Loader

07 Ιούλ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

- Λοιπόν κάτσε να σε πω για ένα μαγαζί που πρέπει να πας να φας.

- Έλα, κάθομαι, πες με.

- Θα πας στην Ατραξιόν, στον Περαία, θα σε αρέσει πολύ.

- Αδερφέ, είναι «η» Περαία, ο αρσενικός είναι νότια, στους έξαποδώ, πρόσεχε τι πράγματα με λες, φουντώνω.

- Ρε άκου με που σε λέω. Κι εμένα, όταν με το είπαν, δεν τους πίστεψα. Όμως είναι αλήθεια, αυτό το μαγαζί αξίζει κι ας είναι εκεί που είναι.

Μπλα μπλα μπλα. Και πάει λέγοντας.

Κάπως έτσι θα ξεκινούσε ο διάλογος ανάμεσα σε δύο Σαλονικιούς που θα αναφερόντουσαν στο, ενός έτους, μεζεδοπωλείο του Πειραιά.

Θα τους άρεσε πολύ αν το δοκίμαζαν. Γιατί θυμίζει έντονα “πατρίδα”.

Ομοιότητα Νο 1: βλέπει λιμάνι. Να τρως και να βλέπεις θάλασσα, αξία ανεκτίμητη. Και οι καρντάσηδες την έχουν στα πόδια τους.

Ομοιότητα Νο 2: ο χώρος. Δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο. Μερικές μέρες δεν έχει καν μουσική. Άλλες, βέβαια, μπορεί να ακούσεις μια υπέροχη playlist παλιών ελληνικών κομματιών, που όμοιά της ελάχιστα μαγαζιά καταφέρνουν να δημιουργήσουν. Ο χώρος, γενικότερα, δεν έχει κάποιο χαρακτηριστικό της συμπρωτεύουσας. Κι όμως όταν μπεις, θα νιώσεις μια έντονη αύρα Θεσσαλονικίλας. Δεν υπάρχει πως και γιατί, απλώς συμβαίνει. Είναι από τα πράγματα που χρειάζεται να τα βιώσεις για να τα καταλάβεις.

Ομοιότητα Νο 3: η εξυπηρέτηση. Γρήγορη, χωρίς το κέρασμα στο τέλος να είναι ο κανόνας, με λάθη στον λογαριασμό και μπερδέματα, ενίοτε. Εδώ σας την έφερα, δεν θυμίζει με ακρίβεια την πλειοψηφία των μαγαζιών της Θεσ/νίκης, αλλά ας μη χαλάσουμε το σερί με τις ομοιότητες.

Ομοιότητα Νο 4: η μπερμπάντικη μαγειρική. Με ένταση στις γεύσεις. Με ζουμερά πιάτα που θες να τα γλύψεις. Με φρέσκια σουσαμένια μπαγκέτα, αντί για τυπικό ψωμί, να απογειώνει τις @@ρες σου. Με δυναμικές τσαχπινιές σε όλα τα πιάτα. Με ψαροκεντρικό μεζεδομενού.

Έλα να σε πω όμως λίγα παραπάνω για το φαΐ. Το μενού έχει 32 πιάτα και παρότι, όπως όλοι ξέρουν, μετά τα 31 καίγεσαι, η Ατραξιόν δεν έχει επηρεαστεί καθόλου από τη συγκεκριμένη επιλογή της. Τιμές στα 2,5-7,5€, εκτός από μερικά που πάνε με το κιλό (όλα κρέατα).

Τα φαγητά, όπως μαρτυρούν και οι τιμές τους είναι μεζέδες. Αυτό που τους διαφοροποιεί είναι το γεγονός ότι είναι πλούσιοι σε υλικά που δίνουν γεύση.

Πάρε σαν παράδειγμα την ομώνυμη σαλάτα (6€). Μαρούλι, σπανάκι, πορτοκάλι, σάλτσα λιαστής ντομάτας και τυρί κρέμα. Τα παραπάνω υλικά δίνουν αρκετά καλή γεύση. Τι κάνει τότε τη συγκεκριμένη σαλάτα να διαφέρει? Το μπόλικο μαυροσούσαμο που έχει προστεθεί από πάνω, το οποίο, αν τύχει στην μπουκιά σου, την κάνει να ξεχωρίζει (3,5/4).

Το ίδιο συμβαίνει και στο πολυεκθειασμένο Κασέρι σαγανάκι με πιπερόμελο (4,5€), ένα πιάτο το οποίο στο χειμερινό μενού κόστιζε 1 ευρώ λιγότερο. Είναι ο πιο Σαλονικιώτικος μεζές της Ατραξιόν. Το τυρί κομμένο σε στυλ… μπουγάτσας, λουσμένο με γλυκιά σάλτσα, πιπέρι και μαυροσούσαμο. Καταπληκτικός μεζές, nothing more to say (4/4).

Πολυεκθειασμένο είναι και το Βουνό από πατάτες (3,5€). Αληθινό βουνό, από πατάτες με τη φλούδα τους και μπόλικη αλατορίγανη. Μπάνικο πιάτο. Υπεραρκετές, οι πατάτες, για 2 άτομα, επαρκέστατες και για τρία. Δεν είναι οι πιο συνταρακτικά τηγανισμένες στον γαλαξία όμως είναι απαραίτητες στην πρώτη παραγγελία σου στην Ατραξιόν (3,5/4).

Μπορείς να τις συνδυάσεις με τζατζίκι, τυροκαυτερή, μελιτζανογιάουρτο ή Χαϊντάρι (2,5€). Εγώ δοκίμασα το τελευταίο. Γιαουρτάκι, κιτρικό οξούλι (από λεμόνι ή πορτοκάλι, θα σε γελάσω) και ανηθούλης. Δροσιστικό, μπόλικο, τσαχπινιάρικο (3/4).

Αντίστοιχα, τσαχπινιάρικος μεζές θα δεις ότι είναι και η Πίτα Καισαρείας (4,5€). Είναι λίγο πιο βαριά από τις συνηθισμένες, έχοντας κάτι που παραπέμπει σε μπεσαμέλ. Για να αντισταθμιστεί το βάρος, έρχεται με ζουμερή ντομάτα από πάνω (3/4).

Εντύπωση, γευστικά, θα σου προκαλέσει και η Πράσινη φάβα (2,5€). Μπορεί να σου τη δώσει, αρχικά, το ότι δεν είναι όσο πράσινη θα περίμενες, ωστόσο μόλις τη δοκιμάσεις θα την παραδεχθείς (3/4).

Αυτό που δεν θα σταματάς να παραδέχεσαι, όμως, είναι το Χταπόδι γάστρας με πετιμέζι (7,5€). Δεν είναι τόσο γλυκό όσο ακούγεται. Είναι, απλώς, τόσο γευστικό όσο θα ήλπιζες, ίσως και λίγο περισσότερο (4/4).

Το Καλαμάρι κοντοσούβλι και τα Πικάντικα ρεβίθια με χέλι (7,5€ both), θα σου αρέσουν, αλλά δεν θα σε κάνουν να επαναπροσδιορίσεις τη σχέση σου με τη νοστιμιά. Το μεν καλαμάρι είναι αρκετά νόστιμο μα κάτι του λείπει ώστε να ξεχωρίσει από τη μάζα, τα δε ρεβίθια αφενός είναι στεγνά, αφετέρου όχι επαρκώς πικάντικα και αφετρίτου θα ήθελαν λίγο περισσότερο χέλι (σχεδόν 3/4).

Αυτό που δεν ξέρω να σε πω αν θα σε αρέσει είναι η Σουπιά τηγανητή μαριναρισμένη στο μελάνι της (7,5€). Δείχνει σαν να βγήκε από το ολοκαύτωμα και να ετοιμάζεται να υποκύψει στα εγκαύματά της, όμως δεν είναι τόσο καμένη. Είναι λεπτοκομμένη και έχει μια υπέροχη μυρωδιά μαϊντανού. Οι φίλοι είπαν ότι είναι συμπαθητική, αλλά θα μπορούσε να γίνει πολύ καλύτερη. Εγώ πάλι, πρώτη φορά στη ζωή μου υπέκυψα στο να δοκιμάσω σουπιά και αποφάσισα να μην της ξαναπώ όχι. Νομίζω αυτό κάτι λέει (3,5/4)...

Το χύμα αλκοόλ είναι ευκολόπιοτο, αλλά και του μέσου όρου (4,6€ το μισό λίτρο λευκό ή μπύρα Magnus, από τη Ρόδο στα 3€ τα 400ml).

Καλά ρε φίλε, θα ρωτήσεις τώρα, δεν έχει αρνητικά αυτό το μαγαζί?

Ουυυυυ, θα απαντήσω, έχει πολλά.

Καταρχάς τα περισσότερα πιάτα είναι ένα κλικ πιο αλμυρά από ότι θα χρειαζόταν. Επιπλέον, στις περισσότερες των περιπτώσεων, οι μερίδες είναι μικρές, αλλά λες εντάξει, μιας και οι τιμές δεν ξεφεύγουν. Κέρασμα μπορεί να δεις, μπορεί και να μη δεις, ανάλογα τη μέρα, μολονότι οι ιδιοκτήτες της Ατραξιόν δεν είναι καινούριοι στην πιάτσα και σίγουρα ξέρουν ότι το να κεράσουν “μετράει” σαν κίνηση. Για να πάρεις την κανονική απόδειξη, χρειάζεται λίγη προσπάθεια. Επίσης, όπως είπαμε, ουσιαστική διακόσμηση δεν υφίσταται, ενώ το αν θα ακούσεις μουσικούλα κι αυτό δεν είναι σίγουρο.

Σαν πολλά αρνητικά να μαζεύτηκαν, θα με πεις.

Έτσι δείχνουν, πράγματι, όμως το καρντάσικο φαγητό της Ατραξιόν, τα κάνει όλα στην άκρη.

Θα πας, θα φας νόστιμα, θα χορτάσεις με λιγότερα από 20€, θα δεις θάλασσα και στο τέλος, αν δεν δώσεις σημασία σε μικρολεπτομέρειες, θα φύγεις με την ικανοποίηση ότι γεύτηκες Θεσσαλονίκη. Αξία ανεκτίμητη.

Tip: όταν κάνεις κράτηση, ζήτα τραπέζι στο μίνι μπαλκονάκι. Αν δεν έχεις θέματα με το “έξω” θα το ευχαριστηθείς.

ΥΓ1: Γεύση για 3,5/4.
ΥΓ2: Κέρασμα, έκδοση λογαριασμού και ένταση μουσικής, όλα ήταν βελτιωμένα από επίσκεψη σε επίσκεψη, άρα, χρονολογικά, το πράγμα καλυτερεύει αντί να χειροτερεύει ή να είναι ότι να ναι.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

07 Ιούλ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

- Λοιπόν κάτσε να σε πω για ένα μαγαζί που πρέπει να πας να φας.

- Έλα, κάθομαι, πες με.

- Θα πας στην Ατραξιόν, στον Περαία, θα σε αρέσει πολύ.

- Αδερφέ, είναι «η» Περαία, ο αρσενικός είναι νότια, στους έξαποδώ, πρόσεχε τι πράγματα με λες, φουντώνω.

- Ρε άκου με που σε λέω. Κι εμένα, όταν με το είπαν, δεν τους πίστεψα. Όμως είναι αλήθεια, αυτό το μαγαζί αξίζει κι ας είναι εκεί που είναι.

Μπλα μπλα μπλα. Και πάει λέγοντας.

Κάπως έτσι θα ξεκινούσε ο διάλογος ανάμεσα σε δύο Σαλονικιούς που θα αναφερόντουσαν στο, ενός έτους, μεζεδοπωλείο του Πειραιά.

Θα τους άρεσε πολύ αν το δοκίμαζαν. Γιατί θυμίζει έντονα “πατρίδα”.

Ομοιότητα Νο 1: βλέπει λιμάνι. Να τρως και να βλέπεις θάλασσα, αξία ανεκτίμητη. Και οι καρντάσηδες την έχουν στα πόδια τους.

Ομοιότητα Νο 2: ο χώρος. Δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο. Μερικές μέρες δεν έχει καν μουσική. Άλλες, βέβαια, μπορεί να ακούσεις μια υπέροχη playlist παλιών ελληνικών κομματιών, που όμοιά της ελάχιστα μαγαζιά καταφέρνουν να δημιουργήσουν. Ο χώρος, γενικότερα, δεν έχει κάποιο χαρακτηριστικό της συμπρωτεύουσας. Κι όμως όταν μπεις, θα νιώσεις μια έντονη αύρα Θεσσαλονικίλας. Δεν υπάρχει πως και γιατί, απλώς συμβαίνει. Είναι από τα πράγματα που χρειάζεται να τα βιώσεις για να τα καταλάβεις.

Ομοιότητα Νο 3: η εξυπηρέτηση. Γρήγορη, χωρίς το κέρασμα στο τέλος να είναι ο κανόνας, με λάθη στον λογαριασμό και μπερδέματα, ενίοτε. Εδώ σας την έφερα, δεν θυμίζει με ακρίβεια την πλειοψηφία των μαγαζιών της Θεσ/νίκης, αλλά ας μη χαλάσουμε το σερί με τις ομοιότητες.

Ομοιότητα Νο 4: η μπερμπάντικη μαγειρική. Με ένταση στις γεύσεις. Με ζουμερά πιάτα που θες να τα γλύψεις. Με φρέσκια σουσαμένια μπαγκέτα, αντί για τυπικό ψωμί, να απογειώνει τις @@ρες σου. Με δυναμικές τσαχπινιές σε όλα τα πιάτα. Με ψαροκεντρικό μεζεδομενού.

Έλα να σε πω όμως λίγα παραπάνω για το φαΐ. Το μενού έχει 32 πιάτα και παρότι, όπως όλοι ξέρουν, μετά τα 31 καίγεσαι, η Ατραξιόν δεν έχει επηρεαστεί καθόλου από τη συγκεκριμένη επιλογή της. Τιμές στα 2,5-7,5€, εκτός από μερικά που πάνε με το κιλό (όλα κρέατα).

Τα φαγητά, όπως μαρτυρούν και οι τιμές τους είναι μεζέδες. Αυτό που τους διαφοροποιεί είναι το γεγονός ότι είναι πλούσιοι σε υλικά που δίνουν γεύση.

Πάρε σαν παράδειγμα την ομώνυμη σαλάτα (6€). Μαρούλι, σπανάκι, πορτοκάλι, σάλτσα λιαστής ντομάτας και τυρί κρέμα. Τα παραπάνω υλικά δίνουν αρκετά καλή γεύση. Τι κάνει τότε τη συγκεκριμένη σαλάτα να διαφέρει? Το μπόλικο μαυροσούσαμο που έχει προστεθεί από πάνω, το οποίο, αν τύχει στην μπουκιά σου, την κάνει να ξεχωρίζει (3,5/4).

Το ίδιο συμβαίνει και στο πολυεκθειασμένο Κασέρι σαγανάκι με πιπερόμελο (4,5€), ένα πιάτο το οποίο στο χειμερινό μενού κόστιζε 1 ευρώ λιγότερο. Είναι ο πιο Σαλονικιώτικος μεζές της Ατραξιόν. Το τυρί κομμένο σε στυλ… μπουγάτσας, λουσμένο με γλυκιά σάλτσα, πιπέρι και μαυροσούσαμο. Καταπληκτικός μεζές, nothing more to say (4/4).

Πολυεκθειασμένο είναι και το Βουνό από πατάτες (3,5€). Αληθινό βουνό, από πατάτες με τη φλούδα τους και μπόλικη αλατορίγανη. Μπάνικο πιάτο. Υπεραρκετές, οι πατάτες, για 2 άτομα, επαρκέστατες και για τρία. Δεν είναι οι πιο συνταρακτικά τηγανισμένες στον γαλαξία όμως είναι απαραίτητες στην πρώτη παραγγελία σου στην Ατραξιόν (3,5/4).

Μπορείς να τις συνδυάσεις με τζατζίκι, τυροκαυτερή, μελιτζανογιάουρτο ή Χαϊντάρι (2,5€). Εγώ δοκίμασα το τελευταίο. Γιαουρτάκι, κιτρικό οξούλι (από λεμόνι ή πορτοκάλι, θα σε γελάσω) και ανηθούλης. Δροσιστικό, μπόλικο, τσαχπινιάρικο (3/4).

Αντίστοιχα, τσαχπινιάρικος μεζές θα δεις ότι είναι και η Πίτα Καισαρείας (4,5€). Είναι λίγο πιο βαριά από τις συνηθισμένες, έχοντας κάτι που παραπέμπει σε μπεσαμέλ. Για να αντισταθμιστεί το βάρος, έρχεται με ζουμερή ντομάτα από πάνω (3/4).

Εντύπωση, γευστικά, θα σου προκαλέσει και η Πράσινη φάβα (2,5€). Μπορεί να σου τη δώσει, αρχικά, το ότι δεν είναι όσο πράσινη θα περίμενες, ωστόσο μόλις τη δοκιμάσεις θα την παραδεχθείς (3/4).

Αυτό που δεν θα σταματάς να παραδέχεσαι, όμως, είναι το Χταπόδι γάστρας με πετιμέζι (7,5€). Δεν είναι τόσο γλυκό όσο ακούγεται. Είναι, απλώς, τόσο γευστικό όσο θα ήλπιζες, ίσως και λίγο περισσότερο (4/4).

Το Καλαμάρι κοντοσούβλι και τα Πικάντικα ρεβίθια με χέλι (7,5€ both), θα σου αρέσουν, αλλά δεν θα σε κάνουν να επαναπροσδιορίσεις τη σχέση σου με τη νοστιμιά. Το μεν καλαμάρι είναι αρκετά νόστιμο μα κάτι του λείπει ώστε να ξεχωρίσει από τη μάζα, τα δε ρεβίθια αφενός είναι στεγνά, αφετέρου όχι επαρκώς πικάντικα και αφετρίτου θα ήθελαν λίγο περισσότερο χέλι (σχεδόν 3/4).

Αυτό που δεν ξέρω να σε πω αν θα σε αρέσει είναι η Σουπιά τηγανητή μαριναρισμένη στο μελάνι της (7,5€). Δείχνει σαν να βγήκε από το ολοκαύτωμα και να ετοιμάζεται να υποκύψει στα εγκαύματά της, όμως δεν είναι τόσο καμένη. Είναι λεπτοκομμένη και έχει μια υπέροχη μυρωδιά μαϊντανού. Οι φίλοι είπαν ότι είναι συμπαθητική, αλλά θα μπορούσε να γίνει πολύ καλύτερη. Εγώ πάλι, πρώτη φορά στη ζωή μου υπέκυψα στο να δοκιμάσω σουπιά και αποφάσισα να μην της ξαναπώ όχι. Νομίζω αυτό κάτι λέει (3,5/4)...

Το χύμα αλκοόλ είναι ευκολόπιοτο, αλλά και του μέσου όρου (4,6€ το μισό λίτρο λευκό ή μπύρα Magnus, από τη Ρόδο στα 3€ τα 400ml).

Καλά ρε φίλε, θα ρωτήσεις τώρα, δεν έχει αρνητικά αυτό το μαγαζί?

Ουυυυυ, θα απαντήσω, έχει πολλά.

Καταρχάς τα περισσότερα πιάτα είναι ένα κλικ πιο αλμυρά από ότι θα χρειαζόταν. Επιπλέον, στις περισσότερες των περιπτώσεων, οι μερίδες είναι μικρές, αλλά λες εντάξει, μιας και οι τιμές δεν ξεφεύγουν. Κέρασμα μπορεί να δεις, μπορεί και να μη δεις, ανάλογα τη μέρα, μολονότι οι ιδιοκτήτες της Ατραξιόν δεν είναι καινούριοι στην πιάτσα και σίγουρα ξέρουν ότι το να κεράσουν “μετράει” σαν κίνηση. Για να πάρεις την κανονική απόδειξη, χρειάζεται λίγη προσπάθεια. Επίσης, όπως είπαμε, ουσιαστική διακόσμηση δεν υφίσταται, ενώ το αν θα ακούσεις μουσικούλα κι αυτό δεν είναι σίγουρο.

Σαν πολλά αρνητικά να μαζεύτηκαν, θα με πεις.

Έτσι δείχνουν, πράγματι, όμως το καρντάσικο φαγητό της Ατραξιόν, τα κάνει όλα στην άκρη.

Θα πας, θα φας νόστιμα, θα χορτάσεις με λιγότερα από 20€, θα δεις θάλασσα και στο τέλος, αν δεν δώσεις σημασία σε μικρολεπτομέρειες, θα φύγεις με την ικανοποίηση ότι γεύτηκες Θεσσαλονίκη. Αξία ανεκτίμητη.

Tip: όταν κάνεις κράτηση, ζήτα τραπέζι στο μίνι μπαλκονάκι. Αν δεν έχεις θέματα με το “έξω” θα το ευχαριστηθείς.

ΥΓ1: Γεύση για 3,5/4.
ΥΓ2: Κέρασμα, έκδοση λογαριασμού και ένταση μουσικής, όλα ήταν βελτιωμένα από επίσκεψη σε επίσκεψη, άρα, χρονολογικά, το πράγμα καλυτερεύει αντί να χειροτερεύει ή να είναι ότι να ναι.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Vaggg

Παρασκευή 20 Ιουλίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

€ / Άτομο

10-16

- Λοιπόν κάτσε να σε πω για ένα μαγαζί που πρέπει να πας να φας.

- Έλα, κάθομαι, πες με.

- Θα πας στην Ατραξιόν, στον Περαία, θα σε αρέσει πολύ.

- Αδερφέ, είναι «η» Περαία, ο αρσενικός είναι νότια, στους έξαποδώ, πρόσεχε τι πράγματα με λες, φουντώνω.

- Ρε άκου με που σε λέω. Κι εμένα, όταν με το είπαν, δεν τους πίστεψα. Όμως είναι αλήθεια, αυτό το μαγαζί αξίζει κι ας είναι εκεί που είναι.

Μπλα μπλα μπλα. Και πάει λέγοντας.

Κάπως έτσι θα ξεκινούσε ο διάλογος ανάμεσα σε δύο Σαλονικιούς που θα αναφερόντουσαν στο, ενός έτους, μεζεδοπωλείο του Πειραιά.

Θα τους άρεσε πολύ αν το δοκίμαζαν. Γιατί θυμίζει έντονα “πατρίδα”.

Ομοιότητα Νο 1: βλέπει λιμάνι. Να τρως και να βλέπεις θάλασσα, αξία ανεκτίμητη. Και οι καρντάσηδες την έχουν στα πόδια τους.

Ομοιότητα Νο 2: ο χώρος. Δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο. Μερικές μέρες δεν έχει καν μουσική. Άλλες, βέβαια, μπορεί να ακούσεις μια υπέροχη playlist παλιών ελληνικών κομματιών, που όμοιά της ελάχιστα μαγαζιά καταφέρνουν να δημιουργήσουν. Ο χώρος, γενικότερα, δεν έχει κάποιο χαρακτηριστικό της συμπρωτεύουσας. Κι όμως όταν μπεις, θα νιώσεις μια έντονη αύρα Θεσσαλονικίλας. Δεν υπάρχει πως και γιατί, απλώς συμβαίνει. Είναι από τα πράγματα που χρειάζεται να τα βιώσεις για να τα καταλάβεις.

Ομοιότητα Νο 3: η εξυπηρέτηση. Γρήγορη, χωρίς το κέρασμα στο τέλος να είναι ο κανόνας, με λάθη στον λογαριασμό και μπερδέματα, ενίοτε. Εδώ σας την έφερα, δεν θυμίζει με ακρίβεια την πλειοψηφία των μαγαζιών της Θεσ/νίκης, αλλά ας μη χαλάσουμε το σερί με τις ομοιότητες.

Ομοιότητα Νο 4: η μπερμπάντικη μαγειρική. Με ένταση στις γεύσεις. Με ζουμερά πιάτα που θες να τα γλύψεις. Με φρέσκια σουσαμένια μπαγκέτα, αντί για τυπικό ψωμί, να απογειώνει τις @@ρες σου. Με δυναμικές τσαχπινιές σε όλα τα πιάτα. Με ψαροκεντρικό μεζεδομενού.

Έλα να σε πω όμως λίγα παραπάνω για το φαΐ. Το μενού έχει 32 πιάτα και παρότι, όπως όλοι ξέρουν, μετά τα 31 καίγεσαι, η Ατραξιόν δεν έχει επηρεαστεί καθόλου από τη συγκεκριμένη επιλογή της. Τιμές στα 2,5-7,5€, εκτός από μερικά που πάνε με το κιλό (όλα κρέατα).

Τα φαγητά, όπως μαρτυρούν και οι τιμές τους είναι μεζέδες. Αυτό που τους διαφοροποιεί είναι το γεγονός ότι είναι πλούσιοι σε υλικά που δίνουν γεύση.

Πάρε σαν παράδειγμα την ομώνυμη σαλάτα (6€). Μαρούλι, σπανάκι, πορτοκάλι, σάλτσα λιαστής ντομάτας και τυρί κρέμα. Τα παραπάνω υλικά δίνουν αρκετά καλή γεύση. Τι κάνει τότε τη συγκεκριμένη σαλάτα να διαφέρει? Το μπόλικο μαυροσούσαμο που έχει προστεθεί από πάνω, το οποίο, αν τύχει στην μπουκιά σου, την κάνει να ξεχωρίζει (3,5/4).

Το ίδιο συμβαίνει και στο πολυεκθειασμένο Κασέρι σαγανάκι με πιπερόμελο (4,5€), ένα πιάτο το οποίο στο χειμερινό μενού κόστιζε 1 ευρώ λιγότερο. Είναι ο πιο Σαλονικιώτικος μεζές της Ατραξιόν. Το τυρί κομμένο σε στυλ… μπουγάτσας, λουσμένο με γλυκιά σάλτσα, πιπέρι και μαυροσούσαμο. Καταπληκτικός μεζές, nothing more to say (4/4).

Πολυεκθειασμένο είναι και το Βουνό από πατάτες (3,5€). Αληθινό βουνό, από πατάτες με τη φλούδα τους και μπόλικη αλατορίγανη. Μπάνικο πιάτο. Υπεραρκετές, οι πατάτες, για 2 άτομα, επαρκέστατες και για τρία. Δεν είναι οι πιο συνταρακτικά τηγανισμένες στον γαλαξία όμως είναι απαραίτητες στην πρώτη παραγγελία σου στην Ατραξιόν (3,5/4).

Μπορείς να τις συνδυάσεις με τζατζίκι, τυροκαυτερή, μελιτζανογιάουρτο ή Χαϊντάρι (2,5€). Εγώ δοκίμασα το τελευταίο. Γιαουρτάκι, κιτρικό οξούλι (από λεμόνι ή πορτοκάλι, θα σε γελάσω) και ανηθούλης. Δροσιστικό, μπόλικο, τσαχπινιάρικο (3/4).

Αντίστοιχα, τσαχπινιάρικος μεζές θα δεις ότι είναι και η Πίτα Καισαρείας (4,5€). Είναι λίγο πιο βαριά από τις συνηθισμένες, έχοντας κάτι που παραπέμπει σε μπεσαμέλ. Για να αντισταθμιστεί το βάρος, έρχεται με ζουμερή ντομάτα από πάνω (3/4).

Εντύπωση, γευστικά, θα σου προκαλέσει και η Πράσινη φάβα (2,5€). Μπορεί να σου τη δώσει, αρχικά, το ότι δεν είναι όσο πράσινη θα περίμενες, ωστόσο μόλις τη δοκιμάσεις θα την παραδεχθείς (3/4).

Αυτό που δεν θα σταματάς να παραδέχεσαι, όμως, είναι το Χταπόδι γάστρας με πετιμέζι (7,5€). Δεν είναι τόσο γλυκό όσο ακούγεται. Είναι, απλώς, τόσο γευστικό όσο θα ήλπιζες, ίσως και λίγο περισσότερο (4/4).

Το Καλαμάρι κοντοσούβλι και τα Πικάντικα ρεβίθια με χέλι (7,5€ both), θα σου αρέσουν, αλλά δεν θα σε κάνουν να επαναπροσδιορίσεις τη σχέση σου με τη νοστιμιά. Το μεν καλαμάρι είναι αρκετά νόστιμο μα κάτι του λείπει ώστε να ξεχωρίσει από τη μάζα, τα δε ρεβίθια αφενός είναι στεγνά, αφετέρου όχι επαρκώς πικάντικα και αφετρίτου θα ήθελαν λίγο περισσότερο χέλι (σχεδόν 3/4).

Αυτό που δεν ξέρω να σε πω αν θα σε αρέσει είναι η Σουπιά τηγανητή μαριναρισμένη στο μελάνι της (7,5€). Δείχνει σαν να βγήκε από το ολοκαύτωμα και να ετοιμάζεται να υποκύψει στα εγκαύματά της, όμως δεν είναι τόσο καμένη. Είναι λεπτοκομμένη και έχει μια υπέροχη μυρωδιά μαϊντανού. Οι φίλοι είπαν ότι είναι συμπαθητική, αλλά θα μπορούσε να γίνει πολύ καλύτερη. Εγώ πάλι, πρώτη φορά στη ζωή μου υπέκυψα στο να δοκιμάσω σουπιά και αποφάσισα να μην της ξαναπώ όχι. Νομίζω αυτό κάτι λέει (3,5/4)...

Το χύμα αλκοόλ είναι ευκολόπιοτο, αλλά και του μέσου όρου (4,6€ το μισό λίτρο λευκό ή μπύρα Magnus, από τη Ρόδο στα 3€ τα 400ml).

Καλά ρε φίλε, θα ρωτήσεις τώρα, δεν έχει αρνητικά αυτό το μαγαζί?

Ουυυυυ, θα απαντήσω, έχει πολλά.

Καταρχάς τα περισσότερα πιάτα είναι ένα κλικ πιο αλμυρά από ότι θα χρειαζόταν. Επιπλέον, στις περισσότερες των περιπτώσεων, οι μερίδες είναι μικρές, αλλά λες εντάξει, μιας και οι τιμές δεν ξεφεύγουν. Κέρασμα μπορεί να δεις, μπορεί και να μη δεις, ανάλογα τη μέρα, μολονότι οι ιδιοκτήτες της Ατραξιόν δεν είναι καινούριοι στην πιάτσα και σίγουρα ξέρουν ότι το να κεράσουν “μετράει” σαν κίνηση. Για να πάρεις την κανονική απόδειξη, χρειάζεται λίγη προσπάθεια. Επίσης, όπως είπαμε, ουσιαστική διακόσμηση δεν υφίσταται, ενώ το αν θα ακούσεις μουσικούλα κι αυτό δεν είναι σίγουρο.

Σαν πολλά αρνητικά να μαζεύτηκαν, θα με πεις.

Έτσι δείχνουν, πράγματι, όμως το καρντάσικο φαγητό της Ατραξιόν, τα κάνει όλα στην άκρη.

Θα πας, θα φας νόστιμα, θα χορτάσεις με λιγότερα από 20€, θα δεις θάλασσα και στο τέλος, αν δεν δώσεις σημασία σε μικρολεπτομέρειες, θα φύγεις με την ικανοποίηση ότι γεύτηκες Θεσσαλονίκη. Αξία ανεκτίμητη.

Tip: όταν κάνεις κράτηση, ζήτα τραπέζι στο μίνι μπαλκονάκι. Αν δεν έχεις θέματα με το “έξω” θα το ευχαριστηθείς.

ΥΓ1: Γεύση για 3,5/4.
ΥΓ2: Κέρασμα, έκδοση λογαριασμού και ένταση μουσικής, όλα ήταν βελτιωμένα από επίσκεψη σε επίσκεψη, άρα, χρονολογικά, το πράγμα καλυτερεύει αντί να χειροτερεύει ή να είναι ότι να ναι.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.