Loader

07 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Summer in Greece. Υπέροχες παραλίες, καταγάλανα νερά, μαγευτικά τοπία, ένας ήλιος ατελείωτος και πάει λέγοντας.

Όχι για όλους όμως.

Κάποιοι μένουν πίσω. Όλο και περισσότεροι κάποιοι. Όταν μένεις πίσω, λοιπόν, και οι διακοπές σου είναι μια βδομάδα, ενώ παλιά ήταν σχεδόν ένας μήνας, πρέπει κάτι να κάνεις αυτές τις όμορφες καλοκαιρινές μέρες που ο καιρός είναι τόσο υπέροχος που σε προστάζει να βγεις και να περάσεις όμορφα.

Το Ρακί Μεζέ φαντάζει ως μία από τις πιο ασφαλείς επιλογές για προσιτή ψαροφαγία, ιδιαίτερα αν είσαι ok με την, ελαφρώς, τσιμπημένη τιμολογιακή πολιτική που συνηθίζει να έχει ο Όμιλος Καστελόριζο.

Τα εστιατόρια του Ομίλου διακρίνονται για τα υψηλά standards ποιότητας, στο φαγητό τους, χωρίς να διεκδικούν αστέρια michelin μεν, ξεπερνώντας εύκολα τον μέσο όρο δε. Δίνουν έμφαση στον χώρο, εστιάζοντας στην καθαρότητα και το ιδιαίτερο γούστο, ενώ η εξυπηρέτηση είναι για αυτούς αρχή ή, τουλάχιστον, αυτή είναι η εικόνα που βγάζουν προς τα έξω. Μάλιστα, πριν γραφτεί η συγκεκριμένη κριτική, σύμφωνα με τις, έως εκείνη τη στιγμή, βαθμολογίες, το μεγαλύτερο ατού του Ρακί Μεζέ ήταν η εξυπηρέτησή του. Αμ δε.

Ο χώρος ήταν πράγματι προσεγμένος. Σχεδόν άριστος. Αναρωτιέμαι πόσο κακόγουστος είμαι για να μου άρεσε, ενώ δεν συγκεντρώνει ούτε 60% βαθμολογία από τις προηγούμενες κριτικές. Δώστε μου όμως ελαφρυντικό, μόλις πέρσι έμαθα ότι το κοκκαλί είναι χρώμα, που θα μου πάει, θα μάθω να αξιολογώ και χώρους με τον καιρό.

Οπότε τι αμ δε μας λες ρε φίλε, θα αναρωτιέστε.

Αμ δε για την εξυπηρέτηση.

Ας κάνουμε μια πρόχειρη καταμέτρηση των φάουλ της, έχοντας κατά νου ότι επρόκειτο για τραπέζι γενεθλίων, ότι υπήρχαν αρκετά άτομα στο σέρβις, αλλά και ότι ήταν καθημερινή με το μαγαζί να έχει αρκετό κόσμο:

• Κρασί: πέρασαν τουλάχιστον 10 λεπτά περιμένοντάς το και προκειμένου να έρθει αναγκαστήκαμε να το υπενθυμίσουμε στα παιδιά του σέρβις.

• Ψωμί: πέρασαν τουλάχιστον 15 λεπτά χωρίς να μας φέρουν κάτι οπότε αρχίσαμε να το ζητάμε. Ήρθε με την 4η προσπάθεια, αφού πρώτα είχαν έρθει μερικά από τα φαγητά. Διπλό φάουλ.

• Αγένεια: οι σερβιτόροι πέταγαν το κάθε τι στο τραπέζι με τρελούς ρυθμούς με αποτέλεσμα να ρίξουν κάτω ένα μαχαιροπίρουνο, κάνοντας μάλιστα πλάκα επ’ αυτού, ότι “ήθελε να πέσει και έπεσε”. Το παλικάρι που το έριξε δεν φιλοτιμήθηκε να πάει να φέρει ένα καθαρό και για να φάμε έπρεπε να το ζητήσουμε άλλες 2 φορές μέχρι να μας έρθει.

Για το μενού δεν μπορώ να πω πολλά γιατί το τραπέζι ήταν κερασμένο, ενώ αξίζει να αναφερθεί ότι το τραπέζι έγινε σε μέρα με νηστήσιμο μενού. Για αναλυτικές λεπτομέρειες υπάρχουν οι πολύ καλές κριτικές της ram και της PP_TINA στις οποίες αναλύονται οι προσφορές του καταστήματος. Με λίγα λόγια υπάρχουν 2 set menus των 16€ και 23€, στα οποία μπορείς να ξαναπαραγγείλεις όποιο πιάτο θες.

Στο τραπέζι μας προσγειώθηκαν, σε σχετικά επαρκή ποσότητα (για κάποια ζητήσαμε refill), τα εξής:

• Νερό κανάτας και μέτριο λευκό κρασί.

• Ψωμί με λαδορίγανη μέτριας φρεσκότητας, καλής ποσότητας.

• Κερατωμένες Τηγανητές πατάτες ή με άλλα λόγια, πατάτες που έβγαζαν μάτι ότι ήταν τηγανισμένες σε λάδι στο οποίο είχαν γίνει μπόλικα τηγανίσματα ακόμη. Ήταν καλής ποσότητας και, φυσικά, μέτριας γεύσης. Ήρθαν σε σέσουλα (2/4).

• Ανάμικτη σαλάτα με χοντροκομμένα λαχανικά και λαδόξιδο, πιο απλή και συνηθισμένη πεθαίνεις (1,5/4).

• Τηγανητές γαρίδες. Σεσουλάτες κι αυτές. Αρκετά καλές, οι φαν του είδους τις αγάπησαν. Το εντυπωσιακό ήταν η μεγάλη τους ποσότητα (3/4).

• Φάβα με ψιλοκομμένη κρεμμυδοντομάτα. Μια απλή, μέτρια φάβα. Και πάλι σε καλή ποσότητα (2/4).

• Κολοκυθοκεφτέδες. Ήταν ελαφρώς καμένοι και βαρέως καημένοι, ξεχάστηκαν με το που δοκιμάστηκαν (2/4).

• Μύδια αχνιστά. Σε αντίθεση με όλα τα προηγούμενα ήταν μια τοσοδούλικη μερίδα, συμπαθητικής γεύσης, μα από τα μύδια περιμένει κανείς περισσότερα (2,5/4).

• Καλαμάρι τηγανητό. Και αυτό στη σέσουλα, λες και είναι το μαγικό τηγάνι. Πλατιές ροδέλες καλαμαριού, αρκετά τρυφερές, αλλά, ταυτόχρονα, εμφανώς τηγανισμένες σε ξαναχρησιμοποιημένο λάδι και αυτές. Το λάδι δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για πάνω από 1-2 τηγανίσματα, εκτός αν είναι ελαιόλαδο όπου αντέχει για 3-5, αλλά ποιος τηγανίζει σε ελαιόλαδο (2,5/4)?

• Λιγκουίνι με καβούρι. Το συγκεκριμένο πιάτο χωρίζεται σε 3 κομμάτια:

α) Το κομμάτι του καβουριού: Το κέλυφός του ήταν τεράστιο και χρειαζόταν πολύ “ψάχνω” για να βρεις ψαχνό. Φάγαμε ελάχιστο ως καθόλου καβούρι.

β) Το κομμάτι της νηστίσιμης εκδοχής που δοκιμάσαμε: Ήταν μια άνοστη ανουσιότητα, λες και νηστεία σημαίνει και απαγόρευση χρήσης αλατιού ή μπαχαρικών (1,5/4).

γ) Το κομμάτι της μη νηστίσιμης εκδοχής του, η οποία μας ήρθε κατά λάθος στο τραπέζι: η διαφορά της από την παραπάνω εκτέλεση είναι ότι η σάλτσα των ζυμαρικών είχε καλή ποσότητα λεπτοτριμμένης φέτας η οποία έκανε το πιάτο, απλώς μούρλια. Αυτή η μακαρονάδα ήταν όλα τα λεφτά. Αν είχε και καβούρι στο πιάτο θα μιλούσαμε για κολασμένη επιλογή (3,5/4).

Μαζί με τα ποτά, είτε μέσω set menu, είτε μέσω ξεχωριστών πιάτων, ο τελικός οικονομικός απολογισμός θα είναι πέριξ του 20άρικου.

Παραπάνω πράγματα δεν υπάρχει νόημα να ειπωθούν για το Ρακί Μεζέ.

Σαν χώρος δεν είναι τόσο χάλια, ενώ σαν εξυπηρέτηση, τουλάχιστον από μία επίσκεψη, έδειξε να είναι τόσο χάλια. Η ποιότητα του φαγητού φαίνεται ότι έχει θυσιαστεί στο βωμό της ποσότητας, κάτι περίεργο για εστιατόριο του ομίλου Καστελόριζο, όμως έτσι συμβαίνει. Γευστικά, η μετριότητα είναι εμφανής, χωρίς αυτό να αποκλείει ότι σε μερικά πιάτα έχουν βρει την μυστική συνταγή που τα κάνει πεντανόστιμα.

Οπότε, για αυτόν που ξέρει τα δύο, τρία δυνατά σημεία του μαγαζιού, το Ρακί Μεζέ μπορεί να είναι μια πολύ αξιόπιστη επιλογή. Γι’ αυτόν, όμως, που πάει στα ψαχτά οι πιθανότητες να φύγει με σκυμμένο το κεφάλι είναι μεγάλες.

ΥΓ: Jim γύρνα πίσω ή έστω τηλεφώνα! Τίποτα άλλο δεν έχει νόημα να ειπωθεί…
ΥΓ2: Αμάν πια με τις fake κριτικές ιδιοκτητών γνωστών εστιατορίων. Δεν το λέω για αυτούς, αυτοί τόσα ξέρουν, τόσα κάνουν. Το λέω για όλους τους υπόλοιπους που οφείλουμε να banάρουμε αυτόν που παίζει βρώμικα.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

07 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Summer in Greece. Υπέροχες παραλίες, καταγάλανα νερά, μαγευτικά τοπία, ένας ήλιος ατελείωτος και πάει λέγοντας.

Όχι για όλους όμως.

Κάποιοι μένουν πίσω. Όλο και περισσότεροι κάποιοι. Όταν μένεις πίσω, λοιπόν, και οι διακοπές σου είναι μια βδομάδα, ενώ παλιά ήταν σχεδόν ένας μήνας, πρέπει κάτι να κάνεις αυτές τις όμορφες καλοκαιρινές μέρες που ο καιρός είναι τόσο υπέροχος που σε προστάζει να βγεις και να περάσεις όμορφα.

Το Ρακί Μεζέ φαντάζει ως μία από τις πιο ασφαλείς επιλογές για προσιτή ψαροφαγία, ιδιαίτερα αν είσαι ok με την, ελαφρώς, τσιμπημένη τιμολογιακή πολιτική που συνηθίζει να έχει ο Όμιλος Καστελόριζο.

Τα εστιατόρια του Ομίλου διακρίνονται για τα υψηλά standards ποιότητας, στο φαγητό τους, χωρίς να διεκδικούν αστέρια michelin μεν, ξεπερνώντας εύκολα τον μέσο όρο δε. Δίνουν έμφαση στον χώρο, εστιάζοντας στην καθαρότητα και το ιδιαίτερο γούστο, ενώ η εξυπηρέτηση είναι για αυτούς αρχή ή, τουλάχιστον, αυτή είναι η εικόνα που βγάζουν προς τα έξω. Μάλιστα, πριν γραφτεί η συγκεκριμένη κριτική, σύμφωνα με τις, έως εκείνη τη στιγμή, βαθμολογίες, το μεγαλύτερο ατού του Ρακί Μεζέ ήταν η εξυπηρέτησή του. Αμ δε.

Ο χώρος ήταν πράγματι προσεγμένος. Σχεδόν άριστος. Αναρωτιέμαι πόσο κακόγουστος είμαι για να μου άρεσε, ενώ δεν συγκεντρώνει ούτε 60% βαθμολογία από τις προηγούμενες κριτικές. Δώστε μου όμως ελαφρυντικό, μόλις πέρσι έμαθα ότι το κοκκαλί είναι χρώμα, που θα μου πάει, θα μάθω να αξιολογώ και χώρους με τον καιρό.

Οπότε τι αμ δε μας λες ρε φίλε, θα αναρωτιέστε.

Αμ δε για την εξυπηρέτηση.

Ας κάνουμε μια πρόχειρη καταμέτρηση των φάουλ της, έχοντας κατά νου ότι επρόκειτο για τραπέζι γενεθλίων, ότι υπήρχαν αρκετά άτομα στο σέρβις, αλλά και ότι ήταν καθημερινή με το μαγαζί να έχει αρκετό κόσμο:

• Κρασί: πέρασαν τουλάχιστον 10 λεπτά περιμένοντάς το και προκειμένου να έρθει αναγκαστήκαμε να το υπενθυμίσουμε στα παιδιά του σέρβις.

• Ψωμί: πέρασαν τουλάχιστον 15 λεπτά χωρίς να μας φέρουν κάτι οπότε αρχίσαμε να το ζητάμε. Ήρθε με την 4η προσπάθεια, αφού πρώτα είχαν έρθει μερικά από τα φαγητά. Διπλό φάουλ.

• Αγένεια: οι σερβιτόροι πέταγαν το κάθε τι στο τραπέζι με τρελούς ρυθμούς με αποτέλεσμα να ρίξουν κάτω ένα μαχαιροπίρουνο, κάνοντας μάλιστα πλάκα επ’ αυτού, ότι “ήθελε να πέσει και έπεσε”. Το παλικάρι που το έριξε δεν φιλοτιμήθηκε να πάει να φέρει ένα καθαρό και για να φάμε έπρεπε να το ζητήσουμε άλλες 2 φορές μέχρι να μας έρθει.

Για το μενού δεν μπορώ να πω πολλά γιατί το τραπέζι ήταν κερασμένο, ενώ αξίζει να αναφερθεί ότι το τραπέζι έγινε σε μέρα με νηστήσιμο μενού. Για αναλυτικές λεπτομέρειες υπάρχουν οι πολύ καλές κριτικές της ram και της PP_TINA στις οποίες αναλύονται οι προσφορές του καταστήματος. Με λίγα λόγια υπάρχουν 2 set menus των 16€ και 23€, στα οποία μπορείς να ξαναπαραγγείλεις όποιο πιάτο θες.

Στο τραπέζι μας προσγειώθηκαν, σε σχετικά επαρκή ποσότητα (για κάποια ζητήσαμε refill), τα εξής:

• Νερό κανάτας και μέτριο λευκό κρασί.

• Ψωμί με λαδορίγανη μέτριας φρεσκότητας, καλής ποσότητας.

• Κερατωμένες Τηγανητές πατάτες ή με άλλα λόγια, πατάτες που έβγαζαν μάτι ότι ήταν τηγανισμένες σε λάδι στο οποίο είχαν γίνει μπόλικα τηγανίσματα ακόμη. Ήταν καλής ποσότητας και, φυσικά, μέτριας γεύσης. Ήρθαν σε σέσουλα (2/4).

• Ανάμικτη σαλάτα με χοντροκομμένα λαχανικά και λαδόξιδο, πιο απλή και συνηθισμένη πεθαίνεις (1,5/4).

• Τηγανητές γαρίδες. Σεσουλάτες κι αυτές. Αρκετά καλές, οι φαν του είδους τις αγάπησαν. Το εντυπωσιακό ήταν η μεγάλη τους ποσότητα (3/4).

• Φάβα με ψιλοκομμένη κρεμμυδοντομάτα. Μια απλή, μέτρια φάβα. Και πάλι σε καλή ποσότητα (2/4).

• Κολοκυθοκεφτέδες. Ήταν ελαφρώς καμένοι και βαρέως καημένοι, ξεχάστηκαν με το που δοκιμάστηκαν (2/4).

• Μύδια αχνιστά. Σε αντίθεση με όλα τα προηγούμενα ήταν μια τοσοδούλικη μερίδα, συμπαθητικής γεύσης, μα από τα μύδια περιμένει κανείς περισσότερα (2,5/4).

• Καλαμάρι τηγανητό. Και αυτό στη σέσουλα, λες και είναι το μαγικό τηγάνι. Πλατιές ροδέλες καλαμαριού, αρκετά τρυφερές, αλλά, ταυτόχρονα, εμφανώς τηγανισμένες σε ξαναχρησιμοποιημένο λάδι και αυτές. Το λάδι δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για πάνω από 1-2 τηγανίσματα, εκτός αν είναι ελαιόλαδο όπου αντέχει για 3-5, αλλά ποιος τηγανίζει σε ελαιόλαδο (2,5/4)?

• Λιγκουίνι με καβούρι. Το συγκεκριμένο πιάτο χωρίζεται σε 3 κομμάτια:

α) Το κομμάτι του καβουριού: Το κέλυφός του ήταν τεράστιο και χρειαζόταν πολύ “ψάχνω” για να βρεις ψαχνό. Φάγαμε ελάχιστο ως καθόλου καβούρι.

β) Το κομμάτι της νηστίσιμης εκδοχής που δοκιμάσαμε: Ήταν μια άνοστη ανουσιότητα, λες και νηστεία σημαίνει και απαγόρευση χρήσης αλατιού ή μπαχαρικών (1,5/4).

γ) Το κομμάτι της μη νηστίσιμης εκδοχής του, η οποία μας ήρθε κατά λάθος στο τραπέζι: η διαφορά της από την παραπάνω εκτέλεση είναι ότι η σάλτσα των ζυμαρικών είχε καλή ποσότητα λεπτοτριμμένης φέτας η οποία έκανε το πιάτο, απλώς μούρλια. Αυτή η μακαρονάδα ήταν όλα τα λεφτά. Αν είχε και καβούρι στο πιάτο θα μιλούσαμε για κολασμένη επιλογή (3,5/4).

Μαζί με τα ποτά, είτε μέσω set menu, είτε μέσω ξεχωριστών πιάτων, ο τελικός οικονομικός απολογισμός θα είναι πέριξ του 20άρικου.

Παραπάνω πράγματα δεν υπάρχει νόημα να ειπωθούν για το Ρακί Μεζέ.

Σαν χώρος δεν είναι τόσο χάλια, ενώ σαν εξυπηρέτηση, τουλάχιστον από μία επίσκεψη, έδειξε να είναι τόσο χάλια. Η ποιότητα του φαγητού φαίνεται ότι έχει θυσιαστεί στο βωμό της ποσότητας, κάτι περίεργο για εστιατόριο του ομίλου Καστελόριζο, όμως έτσι συμβαίνει. Γευστικά, η μετριότητα είναι εμφανής, χωρίς αυτό να αποκλείει ότι σε μερικά πιάτα έχουν βρει την μυστική συνταγή που τα κάνει πεντανόστιμα.

Οπότε, για αυτόν που ξέρει τα δύο, τρία δυνατά σημεία του μαγαζιού, το Ρακί Μεζέ μπορεί να είναι μια πολύ αξιόπιστη επιλογή. Γι’ αυτόν, όμως, που πάει στα ψαχτά οι πιθανότητες να φύγει με σκυμμένο το κεφάλι είναι μεγάλες.

ΥΓ: Jim γύρνα πίσω ή έστω τηλεφώνα! Τίποτα άλλο δεν έχει νόημα να ειπωθεί…
ΥΓ2: Αμάν πια με τις fake κριτικές ιδιοκτητών γνωστών εστιατορίων. Δεν το λέω για αυτούς, αυτοί τόσα ξέρουν, τόσα κάνουν. Το λέω για όλους τους υπόλοιπους που οφείλουμε να banάρουμε αυτόν που παίζει βρώμικα.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

Vaggg

Σάββατο 20 Οκτωβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

€ / Άτομο

17-25

Summer in Greece. Υπέροχες παραλίες, καταγάλανα νερά, μαγευτικά τοπία, ένας ήλιος ατελείωτος και πάει λέγοντας.

Όχι για όλους όμως.

Κάποιοι μένουν πίσω. Όλο και περισσότεροι κάποιοι. Όταν μένεις πίσω, λοιπόν, και οι διακοπές σου είναι μια βδομάδα, ενώ παλιά ήταν σχεδόν ένας μήνας, πρέπει κάτι να κάνεις αυτές τις όμορφες καλοκαιρινές μέρες που ο καιρός είναι τόσο υπέροχος που σε προστάζει να βγεις και να περάσεις όμορφα.

Το Ρακί Μεζέ φαντάζει ως μία από τις πιο ασφαλείς επιλογές για προσιτή ψαροφαγία, ιδιαίτερα αν είσαι ok με την, ελαφρώς, τσιμπημένη τιμολογιακή πολιτική που συνηθίζει να έχει ο Όμιλος Καστελόριζο.

Τα εστιατόρια του Ομίλου διακρίνονται για τα υψηλά standards ποιότητας, στο φαγητό τους, χωρίς να διεκδικούν αστέρια michelin μεν, ξεπερνώντας εύκολα τον μέσο όρο δε. Δίνουν έμφαση στον χώρο, εστιάζοντας στην καθαρότητα και το ιδιαίτερο γούστο, ενώ η εξυπηρέτηση είναι για αυτούς αρχή ή, τουλάχιστον, αυτή είναι η εικόνα που βγάζουν προς τα έξω. Μάλιστα, πριν γραφτεί η συγκεκριμένη κριτική, σύμφωνα με τις, έως εκείνη τη στιγμή, βαθμολογίες, το μεγαλύτερο ατού του Ρακί Μεζέ ήταν η εξυπηρέτησή του. Αμ δε.

Ο χώρος ήταν πράγματι προσεγμένος. Σχεδόν άριστος. Αναρωτιέμαι πόσο κακόγουστος είμαι για να μου άρεσε, ενώ δεν συγκεντρώνει ούτε 60% βαθμολογία από τις προηγούμενες κριτικές. Δώστε μου όμως ελαφρυντικό, μόλις πέρσι έμαθα ότι το κοκκαλί είναι χρώμα, που θα μου πάει, θα μάθω να αξιολογώ και χώρους με τον καιρό.

Οπότε τι αμ δε μας λες ρε φίλε, θα αναρωτιέστε.

Αμ δε για την εξυπηρέτηση.

Ας κάνουμε μια πρόχειρη καταμέτρηση των φάουλ της, έχοντας κατά νου ότι επρόκειτο για τραπέζι γενεθλίων, ότι υπήρχαν αρκετά άτομα στο σέρβις, αλλά και ότι ήταν καθημερινή με το μαγαζί να έχει αρκετό κόσμο:

• Κρασί: πέρασαν τουλάχιστον 10 λεπτά περιμένοντάς το και προκειμένου να έρθει αναγκαστήκαμε να το υπενθυμίσουμε στα παιδιά του σέρβις.

• Ψωμί: πέρασαν τουλάχιστον 15 λεπτά χωρίς να μας φέρουν κάτι οπότε αρχίσαμε να το ζητάμε. Ήρθε με την 4η προσπάθεια, αφού πρώτα είχαν έρθει μερικά από τα φαγητά. Διπλό φάουλ.

• Αγένεια: οι σερβιτόροι πέταγαν το κάθε τι στο τραπέζι με τρελούς ρυθμούς με αποτέλεσμα να ρίξουν κάτω ένα μαχαιροπίρουνο, κάνοντας μάλιστα πλάκα επ’ αυτού, ότι “ήθελε να πέσει και έπεσε”. Το παλικάρι που το έριξε δεν φιλοτιμήθηκε να πάει να φέρει ένα καθαρό και για να φάμε έπρεπε να το ζητήσουμε άλλες 2 φορές μέχρι να μας έρθει.

Για το μενού δεν μπορώ να πω πολλά γιατί το τραπέζι ήταν κερασμένο, ενώ αξίζει να αναφερθεί ότι το τραπέζι έγινε σε μέρα με νηστήσιμο μενού. Για αναλυτικές λεπτομέρειες υπάρχουν οι πολύ καλές κριτικές της ram και της PP_TINA στις οποίες αναλύονται οι προσφορές του καταστήματος. Με λίγα λόγια υπάρχουν 2 set menus των 16€ και 23€, στα οποία μπορείς να ξαναπαραγγείλεις όποιο πιάτο θες.

Στο τραπέζι μας προσγειώθηκαν, σε σχετικά επαρκή ποσότητα (για κάποια ζητήσαμε refill), τα εξής:

• Νερό κανάτας και μέτριο λευκό κρασί.

• Ψωμί με λαδορίγανη μέτριας φρεσκότητας, καλής ποσότητας.

• Κερατωμένες Τηγανητές πατάτες ή με άλλα λόγια, πατάτες που έβγαζαν μάτι ότι ήταν τηγανισμένες σε λάδι στο οποίο είχαν γίνει μπόλικα τηγανίσματα ακόμη. Ήταν καλής ποσότητας και, φυσικά, μέτριας γεύσης. Ήρθαν σε σέσουλα (2/4).

• Ανάμικτη σαλάτα με χοντροκομμένα λαχανικά και λαδόξιδο, πιο απλή και συνηθισμένη πεθαίνεις (1,5/4).

• Τηγανητές γαρίδες. Σεσουλάτες κι αυτές. Αρκετά καλές, οι φαν του είδους τις αγάπησαν. Το εντυπωσιακό ήταν η μεγάλη τους ποσότητα (3/4).

• Φάβα με ψιλοκομμένη κρεμμυδοντομάτα. Μια απλή, μέτρια φάβα. Και πάλι σε καλή ποσότητα (2/4).

• Κολοκυθοκεφτέδες. Ήταν ελαφρώς καμένοι και βαρέως καημένοι, ξεχάστηκαν με το που δοκιμάστηκαν (2/4).

• Μύδια αχνιστά. Σε αντίθεση με όλα τα προηγούμενα ήταν μια τοσοδούλικη μερίδα, συμπαθητικής γεύσης, μα από τα μύδια περιμένει κανείς περισσότερα (2,5/4).

• Καλαμάρι τηγανητό. Και αυτό στη σέσουλα, λες και είναι το μαγικό τηγάνι. Πλατιές ροδέλες καλαμαριού, αρκετά τρυφερές, αλλά, ταυτόχρονα, εμφανώς τηγανισμένες σε ξαναχρησιμοποιημένο λάδι και αυτές. Το λάδι δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για πάνω από 1-2 τηγανίσματα, εκτός αν είναι ελαιόλαδο όπου αντέχει για 3-5, αλλά ποιος τηγανίζει σε ελαιόλαδο (2,5/4)?

• Λιγκουίνι με καβούρι. Το συγκεκριμένο πιάτο χωρίζεται σε 3 κομμάτια:

α) Το κομμάτι του καβουριού: Το κέλυφός του ήταν τεράστιο και χρειαζόταν πολύ “ψάχνω” για να βρεις ψαχνό. Φάγαμε ελάχιστο ως καθόλου καβούρι.

β) Το κομμάτι της νηστίσιμης εκδοχής που δοκιμάσαμε: Ήταν μια άνοστη ανουσιότητα, λες και νηστεία σημαίνει και απαγόρευση χρήσης αλατιού ή μπαχαρικών (1,5/4).

γ) Το κομμάτι της μη νηστίσιμης εκδοχής του, η οποία μας ήρθε κατά λάθος στο τραπέζι: η διαφορά της από την παραπάνω εκτέλεση είναι ότι η σάλτσα των ζυμαρικών είχε καλή ποσότητα λεπτοτριμμένης φέτας η οποία έκανε το πιάτο, απλώς μούρλια. Αυτή η μακαρονάδα ήταν όλα τα λεφτά. Αν είχε και καβούρι στο πιάτο θα μιλούσαμε για κολασμένη επιλογή (3,5/4).

Μαζί με τα ποτά, είτε μέσω set menu, είτε μέσω ξεχωριστών πιάτων, ο τελικός οικονομικός απολογισμός θα είναι πέριξ του 20άρικου.

Παραπάνω πράγματα δεν υπάρχει νόημα να ειπωθούν για το Ρακί Μεζέ.

Σαν χώρος δεν είναι τόσο χάλια, ενώ σαν εξυπηρέτηση, τουλάχιστον από μία επίσκεψη, έδειξε να είναι τόσο χάλια. Η ποιότητα του φαγητού φαίνεται ότι έχει θυσιαστεί στο βωμό της ποσότητας, κάτι περίεργο για εστιατόριο του ομίλου Καστελόριζο, όμως έτσι συμβαίνει. Γευστικά, η μετριότητα είναι εμφανής, χωρίς αυτό να αποκλείει ότι σε μερικά πιάτα έχουν βρει την μυστική συνταγή που τα κάνει πεντανόστιμα.

Οπότε, για αυτόν που ξέρει τα δύο, τρία δυνατά σημεία του μαγαζιού, το Ρακί Μεζέ μπορεί να είναι μια πολύ αξιόπιστη επιλογή. Γι’ αυτόν, όμως, που πάει στα ψαχτά οι πιθανότητες να φύγει με σκυμμένο το κεφάλι είναι μεγάλες.

ΥΓ: Jim γύρνα πίσω ή έστω τηλεφώνα! Τίποτα άλλο δεν έχει νόημα να ειπωθεί…
ΥΓ2: Αμάν πια με τις fake κριτικές ιδιοκτητών γνωστών εστιατορίων. Δεν το λέω για αυτούς, αυτοί τόσα ξέρουν, τόσα κάνουν. Το λέω για όλους τους υπόλοιπους που οφείλουμε να banάρουμε αυτόν που παίζει βρώμικα.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.