Loader
Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Θα πω την ασχημη αληθεια που ολοι σκεφτομαστε: το Μπαρμπαρα δεν ειναι ονομα για φαγαδικο. Στην καλυτερη ταιριαζει σε ηθοποιο ταινιων ακαταλληλου περιεχομενου. Και οχι τιποτα πρωταγωνιστριας, δευτερο ρολο και κατω. Αφου πηγα, ειδα και απηλθα, οφειλω να πω οτι βλεπω το x-rated του πραγματος: και το φαγητο τους, ακαταλληλο για ανηλικους ειναι.

Τσικνοπεμπτη μεσημερι, 2 ατομα με πονους απ τη μεση ως τις παρανυχιδες απο πολυωρη βοηθεια σε μετακομιση, αποφασιζουμε να παρουμε πισω δυναμικα τις χαμενες θερμιδες. Καπως ετσι, καναμε το Μενιδι-Βριλησσια με διακτινισμο σχεδον, σε χρονο dt.

Mε την εισοδο μας στο κτιριο, ενιωσα την αμερικανινη να σταζει απ τα ταβανια. Για τους αδαεις, αμερικανινη ειναι η αζωτουχος βαση που συνθετει το συνολο των στοιχειων που εχουν αυθεντικη αμερικανικη προελευση, απο το Λευκο Οικο ως το αιμα στις φλεβες μου, τις μπεργκεροφραχθεισες. Μοντερνια σε ολο της το μεγαλειο, αυτο που θα ελεγα funky αν καταδεχομουν να χρησιμοποιησω τετοιους ορους.

Τουβλο, τουβλο, τουβλο. Παντου. Στα πατωματα, τους τοιχους, τις κολωνες. Ευτυχως οχι στα στομαχια μας. Τουβλο και τζαμαρια παντου, ως εκει που βλεπει το ματι σου, δηλαδη το τρισχαριτωμενο μπαλκονι του πανω οροφου. Δειτε φωτογραφιες στο ιντερνετ και μη με σκατε, δεν ειμαι και ο Σπυρος Σουλης να κανω παραπανω αναλυση. Ηταν κουκλιστικο, αρκει;

Με το που μπηκαμε, πεσαμε πανω σε μια κοπελα πιο γλυκεια απο σιροπιαστο ταψιου. Αυτη μας υποδεχτηκε, αυτη μας βολεψε, αυτη μας φροντισε. Με ενα χαμογελο ως την Καλαμπακα και ενα κεφι λες και δε δουλευε την εθνικη επετειο της υπερλιπιδαιμιας, κερδισε με το σπαθι της οχι μονο το τεσσαρι της, αλλα και την επιθυμια μας να επιστρεψουμε στο καταστημα και να την αφησουμε να μας κακομαθει επικα με το αψεγαδιαστο σερβις της. Αν εσεις οι Μπαρμπαρακιουιτες ακουτε, δωστε της αυξηση, μπονους και το χρυσο κλειδι της πολης.

Το φαγητο στο Κιου ειναι ή του υψους ή του βαθους. Αν ειχα λειτουργικο βυθομετρο αντι για στομαχι, θα επαιρνε αριστα. Τωρα θα παρει 3, και αυτο γιατι εχει την καλυτεροτερη σως τσενταρ στα χρονικα αυτου του κιτρινου ερωτα. Εμεις πηραμε:

Μπουριτο (7€) που βασικα ηταν μια τορτιγια κομμενη στη μεση, γεμιστη με μοσχαρισια φιλετακια παραψημενα σε βαθμο σολιασματος, καρε ντοματας, sour cream, φρεσκο κρεμμυδι και κολιανδρο και κακοποιημενη απο την πιο απαραδεκτα κακογευστη γκουακαμολε που φτιαχτηκε ποτε. Στεγνο, αδιαφορο και, αν εκανες το λαθος να πιασεις και καθολου απο τη μπαλα πρασινου πολτου πλαστελινης που ειχε το πιατο, ξεκιναγες ασκητικη νηστεια χθες.

Αφου διαφωνησα με το εσωτερικο μου συστημα σχετικα με το τι θα κανει τους γευστικους μου καλυκες να χορεψουν κονγκα, κατεληξα στο Grandma's boy, μια ομορφη μαζα αισμπεργκ, ντοματας, μπιφτεκιου, μουσταρδας, μπεικον, προβολονε και μιας αηδιας που θεωρητικα ηταν πουρες μελιτζανας. Αν ομως την εκανες στην ακρη, οπως εγω καλη ωρα, το υπολοιπο μπεργκερ ηταν μια ζουμιαρικη, ερωτευσιμα ψημενη κολαση.

Ο φιλος μου πηρε το Barbara que (11€) μετα το απαραιτητο στριπτιζ απο λαχανικα, κοινως μπιφτεκι, τσενταρ, αυγο και σως μπαρμπεκιου, το οποιο βρηκαμε και οι 2 παρα πολυ ζουμερο. Συνοδευοταν, οπως και το δικο μου, με φρεσκες, τραγανοτηγανισμενες, τσενταρολουσμενες πατατιτσες που εξολοθρευτηκαν σε δευτερολεπτα.

Μας αρεσαν τοσο πολυ που πηραμε μια εξτρα μεριδα απο αυτο το τηγανιτο, τυρενιο θαυμα και καταληξαμε να τρωμε πανευτυχεις πατατες με ολιγο απο μπεργκερ αντι για το αναποδο. Βαλε και τα κομματακια τσιγαρισμενου μπεικον απο πανω, και κανε εικονα τι εγινε. (4.5€)

Τα συμπερασματα, λοιπον, αχταρμας. Χωρος και εξυπηρετηση για οσκαρ. Οι γευσεις μου καψαν τον εγκεφαλο στην προσπαθεια μου να τις καταταξω. Αν το παρω τμηματικα, εχουμε ενα ωραιο, αφρατο ψωμακι, ενα σωστα ψημενο αλλα οχι αξιοσημειωτο μπιφτεκι, υλικα πλουσια και καλης ποιοτητας. Απο τη μια πατατα και τυρι μουρλια, απο την αλλη οι πιο ιδιαιτερες σαλτσες οχι απλα κακες, κακος ηταν ο Νταρθ Βειντερ. Κακος ηταν ο Τζοκερ. Αυτες ηταν ντροπιαστικα κακοφτιαγμενες.

Απο οικονομικης αποψης, τα πιατα ειναι αναμενομενα τιμολογημενα, στο μεσο ορο αυτης της κατηγοριας τα τελευταια χρονια. Αν η γευση συμβαδιζε με αυτο που υποσχεται, για μενα το value θα ηταν 4ρι, γιατι δεν αρνουμαι ποτε τον οβολο μου στην πλεον αγαπημενη μου αμερικανια. Στην παρουσα φαση, με πολυ πιο απολαυστικα και χωρις δυσαρεστες προσθηκες μπιφτεκοψωμα ανα την Αττικη, θαρρω πως η Μπαρμπαρα δεν με ξεμυαλισε τοσο που να της δωσω τελικα τον Α' γυναικειο ρολο. Υπαρχει, ομως, και ο β' και ο γ' και, ενω δεν θα παρουν ποτε Οσκαρ, δεν παυουν να ειναι προτεινομενοι για Χρυσες Σφαιρες και Χρυσα Βατομουρα. Στην τελικη, βραβεια δεν ειναι και αυτα;

Θα ξαναπαω.

Υγ. Οπως θα εχετε ισως προσεξει, η παρουσια μου στο σαιτ ειναι το λιγοτερο υποτονικη, με ψηφους που αργουν βδομαδες και κριτικες πιο σπανιες απο εμφανισεις μπλε πανσεληνου. Λυπαμαι που αργω, αλλα δεν παυω να διαβαζω και, σαφως, να ψηφιζω, εστω και αργοπορημενα, οποτε αν δεν σας εχω ακομα ψηφισει, θα το κανω σιγουρα. Και η μπουγαδα μου τα ιδια παραπονα παραμελησης με σας εχει δυστυχως.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Θα πω την ασχημη αληθεια που ολοι σκεφτομαστε: το Μπαρμπαρα δεν ειναι ονομα για φαγαδικο. Στην καλυτερη ταιριαζει σε ηθοποιο ταινιων ακαταλληλου περιεχομενου. Και οχι τιποτα πρωταγωνιστριας, δευτερο ρολο και κατω. Αφου πηγα, ειδα και απηλθα, οφειλω να πω οτι βλεπω το x-rated του πραγματος: και το φαγητο τους, ακαταλληλο για ανηλικους ειναι.

Τσικνοπεμπτη μεσημερι, 2 ατομα με πονους απ τη μεση ως τις παρανυχιδες απο πολυωρη βοηθεια σε μετακομιση, αποφασιζουμε να παρουμε πισω δυναμικα τις χαμενες θερμιδες. Καπως ετσι, καναμε το Μενιδι-Βριλησσια με διακτινισμο σχεδον, σε χρονο dt.

Mε την εισοδο μας στο κτιριο, ενιωσα την αμερικανινη να σταζει απ τα ταβανια. Για τους αδαεις, αμερικανινη ειναι η αζωτουχος βαση που συνθετει το συνολο των στοιχειων που εχουν αυθεντικη αμερικανικη προελευση, απο το Λευκο Οικο ως το αιμα στις φλεβες μου, τις μπεργκεροφραχθεισες. Μοντερνια σε ολο της το μεγαλειο, αυτο που θα ελεγα funky αν καταδεχομουν να χρησιμοποιησω τετοιους ορους.

Τουβλο, τουβλο, τουβλο. Παντου. Στα πατωματα, τους τοιχους, τις κολωνες. Ευτυχως οχι στα στομαχια μας. Τουβλο και τζαμαρια παντου, ως εκει που βλεπει το ματι σου, δηλαδη το τρισχαριτωμενο μπαλκονι του πανω οροφου. Δειτε φωτογραφιες στο ιντερνετ και μη με σκατε, δεν ειμαι και ο Σπυρος Σουλης να κανω παραπανω αναλυση. Ηταν κουκλιστικο, αρκει;

Με το που μπηκαμε, πεσαμε πανω σε μια κοπελα πιο γλυκεια απο σιροπιαστο ταψιου. Αυτη μας υποδεχτηκε, αυτη μας βολεψε, αυτη μας φροντισε. Με ενα χαμογελο ως την Καλαμπακα και ενα κεφι λες και δε δουλευε την εθνικη επετειο της υπερλιπιδαιμιας, κερδισε με το σπαθι της οχι μονο το τεσσαρι της, αλλα και την επιθυμια μας να επιστρεψουμε στο καταστημα και να την αφησουμε να μας κακομαθει επικα με το αψεγαδιαστο σερβις της. Αν εσεις οι Μπαρμπαρακιουιτες ακουτε, δωστε της αυξηση, μπονους και το χρυσο κλειδι της πολης.

Το φαγητο στο Κιου ειναι ή του υψους ή του βαθους. Αν ειχα λειτουργικο βυθομετρο αντι για στομαχι, θα επαιρνε αριστα. Τωρα θα παρει 3, και αυτο γιατι εχει την καλυτεροτερη σως τσενταρ στα χρονικα αυτου του κιτρινου ερωτα. Εμεις πηραμε:

Μπουριτο (7€) που βασικα ηταν μια τορτιγια κομμενη στη μεση, γεμιστη με μοσχαρισια φιλετακια παραψημενα σε βαθμο σολιασματος, καρε ντοματας, sour cream, φρεσκο κρεμμυδι και κολιανδρο και κακοποιημενη απο την πιο απαραδεκτα κακογευστη γκουακαμολε που φτιαχτηκε ποτε. Στεγνο, αδιαφορο και, αν εκανες το λαθος να πιασεις και καθολου απο τη μπαλα πρασινου πολτου πλαστελινης που ειχε το πιατο, ξεκιναγες ασκητικη νηστεια χθες.

Αφου διαφωνησα με το εσωτερικο μου συστημα σχετικα με το τι θα κανει τους γευστικους μου καλυκες να χορεψουν κονγκα, κατεληξα στο Grandma's boy, μια ομορφη μαζα αισμπεργκ, ντοματας, μπιφτεκιου, μουσταρδας, μπεικον, προβολονε και μιας αηδιας που θεωρητικα ηταν πουρες μελιτζανας. Αν ομως την εκανες στην ακρη, οπως εγω καλη ωρα, το υπολοιπο μπεργκερ ηταν μια ζουμιαρικη, ερωτευσιμα ψημενη κολαση.

Ο φιλος μου πηρε το Barbara que (11€) μετα το απαραιτητο στριπτιζ απο λαχανικα, κοινως μπιφτεκι, τσενταρ, αυγο και σως μπαρμπεκιου, το οποιο βρηκαμε και οι 2 παρα πολυ ζουμερο. Συνοδευοταν, οπως και το δικο μου, με φρεσκες, τραγανοτηγανισμενες, τσενταρολουσμενες πατατιτσες που εξολοθρευτηκαν σε δευτερολεπτα.

Μας αρεσαν τοσο πολυ που πηραμε μια εξτρα μεριδα απο αυτο το τηγανιτο, τυρενιο θαυμα και καταληξαμε να τρωμε πανευτυχεις πατατες με ολιγο απο μπεργκερ αντι για το αναποδο. Βαλε και τα κομματακια τσιγαρισμενου μπεικον απο πανω, και κανε εικονα τι εγινε. (4.5€)

Τα συμπερασματα, λοιπον, αχταρμας. Χωρος και εξυπηρετηση για οσκαρ. Οι γευσεις μου καψαν τον εγκεφαλο στην προσπαθεια μου να τις καταταξω. Αν το παρω τμηματικα, εχουμε ενα ωραιο, αφρατο ψωμακι, ενα σωστα ψημενο αλλα οχι αξιοσημειωτο μπιφτεκι, υλικα πλουσια και καλης ποιοτητας. Απο τη μια πατατα και τυρι μουρλια, απο την αλλη οι πιο ιδιαιτερες σαλτσες οχι απλα κακες, κακος ηταν ο Νταρθ Βειντερ. Κακος ηταν ο Τζοκερ. Αυτες ηταν ντροπιαστικα κακοφτιαγμενες.

Απο οικονομικης αποψης, τα πιατα ειναι αναμενομενα τιμολογημενα, στο μεσο ορο αυτης της κατηγοριας τα τελευταια χρονια. Αν η γευση συμβαδιζε με αυτο που υποσχεται, για μενα το value θα ηταν 4ρι, γιατι δεν αρνουμαι ποτε τον οβολο μου στην πλεον αγαπημενη μου αμερικανια. Στην παρουσα φαση, με πολυ πιο απολαυστικα και χωρις δυσαρεστες προσθηκες μπιφτεκοψωμα ανα την Αττικη, θαρρω πως η Μπαρμπαρα δεν με ξεμυαλισε τοσο που να της δωσω τελικα τον Α' γυναικειο ρολο. Υπαρχει, ομως, και ο β' και ο γ' και, ενω δεν θα παρουν ποτε Οσκαρ, δεν παυουν να ειναι προτεινομενοι για Χρυσες Σφαιρες και Χρυσα Βατομουρα. Στην τελικη, βραβεια δεν ειναι και αυτα;

Θα ξαναπαω.

Υγ. Οπως θα εχετε ισως προσεξει, η παρουσια μου στο σαιτ ειναι το λιγοτερο υποτονικη, με ψηφους που αργουν βδομαδες και κριτικες πιο σπανιες απο εμφανισεις μπλε πανσεληνου. Λυπαμαι που αργω, αλλα δεν παυω να διαβαζω και, σαφως, να ψηφιζω, εστω και αργοπορημενα, οποτε αν δεν σας εχω ακομα ψηφισει, θα το κανω σιγουρα. Και η μπουγαδα μου τα ιδια παραπονα παραμελησης με σας εχει δυστυχως.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

Χρυσανθεμακι

Κυριακή 22 Απριλίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

10-16

Θα πω την ασχημη αληθεια που ολοι σκεφτομαστε: το Μπαρμπαρα δεν ειναι ονομα για φαγαδικο. Στην καλυτερη ταιριαζει σε ηθοποιο ταινιων ακαταλληλου περιεχομενου. Και οχι τιποτα πρωταγωνιστριας, δευτερο ρολο και κατω. Αφου πηγα, ειδα και απηλθα, οφειλω να πω οτι βλεπω το x-rated του πραγματος: και το φαγητο τους, ακαταλληλο για ανηλικους ειναι.

Τσικνοπεμπτη μεσημερι, 2 ατομα με πονους απ τη μεση ως τις παρανυχιδες απο πολυωρη βοηθεια σε μετακομιση, αποφασιζουμε να παρουμε πισω δυναμικα τις χαμενες θερμιδες. Καπως ετσι, καναμε το Μενιδι-Βριλησσια με διακτινισμο σχεδον, σε χρονο dt.

Mε την εισοδο μας στο κτιριο, ενιωσα την αμερικανινη να σταζει απ τα ταβανια. Για τους αδαεις, αμερικανινη ειναι η αζωτουχος βαση που συνθετει το συνολο των στοιχειων που εχουν αυθεντικη αμερικανικη προελευση, απο το Λευκο Οικο ως το αιμα στις φλεβες μου, τις μπεργκεροφραχθεισες. Μοντερνια σε ολο της το μεγαλειο, αυτο που θα ελεγα funky αν καταδεχομουν να χρησιμοποιησω τετοιους ορους.

Τουβλο, τουβλο, τουβλο. Παντου. Στα πατωματα, τους τοιχους, τις κολωνες. Ευτυχως οχι στα στομαχια μας. Τουβλο και τζαμαρια παντου, ως εκει που βλεπει το ματι σου, δηλαδη το τρισχαριτωμενο μπαλκονι του πανω οροφου. Δειτε φωτογραφιες στο ιντερνετ και μη με σκατε, δεν ειμαι και ο Σπυρος Σουλης να κανω παραπανω αναλυση. Ηταν κουκλιστικο, αρκει;

Με το που μπηκαμε, πεσαμε πανω σε μια κοπελα πιο γλυκεια απο σιροπιαστο ταψιου. Αυτη μας υποδεχτηκε, αυτη μας βολεψε, αυτη μας φροντισε. Με ενα χαμογελο ως την Καλαμπακα και ενα κεφι λες και δε δουλευε την εθνικη επετειο της υπερλιπιδαιμιας, κερδισε με το σπαθι της οχι μονο το τεσσαρι της, αλλα και την επιθυμια μας να επιστρεψουμε στο καταστημα και να την αφησουμε να μας κακομαθει επικα με το αψεγαδιαστο σερβις της. Αν εσεις οι Μπαρμπαρακιουιτες ακουτε, δωστε της αυξηση, μπονους και το χρυσο κλειδι της πολης.

Το φαγητο στο Κιου ειναι ή του υψους ή του βαθους. Αν ειχα λειτουργικο βυθομετρο αντι για στομαχι, θα επαιρνε αριστα. Τωρα θα παρει 3, και αυτο γιατι εχει την καλυτεροτερη σως τσενταρ στα χρονικα αυτου του κιτρινου ερωτα. Εμεις πηραμε:

Μπουριτο (7€) που βασικα ηταν μια τορτιγια κομμενη στη μεση, γεμιστη με μοσχαρισια φιλετακια παραψημενα σε βαθμο σολιασματος, καρε ντοματας, sour cream, φρεσκο κρεμμυδι και κολιανδρο και κακοποιημενη απο την πιο απαραδεκτα κακογευστη γκουακαμολε που φτιαχτηκε ποτε. Στεγνο, αδιαφορο και, αν εκανες το λαθος να πιασεις και καθολου απο τη μπαλα πρασινου πολτου πλαστελινης που ειχε το πιατο, ξεκιναγες ασκητικη νηστεια χθες.

Αφου διαφωνησα με το εσωτερικο μου συστημα σχετικα με το τι θα κανει τους γευστικους μου καλυκες να χορεψουν κονγκα, κατεληξα στο Grandma's boy, μια ομορφη μαζα αισμπεργκ, ντοματας, μπιφτεκιου, μουσταρδας, μπεικον, προβολονε και μιας αηδιας που θεωρητικα ηταν πουρες μελιτζανας. Αν ομως την εκανες στην ακρη, οπως εγω καλη ωρα, το υπολοιπο μπεργκερ ηταν μια ζουμιαρικη, ερωτευσιμα ψημενη κολαση.

Ο φιλος μου πηρε το Barbara que (11€) μετα το απαραιτητο στριπτιζ απο λαχανικα, κοινως μπιφτεκι, τσενταρ, αυγο και σως μπαρμπεκιου, το οποιο βρηκαμε και οι 2 παρα πολυ ζουμερο. Συνοδευοταν, οπως και το δικο μου, με φρεσκες, τραγανοτηγανισμενες, τσενταρολουσμενες πατατιτσες που εξολοθρευτηκαν σε δευτερολεπτα.

Μας αρεσαν τοσο πολυ που πηραμε μια εξτρα μεριδα απο αυτο το τηγανιτο, τυρενιο θαυμα και καταληξαμε να τρωμε πανευτυχεις πατατες με ολιγο απο μπεργκερ αντι για το αναποδο. Βαλε και τα κομματακια τσιγαρισμενου μπεικον απο πανω, και κανε εικονα τι εγινε. (4.5€)

Τα συμπερασματα, λοιπον, αχταρμας. Χωρος και εξυπηρετηση για οσκαρ. Οι γευσεις μου καψαν τον εγκεφαλο στην προσπαθεια μου να τις καταταξω. Αν το παρω τμηματικα, εχουμε ενα ωραιο, αφρατο ψωμακι, ενα σωστα ψημενο αλλα οχι αξιοσημειωτο μπιφτεκι, υλικα πλουσια και καλης ποιοτητας. Απο τη μια πατατα και τυρι μουρλια, απο την αλλη οι πιο ιδιαιτερες σαλτσες οχι απλα κακες, κακος ηταν ο Νταρθ Βειντερ. Κακος ηταν ο Τζοκερ. Αυτες ηταν ντροπιαστικα κακοφτιαγμενες.

Απο οικονομικης αποψης, τα πιατα ειναι αναμενομενα τιμολογημενα, στο μεσο ορο αυτης της κατηγοριας τα τελευταια χρονια. Αν η γευση συμβαδιζε με αυτο που υποσχεται, για μενα το value θα ηταν 4ρι, γιατι δεν αρνουμαι ποτε τον οβολο μου στην πλεον αγαπημενη μου αμερικανια. Στην παρουσα φαση, με πολυ πιο απολαυστικα και χωρις δυσαρεστες προσθηκες μπιφτεκοψωμα ανα την Αττικη, θαρρω πως η Μπαρμπαρα δεν με ξεμυαλισε τοσο που να της δωσω τελικα τον Α' γυναικειο ρολο. Υπαρχει, ομως, και ο β' και ο γ' και, ενω δεν θα παρουν ποτε Οσκαρ, δεν παυουν να ειναι προτεινομενοι για Χρυσες Σφαιρες και Χρυσα Βατομουρα. Στην τελικη, βραβεια δεν ειναι και αυτα;

Θα ξαναπαω.

Υγ. Οπως θα εχετε ισως προσεξει, η παρουσια μου στο σαιτ ειναι το λιγοτερο υποτονικη, με ψηφους που αργουν βδομαδες και κριτικες πιο σπανιες απο εμφανισεις μπλε πανσεληνου. Λυπαμαι που αργω, αλλα δεν παυω να διαβαζω και, σαφως, να ψηφιζω, εστω και αργοπορημενα, οποτε αν δεν σας εχω ακομα ψηφισει, θα το κανω σιγουρα. Και η μπουγαδα μου τα ιδια παραπονα παραμελησης με σας εχει δυστυχως.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.