Loader

25 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Achille123 και Vaggg, σας βγάζω το καπέλο και σας ευχαριστώ από βάθους καρδιάς που με τις δύο απανωτές κριτικές σας με βάλατε στο τριπάκι να επισκεφθώ τη ΣΤΕΡΝΑ και να νιώσω τη χαρά της εξερεύνησης και ανακάλυψης. Ας είναι καλά και το GPS βέβαια, γιατί χωρίς τη βοήθειά του οι περισσότεροι θα δυσκολευθούν να εντοπίσουν αυτό το καφεταβερνείο στην άκρη του Αμαρουσίου, στο τρίγωνο που σχηματίζουν η Λεωφόρος Κηφισίας, η οδός Πεντέλης, που οδηγεί προς Μελίσσια, και το κτήμα Συγγρού, κοντά στο θρυλικό ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ, ένα από τα παλαιότερα και αυθεντικότερα μεζεδοπωλεία της Αθήνας, αν αυτό σας λέει κάτι.

Ο Vaggg κλείνει την κριτική του με το υστερόγραφο «Πολλά δεν είπα, που θα άξιζαν να ειπωθούν. Ας μείνει και τίποτα για εκείνη τη στιγμή. » Πριν προσθέσω λοιπόν το δικό μου λιθαράκι, επιτρέψτε μου να επαναλάβω τα βασικά: ΣΤΕΡΝΑ = Αλέξανδρος και Αλέξανδρος Καραγιαννάκης = όχι Κρητικός, αλλά Χιώτης, κυρίως όμως Αλέξανδρος = προσωποποίηση της απροσποίητης ελληνικής φιλοξενίας. Η τελευταία φορά που έζησα μια παρόμοια εμπειρία ήταν πριν ένα χρόνο, όταν γνώρισα τον κύριο Δημήτρη στην ΚΙΒΩΤΟ στο Γαλάτσι.

Συνεχίζουμε τις εξισώσεις: ΣΤΕΡΝΑ = ένας μέσα χώρος προς αποφυγή, εντελώς καφενειακός με τηλεοράσεις και τα σχετικά + ένας ενδιάμεσος περιφραγμένος με νάιλον, που καλύτερα να τον αποφύγετε επίσης + μια ωραία, ήσυχη χαλικόστρωτη αυλή με τραπέζια σε αραιή διάταξη, το καμάρι του μαγαζιού. Μου φάνηκε παράξενο που, όταν πήρα να κλείσω τραπέζι για Σάββατο βράδυ για την τετραμελή, φαγανή παρέα μας, ο Αλέξανδρος συνειδητά προσπάθησε να κατεβάσει τον πήχη των προσδοκιών μου, λέγοντας ότι ο καιρός μάλλον δεν βοηθά, ώστε να καθίσουμε έξω, από φαγητό θα υπάρχει ό, τι έχει βρει κτλ.

Τέτοια λόγια ένα fratello ουδόλως τον αποθαρρύνουν, του ξεκαθάρισα, χωρίς βέβαια να του πω ποιος είμαι (μεταξύ μας: δε νομίζω ότι θα τον συγκινούσε) ότι έχω ακούσει τα καλύτερα και επιμένω να έρθω για να κρίνω επιτόπου. Φθάνοντας, ζεστά ντυμένοι, το τραπέζι μας, που περίμενε στρωμένο στο μέσα χώρο, μεταφέρθηκε εν ριπή οφθαλμού στον ενδιάμεσο, όπου ήμασταν μόνοι μας μέχρι τα μεσάνυκτα που φύγαμε. ΣΤΕΡΝΑ = όχι πολυκοσμία λοιπόν.

ΣΤΕΡΝΑ = φαγητό έκπληξη και Αλέξανδρος = κινητός κατάλογος. Ξεκινήσαμε με σχέδια για κρέας και καταλήξαμε, μετά την απαγγελία του καταλόγου, σε ψάρι. Αφήστε με να σας τα πω με τη σειρά: Μαζί με νερό σε γυάλινη κανάτα, το χύμα λευκό για τις κυρίες (πολύ καλό για το γούστο μου) και τη γλυκόπιοτη ρακή για τους πολλά βαρείς της παρέας, ήρθε μια ολόκληρη φραντζόλα σε καλαθάκι, ένα πιάτο με γραβιέρα και μια ντομάτα κομμένη τριαντάφυλλο με κάπαρη, καπαρόφυλλα και ελιές. Ακολούθησε ένα σταμναγκάθι και μια ραβιέρα με χειροποίητη σκορδαλιά, συνοδευτικά για τα πιάτα με τα ψάρια που είχαν μπει στο τηγάνι. Το ξεκαθαρίζω: Καλύτερη σκορδαλιά δεν έχω φάει πουθενά, αξίζει από μόνη της μια επίσκεψη στη ΣΤΕΡΝΑ.

Δοκιμάσαμε λοιπόν κατά σειρά: Μικρό γαλέο τεμαχισμένο σε ροδέλες – θραψαλάκι φρέσκο σε μέγεθος μπουκιάς (και συγχώριου) – ουρές πεσκανδρίτσας όπου είχες απλώς να αφαιρέσεις το κεντρικό κόκκαλο – προσφυγάκια = θεωρητικά ταπεινό συγγενή του μπακαλιάρου που όσοι ξέρουν τα παραγγέλνουν χωρίς δεύτερη σκέψη – κουτσομουρίτσες σε μέγεθος μικρής σαρδέλας. Όλα φρέσκα, καθαρισμένα αριστοτεχνικά, όλα καλοτηγανισμένα χωρίς ίχνος λαδίλας, σε καλού μεγέθους μερίδες, χρειάστηκε μόνο μια δεύτερη ντομάτα για να τα συνοδεύσει.

Στην κουβέντα που πιάσαμε στο μάζεμα του τραπεζιού κατάλαβα από τα λεγόμενα του Αλέξανδρου ότι κάνει τις προμήθειές του με ρέγουλα και σύστημα. Έτσι εμείς είχαμε την τύχη να έχει πολύ ψάρι, άλλη μέρα θα έπρεπε να «αρκεστούμε» σε ψητά της ώρας ή καμιά εντράδα.

Η υπόθεση θυμίζει blind date, όμως αν δεν αυτοπεριορίζεστε γαστρονομικά, τολμήστε το. Φθάνει να έχει καιρό κατάλληλο για έξω. Αν είστε μεγαλούτσικη παρέα, θα συνιστούσα να τον ενημερώσετε τηλεφωνικά. Και πείτε του να φροντίσει να έχει κάτι λίγο για κέρασμα στο τέλος.

Ο Αλέξανδρος δεν είναι μεγαλοεστιάτορας, πιστεύω ότι ακόμα μαθαίνει. Όσο για το κόστος του δείπνου μας, φαγητά και ποτά για τέσσερα άτομα όπως τα περιέγραψα πιο πάνω κόστισαν σκάρτα 70 ευρώ. Να πάτε οπωσδήποτε!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

25 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Achille123 και Vaggg, σας βγάζω το καπέλο και σας ευχαριστώ από βάθους καρδιάς που με τις δύο απανωτές κριτικές σας με βάλατε στο τριπάκι να επισκεφθώ τη ΣΤΕΡΝΑ και να νιώσω τη χαρά της εξερεύνησης και ανακάλυψης. Ας είναι καλά και το GPS βέβαια, γιατί χωρίς τη βοήθειά του οι περισσότεροι θα δυσκολευθούν να εντοπίσουν αυτό το καφεταβερνείο στην άκρη του Αμαρουσίου, στο τρίγωνο που σχηματίζουν η Λεωφόρος Κηφισίας, η οδός Πεντέλης, που οδηγεί προς Μελίσσια, και το κτήμα Συγγρού, κοντά στο θρυλικό ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ, ένα από τα παλαιότερα και αυθεντικότερα μεζεδοπωλεία της Αθήνας, αν αυτό σας λέει κάτι.

Ο Vaggg κλείνει την κριτική του με το υστερόγραφο «Πολλά δεν είπα, που θα άξιζαν να ειπωθούν. Ας μείνει και τίποτα για εκείνη τη στιγμή. » Πριν προσθέσω λοιπόν το δικό μου λιθαράκι, επιτρέψτε μου να επαναλάβω τα βασικά: ΣΤΕΡΝΑ = Αλέξανδρος και Αλέξανδρος Καραγιαννάκης = όχι Κρητικός, αλλά Χιώτης, κυρίως όμως Αλέξανδρος = προσωποποίηση της απροσποίητης ελληνικής φιλοξενίας. Η τελευταία φορά που έζησα μια παρόμοια εμπειρία ήταν πριν ένα χρόνο, όταν γνώρισα τον κύριο Δημήτρη στην ΚΙΒΩΤΟ στο Γαλάτσι.

Συνεχίζουμε τις εξισώσεις: ΣΤΕΡΝΑ = ένας μέσα χώρος προς αποφυγή, εντελώς καφενειακός με τηλεοράσεις και τα σχετικά + ένας ενδιάμεσος περιφραγμένος με νάιλον, που καλύτερα να τον αποφύγετε επίσης + μια ωραία, ήσυχη χαλικόστρωτη αυλή με τραπέζια σε αραιή διάταξη, το καμάρι του μαγαζιού. Μου φάνηκε παράξενο που, όταν πήρα να κλείσω τραπέζι για Σάββατο βράδυ για την τετραμελή, φαγανή παρέα μας, ο Αλέξανδρος συνειδητά προσπάθησε να κατεβάσει τον πήχη των προσδοκιών μου, λέγοντας ότι ο καιρός μάλλον δεν βοηθά, ώστε να καθίσουμε έξω, από φαγητό θα υπάρχει ό, τι έχει βρει κτλ.

Τέτοια λόγια ένα fratello ουδόλως τον αποθαρρύνουν, του ξεκαθάρισα, χωρίς βέβαια να του πω ποιος είμαι (μεταξύ μας: δε νομίζω ότι θα τον συγκινούσε) ότι έχω ακούσει τα καλύτερα και επιμένω να έρθω για να κρίνω επιτόπου. Φθάνοντας, ζεστά ντυμένοι, το τραπέζι μας, που περίμενε στρωμένο στο μέσα χώρο, μεταφέρθηκε εν ριπή οφθαλμού στον ενδιάμεσο, όπου ήμασταν μόνοι μας μέχρι τα μεσάνυκτα που φύγαμε. ΣΤΕΡΝΑ = όχι πολυκοσμία λοιπόν.

ΣΤΕΡΝΑ = φαγητό έκπληξη και Αλέξανδρος = κινητός κατάλογος. Ξεκινήσαμε με σχέδια για κρέας και καταλήξαμε, μετά την απαγγελία του καταλόγου, σε ψάρι. Αφήστε με να σας τα πω με τη σειρά: Μαζί με νερό σε γυάλινη κανάτα, το χύμα λευκό για τις κυρίες (πολύ καλό για το γούστο μου) και τη γλυκόπιοτη ρακή για τους πολλά βαρείς της παρέας, ήρθε μια ολόκληρη φραντζόλα σε καλαθάκι, ένα πιάτο με γραβιέρα και μια ντομάτα κομμένη τριαντάφυλλο με κάπαρη, καπαρόφυλλα και ελιές. Ακολούθησε ένα σταμναγκάθι και μια ραβιέρα με χειροποίητη σκορδαλιά, συνοδευτικά για τα πιάτα με τα ψάρια που είχαν μπει στο τηγάνι. Το ξεκαθαρίζω: Καλύτερη σκορδαλιά δεν έχω φάει πουθενά, αξίζει από μόνη της μια επίσκεψη στη ΣΤΕΡΝΑ.

Δοκιμάσαμε λοιπόν κατά σειρά: Μικρό γαλέο τεμαχισμένο σε ροδέλες – θραψαλάκι φρέσκο σε μέγεθος μπουκιάς (και συγχώριου) – ουρές πεσκανδρίτσας όπου είχες απλώς να αφαιρέσεις το κεντρικό κόκκαλο – προσφυγάκια = θεωρητικά ταπεινό συγγενή του μπακαλιάρου που όσοι ξέρουν τα παραγγέλνουν χωρίς δεύτερη σκέψη – κουτσομουρίτσες σε μέγεθος μικρής σαρδέλας. Όλα φρέσκα, καθαρισμένα αριστοτεχνικά, όλα καλοτηγανισμένα χωρίς ίχνος λαδίλας, σε καλού μεγέθους μερίδες, χρειάστηκε μόνο μια δεύτερη ντομάτα για να τα συνοδεύσει.

Στην κουβέντα που πιάσαμε στο μάζεμα του τραπεζιού κατάλαβα από τα λεγόμενα του Αλέξανδρου ότι κάνει τις προμήθειές του με ρέγουλα και σύστημα. Έτσι εμείς είχαμε την τύχη να έχει πολύ ψάρι, άλλη μέρα θα έπρεπε να «αρκεστούμε» σε ψητά της ώρας ή καμιά εντράδα.

Η υπόθεση θυμίζει blind date, όμως αν δεν αυτοπεριορίζεστε γαστρονομικά, τολμήστε το. Φθάνει να έχει καιρό κατάλληλο για έξω. Αν είστε μεγαλούτσικη παρέα, θα συνιστούσα να τον ενημερώσετε τηλεφωνικά. Και πείτε του να φροντίσει να έχει κάτι λίγο για κέρασμα στο τέλος.

Ο Αλέξανδρος δεν είναι μεγαλοεστιάτορας, πιστεύω ότι ακόμα μαθαίνει. Όσο για το κόστος του δείπνου μας, φαγητά και ποτά για τέσσερα άτομα όπως τα περιέγραψα πιο πάνω κόστισαν σκάρτα 70 ευρώ. Να πάτε οπωσδήποτε!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

fratello

Τετάρτη 14 Νοεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

€ / Άτομο

10-16

Achille123 και Vaggg, σας βγάζω το καπέλο και σας ευχαριστώ από βάθους καρδιάς που με τις δύο απανωτές κριτικές σας με βάλατε στο τριπάκι να επισκεφθώ τη ΣΤΕΡΝΑ και να νιώσω τη χαρά της εξερεύνησης και ανακάλυψης. Ας είναι καλά και το GPS βέβαια, γιατί χωρίς τη βοήθειά του οι περισσότεροι θα δυσκολευθούν να εντοπίσουν αυτό το καφεταβερνείο στην άκρη του Αμαρουσίου, στο τρίγωνο που σχηματίζουν η Λεωφόρος Κηφισίας, η οδός Πεντέλης, που οδηγεί προς Μελίσσια, και το κτήμα Συγγρού, κοντά στο θρυλικό ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ, ένα από τα παλαιότερα και αυθεντικότερα μεζεδοπωλεία της Αθήνας, αν αυτό σας λέει κάτι.

Ο Vaggg κλείνει την κριτική του με το υστερόγραφο «Πολλά δεν είπα, που θα άξιζαν να ειπωθούν. Ας μείνει και τίποτα για εκείνη τη στιγμή. » Πριν προσθέσω λοιπόν το δικό μου λιθαράκι, επιτρέψτε μου να επαναλάβω τα βασικά: ΣΤΕΡΝΑ = Αλέξανδρος και Αλέξανδρος Καραγιαννάκης = όχι Κρητικός, αλλά Χιώτης, κυρίως όμως Αλέξανδρος = προσωποποίηση της απροσποίητης ελληνικής φιλοξενίας. Η τελευταία φορά που έζησα μια παρόμοια εμπειρία ήταν πριν ένα χρόνο, όταν γνώρισα τον κύριο Δημήτρη στην ΚΙΒΩΤΟ στο Γαλάτσι.

Συνεχίζουμε τις εξισώσεις: ΣΤΕΡΝΑ = ένας μέσα χώρος προς αποφυγή, εντελώς καφενειακός με τηλεοράσεις και τα σχετικά + ένας ενδιάμεσος περιφραγμένος με νάιλον, που καλύτερα να τον αποφύγετε επίσης + μια ωραία, ήσυχη χαλικόστρωτη αυλή με τραπέζια σε αραιή διάταξη, το καμάρι του μαγαζιού. Μου φάνηκε παράξενο που, όταν πήρα να κλείσω τραπέζι για Σάββατο βράδυ για την τετραμελή, φαγανή παρέα μας, ο Αλέξανδρος συνειδητά προσπάθησε να κατεβάσει τον πήχη των προσδοκιών μου, λέγοντας ότι ο καιρός μάλλον δεν βοηθά, ώστε να καθίσουμε έξω, από φαγητό θα υπάρχει ό, τι έχει βρει κτλ.

Τέτοια λόγια ένα fratello ουδόλως τον αποθαρρύνουν, του ξεκαθάρισα, χωρίς βέβαια να του πω ποιος είμαι (μεταξύ μας: δε νομίζω ότι θα τον συγκινούσε) ότι έχω ακούσει τα καλύτερα και επιμένω να έρθω για να κρίνω επιτόπου. Φθάνοντας, ζεστά ντυμένοι, το τραπέζι μας, που περίμενε στρωμένο στο μέσα χώρο, μεταφέρθηκε εν ριπή οφθαλμού στον ενδιάμεσο, όπου ήμασταν μόνοι μας μέχρι τα μεσάνυκτα που φύγαμε. ΣΤΕΡΝΑ = όχι πολυκοσμία λοιπόν.

ΣΤΕΡΝΑ = φαγητό έκπληξη και Αλέξανδρος = κινητός κατάλογος. Ξεκινήσαμε με σχέδια για κρέας και καταλήξαμε, μετά την απαγγελία του καταλόγου, σε ψάρι. Αφήστε με να σας τα πω με τη σειρά: Μαζί με νερό σε γυάλινη κανάτα, το χύμα λευκό για τις κυρίες (πολύ καλό για το γούστο μου) και τη γλυκόπιοτη ρακή για τους πολλά βαρείς της παρέας, ήρθε μια ολόκληρη φραντζόλα σε καλαθάκι, ένα πιάτο με γραβιέρα και μια ντομάτα κομμένη τριαντάφυλλο με κάπαρη, καπαρόφυλλα και ελιές. Ακολούθησε ένα σταμναγκάθι και μια ραβιέρα με χειροποίητη σκορδαλιά, συνοδευτικά για τα πιάτα με τα ψάρια που είχαν μπει στο τηγάνι. Το ξεκαθαρίζω: Καλύτερη σκορδαλιά δεν έχω φάει πουθενά, αξίζει από μόνη της μια επίσκεψη στη ΣΤΕΡΝΑ.

Δοκιμάσαμε λοιπόν κατά σειρά: Μικρό γαλέο τεμαχισμένο σε ροδέλες – θραψαλάκι φρέσκο σε μέγεθος μπουκιάς (και συγχώριου) – ουρές πεσκανδρίτσας όπου είχες απλώς να αφαιρέσεις το κεντρικό κόκκαλο – προσφυγάκια = θεωρητικά ταπεινό συγγενή του μπακαλιάρου που όσοι ξέρουν τα παραγγέλνουν χωρίς δεύτερη σκέψη – κουτσομουρίτσες σε μέγεθος μικρής σαρδέλας. Όλα φρέσκα, καθαρισμένα αριστοτεχνικά, όλα καλοτηγανισμένα χωρίς ίχνος λαδίλας, σε καλού μεγέθους μερίδες, χρειάστηκε μόνο μια δεύτερη ντομάτα για να τα συνοδεύσει.

Στην κουβέντα που πιάσαμε στο μάζεμα του τραπεζιού κατάλαβα από τα λεγόμενα του Αλέξανδρου ότι κάνει τις προμήθειές του με ρέγουλα και σύστημα. Έτσι εμείς είχαμε την τύχη να έχει πολύ ψάρι, άλλη μέρα θα έπρεπε να «αρκεστούμε» σε ψητά της ώρας ή καμιά εντράδα.

Η υπόθεση θυμίζει blind date, όμως αν δεν αυτοπεριορίζεστε γαστρονομικά, τολμήστε το. Φθάνει να έχει καιρό κατάλληλο για έξω. Αν είστε μεγαλούτσικη παρέα, θα συνιστούσα να τον ενημερώσετε τηλεφωνικά. Και πείτε του να φροντίσει να έχει κάτι λίγο για κέρασμα στο τέλος.

Ο Αλέξανδρος δεν είναι μεγαλοεστιάτορας, πιστεύω ότι ακόμα μαθαίνει. Όσο για το κόστος του δείπνου μας, φαγητά και ποτά για τέσσερα άτομα όπως τα περιέγραψα πιο πάνω κόστισαν σκάρτα 70 ευρώ. Να πάτε οπωσδήποτε!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.