Loader

13 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Η ευρύτερη περιοχή του Παγκρατίου είναι semi αχαρτογράφητη για μένα. Πάντα είχα φίλους ή αγαπημένα μαγαζιά στην περιοχή αλλά άγνωστο γιατί, πάντα κάτι έβαζε φρένο στο να την επισκεφτώ.

Το σύμπαν συνωμότησε μια γλυκύτατη βραδιά και μια Πέμπτη του Μαρτίου βρήκα εύκολα να παρκάρω και με καλή παρέα επισκέφτηκα μια νέα άφιξη στην Αρχελάου, το Ελλούδα.
Η συζήτηση περί του ονόματος του μαγαζιού μας έβγαλε όλους εκτός θέματος και η απορία μας λύθηκε από την ίδια την Ελλούδα.

Ελλούδα λοιπόν το χαϊδευτικό της Έλλης στα Κυπριακά και ταυτόχρονα η σύζυγος του chef και συνιδιοκτήτη του μαγαζιού.

Το ύφος, η μουσική και το στήσιμο του χώρου θυμίζουν περισσότερο bar, με το οβάλ bar με τους κρεμάμενους κισσούς να δεσπόζει στο κέντρο, τα κάδρα ωραίας αισθητικής στους τοίχους, τη τζαμαρία πέριξ, τα έντονα χρώματα μέσα και έξω, τα κομψά φωτιστικά και τις μεγάλες γλάστρες με τα φυτά δίπλα στις νεραντζιές της Αρχελάου.
Όταν όμως έρχονται τα φαγώσιμα, τότε σίγουρα όλα θυμίζουν restaurant που σε αποζημιώνει προσφέροντας πολύ καλούς γευστικούς ελληνικούς μεζέδες με Κυπριακές πινελιές σε ευρύχωρα και άνετα ξύλινα τραπέζια, καρέκλες και αναπαυτικούς καναπέδες.
Το ψωμί στην αρχή ζυμωτό, συνοδευόμενο από τριλογία περιέχουσα ελαιόλαδο, ελιές, τυροσαλάτα. Ότι πρέπει για εισαγωγή στη σαλάτα της Έλλης, με φρεσκότατο σπανάκι στη βάση, κομμάτια μανιταριού και λιαστής ντομάτας, σουσάμι, μπόλικο μπέικον στη μέση και στην κορυφή φέτα από μανούρι. Όλα αυτά περασμένα από μια vinaigrette βαλσάμικο και πετιμέζι, τόση όσο να μη γλυκίζει υπερβολικά το σύνολο. Δροσερή και γευστική. Το μόνο που θα άλλαζα ήταν η διαχείριση του μπέικον. Θα το προτιμούσα λιγότερο crispy ή ψιλοκομμένο, για να μπορεί να μοιραστεί ομοιόμορφα σε όλη τη σαλάτα.
Κολοκυθάκια τηγανιτά σε κουρκούτι από ρεβυθάλευρο συνοδευόμενα από sauce γιαουρτιού με άνηθο. Εδώ ο chef δημιούργησε μια υπερπαραγωγή. Τα κολοκυθάκια ήταν crispy χωρίς καθόλου λαδίλα, κομμένα και ενωμένα με το κουρκούτι περίεργα, σαν μικρά χταπόδια. Must.

Μανιτάρια σερβιρισμένα στο τηγανάκι με αρωματικό βούτυρο και gorgonzola, μαγειρεμένα gratinee, έτσι ώστε να πιάσει από πάνω κρούστα. Η εξαιρετική ισορροπία της γλυκύτητας του βουτύρου με την αλμυρότητα του ιταλικού τυριού, έδωσαν ένα όμορφο αποτέλεσμα στη γεύση των μανιταριών.

Μύδια αχνιστά στο ζουμί τους, μυρωδάτα και semi σκορδάτα όπως πρέπει να είναι.
Βουτυρόψαρο. Γεύση μοναδική, γκουρμεδιάρικη, βουτυράτη και πικάντικη, καθότι καπνιστό αυτό το είδος του οξύρυγχου που κολυμπάει στα πολύ βαθιά. Συνοδεύεται απλά με φρέσκο κρεμμύδι, ντοματίνια και λεμόνι. Το βρίσκεις όχι τόσο συχνά σε κατάλογο εστιατορίου, Must σίγουρα στο τραπέζι.

Γεύσεις από το νησί της Αφροδίτης για τη συνέχεια, που με γύρισαν πολλά χρόνια πίσω. Κούπες. Χαρακτηριστικό street food της Κύπρου, που το έβρισκες σε κάθε στενό να το πουλάνε πλανόδιοι. Τρώγεται με το χέρι, βάζοντας πάνω λίγο λεμόνι. Πλέον standard μεζές σε όλα τα κυπριακά εστιατόρια αν και αποτελεί βασικό είδος σε πολλά μέρη της Μ. Ανατολής. Εξωτερικά, ζύμη από αλεύρι και πλιγούρι και μέσα γέμιση από μυρωδάτο κιμά, μαϊντανό και κρεμμύδι. Πολύ καλό, ξύπνησε μνήμες.

Σεφταλιές. Όπως σερβίρονται στην Κύπρο με κάποιες μικροδιαφορές στην γεύση. Κυπριακή πίττα ψημένη με 3 ζουμερές και μπαμπάτσικες σεφταλιές μέσα, 2 μπολάκια με sauce ταχίνι και γιαούρτι και ένα μπολ με ψιλοκομμένη τη συνοδευτική δροσερή σαλάτα. Ντομάτα, αγγούρι, κρεμμύδι, μαϊντανό. Σχεδόν τέλειο πιάτο. Με χάλασε λίγο το γεγονός ότι οι σεφταλιές δεν θύμιζαν Κυπριακή σεφταλιά αλλά περισσότερο μπιφτέκι, αλλά αυτό είναι κάτι που διορθώνεται μιας και η κουζίνα τώρα βρίσκει τα πατήματά της.
Όπως διορθώνεται και η φωλιά πατάτας με αυγά μάτια, απάκι και προβολόνε. Εδώ η τριμμένη πατάτα είχε ρουφήξει αρκετό λάδι, το απάκι δεν ακουγόταν και το προβολόνε με την γεύση του, καπέλωνε το όλο σύνολο.

Σε αντίθεση, μια παρόμοια παρασκευή του chef με πατάτες φούρνου, αυγά, κιμά και τυρί ήταν όλα τα λεφτά κλέβοντας την παράσταση.

Κλείσαμε με 2 εκπληκτικά γλυκά σε γεύση και εμφάνιση.

Crispy τρίγωνο, γεμισμένο με κρέμα μπουγάτσας, κανέλλα, ζάχαρη άχνη και παγωτό βανίλια, όσο γευστικό ακούγεται και μια πειραγμένη πάβλοβα με πολλά, πολύ μικρά μαρεγκάκια, mousse μόκας, ξηρούς καρπούς και περιχυμένη σοκολάτα, περισσότερο γευστικό από ότι ακούγεται.

Συνοδέψαμε με ωραίο ξηρό λευκό κρασί και μας κέρασαν χωνευτική μαστίχα σερβιρισμένη σε πολύ προσεγμένα σφηνοπότηρα.

Εξυπηρέτηση η πρέπουσα, από ευγενικούς χαμογελαστούς και γνώστες των πιάτων σερβιτόρους. Όπως δηλαδή πρέπει να είναι σε κάθε χώρο εστίασης που ο ιδιοκτήτης σέβεται τον κόπο του αλλά και τον πελάτη που τον τιμά με την επίσκεψή του.
Οι τιμές είναι αρμόζουσες του χώρου που αντιπροσωπεύει το μαγαζί και μάλιστα προς το χαμηλό, οπότε με ένα ποσό 15-20 ευρώ pp μαζί με νορμάλ οινοποσία, φεύγεις ευχαριστημένος.

Το Ελλούδα, ήρθε για να μείνει και να αποτελέσει το επόμενο χρονικό διάστημα, που θα έχει βρει πλήρως τα βήματά του, σημείο αναφοράς όχι μόνο για την περιοχή του Παγκρατίου αλλά όλης της πρωτεύουσας.

Αν μάλιστα εμπλουτίζει τον κατάλογο με περισσότερες λιχουδιές της Κυπριακής κουζίνας που τόσο λείπει από την Αθήνα, τότε γρήγορα θα αναρριχηθεί στα πρώτα στρώματα του γαστρονομικού χάρτη, της πόλης που ποτέ δεν κοιμάται.
Καλό Πάσχα, εύχομαι Ανάσταση ψυχών σε όλους σας.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

13 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Η ευρύτερη περιοχή του Παγκρατίου είναι semi αχαρτογράφητη για μένα. Πάντα είχα φίλους ή αγαπημένα μαγαζιά στην περιοχή αλλά άγνωστο γιατί, πάντα κάτι έβαζε φρένο στο να την επισκεφτώ.

Το σύμπαν συνωμότησε μια γλυκύτατη βραδιά και μια Πέμπτη του Μαρτίου βρήκα εύκολα να παρκάρω και με καλή παρέα επισκέφτηκα μια νέα άφιξη στην Αρχελάου, το Ελλούδα.
Η συζήτηση περί του ονόματος του μαγαζιού μας έβγαλε όλους εκτός θέματος και η απορία μας λύθηκε από την ίδια την Ελλούδα.

Ελλούδα λοιπόν το χαϊδευτικό της Έλλης στα Κυπριακά και ταυτόχρονα η σύζυγος του chef και συνιδιοκτήτη του μαγαζιού.

Το ύφος, η μουσική και το στήσιμο του χώρου θυμίζουν περισσότερο bar, με το οβάλ bar με τους κρεμάμενους κισσούς να δεσπόζει στο κέντρο, τα κάδρα ωραίας αισθητικής στους τοίχους, τη τζαμαρία πέριξ, τα έντονα χρώματα μέσα και έξω, τα κομψά φωτιστικά και τις μεγάλες γλάστρες με τα φυτά δίπλα στις νεραντζιές της Αρχελάου.
Όταν όμως έρχονται τα φαγώσιμα, τότε σίγουρα όλα θυμίζουν restaurant που σε αποζημιώνει προσφέροντας πολύ καλούς γευστικούς ελληνικούς μεζέδες με Κυπριακές πινελιές σε ευρύχωρα και άνετα ξύλινα τραπέζια, καρέκλες και αναπαυτικούς καναπέδες.
Το ψωμί στην αρχή ζυμωτό, συνοδευόμενο από τριλογία περιέχουσα ελαιόλαδο, ελιές, τυροσαλάτα. Ότι πρέπει για εισαγωγή στη σαλάτα της Έλλης, με φρεσκότατο σπανάκι στη βάση, κομμάτια μανιταριού και λιαστής ντομάτας, σουσάμι, μπόλικο μπέικον στη μέση και στην κορυφή φέτα από μανούρι. Όλα αυτά περασμένα από μια vinaigrette βαλσάμικο και πετιμέζι, τόση όσο να μη γλυκίζει υπερβολικά το σύνολο. Δροσερή και γευστική. Το μόνο που θα άλλαζα ήταν η διαχείριση του μπέικον. Θα το προτιμούσα λιγότερο crispy ή ψιλοκομμένο, για να μπορεί να μοιραστεί ομοιόμορφα σε όλη τη σαλάτα.
Κολοκυθάκια τηγανιτά σε κουρκούτι από ρεβυθάλευρο συνοδευόμενα από sauce γιαουρτιού με άνηθο. Εδώ ο chef δημιούργησε μια υπερπαραγωγή. Τα κολοκυθάκια ήταν crispy χωρίς καθόλου λαδίλα, κομμένα και ενωμένα με το κουρκούτι περίεργα, σαν μικρά χταπόδια. Must.

Μανιτάρια σερβιρισμένα στο τηγανάκι με αρωματικό βούτυρο και gorgonzola, μαγειρεμένα gratinee, έτσι ώστε να πιάσει από πάνω κρούστα. Η εξαιρετική ισορροπία της γλυκύτητας του βουτύρου με την αλμυρότητα του ιταλικού τυριού, έδωσαν ένα όμορφο αποτέλεσμα στη γεύση των μανιταριών.

Μύδια αχνιστά στο ζουμί τους, μυρωδάτα και semi σκορδάτα όπως πρέπει να είναι.
Βουτυρόψαρο. Γεύση μοναδική, γκουρμεδιάρικη, βουτυράτη και πικάντικη, καθότι καπνιστό αυτό το είδος του οξύρυγχου που κολυμπάει στα πολύ βαθιά. Συνοδεύεται απλά με φρέσκο κρεμμύδι, ντοματίνια και λεμόνι. Το βρίσκεις όχι τόσο συχνά σε κατάλογο εστιατορίου, Must σίγουρα στο τραπέζι.

Γεύσεις από το νησί της Αφροδίτης για τη συνέχεια, που με γύρισαν πολλά χρόνια πίσω. Κούπες. Χαρακτηριστικό street food της Κύπρου, που το έβρισκες σε κάθε στενό να το πουλάνε πλανόδιοι. Τρώγεται με το χέρι, βάζοντας πάνω λίγο λεμόνι. Πλέον standard μεζές σε όλα τα κυπριακά εστιατόρια αν και αποτελεί βασικό είδος σε πολλά μέρη της Μ. Ανατολής. Εξωτερικά, ζύμη από αλεύρι και πλιγούρι και μέσα γέμιση από μυρωδάτο κιμά, μαϊντανό και κρεμμύδι. Πολύ καλό, ξύπνησε μνήμες.

Σεφταλιές. Όπως σερβίρονται στην Κύπρο με κάποιες μικροδιαφορές στην γεύση. Κυπριακή πίττα ψημένη με 3 ζουμερές και μπαμπάτσικες σεφταλιές μέσα, 2 μπολάκια με sauce ταχίνι και γιαούρτι και ένα μπολ με ψιλοκομμένη τη συνοδευτική δροσερή σαλάτα. Ντομάτα, αγγούρι, κρεμμύδι, μαϊντανό. Σχεδόν τέλειο πιάτο. Με χάλασε λίγο το γεγονός ότι οι σεφταλιές δεν θύμιζαν Κυπριακή σεφταλιά αλλά περισσότερο μπιφτέκι, αλλά αυτό είναι κάτι που διορθώνεται μιας και η κουζίνα τώρα βρίσκει τα πατήματά της.
Όπως διορθώνεται και η φωλιά πατάτας με αυγά μάτια, απάκι και προβολόνε. Εδώ η τριμμένη πατάτα είχε ρουφήξει αρκετό λάδι, το απάκι δεν ακουγόταν και το προβολόνε με την γεύση του, καπέλωνε το όλο σύνολο.

Σε αντίθεση, μια παρόμοια παρασκευή του chef με πατάτες φούρνου, αυγά, κιμά και τυρί ήταν όλα τα λεφτά κλέβοντας την παράσταση.

Κλείσαμε με 2 εκπληκτικά γλυκά σε γεύση και εμφάνιση.

Crispy τρίγωνο, γεμισμένο με κρέμα μπουγάτσας, κανέλλα, ζάχαρη άχνη και παγωτό βανίλια, όσο γευστικό ακούγεται και μια πειραγμένη πάβλοβα με πολλά, πολύ μικρά μαρεγκάκια, mousse μόκας, ξηρούς καρπούς και περιχυμένη σοκολάτα, περισσότερο γευστικό από ότι ακούγεται.

Συνοδέψαμε με ωραίο ξηρό λευκό κρασί και μας κέρασαν χωνευτική μαστίχα σερβιρισμένη σε πολύ προσεγμένα σφηνοπότηρα.

Εξυπηρέτηση η πρέπουσα, από ευγενικούς χαμογελαστούς και γνώστες των πιάτων σερβιτόρους. Όπως δηλαδή πρέπει να είναι σε κάθε χώρο εστίασης που ο ιδιοκτήτης σέβεται τον κόπο του αλλά και τον πελάτη που τον τιμά με την επίσκεψή του.
Οι τιμές είναι αρμόζουσες του χώρου που αντιπροσωπεύει το μαγαζί και μάλιστα προς το χαμηλό, οπότε με ένα ποσό 15-20 ευρώ pp μαζί με νορμάλ οινοποσία, φεύγεις ευχαριστημένος.

Το Ελλούδα, ήρθε για να μείνει και να αποτελέσει το επόμενο χρονικό διάστημα, που θα έχει βρει πλήρως τα βήματά του, σημείο αναφοράς όχι μόνο για την περιοχή του Παγκρατίου αλλά όλης της πρωτεύουσας.

Αν μάλιστα εμπλουτίζει τον κατάλογο με περισσότερες λιχουδιές της Κυπριακής κουζίνας που τόσο λείπει από την Αθήνα, τότε γρήγορα θα αναρριχηθεί στα πρώτα στρώματα του γαστρονομικού χάρτη, της πόλης που ποτέ δεν κοιμάται.
Καλό Πάσχα, εύχομαι Ανάσταση ψυχών σε όλους σας.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

jim

Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

€ / Άτομο

17-25

Η ευρύτερη περιοχή του Παγκρατίου είναι semi αχαρτογράφητη για μένα. Πάντα είχα φίλους ή αγαπημένα μαγαζιά στην περιοχή αλλά άγνωστο γιατί, πάντα κάτι έβαζε φρένο στο να την επισκεφτώ.

Το σύμπαν συνωμότησε μια γλυκύτατη βραδιά και μια Πέμπτη του Μαρτίου βρήκα εύκολα να παρκάρω και με καλή παρέα επισκέφτηκα μια νέα άφιξη στην Αρχελάου, το Ελλούδα.
Η συζήτηση περί του ονόματος του μαγαζιού μας έβγαλε όλους εκτός θέματος και η απορία μας λύθηκε από την ίδια την Ελλούδα.

Ελλούδα λοιπόν το χαϊδευτικό της Έλλης στα Κυπριακά και ταυτόχρονα η σύζυγος του chef και συνιδιοκτήτη του μαγαζιού.

Το ύφος, η μουσική και το στήσιμο του χώρου θυμίζουν περισσότερο bar, με το οβάλ bar με τους κρεμάμενους κισσούς να δεσπόζει στο κέντρο, τα κάδρα ωραίας αισθητικής στους τοίχους, τη τζαμαρία πέριξ, τα έντονα χρώματα μέσα και έξω, τα κομψά φωτιστικά και τις μεγάλες γλάστρες με τα φυτά δίπλα στις νεραντζιές της Αρχελάου.
Όταν όμως έρχονται τα φαγώσιμα, τότε σίγουρα όλα θυμίζουν restaurant που σε αποζημιώνει προσφέροντας πολύ καλούς γευστικούς ελληνικούς μεζέδες με Κυπριακές πινελιές σε ευρύχωρα και άνετα ξύλινα τραπέζια, καρέκλες και αναπαυτικούς καναπέδες.
Το ψωμί στην αρχή ζυμωτό, συνοδευόμενο από τριλογία περιέχουσα ελαιόλαδο, ελιές, τυροσαλάτα. Ότι πρέπει για εισαγωγή στη σαλάτα της Έλλης, με φρεσκότατο σπανάκι στη βάση, κομμάτια μανιταριού και λιαστής ντομάτας, σουσάμι, μπόλικο μπέικον στη μέση και στην κορυφή φέτα από μανούρι. Όλα αυτά περασμένα από μια vinaigrette βαλσάμικο και πετιμέζι, τόση όσο να μη γλυκίζει υπερβολικά το σύνολο. Δροσερή και γευστική. Το μόνο που θα άλλαζα ήταν η διαχείριση του μπέικον. Θα το προτιμούσα λιγότερο crispy ή ψιλοκομμένο, για να μπορεί να μοιραστεί ομοιόμορφα σε όλη τη σαλάτα.
Κολοκυθάκια τηγανιτά σε κουρκούτι από ρεβυθάλευρο συνοδευόμενα από sauce γιαουρτιού με άνηθο. Εδώ ο chef δημιούργησε μια υπερπαραγωγή. Τα κολοκυθάκια ήταν crispy χωρίς καθόλου λαδίλα, κομμένα και ενωμένα με το κουρκούτι περίεργα, σαν μικρά χταπόδια. Must.

Μανιτάρια σερβιρισμένα στο τηγανάκι με αρωματικό βούτυρο και gorgonzola, μαγειρεμένα gratinee, έτσι ώστε να πιάσει από πάνω κρούστα. Η εξαιρετική ισορροπία της γλυκύτητας του βουτύρου με την αλμυρότητα του ιταλικού τυριού, έδωσαν ένα όμορφο αποτέλεσμα στη γεύση των μανιταριών.

Μύδια αχνιστά στο ζουμί τους, μυρωδάτα και semi σκορδάτα όπως πρέπει να είναι.
Βουτυρόψαρο. Γεύση μοναδική, γκουρμεδιάρικη, βουτυράτη και πικάντικη, καθότι καπνιστό αυτό το είδος του οξύρυγχου που κολυμπάει στα πολύ βαθιά. Συνοδεύεται απλά με φρέσκο κρεμμύδι, ντοματίνια και λεμόνι. Το βρίσκεις όχι τόσο συχνά σε κατάλογο εστιατορίου, Must σίγουρα στο τραπέζι.

Γεύσεις από το νησί της Αφροδίτης για τη συνέχεια, που με γύρισαν πολλά χρόνια πίσω. Κούπες. Χαρακτηριστικό street food της Κύπρου, που το έβρισκες σε κάθε στενό να το πουλάνε πλανόδιοι. Τρώγεται με το χέρι, βάζοντας πάνω λίγο λεμόνι. Πλέον standard μεζές σε όλα τα κυπριακά εστιατόρια αν και αποτελεί βασικό είδος σε πολλά μέρη της Μ. Ανατολής. Εξωτερικά, ζύμη από αλεύρι και πλιγούρι και μέσα γέμιση από μυρωδάτο κιμά, μαϊντανό και κρεμμύδι. Πολύ καλό, ξύπνησε μνήμες.

Σεφταλιές. Όπως σερβίρονται στην Κύπρο με κάποιες μικροδιαφορές στην γεύση. Κυπριακή πίττα ψημένη με 3 ζουμερές και μπαμπάτσικες σεφταλιές μέσα, 2 μπολάκια με sauce ταχίνι και γιαούρτι και ένα μπολ με ψιλοκομμένη τη συνοδευτική δροσερή σαλάτα. Ντομάτα, αγγούρι, κρεμμύδι, μαϊντανό. Σχεδόν τέλειο πιάτο. Με χάλασε λίγο το γεγονός ότι οι σεφταλιές δεν θύμιζαν Κυπριακή σεφταλιά αλλά περισσότερο μπιφτέκι, αλλά αυτό είναι κάτι που διορθώνεται μιας και η κουζίνα τώρα βρίσκει τα πατήματά της.
Όπως διορθώνεται και η φωλιά πατάτας με αυγά μάτια, απάκι και προβολόνε. Εδώ η τριμμένη πατάτα είχε ρουφήξει αρκετό λάδι, το απάκι δεν ακουγόταν και το προβολόνε με την γεύση του, καπέλωνε το όλο σύνολο.

Σε αντίθεση, μια παρόμοια παρασκευή του chef με πατάτες φούρνου, αυγά, κιμά και τυρί ήταν όλα τα λεφτά κλέβοντας την παράσταση.

Κλείσαμε με 2 εκπληκτικά γλυκά σε γεύση και εμφάνιση.

Crispy τρίγωνο, γεμισμένο με κρέμα μπουγάτσας, κανέλλα, ζάχαρη άχνη και παγωτό βανίλια, όσο γευστικό ακούγεται και μια πειραγμένη πάβλοβα με πολλά, πολύ μικρά μαρεγκάκια, mousse μόκας, ξηρούς καρπούς και περιχυμένη σοκολάτα, περισσότερο γευστικό από ότι ακούγεται.

Συνοδέψαμε με ωραίο ξηρό λευκό κρασί και μας κέρασαν χωνευτική μαστίχα σερβιρισμένη σε πολύ προσεγμένα σφηνοπότηρα.

Εξυπηρέτηση η πρέπουσα, από ευγενικούς χαμογελαστούς και γνώστες των πιάτων σερβιτόρους. Όπως δηλαδή πρέπει να είναι σε κάθε χώρο εστίασης που ο ιδιοκτήτης σέβεται τον κόπο του αλλά και τον πελάτη που τον τιμά με την επίσκεψή του.
Οι τιμές είναι αρμόζουσες του χώρου που αντιπροσωπεύει το μαγαζί και μάλιστα προς το χαμηλό, οπότε με ένα ποσό 15-20 ευρώ pp μαζί με νορμάλ οινοποσία, φεύγεις ευχαριστημένος.

Το Ελλούδα, ήρθε για να μείνει και να αποτελέσει το επόμενο χρονικό διάστημα, που θα έχει βρει πλήρως τα βήματά του, σημείο αναφοράς όχι μόνο για την περιοχή του Παγκρατίου αλλά όλης της πρωτεύουσας.

Αν μάλιστα εμπλουτίζει τον κατάλογο με περισσότερες λιχουδιές της Κυπριακής κουζίνας που τόσο λείπει από την Αθήνα, τότε γρήγορα θα αναρριχηθεί στα πρώτα στρώματα του γαστρονομικού χάρτη, της πόλης που ποτέ δεν κοιμάται.
Καλό Πάσχα, εύχομαι Ανάσταση ψυχών σε όλους σας.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.