Loader

16 Ιούλ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
26-36

Και ρωτώ το λαυράκι κοιτώντας το στα μάτια, “ζαχαροπλάστης ήταν ο πατέρας σου?” και μου γνέφει, “ναι”.

Έτσι εξηγείται, λέω.

Διότι δεν γίνεται να έχω μπει σε ψαροταβέρνα και να νιώθω πως είμαι σε πατισερί. Δεν γίνεται να τρώω πράγματα που τα λούζω με λεμόνι και να μου μοιάζουν, στο πόσο πολύ θέλω να τα καταβροχθίσω, με το αγαπημένο μου bueno. Απλώς δεν γίνεται.

Αλλά, για μισό λεπτό. Ένα ένα.

Καταρχάς, πράγματι, το Ταξιδεύοντας στα Βόρεια, σαν χώρος, είναι πιο φρέσκο, πιο σύγχρονο, πιο φωτισμένο, πιο άνετο. Όμως αυτό, εδώ, το Ταξιδεύοντας, στα Δυτικά, έχει περισσότερη ψυχή, περισσότερο μεράκι. Και κερδίζει τη μάχη της εμφάνισης. Ναι, είναι πιο ταβερνέ, πιο μπασκλάς, πιο παλιό. Όμως σε ταξιδεύει κυριολεκτικά. Σε ταξιδεύει με τους μπλε τοίχους, σε ταξιδεύει με το δίχτυ και τα βοτσαλάκια στο ταβάνι, σε ταξιδεύει με τη γοργόνα στον τοίχο, σε ταξιδεύει με όλα.

Για την εξυπηρέτηση του επιβατηγού δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά. Στην κακή τους μέρα (άνθρωποι είναι έχουν και τέτοιες) θα είναι καλή, στην τυπική τους μέρα θα είναι, απλά, ασυναγώνιστη.

Το μενού του Ταξιδεύοντας είναι, γενικότερα, ενοχλητικά εκτενές. Ενοχλητικά, καθώς είναι αδύνατον να τα δοκιμάσεις όλα χωρίς να κοπιάσεις πραγματικά. 113 διαφορετικά πιάτα. Σου βγάζω και τα 12 που είχαν παυλίτσα στην τιμή. Μένουν 101. Και όταν πρόκειται για 101 γλυκίσματα, σε χαλάει να μην μπορείς να τα δοκιμάσεις όλα.

- Γλυκίσματα είπες, δηλαδή?

Το γεύμα, ξεκινάει με ψωμί (λέγε με και παντεσπάνι), άσπρο και μαύρο, ψημένο, με λαδορίγανη σε σωστή ποσότητα, όχι με το σταγονόμετρο όπως αλλού.

Στη συνέχεια έρχεται γλυκό του κουταλιού για να σου ανοίξει την όρεξη. Η Ντομάτα Ταξιδεύοντας (6,8€). Φταίει η κάπαρη ή μήπως το χονδρό αλάτι? Ότι και να φταίει, αυτή η ντομάτα είναι γλύκισμα και δεν θες να τελειώσει. Είναι η πιο απλή σαλάτα του κόσμου και ίσως είναι, ταυτόχρονα, η πιο αγαπημένη.

Προσπερνούμε βιαστικά όλα τα ενδιάμεσα, συμπαθητικά, πιατάκια. Είναι καλοφτιαγμένα και νόστιμα, αλλά στο ζαχαροπλαστείο πας για πάστα και όχι για τυρόπιτα. Γι’ αυτό, καλή η πλιγουροσαλάτα, καλή η μους ταραμά ή η κλασσική ταραμοσαλάτα, πολύ καλές, τολμώ να πω, αλλά πάμε στο βαρύ πυροβολικό. Τα θαλασσινοψαρικά.

• Το υπέρτατο γλυκό στο Ταξιδεύοντας είναι το Καπνιστό Σκουμπρί (9,5€). Γι’ αυτό του βάζω τελίτσα. Για να μην διανοηθείς να μην το πάρεις. Όσοι το έχουν δοκιμάσει το προσκυνούν. Ίσως ακούγομαι λίγο υπερβολικός, αλλά όχι, δεν είμαι. Είναι το καλύτερο σκουμπρί.

• Το υπέρτατο γλυκό στο Ταξιδεύοντας είναι η Γαριδόψιχα (9,9€). Τρυφερή σαν τσουρέκι Τερκενλής, με συνοδεία βουτύρου Κερκύρης και γευστικότατης μαγιοσός για να βουτάς όπου θέλεις. Κάθε μπουκιά κι ένα ταξίδι. Μας κακομαθαίνετε κύριε Πρέσβη.

Δεν μπέρδεψα τα “υπέρτατα”. Απλώς έχουμε ισοπαλία μεταξύ των 2 παραπάνω.

Κάπου εδώ έχει τελειώσει η υποχρεωτική παραγγελία σου στο Ταξιδεύοντας. Αφού αντλήσεις απίστευτη ικανοποίηση από τα παραπάνω τρία πιάτα, μπορείς να επιλέξεις και ότι άλλο θες για να δοκιμάσεις τέλειες εκτελέσεις, τέλειων θαλασσοϋλικών. Κάποιες θα σε τρελάνουν, άλλες θα σου φανούν απλώς καλές. Καμία δεν θα σε χαλάσει.

Ανάμεσα στα Καπνιστά (7,2€) και τα Αχνιστά (7,9€) μύδια, προτίμησε τα πρώτα, καθώς τα αχνιστά παραείναι αλμυρά από τη φύση τους (χωρίς πρόσθετο αλάτι).

Ανάμεσα στην Γαριδομακαρονάδα (11€) και τη Στρειδομακαρονάδα (8,5€), προτίμησε τη δεύτερη. Δείχνει πιο “ουδέτερη” χρωματικά, όμως βγάζει μια υπέροχη σκορδάτη αίσθηση, πολύ ξεχωριστή και ιδιαίτερη, αξίζει τη δοκιμή.

Τη δοκιμή αξίζει, επίσης, το Λαυράκι με μουστάρδα (15€). Πολλές μικρές μπουκιές από, φρεσκότατο, φιλέτο βουτηγμένες σε μπόλικη πικάντικη σάλτσα. Μιαμ.

Αντίστοιχα, κάτι πρέπει να δοκιμάσεις και από χταπόδι. Είτε αυτό είναι το Ψητό, είτε το Βραστό, είτε το Σαγανάκι, είτε εκείνο του Νώντα. Δεν τα έχω δοκιμάσει ακόμη όλα, το ομολογώ, όμως οι οιωνοί δείχνουν ότι όλα είναι απίθανα στο είδος τους.

Στο τέλος και αφού χορτάσεις, με το παραπάνω, με τα παραπάνω, τότε έρχεται κι άλλο γλυκό. Κανονικό αυτή τη φορά. Κέρασμα φυσικά. Μπορεί να είναι χαλβάς, μπορεί πορτοκαλόπιτα, μπορεί cheesecake, μπορεί γιαούρτι με γλυκό του κουταλιού, μπορεί εκμέκ, μπορεί κάτι άλλο. Μπορεί δύο τρία από αυτά, μπορεί όλα μαζί. Υπέροχα ή έστω πολύ ευχάριστα.

Και μετά έχει κι άλλο γλυκό. Κρασί γλυκό. Υπέροχο κι αυτό.

Κατόπιν έρχεται ο λογαριασμός. Κι άλλο γλυκό. Αυτά τα 25-30€ που δίνεις στο Ταξιδεύοντας, για να φύγεις χορτάτος και ευτυχισμένος, είναι από τα πιο γλυκά της αγοράς.

Αν σου αρέσει η παράδοση στα θαλασσινά, στο Ταξιδεύοντας θα τη βρεις στην τέλεια εκδοχή της. Αν πάλι βαριέσαι εύκολα και είσαι γκουρμεδιάρης σαν κι εμένα, και πάλι θα το απολαύσεις, γιατί τέτοιες υφές και τέτοιο μαγείρεμα δεν κάνει, σχεδόν, κανείς άλλος στο ψάρι, σε αυτά τα λεφτά, στην Αθήνα.

Και κλείνω την κριτική για αυτό το ζαχαροπλαστείο με μια προσωπική οπτική-τοποθέτηση:

Πριν 5 χρόνια αν μου έλεγες να διαλέξω ανάμεσα σε μια τέλεια ψαροταβέρνα και σε ένα καλό μπριζολάδικο θα γελούσα που μου έκανες τέτοια ερώτηση. Τώρα, αν με βάλεις να διαλέξω ανάμεσα στο Ταξιδεύοντας και το μπριζολάδικο, πάλι θα γελάσω, αλλά η απάντηση θα είναι άλλη.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

16 Ιούλ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
26-36

Και ρωτώ το λαυράκι κοιτώντας το στα μάτια, “ζαχαροπλάστης ήταν ο πατέρας σου?” και μου γνέφει, “ναι”.

Έτσι εξηγείται, λέω.

Διότι δεν γίνεται να έχω μπει σε ψαροταβέρνα και να νιώθω πως είμαι σε πατισερί. Δεν γίνεται να τρώω πράγματα που τα λούζω με λεμόνι και να μου μοιάζουν, στο πόσο πολύ θέλω να τα καταβροχθίσω, με το αγαπημένο μου bueno. Απλώς δεν γίνεται.

Αλλά, για μισό λεπτό. Ένα ένα.

Καταρχάς, πράγματι, το Ταξιδεύοντας στα Βόρεια, σαν χώρος, είναι πιο φρέσκο, πιο σύγχρονο, πιο φωτισμένο, πιο άνετο. Όμως αυτό, εδώ, το Ταξιδεύοντας, στα Δυτικά, έχει περισσότερη ψυχή, περισσότερο μεράκι. Και κερδίζει τη μάχη της εμφάνισης. Ναι, είναι πιο ταβερνέ, πιο μπασκλάς, πιο παλιό. Όμως σε ταξιδεύει κυριολεκτικά. Σε ταξιδεύει με τους μπλε τοίχους, σε ταξιδεύει με το δίχτυ και τα βοτσαλάκια στο ταβάνι, σε ταξιδεύει με τη γοργόνα στον τοίχο, σε ταξιδεύει με όλα.

Για την εξυπηρέτηση του επιβατηγού δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά. Στην κακή τους μέρα (άνθρωποι είναι έχουν και τέτοιες) θα είναι καλή, στην τυπική τους μέρα θα είναι, απλά, ασυναγώνιστη.

Το μενού του Ταξιδεύοντας είναι, γενικότερα, ενοχλητικά εκτενές. Ενοχλητικά, καθώς είναι αδύνατον να τα δοκιμάσεις όλα χωρίς να κοπιάσεις πραγματικά. 113 διαφορετικά πιάτα. Σου βγάζω και τα 12 που είχαν παυλίτσα στην τιμή. Μένουν 101. Και όταν πρόκειται για 101 γλυκίσματα, σε χαλάει να μην μπορείς να τα δοκιμάσεις όλα.

- Γλυκίσματα είπες, δηλαδή?

Το γεύμα, ξεκινάει με ψωμί (λέγε με και παντεσπάνι), άσπρο και μαύρο, ψημένο, με λαδορίγανη σε σωστή ποσότητα, όχι με το σταγονόμετρο όπως αλλού.

Στη συνέχεια έρχεται γλυκό του κουταλιού για να σου ανοίξει την όρεξη. Η Ντομάτα Ταξιδεύοντας (6,8€). Φταίει η κάπαρη ή μήπως το χονδρό αλάτι? Ότι και να φταίει, αυτή η ντομάτα είναι γλύκισμα και δεν θες να τελειώσει. Είναι η πιο απλή σαλάτα του κόσμου και ίσως είναι, ταυτόχρονα, η πιο αγαπημένη.

Προσπερνούμε βιαστικά όλα τα ενδιάμεσα, συμπαθητικά, πιατάκια. Είναι καλοφτιαγμένα και νόστιμα, αλλά στο ζαχαροπλαστείο πας για πάστα και όχι για τυρόπιτα. Γι’ αυτό, καλή η πλιγουροσαλάτα, καλή η μους ταραμά ή η κλασσική ταραμοσαλάτα, πολύ καλές, τολμώ να πω, αλλά πάμε στο βαρύ πυροβολικό. Τα θαλασσινοψαρικά.

• Το υπέρτατο γλυκό στο Ταξιδεύοντας είναι το Καπνιστό Σκουμπρί (9,5€). Γι’ αυτό του βάζω τελίτσα. Για να μην διανοηθείς να μην το πάρεις. Όσοι το έχουν δοκιμάσει το προσκυνούν. Ίσως ακούγομαι λίγο υπερβολικός, αλλά όχι, δεν είμαι. Είναι το καλύτερο σκουμπρί.

• Το υπέρτατο γλυκό στο Ταξιδεύοντας είναι η Γαριδόψιχα (9,9€). Τρυφερή σαν τσουρέκι Τερκενλής, με συνοδεία βουτύρου Κερκύρης και γευστικότατης μαγιοσός για να βουτάς όπου θέλεις. Κάθε μπουκιά κι ένα ταξίδι. Μας κακομαθαίνετε κύριε Πρέσβη.

Δεν μπέρδεψα τα “υπέρτατα”. Απλώς έχουμε ισοπαλία μεταξύ των 2 παραπάνω.

Κάπου εδώ έχει τελειώσει η υποχρεωτική παραγγελία σου στο Ταξιδεύοντας. Αφού αντλήσεις απίστευτη ικανοποίηση από τα παραπάνω τρία πιάτα, μπορείς να επιλέξεις και ότι άλλο θες για να δοκιμάσεις τέλειες εκτελέσεις, τέλειων θαλασσοϋλικών. Κάποιες θα σε τρελάνουν, άλλες θα σου φανούν απλώς καλές. Καμία δεν θα σε χαλάσει.

Ανάμεσα στα Καπνιστά (7,2€) και τα Αχνιστά (7,9€) μύδια, προτίμησε τα πρώτα, καθώς τα αχνιστά παραείναι αλμυρά από τη φύση τους (χωρίς πρόσθετο αλάτι).

Ανάμεσα στην Γαριδομακαρονάδα (11€) και τη Στρειδομακαρονάδα (8,5€), προτίμησε τη δεύτερη. Δείχνει πιο “ουδέτερη” χρωματικά, όμως βγάζει μια υπέροχη σκορδάτη αίσθηση, πολύ ξεχωριστή και ιδιαίτερη, αξίζει τη δοκιμή.

Τη δοκιμή αξίζει, επίσης, το Λαυράκι με μουστάρδα (15€). Πολλές μικρές μπουκιές από, φρεσκότατο, φιλέτο βουτηγμένες σε μπόλικη πικάντικη σάλτσα. Μιαμ.

Αντίστοιχα, κάτι πρέπει να δοκιμάσεις και από χταπόδι. Είτε αυτό είναι το Ψητό, είτε το Βραστό, είτε το Σαγανάκι, είτε εκείνο του Νώντα. Δεν τα έχω δοκιμάσει ακόμη όλα, το ομολογώ, όμως οι οιωνοί δείχνουν ότι όλα είναι απίθανα στο είδος τους.

Στο τέλος και αφού χορτάσεις, με το παραπάνω, με τα παραπάνω, τότε έρχεται κι άλλο γλυκό. Κανονικό αυτή τη φορά. Κέρασμα φυσικά. Μπορεί να είναι χαλβάς, μπορεί πορτοκαλόπιτα, μπορεί cheesecake, μπορεί γιαούρτι με γλυκό του κουταλιού, μπορεί εκμέκ, μπορεί κάτι άλλο. Μπορεί δύο τρία από αυτά, μπορεί όλα μαζί. Υπέροχα ή έστω πολύ ευχάριστα.

Και μετά έχει κι άλλο γλυκό. Κρασί γλυκό. Υπέροχο κι αυτό.

Κατόπιν έρχεται ο λογαριασμός. Κι άλλο γλυκό. Αυτά τα 25-30€ που δίνεις στο Ταξιδεύοντας, για να φύγεις χορτάτος και ευτυχισμένος, είναι από τα πιο γλυκά της αγοράς.

Αν σου αρέσει η παράδοση στα θαλασσινά, στο Ταξιδεύοντας θα τη βρεις στην τέλεια εκδοχή της. Αν πάλι βαριέσαι εύκολα και είσαι γκουρμεδιάρης σαν κι εμένα, και πάλι θα το απολαύσεις, γιατί τέτοιες υφές και τέτοιο μαγείρεμα δεν κάνει, σχεδόν, κανείς άλλος στο ψάρι, σε αυτά τα λεφτά, στην Αθήνα.

Και κλείνω την κριτική για αυτό το ζαχαροπλαστείο με μια προσωπική οπτική-τοποθέτηση:

Πριν 5 χρόνια αν μου έλεγες να διαλέξω ανάμεσα σε μια τέλεια ψαροταβέρνα και σε ένα καλό μπριζολάδικο θα γελούσα που μου έκανες τέτοια ερώτηση. Τώρα, αν με βάλεις να διαλέξω ανάμεσα στο Ταξιδεύοντας και το μπριζολάδικο, πάλι θα γελάσω, αλλά η απάντηση θα είναι άλλη.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

Vaggg

Τετάρτη 23 Ιανουαρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

€ / Άτομο

26-36

Και ρωτώ το λαυράκι κοιτώντας το στα μάτια, “ζαχαροπλάστης ήταν ο πατέρας σου?” και μου γνέφει, “ναι”.

Έτσι εξηγείται, λέω.

Διότι δεν γίνεται να έχω μπει σε ψαροταβέρνα και να νιώθω πως είμαι σε πατισερί. Δεν γίνεται να τρώω πράγματα που τα λούζω με λεμόνι και να μου μοιάζουν, στο πόσο πολύ θέλω να τα καταβροχθίσω, με το αγαπημένο μου bueno. Απλώς δεν γίνεται.

Αλλά, για μισό λεπτό. Ένα ένα.

Καταρχάς, πράγματι, το Ταξιδεύοντας στα Βόρεια, σαν χώρος, είναι πιο φρέσκο, πιο σύγχρονο, πιο φωτισμένο, πιο άνετο. Όμως αυτό, εδώ, το Ταξιδεύοντας, στα Δυτικά, έχει περισσότερη ψυχή, περισσότερο μεράκι. Και κερδίζει τη μάχη της εμφάνισης. Ναι, είναι πιο ταβερνέ, πιο μπασκλάς, πιο παλιό. Όμως σε ταξιδεύει κυριολεκτικά. Σε ταξιδεύει με τους μπλε τοίχους, σε ταξιδεύει με το δίχτυ και τα βοτσαλάκια στο ταβάνι, σε ταξιδεύει με τη γοργόνα στον τοίχο, σε ταξιδεύει με όλα.

Για την εξυπηρέτηση του επιβατηγού δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά. Στην κακή τους μέρα (άνθρωποι είναι έχουν και τέτοιες) θα είναι καλή, στην τυπική τους μέρα θα είναι, απλά, ασυναγώνιστη.

Το μενού του Ταξιδεύοντας είναι, γενικότερα, ενοχλητικά εκτενές. Ενοχλητικά, καθώς είναι αδύνατον να τα δοκιμάσεις όλα χωρίς να κοπιάσεις πραγματικά. 113 διαφορετικά πιάτα. Σου βγάζω και τα 12 που είχαν παυλίτσα στην τιμή. Μένουν 101. Και όταν πρόκειται για 101 γλυκίσματα, σε χαλάει να μην μπορείς να τα δοκιμάσεις όλα.

- Γλυκίσματα είπες, δηλαδή?

Το γεύμα, ξεκινάει με ψωμί (λέγε με και παντεσπάνι), άσπρο και μαύρο, ψημένο, με λαδορίγανη σε σωστή ποσότητα, όχι με το σταγονόμετρο όπως αλλού.

Στη συνέχεια έρχεται γλυκό του κουταλιού για να σου ανοίξει την όρεξη. Η Ντομάτα Ταξιδεύοντας (6,8€). Φταίει η κάπαρη ή μήπως το χονδρό αλάτι? Ότι και να φταίει, αυτή η ντομάτα είναι γλύκισμα και δεν θες να τελειώσει. Είναι η πιο απλή σαλάτα του κόσμου και ίσως είναι, ταυτόχρονα, η πιο αγαπημένη.

Προσπερνούμε βιαστικά όλα τα ενδιάμεσα, συμπαθητικά, πιατάκια. Είναι καλοφτιαγμένα και νόστιμα, αλλά στο ζαχαροπλαστείο πας για πάστα και όχι για τυρόπιτα. Γι’ αυτό, καλή η πλιγουροσαλάτα, καλή η μους ταραμά ή η κλασσική ταραμοσαλάτα, πολύ καλές, τολμώ να πω, αλλά πάμε στο βαρύ πυροβολικό. Τα θαλασσινοψαρικά.

• Το υπέρτατο γλυκό στο Ταξιδεύοντας είναι το Καπνιστό Σκουμπρί (9,5€). Γι’ αυτό του βάζω τελίτσα. Για να μην διανοηθείς να μην το πάρεις. Όσοι το έχουν δοκιμάσει το προσκυνούν. Ίσως ακούγομαι λίγο υπερβολικός, αλλά όχι, δεν είμαι. Είναι το καλύτερο σκουμπρί.

• Το υπέρτατο γλυκό στο Ταξιδεύοντας είναι η Γαριδόψιχα (9,9€). Τρυφερή σαν τσουρέκι Τερκενλής, με συνοδεία βουτύρου Κερκύρης και γευστικότατης μαγιοσός για να βουτάς όπου θέλεις. Κάθε μπουκιά κι ένα ταξίδι. Μας κακομαθαίνετε κύριε Πρέσβη.

Δεν μπέρδεψα τα “υπέρτατα”. Απλώς έχουμε ισοπαλία μεταξύ των 2 παραπάνω.

Κάπου εδώ έχει τελειώσει η υποχρεωτική παραγγελία σου στο Ταξιδεύοντας. Αφού αντλήσεις απίστευτη ικανοποίηση από τα παραπάνω τρία πιάτα, μπορείς να επιλέξεις και ότι άλλο θες για να δοκιμάσεις τέλειες εκτελέσεις, τέλειων θαλασσοϋλικών. Κάποιες θα σε τρελάνουν, άλλες θα σου φανούν απλώς καλές. Καμία δεν θα σε χαλάσει.

Ανάμεσα στα Καπνιστά (7,2€) και τα Αχνιστά (7,9€) μύδια, προτίμησε τα πρώτα, καθώς τα αχνιστά παραείναι αλμυρά από τη φύση τους (χωρίς πρόσθετο αλάτι).

Ανάμεσα στην Γαριδομακαρονάδα (11€) και τη Στρειδομακαρονάδα (8,5€), προτίμησε τη δεύτερη. Δείχνει πιο “ουδέτερη” χρωματικά, όμως βγάζει μια υπέροχη σκορδάτη αίσθηση, πολύ ξεχωριστή και ιδιαίτερη, αξίζει τη δοκιμή.

Τη δοκιμή αξίζει, επίσης, το Λαυράκι με μουστάρδα (15€). Πολλές μικρές μπουκιές από, φρεσκότατο, φιλέτο βουτηγμένες σε μπόλικη πικάντικη σάλτσα. Μιαμ.

Αντίστοιχα, κάτι πρέπει να δοκιμάσεις και από χταπόδι. Είτε αυτό είναι το Ψητό, είτε το Βραστό, είτε το Σαγανάκι, είτε εκείνο του Νώντα. Δεν τα έχω δοκιμάσει ακόμη όλα, το ομολογώ, όμως οι οιωνοί δείχνουν ότι όλα είναι απίθανα στο είδος τους.

Στο τέλος και αφού χορτάσεις, με το παραπάνω, με τα παραπάνω, τότε έρχεται κι άλλο γλυκό. Κανονικό αυτή τη φορά. Κέρασμα φυσικά. Μπορεί να είναι χαλβάς, μπορεί πορτοκαλόπιτα, μπορεί cheesecake, μπορεί γιαούρτι με γλυκό του κουταλιού, μπορεί εκμέκ, μπορεί κάτι άλλο. Μπορεί δύο τρία από αυτά, μπορεί όλα μαζί. Υπέροχα ή έστω πολύ ευχάριστα.

Και μετά έχει κι άλλο γλυκό. Κρασί γλυκό. Υπέροχο κι αυτό.

Κατόπιν έρχεται ο λογαριασμός. Κι άλλο γλυκό. Αυτά τα 25-30€ που δίνεις στο Ταξιδεύοντας, για να φύγεις χορτάτος και ευτυχισμένος, είναι από τα πιο γλυκά της αγοράς.

Αν σου αρέσει η παράδοση στα θαλασσινά, στο Ταξιδεύοντας θα τη βρεις στην τέλεια εκδοχή της. Αν πάλι βαριέσαι εύκολα και είσαι γκουρμεδιάρης σαν κι εμένα, και πάλι θα το απολαύσεις, γιατί τέτοιες υφές και τέτοιο μαγείρεμα δεν κάνει, σχεδόν, κανείς άλλος στο ψάρι, σε αυτά τα λεφτά, στην Αθήνα.

Και κλείνω την κριτική για αυτό το ζαχαροπλαστείο με μια προσωπική οπτική-τοποθέτηση:

Πριν 5 χρόνια αν μου έλεγες να διαλέξω ανάμεσα σε μια τέλεια ψαροταβέρνα και σε ένα καλό μπριζολάδικο θα γελούσα που μου έκανες τέτοια ερώτηση. Τώρα, αν με βάλεις να διαλέξω ανάμεσα στο Ταξιδεύοντας και το μπριζολάδικο, πάλι θα γελάσω, αλλά η απάντηση θα είναι άλλη.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.