Loader
Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Ανηκω στην κατηγορια ανθρωπων που, αν οχι ποτε, μη με πειτε και απολυτη δηλαδη, σπανιως μετανιωνω για τις επιλογες μου. Δεν παει να εχω κανει την μεγαλυτερη πατατα, εγω εκει, ακλονητη και αμετακινητη, να μην πεταριζω καν βλεφαρο μετανοιας. Στην τελικη, δικη μου πατατα ειναι, τη φυτεψα, την ποτισα, την περιποιηθηκα, και θερισα με τα χερακια μου τον απογοητευτικο καρπο της.

Μετα την επισκεψη μου στο Ταξιδευοντας, ντρεπομαι να παραδεχτω οτι μετανιωσα σωρευτικα για οσα δεν εχω μετανιωσει στα περηφανα 26 μου χρονια -με τα καλοκαιρια ε. Μετανιωσα που δεν ειχα παει χρονια πριν, και περιμενα τοσο πολυ για να ερωτευτω την κουζινα τους. Μετανιωσα που δεν πηγα νωριτερα στη βραδια, με αποτελεσμα να μην περασω τις απαιτουμενες 6 ωρες απολαυσης εκει. Μετανιωσα, κυριως, που δε μετακομισα ηδη σε μια γωνια της κουζινας τους, να με φιλευουν ολημερις τις λιχουδιες τους, χωρις να τις φανταζομαι απο μακρια.

Υπαρχει το καλο, υπαρχει το καλυτερο, υπαρχει το υπερμεγιστο, υπαρχει και το Ταξιδευοντας. Στην κλιμακα τιτανοσυνης, εχουν σπασει τα κοντερ και συνεχιζουν, χωρις ικανο ανταγωνισμο, την πορεια τους προς την κορυφη της επισιτιστικης αλυσιδας.

Κατι που αγαπησα με την πρωτη ματια στο Ταξιδευοντας ειναι αυτη η παραξενη, ακομπλεξαριστη πρακτικη να χωρεσουν μια κουζινα αξια φιλοξενιας σε υπερκυριλε, κουστουματο εστιατοριο, απο αυτα που μου προκαλουν ακατασχετη αναφυλαξια, σε μια απλη, φροντισμενη ταβερνα. Πρωταγωνιστης, δευτερος ρολος και η γκομενα που πεθαινει παντα πρωτη ειναι το φαγητο, που ειναι τοσο καλο, που καμια αναγκη δεν υπαρχει για κερακια, λινα τραπεζομαντηλα και τη Μαρισσα Μει σε μια γωνια να δινει ρεσιταλ.

Τουτων λεχθεντων, μην περιμενετε οτι θα καθισετε σε καμια τρωγλη, που συνορευει με τη χωματερη Λιοσιων. Αντιθετως το μαγαζι ειναι γλυκα και παστρικα τακτικο, με σωστο φωτισμο που δεν προαγει την τυφλοποντικιαση, ανετα, απλωτα στο χωρο τραπεζια στρωμενα με τα αγαπημενα μου μπλε τραπεζομαντηλα και ταιριαστα θαλασσινα τοπια στους τοιχους. Αλλα, μεταξυ μας, και τη σφαγη του Δραμαλη να ατενιζα στο μισο μετρο, δε θα ιδρωνε ιδιαιτερα το αφτι μου.

Σημαντικοτατος παραγοντας στο Ε/Γ, που ακομα δεν εχω ιδεα τι σημαινει btw, ειναι το ανθρωπινο δυναμικο. Τα παιδια του σερβις παρουσιαζουν το αψογο κραμα χαλαρης σοβαροτητας που θα ηθελες ολοι οι σερβιτοροι να ειχαν κωδικοποιημενο στο dna τους. Εχουν ευγενεια χωρις δουλοπρεπεια, ηρεμια χωρις ραθυμια και, το καλυτερο συστατικο ολων, την ομοιομορφια. Αν προσθεσεις στην εξισωση εναν ταπεινο, συμπαθεστατο ιδιοκτητη, που εκατσε μαζι μας, συζητησε με ανθρωπινη απλοτητα θεματα του μενου και αλουσε τις προτασεις μας με προσοχη και ενδιαφερον, εχουμε. χτυπησει το τζακποτ εξυπηρετησης.

Το φαγητο στο Ταξιδευοντας ειναι ενα κεφαλαιο απο μονο του. Βασικα ολοκληρη τριτομη εκδοση ειναι. Θεωρω ασκοπο να περιγραψω ενα ενα τα πιατα, γιατι ο, τι και αν παρετε, απο το ψωμι ως τη σοδα για το ξεπρηξιμο στο τελος, ειναι εξισου ανυπερβλητο και θα ειναι τουλαχιστον κουραστικοι οι συνεχεις επαινοι μου. Απο την αλλη ομως κριτικη χωρις φαγητο ειναι μπουγατσα χωρις κρεμα, κοινως κενη περιεχομενου, οποτε θα προσπαθησω να ειμαι συγκρατημενη και να μη σας προκαλεσω ανευρισμα με την επαναληψη.

Αρχικα καταφτανουν κατι φετες ψωμιου με λαδοριγανη, σε νουμερο 43 παντοφλα, ασπρες και μαυρες, που εγω προσωπικα τιμησα παρα πολυ. Ταιριαξαν αριστα με τις 2 ταραμοσαλατες, την βελουδινη και την τραχια, που ηθελαν μια γηινη εξισορροπηση στο αλατακι τους.

Σαλατα στο ταξιδευοντας ειναι μια, με κληρονομικο δικαιωμα μοναρχιας. Ροδελες της πιο γλυκειας, μυρωδατης ντοματας που μπορειτε να ανακαλεσετε, με χοντρο αλατι, καππαρη και ευωδιαστο ελαιολαδο. Τοσο τρυφερη και δροσατη, που αναδεικνυει ολες τις θαλασσινες γευσεις, και, επειδη βασικα ειναι φρουτο, οση και αν φας δεν παχαινει, ομορφαινει.

Μυδια αχνιστα και μυδια καπνιστα. Τα μεν πρωτα νοστιμα, με ωραιο, αρκετα αλμυρο ζουμακι, τα δε δευτερα κολασμενα, με το καπνισμα χαρακτηριστικο στη γευση με τροπο που δεν θες να σταματηαεις να τα τσιμπας οσο οι αλλοι δε βλεπουν.

Καπνιστο σκουμπρι και καπνιστο χελι. Θεωρω τα καπνιστα τους ποιημα, επος ολοκληρο, και ποτε δε με εχουν διαψευσει χανοντας κανα στιχο. Εντονη καπνιστη γευση, τρυφεροτατη σαρκα, τι ηθελα και τα θυμηθηκα;

Γαριδακι τηγανιτο ολοκληρο και τηγανιτη γαριδοψυχα με βουτυρο και ντιπ μαγιονεζας. Αν το πρωτο ειναι καλο, το δευτερο ειναι λογος να κοψεις την καλημερα σε οποιον σου παρει την τελευταια. Θα επρεπε να κυκλοφορουν σε σακουλακια στα περπτερα, ως το καλυτερο σνακ για ταινια απο την εφευρεση της κινουμενης εικονας και μετα.

Καβουροσαλατα, the real deal, απο καβουρι με δαγκανες και ασχημη μουτσουνα, οχι σουριμι. Δεν το χουν καν ακουστα το σουριμι, γι αυτο μαδανε τον θωρακισμενο φιλο μας και φτιαχνουν αυτη τη νοστιμια που μυριζει ελαιολαδο.

Χταποδι ψητο, που ηρθε τελευταιο, αριστα αρτυμενο αλλα ισως λιγακι πιο σκληρο απο οσο περιμενα. Αλλα μια πλοκαμαρα να, με το συμπαθειο.

Λαυρακι μαγειρεμενο σε μια σαλτσα μουσταρδας, απιθανα νοστιμο, απαλη γευση, απαλοτερη επιγευση.

Κροκετες ψαριου με ροζ μαγιονεζα, το απολυτο πιατο για παιδακια και μη ψαροφαγους. Τραγανοπαναρισμενες μπουκιες φιλετου ψαριου, ενα πραγμα που εκανε τον ουρανισκο να χαμογελα απο μονος του.

Επειδη ειμαστε λιτοδιαιτοι, εξαφανισαμε σε δευτερολεπτα ολα τα προαναφερθεντα, και χωρις κοπο, και τις 2 μακαροναδες τερατα που ηρθαν αμεσως μετα. Η μια κοκκινη με γαριδαρες, η αλλη λευκη με στρειδια. Πεντανοστιμες και οι 2, ελαφριες στο στομαχι, απολαυστικες. Και μη φανταστειτε 2 γαριδες και 1 στρειδι. Καμια 10ρια γαριδες γιγαντες και καμποσα παραπανω στρειδια.

Καπου εκει ο μεσος ανθρωπος θα ελεγε νησαφι. Εμεις ειπαμε δεν ξαναφερνετε κανα μεζε, και επαναλαβαμε κανα 2 πιατα απο τα πανω, μη μας παρεξηγησουν για τιποτα ασκητες σε νηστεια.

Ακολουθησαν τα παντα κερασμενα γλυκα σε πιατελες, τσιζκεικ, γιαουρτι με γλυκο κουταλιου, χαλβας, πορτοκαλοπιτα, εκμεκ και μαζι χωνευτικα λικερ. Ολα χειροποιητα, ολα τοσο λαχταριστα. Αντε να βρεις χωρο να τα βαλεις, ειναι μια προκληση απο τις λιγες.

Παμε στο πιο ακανθωδες ζητημα για καποιους: το κοστος. Αν το δεις καθαρα και μονο απο αποψη κοστους, ειναι λιγο ακριβο, για το μεσο πορτοφολι. Δεν θα επρεπε ομως να το δεις ετσι, ακομα να μαθεις τη σωστη οπτικη ντε; Η τιμη σε αμεση συναρτηση με την ποσοτητα, ποιοτητα και συνολικη εμπειρια ειναι οχι απλα λογικοτατη, αλλα για μενα συμφερουσα. Στην τελικη, ποσες φορες δινουμε και παραπανω για κακους κιμαδες με παρδαλα ονοματα, λασπομακαροναδες μιας μπουκιας ή γλυκα πυργους κενα νοηματος;

Να πατε. Να πατε, να πατε. Ακομα εδω ειστε;


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Ανηκω στην κατηγορια ανθρωπων που, αν οχι ποτε, μη με πειτε και απολυτη δηλαδη, σπανιως μετανιωνω για τις επιλογες μου. Δεν παει να εχω κανει την μεγαλυτερη πατατα, εγω εκει, ακλονητη και αμετακινητη, να μην πεταριζω καν βλεφαρο μετανοιας. Στην τελικη, δικη μου πατατα ειναι, τη φυτεψα, την ποτισα, την περιποιηθηκα, και θερισα με τα χερακια μου τον απογοητευτικο καρπο της.

Μετα την επισκεψη μου στο Ταξιδευοντας, ντρεπομαι να παραδεχτω οτι μετανιωσα σωρευτικα για οσα δεν εχω μετανιωσει στα περηφανα 26 μου χρονια -με τα καλοκαιρια ε. Μετανιωσα που δεν ειχα παει χρονια πριν, και περιμενα τοσο πολυ για να ερωτευτω την κουζινα τους. Μετανιωσα που δεν πηγα νωριτερα στη βραδια, με αποτελεσμα να μην περασω τις απαιτουμενες 6 ωρες απολαυσης εκει. Μετανιωσα, κυριως, που δε μετακομισα ηδη σε μια γωνια της κουζινας τους, να με φιλευουν ολημερις τις λιχουδιες τους, χωρις να τις φανταζομαι απο μακρια.

Υπαρχει το καλο, υπαρχει το καλυτερο, υπαρχει το υπερμεγιστο, υπαρχει και το Ταξιδευοντας. Στην κλιμακα τιτανοσυνης, εχουν σπασει τα κοντερ και συνεχιζουν, χωρις ικανο ανταγωνισμο, την πορεια τους προς την κορυφη της επισιτιστικης αλυσιδας.

Κατι που αγαπησα με την πρωτη ματια στο Ταξιδευοντας ειναι αυτη η παραξενη, ακομπλεξαριστη πρακτικη να χωρεσουν μια κουζινα αξια φιλοξενιας σε υπερκυριλε, κουστουματο εστιατοριο, απο αυτα που μου προκαλουν ακατασχετη αναφυλαξια, σε μια απλη, φροντισμενη ταβερνα. Πρωταγωνιστης, δευτερος ρολος και η γκομενα που πεθαινει παντα πρωτη ειναι το φαγητο, που ειναι τοσο καλο, που καμια αναγκη δεν υπαρχει για κερακια, λινα τραπεζομαντηλα και τη Μαρισσα Μει σε μια γωνια να δινει ρεσιταλ.

Τουτων λεχθεντων, μην περιμενετε οτι θα καθισετε σε καμια τρωγλη, που συνορευει με τη χωματερη Λιοσιων. Αντιθετως το μαγαζι ειναι γλυκα και παστρικα τακτικο, με σωστο φωτισμο που δεν προαγει την τυφλοποντικιαση, ανετα, απλωτα στο χωρο τραπεζια στρωμενα με τα αγαπημενα μου μπλε τραπεζομαντηλα και ταιριαστα θαλασσινα τοπια στους τοιχους. Αλλα, μεταξυ μας, και τη σφαγη του Δραμαλη να ατενιζα στο μισο μετρο, δε θα ιδρωνε ιδιαιτερα το αφτι μου.

Σημαντικοτατος παραγοντας στο Ε/Γ, που ακομα δεν εχω ιδεα τι σημαινει btw, ειναι το ανθρωπινο δυναμικο. Τα παιδια του σερβις παρουσιαζουν το αψογο κραμα χαλαρης σοβαροτητας που θα ηθελες ολοι οι σερβιτοροι να ειχαν κωδικοποιημενο στο dna τους. Εχουν ευγενεια χωρις δουλοπρεπεια, ηρεμια χωρις ραθυμια και, το καλυτερο συστατικο ολων, την ομοιομορφια. Αν προσθεσεις στην εξισωση εναν ταπεινο, συμπαθεστατο ιδιοκτητη, που εκατσε μαζι μας, συζητησε με ανθρωπινη απλοτητα θεματα του μενου και αλουσε τις προτασεις μας με προσοχη και ενδιαφερον, εχουμε. χτυπησει το τζακποτ εξυπηρετησης.

Το φαγητο στο Ταξιδευοντας ειναι ενα κεφαλαιο απο μονο του. Βασικα ολοκληρη τριτομη εκδοση ειναι. Θεωρω ασκοπο να περιγραψω ενα ενα τα πιατα, γιατι ο, τι και αν παρετε, απο το ψωμι ως τη σοδα για το ξεπρηξιμο στο τελος, ειναι εξισου ανυπερβλητο και θα ειναι τουλαχιστον κουραστικοι οι συνεχεις επαινοι μου. Απο την αλλη ομως κριτικη χωρις φαγητο ειναι μπουγατσα χωρις κρεμα, κοινως κενη περιεχομενου, οποτε θα προσπαθησω να ειμαι συγκρατημενη και να μη σας προκαλεσω ανευρισμα με την επαναληψη.

Αρχικα καταφτανουν κατι φετες ψωμιου με λαδοριγανη, σε νουμερο 43 παντοφλα, ασπρες και μαυρες, που εγω προσωπικα τιμησα παρα πολυ. Ταιριαξαν αριστα με τις 2 ταραμοσαλατες, την βελουδινη και την τραχια, που ηθελαν μια γηινη εξισορροπηση στο αλατακι τους.

Σαλατα στο ταξιδευοντας ειναι μια, με κληρονομικο δικαιωμα μοναρχιας. Ροδελες της πιο γλυκειας, μυρωδατης ντοματας που μπορειτε να ανακαλεσετε, με χοντρο αλατι, καππαρη και ευωδιαστο ελαιολαδο. Τοσο τρυφερη και δροσατη, που αναδεικνυει ολες τις θαλασσινες γευσεις, και, επειδη βασικα ειναι φρουτο, οση και αν φας δεν παχαινει, ομορφαινει.

Μυδια αχνιστα και μυδια καπνιστα. Τα μεν πρωτα νοστιμα, με ωραιο, αρκετα αλμυρο ζουμακι, τα δε δευτερα κολασμενα, με το καπνισμα χαρακτηριστικο στη γευση με τροπο που δεν θες να σταματηαεις να τα τσιμπας οσο οι αλλοι δε βλεπουν.

Καπνιστο σκουμπρι και καπνιστο χελι. Θεωρω τα καπνιστα τους ποιημα, επος ολοκληρο, και ποτε δε με εχουν διαψευσει χανοντας κανα στιχο. Εντονη καπνιστη γευση, τρυφεροτατη σαρκα, τι ηθελα και τα θυμηθηκα;

Γαριδακι τηγανιτο ολοκληρο και τηγανιτη γαριδοψυχα με βουτυρο και ντιπ μαγιονεζας. Αν το πρωτο ειναι καλο, το δευτερο ειναι λογος να κοψεις την καλημερα σε οποιον σου παρει την τελευταια. Θα επρεπε να κυκλοφορουν σε σακουλακια στα περπτερα, ως το καλυτερο σνακ για ταινια απο την εφευρεση της κινουμενης εικονας και μετα.

Καβουροσαλατα, the real deal, απο καβουρι με δαγκανες και ασχημη μουτσουνα, οχι σουριμι. Δεν το χουν καν ακουστα το σουριμι, γι αυτο μαδανε τον θωρακισμενο φιλο μας και φτιαχνουν αυτη τη νοστιμια που μυριζει ελαιολαδο.

Χταποδι ψητο, που ηρθε τελευταιο, αριστα αρτυμενο αλλα ισως λιγακι πιο σκληρο απο οσο περιμενα. Αλλα μια πλοκαμαρα να, με το συμπαθειο.

Λαυρακι μαγειρεμενο σε μια σαλτσα μουσταρδας, απιθανα νοστιμο, απαλη γευση, απαλοτερη επιγευση.

Κροκετες ψαριου με ροζ μαγιονεζα, το απολυτο πιατο για παιδακια και μη ψαροφαγους. Τραγανοπαναρισμενες μπουκιες φιλετου ψαριου, ενα πραγμα που εκανε τον ουρανισκο να χαμογελα απο μονος του.

Επειδη ειμαστε λιτοδιαιτοι, εξαφανισαμε σε δευτερολεπτα ολα τα προαναφερθεντα, και χωρις κοπο, και τις 2 μακαροναδες τερατα που ηρθαν αμεσως μετα. Η μια κοκκινη με γαριδαρες, η αλλη λευκη με στρειδια. Πεντανοστιμες και οι 2, ελαφριες στο στομαχι, απολαυστικες. Και μη φανταστειτε 2 γαριδες και 1 στρειδι. Καμια 10ρια γαριδες γιγαντες και καμποσα παραπανω στρειδια.

Καπου εκει ο μεσος ανθρωπος θα ελεγε νησαφι. Εμεις ειπαμε δεν ξαναφερνετε κανα μεζε, και επαναλαβαμε κανα 2 πιατα απο τα πανω, μη μας παρεξηγησουν για τιποτα ασκητες σε νηστεια.

Ακολουθησαν τα παντα κερασμενα γλυκα σε πιατελες, τσιζκεικ, γιαουρτι με γλυκο κουταλιου, χαλβας, πορτοκαλοπιτα, εκμεκ και μαζι χωνευτικα λικερ. Ολα χειροποιητα, ολα τοσο λαχταριστα. Αντε να βρεις χωρο να τα βαλεις, ειναι μια προκληση απο τις λιγες.

Παμε στο πιο ακανθωδες ζητημα για καποιους: το κοστος. Αν το δεις καθαρα και μονο απο αποψη κοστους, ειναι λιγο ακριβο, για το μεσο πορτοφολι. Δεν θα επρεπε ομως να το δεις ετσι, ακομα να μαθεις τη σωστη οπτικη ντε; Η τιμη σε αμεση συναρτηση με την ποσοτητα, ποιοτητα και συνολικη εμπειρια ειναι οχι απλα λογικοτατη, αλλα για μενα συμφερουσα. Στην τελικη, ποσες φορες δινουμε και παραπανω για κακους κιμαδες με παρδαλα ονοματα, λασπομακαροναδες μιας μπουκιας ή γλυκα πυργους κενα νοηματος;

Να πατε. Να πατε, να πατε. Ακομα εδω ειστε;


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

Χρυσανθεμακι

Τετάρτη 19 Ιουνίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

€ / Άτομο

17-25

Ανηκω στην κατηγορια ανθρωπων που, αν οχι ποτε, μη με πειτε και απολυτη δηλαδη, σπανιως μετανιωνω για τις επιλογες μου. Δεν παει να εχω κανει την μεγαλυτερη πατατα, εγω εκει, ακλονητη και αμετακινητη, να μην πεταριζω καν βλεφαρο μετανοιας. Στην τελικη, δικη μου πατατα ειναι, τη φυτεψα, την ποτισα, την περιποιηθηκα, και θερισα με τα χερακια μου τον απογοητευτικο καρπο της.

Μετα την επισκεψη μου στο Ταξιδευοντας, ντρεπομαι να παραδεχτω οτι μετανιωσα σωρευτικα για οσα δεν εχω μετανιωσει στα περηφανα 26 μου χρονια -με τα καλοκαιρια ε. Μετανιωσα που δεν ειχα παει χρονια πριν, και περιμενα τοσο πολυ για να ερωτευτω την κουζινα τους. Μετανιωσα που δεν πηγα νωριτερα στη βραδια, με αποτελεσμα να μην περασω τις απαιτουμενες 6 ωρες απολαυσης εκει. Μετανιωσα, κυριως, που δε μετακομισα ηδη σε μια γωνια της κουζινας τους, να με φιλευουν ολημερις τις λιχουδιες τους, χωρις να τις φανταζομαι απο μακρια.

Υπαρχει το καλο, υπαρχει το καλυτερο, υπαρχει το υπερμεγιστο, υπαρχει και το Ταξιδευοντας. Στην κλιμακα τιτανοσυνης, εχουν σπασει τα κοντερ και συνεχιζουν, χωρις ικανο ανταγωνισμο, την πορεια τους προς την κορυφη της επισιτιστικης αλυσιδας.

Κατι που αγαπησα με την πρωτη ματια στο Ταξιδευοντας ειναι αυτη η παραξενη, ακομπλεξαριστη πρακτικη να χωρεσουν μια κουζινα αξια φιλοξενιας σε υπερκυριλε, κουστουματο εστιατοριο, απο αυτα που μου προκαλουν ακατασχετη αναφυλαξια, σε μια απλη, φροντισμενη ταβερνα. Πρωταγωνιστης, δευτερος ρολος και η γκομενα που πεθαινει παντα πρωτη ειναι το φαγητο, που ειναι τοσο καλο, που καμια αναγκη δεν υπαρχει για κερακια, λινα τραπεζομαντηλα και τη Μαρισσα Μει σε μια γωνια να δινει ρεσιταλ.

Τουτων λεχθεντων, μην περιμενετε οτι θα καθισετε σε καμια τρωγλη, που συνορευει με τη χωματερη Λιοσιων. Αντιθετως το μαγαζι ειναι γλυκα και παστρικα τακτικο, με σωστο φωτισμο που δεν προαγει την τυφλοποντικιαση, ανετα, απλωτα στο χωρο τραπεζια στρωμενα με τα αγαπημενα μου μπλε τραπεζομαντηλα και ταιριαστα θαλασσινα τοπια στους τοιχους. Αλλα, μεταξυ μας, και τη σφαγη του Δραμαλη να ατενιζα στο μισο μετρο, δε θα ιδρωνε ιδιαιτερα το αφτι μου.

Σημαντικοτατος παραγοντας στο Ε/Γ, που ακομα δεν εχω ιδεα τι σημαινει btw, ειναι το ανθρωπινο δυναμικο. Τα παιδια του σερβις παρουσιαζουν το αψογο κραμα χαλαρης σοβαροτητας που θα ηθελες ολοι οι σερβιτοροι να ειχαν κωδικοποιημενο στο dna τους. Εχουν ευγενεια χωρις δουλοπρεπεια, ηρεμια χωρις ραθυμια και, το καλυτερο συστατικο ολων, την ομοιομορφια. Αν προσθεσεις στην εξισωση εναν ταπεινο, συμπαθεστατο ιδιοκτητη, που εκατσε μαζι μας, συζητησε με ανθρωπινη απλοτητα θεματα του μενου και αλουσε τις προτασεις μας με προσοχη και ενδιαφερον, εχουμε. χτυπησει το τζακποτ εξυπηρετησης.

Το φαγητο στο Ταξιδευοντας ειναι ενα κεφαλαιο απο μονο του. Βασικα ολοκληρη τριτομη εκδοση ειναι. Θεωρω ασκοπο να περιγραψω ενα ενα τα πιατα, γιατι ο, τι και αν παρετε, απο το ψωμι ως τη σοδα για το ξεπρηξιμο στο τελος, ειναι εξισου ανυπερβλητο και θα ειναι τουλαχιστον κουραστικοι οι συνεχεις επαινοι μου. Απο την αλλη ομως κριτικη χωρις φαγητο ειναι μπουγατσα χωρις κρεμα, κοινως κενη περιεχομενου, οποτε θα προσπαθησω να ειμαι συγκρατημενη και να μη σας προκαλεσω ανευρισμα με την επαναληψη.

Αρχικα καταφτανουν κατι φετες ψωμιου με λαδοριγανη, σε νουμερο 43 παντοφλα, ασπρες και μαυρες, που εγω προσωπικα τιμησα παρα πολυ. Ταιριαξαν αριστα με τις 2 ταραμοσαλατες, την βελουδινη και την τραχια, που ηθελαν μια γηινη εξισορροπηση στο αλατακι τους.

Σαλατα στο ταξιδευοντας ειναι μια, με κληρονομικο δικαιωμα μοναρχιας. Ροδελες της πιο γλυκειας, μυρωδατης ντοματας που μπορειτε να ανακαλεσετε, με χοντρο αλατι, καππαρη και ευωδιαστο ελαιολαδο. Τοσο τρυφερη και δροσατη, που αναδεικνυει ολες τις θαλασσινες γευσεις, και, επειδη βασικα ειναι φρουτο, οση και αν φας δεν παχαινει, ομορφαινει.

Μυδια αχνιστα και μυδια καπνιστα. Τα μεν πρωτα νοστιμα, με ωραιο, αρκετα αλμυρο ζουμακι, τα δε δευτερα κολασμενα, με το καπνισμα χαρακτηριστικο στη γευση με τροπο που δεν θες να σταματηαεις να τα τσιμπας οσο οι αλλοι δε βλεπουν.

Καπνιστο σκουμπρι και καπνιστο χελι. Θεωρω τα καπνιστα τους ποιημα, επος ολοκληρο, και ποτε δε με εχουν διαψευσει χανοντας κανα στιχο. Εντονη καπνιστη γευση, τρυφεροτατη σαρκα, τι ηθελα και τα θυμηθηκα;

Γαριδακι τηγανιτο ολοκληρο και τηγανιτη γαριδοψυχα με βουτυρο και ντιπ μαγιονεζας. Αν το πρωτο ειναι καλο, το δευτερο ειναι λογος να κοψεις την καλημερα σε οποιον σου παρει την τελευταια. Θα επρεπε να κυκλοφορουν σε σακουλακια στα περπτερα, ως το καλυτερο σνακ για ταινια απο την εφευρεση της κινουμενης εικονας και μετα.

Καβουροσαλατα, the real deal, απο καβουρι με δαγκανες και ασχημη μουτσουνα, οχι σουριμι. Δεν το χουν καν ακουστα το σουριμι, γι αυτο μαδανε τον θωρακισμενο φιλο μας και φτιαχνουν αυτη τη νοστιμια που μυριζει ελαιολαδο.

Χταποδι ψητο, που ηρθε τελευταιο, αριστα αρτυμενο αλλα ισως λιγακι πιο σκληρο απο οσο περιμενα. Αλλα μια πλοκαμαρα να, με το συμπαθειο.

Λαυρακι μαγειρεμενο σε μια σαλτσα μουσταρδας, απιθανα νοστιμο, απαλη γευση, απαλοτερη επιγευση.

Κροκετες ψαριου με ροζ μαγιονεζα, το απολυτο πιατο για παιδακια και μη ψαροφαγους. Τραγανοπαναρισμενες μπουκιες φιλετου ψαριου, ενα πραγμα που εκανε τον ουρανισκο να χαμογελα απο μονος του.

Επειδη ειμαστε λιτοδιαιτοι, εξαφανισαμε σε δευτερολεπτα ολα τα προαναφερθεντα, και χωρις κοπο, και τις 2 μακαροναδες τερατα που ηρθαν αμεσως μετα. Η μια κοκκινη με γαριδαρες, η αλλη λευκη με στρειδια. Πεντανοστιμες και οι 2, ελαφριες στο στομαχι, απολαυστικες. Και μη φανταστειτε 2 γαριδες και 1 στρειδι. Καμια 10ρια γαριδες γιγαντες και καμποσα παραπανω στρειδια.

Καπου εκει ο μεσος ανθρωπος θα ελεγε νησαφι. Εμεις ειπαμε δεν ξαναφερνετε κανα μεζε, και επαναλαβαμε κανα 2 πιατα απο τα πανω, μη μας παρεξηγησουν για τιποτα ασκητες σε νηστεια.

Ακολουθησαν τα παντα κερασμενα γλυκα σε πιατελες, τσιζκεικ, γιαουρτι με γλυκο κουταλιου, χαλβας, πορτοκαλοπιτα, εκμεκ και μαζι χωνευτικα λικερ. Ολα χειροποιητα, ολα τοσο λαχταριστα. Αντε να βρεις χωρο να τα βαλεις, ειναι μια προκληση απο τις λιγες.

Παμε στο πιο ακανθωδες ζητημα για καποιους: το κοστος. Αν το δεις καθαρα και μονο απο αποψη κοστους, ειναι λιγο ακριβο, για το μεσο πορτοφολι. Δεν θα επρεπε ομως να το δεις ετσι, ακομα να μαθεις τη σωστη οπτικη ντε; Η τιμη σε αμεση συναρτηση με την ποσοτητα, ποιοτητα και συνολικη εμπειρια ειναι οχι απλα λογικοτατη, αλλα για μενα συμφερουσα. Στην τελικη, ποσες φορες δινουμε και παραπανω για κακους κιμαδες με παρδαλα ονοματα, λασπομακαροναδες μιας μπουκιας ή γλυκα πυργους κενα νοηματος;

Να πατε. Να πατε, να πατε. Ακομα εδω ειστε;


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.