Loader

30 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Σάββατο 20/10 νωρίς το βράδυ βρισκόμαστε στο Σύνταγμα με μια φίλη και, χαμένοι στην πολυεθνική πιάτσα της οδού Απόλλωνος, καταλήγουμε στο δοκιμασμένο Κινέζικο EAST PEARL (EP), το μικροσκοπικό αυτό στέκι, που είναι σχεδόν πάντα γεμάτο και μάλιστα από καλά πληροφορημένους Κινέζους τουρίστες.

Το μαγαζί λειτουργούσε στις αρχές της δεκαετίας στην Ακτή Μουτσοπούλου, στη Ζέα -με ωραίο φαγητό αλλά και θέα απ’ τον πάνω όροφο- από όπου και μεταφέρθηκε εδώ το 2014, λειτουργώντας καθημερινά από το μεσημέρι μέχρι τα μεσάνυχτα, με πιάτα κυρίως της νότιας (Καντονέζικης) κουζίνας, καθώς και της δυτικής ( Επαρχεία Σετσουάν).

Στον λιλιπούτειο χώρο, με τα 8-10 τραπεζάκια για καμιά 30αριά άτομα, επικρατεί το λευκό χρώμα σε τοίχους, πλακάκια δαπέδου, και τραπεζομάντιλα με μεταξωτά σχέδια, που δημιουργούν κοντράστ με τα σκούρα ξύλινα τραπεζοκαθίσματα και τα μοβ μαξιλάρια. Η διακόσμηση είναι προσεγμένη, ξεχωρίζουν δε, ο μεγάλος χρυσός Βούδας, τα όμορφα ταμπλό με τα κινεζικά τοπία, τα ξύλινα ιδεογράμματα και οι δράκοι, καθώς και το ψηλό φυτό μπαμπού με τα κρεμαστά γούρια, τα φωτάκια κι ένα ζωάκι πάντα στην κορυφή του!
Στο πίσω μέρος υπάρχει το πάσο, που χωρίζει τη μισάνοιχτη κουζίνα με τους δύο Κινέζους σεφ επί το έργον, από όπου οι δύο Έλληνες σερβιτόροι με τις μαύρες στολές φέρνουν στην αίθουσα τα πιάτα με τα φαγητά.
Απ’ τα μεγάφωνα ακούγονταν απαλή μουσική της Κίνας, ενώ τα δύο καθαρά WC βρίσκονται στο υπόγειο, με ωραία διακόσμηση κατεβαίνοντας τη σκάλα, καθώς και στον μικρό προθάλαμο.

Η εξυπηρέτηση, αυτή τη φορά όμως, μας απογοήτευσε, για δύο λόγους. Φθάνοντας γύρω στις 7.00 μ. μ., ενώ υπήρχε κενό τραπέζι στη τζαμαρία της πρόσοψης, μας είπαν ότι ήταν κρατημένο για το επόμενο τέταρτο, βάζοντάς μας σε μικρό τραπεζάκι πίσω, δίπλα στο πάσο της κουζίνας. Το μπροστινό τραπέζι έμεινε άδειο για καμιά ώρα, και μετά έβαλαν δύο άτομα που είδαμε ότι ήρθαν χωρίς κράτηση!
Εξάλλου, ενώ δώσαμε ταυτόχρονα όλη την παραγγελία μας, το δικό μου κυρίως πιάτο ήρθε μισή τουλάχιστον ώρα μετά από αυτό της φίλης μου, που φυσικά της είπα να φάει για να μην κρυώσει. Η απίστευτη δικαιολογία στο τέλος ήταν ότι ατυχώς το ίδιο πιάτο (noodles με γαρίδες) είχε παραγγελθεί ταυτόχρονα κι απ’ το διπλανό τραπέζι και μπέρδεψαν τις παραγγελίες, αν είναι ποτέ δυνατόν!!
Τέτοια φοβερή έλλειψη επαγγελματισμού, με αστείες μάλιστα δικαιολογίες, είναι απόλυτα απαράδεκτη, και αν έβαλα επιεικώς 2 στο σέρβις, το έκανα λόγω κυρίως του καλού φαγητού και των, κατά τα άλλα, ευγενικών, πλην όμως απρόσεκτων σερβιτόρων…

Το μενού του EP είναι αντιστρόφως ανάλογο του μικρού του χώρου, αφού γεμίζει περί τις 20 ολόκληρες σελίδες του ογκώδους καταλόγου φαγητών και ποτών που διαθέτουν! Μεταξύ άλλων, λοιπόν, περιλαμβάνει τα εξής:
Διάφορα πιατάκια Dim Sum (ποικιλία διαφόρων μικρών μερίδων εδεσμάτων που μαγειρεύονται στον ατμό και συνήθως συνοδεύονται από τσάι), γύρω στα 5 €. Καμιά 15αριά σούπες και ορεκτικά στα 4-5 €, 5 πιάτα πάπιας - η νοστιμότερη της Αθήνας, όπως άλλωστε το παραδέχτηκαν και οι προηγούμενοι καλοφαγάδες του σάιτ μας!! - με κορωνίδα την ολόκληρη πάπια Πεκίνου, στα 49 €!
Καμιά 20αριά τουλάχιστον πιάτα με χοιρινό, μοσχάρι, αρνί και ψάρι, στα 10-15 €, 6 πιάτα με γαρίδες, από 14-17 €, πληθώρα πιάτων ρυζιού και λαχανικών, 7 παραδοσιακά στα 10-18 € (θαλασσινά, καβούρια, κ. α. ), και 4-5 συνήθη επιδόρπια στα 3-5 €, με ψητές μπανάνες, παγωτά απλά ή ψητά, κ. α.

Ο κατάλογος των ποτών θεωρώ πως είναι εξίσου πλήρης, με αναψυκτικά, κοκτέιλ και μπύρες σε νορμάλ τιμές, καθώς και ελληνικές ετικέτες κρασιών, αρκετά τσιμπημένες, αφού π. χ. το κόκκινο Κτήμα Άλφα κοστίζει 40 €, ενώ στις κάβες, περίπου 15-18 €!

Εμείς λοιπόν παραγγείλαμε τα εξής εδέσματα, που ήρθαν στα όμορφα ρομβοειδή τους λευκά πιάτα:

• Στην αρχή πήραμε τα κλασικά λευκά τσιπς με γεύση γαρίδας, στα 2 €.

• Ακολούθησε, σαν ορεκτικό, πιάτο dim sum με 4-5 γαρίδες στον ατμό και κρεμμύδια (εμείς δεν το συνοδέψαμε με τσάι). Τιμή, 5.20 €.

• Μοιράσαμε μια σούπα, καυτή κυριολεκτικά - όχι όμως καυτερή - από μικροσκοπικά κομματάκια καβουρόψυχας και σπαραγγιού, στα 4.50 €. Δεν μας ενθουσίασε ιδιαίτερα, άσε που περιμέναμε ένα τέταρτο για να κρυώσει!

• Η φίλη μου δοκίμασε μια μερίδα πάπια με τηγανιτά noodles, που ήταν ομολογουμένως ένα κ α τ α π λ η κ τ ι κ ό πιάτο!! Ή πάπια ήταν κομμένη σε καμιά δεκαριά φέτες, και προφανώς τσιμπολογούσα ώσπου να’ ρθει το δικό μου καθυστερημένο φαγητό. Προτείνεται ανεπιφύλακτα για τους λάτρεις του είδους. Τιμή 12.50 €.

• Εγώ άφαγα τηγανιτές γαρίδες, επίσης με noodles, που περιείχαν μάλιστα και αυγό. Ήρθαν 5 γαρίδες μεσαίου μεγέθους, και, έστω και αργά, το απόλαυσα αρκετά. Τιμή στα 10.50 €.

Πληρώσαμε 34.70 € (17/25 € κατ’ άτομο), ποσό λογικό για ό, τι δοκιμάσαμε στο EP.

Ακολούθησαν τα κλασικά fortune cookies, αλλά δυστυχώς ούτε καν ένα στοιχειώδες κέρασμα, ας πούμε μια τηγανιτή μπανάνα με παγωτό, έτσι, βρε αδερφέ, σαν κάποιο στοιχειώδες αντιστάθμισμα για το λάθος τους με την καθυστέρηση στην εκτέλεση της παραγγελίας μου...

Μ’ όλα ταύτα, το EAST PEARL, το ‘Μαργαριτάρι της Ανατολής’, θεωρώ πως στέκεται στο ύψος του γαστρονομικά, και αν βρεθείτε στο κέντρο της Αθήνας, μπορείτε να το επισκεφθείτε, ειδικά αν είστε λάτρεις της κινεζικής πάπιας!!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

30 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Σάββατο 20/10 νωρίς το βράδυ βρισκόμαστε στο Σύνταγμα με μια φίλη και, χαμένοι στην πολυεθνική πιάτσα της οδού Απόλλωνος, καταλήγουμε στο δοκιμασμένο Κινέζικο EAST PEARL (EP), το μικροσκοπικό αυτό στέκι, που είναι σχεδόν πάντα γεμάτο και μάλιστα από καλά πληροφορημένους Κινέζους τουρίστες.

Το μαγαζί λειτουργούσε στις αρχές της δεκαετίας στην Ακτή Μουτσοπούλου, στη Ζέα -με ωραίο φαγητό αλλά και θέα απ’ τον πάνω όροφο- από όπου και μεταφέρθηκε εδώ το 2014, λειτουργώντας καθημερινά από το μεσημέρι μέχρι τα μεσάνυχτα, με πιάτα κυρίως της νότιας (Καντονέζικης) κουζίνας, καθώς και της δυτικής ( Επαρχεία Σετσουάν).

Στον λιλιπούτειο χώρο, με τα 8-10 τραπεζάκια για καμιά 30αριά άτομα, επικρατεί το λευκό χρώμα σε τοίχους, πλακάκια δαπέδου, και τραπεζομάντιλα με μεταξωτά σχέδια, που δημιουργούν κοντράστ με τα σκούρα ξύλινα τραπεζοκαθίσματα και τα μοβ μαξιλάρια. Η διακόσμηση είναι προσεγμένη, ξεχωρίζουν δε, ο μεγάλος χρυσός Βούδας, τα όμορφα ταμπλό με τα κινεζικά τοπία, τα ξύλινα ιδεογράμματα και οι δράκοι, καθώς και το ψηλό φυτό μπαμπού με τα κρεμαστά γούρια, τα φωτάκια κι ένα ζωάκι πάντα στην κορυφή του!
Στο πίσω μέρος υπάρχει το πάσο, που χωρίζει τη μισάνοιχτη κουζίνα με τους δύο Κινέζους σεφ επί το έργον, από όπου οι δύο Έλληνες σερβιτόροι με τις μαύρες στολές φέρνουν στην αίθουσα τα πιάτα με τα φαγητά.
Απ’ τα μεγάφωνα ακούγονταν απαλή μουσική της Κίνας, ενώ τα δύο καθαρά WC βρίσκονται στο υπόγειο, με ωραία διακόσμηση κατεβαίνοντας τη σκάλα, καθώς και στον μικρό προθάλαμο.

Η εξυπηρέτηση, αυτή τη φορά όμως, μας απογοήτευσε, για δύο λόγους. Φθάνοντας γύρω στις 7.00 μ. μ., ενώ υπήρχε κενό τραπέζι στη τζαμαρία της πρόσοψης, μας είπαν ότι ήταν κρατημένο για το επόμενο τέταρτο, βάζοντάς μας σε μικρό τραπεζάκι πίσω, δίπλα στο πάσο της κουζίνας. Το μπροστινό τραπέζι έμεινε άδειο για καμιά ώρα, και μετά έβαλαν δύο άτομα που είδαμε ότι ήρθαν χωρίς κράτηση!
Εξάλλου, ενώ δώσαμε ταυτόχρονα όλη την παραγγελία μας, το δικό μου κυρίως πιάτο ήρθε μισή τουλάχιστον ώρα μετά από αυτό της φίλης μου, που φυσικά της είπα να φάει για να μην κρυώσει. Η απίστευτη δικαιολογία στο τέλος ήταν ότι ατυχώς το ίδιο πιάτο (noodles με γαρίδες) είχε παραγγελθεί ταυτόχρονα κι απ’ το διπλανό τραπέζι και μπέρδεψαν τις παραγγελίες, αν είναι ποτέ δυνατόν!!
Τέτοια φοβερή έλλειψη επαγγελματισμού, με αστείες μάλιστα δικαιολογίες, είναι απόλυτα απαράδεκτη, και αν έβαλα επιεικώς 2 στο σέρβις, το έκανα λόγω κυρίως του καλού φαγητού και των, κατά τα άλλα, ευγενικών, πλην όμως απρόσεκτων σερβιτόρων…

Το μενού του EP είναι αντιστρόφως ανάλογο του μικρού του χώρου, αφού γεμίζει περί τις 20 ολόκληρες σελίδες του ογκώδους καταλόγου φαγητών και ποτών που διαθέτουν! Μεταξύ άλλων, λοιπόν, περιλαμβάνει τα εξής:
Διάφορα πιατάκια Dim Sum (ποικιλία διαφόρων μικρών μερίδων εδεσμάτων που μαγειρεύονται στον ατμό και συνήθως συνοδεύονται από τσάι), γύρω στα 5 €. Καμιά 15αριά σούπες και ορεκτικά στα 4-5 €, 5 πιάτα πάπιας - η νοστιμότερη της Αθήνας, όπως άλλωστε το παραδέχτηκαν και οι προηγούμενοι καλοφαγάδες του σάιτ μας!! - με κορωνίδα την ολόκληρη πάπια Πεκίνου, στα 49 €!
Καμιά 20αριά τουλάχιστον πιάτα με χοιρινό, μοσχάρι, αρνί και ψάρι, στα 10-15 €, 6 πιάτα με γαρίδες, από 14-17 €, πληθώρα πιάτων ρυζιού και λαχανικών, 7 παραδοσιακά στα 10-18 € (θαλασσινά, καβούρια, κ. α. ), και 4-5 συνήθη επιδόρπια στα 3-5 €, με ψητές μπανάνες, παγωτά απλά ή ψητά, κ. α.

Ο κατάλογος των ποτών θεωρώ πως είναι εξίσου πλήρης, με αναψυκτικά, κοκτέιλ και μπύρες σε νορμάλ τιμές, καθώς και ελληνικές ετικέτες κρασιών, αρκετά τσιμπημένες, αφού π. χ. το κόκκινο Κτήμα Άλφα κοστίζει 40 €, ενώ στις κάβες, περίπου 15-18 €!

Εμείς λοιπόν παραγγείλαμε τα εξής εδέσματα, που ήρθαν στα όμορφα ρομβοειδή τους λευκά πιάτα:

• Στην αρχή πήραμε τα κλασικά λευκά τσιπς με γεύση γαρίδας, στα 2 €.

• Ακολούθησε, σαν ορεκτικό, πιάτο dim sum με 4-5 γαρίδες στον ατμό και κρεμμύδια (εμείς δεν το συνοδέψαμε με τσάι). Τιμή, 5.20 €.

• Μοιράσαμε μια σούπα, καυτή κυριολεκτικά - όχι όμως καυτερή - από μικροσκοπικά κομματάκια καβουρόψυχας και σπαραγγιού, στα 4.50 €. Δεν μας ενθουσίασε ιδιαίτερα, άσε που περιμέναμε ένα τέταρτο για να κρυώσει!

• Η φίλη μου δοκίμασε μια μερίδα πάπια με τηγανιτά noodles, που ήταν ομολογουμένως ένα κ α τ α π λ η κ τ ι κ ό πιάτο!! Ή πάπια ήταν κομμένη σε καμιά δεκαριά φέτες, και προφανώς τσιμπολογούσα ώσπου να’ ρθει το δικό μου καθυστερημένο φαγητό. Προτείνεται ανεπιφύλακτα για τους λάτρεις του είδους. Τιμή 12.50 €.

• Εγώ άφαγα τηγανιτές γαρίδες, επίσης με noodles, που περιείχαν μάλιστα και αυγό. Ήρθαν 5 γαρίδες μεσαίου μεγέθους, και, έστω και αργά, το απόλαυσα αρκετά. Τιμή στα 10.50 €.

Πληρώσαμε 34.70 € (17/25 € κατ’ άτομο), ποσό λογικό για ό, τι δοκιμάσαμε στο EP.

Ακολούθησαν τα κλασικά fortune cookies, αλλά δυστυχώς ούτε καν ένα στοιχειώδες κέρασμα, ας πούμε μια τηγανιτή μπανάνα με παγωτό, έτσι, βρε αδερφέ, σαν κάποιο στοιχειώδες αντιστάθμισμα για το λάθος τους με την καθυστέρηση στην εκτέλεση της παραγγελίας μου...

Μ’ όλα ταύτα, το EAST PEARL, το ‘Μαργαριτάρι της Ανατολής’, θεωρώ πως στέκεται στο ύψος του γαστρονομικά, και αν βρεθείτε στο κέντρο της Αθήνας, μπορείτε να το επισκεφθείτε, ειδικά αν είστε λάτρεις της κινεζικής πάπιας!!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

piperman

Τετάρτη 14 Νοεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

17-25

Σάββατο 20/10 νωρίς το βράδυ βρισκόμαστε στο Σύνταγμα με μια φίλη και, χαμένοι στην πολυεθνική πιάτσα της οδού Απόλλωνος, καταλήγουμε στο δοκιμασμένο Κινέζικο EAST PEARL (EP), το μικροσκοπικό αυτό στέκι, που είναι σχεδόν πάντα γεμάτο και μάλιστα από καλά πληροφορημένους Κινέζους τουρίστες.

Το μαγαζί λειτουργούσε στις αρχές της δεκαετίας στην Ακτή Μουτσοπούλου, στη Ζέα -με ωραίο φαγητό αλλά και θέα απ’ τον πάνω όροφο- από όπου και μεταφέρθηκε εδώ το 2014, λειτουργώντας καθημερινά από το μεσημέρι μέχρι τα μεσάνυχτα, με πιάτα κυρίως της νότιας (Καντονέζικης) κουζίνας, καθώς και της δυτικής ( Επαρχεία Σετσουάν).

Στον λιλιπούτειο χώρο, με τα 8-10 τραπεζάκια για καμιά 30αριά άτομα, επικρατεί το λευκό χρώμα σε τοίχους, πλακάκια δαπέδου, και τραπεζομάντιλα με μεταξωτά σχέδια, που δημιουργούν κοντράστ με τα σκούρα ξύλινα τραπεζοκαθίσματα και τα μοβ μαξιλάρια. Η διακόσμηση είναι προσεγμένη, ξεχωρίζουν δε, ο μεγάλος χρυσός Βούδας, τα όμορφα ταμπλό με τα κινεζικά τοπία, τα ξύλινα ιδεογράμματα και οι δράκοι, καθώς και το ψηλό φυτό μπαμπού με τα κρεμαστά γούρια, τα φωτάκια κι ένα ζωάκι πάντα στην κορυφή του!
Στο πίσω μέρος υπάρχει το πάσο, που χωρίζει τη μισάνοιχτη κουζίνα με τους δύο Κινέζους σεφ επί το έργον, από όπου οι δύο Έλληνες σερβιτόροι με τις μαύρες στολές φέρνουν στην αίθουσα τα πιάτα με τα φαγητά.
Απ’ τα μεγάφωνα ακούγονταν απαλή μουσική της Κίνας, ενώ τα δύο καθαρά WC βρίσκονται στο υπόγειο, με ωραία διακόσμηση κατεβαίνοντας τη σκάλα, καθώς και στον μικρό προθάλαμο.

Η εξυπηρέτηση, αυτή τη φορά όμως, μας απογοήτευσε, για δύο λόγους. Φθάνοντας γύρω στις 7.00 μ. μ., ενώ υπήρχε κενό τραπέζι στη τζαμαρία της πρόσοψης, μας είπαν ότι ήταν κρατημένο για το επόμενο τέταρτο, βάζοντάς μας σε μικρό τραπεζάκι πίσω, δίπλα στο πάσο της κουζίνας. Το μπροστινό τραπέζι έμεινε άδειο για καμιά ώρα, και μετά έβαλαν δύο άτομα που είδαμε ότι ήρθαν χωρίς κράτηση!
Εξάλλου, ενώ δώσαμε ταυτόχρονα όλη την παραγγελία μας, το δικό μου κυρίως πιάτο ήρθε μισή τουλάχιστον ώρα μετά από αυτό της φίλης μου, που φυσικά της είπα να φάει για να μην κρυώσει. Η απίστευτη δικαιολογία στο τέλος ήταν ότι ατυχώς το ίδιο πιάτο (noodles με γαρίδες) είχε παραγγελθεί ταυτόχρονα κι απ’ το διπλανό τραπέζι και μπέρδεψαν τις παραγγελίες, αν είναι ποτέ δυνατόν!!
Τέτοια φοβερή έλλειψη επαγγελματισμού, με αστείες μάλιστα δικαιολογίες, είναι απόλυτα απαράδεκτη, και αν έβαλα επιεικώς 2 στο σέρβις, το έκανα λόγω κυρίως του καλού φαγητού και των, κατά τα άλλα, ευγενικών, πλην όμως απρόσεκτων σερβιτόρων…

Το μενού του EP είναι αντιστρόφως ανάλογο του μικρού του χώρου, αφού γεμίζει περί τις 20 ολόκληρες σελίδες του ογκώδους καταλόγου φαγητών και ποτών που διαθέτουν! Μεταξύ άλλων, λοιπόν, περιλαμβάνει τα εξής:
Διάφορα πιατάκια Dim Sum (ποικιλία διαφόρων μικρών μερίδων εδεσμάτων που μαγειρεύονται στον ατμό και συνήθως συνοδεύονται από τσάι), γύρω στα 5 €. Καμιά 15αριά σούπες και ορεκτικά στα 4-5 €, 5 πιάτα πάπιας - η νοστιμότερη της Αθήνας, όπως άλλωστε το παραδέχτηκαν και οι προηγούμενοι καλοφαγάδες του σάιτ μας!! - με κορωνίδα την ολόκληρη πάπια Πεκίνου, στα 49 €!
Καμιά 20αριά τουλάχιστον πιάτα με χοιρινό, μοσχάρι, αρνί και ψάρι, στα 10-15 €, 6 πιάτα με γαρίδες, από 14-17 €, πληθώρα πιάτων ρυζιού και λαχανικών, 7 παραδοσιακά στα 10-18 € (θαλασσινά, καβούρια, κ. α. ), και 4-5 συνήθη επιδόρπια στα 3-5 €, με ψητές μπανάνες, παγωτά απλά ή ψητά, κ. α.

Ο κατάλογος των ποτών θεωρώ πως είναι εξίσου πλήρης, με αναψυκτικά, κοκτέιλ και μπύρες σε νορμάλ τιμές, καθώς και ελληνικές ετικέτες κρασιών, αρκετά τσιμπημένες, αφού π. χ. το κόκκινο Κτήμα Άλφα κοστίζει 40 €, ενώ στις κάβες, περίπου 15-18 €!

Εμείς λοιπόν παραγγείλαμε τα εξής εδέσματα, που ήρθαν στα όμορφα ρομβοειδή τους λευκά πιάτα:

• Στην αρχή πήραμε τα κλασικά λευκά τσιπς με γεύση γαρίδας, στα 2 €.

• Ακολούθησε, σαν ορεκτικό, πιάτο dim sum με 4-5 γαρίδες στον ατμό και κρεμμύδια (εμείς δεν το συνοδέψαμε με τσάι). Τιμή, 5.20 €.

• Μοιράσαμε μια σούπα, καυτή κυριολεκτικά - όχι όμως καυτερή - από μικροσκοπικά κομματάκια καβουρόψυχας και σπαραγγιού, στα 4.50 €. Δεν μας ενθουσίασε ιδιαίτερα, άσε που περιμέναμε ένα τέταρτο για να κρυώσει!

• Η φίλη μου δοκίμασε μια μερίδα πάπια με τηγανιτά noodles, που ήταν ομολογουμένως ένα κ α τ α π λ η κ τ ι κ ό πιάτο!! Ή πάπια ήταν κομμένη σε καμιά δεκαριά φέτες, και προφανώς τσιμπολογούσα ώσπου να’ ρθει το δικό μου καθυστερημένο φαγητό. Προτείνεται ανεπιφύλακτα για τους λάτρεις του είδους. Τιμή 12.50 €.

• Εγώ άφαγα τηγανιτές γαρίδες, επίσης με noodles, που περιείχαν μάλιστα και αυγό. Ήρθαν 5 γαρίδες μεσαίου μεγέθους, και, έστω και αργά, το απόλαυσα αρκετά. Τιμή στα 10.50 €.

Πληρώσαμε 34.70 € (17/25 € κατ’ άτομο), ποσό λογικό για ό, τι δοκιμάσαμε στο EP.

Ακολούθησαν τα κλασικά fortune cookies, αλλά δυστυχώς ούτε καν ένα στοιχειώδες κέρασμα, ας πούμε μια τηγανιτή μπανάνα με παγωτό, έτσι, βρε αδερφέ, σαν κάποιο στοιχειώδες αντιστάθμισμα για το λάθος τους με την καθυστέρηση στην εκτέλεση της παραγγελίας μου...

Μ’ όλα ταύτα, το EAST PEARL, το ‘Μαργαριτάρι της Ανατολής’, θεωρώ πως στέκεται στο ύψος του γαστρονομικά, και αν βρεθείτε στο κέντρο της Αθήνας, μπορείτε να το επισκεφθείτε, ειδικά αν είστε λάτρεις της κινεζικής πάπιας!!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.