Loader

28 Δεκ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Η πλατεία Πλαστήρα.
Ο Θεός να την κάνει πλατεία δηλαδή. Πρόκειται για ένα τρίγωνο με κάνα δύο δέντρα και πέντε έξι θάμνους. Αν δεν είστε αυτόχθων ιθαγενής δε νομίζω να καταλάβετε ότι είστε στο σωστό μέρος. Κι όμως, δεδομένης της Παγκρατιώτικης άνθισης, του κορεσμού της Αρχελάου και της πλατείας Προσκόπων, όπου κάθε τρύπα έχει μετατραπεί σε μαγαζί υγειονομικού ενδιαφέροντος, το παιχνίδι έχει μεταφερθεί δυναμικά κι εκεί, με πλήθος εστιατορίων, μπαρ, καφέ κι ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Το σπίτι μου είναι στρατηγικά τοποθετημένο, ακριβώς, στο κέντρο όπερ σημαίνει ότι απέχει τρία λεπτά κι από τις δύο πιάτσες γεγονός που έχει καταφέρει ισχυρό πλήγμα στις ώρες ύπνου μου κάνοντας τον Rantanplan να αναφωνεί συχνά “Αμάν! Butt δε στρώνεις κάτω”.
Οι δύο φίλοι.
Ο Μελέτης κι ο Διονύσης οι οποίοι έχουν γράψει πολλά χιλιόμετρα στο κοντέρ της Αθηναϊκής νύχτας. Rock τύποι από τους οποίους ανέμενα ένα τελείως διαφορετικό concept όταν έμαθα ότι αποφάσισαν να κάνουν κάτι δικό τους. Αντ’ αυτού αποφάσισαν να στήσουν ένα “καφενείο ειδικού τύπου” που έχει κατορθώσει στους λίγους μήνες λειτουργίας του να προσελκύσει άτομα όλων των ηλικιών τα οποία συνυπάρχουν αρμονικά και το καταδιασκεδάζουν. Κι εκεί που περίμενα ροκιές και cocktails βρέθηκα να πίνω ρακή (η οποία είναι, αν όχι η καλύτερη, από τις καλύτερες που έχω πιει αφού, ακόμα και μετά την κατανάλωση τεράστιων ποσοτήτων, δε μας έχει πειράξει ποτέ) και να ακούω ρεμπέτικα, μάλιστα, όχι από τα γνωστά αλλά κάτι σπάνιες ηχογραφήσεις. Κορυφαίος στίχος…. “Σκύλα μ’ έκανες ρεζίλι …στον Πασά και τον Βεζίρη” … ακόμα γελάω. Στα εξαιρετικά live δε, για τα οποία μπορείτε να ενημερωθείτε από τη σελίδα τους στο fb, γίνεται πραγματικό γλέντι που κρατά μέχρι πρωίας.
Ο χώρος.
Είναι απλός, καθαρός, νεανικός, παρεϊστικος. Για να είμαι ειλικρινής δε μου είχε κάνει καμία εντύπωση τις πρώτες φορές. Όμως σιγά σιγά παρατηρώ τις λεπτομέρειες. Δώστε λοιπόν προσοχή στην “τοιχογραφία” πάνω από τη μπάρα, τις φωτογραφίες και τα μικρά διακοσμητικά που υπάρχουν στους τοίχους. Κάθε φορά ανακαλύπτω κάτι που με κάνει να γελάω ή να θυμάμαι. Τα τραπέζια είναι λίγο μικρά και όταν έχει κόσμο στριμωγμένα. Βέβαια δε μιλάμε για κανονικό εστιατόριο αλλά για μεζέδες παρόλα αυτά προνοήστε να μην τα παραγγείλετε όλα μαζί. Επίσης … κάντε κάτι επιτέλους με τα panel ήχου. Μερικές φορές ο ήχος αντανακλάται και επικρατεί βαβούρα.
Το τσιμπολόγημα
Μερίδες μεζέ που αποδεικνύονται τελικά ότι το μόνο που δε χορταίνουν είναι το μάτι. Θα σας ξεγελάσουν τα μικρά πιάτα που χρησιμοποιούν σε κάποιες περιπτώσεις. Ωραίες πρώτες ύλες. Απλές παρασκευές. Νόστιμες γεύσεις. Τα πιάτα της ώρας είναι πραγματικά της ώρας, κάτι που μπορείτε να διαπιστώσετε, οι ίδιοι, από τις φλόγες που θα δείτε να βγαίνουν από την ημι-ανοιχτή κουζίνα. Θα δείτε και τον Σπύρο που μαγειρεύει να βγαίνει κατά καιρούς ρωτώντας πως φάνηκαν τα πιάτα, πρόθυμο να συζητήσει και να δεχθεί την όποια παρατήρηση.
Προσωπικά μου αγαπημένα:
- Η ρεγγοσαλάτα. Τριμμένο καρότο, και φιλέτα καπνιστής ρέγγας. Λίγο αλμυρή φυσικά αλλά με extra λεμόνι είναι τέλεια για τη ρακή.
- Η νησιώτικη σαλάτα με ντομάτα, κρεμμύδι, κάπαρη, παξιμαδάκια λαδιού κι ένα φρέσκο λευκό τυρί.
- Τα ψητά μανιτάρια. Σα να τρως κρέας.
- Τα ντολμαδάκια. Σπιτικά κι απόλυτα πετυχημένα.
- Η μακαρονοσαλάτα. Μόνο με λαχανικά. Απλά ειδικά τώρα τον χειμώνα αφήστε τη να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου. Την ευχαριστιέμαι καλύτερα έτσι.
- Το συκώτι τους. Τρυφερό ακόμα κι όταν κρυώσει και χωρίς καθόλου αίμα ή ίνες.
- Το σπετζοφάι που γενικά δε μου αρέσει. Να φανταστείτε ότι το έφαγα ντάλα καλοκαίρι με 40 βαθμούς και μου άρεσε.
- Η εξαιρετική, κρητική, γραβιέρα τους.
- Η φάβα που έρχεται ζεστή και λεμονάτη.
- Οι γαρίδες σαγανάκι. Με καυτερή σάλτσα και φέτα. Πάντα επί δύο.
Να σας πω ότι και τα άλλα πιάτα που έχω δοκιμάσει μου αρέσουν απλά, επί του παρόντος, έχω κολλήσει με τα ανωτέρω. Εσείς από την άλλη μπορείτε να βρείτε τα δικά σας αγαπημένα.
Η εξυπηρέτηση
Όσο κόσμο κι αν έχει πάντα κάποιος θα είναι έτοιμος να σας εξυπηρετήσει με το πρώτο νεύμα σας. Το βραβείο όμως πάει στον Σαμ. Δε θα σας πω παραπάνω. Θα καταλάβετε για ποιον μιλάω. Άλλωστε πόσους ξέρετε με το όνομα Σαμουήλ, ράστα μαλλιά, που μοιάζουν στον Bob Marley?
Οι τιμές
Πραγματικά το θεωρώ άσκοπο να αναφερθώ σ αυτές. Ακόμα κι όταν έχουμε πιει τον Βόσπορο, έχοντας παραγγείλει, ταυτόχρονα, όλον το κατάλογο εις διπλούν δεν έχουμε δώσει πάνω από 18-20 ευρώ. Φυσικά και θα παίξει κέρασμα. Συνήθως μια γύρα αυτών που πίνετε γιατί γλυκό δεν παίζει. Επιτέλους κάτι πρέπει να γίνει επ’ αυτού.

Μια χρονιά που τελειώνει. Περίεργα. Οριστικά. Με απώλειες. Με συναισθηματική αποστασιοποίηση. Στον αυτόματο πιλότο. Μετά από ατελείωτα μίλια πτήσεων εκτιμώ τη χρησιμότητά του. Όμως ποτέ δε δουλεύει μόνος του. Πάντα υπάρχει ο πιλότος που ελέγχει τη σωστή λειτουργία του. Εγώ είμαι σίγουρη ότι θα ξαναπιασω το πηδάλιο της ζωής μου. Το ίδιο εύχομαι και σε σας. Να το οριζετε πάντα.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

28 Δεκ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Η πλατεία Πλαστήρα.
Ο Θεός να την κάνει πλατεία δηλαδή. Πρόκειται για ένα τρίγωνο με κάνα δύο δέντρα και πέντε έξι θάμνους. Αν δεν είστε αυτόχθων ιθαγενής δε νομίζω να καταλάβετε ότι είστε στο σωστό μέρος. Κι όμως, δεδομένης της Παγκρατιώτικης άνθισης, του κορεσμού της Αρχελάου και της πλατείας Προσκόπων, όπου κάθε τρύπα έχει μετατραπεί σε μαγαζί υγειονομικού ενδιαφέροντος, το παιχνίδι έχει μεταφερθεί δυναμικά κι εκεί, με πλήθος εστιατορίων, μπαρ, καφέ κι ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Το σπίτι μου είναι στρατηγικά τοποθετημένο, ακριβώς, στο κέντρο όπερ σημαίνει ότι απέχει τρία λεπτά κι από τις δύο πιάτσες γεγονός που έχει καταφέρει ισχυρό πλήγμα στις ώρες ύπνου μου κάνοντας τον Rantanplan να αναφωνεί συχνά “Αμάν! Butt δε στρώνεις κάτω”.
Οι δύο φίλοι.
Ο Μελέτης κι ο Διονύσης οι οποίοι έχουν γράψει πολλά χιλιόμετρα στο κοντέρ της Αθηναϊκής νύχτας. Rock τύποι από τους οποίους ανέμενα ένα τελείως διαφορετικό concept όταν έμαθα ότι αποφάσισαν να κάνουν κάτι δικό τους. Αντ’ αυτού αποφάσισαν να στήσουν ένα “καφενείο ειδικού τύπου” που έχει κατορθώσει στους λίγους μήνες λειτουργίας του να προσελκύσει άτομα όλων των ηλικιών τα οποία συνυπάρχουν αρμονικά και το καταδιασκεδάζουν. Κι εκεί που περίμενα ροκιές και cocktails βρέθηκα να πίνω ρακή (η οποία είναι, αν όχι η καλύτερη, από τις καλύτερες που έχω πιει αφού, ακόμα και μετά την κατανάλωση τεράστιων ποσοτήτων, δε μας έχει πειράξει ποτέ) και να ακούω ρεμπέτικα, μάλιστα, όχι από τα γνωστά αλλά κάτι σπάνιες ηχογραφήσεις. Κορυφαίος στίχος…. “Σκύλα μ’ έκανες ρεζίλι …στον Πασά και τον Βεζίρη” … ακόμα γελάω. Στα εξαιρετικά live δε, για τα οποία μπορείτε να ενημερωθείτε από τη σελίδα τους στο fb, γίνεται πραγματικό γλέντι που κρατά μέχρι πρωίας.
Ο χώρος.
Είναι απλός, καθαρός, νεανικός, παρεϊστικος. Για να είμαι ειλικρινής δε μου είχε κάνει καμία εντύπωση τις πρώτες φορές. Όμως σιγά σιγά παρατηρώ τις λεπτομέρειες. Δώστε λοιπόν προσοχή στην “τοιχογραφία” πάνω από τη μπάρα, τις φωτογραφίες και τα μικρά διακοσμητικά που υπάρχουν στους τοίχους. Κάθε φορά ανακαλύπτω κάτι που με κάνει να γελάω ή να θυμάμαι. Τα τραπέζια είναι λίγο μικρά και όταν έχει κόσμο στριμωγμένα. Βέβαια δε μιλάμε για κανονικό εστιατόριο αλλά για μεζέδες παρόλα αυτά προνοήστε να μην τα παραγγείλετε όλα μαζί. Επίσης … κάντε κάτι επιτέλους με τα panel ήχου. Μερικές φορές ο ήχος αντανακλάται και επικρατεί βαβούρα.
Το τσιμπολόγημα
Μερίδες μεζέ που αποδεικνύονται τελικά ότι το μόνο που δε χορταίνουν είναι το μάτι. Θα σας ξεγελάσουν τα μικρά πιάτα που χρησιμοποιούν σε κάποιες περιπτώσεις. Ωραίες πρώτες ύλες. Απλές παρασκευές. Νόστιμες γεύσεις. Τα πιάτα της ώρας είναι πραγματικά της ώρας, κάτι που μπορείτε να διαπιστώσετε, οι ίδιοι, από τις φλόγες που θα δείτε να βγαίνουν από την ημι-ανοιχτή κουζίνα. Θα δείτε και τον Σπύρο που μαγειρεύει να βγαίνει κατά καιρούς ρωτώντας πως φάνηκαν τα πιάτα, πρόθυμο να συζητήσει και να δεχθεί την όποια παρατήρηση.
Προσωπικά μου αγαπημένα:
- Η ρεγγοσαλάτα. Τριμμένο καρότο, και φιλέτα καπνιστής ρέγγας. Λίγο αλμυρή φυσικά αλλά με extra λεμόνι είναι τέλεια για τη ρακή.
- Η νησιώτικη σαλάτα με ντομάτα, κρεμμύδι, κάπαρη, παξιμαδάκια λαδιού κι ένα φρέσκο λευκό τυρί.
- Τα ψητά μανιτάρια. Σα να τρως κρέας.
- Τα ντολμαδάκια. Σπιτικά κι απόλυτα πετυχημένα.
- Η μακαρονοσαλάτα. Μόνο με λαχανικά. Απλά ειδικά τώρα τον χειμώνα αφήστε τη να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου. Την ευχαριστιέμαι καλύτερα έτσι.
- Το συκώτι τους. Τρυφερό ακόμα κι όταν κρυώσει και χωρίς καθόλου αίμα ή ίνες.
- Το σπετζοφάι που γενικά δε μου αρέσει. Να φανταστείτε ότι το έφαγα ντάλα καλοκαίρι με 40 βαθμούς και μου άρεσε.
- Η εξαιρετική, κρητική, γραβιέρα τους.
- Η φάβα που έρχεται ζεστή και λεμονάτη.
- Οι γαρίδες σαγανάκι. Με καυτερή σάλτσα και φέτα. Πάντα επί δύο.
Να σας πω ότι και τα άλλα πιάτα που έχω δοκιμάσει μου αρέσουν απλά, επί του παρόντος, έχω κολλήσει με τα ανωτέρω. Εσείς από την άλλη μπορείτε να βρείτε τα δικά σας αγαπημένα.
Η εξυπηρέτηση
Όσο κόσμο κι αν έχει πάντα κάποιος θα είναι έτοιμος να σας εξυπηρετήσει με το πρώτο νεύμα σας. Το βραβείο όμως πάει στον Σαμ. Δε θα σας πω παραπάνω. Θα καταλάβετε για ποιον μιλάω. Άλλωστε πόσους ξέρετε με το όνομα Σαμουήλ, ράστα μαλλιά, που μοιάζουν στον Bob Marley?
Οι τιμές
Πραγματικά το θεωρώ άσκοπο να αναφερθώ σ αυτές. Ακόμα κι όταν έχουμε πιει τον Βόσπορο, έχοντας παραγγείλει, ταυτόχρονα, όλον το κατάλογο εις διπλούν δεν έχουμε δώσει πάνω από 18-20 ευρώ. Φυσικά και θα παίξει κέρασμα. Συνήθως μια γύρα αυτών που πίνετε γιατί γλυκό δεν παίζει. Επιτέλους κάτι πρέπει να γίνει επ’ αυτού.

Μια χρονιά που τελειώνει. Περίεργα. Οριστικά. Με απώλειες. Με συναισθηματική αποστασιοποίηση. Στον αυτόματο πιλότο. Μετά από ατελείωτα μίλια πτήσεων εκτιμώ τη χρησιμότητά του. Όμως ποτέ δε δουλεύει μόνος του. Πάντα υπάρχει ο πιλότος που ελέγχει τη σωστή λειτουργία του. Εγώ είμαι σίγουρη ότι θα ξαναπιασω το πηδάλιο της ζωής μου. Το ίδιο εύχομαι και σε σας. Να το οριζετε πάντα.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

tzia

Δευτέρα 25 Μαρτίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

€ / Άτομο

10-16

Η πλατεία Πλαστήρα.
Ο Θεός να την κάνει πλατεία δηλαδή. Πρόκειται για ένα τρίγωνο με κάνα δύο δέντρα και πέντε έξι θάμνους. Αν δεν είστε αυτόχθων ιθαγενής δε νομίζω να καταλάβετε ότι είστε στο σωστό μέρος. Κι όμως, δεδομένης της Παγκρατιώτικης άνθισης, του κορεσμού της Αρχελάου και της πλατείας Προσκόπων, όπου κάθε τρύπα έχει μετατραπεί σε μαγαζί υγειονομικού ενδιαφέροντος, το παιχνίδι έχει μεταφερθεί δυναμικά κι εκεί, με πλήθος εστιατορίων, μπαρ, καφέ κι ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Το σπίτι μου είναι στρατηγικά τοποθετημένο, ακριβώς, στο κέντρο όπερ σημαίνει ότι απέχει τρία λεπτά κι από τις δύο πιάτσες γεγονός που έχει καταφέρει ισχυρό πλήγμα στις ώρες ύπνου μου κάνοντας τον Rantanplan να αναφωνεί συχνά “Αμάν! Butt δε στρώνεις κάτω”.
Οι δύο φίλοι.
Ο Μελέτης κι ο Διονύσης οι οποίοι έχουν γράψει πολλά χιλιόμετρα στο κοντέρ της Αθηναϊκής νύχτας. Rock τύποι από τους οποίους ανέμενα ένα τελείως διαφορετικό concept όταν έμαθα ότι αποφάσισαν να κάνουν κάτι δικό τους. Αντ’ αυτού αποφάσισαν να στήσουν ένα “καφενείο ειδικού τύπου” που έχει κατορθώσει στους λίγους μήνες λειτουργίας του να προσελκύσει άτομα όλων των ηλικιών τα οποία συνυπάρχουν αρμονικά και το καταδιασκεδάζουν. Κι εκεί που περίμενα ροκιές και cocktails βρέθηκα να πίνω ρακή (η οποία είναι, αν όχι η καλύτερη, από τις καλύτερες που έχω πιει αφού, ακόμα και μετά την κατανάλωση τεράστιων ποσοτήτων, δε μας έχει πειράξει ποτέ) και να ακούω ρεμπέτικα, μάλιστα, όχι από τα γνωστά αλλά κάτι σπάνιες ηχογραφήσεις. Κορυφαίος στίχος…. “Σκύλα μ’ έκανες ρεζίλι …στον Πασά και τον Βεζίρη” … ακόμα γελάω. Στα εξαιρετικά live δε, για τα οποία μπορείτε να ενημερωθείτε από τη σελίδα τους στο fb, γίνεται πραγματικό γλέντι που κρατά μέχρι πρωίας.
Ο χώρος.
Είναι απλός, καθαρός, νεανικός, παρεϊστικος. Για να είμαι ειλικρινής δε μου είχε κάνει καμία εντύπωση τις πρώτες φορές. Όμως σιγά σιγά παρατηρώ τις λεπτομέρειες. Δώστε λοιπόν προσοχή στην “τοιχογραφία” πάνω από τη μπάρα, τις φωτογραφίες και τα μικρά διακοσμητικά που υπάρχουν στους τοίχους. Κάθε φορά ανακαλύπτω κάτι που με κάνει να γελάω ή να θυμάμαι. Τα τραπέζια είναι λίγο μικρά και όταν έχει κόσμο στριμωγμένα. Βέβαια δε μιλάμε για κανονικό εστιατόριο αλλά για μεζέδες παρόλα αυτά προνοήστε να μην τα παραγγείλετε όλα μαζί. Επίσης … κάντε κάτι επιτέλους με τα panel ήχου. Μερικές φορές ο ήχος αντανακλάται και επικρατεί βαβούρα.
Το τσιμπολόγημα
Μερίδες μεζέ που αποδεικνύονται τελικά ότι το μόνο που δε χορταίνουν είναι το μάτι. Θα σας ξεγελάσουν τα μικρά πιάτα που χρησιμοποιούν σε κάποιες περιπτώσεις. Ωραίες πρώτες ύλες. Απλές παρασκευές. Νόστιμες γεύσεις. Τα πιάτα της ώρας είναι πραγματικά της ώρας, κάτι που μπορείτε να διαπιστώσετε, οι ίδιοι, από τις φλόγες που θα δείτε να βγαίνουν από την ημι-ανοιχτή κουζίνα. Θα δείτε και τον Σπύρο που μαγειρεύει να βγαίνει κατά καιρούς ρωτώντας πως φάνηκαν τα πιάτα, πρόθυμο να συζητήσει και να δεχθεί την όποια παρατήρηση.
Προσωπικά μου αγαπημένα:
- Η ρεγγοσαλάτα. Τριμμένο καρότο, και φιλέτα καπνιστής ρέγγας. Λίγο αλμυρή φυσικά αλλά με extra λεμόνι είναι τέλεια για τη ρακή.
- Η νησιώτικη σαλάτα με ντομάτα, κρεμμύδι, κάπαρη, παξιμαδάκια λαδιού κι ένα φρέσκο λευκό τυρί.
- Τα ψητά μανιτάρια. Σα να τρως κρέας.
- Τα ντολμαδάκια. Σπιτικά κι απόλυτα πετυχημένα.
- Η μακαρονοσαλάτα. Μόνο με λαχανικά. Απλά ειδικά τώρα τον χειμώνα αφήστε τη να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου. Την ευχαριστιέμαι καλύτερα έτσι.
- Το συκώτι τους. Τρυφερό ακόμα κι όταν κρυώσει και χωρίς καθόλου αίμα ή ίνες.
- Το σπετζοφάι που γενικά δε μου αρέσει. Να φανταστείτε ότι το έφαγα ντάλα καλοκαίρι με 40 βαθμούς και μου άρεσε.
- Η εξαιρετική, κρητική, γραβιέρα τους.
- Η φάβα που έρχεται ζεστή και λεμονάτη.
- Οι γαρίδες σαγανάκι. Με καυτερή σάλτσα και φέτα. Πάντα επί δύο.
Να σας πω ότι και τα άλλα πιάτα που έχω δοκιμάσει μου αρέσουν απλά, επί του παρόντος, έχω κολλήσει με τα ανωτέρω. Εσείς από την άλλη μπορείτε να βρείτε τα δικά σας αγαπημένα.
Η εξυπηρέτηση
Όσο κόσμο κι αν έχει πάντα κάποιος θα είναι έτοιμος να σας εξυπηρετήσει με το πρώτο νεύμα σας. Το βραβείο όμως πάει στον Σαμ. Δε θα σας πω παραπάνω. Θα καταλάβετε για ποιον μιλάω. Άλλωστε πόσους ξέρετε με το όνομα Σαμουήλ, ράστα μαλλιά, που μοιάζουν στον Bob Marley?
Οι τιμές
Πραγματικά το θεωρώ άσκοπο να αναφερθώ σ αυτές. Ακόμα κι όταν έχουμε πιει τον Βόσπορο, έχοντας παραγγείλει, ταυτόχρονα, όλον το κατάλογο εις διπλούν δεν έχουμε δώσει πάνω από 18-20 ευρώ. Φυσικά και θα παίξει κέρασμα. Συνήθως μια γύρα αυτών που πίνετε γιατί γλυκό δεν παίζει. Επιτέλους κάτι πρέπει να γίνει επ’ αυτού.

Μια χρονιά που τελειώνει. Περίεργα. Οριστικά. Με απώλειες. Με συναισθηματική αποστασιοποίηση. Στον αυτόματο πιλότο. Μετά από ατελείωτα μίλια πτήσεων εκτιμώ τη χρησιμότητά του. Όμως ποτέ δε δουλεύει μόνος του. Πάντα υπάρχει ο πιλότος που ελέγχει τη σωστή λειτουργία του. Εγώ είμαι σίγουρη ότι θα ξαναπιασω το πηδάλιο της ζωής μου. Το ίδιο εύχομαι και σε σας. Να το οριζετε πάντα.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.