Loader

19 Μάρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Ψωμί με αλάτι. Και λαδάκι. Και σούπα σελινόριζας. Αυτά μας έφεραν σαν εισαγωγή. Η σούπα κερασμένη. Για το ψωμί ερωτηθήκαμε και δώσαμε το κατιτί (1,5€/άτομο).

Μέχρι να φτάσουν αυτά στο τραπέζι μας, είχε ήδη έρθει το κρασί που ζητήσαμε. Το δοκίμασε αυτός που έπρεπε, για να το εγκρίνει, και μας το σέρβιραν με την απαιτούμενη προσοχή.

Κατόπιν ήρθαν τα πιάτα μας. Δεν άργησαν ιδιαίτερα. Ήρθαν με τη σωστή σειρά και στις σωστές, σχετικά, στιγμές.

Παρένθεση: Μαστερσεφικό το μαγαζί άρα ξεκινάμε από τα βαθιά. Τις γεύσεις. Υπάρχουν απαιτήσεις. Όταν μάλιστα το σάιτ του εστιατορίου έχει το όνομα του σεφ και όχι το όνομα του μαγαζιού, σοβαρεύει το πράγμα. Θα πέρναγε στην τελική πεντάδα αν ήταν στον διαγωνισμό?

Πρώτο πιάτο, η σαλάτα Λάχανο-πορτοκάλι (8,5€) με καρότο, κόκκινες πιπεριές, λεπτές φέτες γλασαρισμένης πανσέτας, βινεγκρέτ πορτοκάλι & τζίντζερ, σουσάμι & καρύδι. Σχετικά όξινη γεύση, ικανοποιητική. Η πανσέτα δεν ήταν σε λεπτές φέτες αλλά σε μικρά παχιά κομμάτια. Αστοχία τίτλου που θα έλεγε και ο ΠΙ αν έκρινε έναν από τους πρώτους κριτές του μάστερσεφ. Συμπαθητική σαλάτα, όμως όχι από αυτές που θα τις ζητούσα και δεύτερη φορά.

Μαζί με αυτό ήρθαν οι «διάσημες» πατάτες με αυγά, σαλάμι Λευκάδος και κρέμα παρμεζάνας (7€). Ο σερβιτόρος μας προέτρεψε να τις ανακατέψουμε, κάτι που ήταν λίγο δύσκολο στο σκεύος που μας σερβιρίστηκαν και δεν τα καταφέραμε χωρίς πατατοαπώλειες. Σίγουρα κάποιος κριτής θα αναφερόταν στο λάθος σκεύος. Γευστικά, το πατατοαυγομίγμα ήταν σχεδόν εξαιρετικό. Του έλειπε μια ελαφρώς μεγαλύτερη ένταση ίσως σε αλμυρότητα και θα έπιανε κορυφή. Πολύ καλή προσπάθεια.

Λίγο μετά ήρθαν οι μπρουσκέτες. Είχαν ψητή κολοκύθα, ανθότυρο, καβουρδισμένο βούτυρο, κολοκυθόσπορο και σιρόπι σφένδαμου (7,5€). Το ψωμί ήταν σχεδόν ολόιδιο με του κουβέρ, κάτι που το καθιστά λίγο βαρετό. Συμπαθητική γεύση, αλλά ίσως έχανε στο τεστ δημιουργικότητας, καθώς παρά τον πρωτότυπο συνδυασμό υλικών, οι γευστικοί κάλυκες αντιμετώπισαν οικείες γεύσεις, τελικά.

Κατόπιν, έφτασαν τα Agnolotti με τυρί Fontina, crumble φουντούκι, πουρέ από κάστανο & σελινόριζα (15€). Τέσσερα τεμάχια, ενώ ήμασταν 5 άτομα. Και να το δεχτώ στις τυροκροκέτες και τους κολοκυθοκεφτέδες, σε άλλα μαγαζιά, αλλά τέσσερα τεμάχια σε πιάτο ζυμαρικών? Δεν είχε κομμάτια από χρυσάφι το ζυμάρι, το έλεγξα. Η ποιότητά τους ήταν πολύ καλή - και στο μαγείρεμα και στα υλικά. Η γεύση τους ουδέτερη. Η πλειοψηφία συμφώνησε σε αυτό, ενώ στη μειοψηφία φάνηκαν υπέροχα. Αν ήταν πιάτο σε οντισιόν, κανείς δεν ξέρει αν θα πέρναγε στα bootcamps.

Στη συνέχεια ήρθαν τα Μανιτάρια (king oyster) με σπαράγγι, σάλτσα τεριγιάκι, μελάτο κρόκο, παρμεζάνα & λάδι λευκής τρούφας (14€). Πιάτο για τελικό. Και σε εμφάνιση και σε γεύση και σε εκτέλεση. Ο κρόκος ήταν σαν ψεύτικος. Τόσο καλά είχε απομονωθεί από το ασπράδι, τόσο καλά διατηρούνταν ζουμερός και τόσο ωραία έσπασε όταν ήρθε η στιγμή του. Αυτό το πιάτο θα έβαζε δύσκολα στους περισσότερους αντιπάλους.

Τέλος, το Κοτόπουλο tandoori, δηλαδή μπούτι φιλέτο μαριναρισμένο με μπόλικα μπαχαρικά, κουσκούς με αποξηραμένα φρούτα, αμύγδαλο & σάλτσα γιαουρτιού (12,5€). Ήταν λίγο πιο κρύο από ότι θα έπρεπε, όμως κέρδισε τις εντυπώσεις χάρη στις ισορροπίες του. Ιδιαίτερα εξελληνισμένο, δεν έκαιγε όπως όλοι θα περίμεναν. Καλή επιλογή αν και αρκετά απλή και safe. Θα πέρναγε στα bootcamps μόνο και μόνο για να βλέπαμε τον κ. Λουκάκο να διαγωνίζεται σε κάτι πιο δύσκολο.

Στο τέλος το πόρισμα ήταν εύκολο να βγει. Αν ήταν παίκτης του Masterchef, o γνωστός σεφ θα «έμπαινε» σχετικά εύκολα στο σπίτι, όμως, λογικά, θα έφευγε λίγο πριν τα ημιτελικά. Είχε πιάτα και γεύσεις για τη νίκη, όμως δεν ήταν συστηματικό το ξάφνιασμα γλώσσας που προκάλεσε.

Το μαγαζί του είναι ευρύχωρο, άνετο και ικανό να φιλοξενήσει αρκετό κόσμο, έχει εξαιρετικό σέρβις και όλες οι πρώτες ύλες είναι προσεκτικά διαλεγμένες. Με 25-30€ μπορείς να απολαύσεις ένα αρκετά νόστιμο γεύμα. Ένα σταθερό 8-8,5/10. Δεν είναι κι άσχημο, απλώς σίγουρα μπορεί να γίνει ακόμη καλύτερο.

ΥΓ. Έκοψα μισή μονάδα από τη γεύση (3,5/4) και τη χρωστάω την επόμενη φορά.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

19 Μάρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Ψωμί με αλάτι. Και λαδάκι. Και σούπα σελινόριζας. Αυτά μας έφεραν σαν εισαγωγή. Η σούπα κερασμένη. Για το ψωμί ερωτηθήκαμε και δώσαμε το κατιτί (1,5€/άτομο).

Μέχρι να φτάσουν αυτά στο τραπέζι μας, είχε ήδη έρθει το κρασί που ζητήσαμε. Το δοκίμασε αυτός που έπρεπε, για να το εγκρίνει, και μας το σέρβιραν με την απαιτούμενη προσοχή.

Κατόπιν ήρθαν τα πιάτα μας. Δεν άργησαν ιδιαίτερα. Ήρθαν με τη σωστή σειρά και στις σωστές, σχετικά, στιγμές.

Παρένθεση: Μαστερσεφικό το μαγαζί άρα ξεκινάμε από τα βαθιά. Τις γεύσεις. Υπάρχουν απαιτήσεις. Όταν μάλιστα το σάιτ του εστιατορίου έχει το όνομα του σεφ και όχι το όνομα του μαγαζιού, σοβαρεύει το πράγμα. Θα πέρναγε στην τελική πεντάδα αν ήταν στον διαγωνισμό?

Πρώτο πιάτο, η σαλάτα Λάχανο-πορτοκάλι (8,5€) με καρότο, κόκκινες πιπεριές, λεπτές φέτες γλασαρισμένης πανσέτας, βινεγκρέτ πορτοκάλι & τζίντζερ, σουσάμι & καρύδι. Σχετικά όξινη γεύση, ικανοποιητική. Η πανσέτα δεν ήταν σε λεπτές φέτες αλλά σε μικρά παχιά κομμάτια. Αστοχία τίτλου που θα έλεγε και ο ΠΙ αν έκρινε έναν από τους πρώτους κριτές του μάστερσεφ. Συμπαθητική σαλάτα, όμως όχι από αυτές που θα τις ζητούσα και δεύτερη φορά.

Μαζί με αυτό ήρθαν οι «διάσημες» πατάτες με αυγά, σαλάμι Λευκάδος και κρέμα παρμεζάνας (7€). Ο σερβιτόρος μας προέτρεψε να τις ανακατέψουμε, κάτι που ήταν λίγο δύσκολο στο σκεύος που μας σερβιρίστηκαν και δεν τα καταφέραμε χωρίς πατατοαπώλειες. Σίγουρα κάποιος κριτής θα αναφερόταν στο λάθος σκεύος. Γευστικά, το πατατοαυγομίγμα ήταν σχεδόν εξαιρετικό. Του έλειπε μια ελαφρώς μεγαλύτερη ένταση ίσως σε αλμυρότητα και θα έπιανε κορυφή. Πολύ καλή προσπάθεια.

Λίγο μετά ήρθαν οι μπρουσκέτες. Είχαν ψητή κολοκύθα, ανθότυρο, καβουρδισμένο βούτυρο, κολοκυθόσπορο και σιρόπι σφένδαμου (7,5€). Το ψωμί ήταν σχεδόν ολόιδιο με του κουβέρ, κάτι που το καθιστά λίγο βαρετό. Συμπαθητική γεύση, αλλά ίσως έχανε στο τεστ δημιουργικότητας, καθώς παρά τον πρωτότυπο συνδυασμό υλικών, οι γευστικοί κάλυκες αντιμετώπισαν οικείες γεύσεις, τελικά.

Κατόπιν, έφτασαν τα Agnolotti με τυρί Fontina, crumble φουντούκι, πουρέ από κάστανο & σελινόριζα (15€). Τέσσερα τεμάχια, ενώ ήμασταν 5 άτομα. Και να το δεχτώ στις τυροκροκέτες και τους κολοκυθοκεφτέδες, σε άλλα μαγαζιά, αλλά τέσσερα τεμάχια σε πιάτο ζυμαρικών? Δεν είχε κομμάτια από χρυσάφι το ζυμάρι, το έλεγξα. Η ποιότητά τους ήταν πολύ καλή - και στο μαγείρεμα και στα υλικά. Η γεύση τους ουδέτερη. Η πλειοψηφία συμφώνησε σε αυτό, ενώ στη μειοψηφία φάνηκαν υπέροχα. Αν ήταν πιάτο σε οντισιόν, κανείς δεν ξέρει αν θα πέρναγε στα bootcamps.

Στη συνέχεια ήρθαν τα Μανιτάρια (king oyster) με σπαράγγι, σάλτσα τεριγιάκι, μελάτο κρόκο, παρμεζάνα & λάδι λευκής τρούφας (14€). Πιάτο για τελικό. Και σε εμφάνιση και σε γεύση και σε εκτέλεση. Ο κρόκος ήταν σαν ψεύτικος. Τόσο καλά είχε απομονωθεί από το ασπράδι, τόσο καλά διατηρούνταν ζουμερός και τόσο ωραία έσπασε όταν ήρθε η στιγμή του. Αυτό το πιάτο θα έβαζε δύσκολα στους περισσότερους αντιπάλους.

Τέλος, το Κοτόπουλο tandoori, δηλαδή μπούτι φιλέτο μαριναρισμένο με μπόλικα μπαχαρικά, κουσκούς με αποξηραμένα φρούτα, αμύγδαλο & σάλτσα γιαουρτιού (12,5€). Ήταν λίγο πιο κρύο από ότι θα έπρεπε, όμως κέρδισε τις εντυπώσεις χάρη στις ισορροπίες του. Ιδιαίτερα εξελληνισμένο, δεν έκαιγε όπως όλοι θα περίμεναν. Καλή επιλογή αν και αρκετά απλή και safe. Θα πέρναγε στα bootcamps μόνο και μόνο για να βλέπαμε τον κ. Λουκάκο να διαγωνίζεται σε κάτι πιο δύσκολο.

Στο τέλος το πόρισμα ήταν εύκολο να βγει. Αν ήταν παίκτης του Masterchef, o γνωστός σεφ θα «έμπαινε» σχετικά εύκολα στο σπίτι, όμως, λογικά, θα έφευγε λίγο πριν τα ημιτελικά. Είχε πιάτα και γεύσεις για τη νίκη, όμως δεν ήταν συστηματικό το ξάφνιασμα γλώσσας που προκάλεσε.

Το μαγαζί του είναι ευρύχωρο, άνετο και ικανό να φιλοξενήσει αρκετό κόσμο, έχει εξαιρετικό σέρβις και όλες οι πρώτες ύλες είναι προσεκτικά διαλεγμένες. Με 25-30€ μπορείς να απολαύσεις ένα αρκετά νόστιμο γεύμα. Ένα σταθερό 8-8,5/10. Δεν είναι κι άσχημο, απλώς σίγουρα μπορεί να γίνει ακόμη καλύτερο.

ΥΓ. Έκοψα μισή μονάδα από τη γεύση (3,5/4) και τη χρωστάω την επόμενη φορά.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

Vaggg

Πέμπτη 24 Οκτωβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

26-36

Ψωμί με αλάτι. Και λαδάκι. Και σούπα σελινόριζας. Αυτά μας έφεραν σαν εισαγωγή. Η σούπα κερασμένη. Για το ψωμί ερωτηθήκαμε και δώσαμε το κατιτί (1,5€/άτομο).

Μέχρι να φτάσουν αυτά στο τραπέζι μας, είχε ήδη έρθει το κρασί που ζητήσαμε. Το δοκίμασε αυτός που έπρεπε, για να το εγκρίνει, και μας το σέρβιραν με την απαιτούμενη προσοχή.

Κατόπιν ήρθαν τα πιάτα μας. Δεν άργησαν ιδιαίτερα. Ήρθαν με τη σωστή σειρά και στις σωστές, σχετικά, στιγμές.

Παρένθεση: Μαστερσεφικό το μαγαζί άρα ξεκινάμε από τα βαθιά. Τις γεύσεις. Υπάρχουν απαιτήσεις. Όταν μάλιστα το σάιτ του εστιατορίου έχει το όνομα του σεφ και όχι το όνομα του μαγαζιού, σοβαρεύει το πράγμα. Θα πέρναγε στην τελική πεντάδα αν ήταν στον διαγωνισμό?

Πρώτο πιάτο, η σαλάτα Λάχανο-πορτοκάλι (8,5€) με καρότο, κόκκινες πιπεριές, λεπτές φέτες γλασαρισμένης πανσέτας, βινεγκρέτ πορτοκάλι & τζίντζερ, σουσάμι & καρύδι. Σχετικά όξινη γεύση, ικανοποιητική. Η πανσέτα δεν ήταν σε λεπτές φέτες αλλά σε μικρά παχιά κομμάτια. Αστοχία τίτλου που θα έλεγε και ο ΠΙ αν έκρινε έναν από τους πρώτους κριτές του μάστερσεφ. Συμπαθητική σαλάτα, όμως όχι από αυτές που θα τις ζητούσα και δεύτερη φορά.

Μαζί με αυτό ήρθαν οι «διάσημες» πατάτες με αυγά, σαλάμι Λευκάδος και κρέμα παρμεζάνας (7€). Ο σερβιτόρος μας προέτρεψε να τις ανακατέψουμε, κάτι που ήταν λίγο δύσκολο στο σκεύος που μας σερβιρίστηκαν και δεν τα καταφέραμε χωρίς πατατοαπώλειες. Σίγουρα κάποιος κριτής θα αναφερόταν στο λάθος σκεύος. Γευστικά, το πατατοαυγομίγμα ήταν σχεδόν εξαιρετικό. Του έλειπε μια ελαφρώς μεγαλύτερη ένταση ίσως σε αλμυρότητα και θα έπιανε κορυφή. Πολύ καλή προσπάθεια.

Λίγο μετά ήρθαν οι μπρουσκέτες. Είχαν ψητή κολοκύθα, ανθότυρο, καβουρδισμένο βούτυρο, κολοκυθόσπορο και σιρόπι σφένδαμου (7,5€). Το ψωμί ήταν σχεδόν ολόιδιο με του κουβέρ, κάτι που το καθιστά λίγο βαρετό. Συμπαθητική γεύση, αλλά ίσως έχανε στο τεστ δημιουργικότητας, καθώς παρά τον πρωτότυπο συνδυασμό υλικών, οι γευστικοί κάλυκες αντιμετώπισαν οικείες γεύσεις, τελικά.

Κατόπιν, έφτασαν τα Agnolotti με τυρί Fontina, crumble φουντούκι, πουρέ από κάστανο & σελινόριζα (15€). Τέσσερα τεμάχια, ενώ ήμασταν 5 άτομα. Και να το δεχτώ στις τυροκροκέτες και τους κολοκυθοκεφτέδες, σε άλλα μαγαζιά, αλλά τέσσερα τεμάχια σε πιάτο ζυμαρικών? Δεν είχε κομμάτια από χρυσάφι το ζυμάρι, το έλεγξα. Η ποιότητά τους ήταν πολύ καλή - και στο μαγείρεμα και στα υλικά. Η γεύση τους ουδέτερη. Η πλειοψηφία συμφώνησε σε αυτό, ενώ στη μειοψηφία φάνηκαν υπέροχα. Αν ήταν πιάτο σε οντισιόν, κανείς δεν ξέρει αν θα πέρναγε στα bootcamps.

Στη συνέχεια ήρθαν τα Μανιτάρια (king oyster) με σπαράγγι, σάλτσα τεριγιάκι, μελάτο κρόκο, παρμεζάνα & λάδι λευκής τρούφας (14€). Πιάτο για τελικό. Και σε εμφάνιση και σε γεύση και σε εκτέλεση. Ο κρόκος ήταν σαν ψεύτικος. Τόσο καλά είχε απομονωθεί από το ασπράδι, τόσο καλά διατηρούνταν ζουμερός και τόσο ωραία έσπασε όταν ήρθε η στιγμή του. Αυτό το πιάτο θα έβαζε δύσκολα στους περισσότερους αντιπάλους.

Τέλος, το Κοτόπουλο tandoori, δηλαδή μπούτι φιλέτο μαριναρισμένο με μπόλικα μπαχαρικά, κουσκούς με αποξηραμένα φρούτα, αμύγδαλο & σάλτσα γιαουρτιού (12,5€). Ήταν λίγο πιο κρύο από ότι θα έπρεπε, όμως κέρδισε τις εντυπώσεις χάρη στις ισορροπίες του. Ιδιαίτερα εξελληνισμένο, δεν έκαιγε όπως όλοι θα περίμεναν. Καλή επιλογή αν και αρκετά απλή και safe. Θα πέρναγε στα bootcamps μόνο και μόνο για να βλέπαμε τον κ. Λουκάκο να διαγωνίζεται σε κάτι πιο δύσκολο.

Στο τέλος το πόρισμα ήταν εύκολο να βγει. Αν ήταν παίκτης του Masterchef, o γνωστός σεφ θα «έμπαινε» σχετικά εύκολα στο σπίτι, όμως, λογικά, θα έφευγε λίγο πριν τα ημιτελικά. Είχε πιάτα και γεύσεις για τη νίκη, όμως δεν ήταν συστηματικό το ξάφνιασμα γλώσσας που προκάλεσε.

Το μαγαζί του είναι ευρύχωρο, άνετο και ικανό να φιλοξενήσει αρκετό κόσμο, έχει εξαιρετικό σέρβις και όλες οι πρώτες ύλες είναι προσεκτικά διαλεγμένες. Με 25-30€ μπορείς να απολαύσεις ένα αρκετά νόστιμο γεύμα. Ένα σταθερό 8-8,5/10. Δεν είναι κι άσχημο, απλώς σίγουρα μπορεί να γίνει ακόμη καλύτερο.

ΥΓ. Έκοψα μισή μονάδα από τη γεύση (3,5/4) και τη χρωστάω την επόμενη φορά.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.