Loader

02 Φεβ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Ο φίλτατος Τρώγων δημοσίευσε πριν ενάμιση περίπου χρόνο μια – ως συνήθως – πνευματώδη, αλλά και αντικειμενική κριτική για το μοναδικό κατά την ταπεινή μου άποψη μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας που μοιάζει από μακριά με ψαροταβέρνα και είναι και από κοντά ψαροταβέρνα: την ΤΡΑΤΑ, η οποία, ειρήσθω ένα παρόδω, ουδεμία σχέση έχει με την ΤΡΑΤΑ της πλατείας Καισαριανής.

Στην ΤΡΑΤΑ ίσως πας την πρώτη φορά στο άσχετο, από την επόμενη, ή μάλλον τις επόμενες φορές θα το έχεις κάνει στέκι, ιδίως αν κινείσαι επαγγελματικά συχνά στον άξονα της Θεμιστοκλέους. Μοιάζει με τον ΚΑΠΕΤΑΝ ΜΙΧΑΛΗ της Φειδίου, συγκεντρώνει όμως (παρακαλώ να μην παρεξηγηθώ! ) πιο σοβαρό και σαφώς πιο προχωρημένο ηλικιακά κόσμο. Σαφώς βοηθά πολύ το γεγονός ότι το μαγαζί είναι γωνιακό (Θεμιστοκλέους και Νικηταρά, μεταξύ Πανεπιστημίου και Ακαδημίας), με τα τραπέζια περίπου ισοκατανεμημένα στη μέσα σάλα και τον χώρο στο πεζοδρόμιο. Όποια εποχή, όποια μέρα κι όποια ώρα και να πας, κάποιο από τα αφεντικά θα σε υποδεχτεί και θα φροντίσει να σε βολέψει όσο γίνεται καλύτερα. Στα υπόψη ότι μπορείτε να κάνετε κράτηση μέσω e-table. Θέμα παρκαρίσματος ουσιαστικά δεν τίθεται, πάντως τις βραδινές ώρες άνετα θα βρείτε χώρο για το τουτού σας.

Η ΤΡΑΤΑ κινείται σε αποχρώσεις κυανόλευκες, έχει πολύ ωραία τραπέζια, όχι τραπεζάκια για χαρτορίχτρες, και τις κλασικές ψάθινες καρέκλες with a twist όμως: κάθε καρέκλα έχει γραμμένο στη ράχη της το όνομα ενός ελληνικού νησιού, τολμώ μάλιστα να πω ότι έχω την αίσθηση ότι κανένα όνομα δεν επαναλαμβάνεται, η όμορφη νησιωτική μας χώρα θα μπορούσε άλλωστε άνετα να δώσει διαφορετικό όνομα σε τουλάχιστο 300 καθίσματα. Πολύ σωστός φωτισμός (θα έχετε αντιληφθεί ότι το σημείο αυτό πάντα το προσέχω ως προς τη γενική αίσθηση, και λιγότερο αν χρησιμοποιούνται ασυνήθιστα υλικά), στο σημείο όπου βρίσκεται η ΤΡΑΤΑ το βράδυ λειτουργεί σαν φάρος.

Η εξυπηρέτηση με μια λέξη: επαγγελματική. Την τελευταία φορά που πήγαμε με τη γυναίκα μου και μια φίλη από τη Νυρεμβέργη, άκουσε ο μετρ προφανώς να μιλάμε γερμανικά και έσπευσε να αλλάξει τον ένα κατάλογο από ελληνικό σε αγγλικό, απολογούμενος μάλιστα που δεν έχει κατάλογο στη γλώσσα της. Άμεσο στρώσιμο του τραπεζιού, νερό κρύο σε μπουκάλι, άνεση χρόνου να αποφασίσουμε τι θα παραγγείλουμε, και στη συνέχεια όλα τα πιάτα όπως έβγαιναν από την κουζίνα.

Πρώτα προσγειώθηκαν στο τραπέζι η φάβα (με κάπαρη και φρέσκο κρεμμυδάκι, που προσωπικά βρίσκω ότι ταιριάζει περισσότερο από το ξερό, γιατί δε βαραίνει τη γεύση) και το σταμναγκάθι (βρασμένο al dente, με λίγο λεμονάκι κι αλατάκι από πάνω ήρθε κι έδεσε), κατόπιν ένα πλοκάμι λεπτοκομμένο (μαλακό και νόστιμο, εξαιρετικά φροντισμένο και παρουσιασμένο με λαδολέμονο και ρίγανη), καλαμαράκια (γενναία μερίδα, με ωραία κρούστα, σωστός αφρός) και τέλος η γκουρμεδιά που δεν παραλείπω ποτέ να παραγγείλω: κριθαρότο με σουπιά μαγειρεμένο με το μελάνι της και φλοίδες από γραβιέρα, οπτικά ενδιαφέρον κοντράστ μαύρου με λευκό, γευστικά, μερίδα αρκετή για τέσσερα άτομα). Δεν έχω πάρει ποτέ χοντρό ψάρι, γιατί στην ΤΡΑΤΑ πηγαίνεις κατά κανόνα για θαλασσινά και ψαρομεζέδες, συνεπώς αυτά που ξέρω και μπορώ ανενδοίαστα να σας συστήσω ακόμα είναι το συμιακό γαριδάκι (εντάξει: τύπου συμιακού, αλλά με 6 € έρχεται ένα βουνό τραγανοτηγανισμένες γαριδούλες που τρώγονται σαν πασατέμπος), η ταραμοσαλάτα, η αχινοσαλάτα (εφόσον έχετε πληρωθεί την προηγούμενη μέρα καθότι 13+ €) και τα όστρακα (όταν υπάρχουν). Για όσους ενδιαφέρονται και να χορτάσουν υπάρχουν οι γνωστές θαλασσινές μακαρονάδες. Πολύ καλή συνοδεία η σαλάτα με ντακάκια, ντοματίνια και λοιπά συμπαρομαρτούντα. Γενικά δεν θυμάμαι πιάτο που να έχω κάνει προσημείωση να μην το ξαναδοκιμάσω.

Όσον αφορά τα ποτά, μόνο στις μπίρες τα χαλάμε λίγο, υπάρχουν απλά οι γνωστές του εμπορίου. Προσωπικά προτιμώ το χύμα τσίπουρο Τυρνάβου (προσοχή: περιέχει γλυκάνισο! ). Το ψωμί (λευκό, άριστης ποιότητας) έρχεται φρυγανισμένο σε καλαθάκι, με λαδάκι, αλατάκι και ριγανίτσα (το ‘χω ρίξει στα υποκοριστικούλια σήμερα), ενώ και το επιδόρπιο είναι του τύπου που περιμένεις να δεις να έρχεται με το σήκωμα του τραπεζιού: χαλβάς σιμιγδαλένιος με σταφίδες, με όση υγρασία χρειάζεται, από τους καλύτερους που έχετε φάει.

Ο λογαριασμός δύσκολα θα σκαρφαλώσει πάνω από 15 ευρώ το άτομο. Απόδειξη κανονικά και πληρωμή με κάρτα με το μηχάνημα να έρχεται στο τραπέζι. (Ναι, είμαι ένας γεροπαράξενος, όμως με δαιμονίζει να με στήνουν μπροστά στο ταμείο σαν να είμαι οφειλέτης του ΙΚΑ. ) Γενικά η ΤΡΑΤΑ είναι ένας χώρος χωρίς χτυπητό ψεγάδι, αν σας φέρει ο δρόμος, με όποια παρέα κι αν είστε, δοκιμάστε τη!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

02 Φεβ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Ο φίλτατος Τρώγων δημοσίευσε πριν ενάμιση περίπου χρόνο μια – ως συνήθως – πνευματώδη, αλλά και αντικειμενική κριτική για το μοναδικό κατά την ταπεινή μου άποψη μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας που μοιάζει από μακριά με ψαροταβέρνα και είναι και από κοντά ψαροταβέρνα: την ΤΡΑΤΑ, η οποία, ειρήσθω ένα παρόδω, ουδεμία σχέση έχει με την ΤΡΑΤΑ της πλατείας Καισαριανής.

Στην ΤΡΑΤΑ ίσως πας την πρώτη φορά στο άσχετο, από την επόμενη, ή μάλλον τις επόμενες φορές θα το έχεις κάνει στέκι, ιδίως αν κινείσαι επαγγελματικά συχνά στον άξονα της Θεμιστοκλέους. Μοιάζει με τον ΚΑΠΕΤΑΝ ΜΙΧΑΛΗ της Φειδίου, συγκεντρώνει όμως (παρακαλώ να μην παρεξηγηθώ! ) πιο σοβαρό και σαφώς πιο προχωρημένο ηλικιακά κόσμο. Σαφώς βοηθά πολύ το γεγονός ότι το μαγαζί είναι γωνιακό (Θεμιστοκλέους και Νικηταρά, μεταξύ Πανεπιστημίου και Ακαδημίας), με τα τραπέζια περίπου ισοκατανεμημένα στη μέσα σάλα και τον χώρο στο πεζοδρόμιο. Όποια εποχή, όποια μέρα κι όποια ώρα και να πας, κάποιο από τα αφεντικά θα σε υποδεχτεί και θα φροντίσει να σε βολέψει όσο γίνεται καλύτερα. Στα υπόψη ότι μπορείτε να κάνετε κράτηση μέσω e-table. Θέμα παρκαρίσματος ουσιαστικά δεν τίθεται, πάντως τις βραδινές ώρες άνετα θα βρείτε χώρο για το τουτού σας.

Η ΤΡΑΤΑ κινείται σε αποχρώσεις κυανόλευκες, έχει πολύ ωραία τραπέζια, όχι τραπεζάκια για χαρτορίχτρες, και τις κλασικές ψάθινες καρέκλες with a twist όμως: κάθε καρέκλα έχει γραμμένο στη ράχη της το όνομα ενός ελληνικού νησιού, τολμώ μάλιστα να πω ότι έχω την αίσθηση ότι κανένα όνομα δεν επαναλαμβάνεται, η όμορφη νησιωτική μας χώρα θα μπορούσε άλλωστε άνετα να δώσει διαφορετικό όνομα σε τουλάχιστο 300 καθίσματα. Πολύ σωστός φωτισμός (θα έχετε αντιληφθεί ότι το σημείο αυτό πάντα το προσέχω ως προς τη γενική αίσθηση, και λιγότερο αν χρησιμοποιούνται ασυνήθιστα υλικά), στο σημείο όπου βρίσκεται η ΤΡΑΤΑ το βράδυ λειτουργεί σαν φάρος.

Η εξυπηρέτηση με μια λέξη: επαγγελματική. Την τελευταία φορά που πήγαμε με τη γυναίκα μου και μια φίλη από τη Νυρεμβέργη, άκουσε ο μετρ προφανώς να μιλάμε γερμανικά και έσπευσε να αλλάξει τον ένα κατάλογο από ελληνικό σε αγγλικό, απολογούμενος μάλιστα που δεν έχει κατάλογο στη γλώσσα της. Άμεσο στρώσιμο του τραπεζιού, νερό κρύο σε μπουκάλι, άνεση χρόνου να αποφασίσουμε τι θα παραγγείλουμε, και στη συνέχεια όλα τα πιάτα όπως έβγαιναν από την κουζίνα.

Πρώτα προσγειώθηκαν στο τραπέζι η φάβα (με κάπαρη και φρέσκο κρεμμυδάκι, που προσωπικά βρίσκω ότι ταιριάζει περισσότερο από το ξερό, γιατί δε βαραίνει τη γεύση) και το σταμναγκάθι (βρασμένο al dente, με λίγο λεμονάκι κι αλατάκι από πάνω ήρθε κι έδεσε), κατόπιν ένα πλοκάμι λεπτοκομμένο (μαλακό και νόστιμο, εξαιρετικά φροντισμένο και παρουσιασμένο με λαδολέμονο και ρίγανη), καλαμαράκια (γενναία μερίδα, με ωραία κρούστα, σωστός αφρός) και τέλος η γκουρμεδιά που δεν παραλείπω ποτέ να παραγγείλω: κριθαρότο με σουπιά μαγειρεμένο με το μελάνι της και φλοίδες από γραβιέρα, οπτικά ενδιαφέρον κοντράστ μαύρου με λευκό, γευστικά, μερίδα αρκετή για τέσσερα άτομα). Δεν έχω πάρει ποτέ χοντρό ψάρι, γιατί στην ΤΡΑΤΑ πηγαίνεις κατά κανόνα για θαλασσινά και ψαρομεζέδες, συνεπώς αυτά που ξέρω και μπορώ ανενδοίαστα να σας συστήσω ακόμα είναι το συμιακό γαριδάκι (εντάξει: τύπου συμιακού, αλλά με 6 € έρχεται ένα βουνό τραγανοτηγανισμένες γαριδούλες που τρώγονται σαν πασατέμπος), η ταραμοσαλάτα, η αχινοσαλάτα (εφόσον έχετε πληρωθεί την προηγούμενη μέρα καθότι 13+ €) και τα όστρακα (όταν υπάρχουν). Για όσους ενδιαφέρονται και να χορτάσουν υπάρχουν οι γνωστές θαλασσινές μακαρονάδες. Πολύ καλή συνοδεία η σαλάτα με ντακάκια, ντοματίνια και λοιπά συμπαρομαρτούντα. Γενικά δεν θυμάμαι πιάτο που να έχω κάνει προσημείωση να μην το ξαναδοκιμάσω.

Όσον αφορά τα ποτά, μόνο στις μπίρες τα χαλάμε λίγο, υπάρχουν απλά οι γνωστές του εμπορίου. Προσωπικά προτιμώ το χύμα τσίπουρο Τυρνάβου (προσοχή: περιέχει γλυκάνισο! ). Το ψωμί (λευκό, άριστης ποιότητας) έρχεται φρυγανισμένο σε καλαθάκι, με λαδάκι, αλατάκι και ριγανίτσα (το ‘χω ρίξει στα υποκοριστικούλια σήμερα), ενώ και το επιδόρπιο είναι του τύπου που περιμένεις να δεις να έρχεται με το σήκωμα του τραπεζιού: χαλβάς σιμιγδαλένιος με σταφίδες, με όση υγρασία χρειάζεται, από τους καλύτερους που έχετε φάει.

Ο λογαριασμός δύσκολα θα σκαρφαλώσει πάνω από 15 ευρώ το άτομο. Απόδειξη κανονικά και πληρωμή με κάρτα με το μηχάνημα να έρχεται στο τραπέζι. (Ναι, είμαι ένας γεροπαράξενος, όμως με δαιμονίζει να με στήνουν μπροστά στο ταμείο σαν να είμαι οφειλέτης του ΙΚΑ. ) Γενικά η ΤΡΑΤΑ είναι ένας χώρος χωρίς χτυπητό ψεγάδι, αν σας φέρει ο δρόμος, με όποια παρέα κι αν είστε, δοκιμάστε τη!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

fratello

Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

€ / Άτομο

10-16

Ο φίλτατος Τρώγων δημοσίευσε πριν ενάμιση περίπου χρόνο μια – ως συνήθως – πνευματώδη, αλλά και αντικειμενική κριτική για το μοναδικό κατά την ταπεινή μου άποψη μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας που μοιάζει από μακριά με ψαροταβέρνα και είναι και από κοντά ψαροταβέρνα: την ΤΡΑΤΑ, η οποία, ειρήσθω ένα παρόδω, ουδεμία σχέση έχει με την ΤΡΑΤΑ της πλατείας Καισαριανής.

Στην ΤΡΑΤΑ ίσως πας την πρώτη φορά στο άσχετο, από την επόμενη, ή μάλλον τις επόμενες φορές θα το έχεις κάνει στέκι, ιδίως αν κινείσαι επαγγελματικά συχνά στον άξονα της Θεμιστοκλέους. Μοιάζει με τον ΚΑΠΕΤΑΝ ΜΙΧΑΛΗ της Φειδίου, συγκεντρώνει όμως (παρακαλώ να μην παρεξηγηθώ! ) πιο σοβαρό και σαφώς πιο προχωρημένο ηλικιακά κόσμο. Σαφώς βοηθά πολύ το γεγονός ότι το μαγαζί είναι γωνιακό (Θεμιστοκλέους και Νικηταρά, μεταξύ Πανεπιστημίου και Ακαδημίας), με τα τραπέζια περίπου ισοκατανεμημένα στη μέσα σάλα και τον χώρο στο πεζοδρόμιο. Όποια εποχή, όποια μέρα κι όποια ώρα και να πας, κάποιο από τα αφεντικά θα σε υποδεχτεί και θα φροντίσει να σε βολέψει όσο γίνεται καλύτερα. Στα υπόψη ότι μπορείτε να κάνετε κράτηση μέσω e-table. Θέμα παρκαρίσματος ουσιαστικά δεν τίθεται, πάντως τις βραδινές ώρες άνετα θα βρείτε χώρο για το τουτού σας.

Η ΤΡΑΤΑ κινείται σε αποχρώσεις κυανόλευκες, έχει πολύ ωραία τραπέζια, όχι τραπεζάκια για χαρτορίχτρες, και τις κλασικές ψάθινες καρέκλες with a twist όμως: κάθε καρέκλα έχει γραμμένο στη ράχη της το όνομα ενός ελληνικού νησιού, τολμώ μάλιστα να πω ότι έχω την αίσθηση ότι κανένα όνομα δεν επαναλαμβάνεται, η όμορφη νησιωτική μας χώρα θα μπορούσε άλλωστε άνετα να δώσει διαφορετικό όνομα σε τουλάχιστο 300 καθίσματα. Πολύ σωστός φωτισμός (θα έχετε αντιληφθεί ότι το σημείο αυτό πάντα το προσέχω ως προς τη γενική αίσθηση, και λιγότερο αν χρησιμοποιούνται ασυνήθιστα υλικά), στο σημείο όπου βρίσκεται η ΤΡΑΤΑ το βράδυ λειτουργεί σαν φάρος.

Η εξυπηρέτηση με μια λέξη: επαγγελματική. Την τελευταία φορά που πήγαμε με τη γυναίκα μου και μια φίλη από τη Νυρεμβέργη, άκουσε ο μετρ προφανώς να μιλάμε γερμανικά και έσπευσε να αλλάξει τον ένα κατάλογο από ελληνικό σε αγγλικό, απολογούμενος μάλιστα που δεν έχει κατάλογο στη γλώσσα της. Άμεσο στρώσιμο του τραπεζιού, νερό κρύο σε μπουκάλι, άνεση χρόνου να αποφασίσουμε τι θα παραγγείλουμε, και στη συνέχεια όλα τα πιάτα όπως έβγαιναν από την κουζίνα.

Πρώτα προσγειώθηκαν στο τραπέζι η φάβα (με κάπαρη και φρέσκο κρεμμυδάκι, που προσωπικά βρίσκω ότι ταιριάζει περισσότερο από το ξερό, γιατί δε βαραίνει τη γεύση) και το σταμναγκάθι (βρασμένο al dente, με λίγο λεμονάκι κι αλατάκι από πάνω ήρθε κι έδεσε), κατόπιν ένα πλοκάμι λεπτοκομμένο (μαλακό και νόστιμο, εξαιρετικά φροντισμένο και παρουσιασμένο με λαδολέμονο και ρίγανη), καλαμαράκια (γενναία μερίδα, με ωραία κρούστα, σωστός αφρός) και τέλος η γκουρμεδιά που δεν παραλείπω ποτέ να παραγγείλω: κριθαρότο με σουπιά μαγειρεμένο με το μελάνι της και φλοίδες από γραβιέρα, οπτικά ενδιαφέρον κοντράστ μαύρου με λευκό, γευστικά, μερίδα αρκετή για τέσσερα άτομα). Δεν έχω πάρει ποτέ χοντρό ψάρι, γιατί στην ΤΡΑΤΑ πηγαίνεις κατά κανόνα για θαλασσινά και ψαρομεζέδες, συνεπώς αυτά που ξέρω και μπορώ ανενδοίαστα να σας συστήσω ακόμα είναι το συμιακό γαριδάκι (εντάξει: τύπου συμιακού, αλλά με 6 € έρχεται ένα βουνό τραγανοτηγανισμένες γαριδούλες που τρώγονται σαν πασατέμπος), η ταραμοσαλάτα, η αχινοσαλάτα (εφόσον έχετε πληρωθεί την προηγούμενη μέρα καθότι 13+ €) και τα όστρακα (όταν υπάρχουν). Για όσους ενδιαφέρονται και να χορτάσουν υπάρχουν οι γνωστές θαλασσινές μακαρονάδες. Πολύ καλή συνοδεία η σαλάτα με ντακάκια, ντοματίνια και λοιπά συμπαρομαρτούντα. Γενικά δεν θυμάμαι πιάτο που να έχω κάνει προσημείωση να μην το ξαναδοκιμάσω.

Όσον αφορά τα ποτά, μόνο στις μπίρες τα χαλάμε λίγο, υπάρχουν απλά οι γνωστές του εμπορίου. Προσωπικά προτιμώ το χύμα τσίπουρο Τυρνάβου (προσοχή: περιέχει γλυκάνισο! ). Το ψωμί (λευκό, άριστης ποιότητας) έρχεται φρυγανισμένο σε καλαθάκι, με λαδάκι, αλατάκι και ριγανίτσα (το ‘χω ρίξει στα υποκοριστικούλια σήμερα), ενώ και το επιδόρπιο είναι του τύπου που περιμένεις να δεις να έρχεται με το σήκωμα του τραπεζιού: χαλβάς σιμιγδαλένιος με σταφίδες, με όση υγρασία χρειάζεται, από τους καλύτερους που έχετε φάει.

Ο λογαριασμός δύσκολα θα σκαρφαλώσει πάνω από 15 ευρώ το άτομο. Απόδειξη κανονικά και πληρωμή με κάρτα με το μηχάνημα να έρχεται στο τραπέζι. (Ναι, είμαι ένας γεροπαράξενος, όμως με δαιμονίζει να με στήνουν μπροστά στο ταμείο σαν να είμαι οφειλέτης του ΙΚΑ. ) Γενικά η ΤΡΑΤΑ είναι ένας χώρος χωρίς χτυπητό ψεγάδι, αν σας φέρει ο δρόμος, με όποια παρέα κι αν είστε, δοκιμάστε τη!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.