Loader

01 Ιουν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Τελειώνοντας την χειμαρρώδη αγόρευση του με θέμα "προσέλκυση ποιοτικού τουρισμού" ήπιε την τελευταία γουλιά που είχε απομείνει στο διαφημιστικό ποτήρι από την Μαλαματίνα, έφαγε ένα κομμάτι από το φρεσκοκατεψυγμένο καλαμαράκι Παταγονίας έσπρωξε πίσω την βαρύτιμη πλαστική καρέκλα και μονολόγησε: τέτοιους τουρίστες πρέπει να φέρουμε. Την ανωτέρω αγόρευση προκάλεσε η φωτογραφία ενός Ρώσου πολυεκατομμυριούχου σε κάποιο κουτσομπολίστικο περιοδικό, όπου έγραφε ότι κατά την διάρκεια της παραμονής του σε κοσμικό νησί χάλασε κάποιες εκατοντάδες  χιλιάδες ευρώ. Ο δεινός ρήτορας ήταν κυρ Ανδρέας ο τοπικός ταβερνιάρης του νησιού, όπου εγώ παραθέριζα, και βλέποντας την φωτογραφία του Ρώσου να χαλάει τα μιλιούνια σαν  στραγάλια, αμέσως σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να τα χαλάσει στην δική του ταβέρνα. Βέβαια για κάποιον περίεργο λόγο,   ο υπερπλούσιος τελικά δεν προτίμησε να χαλάσει τα λεφτά του, για να φάει κατεψυγμένα καλαμαράκια και να πιει ρετσίνα. Αλλά έτσι είναι αυτοί οι πλούσιοι, δεν ξέρουν από καλοπέραση και νόστιμο φαΐ.
Ατυχώς οι περισσότεροι μαγαζάτορες σε τουριστικές περιοχές, αντιμετωπίζουν τους πελάτες τους όπως ο κατά τα άλλα συμπαθής ταβερνιάρης της ιστορίας μας: σαν θύματα που κάποιος έξυπνος θα τους τα πάρει.
Ευτυχώς αυτό δεν συμβαίνει στο Oroscopo. Βλέπετε βρίσκεται δίπλα στο Caravel, στα 200 μέτρα από το Hilton και ανάμεσα σε αναρίθμητα airbnb διαμερίσματα. Τουτέστιν σε περιοχή τέρμα τουριστική. Άλλωστε κατά την παραμονή μας εκεί η συντριπτική πλειοψηφία των πελατών ήταν τουρίστες. Που σημαίνει ότι το πιο εύκολο πράγμα θα ήταν να σερβίρει Greek salad, gyros και mousaka, όπως άλλωστε έκανε το παρακείμενο εστιατόριο, το οποίο μάλιστα είχε και κράχτη (ρε άνθρωπε βάζεις κράχτη τον 21ο αιώνα;;; Έλεος. Τουλάχιστον ας του 'βαζες καμιά φουστανέλα να πουλάει και couleur locale). Πλην όμως όχι. Προτίμησαν τον δύσκολο δρόμο. Το πιάνω από την αρχή:
Μετά την πρόσφατη ανακαίνιση οι ιδιοκτήτες είχαν την ιδέα να καλέσουν κάποιους χρήστες του ask4food (thanks Tzia) για να ακούσουν την κριτική τους για το μαγαζί και ένας από τους τυχερούς ήμουν και εγώ μετά της συμβίας μου, οπότε μιλάμε για ειδικό μενού που περιελάμβανε τα μισά πιάτα του μαγαζιού. Και επειδή το ανέφερα. Το μενού είναι σχετικά μικρό και περιεκτικό. Αν και το Oroscopo ξεκίνησε και λειτούργησε επί πολλά χρόνια σαν Ιταλικό (πίτσες, ζυμαρικά και τα ρέστα), πλέον μπορεί να χαρακτηριστεί σαν Ελληνοϊταλικό ή ακόμα καλύτερα σαν μεσογειακό. Έτσι θα βρείτε τα γνωστά και αγαπημένα πιάτα της Ιταλικής κουζίνας, αλλά θα βρείτε και Ελληνοπρεπέστατους κολοκυθοκεφτέδες, σαρδέλες και χταποδάκι. Δεν θα μακρηγορήσω. Άλλωστε τα έχουν πει αναλυτικά οι προλαλήσαντες: όλα τα φαγητά ήταν από πολύ καλά μέχρι άριστα. Το μπιφτέκι είναι πραγματικό μπιφτέκι, από καθαρό (πεντακάθαρο) κιμά χωρίς ψωμιά. Το χειροποίητο ραβιόλι άψογο. Τα αχλάδια τυριού είναι από μόνα τους λόγος επίσκεψης. Η μαγειρίτσα μανιταριών είναι το πιάτο που θα σε κάνεις να ξεχάσεις την κανονική. Αλλά ένα πράγμα μου σφηνώθηκε. Η σαλάτα ροδιού. Μα πως το σκεφτήκανε αυτό; Στις πρασινάδες ρόδι. Και ζελέ λεμόνι. Και αχλάδι. Και παστέλι (!!! ). Και από πάνω γκοργκοτζόλα. Απλά τέλειο.
Και μια μικρή εξομολόγηση. Αν και είχα ξαναπάει  δεν είχα γράψει για ένα απλό λόγο. Δεν μου άρεσε ο χώρος. Ήταν εντελώς eighties και όχι με την καλή έννοια. Πως να το πω κομψά; Δεν θα έβλεπες τους Depeche mode αλλά άνετα θα περίμενες να ξεφυτρώσει ο Στάθης Ψάλτης. Φαντάζομαι ότι ο αγαπητός Piperman θα έγραφε σεντόνι για να περιγράψει τον τωρινό χώρο αλλά θα είμαι πιο σύντομος: είναι άψογος. Μοντέρνος, αλλά όχι παρδαλομοντέρνος. Σκούρα χρώματα στους τοίχους που σου δημιουργούν χαλάρωση. Τρελά φωτιστικά στο ταβάνι. Αυτοσαρκαστικός πίνακας τύπου αναγέννησης με τους δύο ιδιοκτήτες και τον μάγειρα σε πρώτο πλάνο. Έχω μέγιστη επιθυμία να γνωρίσω τον διακοσμητή. Ή είναι εντελώς φευγάτος τύπος ή πίνει τα ουίσκια με το νεροπότηρο. Το μόνο σημείο που με χάλασε κατά την διάρκεια της παραμονής μας, ήταν ο σαματάς που κάνανε οι Κινέζοι που καθόντουσαν στα διπλανά τραπέζια (ευτυχώς φύγανε νωρίς). Οπότε έχω να προτείνω προς τους αγαπητούς υπευθύνους του μαγαζιού δύο λύσεις: ή πυροβολούν όποιον Κινέζο πλησιάζει σε απόσταση 30 μέτρων ή καλό θα ήταν να βάλουν καμιά μουσικούλα (easy listening εννοώ, όχι κλαρίνα) για να καταστείλουν τον θόρυβο. Αν και προσωπικά θα προτιμούσα την πρώτη λύση, είμαι σίγουρος ότι για κάποιον λόγο που μου διαφεύγει, μάλλον θα πρέπει να στραφούν προς την δεύτερη λύση. Επαναλαμβάνω λοιπόν προς εμπέδωση: μουσική.
Για να μην το τραβάω με την εξυπηρέτηση: άψογη = παράδειγμα προς μίμηση. Τα παλληκάρια που σερβίρουν είναι σβέλτα, ευγενικά (όχι ψευτοευγενικά, πραγματικά ευγενικά), χαμογελαστά (όχι χαζοχαρούμενα) και άριστα ενημερωμένα, που σημαίνει ότι αν τους ρωτήσετε τι είναι αυτό που τρώτε δεν θα σας πουν το συνηθισμένο εεεε να ρωτήσω την κουζίνα, αλλά θα σας εξηγήσουν με το νι και με το σίγμα τι είναι αυτό που τρώτε. Όπως άλλωστε και τα αφεντικά τους (τα οποία είναι από τους πλέον συμπαθητικούς και καλούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει). Απλά μπράβο.
Με τόσα υπέροχα δεν θα πληρώσετε λίγα. Θα πάει 50 minimum το ζευγάρι αν δεν έχετε πολύ όρεξη να φάτε και να πιείτε και χαλαρά κάνα 80-90 άμα είστε διψασμένοι και πεινασμένοι. Θα τα πληρώσετε με χαρά και δεν θα πείτε κουβέντα, ή μάλλον θα πείτε χαλάλι.
Και για να το μαζέψω: σίγουρα δεν είναι το μαγαζί για κάθε μέρα. Θα πάτε αν θέλετε να εντυπωσιάσετε τους φίλους από την Αμερική. Αντίθετα δεν θα πάτε τους συγγενείς από το χωριό (αυτούς θα τους πάτε στην ταβέρνα για κοψίδια). Θα πάτε αν θέλετε να εντυπωσιάσετε την κοπέλα που γνωρίσατε πρόσφατα. Αντίθετα δεν θα πάτε την πεθερά σας (αυτολογοκρίνομαι, δεν μπορώ να σας πω που θα την πάτε, αλλά φαντάζομαι αντιλαμβάνεστε). Η τέλος θα πάτε απλά αν θέλετε να περάσετε καλά.
ΥΓ: Την ημέρα που πήγαμε όλα τα έσοδα της βραδιάς θα πήγαιναν σε ένα νέο παιδί που αντιμετωπίζει μια εξαιρετικά σοβαρή ασθένεια. Τι άλλο να πω;  Άρχοντες.
 


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

01 Ιουν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Τελειώνοντας την χειμαρρώδη αγόρευση του με θέμα "προσέλκυση ποιοτικού τουρισμού" ήπιε την τελευταία γουλιά που είχε απομείνει στο διαφημιστικό ποτήρι από την Μαλαματίνα, έφαγε ένα κομμάτι από το φρεσκοκατεψυγμένο καλαμαράκι Παταγονίας έσπρωξε πίσω την βαρύτιμη πλαστική καρέκλα και μονολόγησε: τέτοιους τουρίστες πρέπει να φέρουμε. Την ανωτέρω αγόρευση προκάλεσε η φωτογραφία ενός Ρώσου πολυεκατομμυριούχου σε κάποιο κουτσομπολίστικο περιοδικό, όπου έγραφε ότι κατά την διάρκεια της παραμονής του σε κοσμικό νησί χάλασε κάποιες εκατοντάδες  χιλιάδες ευρώ. Ο δεινός ρήτορας ήταν κυρ Ανδρέας ο τοπικός ταβερνιάρης του νησιού, όπου εγώ παραθέριζα, και βλέποντας την φωτογραφία του Ρώσου να χαλάει τα μιλιούνια σαν  στραγάλια, αμέσως σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να τα χαλάσει στην δική του ταβέρνα. Βέβαια για κάποιον περίεργο λόγο,   ο υπερπλούσιος τελικά δεν προτίμησε να χαλάσει τα λεφτά του, για να φάει κατεψυγμένα καλαμαράκια και να πιει ρετσίνα. Αλλά έτσι είναι αυτοί οι πλούσιοι, δεν ξέρουν από καλοπέραση και νόστιμο φαΐ.
Ατυχώς οι περισσότεροι μαγαζάτορες σε τουριστικές περιοχές, αντιμετωπίζουν τους πελάτες τους όπως ο κατά τα άλλα συμπαθής ταβερνιάρης της ιστορίας μας: σαν θύματα που κάποιος έξυπνος θα τους τα πάρει.
Ευτυχώς αυτό δεν συμβαίνει στο Oroscopo. Βλέπετε βρίσκεται δίπλα στο Caravel, στα 200 μέτρα από το Hilton και ανάμεσα σε αναρίθμητα airbnb διαμερίσματα. Τουτέστιν σε περιοχή τέρμα τουριστική. Άλλωστε κατά την παραμονή μας εκεί η συντριπτική πλειοψηφία των πελατών ήταν τουρίστες. Που σημαίνει ότι το πιο εύκολο πράγμα θα ήταν να σερβίρει Greek salad, gyros και mousaka, όπως άλλωστε έκανε το παρακείμενο εστιατόριο, το οποίο μάλιστα είχε και κράχτη (ρε άνθρωπε βάζεις κράχτη τον 21ο αιώνα;;; Έλεος. Τουλάχιστον ας του 'βαζες καμιά φουστανέλα να πουλάει και couleur locale). Πλην όμως όχι. Προτίμησαν τον δύσκολο δρόμο. Το πιάνω από την αρχή:
Μετά την πρόσφατη ανακαίνιση οι ιδιοκτήτες είχαν την ιδέα να καλέσουν κάποιους χρήστες του ask4food (thanks Tzia) για να ακούσουν την κριτική τους για το μαγαζί και ένας από τους τυχερούς ήμουν και εγώ μετά της συμβίας μου, οπότε μιλάμε για ειδικό μενού που περιελάμβανε τα μισά πιάτα του μαγαζιού. Και επειδή το ανέφερα. Το μενού είναι σχετικά μικρό και περιεκτικό. Αν και το Oroscopo ξεκίνησε και λειτούργησε επί πολλά χρόνια σαν Ιταλικό (πίτσες, ζυμαρικά και τα ρέστα), πλέον μπορεί να χαρακτηριστεί σαν Ελληνοϊταλικό ή ακόμα καλύτερα σαν μεσογειακό. Έτσι θα βρείτε τα γνωστά και αγαπημένα πιάτα της Ιταλικής κουζίνας, αλλά θα βρείτε και Ελληνοπρεπέστατους κολοκυθοκεφτέδες, σαρδέλες και χταποδάκι. Δεν θα μακρηγορήσω. Άλλωστε τα έχουν πει αναλυτικά οι προλαλήσαντες: όλα τα φαγητά ήταν από πολύ καλά μέχρι άριστα. Το μπιφτέκι είναι πραγματικό μπιφτέκι, από καθαρό (πεντακάθαρο) κιμά χωρίς ψωμιά. Το χειροποίητο ραβιόλι άψογο. Τα αχλάδια τυριού είναι από μόνα τους λόγος επίσκεψης. Η μαγειρίτσα μανιταριών είναι το πιάτο που θα σε κάνεις να ξεχάσεις την κανονική. Αλλά ένα πράγμα μου σφηνώθηκε. Η σαλάτα ροδιού. Μα πως το σκεφτήκανε αυτό; Στις πρασινάδες ρόδι. Και ζελέ λεμόνι. Και αχλάδι. Και παστέλι (!!! ). Και από πάνω γκοργκοτζόλα. Απλά τέλειο.
Και μια μικρή εξομολόγηση. Αν και είχα ξαναπάει  δεν είχα γράψει για ένα απλό λόγο. Δεν μου άρεσε ο χώρος. Ήταν εντελώς eighties και όχι με την καλή έννοια. Πως να το πω κομψά; Δεν θα έβλεπες τους Depeche mode αλλά άνετα θα περίμενες να ξεφυτρώσει ο Στάθης Ψάλτης. Φαντάζομαι ότι ο αγαπητός Piperman θα έγραφε σεντόνι για να περιγράψει τον τωρινό χώρο αλλά θα είμαι πιο σύντομος: είναι άψογος. Μοντέρνος, αλλά όχι παρδαλομοντέρνος. Σκούρα χρώματα στους τοίχους που σου δημιουργούν χαλάρωση. Τρελά φωτιστικά στο ταβάνι. Αυτοσαρκαστικός πίνακας τύπου αναγέννησης με τους δύο ιδιοκτήτες και τον μάγειρα σε πρώτο πλάνο. Έχω μέγιστη επιθυμία να γνωρίσω τον διακοσμητή. Ή είναι εντελώς φευγάτος τύπος ή πίνει τα ουίσκια με το νεροπότηρο. Το μόνο σημείο που με χάλασε κατά την διάρκεια της παραμονής μας, ήταν ο σαματάς που κάνανε οι Κινέζοι που καθόντουσαν στα διπλανά τραπέζια (ευτυχώς φύγανε νωρίς). Οπότε έχω να προτείνω προς τους αγαπητούς υπευθύνους του μαγαζιού δύο λύσεις: ή πυροβολούν όποιον Κινέζο πλησιάζει σε απόσταση 30 μέτρων ή καλό θα ήταν να βάλουν καμιά μουσικούλα (easy listening εννοώ, όχι κλαρίνα) για να καταστείλουν τον θόρυβο. Αν και προσωπικά θα προτιμούσα την πρώτη λύση, είμαι σίγουρος ότι για κάποιον λόγο που μου διαφεύγει, μάλλον θα πρέπει να στραφούν προς την δεύτερη λύση. Επαναλαμβάνω λοιπόν προς εμπέδωση: μουσική.
Για να μην το τραβάω με την εξυπηρέτηση: άψογη = παράδειγμα προς μίμηση. Τα παλληκάρια που σερβίρουν είναι σβέλτα, ευγενικά (όχι ψευτοευγενικά, πραγματικά ευγενικά), χαμογελαστά (όχι χαζοχαρούμενα) και άριστα ενημερωμένα, που σημαίνει ότι αν τους ρωτήσετε τι είναι αυτό που τρώτε δεν θα σας πουν το συνηθισμένο εεεε να ρωτήσω την κουζίνα, αλλά θα σας εξηγήσουν με το νι και με το σίγμα τι είναι αυτό που τρώτε. Όπως άλλωστε και τα αφεντικά τους (τα οποία είναι από τους πλέον συμπαθητικούς και καλούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει). Απλά μπράβο.
Με τόσα υπέροχα δεν θα πληρώσετε λίγα. Θα πάει 50 minimum το ζευγάρι αν δεν έχετε πολύ όρεξη να φάτε και να πιείτε και χαλαρά κάνα 80-90 άμα είστε διψασμένοι και πεινασμένοι. Θα τα πληρώσετε με χαρά και δεν θα πείτε κουβέντα, ή μάλλον θα πείτε χαλάλι.
Και για να το μαζέψω: σίγουρα δεν είναι το μαγαζί για κάθε μέρα. Θα πάτε αν θέλετε να εντυπωσιάσετε τους φίλους από την Αμερική. Αντίθετα δεν θα πάτε τους συγγενείς από το χωριό (αυτούς θα τους πάτε στην ταβέρνα για κοψίδια). Θα πάτε αν θέλετε να εντυπωσιάσετε την κοπέλα που γνωρίσατε πρόσφατα. Αντίθετα δεν θα πάτε την πεθερά σας (αυτολογοκρίνομαι, δεν μπορώ να σας πω που θα την πάτε, αλλά φαντάζομαι αντιλαμβάνεστε). Η τέλος θα πάτε απλά αν θέλετε να περάσετε καλά.
ΥΓ: Την ημέρα που πήγαμε όλα τα έσοδα της βραδιάς θα πήγαιναν σε ένα νέο παιδί που αντιμετωπίζει μια εξαιρετικά σοβαρή ασθένεια. Τι άλλο να πω;  Άρχοντες.
 


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

pass1

Δευτέρα 17 Ιουνίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

€ / Άτομο

-

Τελειώνοντας την χειμαρρώδη αγόρευση του με θέμα "προσέλκυση ποιοτικού τουρισμού" ήπιε την τελευταία γουλιά που είχε απομείνει στο διαφημιστικό ποτήρι από την Μαλαματίνα, έφαγε ένα κομμάτι από το φρεσκοκατεψυγμένο καλαμαράκι Παταγονίας έσπρωξε πίσω την βαρύτιμη πλαστική καρέκλα και μονολόγησε: τέτοιους τουρίστες πρέπει να φέρουμε. Την ανωτέρω αγόρευση προκάλεσε η φωτογραφία ενός Ρώσου πολυεκατομμυριούχου σε κάποιο κουτσομπολίστικο περιοδικό, όπου έγραφε ότι κατά την διάρκεια της παραμονής του σε κοσμικό νησί χάλασε κάποιες εκατοντάδες  χιλιάδες ευρώ. Ο δεινός ρήτορας ήταν κυρ Ανδρέας ο τοπικός ταβερνιάρης του νησιού, όπου εγώ παραθέριζα, και βλέποντας την φωτογραφία του Ρώσου να χαλάει τα μιλιούνια σαν  στραγάλια, αμέσως σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να τα χαλάσει στην δική του ταβέρνα. Βέβαια για κάποιον περίεργο λόγο,   ο υπερπλούσιος τελικά δεν προτίμησε να χαλάσει τα λεφτά του, για να φάει κατεψυγμένα καλαμαράκια και να πιει ρετσίνα. Αλλά έτσι είναι αυτοί οι πλούσιοι, δεν ξέρουν από καλοπέραση και νόστιμο φαΐ.
Ατυχώς οι περισσότεροι μαγαζάτορες σε τουριστικές περιοχές, αντιμετωπίζουν τους πελάτες τους όπως ο κατά τα άλλα συμπαθής ταβερνιάρης της ιστορίας μας: σαν θύματα που κάποιος έξυπνος θα τους τα πάρει.
Ευτυχώς αυτό δεν συμβαίνει στο Oroscopo. Βλέπετε βρίσκεται δίπλα στο Caravel, στα 200 μέτρα από το Hilton και ανάμεσα σε αναρίθμητα airbnb διαμερίσματα. Τουτέστιν σε περιοχή τέρμα τουριστική. Άλλωστε κατά την παραμονή μας εκεί η συντριπτική πλειοψηφία των πελατών ήταν τουρίστες. Που σημαίνει ότι το πιο εύκολο πράγμα θα ήταν να σερβίρει Greek salad, gyros και mousaka, όπως άλλωστε έκανε το παρακείμενο εστιατόριο, το οποίο μάλιστα είχε και κράχτη (ρε άνθρωπε βάζεις κράχτη τον 21ο αιώνα;;; Έλεος. Τουλάχιστον ας του 'βαζες καμιά φουστανέλα να πουλάει και couleur locale). Πλην όμως όχι. Προτίμησαν τον δύσκολο δρόμο. Το πιάνω από την αρχή:
Μετά την πρόσφατη ανακαίνιση οι ιδιοκτήτες είχαν την ιδέα να καλέσουν κάποιους χρήστες του ask4food (thanks Tzia) για να ακούσουν την κριτική τους για το μαγαζί και ένας από τους τυχερούς ήμουν και εγώ μετά της συμβίας μου, οπότε μιλάμε για ειδικό μενού που περιελάμβανε τα μισά πιάτα του μαγαζιού. Και επειδή το ανέφερα. Το μενού είναι σχετικά μικρό και περιεκτικό. Αν και το Oroscopo ξεκίνησε και λειτούργησε επί πολλά χρόνια σαν Ιταλικό (πίτσες, ζυμαρικά και τα ρέστα), πλέον μπορεί να χαρακτηριστεί σαν Ελληνοϊταλικό ή ακόμα καλύτερα σαν μεσογειακό. Έτσι θα βρείτε τα γνωστά και αγαπημένα πιάτα της Ιταλικής κουζίνας, αλλά θα βρείτε και Ελληνοπρεπέστατους κολοκυθοκεφτέδες, σαρδέλες και χταποδάκι. Δεν θα μακρηγορήσω. Άλλωστε τα έχουν πει αναλυτικά οι προλαλήσαντες: όλα τα φαγητά ήταν από πολύ καλά μέχρι άριστα. Το μπιφτέκι είναι πραγματικό μπιφτέκι, από καθαρό (πεντακάθαρο) κιμά χωρίς ψωμιά. Το χειροποίητο ραβιόλι άψογο. Τα αχλάδια τυριού είναι από μόνα τους λόγος επίσκεψης. Η μαγειρίτσα μανιταριών είναι το πιάτο που θα σε κάνεις να ξεχάσεις την κανονική. Αλλά ένα πράγμα μου σφηνώθηκε. Η σαλάτα ροδιού. Μα πως το σκεφτήκανε αυτό; Στις πρασινάδες ρόδι. Και ζελέ λεμόνι. Και αχλάδι. Και παστέλι (!!! ). Και από πάνω γκοργκοτζόλα. Απλά τέλειο.
Και μια μικρή εξομολόγηση. Αν και είχα ξαναπάει  δεν είχα γράψει για ένα απλό λόγο. Δεν μου άρεσε ο χώρος. Ήταν εντελώς eighties και όχι με την καλή έννοια. Πως να το πω κομψά; Δεν θα έβλεπες τους Depeche mode αλλά άνετα θα περίμενες να ξεφυτρώσει ο Στάθης Ψάλτης. Φαντάζομαι ότι ο αγαπητός Piperman θα έγραφε σεντόνι για να περιγράψει τον τωρινό χώρο αλλά θα είμαι πιο σύντομος: είναι άψογος. Μοντέρνος, αλλά όχι παρδαλομοντέρνος. Σκούρα χρώματα στους τοίχους που σου δημιουργούν χαλάρωση. Τρελά φωτιστικά στο ταβάνι. Αυτοσαρκαστικός πίνακας τύπου αναγέννησης με τους δύο ιδιοκτήτες και τον μάγειρα σε πρώτο πλάνο. Έχω μέγιστη επιθυμία να γνωρίσω τον διακοσμητή. Ή είναι εντελώς φευγάτος τύπος ή πίνει τα ουίσκια με το νεροπότηρο. Το μόνο σημείο που με χάλασε κατά την διάρκεια της παραμονής μας, ήταν ο σαματάς που κάνανε οι Κινέζοι που καθόντουσαν στα διπλανά τραπέζια (ευτυχώς φύγανε νωρίς). Οπότε έχω να προτείνω προς τους αγαπητούς υπευθύνους του μαγαζιού δύο λύσεις: ή πυροβολούν όποιον Κινέζο πλησιάζει σε απόσταση 30 μέτρων ή καλό θα ήταν να βάλουν καμιά μουσικούλα (easy listening εννοώ, όχι κλαρίνα) για να καταστείλουν τον θόρυβο. Αν και προσωπικά θα προτιμούσα την πρώτη λύση, είμαι σίγουρος ότι για κάποιον λόγο που μου διαφεύγει, μάλλον θα πρέπει να στραφούν προς την δεύτερη λύση. Επαναλαμβάνω λοιπόν προς εμπέδωση: μουσική.
Για να μην το τραβάω με την εξυπηρέτηση: άψογη = παράδειγμα προς μίμηση. Τα παλληκάρια που σερβίρουν είναι σβέλτα, ευγενικά (όχι ψευτοευγενικά, πραγματικά ευγενικά), χαμογελαστά (όχι χαζοχαρούμενα) και άριστα ενημερωμένα, που σημαίνει ότι αν τους ρωτήσετε τι είναι αυτό που τρώτε δεν θα σας πουν το συνηθισμένο εεεε να ρωτήσω την κουζίνα, αλλά θα σας εξηγήσουν με το νι και με το σίγμα τι είναι αυτό που τρώτε. Όπως άλλωστε και τα αφεντικά τους (τα οποία είναι από τους πλέον συμπαθητικούς και καλούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει). Απλά μπράβο.
Με τόσα υπέροχα δεν θα πληρώσετε λίγα. Θα πάει 50 minimum το ζευγάρι αν δεν έχετε πολύ όρεξη να φάτε και να πιείτε και χαλαρά κάνα 80-90 άμα είστε διψασμένοι και πεινασμένοι. Θα τα πληρώσετε με χαρά και δεν θα πείτε κουβέντα, ή μάλλον θα πείτε χαλάλι.
Και για να το μαζέψω: σίγουρα δεν είναι το μαγαζί για κάθε μέρα. Θα πάτε αν θέλετε να εντυπωσιάσετε τους φίλους από την Αμερική. Αντίθετα δεν θα πάτε τους συγγενείς από το χωριό (αυτούς θα τους πάτε στην ταβέρνα για κοψίδια). Θα πάτε αν θέλετε να εντυπωσιάσετε την κοπέλα που γνωρίσατε πρόσφατα. Αντίθετα δεν θα πάτε την πεθερά σας (αυτολογοκρίνομαι, δεν μπορώ να σας πω που θα την πάτε, αλλά φαντάζομαι αντιλαμβάνεστε). Η τέλος θα πάτε απλά αν θέλετε να περάσετε καλά.
ΥΓ: Την ημέρα που πήγαμε όλα τα έσοδα της βραδιάς θα πήγαιναν σε ένα νέο παιδί που αντιμετωπίζει μια εξαιρετικά σοβαρή ασθένεια. Τι άλλο να πω;  Άρχοντες.
 


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.