Loader
Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Μπαμπεσα κυριλα, μας ρημαξες. Εδωσες μια και εχυσες την καρδαρα με τη σαμπανια στο πατωμα σου, το ευφανταστα ζωγραφισμενο. Ουφ! Τα πα και τα βγαλα απο μεσα μου. Τωρα αν εσεις κοιτατε την οθονη σας με δικαιολογημενη απορια, ειναι αλλου παπα Ευαγγελιο. Το κατα Τσιοτινη, συγκεκριμενα.

Γιατι ρε αδερφε; Γιατι μου το κανες αυτο; Εγω σε πιστεψα, σε εμπιστευτηκα, σε λιγουρευτικα! Ειδα το δημιουργικο σου τον καταλογο, τις τιμιες τιμες σου, ειδα και την ονοματαρα την ηχηρη, ξελογιαστηκα. Δεν ειδα, ομως, συνεπεια και σου χω θυμωσει.

Δεν παραμιλαω, απλως μολις εληξε αλλη μια εξοδος των συνηθων υποπτων, αυτη τη φορα στον Ταυρο, γιατι ως εκει εφτασε η χαρη μου παλι, και εχω κατι αισθηματα... μιλκσεικ παπαγια. Αλλα ξερω εγω που θα επιρριψω τις ευθυνες, στον νεαρο στριγγλο που μας εψησε να αφησουμε το πιτσουβλακι μας Παρασκευιατικα και να εμπιστευθουμε το ακατανοητο γουστο του στο φαγητο. Λες και ξερει να τρωει ανθρωπος που εχει πει σωρευτικα "ιου, το πιατο εχει πολυ ανηθιλα/σκορδιλα/ρυζιλα/τυριλα/τεκιλα/μαντηλα".

Ολοι οι οιωνοι ηταν εξαρχης εναντιον μου, οταν, κατα την αφιξη μου, ανακαλυψα οτι το πορτοφολι μου ειχε γινει παιχνιδι στα πατουσακια του χοντρουλη μου (βλεπε ενα ραθυμο, υπεργλυκο μωρο ροτβαιλερ ονοματι Τσενταρ-ναι δεν καταλαβα, τι προβλημα υπαρχει με το ονομα?) που δεν εχει αφησει στη θεση του κολυμπηθροξυλο, οποτε και βρισκοταν στο νεκροταφειο πραγματων κατω απ το κρεβατι μου και οχι στην τσαντα. Φρικη. Φοβουμενη το ρεζιλεμα σκεφτηκα μεχρι και να γυρισω σπιτι, αλλα ευτυχως λυση βρεθηκε απο τον ετερο ραθυμο, υπεργλυκο χοντρουλη της ζωης μου οποτε εφησυχαστηκα στιγμιαια.

Η πορτα του ασανσερ ανοιγει και ο χωρος σου κανει νοερα σσσσσσσσουτ απο ολες τις πλευρες. Δε θα αρχισω να γραφω για προσιτες πολυτελειες και αρλουμπες, δε μου παει. Θα πω τα πραγματα απλα. Ειναι το μαγαζι που μιλας μεσα απ τα δοντια σου μη και ξυπνησεις κανενα απο τους υπεργηρους θαμωνες, που δεν ακουμπας αγκωνα στο τραπεζι ουτε αν στον πυροβολησουν, που θεωρειται αποδεκτο να χρησιμοποιεις εκφρασεις τυπου "αφρος αρμπαροριζας" με το αναλογο περισπουδαστο υφος χωρις να πεσει η σφαλιαρα βροχη. Με δυο λογια, ειναι κυριλε.

Πανεμορφα κυριλε. Η ιδεα να ζωγραφιστουν κλαδια σε πατωματα και ταβανια ειναι απο αλλο πλανητη. Το απαλο μπεζ χρωμα νανουριστικο. Η ησυχια το ιδιο. Η φωνη του σερβιτορου, σε ενα σχεδον βουβο διαλογο σιγουρα το ιδιο. Η εξυπηρετηση μας το χε αυτο το στυλ του βωβου κινηματογραφου. Αγαλματακια ακουνητα, αμιλητα φαση. Σε σερβιρουν κρασι, αλλα ενοχλουνται και λιγο που δεν θες να σου γεμισουν το ποτηρι με το ζορι. Φερνουν το κρασι και ακολουθουν αριστα το τυπικο δοκιμης και αποδοχης απο την badass μανα του λοχου, αλλα στην επαναληψη φερνουν αλλο κρασι αυθαιρετα.

Για να επιμεινω λιγο στο θεμα, δε μου αρεσαν καποια πραγματα, που αλλου δε θα με ενοχλουσαν. Σε ενα τετοιο χωρο ομως τα περιμενω, τα απαιτει το κακομαθημενο κοριτσακι μεσα μου αν θες να μου πλασαρεσαι σαν καλο εστιατοριο. Εδω σε καφετερια πας κ οταν το μπουκαλι νερο αδειασει το γεμιζουν. Εδω η οικολογικη τους συνειδητη σε αφηνει να λυσσαξεις. Ρωτας με τι σειρα να φερεις τα πιατα, μη μου τα κανεις αχταρμα γευσεων και χρονων. Βλεπεις οτι το ψωμι εχει βανδαλιστει, φερε λιγο ακομα βρε ανθρωπε του θεου. Μη με κανεις να σε ψαχνω στην αδεια αιθουσα.

Δεχομαι οτι φταιμε και μεις. Πηγαμε και τους καναμε το μαγαζι μεζεδοπωλειο με το ετσι θελω. Σιγουρα η εμπειρια ειναι μακραν πιο αρτια και ολοκληρωμενη οταν ακολουθει το μοτιβο των κυριως κατ ατομο και σαλατας/ορεκτικου στη μεση, που οι γευσεις ειναι πιο διακριτες και δεν αποσυντονιζεται ο ουρανισκος. Μα φταινε κι αυτοι. Πηγαν οι αφιλοτιμοι και αλλαξαν καταλογο, κοιτα θρασος. Και μου μεινε μενα η ορεξη για πατατα με αυγα και πεστροφα αλοιφη.

Εμεις 6 ατομα πηραμε:

Αρχικα ψωμι λευκο και μαυρο, αφρατο, θεοφρεσκο, ευωδιαστο. Το θεωρω το απαυγασμα του ψωμιου, την πεμπτουσια του υδατανθρακα, το ψωμι των ψωμιων. Ερχεται με ενα ροζουλι ντιπ ευχαριστο, και σε αναγκαζει να τους συγχαρεις που σκεφηκαν να επενδυσουν στην πρωτη πρωτη γευση που σου φερνουν, χτιζοντας μια δυνατη εισαγωγη. Κακως που οταν ζητηθηκε, αφου κατασπαραχθηκε, περισσοτερο, ηρθε ελαχιστο απο το ενα ειδος, το οποιο χρεωθηκε και κατι εξτρα. Λιγο αταιριαστο σε τετοιο μαγαζι, αλλα αξιζει καθε κοστος.

Λευκος ταραμας με τσιπς γαριδας. (5.5€) Επος. Αναλαφραπαλή αλοιφη, βελουδινη, ποιημα. Τωρα, ποιανου εμπνευση ηταν να πεταξει μεσα αυτα τα γαριδοτσιπς, απορια το χω. Στο clap πηγα, οχι στο clap tsin tsou, για γουοντον και μπαμπου. Θα μου πεις "Εσυ μωρη δε τα γονατιζεις στα κινεζικα που πας;" Ναι και μ'αρεσουν και πολυ. Αλλα και η μαρμελαδα κερασι μ αρεσει, δε θα την εβαζα ποτε πανω σε ταραμοσαλατα.

Σαλατα χωριατικη του χειμωνα, με παντζαρι, καρυδι και σαλτσα εσπεριδοειδων (8€). Αμυδρα ζεστη με την καλη εννοια, οντως χειμωνιατικη και με ωραιο δεσιμο. Τα πρασινα μερη της πολυ ταιριαστα με το πορτοκαλοζουμο που τα ποτιζε.

Αυγο με χορτα, κουλουρι θεσσαλονικης και σαλτσα απο κορτεζινα (7€) Στο κεντρο του πιατου ενα αυγο ματι θρονιαζεται σε κατι πρασινα τσιγαριστα, που πρεπει να περιλαμβανουν και λαχανο, και θυμιζουν αγριως μαγειριτσα. Το μακραν πιο ενδιαφερον κομματι αυτου του πιατου τα ολοφρεσκα κομματια κουλουρι που το περιβαλλουν, τραγανα εξω, πουπουλενια μεσα, μαθημα για ολους τους κουλουρτζηδες απο Ψυρρη ως σταθμο Λαρισης.

Κασκαβαλι Λημνου σαγανακι με γλυκους ανθους λεμονιας και καπαρη. Μια μικροσκοπικη οβιδα εξαιρετικης νοστιμιας, με το τυρι αριστα ψημενο και τη γλυκαλμυροξινουτσικη γευση της σαλτσας που το καπελωνει να σε ξαφνιαζει απροβλεπτα. Ειναι μεν παρα πολυ μικρο για τα 7.5€ του αλλα πολυ καινουργια γευση.

Μεχρι εδω ολα καλα, που βασικα με εψησε για εξισου τουμπανη συνεχεια. Ναι καλα, μη φας, θα φαμε γλαρο με τη σουπα του μαζι.

Μοσχαρισια μαγουλα στα καρβουνα με μανιταρια πορτομπελο, πουρε μηλου και γλασσο φραγκοσυκου. (9.5€) 4 κομματια μοσχομαγουλου με ουδεμια γευση περαν της λιπαρης, με κατι ψιλολογια που αχνοφαινονται στο πιατο, κατι κυβακια μανιταρι και εναν ενδιαφερον γλυκο πουρε μηλου ισοποσο με μια κουταλια σουπας. Το γλασσο δε με τιμησε με την παρουσια του γευστικα καπου. Ουσιαστικα μου μεινε στο λαρυγγα γλυκερη φρουτωδης λιπιλα.

Κεφτεδακια βουβαλου σε σαλτσα με καπνιστο γιαουρτι και χειροποιητες πιτες απο ξινοχοντρο. (9.5€) Πεντε μπαλιτσες στεγνες και ξενερωτες, που παρασυρουν μαζι τους και ενα ξινο γιαουρτοπραμα που καθολου δεν θα ηθελα να εχω δοκιμασει. Για να μιλησω και γω σα τον στριγγλο μας, ειχε μια εντονη γιαουρτιλα, χαλια για τα δικα μου γουστα. Κλασσικα την παρασταση κλεβει το πιτοειδες που μοιαζει με τον πιο υπεροχα ντονατσενιο λουκουμα. Αριστο.

Συκωτι μοσχαρισιο με σκορδατη φαβα και σαλτσα απο πετιμεζι. (7.5€) Βγαλε τη φαβα απ την εξισωση, ηταν πολυ κακη για να τη θυμαμαι. Το συκωτι τρυφερο και ωραια ψημενο, αλλα θαμμενο κατω απ το πετιμεζι που τελικα κυριαρχουσε σαν γευση και με χαλασε. Θα ηθελα λιγοτερο, αν οχι καθολου.

Ουρα μοσχου ραγου με μακαρουνες, μπεσαμελ και ξινοτυρι Κιμωλου (11.5€) Αυτο μαλιστα. Πολυ ωραιο και κρεματο, νοστιμοτατο και ανακουφιστικο για μια χειμωνιατικη νυχτα. Οικεια γευση, χωριατικη καπως.

Σταβλισια μοσχαρισια 2 ατομων (35€) ή αλλιως, σταβλισια σπλατερ. Η τρελη τη ζητησε Αμερικανικο rare. Ηρθε ενα θηριο σε πιατελα, ακοπο, με ολα τα ψησιματα του ντουνια απανω, αλλα οντως ωμη κατα πλειονοτητα. Το ωμο του πραγματος δε με χαλασε, και σαν γευση ηταν κατα τοπους νοστιμοτατη. Το αμασητο του ομως με νευριασε. Δεν ηταν τρυφερη, αντιθετως ηθελες αλυσοπριονο για να την τεμαχισεις και σεγα για να τετραγωνισεις τις μπουκιες σου, ωστε να κατεβουν πιο ευκολα ενιαιες. Φιλε, με χρεωνεις 35 ευρω και δε διαμαρτυρομαι, περιμενω να μου δωσεις παροχη της αυτης αξιας. Οχι οπως λαχει εμεις οι βλαχοι.

Σαν συνοδευτικα ηρθαν δυο πιατα, ενα με πατατες τηγανιτες με λαδι σκορδου και φετα, καθολου τραγανες αλλα ευγευστες και ενα με πολιτικη σαλατα που δεν αγγιξα, να μη μου ορμηξει κανα σελινο και εχουμε αλλα.

Στα γλυκα οι επιλογες μολις δυο, τα πηραμε ολα διπλα και τα μισα κεραστηκαν απο τον ευγενεστερο των σερβιτορων.

Brownies σοκολατας σε μια λιμνη απο καφε με παγωτο φιστικι (5.5€) θα ηθελα το κεικοειδες πιο ζουμερο, αλλα η σουπα καφε εκανε δυνατο παιχνιδι και το παγωτο ηταν διακριτικο και καλλιστης ποιοτητας. Φιστικενιο. Περιμενα να μου αρεσει περισσοτερο, επεσα εξω.

Ψητη κρεμα με τριανταφυλλο και βανιλια (5.5€) Απαιχτο. Σαν την καλυτερη κρεμ μπριλε που εχω φαει, με γευση λουκουμι τριανταφυλλο. Περιμενα να μου αρεσει πολυ λιγοτερο, επεσα χιλιομετρα εξω.

Ηπιαν λευκο κρασι Μοσχοφιλερο που τους ζορισε στην επιλογη, αφου οι ετικετες που αρχικα ζητηθηκαν δεν υπηρχαν.

Γενικως το συμπερασμα για μενα ειναι ενα: φιλτατε κυριε Τσιοτινη, κλειστε παραυτα το Clap the Restaurant και ανοιξτε στη θεση του το Clap the Bakery. Η ικανοτητα σας να μαγευετε με το ψωμι σας και τα παραγωγα του ειναι αξιοσημειωτη και χριζει εκμεταλλευσης. Σιγουρα το χετε πολυ περισσοτερο απ οτι το κρεας. Επικεντρωθειτε εκει λοιπον, να μαι και γω χαρουμενη.

Με οσα ειχα διαβασει ειχα προσδοκιες στο θεο. Κακως βεβαια, αλλα ειχα. Δεν καλυφθηκαν καθολου μεσα μου, μου αφησαν ενα κενο απογοητευσης σα τη χαραδρα του Γκραν Κανιον. Ισως δεν ηταν σωστη η νυχτα, οι επιλογες γευσεων, η διαθεση. Παντως δεν το χαρηκα.

Και στη γευση και στην εξυπηρετηση θα εβαζα 2,5 αλλα επειδη δεχομαι περιθωριο λαθους στον τροπο παραγγελιας μας, θα δωσω μεγαλοψυχα 3. Ελπιζω να μη το μετανιωσω.

Για το χωρο και την πολυτελεια οι τιμες στα πιατα ειναι καλες, και οι ποσοτητες περα απο καποια ορεκτικα φτωχες δεν ειναι. Τις βλεπεις χωρις μεγενθυντικο φακο.. Αλλα θελω βελτιωση στους αλλους τομεις που θα δικαιολογησουν το vfm, που θα με κανουν να το προτεινω. Τωρα δυστυχως, δε μου παει το χερι.

Υγ. Ξερω οτι οι ασυντακτες, ατονες και με σποραδικα τυπογραφικα λαθη κριτικες μου βασανιζουν πολλους. Σας καταλαβαινω. Το κινητο μου, ομως, στο οποιο και πληκτρολογω σε συνεχη ροη λογου τα μακριναρια μου δεν εχει αυτοματη διορθωση και καμια διαθεση να βοηθησει στο δυσκολο εργο να γραφω σε οθονουλα μια σταλια, 2 επι 3. Δειξτε κατανοηση.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Μπαμπεσα κυριλα, μας ρημαξες. Εδωσες μια και εχυσες την καρδαρα με τη σαμπανια στο πατωμα σου, το ευφανταστα ζωγραφισμενο. Ουφ! Τα πα και τα βγαλα απο μεσα μου. Τωρα αν εσεις κοιτατε την οθονη σας με δικαιολογημενη απορια, ειναι αλλου παπα Ευαγγελιο. Το κατα Τσιοτινη, συγκεκριμενα.

Γιατι ρε αδερφε; Γιατι μου το κανες αυτο; Εγω σε πιστεψα, σε εμπιστευτηκα, σε λιγουρευτικα! Ειδα το δημιουργικο σου τον καταλογο, τις τιμιες τιμες σου, ειδα και την ονοματαρα την ηχηρη, ξελογιαστηκα. Δεν ειδα, ομως, συνεπεια και σου χω θυμωσει.

Δεν παραμιλαω, απλως μολις εληξε αλλη μια εξοδος των συνηθων υποπτων, αυτη τη φορα στον Ταυρο, γιατι ως εκει εφτασε η χαρη μου παλι, και εχω κατι αισθηματα... μιλκσεικ παπαγια. Αλλα ξερω εγω που θα επιρριψω τις ευθυνες, στον νεαρο στριγγλο που μας εψησε να αφησουμε το πιτσουβλακι μας Παρασκευιατικα και να εμπιστευθουμε το ακατανοητο γουστο του στο φαγητο. Λες και ξερει να τρωει ανθρωπος που εχει πει σωρευτικα "ιου, το πιατο εχει πολυ ανηθιλα/σκορδιλα/ρυζιλα/τυριλα/τεκιλα/μαντηλα".

Ολοι οι οιωνοι ηταν εξαρχης εναντιον μου, οταν, κατα την αφιξη μου, ανακαλυψα οτι το πορτοφολι μου ειχε γινει παιχνιδι στα πατουσακια του χοντρουλη μου (βλεπε ενα ραθυμο, υπεργλυκο μωρο ροτβαιλερ ονοματι Τσενταρ-ναι δεν καταλαβα, τι προβλημα υπαρχει με το ονομα?) που δεν εχει αφησει στη θεση του κολυμπηθροξυλο, οποτε και βρισκοταν στο νεκροταφειο πραγματων κατω απ το κρεβατι μου και οχι στην τσαντα. Φρικη. Φοβουμενη το ρεζιλεμα σκεφτηκα μεχρι και να γυρισω σπιτι, αλλα ευτυχως λυση βρεθηκε απο τον ετερο ραθυμο, υπεργλυκο χοντρουλη της ζωης μου οποτε εφησυχαστηκα στιγμιαια.

Η πορτα του ασανσερ ανοιγει και ο χωρος σου κανει νοερα σσσσσσσσουτ απο ολες τις πλευρες. Δε θα αρχισω να γραφω για προσιτες πολυτελειες και αρλουμπες, δε μου παει. Θα πω τα πραγματα απλα. Ειναι το μαγαζι που μιλας μεσα απ τα δοντια σου μη και ξυπνησεις κανενα απο τους υπεργηρους θαμωνες, που δεν ακουμπας αγκωνα στο τραπεζι ουτε αν στον πυροβολησουν, που θεωρειται αποδεκτο να χρησιμοποιεις εκφρασεις τυπου "αφρος αρμπαροριζας" με το αναλογο περισπουδαστο υφος χωρις να πεσει η σφαλιαρα βροχη. Με δυο λογια, ειναι κυριλε.

Πανεμορφα κυριλε. Η ιδεα να ζωγραφιστουν κλαδια σε πατωματα και ταβανια ειναι απο αλλο πλανητη. Το απαλο μπεζ χρωμα νανουριστικο. Η ησυχια το ιδιο. Η φωνη του σερβιτορου, σε ενα σχεδον βουβο διαλογο σιγουρα το ιδιο. Η εξυπηρετηση μας το χε αυτο το στυλ του βωβου κινηματογραφου. Αγαλματακια ακουνητα, αμιλητα φαση. Σε σερβιρουν κρασι, αλλα ενοχλουνται και λιγο που δεν θες να σου γεμισουν το ποτηρι με το ζορι. Φερνουν το κρασι και ακολουθουν αριστα το τυπικο δοκιμης και αποδοχης απο την badass μανα του λοχου, αλλα στην επαναληψη φερνουν αλλο κρασι αυθαιρετα.

Για να επιμεινω λιγο στο θεμα, δε μου αρεσαν καποια πραγματα, που αλλου δε θα με ενοχλουσαν. Σε ενα τετοιο χωρο ομως τα περιμενω, τα απαιτει το κακομαθημενο κοριτσακι μεσα μου αν θες να μου πλασαρεσαι σαν καλο εστιατοριο. Εδω σε καφετερια πας κ οταν το μπουκαλι νερο αδειασει το γεμιζουν. Εδω η οικολογικη τους συνειδητη σε αφηνει να λυσσαξεις. Ρωτας με τι σειρα να φερεις τα πιατα, μη μου τα κανεις αχταρμα γευσεων και χρονων. Βλεπεις οτι το ψωμι εχει βανδαλιστει, φερε λιγο ακομα βρε ανθρωπε του θεου. Μη με κανεις να σε ψαχνω στην αδεια αιθουσα.

Δεχομαι οτι φταιμε και μεις. Πηγαμε και τους καναμε το μαγαζι μεζεδοπωλειο με το ετσι θελω. Σιγουρα η εμπειρια ειναι μακραν πιο αρτια και ολοκληρωμενη οταν ακολουθει το μοτιβο των κυριως κατ ατομο και σαλατας/ορεκτικου στη μεση, που οι γευσεις ειναι πιο διακριτες και δεν αποσυντονιζεται ο ουρανισκος. Μα φταινε κι αυτοι. Πηγαν οι αφιλοτιμοι και αλλαξαν καταλογο, κοιτα θρασος. Και μου μεινε μενα η ορεξη για πατατα με αυγα και πεστροφα αλοιφη.

Εμεις 6 ατομα πηραμε:

Αρχικα ψωμι λευκο και μαυρο, αφρατο, θεοφρεσκο, ευωδιαστο. Το θεωρω το απαυγασμα του ψωμιου, την πεμπτουσια του υδατανθρακα, το ψωμι των ψωμιων. Ερχεται με ενα ροζουλι ντιπ ευχαριστο, και σε αναγκαζει να τους συγχαρεις που σκεφηκαν να επενδυσουν στην πρωτη πρωτη γευση που σου φερνουν, χτιζοντας μια δυνατη εισαγωγη. Κακως που οταν ζητηθηκε, αφου κατασπαραχθηκε, περισσοτερο, ηρθε ελαχιστο απο το ενα ειδος, το οποιο χρεωθηκε και κατι εξτρα. Λιγο αταιριαστο σε τετοιο μαγαζι, αλλα αξιζει καθε κοστος.

Λευκος ταραμας με τσιπς γαριδας. (5.5€) Επος. Αναλαφραπαλή αλοιφη, βελουδινη, ποιημα. Τωρα, ποιανου εμπνευση ηταν να πεταξει μεσα αυτα τα γαριδοτσιπς, απορια το χω. Στο clap πηγα, οχι στο clap tsin tsou, για γουοντον και μπαμπου. Θα μου πεις "Εσυ μωρη δε τα γονατιζεις στα κινεζικα που πας;" Ναι και μ'αρεσουν και πολυ. Αλλα και η μαρμελαδα κερασι μ αρεσει, δε θα την εβαζα ποτε πανω σε ταραμοσαλατα.

Σαλατα χωριατικη του χειμωνα, με παντζαρι, καρυδι και σαλτσα εσπεριδοειδων (8€). Αμυδρα ζεστη με την καλη εννοια, οντως χειμωνιατικη και με ωραιο δεσιμο. Τα πρασινα μερη της πολυ ταιριαστα με το πορτοκαλοζουμο που τα ποτιζε.

Αυγο με χορτα, κουλουρι θεσσαλονικης και σαλτσα απο κορτεζινα (7€) Στο κεντρο του πιατου ενα αυγο ματι θρονιαζεται σε κατι πρασινα τσιγαριστα, που πρεπει να περιλαμβανουν και λαχανο, και θυμιζουν αγριως μαγειριτσα. Το μακραν πιο ενδιαφερον κομματι αυτου του πιατου τα ολοφρεσκα κομματια κουλουρι που το περιβαλλουν, τραγανα εξω, πουπουλενια μεσα, μαθημα για ολους τους κουλουρτζηδες απο Ψυρρη ως σταθμο Λαρισης.

Κασκαβαλι Λημνου σαγανακι με γλυκους ανθους λεμονιας και καπαρη. Μια μικροσκοπικη οβιδα εξαιρετικης νοστιμιας, με το τυρι αριστα ψημενο και τη γλυκαλμυροξινουτσικη γευση της σαλτσας που το καπελωνει να σε ξαφνιαζει απροβλεπτα. Ειναι μεν παρα πολυ μικρο για τα 7.5€ του αλλα πολυ καινουργια γευση.

Μεχρι εδω ολα καλα, που βασικα με εψησε για εξισου τουμπανη συνεχεια. Ναι καλα, μη φας, θα φαμε γλαρο με τη σουπα του μαζι.

Μοσχαρισια μαγουλα στα καρβουνα με μανιταρια πορτομπελο, πουρε μηλου και γλασσο φραγκοσυκου. (9.5€) 4 κομματια μοσχομαγουλου με ουδεμια γευση περαν της λιπαρης, με κατι ψιλολογια που αχνοφαινονται στο πιατο, κατι κυβακια μανιταρι και εναν ενδιαφερον γλυκο πουρε μηλου ισοποσο με μια κουταλια σουπας. Το γλασσο δε με τιμησε με την παρουσια του γευστικα καπου. Ουσιαστικα μου μεινε στο λαρυγγα γλυκερη φρουτωδης λιπιλα.

Κεφτεδακια βουβαλου σε σαλτσα με καπνιστο γιαουρτι και χειροποιητες πιτες απο ξινοχοντρο. (9.5€) Πεντε μπαλιτσες στεγνες και ξενερωτες, που παρασυρουν μαζι τους και ενα ξινο γιαουρτοπραμα που καθολου δεν θα ηθελα να εχω δοκιμασει. Για να μιλησω και γω σα τον στριγγλο μας, ειχε μια εντονη γιαουρτιλα, χαλια για τα δικα μου γουστα. Κλασσικα την παρασταση κλεβει το πιτοειδες που μοιαζει με τον πιο υπεροχα ντονατσενιο λουκουμα. Αριστο.

Συκωτι μοσχαρισιο με σκορδατη φαβα και σαλτσα απο πετιμεζι. (7.5€) Βγαλε τη φαβα απ την εξισωση, ηταν πολυ κακη για να τη θυμαμαι. Το συκωτι τρυφερο και ωραια ψημενο, αλλα θαμμενο κατω απ το πετιμεζι που τελικα κυριαρχουσε σαν γευση και με χαλασε. Θα ηθελα λιγοτερο, αν οχι καθολου.

Ουρα μοσχου ραγου με μακαρουνες, μπεσαμελ και ξινοτυρι Κιμωλου (11.5€) Αυτο μαλιστα. Πολυ ωραιο και κρεματο, νοστιμοτατο και ανακουφιστικο για μια χειμωνιατικη νυχτα. Οικεια γευση, χωριατικη καπως.

Σταβλισια μοσχαρισια 2 ατομων (35€) ή αλλιως, σταβλισια σπλατερ. Η τρελη τη ζητησε Αμερικανικο rare. Ηρθε ενα θηριο σε πιατελα, ακοπο, με ολα τα ψησιματα του ντουνια απανω, αλλα οντως ωμη κατα πλειονοτητα. Το ωμο του πραγματος δε με χαλασε, και σαν γευση ηταν κατα τοπους νοστιμοτατη. Το αμασητο του ομως με νευριασε. Δεν ηταν τρυφερη, αντιθετως ηθελες αλυσοπριονο για να την τεμαχισεις και σεγα για να τετραγωνισεις τις μπουκιες σου, ωστε να κατεβουν πιο ευκολα ενιαιες. Φιλε, με χρεωνεις 35 ευρω και δε διαμαρτυρομαι, περιμενω να μου δωσεις παροχη της αυτης αξιας. Οχι οπως λαχει εμεις οι βλαχοι.

Σαν συνοδευτικα ηρθαν δυο πιατα, ενα με πατατες τηγανιτες με λαδι σκορδου και φετα, καθολου τραγανες αλλα ευγευστες και ενα με πολιτικη σαλατα που δεν αγγιξα, να μη μου ορμηξει κανα σελινο και εχουμε αλλα.

Στα γλυκα οι επιλογες μολις δυο, τα πηραμε ολα διπλα και τα μισα κεραστηκαν απο τον ευγενεστερο των σερβιτορων.

Brownies σοκολατας σε μια λιμνη απο καφε με παγωτο φιστικι (5.5€) θα ηθελα το κεικοειδες πιο ζουμερο, αλλα η σουπα καφε εκανε δυνατο παιχνιδι και το παγωτο ηταν διακριτικο και καλλιστης ποιοτητας. Φιστικενιο. Περιμενα να μου αρεσει περισσοτερο, επεσα εξω.

Ψητη κρεμα με τριανταφυλλο και βανιλια (5.5€) Απαιχτο. Σαν την καλυτερη κρεμ μπριλε που εχω φαει, με γευση λουκουμι τριανταφυλλο. Περιμενα να μου αρεσει πολυ λιγοτερο, επεσα χιλιομετρα εξω.

Ηπιαν λευκο κρασι Μοσχοφιλερο που τους ζορισε στην επιλογη, αφου οι ετικετες που αρχικα ζητηθηκαν δεν υπηρχαν.

Γενικως το συμπερασμα για μενα ειναι ενα: φιλτατε κυριε Τσιοτινη, κλειστε παραυτα το Clap the Restaurant και ανοιξτε στη θεση του το Clap the Bakery. Η ικανοτητα σας να μαγευετε με το ψωμι σας και τα παραγωγα του ειναι αξιοσημειωτη και χριζει εκμεταλλευσης. Σιγουρα το χετε πολυ περισσοτερο απ οτι το κρεας. Επικεντρωθειτε εκει λοιπον, να μαι και γω χαρουμενη.

Με οσα ειχα διαβασει ειχα προσδοκιες στο θεο. Κακως βεβαια, αλλα ειχα. Δεν καλυφθηκαν καθολου μεσα μου, μου αφησαν ενα κενο απογοητευσης σα τη χαραδρα του Γκραν Κανιον. Ισως δεν ηταν σωστη η νυχτα, οι επιλογες γευσεων, η διαθεση. Παντως δεν το χαρηκα.

Και στη γευση και στην εξυπηρετηση θα εβαζα 2,5 αλλα επειδη δεχομαι περιθωριο λαθους στον τροπο παραγγελιας μας, θα δωσω μεγαλοψυχα 3. Ελπιζω να μη το μετανιωσω.

Για το χωρο και την πολυτελεια οι τιμες στα πιατα ειναι καλες, και οι ποσοτητες περα απο καποια ορεκτικα φτωχες δεν ειναι. Τις βλεπεις χωρις μεγενθυντικο φακο.. Αλλα θελω βελτιωση στους αλλους τομεις που θα δικαιολογησουν το vfm, που θα με κανουν να το προτεινω. Τωρα δυστυχως, δε μου παει το χερι.

Υγ. Ξερω οτι οι ασυντακτες, ατονες και με σποραδικα τυπογραφικα λαθη κριτικες μου βασανιζουν πολλους. Σας καταλαβαινω. Το κινητο μου, ομως, στο οποιο και πληκτρολογω σε συνεχη ροη λογου τα μακριναρια μου δεν εχει αυτοματη διορθωση και καμια διαθεση να βοηθησει στο δυσκολο εργο να γραφω σε οθονουλα μια σταλια, 2 επι 3. Δειξτε κατανοηση.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

Χρυσανθεμακι

Κυριακή 17 Δεκεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

26-36

Μπαμπεσα κυριλα, μας ρημαξες. Εδωσες μια και εχυσες την καρδαρα με τη σαμπανια στο πατωμα σου, το ευφανταστα ζωγραφισμενο. Ουφ! Τα πα και τα βγαλα απο μεσα μου. Τωρα αν εσεις κοιτατε την οθονη σας με δικαιολογημενη απορια, ειναι αλλου παπα Ευαγγελιο. Το κατα Τσιοτινη, συγκεκριμενα.

Γιατι ρε αδερφε; Γιατι μου το κανες αυτο; Εγω σε πιστεψα, σε εμπιστευτηκα, σε λιγουρευτικα! Ειδα το δημιουργικο σου τον καταλογο, τις τιμιες τιμες σου, ειδα και την ονοματαρα την ηχηρη, ξελογιαστηκα. Δεν ειδα, ομως, συνεπεια και σου χω θυμωσει.

Δεν παραμιλαω, απλως μολις εληξε αλλη μια εξοδος των συνηθων υποπτων, αυτη τη φορα στον Ταυρο, γιατι ως εκει εφτασε η χαρη μου παλι, και εχω κατι αισθηματα... μιλκσεικ παπαγια. Αλλα ξερω εγω που θα επιρριψω τις ευθυνες, στον νεαρο στριγγλο που μας εψησε να αφησουμε το πιτσουβλακι μας Παρασκευιατικα και να εμπιστευθουμε το ακατανοητο γουστο του στο φαγητο. Λες και ξερει να τρωει ανθρωπος που εχει πει σωρευτικα "ιου, το πιατο εχει πολυ ανηθιλα/σκορδιλα/ρυζιλα/τυριλα/τεκιλα/μαντηλα".

Ολοι οι οιωνοι ηταν εξαρχης εναντιον μου, οταν, κατα την αφιξη μου, ανακαλυψα οτι το πορτοφολι μου ειχε γινει παιχνιδι στα πατουσακια του χοντρουλη μου (βλεπε ενα ραθυμο, υπεργλυκο μωρο ροτβαιλερ ονοματι Τσενταρ-ναι δεν καταλαβα, τι προβλημα υπαρχει με το ονομα?) που δεν εχει αφησει στη θεση του κολυμπηθροξυλο, οποτε και βρισκοταν στο νεκροταφειο πραγματων κατω απ το κρεβατι μου και οχι στην τσαντα. Φρικη. Φοβουμενη το ρεζιλεμα σκεφτηκα μεχρι και να γυρισω σπιτι, αλλα ευτυχως λυση βρεθηκε απο τον ετερο ραθυμο, υπεργλυκο χοντρουλη της ζωης μου οποτε εφησυχαστηκα στιγμιαια.

Η πορτα του ασανσερ ανοιγει και ο χωρος σου κανει νοερα σσσσσσσσουτ απο ολες τις πλευρες. Δε θα αρχισω να γραφω για προσιτες πολυτελειες και αρλουμπες, δε μου παει. Θα πω τα πραγματα απλα. Ειναι το μαγαζι που μιλας μεσα απ τα δοντια σου μη και ξυπνησεις κανενα απο τους υπεργηρους θαμωνες, που δεν ακουμπας αγκωνα στο τραπεζι ουτε αν στον πυροβολησουν, που θεωρειται αποδεκτο να χρησιμοποιεις εκφρασεις τυπου "αφρος αρμπαροριζας" με το αναλογο περισπουδαστο υφος χωρις να πεσει η σφαλιαρα βροχη. Με δυο λογια, ειναι κυριλε.

Πανεμορφα κυριλε. Η ιδεα να ζωγραφιστουν κλαδια σε πατωματα και ταβανια ειναι απο αλλο πλανητη. Το απαλο μπεζ χρωμα νανουριστικο. Η ησυχια το ιδιο. Η φωνη του σερβιτορου, σε ενα σχεδον βουβο διαλογο σιγουρα το ιδιο. Η εξυπηρετηση μας το χε αυτο το στυλ του βωβου κινηματογραφου. Αγαλματακια ακουνητα, αμιλητα φαση. Σε σερβιρουν κρασι, αλλα ενοχλουνται και λιγο που δεν θες να σου γεμισουν το ποτηρι με το ζορι. Φερνουν το κρασι και ακολουθουν αριστα το τυπικο δοκιμης και αποδοχης απο την badass μανα του λοχου, αλλα στην επαναληψη φερνουν αλλο κρασι αυθαιρετα.

Για να επιμεινω λιγο στο θεμα, δε μου αρεσαν καποια πραγματα, που αλλου δε θα με ενοχλουσαν. Σε ενα τετοιο χωρο ομως τα περιμενω, τα απαιτει το κακομαθημενο κοριτσακι μεσα μου αν θες να μου πλασαρεσαι σαν καλο εστιατοριο. Εδω σε καφετερια πας κ οταν το μπουκαλι νερο αδειασει το γεμιζουν. Εδω η οικολογικη τους συνειδητη σε αφηνει να λυσσαξεις. Ρωτας με τι σειρα να φερεις τα πιατα, μη μου τα κανεις αχταρμα γευσεων και χρονων. Βλεπεις οτι το ψωμι εχει βανδαλιστει, φερε λιγο ακομα βρε ανθρωπε του θεου. Μη με κανεις να σε ψαχνω στην αδεια αιθουσα.

Δεχομαι οτι φταιμε και μεις. Πηγαμε και τους καναμε το μαγαζι μεζεδοπωλειο με το ετσι θελω. Σιγουρα η εμπειρια ειναι μακραν πιο αρτια και ολοκληρωμενη οταν ακολουθει το μοτιβο των κυριως κατ ατομο και σαλατας/ορεκτικου στη μεση, που οι γευσεις ειναι πιο διακριτες και δεν αποσυντονιζεται ο ουρανισκος. Μα φταινε κι αυτοι. Πηγαν οι αφιλοτιμοι και αλλαξαν καταλογο, κοιτα θρασος. Και μου μεινε μενα η ορεξη για πατατα με αυγα και πεστροφα αλοιφη.

Εμεις 6 ατομα πηραμε:

Αρχικα ψωμι λευκο και μαυρο, αφρατο, θεοφρεσκο, ευωδιαστο. Το θεωρω το απαυγασμα του ψωμιου, την πεμπτουσια του υδατανθρακα, το ψωμι των ψωμιων. Ερχεται με ενα ροζουλι ντιπ ευχαριστο, και σε αναγκαζει να τους συγχαρεις που σκεφηκαν να επενδυσουν στην πρωτη πρωτη γευση που σου φερνουν, χτιζοντας μια δυνατη εισαγωγη. Κακως που οταν ζητηθηκε, αφου κατασπαραχθηκε, περισσοτερο, ηρθε ελαχιστο απο το ενα ειδος, το οποιο χρεωθηκε και κατι εξτρα. Λιγο αταιριαστο σε τετοιο μαγαζι, αλλα αξιζει καθε κοστος.

Λευκος ταραμας με τσιπς γαριδας. (5.5€) Επος. Αναλαφραπαλή αλοιφη, βελουδινη, ποιημα. Τωρα, ποιανου εμπνευση ηταν να πεταξει μεσα αυτα τα γαριδοτσιπς, απορια το χω. Στο clap πηγα, οχι στο clap tsin tsou, για γουοντον και μπαμπου. Θα μου πεις "Εσυ μωρη δε τα γονατιζεις στα κινεζικα που πας;" Ναι και μ'αρεσουν και πολυ. Αλλα και η μαρμελαδα κερασι μ αρεσει, δε θα την εβαζα ποτε πανω σε ταραμοσαλατα.

Σαλατα χωριατικη του χειμωνα, με παντζαρι, καρυδι και σαλτσα εσπεριδοειδων (8€). Αμυδρα ζεστη με την καλη εννοια, οντως χειμωνιατικη και με ωραιο δεσιμο. Τα πρασινα μερη της πολυ ταιριαστα με το πορτοκαλοζουμο που τα ποτιζε.

Αυγο με χορτα, κουλουρι θεσσαλονικης και σαλτσα απο κορτεζινα (7€) Στο κεντρο του πιατου ενα αυγο ματι θρονιαζεται σε κατι πρασινα τσιγαριστα, που πρεπει να περιλαμβανουν και λαχανο, και θυμιζουν αγριως μαγειριτσα. Το μακραν πιο ενδιαφερον κομματι αυτου του πιατου τα ολοφρεσκα κομματια κουλουρι που το περιβαλλουν, τραγανα εξω, πουπουλενια μεσα, μαθημα για ολους τους κουλουρτζηδες απο Ψυρρη ως σταθμο Λαρισης.

Κασκαβαλι Λημνου σαγανακι με γλυκους ανθους λεμονιας και καπαρη. Μια μικροσκοπικη οβιδα εξαιρετικης νοστιμιας, με το τυρι αριστα ψημενο και τη γλυκαλμυροξινουτσικη γευση της σαλτσας που το καπελωνει να σε ξαφνιαζει απροβλεπτα. Ειναι μεν παρα πολυ μικρο για τα 7.5€ του αλλα πολυ καινουργια γευση.

Μεχρι εδω ολα καλα, που βασικα με εψησε για εξισου τουμπανη συνεχεια. Ναι καλα, μη φας, θα φαμε γλαρο με τη σουπα του μαζι.

Μοσχαρισια μαγουλα στα καρβουνα με μανιταρια πορτομπελο, πουρε μηλου και γλασσο φραγκοσυκου. (9.5€) 4 κομματια μοσχομαγουλου με ουδεμια γευση περαν της λιπαρης, με κατι ψιλολογια που αχνοφαινονται στο πιατο, κατι κυβακια μανιταρι και εναν ενδιαφερον γλυκο πουρε μηλου ισοποσο με μια κουταλια σουπας. Το γλασσο δε με τιμησε με την παρουσια του γευστικα καπου. Ουσιαστικα μου μεινε στο λαρυγγα γλυκερη φρουτωδης λιπιλα.

Κεφτεδακια βουβαλου σε σαλτσα με καπνιστο γιαουρτι και χειροποιητες πιτες απο ξινοχοντρο. (9.5€) Πεντε μπαλιτσες στεγνες και ξενερωτες, που παρασυρουν μαζι τους και ενα ξινο γιαουρτοπραμα που καθολου δεν θα ηθελα να εχω δοκιμασει. Για να μιλησω και γω σα τον στριγγλο μας, ειχε μια εντονη γιαουρτιλα, χαλια για τα δικα μου γουστα. Κλασσικα την παρασταση κλεβει το πιτοειδες που μοιαζει με τον πιο υπεροχα ντονατσενιο λουκουμα. Αριστο.

Συκωτι μοσχαρισιο με σκορδατη φαβα και σαλτσα απο πετιμεζι. (7.5€) Βγαλε τη φαβα απ την εξισωση, ηταν πολυ κακη για να τη θυμαμαι. Το συκωτι τρυφερο και ωραια ψημενο, αλλα θαμμενο κατω απ το πετιμεζι που τελικα κυριαρχουσε σαν γευση και με χαλασε. Θα ηθελα λιγοτερο, αν οχι καθολου.

Ουρα μοσχου ραγου με μακαρουνες, μπεσαμελ και ξινοτυρι Κιμωλου (11.5€) Αυτο μαλιστα. Πολυ ωραιο και κρεματο, νοστιμοτατο και ανακουφιστικο για μια χειμωνιατικη νυχτα. Οικεια γευση, χωριατικη καπως.

Σταβλισια μοσχαρισια 2 ατομων (35€) ή αλλιως, σταβλισια σπλατερ. Η τρελη τη ζητησε Αμερικανικο rare. Ηρθε ενα θηριο σε πιατελα, ακοπο, με ολα τα ψησιματα του ντουνια απανω, αλλα οντως ωμη κατα πλειονοτητα. Το ωμο του πραγματος δε με χαλασε, και σαν γευση ηταν κατα τοπους νοστιμοτατη. Το αμασητο του ομως με νευριασε. Δεν ηταν τρυφερη, αντιθετως ηθελες αλυσοπριονο για να την τεμαχισεις και σεγα για να τετραγωνισεις τις μπουκιες σου, ωστε να κατεβουν πιο ευκολα ενιαιες. Φιλε, με χρεωνεις 35 ευρω και δε διαμαρτυρομαι, περιμενω να μου δωσεις παροχη της αυτης αξιας. Οχι οπως λαχει εμεις οι βλαχοι.

Σαν συνοδευτικα ηρθαν δυο πιατα, ενα με πατατες τηγανιτες με λαδι σκορδου και φετα, καθολου τραγανες αλλα ευγευστες και ενα με πολιτικη σαλατα που δεν αγγιξα, να μη μου ορμηξει κανα σελινο και εχουμε αλλα.

Στα γλυκα οι επιλογες μολις δυο, τα πηραμε ολα διπλα και τα μισα κεραστηκαν απο τον ευγενεστερο των σερβιτορων.

Brownies σοκολατας σε μια λιμνη απο καφε με παγωτο φιστικι (5.5€) θα ηθελα το κεικοειδες πιο ζουμερο, αλλα η σουπα καφε εκανε δυνατο παιχνιδι και το παγωτο ηταν διακριτικο και καλλιστης ποιοτητας. Φιστικενιο. Περιμενα να μου αρεσει περισσοτερο, επεσα εξω.

Ψητη κρεμα με τριανταφυλλο και βανιλια (5.5€) Απαιχτο. Σαν την καλυτερη κρεμ μπριλε που εχω φαει, με γευση λουκουμι τριανταφυλλο. Περιμενα να μου αρεσει πολυ λιγοτερο, επεσα χιλιομετρα εξω.

Ηπιαν λευκο κρασι Μοσχοφιλερο που τους ζορισε στην επιλογη, αφου οι ετικετες που αρχικα ζητηθηκαν δεν υπηρχαν.

Γενικως το συμπερασμα για μενα ειναι ενα: φιλτατε κυριε Τσιοτινη, κλειστε παραυτα το Clap the Restaurant και ανοιξτε στη θεση του το Clap the Bakery. Η ικανοτητα σας να μαγευετε με το ψωμι σας και τα παραγωγα του ειναι αξιοσημειωτη και χριζει εκμεταλλευσης. Σιγουρα το χετε πολυ περισσοτερο απ οτι το κρεας. Επικεντρωθειτε εκει λοιπον, να μαι και γω χαρουμενη.

Με οσα ειχα διαβασει ειχα προσδοκιες στο θεο. Κακως βεβαια, αλλα ειχα. Δεν καλυφθηκαν καθολου μεσα μου, μου αφησαν ενα κενο απογοητευσης σα τη χαραδρα του Γκραν Κανιον. Ισως δεν ηταν σωστη η νυχτα, οι επιλογες γευσεων, η διαθεση. Παντως δεν το χαρηκα.

Και στη γευση και στην εξυπηρετηση θα εβαζα 2,5 αλλα επειδη δεχομαι περιθωριο λαθους στον τροπο παραγγελιας μας, θα δωσω μεγαλοψυχα 3. Ελπιζω να μη το μετανιωσω.

Για το χωρο και την πολυτελεια οι τιμες στα πιατα ειναι καλες, και οι ποσοτητες περα απο καποια ορεκτικα φτωχες δεν ειναι. Τις βλεπεις χωρις μεγενθυντικο φακο.. Αλλα θελω βελτιωση στους αλλους τομεις που θα δικαιολογησουν το vfm, που θα με κανουν να το προτεινω. Τωρα δυστυχως, δε μου παει το χερι.

Υγ. Ξερω οτι οι ασυντακτες, ατονες και με σποραδικα τυπογραφικα λαθη κριτικες μου βασανιζουν πολλους. Σας καταλαβαινω. Το κινητο μου, ομως, στο οποιο και πληκτρολογω σε συνεχη ροη λογου τα μακριναρια μου δεν εχει αυτοματη διορθωση και καμια διαθεση να βοηθησει στο δυσκολο εργο να γραφω σε οθονουλα μια σταλια, 2 επι 3. Δειξτε κατανοηση.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.