Loader

19 Απρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Το μικρόβιο της ανακάλυψης όταν δεν προλαβαίνεις να ψάξεις, να ρωτήσεις, να συμβουλευτείς, μπορεί και να σε οδηγήσει κάποτε κάπου απρόσμενα καλά.
Μεγάλη η βόλτα στο λιμάνι μέχρι τα Κρητικά καράβια και ξεπροβόδισμα ταξιδιωτικό, συννεφιασμένο ηλιοβασίλεμα με φόντο τα πρώτα βραδυνά φώτα... και μια όψη του Πειραιά πόσο διαφορετική από αυτή την αποπνικτική του καλοκαιριού, μας γέμισε με διάθεση να βρούμε και να χωθούμε σε ένα από εκείνα τα παλιακά πειραιώτικα μαγειρεία, που οι ντόπιοι τα έχουν στέκια, πίνουν το κρασί τους και τρώνε τον μεζέ τους χάνοντας την αίσθηση του χρόνου.

Κι ευτυχώς δηλαδή που πλάι στα μοδάτα των περιοχών που αναβιώνουν, υπάρχουν και κάτι ανηφορικά δρομάκια σαν τη Νοταρά, που στέκονται εκεί μικρά νεοκλασικά ή χαμηλά προσφυγικά, διατηρώντας ακόμη εκείνο το παλιό αυθεντικό συναίσθημα. Που ανοίγοντας την κόκκινη πόρτα τους, μπαίνεις ολόκληρος στην χρονοκάψουλα, και γίνεσαι κομμάτι του σκηνικού; Ή μιας άλλης πραγματικότητας εξίσου υπαρκτής;
Και θα με ρωτήσεις γιατί άρχισα πάλι να φιλοσοφώ. Όχι βέβαια γιατί εντυπωσιάστηκα, αλλά να, γιατί βρήκα τυχαία αυτό ακριβώς που μου έλειπε την δεδομένη βραδιά. Το ανεπιτήδευτο, το απλό, το γνήσια όμορφο, το σιγοτραγουδιστό, το νόστιμο που του συγχωρείς τα μικρά, το φιλόξενο για την μικρή μου παρέα. Οπότε, κατά μια έννοια, και ανακάλυψη και εντυπωσιασμός.

Οι τυπικές περιγραφές την συγκεκριμένη φορά επισκιάζονται από την ατμόσφαιρα που μας συνεπήρε, αλλά μιας και οι μόλις 2 παλιές κριτικές εδώ δεν ρίχνουν και πολύ φως στο θέμα, ας το κάνω εγώ. Με την απορία βέβαια, πώς και δεν έχουν υπάρξει περισσότερες μέχρι σήμερα, ας ελπίσω να το βάλω εγώ σε μια πιο "ενεργή" θέση στον πειραιώτικο χάρτη.
Στο διώροφο λοιπόν νεοκλασικό με την καρδιά παλιού κουτουκιού, λίγα τραπέζια και η κουζίνα φιλοξενούνται στο ισόγειο (εκεί καθήσαμε, δίπλα στο παράθυρο) και ο κυρίως χώρος επάνω (σίγουρα ομορφότερος, πιο παρείστικος και ζεστός) φιλοξενεί περισσότερα τραπέζια, ομορφότερη διακόσμηση και μια μικρή κομπανία 2-3 ατόμων που σιγοτραγουδούν ΠΣΚ, που νομίζω η κράτηση μάλλον κρίνεται αναγκαία. Η μουσική που ακούγαμε εμείς το Δευτερόβραδο που πήγαμε, ήταν ένα λόου τέμπο μιξ παλιού ελληνικού κινηματογράφου, και πάντως διαβολεμένα ταιριαστό με το ύφος και την κατάσταση.

Ποιά κατάσταση; Αυτήν που ρίχνεις στη μέση όλα τα μεζεδάκια μαζί με το κόκκινο ημίγλυκο στα χαμηλά ποτήρια, χασκογελάς αναπολώντας, ξεχνιέσαι ως το βραδυνό τελευταίο τρένο Πειραιάς - Κηφισιά και πληρώνεις ρεφενέ.
Λίγες σαλάτες κλασικές (κινόες, ρόκες, λόλες, μην τις ψάξεις εδώ), λίγα θαλασσινά όλα με αστερίσκο (δεν θα ερχόσουν για τέτοια εδώ) και το βάρος στα μεζεδάκια και τα κρεατάκια που είναι ο άξονας. Αυτά αν σου κάνουν κέφι, θα τα βρεις εδώ, όμορφα και πολύ οικονομικά.
Η νεαρή κοπέλα που με αμεσότητα και χαμόγελο μας εξυπηρέτησε, μας έφερε άμεσα νερό και το μικρό κατάλογο και μας ρώτησε αν θέλουμε ψωμί. Αυτά ας τα βλέπουν κάποιοι. Δεν θέλαμε να φουσκώσουμε με ψωμί εις βάρος των υπολοίπων και ζητήσαμε λίγο (χρεώθηκε 0,50 λεπτά συνολικά).
Αρχίσαμε με πατζαροσαλάτα με λίγο μαιντανό, αρκετά καλά τα παντζάρια σε έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, παρεμπιπτόντως χωρίς καθόλου σκόρδο. Έχω μια αμφιβολία μήπως δεν ήταν φρέσκα αλλά κονσέρβας, αλλά ίσως σφάλλω. Φαγώθηκαν ευχάριστα (4).
Άψογες ήταν οι φρέσκιες τηγανοπατάτες τους (3) και ακόμη πιο ωραίο το ταίριασμά τους με το αρμένικο σαγανάκι (5) με σουτζούκι και μιξ τυριών. Άλλο περίμενα και άλλο ήρθε - στη βάση το σουτζούκι και από πάνω τα ημιλιωμένα τυριά - ήταν λιχούδικο δεν λέω, αλλά με λίγο παραπάνω ρόδισμα στα τυριά θα το έλεγα άψογο. Φαγώθηκε σε 3 λεπτά.

Παστουρμαδοπιτάκια 4 τμχ, επίσης από τα πολύ καλά που έχω συναντήσει, μακρόστενα σε τραγανό άλαδο φύλλο κρούστας, ντομάτα δεν ανίχνευσα, υπερίσχυε το κασέρι, πετυχημένη επιλογή. Φαγώθηκαν ζεστά (5,50).
Φετοκροκέτες με μέλι + σουσάμι για βραβείο, 5 τμχ στο πιάτο, άρπαξα τη μερίδα του λέοντος. Με ελάχιστο αλεύρι, πολύ αφράτοι και η πικάντικη φέτα ο απόλυτος πρωταγωνιστής. Φαγώθηκαν με λαχτάρα και νοσταλγούνται μέχρι σήμερα (5).
Κεφτέδες σαν την μαμάς, τέλεια τραγανιστοί έξω άψογα μυρωδάτοι μέσα, έρχονται 7 μεγάλοι κεφτέδες στο τηγάνι τους. Κάθονται πάνω σε ένα δύο μαραμένα μαρουλόφυλλα, άχρηστα κατ'εμέ. Κάποιο άλλο συνοδευτικό ή και κανένα θα ήταν το καλύτερο. Με τιμή 6 ευρώ, λες κι ευχαριστώ για αυτόν το θεικό κεφτέ. Φαγώθηκαν όλοι φυσικά από την αφεντιά μου.

Αφήνω για το τέλος το μαύρο και το άσπρο. Είχαν κοινή και επαρκή γαρνιτούρα μια ωραία ξυδάτη πολίτικη σαλάτα που τιμήθηκε δεόντως, το πρώτο ήταν ελαφρώς αποτυχία και το δεύτερο πολύ καλό. Το συκώτι λοιπόν δεν φαγώθηκε καθόλου ευχάριστα, καθώς κομμένο πολύ λεπτό και ψημένο πολύ over (σε Μάστερσεφ ορολογία) ήταν σχεδόν καρβουνιασμένο σε σημεία, και γενικώς σκληρό (6,50). Αντιθέτως τα χοιρινά μπριζολάκια ήταν με μια λέξη λουκούμια (6).
Αξιοπρεπές το χύμα ημίγλυκο και πολύ δροσερό (4 το 1/2 lt) όπως επίσης αξιοπρεπέστατος και ο χαλβάς που μας κέρασαν. *στα ποτά από ό, τι είδα, τσίπουρο & ούζο, παίζει πολύ το χύμα, κάτι με το οποίο δύσκολα συμφωνώ αν δεν είναι από επώνυμο παραγωγό. Αν είναι, πάω πάσο.

Ο τελικός ρεφενές (με απόδειξη) στα 15 ευρώ / άτομο, κρίνεται από εμένα ως άριστο vfm για αυτά τα δεδομένα και για τους νόστιμους, τίμιους, καλοφτιαγμένους μεζέδες που δοκιμάσαμε. Εξαιρώντας το συκώτι (πρέπει κάποτε να πάψω να ρισκάρω) σε όλα τα άλλα η ποσότητα με τη γεύση και την τιμή συμβάδισαν αρμονικά. Η τελική επίγευση της βραδιάς ήταν επιτυχώς αυτό ακριβώς που ψάχναμε.
Και χάρηκα πραγματικά πολύ με αυτή μου την ανακάλυψη, γιατί τον Πειραιά δεν τον γνωρίζω καλά και τέτοια μαγαζιά πάντα τα αγαπούσα και τα αγαπώ. Αν το ζητούμενο για εσάς είναι κάτι ανάλογο, σας το προτείνω ανεπιφύλακτα. Ήδη ξέρω μια καλή φίλη που μάλλον θα προγραμματίσει επίσκεψη!!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

19 Απρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Το μικρόβιο της ανακάλυψης όταν δεν προλαβαίνεις να ψάξεις, να ρωτήσεις, να συμβουλευτείς, μπορεί και να σε οδηγήσει κάποτε κάπου απρόσμενα καλά.
Μεγάλη η βόλτα στο λιμάνι μέχρι τα Κρητικά καράβια και ξεπροβόδισμα ταξιδιωτικό, συννεφιασμένο ηλιοβασίλεμα με φόντο τα πρώτα βραδυνά φώτα... και μια όψη του Πειραιά πόσο διαφορετική από αυτή την αποπνικτική του καλοκαιριού, μας γέμισε με διάθεση να βρούμε και να χωθούμε σε ένα από εκείνα τα παλιακά πειραιώτικα μαγειρεία, που οι ντόπιοι τα έχουν στέκια, πίνουν το κρασί τους και τρώνε τον μεζέ τους χάνοντας την αίσθηση του χρόνου.

Κι ευτυχώς δηλαδή που πλάι στα μοδάτα των περιοχών που αναβιώνουν, υπάρχουν και κάτι ανηφορικά δρομάκια σαν τη Νοταρά, που στέκονται εκεί μικρά νεοκλασικά ή χαμηλά προσφυγικά, διατηρώντας ακόμη εκείνο το παλιό αυθεντικό συναίσθημα. Που ανοίγοντας την κόκκινη πόρτα τους, μπαίνεις ολόκληρος στην χρονοκάψουλα, και γίνεσαι κομμάτι του σκηνικού; Ή μιας άλλης πραγματικότητας εξίσου υπαρκτής;
Και θα με ρωτήσεις γιατί άρχισα πάλι να φιλοσοφώ. Όχι βέβαια γιατί εντυπωσιάστηκα, αλλά να, γιατί βρήκα τυχαία αυτό ακριβώς που μου έλειπε την δεδομένη βραδιά. Το ανεπιτήδευτο, το απλό, το γνήσια όμορφο, το σιγοτραγουδιστό, το νόστιμο που του συγχωρείς τα μικρά, το φιλόξενο για την μικρή μου παρέα. Οπότε, κατά μια έννοια, και ανακάλυψη και εντυπωσιασμός.

Οι τυπικές περιγραφές την συγκεκριμένη φορά επισκιάζονται από την ατμόσφαιρα που μας συνεπήρε, αλλά μιας και οι μόλις 2 παλιές κριτικές εδώ δεν ρίχνουν και πολύ φως στο θέμα, ας το κάνω εγώ. Με την απορία βέβαια, πώς και δεν έχουν υπάρξει περισσότερες μέχρι σήμερα, ας ελπίσω να το βάλω εγώ σε μια πιο "ενεργή" θέση στον πειραιώτικο χάρτη.
Στο διώροφο λοιπόν νεοκλασικό με την καρδιά παλιού κουτουκιού, λίγα τραπέζια και η κουζίνα φιλοξενούνται στο ισόγειο (εκεί καθήσαμε, δίπλα στο παράθυρο) και ο κυρίως χώρος επάνω (σίγουρα ομορφότερος, πιο παρείστικος και ζεστός) φιλοξενεί περισσότερα τραπέζια, ομορφότερη διακόσμηση και μια μικρή κομπανία 2-3 ατόμων που σιγοτραγουδούν ΠΣΚ, που νομίζω η κράτηση μάλλον κρίνεται αναγκαία. Η μουσική που ακούγαμε εμείς το Δευτερόβραδο που πήγαμε, ήταν ένα λόου τέμπο μιξ παλιού ελληνικού κινηματογράφου, και πάντως διαβολεμένα ταιριαστό με το ύφος και την κατάσταση.

Ποιά κατάσταση; Αυτήν που ρίχνεις στη μέση όλα τα μεζεδάκια μαζί με το κόκκινο ημίγλυκο στα χαμηλά ποτήρια, χασκογελάς αναπολώντας, ξεχνιέσαι ως το βραδυνό τελευταίο τρένο Πειραιάς - Κηφισιά και πληρώνεις ρεφενέ.
Λίγες σαλάτες κλασικές (κινόες, ρόκες, λόλες, μην τις ψάξεις εδώ), λίγα θαλασσινά όλα με αστερίσκο (δεν θα ερχόσουν για τέτοια εδώ) και το βάρος στα μεζεδάκια και τα κρεατάκια που είναι ο άξονας. Αυτά αν σου κάνουν κέφι, θα τα βρεις εδώ, όμορφα και πολύ οικονομικά.
Η νεαρή κοπέλα που με αμεσότητα και χαμόγελο μας εξυπηρέτησε, μας έφερε άμεσα νερό και το μικρό κατάλογο και μας ρώτησε αν θέλουμε ψωμί. Αυτά ας τα βλέπουν κάποιοι. Δεν θέλαμε να φουσκώσουμε με ψωμί εις βάρος των υπολοίπων και ζητήσαμε λίγο (χρεώθηκε 0,50 λεπτά συνολικά).
Αρχίσαμε με πατζαροσαλάτα με λίγο μαιντανό, αρκετά καλά τα παντζάρια σε έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, παρεμπιπτόντως χωρίς καθόλου σκόρδο. Έχω μια αμφιβολία μήπως δεν ήταν φρέσκα αλλά κονσέρβας, αλλά ίσως σφάλλω. Φαγώθηκαν ευχάριστα (4).
Άψογες ήταν οι φρέσκιες τηγανοπατάτες τους (3) και ακόμη πιο ωραίο το ταίριασμά τους με το αρμένικο σαγανάκι (5) με σουτζούκι και μιξ τυριών. Άλλο περίμενα και άλλο ήρθε - στη βάση το σουτζούκι και από πάνω τα ημιλιωμένα τυριά - ήταν λιχούδικο δεν λέω, αλλά με λίγο παραπάνω ρόδισμα στα τυριά θα το έλεγα άψογο. Φαγώθηκε σε 3 λεπτά.

Παστουρμαδοπιτάκια 4 τμχ, επίσης από τα πολύ καλά που έχω συναντήσει, μακρόστενα σε τραγανό άλαδο φύλλο κρούστας, ντομάτα δεν ανίχνευσα, υπερίσχυε το κασέρι, πετυχημένη επιλογή. Φαγώθηκαν ζεστά (5,50).
Φετοκροκέτες με μέλι + σουσάμι για βραβείο, 5 τμχ στο πιάτο, άρπαξα τη μερίδα του λέοντος. Με ελάχιστο αλεύρι, πολύ αφράτοι και η πικάντικη φέτα ο απόλυτος πρωταγωνιστής. Φαγώθηκαν με λαχτάρα και νοσταλγούνται μέχρι σήμερα (5).
Κεφτέδες σαν την μαμάς, τέλεια τραγανιστοί έξω άψογα μυρωδάτοι μέσα, έρχονται 7 μεγάλοι κεφτέδες στο τηγάνι τους. Κάθονται πάνω σε ένα δύο μαραμένα μαρουλόφυλλα, άχρηστα κατ'εμέ. Κάποιο άλλο συνοδευτικό ή και κανένα θα ήταν το καλύτερο. Με τιμή 6 ευρώ, λες κι ευχαριστώ για αυτόν το θεικό κεφτέ. Φαγώθηκαν όλοι φυσικά από την αφεντιά μου.

Αφήνω για το τέλος το μαύρο και το άσπρο. Είχαν κοινή και επαρκή γαρνιτούρα μια ωραία ξυδάτη πολίτικη σαλάτα που τιμήθηκε δεόντως, το πρώτο ήταν ελαφρώς αποτυχία και το δεύτερο πολύ καλό. Το συκώτι λοιπόν δεν φαγώθηκε καθόλου ευχάριστα, καθώς κομμένο πολύ λεπτό και ψημένο πολύ over (σε Μάστερσεφ ορολογία) ήταν σχεδόν καρβουνιασμένο σε σημεία, και γενικώς σκληρό (6,50). Αντιθέτως τα χοιρινά μπριζολάκια ήταν με μια λέξη λουκούμια (6).
Αξιοπρεπές το χύμα ημίγλυκο και πολύ δροσερό (4 το 1/2 lt) όπως επίσης αξιοπρεπέστατος και ο χαλβάς που μας κέρασαν. *στα ποτά από ό, τι είδα, τσίπουρο & ούζο, παίζει πολύ το χύμα, κάτι με το οποίο δύσκολα συμφωνώ αν δεν είναι από επώνυμο παραγωγό. Αν είναι, πάω πάσο.

Ο τελικός ρεφενές (με απόδειξη) στα 15 ευρώ / άτομο, κρίνεται από εμένα ως άριστο vfm για αυτά τα δεδομένα και για τους νόστιμους, τίμιους, καλοφτιαγμένους μεζέδες που δοκιμάσαμε. Εξαιρώντας το συκώτι (πρέπει κάποτε να πάψω να ρισκάρω) σε όλα τα άλλα η ποσότητα με τη γεύση και την τιμή συμβάδισαν αρμονικά. Η τελική επίγευση της βραδιάς ήταν επιτυχώς αυτό ακριβώς που ψάχναμε.
Και χάρηκα πραγματικά πολύ με αυτή μου την ανακάλυψη, γιατί τον Πειραιά δεν τον γνωρίζω καλά και τέτοια μαγαζιά πάντα τα αγαπούσα και τα αγαπώ. Αν το ζητούμενο για εσάς είναι κάτι ανάλογο, σας το προτείνω ανεπιφύλακτα. Ήδη ξέρω μια καλή φίλη που μάλλον θα προγραμματίσει επίσκεψη!!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

Ucook

Κυριακή 26 Μαΐου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

€ / Άτομο

10-16

Το μικρόβιο της ανακάλυψης όταν δεν προλαβαίνεις να ψάξεις, να ρωτήσεις, να συμβουλευτείς, μπορεί και να σε οδηγήσει κάποτε κάπου απρόσμενα καλά.
Μεγάλη η βόλτα στο λιμάνι μέχρι τα Κρητικά καράβια και ξεπροβόδισμα ταξιδιωτικό, συννεφιασμένο ηλιοβασίλεμα με φόντο τα πρώτα βραδυνά φώτα... και μια όψη του Πειραιά πόσο διαφορετική από αυτή την αποπνικτική του καλοκαιριού, μας γέμισε με διάθεση να βρούμε και να χωθούμε σε ένα από εκείνα τα παλιακά πειραιώτικα μαγειρεία, που οι ντόπιοι τα έχουν στέκια, πίνουν το κρασί τους και τρώνε τον μεζέ τους χάνοντας την αίσθηση του χρόνου.

Κι ευτυχώς δηλαδή που πλάι στα μοδάτα των περιοχών που αναβιώνουν, υπάρχουν και κάτι ανηφορικά δρομάκια σαν τη Νοταρά, που στέκονται εκεί μικρά νεοκλασικά ή χαμηλά προσφυγικά, διατηρώντας ακόμη εκείνο το παλιό αυθεντικό συναίσθημα. Που ανοίγοντας την κόκκινη πόρτα τους, μπαίνεις ολόκληρος στην χρονοκάψουλα, και γίνεσαι κομμάτι του σκηνικού; Ή μιας άλλης πραγματικότητας εξίσου υπαρκτής;
Και θα με ρωτήσεις γιατί άρχισα πάλι να φιλοσοφώ. Όχι βέβαια γιατί εντυπωσιάστηκα, αλλά να, γιατί βρήκα τυχαία αυτό ακριβώς που μου έλειπε την δεδομένη βραδιά. Το ανεπιτήδευτο, το απλό, το γνήσια όμορφο, το σιγοτραγουδιστό, το νόστιμο που του συγχωρείς τα μικρά, το φιλόξενο για την μικρή μου παρέα. Οπότε, κατά μια έννοια, και ανακάλυψη και εντυπωσιασμός.

Οι τυπικές περιγραφές την συγκεκριμένη φορά επισκιάζονται από την ατμόσφαιρα που μας συνεπήρε, αλλά μιας και οι μόλις 2 παλιές κριτικές εδώ δεν ρίχνουν και πολύ φως στο θέμα, ας το κάνω εγώ. Με την απορία βέβαια, πώς και δεν έχουν υπάρξει περισσότερες μέχρι σήμερα, ας ελπίσω να το βάλω εγώ σε μια πιο "ενεργή" θέση στον πειραιώτικο χάρτη.
Στο διώροφο λοιπόν νεοκλασικό με την καρδιά παλιού κουτουκιού, λίγα τραπέζια και η κουζίνα φιλοξενούνται στο ισόγειο (εκεί καθήσαμε, δίπλα στο παράθυρο) και ο κυρίως χώρος επάνω (σίγουρα ομορφότερος, πιο παρείστικος και ζεστός) φιλοξενεί περισσότερα τραπέζια, ομορφότερη διακόσμηση και μια μικρή κομπανία 2-3 ατόμων που σιγοτραγουδούν ΠΣΚ, που νομίζω η κράτηση μάλλον κρίνεται αναγκαία. Η μουσική που ακούγαμε εμείς το Δευτερόβραδο που πήγαμε, ήταν ένα λόου τέμπο μιξ παλιού ελληνικού κινηματογράφου, και πάντως διαβολεμένα ταιριαστό με το ύφος και την κατάσταση.

Ποιά κατάσταση; Αυτήν που ρίχνεις στη μέση όλα τα μεζεδάκια μαζί με το κόκκινο ημίγλυκο στα χαμηλά ποτήρια, χασκογελάς αναπολώντας, ξεχνιέσαι ως το βραδυνό τελευταίο τρένο Πειραιάς - Κηφισιά και πληρώνεις ρεφενέ.
Λίγες σαλάτες κλασικές (κινόες, ρόκες, λόλες, μην τις ψάξεις εδώ), λίγα θαλασσινά όλα με αστερίσκο (δεν θα ερχόσουν για τέτοια εδώ) και το βάρος στα μεζεδάκια και τα κρεατάκια που είναι ο άξονας. Αυτά αν σου κάνουν κέφι, θα τα βρεις εδώ, όμορφα και πολύ οικονομικά.
Η νεαρή κοπέλα που με αμεσότητα και χαμόγελο μας εξυπηρέτησε, μας έφερε άμεσα νερό και το μικρό κατάλογο και μας ρώτησε αν θέλουμε ψωμί. Αυτά ας τα βλέπουν κάποιοι. Δεν θέλαμε να φουσκώσουμε με ψωμί εις βάρος των υπολοίπων και ζητήσαμε λίγο (χρεώθηκε 0,50 λεπτά συνολικά).
Αρχίσαμε με πατζαροσαλάτα με λίγο μαιντανό, αρκετά καλά τα παντζάρια σε έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, παρεμπιπτόντως χωρίς καθόλου σκόρδο. Έχω μια αμφιβολία μήπως δεν ήταν φρέσκα αλλά κονσέρβας, αλλά ίσως σφάλλω. Φαγώθηκαν ευχάριστα (4).
Άψογες ήταν οι φρέσκιες τηγανοπατάτες τους (3) και ακόμη πιο ωραίο το ταίριασμά τους με το αρμένικο σαγανάκι (5) με σουτζούκι και μιξ τυριών. Άλλο περίμενα και άλλο ήρθε - στη βάση το σουτζούκι και από πάνω τα ημιλιωμένα τυριά - ήταν λιχούδικο δεν λέω, αλλά με λίγο παραπάνω ρόδισμα στα τυριά θα το έλεγα άψογο. Φαγώθηκε σε 3 λεπτά.

Παστουρμαδοπιτάκια 4 τμχ, επίσης από τα πολύ καλά που έχω συναντήσει, μακρόστενα σε τραγανό άλαδο φύλλο κρούστας, ντομάτα δεν ανίχνευσα, υπερίσχυε το κασέρι, πετυχημένη επιλογή. Φαγώθηκαν ζεστά (5,50).
Φετοκροκέτες με μέλι + σουσάμι για βραβείο, 5 τμχ στο πιάτο, άρπαξα τη μερίδα του λέοντος. Με ελάχιστο αλεύρι, πολύ αφράτοι και η πικάντικη φέτα ο απόλυτος πρωταγωνιστής. Φαγώθηκαν με λαχτάρα και νοσταλγούνται μέχρι σήμερα (5).
Κεφτέδες σαν την μαμάς, τέλεια τραγανιστοί έξω άψογα μυρωδάτοι μέσα, έρχονται 7 μεγάλοι κεφτέδες στο τηγάνι τους. Κάθονται πάνω σε ένα δύο μαραμένα μαρουλόφυλλα, άχρηστα κατ'εμέ. Κάποιο άλλο συνοδευτικό ή και κανένα θα ήταν το καλύτερο. Με τιμή 6 ευρώ, λες κι ευχαριστώ για αυτόν το θεικό κεφτέ. Φαγώθηκαν όλοι φυσικά από την αφεντιά μου.

Αφήνω για το τέλος το μαύρο και το άσπρο. Είχαν κοινή και επαρκή γαρνιτούρα μια ωραία ξυδάτη πολίτικη σαλάτα που τιμήθηκε δεόντως, το πρώτο ήταν ελαφρώς αποτυχία και το δεύτερο πολύ καλό. Το συκώτι λοιπόν δεν φαγώθηκε καθόλου ευχάριστα, καθώς κομμένο πολύ λεπτό και ψημένο πολύ over (σε Μάστερσεφ ορολογία) ήταν σχεδόν καρβουνιασμένο σε σημεία, και γενικώς σκληρό (6,50). Αντιθέτως τα χοιρινά μπριζολάκια ήταν με μια λέξη λουκούμια (6).
Αξιοπρεπές το χύμα ημίγλυκο και πολύ δροσερό (4 το 1/2 lt) όπως επίσης αξιοπρεπέστατος και ο χαλβάς που μας κέρασαν. *στα ποτά από ό, τι είδα, τσίπουρο & ούζο, παίζει πολύ το χύμα, κάτι με το οποίο δύσκολα συμφωνώ αν δεν είναι από επώνυμο παραγωγό. Αν είναι, πάω πάσο.

Ο τελικός ρεφενές (με απόδειξη) στα 15 ευρώ / άτομο, κρίνεται από εμένα ως άριστο vfm για αυτά τα δεδομένα και για τους νόστιμους, τίμιους, καλοφτιαγμένους μεζέδες που δοκιμάσαμε. Εξαιρώντας το συκώτι (πρέπει κάποτε να πάψω να ρισκάρω) σε όλα τα άλλα η ποσότητα με τη γεύση και την τιμή συμβάδισαν αρμονικά. Η τελική επίγευση της βραδιάς ήταν επιτυχώς αυτό ακριβώς που ψάχναμε.
Και χάρηκα πραγματικά πολύ με αυτή μου την ανακάλυψη, γιατί τον Πειραιά δεν τον γνωρίζω καλά και τέτοια μαγαζιά πάντα τα αγαπούσα και τα αγαπώ. Αν το ζητούμενο για εσάς είναι κάτι ανάλογο, σας το προτείνω ανεπιφύλακτα. Ήδη ξέρω μια καλή φίλη που μάλλον θα προγραμματίσει επίσκεψη!!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.