Loader

08 Ιαν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Τέλος του 2017 και μιλάμε με την παρέα για το που θα κλείσουμε την χρονιά. Παράπονο δεν έχω, οι προτάσεις μου σε μεγάλο βαθμό υλοποιούνται! Μετά από σύντομη σκέψη και λαμβάνοντας σοβαρά κάποιες πρόσφατες κριτικές, κλείνουμε για το πρότζεκτ του κυρίου Σκουλά. Να πω την αμαρτία μου, δεν τον είχα πάρει και από καλό μάτι.

Κάθε έξοδος με την παρέα είναι και μια νέα εμπειρία. Σαν άλλος ValueSeeker και με καλή διάθεση στο τέλος της παρούσας κριτικής, θα έβαζα και γω το τραγουδάκι μου. Εμείς οι μικρότεροι (μόνο σε ηλικία) ανά τακτά χρονικά διαστήματα, φροντίζουμε κάτι Κιουρίες (με Κ κεφαλαίο) να τις ενημερώνουμε για τις εξελίξεις στο Ελληνικό πεντάγραμμο. Για να μην την εκθέσω περισσότερο, απλώς χτες είχαμε το κεφάλαιο Γιώργος Σαμπάνης! Το ξέρω, όταν θα διαβάσει την κριτική θα γελάει και θα βγάλει το δαχτυλίδι της για να με κυνηγήσει. Με γειά το κούρεμα θα μου πει!

Πάρακατω. Στο Food Mafia, θα πας να αφεθείς. Το τελικό συμπέρασμα ήταν πως δεν θα πας να σαβουρώσεις. Δόξα τω Θεώ, υπάρχουν αρκετές επιχειρήσεις που σου δίνουν αυτό το δικάιωμα.

Παρατήρηση πρώτη: Όσοι είστε φαν των United States, νομίζω πως έχετε βρει μια πολύ καλή επιλογή. Η Κιουρία, όταν θα γράψει τη δική της κριτική, θα πλέξει το εγκώμιο του καταστήματος. Μουσική που παραπέμπει σε δεκαετίες 60-70's, η Κιουρία έδειχνε να το απολαμβάνει. Είμαι σίγουρος πως και ο Μήτσος που έλειπε διακοπές, σίγουρα θα το απολάμβανε και κείνος. Κάποια άλλη φορά ίσως. Το δικό μου πρόβλημα και του φίλου, ήταν πως η ένταση της ήταν ιδιαίτερα υψηλή και ενοχλητική σε κάποιες στιγμές. Οπότε αν θες να συνδυάσεις το φαγητό με την παρέα, θα δυσκολευτείς. Για να είμαι δίκαιος όμως, καθώς εισέρχεσαι στο μαγαζί, θα δεις μια όμορφη μπάρα με ποτά. Η διπλανή μεγάλη παρέα, πιθανότατα πιο προσαρμοσμένη, κάποιες στιγμές έτρωγε και κάποιες πήγαινε στη μπάρα και έπινε ποτό.

Παρατήρηση δεύτερη: Σύντομη αυτή τη φορά. Όπως μας πληροφόρησε η φίλη, η μουσική που παιζόταν στο μαγαζί είναι επιλεγμένη από τον σεφ, που και κείνος έπαιζε με την μπάντα του.

Παρατήρηση τρίτη: Για να μην σας κουράσω περισσότερο, θα σας πω πως το Food Mafia παίζει με συνταγές και έχει πολύ καλή ποιότητα υλικών. Εγώ θα σταθώ περισσότερο στη λέξη ΥΦΕΣ. Πρέπει να πας χαλαρός και να απολαμβάνεις την κάθε μπουκιά που τρως. Αυξομειώσεις θα παρατηρήσεις σίγουρα, σίγουρα θα φας εξαιρετικά πιάτα, σίγουρα όμως θα συγκρίνεις και την τιμή για κάποια πιάτα που θα πληρώσεις και θα τη βρεις δυσανάλογη.

Για τον χώρο, θα αναφέρω πως για τα δικά μου γούστα δεν ήταν κάτι φοβερό. Όχι μεγάλος, ζεστός... με σόμπες μανιτάρια! Η καλή διάθεση δεν λείπει. Ανοιχτή κουζίνα που δεν έχει τίποτα να κρύψει αν και καλύπτεται με τζάμια. Μπροστά ακριβώς 2 καναπέδες σε ανοιχτή μπλε απόχρωση και τραπέζια που δεν σου κάνουν καμία αίσθηση. Τα υπόλοιπα όμως τραπεζοκαθίσματα πλην των καναπέδων, είναι καλόγουστα, δερμάτινα. Βαριά ξύλινα είναι και τα στιβαρά τραπέζια. Οι τουαλέτες βρίσκονται στον άνω όροφο, οι Κιουρίες με τα τακούνια δυσκολεύτηκαν στα σκαλιά.

Η εξυπηρέτηση αρκετά επαγγελματική, χωρίς λάθη. Έχει γίνει σωστή εκπαίδευση, μάλιστα η κυρία που είναι μάλλον το δεξί χέρι του σεφ στη σάλα, μας είπε υπομονετικά τα πιάτα της κατηγορίας BEEF, με αρκετό ενθουσιασμό. Πραγματικά, δεν γινόταν να μην παραγγείλεις έστω ένα από τα signatures...

Aνέφερα παραπάνω με κεφαλαία τη λέξη ΥΦΕΣ. Ο κατάλογος είναι πολύ περιποιημένος, χωρίς να σε κουράζει. Δομημένος σωστά ώστε να προκαλεί όλες τις αισθήσεις σου. Πρώτα όμως διεγείρει τη φαντασία του. Θες τα υλικά, θες το τελικό σύνολο της συνταγής που προσμονείς... Ο σεφ "πουλάει τρέλα"... με την καλή έννοια.

Παραγγείλαμε πολλά πιάτα. Ζωή να'χουμε 11 πιάτα πήραμε, βάλε και τα ψωμάκια στην αρχή... Βάλε και 4 γλυκά στο τέλος... Πόσα να γράψω στην παρούσα κριτική;Θα τελειώσω σε 3 μέρες. Θα αφήσω χώρο και για τις επόμενες κριτικές των φίλων.

- Τα ψωμάκια με το πιπεράτο βούτυρο (4.5 ευρώ) ήταν νόστιμα, όχι κάτι φοβερό, και χρησίμευσαν στο πρώτο ορεκτικό που μας κέρδισε...

- Αυγά στη χόβολη, στα 13 ευρώ. Παρουσιάζονται 3 αυγουλάκια (όχι για χόρταση) όπου επάνω τους κάθονται χοντροί κύβοι prosciutto cotto (διαφορετικά έχουμε συνηθίσει το συγκεκριμένο αλλαντικό). Περιμετρικά βρίσκεται η γευστικότατη κρέμα γκοργκοντζόλα. Το τι ψωμάκια έπεσαν για mafiόζικη παπάρα δεν περιγράφεται. Η κρέμα αυτή σχολιάστηκε ιδιαίτερα κολακευτικά.2-3 μπουκιές φτάνουν για να καλύψουν τις απαιτήσεις σου. Επίσης, το πιάτο αυτό το παπαριάσαμε και με...

- Τριπλοτηγανισμένες, στα 8 ευρώ. Πρόκειται για τραγανά τσιπς φρέσκιας πατάτας, πασπαλισμένα με πεκορίνο και τρούφα. Τεράστια ποσότητα, πανάλαφρη γεύση. Εδώ ταιριάζει η διαφήμιση "κανείς δεν μπορεί να φάει μόνο ένα". Λόγω ποσότητας, η τρούφα δεν γινόταν αισθητή σε κάθε προσπάθεια, αν την πετυχαίνες όμως... όλο και κάποιο μουγκρητό θα άκουγες. Ίσως κάποια παχύρευστη τυρένια σως απογείωνε το συγκεκριμένο πιάτο. Είναι πάντως στανταράκι σε κάθε τραπέζι.

- Αργεντίνικο σαγανάκι, στα 9 ευρώ. Καταφθάνει μια καυτή παλέτα με 16 μπουκίτσες νόστιμου λιωμένου τυριού. Οπτικά, θα σας φανεί σαν ασπράδι αυγού. Γευστικά, είναι νόστιμα με ελαφρύ τσάτνευ αχλαδιού, διακριτικής γεύσης.

- Σαλάτα Ceasar's of Tijuana, στα 14 ευρώ. Πολλές διαφορετικές γεύσεις. Εξαιρετικό καραμελωμένο μπέικον, είχα την τύχη να δοκιμάσω αρκετή ποσότητα, γευστική παρμεζάνα και μια χαρά οι πρασινάδες. Αυτή η πρώτη σάλτσα Caesar's του 1924 πάλι... ήταν... Δεν μπορώ να τη χαρακτηρίσω. Άρεσε αρκετά, συνδυαζόταν το πιπέρι μαζί με την αλμύρα από ένα "απροσδιόριστο" πορτοκαλί υλικό... σε κάνει να έχεις έναν γλυκό πονοκέφαλο για το τι επικρατεί τελικά στη γεύση σου και ίσως σε κάνει να googlάρεις κιόλας για να βρεις λεπτομέρειες.

- Ριγκατόνι με φουα γκρα και τρούφες, στα 21 ευρώ. Έρχονται καυτά, με τόση όση σάλτσα χρειάζεται, ενώ περιέχει και κρασί μαρσάλα. Το φουα γκρα ευδιάκριτο στο πιάτο, η σάλτσα όμως έκλεψε την παράσταση. Μου άφησε εντυπώσεις όπως η γκοργκοντζόλα στα αυγά. Νορμάλ μερίδα και ακριβή, αξίζει όμως κάθε μπουκιά της. Εννοείται πως δεν έμεινε τίποτα στο πιάτο.

- KFR δηλαδή Kretan Fried Rooster, στα 17 ευρώ. Τηγανητός κόκκορας από το Ρέθυμνο, σάλτσα ρακόμελο, πατατοσαλάτα και αγγινάρες Ιερουσαλήμ.6 κομμάτια νοστιμότατου και ζουμερού κόκκορα, καλύπτονταν από ζουμερή και όχι ιδιαίτερη λιπαρή πετσούλα. Ο κόκκορας είχε αναπαυθεί πάνω σε πατατοσαλάτα, ενώ η σάλτσα ρακόμελου δεν έγινε ιδιαίτερα αισθητή για τα δικά μου δεδομένα. Δεν τη θυμάμαι καν για να πω την αλήθεια. Όπτικά φαίνεται μικρή μερίδα, όμως μπορεί να καλύψει επαρκέστατα ένα άτομο μιας και δεν έχει και τα πιο ανάλαφρα υλικά.

- Παραγγείλαμε 3 bao buns, όσα είχε ο κατάλογος δηλαδή. The Crab (11 ευρώ), The Chicken (στα 9 ευρώ), The Duck (στα 11 ευρώ). Εδώ, θα δώσω χώρο στους επόμενους φίλους για να αποτυπώσουν τις εντυπώσεις τους, μιας και δοκίμασα μια μπουκιά όλη κι όλη. Σαν ποσότητα πάντως, εμφανίζεται ένα τεμάχιο.

- The Bachelor Burger, στα 18 ευρώ. Ο κατάλογος αναφέρεται σε ένα μυθικό burger που ξεκίνησε την πορεία του από τη Βουλιαγμένη και το Stay Hungry Bitch, το 2014. Διπλό κρέας, διπλό τσένταρ, αγιολί τρούφα, καραμελωμένο ραντίτσιο. Συνοδευόταν από τηγανιτές πατάτες. Αρχικά, περίμενα ένα σουπερ ντούπερ κολασμένο μπέργκερ. Όταν αναφέρεις διπλές ποσότητες, το μυαλό σου πάει στο σαβούρωμα. Εδώ πάλι, ήρθε ένα απλό σε μέγεθος μπέργκερ. Εξαιρετικό ψωμάκι, νόστιμο κρέας. Μια πικράδα όμως την ένιωσα, κυρίως λόγω ραντίτσιο και δευτερευόντως λόγω τιμής. Η φαντασία μου λάθος οργίασε.

- London Broiled Steak, στα 33 ευρώ τα 300 γραμμάρια. Η Κιουρία θα σας κατατοπίσει πλήρως περί ψησίματος, ωρίμανσης κλπ. Εγώ το βρήκα νοστιμότατο, και σίγουρα θα το κατάφερνα και μόνος μου.

- 3 μπύρες draft Βios στα 15 ευρώ (330 μλ έκαστη).
- Μοjito στα 12 ευρώ.
- 2 μπουκάλια Pink Elephant στα 38 ευρώ, ροζέ κρασί από την Πορτογαλία.
- 1 Tζόνυ Black, στα 10 ευρώ.

4 γλυκά,10 ευρώ έκαστο...

- 2 lemon curds, μαρεγκάτες, με μπισκοτένια βάση, όχι πολύ ξινά. Αν και μου αρέσει η μαρέγκα, εδώ το ενδιαφέρον μου το κέντρισαν τα εκλέρ...

- 2 εκλερ, με φοβερό παγωτό που συνδύαζε καρύδα, αλάτι και κάτι σαν ζαχαρούχο γάλα (τουλάχιστον εκεί με παρέπεμψε). Τα εκλερ, φρεσκοτραγανά και με υπέροχη αίσθηση καφέ. Ακόμη τα θυμάμαι με νοσταλγία...

* Κέρασμα ολόκληρο σέικερ με σφηνάκια από τον σεφ, αρκετά εύγευστο.

Σύνολο λογαριασμού στα 288.5 ευρώ.

Άξιζε τα λεφτά του;

Για να πω την αλήθεια, πήραμε αρκετά πιάτα. Ίσως 1-2 δεν χρειαζόντουσαν τελικά και η τιμή έπεφτε ακόμη και 30-35 ευρώ πιο κάτω. Όμως...

- Λατρεύω τη διαδρομή με την Κιουρία και τους φίλους. Λατρεύω να της βάζω τραγούδια στο αυτοκίνητο και να νευριάζει όταν δεν ακούει αμερικάνικα. Το ίδιο της κάνω και στο Facebook...

- Γνωρίζαμε ΟΛΟΙ που πηγαίναμε και πόσο θα πληρώσουμε. Πληρώσαμε κάποια υπεραξία. Δεν είναι μαγαζί για κάθε μέρα, ίσως ούτε για 3 φορές τον χρόνο. Αν θέλετε Savourar Vivre, θα πάτε αλλού.

Σημασία έχει το ταξίδι και όχι ο προορισμός... Και η τελευταία γεύση που μας έμεινε ήταν γλυκύτατη. Και φάνηκε στα χείλη όλων...

Έτσι θα μπει και ο νέος χρόνος... Τα καλύτερα έρχονται και γιατί όχι και... νέες προσθήκες!

Προς τον παρόν, έχω πρωτοχρονιάτικο δωράκι για την Κιουρία. Ένα τρανζιστορ είναι ότι πρέπει για να ακούει τα (αμερικάνικα) τραγούδια που της αρέσουν! Καλή χρονιά!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

08 Ιαν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Τέλος του 2017 και μιλάμε με την παρέα για το που θα κλείσουμε την χρονιά. Παράπονο δεν έχω, οι προτάσεις μου σε μεγάλο βαθμό υλοποιούνται! Μετά από σύντομη σκέψη και λαμβάνοντας σοβαρά κάποιες πρόσφατες κριτικές, κλείνουμε για το πρότζεκτ του κυρίου Σκουλά. Να πω την αμαρτία μου, δεν τον είχα πάρει και από καλό μάτι.

Κάθε έξοδος με την παρέα είναι και μια νέα εμπειρία. Σαν άλλος ValueSeeker και με καλή διάθεση στο τέλος της παρούσας κριτικής, θα έβαζα και γω το τραγουδάκι μου. Εμείς οι μικρότεροι (μόνο σε ηλικία) ανά τακτά χρονικά διαστήματα, φροντίζουμε κάτι Κιουρίες (με Κ κεφαλαίο) να τις ενημερώνουμε για τις εξελίξεις στο Ελληνικό πεντάγραμμο. Για να μην την εκθέσω περισσότερο, απλώς χτες είχαμε το κεφάλαιο Γιώργος Σαμπάνης! Το ξέρω, όταν θα διαβάσει την κριτική θα γελάει και θα βγάλει το δαχτυλίδι της για να με κυνηγήσει. Με γειά το κούρεμα θα μου πει!

Πάρακατω. Στο Food Mafia, θα πας να αφεθείς. Το τελικό συμπέρασμα ήταν πως δεν θα πας να σαβουρώσεις. Δόξα τω Θεώ, υπάρχουν αρκετές επιχειρήσεις που σου δίνουν αυτό το δικάιωμα.

Παρατήρηση πρώτη: Όσοι είστε φαν των United States, νομίζω πως έχετε βρει μια πολύ καλή επιλογή. Η Κιουρία, όταν θα γράψει τη δική της κριτική, θα πλέξει το εγκώμιο του καταστήματος. Μουσική που παραπέμπει σε δεκαετίες 60-70's, η Κιουρία έδειχνε να το απολαμβάνει. Είμαι σίγουρος πως και ο Μήτσος που έλειπε διακοπές, σίγουρα θα το απολάμβανε και κείνος. Κάποια άλλη φορά ίσως. Το δικό μου πρόβλημα και του φίλου, ήταν πως η ένταση της ήταν ιδιαίτερα υψηλή και ενοχλητική σε κάποιες στιγμές. Οπότε αν θες να συνδυάσεις το φαγητό με την παρέα, θα δυσκολευτείς. Για να είμαι δίκαιος όμως, καθώς εισέρχεσαι στο μαγαζί, θα δεις μια όμορφη μπάρα με ποτά. Η διπλανή μεγάλη παρέα, πιθανότατα πιο προσαρμοσμένη, κάποιες στιγμές έτρωγε και κάποιες πήγαινε στη μπάρα και έπινε ποτό.

Παρατήρηση δεύτερη: Σύντομη αυτή τη φορά. Όπως μας πληροφόρησε η φίλη, η μουσική που παιζόταν στο μαγαζί είναι επιλεγμένη από τον σεφ, που και κείνος έπαιζε με την μπάντα του.

Παρατήρηση τρίτη: Για να μην σας κουράσω περισσότερο, θα σας πω πως το Food Mafia παίζει με συνταγές και έχει πολύ καλή ποιότητα υλικών. Εγώ θα σταθώ περισσότερο στη λέξη ΥΦΕΣ. Πρέπει να πας χαλαρός και να απολαμβάνεις την κάθε μπουκιά που τρως. Αυξομειώσεις θα παρατηρήσεις σίγουρα, σίγουρα θα φας εξαιρετικά πιάτα, σίγουρα όμως θα συγκρίνεις και την τιμή για κάποια πιάτα που θα πληρώσεις και θα τη βρεις δυσανάλογη.

Για τον χώρο, θα αναφέρω πως για τα δικά μου γούστα δεν ήταν κάτι φοβερό. Όχι μεγάλος, ζεστός... με σόμπες μανιτάρια! Η καλή διάθεση δεν λείπει. Ανοιχτή κουζίνα που δεν έχει τίποτα να κρύψει αν και καλύπτεται με τζάμια. Μπροστά ακριβώς 2 καναπέδες σε ανοιχτή μπλε απόχρωση και τραπέζια που δεν σου κάνουν καμία αίσθηση. Τα υπόλοιπα όμως τραπεζοκαθίσματα πλην των καναπέδων, είναι καλόγουστα, δερμάτινα. Βαριά ξύλινα είναι και τα στιβαρά τραπέζια. Οι τουαλέτες βρίσκονται στον άνω όροφο, οι Κιουρίες με τα τακούνια δυσκολεύτηκαν στα σκαλιά.

Η εξυπηρέτηση αρκετά επαγγελματική, χωρίς λάθη. Έχει γίνει σωστή εκπαίδευση, μάλιστα η κυρία που είναι μάλλον το δεξί χέρι του σεφ στη σάλα, μας είπε υπομονετικά τα πιάτα της κατηγορίας BEEF, με αρκετό ενθουσιασμό. Πραγματικά, δεν γινόταν να μην παραγγείλεις έστω ένα από τα signatures...

Aνέφερα παραπάνω με κεφαλαία τη λέξη ΥΦΕΣ. Ο κατάλογος είναι πολύ περιποιημένος, χωρίς να σε κουράζει. Δομημένος σωστά ώστε να προκαλεί όλες τις αισθήσεις σου. Πρώτα όμως διεγείρει τη φαντασία του. Θες τα υλικά, θες το τελικό σύνολο της συνταγής που προσμονείς... Ο σεφ "πουλάει τρέλα"... με την καλή έννοια.

Παραγγείλαμε πολλά πιάτα. Ζωή να'χουμε 11 πιάτα πήραμε, βάλε και τα ψωμάκια στην αρχή... Βάλε και 4 γλυκά στο τέλος... Πόσα να γράψω στην παρούσα κριτική;Θα τελειώσω σε 3 μέρες. Θα αφήσω χώρο και για τις επόμενες κριτικές των φίλων.

- Τα ψωμάκια με το πιπεράτο βούτυρο (4.5 ευρώ) ήταν νόστιμα, όχι κάτι φοβερό, και χρησίμευσαν στο πρώτο ορεκτικό που μας κέρδισε...

- Αυγά στη χόβολη, στα 13 ευρώ. Παρουσιάζονται 3 αυγουλάκια (όχι για χόρταση) όπου επάνω τους κάθονται χοντροί κύβοι prosciutto cotto (διαφορετικά έχουμε συνηθίσει το συγκεκριμένο αλλαντικό). Περιμετρικά βρίσκεται η γευστικότατη κρέμα γκοργκοντζόλα. Το τι ψωμάκια έπεσαν για mafiόζικη παπάρα δεν περιγράφεται. Η κρέμα αυτή σχολιάστηκε ιδιαίτερα κολακευτικά.2-3 μπουκιές φτάνουν για να καλύψουν τις απαιτήσεις σου. Επίσης, το πιάτο αυτό το παπαριάσαμε και με...

- Τριπλοτηγανισμένες, στα 8 ευρώ. Πρόκειται για τραγανά τσιπς φρέσκιας πατάτας, πασπαλισμένα με πεκορίνο και τρούφα. Τεράστια ποσότητα, πανάλαφρη γεύση. Εδώ ταιριάζει η διαφήμιση "κανείς δεν μπορεί να φάει μόνο ένα". Λόγω ποσότητας, η τρούφα δεν γινόταν αισθητή σε κάθε προσπάθεια, αν την πετυχαίνες όμως... όλο και κάποιο μουγκρητό θα άκουγες. Ίσως κάποια παχύρευστη τυρένια σως απογείωνε το συγκεκριμένο πιάτο. Είναι πάντως στανταράκι σε κάθε τραπέζι.

- Αργεντίνικο σαγανάκι, στα 9 ευρώ. Καταφθάνει μια καυτή παλέτα με 16 μπουκίτσες νόστιμου λιωμένου τυριού. Οπτικά, θα σας φανεί σαν ασπράδι αυγού. Γευστικά, είναι νόστιμα με ελαφρύ τσάτνευ αχλαδιού, διακριτικής γεύσης.

- Σαλάτα Ceasar's of Tijuana, στα 14 ευρώ. Πολλές διαφορετικές γεύσεις. Εξαιρετικό καραμελωμένο μπέικον, είχα την τύχη να δοκιμάσω αρκετή ποσότητα, γευστική παρμεζάνα και μια χαρά οι πρασινάδες. Αυτή η πρώτη σάλτσα Caesar's του 1924 πάλι... ήταν... Δεν μπορώ να τη χαρακτηρίσω. Άρεσε αρκετά, συνδυαζόταν το πιπέρι μαζί με την αλμύρα από ένα "απροσδιόριστο" πορτοκαλί υλικό... σε κάνει να έχεις έναν γλυκό πονοκέφαλο για το τι επικρατεί τελικά στη γεύση σου και ίσως σε κάνει να googlάρεις κιόλας για να βρεις λεπτομέρειες.

- Ριγκατόνι με φουα γκρα και τρούφες, στα 21 ευρώ. Έρχονται καυτά, με τόση όση σάλτσα χρειάζεται, ενώ περιέχει και κρασί μαρσάλα. Το φουα γκρα ευδιάκριτο στο πιάτο, η σάλτσα όμως έκλεψε την παράσταση. Μου άφησε εντυπώσεις όπως η γκοργκοντζόλα στα αυγά. Νορμάλ μερίδα και ακριβή, αξίζει όμως κάθε μπουκιά της. Εννοείται πως δεν έμεινε τίποτα στο πιάτο.

- KFR δηλαδή Kretan Fried Rooster, στα 17 ευρώ. Τηγανητός κόκκορας από το Ρέθυμνο, σάλτσα ρακόμελο, πατατοσαλάτα και αγγινάρες Ιερουσαλήμ.6 κομμάτια νοστιμότατου και ζουμερού κόκκορα, καλύπτονταν από ζουμερή και όχι ιδιαίτερη λιπαρή πετσούλα. Ο κόκκορας είχε αναπαυθεί πάνω σε πατατοσαλάτα, ενώ η σάλτσα ρακόμελου δεν έγινε ιδιαίτερα αισθητή για τα δικά μου δεδομένα. Δεν τη θυμάμαι καν για να πω την αλήθεια. Όπτικά φαίνεται μικρή μερίδα, όμως μπορεί να καλύψει επαρκέστατα ένα άτομο μιας και δεν έχει και τα πιο ανάλαφρα υλικά.

- Παραγγείλαμε 3 bao buns, όσα είχε ο κατάλογος δηλαδή. The Crab (11 ευρώ), The Chicken (στα 9 ευρώ), The Duck (στα 11 ευρώ). Εδώ, θα δώσω χώρο στους επόμενους φίλους για να αποτυπώσουν τις εντυπώσεις τους, μιας και δοκίμασα μια μπουκιά όλη κι όλη. Σαν ποσότητα πάντως, εμφανίζεται ένα τεμάχιο.

- The Bachelor Burger, στα 18 ευρώ. Ο κατάλογος αναφέρεται σε ένα μυθικό burger που ξεκίνησε την πορεία του από τη Βουλιαγμένη και το Stay Hungry Bitch, το 2014. Διπλό κρέας, διπλό τσένταρ, αγιολί τρούφα, καραμελωμένο ραντίτσιο. Συνοδευόταν από τηγανιτές πατάτες. Αρχικά, περίμενα ένα σουπερ ντούπερ κολασμένο μπέργκερ. Όταν αναφέρεις διπλές ποσότητες, το μυαλό σου πάει στο σαβούρωμα. Εδώ πάλι, ήρθε ένα απλό σε μέγεθος μπέργκερ. Εξαιρετικό ψωμάκι, νόστιμο κρέας. Μια πικράδα όμως την ένιωσα, κυρίως λόγω ραντίτσιο και δευτερευόντως λόγω τιμής. Η φαντασία μου λάθος οργίασε.

- London Broiled Steak, στα 33 ευρώ τα 300 γραμμάρια. Η Κιουρία θα σας κατατοπίσει πλήρως περί ψησίματος, ωρίμανσης κλπ. Εγώ το βρήκα νοστιμότατο, και σίγουρα θα το κατάφερνα και μόνος μου.

- 3 μπύρες draft Βios στα 15 ευρώ (330 μλ έκαστη).
- Μοjito στα 12 ευρώ.
- 2 μπουκάλια Pink Elephant στα 38 ευρώ, ροζέ κρασί από την Πορτογαλία.
- 1 Tζόνυ Black, στα 10 ευρώ.

4 γλυκά,10 ευρώ έκαστο...

- 2 lemon curds, μαρεγκάτες, με μπισκοτένια βάση, όχι πολύ ξινά. Αν και μου αρέσει η μαρέγκα, εδώ το ενδιαφέρον μου το κέντρισαν τα εκλέρ...

- 2 εκλερ, με φοβερό παγωτό που συνδύαζε καρύδα, αλάτι και κάτι σαν ζαχαρούχο γάλα (τουλάχιστον εκεί με παρέπεμψε). Τα εκλερ, φρεσκοτραγανά και με υπέροχη αίσθηση καφέ. Ακόμη τα θυμάμαι με νοσταλγία...

* Κέρασμα ολόκληρο σέικερ με σφηνάκια από τον σεφ, αρκετά εύγευστο.

Σύνολο λογαριασμού στα 288.5 ευρώ.

Άξιζε τα λεφτά του;

Για να πω την αλήθεια, πήραμε αρκετά πιάτα. Ίσως 1-2 δεν χρειαζόντουσαν τελικά και η τιμή έπεφτε ακόμη και 30-35 ευρώ πιο κάτω. Όμως...

- Λατρεύω τη διαδρομή με την Κιουρία και τους φίλους. Λατρεύω να της βάζω τραγούδια στο αυτοκίνητο και να νευριάζει όταν δεν ακούει αμερικάνικα. Το ίδιο της κάνω και στο Facebook...

- Γνωρίζαμε ΟΛΟΙ που πηγαίναμε και πόσο θα πληρώσουμε. Πληρώσαμε κάποια υπεραξία. Δεν είναι μαγαζί για κάθε μέρα, ίσως ούτε για 3 φορές τον χρόνο. Αν θέλετε Savourar Vivre, θα πάτε αλλού.

Σημασία έχει το ταξίδι και όχι ο προορισμός... Και η τελευταία γεύση που μας έμεινε ήταν γλυκύτατη. Και φάνηκε στα χείλη όλων...

Έτσι θα μπει και ο νέος χρόνος... Τα καλύτερα έρχονται και γιατί όχι και... νέες προσθήκες!

Προς τον παρόν, έχω πρωτοχρονιάτικο δωράκι για την Κιουρία. Ένα τρανζιστορ είναι ότι πρέπει για να ακούει τα (αμερικάνικα) τραγούδια που της αρέσουν! Καλή χρονιά!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

VAGELIS

Τρίτη 23 Ιανουαρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

-

Τέλος του 2017 και μιλάμε με την παρέα για το που θα κλείσουμε την χρονιά. Παράπονο δεν έχω, οι προτάσεις μου σε μεγάλο βαθμό υλοποιούνται! Μετά από σύντομη σκέψη και λαμβάνοντας σοβαρά κάποιες πρόσφατες κριτικές, κλείνουμε για το πρότζεκτ του κυρίου Σκουλά. Να πω την αμαρτία μου, δεν τον είχα πάρει και από καλό μάτι.

Κάθε έξοδος με την παρέα είναι και μια νέα εμπειρία. Σαν άλλος ValueSeeker και με καλή διάθεση στο τέλος της παρούσας κριτικής, θα έβαζα και γω το τραγουδάκι μου. Εμείς οι μικρότεροι (μόνο σε ηλικία) ανά τακτά χρονικά διαστήματα, φροντίζουμε κάτι Κιουρίες (με Κ κεφαλαίο) να τις ενημερώνουμε για τις εξελίξεις στο Ελληνικό πεντάγραμμο. Για να μην την εκθέσω περισσότερο, απλώς χτες είχαμε το κεφάλαιο Γιώργος Σαμπάνης! Το ξέρω, όταν θα διαβάσει την κριτική θα γελάει και θα βγάλει το δαχτυλίδι της για να με κυνηγήσει. Με γειά το κούρεμα θα μου πει!

Πάρακατω. Στο Food Mafia, θα πας να αφεθείς. Το τελικό συμπέρασμα ήταν πως δεν θα πας να σαβουρώσεις. Δόξα τω Θεώ, υπάρχουν αρκετές επιχειρήσεις που σου δίνουν αυτό το δικάιωμα.

Παρατήρηση πρώτη: Όσοι είστε φαν των United States, νομίζω πως έχετε βρει μια πολύ καλή επιλογή. Η Κιουρία, όταν θα γράψει τη δική της κριτική, θα πλέξει το εγκώμιο του καταστήματος. Μουσική που παραπέμπει σε δεκαετίες 60-70's, η Κιουρία έδειχνε να το απολαμβάνει. Είμαι σίγουρος πως και ο Μήτσος που έλειπε διακοπές, σίγουρα θα το απολάμβανε και κείνος. Κάποια άλλη φορά ίσως. Το δικό μου πρόβλημα και του φίλου, ήταν πως η ένταση της ήταν ιδιαίτερα υψηλή και ενοχλητική σε κάποιες στιγμές. Οπότε αν θες να συνδυάσεις το φαγητό με την παρέα, θα δυσκολευτείς. Για να είμαι δίκαιος όμως, καθώς εισέρχεσαι στο μαγαζί, θα δεις μια όμορφη μπάρα με ποτά. Η διπλανή μεγάλη παρέα, πιθανότατα πιο προσαρμοσμένη, κάποιες στιγμές έτρωγε και κάποιες πήγαινε στη μπάρα και έπινε ποτό.

Παρατήρηση δεύτερη: Σύντομη αυτή τη φορά. Όπως μας πληροφόρησε η φίλη, η μουσική που παιζόταν στο μαγαζί είναι επιλεγμένη από τον σεφ, που και κείνος έπαιζε με την μπάντα του.

Παρατήρηση τρίτη: Για να μην σας κουράσω περισσότερο, θα σας πω πως το Food Mafia παίζει με συνταγές και έχει πολύ καλή ποιότητα υλικών. Εγώ θα σταθώ περισσότερο στη λέξη ΥΦΕΣ. Πρέπει να πας χαλαρός και να απολαμβάνεις την κάθε μπουκιά που τρως. Αυξομειώσεις θα παρατηρήσεις σίγουρα, σίγουρα θα φας εξαιρετικά πιάτα, σίγουρα όμως θα συγκρίνεις και την τιμή για κάποια πιάτα που θα πληρώσεις και θα τη βρεις δυσανάλογη.

Για τον χώρο, θα αναφέρω πως για τα δικά μου γούστα δεν ήταν κάτι φοβερό. Όχι μεγάλος, ζεστός... με σόμπες μανιτάρια! Η καλή διάθεση δεν λείπει. Ανοιχτή κουζίνα που δεν έχει τίποτα να κρύψει αν και καλύπτεται με τζάμια. Μπροστά ακριβώς 2 καναπέδες σε ανοιχτή μπλε απόχρωση και τραπέζια που δεν σου κάνουν καμία αίσθηση. Τα υπόλοιπα όμως τραπεζοκαθίσματα πλην των καναπέδων, είναι καλόγουστα, δερμάτινα. Βαριά ξύλινα είναι και τα στιβαρά τραπέζια. Οι τουαλέτες βρίσκονται στον άνω όροφο, οι Κιουρίες με τα τακούνια δυσκολεύτηκαν στα σκαλιά.

Η εξυπηρέτηση αρκετά επαγγελματική, χωρίς λάθη. Έχει γίνει σωστή εκπαίδευση, μάλιστα η κυρία που είναι μάλλον το δεξί χέρι του σεφ στη σάλα, μας είπε υπομονετικά τα πιάτα της κατηγορίας BEEF, με αρκετό ενθουσιασμό. Πραγματικά, δεν γινόταν να μην παραγγείλεις έστω ένα από τα signatures...

Aνέφερα παραπάνω με κεφαλαία τη λέξη ΥΦΕΣ. Ο κατάλογος είναι πολύ περιποιημένος, χωρίς να σε κουράζει. Δομημένος σωστά ώστε να προκαλεί όλες τις αισθήσεις σου. Πρώτα όμως διεγείρει τη φαντασία του. Θες τα υλικά, θες το τελικό σύνολο της συνταγής που προσμονείς... Ο σεφ "πουλάει τρέλα"... με την καλή έννοια.

Παραγγείλαμε πολλά πιάτα. Ζωή να'χουμε 11 πιάτα πήραμε, βάλε και τα ψωμάκια στην αρχή... Βάλε και 4 γλυκά στο τέλος... Πόσα να γράψω στην παρούσα κριτική;Θα τελειώσω σε 3 μέρες. Θα αφήσω χώρο και για τις επόμενες κριτικές των φίλων.

- Τα ψωμάκια με το πιπεράτο βούτυρο (4.5 ευρώ) ήταν νόστιμα, όχι κάτι φοβερό, και χρησίμευσαν στο πρώτο ορεκτικό που μας κέρδισε...

- Αυγά στη χόβολη, στα 13 ευρώ. Παρουσιάζονται 3 αυγουλάκια (όχι για χόρταση) όπου επάνω τους κάθονται χοντροί κύβοι prosciutto cotto (διαφορετικά έχουμε συνηθίσει το συγκεκριμένο αλλαντικό). Περιμετρικά βρίσκεται η γευστικότατη κρέμα γκοργκοντζόλα. Το τι ψωμάκια έπεσαν για mafiόζικη παπάρα δεν περιγράφεται. Η κρέμα αυτή σχολιάστηκε ιδιαίτερα κολακευτικά.2-3 μπουκιές φτάνουν για να καλύψουν τις απαιτήσεις σου. Επίσης, το πιάτο αυτό το παπαριάσαμε και με...

- Τριπλοτηγανισμένες, στα 8 ευρώ. Πρόκειται για τραγανά τσιπς φρέσκιας πατάτας, πασπαλισμένα με πεκορίνο και τρούφα. Τεράστια ποσότητα, πανάλαφρη γεύση. Εδώ ταιριάζει η διαφήμιση "κανείς δεν μπορεί να φάει μόνο ένα". Λόγω ποσότητας, η τρούφα δεν γινόταν αισθητή σε κάθε προσπάθεια, αν την πετυχαίνες όμως... όλο και κάποιο μουγκρητό θα άκουγες. Ίσως κάποια παχύρευστη τυρένια σως απογείωνε το συγκεκριμένο πιάτο. Είναι πάντως στανταράκι σε κάθε τραπέζι.

- Αργεντίνικο σαγανάκι, στα 9 ευρώ. Καταφθάνει μια καυτή παλέτα με 16 μπουκίτσες νόστιμου λιωμένου τυριού. Οπτικά, θα σας φανεί σαν ασπράδι αυγού. Γευστικά, είναι νόστιμα με ελαφρύ τσάτνευ αχλαδιού, διακριτικής γεύσης.

- Σαλάτα Ceasar's of Tijuana, στα 14 ευρώ. Πολλές διαφορετικές γεύσεις. Εξαιρετικό καραμελωμένο μπέικον, είχα την τύχη να δοκιμάσω αρκετή ποσότητα, γευστική παρμεζάνα και μια χαρά οι πρασινάδες. Αυτή η πρώτη σάλτσα Caesar's του 1924 πάλι... ήταν... Δεν μπορώ να τη χαρακτηρίσω. Άρεσε αρκετά, συνδυαζόταν το πιπέρι μαζί με την αλμύρα από ένα "απροσδιόριστο" πορτοκαλί υλικό... σε κάνει να έχεις έναν γλυκό πονοκέφαλο για το τι επικρατεί τελικά στη γεύση σου και ίσως σε κάνει να googlάρεις κιόλας για να βρεις λεπτομέρειες.

- Ριγκατόνι με φουα γκρα και τρούφες, στα 21 ευρώ. Έρχονται καυτά, με τόση όση σάλτσα χρειάζεται, ενώ περιέχει και κρασί μαρσάλα. Το φουα γκρα ευδιάκριτο στο πιάτο, η σάλτσα όμως έκλεψε την παράσταση. Μου άφησε εντυπώσεις όπως η γκοργκοντζόλα στα αυγά. Νορμάλ μερίδα και ακριβή, αξίζει όμως κάθε μπουκιά της. Εννοείται πως δεν έμεινε τίποτα στο πιάτο.

- KFR δηλαδή Kretan Fried Rooster, στα 17 ευρώ. Τηγανητός κόκκορας από το Ρέθυμνο, σάλτσα ρακόμελο, πατατοσαλάτα και αγγινάρες Ιερουσαλήμ.6 κομμάτια νοστιμότατου και ζουμερού κόκκορα, καλύπτονταν από ζουμερή και όχι ιδιαίτερη λιπαρή πετσούλα. Ο κόκκορας είχε αναπαυθεί πάνω σε πατατοσαλάτα, ενώ η σάλτσα ρακόμελου δεν έγινε ιδιαίτερα αισθητή για τα δικά μου δεδομένα. Δεν τη θυμάμαι καν για να πω την αλήθεια. Όπτικά φαίνεται μικρή μερίδα, όμως μπορεί να καλύψει επαρκέστατα ένα άτομο μιας και δεν έχει και τα πιο ανάλαφρα υλικά.

- Παραγγείλαμε 3 bao buns, όσα είχε ο κατάλογος δηλαδή. The Crab (11 ευρώ), The Chicken (στα 9 ευρώ), The Duck (στα 11 ευρώ). Εδώ, θα δώσω χώρο στους επόμενους φίλους για να αποτυπώσουν τις εντυπώσεις τους, μιας και δοκίμασα μια μπουκιά όλη κι όλη. Σαν ποσότητα πάντως, εμφανίζεται ένα τεμάχιο.

- The Bachelor Burger, στα 18 ευρώ. Ο κατάλογος αναφέρεται σε ένα μυθικό burger που ξεκίνησε την πορεία του από τη Βουλιαγμένη και το Stay Hungry Bitch, το 2014. Διπλό κρέας, διπλό τσένταρ, αγιολί τρούφα, καραμελωμένο ραντίτσιο. Συνοδευόταν από τηγανιτές πατάτες. Αρχικά, περίμενα ένα σουπερ ντούπερ κολασμένο μπέργκερ. Όταν αναφέρεις διπλές ποσότητες, το μυαλό σου πάει στο σαβούρωμα. Εδώ πάλι, ήρθε ένα απλό σε μέγεθος μπέργκερ. Εξαιρετικό ψωμάκι, νόστιμο κρέας. Μια πικράδα όμως την ένιωσα, κυρίως λόγω ραντίτσιο και δευτερευόντως λόγω τιμής. Η φαντασία μου λάθος οργίασε.

- London Broiled Steak, στα 33 ευρώ τα 300 γραμμάρια. Η Κιουρία θα σας κατατοπίσει πλήρως περί ψησίματος, ωρίμανσης κλπ. Εγώ το βρήκα νοστιμότατο, και σίγουρα θα το κατάφερνα και μόνος μου.

- 3 μπύρες draft Βios στα 15 ευρώ (330 μλ έκαστη).
- Μοjito στα 12 ευρώ.
- 2 μπουκάλια Pink Elephant στα 38 ευρώ, ροζέ κρασί από την Πορτογαλία.
- 1 Tζόνυ Black, στα 10 ευρώ.

4 γλυκά,10 ευρώ έκαστο...

- 2 lemon curds, μαρεγκάτες, με μπισκοτένια βάση, όχι πολύ ξινά. Αν και μου αρέσει η μαρέγκα, εδώ το ενδιαφέρον μου το κέντρισαν τα εκλέρ...

- 2 εκλερ, με φοβερό παγωτό που συνδύαζε καρύδα, αλάτι και κάτι σαν ζαχαρούχο γάλα (τουλάχιστον εκεί με παρέπεμψε). Τα εκλερ, φρεσκοτραγανά και με υπέροχη αίσθηση καφέ. Ακόμη τα θυμάμαι με νοσταλγία...

* Κέρασμα ολόκληρο σέικερ με σφηνάκια από τον σεφ, αρκετά εύγευστο.

Σύνολο λογαριασμού στα 288.5 ευρώ.

Άξιζε τα λεφτά του;

Για να πω την αλήθεια, πήραμε αρκετά πιάτα. Ίσως 1-2 δεν χρειαζόντουσαν τελικά και η τιμή έπεφτε ακόμη και 30-35 ευρώ πιο κάτω. Όμως...

- Λατρεύω τη διαδρομή με την Κιουρία και τους φίλους. Λατρεύω να της βάζω τραγούδια στο αυτοκίνητο και να νευριάζει όταν δεν ακούει αμερικάνικα. Το ίδιο της κάνω και στο Facebook...

- Γνωρίζαμε ΟΛΟΙ που πηγαίναμε και πόσο θα πληρώσουμε. Πληρώσαμε κάποια υπεραξία. Δεν είναι μαγαζί για κάθε μέρα, ίσως ούτε για 3 φορές τον χρόνο. Αν θέλετε Savourar Vivre, θα πάτε αλλού.

Σημασία έχει το ταξίδι και όχι ο προορισμός... Και η τελευταία γεύση που μας έμεινε ήταν γλυκύτατη. Και φάνηκε στα χείλη όλων...

Έτσι θα μπει και ο νέος χρόνος... Τα καλύτερα έρχονται και γιατί όχι και... νέες προσθήκες!

Προς τον παρόν, έχω πρωτοχρονιάτικο δωράκι για την Κιουρία. Ένα τρανζιστορ είναι ότι πρέπει για να ακούει τα (αμερικάνικα) τραγούδια που της αρέσουν! Καλή χρονιά!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.