν τη διάθεση να συμμετέχουν.

Πριν περάσω στο φαγητό να πω αναφορικά με την ημέρα γευσιγνωσίας ότι πέρα από τις τριών ειδών τεκίλες (Don Julio blanco, reposando, παλαιωμένη) που μας παρουσίασαν και γευτήκαμε βεβαίως, τα κοκτέιλ (μαργαρίτες με μάνγκο, φρούτα του πάθους, καρπούζι, φράουλα, λεμόνι και φραγκόσυκο), τα σφηνάκια με τον κάκτο (ο οποίος όντως θυμίζει και "μυρίζει" πράσινο φασολάκι) και την paloma που ήπιαμε, ακολουθούσε πάντα αναλυτικότατη περιγραφή από τον συμπαθέστατο ιδιοκτήτη Μεξικάνικης καταγωγής τόσο για την προέλευση όσο και για την διαδικασία παραγωγής του κάθε είδους. Βεβαίως και στα φαγητά γινόταν ακριβώς το ίδιο μετά από κάθε πιάτο που σερβιριζόταν.

Έντεκα διαφορετικές γεύσεις πέρασαν εκείνη τη μέρα από το τραπέζι μας εις διπλούν και τριπλούν και φυσικά από το στομάχι μας. Με τα τρία διαφορετικά γλυκά (εις διπλούν και αυτά) δεκατέσσερεις γεύσεις σύνολο. Εκπληκτική εμπειρία και φιλοξενία και τους ευχαριστούμε για όλα, τόσο τους οικοδεσπότες όσο και τους παράγοντες του ask4food γι’ αυτή τη διοργάνωση.

Θα περιγράψω αναλυτικά την δεύτερη επίσκεψη μιας και για τις υπόλοιπες έχουν μιλήσει αναλυτικότατα οι προηγηθέντες φίλοι και όχι μόνο… αφού διαπιστώνω διαβάζοντας την πρόσφατη κριτική του χρήστη fagitokritis… που αναφέρεται στην συγκεκριμένη ημέρα γευσιγνωσίας και τον οποίο δεν γνώρισα ποτέ ως χρήστη, ότι δια της ατόπου απαγωγής, πρόκειται για κάποιον από το site, πράγμα που δεν σας κρύβω ότι δεν βρίσκω και τόσο πρέπον για προφανείς λόγους. Αnyway.

Μετά από λίγες ημέρες λοιπόν και συγκεκριμένα βράδυ Σαββάτου 30/09/2017 τρία άτομα, ξεκινήσαμε με:

- Nachos τα οποία δεν χρεώθηκαν

Ανάμεικτα από καλαμποκένια και σταρένια με σπανάκι τορτίγια, συνοδευόμενα από καυτερή sauce ποικιλίας chili πιπεριών. Από τα ωραιότερα που έχω γευτεί. Αυτά δε με το σπανάκι είναι απλά άπαιχτα. Αφράτα και νόστιμα.

- Taquitos κοτόπουλο χ 7€

Τραγανή σταρένια tortilla σε σχήμα φλογέρας (4 τμχ), με γέμιση από κοτόπουλο ψημένη σε μαντεμένιο φούρνο. Σερβιρίστηκαν με guacamole sauce και soure cream σε πολύ καλή ποσότητα και ελάχιστη σαλάτα για γαρνιτούρα. Ωραίο και ζουμερό το κοτόπουλο με τα υπόλοιπα λαχανικά και μπαχαρικά της γέμισης. Άψογο ξεκίνημα.

- Chimichanga με κιμά χ 12€

Πικάντικος μοσχαρίσιος κιμάς τυλιγμένος σε τραγανή σταρένια tortilla με topping sour cream. Συνοδεύτηκε με ρύζι και φωλιά πουρέ φασολιού μέσα σε φωλιά τορτίγιας. Τα αρώματα που αναδύονταν από τον κιμά αναδείκνυαν το συγκεκριμένο πιάτο.

- Enchiladas με κοτόπουλο χ 11,50€

Καλαμποκένια tortilla αυτή τη φορά, μαγειρεμένη σε chili sauce, με γέμιση από ψιλοκομμένο μαγειρευτό κοτόπουλο. Γαρνίρεται με τυρί, ψήνεται στο φούρνο και σερβίρεται με topping enchiladas sauce & sour cream. Συνοδεύτηκε επίσης με ρύζι. πράσινη σαλάτα και φωλιά με πουρέ φασολιού. Mου άρεσε πάρα πολύ και αυτό το πιάτο καθώς και η καλαμποκίσια τορτίγια, όπως καθετί καλαμποκίσιο άλλωστε.

- Fajitas mix χ 15,50€

Μοσχάρι και κοτόπουλο στήθος κομμένο σε φιλετίνια, μαριναρισμένα σε chili και ψημένα στη σχάρα με ψιλοκομμένο κρεμμύδι, τρίχρωμες πιπεριές και φρέσκια ντομάτα. Σερβίρεται σε καυτό μαντεμένιο σκεύος και συνοδεύεται από ζεστές σταρένιες tortillas, guacamole, sour cream & μεξικάνικο ρύζι.

Αν σας αρέσει να φτιάχνετε κατά ένα τρόπο σαντουιτσάκια μόνοι σας, είναι το κατάλληλο πιάτο. Εμείς με την παρέα μου το απολαμβάνουμε πάντα… ειδικά όταν από το πολύ γέμισμα… δεν κλείνει το πιτάκι ή σκίζεται! Τη στιγμή δε που έρχεται τσιτσιριστό το πιάτο είναι πραγματικά εντυπωσιακό το γεγονός ότι όλοι θέλουμε να το πάρουμε μπροστά μας και τσουρουφλίζονται τα χέρια μας. Ναι είναι ακριβό πιάτο αλλά φτάνει άνετα για δύο άτομα μαζί με τα υπόλοιπα. Εμείς που ήμασταν τρεις ζητήσαμε έξτρα πιτάκια τα οποία χρεώθηκαν + 2€.

- Ψαρονέφρι Mexican mango x 12,50

Aυτό το πιάτο το λάτρεψα από την πρώτη φορά που το δοκίμασα! Mαριναρισμένο ψαρονέφρι στη σχάρα με mango και chipotle sauce. Συνοδεύεται με μεξικάνικο ρύζι, ρόκα και φρέσκο κόλιανδρο. Ζουμερό και πεντανόστιμο το κρέας σε καλή μερίδα με μια λαχταριστή πικάντικη σάλτσα. Με μια λέξη εξαιρετικό!

- Μεξικάνικο ρύζι χ 3€

Ανάμεικτο με λαχανικά και κόλιανδρο που του χαρίζει αυτό το υπέροχο άρωμα.

*Σ’ αυτό το σημείο να αναφέρω τις αστοχίες στην εξυπηρέτηση στην δεύτερη επίσκεψη που είναι α) παρότι τα τρία από τα έξι πιάτα που επιλέξαμε περιείχαν ρύζι, ο σερβιτόρος δεν μας καθοδήγησε στο να μην πάρουμε έξτρα μερίδα. Όχι ότι δεν το φάγαμε αλλά έπρεπε να μας ενημερώσει (εγώ δεν το θυμόμουν) και β) υπήρξε πολύ μεγάλη καθυστέρηση στο σερβίρισμα που ναι μεν δικαιολογήσαμε λόγω Σαββατόβραδου, αλλά μετά ήρθαν ό-λ-α τα πιάτα μαζί, με αποτέλεσμα να μην έχουμε τον επιθυμητό χώρο στο τραπέζι μας αλλά ούτε τον χρόνο ν’ απολαύσουμε ομαλά την ροή των πιάτων που ήταν και το σημαντικότερο.

Μάλιστα ο ίδιος σερβιτόρος ερχόμενος στο τραπέζι μας κάποια στιγμή μας είπε ότι κάνουμε ένα λάθος… αφήνουμε το ψαρονέφρι τελευταίο και αν κρυώσει θα είναι κρίμα γιατί δεν θα έχει το ίδιο γευστικό αποτέλεσμα. Συμφωνώ. Όμως το λάθος δεν ήταν δικό μας αλλά της κουζίνας που έβγαλε όλα τα πιάτα μαζί και δεν ξέραμε τι να πρωτοδοκιμάσουμε. Αυτό ήταν το μόνο παράπονο, που θα παραβλέψω γιατί η υπόλοιπη εμπειρία ήταν εξαιρετική.

Και περνάμε στα γλυκά που συνολικά και από τις δύο επισκέψεις τα δοκίμασα σχεδόν όλα. Φτιάχνονται όλα από τους ίδιους και είναι αξιοπρεπέστατα μπορώ να πω. Αυτά που δοκίμασα στην δεύτερη επίσκεψη λοιπόν είναι τα:

- Μεξικάνικη μηλόπιτα με παγωτό (στον κατάλογο χ 6,5€ σκέτη, με παγωτό 7,50€)

Είναι σκεπαστή από εξαιρετικό χειροποίητο φύλλο τραγανό που μέσα έχει κλείσει κομμάτια μήλου με κανέλα. Σερβίρεται ζεστή, πασπαλισμένη με άχνη και κανέλα και το παγωτό βανίλια που συνοδεύει την κάθε μπουκιά συμπληρώνει την πολύ ωραία γεύση. Κι εγώ που δεν είμαι fan αυτού του γλυκού το προτείνω ανεπιφύλακτα.

- Σουφλέ σοκολάτας με παγωτό (στον κατάλογο 6,5€ σκέτο, με παγωτό 7,50€)

Καλή ποσότητα και πολύ ωραίο σε εκτέλεση. Συγκριτικά με κάθε άλλο εστιατόριο που έχω δοκιμάσει αυτό το γλυκό, λέω με σιγουριά πως είναι από τα πιο αξιόλογα.

Για τα παραπάνω με νερό βρύσης, 2 κόκα κόλες (3€ έκαστη) και κερασμένα τα δύο υπέροχα γλυκά καθώς και μια μποτίλια με μαργαρίτα καρπούζι (την οποία είχα ξεχωρίσει από την πρώτη φορά) αφού μας άφησαν να επιλέξουμε τη γεύση η οποία αντιστοιχούσε σε 3 ποτήρια για όλους μας… πληρώσαμε 69,50€ ήτοι 23,16€/άτομο και αυτά που φάγαμε άξιζαν και το τελευταίο λεπτό του ευρώ.

Το τηγανιτό παγωτό (χ 6,50€ στον κατάλογο) με την εξαιρετική κρούστα από τριμμένο μπισκότο, καστανή ζάχαρη και κανέλα είναι επίσης ένα γλυκό που αξίζει να δοκιμάσετε. Και κατά τη γνώμη μου είναι από τα top του Dos μαζί με την μηλόπιτα. Το cheesecake oreo συμπαθητικό επίσης στα 6,5€ +1 ευρώ για επιπλέον παγωτό.

Συμπερασματικά έχοντας μέχρι τώρα εμπειρία από Αmigos, El taco bueno, Mεξικάνο και Ancho Mexican grill (που οκ είναι πιο fast food αλλά το βάζω και αυτό), μπορώ να πω με σιγουριά ότι το Dos Hermanos έχει την πιο αντιπροσωπευτική, πιο ωραία και πιο ποιοτική Μεξικάνικη κουζίνα!

Έχει καλής ποιότητας πρώτες ύλες και πάνω απ’ όλα Κ-Α-Θ-Α-Ρ-Ε-Σ γεύσεις! Καταλαβαίνεις τι τρως. Συνήθως αυτό που με χαλάει στα Μεξικάνικα είναι ο αχταρμάς γεύσεων που δεν επιτρέπει να ξεχωρίζεις τις πρώτες ύλες. Πουρέδες φασολιών, καλαμπόκια, τυριά, κιμάδες και σάλτσες γίνονται ένα. Στο Dos ξεχωρίζεις το κάθε πιάτο, τα υλικά του, τα αρώματά του, τα μπαχαρικά του… τα πάντα!

Είναι από εκείνα τα εστιατόρια που ξέρουν να κάνουν τη διαφορά στη Μεξικάνικη κουζίνα! Σέβεται τον πελάτη του και είναι ικανό να προσφέρει εκτός από καλής ποιότητας πρώτες ύλες και μεγάλου εύρους γευστικές εντάσεις, μια πολύ όμορφη συνολικά εμπειρία που δεν θ’ απογοητεύσει τον επισκέπτη ακόμα κι αν χρειαστεί να πληρώσει κάτι παραπάνω από τα συνηθισμένα.

Ναι, αν δεν υπήρχαν τα κεράσματα η συνολική εμπειρία εκείνης της βραδιάς θα κόστιζε περί τα 30€ το άτομο. Όμως θα ξαναπώ πως το φαγητό, η περιοχή, το περιβάλλον και η συνολική εμπειρία γενικότερα τα αξίζουν και με το παραπάνω, έστω κι αν δεν το επιτρέπει η τσέπη μας για πολύ συχνά. Αξίζει η επίσκεψη ακόμα κι αν χρειάζεται να διανύσει κανείς αρκετά χιλιόμετρα.

Προτείνεται.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.