Loader

09 Σεπ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Simul σημαίνει μαζί και είναι η πιο δύσκολη λέξη που ξέρω.

Αναρωτιέμαι γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι φοβούνται τη μοναξιά. Είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Η εύκολη λύση. Είσαι εσύ, όσα έχεις, ή σου έχουν, μάθει, δεν έχεις να δώσεις λογαριασμό σε κανέναν και πάνω από όλα δε χρειάζεται να κατανοήσεις και να προσαρμοστείς. Το συλλογικό, ή μη, ασυνείδητο δεν έχει χαρτογραφηθεί και δεν είναι ελέγξιμο. Είμαστε τα επιμέρους συστατικά μας.

Το Simul, κατ’ αυτήν την έννοια, είναι μοναχικό.

Είναι οι ιδέες του chef του. Η, out of the ordinary, σύλληψη, ή, η αναπαραγωγή αυτών που διδάχθηκε. Η φαντασία. Οι άψογες πρώτες ύλες.

Μόνες τους όμως.

Τα spaghetti κολοκυθιού ήταν άψογα, φρέσκα και κρουστά. Το ίδιο και οι κροκετες πέστροφας. Το καθένα ξεχωριστά.

Το ταρτάρ γαρίδας τα πήγε καλύτερα ως σύνολο.

Τα King oyster μανιτάρια ήταν τραγανά αν και όχι πολύ νόστιμα μόνα τους. Η κρεμμώδης στάκα μέσα στην οποία κολυμπούσαν ήταν έντονη και νόστιμη αλλά, σχεδόν, απαγορευτική για μια ζέστη βραδιά του Ιουλίου.

Το καλαμάρι φρέσκο με γλυκιά γεύση, άρωμα σχάρας, μυρωδιά θάλασσας. Ευφάνταστος ο συνδυασμός με τα υπόλοιπα υλικά. Όμως.. Δεν έδεσε.

Η κοπή ημέρας στο μοσχάρι ήταν ένα rib eye από κάποια φάρμα που ήρθε well done αν και είχε ζητηθεί διαφορετικά. Η γκρεμολάτα από καπνιστό χέλι που το κοσμούσε δεν είχε τίποτα από τη φινέτσα και το άρωμα καπνού που διακρίνει το συγκεκριμένο αλίπαστο. Απλά υπερβολικά αλμυρό. Τόσο που με έκανε να ιδρώνω απίστευτα, να πίνω νερό και να μην είμαι τόσο εκθαμβρωτική όσο σκόπευα.

Το γλυκό με mango ήταν τέλειο. Επιτέλους ισορροπία. Η μοναδική και τελευταία δυστυχώς.

Κατανοώ ότι η περιγραφή των πιάτων είναι ελλιπής για τα δικά μου δεδομένα. Αλλάζουν, όμως, κάθε εβδομάδα κι έτσι δεν έχει νόημα. Όπως κι εμείς. Ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνουμε.

Ο χώρος, όπως κι η εξυπηρέτηση μου άρεσε πολύ θυμίζοντάς μου, έντονα, τους αστικούς κήπους και βεράντες των σπιτιών φίλων στα οποία πέρασα υπέροχες στιγμές της ζωής μου. Τέλειο σκηνικό για όμορφες αναμνήσεις και τελειωτικά αντίο.

Αγαπούσα, κι εξακολουθώ, την προσμονή. Όταν αρχίζει κάτι. Αυτή τη, μαγική, στιγμή της αναμονής πριν το σήκωμα της αυλαίας. Όπου όλα είναι δυνατά και το μέλλον φαντάζει, κάτι παραπάνω από, ευοίωνο. Τον ενθουσιασμό. Την αίσθηση ότι τίποτα δε θα πάει λάθος. Της παντοδυναμίας. Του ελέγχου.

Τα πράγματα, φυσικά, δεν έρχονται ποτέ έτσι όπως επιθυμούμε ή θέλουμε να ελέγξουμε. Ίσως αυτή είναι η, υπέρτατη, ομορφιά της ζωής.

Οι αυλαίες έχουν φτιαχτεί για να σηκώνονται. Και να πέφτουν. Για να χαιρόμαστε την αναμονή και να λυπούμαστε για το τέλος. That’s life ladies and gentlemen. Το μόνο που έχει σημασία στο προσωπικό έργο της ζωής μας είναι το χειροκρότημα. Που προέρχεται, όχι από τους άλλους, αλλά, από εμάς τους ίδιους.
Σας ευχαριστώ από καρδιάς για το ωραίο ταξίδι. It was a privilege and an honor.

Simoul σημαίνει μαζί…και εξακολουθεί να είναι η πιο δύσκολη λέξη που ξέρω.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

09 Σεπ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Simul σημαίνει μαζί και είναι η πιο δύσκολη λέξη που ξέρω.

Αναρωτιέμαι γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι φοβούνται τη μοναξιά. Είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Η εύκολη λύση. Είσαι εσύ, όσα έχεις, ή σου έχουν, μάθει, δεν έχεις να δώσεις λογαριασμό σε κανέναν και πάνω από όλα δε χρειάζεται να κατανοήσεις και να προσαρμοστείς. Το συλλογικό, ή μη, ασυνείδητο δεν έχει χαρτογραφηθεί και δεν είναι ελέγξιμο. Είμαστε τα επιμέρους συστατικά μας.

Το Simul, κατ’ αυτήν την έννοια, είναι μοναχικό.

Είναι οι ιδέες του chef του. Η, out of the ordinary, σύλληψη, ή, η αναπαραγωγή αυτών που διδάχθηκε. Η φαντασία. Οι άψογες πρώτες ύλες.

Μόνες τους όμως.

Τα spaghetti κολοκυθιού ήταν άψογα, φρέσκα και κρουστά. Το ίδιο και οι κροκετες πέστροφας. Το καθένα ξεχωριστά.

Το ταρτάρ γαρίδας τα πήγε καλύτερα ως σύνολο.

Τα King oyster μανιτάρια ήταν τραγανά αν και όχι πολύ νόστιμα μόνα τους. Η κρεμμώδης στάκα μέσα στην οποία κολυμπούσαν ήταν έντονη και νόστιμη αλλά, σχεδόν, απαγορευτική για μια ζέστη βραδιά του Ιουλίου.

Το καλαμάρι φρέσκο με γλυκιά γεύση, άρωμα σχάρας, μυρωδιά θάλασσας. Ευφάνταστος ο συνδυασμός με τα υπόλοιπα υλικά. Όμως.. Δεν έδεσε.

Η κοπή ημέρας στο μοσχάρι ήταν ένα rib eye από κάποια φάρμα που ήρθε well done αν και είχε ζητηθεί διαφορετικά. Η γκρεμολάτα από καπνιστό χέλι που το κοσμούσε δεν είχε τίποτα από τη φινέτσα και το άρωμα καπνού που διακρίνει το συγκεκριμένο αλίπαστο. Απλά υπερβολικά αλμυρό. Τόσο που με έκανε να ιδρώνω απίστευτα, να πίνω νερό και να μην είμαι τόσο εκθαμβρωτική όσο σκόπευα.

Το γλυκό με mango ήταν τέλειο. Επιτέλους ισορροπία. Η μοναδική και τελευταία δυστυχώς.

Κατανοώ ότι η περιγραφή των πιάτων είναι ελλιπής για τα δικά μου δεδομένα. Αλλάζουν, όμως, κάθε εβδομάδα κι έτσι δεν έχει νόημα. Όπως κι εμείς. Ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνουμε.

Ο χώρος, όπως κι η εξυπηρέτηση μου άρεσε πολύ θυμίζοντάς μου, έντονα, τους αστικούς κήπους και βεράντες των σπιτιών φίλων στα οποία πέρασα υπέροχες στιγμές της ζωής μου. Τέλειο σκηνικό για όμορφες αναμνήσεις και τελειωτικά αντίο.

Αγαπούσα, κι εξακολουθώ, την προσμονή. Όταν αρχίζει κάτι. Αυτή τη, μαγική, στιγμή της αναμονής πριν το σήκωμα της αυλαίας. Όπου όλα είναι δυνατά και το μέλλον φαντάζει, κάτι παραπάνω από, ευοίωνο. Τον ενθουσιασμό. Την αίσθηση ότι τίποτα δε θα πάει λάθος. Της παντοδυναμίας. Του ελέγχου.

Τα πράγματα, φυσικά, δεν έρχονται ποτέ έτσι όπως επιθυμούμε ή θέλουμε να ελέγξουμε. Ίσως αυτή είναι η, υπέρτατη, ομορφιά της ζωής.

Οι αυλαίες έχουν φτιαχτεί για να σηκώνονται. Και να πέφτουν. Για να χαιρόμαστε την αναμονή και να λυπούμαστε για το τέλος. That’s life ladies and gentlemen. Το μόνο που έχει σημασία στο προσωπικό έργο της ζωής μας είναι το χειροκρότημα. Που προέρχεται, όχι από τους άλλους, αλλά, από εμάς τους ίδιους.
Σας ευχαριστώ από καρδιάς για το ωραίο ταξίδι. It was a privilege and an honor.

Simoul σημαίνει μαζί…και εξακολουθεί να είναι η πιο δύσκολη λέξη που ξέρω.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

tzia

Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

-

Simul σημαίνει μαζί και είναι η πιο δύσκολη λέξη που ξέρω.

Αναρωτιέμαι γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι φοβούνται τη μοναξιά. Είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Η εύκολη λύση. Είσαι εσύ, όσα έχεις, ή σου έχουν, μάθει, δεν έχεις να δώσεις λογαριασμό σε κανέναν και πάνω από όλα δε χρειάζεται να κατανοήσεις και να προσαρμοστείς. Το συλλογικό, ή μη, ασυνείδητο δεν έχει χαρτογραφηθεί και δεν είναι ελέγξιμο. Είμαστε τα επιμέρους συστατικά μας.

Το Simul, κατ’ αυτήν την έννοια, είναι μοναχικό.

Είναι οι ιδέες του chef του. Η, out of the ordinary, σύλληψη, ή, η αναπαραγωγή αυτών που διδάχθηκε. Η φαντασία. Οι άψογες πρώτες ύλες.

Μόνες τους όμως.

Τα spaghetti κολοκυθιού ήταν άψογα, φρέσκα και κρουστά. Το ίδιο και οι κροκετες πέστροφας. Το καθένα ξεχωριστά.

Το ταρτάρ γαρίδας τα πήγε καλύτερα ως σύνολο.

Τα King oyster μανιτάρια ήταν τραγανά αν και όχι πολύ νόστιμα μόνα τους. Η κρεμμώδης στάκα μέσα στην οποία κολυμπούσαν ήταν έντονη και νόστιμη αλλά, σχεδόν, απαγορευτική για μια ζέστη βραδιά του Ιουλίου.

Το καλαμάρι φρέσκο με γλυκιά γεύση, άρωμα σχάρας, μυρωδιά θάλασσας. Ευφάνταστος ο συνδυασμός με τα υπόλοιπα υλικά. Όμως.. Δεν έδεσε.

Η κοπή ημέρας στο μοσχάρι ήταν ένα rib eye από κάποια φάρμα που ήρθε well done αν και είχε ζητηθεί διαφορετικά. Η γκρεμολάτα από καπνιστό χέλι που το κοσμούσε δεν είχε τίποτα από τη φινέτσα και το άρωμα καπνού που διακρίνει το συγκεκριμένο αλίπαστο. Απλά υπερβολικά αλμυρό. Τόσο που με έκανε να ιδρώνω απίστευτα, να πίνω νερό και να μην είμαι τόσο εκθαμβρωτική όσο σκόπευα.

Το γλυκό με mango ήταν τέλειο. Επιτέλους ισορροπία. Η μοναδική και τελευταία δυστυχώς.

Κατανοώ ότι η περιγραφή των πιάτων είναι ελλιπής για τα δικά μου δεδομένα. Αλλάζουν, όμως, κάθε εβδομάδα κι έτσι δεν έχει νόημα. Όπως κι εμείς. Ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνουμε.

Ο χώρος, όπως κι η εξυπηρέτηση μου άρεσε πολύ θυμίζοντάς μου, έντονα, τους αστικούς κήπους και βεράντες των σπιτιών φίλων στα οποία πέρασα υπέροχες στιγμές της ζωής μου. Τέλειο σκηνικό για όμορφες αναμνήσεις και τελειωτικά αντίο.

Αγαπούσα, κι εξακολουθώ, την προσμονή. Όταν αρχίζει κάτι. Αυτή τη, μαγική, στιγμή της αναμονής πριν το σήκωμα της αυλαίας. Όπου όλα είναι δυνατά και το μέλλον φαντάζει, κάτι παραπάνω από, ευοίωνο. Τον ενθουσιασμό. Την αίσθηση ότι τίποτα δε θα πάει λάθος. Της παντοδυναμίας. Του ελέγχου.

Τα πράγματα, φυσικά, δεν έρχονται ποτέ έτσι όπως επιθυμούμε ή θέλουμε να ελέγξουμε. Ίσως αυτή είναι η, υπέρτατη, ομορφιά της ζωής.

Οι αυλαίες έχουν φτιαχτεί για να σηκώνονται. Και να πέφτουν. Για να χαιρόμαστε την αναμονή και να λυπούμαστε για το τέλος. That’s life ladies and gentlemen. Το μόνο που έχει σημασία στο προσωπικό έργο της ζωής μας είναι το χειροκρότημα. Που προέρχεται, όχι από τους άλλους, αλλά, από εμάς τους ίδιους.
Σας ευχαριστώ από καρδιάς για το ωραίο ταξίδι. It was a privilege and an honor.

Simoul σημαίνει μαζί…και εξακολουθεί να είναι η πιο δύσκολη λέξη που ξέρω.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.