Loader

19 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Είμαι κορίτσι του κέντρου της πόλης, των σταθερών συνηθειών και της πραγματικότητας.

Μου αρέσουν οι πυκνοδομημένες, αστικές γειτονιές. Ο κόσμος, η φασαρία, το έχειν τα πάντα στα πόδια σου. Τα διαμερίσματα. Η πολυπολιτισμικότητα. Το διαφορετικό. Δεν έχω φοβηθεί ποτέ κι ας έχω κυκλοφορήσει “περίεργες” ώρες σε “περίεργες” γειτονιές. Δε φωτοσυνθέτω και δε μου λείπει, καθόλου, η χλωροφύλλη. Έχω ξεράνει κάκτο. Όσο κι αν αγαπώ τις μέρες που περνώ στο χωριό μου, όπου υποδύομαι την χωριατοπούλα με μεγάλη επιτυχία, χαίρομαι όταν τελειώνουν και γυρίζω στο δικό μου urban περιβάλλον.

Μου αρέσει η προσμονή. Η επανάληψη. Ο προγραμματισμός. Η σταθερότητα. Οι συγκεκριμένες, ξεχωριστές, μέρες που περνώ με τους ίδιους ανθρώπους, αν κι όχι στα ίδια μέρη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχει χώρος για προσθαφαιρέσεις ή ότι το σύμπαν δε μου θυμίζει, κατά καιρούς, ότι τα πράγματα μπορεί να ανατραπούν.

“Πολύ σωστός φωτισμός, στο σημείο όπου βρίσκεται η ΤΡΑΤΑ, το βράδυ λειτουργεί σαν φάρος. ”

Μία φράση (Fratello) που τα λέει όλα. Η πρώτη εντύπωση που αποκόμισα, αν και μεσημέρι, μιας βροχερής και μουντής Καθαράς Δευτέρας στην οποία κλήθηκα να βρω μαγαζί για να φάμε οι συνήθεις ύποπτοι. Η συγκεκριμένη κριτική του φίλτατου βοήθησε στο να μη χρειαστεί να ψάξω καθόλου.

Λευκό και γαλανό αποπνέει μια τριζάτη καθαριότητα. Όντως σα φάρος στο γκρι-μπεζ των Εξαρχείων. Φωτεινό. Άνετα τραπέζια καλοστρωμένα. Οι γνωστές ψάθινες καρέκλες με την τσαχπινιά της αναγραφής στην πλάτη τους ονομάτων νησιών. Τρεις στις τέσσερις φορές μου έχει τύχει η Ικαρία. Τυχαίο? Χαριτωμένα σουρωτήρια ως φωτιστικά. Τα έχω δει κι αλλού όμως εδώ μου ταιριάζουν καλύτερα. Μοναδική παραφωνία μια πινακίδα στα αγγλικά που ανάθεμα κι αν ξέρω τι εννοεί ο poet. Αντάξια της θρυλικής που υπήρχε στην παραλία της Μεσακτής στην Ικαρία “When there is a heavy sea…please don’t go away the beach” κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε.

Η εξυπηρέτηση δοκιμάστηκε εκείνη την, πρώτη, φορά κάτω από δύσκολες συνθήκες αλλά πέρασε τα stress tests επιτυχώς. Τώρα βέβαια κάποια λαθάκια μπορεί να γίνουν, κάτι να ξεχαστεί και να χρειαστεί να το θυμίσετε αλλά σε γενικές γραμμές είναι ευγενική, γρήγορη, χαμογελαστή. Δε θα σας προβληματίσει κάτι.

Ούτε το φαγητό στην Τράτα θα σας προβληματίσει ή απογοητεύσει. Τουλάχιστον όσα έχουμε δοκιμάσει είναι καλά μαγειρεμένα, φρέσκα, ενώ θα πρέπει να πω τα καλύτερα για το λάδι που χρησιμοποιούν τόσο στις σαλάτες όσο και στα τηγανιτά τους. Μπορείτε να κινηθείτε στη λογική των μεζέδων στη μέση για την παρέα συνοδεύοντας το ποτό σας ή να διαλέξετε πιο, ας πούμε, χορταστικά πιάτα. Ας σημειώσουμε όμως, εδώ, ότι οι μερίδες της είναι ικανού μεγέθους. Δεν έχει τύχει να φάω ποτέ μεγάλο ψάρι ενώ μου έχει μείνει απωθημένο η δοκιμή μίας εκ των μακαρονάδων του που τις βλέπω να παίζουν πάντα σε διπλανά τραπέζια και φαίνονται ορεκτικότατες. Ας σας πω όμως τι έχω δοκιμάσει και ποια πιάτα έχω ξεχωρίσει:
• Από σαλάτες αυτή με τα ντοματίνια, παξιμαδάκια και μανούρι δε μας έχει απογοητεύσει ποτέ ακόμα κι όταν είναι εκτός εποχής. Τα χόρτα και το σταμναγκάθι, επίσης, είναι από τα αγαπημένα μας. (6.30, 4.00, 5.90e)
• Ταραμοσαλάτα. Από αυτές που ξεχωρίζω. (4.00e)
• Φάβα με καραμελωμένα κρεμμύδια και κάπαρη. Από τις νόστιμες. (4.20e)
• Μαυρομάτικα με φιλέτα ρέγγας. Αποκάλυψη. Την πρώτη φορά το δοκίμασα με το ζόρι έκτοτε το παραγγέλνουμε ανελλιπώς. (4.50e)
• Γαύρος μαρινάτος. Σπιτικός παρακαλώ. Μπουκιά και γουλιά. (5.20e)
• Χταποδάκι σε λαδόξυδο. Τώρα τελευταία προκρίνω αυτό έναντι του ψητού. Όμως και τα δύο είναι μια χαρά. (8.50, 10.50e)
• Καλαμαράκια τηγανιτά. Τραγανά και ζουμερά. (6.90e)
• Ψιλό γαριδάκι. Πάντα στο τέλος παραγγέλνουμε άλλο ένα ως συνοδευτικό του ποτού. (6.90e)
• Μύδια αχνιστά φρεσκότατα αλλά θα ήθελα λίγη παραπάνω ένταση στο ζουμί. (7.50e)
• Γιουβέτσι γαρίδας. Δεμένο το ζυμαρικό με τη σάλτσα κρατάει, όσο πρέπει, χωρίς να είναι λασπερό. Σωστά βρασμένες και οι γαρίδες που το στολίζουν. Έχει και κάποιο έντονο τυρί που του δίνει μια διαφορετική, από τα συνηθισμένα γεύση. (14.00e)
• Κριθαρότο σουπιάς με το μελάνι. Κορυφαίο. Σπυρωτό, λεμονάτο, κατάμαυρο. Αυτό που τρως, βάφονται τα δόντια και μετά χασκογελάτε βγάζοντας φωτογραφίες. Οι σουπιές υπέροχα τρυφερές.
• Ούζα, τσίπουρα, αποστάγματα σε αρκετή ποικιλία. Για τις μπύρες συμφωνώ ότι χρειάζονται και κάνα δυο πιο ψαγμένες, από κρασί ξεχωρίζω το ροζέ τους από Μοσχάτο Αμβούργου. Κερασματάκι παίζει μαστίχα και/η κάποιο γλυκάκι αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν του δίνουμε μεγάλη σημασία.

Η Τράτα είναι ένα μαγαζί που το έχω συνδέσει με τα βράδια της Παρασκευής. Όταν τελειώνουμε μια κουραστική βδομάδα και βρισκόμαστε στο ευρύτερο κέντρο. Ωραίοι οι πρωινοί καφέδες αλλά εκείνα τα βράδια κουβαλούν την ένταση και το ξέσπασμα της ημέρας. Κι είναι ωραίο να το μοιράζεσαι με φίλους. Θα μπορούσα να σας πω ότι έχουμε την αίσθηση ότι μεταφερόμαστε σε κάποιο νησί αλλά δε θα το κάνω. Γιατί είναι “εικονική πραγματικότητα”. Όχι ότι δεν έχει κι αυτή τη χρησιμότητά της, ωραία είναι να ξεφεύγεις για λίγο. Όμως προτιμώ την πραγματικότητα που λέει ότι είμαι στο κέντρο της Αθήνας, τρώω νόστιμα και περνώ καλά με ανθρώπους που υπάρχουν στ’ αλήθεια δίπλα μου.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

19 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Είμαι κορίτσι του κέντρου της πόλης, των σταθερών συνηθειών και της πραγματικότητας.

Μου αρέσουν οι πυκνοδομημένες, αστικές γειτονιές. Ο κόσμος, η φασαρία, το έχειν τα πάντα στα πόδια σου. Τα διαμερίσματα. Η πολυπολιτισμικότητα. Το διαφορετικό. Δεν έχω φοβηθεί ποτέ κι ας έχω κυκλοφορήσει “περίεργες” ώρες σε “περίεργες” γειτονιές. Δε φωτοσυνθέτω και δε μου λείπει, καθόλου, η χλωροφύλλη. Έχω ξεράνει κάκτο. Όσο κι αν αγαπώ τις μέρες που περνώ στο χωριό μου, όπου υποδύομαι την χωριατοπούλα με μεγάλη επιτυχία, χαίρομαι όταν τελειώνουν και γυρίζω στο δικό μου urban περιβάλλον.

Μου αρέσει η προσμονή. Η επανάληψη. Ο προγραμματισμός. Η σταθερότητα. Οι συγκεκριμένες, ξεχωριστές, μέρες που περνώ με τους ίδιους ανθρώπους, αν κι όχι στα ίδια μέρη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχει χώρος για προσθαφαιρέσεις ή ότι το σύμπαν δε μου θυμίζει, κατά καιρούς, ότι τα πράγματα μπορεί να ανατραπούν.

“Πολύ σωστός φωτισμός, στο σημείο όπου βρίσκεται η ΤΡΑΤΑ, το βράδυ λειτουργεί σαν φάρος. ”

Μία φράση (Fratello) που τα λέει όλα. Η πρώτη εντύπωση που αποκόμισα, αν και μεσημέρι, μιας βροχερής και μουντής Καθαράς Δευτέρας στην οποία κλήθηκα να βρω μαγαζί για να φάμε οι συνήθεις ύποπτοι. Η συγκεκριμένη κριτική του φίλτατου βοήθησε στο να μη χρειαστεί να ψάξω καθόλου.

Λευκό και γαλανό αποπνέει μια τριζάτη καθαριότητα. Όντως σα φάρος στο γκρι-μπεζ των Εξαρχείων. Φωτεινό. Άνετα τραπέζια καλοστρωμένα. Οι γνωστές ψάθινες καρέκλες με την τσαχπινιά της αναγραφής στην πλάτη τους ονομάτων νησιών. Τρεις στις τέσσερις φορές μου έχει τύχει η Ικαρία. Τυχαίο? Χαριτωμένα σουρωτήρια ως φωτιστικά. Τα έχω δει κι αλλού όμως εδώ μου ταιριάζουν καλύτερα. Μοναδική παραφωνία μια πινακίδα στα αγγλικά που ανάθεμα κι αν ξέρω τι εννοεί ο poet. Αντάξια της θρυλικής που υπήρχε στην παραλία της Μεσακτής στην Ικαρία “When there is a heavy sea…please don’t go away the beach” κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε.

Η εξυπηρέτηση δοκιμάστηκε εκείνη την, πρώτη, φορά κάτω από δύσκολες συνθήκες αλλά πέρασε τα stress tests επιτυχώς. Τώρα βέβαια κάποια λαθάκια μπορεί να γίνουν, κάτι να ξεχαστεί και να χρειαστεί να το θυμίσετε αλλά σε γενικές γραμμές είναι ευγενική, γρήγορη, χαμογελαστή. Δε θα σας προβληματίσει κάτι.

Ούτε το φαγητό στην Τράτα θα σας προβληματίσει ή απογοητεύσει. Τουλάχιστον όσα έχουμε δοκιμάσει είναι καλά μαγειρεμένα, φρέσκα, ενώ θα πρέπει να πω τα καλύτερα για το λάδι που χρησιμοποιούν τόσο στις σαλάτες όσο και στα τηγανιτά τους. Μπορείτε να κινηθείτε στη λογική των μεζέδων στη μέση για την παρέα συνοδεύοντας το ποτό σας ή να διαλέξετε πιο, ας πούμε, χορταστικά πιάτα. Ας σημειώσουμε όμως, εδώ, ότι οι μερίδες της είναι ικανού μεγέθους. Δεν έχει τύχει να φάω ποτέ μεγάλο ψάρι ενώ μου έχει μείνει απωθημένο η δοκιμή μίας εκ των μακαρονάδων του που τις βλέπω να παίζουν πάντα σε διπλανά τραπέζια και φαίνονται ορεκτικότατες. Ας σας πω όμως τι έχω δοκιμάσει και ποια πιάτα έχω ξεχωρίσει:
• Από σαλάτες αυτή με τα ντοματίνια, παξιμαδάκια και μανούρι δε μας έχει απογοητεύσει ποτέ ακόμα κι όταν είναι εκτός εποχής. Τα χόρτα και το σταμναγκάθι, επίσης, είναι από τα αγαπημένα μας. (6.30, 4.00, 5.90e)
• Ταραμοσαλάτα. Από αυτές που ξεχωρίζω. (4.00e)
• Φάβα με καραμελωμένα κρεμμύδια και κάπαρη. Από τις νόστιμες. (4.20e)
• Μαυρομάτικα με φιλέτα ρέγγας. Αποκάλυψη. Την πρώτη φορά το δοκίμασα με το ζόρι έκτοτε το παραγγέλνουμε ανελλιπώς. (4.50e)
• Γαύρος μαρινάτος. Σπιτικός παρακαλώ. Μπουκιά και γουλιά. (5.20e)
• Χταποδάκι σε λαδόξυδο. Τώρα τελευταία προκρίνω αυτό έναντι του ψητού. Όμως και τα δύο είναι μια χαρά. (8.50, 10.50e)
• Καλαμαράκια τηγανιτά. Τραγανά και ζουμερά. (6.90e)
• Ψιλό γαριδάκι. Πάντα στο τέλος παραγγέλνουμε άλλο ένα ως συνοδευτικό του ποτού. (6.90e)
• Μύδια αχνιστά φρεσκότατα αλλά θα ήθελα λίγη παραπάνω ένταση στο ζουμί. (7.50e)
• Γιουβέτσι γαρίδας. Δεμένο το ζυμαρικό με τη σάλτσα κρατάει, όσο πρέπει, χωρίς να είναι λασπερό. Σωστά βρασμένες και οι γαρίδες που το στολίζουν. Έχει και κάποιο έντονο τυρί που του δίνει μια διαφορετική, από τα συνηθισμένα γεύση. (14.00e)
• Κριθαρότο σουπιάς με το μελάνι. Κορυφαίο. Σπυρωτό, λεμονάτο, κατάμαυρο. Αυτό που τρως, βάφονται τα δόντια και μετά χασκογελάτε βγάζοντας φωτογραφίες. Οι σουπιές υπέροχα τρυφερές.
• Ούζα, τσίπουρα, αποστάγματα σε αρκετή ποικιλία. Για τις μπύρες συμφωνώ ότι χρειάζονται και κάνα δυο πιο ψαγμένες, από κρασί ξεχωρίζω το ροζέ τους από Μοσχάτο Αμβούργου. Κερασματάκι παίζει μαστίχα και/η κάποιο γλυκάκι αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν του δίνουμε μεγάλη σημασία.

Η Τράτα είναι ένα μαγαζί που το έχω συνδέσει με τα βράδια της Παρασκευής. Όταν τελειώνουμε μια κουραστική βδομάδα και βρισκόμαστε στο ευρύτερο κέντρο. Ωραίοι οι πρωινοί καφέδες αλλά εκείνα τα βράδια κουβαλούν την ένταση και το ξέσπασμα της ημέρας. Κι είναι ωραίο να το μοιράζεσαι με φίλους. Θα μπορούσα να σας πω ότι έχουμε την αίσθηση ότι μεταφερόμαστε σε κάποιο νησί αλλά δε θα το κάνω. Γιατί είναι “εικονική πραγματικότητα”. Όχι ότι δεν έχει κι αυτή τη χρησιμότητά της, ωραία είναι να ξεφεύγεις για λίγο. Όμως προτιμώ την πραγματικότητα που λέει ότι είμαι στο κέντρο της Αθήνας, τρώω νόστιμα και περνώ καλά με ανθρώπους που υπάρχουν στ’ αλήθεια δίπλα μου.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

tzia

Τετάρτη 18 Σεπτεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

€ / Άτομο

10-16

Είμαι κορίτσι του κέντρου της πόλης, των σταθερών συνηθειών και της πραγματικότητας.

Μου αρέσουν οι πυκνοδομημένες, αστικές γειτονιές. Ο κόσμος, η φασαρία, το έχειν τα πάντα στα πόδια σου. Τα διαμερίσματα. Η πολυπολιτισμικότητα. Το διαφορετικό. Δεν έχω φοβηθεί ποτέ κι ας έχω κυκλοφορήσει “περίεργες” ώρες σε “περίεργες” γειτονιές. Δε φωτοσυνθέτω και δε μου λείπει, καθόλου, η χλωροφύλλη. Έχω ξεράνει κάκτο. Όσο κι αν αγαπώ τις μέρες που περνώ στο χωριό μου, όπου υποδύομαι την χωριατοπούλα με μεγάλη επιτυχία, χαίρομαι όταν τελειώνουν και γυρίζω στο δικό μου urban περιβάλλον.

Μου αρέσει η προσμονή. Η επανάληψη. Ο προγραμματισμός. Η σταθερότητα. Οι συγκεκριμένες, ξεχωριστές, μέρες που περνώ με τους ίδιους ανθρώπους, αν κι όχι στα ίδια μέρη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχει χώρος για προσθαφαιρέσεις ή ότι το σύμπαν δε μου θυμίζει, κατά καιρούς, ότι τα πράγματα μπορεί να ανατραπούν.

“Πολύ σωστός φωτισμός, στο σημείο όπου βρίσκεται η ΤΡΑΤΑ, το βράδυ λειτουργεί σαν φάρος. ”

Μία φράση (Fratello) που τα λέει όλα. Η πρώτη εντύπωση που αποκόμισα, αν και μεσημέρι, μιας βροχερής και μουντής Καθαράς Δευτέρας στην οποία κλήθηκα να βρω μαγαζί για να φάμε οι συνήθεις ύποπτοι. Η συγκεκριμένη κριτική του φίλτατου βοήθησε στο να μη χρειαστεί να ψάξω καθόλου.

Λευκό και γαλανό αποπνέει μια τριζάτη καθαριότητα. Όντως σα φάρος στο γκρι-μπεζ των Εξαρχείων. Φωτεινό. Άνετα τραπέζια καλοστρωμένα. Οι γνωστές ψάθινες καρέκλες με την τσαχπινιά της αναγραφής στην πλάτη τους ονομάτων νησιών. Τρεις στις τέσσερις φορές μου έχει τύχει η Ικαρία. Τυχαίο? Χαριτωμένα σουρωτήρια ως φωτιστικά. Τα έχω δει κι αλλού όμως εδώ μου ταιριάζουν καλύτερα. Μοναδική παραφωνία μια πινακίδα στα αγγλικά που ανάθεμα κι αν ξέρω τι εννοεί ο poet. Αντάξια της θρυλικής που υπήρχε στην παραλία της Μεσακτής στην Ικαρία “When there is a heavy sea…please don’t go away the beach” κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε.

Η εξυπηρέτηση δοκιμάστηκε εκείνη την, πρώτη, φορά κάτω από δύσκολες συνθήκες αλλά πέρασε τα stress tests επιτυχώς. Τώρα βέβαια κάποια λαθάκια μπορεί να γίνουν, κάτι να ξεχαστεί και να χρειαστεί να το θυμίσετε αλλά σε γενικές γραμμές είναι ευγενική, γρήγορη, χαμογελαστή. Δε θα σας προβληματίσει κάτι.

Ούτε το φαγητό στην Τράτα θα σας προβληματίσει ή απογοητεύσει. Τουλάχιστον όσα έχουμε δοκιμάσει είναι καλά μαγειρεμένα, φρέσκα, ενώ θα πρέπει να πω τα καλύτερα για το λάδι που χρησιμοποιούν τόσο στις σαλάτες όσο και στα τηγανιτά τους. Μπορείτε να κινηθείτε στη λογική των μεζέδων στη μέση για την παρέα συνοδεύοντας το ποτό σας ή να διαλέξετε πιο, ας πούμε, χορταστικά πιάτα. Ας σημειώσουμε όμως, εδώ, ότι οι μερίδες της είναι ικανού μεγέθους. Δεν έχει τύχει να φάω ποτέ μεγάλο ψάρι ενώ μου έχει μείνει απωθημένο η δοκιμή μίας εκ των μακαρονάδων του που τις βλέπω να παίζουν πάντα σε διπλανά τραπέζια και φαίνονται ορεκτικότατες. Ας σας πω όμως τι έχω δοκιμάσει και ποια πιάτα έχω ξεχωρίσει:
• Από σαλάτες αυτή με τα ντοματίνια, παξιμαδάκια και μανούρι δε μας έχει απογοητεύσει ποτέ ακόμα κι όταν είναι εκτός εποχής. Τα χόρτα και το σταμναγκάθι, επίσης, είναι από τα αγαπημένα μας. (6.30, 4.00, 5.90e)
• Ταραμοσαλάτα. Από αυτές που ξεχωρίζω. (4.00e)
• Φάβα με καραμελωμένα κρεμμύδια και κάπαρη. Από τις νόστιμες. (4.20e)
• Μαυρομάτικα με φιλέτα ρέγγας. Αποκάλυψη. Την πρώτη φορά το δοκίμασα με το ζόρι έκτοτε το παραγγέλνουμε ανελλιπώς. (4.50e)
• Γαύρος μαρινάτος. Σπιτικός παρακαλώ. Μπουκιά και γουλιά. (5.20e)
• Χταποδάκι σε λαδόξυδο. Τώρα τελευταία προκρίνω αυτό έναντι του ψητού. Όμως και τα δύο είναι μια χαρά. (8.50, 10.50e)
• Καλαμαράκια τηγανιτά. Τραγανά και ζουμερά. (6.90e)
• Ψιλό γαριδάκι. Πάντα στο τέλος παραγγέλνουμε άλλο ένα ως συνοδευτικό του ποτού. (6.90e)
• Μύδια αχνιστά φρεσκότατα αλλά θα ήθελα λίγη παραπάνω ένταση στο ζουμί. (7.50e)
• Γιουβέτσι γαρίδας. Δεμένο το ζυμαρικό με τη σάλτσα κρατάει, όσο πρέπει, χωρίς να είναι λασπερό. Σωστά βρασμένες και οι γαρίδες που το στολίζουν. Έχει και κάποιο έντονο τυρί που του δίνει μια διαφορετική, από τα συνηθισμένα γεύση. (14.00e)
• Κριθαρότο σουπιάς με το μελάνι. Κορυφαίο. Σπυρωτό, λεμονάτο, κατάμαυρο. Αυτό που τρως, βάφονται τα δόντια και μετά χασκογελάτε βγάζοντας φωτογραφίες. Οι σουπιές υπέροχα τρυφερές.
• Ούζα, τσίπουρα, αποστάγματα σε αρκετή ποικιλία. Για τις μπύρες συμφωνώ ότι χρειάζονται και κάνα δυο πιο ψαγμένες, από κρασί ξεχωρίζω το ροζέ τους από Μοσχάτο Αμβούργου. Κερασματάκι παίζει μαστίχα και/η κάποιο γλυκάκι αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν του δίνουμε μεγάλη σημασία.

Η Τράτα είναι ένα μαγαζί που το έχω συνδέσει με τα βράδια της Παρασκευής. Όταν τελειώνουμε μια κουραστική βδομάδα και βρισκόμαστε στο ευρύτερο κέντρο. Ωραίοι οι πρωινοί καφέδες αλλά εκείνα τα βράδια κουβαλούν την ένταση και το ξέσπασμα της ημέρας. Κι είναι ωραίο να το μοιράζεσαι με φίλους. Θα μπορούσα να σας πω ότι έχουμε την αίσθηση ότι μεταφερόμαστε σε κάποιο νησί αλλά δε θα το κάνω. Γιατί είναι “εικονική πραγματικότητα”. Όχι ότι δεν έχει κι αυτή τη χρησιμότητά της, ωραία είναι να ξεφεύγεις για λίγο. Όμως προτιμώ την πραγματικότητα που λέει ότι είμαι στο κέντρο της Αθήνας, τρώω νόστιμα και περνώ καλά με ανθρώπους που υπάρχουν στ’ αλήθεια δίπλα μου.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.