Loader

07 Ιούλ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Τουλάχιστον κάναμε μια πολύ όμορφη βόλτα με ήλιο, μετά τη βροχή. Η Αρχελάου, εμφανίζει σημάδια κινητικότητας με διάφορα μαγαζάκια - μανιταράκια να ξεφυτρώνουν εδώ κι εκεί, για να ξεδιψάσεις με ένα aperitivo και κατιτίς συνοδευτικό σε κάποιο τραπεζάκι από αυτά που έχουν απλωθεί στα πεζοδρόμια. Ιταλία βέβαια δεν θυμίζει, αλλά... αυτή είναι άλλη πονεμένη ιστορία.

Συνάντησα πρώτο το Ohh Boy γεμάτο, κατόπιν το επίσης νέο Santa Lucia μόνο και άδειο και τρίτο στη σειρά το Tre Sorelle ψιλογεμάτο με τάσεις επεκτατικές και είπα να προτιμήσω όποιο θα με "τράβαγε" περισσότερο.

Ο χώρος μέσα συμπαθής -από το ελάχιστο που είδα- μικρός και γλυκούτσικος. Άνετα καθίσματα για παρέες, όμορφος φωτισμός, μεγάλα ανοιχτά παράθυρα που ευνοούν τη δροσιά και την επαφή με το τζέρτζελο του πεζοδρομίου. Όμως το καλοκαίρι, θέλεις το έξω.
Οπότε: λίγα μικρά μεταλλικά τραπέζια + άβολες ίδιες καρέκλες + στενό πεζοδρόμιο + όλοι και όλα αυτά κολλητά μεταξύ τους = η εξίσωση δεν βγαίνει για εσάς τις μεγάλες παρέες των 8+, θα ζοριστείτε. Εκτός κι αν το δεδομένο είναι και ζητούμενο, οπότε οκ. Στρογγύλεψα το 2,5/4.

Ο αέρας που θα εισπνεύσεις στην Αρχελάου υπόσχεται ότι είναι ιταλικός (;) ή ιταλοφέρνει. Για μένα προσωπικά ιταλο-αχνο-φαίνεται ξεθωριαστός. Μην παρεξηγηθώ η Ιταλοκολλημένη, απλά δεν μπορώ να βρω τα Aperol με 2,5€ και τις πίτσες με 6€.

Επανέρχομαι όμως. Το Tre Sorelle, όπως δηλώνει και το όνομά του, το έχουν ανοίξει/λειτουργούν 3 αδελφές που είχαν μέχρι πρόσφατα ξεχωριστά μαγαζιά και αποφάσισαν να συμπορευθούν επιχειρηματικά. Του έχει γίνει και μια γερή προώθηση από τους έχοντες και κατέχοντες τα διάφορα sites που όλοι συμβουλευόμαστε, αν και μετρά λίγους μήνες ζωής.

Το μαγαζί στο πνεύμα και pizza και bar, παρουσιάζει μια εικόνα πολύ περιοριστική και δεσμευτική με λίγες γενικά επιλογές. Μαζεμένη η κάρτα ποτών - απεριτίφ ( 12 κοκτέιλ, από 6,50 για τα Aperol - 10 €, κρασί μόνο ποτήρι (4€) ή μπουκάλι (30€ το ακριβότερο) με μονόδρομη επιλογή Γκιρλέμη. Επίσης μία μόνον ετικέτα μπύρας draft: Peroni 300 ml ποτήρι (γιατί άραγε;).

Στην κάρτα του φαγητού ίδια γραμμή. Σαλάτες μόλις 3 ( από 6,50 - 10 €), δύο ποικιλίες τυριών και αλλαντικών, μικρή και μεγάλη ( 7,50 και 16 € ), 1 γλυκό dolce nutella - mascarpone και τέλος 7 πίτσες ( 8 η Μαργαρίτα - 11,50 €). Να το πω; δεν κρατιέμαι. Η πιο ακριβή και ανεπανάληπτη Margarita στην γείτονα χώρα, στα 5,50 €.

Η εξυπηρέτηση δεν προβληματίζει. Άμεση, ευγενική όσο χρειάζεται, με κανονική απόδειξη, νεράκι παγωμένο σε ποτήρια (όμως δεν ανανεώθηκε), διευκρινίσεις σε μικροαπορίες περί του μενού στο οποίο προχωράω πάραυτα ξεκινώντας ανάποδα.

Ήπιαμε αναπόφευκτα 2 ποτήρια Peroni χ 3,50€, γνωστή, αγαπημένη, ελαφριά, ήρθε πολύ παγωμένη. Δοκιμάσαμε την σαλάτα Σίζαρς, που έρχεται μαζί με 2-3 κομμάτια φοκάτσιας με λάδι ρίγανη και χοντρό αλάτι, σε ξύλινη γαβάθα.
Εδώ, ένα μεγάλο τεράστιο ΟΧΙ από εμένα, καθώς τόσο γυμνή Σίζαρς δεν έχω συναντήσει ποτέ και πουθενά. Με διορθώνετε αν σφάλλω: η original έχει αντζούγιες, η ελληνική εκδοχή κοτόπουλο ή μπέικον ή και τα δύο + κάποια άλλα υλικά αναλόγως τα κέφια του σεφ. Η συγκεκριμένη δεν είχε ούτε ως ίχνος τίποτε από τα παραπάνω. Σαν να λέμε "ο Ξυπόλητος Καίσαρας". Ντροπή κιόλας.
Τραγικό φάουλ να σερβίρεις σκέτα χοντροκομμένα σαν τούβλα μαρούλια άισμπεργκ, με 3-4 σκόρπια κρουτόν, λίγη σως και λίγη παρμεζάνα από πάνω με χρέωση 6,50€. Ίσως και λάθος μου που δεν πρόσεξα καλύτερα την περιγραφή στο μενού.
Έτερος αστεροειδής που παραλίγο θα μου έβγαζε το μάτι, η τιμή 10€ για την ακριβότερη σαλάτα του καταλόγου που δεν περιλαμβάνει κανένα κρεατικό/αλλαντικό να τα δικαιολογήσει...

Για τσίμπημα επιλέξαμε την πίτσα Διάβολα ( έτσι αναγράφεται χα! ). Γνωρίζοντας ότι είναι πικάντικη, ρώτησα αν είναι και καυτερή. Με διαβεβαίωσαν πως δεν είναι, και ότι ελλείψεως ενός υλικού (ρικότα) έχει αντικατασταθεί με τσορίθο, χα!

Λοιπόν το 3 στη γεύση μπαίνει για την πίτσα την καταπληκτική, παρά τα 6 μικρά κομμάτια της (όπως LG). Tιμή 10 € και υλικά σάλτσα ντομάτας, φρέσκια μοτσαρέλα, σαλάμι βετριτσίνα πικάντικο και φυσικά ισπανικό τσορίθο σε λεπτές φετούλες, πάνω σε απίθανο λεπτό τραγανιστό ζυμάρι.
Υπέροχο αποτέλεσμα και γεύση (όμως του Λουλουδιού στα ίδια €, σαφώς ανώτερη ). Συνολάκι στα 23,50€, για απλό τσιμπολόγημα, κέρασμα ουδέν. Ένα ιταλικό λιμοντσέλο βρε παιδιά;

Παίρνω το σοβαρό μου για τον επίλογο.

Στο Παγκράτι υπάρχουν κάτι ανηφόρες μούρλια και κάπου εκεί παρκάρουν τώρα τελευταία κάποιες τιμές. Ξέρω τί σας λέω, έχω ερευνήσει. Αυτό που καίει δεν είναι το τί θα πληρώσουμε αλλά το τί θα φάμε τελικά και κυρίως τί μας πουλιέται για Ιταλικό.
Δεν ψάχνουμε στο Ελλάδα τιμές και ποιότητα Ιταλίας, είναι φύσει και θέσει ουτοπικό, γιατί εμείς δεν έχουμε οικονομικό πρόβλημα, λεφτά υπάρχουν... (υποσχέθηκες να μιλήσεις σοβαρά).
Ε, σοβαρά μιλάω. Ξαναδείτε το παιδιά το κόνσεπτ, αναθεωρήστε λίγο, σκεφθείτε πού απευθύνεστε. Η Ιταλία διδάσκει, πάρτε μαθήματα. Το λέω εντελώς καλοπροαίρετα όπως και βαθμολογώ, μιας και γράφω την πρώτη κριτική. Αν θέλετε να σταθεροποιηθείτε. Δηλαδή το ακριβώς αντίθετο από το τραγούδι που ακολουθεί.

Nek - Instabile
https: //www. youtube. com/watch?v=Ft0u2-SVkdw
#italiapersempre
LG (LaGratella)


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

07 Ιούλ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Τουλάχιστον κάναμε μια πολύ όμορφη βόλτα με ήλιο, μετά τη βροχή. Η Αρχελάου, εμφανίζει σημάδια κινητικότητας με διάφορα μαγαζάκια - μανιταράκια να ξεφυτρώνουν εδώ κι εκεί, για να ξεδιψάσεις με ένα aperitivo και κατιτίς συνοδευτικό σε κάποιο τραπεζάκι από αυτά που έχουν απλωθεί στα πεζοδρόμια. Ιταλία βέβαια δεν θυμίζει, αλλά... αυτή είναι άλλη πονεμένη ιστορία.

Συνάντησα πρώτο το Ohh Boy γεμάτο, κατόπιν το επίσης νέο Santa Lucia μόνο και άδειο και τρίτο στη σειρά το Tre Sorelle ψιλογεμάτο με τάσεις επεκτατικές και είπα να προτιμήσω όποιο θα με "τράβαγε" περισσότερο.

Ο χώρος μέσα συμπαθής -από το ελάχιστο που είδα- μικρός και γλυκούτσικος. Άνετα καθίσματα για παρέες, όμορφος φωτισμός, μεγάλα ανοιχτά παράθυρα που ευνοούν τη δροσιά και την επαφή με το τζέρτζελο του πεζοδρομίου. Όμως το καλοκαίρι, θέλεις το έξω.
Οπότε: λίγα μικρά μεταλλικά τραπέζια + άβολες ίδιες καρέκλες + στενό πεζοδρόμιο + όλοι και όλα αυτά κολλητά μεταξύ τους = η εξίσωση δεν βγαίνει για εσάς τις μεγάλες παρέες των 8+, θα ζοριστείτε. Εκτός κι αν το δεδομένο είναι και ζητούμενο, οπότε οκ. Στρογγύλεψα το 2,5/4.

Ο αέρας που θα εισπνεύσεις στην Αρχελάου υπόσχεται ότι είναι ιταλικός (;) ή ιταλοφέρνει. Για μένα προσωπικά ιταλο-αχνο-φαίνεται ξεθωριαστός. Μην παρεξηγηθώ η Ιταλοκολλημένη, απλά δεν μπορώ να βρω τα Aperol με 2,5€ και τις πίτσες με 6€.

Επανέρχομαι όμως. Το Tre Sorelle, όπως δηλώνει και το όνομά του, το έχουν ανοίξει/λειτουργούν 3 αδελφές που είχαν μέχρι πρόσφατα ξεχωριστά μαγαζιά και αποφάσισαν να συμπορευθούν επιχειρηματικά. Του έχει γίνει και μια γερή προώθηση από τους έχοντες και κατέχοντες τα διάφορα sites που όλοι συμβουλευόμαστε, αν και μετρά λίγους μήνες ζωής.

Το μαγαζί στο πνεύμα και pizza και bar, παρουσιάζει μια εικόνα πολύ περιοριστική και δεσμευτική με λίγες γενικά επιλογές. Μαζεμένη η κάρτα ποτών - απεριτίφ ( 12 κοκτέιλ, από 6,50 για τα Aperol - 10 €, κρασί μόνο ποτήρι (4€) ή μπουκάλι (30€ το ακριβότερο) με μονόδρομη επιλογή Γκιρλέμη. Επίσης μία μόνον ετικέτα μπύρας draft: Peroni 300 ml ποτήρι (γιατί άραγε;).

Στην κάρτα του φαγητού ίδια γραμμή. Σαλάτες μόλις 3 ( από 6,50 - 10 €), δύο ποικιλίες τυριών και αλλαντικών, μικρή και μεγάλη ( 7,50 και 16 € ), 1 γλυκό dolce nutella - mascarpone και τέλος 7 πίτσες ( 8 η Μαργαρίτα - 11,50 €). Να το πω; δεν κρατιέμαι. Η πιο ακριβή και ανεπανάληπτη Margarita στην γείτονα χώρα, στα 5,50 €.

Η εξυπηρέτηση δεν προβληματίζει. Άμεση, ευγενική όσο χρειάζεται, με κανονική απόδειξη, νεράκι παγωμένο σε ποτήρια (όμως δεν ανανεώθηκε), διευκρινίσεις σε μικροαπορίες περί του μενού στο οποίο προχωράω πάραυτα ξεκινώντας ανάποδα.

Ήπιαμε αναπόφευκτα 2 ποτήρια Peroni χ 3,50€, γνωστή, αγαπημένη, ελαφριά, ήρθε πολύ παγωμένη. Δοκιμάσαμε την σαλάτα Σίζαρς, που έρχεται μαζί με 2-3 κομμάτια φοκάτσιας με λάδι ρίγανη και χοντρό αλάτι, σε ξύλινη γαβάθα.
Εδώ, ένα μεγάλο τεράστιο ΟΧΙ από εμένα, καθώς τόσο γυμνή Σίζαρς δεν έχω συναντήσει ποτέ και πουθενά. Με διορθώνετε αν σφάλλω: η original έχει αντζούγιες, η ελληνική εκδοχή κοτόπουλο ή μπέικον ή και τα δύο + κάποια άλλα υλικά αναλόγως τα κέφια του σεφ. Η συγκεκριμένη δεν είχε ούτε ως ίχνος τίποτε από τα παραπάνω. Σαν να λέμε "ο Ξυπόλητος Καίσαρας". Ντροπή κιόλας.
Τραγικό φάουλ να σερβίρεις σκέτα χοντροκομμένα σαν τούβλα μαρούλια άισμπεργκ, με 3-4 σκόρπια κρουτόν, λίγη σως και λίγη παρμεζάνα από πάνω με χρέωση 6,50€. Ίσως και λάθος μου που δεν πρόσεξα καλύτερα την περιγραφή στο μενού.
Έτερος αστεροειδής που παραλίγο θα μου έβγαζε το μάτι, η τιμή 10€ για την ακριβότερη σαλάτα του καταλόγου που δεν περιλαμβάνει κανένα κρεατικό/αλλαντικό να τα δικαιολογήσει...

Για τσίμπημα επιλέξαμε την πίτσα Διάβολα ( έτσι αναγράφεται χα! ). Γνωρίζοντας ότι είναι πικάντικη, ρώτησα αν είναι και καυτερή. Με διαβεβαίωσαν πως δεν είναι, και ότι ελλείψεως ενός υλικού (ρικότα) έχει αντικατασταθεί με τσορίθο, χα!

Λοιπόν το 3 στη γεύση μπαίνει για την πίτσα την καταπληκτική, παρά τα 6 μικρά κομμάτια της (όπως LG). Tιμή 10 € και υλικά σάλτσα ντομάτας, φρέσκια μοτσαρέλα, σαλάμι βετριτσίνα πικάντικο και φυσικά ισπανικό τσορίθο σε λεπτές φετούλες, πάνω σε απίθανο λεπτό τραγανιστό ζυμάρι.
Υπέροχο αποτέλεσμα και γεύση (όμως του Λουλουδιού στα ίδια €, σαφώς ανώτερη ). Συνολάκι στα 23,50€, για απλό τσιμπολόγημα, κέρασμα ουδέν. Ένα ιταλικό λιμοντσέλο βρε παιδιά;

Παίρνω το σοβαρό μου για τον επίλογο.

Στο Παγκράτι υπάρχουν κάτι ανηφόρες μούρλια και κάπου εκεί παρκάρουν τώρα τελευταία κάποιες τιμές. Ξέρω τί σας λέω, έχω ερευνήσει. Αυτό που καίει δεν είναι το τί θα πληρώσουμε αλλά το τί θα φάμε τελικά και κυρίως τί μας πουλιέται για Ιταλικό.
Δεν ψάχνουμε στο Ελλάδα τιμές και ποιότητα Ιταλίας, είναι φύσει και θέσει ουτοπικό, γιατί εμείς δεν έχουμε οικονομικό πρόβλημα, λεφτά υπάρχουν... (υποσχέθηκες να μιλήσεις σοβαρά).
Ε, σοβαρά μιλάω. Ξαναδείτε το παιδιά το κόνσεπτ, αναθεωρήστε λίγο, σκεφθείτε πού απευθύνεστε. Η Ιταλία διδάσκει, πάρτε μαθήματα. Το λέω εντελώς καλοπροαίρετα όπως και βαθμολογώ, μιας και γράφω την πρώτη κριτική. Αν θέλετε να σταθεροποιηθείτε. Δηλαδή το ακριβώς αντίθετο από το τραγούδι που ακολουθεί.

Nek - Instabile
https: //www. youtube. com/watch?v=Ft0u2-SVkdw
#italiapersempre
LG (LaGratella)


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Ucook

Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

€ / Άτομο

-

Τουλάχιστον κάναμε μια πολύ όμορφη βόλτα με ήλιο, μετά τη βροχή. Η Αρχελάου, εμφανίζει σημάδια κινητικότητας με διάφορα μαγαζάκια - μανιταράκια να ξεφυτρώνουν εδώ κι εκεί, για να ξεδιψάσεις με ένα aperitivo και κατιτίς συνοδευτικό σε κάποιο τραπεζάκι από αυτά που έχουν απλωθεί στα πεζοδρόμια. Ιταλία βέβαια δεν θυμίζει, αλλά... αυτή είναι άλλη πονεμένη ιστορία.

Συνάντησα πρώτο το Ohh Boy γεμάτο, κατόπιν το επίσης νέο Santa Lucia μόνο και άδειο και τρίτο στη σειρά το Tre Sorelle ψιλογεμάτο με τάσεις επεκτατικές και είπα να προτιμήσω όποιο θα με "τράβαγε" περισσότερο.

Ο χώρος μέσα συμπαθής -από το ελάχιστο που είδα- μικρός και γλυκούτσικος. Άνετα καθίσματα για παρέες, όμορφος φωτισμός, μεγάλα ανοιχτά παράθυρα που ευνοούν τη δροσιά και την επαφή με το τζέρτζελο του πεζοδρομίου. Όμως το καλοκαίρι, θέλεις το έξω.
Οπότε: λίγα μικρά μεταλλικά τραπέζια + άβολες ίδιες καρέκλες + στενό πεζοδρόμιο + όλοι και όλα αυτά κολλητά μεταξύ τους = η εξίσωση δεν βγαίνει για εσάς τις μεγάλες παρέες των 8+, θα ζοριστείτε. Εκτός κι αν το δεδομένο είναι και ζητούμενο, οπότε οκ. Στρογγύλεψα το 2,5/4.

Ο αέρας που θα εισπνεύσεις στην Αρχελάου υπόσχεται ότι είναι ιταλικός (;) ή ιταλοφέρνει. Για μένα προσωπικά ιταλο-αχνο-φαίνεται ξεθωριαστός. Μην παρεξηγηθώ η Ιταλοκολλημένη, απλά δεν μπορώ να βρω τα Aperol με 2,5€ και τις πίτσες με 6€.

Επανέρχομαι όμως. Το Tre Sorelle, όπως δηλώνει και το όνομά του, το έχουν ανοίξει/λειτουργούν 3 αδελφές που είχαν μέχρι πρόσφατα ξεχωριστά μαγαζιά και αποφάσισαν να συμπορευθούν επιχειρηματικά. Του έχει γίνει και μια γερή προώθηση από τους έχοντες και κατέχοντες τα διάφορα sites που όλοι συμβουλευόμαστε, αν και μετρά λίγους μήνες ζωής.

Το μαγαζί στο πνεύμα και pizza και bar, παρουσιάζει μια εικόνα πολύ περιοριστική και δεσμευτική με λίγες γενικά επιλογές. Μαζεμένη η κάρτα ποτών - απεριτίφ ( 12 κοκτέιλ, από 6,50 για τα Aperol - 10 €, κρασί μόνο ποτήρι (4€) ή μπουκάλι (30€ το ακριβότερο) με μονόδρομη επιλογή Γκιρλέμη. Επίσης μία μόνον ετικέτα μπύρας draft: Peroni 300 ml ποτήρι (γιατί άραγε;).

Στην κάρτα του φαγητού ίδια γραμμή. Σαλάτες μόλις 3 ( από 6,50 - 10 €), δύο ποικιλίες τυριών και αλλαντικών, μικρή και μεγάλη ( 7,50 και 16 € ), 1 γλυκό dolce nutella - mascarpone και τέλος 7 πίτσες ( 8 η Μαργαρίτα - 11,50 €). Να το πω; δεν κρατιέμαι. Η πιο ακριβή και ανεπανάληπτη Margarita στην γείτονα χώρα, στα 5,50 €.

Η εξυπηρέτηση δεν προβληματίζει. Άμεση, ευγενική όσο χρειάζεται, με κανονική απόδειξη, νεράκι παγωμένο σε ποτήρια (όμως δεν ανανεώθηκε), διευκρινίσεις σε μικροαπορίες περί του μενού στο οποίο προχωράω πάραυτα ξεκινώντας ανάποδα.

Ήπιαμε αναπόφευκτα 2 ποτήρια Peroni χ 3,50€, γνωστή, αγαπημένη, ελαφριά, ήρθε πολύ παγωμένη. Δοκιμάσαμε την σαλάτα Σίζαρς, που έρχεται μαζί με 2-3 κομμάτια φοκάτσιας με λάδι ρίγανη και χοντρό αλάτι, σε ξύλινη γαβάθα.
Εδώ, ένα μεγάλο τεράστιο ΟΧΙ από εμένα, καθώς τόσο γυμνή Σίζαρς δεν έχω συναντήσει ποτέ και πουθενά. Με διορθώνετε αν σφάλλω: η original έχει αντζούγιες, η ελληνική εκδοχή κοτόπουλο ή μπέικον ή και τα δύο + κάποια άλλα υλικά αναλόγως τα κέφια του σεφ. Η συγκεκριμένη δεν είχε ούτε ως ίχνος τίποτε από τα παραπάνω. Σαν να λέμε "ο Ξυπόλητος Καίσαρας". Ντροπή κιόλας.
Τραγικό φάουλ να σερβίρεις σκέτα χοντροκομμένα σαν τούβλα μαρούλια άισμπεργκ, με 3-4 σκόρπια κρουτόν, λίγη σως και λίγη παρμεζάνα από πάνω με χρέωση 6,50€. Ίσως και λάθος μου που δεν πρόσεξα καλύτερα την περιγραφή στο μενού.
Έτερος αστεροειδής που παραλίγο θα μου έβγαζε το μάτι, η τιμή 10€ για την ακριβότερη σαλάτα του καταλόγου που δεν περιλαμβάνει κανένα κρεατικό/αλλαντικό να τα δικαιολογήσει...

Για τσίμπημα επιλέξαμε την πίτσα Διάβολα ( έτσι αναγράφεται χα! ). Γνωρίζοντας ότι είναι πικάντικη, ρώτησα αν είναι και καυτερή. Με διαβεβαίωσαν πως δεν είναι, και ότι ελλείψεως ενός υλικού (ρικότα) έχει αντικατασταθεί με τσορίθο, χα!

Λοιπόν το 3 στη γεύση μπαίνει για την πίτσα την καταπληκτική, παρά τα 6 μικρά κομμάτια της (όπως LG). Tιμή 10 € και υλικά σάλτσα ντομάτας, φρέσκια μοτσαρέλα, σαλάμι βετριτσίνα πικάντικο και φυσικά ισπανικό τσορίθο σε λεπτές φετούλες, πάνω σε απίθανο λεπτό τραγανιστό ζυμάρι.
Υπέροχο αποτέλεσμα και γεύση (όμως του Λουλουδιού στα ίδια €, σαφώς ανώτερη ). Συνολάκι στα 23,50€, για απλό τσιμπολόγημα, κέρασμα ουδέν. Ένα ιταλικό λιμοντσέλο βρε παιδιά;

Παίρνω το σοβαρό μου για τον επίλογο.

Στο Παγκράτι υπάρχουν κάτι ανηφόρες μούρλια και κάπου εκεί παρκάρουν τώρα τελευταία κάποιες τιμές. Ξέρω τί σας λέω, έχω ερευνήσει. Αυτό που καίει δεν είναι το τί θα πληρώσουμε αλλά το τί θα φάμε τελικά και κυρίως τί μας πουλιέται για Ιταλικό.
Δεν ψάχνουμε στο Ελλάδα τιμές και ποιότητα Ιταλίας, είναι φύσει και θέσει ουτοπικό, γιατί εμείς δεν έχουμε οικονομικό πρόβλημα, λεφτά υπάρχουν... (υποσχέθηκες να μιλήσεις σοβαρά).
Ε, σοβαρά μιλάω. Ξαναδείτε το παιδιά το κόνσεπτ, αναθεωρήστε λίγο, σκεφθείτε πού απευθύνεστε. Η Ιταλία διδάσκει, πάρτε μαθήματα. Το λέω εντελώς καλοπροαίρετα όπως και βαθμολογώ, μιας και γράφω την πρώτη κριτική. Αν θέλετε να σταθεροποιηθείτε. Δηλαδή το ακριβώς αντίθετο από το τραγούδι που ακολουθεί.

Nek - Instabile
https: //www. youtube. com/watch?v=Ft0u2-SVkdw
#italiapersempre
LG (LaGratella)


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.