Loader

09 Ιαν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Το 1961, ο κοσμικός Αθηναίος Γιώργος Πολυχρόνης, εμπνευσμένος απ’ τη διάσημη όπερα του Μότσαρτ, βάφτισε τον νεοσύστατο χώρο του στην Πλατεία Προσκόπων, στο Βατραχονήσι, ΜΑΓΕΜΕΝΟ ΑΥΛΟ (ΜΑ).
Ξεκίνησε με είδη σοκολατοποιίας και ζαχαροπλαστικής, σε συνεργασία με την σοκολατοβιομηχανία του ΠΑΥΛΙΔΗ, του οποίου ήταν γαμπρός, και έγινε πασίγνωστος στους Αθηναίους, οι οποίοι, λίγο αργότερα, άρχισαν να συχνάζουν στο κοσμικό εστιατόριό του που αντικατέστησε το αρχικό ζαχαροπλαστείο.
Καθώς η Αθήνα εξελισσόταν, ο Ιλισός καλύφθηκε απ’ την Λεωφόρο Βασιλέως Κωνσταντίνου, που ολοκληρώθηκε μόλις το 1963, ταυτόχρονα με τα εγκαίνια του HILTON λίγο πιο πάνω, ενώ το Βατραχονήσι έπαψε πλέον να υπάρχει, η δε Πλατεία Προσκόπων, δυο βήματα απ’ το Παναθηναϊκό Στάδιο, άρχισε να γεμίζει πολυκατοικίες και κεντράκια.
Ο πολυταξιδεμένος Πολυχρόνης, λάτρης της Κεντρικής Ευρώπης και της γαστρονομίας της, είναι αυτός που λάνσαρε τότε τα τυριά φοντί και τα εδέσματα φλαμπέ, που εξακολουθούν να σερβίρονται στον ΜΑ μέχρι τις μέρες μας!

Στον ΜΑ συνέρρεε πλήθος επωνύμων. Ανάμεσά τους ο τέως (τότε Διάδοχος Κωνσταντίνος), οι αείμνηστοι Κωνσταντίνος Καραμανλής και Γεώργιος Παπανδρέου, οι ποιητές μας Σεφέρης και Ελύτης, το Πάνθεον των πρωταγωνιστών του Θεάτρου μας (Χορν, Μινωτής, Κατράκης, η Καρέζη με τον Καζάκο, η Αλίκη - που οι φήμες την θέλουν να πλέκει εκεί ακριβώς το ειδύλλιό της με τον Κωνσταντίνο!! - το Πάνθεον των συνθετών μας (Σπανός, Πλέσσας, Χατζηνάσιος) και βέβαια, ο μοναδικός Μάνος Χατζιδάκις, που έμενε σχεδόν δίπλα ήταν καθημερινός θαμώνας και συχνά ξενυχτούσε εκεί με τις παρέες ή μόνος του!

Στη μικρή μάλιστα αίθουσα που βρίσκεται στο βάθος αριστερά του εσωτερικού χώρου, υπάρχει ο ‘Μυστικός Δείπνος’, ένας πίνακας του Επαμεινώνδα Δασκαλόπουλου (DAS), με τον Μάνο στο κέντρο και εκατέρωθεν τους συνδαιτυμόνες του, ανάμεσα στους οποίους, τον Α. Λιδωρίκη, τον Α. Μινωτή, τον Τ. Λιγνάδη, τον Κ. Γεωργουσόπουλο, τον Γ. Κουρουπό, κ. α.

Σ’ αυτό λοιπόν το ιστορικό μέρος, έναν διαχρονικό γαστρονομικό μας θεσμό, σύχναζα εδώ και 4 δεκαετίες, ενώ τώρα τελευταία είχα καιρό να τον επισκεφθώ και να ξαναζήσω τις μνήμες της δικής μου νιότης… Το έκανα λοιπόν, παρέα με 3 φίλους μου, την Τρίτη 26/12 το μεσημέρι, ύστερα από τηλεφωνική κράτηση. Διαπίστωσα, ευθύς αμέσως, ότι ο ιστορικός χώρος παραμένει αναλλοίωτος, διατηρώντας την πατίνα του χρόνου, αλλά και τους πολυπληθείς θαμώνες του, κάποιας ηλικίας οι περισσότεροι, μιας και ο ΜΑ ήταν πάλι γεμάτος, όπως παλιά!

Μπαίνοντας βλέπουμε τον μικρό πριβέ χώρο για τη Διεύθυνση, αλλά και τη γωνιά με το μικρό και κομψό μπαρ.
Η μεγάλη αίθουσα, με την αίσθηση κλασικισμού και μπαρόκ της Κεντρικής Ευρώπης, έχει στο βάθος πάντα το πιάνο και τα κρεμαστά πνευστά όργανα, τους απαραίτητους πολυέλαιους και τα λαμπατέρ, τις βαριές κουρτίνες, τους σκαλιστούς καθρέφτες με εορταστικές τώρα διακοσμήσεις από έλατα και μπάλες, φωτογραφίες, πίνακες, γκραβούρες αλλά και κάδρα των επωνύμων πελατών, καθώς και τα εγκωμιαστικά άρθρα των εφημερίδων.
Καμιά 10αριά ξύλινες ροτόντες και ορθογώνια τραπέζια, στολισμένα με βάζα γεμάτα λουλούδια, καθώς και αναπαυτικά καθίσματα και πολυθρόνες για 50 περίπου άτομα, σε συνδυασμό με τα πολυτελή δρύινα πατώματα, προσδίδουν μια εικόνα αστικού σαλονιού των πρώτων μεταπολεμικών δεκαετιών, ξυπνώντας τις ιστορικές μας μνήμες. Πιο δίπλα βρίσκεται η μικρή αίθουσα με τον πίνακα του Μάνου και τα πολύχρωμα βιτρό, στα τραπέζια της οποίας γευμάτιζαν πιο ήσυχα περί τα 12-15 άτομα.

Τα περισσότερα βράδια διοργανώνουν μουσικές εκδηλώσεις με καλλιτεχνική ατμόσφαιρα, προσκαλώντας συνήθως μικρές ορχήστρες, που συχνά εναλλάσσονται. Το μεσημέρι, που επισκεφθήκαμε τον ΜΑ ακούγαμε απ’ τα μεγάφωνα χαμηλόφωνη μουσική instrumental & lounge, που επέτρεπε τη συζήτηση στα τραπέζια χωρίς να υπάρχει ενοχλητικός θόρυβος.
Εξάλλου, στο υπόγειο βρίσκονται 2+2 WC, που ήταν καθαρά και φροντισμένα.

Η εξυπηρέτηση πραγματοποιείται από δύο ώριμους και μια νεαρή σερβιτόρα, όλοι τους ενήμεροι και ευγενείς. Βεβαίως, καθώς ήταν fully booked χρειαζόταν ο συνήθης χρόνος αναμονής, περί τα 30 με 40 λεπτά για την ετοιμασία και το σερβίρισμα των πιάτων. Ο υπεύθυνος μάς ευχαρίστησε για την κατανόησή μας.

Πληροφορήθηκα ότι η μεσημεριανή σεφ είναι η Brigitte, με προϋπηρεσία στο ΟΙΚΕΙΟ, ενώ ο βραδινός είναι ο Βασίλης, που ήταν για χρόνια ο αρχιμάγειρας στο γειτονικό ξενοδοχείο ΣΤΑΔΙΟΝ.

Ο κατάλογος με το μενού είναι βαρύς και πολυσέλιδος, αντικατοπτρίζοντας έναν πλουσιοπάροχο σε εδέσματα χώρο εστίασης. Θεωρώ ότι με τα χρόνια οι αλλαγές του είναι μάλλον περιορισμένες, ενώ πολλά ιστορικά πιάτα διατηρούνται, συνδεδεμένα άλλωστε με την αίγλη που αποπνέει ο ΜΑ. Πιο συγκεκριμένα:
Φιγουράρουν κατ΄ αρχήν τα 9 ιστορικά τους πιάτα, κι ανάμεσά τους το φοντί για 2, στα 22 €, ενώ ακολουθούν 15 ορεκτικά, 6-14 €, 10 σαλάτες στα 5-14 €, 12 ζυμαρικά, 7-12 €, ψαρικά και κοτόπουλα, στα 9-12 € και πληθώρα κρεατικών, από 10-23 €, για τα φιλέτα τους. Επίσης σερβίρουν 16 παραδοσιακά μαγειρευτά εδέσματα, από 8-13,50 €, για το χοιρινό κότσι στη γάστρα!
Από γλυκά, που δεν αναφέρονται στον κατάλογο, πληροφορηθήκαμε ότι έχουν τα παραδοσιακά: ραβανί, καρυδόπιτα, κανταΐφι, τον εορταστικό κορμό, όπως επίσης σοκολατόπιτα και πορτοκαλόπιτα.

Σχετικά με τα ποτά, ο κατάλογος, που τον ζητήσαμε επίμονα για να μας έρθει, περιλαμβάνει 3 μπύρες στα 5 €, καμιά 10αριά ετικέτες λευκών και κόκκινων κρασιών, στα 20-40 €, καθώς και το δικό τους κόκκινο Μαγεμένο Αυλό, ποικιλία Αγιωργίτικο, σε τιμή 20 €. Υπάρχουν ακόμη αφρώδεις οίνοι, σαμπάνιες και αλκοολούχα ποτά. Θεωρώ ότι ο κατάλογος των ποτών πρέπει να επικαιροποιηθεί το συντομότερο δυνατό και να συμπεριλάβει τιμές για ποτήρι κρασί, κ. λπ.

Λόγω των ημερών υπήρχαν και κάποια εορταστικά πιάτα, όπως γαλοπούλα γεμιστή, χοιρινό με δαμάσκηνα και βερίκοκα, αρνάκι στο φούρνο με πατάτες, κ. α.

Εμείς τελικά επιλέξαμε τα εξής:
• Μία κροκέτες με παρμεζάνα. Ήρθαν 4 κομμάτια, που στο πιάτο συνοδεύονταν από λάχανο και τουρσί. Τιμή 8.30 και σαν ορεκτικό, νόστιμο.

• Μία λαχανοντολμάδες, 5 τεμάχια. Κλασικό πιάτο με βάση κιμά, ρύζι και σος αυγολέμονο. Πολύ γευστικοί, σε τιμή 8 €.

• Πήρα για κύριο πιάτο ένα αρνί φούρνου με πατάτες. Ζήτησα λίγη πετσούλα και κατέφθασε κομμάτι υπέρ το δέον λιπαρό, που έπρεπε να το ξεχωρίσω για να αποφύγω το απόλυτο λίπος! Ωστόσο, αρκετά νόστιμο. Τιμή 11.50 €.

• Ένα μοσχαρίσιο γιουβέτσι, επίσης σχετικά νόστιμο, στα 11.50 €.

• Ένα χοιρινό με δαμάσκηνα και βερίκοκα, που όπως μου είπαν ήταν πολύ νόστιμο εορταστικό πιάτο, αν και κάπως βαρύ. Τιμή 10.50 €.

• Μία κρέπες τίτιζε, που περιείχαν κοτόπουλο, μπέικον και ντομάτα, και όπως μου είπε η φίλη μας ήταν σχετικά καλές, όχι όμως εκπληκτικές… Τιμή στα 9.30 €.

• Στην αρχή κατέφθασαν 4 μικρές φέτες μαύρου ψωμιού, συνοδευμένες από ντιπ με κόκκινη πιπεριά Φλώρινας και τυρί. Χρεώθηκαν στα 4 €.

Μας κέρασαν ένα ποτήρι κόκκινο κρασί τους και μια μπύρα που τους ζητήσαμε, και θεωρώ ότι ήταν μια πολύ ευγενική χειρονομία εκ μέρους τους, λόγω των ημερών ή ενδεχόμενα επειδή αναγνώρισαν έναν πελάτη τους απ’ τα παλιά!

Ο λογαριασμός ήρθε στα 63.10 €, ποσό ικανοποιητικό και αναμενόμενο, που σημαίνει ότι κατ’ άτομο βρισκόμαστε στο άνω όριο της κατηγορίας 10/16 €.

Συμπερασματικά ο ΜΑ προτείνεται τόσο σ’ αυτούς που πήγαν στο παρελθόν, για να ξαναθυμηθούν τα παλιά, όσο και σε κάθε νεότερο που ενδιαφέρεται να γνωρίσει ένα απ’ τα τελευταία, κάποτε κοσμικά κέντρα της Αθήνας, που καταφέρνει να παραμένει αναλλοίωτο στο διάβα των δεκαετιών!!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

09 Ιαν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Το 1961, ο κοσμικός Αθηναίος Γιώργος Πολυχρόνης, εμπνευσμένος απ’ τη διάσημη όπερα του Μότσαρτ, βάφτισε τον νεοσύστατο χώρο του στην Πλατεία Προσκόπων, στο Βατραχονήσι, ΜΑΓΕΜΕΝΟ ΑΥΛΟ (ΜΑ).
Ξεκίνησε με είδη σοκολατοποιίας και ζαχαροπλαστικής, σε συνεργασία με την σοκολατοβιομηχανία του ΠΑΥΛΙΔΗ, του οποίου ήταν γαμπρός, και έγινε πασίγνωστος στους Αθηναίους, οι οποίοι, λίγο αργότερα, άρχισαν να συχνάζουν στο κοσμικό εστιατόριό του που αντικατέστησε το αρχικό ζαχαροπλαστείο.
Καθώς η Αθήνα εξελισσόταν, ο Ιλισός καλύφθηκε απ’ την Λεωφόρο Βασιλέως Κωνσταντίνου, που ολοκληρώθηκε μόλις το 1963, ταυτόχρονα με τα εγκαίνια του HILTON λίγο πιο πάνω, ενώ το Βατραχονήσι έπαψε πλέον να υπάρχει, η δε Πλατεία Προσκόπων, δυο βήματα απ’ το Παναθηναϊκό Στάδιο, άρχισε να γεμίζει πολυκατοικίες και κεντράκια.
Ο πολυταξιδεμένος Πολυχρόνης, λάτρης της Κεντρικής Ευρώπης και της γαστρονομίας της, είναι αυτός που λάνσαρε τότε τα τυριά φοντί και τα εδέσματα φλαμπέ, που εξακολουθούν να σερβίρονται στον ΜΑ μέχρι τις μέρες μας!

Στον ΜΑ συνέρρεε πλήθος επωνύμων. Ανάμεσά τους ο τέως (τότε Διάδοχος Κωνσταντίνος), οι αείμνηστοι Κωνσταντίνος Καραμανλής και Γεώργιος Παπανδρέου, οι ποιητές μας Σεφέρης και Ελύτης, το Πάνθεον των πρωταγωνιστών του Θεάτρου μας (Χορν, Μινωτής, Κατράκης, η Καρέζη με τον Καζάκο, η Αλίκη - που οι φήμες την θέλουν να πλέκει εκεί ακριβώς το ειδύλλιό της με τον Κωνσταντίνο!! - το Πάνθεον των συνθετών μας (Σπανός, Πλέσσας, Χατζηνάσιος) και βέβαια, ο μοναδικός Μάνος Χατζιδάκις, που έμενε σχεδόν δίπλα ήταν καθημερινός θαμώνας και συχνά ξενυχτούσε εκεί με τις παρέες ή μόνος του!

Στη μικρή μάλιστα αίθουσα που βρίσκεται στο βάθος αριστερά του εσωτερικού χώρου, υπάρχει ο ‘Μυστικός Δείπνος’, ένας πίνακας του Επαμεινώνδα Δασκαλόπουλου (DAS), με τον Μάνο στο κέντρο και εκατέρωθεν τους συνδαιτυμόνες του, ανάμεσα στους οποίους, τον Α. Λιδωρίκη, τον Α. Μινωτή, τον Τ. Λιγνάδη, τον Κ. Γεωργουσόπουλο, τον Γ. Κουρουπό, κ. α.

Σ’ αυτό λοιπόν το ιστορικό μέρος, έναν διαχρονικό γαστρονομικό μας θεσμό, σύχναζα εδώ και 4 δεκαετίες, ενώ τώρα τελευταία είχα καιρό να τον επισκεφθώ και να ξαναζήσω τις μνήμες της δικής μου νιότης… Το έκανα λοιπόν, παρέα με 3 φίλους μου, την Τρίτη 26/12 το μεσημέρι, ύστερα από τηλεφωνική κράτηση. Διαπίστωσα, ευθύς αμέσως, ότι ο ιστορικός χώρος παραμένει αναλλοίωτος, διατηρώντας την πατίνα του χρόνου, αλλά και τους πολυπληθείς θαμώνες του, κάποιας ηλικίας οι περισσότεροι, μιας και ο ΜΑ ήταν πάλι γεμάτος, όπως παλιά!

Μπαίνοντας βλέπουμε τον μικρό πριβέ χώρο για τη Διεύθυνση, αλλά και τη γωνιά με το μικρό και κομψό μπαρ.
Η μεγάλη αίθουσα, με την αίσθηση κλασικισμού και μπαρόκ της Κεντρικής Ευρώπης, έχει στο βάθος πάντα το πιάνο και τα κρεμαστά πνευστά όργανα, τους απαραίτητους πολυέλαιους και τα λαμπατέρ, τις βαριές κουρτίνες, τους σκαλιστούς καθρέφτες με εορταστικές τώρα διακοσμήσεις από έλατα και μπάλες, φωτογραφίες, πίνακες, γκραβούρες αλλά και κάδρα των επωνύμων πελατών, καθώς και τα εγκωμιαστικά άρθρα των εφημερίδων.
Καμιά 10αριά ξύλινες ροτόντες και ορθογώνια τραπέζια, στολισμένα με βάζα γεμάτα λουλούδια, καθώς και αναπαυτικά καθίσματα και πολυθρόνες για 50 περίπου άτομα, σε συνδυασμό με τα πολυτελή δρύινα πατώματα, προσδίδουν μια εικόνα αστικού σαλονιού των πρώτων μεταπολεμικών δεκαετιών, ξυπνώντας τις ιστορικές μας μνήμες. Πιο δίπλα βρίσκεται η μικρή αίθουσα με τον πίνακα του Μάνου και τα πολύχρωμα βιτρό, στα τραπέζια της οποίας γευμάτιζαν πιο ήσυχα περί τα 12-15 άτομα.

Τα περισσότερα βράδια διοργανώνουν μουσικές εκδηλώσεις με καλλιτεχνική ατμόσφαιρα, προσκαλώντας συνήθως μικρές ορχήστρες, που συχνά εναλλάσσονται. Το μεσημέρι, που επισκεφθήκαμε τον ΜΑ ακούγαμε απ’ τα μεγάφωνα χαμηλόφωνη μουσική instrumental & lounge, που επέτρεπε τη συζήτηση στα τραπέζια χωρίς να υπάρχει ενοχλητικός θόρυβος.
Εξάλλου, στο υπόγειο βρίσκονται 2+2 WC, που ήταν καθαρά και φροντισμένα.

Η εξυπηρέτηση πραγματοποιείται από δύο ώριμους και μια νεαρή σερβιτόρα, όλοι τους ενήμεροι και ευγενείς. Βεβαίως, καθώς ήταν fully booked χρειαζόταν ο συνήθης χρόνος αναμονής, περί τα 30 με 40 λεπτά για την ετοιμασία και το σερβίρισμα των πιάτων. Ο υπεύθυνος μάς ευχαρίστησε για την κατανόησή μας.

Πληροφορήθηκα ότι η μεσημεριανή σεφ είναι η Brigitte, με προϋπηρεσία στο ΟΙΚΕΙΟ, ενώ ο βραδινός είναι ο Βασίλης, που ήταν για χρόνια ο αρχιμάγειρας στο γειτονικό ξενοδοχείο ΣΤΑΔΙΟΝ.

Ο κατάλογος με το μενού είναι βαρύς και πολυσέλιδος, αντικατοπτρίζοντας έναν πλουσιοπάροχο σε εδέσματα χώρο εστίασης. Θεωρώ ότι με τα χρόνια οι αλλαγές του είναι μάλλον περιορισμένες, ενώ πολλά ιστορικά πιάτα διατηρούνται, συνδεδεμένα άλλωστε με την αίγλη που αποπνέει ο ΜΑ. Πιο συγκεκριμένα:
Φιγουράρουν κατ΄ αρχήν τα 9 ιστορικά τους πιάτα, κι ανάμεσά τους το φοντί για 2, στα 22 €, ενώ ακολουθούν 15 ορεκτικά, 6-14 €, 10 σαλάτες στα 5-14 €, 12 ζυμαρικά, 7-12 €, ψαρικά και κοτόπουλα, στα 9-12 € και πληθώρα κρεατικών, από 10-23 €, για τα φιλέτα τους. Επίσης σερβίρουν 16 παραδοσιακά μαγειρευτά εδέσματα, από 8-13,50 €, για το χοιρινό κότσι στη γάστρα!
Από γλυκά, που δεν αναφέρονται στον κατάλογο, πληροφορηθήκαμε ότι έχουν τα παραδοσιακά: ραβανί, καρυδόπιτα, κανταΐφι, τον εορταστικό κορμό, όπως επίσης σοκολατόπιτα και πορτοκαλόπιτα.

Σχετικά με τα ποτά, ο κατάλογος, που τον ζητήσαμε επίμονα για να μας έρθει, περιλαμβάνει 3 μπύρες στα 5 €, καμιά 10αριά ετικέτες λευκών και κόκκινων κρασιών, στα 20-40 €, καθώς και το δικό τους κόκκινο Μαγεμένο Αυλό, ποικιλία Αγιωργίτικο, σε τιμή 20 €. Υπάρχουν ακόμη αφρώδεις οίνοι, σαμπάνιες και αλκοολούχα ποτά. Θεωρώ ότι ο κατάλογος των ποτών πρέπει να επικαιροποιηθεί το συντομότερο δυνατό και να συμπεριλάβει τιμές για ποτήρι κρασί, κ. λπ.

Λόγω των ημερών υπήρχαν και κάποια εορταστικά πιάτα, όπως γαλοπούλα γεμιστή, χοιρινό με δαμάσκηνα και βερίκοκα, αρνάκι στο φούρνο με πατάτες, κ. α.

Εμείς τελικά επιλέξαμε τα εξής:
• Μία κροκέτες με παρμεζάνα. Ήρθαν 4 κομμάτια, που στο πιάτο συνοδεύονταν από λάχανο και τουρσί. Τιμή 8.30 και σαν ορεκτικό, νόστιμο.

• Μία λαχανοντολμάδες, 5 τεμάχια. Κλασικό πιάτο με βάση κιμά, ρύζι και σος αυγολέμονο. Πολύ γευστικοί, σε τιμή 8 €.

• Πήρα για κύριο πιάτο ένα αρνί φούρνου με πατάτες. Ζήτησα λίγη πετσούλα και κατέφθασε κομμάτι υπέρ το δέον λιπαρό, που έπρεπε να το ξεχωρίσω για να αποφύγω το απόλυτο λίπος! Ωστόσο, αρκετά νόστιμο. Τιμή 11.50 €.

• Ένα μοσχαρίσιο γιουβέτσι, επίσης σχετικά νόστιμο, στα 11.50 €.

• Ένα χοιρινό με δαμάσκηνα και βερίκοκα, που όπως μου είπαν ήταν πολύ νόστιμο εορταστικό πιάτο, αν και κάπως βαρύ. Τιμή 10.50 €.

• Μία κρέπες τίτιζε, που περιείχαν κοτόπουλο, μπέικον και ντομάτα, και όπως μου είπε η φίλη μας ήταν σχετικά καλές, όχι όμως εκπληκτικές… Τιμή στα 9.30 €.

• Στην αρχή κατέφθασαν 4 μικρές φέτες μαύρου ψωμιού, συνοδευμένες από ντιπ με κόκκινη πιπεριά Φλώρινας και τυρί. Χρεώθηκαν στα 4 €.

Μας κέρασαν ένα ποτήρι κόκκινο κρασί τους και μια μπύρα που τους ζητήσαμε, και θεωρώ ότι ήταν μια πολύ ευγενική χειρονομία εκ μέρους τους, λόγω των ημερών ή ενδεχόμενα επειδή αναγνώρισαν έναν πελάτη τους απ’ τα παλιά!

Ο λογαριασμός ήρθε στα 63.10 €, ποσό ικανοποιητικό και αναμενόμενο, που σημαίνει ότι κατ’ άτομο βρισκόμαστε στο άνω όριο της κατηγορίας 10/16 €.

Συμπερασματικά ο ΜΑ προτείνεται τόσο σ’ αυτούς που πήγαν στο παρελθόν, για να ξαναθυμηθούν τα παλιά, όσο και σε κάθε νεότερο που ενδιαφέρεται να γνωρίσει ένα απ’ τα τελευταία, κάποτε κοσμικά κέντρα της Αθήνας, που καταφέρνει να παραμένει αναλλοίωτο στο διάβα των δεκαετιών!!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

piperman

Τρίτη 23 Ιανουαρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

10-16

Το 1961, ο κοσμικός Αθηναίος Γιώργος Πολυχρόνης, εμπνευσμένος απ’ τη διάσημη όπερα του Μότσαρτ, βάφτισε τον νεοσύστατο χώρο του στην Πλατεία Προσκόπων, στο Βατραχονήσι, ΜΑΓΕΜΕΝΟ ΑΥΛΟ (ΜΑ).
Ξεκίνησε με είδη σοκολατοποιίας και ζαχαροπλαστικής, σε συνεργασία με την σοκολατοβιομηχανία του ΠΑΥΛΙΔΗ, του οποίου ήταν γαμπρός, και έγινε πασίγνωστος στους Αθηναίους, οι οποίοι, λίγο αργότερα, άρχισαν να συχνάζουν στο κοσμικό εστιατόριό του που αντικατέστησε το αρχικό ζαχαροπλαστείο.
Καθώς η Αθήνα εξελισσόταν, ο Ιλισός καλύφθηκε απ’ την Λεωφόρο Βασιλέως Κωνσταντίνου, που ολοκληρώθηκε μόλις το 1963, ταυτόχρονα με τα εγκαίνια του HILTON λίγο πιο πάνω, ενώ το Βατραχονήσι έπαψε πλέον να υπάρχει, η δε Πλατεία Προσκόπων, δυο βήματα απ’ το Παναθηναϊκό Στάδιο, άρχισε να γεμίζει πολυκατοικίες και κεντράκια.
Ο πολυταξιδεμένος Πολυχρόνης, λάτρης της Κεντρικής Ευρώπης και της γαστρονομίας της, είναι αυτός που λάνσαρε τότε τα τυριά φοντί και τα εδέσματα φλαμπέ, που εξακολουθούν να σερβίρονται στον ΜΑ μέχρι τις μέρες μας!

Στον ΜΑ συνέρρεε πλήθος επωνύμων. Ανάμεσά τους ο τέως (τότε Διάδοχος Κωνσταντίνος), οι αείμνηστοι Κωνσταντίνος Καραμανλής και Γεώργιος Παπανδρέου, οι ποιητές μας Σεφέρης και Ελύτης, το Πάνθεον των πρωταγωνιστών του Θεάτρου μας (Χορν, Μινωτής, Κατράκης, η Καρέζη με τον Καζάκο, η Αλίκη - που οι φήμες την θέλουν να πλέκει εκεί ακριβώς το ειδύλλιό της με τον Κωνσταντίνο!! - το Πάνθεον των συνθετών μας (Σπανός, Πλέσσας, Χατζηνάσιος) και βέβαια, ο μοναδικός Μάνος Χατζιδάκις, που έμενε σχεδόν δίπλα ήταν καθημερινός θαμώνας και συχνά ξενυχτούσε εκεί με τις παρέες ή μόνος του!

Στη μικρή μάλιστα αίθουσα που βρίσκεται στο βάθος αριστερά του εσωτερικού χώρου, υπάρχει ο ‘Μυστικός Δείπνος’, ένας πίνακας του Επαμεινώνδα Δασκαλόπουλου (DAS), με τον Μάνο στο κέντρο και εκατέρωθεν τους συνδαιτυμόνες του, ανάμεσα στους οποίους, τον Α. Λιδωρίκη, τον Α. Μινωτή, τον Τ. Λιγνάδη, τον Κ. Γεωργουσόπουλο, τον Γ. Κουρουπό, κ. α.

Σ’ αυτό λοιπόν το ιστορικό μέρος, έναν διαχρονικό γαστρονομικό μας θεσμό, σύχναζα εδώ και 4 δεκαετίες, ενώ τώρα τελευταία είχα καιρό να τον επισκεφθώ και να ξαναζήσω τις μνήμες της δικής μου νιότης… Το έκανα λοιπόν, παρέα με 3 φίλους μου, την Τρίτη 26/12 το μεσημέρι, ύστερα από τηλεφωνική κράτηση. Διαπίστωσα, ευθύς αμέσως, ότι ο ιστορικός χώρος παραμένει αναλλοίωτος, διατηρώντας την πατίνα του χρόνου, αλλά και τους πολυπληθείς θαμώνες του, κάποιας ηλικίας οι περισσότεροι, μιας και ο ΜΑ ήταν πάλι γεμάτος, όπως παλιά!

Μπαίνοντας βλέπουμε τον μικρό πριβέ χώρο για τη Διεύθυνση, αλλά και τη γωνιά με το μικρό και κομψό μπαρ.
Η μεγάλη αίθουσα, με την αίσθηση κλασικισμού και μπαρόκ της Κεντρικής Ευρώπης, έχει στο βάθος πάντα το πιάνο και τα κρεμαστά πνευστά όργανα, τους απαραίτητους πολυέλαιους και τα λαμπατέρ, τις βαριές κουρτίνες, τους σκαλιστούς καθρέφτες με εορταστικές τώρα διακοσμήσεις από έλατα και μπάλες, φωτογραφίες, πίνακες, γκραβούρες αλλά και κάδρα των επωνύμων πελατών, καθώς και τα εγκωμιαστικά άρθρα των εφημερίδων.
Καμιά 10αριά ξύλινες ροτόντες και ορθογώνια τραπέζια, στολισμένα με βάζα γεμάτα λουλούδια, καθώς και αναπαυτικά καθίσματα και πολυθρόνες για 50 περίπου άτομα, σε συνδυασμό με τα πολυτελή δρύινα πατώματα, προσδίδουν μια εικόνα αστικού σαλονιού των πρώτων μεταπολεμικών δεκαετιών, ξυπνώντας τις ιστορικές μας μνήμες. Πιο δίπλα βρίσκεται η μικρή αίθουσα με τον πίνακα του Μάνου και τα πολύχρωμα βιτρό, στα τραπέζια της οποίας γευμάτιζαν πιο ήσυχα περί τα 12-15 άτομα.

Τα περισσότερα βράδια διοργανώνουν μουσικές εκδηλώσεις με καλλιτεχνική ατμόσφαιρα, προσκαλώντας συνήθως μικρές ορχήστρες, που συχνά εναλλάσσονται. Το μεσημέρι, που επισκεφθήκαμε τον ΜΑ ακούγαμε απ’ τα μεγάφωνα χαμηλόφωνη μουσική instrumental & lounge, που επέτρεπε τη συζήτηση στα τραπέζια χωρίς να υπάρχει ενοχλητικός θόρυβος.
Εξάλλου, στο υπόγειο βρίσκονται 2+2 WC, που ήταν καθαρά και φροντισμένα.

Η εξυπηρέτηση πραγματοποιείται από δύο ώριμους και μια νεαρή σερβιτόρα, όλοι τους ενήμεροι και ευγενείς. Βεβαίως, καθώς ήταν fully booked χρειαζόταν ο συνήθης χρόνος αναμονής, περί τα 30 με 40 λεπτά για την ετοιμασία και το σερβίρισμα των πιάτων. Ο υπεύθυνος μάς ευχαρίστησε για την κατανόησή μας.

Πληροφορήθηκα ότι η μεσημεριανή σεφ είναι η Brigitte, με προϋπηρεσία στο ΟΙΚΕΙΟ, ενώ ο βραδινός είναι ο Βασίλης, που ήταν για χρόνια ο αρχιμάγειρας στο γειτονικό ξενοδοχείο ΣΤΑΔΙΟΝ.

Ο κατάλογος με το μενού είναι βαρύς και πολυσέλιδος, αντικατοπτρίζοντας έναν πλουσιοπάροχο σε εδέσματα χώρο εστίασης. Θεωρώ ότι με τα χρόνια οι αλλαγές του είναι μάλλον περιορισμένες, ενώ πολλά ιστορικά πιάτα διατηρούνται, συνδεδεμένα άλλωστε με την αίγλη που αποπνέει ο ΜΑ. Πιο συγκεκριμένα:
Φιγουράρουν κατ΄ αρχήν τα 9 ιστορικά τους πιάτα, κι ανάμεσά τους το φοντί για 2, στα 22 €, ενώ ακολουθούν 15 ορεκτικά, 6-14 €, 10 σαλάτες στα 5-14 €, 12 ζυμαρικά, 7-12 €, ψαρικά και κοτόπουλα, στα 9-12 € και πληθώρα κρεατικών, από 10-23 €, για τα φιλέτα τους. Επίσης σερβίρουν 16 παραδοσιακά μαγειρευτά εδέσματα, από 8-13,50 €, για το χοιρινό κότσι στη γάστρα!
Από γλυκά, που δεν αναφέρονται στον κατάλογο, πληροφορηθήκαμε ότι έχουν τα παραδοσιακά: ραβανί, καρυδόπιτα, κανταΐφι, τον εορταστικό κορμό, όπως επίσης σοκολατόπιτα και πορτοκαλόπιτα.

Σχετικά με τα ποτά, ο κατάλογος, που τον ζητήσαμε επίμονα για να μας έρθει, περιλαμβάνει 3 μπύρες στα 5 €, καμιά 10αριά ετικέτες λευκών και κόκκινων κρασιών, στα 20-40 €, καθώς και το δικό τους κόκκινο Μαγεμένο Αυλό, ποικιλία Αγιωργίτικο, σε τιμή 20 €. Υπάρχουν ακόμη αφρώδεις οίνοι, σαμπάνιες και αλκοολούχα ποτά. Θεωρώ ότι ο κατάλογος των ποτών πρέπει να επικαιροποιηθεί το συντομότερο δυνατό και να συμπεριλάβει τιμές για ποτήρι κρασί, κ. λπ.

Λόγω των ημερών υπήρχαν και κάποια εορταστικά πιάτα, όπως γαλοπούλα γεμιστή, χοιρινό με δαμάσκηνα και βερίκοκα, αρνάκι στο φούρνο με πατάτες, κ. α.

Εμείς τελικά επιλέξαμε τα εξής:
• Μία κροκέτες με παρμεζάνα. Ήρθαν 4 κομμάτια, που στο πιάτο συνοδεύονταν από λάχανο και τουρσί. Τιμή 8.30 και σαν ορεκτικό, νόστιμο.

• Μία λαχανοντολμάδες, 5 τεμάχια. Κλασικό πιάτο με βάση κιμά, ρύζι και σος αυγολέμονο. Πολύ γευστικοί, σε τιμή 8 €.

• Πήρα για κύριο πιάτο ένα αρνί φούρνου με πατάτες. Ζήτησα λίγη πετσούλα και κατέφθασε κομμάτι υπέρ το δέον λιπαρό, που έπρεπε να το ξεχωρίσω για να αποφύγω το απόλυτο λίπος! Ωστόσο, αρκετά νόστιμο. Τιμή 11.50 €.

• Ένα μοσχαρίσιο γιουβέτσι, επίσης σχετικά νόστιμο, στα 11.50 €.

• Ένα χοιρινό με δαμάσκηνα και βερίκοκα, που όπως μου είπαν ήταν πολύ νόστιμο εορταστικό πιάτο, αν και κάπως βαρύ. Τιμή 10.50 €.

• Μία κρέπες τίτιζε, που περιείχαν κοτόπουλο, μπέικον και ντομάτα, και όπως μου είπε η φίλη μας ήταν σχετικά καλές, όχι όμως εκπληκτικές… Τιμή στα 9.30 €.

• Στην αρχή κατέφθασαν 4 μικρές φέτες μαύρου ψωμιού, συνοδευμένες από ντιπ με κόκκινη πιπεριά Φλώρινας και τυρί. Χρεώθηκαν στα 4 €.

Μας κέρασαν ένα ποτήρι κόκκινο κρασί τους και μια μπύρα που τους ζητήσαμε, και θεωρώ ότι ήταν μια πολύ ευγενική χειρονομία εκ μέρους τους, λόγω των ημερών ή ενδεχόμενα επειδή αναγνώρισαν έναν πελάτη τους απ’ τα παλιά!

Ο λογαριασμός ήρθε στα 63.10 €, ποσό ικανοποιητικό και αναμενόμενο, που σημαίνει ότι κατ’ άτομο βρισκόμαστε στο άνω όριο της κατηγορίας 10/16 €.

Συμπερασματικά ο ΜΑ προτείνεται τόσο σ’ αυτούς που πήγαν στο παρελθόν, για να ξαναθυμηθούν τα παλιά, όσο και σε κάθε νεότερο που ενδιαφέρεται να γνωρίσει ένα απ’ τα τελευταία, κάποτε κοσμικά κέντρα της Αθήνας, που καταφέρνει να παραμένει αναλλοίωτο στο διάβα των δεκαετιών!!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.