Loader

14 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Καμιά φορά και η μαζοποίηση έχει την ομορφιά της. Μαζοποίηση με όμικρον, να γίνεσαι ένα με τη μάζα δηλαδή, όχι με ωμέγα, που είναι να γίνεσαι σαν τον Μαζωνάκη. Η συνήθεια επιτάσσει ότι όποιος φτάνει τις 100 κριτικές, το αναφέρει στη συγκεκριμένη κριτική του.

Θα απευθυνθώ, λοιπόν, σε σένα φίλε αναγνώστη, όπως θα έκανε ο Mpiskotos. Εσένα που με έχεις συνηθίσει, ίσως και βαρεθεί, πλέον, να γράφω κάθε φορά για το μακρύ και το κοντό μου, ιστορίες για αγρίους και απόψεις, απόψεις, απόψεις. Θα σου πω ότι κάποτε ήμουν σαν κι εσένα. Έψαχνα και διάβαζα κριτικές με αποκλειστικό στόχο να βρω το επόμενο μαγαζί που θα επισκεφτώ. Αγνοούσα, παντελώς, και με κούραζαν τα μπλα-μπλα του καθενός. Οι ιστορίες για αγρίους όπως οι δικές μου, το μεζόν ντεκορασιόν της PP_Tinas, οι μέρες νοσοκομείου της Tzias, οι ερωτιάρικες κριτικές της Ucook, η ανάλυση του γενεαλογικού δέντρου της οικογένειας του ιδιοκτήτη του εστιατορίου και η υπερανάλυση του καταλόγου, παρότι μπορεί να έχει δοκιμάσει μόλις ένα πιάτο, του piperman, οι καλοπροαίρετες κριτικές του fratellou, ακόμη και για μαγαζιά που δεν του άρεσαν, η έλλειψη τόνων και οι σαρδαναπαλισμοί της γλώσσας του Χρυσανθεμου, η εγκυκλοπαιδική και, ταυτόχρονα, λυρική ανάλυση του ιστορικού κέντρου της Αθήνας του Τρώγοντα, το μπλα-μπλα με υφάκι, όπως τότε το έβλεπα, του jim και οι γυμνές, περιγραφικά, κριτικές των about. Τώρα πια, έχω συνειδητοποιήσει το γιατί όλοι αυτοί οι χρήστες (και πολλοί άλλοι που δεν ανέφερα), έχουν καταφέρει να γράψουν τόσο πολλές κριτικές βοηθώντας πάρα πολύ κόσμο να βρει το επόμενο στέκι του και να αποφύγει ύπουλες κακοτοπιές. Γράφουν με τον τρόπο, το ύφος και για το θέμα που τους εμπνέει. Το ίδιο ισχύει και για εμένα πλέον, αλλιώς θα παρατούσα το συγκεκριμένο χόμπι λίαν συντόμως.

Όμως αυτή η 100η κριτική μου δεν πάει σ’ αυτούς. Πάει στον VAGELI και στο PONTIKI (αλλά και σε άλλους χρήστες με αντίστοιχη γραφή όπως TOMIE, George G, ALEX80, ram). Εκείνα τα ιερά τέρατα, του site, που τόσα χρόνια γράφουν κατά 99% για φαγητό και μόνον έχοντας εμπνεύσει τόσο κόσμο, χωρίς να βγουν, παρά ελάχιστα, εκτός θέματος. Έτσι ενέπνεαν και εμένα τον πρώτο καιρό, με τις αναλυτικές και αξιόπιστες περιγραφές τους για τα διάφορα καλούδια που δοκίμαζαν από δω κι από κει. Σας ευχαριστώ!

Επετειακά, λοιπόν, και μόνο, αυτή η κριτική θα είναι απόλυτα on topic και όχι μπλα-μπλα.

Το Μικρασιάτικο Μεζεδοπωλείο (ΜΜ) αυτοχαρακτηρίζεται ως μουσικό μεζεδοπωλείο. Τουλάχιστον τις μισές μέρες της εβδομάδας, υπάρχει live, ενώ ενδεικτικό του ύφους αποτελεί το γεγονός ότι, ακόμη και τις καθημερινές, λειτουργεί ως τις 2 τα ξημερώματα.

Αν σου αρέσουν τα μαγαζιά που αφού φας και πιεις, ζμπρώχνεις τα πάντα και ανεβαίνεις στο τραπέζι τότε είσαι στη σωστή κριτική. Στο ΜΜ το γλέντι ανάβει μετά τα μεσάνυχτα και ανάλογα τη μέρα, τη διάθεση και την παρέα, κρατάει αρκετά.

Τα παιδιά του σέρβις είναι πολύ ευγενικά και χαρούμενα βοηθώντας όσο μπορούν να ανέβει το κέφι. Δεν θα σου φάνε τα λεφτά με χαζοχρεώσεις, όπως σε άλλα, παρόμοια, μαγαζιά αφήνοντάς σε να κάνεις το κομμάτι σου όπως θες.

Ο χώρος είναι στενός, χωρίς φοβερά εμπνευστική διακόσμηση, αλλά είναι ζεστός και φιλόξενος. Η μουσική είναι εντεχνολαϊκή, τζερτζελεδιάρικη, με τραγούδια που θα ανεβάσουν το κέφι βάζοντάς σε στο κλίμα του μαγαζιού.

Όπως λέει και το όνομά του, το εν λόγω μεζεδοπωλείο προσανατολίζεται σε ανατολίτικες γεύσεις. Το μενού του είναι εκτενές και με χαμηλή κοστολόγηση: περί τα 20 ορεκτικά (3,0-5,8€), άλλα τόσα κρεατικά (5,8-11,2€), 10 σαλάτες (4-7€), άλλα τόσα θαλασσινά (5,5-13,0€) και δύο πεντάδες, μία τυριών (3,0-5,0€) και μία γλυκών (2,5-6,0€).

Ανάμεσα στα 70+ πιάτα που διαθέτει, είναι λογικό να υπάρχουν πιο καλά και πιο μέτρια.

Στην επίσκεψη μας, δοκιμάσαμε τα εξής:

• Ψημένο ψωμί, με λίγη λαδορίγανη. Αρκετό σε ποσότητα, μα τα 0,8€ που χρεώνεται δεν είναι λίγα, για το είδος του μαγαζιού.

• Την ομώνυμη σαλάτα, με αγγούρι, ντομάτα, μαϊντανό, πράσινη πιπεριά, ραπανάκια, φέτα, ρόκα και κρεμμύδι. Απλώς του μέσου όρου (2/4). Το ίδιο και η Χωριάτικη (2,5/4).

• Διάφορες τζατζικοαλοιφές. Δεν ξεχωρίζουν ιδιαίτερα. Η διαφορά από τις έτοιμες είναι μικρή (2,5/4).

• Τηγανητά κολοκυθάκια, τα οποία σε τυφλώνουν από τη γυαλάδα του λαδιού. Δεν είναι άνοστα, είναι απλώς όπως οι σφίχτερμαν στις παραλίες το καλοκαίρι. Όμορφοι μα λιπαροί. Εσύ αποφασίζεις αν τα θες στο στομάχι σου (2/4).

• Κεφτεδάκια της θείας & Πίτα Καισαρείας. Και τα δύο, χωρίς να συνταράσσουν, αποτελούν ιδιαίτερα εύγευστους μεζέδες και μπορούν να συμπληρώσουν καλά το εκάστοτε γεύμα (2,5/4 both).

• Κούσμπασι, δηλαδή σουβλάκι χοιρινό, το οποίο έρχεται σε 2 μεγάλες σιδερένιες βέργες, με πάρα πολύ νόστιμο ψαχνό. Συνοδεύεται από συμπαθητικές τηγανητές πατατούλες (3,5/4).

• Μπεκρή μεζέ. Η κοκκινιστή σάλτσα του είναι υπέροχη και το κρέας του πολύ μαλακό. Μπορεί να μοιάζει κονσερβέ, αλλά έμπειρα μάτια καλοφαγάδων υποστηρίζουν ότι δεν είναι (3/4).

• Γιαουρτλού. Τα κεμπάπ είχαν πανιάσει εκνευριστικά πολύ, με αποτέλεσμα, το συγκεκριμένο πιάτο με κρέας να αποτελέσει την αποτυχημένη επιλογή της βραδιάς (2/4).

• Ποικιλία κρεατικών για δύο άτομα (19,5€). Περιλαμβάνει νόστιμα κομμάτια μαριναρισμένου κοτόπουλου (3,5/4), εξίσου νόστιμα κομμάτια από χοιρινό σουβλάκι (3,5/4), μέτριο λουκάνικο (2/4), πολύ ωραίο κεμπάπ (3/4) και μετριοάχρηστα πανσετάκια με αρκετό λίπος (1,5/4). Όλα αυτά συνοδεύονται από 3 ντιπ (μουστάρδα, γιαουρτοσκόρδιον και παντζαροσαλάτα), μπόλικες νόστιμες χεράτες πατάτες, σουβλακόπιτες και λίγη μαναβική.

• Κρασάκι χύμα, του μέσου όρου.

Η επίσκεψή μας βασιζόταν σε γενέθλιο event κι έτσι, με δεδομένο ότι φάγαμε τουρτίτσα, δεν είχαμε τη δυνατότητα να διαπιστώσουμε αν θα υπάρξει κέρασμα στο τέλος.

Ούτε το ακριβές ποσό της λυπητερής μάθαμε, όμως είναι εύκολο να συμπεράνει κανείς, με βάση τις τιμές των πιάτων και το μέγεθος των μερίδων, ότι ο κορεσμός μπορεί να επιτευχθεί εύκολα με ένα ποσό της τάξεως των 14-18€.

Από την επίσκεψή μας βγήκαν τα εξής συμπεράσματα:

- Το ΜΜ έχει συμπαθητικό φαγητό, όχι κάτι ιδιαίτερο όμως.

- Δεν έχει εντυπωσιακό χώρο. Δεν είναι και χάλια, αλλά... ως εκεί.

- Έχει συμπαθητική εξυπηρέτηση, χωρίς να είναι και κάτι το συνταρακτικό.

- Έχει αρκετό κέφι, αλλά δεν αποτελεί και το highlight της διασκέδασης στην Αθήνα.

Τα παραπάνω ίσως δεν ακούγονται πολύ ενθαρρυντικά. Παρ’ όλα αυτά, το Μικρασιάτικο προσφέρει ένα πολύ καλό πακέτο:

Είναι ένα μουσικό μεζεδοπωλείο στο οποίο μπορείς να φας συμπαθητικά (συνήθως το φαγητό είναι χάλια σε τέτοια μαγαζιά), να ακούσεις live μουσική, να περάσεις όμορφα και να εξυπηρετηθείς ευχάριστα στην προνομιακή τιμή των 15€, στο περίπου, μετά ποτού. Δεν είναι κι άσχημα.

Όταν το κέφι προκρίνεται έναντι του φαγητού, προτείνεται.

ΥΓ. Γεύση, Χώρος και Vfm: 2,5/4


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

14 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Καμιά φορά και η μαζοποίηση έχει την ομορφιά της. Μαζοποίηση με όμικρον, να γίνεσαι ένα με τη μάζα δηλαδή, όχι με ωμέγα, που είναι να γίνεσαι σαν τον Μαζωνάκη. Η συνήθεια επιτάσσει ότι όποιος φτάνει τις 100 κριτικές, το αναφέρει στη συγκεκριμένη κριτική του.

Θα απευθυνθώ, λοιπόν, σε σένα φίλε αναγνώστη, όπως θα έκανε ο Mpiskotos. Εσένα που με έχεις συνηθίσει, ίσως και βαρεθεί, πλέον, να γράφω κάθε φορά για το μακρύ και το κοντό μου, ιστορίες για αγρίους και απόψεις, απόψεις, απόψεις. Θα σου πω ότι κάποτε ήμουν σαν κι εσένα. Έψαχνα και διάβαζα κριτικές με αποκλειστικό στόχο να βρω το επόμενο μαγαζί που θα επισκεφτώ. Αγνοούσα, παντελώς, και με κούραζαν τα μπλα-μπλα του καθενός. Οι ιστορίες για αγρίους όπως οι δικές μου, το μεζόν ντεκορασιόν της PP_Tinas, οι μέρες νοσοκομείου της Tzias, οι ερωτιάρικες κριτικές της Ucook, η ανάλυση του γενεαλογικού δέντρου της οικογένειας του ιδιοκτήτη του εστιατορίου και η υπερανάλυση του καταλόγου, παρότι μπορεί να έχει δοκιμάσει μόλις ένα πιάτο, του piperman, οι καλοπροαίρετες κριτικές του fratellou, ακόμη και για μαγαζιά που δεν του άρεσαν, η έλλειψη τόνων και οι σαρδαναπαλισμοί της γλώσσας του Χρυσανθεμου, η εγκυκλοπαιδική και, ταυτόχρονα, λυρική ανάλυση του ιστορικού κέντρου της Αθήνας του Τρώγοντα, το μπλα-μπλα με υφάκι, όπως τότε το έβλεπα, του jim και οι γυμνές, περιγραφικά, κριτικές των about. Τώρα πια, έχω συνειδητοποιήσει το γιατί όλοι αυτοί οι χρήστες (και πολλοί άλλοι που δεν ανέφερα), έχουν καταφέρει να γράψουν τόσο πολλές κριτικές βοηθώντας πάρα πολύ κόσμο να βρει το επόμενο στέκι του και να αποφύγει ύπουλες κακοτοπιές. Γράφουν με τον τρόπο, το ύφος και για το θέμα που τους εμπνέει. Το ίδιο ισχύει και για εμένα πλέον, αλλιώς θα παρατούσα το συγκεκριμένο χόμπι λίαν συντόμως.

Όμως αυτή η 100η κριτική μου δεν πάει σ’ αυτούς. Πάει στον VAGELI και στο PONTIKI (αλλά και σε άλλους χρήστες με αντίστοιχη γραφή όπως TOMIE, George G, ALEX80, ram). Εκείνα τα ιερά τέρατα, του site, που τόσα χρόνια γράφουν κατά 99% για φαγητό και μόνον έχοντας εμπνεύσει τόσο κόσμο, χωρίς να βγουν, παρά ελάχιστα, εκτός θέματος. Έτσι ενέπνεαν και εμένα τον πρώτο καιρό, με τις αναλυτικές και αξιόπιστες περιγραφές τους για τα διάφορα καλούδια που δοκίμαζαν από δω κι από κει. Σας ευχαριστώ!

Επετειακά, λοιπόν, και μόνο, αυτή η κριτική θα είναι απόλυτα on topic και όχι μπλα-μπλα.

Το Μικρασιάτικο Μεζεδοπωλείο (ΜΜ) αυτοχαρακτηρίζεται ως μουσικό μεζεδοπωλείο. Τουλάχιστον τις μισές μέρες της εβδομάδας, υπάρχει live, ενώ ενδεικτικό του ύφους αποτελεί το γεγονός ότι, ακόμη και τις καθημερινές, λειτουργεί ως τις 2 τα ξημερώματα.

Αν σου αρέσουν τα μαγαζιά που αφού φας και πιεις, ζμπρώχνεις τα πάντα και ανεβαίνεις στο τραπέζι τότε είσαι στη σωστή κριτική. Στο ΜΜ το γλέντι ανάβει μετά τα μεσάνυχτα και ανάλογα τη μέρα, τη διάθεση και την παρέα, κρατάει αρκετά.

Τα παιδιά του σέρβις είναι πολύ ευγενικά και χαρούμενα βοηθώντας όσο μπορούν να ανέβει το κέφι. Δεν θα σου φάνε τα λεφτά με χαζοχρεώσεις, όπως σε άλλα, παρόμοια, μαγαζιά αφήνοντάς σε να κάνεις το κομμάτι σου όπως θες.

Ο χώρος είναι στενός, χωρίς φοβερά εμπνευστική διακόσμηση, αλλά είναι ζεστός και φιλόξενος. Η μουσική είναι εντεχνολαϊκή, τζερτζελεδιάρικη, με τραγούδια που θα ανεβάσουν το κέφι βάζοντάς σε στο κλίμα του μαγαζιού.

Όπως λέει και το όνομά του, το εν λόγω μεζεδοπωλείο προσανατολίζεται σε ανατολίτικες γεύσεις. Το μενού του είναι εκτενές και με χαμηλή κοστολόγηση: περί τα 20 ορεκτικά (3,0-5,8€), άλλα τόσα κρεατικά (5,8-11,2€), 10 σαλάτες (4-7€), άλλα τόσα θαλασσινά (5,5-13,0€) και δύο πεντάδες, μία τυριών (3,0-5,0€) και μία γλυκών (2,5-6,0€).

Ανάμεσα στα 70+ πιάτα που διαθέτει, είναι λογικό να υπάρχουν πιο καλά και πιο μέτρια.

Στην επίσκεψη μας, δοκιμάσαμε τα εξής:

• Ψημένο ψωμί, με λίγη λαδορίγανη. Αρκετό σε ποσότητα, μα τα 0,8€ που χρεώνεται δεν είναι λίγα, για το είδος του μαγαζιού.

• Την ομώνυμη σαλάτα, με αγγούρι, ντομάτα, μαϊντανό, πράσινη πιπεριά, ραπανάκια, φέτα, ρόκα και κρεμμύδι. Απλώς του μέσου όρου (2/4). Το ίδιο και η Χωριάτικη (2,5/4).

• Διάφορες τζατζικοαλοιφές. Δεν ξεχωρίζουν ιδιαίτερα. Η διαφορά από τις έτοιμες είναι μικρή (2,5/4).

• Τηγανητά κολοκυθάκια, τα οποία σε τυφλώνουν από τη γυαλάδα του λαδιού. Δεν είναι άνοστα, είναι απλώς όπως οι σφίχτερμαν στις παραλίες το καλοκαίρι. Όμορφοι μα λιπαροί. Εσύ αποφασίζεις αν τα θες στο στομάχι σου (2/4).

• Κεφτεδάκια της θείας & Πίτα Καισαρείας. Και τα δύο, χωρίς να συνταράσσουν, αποτελούν ιδιαίτερα εύγευστους μεζέδες και μπορούν να συμπληρώσουν καλά το εκάστοτε γεύμα (2,5/4 both).

• Κούσμπασι, δηλαδή σουβλάκι χοιρινό, το οποίο έρχεται σε 2 μεγάλες σιδερένιες βέργες, με πάρα πολύ νόστιμο ψαχνό. Συνοδεύεται από συμπαθητικές τηγανητές πατατούλες (3,5/4).

• Μπεκρή μεζέ. Η κοκκινιστή σάλτσα του είναι υπέροχη και το κρέας του πολύ μαλακό. Μπορεί να μοιάζει κονσερβέ, αλλά έμπειρα μάτια καλοφαγάδων υποστηρίζουν ότι δεν είναι (3/4).

• Γιαουρτλού. Τα κεμπάπ είχαν πανιάσει εκνευριστικά πολύ, με αποτέλεσμα, το συγκεκριμένο πιάτο με κρέας να αποτελέσει την αποτυχημένη επιλογή της βραδιάς (2/4).

• Ποικιλία κρεατικών για δύο άτομα (19,5€). Περιλαμβάνει νόστιμα κομμάτια μαριναρισμένου κοτόπουλου (3,5/4), εξίσου νόστιμα κομμάτια από χοιρινό σουβλάκι (3,5/4), μέτριο λουκάνικο (2/4), πολύ ωραίο κεμπάπ (3/4) και μετριοάχρηστα πανσετάκια με αρκετό λίπος (1,5/4). Όλα αυτά συνοδεύονται από 3 ντιπ (μουστάρδα, γιαουρτοσκόρδιον και παντζαροσαλάτα), μπόλικες νόστιμες χεράτες πατάτες, σουβλακόπιτες και λίγη μαναβική.

• Κρασάκι χύμα, του μέσου όρου.

Η επίσκεψή μας βασιζόταν σε γενέθλιο event κι έτσι, με δεδομένο ότι φάγαμε τουρτίτσα, δεν είχαμε τη δυνατότητα να διαπιστώσουμε αν θα υπάρξει κέρασμα στο τέλος.

Ούτε το ακριβές ποσό της λυπητερής μάθαμε, όμως είναι εύκολο να συμπεράνει κανείς, με βάση τις τιμές των πιάτων και το μέγεθος των μερίδων, ότι ο κορεσμός μπορεί να επιτευχθεί εύκολα με ένα ποσό της τάξεως των 14-18€.

Από την επίσκεψή μας βγήκαν τα εξής συμπεράσματα:

- Το ΜΜ έχει συμπαθητικό φαγητό, όχι κάτι ιδιαίτερο όμως.

- Δεν έχει εντυπωσιακό χώρο. Δεν είναι και χάλια, αλλά... ως εκεί.

- Έχει συμπαθητική εξυπηρέτηση, χωρίς να είναι και κάτι το συνταρακτικό.

- Έχει αρκετό κέφι, αλλά δεν αποτελεί και το highlight της διασκέδασης στην Αθήνα.

Τα παραπάνω ίσως δεν ακούγονται πολύ ενθαρρυντικά. Παρ’ όλα αυτά, το Μικρασιάτικο προσφέρει ένα πολύ καλό πακέτο:

Είναι ένα μουσικό μεζεδοπωλείο στο οποίο μπορείς να φας συμπαθητικά (συνήθως το φαγητό είναι χάλια σε τέτοια μαγαζιά), να ακούσεις live μουσική, να περάσεις όμορφα και να εξυπηρετηθείς ευχάριστα στην προνομιακή τιμή των 15€, στο περίπου, μετά ποτού. Δεν είναι κι άσχημα.

Όταν το κέφι προκρίνεται έναντι του φαγητού, προτείνεται.

ΥΓ. Γεύση, Χώρος και Vfm: 2,5/4


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Vaggg

Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

10-16

Καμιά φορά και η μαζοποίηση έχει την ομορφιά της. Μαζοποίηση με όμικρον, να γίνεσαι ένα με τη μάζα δηλαδή, όχι με ωμέγα, που είναι να γίνεσαι σαν τον Μαζωνάκη. Η συνήθεια επιτάσσει ότι όποιος φτάνει τις 100 κριτικές, το αναφέρει στη συγκεκριμένη κριτική του.

Θα απευθυνθώ, λοιπόν, σε σένα φίλε αναγνώστη, όπως θα έκανε ο Mpiskotos. Εσένα που με έχεις συνηθίσει, ίσως και βαρεθεί, πλέον, να γράφω κάθε φορά για το μακρύ και το κοντό μου, ιστορίες για αγρίους και απόψεις, απόψεις, απόψεις. Θα σου πω ότι κάποτε ήμουν σαν κι εσένα. Έψαχνα και διάβαζα κριτικές με αποκλειστικό στόχο να βρω το επόμενο μαγαζί που θα επισκεφτώ. Αγνοούσα, παντελώς, και με κούραζαν τα μπλα-μπλα του καθενός. Οι ιστορίες για αγρίους όπως οι δικές μου, το μεζόν ντεκορασιόν της PP_Tinas, οι μέρες νοσοκομείου της Tzias, οι ερωτιάρικες κριτικές της Ucook, η ανάλυση του γενεαλογικού δέντρου της οικογένειας του ιδιοκτήτη του εστιατορίου και η υπερανάλυση του καταλόγου, παρότι μπορεί να έχει δοκιμάσει μόλις ένα πιάτο, του piperman, οι καλοπροαίρετες κριτικές του fratellou, ακόμη και για μαγαζιά που δεν του άρεσαν, η έλλειψη τόνων και οι σαρδαναπαλισμοί της γλώσσας του Χρυσανθεμου, η εγκυκλοπαιδική και, ταυτόχρονα, λυρική ανάλυση του ιστορικού κέντρου της Αθήνας του Τρώγοντα, το μπλα-μπλα με υφάκι, όπως τότε το έβλεπα, του jim και οι γυμνές, περιγραφικά, κριτικές των about. Τώρα πια, έχω συνειδητοποιήσει το γιατί όλοι αυτοί οι χρήστες (και πολλοί άλλοι που δεν ανέφερα), έχουν καταφέρει να γράψουν τόσο πολλές κριτικές βοηθώντας πάρα πολύ κόσμο να βρει το επόμενο στέκι του και να αποφύγει ύπουλες κακοτοπιές. Γράφουν με τον τρόπο, το ύφος και για το θέμα που τους εμπνέει. Το ίδιο ισχύει και για εμένα πλέον, αλλιώς θα παρατούσα το συγκεκριμένο χόμπι λίαν συντόμως.

Όμως αυτή η 100η κριτική μου δεν πάει σ’ αυτούς. Πάει στον VAGELI και στο PONTIKI (αλλά και σε άλλους χρήστες με αντίστοιχη γραφή όπως TOMIE, George G, ALEX80, ram). Εκείνα τα ιερά τέρατα, του site, που τόσα χρόνια γράφουν κατά 99% για φαγητό και μόνον έχοντας εμπνεύσει τόσο κόσμο, χωρίς να βγουν, παρά ελάχιστα, εκτός θέματος. Έτσι ενέπνεαν και εμένα τον πρώτο καιρό, με τις αναλυτικές και αξιόπιστες περιγραφές τους για τα διάφορα καλούδια που δοκίμαζαν από δω κι από κει. Σας ευχαριστώ!

Επετειακά, λοιπόν, και μόνο, αυτή η κριτική θα είναι απόλυτα on topic και όχι μπλα-μπλα.

Το Μικρασιάτικο Μεζεδοπωλείο (ΜΜ) αυτοχαρακτηρίζεται ως μουσικό μεζεδοπωλείο. Τουλάχιστον τις μισές μέρες της εβδομάδας, υπάρχει live, ενώ ενδεικτικό του ύφους αποτελεί το γεγονός ότι, ακόμη και τις καθημερινές, λειτουργεί ως τις 2 τα ξημερώματα.

Αν σου αρέσουν τα μαγαζιά που αφού φας και πιεις, ζμπρώχνεις τα πάντα και ανεβαίνεις στο τραπέζι τότε είσαι στη σωστή κριτική. Στο ΜΜ το γλέντι ανάβει μετά τα μεσάνυχτα και ανάλογα τη μέρα, τη διάθεση και την παρέα, κρατάει αρκετά.

Τα παιδιά του σέρβις είναι πολύ ευγενικά και χαρούμενα βοηθώντας όσο μπορούν να ανέβει το κέφι. Δεν θα σου φάνε τα λεφτά με χαζοχρεώσεις, όπως σε άλλα, παρόμοια, μαγαζιά αφήνοντάς σε να κάνεις το κομμάτι σου όπως θες.

Ο χώρος είναι στενός, χωρίς φοβερά εμπνευστική διακόσμηση, αλλά είναι ζεστός και φιλόξενος. Η μουσική είναι εντεχνολαϊκή, τζερτζελεδιάρικη, με τραγούδια που θα ανεβάσουν το κέφι βάζοντάς σε στο κλίμα του μαγαζιού.

Όπως λέει και το όνομά του, το εν λόγω μεζεδοπωλείο προσανατολίζεται σε ανατολίτικες γεύσεις. Το μενού του είναι εκτενές και με χαμηλή κοστολόγηση: περί τα 20 ορεκτικά (3,0-5,8€), άλλα τόσα κρεατικά (5,8-11,2€), 10 σαλάτες (4-7€), άλλα τόσα θαλασσινά (5,5-13,0€) και δύο πεντάδες, μία τυριών (3,0-5,0€) και μία γλυκών (2,5-6,0€).

Ανάμεσα στα 70+ πιάτα που διαθέτει, είναι λογικό να υπάρχουν πιο καλά και πιο μέτρια.

Στην επίσκεψη μας, δοκιμάσαμε τα εξής:

• Ψημένο ψωμί, με λίγη λαδορίγανη. Αρκετό σε ποσότητα, μα τα 0,8€ που χρεώνεται δεν είναι λίγα, για το είδος του μαγαζιού.

• Την ομώνυμη σαλάτα, με αγγούρι, ντομάτα, μαϊντανό, πράσινη πιπεριά, ραπανάκια, φέτα, ρόκα και κρεμμύδι. Απλώς του μέσου όρου (2/4). Το ίδιο και η Χωριάτικη (2,5/4).

• Διάφορες τζατζικοαλοιφές. Δεν ξεχωρίζουν ιδιαίτερα. Η διαφορά από τις έτοιμες είναι μικρή (2,5/4).

• Τηγανητά κολοκυθάκια, τα οποία σε τυφλώνουν από τη γυαλάδα του λαδιού. Δεν είναι άνοστα, είναι απλώς όπως οι σφίχτερμαν στις παραλίες το καλοκαίρι. Όμορφοι μα λιπαροί. Εσύ αποφασίζεις αν τα θες στο στομάχι σου (2/4).

• Κεφτεδάκια της θείας & Πίτα Καισαρείας. Και τα δύο, χωρίς να συνταράσσουν, αποτελούν ιδιαίτερα εύγευστους μεζέδες και μπορούν να συμπληρώσουν καλά το εκάστοτε γεύμα (2,5/4 both).

• Κούσμπασι, δηλαδή σουβλάκι χοιρινό, το οποίο έρχεται σε 2 μεγάλες σιδερένιες βέργες, με πάρα πολύ νόστιμο ψαχνό. Συνοδεύεται από συμπαθητικές τηγανητές πατατούλες (3,5/4).

• Μπεκρή μεζέ. Η κοκκινιστή σάλτσα του είναι υπέροχη και το κρέας του πολύ μαλακό. Μπορεί να μοιάζει κονσερβέ, αλλά έμπειρα μάτια καλοφαγάδων υποστηρίζουν ότι δεν είναι (3/4).

• Γιαουρτλού. Τα κεμπάπ είχαν πανιάσει εκνευριστικά πολύ, με αποτέλεσμα, το συγκεκριμένο πιάτο με κρέας να αποτελέσει την αποτυχημένη επιλογή της βραδιάς (2/4).

• Ποικιλία κρεατικών για δύο άτομα (19,5€). Περιλαμβάνει νόστιμα κομμάτια μαριναρισμένου κοτόπουλου (3,5/4), εξίσου νόστιμα κομμάτια από χοιρινό σουβλάκι (3,5/4), μέτριο λουκάνικο (2/4), πολύ ωραίο κεμπάπ (3/4) και μετριοάχρηστα πανσετάκια με αρκετό λίπος (1,5/4). Όλα αυτά συνοδεύονται από 3 ντιπ (μουστάρδα, γιαουρτοσκόρδιον και παντζαροσαλάτα), μπόλικες νόστιμες χεράτες πατάτες, σουβλακόπιτες και λίγη μαναβική.

• Κρασάκι χύμα, του μέσου όρου.

Η επίσκεψή μας βασιζόταν σε γενέθλιο event κι έτσι, με δεδομένο ότι φάγαμε τουρτίτσα, δεν είχαμε τη δυνατότητα να διαπιστώσουμε αν θα υπάρξει κέρασμα στο τέλος.

Ούτε το ακριβές ποσό της λυπητερής μάθαμε, όμως είναι εύκολο να συμπεράνει κανείς, με βάση τις τιμές των πιάτων και το μέγεθος των μερίδων, ότι ο κορεσμός μπορεί να επιτευχθεί εύκολα με ένα ποσό της τάξεως των 14-18€.

Από την επίσκεψή μας βγήκαν τα εξής συμπεράσματα:

- Το ΜΜ έχει συμπαθητικό φαγητό, όχι κάτι ιδιαίτερο όμως.

- Δεν έχει εντυπωσιακό χώρο. Δεν είναι και χάλια, αλλά... ως εκεί.

- Έχει συμπαθητική εξυπηρέτηση, χωρίς να είναι και κάτι το συνταρακτικό.

- Έχει αρκετό κέφι, αλλά δεν αποτελεί και το highlight της διασκέδασης στην Αθήνα.

Τα παραπάνω ίσως δεν ακούγονται πολύ ενθαρρυντικά. Παρ’ όλα αυτά, το Μικρασιάτικο προσφέρει ένα πολύ καλό πακέτο:

Είναι ένα μουσικό μεζεδοπωλείο στο οποίο μπορείς να φας συμπαθητικά (συνήθως το φαγητό είναι χάλια σε τέτοια μαγαζιά), να ακούσεις live μουσική, να περάσεις όμορφα και να εξυπηρετηθείς ευχάριστα στην προνομιακή τιμή των 15€, στο περίπου, μετά ποτού. Δεν είναι κι άσχημα.

Όταν το κέφι προκρίνεται έναντι του φαγητού, προτείνεται.

ΥΓ. Γεύση, Χώρος και Vfm: 2,5/4


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.