Loader

14 Ιουν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Nuova scuola

Μια νέα, διαφορετική, ματιά σε ότι έχουμε μάθει να θεωρούμε ιταλικό.

Κατανοώ, πλήρως, ότι η ανωτέρω πρόταση επιδέχεται πολλαπλών ερμηνειών. Διότι αναλόγως ηλικίας, εμπειριών, αναμνήσεων (αποδεικνύεται ότι παίζουν ρόλο τελικά) ο καθένας μας έχει άλλη εικόνα και άποψη.

Καμία σχέση, λοιπόν, με τα παλιά κλασικά εστιατόρια ιταλικής κουζίνας. Αυτά τα θυμάμαι πιο στημένα. Εδώ, στον μικρό, χαριτωμένο, πεζόδρομο της Ευφορίωνος, το Cupola αποπνέει φρεσκάδα, λιτό casual chic και οικειότητα.

Αυστηρά άκαπνη η ψηλοτάβανη σάλα με κυρίαρχα χρώματα το μπεζ και το μαύρο, ξύλινο πάτωμα, designάτα φωτιστικά, άνετα τραπέζια και καρέκλες αγγλικού στυλ (κάπως λέγονται αυτές να δείτε, αλλά, δεν το έχω με την εσωτερική διακόσμηση. Ούτε και με την εξωτερική εδώ που τα λέμε) κι αυτά σε μαύρο/μπεζ, συντελούν σε ένα χαριτωμένο παιχνίδι διχρωμίας. Χάλκινα σκεύη στους τοίχους. Ένα μικρό μπαρ στο οποίο μπορείτε να τσιμπολογήσετε βλέποντας τον θολωτό φούρνο, που έδωσε το όνομά του στο μαγαζί και την μπριγάδα της κουζίνας εν δράσει. Υπάρχει πατάρι στο οποίο δεν έχω ανέβει. Τώρα το καλοκαίρι τραπέζια στον πεζόδρομο με το ίδιο στυλ αλλά, σαφώς, πιο ανέμελη αύρα.

Φίλος, ο οποίος διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με τη γείτονα χώρα (λείπει από το δικό μου παλμαρέ χωρών διαβίωσης), το χαρακτήρισε ως “trattoria aperitivo”. Αν θέλετε περισσότερες λεπτομέρειες επί του όρου να σας φέρω σε επαφή να τον ρωτήσετε. Η δική μου άποψη, πάντως, είναι να μην προσπεράσετε τη λίστα με τα cocktails την οποία έχει επιμεληθεί επώνυμος, έμπειρος mixologist. Πραγματικά πρωτότυπα και καλοφτιαγμένα. Η οινική λίστα, επίσης, αξιοσημείωτη με μερικά πολύ καλά prosecco εξαιρετικής τιμολόγησης. Το χθεσινοβραδινό “moscato rose Sperone” ήταν ό, τι, ακριβώς, έπρεπε για την υγρή, ζεστή βραδιά κι ό, τι, ακριβώς, θα άντεχα μετά από 18 ώρες στο γραφείο. 22e για να είμεθα ακριβείς όπως και αδιάβλητοι (η φρασεολογία είναι σύμφωνη με το προεκλογικό κλίμα το οποίο μου έχει κάνει, ακόμα, δυσκολότερη τη ζωή).

Θα αρχίσω λίγο ανορθόδοξα όχι με τα ορεκτικά, ως είθισται, αλλά με τις pizzas του. Με μία λέξη ε-ξαι-ρε-τι-κές! Αν συνυπολογίσετε σ’ αυτό την, πλειστάκις, διατυπωμένη προτίμησή μου περί πίτσας καταλαβαίνετε ότι εντυπωσιάστηκα. Νόστιμο ζυμάρι, φουσκωτό στις άκρες, λεπτό στο κέντρο. Σοφή ισορροπία υλικών πρώτης ποιότητας. Yummy αποτέλεσμα. Μαθαίνω ότι οι βέρες ναπολιτάνες είναι τραγανές. Αυτές δεν είναι. Αντίθετα, μοιάζουν να σε προκαλούν να διπλώσεις το κάθε κομμάτι τους απολαμβάνοντάς τες σε όλο τους το μεγαλείο. Δε μπορώ να αποφασίσω ποια προτίμησα περισσότερο

- Την piccante, με ωραίο πικάντικο σαλάμι, μοτσαρέλα, ντομάτες San Marzano και πεκορίνο (13e) ή,
- την parma με σάλτσα ντομάτας, μοτσαρέλα, παρμεζάνα, ρόκα και προσούτο Πάρμας. Να σημειωθεί ότι το προσιούτο έρχεται χωριστά κι έτσι δεν ψήνεται ή έστω ζεσταίνεται χάνοντας σε φρεσκάδα. (14e).

Μην πείτε όχι στα ψωμάκια της αρχής έστω κι αν κοστίζουν 1,5e το άτομο. Όχι μόνον για τις γευστικές φέτες focaccia αλλά για το φοβερά αρωματικό κι έντονης, μαυροτρουφάτης, γεύσης, dip που τις συνοδεύει.

Αγαπημένα ορεκτικά:
- Tuna tartar. Ελληνικός, κιτρινόπτερος (βγαίνει κα σε άλλα χρώματα?), όπως, ρητά, αναφέρεται. Με avocado, lime και chili mayo. Το σύνολο έρχεται φορμαρισμένο, στεφανωμένο με σπιράλ λευκού, ήπιου κρεμμυδιού και χρήζει τόσο φωτογράφισης όσο και αναπόλησης γεύσης. Η αλήθεια είναι ότι χθες, για πρώτη φορά, δύο μπουκιές μου έβγαλαν έντονη γεύση ψαριού οπότε λίγη προσοχή παραπάνω χρειάζεται (15e).
- Carpaccio μοσχαριού. Αυτές οι αραχνούφαντες ροζ, τρυφερές, λεμονάτες φέτες…. Αχρείαστη, για μένα, η ρόκα όπως και το pecorino που το συνοδεύουν (13e).
- Fruti di mare ή, ούτως άλλως ειπείν, αχνιστά φρέσκα μύδια και κυδώνια με διακριτικό άρωμα σκόρδου, τοματίνια, κάπαρη, ελιές, σβησμένα με κρασί (12e).

Όσες σαλάτες έχω δοκιμάσει είναι φρέσκες, τραγανές αλλά αναμενόμενες. Η μόνη που ξεχωρίζω είναι η
- Burrata. Δύο bocconcini μεγέθους παιδικής γροθιάς το καθένα. Απόλυτα δροσερά και μ’ αυτήν την, τόσο επιθυμητή, γεύση φρέσκου γάλακτος. Νομίζω ότι αυτό είναι το κύριο συστατικό. Τα καραμελωμένα τοματίνια, η τραγανή pancetta, όπως, κι οι πρασινάδες αποτελούν, απλά, ένα πλαίσιο. Όμως η μαρμελάδα peperoncino που έρχεται μαζί τους κάνει τη διαφορά, μιας και το καυτερό/γλυκό τους δίνει μια άλλη διάσταση.

Από τις pasta fresca μου αρέσει πολύ η
- Chitarra allo scoglio με μύδια, κυδώνια, τοματίνια και μυρωδικά. Ιδιαίτερη η τηγανισμένη, τραγανή τούφα μαϊντανού στο κέντρο(17e) αλλά και οι χθεσινοβραδινές
- παπαρδέλες με porcini και speck δεν υστερούσαν αν κι αντιμετώπιζαν το πρόβλημα των φρέσκων ζυμαρικών που μεταφράζεται, ενίοτε, σε τραχιά υφή στο στόμα. Να σημειώσω την εξαιρετική, πραγματικά, παρμεζάνα που έρχεται ως συνοδεία αυτών.

Απωθημένο η δοκιμή της κλασσικής carbonara για να δω πως τα καταφέρνουν και τα, ενδιαφέρουσας σύλληψης, tagliolini με αυγοτάραχο, φρέσκο αχινό, σάλτσα prosecco και λεμόνι. Βέβαια η τιμή των τελευταίων στα 23e θέλει λίγη σκέψη.

Ας πάμε στα κύρια τώρα
- Το κοτόπουλο σχάρας το οποίο παρήγγειλε η συνονόματη, η οποία τελεί σε δίαιτα, υπήρξε αποκάλυψη. Νόστιμο, καλοψημένο, με όλους, όμως, τους χυμούς του. Δε θα το φανταζόμουν ποτέ. Συνοδεύεται από πουρέ πατάτας, σαφρανάτο, γλυκίζοντα κι αρωματικό.
- Δυστυχώς το black angus skirt (27e), από το οποίο είχα απαιτήσεις, ήρθε τραγικά παραψημένο. Πιάτο ημέρας. Παραγγέλθηκε medium. Ήρθε όχι, απλά, well done αλλά very, very well burned! Να σημειώσω το εξαίρετο risotto porcini που το συνόδευε. Όχι μόνον δεν το έσωσε αλλά υπογράμμισε την τεράστια διαφορά. Τόσο κρίμα. Έχω την αίσθηση ότι η συγκεκριμένη αγελάδα died for nothing.

Κράτησα ένα κομμάτι του μοσχαριού για να κάνω τα παράπονά μου στο service. Ο γλυκύτατος σερβιτόρος μας το παραδέχθηκε αυθωρεί και παραχρήμα. Προθυμοποιήθηκε να μας το αντικαταστήσει. Μας υπέδειξε ότι θα έπρεπε να το έχουμε αναφέρει. Συμφωνώ και θα το έκανα αν τον είχα, πιο, πρόχειρο. Διότι λάθη στην εξυπηρέτηση σημειώθηκαν. Όχι λόγω αδιαφορίας αλλά μάλλον λόγω ελλιπούς αριθμού ατόμων. Ακόμα και Τρίτη βράδυ το μαγαζί ήταν γεμάτο άρα όσο καλή διάθεση κι αν υπήρξε δεν κατόρθωσαν να ανταποκριθούν στο max των δυνατοτήτων τους. Δε θα τους το χρεώσω όμως.

Από τα 7 γλυκά της κάρτας έχω δοκιμάσει τρία.
- Η panna cotta τους εξαίσια για τα δικά μου γούστα. Ελαφριά, δεμένη, αρωματική, με πυκνή salted caramel on top αλλά και καραμελωμένα φουντούκια. Εξαίρετο contrast φρεσκάδας, γλυκού, αλμυρού, τραγανού με μία bitter sweet επίγευση (6e).
- Sorbet μανταρινιού δροσερότατο.
- Tiramisu, σε τεράστια μερίδα, το οποίο περιχύνεται με σφηνάκι espresso. Αυθεντικό όσο κι ικανό να σας κρατήσει ξύπνιους αν υπάρξει χρεία (8e).

Το καλοκαίρι άργησε αλλά ήρθε σαρωτικό. Το δικό μου, φέτος, θα το χαρακτηρίσω, επιεικώς, διαφορετικό. Όχι ότι τα καλοκαίρια μου ήταν ίδια αλλά υπήρχαν οι δικλείδες ασφαλείας. Φέτος χωρίς αυτές. Μια νέα, προκλητική, διαφορετικότητα. Με αυξημένα επίπεδα άγχους. Πρέπει να ξεχάσω αυτά που ήξερα και να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα. Βοηθούν οι αγαπημένοι άνθρωποι της ζωής μου οι οποίοι καταλαβαίνουν χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσεις. Για τους υπόλοιπους δεν υπάρχει, προσωρινά, θέση.

Ο, short term, yet, long shot στόχος λέει ότι τις επόμενες μέρες θα τις περάσω μ αυτούς. Η πρώτη βουτιά στη θάλασσα. Δροσιά. Φυσαλίδες. Ανοιχτά μάτια που βλέπουν μόνο ένα γαλάζιο. Αλμυρό νερό που μπαίνει στη μύτη. Το βουητό της θάλασσας στ αυτιά. Η ανάδυση! Αφήνοντας πίσω τελειωτικά καταστάσεις, αναμνήσεις κι ανθρώπους.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

14 Ιουν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Nuova scuola

Μια νέα, διαφορετική, ματιά σε ότι έχουμε μάθει να θεωρούμε ιταλικό.

Κατανοώ, πλήρως, ότι η ανωτέρω πρόταση επιδέχεται πολλαπλών ερμηνειών. Διότι αναλόγως ηλικίας, εμπειριών, αναμνήσεων (αποδεικνύεται ότι παίζουν ρόλο τελικά) ο καθένας μας έχει άλλη εικόνα και άποψη.

Καμία σχέση, λοιπόν, με τα παλιά κλασικά εστιατόρια ιταλικής κουζίνας. Αυτά τα θυμάμαι πιο στημένα. Εδώ, στον μικρό, χαριτωμένο, πεζόδρομο της Ευφορίωνος, το Cupola αποπνέει φρεσκάδα, λιτό casual chic και οικειότητα.

Αυστηρά άκαπνη η ψηλοτάβανη σάλα με κυρίαρχα χρώματα το μπεζ και το μαύρο, ξύλινο πάτωμα, designάτα φωτιστικά, άνετα τραπέζια και καρέκλες αγγλικού στυλ (κάπως λέγονται αυτές να δείτε, αλλά, δεν το έχω με την εσωτερική διακόσμηση. Ούτε και με την εξωτερική εδώ που τα λέμε) κι αυτά σε μαύρο/μπεζ, συντελούν σε ένα χαριτωμένο παιχνίδι διχρωμίας. Χάλκινα σκεύη στους τοίχους. Ένα μικρό μπαρ στο οποίο μπορείτε να τσιμπολογήσετε βλέποντας τον θολωτό φούρνο, που έδωσε το όνομά του στο μαγαζί και την μπριγάδα της κουζίνας εν δράσει. Υπάρχει πατάρι στο οποίο δεν έχω ανέβει. Τώρα το καλοκαίρι τραπέζια στον πεζόδρομο με το ίδιο στυλ αλλά, σαφώς, πιο ανέμελη αύρα.

Φίλος, ο οποίος διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με τη γείτονα χώρα (λείπει από το δικό μου παλμαρέ χωρών διαβίωσης), το χαρακτήρισε ως “trattoria aperitivo”. Αν θέλετε περισσότερες λεπτομέρειες επί του όρου να σας φέρω σε επαφή να τον ρωτήσετε. Η δική μου άποψη, πάντως, είναι να μην προσπεράσετε τη λίστα με τα cocktails την οποία έχει επιμεληθεί επώνυμος, έμπειρος mixologist. Πραγματικά πρωτότυπα και καλοφτιαγμένα. Η οινική λίστα, επίσης, αξιοσημείωτη με μερικά πολύ καλά prosecco εξαιρετικής τιμολόγησης. Το χθεσινοβραδινό “moscato rose Sperone” ήταν ό, τι, ακριβώς, έπρεπε για την υγρή, ζεστή βραδιά κι ό, τι, ακριβώς, θα άντεχα μετά από 18 ώρες στο γραφείο. 22e για να είμεθα ακριβείς όπως και αδιάβλητοι (η φρασεολογία είναι σύμφωνη με το προεκλογικό κλίμα το οποίο μου έχει κάνει, ακόμα, δυσκολότερη τη ζωή).

Θα αρχίσω λίγο ανορθόδοξα όχι με τα ορεκτικά, ως είθισται, αλλά με τις pizzas του. Με μία λέξη ε-ξαι-ρε-τι-κές! Αν συνυπολογίσετε σ’ αυτό την, πλειστάκις, διατυπωμένη προτίμησή μου περί πίτσας καταλαβαίνετε ότι εντυπωσιάστηκα. Νόστιμο ζυμάρι, φουσκωτό στις άκρες, λεπτό στο κέντρο. Σοφή ισορροπία υλικών πρώτης ποιότητας. Yummy αποτέλεσμα. Μαθαίνω ότι οι βέρες ναπολιτάνες είναι τραγανές. Αυτές δεν είναι. Αντίθετα, μοιάζουν να σε προκαλούν να διπλώσεις το κάθε κομμάτι τους απολαμβάνοντάς τες σε όλο τους το μεγαλείο. Δε μπορώ να αποφασίσω ποια προτίμησα περισσότερο

- Την piccante, με ωραίο πικάντικο σαλάμι, μοτσαρέλα, ντομάτες San Marzano και πεκορίνο (13e) ή,
- την parma με σάλτσα ντομάτας, μοτσαρέλα, παρμεζάνα, ρόκα και προσούτο Πάρμας. Να σημειωθεί ότι το προσιούτο έρχεται χωριστά κι έτσι δεν ψήνεται ή έστω ζεσταίνεται χάνοντας σε φρεσκάδα. (14e).

Μην πείτε όχι στα ψωμάκια της αρχής έστω κι αν κοστίζουν 1,5e το άτομο. Όχι μόνον για τις γευστικές φέτες focaccia αλλά για το φοβερά αρωματικό κι έντονης, μαυροτρουφάτης, γεύσης, dip που τις συνοδεύει.

Αγαπημένα ορεκτικά:
- Tuna tartar. Ελληνικός, κιτρινόπτερος (βγαίνει κα σε άλλα χρώματα?), όπως, ρητά, αναφέρεται. Με avocado, lime και chili mayo. Το σύνολο έρχεται φορμαρισμένο, στεφανωμένο με σπιράλ λευκού, ήπιου κρεμμυδιού και χρήζει τόσο φωτογράφισης όσο και αναπόλησης γεύσης. Η αλήθεια είναι ότι χθες, για πρώτη φορά, δύο μπουκιές μου έβγαλαν έντονη γεύση ψαριού οπότε λίγη προσοχή παραπάνω χρειάζεται (15e).
- Carpaccio μοσχαριού. Αυτές οι αραχνούφαντες ροζ, τρυφερές, λεμονάτες φέτες…. Αχρείαστη, για μένα, η ρόκα όπως και το pecorino που το συνοδεύουν (13e).
- Fruti di mare ή, ούτως άλλως ειπείν, αχνιστά φρέσκα μύδια και κυδώνια με διακριτικό άρωμα σκόρδου, τοματίνια, κάπαρη, ελιές, σβησμένα με κρασί (12e).

Όσες σαλάτες έχω δοκιμάσει είναι φρέσκες, τραγανές αλλά αναμενόμενες. Η μόνη που ξεχωρίζω είναι η
- Burrata. Δύο bocconcini μεγέθους παιδικής γροθιάς το καθένα. Απόλυτα δροσερά και μ’ αυτήν την, τόσο επιθυμητή, γεύση φρέσκου γάλακτος. Νομίζω ότι αυτό είναι το κύριο συστατικό. Τα καραμελωμένα τοματίνια, η τραγανή pancetta, όπως, κι οι πρασινάδες αποτελούν, απλά, ένα πλαίσιο. Όμως η μαρμελάδα peperoncino που έρχεται μαζί τους κάνει τη διαφορά, μιας και το καυτερό/γλυκό τους δίνει μια άλλη διάσταση.

Από τις pasta fresca μου αρέσει πολύ η
- Chitarra allo scoglio με μύδια, κυδώνια, τοματίνια και μυρωδικά. Ιδιαίτερη η τηγανισμένη, τραγανή τούφα μαϊντανού στο κέντρο(17e) αλλά και οι χθεσινοβραδινές
- παπαρδέλες με porcini και speck δεν υστερούσαν αν κι αντιμετώπιζαν το πρόβλημα των φρέσκων ζυμαρικών που μεταφράζεται, ενίοτε, σε τραχιά υφή στο στόμα. Να σημειώσω την εξαιρετική, πραγματικά, παρμεζάνα που έρχεται ως συνοδεία αυτών.

Απωθημένο η δοκιμή της κλασσικής carbonara για να δω πως τα καταφέρνουν και τα, ενδιαφέρουσας σύλληψης, tagliolini με αυγοτάραχο, φρέσκο αχινό, σάλτσα prosecco και λεμόνι. Βέβαια η τιμή των τελευταίων στα 23e θέλει λίγη σκέψη.

Ας πάμε στα κύρια τώρα
- Το κοτόπουλο σχάρας το οποίο παρήγγειλε η συνονόματη, η οποία τελεί σε δίαιτα, υπήρξε αποκάλυψη. Νόστιμο, καλοψημένο, με όλους, όμως, τους χυμούς του. Δε θα το φανταζόμουν ποτέ. Συνοδεύεται από πουρέ πατάτας, σαφρανάτο, γλυκίζοντα κι αρωματικό.
- Δυστυχώς το black angus skirt (27e), από το οποίο είχα απαιτήσεις, ήρθε τραγικά παραψημένο. Πιάτο ημέρας. Παραγγέλθηκε medium. Ήρθε όχι, απλά, well done αλλά very, very well burned! Να σημειώσω το εξαίρετο risotto porcini που το συνόδευε. Όχι μόνον δεν το έσωσε αλλά υπογράμμισε την τεράστια διαφορά. Τόσο κρίμα. Έχω την αίσθηση ότι η συγκεκριμένη αγελάδα died for nothing.

Κράτησα ένα κομμάτι του μοσχαριού για να κάνω τα παράπονά μου στο service. Ο γλυκύτατος σερβιτόρος μας το παραδέχθηκε αυθωρεί και παραχρήμα. Προθυμοποιήθηκε να μας το αντικαταστήσει. Μας υπέδειξε ότι θα έπρεπε να το έχουμε αναφέρει. Συμφωνώ και θα το έκανα αν τον είχα, πιο, πρόχειρο. Διότι λάθη στην εξυπηρέτηση σημειώθηκαν. Όχι λόγω αδιαφορίας αλλά μάλλον λόγω ελλιπούς αριθμού ατόμων. Ακόμα και Τρίτη βράδυ το μαγαζί ήταν γεμάτο άρα όσο καλή διάθεση κι αν υπήρξε δεν κατόρθωσαν να ανταποκριθούν στο max των δυνατοτήτων τους. Δε θα τους το χρεώσω όμως.

Από τα 7 γλυκά της κάρτας έχω δοκιμάσει τρία.
- Η panna cotta τους εξαίσια για τα δικά μου γούστα. Ελαφριά, δεμένη, αρωματική, με πυκνή salted caramel on top αλλά και καραμελωμένα φουντούκια. Εξαίρετο contrast φρεσκάδας, γλυκού, αλμυρού, τραγανού με μία bitter sweet επίγευση (6e).
- Sorbet μανταρινιού δροσερότατο.
- Tiramisu, σε τεράστια μερίδα, το οποίο περιχύνεται με σφηνάκι espresso. Αυθεντικό όσο κι ικανό να σας κρατήσει ξύπνιους αν υπάρξει χρεία (8e).

Το καλοκαίρι άργησε αλλά ήρθε σαρωτικό. Το δικό μου, φέτος, θα το χαρακτηρίσω, επιεικώς, διαφορετικό. Όχι ότι τα καλοκαίρια μου ήταν ίδια αλλά υπήρχαν οι δικλείδες ασφαλείας. Φέτος χωρίς αυτές. Μια νέα, προκλητική, διαφορετικότητα. Με αυξημένα επίπεδα άγχους. Πρέπει να ξεχάσω αυτά που ήξερα και να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα. Βοηθούν οι αγαπημένοι άνθρωποι της ζωής μου οι οποίοι καταλαβαίνουν χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσεις. Για τους υπόλοιπους δεν υπάρχει, προσωρινά, θέση.

Ο, short term, yet, long shot στόχος λέει ότι τις επόμενες μέρες θα τις περάσω μ αυτούς. Η πρώτη βουτιά στη θάλασσα. Δροσιά. Φυσαλίδες. Ανοιχτά μάτια που βλέπουν μόνο ένα γαλάζιο. Αλμυρό νερό που μπαίνει στη μύτη. Το βουητό της θάλασσας στ αυτιά. Η ανάδυση! Αφήνοντας πίσω τελειωτικά καταστάσεις, αναμνήσεις κι ανθρώπους.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

tzia

Τρίτη 23 Ιουλίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

26-36

Nuova scuola

Μια νέα, διαφορετική, ματιά σε ότι έχουμε μάθει να θεωρούμε ιταλικό.

Κατανοώ, πλήρως, ότι η ανωτέρω πρόταση επιδέχεται πολλαπλών ερμηνειών. Διότι αναλόγως ηλικίας, εμπειριών, αναμνήσεων (αποδεικνύεται ότι παίζουν ρόλο τελικά) ο καθένας μας έχει άλλη εικόνα και άποψη.

Καμία σχέση, λοιπόν, με τα παλιά κλασικά εστιατόρια ιταλικής κουζίνας. Αυτά τα θυμάμαι πιο στημένα. Εδώ, στον μικρό, χαριτωμένο, πεζόδρομο της Ευφορίωνος, το Cupola αποπνέει φρεσκάδα, λιτό casual chic και οικειότητα.

Αυστηρά άκαπνη η ψηλοτάβανη σάλα με κυρίαρχα χρώματα το μπεζ και το μαύρο, ξύλινο πάτωμα, designάτα φωτιστικά, άνετα τραπέζια και καρέκλες αγγλικού στυλ (κάπως λέγονται αυτές να δείτε, αλλά, δεν το έχω με την εσωτερική διακόσμηση. Ούτε και με την εξωτερική εδώ που τα λέμε) κι αυτά σε μαύρο/μπεζ, συντελούν σε ένα χαριτωμένο παιχνίδι διχρωμίας. Χάλκινα σκεύη στους τοίχους. Ένα μικρό μπαρ στο οποίο μπορείτε να τσιμπολογήσετε βλέποντας τον θολωτό φούρνο, που έδωσε το όνομά του στο μαγαζί και την μπριγάδα της κουζίνας εν δράσει. Υπάρχει πατάρι στο οποίο δεν έχω ανέβει. Τώρα το καλοκαίρι τραπέζια στον πεζόδρομο με το ίδιο στυλ αλλά, σαφώς, πιο ανέμελη αύρα.

Φίλος, ο οποίος διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με τη γείτονα χώρα (λείπει από το δικό μου παλμαρέ χωρών διαβίωσης), το χαρακτήρισε ως “trattoria aperitivo”. Αν θέλετε περισσότερες λεπτομέρειες επί του όρου να σας φέρω σε επαφή να τον ρωτήσετε. Η δική μου άποψη, πάντως, είναι να μην προσπεράσετε τη λίστα με τα cocktails την οποία έχει επιμεληθεί επώνυμος, έμπειρος mixologist. Πραγματικά πρωτότυπα και καλοφτιαγμένα. Η οινική λίστα, επίσης, αξιοσημείωτη με μερικά πολύ καλά prosecco εξαιρετικής τιμολόγησης. Το χθεσινοβραδινό “moscato rose Sperone” ήταν ό, τι, ακριβώς, έπρεπε για την υγρή, ζεστή βραδιά κι ό, τι, ακριβώς, θα άντεχα μετά από 18 ώρες στο γραφείο. 22e για να είμεθα ακριβείς όπως και αδιάβλητοι (η φρασεολογία είναι σύμφωνη με το προεκλογικό κλίμα το οποίο μου έχει κάνει, ακόμα, δυσκολότερη τη ζωή).

Θα αρχίσω λίγο ανορθόδοξα όχι με τα ορεκτικά, ως είθισται, αλλά με τις pizzas του. Με μία λέξη ε-ξαι-ρε-τι-κές! Αν συνυπολογίσετε σ’ αυτό την, πλειστάκις, διατυπωμένη προτίμησή μου περί πίτσας καταλαβαίνετε ότι εντυπωσιάστηκα. Νόστιμο ζυμάρι, φουσκωτό στις άκρες, λεπτό στο κέντρο. Σοφή ισορροπία υλικών πρώτης ποιότητας. Yummy αποτέλεσμα. Μαθαίνω ότι οι βέρες ναπολιτάνες είναι τραγανές. Αυτές δεν είναι. Αντίθετα, μοιάζουν να σε προκαλούν να διπλώσεις το κάθε κομμάτι τους απολαμβάνοντάς τες σε όλο τους το μεγαλείο. Δε μπορώ να αποφασίσω ποια προτίμησα περισσότερο

- Την piccante, με ωραίο πικάντικο σαλάμι, μοτσαρέλα, ντομάτες San Marzano και πεκορίνο (13e) ή,
- την parma με σάλτσα ντομάτας, μοτσαρέλα, παρμεζάνα, ρόκα και προσούτο Πάρμας. Να σημειωθεί ότι το προσιούτο έρχεται χωριστά κι έτσι δεν ψήνεται ή έστω ζεσταίνεται χάνοντας σε φρεσκάδα. (14e).

Μην πείτε όχι στα ψωμάκια της αρχής έστω κι αν κοστίζουν 1,5e το άτομο. Όχι μόνον για τις γευστικές φέτες focaccia αλλά για το φοβερά αρωματικό κι έντονης, μαυροτρουφάτης, γεύσης, dip που τις συνοδεύει.

Αγαπημένα ορεκτικά:
- Tuna tartar. Ελληνικός, κιτρινόπτερος (βγαίνει κα σε άλλα χρώματα?), όπως, ρητά, αναφέρεται. Με avocado, lime και chili mayo. Το σύνολο έρχεται φορμαρισμένο, στεφανωμένο με σπιράλ λευκού, ήπιου κρεμμυδιού και χρήζει τόσο φωτογράφισης όσο και αναπόλησης γεύσης. Η αλήθεια είναι ότι χθες, για πρώτη φορά, δύο μπουκιές μου έβγαλαν έντονη γεύση ψαριού οπότε λίγη προσοχή παραπάνω χρειάζεται (15e).
- Carpaccio μοσχαριού. Αυτές οι αραχνούφαντες ροζ, τρυφερές, λεμονάτες φέτες…. Αχρείαστη, για μένα, η ρόκα όπως και το pecorino που το συνοδεύουν (13e).
- Fruti di mare ή, ούτως άλλως ειπείν, αχνιστά φρέσκα μύδια και κυδώνια με διακριτικό άρωμα σκόρδου, τοματίνια, κάπαρη, ελιές, σβησμένα με κρασί (12e).

Όσες σαλάτες έχω δοκιμάσει είναι φρέσκες, τραγανές αλλά αναμενόμενες. Η μόνη που ξεχωρίζω είναι η
- Burrata. Δύο bocconcini μεγέθους παιδικής γροθιάς το καθένα. Απόλυτα δροσερά και μ’ αυτήν την, τόσο επιθυμητή, γεύση φρέσκου γάλακτος. Νομίζω ότι αυτό είναι το κύριο συστατικό. Τα καραμελωμένα τοματίνια, η τραγανή pancetta, όπως, κι οι πρασινάδες αποτελούν, απλά, ένα πλαίσιο. Όμως η μαρμελάδα peperoncino που έρχεται μαζί τους κάνει τη διαφορά, μιας και το καυτερό/γλυκό τους δίνει μια άλλη διάσταση.

Από τις pasta fresca μου αρέσει πολύ η
- Chitarra allo scoglio με μύδια, κυδώνια, τοματίνια και μυρωδικά. Ιδιαίτερη η τηγανισμένη, τραγανή τούφα μαϊντανού στο κέντρο(17e) αλλά και οι χθεσινοβραδινές
- παπαρδέλες με porcini και speck δεν υστερούσαν αν κι αντιμετώπιζαν το πρόβλημα των φρέσκων ζυμαρικών που μεταφράζεται, ενίοτε, σε τραχιά υφή στο στόμα. Να σημειώσω την εξαιρετική, πραγματικά, παρμεζάνα που έρχεται ως συνοδεία αυτών.

Απωθημένο η δοκιμή της κλασσικής carbonara για να δω πως τα καταφέρνουν και τα, ενδιαφέρουσας σύλληψης, tagliolini με αυγοτάραχο, φρέσκο αχινό, σάλτσα prosecco και λεμόνι. Βέβαια η τιμή των τελευταίων στα 23e θέλει λίγη σκέψη.

Ας πάμε στα κύρια τώρα
- Το κοτόπουλο σχάρας το οποίο παρήγγειλε η συνονόματη, η οποία τελεί σε δίαιτα, υπήρξε αποκάλυψη. Νόστιμο, καλοψημένο, με όλους, όμως, τους χυμούς του. Δε θα το φανταζόμουν ποτέ. Συνοδεύεται από πουρέ πατάτας, σαφρανάτο, γλυκίζοντα κι αρωματικό.
- Δυστυχώς το black angus skirt (27e), από το οποίο είχα απαιτήσεις, ήρθε τραγικά παραψημένο. Πιάτο ημέρας. Παραγγέλθηκε medium. Ήρθε όχι, απλά, well done αλλά very, very well burned! Να σημειώσω το εξαίρετο risotto porcini που το συνόδευε. Όχι μόνον δεν το έσωσε αλλά υπογράμμισε την τεράστια διαφορά. Τόσο κρίμα. Έχω την αίσθηση ότι η συγκεκριμένη αγελάδα died for nothing.

Κράτησα ένα κομμάτι του μοσχαριού για να κάνω τα παράπονά μου στο service. Ο γλυκύτατος σερβιτόρος μας το παραδέχθηκε αυθωρεί και παραχρήμα. Προθυμοποιήθηκε να μας το αντικαταστήσει. Μας υπέδειξε ότι θα έπρεπε να το έχουμε αναφέρει. Συμφωνώ και θα το έκανα αν τον είχα, πιο, πρόχειρο. Διότι λάθη στην εξυπηρέτηση σημειώθηκαν. Όχι λόγω αδιαφορίας αλλά μάλλον λόγω ελλιπούς αριθμού ατόμων. Ακόμα και Τρίτη βράδυ το μαγαζί ήταν γεμάτο άρα όσο καλή διάθεση κι αν υπήρξε δεν κατόρθωσαν να ανταποκριθούν στο max των δυνατοτήτων τους. Δε θα τους το χρεώσω όμως.

Από τα 7 γλυκά της κάρτας έχω δοκιμάσει τρία.
- Η panna cotta τους εξαίσια για τα δικά μου γούστα. Ελαφριά, δεμένη, αρωματική, με πυκνή salted caramel on top αλλά και καραμελωμένα φουντούκια. Εξαίρετο contrast φρεσκάδας, γλυκού, αλμυρού, τραγανού με μία bitter sweet επίγευση (6e).
- Sorbet μανταρινιού δροσερότατο.
- Tiramisu, σε τεράστια μερίδα, το οποίο περιχύνεται με σφηνάκι espresso. Αυθεντικό όσο κι ικανό να σας κρατήσει ξύπνιους αν υπάρξει χρεία (8e).

Το καλοκαίρι άργησε αλλά ήρθε σαρωτικό. Το δικό μου, φέτος, θα το χαρακτηρίσω, επιεικώς, διαφορετικό. Όχι ότι τα καλοκαίρια μου ήταν ίδια αλλά υπήρχαν οι δικλείδες ασφαλείας. Φέτος χωρίς αυτές. Μια νέα, προκλητική, διαφορετικότητα. Με αυξημένα επίπεδα άγχους. Πρέπει να ξεχάσω αυτά που ήξερα και να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα. Βοηθούν οι αγαπημένοι άνθρωποι της ζωής μου οι οποίοι καταλαβαίνουν χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσεις. Για τους υπόλοιπους δεν υπάρχει, προσωρινά, θέση.

Ο, short term, yet, long shot στόχος λέει ότι τις επόμενες μέρες θα τις περάσω μ αυτούς. Η πρώτη βουτιά στη θάλασσα. Δροσιά. Φυσαλίδες. Ανοιχτά μάτια που βλέπουν μόνο ένα γαλάζιο. Αλμυρό νερό που μπαίνει στη μύτη. Το βουητό της θάλασσας στ αυτιά. Η ανάδυση! Αφήνοντας πίσω τελειωτικά καταστάσεις, αναμνήσεις κι ανθρώπους.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.