Loader

05 Φεβ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Σταθερά στα ψηλότερα της λίστας μαγαζιών που δεν με έχουν εκθέσει, εκνευρίσει, στεναχωρήσει βρίσκονται οι Λεύκες.

Η Εξυπηρέτηση. Δεν ξέρω εσείς τι λέτε, αλλά εδώ και αρκετά χρόνια που πηγαίνω, δεν έχω συναντήσει αστοχίες σε πιάτα, ανεπαρκές service ή άσχημη συμπεριφορά από τον φίλτατο Τάσο, ιδιοκτήτη και άριστο manager.

Και βέβαια σας πιστεύω όλους εσάς –δεν έχω λόγο για το αντίθετο άλλωστε- που φύγατε πικραμένοι από το μαγαζί της Γαλατσίου, αλλά τι να κάνουμε, δεν μου έτυχε, για αυτό θα γράφω όποτε μπορώ για τις Λεύκες.

Και επειδή πάω πολλά χρόνια θα πει ο άπιστος askfoodάς: ‘’Άσε μας, σε ξέρει και σε προσέχει. ’’
Έχω κάνει πολλά κόλπα, απαντώ, για να το δοκιμάσω. Έκανα κράτηση με άλλο όνομα, πήγα χωρίς κράτηση, έστειλα τον πιο δυσκοίλιο κολλητό μου, έβαλα μπροστά τον πατέρα μου που είναι κάποιας ηλικίας και δεν μασάει τα λόγια του και πολλά άλλα. Πάντα ευγένεια, ομορφιές, σωστό service, σειρά υποδειγματική, μάζεμα πιάτων κλπ.
Οπότε ‘’ναι είναι εντάξει τα παιδιά’’ όπως τραγουδούσε κάποτε ο Θείος Νώντας με τον Εξαδάκτυλο και δεν δέχομαι κουβέντα.
Η Διακόσμηση. Χμμμ… Θες μέσα; Θες έξω; Θες βεράντα; Όπου και να καθίσεις το μεράκι φαίνεται. 2 οι χώροι εστίασης όπου ο ιδιοκτήτης δεν υπολόγισε κόπο, χρόνο και χρήμα για να συνθέσει το δεύτερο σπίτι του χωρίς να καταλήγει η υπερπαραγωγή σε κάτι κιτς. Το ένα οι Λεύκες. Το άλλο μελλοντικά.

Δεν θα αναφερθώ καθόλου στα σερβίτσια και τον τρόπο που φθάνει στο τραπέζι σου το κάθε έδεσμα, διότι το όλο στήσιμο αποτελεί χωριστό κεφάλαιο. Υπάρχουν κάποια διαχρονικά standards που τα έχω αναλύσει σε παλιότερη κριτική. Κάθε φορά όμως εκπλήσσομαι ευχάριστα.

Το Φαγητό. Ψωμί φρεσκότατο σερβιρισμένο σε 3 παραλλαγές το οποίο τελευταία συνοδεύεται με κρεμμώδες ηπειρώτικο τυρί και μαλακό καυτερό αλλαντικό τόσο-όσο.
Ανοίγει η όρεξη για να συνεχίσεις με μία ‘’φουρνιστή’’. Λες να είναι πίτσα; Μπααα δεν. Είναι ζύμη τραγανή, αφούσκωτη, μακρόστενη, λεπτή, μυρωδάτη, με πιτσιλιές γιαουρτιού, λιωμένο κίτρινο τυρί και λευκό (you know) κιμά. Προσοχή μεγάλη ποσότητα. Είναι στον ξυλόφουρνο και δεν είναι ορεκτικό.

Σαλάτα ‘’εναλλακτική’’, δροσερή, πλούσια σε αρώματα, ποσότητα και φρέσκα υλικά. Φωλιά τορτίγιας, με iceberg, αντίδια, ντοματίνια, φρέσκο κρεμμύδι, μαριναρισμένο αγγούρι, κουκουνάρι, φετούλες avocado, μπάλες μαλακού τυριού με φιστίκι, περιχυμένη με sauce tequila – λεμόνι.

Συνεχίζουμε με τα standards που έρχονται στο τραπέζι μας κάθε φορά.
‘’Γλειφιτζούρια’’ και ‘’κοντοσούβλι’’.
Χρησιμοποιείς το χέρι και τρως μπουτάκια κοτόπουλου, παναρισμένα εξαιρετικά και γεμισμένα με καπνιστό τυρί γνωστού χωριού της Ηπείρου και με ψιλοκομμένα λαχανικά. Συνοδεύονται για βούτες από μαρμελάδα καυτερής πιπεριάς. Μην τη φοβηθείς, βούτα και απόλαυσε. Έχει και nachos η μερίδα αλλά μόνο αν σ’ αρέσουν. Και εκεί που ψάχνεις να βρεις τον προσδιορισμό της κουζίνας του εστιατορίου αφού έχεις κινηθεί από Ιταλία σε Μεξικό με ελληνικές πινελιές πάντα, έρχεται το ‘’κοντοσούβλι’’ για να καταλάβεις ότι τρως Ελλάδα.

Άσε λοιπόν χώρο για το ‘’κοντοσούβλι’’ από το ίδιο χωριό της Ηπείρου. Έρχονται στην τάβλα κοπής, ζουμερά κομμάτια χοιρινού στα κάρβουνα, παρέα με ψιλοκομμένες πιπεριές Φλωρίνης και μαριναρισμένα με κόλιανδρο, κύμινο, τοματόξυδο και λάδι. Συνοδεύονται από 2 καυτές στρογγυλές πίτες-ψωμιά που μόλις βγήκαν από τον ξυλόφουρνο. Αν και η γεύση γλυκίζει ελαφρά λόγω της πιπεριάς, το συγκεκριμένο δημιούργημα αποτελεί τον ορισμό του Ηπειρώτικου - Θεσσαλιώτικου κοντοσουβλίου.

Συνεχίζουμε με τα χοιρινά ‘’ποντικάκια’’, πιάτο αποτελούμενο από ζουμερά κομμάτια χοιρινού χωρίς λίπος με χειροποίητα νιόκι πατάτας. Το πιάτο έχει συνοδευτικό αρωματικό και αφράτο πουρέ μελιτζάνας και είναι πασπαλισμένο από τριμμένη φέτα και τριμμένη πανσέτα!!! Το δροσερό της υπόθεσης το δίνει μια παχύρευστη σάλτσα ψητού. Δοκιμάστε το όπως και δήποτε.

Τέλος, για την συγκεκριμένη επίσκεψη κλείσαμε με ‘’γύρο’’ από κόκορα. Δεν ξέρω αν όντως ήταν κόκορας, σίγουρα ήταν σωστά ψημένα κομμάτια πτηνού, ζουμερά και γευστικά που συνοδεύονταν από πράσινη σαλάτα, κυδωνάτες πατάτες φούρνου μέσα σε μια μικρή γλαστρούλα και υπέροχο μαύρο τζατζίκι!!! Ναι το γνωστό τζατζίκι στην λεία του υφή και σε μαύρο χρώμα (μελάνι σουπιάς). Γεύση διατροφική ή διαστροφική.
Στο τέλος απαραίτητα χώρος για γλυκά. Αυτά αλλάζουν ανάλογα με τις εμπνεύσεις του υπεύθυνου των γλυκών. Δοκιμάσαμε ένα ‘’cheesecake’’ με σοκολάτα γάλακτος και μια ‘’χωριάτικη’’ πανακότα.

Η γνωστή shaky πανακότα αλλά σε extreme εκτέλεση. Γλυκές ελιές, μαρμελάδα ντομάτας, sauce αγγουριού και κρέμα φέτας με σταγόνες ούζου. Ανπεκτάμπλ!!!
Να κάνω και μια μικρή αναφορά στα ποτά. Έχει αρκετές μπύρες (Βεργίνα πάντα), αξιοπρεπή λίστα κρασιών (συνήθως το αρωματικό ‘’Άσπρο βότσαλο’’ από Σάμο) με κάποια να προσφέρονται και σε ποτήρι, αναψυκτικά και ανθρακούχα νερά (Σάρισα). Στα ποτά του οι τιμές είναι ολίγον τι τσιμπημένες.

Το Value For Money. Δώσαμε την τελευταία φορά μόνο για τα φαγητά από 20 ευρώ pp (4 άτομα), όσο και τις προηγούμενες και φύγαμε σκασμένοι όπως πάντα.
Κλείνω λέγοντας ότι η επίσκεψη στις ‘’Λεύκες’’ ή στο ‘’Σπίτι με τις Λεύκες’’ στη Γαλατσίου, ακόμα και για ανθρώπους περίεργους και με παραξενιές, αποτελεί γαστρονομική εμπειρία, που αξίζει να επαναλαμβάνεται μία στο τόσο, διότι κάθε φορά μαθαίνεις, γεύεσαι ή βλέπεις κάτι καινούριο.
‘’ See it, feel it, touch it and heal yourself’’, κλεμμένο και ολίγον τι πειραγμένο από την rock όπερα ‘’Tommy’’.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη jim.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

05 Φεβ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Σταθερά στα ψηλότερα της λίστας μαγαζιών που δεν με έχουν εκθέσει, εκνευρίσει, στεναχωρήσει βρίσκονται οι Λεύκες.

Η Εξυπηρέτηση. Δεν ξέρω εσείς τι λέτε, αλλά εδώ και αρκετά χρόνια που πηγαίνω, δεν έχω συναντήσει αστοχίες σε πιάτα, ανεπαρκές service ή άσχημη συμπεριφορά από τον φίλτατο Τάσο, ιδιοκτήτη και άριστο manager.

Και βέβαια σας πιστεύω όλους εσάς –δεν έχω λόγο για το αντίθετο άλλωστε- που φύγατε πικραμένοι από το μαγαζί της Γαλατσίου, αλλά τι να κάνουμε, δεν μου έτυχε, για αυτό θα γράφω όποτε μπορώ για τις Λεύκες.

Και επειδή πάω πολλά χρόνια θα πει ο άπιστος askfoodάς: ‘’Άσε μας, σε ξέρει και σε προσέχει. ’’
Έχω κάνει πολλά κόλπα, απαντώ, για να το δοκιμάσω. Έκανα κράτηση με άλλο όνομα, πήγα χωρίς κράτηση, έστειλα τον πιο δυσκοίλιο κολλητό μου, έβαλα μπροστά τον πατέρα μου που είναι κάποιας ηλικίας και δεν μασάει τα λόγια του και πολλά άλλα. Πάντα ευγένεια, ομορφιές, σωστό service, σειρά υποδειγματική, μάζεμα πιάτων κλπ.
Οπότε ‘’ναι είναι εντάξει τα παιδιά’’ όπως τραγουδούσε κάποτε ο Θείος Νώντας με τον Εξαδάκτυλο και δεν δέχομαι κουβέντα.
Η Διακόσμηση. Χμμμ… Θες μέσα; Θες έξω; Θες βεράντα; Όπου και να καθίσεις το μεράκι φαίνεται. 2 οι χώροι εστίασης όπου ο ιδιοκτήτης δεν υπολόγισε κόπο, χρόνο και χρήμα για να συνθέσει το δεύτερο σπίτι του χωρίς να καταλήγει η υπερπαραγωγή σε κάτι κιτς. Το ένα οι Λεύκες. Το άλλο μελλοντικά.

Δεν θα αναφερθώ καθόλου στα σερβίτσια και τον τρόπο που φθάνει στο τραπέζι σου το κάθε έδεσμα, διότι το όλο στήσιμο αποτελεί χωριστό κεφάλαιο. Υπάρχουν κάποια διαχρονικά standards που τα έχω αναλύσει σε παλιότερη κριτική. Κάθε φορά όμως εκπλήσσομαι ευχάριστα.

Το Φαγητό. Ψωμί φρεσκότατο σερβιρισμένο σε 3 παραλλαγές το οποίο τελευταία συνοδεύεται με κρεμμώδες ηπειρώτικο τυρί και μαλακό καυτερό αλλαντικό τόσο-όσο.
Ανοίγει η όρεξη για να συνεχίσεις με μία ‘’φουρνιστή’’. Λες να είναι πίτσα; Μπααα δεν. Είναι ζύμη τραγανή, αφούσκωτη, μακρόστενη, λεπτή, μυρωδάτη, με πιτσιλιές γιαουρτιού, λιωμένο κίτρινο τυρί και λευκό (you know) κιμά. Προσοχή μεγάλη ποσότητα. Είναι στον ξυλόφουρνο και δεν είναι ορεκτικό.

Σαλάτα ‘’εναλλακτική’’, δροσερή, πλούσια σε αρώματα, ποσότητα και φρέσκα υλικά. Φωλιά τορτίγιας, με iceberg, αντίδια, ντοματίνια, φρέσκο κρεμμύδι, μαριναρισμένο αγγούρι, κουκουνάρι, φετούλες avocado, μπάλες μαλακού τυριού με φιστίκι, περιχυμένη με sauce tequila – λεμόνι.

Συνεχίζουμε με τα standards που έρχονται στο τραπέζι μας κάθε φορά.
‘’Γλειφιτζούρια’’ και ‘’κοντοσούβλι’’.
Χρησιμοποιείς το χέρι και τρως μπουτάκια κοτόπουλου, παναρισμένα εξαιρετικά και γεμισμένα με καπνιστό τυρί γνωστού χωριού της Ηπείρου και με ψιλοκομμένα λαχανικά. Συνοδεύονται για βούτες από μαρμελάδα καυτερής πιπεριάς. Μην τη φοβηθείς, βούτα και απόλαυσε. Έχει και nachos η μερίδα αλλά μόνο αν σ’ αρέσουν. Και εκεί που ψάχνεις να βρεις τον προσδιορισμό της κουζίνας του εστιατορίου αφού έχεις κινηθεί από Ιταλία σε Μεξικό με ελληνικές πινελιές πάντα, έρχεται το ‘’κοντοσούβλι’’ για να καταλάβεις ότι τρως Ελλάδα.

Άσε λοιπόν χώρο για το ‘’κοντοσούβλι’’ από το ίδιο χωριό της Ηπείρου. Έρχονται στην τάβλα κοπής, ζουμερά κομμάτια χοιρινού στα κάρβουνα, παρέα με ψιλοκομμένες πιπεριές Φλωρίνης και μαριναρισμένα με κόλιανδρο, κύμινο, τοματόξυδο και λάδι. Συνοδεύονται από 2 καυτές στρογγυλές πίτες-ψωμιά που μόλις βγήκαν από τον ξυλόφουρνο. Αν και η γεύση γλυκίζει ελαφρά λόγω της πιπεριάς, το συγκεκριμένο δημιούργημα αποτελεί τον ορισμό του Ηπειρώτικου - Θεσσαλιώτικου κοντοσουβλίου.

Συνεχίζουμε με τα χοιρινά ‘’ποντικάκια’’, πιάτο αποτελούμενο από ζουμερά κομμάτια χοιρινού χωρίς λίπος με χειροποίητα νιόκι πατάτας. Το πιάτο έχει συνοδευτικό αρωματικό και αφράτο πουρέ μελιτζάνας και είναι πασπαλισμένο από τριμμένη φέτα και τριμμένη πανσέτα!!! Το δροσερό της υπόθεσης το δίνει μια παχύρευστη σάλτσα ψητού. Δοκιμάστε το όπως και δήποτε.

Τέλος, για την συγκεκριμένη επίσκεψη κλείσαμε με ‘’γύρο’’ από κόκορα. Δεν ξέρω αν όντως ήταν κόκορας, σίγουρα ήταν σωστά ψημένα κομμάτια πτηνού, ζουμερά και γευστικά που συνοδεύονταν από πράσινη σαλάτα, κυδωνάτες πατάτες φούρνου μέσα σε μια μικρή γλαστρούλα και υπέροχο μαύρο τζατζίκι!!! Ναι το γνωστό τζατζίκι στην λεία του υφή και σε μαύρο χρώμα (μελάνι σουπιάς). Γεύση διατροφική ή διαστροφική.
Στο τέλος απαραίτητα χώρος για γλυκά. Αυτά αλλάζουν ανάλογα με τις εμπνεύσεις του υπεύθυνου των γλυκών. Δοκιμάσαμε ένα ‘’cheesecake’’ με σοκολάτα γάλακτος και μια ‘’χωριάτικη’’ πανακότα.

Η γνωστή shaky πανακότα αλλά σε extreme εκτέλεση. Γλυκές ελιές, μαρμελάδα ντομάτας, sauce αγγουριού και κρέμα φέτας με σταγόνες ούζου. Ανπεκτάμπλ!!!
Να κάνω και μια μικρή αναφορά στα ποτά. Έχει αρκετές μπύρες (Βεργίνα πάντα), αξιοπρεπή λίστα κρασιών (συνήθως το αρωματικό ‘’Άσπρο βότσαλο’’ από Σάμο) με κάποια να προσφέρονται και σε ποτήρι, αναψυκτικά και ανθρακούχα νερά (Σάρισα). Στα ποτά του οι τιμές είναι ολίγον τι τσιμπημένες.

Το Value For Money. Δώσαμε την τελευταία φορά μόνο για τα φαγητά από 20 ευρώ pp (4 άτομα), όσο και τις προηγούμενες και φύγαμε σκασμένοι όπως πάντα.
Κλείνω λέγοντας ότι η επίσκεψη στις ‘’Λεύκες’’ ή στο ‘’Σπίτι με τις Λεύκες’’ στη Γαλατσίου, ακόμα και για ανθρώπους περίεργους και με παραξενιές, αποτελεί γαστρονομική εμπειρία, που αξίζει να επαναλαμβάνεται μία στο τόσο, διότι κάθε φορά μαθαίνεις, γεύεσαι ή βλέπεις κάτι καινούριο.
‘’ See it, feel it, touch it and heal yourself’’, κλεμμένο και ολίγον τι πειραγμένο από την rock όπερα ‘’Tommy’’.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη jim.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

jim

Τρίτη 12 Νοεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

€ / Άτομο

17-25

Σταθερά στα ψηλότερα της λίστας μαγαζιών που δεν με έχουν εκθέσει, εκνευρίσει, στεναχωρήσει βρίσκονται οι Λεύκες.

Η Εξυπηρέτηση. Δεν ξέρω εσείς τι λέτε, αλλά εδώ και αρκετά χρόνια που πηγαίνω, δεν έχω συναντήσει αστοχίες σε πιάτα, ανεπαρκές service ή άσχημη συμπεριφορά από τον φίλτατο Τάσο, ιδιοκτήτη και άριστο manager.

Και βέβαια σας πιστεύω όλους εσάς –δεν έχω λόγο για το αντίθετο άλλωστε- που φύγατε πικραμένοι από το μαγαζί της Γαλατσίου, αλλά τι να κάνουμε, δεν μου έτυχε, για αυτό θα γράφω όποτε μπορώ για τις Λεύκες.

Και επειδή πάω πολλά χρόνια θα πει ο άπιστος askfoodάς: ‘’Άσε μας, σε ξέρει και σε προσέχει. ’’
Έχω κάνει πολλά κόλπα, απαντώ, για να το δοκιμάσω. Έκανα κράτηση με άλλο όνομα, πήγα χωρίς κράτηση, έστειλα τον πιο δυσκοίλιο κολλητό μου, έβαλα μπροστά τον πατέρα μου που είναι κάποιας ηλικίας και δεν μασάει τα λόγια του και πολλά άλλα. Πάντα ευγένεια, ομορφιές, σωστό service, σειρά υποδειγματική, μάζεμα πιάτων κλπ.
Οπότε ‘’ναι είναι εντάξει τα παιδιά’’ όπως τραγουδούσε κάποτε ο Θείος Νώντας με τον Εξαδάκτυλο και δεν δέχομαι κουβέντα.
Η Διακόσμηση. Χμμμ… Θες μέσα; Θες έξω; Θες βεράντα; Όπου και να καθίσεις το μεράκι φαίνεται. 2 οι χώροι εστίασης όπου ο ιδιοκτήτης δεν υπολόγισε κόπο, χρόνο και χρήμα για να συνθέσει το δεύτερο σπίτι του χωρίς να καταλήγει η υπερπαραγωγή σε κάτι κιτς. Το ένα οι Λεύκες. Το άλλο μελλοντικά.

Δεν θα αναφερθώ καθόλου στα σερβίτσια και τον τρόπο που φθάνει στο τραπέζι σου το κάθε έδεσμα, διότι το όλο στήσιμο αποτελεί χωριστό κεφάλαιο. Υπάρχουν κάποια διαχρονικά standards που τα έχω αναλύσει σε παλιότερη κριτική. Κάθε φορά όμως εκπλήσσομαι ευχάριστα.

Το Φαγητό. Ψωμί φρεσκότατο σερβιρισμένο σε 3 παραλλαγές το οποίο τελευταία συνοδεύεται με κρεμμώδες ηπειρώτικο τυρί και μαλακό καυτερό αλλαντικό τόσο-όσο.
Ανοίγει η όρεξη για να συνεχίσεις με μία ‘’φουρνιστή’’. Λες να είναι πίτσα; Μπααα δεν. Είναι ζύμη τραγανή, αφούσκωτη, μακρόστενη, λεπτή, μυρωδάτη, με πιτσιλιές γιαουρτιού, λιωμένο κίτρινο τυρί και λευκό (you know) κιμά. Προσοχή μεγάλη ποσότητα. Είναι στον ξυλόφουρνο και δεν είναι ορεκτικό.

Σαλάτα ‘’εναλλακτική’’, δροσερή, πλούσια σε αρώματα, ποσότητα και φρέσκα υλικά. Φωλιά τορτίγιας, με iceberg, αντίδια, ντοματίνια, φρέσκο κρεμμύδι, μαριναρισμένο αγγούρι, κουκουνάρι, φετούλες avocado, μπάλες μαλακού τυριού με φιστίκι, περιχυμένη με sauce tequila – λεμόνι.

Συνεχίζουμε με τα standards που έρχονται στο τραπέζι μας κάθε φορά.
‘’Γλειφιτζούρια’’ και ‘’κοντοσούβλι’’.
Χρησιμοποιείς το χέρι και τρως μπουτάκια κοτόπουλου, παναρισμένα εξαιρετικά και γεμισμένα με καπνιστό τυρί γνωστού χωριού της Ηπείρου και με ψιλοκομμένα λαχανικά. Συνοδεύονται για βούτες από μαρμελάδα καυτερής πιπεριάς. Μην τη φοβηθείς, βούτα και απόλαυσε. Έχει και nachos η μερίδα αλλά μόνο αν σ’ αρέσουν. Και εκεί που ψάχνεις να βρεις τον προσδιορισμό της κουζίνας του εστιατορίου αφού έχεις κινηθεί από Ιταλία σε Μεξικό με ελληνικές πινελιές πάντα, έρχεται το ‘’κοντοσούβλι’’ για να καταλάβεις ότι τρως Ελλάδα.

Άσε λοιπόν χώρο για το ‘’κοντοσούβλι’’ από το ίδιο χωριό της Ηπείρου. Έρχονται στην τάβλα κοπής, ζουμερά κομμάτια χοιρινού στα κάρβουνα, παρέα με ψιλοκομμένες πιπεριές Φλωρίνης και μαριναρισμένα με κόλιανδρο, κύμινο, τοματόξυδο και λάδι. Συνοδεύονται από 2 καυτές στρογγυλές πίτες-ψωμιά που μόλις βγήκαν από τον ξυλόφουρνο. Αν και η γεύση γλυκίζει ελαφρά λόγω της πιπεριάς, το συγκεκριμένο δημιούργημα αποτελεί τον ορισμό του Ηπειρώτικου - Θεσσαλιώτικου κοντοσουβλίου.

Συνεχίζουμε με τα χοιρινά ‘’ποντικάκια’’, πιάτο αποτελούμενο από ζουμερά κομμάτια χοιρινού χωρίς λίπος με χειροποίητα νιόκι πατάτας. Το πιάτο έχει συνοδευτικό αρωματικό και αφράτο πουρέ μελιτζάνας και είναι πασπαλισμένο από τριμμένη φέτα και τριμμένη πανσέτα!!! Το δροσερό της υπόθεσης το δίνει μια παχύρευστη σάλτσα ψητού. Δοκιμάστε το όπως και δήποτε.

Τέλος, για την συγκεκριμένη επίσκεψη κλείσαμε με ‘’γύρο’’ από κόκορα. Δεν ξέρω αν όντως ήταν κόκορας, σίγουρα ήταν σωστά ψημένα κομμάτια πτηνού, ζουμερά και γευστικά που συνοδεύονταν από πράσινη σαλάτα, κυδωνάτες πατάτες φούρνου μέσα σε μια μικρή γλαστρούλα και υπέροχο μαύρο τζατζίκι!!! Ναι το γνωστό τζατζίκι στην λεία του υφή και σε μαύρο χρώμα (μελάνι σουπιάς). Γεύση διατροφική ή διαστροφική.
Στο τέλος απαραίτητα χώρος για γλυκά. Αυτά αλλάζουν ανάλογα με τις εμπνεύσεις του υπεύθυνου των γλυκών. Δοκιμάσαμε ένα ‘’cheesecake’’ με σοκολάτα γάλακτος και μια ‘’χωριάτικη’’ πανακότα.

Η γνωστή shaky πανακότα αλλά σε extreme εκτέλεση. Γλυκές ελιές, μαρμελάδα ντομάτας, sauce αγγουριού και κρέμα φέτας με σταγόνες ούζου. Ανπεκτάμπλ!!!
Να κάνω και μια μικρή αναφορά στα ποτά. Έχει αρκετές μπύρες (Βεργίνα πάντα), αξιοπρεπή λίστα κρασιών (συνήθως το αρωματικό ‘’Άσπρο βότσαλο’’ από Σάμο) με κάποια να προσφέρονται και σε ποτήρι, αναψυκτικά και ανθρακούχα νερά (Σάρισα). Στα ποτά του οι τιμές είναι ολίγον τι τσιμπημένες.

Το Value For Money. Δώσαμε την τελευταία φορά μόνο για τα φαγητά από 20 ευρώ pp (4 άτομα), όσο και τις προηγούμενες και φύγαμε σκασμένοι όπως πάντα.
Κλείνω λέγοντας ότι η επίσκεψη στις ‘’Λεύκες’’ ή στο ‘’Σπίτι με τις Λεύκες’’ στη Γαλατσίου, ακόμα και για ανθρώπους περίεργους και με παραξενιές, αποτελεί γαστρονομική εμπειρία, που αξίζει να επαναλαμβάνεται μία στο τόσο, διότι κάθε φορά μαθαίνεις, γεύεσαι ή βλέπεις κάτι καινούριο.
‘’ See it, feel it, touch it and heal yourself’’, κλεμμένο και ολίγον τι πειραγμένο από την rock όπερα ‘’Tommy’’.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη jim.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.