Loader

09 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Τελευταία Κυριακή του Ιουνίου, το καλοκαίρι είχε ήδη δείξει τα δόντια του από νωρίς, να τα δείξω λίγο κι εγώ που δεν μου αρέσει καθόλου να βλέπω copy paste φράσεις δικών μου κριτικών σε ξένες κριτικές σε άλλο εκδοτικό οίκο;; Αγαπητή αναγνώστρια, μείνε στο δικό σου στυλ, με την αντιγραφή κανένας μαθητής δεν πρόκοψε ποτέ, το ξέρουμε όλες οι teachers αυτό.

Ραντεβού λοιπόν στο βροχερό κέντρο με τον μόνιμο - πλέον - κάτοικο Αθήνας αγαπητό ξάδερφο. Η βόλτα ανοίγει την όρεξη, όχι πως θέλουμε και υπερπροσπάθεια γι'αυτό, τα νέα θέλουν τραπέζι για να ειπωθούν, να'μαι πάλι να ψάχνω επιλογές και πιθανότητες που να καλύπτουν όλα τα γούστα.

Ο μουρτζούφλης ουρανός δεν επέτρεπε πολλές μετακινήσεις από αυτές τις ωραίες Κυριακάτικες last year βόλτες και τα Ιλίσια όπου συναντηθήκαμε, εστιατορικά δεν τα πολυγνωρίζω.
Σκέφτηκα το Παγκράτι αλλά η πρόσφατη απογοήτευση δεν με άφηνε να ρισκάρω, ενώ ένα ακόμη που είχα κατά νου κοντά στο Χίλτον παραήταν casual και δεν ήμασταν σε τέτοια φάση. Έτσι ο κλήρος έπεσε σε αυτό που λέμε 'λαϊκό και απλό ταβερνάκι, ήσυχο, κρυμμένο και με απλό ταβερνίσιο φαγητό' τουτέστιν Σκαλάκια, 10 λεπτά σκάρτα πεζή, από το μετρό όπου βρισκόμασταν.

Το εντοπίσαμε εύκολα ανεβαίνοντας την Αιγινήτου και κάνοντας λίγο λοξά αριστερά μετά την Μιχαλακοπούλου, εκεί κόβεται ο δρόμος και συνεχίζει λίγο περίεργα η αρίθμηση, όμως θυμόμουν περιγραφές και από μακριά το αναγνώρισα αμέσως από τα λουλούδια του.
Δεν περιμένεις τόση γραφικότητα σε εκείνο το σημείο ούτε και πολυτέλειες, όμως στο μπαλκόνι όπου καθήσαμε είχαμε θέα τον Λυκαβηττό και για να ευλογήσω και λίγο τα γένια μου... "πού το ξετρύπωσες πάλι βρε θηρίο αυτό το ταβερνάκι" ήταν η ατάκα του ξάδερφου που το αγνοούσε παντελώς αν και κάτοικος της περιοχής.

Μας υπέδειξαν ένα μικρό τραπέζι για αρχή ζητώντας μας λίγη υπομονή καθώς ήδη άδειαζαν 2 μεγαλύτερα που είχαν ζητήσει λογαριασμό και θα μας μετέφεραν εκεί. Το πιο άνετο τραπέζι τελικά στάθηκε σωτήριο και για τη βροχή που άρχισε σε λίγη ώρα, ενώ ο κόσμος απτόητος μαζί και με τουρίστες από γύρω ξενοδοχεία που παρατήρησα, είχε γεμίσει όλο το γραφικό μπαλκονάκι παρά το προχωρημένο του μεσημεριού.

Αρχή με παγωμένο νερό κανάτας, ανανεωνόταν συχνά, και 4-5 φέτες ψημένο ψωμάκι (όχι όμως λαδοριγανάτο, σκέτο και απλώς ανεκτό) και χρέωση 3χ0,70e, μου φάνηκε κάπως τσιμπημένη, ωστόσο το φάγαμε όλο μαζί με τα ορεκτικά. Στην λήψη της παραγγελίας μια άνευ λόγου βιασύνη με ξένισε, αλλά πάμε παρακάτω.

Οι γεύσεις γενικώς ήταν άνω του καλού, από αυτές που ζητάς σε ένα αειθαλές ταβερνείο που διατηρεί το πολύ καλό επίπεδο στην κουζίνα του χωρίς εκπτώσεις στην ποιότητα. Στο vfm μπορεί και καλύτερα, καθώς έχω προσφάτως εντυπωσιαστεί από άλλο αντίστοιχο μαγαζί άρα μοιραία θα συγκρίνω. Αυτό όμως στα προσεχώς.

Στην παραγγελία μας λοιπόν, ωραιότατα χόρτα, ολόσωστα βρασμένα (ζητήσαμε και λίγα κολοκυθάκια και δεν μας το αρνήθηκαν, γλύκισμα πραγματικό, ήταν 'μωρά' και όχι τα συνηθισμένα άνοστα 'γαϊδούρια'), με ωραίο και άφθονο λάδι κ' λεμόνι (4,5e).
Επίσης χειροποίητη δική τους τυροκαυτερή, πυκνή, νόστιμη, ραντισμένη και αυτή με ελαιόλαδο (4e).
Ευτυχώς πετύχαμε και την κολοκυθοτυρόπιτα την πολυπαινεμένη, φρεσκότατη και πολύ γευστική, μου θύμισε τις σπιτικές της μαμάς μου που όταν τις φτιάχνει το μισό ταψί το ρεζερβάρω 2 μέρες πριν και δεν το αγγίζει κανείς γιατί πέφτει ξύλο (5e, μεγάλο κομμάτι και χορταστικό).

Στα κυρίως, ο ξάδερφος διάλεξε μια μοσχαρίσια με πατάτες τηγανιτές (+φρέσκιες), του άρεσε αρκετά και ήταν ψημένη όπως την ήθελε (9,80e, πήρα μεζέ, ζουμερή, ωραιότατη! ).
Η μικρά έφαγε συκώτι μόσχου επίσης με πατάτες, που πραγματικά δεν το συνηθίζει και με ξάφνιασε.
Καλή μερίδα όμως αλλού καλύτερη, ψημένο όπως το ζήτησε όμως αλλού πολύ ανώτερο, με ελάχιστες βρεθείσες ίνες όμως αλλού ούτε μία, και τιμή 8e. Αλλού; έκπληξη.
Εγώ ως κλασικός λιχουδοφάγος, παράγγειλα το κοκορετσάκι μου. Ψημένο στο φούρνο, μαλακό, τρυφερό, χωρίς μυρωδιές, θα το ήθελα λίγο πιο ξεροψημένο και δυσαρεστήθηκα με την μέτρια προς μικρή μερίδα, ακόμα κι οι πατάτες ήταν λίγες κι αναγκάστηκα να υπεξαιρέσω μερικές από το διπλανό πιάτο όταν δεν με έβλεπε χα!! (8,50e).

Ένα μικρό λάθος στο λογαριασμό από την πλευρά τους (χρέωση ενός εξτρά ποτού) δεν πέρασε απαρατήρητο στο δικό μου το ραντάρ και ζήτησα να διορθωθεί. Διορθώθηκε αλλά με λίγη γκρίνια. Ήπιαμε 1/4 κόκκινο συμπαθητικό και μια Bεργίνα (1,70e και 3,20e αντίστοιχα).
Σύνολο λογαριασμού 47e με απόδειξη.

Το κέρασμα σε όλα τα τραπέζια, το βλέπαμε και το λιγουρευόμασταν κι εμείς, ήταν ατομική πανακότα με καραμέλα. Μάλιστα η τουρίστρια δίπλα μας το ζήτησε κιόλας πολύ επιτακτικά, όχι που θα ντρεπόταν...
Έχοντας πληρώσει και περιμένει περί το 20άλεπτο (έβρεχε κιόλας) δεν υπήρξε κίνηση προς εμάς οπότε και σηκωθήκαμε να φύγουμε σκεπτόμενοι πού θα ορμήσουμε για ένα γλυκό.
Μας πρόλαβαν ρωτώντας αν θα θέλαμε να μας κεράσουν ένα γλυκάκι. Όλα καλά λοιπόν. Το αποδίδω στον φόρτο της εργασίας πιθανολογώντας ότι το ξέχασαν.

Ωραία τα Σκαλάκια. Άρεσε στην παρέα, το φαγητό τους ήταν ποιοτικό, σε καλές σχετικά τιμές, οπότε το προτείνω. Αν και κρυμμένο, ακόμη κι οι τουρίστες των γύρω περιοχών φαίνεται να το γνωρίζουν και να το προτιμούν για την κουζίνα του.
Ευτυχώς κι αυτοί ξυπνάνε και ψάχνονται για κάτι πιο παραδοσιακό πέραν της τουριστικής αηδίας πέριξ του Μοναστηρακίου.

Για όσους είμαστε ακόμη εδώ, https: //www. youtube. com/watch?v=-UIm6P9IP-s


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

09 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Τελευταία Κυριακή του Ιουνίου, το καλοκαίρι είχε ήδη δείξει τα δόντια του από νωρίς, να τα δείξω λίγο κι εγώ που δεν μου αρέσει καθόλου να βλέπω copy paste φράσεις δικών μου κριτικών σε ξένες κριτικές σε άλλο εκδοτικό οίκο;; Αγαπητή αναγνώστρια, μείνε στο δικό σου στυλ, με την αντιγραφή κανένας μαθητής δεν πρόκοψε ποτέ, το ξέρουμε όλες οι teachers αυτό.

Ραντεβού λοιπόν στο βροχερό κέντρο με τον μόνιμο - πλέον - κάτοικο Αθήνας αγαπητό ξάδερφο. Η βόλτα ανοίγει την όρεξη, όχι πως θέλουμε και υπερπροσπάθεια γι'αυτό, τα νέα θέλουν τραπέζι για να ειπωθούν, να'μαι πάλι να ψάχνω επιλογές και πιθανότητες που να καλύπτουν όλα τα γούστα.

Ο μουρτζούφλης ουρανός δεν επέτρεπε πολλές μετακινήσεις από αυτές τις ωραίες Κυριακάτικες last year βόλτες και τα Ιλίσια όπου συναντηθήκαμε, εστιατορικά δεν τα πολυγνωρίζω.
Σκέφτηκα το Παγκράτι αλλά η πρόσφατη απογοήτευση δεν με άφηνε να ρισκάρω, ενώ ένα ακόμη που είχα κατά νου κοντά στο Χίλτον παραήταν casual και δεν ήμασταν σε τέτοια φάση. Έτσι ο κλήρος έπεσε σε αυτό που λέμε 'λαϊκό και απλό ταβερνάκι, ήσυχο, κρυμμένο και με απλό ταβερνίσιο φαγητό' τουτέστιν Σκαλάκια, 10 λεπτά σκάρτα πεζή, από το μετρό όπου βρισκόμασταν.

Το εντοπίσαμε εύκολα ανεβαίνοντας την Αιγινήτου και κάνοντας λίγο λοξά αριστερά μετά την Μιχαλακοπούλου, εκεί κόβεται ο δρόμος και συνεχίζει λίγο περίεργα η αρίθμηση, όμως θυμόμουν περιγραφές και από μακριά το αναγνώρισα αμέσως από τα λουλούδια του.
Δεν περιμένεις τόση γραφικότητα σε εκείνο το σημείο ούτε και πολυτέλειες, όμως στο μπαλκόνι όπου καθήσαμε είχαμε θέα τον Λυκαβηττό και για να ευλογήσω και λίγο τα γένια μου... "πού το ξετρύπωσες πάλι βρε θηρίο αυτό το ταβερνάκι" ήταν η ατάκα του ξάδερφου που το αγνοούσε παντελώς αν και κάτοικος της περιοχής.

Μας υπέδειξαν ένα μικρό τραπέζι για αρχή ζητώντας μας λίγη υπομονή καθώς ήδη άδειαζαν 2 μεγαλύτερα που είχαν ζητήσει λογαριασμό και θα μας μετέφεραν εκεί. Το πιο άνετο τραπέζι τελικά στάθηκε σωτήριο και για τη βροχή που άρχισε σε λίγη ώρα, ενώ ο κόσμος απτόητος μαζί και με τουρίστες από γύρω ξενοδοχεία που παρατήρησα, είχε γεμίσει όλο το γραφικό μπαλκονάκι παρά το προχωρημένο του μεσημεριού.

Αρχή με παγωμένο νερό κανάτας, ανανεωνόταν συχνά, και 4-5 φέτες ψημένο ψωμάκι (όχι όμως λαδοριγανάτο, σκέτο και απλώς ανεκτό) και χρέωση 3χ0,70e, μου φάνηκε κάπως τσιμπημένη, ωστόσο το φάγαμε όλο μαζί με τα ορεκτικά. Στην λήψη της παραγγελίας μια άνευ λόγου βιασύνη με ξένισε, αλλά πάμε παρακάτω.

Οι γεύσεις γενικώς ήταν άνω του καλού, από αυτές που ζητάς σε ένα αειθαλές ταβερνείο που διατηρεί το πολύ καλό επίπεδο στην κουζίνα του χωρίς εκπτώσεις στην ποιότητα. Στο vfm μπορεί και καλύτερα, καθώς έχω προσφάτως εντυπωσιαστεί από άλλο αντίστοιχο μαγαζί άρα μοιραία θα συγκρίνω. Αυτό όμως στα προσεχώς.

Στην παραγγελία μας λοιπόν, ωραιότατα χόρτα, ολόσωστα βρασμένα (ζητήσαμε και λίγα κολοκυθάκια και δεν μας το αρνήθηκαν, γλύκισμα πραγματικό, ήταν 'μωρά' και όχι τα συνηθισμένα άνοστα 'γαϊδούρια'), με ωραίο και άφθονο λάδι κ' λεμόνι (4,5e).
Επίσης χειροποίητη δική τους τυροκαυτερή, πυκνή, νόστιμη, ραντισμένη και αυτή με ελαιόλαδο (4e).
Ευτυχώς πετύχαμε και την κολοκυθοτυρόπιτα την πολυπαινεμένη, φρεσκότατη και πολύ γευστική, μου θύμισε τις σπιτικές της μαμάς μου που όταν τις φτιάχνει το μισό ταψί το ρεζερβάρω 2 μέρες πριν και δεν το αγγίζει κανείς γιατί πέφτει ξύλο (5e, μεγάλο κομμάτι και χορταστικό).

Στα κυρίως, ο ξάδερφος διάλεξε μια μοσχαρίσια με πατάτες τηγανιτές (+φρέσκιες), του άρεσε αρκετά και ήταν ψημένη όπως την ήθελε (9,80e, πήρα μεζέ, ζουμερή, ωραιότατη! ).
Η μικρά έφαγε συκώτι μόσχου επίσης με πατάτες, που πραγματικά δεν το συνηθίζει και με ξάφνιασε.
Καλή μερίδα όμως αλλού καλύτερη, ψημένο όπως το ζήτησε όμως αλλού πολύ ανώτερο, με ελάχιστες βρεθείσες ίνες όμως αλλού ούτε μία, και τιμή 8e. Αλλού; έκπληξη.
Εγώ ως κλασικός λιχουδοφάγος, παράγγειλα το κοκορετσάκι μου. Ψημένο στο φούρνο, μαλακό, τρυφερό, χωρίς μυρωδιές, θα το ήθελα λίγο πιο ξεροψημένο και δυσαρεστήθηκα με την μέτρια προς μικρή μερίδα, ακόμα κι οι πατάτες ήταν λίγες κι αναγκάστηκα να υπεξαιρέσω μερικές από το διπλανό πιάτο όταν δεν με έβλεπε χα!! (8,50e).

Ένα μικρό λάθος στο λογαριασμό από την πλευρά τους (χρέωση ενός εξτρά ποτού) δεν πέρασε απαρατήρητο στο δικό μου το ραντάρ και ζήτησα να διορθωθεί. Διορθώθηκε αλλά με λίγη γκρίνια. Ήπιαμε 1/4 κόκκινο συμπαθητικό και μια Bεργίνα (1,70e και 3,20e αντίστοιχα).
Σύνολο λογαριασμού 47e με απόδειξη.

Το κέρασμα σε όλα τα τραπέζια, το βλέπαμε και το λιγουρευόμασταν κι εμείς, ήταν ατομική πανακότα με καραμέλα. Μάλιστα η τουρίστρια δίπλα μας το ζήτησε κιόλας πολύ επιτακτικά, όχι που θα ντρεπόταν...
Έχοντας πληρώσει και περιμένει περί το 20άλεπτο (έβρεχε κιόλας) δεν υπήρξε κίνηση προς εμάς οπότε και σηκωθήκαμε να φύγουμε σκεπτόμενοι πού θα ορμήσουμε για ένα γλυκό.
Μας πρόλαβαν ρωτώντας αν θα θέλαμε να μας κεράσουν ένα γλυκάκι. Όλα καλά λοιπόν. Το αποδίδω στον φόρτο της εργασίας πιθανολογώντας ότι το ξέχασαν.

Ωραία τα Σκαλάκια. Άρεσε στην παρέα, το φαγητό τους ήταν ποιοτικό, σε καλές σχετικά τιμές, οπότε το προτείνω. Αν και κρυμμένο, ακόμη κι οι τουρίστες των γύρω περιοχών φαίνεται να το γνωρίζουν και να το προτιμούν για την κουζίνα του.
Ευτυχώς κι αυτοί ξυπνάνε και ψάχνονται για κάτι πιο παραδοσιακό πέραν της τουριστικής αηδίας πέριξ του Μοναστηρακίου.

Για όσους είμαστε ακόμη εδώ, https: //www. youtube. com/watch?v=-UIm6P9IP-s


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Ucook

Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

-

Τελευταία Κυριακή του Ιουνίου, το καλοκαίρι είχε ήδη δείξει τα δόντια του από νωρίς, να τα δείξω λίγο κι εγώ που δεν μου αρέσει καθόλου να βλέπω copy paste φράσεις δικών μου κριτικών σε ξένες κριτικές σε άλλο εκδοτικό οίκο;; Αγαπητή αναγνώστρια, μείνε στο δικό σου στυλ, με την αντιγραφή κανένας μαθητής δεν πρόκοψε ποτέ, το ξέρουμε όλες οι teachers αυτό.

Ραντεβού λοιπόν στο βροχερό κέντρο με τον μόνιμο - πλέον - κάτοικο Αθήνας αγαπητό ξάδερφο. Η βόλτα ανοίγει την όρεξη, όχι πως θέλουμε και υπερπροσπάθεια γι'αυτό, τα νέα θέλουν τραπέζι για να ειπωθούν, να'μαι πάλι να ψάχνω επιλογές και πιθανότητες που να καλύπτουν όλα τα γούστα.

Ο μουρτζούφλης ουρανός δεν επέτρεπε πολλές μετακινήσεις από αυτές τις ωραίες Κυριακάτικες last year βόλτες και τα Ιλίσια όπου συναντηθήκαμε, εστιατορικά δεν τα πολυγνωρίζω.
Σκέφτηκα το Παγκράτι αλλά η πρόσφατη απογοήτευση δεν με άφηνε να ρισκάρω, ενώ ένα ακόμη που είχα κατά νου κοντά στο Χίλτον παραήταν casual και δεν ήμασταν σε τέτοια φάση. Έτσι ο κλήρος έπεσε σε αυτό που λέμε 'λαϊκό και απλό ταβερνάκι, ήσυχο, κρυμμένο και με απλό ταβερνίσιο φαγητό' τουτέστιν Σκαλάκια, 10 λεπτά σκάρτα πεζή, από το μετρό όπου βρισκόμασταν.

Το εντοπίσαμε εύκολα ανεβαίνοντας την Αιγινήτου και κάνοντας λίγο λοξά αριστερά μετά την Μιχαλακοπούλου, εκεί κόβεται ο δρόμος και συνεχίζει λίγο περίεργα η αρίθμηση, όμως θυμόμουν περιγραφές και από μακριά το αναγνώρισα αμέσως από τα λουλούδια του.
Δεν περιμένεις τόση γραφικότητα σε εκείνο το σημείο ούτε και πολυτέλειες, όμως στο μπαλκόνι όπου καθήσαμε είχαμε θέα τον Λυκαβηττό και για να ευλογήσω και λίγο τα γένια μου... "πού το ξετρύπωσες πάλι βρε θηρίο αυτό το ταβερνάκι" ήταν η ατάκα του ξάδερφου που το αγνοούσε παντελώς αν και κάτοικος της περιοχής.

Μας υπέδειξαν ένα μικρό τραπέζι για αρχή ζητώντας μας λίγη υπομονή καθώς ήδη άδειαζαν 2 μεγαλύτερα που είχαν ζητήσει λογαριασμό και θα μας μετέφεραν εκεί. Το πιο άνετο τραπέζι τελικά στάθηκε σωτήριο και για τη βροχή που άρχισε σε λίγη ώρα, ενώ ο κόσμος απτόητος μαζί και με τουρίστες από γύρω ξενοδοχεία που παρατήρησα, είχε γεμίσει όλο το γραφικό μπαλκονάκι παρά το προχωρημένο του μεσημεριού.

Αρχή με παγωμένο νερό κανάτας, ανανεωνόταν συχνά, και 4-5 φέτες ψημένο ψωμάκι (όχι όμως λαδοριγανάτο, σκέτο και απλώς ανεκτό) και χρέωση 3χ0,70e, μου φάνηκε κάπως τσιμπημένη, ωστόσο το φάγαμε όλο μαζί με τα ορεκτικά. Στην λήψη της παραγγελίας μια άνευ λόγου βιασύνη με ξένισε, αλλά πάμε παρακάτω.

Οι γεύσεις γενικώς ήταν άνω του καλού, από αυτές που ζητάς σε ένα αειθαλές ταβερνείο που διατηρεί το πολύ καλό επίπεδο στην κουζίνα του χωρίς εκπτώσεις στην ποιότητα. Στο vfm μπορεί και καλύτερα, καθώς έχω προσφάτως εντυπωσιαστεί από άλλο αντίστοιχο μαγαζί άρα μοιραία θα συγκρίνω. Αυτό όμως στα προσεχώς.

Στην παραγγελία μας λοιπόν, ωραιότατα χόρτα, ολόσωστα βρασμένα (ζητήσαμε και λίγα κολοκυθάκια και δεν μας το αρνήθηκαν, γλύκισμα πραγματικό, ήταν 'μωρά' και όχι τα συνηθισμένα άνοστα 'γαϊδούρια'), με ωραίο και άφθονο λάδι κ' λεμόνι (4,5e).
Επίσης χειροποίητη δική τους τυροκαυτερή, πυκνή, νόστιμη, ραντισμένη και αυτή με ελαιόλαδο (4e).
Ευτυχώς πετύχαμε και την κολοκυθοτυρόπιτα την πολυπαινεμένη, φρεσκότατη και πολύ γευστική, μου θύμισε τις σπιτικές της μαμάς μου που όταν τις φτιάχνει το μισό ταψί το ρεζερβάρω 2 μέρες πριν και δεν το αγγίζει κανείς γιατί πέφτει ξύλο (5e, μεγάλο κομμάτι και χορταστικό).

Στα κυρίως, ο ξάδερφος διάλεξε μια μοσχαρίσια με πατάτες τηγανιτές (+φρέσκιες), του άρεσε αρκετά και ήταν ψημένη όπως την ήθελε (9,80e, πήρα μεζέ, ζουμερή, ωραιότατη! ).
Η μικρά έφαγε συκώτι μόσχου επίσης με πατάτες, που πραγματικά δεν το συνηθίζει και με ξάφνιασε.
Καλή μερίδα όμως αλλού καλύτερη, ψημένο όπως το ζήτησε όμως αλλού πολύ ανώτερο, με ελάχιστες βρεθείσες ίνες όμως αλλού ούτε μία, και τιμή 8e. Αλλού; έκπληξη.
Εγώ ως κλασικός λιχουδοφάγος, παράγγειλα το κοκορετσάκι μου. Ψημένο στο φούρνο, μαλακό, τρυφερό, χωρίς μυρωδιές, θα το ήθελα λίγο πιο ξεροψημένο και δυσαρεστήθηκα με την μέτρια προς μικρή μερίδα, ακόμα κι οι πατάτες ήταν λίγες κι αναγκάστηκα να υπεξαιρέσω μερικές από το διπλανό πιάτο όταν δεν με έβλεπε χα!! (8,50e).

Ένα μικρό λάθος στο λογαριασμό από την πλευρά τους (χρέωση ενός εξτρά ποτού) δεν πέρασε απαρατήρητο στο δικό μου το ραντάρ και ζήτησα να διορθωθεί. Διορθώθηκε αλλά με λίγη γκρίνια. Ήπιαμε 1/4 κόκκινο συμπαθητικό και μια Bεργίνα (1,70e και 3,20e αντίστοιχα).
Σύνολο λογαριασμού 47e με απόδειξη.

Το κέρασμα σε όλα τα τραπέζια, το βλέπαμε και το λιγουρευόμασταν κι εμείς, ήταν ατομική πανακότα με καραμέλα. Μάλιστα η τουρίστρια δίπλα μας το ζήτησε κιόλας πολύ επιτακτικά, όχι που θα ντρεπόταν...
Έχοντας πληρώσει και περιμένει περί το 20άλεπτο (έβρεχε κιόλας) δεν υπήρξε κίνηση προς εμάς οπότε και σηκωθήκαμε να φύγουμε σκεπτόμενοι πού θα ορμήσουμε για ένα γλυκό.
Μας πρόλαβαν ρωτώντας αν θα θέλαμε να μας κεράσουν ένα γλυκάκι. Όλα καλά λοιπόν. Το αποδίδω στον φόρτο της εργασίας πιθανολογώντας ότι το ξέχασαν.

Ωραία τα Σκαλάκια. Άρεσε στην παρέα, το φαγητό τους ήταν ποιοτικό, σε καλές σχετικά τιμές, οπότε το προτείνω. Αν και κρυμμένο, ακόμη κι οι τουρίστες των γύρω περιοχών φαίνεται να το γνωρίζουν και να το προτιμούν για την κουζίνα του.
Ευτυχώς κι αυτοί ξυπνάνε και ψάχνονται για κάτι πιο παραδοσιακό πέραν της τουριστικής αηδίας πέριξ του Μοναστηρακίου.

Για όσους είμαστε ακόμη εδώ, https: //www. youtube. com/watch?v=-UIm6P9IP-s


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.