Loader

08 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Για να πάει καλά σε όλους η καινούρια χρονιά, θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος. Η επίσκεψη στη STOFFA πραγματοποιήθηκε λίγες μέρες πριν την αλλαγή του χρόνου, παρέα με ένα φιλικό ζευγάρι. Η αναζήτηση του εστιατορίου, ανάμεσα στην Τατοΐου και τη Λεωφόρο Κηφισιάς, πολύ κοντά στο σταθμό του ηλεκτρικού, δεν ήταν δύσκολη. Απροσδόκητα εύκολη υπόθεση και η στάθμευση (4 στα 10), πολλές διαθέσιμες θέσεις και στις δύο πλευρές του δρόμου, οι παρκαδόροι που απασχολεί η STOFFA δεν χρειάστηκαν.
Μπαίνοντας διασχίσαμε τη μεγάλη αυλή, όπου θυμήθηκα παλαιότερες επισκέψεις στον ΤΣΑΛΑΒΟΥΤΑ, μια από τις ιστορικές κηφισιώτικες ταβέρνες που λειτουργούσε επί δεκαετίες στη θέση αυτή. Πραγματικά υπέροχη αυλή, αποτελεί μόνη της λόγο για μια επίσκεψη.
Η κεντρική αίθουσα ήταν εξίσου εντυπωσιακή, ωραιότατα διακοσμημένη και πολύ σωστά φωτισμένη. Στο πάτωμα και την επίπλωση κυριαρχεί το ξύλο, στους τοίχους το τούβλο. Η διάταξη των τραπεζιών αρκετά στριμωχτή, αν προνοήσετε για κράτηση φροντίστε να ζητήσετε τραπέζι στα περιμετρικά σεπαρέ, θα είστε σαφώς πιο άνετα. Η πελατεία κλασική κηφισιώτικη επίσης, στα Β. Π. κυκλοφορεί εμφανώς ακόμα πολύ χρήμα. Εντυπωσιακή η στενόμακρη μπάρα, σαν πολύχρωμο γυάλινο τείχος, που φιλοξενεί όσους θέλουν να δοκιμάσουν ένα από τα κοκτέιλ του ειδικού καταλόγου. Το προσωπικό πολυπληθές και καλά προπονημένο, κηφισιώτικης κοπής κι’ αυτό, λειτουργούσε κάτω από το αεικίνητο βλέμμα της διεύθυνσης και ανταπεξήλθε καλά στα καθήκοντά του.
Μέχρι εδώ τίποτε το αρνητικό, business as usual, που θα ‘λεγε η φίλη μου η Tzia. Το εμφιαλωμένο νεράκι αναμενόμενο, το ψωμάκι με τα απαραίτητα ντιπάκια επίσης. Απογοητευτικό ήταν το ξεκίνημα: Τυροκροκέτες χωρίς να ακούγεται κάποιο καλό τυρί και υπέρ-τηγανισμένες ή -φριταρισμένες, αν μου επιτρέπετε το νεολογισμό, ακολουθώντας το σύστημα που νομίζω ότι λάνσαρε ο Aboutspy θα έδινα βαθμό 2/4. Ίδιο βαθμό και στην πολλά υποσχόμενη τραγανή πράσινη σαλάτα με φιλέτο μόσχου και φουά γκρα. Το φιλέτο δεν το είχε τσιγκουνευτεί ο μάγειρας, μόνο που το είχε «ψήσει» στο όριο του rare, ακόμα κι εγώ που δεν έχω πρόβλημα δεν πήρα δεύτερο κομμάτι. Μου έκανε εντύπωση η απουσία αντίδρασης του σερβιτόρου όταν μάζεψε το πιάτο. Πάντως, δύο μέρες πριν την κοπή της βασιλόπιτας, ήμουν ο τυχερός που του έτυχε το μοναδικό κομματάκι φουά γκρα, σε μέγεθος κέρματος των 2 σεντ, που ανιχνεύτηκε στη σαλάτα.
Στα κύρια πήγαμε καλύτερα. Πιο τυχερή απ’ όλους η καλή μου, που αποφεύγει το κρέας, προτίμησε το ριζότο με τρούφα και το καταευχαριστήθηκε. Οι υπόλοιποι επιλέξαμε κρεατικά: Μια μοσχαρίσια μπριζόλα τεραστίων διαστάσεων, που ο φίλος μας είχε ευτυχώς τονίσει να είναι «πολύ καλά» ψημένη, άσχετο αν δεν κατάφερε να την τελειώσει, και ένα κρεμαστό κοντοσούβλι, hanger steak που λέμε στο χωριό, το οποίο παρατηρώ ότι διαδίδεται όλο και περισσότερο. Εγώ αποφάσισα να χορέψω το χορό του πολέμου, παρήγγειλα μια tomahawk και της έδωσα να καταλάβει. Σε όλα τα πιάτα με κρέας παρατήρησα πάντως απουσία φαντασίας στη γαρνιτούρα.
Με δύο από τους τέσσερις σε πρόγραμμα αντιβίωσης περιοριστήκαμε σε coca cola και δύο ποτήρια (μέτριο) μοσχοφίλερο. Μέτρια και τα δύο γλυκά του τέλους, αποδομημένο μιλφέιγ και μηλόπιτα. Ο λογαριασμός πρέπει να ξεπέρασε τα 120 ευρώπουλα (άλλος πλήρωσε, ευχαριστώ Αλέξανδρε). Αν θα ξαναπήγαινα; Στην αυλή ίσως, στη χειμωνιάτικη αίθουσα σε καμία περίπτωση. Βγήκαμε καπνιστοί. Δεν το συνηθίζω, όμως αυτή τη φορά έκανα φεύγοντας τα παράπονά μου στο μετρ/ιδιοκτήτη. Η απάντηση: «Δεν μπορούμε διαφορετικά, χάνουμε πελατεία. Αν μας το είχατε πει κατά την κράτηση, κάτι θα μπορούσε να γίνει. » Αναρωτιέμαι τι. Είναι κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον απρεπές να ρίχνουμε το φταίξιμο για τη μη τήρηση του νόμου στους απροσάρμοστους/ανάγωγους πελάτες. Συμπτωματικά πέρασα μετά την Πρωτοχρονιά τέσσερις μέρες στα ορεινά του νομού Τρικάλων. Φίλοι Κηφισιώτες, οι βλαχοσαρακατσαναίοι διδάσκουν σωστή συμπεριφορά. Όπου κι αν καθίσαμε για φαγητό ή ποτό, όποιος δεν μπορούσε αλλιώς, έπαιρνε την άγουσα για έξω, με θερμοκρασία στους πολλούς μείον του μηδενός. Μπράβο Τρίκαλα!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

08 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Για να πάει καλά σε όλους η καινούρια χρονιά, θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος. Η επίσκεψη στη STOFFA πραγματοποιήθηκε λίγες μέρες πριν την αλλαγή του χρόνου, παρέα με ένα φιλικό ζευγάρι. Η αναζήτηση του εστιατορίου, ανάμεσα στην Τατοΐου και τη Λεωφόρο Κηφισιάς, πολύ κοντά στο σταθμό του ηλεκτρικού, δεν ήταν δύσκολη. Απροσδόκητα εύκολη υπόθεση και η στάθμευση (4 στα 10), πολλές διαθέσιμες θέσεις και στις δύο πλευρές του δρόμου, οι παρκαδόροι που απασχολεί η STOFFA δεν χρειάστηκαν.
Μπαίνοντας διασχίσαμε τη μεγάλη αυλή, όπου θυμήθηκα παλαιότερες επισκέψεις στον ΤΣΑΛΑΒΟΥΤΑ, μια από τις ιστορικές κηφισιώτικες ταβέρνες που λειτουργούσε επί δεκαετίες στη θέση αυτή. Πραγματικά υπέροχη αυλή, αποτελεί μόνη της λόγο για μια επίσκεψη.
Η κεντρική αίθουσα ήταν εξίσου εντυπωσιακή, ωραιότατα διακοσμημένη και πολύ σωστά φωτισμένη. Στο πάτωμα και την επίπλωση κυριαρχεί το ξύλο, στους τοίχους το τούβλο. Η διάταξη των τραπεζιών αρκετά στριμωχτή, αν προνοήσετε για κράτηση φροντίστε να ζητήσετε τραπέζι στα περιμετρικά σεπαρέ, θα είστε σαφώς πιο άνετα. Η πελατεία κλασική κηφισιώτικη επίσης, στα Β. Π. κυκλοφορεί εμφανώς ακόμα πολύ χρήμα. Εντυπωσιακή η στενόμακρη μπάρα, σαν πολύχρωμο γυάλινο τείχος, που φιλοξενεί όσους θέλουν να δοκιμάσουν ένα από τα κοκτέιλ του ειδικού καταλόγου. Το προσωπικό πολυπληθές και καλά προπονημένο, κηφισιώτικης κοπής κι’ αυτό, λειτουργούσε κάτω από το αεικίνητο βλέμμα της διεύθυνσης και ανταπεξήλθε καλά στα καθήκοντά του.
Μέχρι εδώ τίποτε το αρνητικό, business as usual, που θα ‘λεγε η φίλη μου η Tzia. Το εμφιαλωμένο νεράκι αναμενόμενο, το ψωμάκι με τα απαραίτητα ντιπάκια επίσης. Απογοητευτικό ήταν το ξεκίνημα: Τυροκροκέτες χωρίς να ακούγεται κάποιο καλό τυρί και υπέρ-τηγανισμένες ή -φριταρισμένες, αν μου επιτρέπετε το νεολογισμό, ακολουθώντας το σύστημα που νομίζω ότι λάνσαρε ο Aboutspy θα έδινα βαθμό 2/4. Ίδιο βαθμό και στην πολλά υποσχόμενη τραγανή πράσινη σαλάτα με φιλέτο μόσχου και φουά γκρα. Το φιλέτο δεν το είχε τσιγκουνευτεί ο μάγειρας, μόνο που το είχε «ψήσει» στο όριο του rare, ακόμα κι εγώ που δεν έχω πρόβλημα δεν πήρα δεύτερο κομμάτι. Μου έκανε εντύπωση η απουσία αντίδρασης του σερβιτόρου όταν μάζεψε το πιάτο. Πάντως, δύο μέρες πριν την κοπή της βασιλόπιτας, ήμουν ο τυχερός που του έτυχε το μοναδικό κομματάκι φουά γκρα, σε μέγεθος κέρματος των 2 σεντ, που ανιχνεύτηκε στη σαλάτα.
Στα κύρια πήγαμε καλύτερα. Πιο τυχερή απ’ όλους η καλή μου, που αποφεύγει το κρέας, προτίμησε το ριζότο με τρούφα και το καταευχαριστήθηκε. Οι υπόλοιποι επιλέξαμε κρεατικά: Μια μοσχαρίσια μπριζόλα τεραστίων διαστάσεων, που ο φίλος μας είχε ευτυχώς τονίσει να είναι «πολύ καλά» ψημένη, άσχετο αν δεν κατάφερε να την τελειώσει, και ένα κρεμαστό κοντοσούβλι, hanger steak που λέμε στο χωριό, το οποίο παρατηρώ ότι διαδίδεται όλο και περισσότερο. Εγώ αποφάσισα να χορέψω το χορό του πολέμου, παρήγγειλα μια tomahawk και της έδωσα να καταλάβει. Σε όλα τα πιάτα με κρέας παρατήρησα πάντως απουσία φαντασίας στη γαρνιτούρα.
Με δύο από τους τέσσερις σε πρόγραμμα αντιβίωσης περιοριστήκαμε σε coca cola και δύο ποτήρια (μέτριο) μοσχοφίλερο. Μέτρια και τα δύο γλυκά του τέλους, αποδομημένο μιλφέιγ και μηλόπιτα. Ο λογαριασμός πρέπει να ξεπέρασε τα 120 ευρώπουλα (άλλος πλήρωσε, ευχαριστώ Αλέξανδρε). Αν θα ξαναπήγαινα; Στην αυλή ίσως, στη χειμωνιάτικη αίθουσα σε καμία περίπτωση. Βγήκαμε καπνιστοί. Δεν το συνηθίζω, όμως αυτή τη φορά έκανα φεύγοντας τα παράπονά μου στο μετρ/ιδιοκτήτη. Η απάντηση: «Δεν μπορούμε διαφορετικά, χάνουμε πελατεία. Αν μας το είχατε πει κατά την κράτηση, κάτι θα μπορούσε να γίνει. » Αναρωτιέμαι τι. Είναι κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον απρεπές να ρίχνουμε το φταίξιμο για τη μη τήρηση του νόμου στους απροσάρμοστους/ανάγωγους πελάτες. Συμπτωματικά πέρασα μετά την Πρωτοχρονιά τέσσερις μέρες στα ορεινά του νομού Τρικάλων. Φίλοι Κηφισιώτες, οι βλαχοσαρακατσαναίοι διδάσκουν σωστή συμπεριφορά. Όπου κι αν καθίσαμε για φαγητό ή ποτό, όποιος δεν μπορούσε αλλιώς, έπαιρνε την άγουσα για έξω, με θερμοκρασία στους πολλούς μείον του μηδενός. Μπράβο Τρίκαλα!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

fratello

Τετάρτη 23 Ιανουαρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

26-36

Για να πάει καλά σε όλους η καινούρια χρονιά, θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος. Η επίσκεψη στη STOFFA πραγματοποιήθηκε λίγες μέρες πριν την αλλαγή του χρόνου, παρέα με ένα φιλικό ζευγάρι. Η αναζήτηση του εστιατορίου, ανάμεσα στην Τατοΐου και τη Λεωφόρο Κηφισιάς, πολύ κοντά στο σταθμό του ηλεκτρικού, δεν ήταν δύσκολη. Απροσδόκητα εύκολη υπόθεση και η στάθμευση (4 στα 10), πολλές διαθέσιμες θέσεις και στις δύο πλευρές του δρόμου, οι παρκαδόροι που απασχολεί η STOFFA δεν χρειάστηκαν.
Μπαίνοντας διασχίσαμε τη μεγάλη αυλή, όπου θυμήθηκα παλαιότερες επισκέψεις στον ΤΣΑΛΑΒΟΥΤΑ, μια από τις ιστορικές κηφισιώτικες ταβέρνες που λειτουργούσε επί δεκαετίες στη θέση αυτή. Πραγματικά υπέροχη αυλή, αποτελεί μόνη της λόγο για μια επίσκεψη.
Η κεντρική αίθουσα ήταν εξίσου εντυπωσιακή, ωραιότατα διακοσμημένη και πολύ σωστά φωτισμένη. Στο πάτωμα και την επίπλωση κυριαρχεί το ξύλο, στους τοίχους το τούβλο. Η διάταξη των τραπεζιών αρκετά στριμωχτή, αν προνοήσετε για κράτηση φροντίστε να ζητήσετε τραπέζι στα περιμετρικά σεπαρέ, θα είστε σαφώς πιο άνετα. Η πελατεία κλασική κηφισιώτικη επίσης, στα Β. Π. κυκλοφορεί εμφανώς ακόμα πολύ χρήμα. Εντυπωσιακή η στενόμακρη μπάρα, σαν πολύχρωμο γυάλινο τείχος, που φιλοξενεί όσους θέλουν να δοκιμάσουν ένα από τα κοκτέιλ του ειδικού καταλόγου. Το προσωπικό πολυπληθές και καλά προπονημένο, κηφισιώτικης κοπής κι’ αυτό, λειτουργούσε κάτω από το αεικίνητο βλέμμα της διεύθυνσης και ανταπεξήλθε καλά στα καθήκοντά του.
Μέχρι εδώ τίποτε το αρνητικό, business as usual, που θα ‘λεγε η φίλη μου η Tzia. Το εμφιαλωμένο νεράκι αναμενόμενο, το ψωμάκι με τα απαραίτητα ντιπάκια επίσης. Απογοητευτικό ήταν το ξεκίνημα: Τυροκροκέτες χωρίς να ακούγεται κάποιο καλό τυρί και υπέρ-τηγανισμένες ή -φριταρισμένες, αν μου επιτρέπετε το νεολογισμό, ακολουθώντας το σύστημα που νομίζω ότι λάνσαρε ο Aboutspy θα έδινα βαθμό 2/4. Ίδιο βαθμό και στην πολλά υποσχόμενη τραγανή πράσινη σαλάτα με φιλέτο μόσχου και φουά γκρα. Το φιλέτο δεν το είχε τσιγκουνευτεί ο μάγειρας, μόνο που το είχε «ψήσει» στο όριο του rare, ακόμα κι εγώ που δεν έχω πρόβλημα δεν πήρα δεύτερο κομμάτι. Μου έκανε εντύπωση η απουσία αντίδρασης του σερβιτόρου όταν μάζεψε το πιάτο. Πάντως, δύο μέρες πριν την κοπή της βασιλόπιτας, ήμουν ο τυχερός που του έτυχε το μοναδικό κομματάκι φουά γκρα, σε μέγεθος κέρματος των 2 σεντ, που ανιχνεύτηκε στη σαλάτα.
Στα κύρια πήγαμε καλύτερα. Πιο τυχερή απ’ όλους η καλή μου, που αποφεύγει το κρέας, προτίμησε το ριζότο με τρούφα και το καταευχαριστήθηκε. Οι υπόλοιποι επιλέξαμε κρεατικά: Μια μοσχαρίσια μπριζόλα τεραστίων διαστάσεων, που ο φίλος μας είχε ευτυχώς τονίσει να είναι «πολύ καλά» ψημένη, άσχετο αν δεν κατάφερε να την τελειώσει, και ένα κρεμαστό κοντοσούβλι, hanger steak που λέμε στο χωριό, το οποίο παρατηρώ ότι διαδίδεται όλο και περισσότερο. Εγώ αποφάσισα να χορέψω το χορό του πολέμου, παρήγγειλα μια tomahawk και της έδωσα να καταλάβει. Σε όλα τα πιάτα με κρέας παρατήρησα πάντως απουσία φαντασίας στη γαρνιτούρα.
Με δύο από τους τέσσερις σε πρόγραμμα αντιβίωσης περιοριστήκαμε σε coca cola και δύο ποτήρια (μέτριο) μοσχοφίλερο. Μέτρια και τα δύο γλυκά του τέλους, αποδομημένο μιλφέιγ και μηλόπιτα. Ο λογαριασμός πρέπει να ξεπέρασε τα 120 ευρώπουλα (άλλος πλήρωσε, ευχαριστώ Αλέξανδρε). Αν θα ξαναπήγαινα; Στην αυλή ίσως, στη χειμωνιάτικη αίθουσα σε καμία περίπτωση. Βγήκαμε καπνιστοί. Δεν το συνηθίζω, όμως αυτή τη φορά έκανα φεύγοντας τα παράπονά μου στο μετρ/ιδιοκτήτη. Η απάντηση: «Δεν μπορούμε διαφορετικά, χάνουμε πελατεία. Αν μας το είχατε πει κατά την κράτηση, κάτι θα μπορούσε να γίνει. » Αναρωτιέμαι τι. Είναι κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον απρεπές να ρίχνουμε το φταίξιμο για τη μη τήρηση του νόμου στους απροσάρμοστους/ανάγωγους πελάτες. Συμπτωματικά πέρασα μετά την Πρωτοχρονιά τέσσερις μέρες στα ορεινά του νομού Τρικάλων. Φίλοι Κηφισιώτες, οι βλαχοσαρακατσαναίοι διδάσκουν σωστή συμπεριφορά. Όπου κι αν καθίσαμε για φαγητό ή ποτό, όποιος δεν μπορούσε αλλιώς, έπαιρνε την άγουσα για έξω, με θερμοκρασία στους πολλούς μείον του μηδενός. Μπράβο Τρίκαλα!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.