Loader

19 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Πολλές οι επισκέψεις που διαδέχτηκαν την πρώτη μου γνωριμία με το φαινόμενο Φυσαρμόνικα πίσω στο 2016, με διαφορετικές εκάστοτε παρέες, μαρτυρούν το γιατί η παρουσία αυτού του αξιότατου τέκνου του a4f συνεχίζει να διαγράφει λαμπρή ανοδική πορεία με σταθερότητα, σε αντίθεση με πλείστες άλλες περιπτώσεις γύρω μας που φθίνουν και κατρακυλούν παταγωδώς.

Μάλλον η "δόξα" φέρνει την έπαρση και αν σου λείπει και η επίγνωση του ποιός είσαι και τί κάνεις, εύκολα θα διολισθήσεις στα τάρταρα. Και τί σχέση μπορεί να έχει αυτό με τη Φυσαρμόνικα; Καμία, αν το σκεφτείς στενά, μεγάλη, αν ανοίξεις το πλάνο.

Με αφορμή λοιπόν την πιο πρόσφατη βραδιά που απολαύσαμε μια παρέα 9 ατόμων, είναι νομίζω η στιγμή να αποτυπώσω το update μου για αυτό το υπέροχο μαγαζί, ελπίζω πυκνά και συνοπτικά, γιατί εδώ πράγματι τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.

Η μία ντοματούλα που "φαγώθηκε" στην πρώτη μου κριτική (επειδή φαγώθηκαν τότε κάποια πιάτα που δεν είχα προλάβει να δοκιμάσω) θα πάρει τη θέση της δικαιωματικά, όχι επειδή όλες οι γεύσεις είναι πάντοτε τέλειες (όπως π. χ. ο καβουρμάς Σερρών που κρίθηκε ως ο πιο αδύναμος κρίκος) αλλά επειδή όλοι δικαιούνται μια κακή στιγμή που συγχωρείται μέσα σε όλες τις πάρα πολύ καλές.

Ο χώρος, που έχει περιγραφεί διεξοδικότατα, δεν είναι ο άριστος, με τα συνήθη κριτήρια του αρχιτέκτονα εικαστικού μεσίτη διακοσμητή. Η τοποθεσία ούτε καν. Γιατί του βάζω άριστα; Γιατί είναι γλυκός και όμορφα παρείστικος μέσα έξω, κι ας είναι λίγο στριμωχτά. Να μην είσαι "μη μου άπτου" για να μην σε ενοχλεί.
Μετά από πολλές φωτο που έχω πλέον στο αρχείο μου και ο μέσα χώρος είναι πολύ του γούστου μου. Αλλά και έξω, ο πίσω πλαϊνός στεγασμένος χώρος, εξοβελίζει εντελώς την σκέψη ότι βρίσκεσαι πάνω στη Μεσογείων. Η μόνη παραφωνία, που χρεώνεται φυσικά σε αυτόν το χαρακτηριστικό τύπο Ελληνάρα, είναι το να τύχει να έχεις δίπλα σου μια στάνη ορεσίβιων που προσβάλλει τα αυτιά και την διάθεση όλων των παρευρισκόμενων φωνασκώντας και βωμολοχώντας όλο το βράδυ, ενοχλητικά και ασύστολα, νομίζοντας ότι είναι "κάποιος". Αλλά αυτό, χρήζει άλλης ανάλυσης Φροϋδικού τύπου...

Η εξυπηρέτηση πιάνει κορυφή με την οργάνωση, την αποτελεσματικότητα και το χαμόγελο ενώ το ενδιαφέρον των ιδιοκτητών σε σχόλια θετικά και αρνητικά, μόνο αξιέπαινο μπορείς να το χαρακτηρίσεις. Δεν υπάρχει πραγματικά κάτι που θα ζητήσεις και δεν θα επιληφθούν άμεσα να στο ικανοποιήσουν με ευγένεια και καλή διάθεση.

Θα φροντίσουν την ομαλή ροή των πιάτων, θα έχεις πάντα κανάτες με νερό χωρίς να το ζητήσεις, θα μαζέψουν το τραπέζι και θα αλλάξουν σερβίτσια χωρίς να ενοχλήσουν τη συζήτηση ή το γέλιο της παρέας με τις κινήσεις τους, θα σε αφήσουν να είσαι χαλαρός και να απολαύσεις την περιποίησή τους χωρίς να σου λείψει τίποτα.
Θα μπορούσα να γράφω και να γράφω... Για το πώς κάποιοι στερεύουν από ιδέες και πιάνουν να αντιγράφουν, πιάτα, concept, αριθμούς, κριτικές, όλα στο μίξερ. Και πού θα σε βγάλει η αντιγραφή;

Εμείς στα αγαπημένα μας μαγαζιά θέλουμε πάντα να βρίσκουμε τα πιάτα που τα καθιέρωσαν, τα πιάτα που αγαπάμε, τα πιάτα που δεν πρέπει να βγουν ποτέ από το μενού. Αλλά θέλουμε και τα καινούργια, την φρέσκια ματιά, την καλή όμως, όχι εκείνη που είναι αντιγραφή από κάπου αλλού. Νομίζω ότι η Φυσαρμόνικα δεν αντιγράφει αλλά αντιγράφεται. Συνεχίζει χωρίς να στερεύει από ιδέες και, αν μη τί άλλο, δεν αποκοιμίζεται από την επιτυχία που απολαμβάνει.
Με αυτό το σκεπτικό, να βρεθούμε να τα πούμε και να δοκιμάσουμε νέα και παλιά αγαπημένα, περάσαμε το κατώφλι, με κράτηση 2 εβδομάδων πριν, για να είμαστε και σίγουροι.

Με το πρώτο κρασί, ξεκινήσαμε με φρέσκο ζυμωτό ψωμί και την απίθανη τυροκαυτερή τους (3,80), μαζί με ελίτσες συνοδευτικές. Από κοντά το ψητό χαλούμι με τις κυπριακές πίτες, όμορφα ποτισμένες με μουσταρδένιο λαδολέμονο (5,50) και το καπνιστό ψαρονέφρι σε φετούλες με την πικάντικη μαγιονέζα του, ο ιδανικός μεζές είτε για κρασί είτε για τσίπουρο (6,70). Προσοχή στις πίκλες, καίνε.

Το τυροπιτάρι με κρητική μυζήθρα και μαρμελάδα ντομάτας (5,40), πιάτο παλιό που το δοκίμασα τώρα πρώτη φορά, μου άρεσε πάρα πολύ. Ακόμη περισσότερο όμως οι τυρολουκουμάδες, άψογα κυριαρχημένοι από τη μους φέτας, με καμία αίσθηση αλευρίλας, τόσο ανάλαφροι και νόστιμοι αλλά και αρμονικοί με τη μαρμελάδα κόκκινων φρούτων που τους συνοδεύει (6), νομίζω έφαγα αρκετούς!
Η σαλάτα Φυσαρμόνικα (6,70) πάντα δροσερή, με πεπόνι αυτή τη φορά, μοιραία περιορίστηκε σε ρόλο "ξεκαρφώματος" για την επόμενη σοδειά κρασιού και συνοδευτικών πιάτων...

Όπου φυσικά δεν θα έλειπε το λουκάνικο Καρπενησίου, αυτό με τον τραχανά και τη φέτα, που κολυμπάει απαλά σε μουσταρδομελένια σάλτσα για βούτες (6,40), οι "εκ των ων ουκ άνευ" πατατόφλουδες (που αντιγράφονται ασύστολα χωρίς επιτυχία από άλλα μαγαζιά... ) και ο τραγανός καβουρμάς Σερρών (6,40) που δεν ενθουσίασε συνολικά.
Είναι μια αλλιώτικη εκδοχή του, πιο στεγνή και πολύ συμπαγής, που δεν θυμίζει σε τίποτα αυτό που έχουμε συνηθίσει (πιο μαλακός, πιο ζουμερός, με αυγά ή σε πιάτα τύπου σαγανάκι). Εκφράσαμε τα σχόλια μας τα οποία εισακούστηκαν με τη δέουσα προσοχή πιστεύω.

Αφήνω για επιμύθιο τα 3 πιάτα που προσωπικά με ενθουσίασαν. Τα 2 από αυτά είναι καινούργια και το τρίτο είναι αυτό που δεν είχα αποτυπώσει καθόλου ως γεύση από την επίσκεψη του 2016. Μιλάω φυσικά για την φωλιά πατάτας με τα αυγά, την γραβιέρα και τη σως γιαουρτιού (5,90), και δεν μπορώ παρά να ταυτιστώ με την άποψη που εκφράστηκε από συγκεκριμένη κυρία στην παρέα: πιθανόν να ήθελα να φάω μόνον αυτό και τίποτε άλλο.

Εγώ θα συμπληρώσω και το κριθαράκι με μοσχαρίσια ουρά, τριμμένη γραβιέρα και διακριτικό λάδι τρούφας - εξαιρετικά νόστιμο, πληθωρικό και όμως τόσο ισορροπημένο (7,20) - αλλά και τα σκιουφιχτά με μοσχαράκι, μελιτζάνες και κασέρι, επίσης ζεστό και χειμωνιάτικο πιάτο που πάει και με την εποχή τέλεια (8,90).

Από το εξαιρετικό κόκκινο ημίγλυκο κρασί τους καταναλώσαμε αισίως 1,5 lt ( 5e τα 500 ml), αρκετές μπύρες Mάμος, Alfa Weiss αλλά και αναψυκτικά.

Να πω ότι αλλαγές υπάρχουν και στο γλυκό κομμάτι του μενού, όπου των σαρωτικών αλλαγών - νέων αφίξεων, επιβίωσε μόνο το μηλόφι. Τέσσερα νέα γλυκά που μπορείτε να δείτε στο πάντα ανανεωμένο site τους (θέλουμε και με τις τιμές του, κάποια στιγμή) με ζεν πρεμιέ το εντυπωσιακό μιλφέιγ για 4+ άτομα, που μου θύμισε κάπως το Ari's deal closer του Vezene. Οπωσδήποτε εντυπωσιακό και πληθωρικό γλυκό, στήνεται επιτόπου, με τραγανά φύλλα, κρέμα βανίλια, σιρόπι σοκολάτας και άφθονο παγωτό, αν και προσωπικά το βρήκα άγλυκο στο σύνολό του.

Ίσως έψαχνα αφορμή, για να αποτελειώσω το άλλο απωθημένο μου της πρώτης φοράς, το μηλόφι, ίσως και ο αγαπητός φίλος που δεν προτιμά ούτε το μπανόφι ούτε το μηλόφι, βοήθησε σε αυτό! Mηλόφι is the winner.

Με τα γλυκά κερασμένα και τους ευχαριστούμε πολύ γι'αυτό, και με πολύ φαγητό (τα πιο πολλά που αναφέρω πιο πάνω ήταν χ2) ο λογαριασμός μας ήταν 17,5 ευρώ/ άτομο tips included. Το οποίο προσεγγίζει το άνω όριο της πιο vfm κλίμακας, καθώς τα περισσεύοντα μεζεδάκια έγιναν πακέτο για τη μικρή Μόκα.

Δεν έχω κάτι περισσότερο να πω, πέρα από το γεγονός ότι είναι όμορφο να επιστρέφεις και να διαπιστώνεις για ποιούς λόγους έχεις αγαπήσει, τιμήσει, συστήσει και πιστέψει ένα μαγαζί και να το θαυμάζεις απεριόριστα για την πορεία του. Στην επόμενη κριτική μου θα υπάρξει άλλο ένα update, ενός ακόμη από εκείνα που δεν με έχουν προδώσει ποτέ.

Η Φυσαρμόνικα όχι απλώς συστήνεται, αλλά έχει από καιρό την εξασφαλισμένη θέση της. Σιγουράκι στο μπλοκάκι.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Ucook.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

19 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Πολλές οι επισκέψεις που διαδέχτηκαν την πρώτη μου γνωριμία με το φαινόμενο Φυσαρμόνικα πίσω στο 2016, με διαφορετικές εκάστοτε παρέες, μαρτυρούν το γιατί η παρουσία αυτού του αξιότατου τέκνου του a4f συνεχίζει να διαγράφει λαμπρή ανοδική πορεία με σταθερότητα, σε αντίθεση με πλείστες άλλες περιπτώσεις γύρω μας που φθίνουν και κατρακυλούν παταγωδώς.

Μάλλον η "δόξα" φέρνει την έπαρση και αν σου λείπει και η επίγνωση του ποιός είσαι και τί κάνεις, εύκολα θα διολισθήσεις στα τάρταρα. Και τί σχέση μπορεί να έχει αυτό με τη Φυσαρμόνικα; Καμία, αν το σκεφτείς στενά, μεγάλη, αν ανοίξεις το πλάνο.

Με αφορμή λοιπόν την πιο πρόσφατη βραδιά που απολαύσαμε μια παρέα 9 ατόμων, είναι νομίζω η στιγμή να αποτυπώσω το update μου για αυτό το υπέροχο μαγαζί, ελπίζω πυκνά και συνοπτικά, γιατί εδώ πράγματι τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.

Η μία ντοματούλα που "φαγώθηκε" στην πρώτη μου κριτική (επειδή φαγώθηκαν τότε κάποια πιάτα που δεν είχα προλάβει να δοκιμάσω) θα πάρει τη θέση της δικαιωματικά, όχι επειδή όλες οι γεύσεις είναι πάντοτε τέλειες (όπως π. χ. ο καβουρμάς Σερρών που κρίθηκε ως ο πιο αδύναμος κρίκος) αλλά επειδή όλοι δικαιούνται μια κακή στιγμή που συγχωρείται μέσα σε όλες τις πάρα πολύ καλές.

Ο χώρος, που έχει περιγραφεί διεξοδικότατα, δεν είναι ο άριστος, με τα συνήθη κριτήρια του αρχιτέκτονα εικαστικού μεσίτη διακοσμητή. Η τοποθεσία ούτε καν. Γιατί του βάζω άριστα; Γιατί είναι γλυκός και όμορφα παρείστικος μέσα έξω, κι ας είναι λίγο στριμωχτά. Να μην είσαι "μη μου άπτου" για να μην σε ενοχλεί.
Μετά από πολλές φωτο που έχω πλέον στο αρχείο μου και ο μέσα χώρος είναι πολύ του γούστου μου. Αλλά και έξω, ο πίσω πλαϊνός στεγασμένος χώρος, εξοβελίζει εντελώς την σκέψη ότι βρίσκεσαι πάνω στη Μεσογείων. Η μόνη παραφωνία, που χρεώνεται φυσικά σε αυτόν το χαρακτηριστικό τύπο Ελληνάρα, είναι το να τύχει να έχεις δίπλα σου μια στάνη ορεσίβιων που προσβάλλει τα αυτιά και την διάθεση όλων των παρευρισκόμενων φωνασκώντας και βωμολοχώντας όλο το βράδυ, ενοχλητικά και ασύστολα, νομίζοντας ότι είναι "κάποιος". Αλλά αυτό, χρήζει άλλης ανάλυσης Φροϋδικού τύπου...

Η εξυπηρέτηση πιάνει κορυφή με την οργάνωση, την αποτελεσματικότητα και το χαμόγελο ενώ το ενδιαφέρον των ιδιοκτητών σε σχόλια θετικά και αρνητικά, μόνο αξιέπαινο μπορείς να το χαρακτηρίσεις. Δεν υπάρχει πραγματικά κάτι που θα ζητήσεις και δεν θα επιληφθούν άμεσα να στο ικανοποιήσουν με ευγένεια και καλή διάθεση.

Θα φροντίσουν την ομαλή ροή των πιάτων, θα έχεις πάντα κανάτες με νερό χωρίς να το ζητήσεις, θα μαζέψουν το τραπέζι και θα αλλάξουν σερβίτσια χωρίς να ενοχλήσουν τη συζήτηση ή το γέλιο της παρέας με τις κινήσεις τους, θα σε αφήσουν να είσαι χαλαρός και να απολαύσεις την περιποίησή τους χωρίς να σου λείψει τίποτα.
Θα μπορούσα να γράφω και να γράφω... Για το πώς κάποιοι στερεύουν από ιδέες και πιάνουν να αντιγράφουν, πιάτα, concept, αριθμούς, κριτικές, όλα στο μίξερ. Και πού θα σε βγάλει η αντιγραφή;

Εμείς στα αγαπημένα μας μαγαζιά θέλουμε πάντα να βρίσκουμε τα πιάτα που τα καθιέρωσαν, τα πιάτα που αγαπάμε, τα πιάτα που δεν πρέπει να βγουν ποτέ από το μενού. Αλλά θέλουμε και τα καινούργια, την φρέσκια ματιά, την καλή όμως, όχι εκείνη που είναι αντιγραφή από κάπου αλλού. Νομίζω ότι η Φυσαρμόνικα δεν αντιγράφει αλλά αντιγράφεται. Συνεχίζει χωρίς να στερεύει από ιδέες και, αν μη τί άλλο, δεν αποκοιμίζεται από την επιτυχία που απολαμβάνει.
Με αυτό το σκεπτικό, να βρεθούμε να τα πούμε και να δοκιμάσουμε νέα και παλιά αγαπημένα, περάσαμε το κατώφλι, με κράτηση 2 εβδομάδων πριν, για να είμαστε και σίγουροι.

Με το πρώτο κρασί, ξεκινήσαμε με φρέσκο ζυμωτό ψωμί και την απίθανη τυροκαυτερή τους (3,80), μαζί με ελίτσες συνοδευτικές. Από κοντά το ψητό χαλούμι με τις κυπριακές πίτες, όμορφα ποτισμένες με μουσταρδένιο λαδολέμονο (5,50) και το καπνιστό ψαρονέφρι σε φετούλες με την πικάντικη μαγιονέζα του, ο ιδανικός μεζές είτε για κρασί είτε για τσίπουρο (6,70). Προσοχή στις πίκλες, καίνε.

Το τυροπιτάρι με κρητική μυζήθρα και μαρμελάδα ντομάτας (5,40), πιάτο παλιό που το δοκίμασα τώρα πρώτη φορά, μου άρεσε πάρα πολύ. Ακόμη περισσότερο όμως οι τυρολουκουμάδες, άψογα κυριαρχημένοι από τη μους φέτας, με καμία αίσθηση αλευρίλας, τόσο ανάλαφροι και νόστιμοι αλλά και αρμονικοί με τη μαρμελάδα κόκκινων φρούτων που τους συνοδεύει (6), νομίζω έφαγα αρκετούς!
Η σαλάτα Φυσαρμόνικα (6,70) πάντα δροσερή, με πεπόνι αυτή τη φορά, μοιραία περιορίστηκε σε ρόλο "ξεκαρφώματος" για την επόμενη σοδειά κρασιού και συνοδευτικών πιάτων...

Όπου φυσικά δεν θα έλειπε το λουκάνικο Καρπενησίου, αυτό με τον τραχανά και τη φέτα, που κολυμπάει απαλά σε μουσταρδομελένια σάλτσα για βούτες (6,40), οι "εκ των ων ουκ άνευ" πατατόφλουδες (που αντιγράφονται ασύστολα χωρίς επιτυχία από άλλα μαγαζιά... ) και ο τραγανός καβουρμάς Σερρών (6,40) που δεν ενθουσίασε συνολικά.
Είναι μια αλλιώτικη εκδοχή του, πιο στεγνή και πολύ συμπαγής, που δεν θυμίζει σε τίποτα αυτό που έχουμε συνηθίσει (πιο μαλακός, πιο ζουμερός, με αυγά ή σε πιάτα τύπου σαγανάκι). Εκφράσαμε τα σχόλια μας τα οποία εισακούστηκαν με τη δέουσα προσοχή πιστεύω.

Αφήνω για επιμύθιο τα 3 πιάτα που προσωπικά με ενθουσίασαν. Τα 2 από αυτά είναι καινούργια και το τρίτο είναι αυτό που δεν είχα αποτυπώσει καθόλου ως γεύση από την επίσκεψη του 2016. Μιλάω φυσικά για την φωλιά πατάτας με τα αυγά, την γραβιέρα και τη σως γιαουρτιού (5,90), και δεν μπορώ παρά να ταυτιστώ με την άποψη που εκφράστηκε από συγκεκριμένη κυρία στην παρέα: πιθανόν να ήθελα να φάω μόνον αυτό και τίποτε άλλο.

Εγώ θα συμπληρώσω και το κριθαράκι με μοσχαρίσια ουρά, τριμμένη γραβιέρα και διακριτικό λάδι τρούφας - εξαιρετικά νόστιμο, πληθωρικό και όμως τόσο ισορροπημένο (7,20) - αλλά και τα σκιουφιχτά με μοσχαράκι, μελιτζάνες και κασέρι, επίσης ζεστό και χειμωνιάτικο πιάτο που πάει και με την εποχή τέλεια (8,90).

Από το εξαιρετικό κόκκινο ημίγλυκο κρασί τους καταναλώσαμε αισίως 1,5 lt ( 5e τα 500 ml), αρκετές μπύρες Mάμος, Alfa Weiss αλλά και αναψυκτικά.

Να πω ότι αλλαγές υπάρχουν και στο γλυκό κομμάτι του μενού, όπου των σαρωτικών αλλαγών - νέων αφίξεων, επιβίωσε μόνο το μηλόφι. Τέσσερα νέα γλυκά που μπορείτε να δείτε στο πάντα ανανεωμένο site τους (θέλουμε και με τις τιμές του, κάποια στιγμή) με ζεν πρεμιέ το εντυπωσιακό μιλφέιγ για 4+ άτομα, που μου θύμισε κάπως το Ari's deal closer του Vezene. Οπωσδήποτε εντυπωσιακό και πληθωρικό γλυκό, στήνεται επιτόπου, με τραγανά φύλλα, κρέμα βανίλια, σιρόπι σοκολάτας και άφθονο παγωτό, αν και προσωπικά το βρήκα άγλυκο στο σύνολό του.

Ίσως έψαχνα αφορμή, για να αποτελειώσω το άλλο απωθημένο μου της πρώτης φοράς, το μηλόφι, ίσως και ο αγαπητός φίλος που δεν προτιμά ούτε το μπανόφι ούτε το μηλόφι, βοήθησε σε αυτό! Mηλόφι is the winner.

Με τα γλυκά κερασμένα και τους ευχαριστούμε πολύ γι'αυτό, και με πολύ φαγητό (τα πιο πολλά που αναφέρω πιο πάνω ήταν χ2) ο λογαριασμός μας ήταν 17,5 ευρώ/ άτομο tips included. Το οποίο προσεγγίζει το άνω όριο της πιο vfm κλίμακας, καθώς τα περισσεύοντα μεζεδάκια έγιναν πακέτο για τη μικρή Μόκα.

Δεν έχω κάτι περισσότερο να πω, πέρα από το γεγονός ότι είναι όμορφο να επιστρέφεις και να διαπιστώνεις για ποιούς λόγους έχεις αγαπήσει, τιμήσει, συστήσει και πιστέψει ένα μαγαζί και να το θαυμάζεις απεριόριστα για την πορεία του. Στην επόμενη κριτική μου θα υπάρξει άλλο ένα update, ενός ακόμη από εκείνα που δεν με έχουν προδώσει ποτέ.

Η Φυσαρμόνικα όχι απλώς συστήνεται, αλλά έχει από καιρό την εξασφαλισμένη θέση της. Σιγουράκι στο μπλοκάκι.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Ucook.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

Ucook

Τετάρτη 14 Νοεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

€ / Άτομο

10-16

Πολλές οι επισκέψεις που διαδέχτηκαν την πρώτη μου γνωριμία με το φαινόμενο Φυσαρμόνικα πίσω στο 2016, με διαφορετικές εκάστοτε παρέες, μαρτυρούν το γιατί η παρουσία αυτού του αξιότατου τέκνου του a4f συνεχίζει να διαγράφει λαμπρή ανοδική πορεία με σταθερότητα, σε αντίθεση με πλείστες άλλες περιπτώσεις γύρω μας που φθίνουν και κατρακυλούν παταγωδώς.

Μάλλον η "δόξα" φέρνει την έπαρση και αν σου λείπει και η επίγνωση του ποιός είσαι και τί κάνεις, εύκολα θα διολισθήσεις στα τάρταρα. Και τί σχέση μπορεί να έχει αυτό με τη Φυσαρμόνικα; Καμία, αν το σκεφτείς στενά, μεγάλη, αν ανοίξεις το πλάνο.

Με αφορμή λοιπόν την πιο πρόσφατη βραδιά που απολαύσαμε μια παρέα 9 ατόμων, είναι νομίζω η στιγμή να αποτυπώσω το update μου για αυτό το υπέροχο μαγαζί, ελπίζω πυκνά και συνοπτικά, γιατί εδώ πράγματι τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.

Η μία ντοματούλα που "φαγώθηκε" στην πρώτη μου κριτική (επειδή φαγώθηκαν τότε κάποια πιάτα που δεν είχα προλάβει να δοκιμάσω) θα πάρει τη θέση της δικαιωματικά, όχι επειδή όλες οι γεύσεις είναι πάντοτε τέλειες (όπως π. χ. ο καβουρμάς Σερρών που κρίθηκε ως ο πιο αδύναμος κρίκος) αλλά επειδή όλοι δικαιούνται μια κακή στιγμή που συγχωρείται μέσα σε όλες τις πάρα πολύ καλές.

Ο χώρος, που έχει περιγραφεί διεξοδικότατα, δεν είναι ο άριστος, με τα συνήθη κριτήρια του αρχιτέκτονα εικαστικού μεσίτη διακοσμητή. Η τοποθεσία ούτε καν. Γιατί του βάζω άριστα; Γιατί είναι γλυκός και όμορφα παρείστικος μέσα έξω, κι ας είναι λίγο στριμωχτά. Να μην είσαι "μη μου άπτου" για να μην σε ενοχλεί.
Μετά από πολλές φωτο που έχω πλέον στο αρχείο μου και ο μέσα χώρος είναι πολύ του γούστου μου. Αλλά και έξω, ο πίσω πλαϊνός στεγασμένος χώρος, εξοβελίζει εντελώς την σκέψη ότι βρίσκεσαι πάνω στη Μεσογείων. Η μόνη παραφωνία, που χρεώνεται φυσικά σε αυτόν το χαρακτηριστικό τύπο Ελληνάρα, είναι το να τύχει να έχεις δίπλα σου μια στάνη ορεσίβιων που προσβάλλει τα αυτιά και την διάθεση όλων των παρευρισκόμενων φωνασκώντας και βωμολοχώντας όλο το βράδυ, ενοχλητικά και ασύστολα, νομίζοντας ότι είναι "κάποιος". Αλλά αυτό, χρήζει άλλης ανάλυσης Φροϋδικού τύπου...

Η εξυπηρέτηση πιάνει κορυφή με την οργάνωση, την αποτελεσματικότητα και το χαμόγελο ενώ το ενδιαφέρον των ιδιοκτητών σε σχόλια θετικά και αρνητικά, μόνο αξιέπαινο μπορείς να το χαρακτηρίσεις. Δεν υπάρχει πραγματικά κάτι που θα ζητήσεις και δεν θα επιληφθούν άμεσα να στο ικανοποιήσουν με ευγένεια και καλή διάθεση.

Θα φροντίσουν την ομαλή ροή των πιάτων, θα έχεις πάντα κανάτες με νερό χωρίς να το ζητήσεις, θα μαζέψουν το τραπέζι και θα αλλάξουν σερβίτσια χωρίς να ενοχλήσουν τη συζήτηση ή το γέλιο της παρέας με τις κινήσεις τους, θα σε αφήσουν να είσαι χαλαρός και να απολαύσεις την περιποίησή τους χωρίς να σου λείψει τίποτα.
Θα μπορούσα να γράφω και να γράφω... Για το πώς κάποιοι στερεύουν από ιδέες και πιάνουν να αντιγράφουν, πιάτα, concept, αριθμούς, κριτικές, όλα στο μίξερ. Και πού θα σε βγάλει η αντιγραφή;

Εμείς στα αγαπημένα μας μαγαζιά θέλουμε πάντα να βρίσκουμε τα πιάτα που τα καθιέρωσαν, τα πιάτα που αγαπάμε, τα πιάτα που δεν πρέπει να βγουν ποτέ από το μενού. Αλλά θέλουμε και τα καινούργια, την φρέσκια ματιά, την καλή όμως, όχι εκείνη που είναι αντιγραφή από κάπου αλλού. Νομίζω ότι η Φυσαρμόνικα δεν αντιγράφει αλλά αντιγράφεται. Συνεχίζει χωρίς να στερεύει από ιδέες και, αν μη τί άλλο, δεν αποκοιμίζεται από την επιτυχία που απολαμβάνει.
Με αυτό το σκεπτικό, να βρεθούμε να τα πούμε και να δοκιμάσουμε νέα και παλιά αγαπημένα, περάσαμε το κατώφλι, με κράτηση 2 εβδομάδων πριν, για να είμαστε και σίγουροι.

Με το πρώτο κρασί, ξεκινήσαμε με φρέσκο ζυμωτό ψωμί και την απίθανη τυροκαυτερή τους (3,80), μαζί με ελίτσες συνοδευτικές. Από κοντά το ψητό χαλούμι με τις κυπριακές πίτες, όμορφα ποτισμένες με μουσταρδένιο λαδολέμονο (5,50) και το καπνιστό ψαρονέφρι σε φετούλες με την πικάντικη μαγιονέζα του, ο ιδανικός μεζές είτε για κρασί είτε για τσίπουρο (6,70). Προσοχή στις πίκλες, καίνε.

Το τυροπιτάρι με κρητική μυζήθρα και μαρμελάδα ντομάτας (5,40), πιάτο παλιό που το δοκίμασα τώρα πρώτη φορά, μου άρεσε πάρα πολύ. Ακόμη περισσότερο όμως οι τυρολουκουμάδες, άψογα κυριαρχημένοι από τη μους φέτας, με καμία αίσθηση αλευρίλας, τόσο ανάλαφροι και νόστιμοι αλλά και αρμονικοί με τη μαρμελάδα κόκκινων φρούτων που τους συνοδεύει (6), νομίζω έφαγα αρκετούς!
Η σαλάτα Φυσαρμόνικα (6,70) πάντα δροσερή, με πεπόνι αυτή τη φορά, μοιραία περιορίστηκε σε ρόλο "ξεκαρφώματος" για την επόμενη σοδειά κρασιού και συνοδευτικών πιάτων...

Όπου φυσικά δεν θα έλειπε το λουκάνικο Καρπενησίου, αυτό με τον τραχανά και τη φέτα, που κολυμπάει απαλά σε μουσταρδομελένια σάλτσα για βούτες (6,40), οι "εκ των ων ουκ άνευ" πατατόφλουδες (που αντιγράφονται ασύστολα χωρίς επιτυχία από άλλα μαγαζιά... ) και ο τραγανός καβουρμάς Σερρών (6,40) που δεν ενθουσίασε συνολικά.
Είναι μια αλλιώτικη εκδοχή του, πιο στεγνή και πολύ συμπαγής, που δεν θυμίζει σε τίποτα αυτό που έχουμε συνηθίσει (πιο μαλακός, πιο ζουμερός, με αυγά ή σε πιάτα τύπου σαγανάκι). Εκφράσαμε τα σχόλια μας τα οποία εισακούστηκαν με τη δέουσα προσοχή πιστεύω.

Αφήνω για επιμύθιο τα 3 πιάτα που προσωπικά με ενθουσίασαν. Τα 2 από αυτά είναι καινούργια και το τρίτο είναι αυτό που δεν είχα αποτυπώσει καθόλου ως γεύση από την επίσκεψη του 2016. Μιλάω φυσικά για την φωλιά πατάτας με τα αυγά, την γραβιέρα και τη σως γιαουρτιού (5,90), και δεν μπορώ παρά να ταυτιστώ με την άποψη που εκφράστηκε από συγκεκριμένη κυρία στην παρέα: πιθανόν να ήθελα να φάω μόνον αυτό και τίποτε άλλο.

Εγώ θα συμπληρώσω και το κριθαράκι με μοσχαρίσια ουρά, τριμμένη γραβιέρα και διακριτικό λάδι τρούφας - εξαιρετικά νόστιμο, πληθωρικό και όμως τόσο ισορροπημένο (7,20) - αλλά και τα σκιουφιχτά με μοσχαράκι, μελιτζάνες και κασέρι, επίσης ζεστό και χειμωνιάτικο πιάτο που πάει και με την εποχή τέλεια (8,90).

Από το εξαιρετικό κόκκινο ημίγλυκο κρασί τους καταναλώσαμε αισίως 1,5 lt ( 5e τα 500 ml), αρκετές μπύρες Mάμος, Alfa Weiss αλλά και αναψυκτικά.

Να πω ότι αλλαγές υπάρχουν και στο γλυκό κομμάτι του μενού, όπου των σαρωτικών αλλαγών - νέων αφίξεων, επιβίωσε μόνο το μηλόφι. Τέσσερα νέα γλυκά που μπορείτε να δείτε στο πάντα ανανεωμένο site τους (θέλουμε και με τις τιμές του, κάποια στιγμή) με ζεν πρεμιέ το εντυπωσιακό μιλφέιγ για 4+ άτομα, που μου θύμισε κάπως το Ari's deal closer του Vezene. Οπωσδήποτε εντυπωσιακό και πληθωρικό γλυκό, στήνεται επιτόπου, με τραγανά φύλλα, κρέμα βανίλια, σιρόπι σοκολάτας και άφθονο παγωτό, αν και προσωπικά το βρήκα άγλυκο στο σύνολό του.

Ίσως έψαχνα αφορμή, για να αποτελειώσω το άλλο απωθημένο μου της πρώτης φοράς, το μηλόφι, ίσως και ο αγαπητός φίλος που δεν προτιμά ούτε το μπανόφι ούτε το μηλόφι, βοήθησε σε αυτό! Mηλόφι is the winner.

Με τα γλυκά κερασμένα και τους ευχαριστούμε πολύ γι'αυτό, και με πολύ φαγητό (τα πιο πολλά που αναφέρω πιο πάνω ήταν χ2) ο λογαριασμός μας ήταν 17,5 ευρώ/ άτομο tips included. Το οποίο προσεγγίζει το άνω όριο της πιο vfm κλίμακας, καθώς τα περισσεύοντα μεζεδάκια έγιναν πακέτο για τη μικρή Μόκα.

Δεν έχω κάτι περισσότερο να πω, πέρα από το γεγονός ότι είναι όμορφο να επιστρέφεις και να διαπιστώνεις για ποιούς λόγους έχεις αγαπήσει, τιμήσει, συστήσει και πιστέψει ένα μαγαζί και να το θαυμάζεις απεριόριστα για την πορεία του. Στην επόμενη κριτική μου θα υπάρξει άλλο ένα update, ενός ακόμη από εκείνα που δεν με έχουν προδώσει ποτέ.

Η Φυσαρμόνικα όχι απλώς συστήνεται, αλλά έχει από καιρό την εξασφαλισμένη θέση της. Σιγουράκι στο μπλοκάκι.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Ucook.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.