Loader

14 Ιουν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Τετάρτη 12.6, μεσημέρι 3.30 μ. μ., είμαι με ένα φίλο στο Κουκάκι, επικρατεί υγρή ζέστη και λέμε να ξαναπάμε τρία χρόνια μετά στο νεο-μαγέρικο με τις πιο αντιφατικές κριτικές: τη ΦΑΜΠΡΙΚΑ ΤΟΥ ΕΥΦΡΟΣΥΝΟΥ(Φ), που μας είχε συγκινήσει γαστρονομικά, αλλά και απογοητεύσει, κυρίως με τη σχέση ποιότητας και τιμής εδεσμάτων, καθώς και έλλειψης στοιχειώδους κεράσματος.

Δεν το μετανιώσαμε, αφού οι εκλεκτές μερίδες μεγάλωσαν εντυπωσιακά, οι τιμές τους παρέμειναν σταθερές, με εξαίρεση δυο-τρεις σπεσιαλιτέ (μανιτάρια, καβουρμάς.. ) που τσίμπησαν γύρω στο 10%, ενώ προσφέρθηκε κέρασμα με το παραπάνω! Λόγω της θετικής αύρας της Φ θα ανεβάσω το vfm από 2 στο 3!

Πριν πάρω τα πράγματα με τη σειρά, θα σταθώ σε ένα γαστρονομικό ζήτημα τεράστιας σημασίας. Η πεμπτουσία της μαγειρικής, είτε fine casual είτε high class premium, συνίσταται σε ένα κυρίαρχο θέμα: τις πρώτες ύλες!
Η κουζίνα της μάνας μας, του μάγειρα της γειτονιάς, ή του φημισμένου κι αστεράτου σεφ, προϋποθέτει άριστα εποχικά υλικά - για τους Γάλλους δε πρωτοπόρους, απαιτεί επίσης και τοπικά υλικά απ’ το αντίστοιχο ‘terroir’, δηλ. την παραγωγική περιοχή καλλιέργειας αγροτικών προϊόντων, με τις ιδιαιτερότητες, την παράδοση και την κουλτούρα της!
Άριστα υλικά συνεπάγονται επίσης λίαν αξιόπιστους προμηθευτές, και είναι αμφότερα, υλικά και προμηθευτές, όροι εκ των ών ουκ άνευ!!

Εμμένω δε στο σημείο αυτό, δεδομένου ότι η τέχνη της κουζίνας, ούτως ή άλλως, διδάσκεται και καλλιεργείται καθημερινά με φαντασία και τόλμη, από όσους έχουν μεράκι και όρεξη για να διαπρέψουν.

Αν λοιπόν η ΦΑΜΠΡΙΚΑ ΤΟΥ ΕΥΦΡΟΣΥΝΟΥ διακρίνεται σε κάτι, αυτό είναι όντως τα άριστα υλικά της από σταθερούς προμηθευτές: ελιές και λαχανικά Λακωνίας, ντάκος και γλυκά κουταλιού Ηρακλείου, αυγοτάραχο και σαρδέλες Μεσολογγίου, γαρίδες Αμβρακικού, αμνοερίφια και μοσχάρια από Βόνιτσα και Θεσσαλικές φάρμες αντίστοιχα, βιολογικό ελαιόλαδο Ζακύνθου, κ. ο. κ.

Μετά την εισαγωγική μου παρένθεση, θα προσθέσω ότι απ’ τις 3.30 μέχρι τις 5 μ. μ. επικρατούσε μάλλον ησυχία, με 2-3 τραπέζια συνολικά να γευματίζουν, οπότε εξυπηρετηθήκαμε άψογα, απ’ τη Νάνσυ, τον ευγενικό νεαρό σερβιτόρο μας, Απόστολο, απολαμβάνοντας τα καλομαγειρεμένα εδέσματα απ’ τον Αντώνη, βασικό συνεργάτη του σεφ-πατρόν Γιώργου Γκάτσου, που λειτουργεί τη Φ εδώ και 4 χρόνια, βρίσκεται δε συνήθως στον χώρο του τις Παρασκευές και τα Σ/Κ.

Η συνιδιοκτήτρια και οινολόγος, Αθηνά Τσώλη, απουσιάζει συνήθως λόγω νέων οικογενειακών υποχρεώσεών της. Ωστόσο, τα κρασιά που επιλέγει και κάποια εμφιαλώνει η ίδια είναι αξιόλογα και η κάβα τους έχει πολύ πρωτότυπες ετικέτες απ’ τον ελληνικό και ιταλικό αμπελώνα!

Για να μην μακρηγορώ, παραπέμπω, για την ιστορία και περιγραφή του χώρου της Φ, στην προηγούμενη αναλυτική κριτική μου του Φεβρουαρίου του 2016.

Θα θυμίσω μόνο ότι ο Γιώργος Γκάτσος σπούδασε θεολογία στο Βελιγράδι κι έστησε με φίλους του Σέρβους και πολύτιμα αντικείμενα απ’ τη Σερβία το σκηνικό της πρωτότυπης νέο-ταβέρνας βιομηχανικού ύφους, η οποία -απέναντι απ’ τον ΦΙΞ- θυμίζει παλιές μεταπολεμικές εποχές, με μια φρέσκια όμως ματιά!
Ο ίδιος, με προϋπηρεσία σε ταβέρνα του στα Λαδάδικα, έχει άριστες γνώσεις της Μακεδονίτικης κουζίνας, ειδικότερα δε της Αγιορείτικης, έχοντας γνωρίσει πρόσωπα και πράγματα επί χρόνια.

Θα προσθέσω ότι λειτουργούν Τρίτη με Κυριακή από 13.00 μέχρι μεσάνυχτα.
Μουσική ακούγαμε ελληνική έντεχνη, σε συνδυασμό με λάτιν και τζαζ.
Στο υπόγειο υπάρχουν δύο καθαρά WC, ανδρών και γυναικών.

Όσον αφορά τώρα το μενού, αυτό παραμένει σχεδόν αναλλοίωτο στα βασικά, αλλά με προσθήκη κάποιων πιάτων ημέρας.
Περιλαμβάνει 3 σαλάτες (10-11 €), 10 ορεκτικά (9-13 €), 7 τυριά, ~9 €, εδέσματα της γης (συκώτι, μπιφτέκι, φιλέτο.. ) στα 14-16 €, καμιά 15αριά σπεσιαλιτέ του σεφ, από 8-18 € και 4 γλυκά (σουφλέ σοκολάτας, τιραμισού, κρέμα με βασιλικό, και λιβανέζικο μαχαλεπί) στα 5-6 €.

Η κάβα με τα κρασιά της Αθηνάς περιλαμβάνει περί τις 50 ετικέτες, από 22-64 €, τιμή που αφορά το ιταλικό κόκκινο Terre Nove Etna Calderara Sottana, ένα ιδιαίτερο και δυνατό μπρούσκο κρασί (14 βαθμών), που και στις κάβες της γείτονος είναι δεόντως υπερτιμημένο.
Σερβίρουν ακόμη μπύρες (5-7 €) και τα συνήθη αναψυκτικά, αποστάγματα, κ. λπ.

Στην αρχή μας πρόσφεραν Κρητικούς ντάκους, σπαρτιάτικες ελιές και βιολογικό ελαιόλαδο τους απ’ το Τζάντε, σε ροΐ με την επωνυμία τους, καθώς και νερό εμφιαλωμένο. Ακολούθησαν:
• Εγώ δοκίμασα τα μανιτάρια, που ήταν συνδυασμός Portobello και σαμπινιόν, και ήρθε μια μεγάλη και πεντανόστιμη μερίδα σε βαθύ μεγάλο πιάτο.
Ήταν σοτέ σε κρασί Μαλαγουζιά Χρυσοστόμου και συνοδεύονταν από μαραθόριζα, φρέσκο κρεμμύδι, θυμάρι και σκορδόλαδο. Τιμή, 8.50 €.

• Δοκίμασα επίσης εκλεκτή Σιφνέικη μανούρα (μοναδικός κρασομεζές), με κομμάτια αποξηραμένου σύκου και μαρμελάδα εσπεριδοειδών.
Πρόκειται για σκληρή και πικάντικη ποικιλία τυριού από αιγοπρόβειο γάλα, που μάλιστα την αποκαλούν γυλωμένη, επειδή ωριμάζει σε γύλη, τις γνωστές οινολάσπες, δηλαδή το κατακάθι του κρασιού. Άπαιχτο πιάτο, στα 9.00 €…

• Μοιράσαμε καβουρμά Κομοτηνής, ένα φοβερό χειροποίητο κυλινδρικό κομμάτι μοσχαρίσιου και αρνίσιου κρέατος, απ’ τον Ίμερο Κομοτηνής, το οποίο συνοδεύονταν από βραστή ντομάτα που το γλύκαινε. Πρόκειται για το παραδοσιακό πιάτο του Έβρου. Το τσακίσαμε επίσης. Τιμή στα 9.80 €.

• Ο φίλος μου έφαγε το μοσχαρίσιο μπιφτέκι, απ’ τις οικογενειακές Θεσσαλικές φάρμες που συνεργάζονται, το οποίο ήταν τεράστιο και χοντρό κομμάτι, συνοδευμένο από γλυκοπατάτες. Είχε ακούσει τα πιο καλά λόγια από φίλους του, και ομολογουμένως το βρήκε μάλλον κατώτερο των προσδοκιών του, όπως βέβαια και εγώ που εννοείται πως το δοκίμασα. Το να πληρώνεις 14.50 €, δηλαδή τιμή υπερδιπλάσια απ’ το μοναδικό κυριολεκτικά μπιφτέκι του ΛΥΧΝΙΟΥ, δεν είναι και ό, τι καλύτερο...

Γι’ αυτό η γεύση μειώνεται, αυστηρά ίσως στο 3, ενώ η άψογη σε όλα εξυπηρέτηση δικαιούται τεσσάρι!

Στο τέλος, μας έφεραν υγρομάντηλα αρωματισμένα, ενώ μας κέρασαν επίσης μια άψογη τάρτα τους από βιολογικά φρούτα (ακτινίδιο, βερίκοκο και μήλο). Ευγενική ασφαλώς χειρονομία, που σημαίνει ότι διαβάζουν τις κριτικές μας και βελτιώνονται!

Πληρώσαμε 41.80 € και το ευχαριστηθήκαμε στην πλειονότητα των εδεσμάτων του, αλλά και με την εξυπηρέτηση, που ελπίζω να είναι εξίσου αποτελεσματική και σε βραδινές ώρες αιχμής.

Συμπερασματικά, η Φ είναι ένα αξιόλογο μοντέρνο βιομηχανικό μαγέρικο – μπιστρό (ας μου επιτραπεί ο όρος), με το δικό του ύφος και τα αγνά υλικά, που φυσικά έχουν και το ανάλογο τίμημα.

Η επιλογή είναι, όπως πάντα, δική σας υπόθεση!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη piperman.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

14 Ιουν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Τετάρτη 12.6, μεσημέρι 3.30 μ. μ., είμαι με ένα φίλο στο Κουκάκι, επικρατεί υγρή ζέστη και λέμε να ξαναπάμε τρία χρόνια μετά στο νεο-μαγέρικο με τις πιο αντιφατικές κριτικές: τη ΦΑΜΠΡΙΚΑ ΤΟΥ ΕΥΦΡΟΣΥΝΟΥ(Φ), που μας είχε συγκινήσει γαστρονομικά, αλλά και απογοητεύσει, κυρίως με τη σχέση ποιότητας και τιμής εδεσμάτων, καθώς και έλλειψης στοιχειώδους κεράσματος.

Δεν το μετανιώσαμε, αφού οι εκλεκτές μερίδες μεγάλωσαν εντυπωσιακά, οι τιμές τους παρέμειναν σταθερές, με εξαίρεση δυο-τρεις σπεσιαλιτέ (μανιτάρια, καβουρμάς.. ) που τσίμπησαν γύρω στο 10%, ενώ προσφέρθηκε κέρασμα με το παραπάνω! Λόγω της θετικής αύρας της Φ θα ανεβάσω το vfm από 2 στο 3!

Πριν πάρω τα πράγματα με τη σειρά, θα σταθώ σε ένα γαστρονομικό ζήτημα τεράστιας σημασίας. Η πεμπτουσία της μαγειρικής, είτε fine casual είτε high class premium, συνίσταται σε ένα κυρίαρχο θέμα: τις πρώτες ύλες!
Η κουζίνα της μάνας μας, του μάγειρα της γειτονιάς, ή του φημισμένου κι αστεράτου σεφ, προϋποθέτει άριστα εποχικά υλικά - για τους Γάλλους δε πρωτοπόρους, απαιτεί επίσης και τοπικά υλικά απ’ το αντίστοιχο ‘terroir’, δηλ. την παραγωγική περιοχή καλλιέργειας αγροτικών προϊόντων, με τις ιδιαιτερότητες, την παράδοση και την κουλτούρα της!
Άριστα υλικά συνεπάγονται επίσης λίαν αξιόπιστους προμηθευτές, και είναι αμφότερα, υλικά και προμηθευτές, όροι εκ των ών ουκ άνευ!!

Εμμένω δε στο σημείο αυτό, δεδομένου ότι η τέχνη της κουζίνας, ούτως ή άλλως, διδάσκεται και καλλιεργείται καθημερινά με φαντασία και τόλμη, από όσους έχουν μεράκι και όρεξη για να διαπρέψουν.

Αν λοιπόν η ΦΑΜΠΡΙΚΑ ΤΟΥ ΕΥΦΡΟΣΥΝΟΥ διακρίνεται σε κάτι, αυτό είναι όντως τα άριστα υλικά της από σταθερούς προμηθευτές: ελιές και λαχανικά Λακωνίας, ντάκος και γλυκά κουταλιού Ηρακλείου, αυγοτάραχο και σαρδέλες Μεσολογγίου, γαρίδες Αμβρακικού, αμνοερίφια και μοσχάρια από Βόνιτσα και Θεσσαλικές φάρμες αντίστοιχα, βιολογικό ελαιόλαδο Ζακύνθου, κ. ο. κ.

Μετά την εισαγωγική μου παρένθεση, θα προσθέσω ότι απ’ τις 3.30 μέχρι τις 5 μ. μ. επικρατούσε μάλλον ησυχία, με 2-3 τραπέζια συνολικά να γευματίζουν, οπότε εξυπηρετηθήκαμε άψογα, απ’ τη Νάνσυ, τον ευγενικό νεαρό σερβιτόρο μας, Απόστολο, απολαμβάνοντας τα καλομαγειρεμένα εδέσματα απ’ τον Αντώνη, βασικό συνεργάτη του σεφ-πατρόν Γιώργου Γκάτσου, που λειτουργεί τη Φ εδώ και 4 χρόνια, βρίσκεται δε συνήθως στον χώρο του τις Παρασκευές και τα Σ/Κ.

Η συνιδιοκτήτρια και οινολόγος, Αθηνά Τσώλη, απουσιάζει συνήθως λόγω νέων οικογενειακών υποχρεώσεών της. Ωστόσο, τα κρασιά που επιλέγει και κάποια εμφιαλώνει η ίδια είναι αξιόλογα και η κάβα τους έχει πολύ πρωτότυπες ετικέτες απ’ τον ελληνικό και ιταλικό αμπελώνα!

Για να μην μακρηγορώ, παραπέμπω, για την ιστορία και περιγραφή του χώρου της Φ, στην προηγούμενη αναλυτική κριτική μου του Φεβρουαρίου του 2016.

Θα θυμίσω μόνο ότι ο Γιώργος Γκάτσος σπούδασε θεολογία στο Βελιγράδι κι έστησε με φίλους του Σέρβους και πολύτιμα αντικείμενα απ’ τη Σερβία το σκηνικό της πρωτότυπης νέο-ταβέρνας βιομηχανικού ύφους, η οποία -απέναντι απ’ τον ΦΙΞ- θυμίζει παλιές μεταπολεμικές εποχές, με μια φρέσκια όμως ματιά!
Ο ίδιος, με προϋπηρεσία σε ταβέρνα του στα Λαδάδικα, έχει άριστες γνώσεις της Μακεδονίτικης κουζίνας, ειδικότερα δε της Αγιορείτικης, έχοντας γνωρίσει πρόσωπα και πράγματα επί χρόνια.

Θα προσθέσω ότι λειτουργούν Τρίτη με Κυριακή από 13.00 μέχρι μεσάνυχτα.
Μουσική ακούγαμε ελληνική έντεχνη, σε συνδυασμό με λάτιν και τζαζ.
Στο υπόγειο υπάρχουν δύο καθαρά WC, ανδρών και γυναικών.

Όσον αφορά τώρα το μενού, αυτό παραμένει σχεδόν αναλλοίωτο στα βασικά, αλλά με προσθήκη κάποιων πιάτων ημέρας.
Περιλαμβάνει 3 σαλάτες (10-11 €), 10 ορεκτικά (9-13 €), 7 τυριά, ~9 €, εδέσματα της γης (συκώτι, μπιφτέκι, φιλέτο.. ) στα 14-16 €, καμιά 15αριά σπεσιαλιτέ του σεφ, από 8-18 € και 4 γλυκά (σουφλέ σοκολάτας, τιραμισού, κρέμα με βασιλικό, και λιβανέζικο μαχαλεπί) στα 5-6 €.

Η κάβα με τα κρασιά της Αθηνάς περιλαμβάνει περί τις 50 ετικέτες, από 22-64 €, τιμή που αφορά το ιταλικό κόκκινο Terre Nove Etna Calderara Sottana, ένα ιδιαίτερο και δυνατό μπρούσκο κρασί (14 βαθμών), που και στις κάβες της γείτονος είναι δεόντως υπερτιμημένο.
Σερβίρουν ακόμη μπύρες (5-7 €) και τα συνήθη αναψυκτικά, αποστάγματα, κ. λπ.

Στην αρχή μας πρόσφεραν Κρητικούς ντάκους, σπαρτιάτικες ελιές και βιολογικό ελαιόλαδο τους απ’ το Τζάντε, σε ροΐ με την επωνυμία τους, καθώς και νερό εμφιαλωμένο. Ακολούθησαν:
• Εγώ δοκίμασα τα μανιτάρια, που ήταν συνδυασμός Portobello και σαμπινιόν, και ήρθε μια μεγάλη και πεντανόστιμη μερίδα σε βαθύ μεγάλο πιάτο.
Ήταν σοτέ σε κρασί Μαλαγουζιά Χρυσοστόμου και συνοδεύονταν από μαραθόριζα, φρέσκο κρεμμύδι, θυμάρι και σκορδόλαδο. Τιμή, 8.50 €.

• Δοκίμασα επίσης εκλεκτή Σιφνέικη μανούρα (μοναδικός κρασομεζές), με κομμάτια αποξηραμένου σύκου και μαρμελάδα εσπεριδοειδών.
Πρόκειται για σκληρή και πικάντικη ποικιλία τυριού από αιγοπρόβειο γάλα, που μάλιστα την αποκαλούν γυλωμένη, επειδή ωριμάζει σε γύλη, τις γνωστές οινολάσπες, δηλαδή το κατακάθι του κρασιού. Άπαιχτο πιάτο, στα 9.00 €…

• Μοιράσαμε καβουρμά Κομοτηνής, ένα φοβερό χειροποίητο κυλινδρικό κομμάτι μοσχαρίσιου και αρνίσιου κρέατος, απ’ τον Ίμερο Κομοτηνής, το οποίο συνοδεύονταν από βραστή ντομάτα που το γλύκαινε. Πρόκειται για το παραδοσιακό πιάτο του Έβρου. Το τσακίσαμε επίσης. Τιμή στα 9.80 €.

• Ο φίλος μου έφαγε το μοσχαρίσιο μπιφτέκι, απ’ τις οικογενειακές Θεσσαλικές φάρμες που συνεργάζονται, το οποίο ήταν τεράστιο και χοντρό κομμάτι, συνοδευμένο από γλυκοπατάτες. Είχε ακούσει τα πιο καλά λόγια από φίλους του, και ομολογουμένως το βρήκε μάλλον κατώτερο των προσδοκιών του, όπως βέβαια και εγώ που εννοείται πως το δοκίμασα. Το να πληρώνεις 14.50 €, δηλαδή τιμή υπερδιπλάσια απ’ το μοναδικό κυριολεκτικά μπιφτέκι του ΛΥΧΝΙΟΥ, δεν είναι και ό, τι καλύτερο...

Γι’ αυτό η γεύση μειώνεται, αυστηρά ίσως στο 3, ενώ η άψογη σε όλα εξυπηρέτηση δικαιούται τεσσάρι!

Στο τέλος, μας έφεραν υγρομάντηλα αρωματισμένα, ενώ μας κέρασαν επίσης μια άψογη τάρτα τους από βιολογικά φρούτα (ακτινίδιο, βερίκοκο και μήλο). Ευγενική ασφαλώς χειρονομία, που σημαίνει ότι διαβάζουν τις κριτικές μας και βελτιώνονται!

Πληρώσαμε 41.80 € και το ευχαριστηθήκαμε στην πλειονότητα των εδεσμάτων του, αλλά και με την εξυπηρέτηση, που ελπίζω να είναι εξίσου αποτελεσματική και σε βραδινές ώρες αιχμής.

Συμπερασματικά, η Φ είναι ένα αξιόλογο μοντέρνο βιομηχανικό μαγέρικο – μπιστρό (ας μου επιτραπεί ο όρος), με το δικό του ύφος και τα αγνά υλικά, που φυσικά έχουν και το ανάλογο τίμημα.

Η επιλογή είναι, όπως πάντα, δική σας υπόθεση!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη piperman.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

piperman

Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

17-25

Τετάρτη 12.6, μεσημέρι 3.30 μ. μ., είμαι με ένα φίλο στο Κουκάκι, επικρατεί υγρή ζέστη και λέμε να ξαναπάμε τρία χρόνια μετά στο νεο-μαγέρικο με τις πιο αντιφατικές κριτικές: τη ΦΑΜΠΡΙΚΑ ΤΟΥ ΕΥΦΡΟΣΥΝΟΥ(Φ), που μας είχε συγκινήσει γαστρονομικά, αλλά και απογοητεύσει, κυρίως με τη σχέση ποιότητας και τιμής εδεσμάτων, καθώς και έλλειψης στοιχειώδους κεράσματος.

Δεν το μετανιώσαμε, αφού οι εκλεκτές μερίδες μεγάλωσαν εντυπωσιακά, οι τιμές τους παρέμειναν σταθερές, με εξαίρεση δυο-τρεις σπεσιαλιτέ (μανιτάρια, καβουρμάς.. ) που τσίμπησαν γύρω στο 10%, ενώ προσφέρθηκε κέρασμα με το παραπάνω! Λόγω της θετικής αύρας της Φ θα ανεβάσω το vfm από 2 στο 3!

Πριν πάρω τα πράγματα με τη σειρά, θα σταθώ σε ένα γαστρονομικό ζήτημα τεράστιας σημασίας. Η πεμπτουσία της μαγειρικής, είτε fine casual είτε high class premium, συνίσταται σε ένα κυρίαρχο θέμα: τις πρώτες ύλες!
Η κουζίνα της μάνας μας, του μάγειρα της γειτονιάς, ή του φημισμένου κι αστεράτου σεφ, προϋποθέτει άριστα εποχικά υλικά - για τους Γάλλους δε πρωτοπόρους, απαιτεί επίσης και τοπικά υλικά απ’ το αντίστοιχο ‘terroir’, δηλ. την παραγωγική περιοχή καλλιέργειας αγροτικών προϊόντων, με τις ιδιαιτερότητες, την παράδοση και την κουλτούρα της!
Άριστα υλικά συνεπάγονται επίσης λίαν αξιόπιστους προμηθευτές, και είναι αμφότερα, υλικά και προμηθευτές, όροι εκ των ών ουκ άνευ!!

Εμμένω δε στο σημείο αυτό, δεδομένου ότι η τέχνη της κουζίνας, ούτως ή άλλως, διδάσκεται και καλλιεργείται καθημερινά με φαντασία και τόλμη, από όσους έχουν μεράκι και όρεξη για να διαπρέψουν.

Αν λοιπόν η ΦΑΜΠΡΙΚΑ ΤΟΥ ΕΥΦΡΟΣΥΝΟΥ διακρίνεται σε κάτι, αυτό είναι όντως τα άριστα υλικά της από σταθερούς προμηθευτές: ελιές και λαχανικά Λακωνίας, ντάκος και γλυκά κουταλιού Ηρακλείου, αυγοτάραχο και σαρδέλες Μεσολογγίου, γαρίδες Αμβρακικού, αμνοερίφια και μοσχάρια από Βόνιτσα και Θεσσαλικές φάρμες αντίστοιχα, βιολογικό ελαιόλαδο Ζακύνθου, κ. ο. κ.

Μετά την εισαγωγική μου παρένθεση, θα προσθέσω ότι απ’ τις 3.30 μέχρι τις 5 μ. μ. επικρατούσε μάλλον ησυχία, με 2-3 τραπέζια συνολικά να γευματίζουν, οπότε εξυπηρετηθήκαμε άψογα, απ’ τη Νάνσυ, τον ευγενικό νεαρό σερβιτόρο μας, Απόστολο, απολαμβάνοντας τα καλομαγειρεμένα εδέσματα απ’ τον Αντώνη, βασικό συνεργάτη του σεφ-πατρόν Γιώργου Γκάτσου, που λειτουργεί τη Φ εδώ και 4 χρόνια, βρίσκεται δε συνήθως στον χώρο του τις Παρασκευές και τα Σ/Κ.

Η συνιδιοκτήτρια και οινολόγος, Αθηνά Τσώλη, απουσιάζει συνήθως λόγω νέων οικογενειακών υποχρεώσεών της. Ωστόσο, τα κρασιά που επιλέγει και κάποια εμφιαλώνει η ίδια είναι αξιόλογα και η κάβα τους έχει πολύ πρωτότυπες ετικέτες απ’ τον ελληνικό και ιταλικό αμπελώνα!

Για να μην μακρηγορώ, παραπέμπω, για την ιστορία και περιγραφή του χώρου της Φ, στην προηγούμενη αναλυτική κριτική μου του Φεβρουαρίου του 2016.

Θα θυμίσω μόνο ότι ο Γιώργος Γκάτσος σπούδασε θεολογία στο Βελιγράδι κι έστησε με φίλους του Σέρβους και πολύτιμα αντικείμενα απ’ τη Σερβία το σκηνικό της πρωτότυπης νέο-ταβέρνας βιομηχανικού ύφους, η οποία -απέναντι απ’ τον ΦΙΞ- θυμίζει παλιές μεταπολεμικές εποχές, με μια φρέσκια όμως ματιά!
Ο ίδιος, με προϋπηρεσία σε ταβέρνα του στα Λαδάδικα, έχει άριστες γνώσεις της Μακεδονίτικης κουζίνας, ειδικότερα δε της Αγιορείτικης, έχοντας γνωρίσει πρόσωπα και πράγματα επί χρόνια.

Θα προσθέσω ότι λειτουργούν Τρίτη με Κυριακή από 13.00 μέχρι μεσάνυχτα.
Μουσική ακούγαμε ελληνική έντεχνη, σε συνδυασμό με λάτιν και τζαζ.
Στο υπόγειο υπάρχουν δύο καθαρά WC, ανδρών και γυναικών.

Όσον αφορά τώρα το μενού, αυτό παραμένει σχεδόν αναλλοίωτο στα βασικά, αλλά με προσθήκη κάποιων πιάτων ημέρας.
Περιλαμβάνει 3 σαλάτες (10-11 €), 10 ορεκτικά (9-13 €), 7 τυριά, ~9 €, εδέσματα της γης (συκώτι, μπιφτέκι, φιλέτο.. ) στα 14-16 €, καμιά 15αριά σπεσιαλιτέ του σεφ, από 8-18 € και 4 γλυκά (σουφλέ σοκολάτας, τιραμισού, κρέμα με βασιλικό, και λιβανέζικο μαχαλεπί) στα 5-6 €.

Η κάβα με τα κρασιά της Αθηνάς περιλαμβάνει περί τις 50 ετικέτες, από 22-64 €, τιμή που αφορά το ιταλικό κόκκινο Terre Nove Etna Calderara Sottana, ένα ιδιαίτερο και δυνατό μπρούσκο κρασί (14 βαθμών), που και στις κάβες της γείτονος είναι δεόντως υπερτιμημένο.
Σερβίρουν ακόμη μπύρες (5-7 €) και τα συνήθη αναψυκτικά, αποστάγματα, κ. λπ.

Στην αρχή μας πρόσφεραν Κρητικούς ντάκους, σπαρτιάτικες ελιές και βιολογικό ελαιόλαδο τους απ’ το Τζάντε, σε ροΐ με την επωνυμία τους, καθώς και νερό εμφιαλωμένο. Ακολούθησαν:
• Εγώ δοκίμασα τα μανιτάρια, που ήταν συνδυασμός Portobello και σαμπινιόν, και ήρθε μια μεγάλη και πεντανόστιμη μερίδα σε βαθύ μεγάλο πιάτο.
Ήταν σοτέ σε κρασί Μαλαγουζιά Χρυσοστόμου και συνοδεύονταν από μαραθόριζα, φρέσκο κρεμμύδι, θυμάρι και σκορδόλαδο. Τιμή, 8.50 €.

• Δοκίμασα επίσης εκλεκτή Σιφνέικη μανούρα (μοναδικός κρασομεζές), με κομμάτια αποξηραμένου σύκου και μαρμελάδα εσπεριδοειδών.
Πρόκειται για σκληρή και πικάντικη ποικιλία τυριού από αιγοπρόβειο γάλα, που μάλιστα την αποκαλούν γυλωμένη, επειδή ωριμάζει σε γύλη, τις γνωστές οινολάσπες, δηλαδή το κατακάθι του κρασιού. Άπαιχτο πιάτο, στα 9.00 €…

• Μοιράσαμε καβουρμά Κομοτηνής, ένα φοβερό χειροποίητο κυλινδρικό κομμάτι μοσχαρίσιου και αρνίσιου κρέατος, απ’ τον Ίμερο Κομοτηνής, το οποίο συνοδεύονταν από βραστή ντομάτα που το γλύκαινε. Πρόκειται για το παραδοσιακό πιάτο του Έβρου. Το τσακίσαμε επίσης. Τιμή στα 9.80 €.

• Ο φίλος μου έφαγε το μοσχαρίσιο μπιφτέκι, απ’ τις οικογενειακές Θεσσαλικές φάρμες που συνεργάζονται, το οποίο ήταν τεράστιο και χοντρό κομμάτι, συνοδευμένο από γλυκοπατάτες. Είχε ακούσει τα πιο καλά λόγια από φίλους του, και ομολογουμένως το βρήκε μάλλον κατώτερο των προσδοκιών του, όπως βέβαια και εγώ που εννοείται πως το δοκίμασα. Το να πληρώνεις 14.50 €, δηλαδή τιμή υπερδιπλάσια απ’ το μοναδικό κυριολεκτικά μπιφτέκι του ΛΥΧΝΙΟΥ, δεν είναι και ό, τι καλύτερο...

Γι’ αυτό η γεύση μειώνεται, αυστηρά ίσως στο 3, ενώ η άψογη σε όλα εξυπηρέτηση δικαιούται τεσσάρι!

Στο τέλος, μας έφεραν υγρομάντηλα αρωματισμένα, ενώ μας κέρασαν επίσης μια άψογη τάρτα τους από βιολογικά φρούτα (ακτινίδιο, βερίκοκο και μήλο). Ευγενική ασφαλώς χειρονομία, που σημαίνει ότι διαβάζουν τις κριτικές μας και βελτιώνονται!

Πληρώσαμε 41.80 € και το ευχαριστηθήκαμε στην πλειονότητα των εδεσμάτων του, αλλά και με την εξυπηρέτηση, που ελπίζω να είναι εξίσου αποτελεσματική και σε βραδινές ώρες αιχμής.

Συμπερασματικά, η Φ είναι ένα αξιόλογο μοντέρνο βιομηχανικό μαγέρικο – μπιστρό (ας μου επιτραπεί ο όρος), με το δικό του ύφος και τα αγνά υλικά, που φυσικά έχουν και το ανάλογο τίμημα.

Η επιλογή είναι, όπως πάντα, δική σας υπόθεση!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη piperman.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.