Loader

23 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ήταν ένας Μεξικάνος, ένας Ινδός, ένας Άραβας κι ένας Κινέζος. Και μόλις συνάντησαν τον Έλληνα καταστράφηκε το ανέκδοτό τους.

Αυτή πρέπει να είναι, περίπου, η 324η κριτική που γράφεται με αφορμή την Εβδομάδα Καλοφαγάδων.

Για όσους δεν το ξέρουν, γράφοντας κριτικές ανεβαίνετε στη λίστα των Χρηστών του site βοηθώντας, συνάμα, τους συμπολίτες σας να αποφασίσουν που να φάνε και τι να αποφύγουν (εννοείται, κατά την προσωπική σας άποψη πάντα, όχι ότι είναι κανείς μας ειδικός του φαγητού εδώ πέρα). Ταυτόχρονα, με αυτόν τον τρόπο, έχετε πιθανότητες να συμμετάσχετε σε αντίστοιχα, μελλοντικά, events του Ask4food. Όσο περισσότερης αποδοχής απολαμβάνει η κάθε κριτική σας, τόσο πιο γρήγορα ανεβαίνετε στην κατάταξη. Όσο πιο πολλές ψήφους πάρετε δηλαδή. Αν δεν ψηφίζετε ποτέ, γιατί βαριέστε ή, γιατί, θεωρείτε ότι δεν έχει νόημα, το πιο πιθανό είναι να μην πάρετε και πολλές ψήφους. Σίγουρα όχι όσες θα παίρνατε άμα δίνατε κι εσείς. Οπότε think twice about it. Συν τοις άλλοις, όσο περισσότερη συμμετοχή έχει το site, τόσο πιο έγκυρο θα γίνεται, καθώς θα αυξάνεται η “Βεβαιότητα” για τα εστιατόρια (ναι, ακόμη και αν υπάρχουν αντικρουόμενες κριτικές).

Πάμε στο προκείμενο.

Τι κοινό έχει η Google, η Hilton, η American Express και το Altamira?
- Τι?
Εύκολο! Είναι όλες τους πολυεθνικές.
- Πολυεθνική το Altamira?
Ναι, πολυεθνική κουζίνα.

Όλες οι αγαπημένες διεθνείς κουζίνες σε ένα μαγαζί. Στην Ελλάδα. Συνταγή επιτυχίας από τα μέσα της δεκαετίας του 90’.

Βρείτε τα λάθη στην παραπάνω παραγραφούλα. Για να το κάνω πιο εύκολο, είναι τρία τα λάθη. Για να το κάνω, ακόμη, πιο εύκολο, υπάρχει ένα σε κάθε πρόταση.

Ας τα πάρει το ποτάμι, γιατί θα ξημερώσουμε.

Στην 1η πρόταση: ο αχταρμάς γεύσεων από το «όλες οι κουζίνες μαζί» οδηγεί σε πιο μεσοβέζικες λύσεις. Πιο ενδιάμεσα γευστικά αποτελέσματα, με τα έντονα χαρακτηριστικά της κάθε κουζίνας να αμβλύνονται για χάρη της γευστικής ομοιομορφίας του μενού.

Στη 2η πρόταση: καθώς απευθύνονται σε ελληνικούς ουρανίσκους οι γεύσεις είναι έντονα εξελληνισμένες.

Στην 3η πρόταση: επιτυχημένη συνταγή για τη δεκαετία του 90’. Μα και σταθερή. Ίδιες συνταγές στο μενού του εστιατορίου για 20+ χρόνια. Έγινε μήπως, κάποτε, update του μενού? Και να έγινε, πάνε πολλά χρόνια. Ο κατάλογος φέρνει, μονάχα, αναμνήσεις του παρελθόντος. Πρωτοτυπία και πρόοδος σε, ιδιαίτερα, χαμηλά επίπεδα.

- Και που είναι το πρόβλημα?

Πουθενά, αν έχεις πεθυμήσει συνταγές του περασμένου αιώνα. Αν αγαπάς να τρως, συστηματικά, τις ίδιες γεύσεις.

Παντού, αν θες κάτι σύγχρονο, κάτι που θα σε εκπλήξει, καθώς έχεις ήδη πάει σε 10 κινέζικα, 15 μεξικάνικα, 20 ινδικά και αμέτρητα εστιατόρια αραβικής κουζίνας (παίξτε με τα νούμερα όπως σας ταιριάζει).

- Δηλαδή… μάπα το Altamira…

Καθόλου μάπα.

Έχει έναν πολύ όμορφο χώρο, εξωτικό και προσεγμένο. Με πινελιές κλασικού και κυριλέ. Αρκετό πράσινο, ξύλο και άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία διακόσμησης δημιουργούν ένα αρκετά ταξιδευτικό και χαλαρωτικό αποτέλεσμα. Σε μεταφέρει αλλού, ως οφείλει.

Επιπλέον, έχει αρκετά ενημερωμένο προσωπικό και ανθρώπους με μεράκι που τρέχουν το μαγαζί. Το σέρβις είχε τα λαθάκια του βέβαια, όπως το ότι μας σερβιρίστηκαν καυτερά πιάτα χωρίς να ενημερωθούμε για αυτό, σε περίπτωση που δεν θέλαμε όλοι να δοκιμάσουμε. Προσωπικά δεν έχω θέμα με τα καυτερά, όμως, η φίλη, που το όνομα της θυμίζει μνήμη PC, δυσκολεύτηκε και έτσι θεωρώ σημαντική τη σήμανση των καυτερών πιάτων στο μενού ή έστω την προειδοποίηση του πελάτη κατά την παραγγελία ή το σερβίρισμα. Βέβαια, οι άνθρωποι του Altamira ήταν ιδιαίτερα εξυπηρετικοί απέναντι μας. Αν η επίσκεψή μας δεν είχε αυτόν τον χαρακτήρα, ίσως και να έδινα 4/4 στο σέρβις. Ωστόσο στις συναντήσεις του site θα παίζω με ταβάνι το 3/4 στη συγκεκριμένη κατηγορία.

Από κει και πέρα, το ζητηματάκι στο Altamira είναι οι γεύσεις.

Όσον αφορά στο ενδιαφέρον που προκαλεί στον επισκέπτη, το μενού του εστιατορίου δίνει φτωχά αποτελέσματα. Από τη μία πλευρά είναι υπερπλήρες σε επιλογές. Περιλαμβάνει 33* σαλάτες/ορεκτικά/πίτες -γύρω στα 10 από το καθένα- και 30 κυρίως. Το κάθε πιάτο έχει σήμανση ως προς την κουζίνα που εκπροσωπεί. Μεξικάνικη, Ινδική, Αραβική και Ασιατική. Από την άλλη, όμως, είναι πολυπαιγμένο. Πρωτοτυπία τείνουσα στο μηδέν. Τόσα χρόνια έχουν περάσει, άλλωστε, από τη στιγμή που δημιουργήθηκε. Για να καταλάβετε, στο τραπέζι μας υπήρχε άτομο μικρότερης ηλικίας, από αυτή που έχει ο κατάλογος του φαγητού και κανείς δεν έφερε το ανήλικο τέκνο του μαζί. Αυτό είναι πρόβλημα.

Αν φυσικά δεν σας ενοχλεί η επιστροφή στις γευστικές ρίζες, τότε το μενού θα σας φανεί, πέρα από πλήρες, και αρκετά ποιοτικό.

Ποιοτικό, καθώς η εκτέλεση και η γευστική προσέγγιση των πιάτων είναι αρκούντως καλή. Τα πάντα είναι σωστά μαγειρεμένα και αρκετά όμορφα παρουσιασμένα. Είναι, όμως, και έντονα εξελληνισμένα. Κάποιες σάλτσες σε διάφορα πιάτα, για παράδειγμα, θυμίζουν περισσότερο τη νοστιμιά του σπιτικού φαγητού, παρά ταξίδι σε αχαρτογράφητα νερά.

Οπότε το ερώτημα που προκύπτει είναι ένα: Αφού υπάρχουν οι ικανότητες στη μαγειρική, πότε θα δούμε γεύσεις του σήμερα στο πιάτο μας?

Στη δική μας επίσκεψη δοκιμάσαμε άπειρα πιάτα. Δεν υπήρξε καμία απογοήτευση, όμως υπήρξαν πιάτα που, παρότι νόστιμα, έβγαζαν έντονα την αίσθηση του συνηθισμένου όπως, για παράδειγμα, η Σαλάτα των Χρωμάτων. Γευστικότατη, μα θα μπορούσες να τη φας οπουδήποτε. Δεν χρειάζεται να πας σε πολυεθνικό εστιατόριο για να τη βρεις.

Ο πιο αντιπροσωπευτικός βαθμός για τις γεύσεις θα ήταν το 2,5/4 καθώς απουσίαζε η αίσθηση του μετρίου σε όσα δοκιμάσαμε, ωστόσο στρογγυλοποιώ προς τα κάτω ώστε να τονιστεί η ανάγκη ανανέωσης του μενού.

Μπορεί τα πιάτα να ήταν πολυπαιγμένα, παρ' όλα αυτά, κάποια ήταν ιδιαίτερα γευστικά, όπως τα παρακάτω:
• Σαλάτα Ντελ Μαρ με γαρίδες, μύδια, χτένια, σος αβοκάντο, ντομάτα και πιπεριές χαλαπένιος σε σταρένια τορτίγια (11,9€).
• Τσιμιτσάνγκα με κοτόπουλο, ντομάτα, τυρί και sour cream (9,7€).
• Κοτόπουλο μήλο με κρασί σίντρε, σταφίδες και τζίντζερ (13,9€).

Ως προς τη λυπητερή και το vfm τα πράγματα είναι από συμπαθητικά έως αρκετά καλά. Τα πιάτα είναι μεν σε τιμές του άνω ραφιού, μα οι μερίδες είναι πλούσιες και χορταστικές. Ο μέσος επισκέπτης με μετριοπαθή παραγγελία θα φύγει χορτασμένος έχοντας δώσει περί τα 20-25€, με λίγο αλκοόλ. Για περισσότερο αλκοόλ ή πιο μεγάλα γεύματα ανεβαίνουμε. Οπότε 2,5/4 και εδώ. Επειδή στις Γεύσεις στρογγυλοποίησα προς τα κάτω, εδώ στρογγυλοποιώ τούμπαλιν.

Εν κατακλείδι, το Altamira έχει εξαιρετικό concept, υπέροχο χώρο και ανθρώπους να το αγαπάνε. Το μόνο που του λείπει είναι μία... ανακαίνιση του μενού. Μια προσαρμογή στις γευστικές απαιτήσεις του σήμερα.

* Οι αριθμομνήμονες της υπόθεσης, που διαβάσατε και την αντίστοιχη κριτική του piperman, ίσως παρατηρήσατε μια διαφορά στον αριθμό των σαλατών/ορεκτικών/πιτών του μενού του εστιατορίου (33 στην παρούσα κριτική, 50 αθροιστικά στην κριτική του φίλου piperman). Ομολογώ ότι δυσκολεύομαι να καταλάβω γιατί διαφέρουν τόσο πολύ οι υπολογισμοί μας μιας και είδα αναλυτικά τον κατάλογο του Altamira. Πιθανολογώ ότι οι 18 σαλάτες που αναφέρεις φίλε piperman, ενώ εγώ εντοπίζω 11 στο μενού, το οποίο είναι, εκτός των άλλων, αριθμημένο, με την αρίθμηση να σταματάει στις 11, συμπεριλαμβάνουν και τις 7 σαλάτες που είναι “μισές μερίδες” των 11 βασικών επιλογών. Και ότι τα 20 ορεκτικά που αναφέρεις, ενώ το μενού σταματάει στα 13, είναι μαζί με τις μισές μερίδες τους και, ίσως, κάποιες γαρνιτούρες των κυρίως που αναφέρονται έξτρα. Και πάει λέγοντας. Ανέφερα τα παραπάνω, απλώς σαν διευκρίνηση για τη μεγάλη διαφορά που παρουσιάζουν οι δύο κριτικές στην καταμέτρηση των πιάτων που προσφέρει το εστιατόριο.

Κλείνοντας, οφείλω να πω και εγώ από την πλευρά μου ότι η Εβδομάδα Καλοφαγάδων ήταν καταπληκτική! Χάρηκα που γνώρισα κολώνες, θρύλους, αλλά και χαμένες πατρίδες του site και, φυσικά, τους υπεύθυνους του Αsk4food. Βέβαια, έκλαψα και λίγο που οι συναντήσεις ήταν σπαστές και έτσι έχασα την ευκαιρία να γνωρίσω και άλλα άτομα που έχω σε, ιδιαίτερη, γευστική και συγγραφική υπόληψη (στο τσακ ήμουν να αλλάξω μέρα), αλλά που θα πάει, την επόμενη φορά. Εις το επανιδείν φίλοι!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

23 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ήταν ένας Μεξικάνος, ένας Ινδός, ένας Άραβας κι ένας Κινέζος. Και μόλις συνάντησαν τον Έλληνα καταστράφηκε το ανέκδοτό τους.

Αυτή πρέπει να είναι, περίπου, η 324η κριτική που γράφεται με αφορμή την Εβδομάδα Καλοφαγάδων.

Για όσους δεν το ξέρουν, γράφοντας κριτικές ανεβαίνετε στη λίστα των Χρηστών του site βοηθώντας, συνάμα, τους συμπολίτες σας να αποφασίσουν που να φάνε και τι να αποφύγουν (εννοείται, κατά την προσωπική σας άποψη πάντα, όχι ότι είναι κανείς μας ειδικός του φαγητού εδώ πέρα). Ταυτόχρονα, με αυτόν τον τρόπο, έχετε πιθανότητες να συμμετάσχετε σε αντίστοιχα, μελλοντικά, events του Ask4food. Όσο περισσότερης αποδοχής απολαμβάνει η κάθε κριτική σας, τόσο πιο γρήγορα ανεβαίνετε στην κατάταξη. Όσο πιο πολλές ψήφους πάρετε δηλαδή. Αν δεν ψηφίζετε ποτέ, γιατί βαριέστε ή, γιατί, θεωρείτε ότι δεν έχει νόημα, το πιο πιθανό είναι να μην πάρετε και πολλές ψήφους. Σίγουρα όχι όσες θα παίρνατε άμα δίνατε κι εσείς. Οπότε think twice about it. Συν τοις άλλοις, όσο περισσότερη συμμετοχή έχει το site, τόσο πιο έγκυρο θα γίνεται, καθώς θα αυξάνεται η “Βεβαιότητα” για τα εστιατόρια (ναι, ακόμη και αν υπάρχουν αντικρουόμενες κριτικές).

Πάμε στο προκείμενο.

Τι κοινό έχει η Google, η Hilton, η American Express και το Altamira?
- Τι?
Εύκολο! Είναι όλες τους πολυεθνικές.
- Πολυεθνική το Altamira?
Ναι, πολυεθνική κουζίνα.

Όλες οι αγαπημένες διεθνείς κουζίνες σε ένα μαγαζί. Στην Ελλάδα. Συνταγή επιτυχίας από τα μέσα της δεκαετίας του 90’.

Βρείτε τα λάθη στην παραπάνω παραγραφούλα. Για να το κάνω πιο εύκολο, είναι τρία τα λάθη. Για να το κάνω, ακόμη, πιο εύκολο, υπάρχει ένα σε κάθε πρόταση.

Ας τα πάρει το ποτάμι, γιατί θα ξημερώσουμε.

Στην 1η πρόταση: ο αχταρμάς γεύσεων από το «όλες οι κουζίνες μαζί» οδηγεί σε πιο μεσοβέζικες λύσεις. Πιο ενδιάμεσα γευστικά αποτελέσματα, με τα έντονα χαρακτηριστικά της κάθε κουζίνας να αμβλύνονται για χάρη της γευστικής ομοιομορφίας του μενού.

Στη 2η πρόταση: καθώς απευθύνονται σε ελληνικούς ουρανίσκους οι γεύσεις είναι έντονα εξελληνισμένες.

Στην 3η πρόταση: επιτυχημένη συνταγή για τη δεκαετία του 90’. Μα και σταθερή. Ίδιες συνταγές στο μενού του εστιατορίου για 20+ χρόνια. Έγινε μήπως, κάποτε, update του μενού? Και να έγινε, πάνε πολλά χρόνια. Ο κατάλογος φέρνει, μονάχα, αναμνήσεις του παρελθόντος. Πρωτοτυπία και πρόοδος σε, ιδιαίτερα, χαμηλά επίπεδα.

- Και που είναι το πρόβλημα?

Πουθενά, αν έχεις πεθυμήσει συνταγές του περασμένου αιώνα. Αν αγαπάς να τρως, συστηματικά, τις ίδιες γεύσεις.

Παντού, αν θες κάτι σύγχρονο, κάτι που θα σε εκπλήξει, καθώς έχεις ήδη πάει σε 10 κινέζικα, 15 μεξικάνικα, 20 ινδικά και αμέτρητα εστιατόρια αραβικής κουζίνας (παίξτε με τα νούμερα όπως σας ταιριάζει).

- Δηλαδή… μάπα το Altamira…

Καθόλου μάπα.

Έχει έναν πολύ όμορφο χώρο, εξωτικό και προσεγμένο. Με πινελιές κλασικού και κυριλέ. Αρκετό πράσινο, ξύλο και άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία διακόσμησης δημιουργούν ένα αρκετά ταξιδευτικό και χαλαρωτικό αποτέλεσμα. Σε μεταφέρει αλλού, ως οφείλει.

Επιπλέον, έχει αρκετά ενημερωμένο προσωπικό και ανθρώπους με μεράκι που τρέχουν το μαγαζί. Το σέρβις είχε τα λαθάκια του βέβαια, όπως το ότι μας σερβιρίστηκαν καυτερά πιάτα χωρίς να ενημερωθούμε για αυτό, σε περίπτωση που δεν θέλαμε όλοι να δοκιμάσουμε. Προσωπικά δεν έχω θέμα με τα καυτερά, όμως, η φίλη, που το όνομα της θυμίζει μνήμη PC, δυσκολεύτηκε και έτσι θεωρώ σημαντική τη σήμανση των καυτερών πιάτων στο μενού ή έστω την προειδοποίηση του πελάτη κατά την παραγγελία ή το σερβίρισμα. Βέβαια, οι άνθρωποι του Altamira ήταν ιδιαίτερα εξυπηρετικοί απέναντι μας. Αν η επίσκεψή μας δεν είχε αυτόν τον χαρακτήρα, ίσως και να έδινα 4/4 στο σέρβις. Ωστόσο στις συναντήσεις του site θα παίζω με ταβάνι το 3/4 στη συγκεκριμένη κατηγορία.

Από κει και πέρα, το ζητηματάκι στο Altamira είναι οι γεύσεις.

Όσον αφορά στο ενδιαφέρον που προκαλεί στον επισκέπτη, το μενού του εστιατορίου δίνει φτωχά αποτελέσματα. Από τη μία πλευρά είναι υπερπλήρες σε επιλογές. Περιλαμβάνει 33* σαλάτες/ορεκτικά/πίτες -γύρω στα 10 από το καθένα- και 30 κυρίως. Το κάθε πιάτο έχει σήμανση ως προς την κουζίνα που εκπροσωπεί. Μεξικάνικη, Ινδική, Αραβική και Ασιατική. Από την άλλη, όμως, είναι πολυπαιγμένο. Πρωτοτυπία τείνουσα στο μηδέν. Τόσα χρόνια έχουν περάσει, άλλωστε, από τη στιγμή που δημιουργήθηκε. Για να καταλάβετε, στο τραπέζι μας υπήρχε άτομο μικρότερης ηλικίας, από αυτή που έχει ο κατάλογος του φαγητού και κανείς δεν έφερε το ανήλικο τέκνο του μαζί. Αυτό είναι πρόβλημα.

Αν φυσικά δεν σας ενοχλεί η επιστροφή στις γευστικές ρίζες, τότε το μενού θα σας φανεί, πέρα από πλήρες, και αρκετά ποιοτικό.

Ποιοτικό, καθώς η εκτέλεση και η γευστική προσέγγιση των πιάτων είναι αρκούντως καλή. Τα πάντα είναι σωστά μαγειρεμένα και αρκετά όμορφα παρουσιασμένα. Είναι, όμως, και έντονα εξελληνισμένα. Κάποιες σάλτσες σε διάφορα πιάτα, για παράδειγμα, θυμίζουν περισσότερο τη νοστιμιά του σπιτικού φαγητού, παρά ταξίδι σε αχαρτογράφητα νερά.

Οπότε το ερώτημα που προκύπτει είναι ένα: Αφού υπάρχουν οι ικανότητες στη μαγειρική, πότε θα δούμε γεύσεις του σήμερα στο πιάτο μας?

Στη δική μας επίσκεψη δοκιμάσαμε άπειρα πιάτα. Δεν υπήρξε καμία απογοήτευση, όμως υπήρξαν πιάτα που, παρότι νόστιμα, έβγαζαν έντονα την αίσθηση του συνηθισμένου όπως, για παράδειγμα, η Σαλάτα των Χρωμάτων. Γευστικότατη, μα θα μπορούσες να τη φας οπουδήποτε. Δεν χρειάζεται να πας σε πολυεθνικό εστιατόριο για να τη βρεις.

Ο πιο αντιπροσωπευτικός βαθμός για τις γεύσεις θα ήταν το 2,5/4 καθώς απουσίαζε η αίσθηση του μετρίου σε όσα δοκιμάσαμε, ωστόσο στρογγυλοποιώ προς τα κάτω ώστε να τονιστεί η ανάγκη ανανέωσης του μενού.

Μπορεί τα πιάτα να ήταν πολυπαιγμένα, παρ' όλα αυτά, κάποια ήταν ιδιαίτερα γευστικά, όπως τα παρακάτω:
• Σαλάτα Ντελ Μαρ με γαρίδες, μύδια, χτένια, σος αβοκάντο, ντομάτα και πιπεριές χαλαπένιος σε σταρένια τορτίγια (11,9€).
• Τσιμιτσάνγκα με κοτόπουλο, ντομάτα, τυρί και sour cream (9,7€).
• Κοτόπουλο μήλο με κρασί σίντρε, σταφίδες και τζίντζερ (13,9€).

Ως προς τη λυπητερή και το vfm τα πράγματα είναι από συμπαθητικά έως αρκετά καλά. Τα πιάτα είναι μεν σε τιμές του άνω ραφιού, μα οι μερίδες είναι πλούσιες και χορταστικές. Ο μέσος επισκέπτης με μετριοπαθή παραγγελία θα φύγει χορτασμένος έχοντας δώσει περί τα 20-25€, με λίγο αλκοόλ. Για περισσότερο αλκοόλ ή πιο μεγάλα γεύματα ανεβαίνουμε. Οπότε 2,5/4 και εδώ. Επειδή στις Γεύσεις στρογγυλοποίησα προς τα κάτω, εδώ στρογγυλοποιώ τούμπαλιν.

Εν κατακλείδι, το Altamira έχει εξαιρετικό concept, υπέροχο χώρο και ανθρώπους να το αγαπάνε. Το μόνο που του λείπει είναι μία... ανακαίνιση του μενού. Μια προσαρμογή στις γευστικές απαιτήσεις του σήμερα.

* Οι αριθμομνήμονες της υπόθεσης, που διαβάσατε και την αντίστοιχη κριτική του piperman, ίσως παρατηρήσατε μια διαφορά στον αριθμό των σαλατών/ορεκτικών/πιτών του μενού του εστιατορίου (33 στην παρούσα κριτική, 50 αθροιστικά στην κριτική του φίλου piperman). Ομολογώ ότι δυσκολεύομαι να καταλάβω γιατί διαφέρουν τόσο πολύ οι υπολογισμοί μας μιας και είδα αναλυτικά τον κατάλογο του Altamira. Πιθανολογώ ότι οι 18 σαλάτες που αναφέρεις φίλε piperman, ενώ εγώ εντοπίζω 11 στο μενού, το οποίο είναι, εκτός των άλλων, αριθμημένο, με την αρίθμηση να σταματάει στις 11, συμπεριλαμβάνουν και τις 7 σαλάτες που είναι “μισές μερίδες” των 11 βασικών επιλογών. Και ότι τα 20 ορεκτικά που αναφέρεις, ενώ το μενού σταματάει στα 13, είναι μαζί με τις μισές μερίδες τους και, ίσως, κάποιες γαρνιτούρες των κυρίως που αναφέρονται έξτρα. Και πάει λέγοντας. Ανέφερα τα παραπάνω, απλώς σαν διευκρίνηση για τη μεγάλη διαφορά που παρουσιάζουν οι δύο κριτικές στην καταμέτρηση των πιάτων που προσφέρει το εστιατόριο.

Κλείνοντας, οφείλω να πω και εγώ από την πλευρά μου ότι η Εβδομάδα Καλοφαγάδων ήταν καταπληκτική! Χάρηκα που γνώρισα κολώνες, θρύλους, αλλά και χαμένες πατρίδες του site και, φυσικά, τους υπεύθυνους του Αsk4food. Βέβαια, έκλαψα και λίγο που οι συναντήσεις ήταν σπαστές και έτσι έχασα την ευκαιρία να γνωρίσω και άλλα άτομα που έχω σε, ιδιαίτερη, γευστική και συγγραφική υπόληψη (στο τσακ ήμουν να αλλάξω μέρα), αλλά που θα πάει, την επόμενη φορά. Εις το επανιδείν φίλοι!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Vaggg

Τρίτη 12 Νοεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

17-25

Ήταν ένας Μεξικάνος, ένας Ινδός, ένας Άραβας κι ένας Κινέζος. Και μόλις συνάντησαν τον Έλληνα καταστράφηκε το ανέκδοτό τους.

Αυτή πρέπει να είναι, περίπου, η 324η κριτική που γράφεται με αφορμή την Εβδομάδα Καλοφαγάδων.

Για όσους δεν το ξέρουν, γράφοντας κριτικές ανεβαίνετε στη λίστα των Χρηστών του site βοηθώντας, συνάμα, τους συμπολίτες σας να αποφασίσουν που να φάνε και τι να αποφύγουν (εννοείται, κατά την προσωπική σας άποψη πάντα, όχι ότι είναι κανείς μας ειδικός του φαγητού εδώ πέρα). Ταυτόχρονα, με αυτόν τον τρόπο, έχετε πιθανότητες να συμμετάσχετε σε αντίστοιχα, μελλοντικά, events του Ask4food. Όσο περισσότερης αποδοχής απολαμβάνει η κάθε κριτική σας, τόσο πιο γρήγορα ανεβαίνετε στην κατάταξη. Όσο πιο πολλές ψήφους πάρετε δηλαδή. Αν δεν ψηφίζετε ποτέ, γιατί βαριέστε ή, γιατί, θεωρείτε ότι δεν έχει νόημα, το πιο πιθανό είναι να μην πάρετε και πολλές ψήφους. Σίγουρα όχι όσες θα παίρνατε άμα δίνατε κι εσείς. Οπότε think twice about it. Συν τοις άλλοις, όσο περισσότερη συμμετοχή έχει το site, τόσο πιο έγκυρο θα γίνεται, καθώς θα αυξάνεται η “Βεβαιότητα” για τα εστιατόρια (ναι, ακόμη και αν υπάρχουν αντικρουόμενες κριτικές).

Πάμε στο προκείμενο.

Τι κοινό έχει η Google, η Hilton, η American Express και το Altamira?
- Τι?
Εύκολο! Είναι όλες τους πολυεθνικές.
- Πολυεθνική το Altamira?
Ναι, πολυεθνική κουζίνα.

Όλες οι αγαπημένες διεθνείς κουζίνες σε ένα μαγαζί. Στην Ελλάδα. Συνταγή επιτυχίας από τα μέσα της δεκαετίας του 90’.

Βρείτε τα λάθη στην παραπάνω παραγραφούλα. Για να το κάνω πιο εύκολο, είναι τρία τα λάθη. Για να το κάνω, ακόμη, πιο εύκολο, υπάρχει ένα σε κάθε πρόταση.

Ας τα πάρει το ποτάμι, γιατί θα ξημερώσουμε.

Στην 1η πρόταση: ο αχταρμάς γεύσεων από το «όλες οι κουζίνες μαζί» οδηγεί σε πιο μεσοβέζικες λύσεις. Πιο ενδιάμεσα γευστικά αποτελέσματα, με τα έντονα χαρακτηριστικά της κάθε κουζίνας να αμβλύνονται για χάρη της γευστικής ομοιομορφίας του μενού.

Στη 2η πρόταση: καθώς απευθύνονται σε ελληνικούς ουρανίσκους οι γεύσεις είναι έντονα εξελληνισμένες.

Στην 3η πρόταση: επιτυχημένη συνταγή για τη δεκαετία του 90’. Μα και σταθερή. Ίδιες συνταγές στο μενού του εστιατορίου για 20+ χρόνια. Έγινε μήπως, κάποτε, update του μενού? Και να έγινε, πάνε πολλά χρόνια. Ο κατάλογος φέρνει, μονάχα, αναμνήσεις του παρελθόντος. Πρωτοτυπία και πρόοδος σε, ιδιαίτερα, χαμηλά επίπεδα.

- Και που είναι το πρόβλημα?

Πουθενά, αν έχεις πεθυμήσει συνταγές του περασμένου αιώνα. Αν αγαπάς να τρως, συστηματικά, τις ίδιες γεύσεις.

Παντού, αν θες κάτι σύγχρονο, κάτι που θα σε εκπλήξει, καθώς έχεις ήδη πάει σε 10 κινέζικα, 15 μεξικάνικα, 20 ινδικά και αμέτρητα εστιατόρια αραβικής κουζίνας (παίξτε με τα νούμερα όπως σας ταιριάζει).

- Δηλαδή… μάπα το Altamira…

Καθόλου μάπα.

Έχει έναν πολύ όμορφο χώρο, εξωτικό και προσεγμένο. Με πινελιές κλασικού και κυριλέ. Αρκετό πράσινο, ξύλο και άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία διακόσμησης δημιουργούν ένα αρκετά ταξιδευτικό και χαλαρωτικό αποτέλεσμα. Σε μεταφέρει αλλού, ως οφείλει.

Επιπλέον, έχει αρκετά ενημερωμένο προσωπικό και ανθρώπους με μεράκι που τρέχουν το μαγαζί. Το σέρβις είχε τα λαθάκια του βέβαια, όπως το ότι μας σερβιρίστηκαν καυτερά πιάτα χωρίς να ενημερωθούμε για αυτό, σε περίπτωση που δεν θέλαμε όλοι να δοκιμάσουμε. Προσωπικά δεν έχω θέμα με τα καυτερά, όμως, η φίλη, που το όνομα της θυμίζει μνήμη PC, δυσκολεύτηκε και έτσι θεωρώ σημαντική τη σήμανση των καυτερών πιάτων στο μενού ή έστω την προειδοποίηση του πελάτη κατά την παραγγελία ή το σερβίρισμα. Βέβαια, οι άνθρωποι του Altamira ήταν ιδιαίτερα εξυπηρετικοί απέναντι μας. Αν η επίσκεψή μας δεν είχε αυτόν τον χαρακτήρα, ίσως και να έδινα 4/4 στο σέρβις. Ωστόσο στις συναντήσεις του site θα παίζω με ταβάνι το 3/4 στη συγκεκριμένη κατηγορία.

Από κει και πέρα, το ζητηματάκι στο Altamira είναι οι γεύσεις.

Όσον αφορά στο ενδιαφέρον που προκαλεί στον επισκέπτη, το μενού του εστιατορίου δίνει φτωχά αποτελέσματα. Από τη μία πλευρά είναι υπερπλήρες σε επιλογές. Περιλαμβάνει 33* σαλάτες/ορεκτικά/πίτες -γύρω στα 10 από το καθένα- και 30 κυρίως. Το κάθε πιάτο έχει σήμανση ως προς την κουζίνα που εκπροσωπεί. Μεξικάνικη, Ινδική, Αραβική και Ασιατική. Από την άλλη, όμως, είναι πολυπαιγμένο. Πρωτοτυπία τείνουσα στο μηδέν. Τόσα χρόνια έχουν περάσει, άλλωστε, από τη στιγμή που δημιουργήθηκε. Για να καταλάβετε, στο τραπέζι μας υπήρχε άτομο μικρότερης ηλικίας, από αυτή που έχει ο κατάλογος του φαγητού και κανείς δεν έφερε το ανήλικο τέκνο του μαζί. Αυτό είναι πρόβλημα.

Αν φυσικά δεν σας ενοχλεί η επιστροφή στις γευστικές ρίζες, τότε το μενού θα σας φανεί, πέρα από πλήρες, και αρκετά ποιοτικό.

Ποιοτικό, καθώς η εκτέλεση και η γευστική προσέγγιση των πιάτων είναι αρκούντως καλή. Τα πάντα είναι σωστά μαγειρεμένα και αρκετά όμορφα παρουσιασμένα. Είναι, όμως, και έντονα εξελληνισμένα. Κάποιες σάλτσες σε διάφορα πιάτα, για παράδειγμα, θυμίζουν περισσότερο τη νοστιμιά του σπιτικού φαγητού, παρά ταξίδι σε αχαρτογράφητα νερά.

Οπότε το ερώτημα που προκύπτει είναι ένα: Αφού υπάρχουν οι ικανότητες στη μαγειρική, πότε θα δούμε γεύσεις του σήμερα στο πιάτο μας?

Στη δική μας επίσκεψη δοκιμάσαμε άπειρα πιάτα. Δεν υπήρξε καμία απογοήτευση, όμως υπήρξαν πιάτα που, παρότι νόστιμα, έβγαζαν έντονα την αίσθηση του συνηθισμένου όπως, για παράδειγμα, η Σαλάτα των Χρωμάτων. Γευστικότατη, μα θα μπορούσες να τη φας οπουδήποτε. Δεν χρειάζεται να πας σε πολυεθνικό εστιατόριο για να τη βρεις.

Ο πιο αντιπροσωπευτικός βαθμός για τις γεύσεις θα ήταν το 2,5/4 καθώς απουσίαζε η αίσθηση του μετρίου σε όσα δοκιμάσαμε, ωστόσο στρογγυλοποιώ προς τα κάτω ώστε να τονιστεί η ανάγκη ανανέωσης του μενού.

Μπορεί τα πιάτα να ήταν πολυπαιγμένα, παρ' όλα αυτά, κάποια ήταν ιδιαίτερα γευστικά, όπως τα παρακάτω:
• Σαλάτα Ντελ Μαρ με γαρίδες, μύδια, χτένια, σος αβοκάντο, ντομάτα και πιπεριές χαλαπένιος σε σταρένια τορτίγια (11,9€).
• Τσιμιτσάνγκα με κοτόπουλο, ντομάτα, τυρί και sour cream (9,7€).
• Κοτόπουλο μήλο με κρασί σίντρε, σταφίδες και τζίντζερ (13,9€).

Ως προς τη λυπητερή και το vfm τα πράγματα είναι από συμπαθητικά έως αρκετά καλά. Τα πιάτα είναι μεν σε τιμές του άνω ραφιού, μα οι μερίδες είναι πλούσιες και χορταστικές. Ο μέσος επισκέπτης με μετριοπαθή παραγγελία θα φύγει χορτασμένος έχοντας δώσει περί τα 20-25€, με λίγο αλκοόλ. Για περισσότερο αλκοόλ ή πιο μεγάλα γεύματα ανεβαίνουμε. Οπότε 2,5/4 και εδώ. Επειδή στις Γεύσεις στρογγυλοποίησα προς τα κάτω, εδώ στρογγυλοποιώ τούμπαλιν.

Εν κατακλείδι, το Altamira έχει εξαιρετικό concept, υπέροχο χώρο και ανθρώπους να το αγαπάνε. Το μόνο που του λείπει είναι μία... ανακαίνιση του μενού. Μια προσαρμογή στις γευστικές απαιτήσεις του σήμερα.

* Οι αριθμομνήμονες της υπόθεσης, που διαβάσατε και την αντίστοιχη κριτική του piperman, ίσως παρατηρήσατε μια διαφορά στον αριθμό των σαλατών/ορεκτικών/πιτών του μενού του εστιατορίου (33 στην παρούσα κριτική, 50 αθροιστικά στην κριτική του φίλου piperman). Ομολογώ ότι δυσκολεύομαι να καταλάβω γιατί διαφέρουν τόσο πολύ οι υπολογισμοί μας μιας και είδα αναλυτικά τον κατάλογο του Altamira. Πιθανολογώ ότι οι 18 σαλάτες που αναφέρεις φίλε piperman, ενώ εγώ εντοπίζω 11 στο μενού, το οποίο είναι, εκτός των άλλων, αριθμημένο, με την αρίθμηση να σταματάει στις 11, συμπεριλαμβάνουν και τις 7 σαλάτες που είναι “μισές μερίδες” των 11 βασικών επιλογών. Και ότι τα 20 ορεκτικά που αναφέρεις, ενώ το μενού σταματάει στα 13, είναι μαζί με τις μισές μερίδες τους και, ίσως, κάποιες γαρνιτούρες των κυρίως που αναφέρονται έξτρα. Και πάει λέγοντας. Ανέφερα τα παραπάνω, απλώς σαν διευκρίνηση για τη μεγάλη διαφορά που παρουσιάζουν οι δύο κριτικές στην καταμέτρηση των πιάτων που προσφέρει το εστιατόριο.

Κλείνοντας, οφείλω να πω και εγώ από την πλευρά μου ότι η Εβδομάδα Καλοφαγάδων ήταν καταπληκτική! Χάρηκα που γνώρισα κολώνες, θρύλους, αλλά και χαμένες πατρίδες του site και, φυσικά, τους υπεύθυνους του Αsk4food. Βέβαια, έκλαψα και λίγο που οι συναντήσεις ήταν σπαστές και έτσι έχασα την ευκαιρία να γνωρίσω και άλλα άτομα που έχω σε, ιδιαίτερη, γευστική και συγγραφική υπόληψη (στο τσακ ήμουν να αλλάξω μέρα), αλλά που θα πάει, την επόμενη φορά. Εις το επανιδείν φίλοι!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.