Loader

13 Ιούλ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Η ανατολίτικη κουζίνα και ζαχαροπλαστική, εν γένει, είναι από τις πολύ πολύ αγαπημένες μου... Το Anadolu από την στιγμή που ξεκίνησαν οι πολύ ενδιαφέρουσες και λαχταριστές κριτικές των φίλων του Ask4food ήταν στα υποψήφια μαγαζιά για δοκιμή... Πριν προλάβω, όμως, να το επισκεφθώ με πρόλαβε ο Σελίμ, ο οποίος πήγε στο Masterchef και έγινε όλο αυτό το μπαμ γύρω από τον ίδιο και το μαγαζί του... Όσο, λοιπόν, και αν ήθελα να το δοκιμάσω, περίμενα να περάσει το πρώτο διάστημα και να καταλαγιάσουν τα πράγματα... Μια πρόσφατη, όμως, κριτική της Taurina87 το ξαναέβαλε στον χάρτη των προσεχώς...

Η ευκαιρία δόθηκε μετά από επίσκεψη με την κολλητή στο κέντρο και αναζήτηση εστιατορίου όταν τα στομάχια άρχισαν να διαμαρτύρονται... Η πρώτη μας επιλογή ήταν το Μικρά Ασία στο Παγκράτι αλλά δυστυχώς μάθαμε ότι έκλεισε (μεγάλη έκπληξη και στεναχώρια έζησα εκείνη την στιγμή), οπότε λέω Ιούλιος, ο περισσότερος κόσμος την έχει κάνει για διακοπές και όσοι έχουν μείνει θα έχουν κατηφορίσει προς θάλασσα, μήπως να το προσπαθούσαμε; Και το προσπαθήσαμε και καταφέραμε να καβατζάρουμε ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα τραπέζια στην πλευρά του πάρκου. Καταφθάνουμε, λοιπόν, λίγο μετά τις 9:30 λίγο αγχωμένες μιας και δεν γνωρίζαμε τον χώρο καθόλου και σε συνάρτηση με τη ζέστη, πιστεύαμε ότι θα καιγόμασταν τρώγοντας τα καυτερά της ανατολίτικης κουζίνας στο καυτό Αθηναϊκό κέντρο... Ευτυχώς, όμως, το πάρκο δίνει μια ανάσα δροσιάς στην περιοχή και ήμασταν δροσερά σε όλη τη διάρκεια της παραμονής μας εκεί, ενώ σε συνδυασμό με την ελάχιστη κίνηση στο δρομάκι, το μυαλό μας ξέφυγε τελείως από την πόλη (αχ βρε Αθήνα πόσες τέτοιες γωνιές έχεις που πρέπει να εξερευνήσουμε)...

Ο σερβιτόρος που μας οδήγησε στο τραπέζι μας και μας περιποιήθηκε καθόλη τη διάρκεια της βραδιάς ήταν άψογος εξυπηρετητής και πάντα με το χαμόγελο στο στόμα, ενώ γλυκύτατη ήταν και η βοηθητική κοπέλα που ήρθε κάποιες φορές για νερό κλπ. Για τον χώρο μέσα δεν μπορώ να πω πολλά γιατί δεν τον είδα από κοντά αλλά όσο είδα μου φάνηκε απλοϊκός χωρίς να με ενοχλεί. Τόσο το πεζοδρόμιο με την τέντα έξω από το μαγαζί, όσο και τα τραπέζια απέναντι στο πάρκο γέμισαν στη διάρκεια της βραδιάς και όλη έδειχναν να απολαμβάνουν πραγματικά το φαγητό τους.

Τώρα όσον αφορά το φαγητό, πριν προχωρήσω σε ανάλυση του, θα πω δύο λέξεις που, πιστεύω, ότι το αντιπροσωπεύουν: Νόστιμο και διαφορετικό... Διαφορετικό ακόμα και από άλλα ανατολίτικα εστιατόρια, όχι στα κλασικά τους πιάτα αλλά είχε πολλά που δεν τα έχω βρει αλλού στον - πραγματικά- τεράστιο κατάλογο. Επειδή ονομασίες δεν θυμάμαι και δεν κατάφερα να βρω και on line κατάλογο, θα σας περιγράψω όσο καλύτερα μπορώ τα πιάτα που πήραμε:

Από τα κρύα ορεκτικά:

1ον. Ένα πιάτο κοτόπουλο ζυμωμένο με καρύδι και κάποια άλλα υλικά (ίσως και ταχίνι), το οποίο ήταν πραγματικά ιδιαίτερο... Ήταν σαν αλοιφή, όταν το δοκίμαζες σου φαινόταν λίγο φλατ αλλά σου άφηνε ωραία επίγευση στο τέλος.

2ον. Ένα πιάτο με πιπεριές που όπως ανέφερε ο κατάλογος είχαν τηγανιστεί και τριφτεί μαζί με κάποια μυρωδικά και τυρί. Πικάντικο πιάτο, μερακλίδικο.

3ον. Ένα πιάτο με λωρίδες κολοκυθιού (νομίζω είχαν πρώτα τηγανιστεί και μετά μαριναριστεί ή κάπως έτσι) με κουκουνάρι και μυρωδικά, το οποίο για μένα ήταν από τα πιο νόστιμα πιάτα που έχω δοκιμάσει και το έφαγα σχεδόν μόνη μου.

Κύρια πιάτα: Ένα πιάτο με ένα τεράστιο μπιφτέκι στρογγυλό μέσα σε φύλλο Βηρυτού με κόκκινη σάλτσα και γιαούρτι (ίσως μια παραλλαγή του μπεϊντί κεμπάπ της Μικρά Ασίας). Πολύ πολύ νόστιμο μπιφτέκι και ένα φύλλο που κριτσανούσε τόσο ωραία όση ώρα και αν έμεινε στο τραπέζι.

Επιδόρπιο: Φυσικά κιουνεφέ... Το πολυαγαπημένο μου... Ο Σελίμ δεν το φτιάχνει τόσο πολύ κοντά στη δική μου γεύση. Όχι δεν είναι κακό, αλλά νιώθεις τόσο έντονα το μαστιχωτό τυρί σαν να είναι κάποιο πρώτο πιάτο, για να αναδειχθεί -πιστεύω- ότι ήθελε λίγο σιρόπι παραπάνω...

Δυστυχώς, δεν θυμάμαι ακριβώς ούτε τις τιμές μιας και έχασα την απόδειξη (δόθηκε κανονικά). Πάντως, τα πρώτα μας ήταν από 4,5 έως 5,5 ευρώ, το κυρίως είτε 8,5 είτε 9 ευρώ και το κιουνεφέ 6,5 ευρώ (αυτό το θυμάμαι). Μαζί πήραμε και 1/2 λίτρο κόκκινο ημίγλυκο (μάλλον 4,5 ευρώ), το οποίο ήταν υπερβολικά ζεστό (μας είπε βέβαια ο σερβιτόρος ότι μόλις το είχε φέρει ο προμηθευτής) και δεν πήγαινε κάτω αλλά δώσαμε την κανάτα και την έβαλαν λίγη ώρα στο ψυγείο μέχρι να έρθει το φαγητό και μετά ήταν οκ.

Προς το τέλος της βραδιάς, βγήκε από την κουζίνα και ο Σελίμ, ο οποίος πέρασε από όλα τα τραπέζια για να ρωτήσει με πραγματικό ενδιαφέρον αν μας άρεσε το φαγητό. Μια πολύ γλυκιά κίνηση, χωρίς καθόλου τουπέ, που διαβάζοντας τις κριτικές προ ΜC διαπιστώνω ότι γίνονταν ούτως ή άλλως άρα δεν γίνεται χάριν αναγνωρισιμότητας.

Εν κατακλείδι, επειδή ο κατάλογος του Anadolu είναι πολύ μεγάλος μπορεί να υπάρξουν και κάποιες αστοχίες... Πάντως, αυτό που φαίνεται είναι ότι αυτό που κάνουν, το κάνουν με πραγματική αγάπη για το φαγητό. Και αυτό είναι το σημαντικό, οι αστοχίες - αν υπάρχει καλή θέληση - διορθώνονται... Εγώ, εννοείται, ότι θα επιστρέψω γιατί έχω ανοιχτούς λογαριασμούς με τον υπόλοιπο κατάλογο.

Υ. Γ1. Το φαγητό, αν και ανατολίτικο, δεν κάθισε βαρύ στο υπερευαίσθητο στομάχι μου.

Υ. Γ2. Νομίζω ότι το είχα γράψει και για την Μικρά Ασία, το γράφω και εδώ... Θεωρώ ότι στην νοοτροπία ενός ανατολίτικου εστιατορίου ταιριάζει ένα μικρό καλοσώρισμα που θα ξεκινήσει την μύηση του επισκέπτη στην κουζίνα τους... Μπορεί, όμως, και να κάνω λάθος...


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

13 Ιούλ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Η ανατολίτικη κουζίνα και ζαχαροπλαστική, εν γένει, είναι από τις πολύ πολύ αγαπημένες μου... Το Anadolu από την στιγμή που ξεκίνησαν οι πολύ ενδιαφέρουσες και λαχταριστές κριτικές των φίλων του Ask4food ήταν στα υποψήφια μαγαζιά για δοκιμή... Πριν προλάβω, όμως, να το επισκεφθώ με πρόλαβε ο Σελίμ, ο οποίος πήγε στο Masterchef και έγινε όλο αυτό το μπαμ γύρω από τον ίδιο και το μαγαζί του... Όσο, λοιπόν, και αν ήθελα να το δοκιμάσω, περίμενα να περάσει το πρώτο διάστημα και να καταλαγιάσουν τα πράγματα... Μια πρόσφατη, όμως, κριτική της Taurina87 το ξαναέβαλε στον χάρτη των προσεχώς...

Η ευκαιρία δόθηκε μετά από επίσκεψη με την κολλητή στο κέντρο και αναζήτηση εστιατορίου όταν τα στομάχια άρχισαν να διαμαρτύρονται... Η πρώτη μας επιλογή ήταν το Μικρά Ασία στο Παγκράτι αλλά δυστυχώς μάθαμε ότι έκλεισε (μεγάλη έκπληξη και στεναχώρια έζησα εκείνη την στιγμή), οπότε λέω Ιούλιος, ο περισσότερος κόσμος την έχει κάνει για διακοπές και όσοι έχουν μείνει θα έχουν κατηφορίσει προς θάλασσα, μήπως να το προσπαθούσαμε; Και το προσπαθήσαμε και καταφέραμε να καβατζάρουμε ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα τραπέζια στην πλευρά του πάρκου. Καταφθάνουμε, λοιπόν, λίγο μετά τις 9:30 λίγο αγχωμένες μιας και δεν γνωρίζαμε τον χώρο καθόλου και σε συνάρτηση με τη ζέστη, πιστεύαμε ότι θα καιγόμασταν τρώγοντας τα καυτερά της ανατολίτικης κουζίνας στο καυτό Αθηναϊκό κέντρο... Ευτυχώς, όμως, το πάρκο δίνει μια ανάσα δροσιάς στην περιοχή και ήμασταν δροσερά σε όλη τη διάρκεια της παραμονής μας εκεί, ενώ σε συνδυασμό με την ελάχιστη κίνηση στο δρομάκι, το μυαλό μας ξέφυγε τελείως από την πόλη (αχ βρε Αθήνα πόσες τέτοιες γωνιές έχεις που πρέπει να εξερευνήσουμε)...

Ο σερβιτόρος που μας οδήγησε στο τραπέζι μας και μας περιποιήθηκε καθόλη τη διάρκεια της βραδιάς ήταν άψογος εξυπηρετητής και πάντα με το χαμόγελο στο στόμα, ενώ γλυκύτατη ήταν και η βοηθητική κοπέλα που ήρθε κάποιες φορές για νερό κλπ. Για τον χώρο μέσα δεν μπορώ να πω πολλά γιατί δεν τον είδα από κοντά αλλά όσο είδα μου φάνηκε απλοϊκός χωρίς να με ενοχλεί. Τόσο το πεζοδρόμιο με την τέντα έξω από το μαγαζί, όσο και τα τραπέζια απέναντι στο πάρκο γέμισαν στη διάρκεια της βραδιάς και όλη έδειχναν να απολαμβάνουν πραγματικά το φαγητό τους.

Τώρα όσον αφορά το φαγητό, πριν προχωρήσω σε ανάλυση του, θα πω δύο λέξεις που, πιστεύω, ότι το αντιπροσωπεύουν: Νόστιμο και διαφορετικό... Διαφορετικό ακόμα και από άλλα ανατολίτικα εστιατόρια, όχι στα κλασικά τους πιάτα αλλά είχε πολλά που δεν τα έχω βρει αλλού στον - πραγματικά- τεράστιο κατάλογο. Επειδή ονομασίες δεν θυμάμαι και δεν κατάφερα να βρω και on line κατάλογο, θα σας περιγράψω όσο καλύτερα μπορώ τα πιάτα που πήραμε:

Από τα κρύα ορεκτικά:

1ον. Ένα πιάτο κοτόπουλο ζυμωμένο με καρύδι και κάποια άλλα υλικά (ίσως και ταχίνι), το οποίο ήταν πραγματικά ιδιαίτερο... Ήταν σαν αλοιφή, όταν το δοκίμαζες σου φαινόταν λίγο φλατ αλλά σου άφηνε ωραία επίγευση στο τέλος.

2ον. Ένα πιάτο με πιπεριές που όπως ανέφερε ο κατάλογος είχαν τηγανιστεί και τριφτεί μαζί με κάποια μυρωδικά και τυρί. Πικάντικο πιάτο, μερακλίδικο.

3ον. Ένα πιάτο με λωρίδες κολοκυθιού (νομίζω είχαν πρώτα τηγανιστεί και μετά μαριναριστεί ή κάπως έτσι) με κουκουνάρι και μυρωδικά, το οποίο για μένα ήταν από τα πιο νόστιμα πιάτα που έχω δοκιμάσει και το έφαγα σχεδόν μόνη μου.

Κύρια πιάτα: Ένα πιάτο με ένα τεράστιο μπιφτέκι στρογγυλό μέσα σε φύλλο Βηρυτού με κόκκινη σάλτσα και γιαούρτι (ίσως μια παραλλαγή του μπεϊντί κεμπάπ της Μικρά Ασίας). Πολύ πολύ νόστιμο μπιφτέκι και ένα φύλλο που κριτσανούσε τόσο ωραία όση ώρα και αν έμεινε στο τραπέζι.

Επιδόρπιο: Φυσικά κιουνεφέ... Το πολυαγαπημένο μου... Ο Σελίμ δεν το φτιάχνει τόσο πολύ κοντά στη δική μου γεύση. Όχι δεν είναι κακό, αλλά νιώθεις τόσο έντονα το μαστιχωτό τυρί σαν να είναι κάποιο πρώτο πιάτο, για να αναδειχθεί -πιστεύω- ότι ήθελε λίγο σιρόπι παραπάνω...

Δυστυχώς, δεν θυμάμαι ακριβώς ούτε τις τιμές μιας και έχασα την απόδειξη (δόθηκε κανονικά). Πάντως, τα πρώτα μας ήταν από 4,5 έως 5,5 ευρώ, το κυρίως είτε 8,5 είτε 9 ευρώ και το κιουνεφέ 6,5 ευρώ (αυτό το θυμάμαι). Μαζί πήραμε και 1/2 λίτρο κόκκινο ημίγλυκο (μάλλον 4,5 ευρώ), το οποίο ήταν υπερβολικά ζεστό (μας είπε βέβαια ο σερβιτόρος ότι μόλις το είχε φέρει ο προμηθευτής) και δεν πήγαινε κάτω αλλά δώσαμε την κανάτα και την έβαλαν λίγη ώρα στο ψυγείο μέχρι να έρθει το φαγητό και μετά ήταν οκ.

Προς το τέλος της βραδιάς, βγήκε από την κουζίνα και ο Σελίμ, ο οποίος πέρασε από όλα τα τραπέζια για να ρωτήσει με πραγματικό ενδιαφέρον αν μας άρεσε το φαγητό. Μια πολύ γλυκιά κίνηση, χωρίς καθόλου τουπέ, που διαβάζοντας τις κριτικές προ ΜC διαπιστώνω ότι γίνονταν ούτως ή άλλως άρα δεν γίνεται χάριν αναγνωρισιμότητας.

Εν κατακλείδι, επειδή ο κατάλογος του Anadolu είναι πολύ μεγάλος μπορεί να υπάρξουν και κάποιες αστοχίες... Πάντως, αυτό που φαίνεται είναι ότι αυτό που κάνουν, το κάνουν με πραγματική αγάπη για το φαγητό. Και αυτό είναι το σημαντικό, οι αστοχίες - αν υπάρχει καλή θέληση - διορθώνονται... Εγώ, εννοείται, ότι θα επιστρέψω γιατί έχω ανοιχτούς λογαριασμούς με τον υπόλοιπο κατάλογο.

Υ. Γ1. Το φαγητό, αν και ανατολίτικο, δεν κάθισε βαρύ στο υπερευαίσθητο στομάχι μου.

Υ. Γ2. Νομίζω ότι το είχα γράψει και για την Μικρά Ασία, το γράφω και εδώ... Θεωρώ ότι στην νοοτροπία ενός ανατολίτικου εστιατορίου ταιριάζει ένα μικρό καλοσώρισμα που θα ξεκινήσει την μύηση του επισκέπτη στην κουζίνα τους... Μπορεί, όμως, και να κάνω λάθος...


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

nemo

Δευτέρα 24 Ιουνίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

-

Η ανατολίτικη κουζίνα και ζαχαροπλαστική, εν γένει, είναι από τις πολύ πολύ αγαπημένες μου... Το Anadolu από την στιγμή που ξεκίνησαν οι πολύ ενδιαφέρουσες και λαχταριστές κριτικές των φίλων του Ask4food ήταν στα υποψήφια μαγαζιά για δοκιμή... Πριν προλάβω, όμως, να το επισκεφθώ με πρόλαβε ο Σελίμ, ο οποίος πήγε στο Masterchef και έγινε όλο αυτό το μπαμ γύρω από τον ίδιο και το μαγαζί του... Όσο, λοιπόν, και αν ήθελα να το δοκιμάσω, περίμενα να περάσει το πρώτο διάστημα και να καταλαγιάσουν τα πράγματα... Μια πρόσφατη, όμως, κριτική της Taurina87 το ξαναέβαλε στον χάρτη των προσεχώς...

Η ευκαιρία δόθηκε μετά από επίσκεψη με την κολλητή στο κέντρο και αναζήτηση εστιατορίου όταν τα στομάχια άρχισαν να διαμαρτύρονται... Η πρώτη μας επιλογή ήταν το Μικρά Ασία στο Παγκράτι αλλά δυστυχώς μάθαμε ότι έκλεισε (μεγάλη έκπληξη και στεναχώρια έζησα εκείνη την στιγμή), οπότε λέω Ιούλιος, ο περισσότερος κόσμος την έχει κάνει για διακοπές και όσοι έχουν μείνει θα έχουν κατηφορίσει προς θάλασσα, μήπως να το προσπαθούσαμε; Και το προσπαθήσαμε και καταφέραμε να καβατζάρουμε ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα τραπέζια στην πλευρά του πάρκου. Καταφθάνουμε, λοιπόν, λίγο μετά τις 9:30 λίγο αγχωμένες μιας και δεν γνωρίζαμε τον χώρο καθόλου και σε συνάρτηση με τη ζέστη, πιστεύαμε ότι θα καιγόμασταν τρώγοντας τα καυτερά της ανατολίτικης κουζίνας στο καυτό Αθηναϊκό κέντρο... Ευτυχώς, όμως, το πάρκο δίνει μια ανάσα δροσιάς στην περιοχή και ήμασταν δροσερά σε όλη τη διάρκεια της παραμονής μας εκεί, ενώ σε συνδυασμό με την ελάχιστη κίνηση στο δρομάκι, το μυαλό μας ξέφυγε τελείως από την πόλη (αχ βρε Αθήνα πόσες τέτοιες γωνιές έχεις που πρέπει να εξερευνήσουμε)...

Ο σερβιτόρος που μας οδήγησε στο τραπέζι μας και μας περιποιήθηκε καθόλη τη διάρκεια της βραδιάς ήταν άψογος εξυπηρετητής και πάντα με το χαμόγελο στο στόμα, ενώ γλυκύτατη ήταν και η βοηθητική κοπέλα που ήρθε κάποιες φορές για νερό κλπ. Για τον χώρο μέσα δεν μπορώ να πω πολλά γιατί δεν τον είδα από κοντά αλλά όσο είδα μου φάνηκε απλοϊκός χωρίς να με ενοχλεί. Τόσο το πεζοδρόμιο με την τέντα έξω από το μαγαζί, όσο και τα τραπέζια απέναντι στο πάρκο γέμισαν στη διάρκεια της βραδιάς και όλη έδειχναν να απολαμβάνουν πραγματικά το φαγητό τους.

Τώρα όσον αφορά το φαγητό, πριν προχωρήσω σε ανάλυση του, θα πω δύο λέξεις που, πιστεύω, ότι το αντιπροσωπεύουν: Νόστιμο και διαφορετικό... Διαφορετικό ακόμα και από άλλα ανατολίτικα εστιατόρια, όχι στα κλασικά τους πιάτα αλλά είχε πολλά που δεν τα έχω βρει αλλού στον - πραγματικά- τεράστιο κατάλογο. Επειδή ονομασίες δεν θυμάμαι και δεν κατάφερα να βρω και on line κατάλογο, θα σας περιγράψω όσο καλύτερα μπορώ τα πιάτα που πήραμε:

Από τα κρύα ορεκτικά:

1ον. Ένα πιάτο κοτόπουλο ζυμωμένο με καρύδι και κάποια άλλα υλικά (ίσως και ταχίνι), το οποίο ήταν πραγματικά ιδιαίτερο... Ήταν σαν αλοιφή, όταν το δοκίμαζες σου φαινόταν λίγο φλατ αλλά σου άφηνε ωραία επίγευση στο τέλος.

2ον. Ένα πιάτο με πιπεριές που όπως ανέφερε ο κατάλογος είχαν τηγανιστεί και τριφτεί μαζί με κάποια μυρωδικά και τυρί. Πικάντικο πιάτο, μερακλίδικο.

3ον. Ένα πιάτο με λωρίδες κολοκυθιού (νομίζω είχαν πρώτα τηγανιστεί και μετά μαριναριστεί ή κάπως έτσι) με κουκουνάρι και μυρωδικά, το οποίο για μένα ήταν από τα πιο νόστιμα πιάτα που έχω δοκιμάσει και το έφαγα σχεδόν μόνη μου.

Κύρια πιάτα: Ένα πιάτο με ένα τεράστιο μπιφτέκι στρογγυλό μέσα σε φύλλο Βηρυτού με κόκκινη σάλτσα και γιαούρτι (ίσως μια παραλλαγή του μπεϊντί κεμπάπ της Μικρά Ασίας). Πολύ πολύ νόστιμο μπιφτέκι και ένα φύλλο που κριτσανούσε τόσο ωραία όση ώρα και αν έμεινε στο τραπέζι.

Επιδόρπιο: Φυσικά κιουνεφέ... Το πολυαγαπημένο μου... Ο Σελίμ δεν το φτιάχνει τόσο πολύ κοντά στη δική μου γεύση. Όχι δεν είναι κακό, αλλά νιώθεις τόσο έντονα το μαστιχωτό τυρί σαν να είναι κάποιο πρώτο πιάτο, για να αναδειχθεί -πιστεύω- ότι ήθελε λίγο σιρόπι παραπάνω...

Δυστυχώς, δεν θυμάμαι ακριβώς ούτε τις τιμές μιας και έχασα την απόδειξη (δόθηκε κανονικά). Πάντως, τα πρώτα μας ήταν από 4,5 έως 5,5 ευρώ, το κυρίως είτε 8,5 είτε 9 ευρώ και το κιουνεφέ 6,5 ευρώ (αυτό το θυμάμαι). Μαζί πήραμε και 1/2 λίτρο κόκκινο ημίγλυκο (μάλλον 4,5 ευρώ), το οποίο ήταν υπερβολικά ζεστό (μας είπε βέβαια ο σερβιτόρος ότι μόλις το είχε φέρει ο προμηθευτής) και δεν πήγαινε κάτω αλλά δώσαμε την κανάτα και την έβαλαν λίγη ώρα στο ψυγείο μέχρι να έρθει το φαγητό και μετά ήταν οκ.

Προς το τέλος της βραδιάς, βγήκε από την κουζίνα και ο Σελίμ, ο οποίος πέρασε από όλα τα τραπέζια για να ρωτήσει με πραγματικό ενδιαφέρον αν μας άρεσε το φαγητό. Μια πολύ γλυκιά κίνηση, χωρίς καθόλου τουπέ, που διαβάζοντας τις κριτικές προ ΜC διαπιστώνω ότι γίνονταν ούτως ή άλλως άρα δεν γίνεται χάριν αναγνωρισιμότητας.

Εν κατακλείδι, επειδή ο κατάλογος του Anadolu είναι πολύ μεγάλος μπορεί να υπάρξουν και κάποιες αστοχίες... Πάντως, αυτό που φαίνεται είναι ότι αυτό που κάνουν, το κάνουν με πραγματική αγάπη για το φαγητό. Και αυτό είναι το σημαντικό, οι αστοχίες - αν υπάρχει καλή θέληση - διορθώνονται... Εγώ, εννοείται, ότι θα επιστρέψω γιατί έχω ανοιχτούς λογαριασμούς με τον υπόλοιπο κατάλογο.

Υ. Γ1. Το φαγητό, αν και ανατολίτικο, δεν κάθισε βαρύ στο υπερευαίσθητο στομάχι μου.

Υ. Γ2. Νομίζω ότι το είχα γράψει και για την Μικρά Ασία, το γράφω και εδώ... Θεωρώ ότι στην νοοτροπία ενός ανατολίτικου εστιατορίου ταιριάζει ένα μικρό καλοσώρισμα που θα ξεκινήσει την μύηση του επισκέπτη στην κουζίνα τους... Μπορεί, όμως, και να κάνω λάθος...


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.