Loader

12 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Φέτος τιμώ και με το παραπάνω τις Dine Athens μέρες και φαίνεται πως αποτέλεσαν και μια ωραία αφορμή να ξεκουνηθώ και να ξεσκουριάσω στην καλοφαγάδικη σελίδα μας, που παρά τη φθορά της παραμένει μέσα στην καρδιά μου. PROSOPA, λοιπόν, το εστιατόριο όπου έκανα την πρώτη μου φετινή Dine Athens εξόρμηση με 4 ακόμη φίλους και υψηλές προσδοκίες, στις οποίες δυστυχώς δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί. Κοινώς, πέρασε και δεν ακούμπησε.

Βράδυ Πέμπτης, το τελευταίο αυτού του ατελείωτου φετινού Γενάρη, αρχίσαμε να καταφθάνουμε λίγο πριν τις 8μιση στον πολύ συμπαθητικό χώρο που στεγάζονται τα PROSOPA. Το σημείο που βρίσκονται, δίπλα στις ράγες του τρένου στην Κωνσταντινουπόλεως, είναι υπέροχο και χάρηκα που από το τραπέζι μας μπορούσαμε και χαζεύαμε τα τρένα να περνούν. Κάτσαμε δίπλα στην τζαμαρία, σ’ ένα άνετο και απλωτό τραπέζι, απ’ όπου μπορούσα να τσεκάρω τον συμπαθή χώρο. Χαλαρή ατμόσφαιρα, χαμηλός φωτισμός, βιομηχανικό ντιζάιν, καλές αποστάσεις, άνετα και χαλαρά. Στα συν το άκαπνο περιβάλλον.

Το σέρβις είχε τα καλά του σημεία και τα όχι και τόσο καλά. Σε γενικές γραμμές οι ρυθμοί ήταν καλοί, τα εμφιαλωμένα νερά έδιναν κι έπαιρναν (δεν νομίζω να υπήρξε φάση που να έμεινε το ποτήρι μου άδειο- κι αυτό ενώ το νερό περιλαμβανόταν στο μενού), οι άνθρωποι ήταν ευγενικοί κι επαγγελματίες. Αλλά, ας πούμε, χαλαστήκαμε από τον ρυθμό με τον οποίο μας έπαιρναν τα πιάτα προκειμένου ν’ ακολουθήσουν τα επόμενα, τύπου να έχουμε τελειώσει οι περισσότεροι με τα κυρίως κι άλλες δύο να τρώνε ακόμα και να έρχονται να τα μαζεύουν χωρίς να έχουμε καλά καλά καταπιεί τις μπουκιές μας. Προς τι τόση βιάση, το μαγαζί δεν ήταν καν φουλ να πεις.

Και τώρα στο βασικό θέμα του φαγητού που μας άφησε με έντονη την αίσθηση του ανικανοποίητου. Το μενού ήταν στα 30 ευρώ και περιελάμβανε ψωμάκια, σούπα, από ένα ορεκτικό ή σαλάτα, ένα κυρίως και ένα γλυκό. Εμείς μιας και ήμασταν 5 επιχειρήσαμε τουλάχιστον σε ό, τι αφορούσε στα πρώτα να δοκιμάσουμε όλες τις επιλογές.

Αρχικά κατέφθασαν λοιπόν τα ψωμάκια, ζεστά και προσεγμένα, συνοδεία από χούμους, συμπαθητικό. Ήταν ένα καλό ξεκίνημα. Καλή ήταν και η σούπα που ακολούθησε ευθύς αμέσως, από γλυκιά κολοκύθα και κολοκυθόσπορο. Γενικά μου αρέσει πολύ να ξεκινάω ένα ωραίο γεύμα με μια σούπα κι αυτή ήταν συμπαθέστατη, αλλά δεν προκάλεσε κάποια ιδιαίτερη έκρηξη στους γευστικούς μας κάλυκες.

Από ορεκτικά δοκιμάσαμε όλες τις επιλογές που διατίθενταν. Συγκεκριμένα, πήραμε το σεβίτσε σολωμού με μάνγκο, σχινόπρασο και λάιμ x δύο. Προσωπικά τρελαίνομαι για σεβίτσε κι ανάλογα ωμά εδέσματα που έχουν «ψηθεί» μέσα σε όξινους χυμούς, αλλά το συγκεκριμένο, χωρίς να με χαλάσει, σίγουρα δεν με συγκίνησε. Αντίστοιχα χλιαρές ήταν και οι αντιδράσεις των λοιπών.

Η σαλάτα λαχανικών με φλοίδες γραβιέρας Κρήτης, παστέλι και βινεγκρέτ εσπεριδοειδών, πέραν του ότι ήταν ατομική κι άρα μετά βίας μοιράστηκε, ήταν κι αρκετά αδιάφορη. Τέλος, η ψητή φορμαέλα με σός πορτοκαλιού, ήταν οριακά ψημένη κι αυτό οδήγησε σ’ ένα επιεικώς μέτριο γευστικό αποτέλεσμα.

Πολύ καλύτερη ήταν η κατάσταση με τα κυρίως. Σε γενικές γραμμές τιμήσαμε με τρέλα τα μπιφτεκάκια με βουβαλίσιο κρέας από την Κερκίνη που συνοδεύονταν από πουρέ γλυκοπατάτας. Τρία πολύ νόστιμα μπιφτεκάκια, με εξίσου πετυχημένο πουρέ, καλοψημένα και ζουμερά και αρκούντως κρεατένια. Παρόλα αυτά βρήκα μικρή την μερίδα και δεν τα ευχαριστήθηκε όσο θα ήθελα. Μια φίλη πήρε το κοτόπουλο τεριγιάκι που συνοδευόταν από ρύζι μπασμάτι, το οποίο ήταν σε πλούσια μερίδα και αρκετά γευστικό, αν και βρήκα τα μπιφτεκάκια πολύ πιο πετυχημένα.

Στα γλυκά οι επιλογές ανάμεσα στις οποίες μπορούσαμε να κινηθούμε ήταν οι εξής δύο: Πανακότα με τσάι μάτσα ή τάρτα σοκολάτας (εσφαλμένα γραμμένη στο dine μενού ως τούρτα) με παλαιωμένο ρούμι. Ευτυχώς που κατάλαβα ότι επρόκειτο για τάρτα και όχι τούρτα και την επέλεξα έναντι της πανακότας που είχα αρχικά προτιμήσει, γιατί πραγματικά, οι δύο πανακότες που επελέγησαν δεν φαγώθηκαν. Το τσάι μάτσα ήταν ατυχής προσθήκη, αλλά και η ίδια η πανακότα ήταν πολύ γλυκιά κι αδιάφορη. Η τάρτα σαφώς καλύτερη, αν και όχι κάτι ιδιαίτερο.

Με το μενού ερχόταν και ένα ποτήρι κρασί κι εγώ διάλεξα το λευκό, το οποίο ήταν Μαλαγουζιά, Κωνσταντάρα. Ευχάριστο. Επίσης είχαμε απεριόριστο εμφιαλωμένο νερό, το οποίο πραγματικά σερβιριζόταν χωρίς σταματημό. Όλα κι όλα, πολλά μπορεί να έχω να καταλογίσω, σε καμία περίπτωση όμως δεν θα μπορούσα να πω ότι μας άφησαν να διψάσουμε.

Σε γενικές γραμμές νομίζω η χλιαρότητα με την οποία αντιμετώπισα την εμπειρία μου στα PROSOPA είναι διάχυτη σε όλη μου αυτήν την κριτική κι αποτυπώνεται και στη μέτρια βαθμολογία μου. Επίσης, νομίζω από το λίγο που είδα τις τιμές, ότι η συμμετοχή στο dine Athens δεν ήταν ιδιαίτερα VfM, καθώς μία ή άλλη θα μας πήγαινε ένα κανονικό γεύμα στα PROSOPA έναντι του dine Athens γεύματος. Όπως και νά χει, έτσι κι αλλιώς δεν βρίσκω VfM την αποτίμηση της γευστικής εμπειρίας που είχα στα 30 ευρώ, καθώς, εντάξει, δεν φάγαμε άσχημα, αλλά σίγουρα φάγαμε αδιάφορα. Κι όλοι μαζί καταλήξαμε ότι δεν θα το ξαναπροτιμήσουμε.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

12 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Φέτος τιμώ και με το παραπάνω τις Dine Athens μέρες και φαίνεται πως αποτέλεσαν και μια ωραία αφορμή να ξεκουνηθώ και να ξεσκουριάσω στην καλοφαγάδικη σελίδα μας, που παρά τη φθορά της παραμένει μέσα στην καρδιά μου. PROSOPA, λοιπόν, το εστιατόριο όπου έκανα την πρώτη μου φετινή Dine Athens εξόρμηση με 4 ακόμη φίλους και υψηλές προσδοκίες, στις οποίες δυστυχώς δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί. Κοινώς, πέρασε και δεν ακούμπησε.

Βράδυ Πέμπτης, το τελευταίο αυτού του ατελείωτου φετινού Γενάρη, αρχίσαμε να καταφθάνουμε λίγο πριν τις 8μιση στον πολύ συμπαθητικό χώρο που στεγάζονται τα PROSOPA. Το σημείο που βρίσκονται, δίπλα στις ράγες του τρένου στην Κωνσταντινουπόλεως, είναι υπέροχο και χάρηκα που από το τραπέζι μας μπορούσαμε και χαζεύαμε τα τρένα να περνούν. Κάτσαμε δίπλα στην τζαμαρία, σ’ ένα άνετο και απλωτό τραπέζι, απ’ όπου μπορούσα να τσεκάρω τον συμπαθή χώρο. Χαλαρή ατμόσφαιρα, χαμηλός φωτισμός, βιομηχανικό ντιζάιν, καλές αποστάσεις, άνετα και χαλαρά. Στα συν το άκαπνο περιβάλλον.

Το σέρβις είχε τα καλά του σημεία και τα όχι και τόσο καλά. Σε γενικές γραμμές οι ρυθμοί ήταν καλοί, τα εμφιαλωμένα νερά έδιναν κι έπαιρναν (δεν νομίζω να υπήρξε φάση που να έμεινε το ποτήρι μου άδειο- κι αυτό ενώ το νερό περιλαμβανόταν στο μενού), οι άνθρωποι ήταν ευγενικοί κι επαγγελματίες. Αλλά, ας πούμε, χαλαστήκαμε από τον ρυθμό με τον οποίο μας έπαιρναν τα πιάτα προκειμένου ν’ ακολουθήσουν τα επόμενα, τύπου να έχουμε τελειώσει οι περισσότεροι με τα κυρίως κι άλλες δύο να τρώνε ακόμα και να έρχονται να τα μαζεύουν χωρίς να έχουμε καλά καλά καταπιεί τις μπουκιές μας. Προς τι τόση βιάση, το μαγαζί δεν ήταν καν φουλ να πεις.

Και τώρα στο βασικό θέμα του φαγητού που μας άφησε με έντονη την αίσθηση του ανικανοποίητου. Το μενού ήταν στα 30 ευρώ και περιελάμβανε ψωμάκια, σούπα, από ένα ορεκτικό ή σαλάτα, ένα κυρίως και ένα γλυκό. Εμείς μιας και ήμασταν 5 επιχειρήσαμε τουλάχιστον σε ό, τι αφορούσε στα πρώτα να δοκιμάσουμε όλες τις επιλογές.

Αρχικά κατέφθασαν λοιπόν τα ψωμάκια, ζεστά και προσεγμένα, συνοδεία από χούμους, συμπαθητικό. Ήταν ένα καλό ξεκίνημα. Καλή ήταν και η σούπα που ακολούθησε ευθύς αμέσως, από γλυκιά κολοκύθα και κολοκυθόσπορο. Γενικά μου αρέσει πολύ να ξεκινάω ένα ωραίο γεύμα με μια σούπα κι αυτή ήταν συμπαθέστατη, αλλά δεν προκάλεσε κάποια ιδιαίτερη έκρηξη στους γευστικούς μας κάλυκες.

Από ορεκτικά δοκιμάσαμε όλες τις επιλογές που διατίθενταν. Συγκεκριμένα, πήραμε το σεβίτσε σολωμού με μάνγκο, σχινόπρασο και λάιμ x δύο. Προσωπικά τρελαίνομαι για σεβίτσε κι ανάλογα ωμά εδέσματα που έχουν «ψηθεί» μέσα σε όξινους χυμούς, αλλά το συγκεκριμένο, χωρίς να με χαλάσει, σίγουρα δεν με συγκίνησε. Αντίστοιχα χλιαρές ήταν και οι αντιδράσεις των λοιπών.

Η σαλάτα λαχανικών με φλοίδες γραβιέρας Κρήτης, παστέλι και βινεγκρέτ εσπεριδοειδών, πέραν του ότι ήταν ατομική κι άρα μετά βίας μοιράστηκε, ήταν κι αρκετά αδιάφορη. Τέλος, η ψητή φορμαέλα με σός πορτοκαλιού, ήταν οριακά ψημένη κι αυτό οδήγησε σ’ ένα επιεικώς μέτριο γευστικό αποτέλεσμα.

Πολύ καλύτερη ήταν η κατάσταση με τα κυρίως. Σε γενικές γραμμές τιμήσαμε με τρέλα τα μπιφτεκάκια με βουβαλίσιο κρέας από την Κερκίνη που συνοδεύονταν από πουρέ γλυκοπατάτας. Τρία πολύ νόστιμα μπιφτεκάκια, με εξίσου πετυχημένο πουρέ, καλοψημένα και ζουμερά και αρκούντως κρεατένια. Παρόλα αυτά βρήκα μικρή την μερίδα και δεν τα ευχαριστήθηκε όσο θα ήθελα. Μια φίλη πήρε το κοτόπουλο τεριγιάκι που συνοδευόταν από ρύζι μπασμάτι, το οποίο ήταν σε πλούσια μερίδα και αρκετά γευστικό, αν και βρήκα τα μπιφτεκάκια πολύ πιο πετυχημένα.

Στα γλυκά οι επιλογές ανάμεσα στις οποίες μπορούσαμε να κινηθούμε ήταν οι εξής δύο: Πανακότα με τσάι μάτσα ή τάρτα σοκολάτας (εσφαλμένα γραμμένη στο dine μενού ως τούρτα) με παλαιωμένο ρούμι. Ευτυχώς που κατάλαβα ότι επρόκειτο για τάρτα και όχι τούρτα και την επέλεξα έναντι της πανακότας που είχα αρχικά προτιμήσει, γιατί πραγματικά, οι δύο πανακότες που επελέγησαν δεν φαγώθηκαν. Το τσάι μάτσα ήταν ατυχής προσθήκη, αλλά και η ίδια η πανακότα ήταν πολύ γλυκιά κι αδιάφορη. Η τάρτα σαφώς καλύτερη, αν και όχι κάτι ιδιαίτερο.

Με το μενού ερχόταν και ένα ποτήρι κρασί κι εγώ διάλεξα το λευκό, το οποίο ήταν Μαλαγουζιά, Κωνσταντάρα. Ευχάριστο. Επίσης είχαμε απεριόριστο εμφιαλωμένο νερό, το οποίο πραγματικά σερβιριζόταν χωρίς σταματημό. Όλα κι όλα, πολλά μπορεί να έχω να καταλογίσω, σε καμία περίπτωση όμως δεν θα μπορούσα να πω ότι μας άφησαν να διψάσουμε.

Σε γενικές γραμμές νομίζω η χλιαρότητα με την οποία αντιμετώπισα την εμπειρία μου στα PROSOPA είναι διάχυτη σε όλη μου αυτήν την κριτική κι αποτυπώνεται και στη μέτρια βαθμολογία μου. Επίσης, νομίζω από το λίγο που είδα τις τιμές, ότι η συμμετοχή στο dine Athens δεν ήταν ιδιαίτερα VfM, καθώς μία ή άλλη θα μας πήγαινε ένα κανονικό γεύμα στα PROSOPA έναντι του dine Athens γεύματος. Όπως και νά χει, έτσι κι αλλιώς δεν βρίσκω VfM την αποτίμηση της γευστικής εμπειρίας που είχα στα 30 ευρώ, καθώς, εντάξει, δεν φάγαμε άσχημα, αλλά σίγουρα φάγαμε αδιάφορα. Κι όλοι μαζί καταλήξαμε ότι δεν θα το ξαναπροτιμήσουμε.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

Rose_Tyler

Τρίτη 12 Νοεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

€ / Άτομο

-

Φέτος τιμώ και με το παραπάνω τις Dine Athens μέρες και φαίνεται πως αποτέλεσαν και μια ωραία αφορμή να ξεκουνηθώ και να ξεσκουριάσω στην καλοφαγάδικη σελίδα μας, που παρά τη φθορά της παραμένει μέσα στην καρδιά μου. PROSOPA, λοιπόν, το εστιατόριο όπου έκανα την πρώτη μου φετινή Dine Athens εξόρμηση με 4 ακόμη φίλους και υψηλές προσδοκίες, στις οποίες δυστυχώς δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί. Κοινώς, πέρασε και δεν ακούμπησε.

Βράδυ Πέμπτης, το τελευταίο αυτού του ατελείωτου φετινού Γενάρη, αρχίσαμε να καταφθάνουμε λίγο πριν τις 8μιση στον πολύ συμπαθητικό χώρο που στεγάζονται τα PROSOPA. Το σημείο που βρίσκονται, δίπλα στις ράγες του τρένου στην Κωνσταντινουπόλεως, είναι υπέροχο και χάρηκα που από το τραπέζι μας μπορούσαμε και χαζεύαμε τα τρένα να περνούν. Κάτσαμε δίπλα στην τζαμαρία, σ’ ένα άνετο και απλωτό τραπέζι, απ’ όπου μπορούσα να τσεκάρω τον συμπαθή χώρο. Χαλαρή ατμόσφαιρα, χαμηλός φωτισμός, βιομηχανικό ντιζάιν, καλές αποστάσεις, άνετα και χαλαρά. Στα συν το άκαπνο περιβάλλον.

Το σέρβις είχε τα καλά του σημεία και τα όχι και τόσο καλά. Σε γενικές γραμμές οι ρυθμοί ήταν καλοί, τα εμφιαλωμένα νερά έδιναν κι έπαιρναν (δεν νομίζω να υπήρξε φάση που να έμεινε το ποτήρι μου άδειο- κι αυτό ενώ το νερό περιλαμβανόταν στο μενού), οι άνθρωποι ήταν ευγενικοί κι επαγγελματίες. Αλλά, ας πούμε, χαλαστήκαμε από τον ρυθμό με τον οποίο μας έπαιρναν τα πιάτα προκειμένου ν’ ακολουθήσουν τα επόμενα, τύπου να έχουμε τελειώσει οι περισσότεροι με τα κυρίως κι άλλες δύο να τρώνε ακόμα και να έρχονται να τα μαζεύουν χωρίς να έχουμε καλά καλά καταπιεί τις μπουκιές μας. Προς τι τόση βιάση, το μαγαζί δεν ήταν καν φουλ να πεις.

Και τώρα στο βασικό θέμα του φαγητού που μας άφησε με έντονη την αίσθηση του ανικανοποίητου. Το μενού ήταν στα 30 ευρώ και περιελάμβανε ψωμάκια, σούπα, από ένα ορεκτικό ή σαλάτα, ένα κυρίως και ένα γλυκό. Εμείς μιας και ήμασταν 5 επιχειρήσαμε τουλάχιστον σε ό, τι αφορούσε στα πρώτα να δοκιμάσουμε όλες τις επιλογές.

Αρχικά κατέφθασαν λοιπόν τα ψωμάκια, ζεστά και προσεγμένα, συνοδεία από χούμους, συμπαθητικό. Ήταν ένα καλό ξεκίνημα. Καλή ήταν και η σούπα που ακολούθησε ευθύς αμέσως, από γλυκιά κολοκύθα και κολοκυθόσπορο. Γενικά μου αρέσει πολύ να ξεκινάω ένα ωραίο γεύμα με μια σούπα κι αυτή ήταν συμπαθέστατη, αλλά δεν προκάλεσε κάποια ιδιαίτερη έκρηξη στους γευστικούς μας κάλυκες.

Από ορεκτικά δοκιμάσαμε όλες τις επιλογές που διατίθενταν. Συγκεκριμένα, πήραμε το σεβίτσε σολωμού με μάνγκο, σχινόπρασο και λάιμ x δύο. Προσωπικά τρελαίνομαι για σεβίτσε κι ανάλογα ωμά εδέσματα που έχουν «ψηθεί» μέσα σε όξινους χυμούς, αλλά το συγκεκριμένο, χωρίς να με χαλάσει, σίγουρα δεν με συγκίνησε. Αντίστοιχα χλιαρές ήταν και οι αντιδράσεις των λοιπών.

Η σαλάτα λαχανικών με φλοίδες γραβιέρας Κρήτης, παστέλι και βινεγκρέτ εσπεριδοειδών, πέραν του ότι ήταν ατομική κι άρα μετά βίας μοιράστηκε, ήταν κι αρκετά αδιάφορη. Τέλος, η ψητή φορμαέλα με σός πορτοκαλιού, ήταν οριακά ψημένη κι αυτό οδήγησε σ’ ένα επιεικώς μέτριο γευστικό αποτέλεσμα.

Πολύ καλύτερη ήταν η κατάσταση με τα κυρίως. Σε γενικές γραμμές τιμήσαμε με τρέλα τα μπιφτεκάκια με βουβαλίσιο κρέας από την Κερκίνη που συνοδεύονταν από πουρέ γλυκοπατάτας. Τρία πολύ νόστιμα μπιφτεκάκια, με εξίσου πετυχημένο πουρέ, καλοψημένα και ζουμερά και αρκούντως κρεατένια. Παρόλα αυτά βρήκα μικρή την μερίδα και δεν τα ευχαριστήθηκε όσο θα ήθελα. Μια φίλη πήρε το κοτόπουλο τεριγιάκι που συνοδευόταν από ρύζι μπασμάτι, το οποίο ήταν σε πλούσια μερίδα και αρκετά γευστικό, αν και βρήκα τα μπιφτεκάκια πολύ πιο πετυχημένα.

Στα γλυκά οι επιλογές ανάμεσα στις οποίες μπορούσαμε να κινηθούμε ήταν οι εξής δύο: Πανακότα με τσάι μάτσα ή τάρτα σοκολάτας (εσφαλμένα γραμμένη στο dine μενού ως τούρτα) με παλαιωμένο ρούμι. Ευτυχώς που κατάλαβα ότι επρόκειτο για τάρτα και όχι τούρτα και την επέλεξα έναντι της πανακότας που είχα αρχικά προτιμήσει, γιατί πραγματικά, οι δύο πανακότες που επελέγησαν δεν φαγώθηκαν. Το τσάι μάτσα ήταν ατυχής προσθήκη, αλλά και η ίδια η πανακότα ήταν πολύ γλυκιά κι αδιάφορη. Η τάρτα σαφώς καλύτερη, αν και όχι κάτι ιδιαίτερο.

Με το μενού ερχόταν και ένα ποτήρι κρασί κι εγώ διάλεξα το λευκό, το οποίο ήταν Μαλαγουζιά, Κωνσταντάρα. Ευχάριστο. Επίσης είχαμε απεριόριστο εμφιαλωμένο νερό, το οποίο πραγματικά σερβιριζόταν χωρίς σταματημό. Όλα κι όλα, πολλά μπορεί να έχω να καταλογίσω, σε καμία περίπτωση όμως δεν θα μπορούσα να πω ότι μας άφησαν να διψάσουμε.

Σε γενικές γραμμές νομίζω η χλιαρότητα με την οποία αντιμετώπισα την εμπειρία μου στα PROSOPA είναι διάχυτη σε όλη μου αυτήν την κριτική κι αποτυπώνεται και στη μέτρια βαθμολογία μου. Επίσης, νομίζω από το λίγο που είδα τις τιμές, ότι η συμμετοχή στο dine Athens δεν ήταν ιδιαίτερα VfM, καθώς μία ή άλλη θα μας πήγαινε ένα κανονικό γεύμα στα PROSOPA έναντι του dine Athens γεύματος. Όπως και νά χει, έτσι κι αλλιώς δεν βρίσκω VfM την αποτίμηση της γευστικής εμπειρίας που είχα στα 30 ευρώ, καθώς, εντάξει, δεν φάγαμε άσχημα, αλλά σίγουρα φάγαμε αδιάφορα. Κι όλοι μαζί καταλήξαμε ότι δεν θα το ξαναπροτιμήσουμε.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.