Loader

03 Μαι 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Δε θα κρυφτώ πίσω από το δάχτυλό μου δηλώνοντας ευθύς εξαρχής ότι η Βόλτα είναι ένα από τα μαγαζιά που, εύστοχα, είχε χαρακτηρίσει ο Vagelis “δικά” μας.

Ε ναι λοιπόν. Ξέρω τον Ξενοφώντα και την Ελισάβετ. Δηλαδή όχι απλά τους ξέρω αλλά είναι φίλοι αγαπημένοι. Ξέρω τι έκαναν (με μεγάλη επιτυχία) πριν ασχοληθούν με την εστίαση. Ξέρω τι τους οδήγησε στη συγκεκριμένη επιλογή. Ξέρω τη φιλοσοφία τους πίσω από κάθε πιάτο. Την επιμονή τους. Την κούραση. Το ψάξιμο. Τον αέρα ανανέωσης που κάθε εποχή φέρνει στο menu τους. Το ότι δεν κάνουν εκπτώσεις.

Αυτό που πιθανόν δεν ξέρετε και ίσως διατηρείτε αμφιβολίες είναι το κατά πόσον η συγκεκριμένη κριτική είναι αμερόληπτη δεδομένων των ανωτέρω. Θα σας απαντήσω, ότι είναι. Εξακολουθείτε να είστε σκεπτικοί? Δε σας αδικώ. Κι εγώ στη θέση σας το ίδιο θα έκανα. Οπότε θα σας πω ότι, ως άτομο, είμαι total bitch (by character) κάτι το οποίο μπορούν να επιβεβαιώσουν, ενόρκως, όσοι από εδώ μέσα με ξέρουν, έχουσα, ταυτόχρονα, την αίσθηση του μέτρου, του δικαίου και της αποστασιοποίησης (by character and studies).

Την είχα πρωτοεπισκεφθεί, αν όχι την πρώτη, πάντως, μία εκ των πρώτων εβδομάδων λειτουργίας της. Είχα δηλώσει τότε ότι αν δε μου άρεσε δε θα έγραφα. Μου είχε αρέσει από την αρχή. Ίσως αυτό που με είχε ξενίσει ήταν ο χώρος. Τότε μου φαινόταν άδειος και, ελαφρά, ψυχρός. Τώρα?

Οι χώροι όπως και οι σχέσεις χρειάζεται να “ζεσταθούν”. Να περάσει χρόνος κι άνθρωποι από αυτούς. Να αφήσουν το αποτύπωμά τους. Τις αναμνήσεις τους. Ο χώρος, όπως και η γεύση έχει μνήμη. De facto. Όπως έχει εικόνες που προβάλλονται. Ήχους μουσικής επίσης.

Τώρα λοιπόν ο χώρος μου φαίνεται, καθησυχαστικά, οικείος μέσα στο λιτό, used, industrial περιβάλλον. Αγαπώ τους καρό μουσαμάδες που σκεπάζουν τα τραπέζια. Τα ανθοδοχεία με τα φρέσκα λουλούδια που υπάρχουν πάνω τους. Το παλιακό επιπλάκι που πάντα έχει, μικρά, κεράσματα για όλους. Την καθαριότητα, την αίσθηση τάξης. Τις αναμνήσεις που πλέον φέρει … Από γενέθλια, τραπέζια με φίλους, καλοκαιρινά απογεύματα μετά από μπάνιο, το ρωμαϊκό προφίλ της μαύρης οχιάς που άκουγε σμυρναίικα, τη μαμά μου να μου γνέφει, επιδοκιμαστικά, στο τελευταίο τραπέζι που παραβρέθηκε. Το φαγητό τους.

• Η ταραμοσαλάτα τους έχει ανακηρυχθεί ως η καλύτερη που παίζει όχι μόνον από μένα αλλά και από όσους φίλους τη δοκίμασαν.

• Λατρεύω την οξύτητα και το ξεχωριστό της πολίτικης από κουνουπίδι. Τόσο τραγανή κι ορεκτική.

• Ο καγιανάς αποτελεί ένα κεφάλαιο από μόνος του. Με απάκι ή χωρίς… your choice..

• Οι τραγανοί χρυσαφένιοι κύβοι πατάτας. Ελαφρά αρωματισμένοι με σκόρδο και φασκόμηλο που τους ξεχωρίζουν από τις απλές τηγανιτές πατάτες.

• Οι σούπες τους τον χειμώνα … Αυτή η μανιταρόσουπα έχει μείνει αξέχαστη χωρίς να υστερεί η τελευταία που δοκίμασα από σελινόριζα.

• Το συκώτι με μήλο κι ας το παραψήνουν καμιά φορά (ξεχνάμε κι εμείς να τους πούμε).

• Το χοιρινό με κεδρόμηλα που είναι ένα από τα ελάχιστα πιάτα του αρχικού μενού που έχει παραμείνει.

• Οι φραγκοκεφτέδες για τους οποίους, πάντα, μου κάνουν πλάκα όταν τους φέρνουν ότι και καλά έχουν μάραθο. Βρε σε μένα?

• Οι πίτες τους. Μία αρωματικότατη λαχανόπιτα την τελευταία φορά για την οποία η Λαρισαία κολλητή (που ξέρει από πίτες) έδωσε την απόλυτη έγκρισή της.

• Τα φοβερά σουτζουκάκια από ρεβίθι που έφαγα στη νηστεία. Όχι μόνον εγώ αλλά και οι μη νηστεύοντες αντίχριστοι της παρέας. Να παραμείνουν παρακαλώ…

• Το λαγωτό τους. Κι ας μην είναι τόσο βαρύ όσο το κάνουν στην Αρκαδία. Αλλά αυτή είναι η φιλοσοφία τους.

• Το σπετζοφάι που είναι αρκούντως καφτερούτσικο κι απίστευτα ορεκτικό.

Θα μπορούσα να γράφω για ώρες για τα πιάτα τους αλλά δε θα είχε νόημα μιας και όπως είπα αλλάζουν. Αν κάτι σας κάνει κλικ … απλά παραγγείλτε το. Ρωτήστε επίσης για την προέλευση των κρασιών τους ή δοκιμάστε μία από τις, ιδιαίτερες, μπύρες τους. Λατρεύω την Κατσίκα από τη Φολέγανδρο. Όχι μόνον λόγω γεύσης αλλά και γιατί κατσίκα με λέει εδώ και, άπειρα, χρόνια ο τα πάντα όλα της ζωής μου, όταν τον θυμώνω.

Δε θα πω τίποτα για τα γλυκά τους, την εξυπηρέτηση, τις τιμές. Δε χρειάζεται. Βλέπετε … μπορεί η Βόλτα να ξεκίνησε ως “δικό μου” μαγαζί αλλά μια ματιά στις υπόλοιπες κριτικές των μελών του site θα σας αποδείξει ότι έχει ξεφύγει πλέον από αυτό το στενό όριο.

Υπάρχει και θα εξακολουθήσει να υπάρχει γιατί έχει εξαιρετικό φαγητό, άψογη εξυπηρέτηση και πάνω από όλα γιατί δεν επαναπαύεται στις δάφνες και τις διακρίσεις που έχει κερδίσει με το σπαθί της, αλλά ψάχνεται ακόμα ακούγοντας προσεκτικά ότι κι αν πείτε. Θα συζητήσουν μαζί σας χωρίς διάθεση καυγά ή γκρίνιας και για μένα αυτό κάνει την οποιαδήποτε σχέση να εξακολουθεί να υφίσταται όσο και να αντέχει στον χρόνο.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη tzia.

2019-05-03 19:18:42

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΖΙΑ. ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΕΝΤΟΣ ΟΛΙΓΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΕΙΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΜΕΝΟΥ. ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ ΘΑ ΤΑ ΔΕΙΣ ΣΤΟ FACEBOOK.


2019-05-03 20:36:35

Αγαπητέ Ξιφουνων... Θα περιμένω με μεγάλη χαρά να δω τις καινούργιες δημιουργίες!


2019-05-10 07:42:45
Η κριτική τροποποιήθηκε από τον/την tzia.

  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

03 Μαι 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Δε θα κρυφτώ πίσω από το δάχτυλό μου δηλώνοντας ευθύς εξαρχής ότι η Βόλτα είναι ένα από τα μαγαζιά που, εύστοχα, είχε χαρακτηρίσει ο Vagelis “δικά” μας.

Ε ναι λοιπόν. Ξέρω τον Ξενοφώντα και την Ελισάβετ. Δηλαδή όχι απλά τους ξέρω αλλά είναι φίλοι αγαπημένοι. Ξέρω τι έκαναν (με μεγάλη επιτυχία) πριν ασχοληθούν με την εστίαση. Ξέρω τι τους οδήγησε στη συγκεκριμένη επιλογή. Ξέρω τη φιλοσοφία τους πίσω από κάθε πιάτο. Την επιμονή τους. Την κούραση. Το ψάξιμο. Τον αέρα ανανέωσης που κάθε εποχή φέρνει στο menu τους. Το ότι δεν κάνουν εκπτώσεις.

Αυτό που πιθανόν δεν ξέρετε και ίσως διατηρείτε αμφιβολίες είναι το κατά πόσον η συγκεκριμένη κριτική είναι αμερόληπτη δεδομένων των ανωτέρω. Θα σας απαντήσω, ότι είναι. Εξακολουθείτε να είστε σκεπτικοί? Δε σας αδικώ. Κι εγώ στη θέση σας το ίδιο θα έκανα. Οπότε θα σας πω ότι, ως άτομο, είμαι total bitch (by character) κάτι το οποίο μπορούν να επιβεβαιώσουν, ενόρκως, όσοι από εδώ μέσα με ξέρουν, έχουσα, ταυτόχρονα, την αίσθηση του μέτρου, του δικαίου και της αποστασιοποίησης (by character and studies).

Την είχα πρωτοεπισκεφθεί, αν όχι την πρώτη, πάντως, μία εκ των πρώτων εβδομάδων λειτουργίας της. Είχα δηλώσει τότε ότι αν δε μου άρεσε δε θα έγραφα. Μου είχε αρέσει από την αρχή. Ίσως αυτό που με είχε ξενίσει ήταν ο χώρος. Τότε μου φαινόταν άδειος και, ελαφρά, ψυχρός. Τώρα?

Οι χώροι όπως και οι σχέσεις χρειάζεται να “ζεσταθούν”. Να περάσει χρόνος κι άνθρωποι από αυτούς. Να αφήσουν το αποτύπωμά τους. Τις αναμνήσεις τους. Ο χώρος, όπως και η γεύση έχει μνήμη. De facto. Όπως έχει εικόνες που προβάλλονται. Ήχους μουσικής επίσης.

Τώρα λοιπόν ο χώρος μου φαίνεται, καθησυχαστικά, οικείος μέσα στο λιτό, used, industrial περιβάλλον. Αγαπώ τους καρό μουσαμάδες που σκεπάζουν τα τραπέζια. Τα ανθοδοχεία με τα φρέσκα λουλούδια που υπάρχουν πάνω τους. Το παλιακό επιπλάκι που πάντα έχει, μικρά, κεράσματα για όλους. Την καθαριότητα, την αίσθηση τάξης. Τις αναμνήσεις που πλέον φέρει … Από γενέθλια, τραπέζια με φίλους, καλοκαιρινά απογεύματα μετά από μπάνιο, το ρωμαϊκό προφίλ της μαύρης οχιάς που άκουγε σμυρναίικα, τη μαμά μου να μου γνέφει, επιδοκιμαστικά, στο τελευταίο τραπέζι που παραβρέθηκε. Το φαγητό τους.

• Η ταραμοσαλάτα τους έχει ανακηρυχθεί ως η καλύτερη που παίζει όχι μόνον από μένα αλλά και από όσους φίλους τη δοκίμασαν.

• Λατρεύω την οξύτητα και το ξεχωριστό της πολίτικης από κουνουπίδι. Τόσο τραγανή κι ορεκτική.

• Ο καγιανάς αποτελεί ένα κεφάλαιο από μόνος του. Με απάκι ή χωρίς… your choice..

• Οι τραγανοί χρυσαφένιοι κύβοι πατάτας. Ελαφρά αρωματισμένοι με σκόρδο και φασκόμηλο που τους ξεχωρίζουν από τις απλές τηγανιτές πατάτες.

• Οι σούπες τους τον χειμώνα … Αυτή η μανιταρόσουπα έχει μείνει αξέχαστη χωρίς να υστερεί η τελευταία που δοκίμασα από σελινόριζα.

• Το συκώτι με μήλο κι ας το παραψήνουν καμιά φορά (ξεχνάμε κι εμείς να τους πούμε).

• Το χοιρινό με κεδρόμηλα που είναι ένα από τα ελάχιστα πιάτα του αρχικού μενού που έχει παραμείνει.

• Οι φραγκοκεφτέδες για τους οποίους, πάντα, μου κάνουν πλάκα όταν τους φέρνουν ότι και καλά έχουν μάραθο. Βρε σε μένα?

• Οι πίτες τους. Μία αρωματικότατη λαχανόπιτα την τελευταία φορά για την οποία η Λαρισαία κολλητή (που ξέρει από πίτες) έδωσε την απόλυτη έγκρισή της.

• Τα φοβερά σουτζουκάκια από ρεβίθι που έφαγα στη νηστεία. Όχι μόνον εγώ αλλά και οι μη νηστεύοντες αντίχριστοι της παρέας. Να παραμείνουν παρακαλώ…

• Το λαγωτό τους. Κι ας μην είναι τόσο βαρύ όσο το κάνουν στην Αρκαδία. Αλλά αυτή είναι η φιλοσοφία τους.

• Το σπετζοφάι που είναι αρκούντως καφτερούτσικο κι απίστευτα ορεκτικό.

Θα μπορούσα να γράφω για ώρες για τα πιάτα τους αλλά δε θα είχε νόημα μιας και όπως είπα αλλάζουν. Αν κάτι σας κάνει κλικ … απλά παραγγείλτε το. Ρωτήστε επίσης για την προέλευση των κρασιών τους ή δοκιμάστε μία από τις, ιδιαίτερες, μπύρες τους. Λατρεύω την Κατσίκα από τη Φολέγανδρο. Όχι μόνον λόγω γεύσης αλλά και γιατί κατσίκα με λέει εδώ και, άπειρα, χρόνια ο τα πάντα όλα της ζωής μου, όταν τον θυμώνω.

Δε θα πω τίποτα για τα γλυκά τους, την εξυπηρέτηση, τις τιμές. Δε χρειάζεται. Βλέπετε … μπορεί η Βόλτα να ξεκίνησε ως “δικό μου” μαγαζί αλλά μια ματιά στις υπόλοιπες κριτικές των μελών του site θα σας αποδείξει ότι έχει ξεφύγει πλέον από αυτό το στενό όριο.

Υπάρχει και θα εξακολουθήσει να υπάρχει γιατί έχει εξαιρετικό φαγητό, άψογη εξυπηρέτηση και πάνω από όλα γιατί δεν επαναπαύεται στις δάφνες και τις διακρίσεις που έχει κερδίσει με το σπαθί της, αλλά ψάχνεται ακόμα ακούγοντας προσεκτικά ότι κι αν πείτε. Θα συζητήσουν μαζί σας χωρίς διάθεση καυγά ή γκρίνιας και για μένα αυτό κάνει την οποιαδήποτε σχέση να εξακολουθεί να υφίσταται όσο και να αντέχει στον χρόνο.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη tzia.

2019-05-03 19:18:42

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΖΙΑ. ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΕΝΤΟΣ ΟΛΙΓΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΕΙΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΜΕΝΟΥ. ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ ΘΑ ΤΑ ΔΕΙΣ ΣΤΟ FACEBOOK.


2019-05-03 20:36:35

Αγαπητέ Ξιφουνων... Θα περιμένω με μεγάλη χαρά να δω τις καινούργιες δημιουργίες!


2019-05-10 07:42:45
Η κριτική τροποποιήθηκε από τον/την tzia.

  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

tzia

Πέμπτη 23 Μαΐου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

€ / Άτομο

17-25

Δε θα κρυφτώ πίσω από το δάχτυλό μου δηλώνοντας ευθύς εξαρχής ότι η Βόλτα είναι ένα από τα μαγαζιά που, εύστοχα, είχε χαρακτηρίσει ο Vagelis “δικά” μας.

Ε ναι λοιπόν. Ξέρω τον Ξενοφώντα και την Ελισάβετ. Δηλαδή όχι απλά τους ξέρω αλλά είναι φίλοι αγαπημένοι. Ξέρω τι έκαναν (με μεγάλη επιτυχία) πριν ασχοληθούν με την εστίαση. Ξέρω τι τους οδήγησε στη συγκεκριμένη επιλογή. Ξέρω τη φιλοσοφία τους πίσω από κάθε πιάτο. Την επιμονή τους. Την κούραση. Το ψάξιμο. Τον αέρα ανανέωσης που κάθε εποχή φέρνει στο menu τους. Το ότι δεν κάνουν εκπτώσεις.

Αυτό που πιθανόν δεν ξέρετε και ίσως διατηρείτε αμφιβολίες είναι το κατά πόσον η συγκεκριμένη κριτική είναι αμερόληπτη δεδομένων των ανωτέρω. Θα σας απαντήσω, ότι είναι. Εξακολουθείτε να είστε σκεπτικοί? Δε σας αδικώ. Κι εγώ στη θέση σας το ίδιο θα έκανα. Οπότε θα σας πω ότι, ως άτομο, είμαι total bitch (by character) κάτι το οποίο μπορούν να επιβεβαιώσουν, ενόρκως, όσοι από εδώ μέσα με ξέρουν, έχουσα, ταυτόχρονα, την αίσθηση του μέτρου, του δικαίου και της αποστασιοποίησης (by character and studies).

Την είχα πρωτοεπισκεφθεί, αν όχι την πρώτη, πάντως, μία εκ των πρώτων εβδομάδων λειτουργίας της. Είχα δηλώσει τότε ότι αν δε μου άρεσε δε θα έγραφα. Μου είχε αρέσει από την αρχή. Ίσως αυτό που με είχε ξενίσει ήταν ο χώρος. Τότε μου φαινόταν άδειος και, ελαφρά, ψυχρός. Τώρα?

Οι χώροι όπως και οι σχέσεις χρειάζεται να “ζεσταθούν”. Να περάσει χρόνος κι άνθρωποι από αυτούς. Να αφήσουν το αποτύπωμά τους. Τις αναμνήσεις τους. Ο χώρος, όπως και η γεύση έχει μνήμη. De facto. Όπως έχει εικόνες που προβάλλονται. Ήχους μουσικής επίσης.

Τώρα λοιπόν ο χώρος μου φαίνεται, καθησυχαστικά, οικείος μέσα στο λιτό, used, industrial περιβάλλον. Αγαπώ τους καρό μουσαμάδες που σκεπάζουν τα τραπέζια. Τα ανθοδοχεία με τα φρέσκα λουλούδια που υπάρχουν πάνω τους. Το παλιακό επιπλάκι που πάντα έχει, μικρά, κεράσματα για όλους. Την καθαριότητα, την αίσθηση τάξης. Τις αναμνήσεις που πλέον φέρει … Από γενέθλια, τραπέζια με φίλους, καλοκαιρινά απογεύματα μετά από μπάνιο, το ρωμαϊκό προφίλ της μαύρης οχιάς που άκουγε σμυρναίικα, τη μαμά μου να μου γνέφει, επιδοκιμαστικά, στο τελευταίο τραπέζι που παραβρέθηκε. Το φαγητό τους.

• Η ταραμοσαλάτα τους έχει ανακηρυχθεί ως η καλύτερη που παίζει όχι μόνον από μένα αλλά και από όσους φίλους τη δοκίμασαν.

• Λατρεύω την οξύτητα και το ξεχωριστό της πολίτικης από κουνουπίδι. Τόσο τραγανή κι ορεκτική.

• Ο καγιανάς αποτελεί ένα κεφάλαιο από μόνος του. Με απάκι ή χωρίς… your choice..

• Οι τραγανοί χρυσαφένιοι κύβοι πατάτας. Ελαφρά αρωματισμένοι με σκόρδο και φασκόμηλο που τους ξεχωρίζουν από τις απλές τηγανιτές πατάτες.

• Οι σούπες τους τον χειμώνα … Αυτή η μανιταρόσουπα έχει μείνει αξέχαστη χωρίς να υστερεί η τελευταία που δοκίμασα από σελινόριζα.

• Το συκώτι με μήλο κι ας το παραψήνουν καμιά φορά (ξεχνάμε κι εμείς να τους πούμε).

• Το χοιρινό με κεδρόμηλα που είναι ένα από τα ελάχιστα πιάτα του αρχικού μενού που έχει παραμείνει.

• Οι φραγκοκεφτέδες για τους οποίους, πάντα, μου κάνουν πλάκα όταν τους φέρνουν ότι και καλά έχουν μάραθο. Βρε σε μένα?

• Οι πίτες τους. Μία αρωματικότατη λαχανόπιτα την τελευταία φορά για την οποία η Λαρισαία κολλητή (που ξέρει από πίτες) έδωσε την απόλυτη έγκρισή της.

• Τα φοβερά σουτζουκάκια από ρεβίθι που έφαγα στη νηστεία. Όχι μόνον εγώ αλλά και οι μη νηστεύοντες αντίχριστοι της παρέας. Να παραμείνουν παρακαλώ…

• Το λαγωτό τους. Κι ας μην είναι τόσο βαρύ όσο το κάνουν στην Αρκαδία. Αλλά αυτή είναι η φιλοσοφία τους.

• Το σπετζοφάι που είναι αρκούντως καφτερούτσικο κι απίστευτα ορεκτικό.

Θα μπορούσα να γράφω για ώρες για τα πιάτα τους αλλά δε θα είχε νόημα μιας και όπως είπα αλλάζουν. Αν κάτι σας κάνει κλικ … απλά παραγγείλτε το. Ρωτήστε επίσης για την προέλευση των κρασιών τους ή δοκιμάστε μία από τις, ιδιαίτερες, μπύρες τους. Λατρεύω την Κατσίκα από τη Φολέγανδρο. Όχι μόνον λόγω γεύσης αλλά και γιατί κατσίκα με λέει εδώ και, άπειρα, χρόνια ο τα πάντα όλα της ζωής μου, όταν τον θυμώνω.

Δε θα πω τίποτα για τα γλυκά τους, την εξυπηρέτηση, τις τιμές. Δε χρειάζεται. Βλέπετε … μπορεί η Βόλτα να ξεκίνησε ως “δικό μου” μαγαζί αλλά μια ματιά στις υπόλοιπες κριτικές των μελών του site θα σας αποδείξει ότι έχει ξεφύγει πλέον από αυτό το στενό όριο.

Υπάρχει και θα εξακολουθήσει να υπάρχει γιατί έχει εξαιρετικό φαγητό, άψογη εξυπηρέτηση και πάνω από όλα γιατί δεν επαναπαύεται στις δάφνες και τις διακρίσεις που έχει κερδίσει με το σπαθί της, αλλά ψάχνεται ακόμα ακούγοντας προσεκτικά ότι κι αν πείτε. Θα συζητήσουν μαζί σας χωρίς διάθεση καυγά ή γκρίνιας και για μένα αυτό κάνει την οποιαδήποτε σχέση να εξακολουθεί να υφίσταται όσο και να αντέχει στον χρόνο.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη tzia.

2019-05-03 19:18:42

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΖΙΑ. ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΕΝΤΟΣ ΟΛΙΓΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΕΙΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΜΕΝΟΥ. ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ ΘΑ ΤΑ ΔΕΙΣ ΣΤΟ FACEBOOK.


2019-05-03 20:36:35

Αγαπητέ Ξιφουνων... Θα περιμένω με μεγάλη χαρά να δω τις καινούργιες δημιουργίες!


2019-05-10 07:42:45
Η κριτική τροποποιήθηκε από τον/την tzia.

  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.