Loader
Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Φίλοι και φίλες του a4f, επανέρχομαι κατόπιν μικρής απουσίας -γεμάτη ουσίες και οινοπνεύματα μεν- με στροφή σε διαφορετικούς χώρους δε.

Βλέπετε, το καλοκαίρι ευνοεί τις ημερήσιες παραμονές σε ξαπλώστρες/καντίνες όπου πίνεις το καφεδάκι σου και αργότερα τις μπύρες σου συνοδεία finger food και μόλις πέσει ο ήλιος μεταφέρεσαι σε ημιφωτισμένους χώρους, με beat ρυθμούς, με ποτήρια που περιέχουν αλκοόλ και πολλά παγάκια, πάλι finger food, λικνίσματα, ανάλαφρες συζητήσεις, μεγάλες παρέες....
Με τούτα και με εκείνα, κάνω ένα μικρό διάλειμμα από τα αμιγώς “φαγάδικα” μιας και με ευχαριστεί πολύ περισσότερο το παραπάνω μείγμα που περιέγραψα.

To the point: Βρισκόμαστε στην αρχή του Ιουλίου, ο υδράργυρος στην Αθήνα έχει χτυπήσει κόκκινο και μετά από σχεδόν ολοήμερη παραμονή σε παραλία, βγάζουμε το αλάτι από το δέρμα μας, “νοικοκυρεύουμε’ λιγάκι την εμφάνισή μας και βουρ για τσιπουρομεζεδάκια.....

Σταθμός η Ονειρία, τραπέζι για 4 άτομα (με τηλεφωνική κράτηση από προηγούμενη ημέρα).
Η Ονειρία βρίσκεται στο κέντρο του Χαλανδρίου όπου το parking έχει μεγάλο βαθμό δυσκολίας, πάνω σε κεντρικότατο δρόμο, και όμως μέσα στην πλακόστρωτη αυλή δεν ακούς το θόρυβο της κίνησης, αντίθετα ακούς την αξιοπρεπέστατη μουσική στη σωστή ένταση.

Η αυλή καθαρή και περιποιημένη, στα συν το πηγάδι που ευνοεί ακόμη περισσότερο στη δημιουργία του νησιώτικου περιβάλλοντος, στα μείον ο επιδαπέδιος ανεμιστήρας που εφαπτόταν κυριολεκτικά στη μία καρέκλα μας με αποτέλεσμα να έχουμε κατά μέτωπο το "βοριαδάκι του νησιού" στον υπερθετικό βαθμό! Να μετακινηθεί ο δημιουργός του ανέμου αδύνατο - η πρίζα είναι μόνο εκεί- να σταθεροποιηθεί με μέτωπο τον τοίχο επίσης αδύνατο -"χρειάζεται κλειδί εικοσάρι και δεν έχουμε” αποκρίθηκε η εξυπηρετηκότατη κοπέλα στο service, αδιέξοδο...... Μα ανεμιστήρας πάνω στους πελάτες?????

Η εξυπηρέτηση γρήγορη, χαμογελαστή και ευγενική και μπράβο στα παιδιά!

Ο κατάλογος -με τον οποίο λίγο ασχολήθηκα, μιας και άφησα τις αποφάσεις στους υπόλοιπους της παρέας, είναι όντως σαν magazino με πολιτιστικές πληροφορίες των υλικών και γεύσεων, όπως πολύ σωστά αναφέρει η PP_TINA.

Από ποτά: 3 καραφάκια τσίπουρο, 1 Βεργίνα WEISS (η καλύτερη weiss που παράγεται σε ελληνικό έδαφος και σπανίως τη βρίσκω) και 2 draught μπύρες.
Ερωτηθήκαμε εάν θέλουμε ψωμί (μπράβο τους) όπου αρνηθήκαμε. Νερό παγωμένο βρύσης σε γυάλινο μπουκάλι το οποίο ανανεωνόταν συχνά (επιπλέον +πόντος)
Με το πρώτο τσίπουρο ήρθαν 3 minion πιατάκια που περιείχαν το ένα φακή (ιδιαίτερα άγευστη, άνευρη), το άλλο σαλάτα πλιγούρι (επίσης χωρίς καμία ένταση στη γεύση) και το άλλο ντολμαδάκια (τα οποία δεν πρόλαβα να δοκιμάσω).
Για να συνοδεύσουμε τα ποτά μας πήραμε:

Κεφτεδάκια, τα οποία έρχονται πνιγμένα μέσα σε σάλτσα με λίγο γιαούρτι να επιπλέει. Ίσως το πιο αδύναμο πιατάκι της βραδιάς. Απουσία μυρωδικών, γεύσης και έντασης,
Μανιτάρια γεμιστά με μπέικον και τυρί, ίσως το 2ο καλύτερο πιατάκι, νόστιμα και ζουμερά.
Ρολάκια μελιτζάνας ΤΟ καλύτερο πιάτο, τόσο αφράτα, νόστιμα και ιδιαίτερα στη γεύση.
Τηγανιά κοτόπουλο, αρκετά νόστιμο, το κρέας τρυφερό η σάλτσα σωστά αρτυμένη και δεμένη
Σαλάτα χωριάτικη η οποία είχε 3-4 κομμάτια σχετικά άγγουρης και άνοστης ντομάτας, λίγο αγγούρι, λίγη κάπαρη, κρεμμύδι και τυρί φέτα -πιάτο το οποίο επίσης δε με ευχαρίστησε. Μέσα καλοκαιριού οι ντομάτες είναι στην εποχή τους και δε δικαιολογώ την αστοχία της άγγουρης ντομάτας, ούτε την τσιγκουνιά σε αλατοπιπεροξυδολαδο.

Στο τέλος κέρασμα baby λουκουμάκια.
Λογαριασμός στα euro 49,00, (αλλά μην ξεχνάμε ότι περίπου το 50% αφορά στο οινοπνευμα).


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Φίλοι και φίλες του a4f, επανέρχομαι κατόπιν μικρής απουσίας -γεμάτη ουσίες και οινοπνεύματα μεν- με στροφή σε διαφορετικούς χώρους δε.

Βλέπετε, το καλοκαίρι ευνοεί τις ημερήσιες παραμονές σε ξαπλώστρες/καντίνες όπου πίνεις το καφεδάκι σου και αργότερα τις μπύρες σου συνοδεία finger food και μόλις πέσει ο ήλιος μεταφέρεσαι σε ημιφωτισμένους χώρους, με beat ρυθμούς, με ποτήρια που περιέχουν αλκοόλ και πολλά παγάκια, πάλι finger food, λικνίσματα, ανάλαφρες συζητήσεις, μεγάλες παρέες....
Με τούτα και με εκείνα, κάνω ένα μικρό διάλειμμα από τα αμιγώς “φαγάδικα” μιας και με ευχαριστεί πολύ περισσότερο το παραπάνω μείγμα που περιέγραψα.

To the point: Βρισκόμαστε στην αρχή του Ιουλίου, ο υδράργυρος στην Αθήνα έχει χτυπήσει κόκκινο και μετά από σχεδόν ολοήμερη παραμονή σε παραλία, βγάζουμε το αλάτι από το δέρμα μας, “νοικοκυρεύουμε’ λιγάκι την εμφάνισή μας και βουρ για τσιπουρομεζεδάκια.....

Σταθμός η Ονειρία, τραπέζι για 4 άτομα (με τηλεφωνική κράτηση από προηγούμενη ημέρα).
Η Ονειρία βρίσκεται στο κέντρο του Χαλανδρίου όπου το parking έχει μεγάλο βαθμό δυσκολίας, πάνω σε κεντρικότατο δρόμο, και όμως μέσα στην πλακόστρωτη αυλή δεν ακούς το θόρυβο της κίνησης, αντίθετα ακούς την αξιοπρεπέστατη μουσική στη σωστή ένταση.

Η αυλή καθαρή και περιποιημένη, στα συν το πηγάδι που ευνοεί ακόμη περισσότερο στη δημιουργία του νησιώτικου περιβάλλοντος, στα μείον ο επιδαπέδιος ανεμιστήρας που εφαπτόταν κυριολεκτικά στη μία καρέκλα μας με αποτέλεσμα να έχουμε κατά μέτωπο το "βοριαδάκι του νησιού" στον υπερθετικό βαθμό! Να μετακινηθεί ο δημιουργός του ανέμου αδύνατο - η πρίζα είναι μόνο εκεί- να σταθεροποιηθεί με μέτωπο τον τοίχο επίσης αδύνατο -"χρειάζεται κλειδί εικοσάρι και δεν έχουμε” αποκρίθηκε η εξυπηρετηκότατη κοπέλα στο service, αδιέξοδο...... Μα ανεμιστήρας πάνω στους πελάτες?????

Η εξυπηρέτηση γρήγορη, χαμογελαστή και ευγενική και μπράβο στα παιδιά!

Ο κατάλογος -με τον οποίο λίγο ασχολήθηκα, μιας και άφησα τις αποφάσεις στους υπόλοιπους της παρέας, είναι όντως σαν magazino με πολιτιστικές πληροφορίες των υλικών και γεύσεων, όπως πολύ σωστά αναφέρει η PP_TINA.

Από ποτά: 3 καραφάκια τσίπουρο, 1 Βεργίνα WEISS (η καλύτερη weiss που παράγεται σε ελληνικό έδαφος και σπανίως τη βρίσκω) και 2 draught μπύρες.
Ερωτηθήκαμε εάν θέλουμε ψωμί (μπράβο τους) όπου αρνηθήκαμε. Νερό παγωμένο βρύσης σε γυάλινο μπουκάλι το οποίο ανανεωνόταν συχνά (επιπλέον +πόντος)
Με το πρώτο τσίπουρο ήρθαν 3 minion πιατάκια που περιείχαν το ένα φακή (ιδιαίτερα άγευστη, άνευρη), το άλλο σαλάτα πλιγούρι (επίσης χωρίς καμία ένταση στη γεύση) και το άλλο ντολμαδάκια (τα οποία δεν πρόλαβα να δοκιμάσω).
Για να συνοδεύσουμε τα ποτά μας πήραμε:

Κεφτεδάκια, τα οποία έρχονται πνιγμένα μέσα σε σάλτσα με λίγο γιαούρτι να επιπλέει. Ίσως το πιο αδύναμο πιατάκι της βραδιάς. Απουσία μυρωδικών, γεύσης και έντασης,
Μανιτάρια γεμιστά με μπέικον και τυρί, ίσως το 2ο καλύτερο πιατάκι, νόστιμα και ζουμερά.
Ρολάκια μελιτζάνας ΤΟ καλύτερο πιάτο, τόσο αφράτα, νόστιμα και ιδιαίτερα στη γεύση.
Τηγανιά κοτόπουλο, αρκετά νόστιμο, το κρέας τρυφερό η σάλτσα σωστά αρτυμένη και δεμένη
Σαλάτα χωριάτικη η οποία είχε 3-4 κομμάτια σχετικά άγγουρης και άνοστης ντομάτας, λίγο αγγούρι, λίγη κάπαρη, κρεμμύδι και τυρί φέτα -πιάτο το οποίο επίσης δε με ευχαρίστησε. Μέσα καλοκαιριού οι ντομάτες είναι στην εποχή τους και δε δικαιολογώ την αστοχία της άγγουρης ντομάτας, ούτε την τσιγκουνιά σε αλατοπιπεροξυδολαδο.

Στο τέλος κέρασμα baby λουκουμάκια.
Λογαριασμός στα euro 49,00, (αλλά μην ξεχνάμε ότι περίπου το 50% αφορά στο οινοπνευμα).


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable
1 medium

ΤΡΙΑ ΜΙΚΡΑ ΓΟΥΡΟΥΝΑΚΙΑ

Παρασκευή 20 Ιουλίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

-

Φίλοι και φίλες του a4f, επανέρχομαι κατόπιν μικρής απουσίας -γεμάτη ουσίες και οινοπνεύματα μεν- με στροφή σε διαφορετικούς χώρους δε.

Βλέπετε, το καλοκαίρι ευνοεί τις ημερήσιες παραμονές σε ξαπλώστρες/καντίνες όπου πίνεις το καφεδάκι σου και αργότερα τις μπύρες σου συνοδεία finger food και μόλις πέσει ο ήλιος μεταφέρεσαι σε ημιφωτισμένους χώρους, με beat ρυθμούς, με ποτήρια που περιέχουν αλκοόλ και πολλά παγάκια, πάλι finger food, λικνίσματα, ανάλαφρες συζητήσεις, μεγάλες παρέες....
Με τούτα και με εκείνα, κάνω ένα μικρό διάλειμμα από τα αμιγώς “φαγάδικα” μιας και με ευχαριστεί πολύ περισσότερο το παραπάνω μείγμα που περιέγραψα.

To the point: Βρισκόμαστε στην αρχή του Ιουλίου, ο υδράργυρος στην Αθήνα έχει χτυπήσει κόκκινο και μετά από σχεδόν ολοήμερη παραμονή σε παραλία, βγάζουμε το αλάτι από το δέρμα μας, “νοικοκυρεύουμε’ λιγάκι την εμφάνισή μας και βουρ για τσιπουρομεζεδάκια.....

Σταθμός η Ονειρία, τραπέζι για 4 άτομα (με τηλεφωνική κράτηση από προηγούμενη ημέρα).
Η Ονειρία βρίσκεται στο κέντρο του Χαλανδρίου όπου το parking έχει μεγάλο βαθμό δυσκολίας, πάνω σε κεντρικότατο δρόμο, και όμως μέσα στην πλακόστρωτη αυλή δεν ακούς το θόρυβο της κίνησης, αντίθετα ακούς την αξιοπρεπέστατη μουσική στη σωστή ένταση.

Η αυλή καθαρή και περιποιημένη, στα συν το πηγάδι που ευνοεί ακόμη περισσότερο στη δημιουργία του νησιώτικου περιβάλλοντος, στα μείον ο επιδαπέδιος ανεμιστήρας που εφαπτόταν κυριολεκτικά στη μία καρέκλα μας με αποτέλεσμα να έχουμε κατά μέτωπο το "βοριαδάκι του νησιού" στον υπερθετικό βαθμό! Να μετακινηθεί ο δημιουργός του ανέμου αδύνατο - η πρίζα είναι μόνο εκεί- να σταθεροποιηθεί με μέτωπο τον τοίχο επίσης αδύνατο -"χρειάζεται κλειδί εικοσάρι και δεν έχουμε” αποκρίθηκε η εξυπηρετηκότατη κοπέλα στο service, αδιέξοδο...... Μα ανεμιστήρας πάνω στους πελάτες?????

Η εξυπηρέτηση γρήγορη, χαμογελαστή και ευγενική και μπράβο στα παιδιά!

Ο κατάλογος -με τον οποίο λίγο ασχολήθηκα, μιας και άφησα τις αποφάσεις στους υπόλοιπους της παρέας, είναι όντως σαν magazino με πολιτιστικές πληροφορίες των υλικών και γεύσεων, όπως πολύ σωστά αναφέρει η PP_TINA.

Από ποτά: 3 καραφάκια τσίπουρο, 1 Βεργίνα WEISS (η καλύτερη weiss που παράγεται σε ελληνικό έδαφος και σπανίως τη βρίσκω) και 2 draught μπύρες.
Ερωτηθήκαμε εάν θέλουμε ψωμί (μπράβο τους) όπου αρνηθήκαμε. Νερό παγωμένο βρύσης σε γυάλινο μπουκάλι το οποίο ανανεωνόταν συχνά (επιπλέον +πόντος)
Με το πρώτο τσίπουρο ήρθαν 3 minion πιατάκια που περιείχαν το ένα φακή (ιδιαίτερα άγευστη, άνευρη), το άλλο σαλάτα πλιγούρι (επίσης χωρίς καμία ένταση στη γεύση) και το άλλο ντολμαδάκια (τα οποία δεν πρόλαβα να δοκιμάσω).
Για να συνοδεύσουμε τα ποτά μας πήραμε:

Κεφτεδάκια, τα οποία έρχονται πνιγμένα μέσα σε σάλτσα με λίγο γιαούρτι να επιπλέει. Ίσως το πιο αδύναμο πιατάκι της βραδιάς. Απουσία μυρωδικών, γεύσης και έντασης,
Μανιτάρια γεμιστά με μπέικον και τυρί, ίσως το 2ο καλύτερο πιατάκι, νόστιμα και ζουμερά.
Ρολάκια μελιτζάνας ΤΟ καλύτερο πιάτο, τόσο αφράτα, νόστιμα και ιδιαίτερα στη γεύση.
Τηγανιά κοτόπουλο, αρκετά νόστιμο, το κρέας τρυφερό η σάλτσα σωστά αρτυμένη και δεμένη
Σαλάτα χωριάτικη η οποία είχε 3-4 κομμάτια σχετικά άγγουρης και άνοστης ντομάτας, λίγο αγγούρι, λίγη κάπαρη, κρεμμύδι και τυρί φέτα -πιάτο το οποίο επίσης δε με ευχαρίστησε. Μέσα καλοκαιριού οι ντομάτες είναι στην εποχή τους και δε δικαιολογώ την αστοχία της άγγουρης ντομάτας, ούτε την τσιγκουνιά σε αλατοπιπεροξυδολαδο.

Στο τέλος κέρασμα baby λουκουμάκια.
Λογαριασμός στα euro 49,00, (αλλά μην ξεχνάμε ότι περίπου το 50% αφορά στο οινοπνευμα).


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.