Loader
10 medium

05 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
37-49

Επισκεφθήκαμε το Point A Bar and Restaurant, ως καλεσμένοι φίλων από το εξωτερικό που έτυχε να μένουν στο ξενοδοχείο Ηerodiοn. Η παρέα ήμασταν τρία ζευγάρια, αρχές Σεπτέμβρη. O καιρός ακόμα καλοκαιρινός.

Η πρώτη εντύπωση ήταν καταπληκτική. Η θέα στη ανατολική πλευρά της Ακρόπολης είναι το κάτι άλλο, και μάλιστα, σε απόσταση αναπνοής από το Μουσείο Ακρόπολης, η εγγύτητα, καταλαβαίνετε, είναι μεγάλη. Πραγματικά, όσες ταράτσες βρίσκονται σε αυτή την περιοχή εξαργυρώνουν στο έπακρο την εκπληκτική τους θέα στον Ιερό Βράχο. Και αποζημιώνουν τους τουρίστες για το ταξίδι τους.

Από την άλλη, το πάρκιγκ στην περιοχή είναι επιεικώς δράμα κατά την καλοκαιρινή περίοδο. Οφείλετε οπωσδήποτε να ενημερωθείτε αν έχει συναυλία / παράσταση το Ηρώδειο την βραδιά που ενδιαφέρεστε να επισκεφθείτε κάποιο εστιατόριο στα πέριξ της Ακροπόλεως. Αν υπάρχει κάτι προγραμματισμένο, μην το επιχειρήσετε καν με το αυτοκίνητο, πάρτε ωραιότατα το μετρό ή παρκάρετε κάπου αλλού και κινηθείτε πάλι με το μετρό. Ιδιωτικό πάρκινγκ απ' όσο ξέρω, στην εγγύς περιοχή δεν υπάρχει, πλην ενός βενζινάδικου λίγο πιο πάνω, που χρεώνει χρυσάφι για λίγες ώρες ή το εστιατόριο Διόνυσος, αρκετά πιο ψηλά. Εμείς κάναμε το λάθος να πάμε οδικώς, βιαστικά από την δουλειά, χωρίς να σκεφτούμε το Ηρώδειο, και δυσκολευτήκαμε τόσο πολύ στο παρκάρισμα (ώρα 20.30), που φτάσαμε με μισή ώρα καθυστέρηση στο τραπέζι. Μετά από απανωτές, απέλπιδες προσπάθειες να παρκάρουμε... κουρασμένοι, ζαλισμένοι, συγχισμένοι και απολογούμενοι στους φίλους μας...

Όμως η θέα και η ατμόσφαιρα στην ταράτσα αυτή ήταν τόσο καθηλωτική και χαλαρωτική, που γρήγορα μας πέρασε η σύγχιση. Το εστιατόριο έχει στηθεί κυρίως για τις ανάγκες των επισκεπτών του ξενοδοχείου, γι' αυτό δεν αποκλείεται να συναντήσετε κυρίως τουρίστες. Αλλά, επειδή το επίπεδό της κουζίνας του είναι υψηλό, ο κόσμος είναι κάποιας οικονομικής άνεσης. Το κηροπήγιο, ο χαμηλός φωτισμός και η απαλή μουσική ολοκληρώνουν το καλοκαιρινό σκηνικό.

Η εξυπηρέτηση είναι ανωτάτου επιπέδου, από σερβιτόρο που αναλαμβάνει αποκλειστικά το τραπέζι σας, γνωρίζει καλά τα πιάτα και την δουλειά του και φροντίζει να δημιουργήσει ένα κλίμα οικειότητας με το απαραίτητο, διακριτικό χιούμορ. Όταν φτάσαμε εμείς, είχε ήδη σερβιριστεί ένα καλωσόρισμα, αλλά εμείς δεν το δοκιμάσαμε, καθότι καθυστερημένοι.

Ο κατάλογος όλος δίνει έμφαση στις ελληνικές γεύσεις και στην ελληνική πρώτη ύλη (αναμενόμενο για τουριστική περιοχή) και ο σεφ, σε μεγάλα κέφια, προτείνει πιάτα απολαυστικά σε σύλληψη, παρουσίαση και γεύση, που καθόλου δεν στερούνται ποσότητας. Έχοντας διαβάσει προηγούμενες κριτικές, συμπεραίνω ότι ο κατάλογος, αν όχι ο ίδιος ο σεφ, έχει αλλάξει σε σχέση με πέρσι, γιατί εγώ είδα και δοκίμασα ένα εντελώς διαφορετικό μενού από αυτό που διαβάζω εδώ.

Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, ξεκινώ με την παραγγελία μας:

Στις σαλάτες, αν θυμάμαι καλά, δοκιμάσαμε την Αλοννησιώτικη και την Μυκονιάτικη.

- Η Αλοννησιώτικη ήταν μια κλασική δροσερή σαλάτα με λαχανικά, αλοννησιώτικο τόνο, κινόα, σε ένα μεγάλο μπολ. Ό, τι χρειάζεται για μια δροσερή έναρξη.

- Η Μυκονιάτικη ήταν μια παραλλαγή του μεξικάνικου γκουακαμόλε. Ένα μαύρο, βαρύ μπολ, όπου συνήθως βάζουν το γκουακαμόλε, περιείχε πολτοποιημένη σαλάτα από αβοκάντο, αγγούρι, τοματίνια, λούζα Μυκόνου και από πάνω έσπαγε μια τραγανή κρούστα από κάποιο πικάντικο τυρί (?) και ανακατευόταν με το μείγμα της σαλάτας. Πρωτότυπη ιδέα, αλλά πρέπει να είναι στις γεύσεις σου για να την εκτιμήσεις.

Τα ορεκτικά ήταν εξίσου πρωτότυπα σε σύλληψη, παρουσίαση και γεύση:

- Σεβίτσε λαυράκι με λουκούμι. Φρεσκότατο το λαυράκι, αλλά πολύ όξινο για τα γούστα μου. Το λουκούμι δεν το διέκρινα.

- Ντομάτες γεμιστές: ένα signature πιάτο τους, όπως μας είπαν. Το οποίο, μόλις το είδα, μου θύμιζε κάποιο που παλιότερα είχα δοκιμάσει στο Hytra και μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση. Εδώ, το πιάτο παρουσιάστηκε πάνω σε ξύλινο δισκάκι με κλαδάκια, οι ντοματούλες κρέμονταν τσαμπάκι και μια αγκινάρα αναπαυόταν κάτω. Όλη η σύλληψη ήταν για φωτογραφία στο ίνσταγκραμ. Όπως και τα περισσότερα πιάτα, όπως θα διαπιστώναμε σύντομα. Ως προς την γεύση, μιλάμε για ένα δροσερό, ντελικάτο ορεκτικό, που άφηνε όλα τα αρώματα της φρέσκιας ντομάτας και του αρωματικού ρυζιού. Ενα ορεκτικό που πρέπει να δοκιμάσετε ακόμη και αν δεν σας αρέσουν τα κανονικά γεμιστά!

- Οι λουκουμάδες! Ποίημα, όνειρο! Λουκουμάδες γεμιστοί με μανούρι Ελασσόνας και βουτηγμένοι στο μέλι, μεγάλοι, με την χαρακτηριστική τρύπα στη μέση, και περασμένοι μέσα σε στικ που ισορροπούσε σε ειδική ξύλινη κατασκευή. Πραγματικά δεν ξέρω πώς να περιγράψω τα σκεύη σερβιρίσματος που χρησιμοποιούσαν. Πέρα από την όμορφη παρουσίαση, η γεύση τους ήταν ελαφριά, υπέροχη. Οι ξένοι φίλοι ενθουσιάστηκαν!

Για κυρίως είχαμε την ευκαιρία να επιλέξουμε και να απολαύσουμε - οπτικά και γευστικά- διαφορετικά πιάτα. Όλοι είχαμε να μοιραστούμε τις καλύτερες εντυπώσεις.

- Κακαβιά από μικρά ψαράκια, αχινό και ξινοτύρι Μυκόνου.

- Αρνάκι Νάξου με γλυκοπατάτες και σκόρδο.
Ήταν ολόκληρο το μπουτάκι, πάνω σε ψητές πατατούλες, ίσως και λαχανικά (δεν διέκρινα από εκεί που καθόμουν... ). Ένα πολύ χορταστικό πιάτο. Κάποιος που δεν πεινάει πολύ σίγουρα θα το μοιραστεί.

- Καραμελωμένο κοτόπουλο με γάλα αμυγδάλου. Υπέροχο πιάτο γευστικά, μου είπε το ζευγάρι που το παρήγγειλε. Το έχω σοβαρά στα υπόψιν για μια μελοντική επίσκεψη.

- Γαρίδες ψητές για εμένα. Μεσαίου μεγέθους γαρίδες, καθαρισμένες και σωστά ψημένες, πάνω σε ένα μείγμα από ψητά λαχανικά και κινόα. Ένα ελαφρύ πιάτο, αρκετής ποσότητας (οι γαρίδες ήταν 6, αν θυμάμαι). Τα συνοδευτικά δεν κατάφερα να τα τελειώσω.

- Αφήνω για το τέλος άλλο ένα signature πιάτο τους, το χοιρινό ρολάκι με φυστίκι Αιγίνης και BBQ sauce. Συνοδεύεται από τηγανιτές πατάτες, χοντροκομμένες που έρχονται σε ξεχωριστό μπολάκι. Το ρολάκι αυτό, επειδή έτυχε να το δοκιμάσω, ήταν ένα κομμάτι καθαρού χοιρινού κρέατος, πολύ νόστιμο, τρυφερό και ταυτόχρονα αρωματικό. Είχε πασπαλιστεί τριγύρω, ως γλύκισμα, με ψιλοκομμένο φυστίκι Αιγίνης. Μας εντυπωσίασε όλους.

Για επιδόρπια, επειδή έτυχε να γιορτάζουμε κάποια γενέθλια και ήμασταν έξι άτομα, πήραμε τρία γλυκά. Για την ακρίβεια, μας δημιουργήθηκαν τόσο μεγάλες προσδοκίες όταν μας τα παρουσίασε ο σερβιτόρος (τι κάνει το μάρκετινγκ! ), που δεν ξέραμε ποιο να πρωτοδιαλέξουμε! Πάμε λοιπόν:

- Churros με mousse πουτίγκας ριζιού, λευκής σοκολάτας και μούρων. Τα churros, οι ισπανικοί λουκουμάδες, κάτι σαν τις δικές μας τουλούμπες, περιέβαλαν μια πάστα πουτίγκας που πάνω στολιζόταν απά σάλτσα μαύρων φρούτων. Απολαυστικό και ιδιαίτερο!

- Μελόπιτα Σίφνου με λευκή τρούφα και κουμκουάτ. Δεν ξέραμε τι να περιμένουμε και είχαμε αρκετή περιέργεια. Τελικά ήταν ένα γλυκό σαν μαλακή πίτα, σε μορφή βασιλικού πολτού, λιγότερο μελένια, με διακριτικό άρωμα. Άρεσε πολύ!

- Mousse σοκολάτας με γαρύφαλο και αλόη. Μας την παρουσίασε σαν μια απλή μους (εδώ το μάρκετινγκ δεν έπιασε), αλλά τελικά ήταν το γλυκό- αποκάλυψη της βραδιάς.
Ένα βαθύ μπολ σαλάτας, γεμάτο σούπα ρευστής σοκολάτας, πάνω στο οποίο αναπαυόταν ένα σοκολατένιο φύλλο φραγκοσυκιάς, πράσινο, σε φυσικό μέγεθος, που, σωστά μαντέψατε, το έσπαγες με το κουτάλι, τραγανό, και μέσα ήταν γεμιστό με σοκολατένια μους, άριστης ποιότητας. Από τα ωραιότερα σοκολατένια γλυκά που έχω δοκιμάσει τον τελευταίο καιρό! Συνήθως σε ένα τέτοιου είδους γλυκό δεν μπορείς να φας πολλές κουταλιές, εδώ όμως δεν έμεινε τίποτα στο πιάτο! Μπράβο στον pastry chef! Έξοχο!

Για κλείσιμο μας κέρασαν λικέρ μαστίχας (υπήρχε επίσης επιλογή ανάμεσα σε τσίπουρο ή λιμοντσέλο). Είχαμε ήδη συνοδεύσει το δείπνο μας με δύο μπουκάλια κόκκινο Μαγικό Βουνό, Κτήμα Λαζαρίδη.

Με αυτά και με εκείνα φύγαμε υπερευχαριστημένοι από το Point A, έχοντας περάσει μια υπέροχη βραδιά από κάθε άποψη. Ο λογαριασμός, πραγματικά δεν ξέρω που κυμάνθηκε, γιατί ήμασταν καλεσμένοι, αλλά, από τις τιμές που είδα, υπολογίζω περίπου 40- 50 ευρώ το άτομο για μια μετρίου μεγέθους παραγγελία, με ένα ορεκτικό, σαλάτα, κυρίως πιάτο και γλυκό.

Μακάρι να ήταν ανοιχτό όλη την χρονιά σ' αυτή την καταπληκτική ταράτσα - μας είπαν ότι λειτουργεί Μάιο έως Οκτώβρη- μακάρι να ήταν πιο προσιτό οικονομικά για πιο συχνές επισκέψεις. Εννοείται ότι προτείνεται για ένα δείπνο αξιώσεων, σε ένα άριστο περιβάλλον, για μια ιδιαίτερη καλοκαιρινή βραδιά!

Εμείς, αν έχουμε ξανά την ευκαιρία - να είμαστε καλά ως του χρόνου το καλοκαίρι- θα ξαναπάμε!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

10 medium

05 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
37-49

Επισκεφθήκαμε το Point A Bar and Restaurant, ως καλεσμένοι φίλων από το εξωτερικό που έτυχε να μένουν στο ξενοδοχείο Ηerodiοn. Η παρέα ήμασταν τρία ζευγάρια, αρχές Σεπτέμβρη. O καιρός ακόμα καλοκαιρινός.

Η πρώτη εντύπωση ήταν καταπληκτική. Η θέα στη ανατολική πλευρά της Ακρόπολης είναι το κάτι άλλο, και μάλιστα, σε απόσταση αναπνοής από το Μουσείο Ακρόπολης, η εγγύτητα, καταλαβαίνετε, είναι μεγάλη. Πραγματικά, όσες ταράτσες βρίσκονται σε αυτή την περιοχή εξαργυρώνουν στο έπακρο την εκπληκτική τους θέα στον Ιερό Βράχο. Και αποζημιώνουν τους τουρίστες για το ταξίδι τους.

Από την άλλη, το πάρκιγκ στην περιοχή είναι επιεικώς δράμα κατά την καλοκαιρινή περίοδο. Οφείλετε οπωσδήποτε να ενημερωθείτε αν έχει συναυλία / παράσταση το Ηρώδειο την βραδιά που ενδιαφέρεστε να επισκεφθείτε κάποιο εστιατόριο στα πέριξ της Ακροπόλεως. Αν υπάρχει κάτι προγραμματισμένο, μην το επιχειρήσετε καν με το αυτοκίνητο, πάρτε ωραιότατα το μετρό ή παρκάρετε κάπου αλλού και κινηθείτε πάλι με το μετρό. Ιδιωτικό πάρκινγκ απ' όσο ξέρω, στην εγγύς περιοχή δεν υπάρχει, πλην ενός βενζινάδικου λίγο πιο πάνω, που χρεώνει χρυσάφι για λίγες ώρες ή το εστιατόριο Διόνυσος, αρκετά πιο ψηλά. Εμείς κάναμε το λάθος να πάμε οδικώς, βιαστικά από την δουλειά, χωρίς να σκεφτούμε το Ηρώδειο, και δυσκολευτήκαμε τόσο πολύ στο παρκάρισμα (ώρα 20.30), που φτάσαμε με μισή ώρα καθυστέρηση στο τραπέζι. Μετά από απανωτές, απέλπιδες προσπάθειες να παρκάρουμε... κουρασμένοι, ζαλισμένοι, συγχισμένοι και απολογούμενοι στους φίλους μας...

Όμως η θέα και η ατμόσφαιρα στην ταράτσα αυτή ήταν τόσο καθηλωτική και χαλαρωτική, που γρήγορα μας πέρασε η σύγχιση. Το εστιατόριο έχει στηθεί κυρίως για τις ανάγκες των επισκεπτών του ξενοδοχείου, γι' αυτό δεν αποκλείεται να συναντήσετε κυρίως τουρίστες. Αλλά, επειδή το επίπεδό της κουζίνας του είναι υψηλό, ο κόσμος είναι κάποιας οικονομικής άνεσης. Το κηροπήγιο, ο χαμηλός φωτισμός και η απαλή μουσική ολοκληρώνουν το καλοκαιρινό σκηνικό.

Η εξυπηρέτηση είναι ανωτάτου επιπέδου, από σερβιτόρο που αναλαμβάνει αποκλειστικά το τραπέζι σας, γνωρίζει καλά τα πιάτα και την δουλειά του και φροντίζει να δημιουργήσει ένα κλίμα οικειότητας με το απαραίτητο, διακριτικό χιούμορ. Όταν φτάσαμε εμείς, είχε ήδη σερβιριστεί ένα καλωσόρισμα, αλλά εμείς δεν το δοκιμάσαμε, καθότι καθυστερημένοι.

Ο κατάλογος όλος δίνει έμφαση στις ελληνικές γεύσεις και στην ελληνική πρώτη ύλη (αναμενόμενο για τουριστική περιοχή) και ο σεφ, σε μεγάλα κέφια, προτείνει πιάτα απολαυστικά σε σύλληψη, παρουσίαση και γεύση, που καθόλου δεν στερούνται ποσότητας. Έχοντας διαβάσει προηγούμενες κριτικές, συμπεραίνω ότι ο κατάλογος, αν όχι ο ίδιος ο σεφ, έχει αλλάξει σε σχέση με πέρσι, γιατί εγώ είδα και δοκίμασα ένα εντελώς διαφορετικό μενού από αυτό που διαβάζω εδώ.

Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, ξεκινώ με την παραγγελία μας:

Στις σαλάτες, αν θυμάμαι καλά, δοκιμάσαμε την Αλοννησιώτικη και την Μυκονιάτικη.

- Η Αλοννησιώτικη ήταν μια κλασική δροσερή σαλάτα με λαχανικά, αλοννησιώτικο τόνο, κινόα, σε ένα μεγάλο μπολ. Ό, τι χρειάζεται για μια δροσερή έναρξη.

- Η Μυκονιάτικη ήταν μια παραλλαγή του μεξικάνικου γκουακαμόλε. Ένα μαύρο, βαρύ μπολ, όπου συνήθως βάζουν το γκουακαμόλε, περιείχε πολτοποιημένη σαλάτα από αβοκάντο, αγγούρι, τοματίνια, λούζα Μυκόνου και από πάνω έσπαγε μια τραγανή κρούστα από κάποιο πικάντικο τυρί (?) και ανακατευόταν με το μείγμα της σαλάτας. Πρωτότυπη ιδέα, αλλά πρέπει να είναι στις γεύσεις σου για να την εκτιμήσεις.

Τα ορεκτικά ήταν εξίσου πρωτότυπα σε σύλληψη, παρουσίαση και γεύση:

- Σεβίτσε λαυράκι με λουκούμι. Φρεσκότατο το λαυράκι, αλλά πολύ όξινο για τα γούστα μου. Το λουκούμι δεν το διέκρινα.

- Ντομάτες γεμιστές: ένα signature πιάτο τους, όπως μας είπαν. Το οποίο, μόλις το είδα, μου θύμιζε κάποιο που παλιότερα είχα δοκιμάσει στο Hytra και μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση. Εδώ, το πιάτο παρουσιάστηκε πάνω σε ξύλινο δισκάκι με κλαδάκια, οι ντοματούλες κρέμονταν τσαμπάκι και μια αγκινάρα αναπαυόταν κάτω. Όλη η σύλληψη ήταν για φωτογραφία στο ίνσταγκραμ. Όπως και τα περισσότερα πιάτα, όπως θα διαπιστώναμε σύντομα. Ως προς την γεύση, μιλάμε για ένα δροσερό, ντελικάτο ορεκτικό, που άφηνε όλα τα αρώματα της φρέσκιας ντομάτας και του αρωματικού ρυζιού. Ενα ορεκτικό που πρέπει να δοκιμάσετε ακόμη και αν δεν σας αρέσουν τα κανονικά γεμιστά!

- Οι λουκουμάδες! Ποίημα, όνειρο! Λουκουμάδες γεμιστοί με μανούρι Ελασσόνας και βουτηγμένοι στο μέλι, μεγάλοι, με την χαρακτηριστική τρύπα στη μέση, και περασμένοι μέσα σε στικ που ισορροπούσε σε ειδική ξύλινη κατασκευή. Πραγματικά δεν ξέρω πώς να περιγράψω τα σκεύη σερβιρίσματος που χρησιμοποιούσαν. Πέρα από την όμορφη παρουσίαση, η γεύση τους ήταν ελαφριά, υπέροχη. Οι ξένοι φίλοι ενθουσιάστηκαν!

Για κυρίως είχαμε την ευκαιρία να επιλέξουμε και να απολαύσουμε - οπτικά και γευστικά- διαφορετικά πιάτα. Όλοι είχαμε να μοιραστούμε τις καλύτερες εντυπώσεις.

- Κακαβιά από μικρά ψαράκια, αχινό και ξινοτύρι Μυκόνου.

- Αρνάκι Νάξου με γλυκοπατάτες και σκόρδο.
Ήταν ολόκληρο το μπουτάκι, πάνω σε ψητές πατατούλες, ίσως και λαχανικά (δεν διέκρινα από εκεί που καθόμουν... ). Ένα πολύ χορταστικό πιάτο. Κάποιος που δεν πεινάει πολύ σίγουρα θα το μοιραστεί.

- Καραμελωμένο κοτόπουλο με γάλα αμυγδάλου. Υπέροχο πιάτο γευστικά, μου είπε το ζευγάρι που το παρήγγειλε. Το έχω σοβαρά στα υπόψιν για μια μελοντική επίσκεψη.

- Γαρίδες ψητές για εμένα. Μεσαίου μεγέθους γαρίδες, καθαρισμένες και σωστά ψημένες, πάνω σε ένα μείγμα από ψητά λαχανικά και κινόα. Ένα ελαφρύ πιάτο, αρκετής ποσότητας (οι γαρίδες ήταν 6, αν θυμάμαι). Τα συνοδευτικά δεν κατάφερα να τα τελειώσω.

- Αφήνω για το τέλος άλλο ένα signature πιάτο τους, το χοιρινό ρολάκι με φυστίκι Αιγίνης και BBQ sauce. Συνοδεύεται από τηγανιτές πατάτες, χοντροκομμένες που έρχονται σε ξεχωριστό μπολάκι. Το ρολάκι αυτό, επειδή έτυχε να το δοκιμάσω, ήταν ένα κομμάτι καθαρού χοιρινού κρέατος, πολύ νόστιμο, τρυφερό και ταυτόχρονα αρωματικό. Είχε πασπαλιστεί τριγύρω, ως γλύκισμα, με ψιλοκομμένο φυστίκι Αιγίνης. Μας εντυπωσίασε όλους.

Για επιδόρπια, επειδή έτυχε να γιορτάζουμε κάποια γενέθλια και ήμασταν έξι άτομα, πήραμε τρία γλυκά. Για την ακρίβεια, μας δημιουργήθηκαν τόσο μεγάλες προσδοκίες όταν μας τα παρουσίασε ο σερβιτόρος (τι κάνει το μάρκετινγκ! ), που δεν ξέραμε ποιο να πρωτοδιαλέξουμε! Πάμε λοιπόν:

- Churros με mousse πουτίγκας ριζιού, λευκής σοκολάτας και μούρων. Τα churros, οι ισπανικοί λουκουμάδες, κάτι σαν τις δικές μας τουλούμπες, περιέβαλαν μια πάστα πουτίγκας που πάνω στολιζόταν απά σάλτσα μαύρων φρούτων. Απολαυστικό και ιδιαίτερο!

- Μελόπιτα Σίφνου με λευκή τρούφα και κουμκουάτ. Δεν ξέραμε τι να περιμένουμε και είχαμε αρκετή περιέργεια. Τελικά ήταν ένα γλυκό σαν μαλακή πίτα, σε μορφή βασιλικού πολτού, λιγότερο μελένια, με διακριτικό άρωμα. Άρεσε πολύ!

- Mousse σοκολάτας με γαρύφαλο και αλόη. Μας την παρουσίασε σαν μια απλή μους (εδώ το μάρκετινγκ δεν έπιασε), αλλά τελικά ήταν το γλυκό- αποκάλυψη της βραδιάς.
Ένα βαθύ μπολ σαλάτας, γεμάτο σούπα ρευστής σοκολάτας, πάνω στο οποίο αναπαυόταν ένα σοκολατένιο φύλλο φραγκοσυκιάς, πράσινο, σε φυσικό μέγεθος, που, σωστά μαντέψατε, το έσπαγες με το κουτάλι, τραγανό, και μέσα ήταν γεμιστό με σοκολατένια μους, άριστης ποιότητας. Από τα ωραιότερα σοκολατένια γλυκά που έχω δοκιμάσει τον τελευταίο καιρό! Συνήθως σε ένα τέτοιου είδους γλυκό δεν μπορείς να φας πολλές κουταλιές, εδώ όμως δεν έμεινε τίποτα στο πιάτο! Μπράβο στον pastry chef! Έξοχο!

Για κλείσιμο μας κέρασαν λικέρ μαστίχας (υπήρχε επίσης επιλογή ανάμεσα σε τσίπουρο ή λιμοντσέλο). Είχαμε ήδη συνοδεύσει το δείπνο μας με δύο μπουκάλια κόκκινο Μαγικό Βουνό, Κτήμα Λαζαρίδη.

Με αυτά και με εκείνα φύγαμε υπερευχαριστημένοι από το Point A, έχοντας περάσει μια υπέροχη βραδιά από κάθε άποψη. Ο λογαριασμός, πραγματικά δεν ξέρω που κυμάνθηκε, γιατί ήμασταν καλεσμένοι, αλλά, από τις τιμές που είδα, υπολογίζω περίπου 40- 50 ευρώ το άτομο για μια μετρίου μεγέθους παραγγελία, με ένα ορεκτικό, σαλάτα, κυρίως πιάτο και γλυκό.

Μακάρι να ήταν ανοιχτό όλη την χρονιά σ' αυτή την καταπληκτική ταράτσα - μας είπαν ότι λειτουργεί Μάιο έως Οκτώβρη- μακάρι να ήταν πιο προσιτό οικονομικά για πιο συχνές επισκέψεις. Εννοείται ότι προτείνεται για ένα δείπνο αξιώσεων, σε ένα άριστο περιβάλλον, για μια ιδιαίτερη καλοκαιρινή βραδιά!

Εμείς, αν έχουμε ξανά την ευκαιρία - να είμαστε καλά ως του χρόνου το καλοκαίρι- θα ξαναπάμε!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

10 medium

ram

Κυριακή 09 Δεκεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

37-49

Επισκεφθήκαμε το Point A Bar and Restaurant, ως καλεσμένοι φίλων από το εξωτερικό που έτυχε να μένουν στο ξενοδοχείο Ηerodiοn. Η παρέα ήμασταν τρία ζευγάρια, αρχές Σεπτέμβρη. O καιρός ακόμα καλοκαιρινός.

Η πρώτη εντύπωση ήταν καταπληκτική. Η θέα στη ανατολική πλευρά της Ακρόπολης είναι το κάτι άλλο, και μάλιστα, σε απόσταση αναπνοής από το Μουσείο Ακρόπολης, η εγγύτητα, καταλαβαίνετε, είναι μεγάλη. Πραγματικά, όσες ταράτσες βρίσκονται σε αυτή την περιοχή εξαργυρώνουν στο έπακρο την εκπληκτική τους θέα στον Ιερό Βράχο. Και αποζημιώνουν τους τουρίστες για το ταξίδι τους.

Από την άλλη, το πάρκιγκ στην περιοχή είναι επιεικώς δράμα κατά την καλοκαιρινή περίοδο. Οφείλετε οπωσδήποτε να ενημερωθείτε αν έχει συναυλία / παράσταση το Ηρώδειο την βραδιά που ενδιαφέρεστε να επισκεφθείτε κάποιο εστιατόριο στα πέριξ της Ακροπόλεως. Αν υπάρχει κάτι προγραμματισμένο, μην το επιχειρήσετε καν με το αυτοκίνητο, πάρτε ωραιότατα το μετρό ή παρκάρετε κάπου αλλού και κινηθείτε πάλι με το μετρό. Ιδιωτικό πάρκινγκ απ' όσο ξέρω, στην εγγύς περιοχή δεν υπάρχει, πλην ενός βενζινάδικου λίγο πιο πάνω, που χρεώνει χρυσάφι για λίγες ώρες ή το εστιατόριο Διόνυσος, αρκετά πιο ψηλά. Εμείς κάναμε το λάθος να πάμε οδικώς, βιαστικά από την δουλειά, χωρίς να σκεφτούμε το Ηρώδειο, και δυσκολευτήκαμε τόσο πολύ στο παρκάρισμα (ώρα 20.30), που φτάσαμε με μισή ώρα καθυστέρηση στο τραπέζι. Μετά από απανωτές, απέλπιδες προσπάθειες να παρκάρουμε... κουρασμένοι, ζαλισμένοι, συγχισμένοι και απολογούμενοι στους φίλους μας...

Όμως η θέα και η ατμόσφαιρα στην ταράτσα αυτή ήταν τόσο καθηλωτική και χαλαρωτική, που γρήγορα μας πέρασε η σύγχιση. Το εστιατόριο έχει στηθεί κυρίως για τις ανάγκες των επισκεπτών του ξενοδοχείου, γι' αυτό δεν αποκλείεται να συναντήσετε κυρίως τουρίστες. Αλλά, επειδή το επίπεδό της κουζίνας του είναι υψηλό, ο κόσμος είναι κάποιας οικονομικής άνεσης. Το κηροπήγιο, ο χαμηλός φωτισμός και η απαλή μουσική ολοκληρώνουν το καλοκαιρινό σκηνικό.

Η εξυπηρέτηση είναι ανωτάτου επιπέδου, από σερβιτόρο που αναλαμβάνει αποκλειστικά το τραπέζι σας, γνωρίζει καλά τα πιάτα και την δουλειά του και φροντίζει να δημιουργήσει ένα κλίμα οικειότητας με το απαραίτητο, διακριτικό χιούμορ. Όταν φτάσαμε εμείς, είχε ήδη σερβιριστεί ένα καλωσόρισμα, αλλά εμείς δεν το δοκιμάσαμε, καθότι καθυστερημένοι.

Ο κατάλογος όλος δίνει έμφαση στις ελληνικές γεύσεις και στην ελληνική πρώτη ύλη (αναμενόμενο για τουριστική περιοχή) και ο σεφ, σε μεγάλα κέφια, προτείνει πιάτα απολαυστικά σε σύλληψη, παρουσίαση και γεύση, που καθόλου δεν στερούνται ποσότητας. Έχοντας διαβάσει προηγούμενες κριτικές, συμπεραίνω ότι ο κατάλογος, αν όχι ο ίδιος ο σεφ, έχει αλλάξει σε σχέση με πέρσι, γιατί εγώ είδα και δοκίμασα ένα εντελώς διαφορετικό μενού από αυτό που διαβάζω εδώ.

Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, ξεκινώ με την παραγγελία μας:

Στις σαλάτες, αν θυμάμαι καλά, δοκιμάσαμε την Αλοννησιώτικη και την Μυκονιάτικη.

- Η Αλοννησιώτικη ήταν μια κλασική δροσερή σαλάτα με λαχανικά, αλοννησιώτικο τόνο, κινόα, σε ένα μεγάλο μπολ. Ό, τι χρειάζεται για μια δροσερή έναρξη.

- Η Μυκονιάτικη ήταν μια παραλλαγή του μεξικάνικου γκουακαμόλε. Ένα μαύρο, βαρύ μπολ, όπου συνήθως βάζουν το γκουακαμόλε, περιείχε πολτοποιημένη σαλάτα από αβοκάντο, αγγούρι, τοματίνια, λούζα Μυκόνου και από πάνω έσπαγε μια τραγανή κρούστα από κάποιο πικάντικο τυρί (?) και ανακατευόταν με το μείγμα της σαλάτας. Πρωτότυπη ιδέα, αλλά πρέπει να είναι στις γεύσεις σου για να την εκτιμήσεις.

Τα ορεκτικά ήταν εξίσου πρωτότυπα σε σύλληψη, παρουσίαση και γεύση:

- Σεβίτσε λαυράκι με λουκούμι. Φρεσκότατο το λαυράκι, αλλά πολύ όξινο για τα γούστα μου. Το λουκούμι δεν το διέκρινα.

- Ντομάτες γεμιστές: ένα signature πιάτο τους, όπως μας είπαν. Το οποίο, μόλις το είδα, μου θύμιζε κάποιο που παλιότερα είχα δοκιμάσει στο Hytra και μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση. Εδώ, το πιάτο παρουσιάστηκε πάνω σε ξύλινο δισκάκι με κλαδάκια, οι ντοματούλες κρέμονταν τσαμπάκι και μια αγκινάρα αναπαυόταν κάτω. Όλη η σύλληψη ήταν για φωτογραφία στο ίνσταγκραμ. Όπως και τα περισσότερα πιάτα, όπως θα διαπιστώναμε σύντομα. Ως προς την γεύση, μιλάμε για ένα δροσερό, ντελικάτο ορεκτικό, που άφηνε όλα τα αρώματα της φρέσκιας ντομάτας και του αρωματικού ρυζιού. Ενα ορεκτικό που πρέπει να δοκιμάσετε ακόμη και αν δεν σας αρέσουν τα κανονικά γεμιστά!

- Οι λουκουμάδες! Ποίημα, όνειρο! Λουκουμάδες γεμιστοί με μανούρι Ελασσόνας και βουτηγμένοι στο μέλι, μεγάλοι, με την χαρακτηριστική τρύπα στη μέση, και περασμένοι μέσα σε στικ που ισορροπούσε σε ειδική ξύλινη κατασκευή. Πραγματικά δεν ξέρω πώς να περιγράψω τα σκεύη σερβιρίσματος που χρησιμοποιούσαν. Πέρα από την όμορφη παρουσίαση, η γεύση τους ήταν ελαφριά, υπέροχη. Οι ξένοι φίλοι ενθουσιάστηκαν!

Για κυρίως είχαμε την ευκαιρία να επιλέξουμε και να απολαύσουμε - οπτικά και γευστικά- διαφορετικά πιάτα. Όλοι είχαμε να μοιραστούμε τις καλύτερες εντυπώσεις.

- Κακαβιά από μικρά ψαράκια, αχινό και ξινοτύρι Μυκόνου.

- Αρνάκι Νάξου με γλυκοπατάτες και σκόρδο.
Ήταν ολόκληρο το μπουτάκι, πάνω σε ψητές πατατούλες, ίσως και λαχανικά (δεν διέκρινα από εκεί που καθόμουν... ). Ένα πολύ χορταστικό πιάτο. Κάποιος που δεν πεινάει πολύ σίγουρα θα το μοιραστεί.

- Καραμελωμένο κοτόπουλο με γάλα αμυγδάλου. Υπέροχο πιάτο γευστικά, μου είπε το ζευγάρι που το παρήγγειλε. Το έχω σοβαρά στα υπόψιν για μια μελοντική επίσκεψη.

- Γαρίδες ψητές για εμένα. Μεσαίου μεγέθους γαρίδες, καθαρισμένες και σωστά ψημένες, πάνω σε ένα μείγμα από ψητά λαχανικά και κινόα. Ένα ελαφρύ πιάτο, αρκετής ποσότητας (οι γαρίδες ήταν 6, αν θυμάμαι). Τα συνοδευτικά δεν κατάφερα να τα τελειώσω.

- Αφήνω για το τέλος άλλο ένα signature πιάτο τους, το χοιρινό ρολάκι με φυστίκι Αιγίνης και BBQ sauce. Συνοδεύεται από τηγανιτές πατάτες, χοντροκομμένες που έρχονται σε ξεχωριστό μπολάκι. Το ρολάκι αυτό, επειδή έτυχε να το δοκιμάσω, ήταν ένα κομμάτι καθαρού χοιρινού κρέατος, πολύ νόστιμο, τρυφερό και ταυτόχρονα αρωματικό. Είχε πασπαλιστεί τριγύρω, ως γλύκισμα, με ψιλοκομμένο φυστίκι Αιγίνης. Μας εντυπωσίασε όλους.

Για επιδόρπια, επειδή έτυχε να γιορτάζουμε κάποια γενέθλια και ήμασταν έξι άτομα, πήραμε τρία γλυκά. Για την ακρίβεια, μας δημιουργήθηκαν τόσο μεγάλες προσδοκίες όταν μας τα παρουσίασε ο σερβιτόρος (τι κάνει το μάρκετινγκ! ), που δεν ξέραμε ποιο να πρωτοδιαλέξουμε! Πάμε λοιπόν:

- Churros με mousse πουτίγκας ριζιού, λευκής σοκολάτας και μούρων. Τα churros, οι ισπανικοί λουκουμάδες, κάτι σαν τις δικές μας τουλούμπες, περιέβαλαν μια πάστα πουτίγκας που πάνω στολιζόταν απά σάλτσα μαύρων φρούτων. Απολαυστικό και ιδιαίτερο!

- Μελόπιτα Σίφνου με λευκή τρούφα και κουμκουάτ. Δεν ξέραμε τι να περιμένουμε και είχαμε αρκετή περιέργεια. Τελικά ήταν ένα γλυκό σαν μαλακή πίτα, σε μορφή βασιλικού πολτού, λιγότερο μελένια, με διακριτικό άρωμα. Άρεσε πολύ!

- Mousse σοκολάτας με γαρύφαλο και αλόη. Μας την παρουσίασε σαν μια απλή μους (εδώ το μάρκετινγκ δεν έπιασε), αλλά τελικά ήταν το γλυκό- αποκάλυψη της βραδιάς.
Ένα βαθύ μπολ σαλάτας, γεμάτο σούπα ρευστής σοκολάτας, πάνω στο οποίο αναπαυόταν ένα σοκολατένιο φύλλο φραγκοσυκιάς, πράσινο, σε φυσικό μέγεθος, που, σωστά μαντέψατε, το έσπαγες με το κουτάλι, τραγανό, και μέσα ήταν γεμιστό με σοκολατένια μους, άριστης ποιότητας. Από τα ωραιότερα σοκολατένια γλυκά που έχω δοκιμάσει τον τελευταίο καιρό! Συνήθως σε ένα τέτοιου είδους γλυκό δεν μπορείς να φας πολλές κουταλιές, εδώ όμως δεν έμεινε τίποτα στο πιάτο! Μπράβο στον pastry chef! Έξοχο!

Για κλείσιμο μας κέρασαν λικέρ μαστίχας (υπήρχε επίσης επιλογή ανάμεσα σε τσίπουρο ή λιμοντσέλο). Είχαμε ήδη συνοδεύσει το δείπνο μας με δύο μπουκάλια κόκκινο Μαγικό Βουνό, Κτήμα Λαζαρίδη.

Με αυτά και με εκείνα φύγαμε υπερευχαριστημένοι από το Point A, έχοντας περάσει μια υπέροχη βραδιά από κάθε άποψη. Ο λογαριασμός, πραγματικά δεν ξέρω που κυμάνθηκε, γιατί ήμασταν καλεσμένοι, αλλά, από τις τιμές που είδα, υπολογίζω περίπου 40- 50 ευρώ το άτομο για μια μετρίου μεγέθους παραγγελία, με ένα ορεκτικό, σαλάτα, κυρίως πιάτο και γλυκό.

Μακάρι να ήταν ανοιχτό όλη την χρονιά σ' αυτή την καταπληκτική ταράτσα - μας είπαν ότι λειτουργεί Μάιο έως Οκτώβρη- μακάρι να ήταν πιο προσιτό οικονομικά για πιο συχνές επισκέψεις. Εννοείται ότι προτείνεται για ένα δείπνο αξιώσεων, σε ένα άριστο περιβάλλον, για μια ιδιαίτερη καλοκαιρινή βραδιά!

Εμείς, αν έχουμε ξανά την ευκαιρία - να είμαστε καλά ως του χρόνου το καλοκαίρι- θα ξαναπάμε!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.