Loader
10 medium

28 Σεπ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Επανάληψη κριτικής για το Che του Πειραιά, μετά από δύο χρόνια περίπου. Στο διάστημα αυτό το έχω επισκεφθεί αρκετές φορές, για φαγητό και ποτό, με ανάμεικτες εντυπώσεις, κατά βάση θετικές. Όμως φέτος το μενού ανανεώθηκε και θα ήθελα να του χαρίσω μια ακόμα κριτική.

Κατ’αρχάς ο χώρος παραμένει ασυναγώνιστος, για τον Πειραιά τουλάχιστον. Η τόσο όμορφη, ατμοσφαιρική αυλή με τις μεξικανο – περουβιανές πινελιές και την αντίστοιχη διακόσμηση, δίνει λατινοαμερικάνικη ένταση. Τα δέντρα και η πρασινάδα από την άλλη, προσδίδουν αυτή την καλοκαιρινή αύρα που αποζητεί κάποιος όταν ανοίγει ο καιρός. Γενικά, ας μην αναλύω τα περί διακόσμησης, ο χώρος είναι κεφάτος και πολύχρωμος. Και μόνο που μπαίνεις στην αυλή αυτή σου ανεβαίνει η διάθεσή.

Η μουσική βοηθάει εξίσου, με λάτιν ακούσματα αρχικά και χορευτικά ’80s όσο περνάει η ώρα. Το Σάββατο η κράτηση για φαγητό είναι απαραίτητη. Τις καθημερινές, με μικρή αναμονή ίσως, μπορεί να σταθείς πιο τυχερός. Και εννοείται, είναι all day, για κάθε ώρα.

Πραγματοποίησα δύο επισκέψεις στο Che μετά την επιστροφή μου από τις διακοπές και μπορώ να πω ότι οι γευστικές εντυπώσεις που αποκόμισα ήταν πολύ καλύτερες από αντίστοιχες παλιότερες. Η κουζίνα έχει ανανεωθεί, το μενού το βρήκα πιο ώριμο, η εξυπηρέτηση είναι πολύ προσεγμένη.

Από την υποδοχή στην πόρτα που καλησπερίζει ευγενικά, ενημερώνει για διαθέσιμα τραπέζια και προσπαθεί να κάνει ό, τι μπορεί για να εξυπηρετήσει τους πάντες, μέχρι τα παιδιά στο σέρβις, όλα κυλούν ρολόι. Τουλάχιστον την εικόνα αυτή εισέπραξα εγώ. Η κουζίνα παραδίδει σε λογικούς χρόνους, τα ορεκτικά διαχωρίζονται σε θαλασσινά και κρέας, για να μην μπερδεύονται οι γεύσεις, οι σερβιτόροι γνωρίζουν το μενού και επεξηγούν, τα σερβίτσια ανανεώνονται. Τι άλλο να ζητήσεις; Από μένα είναι 4/4.

Στις δύο αυτές επισκέψεις, από το ανανεωμένο μενού δοκιμάσαμε τα εξής:
Την πρώτη φορά, δύο άτομα:
- Σεβίτσε λαβράκι. Ξινούτσικο, ποσότητα αρκετή για δύο, με την πινελιά της ψιλοκομμένης κόκκινης, καυτερής πιπεριάς.
- Καρπάτσιο τόνου με αυγά χελιδονόψαρου. Ήταν καταπληκτικό! Αλλά δεν το βρήκα την δεύτερη φορά στον κατάλογο…
- Peruvian Duck, δλδ πάπια με ρύζι, σόγια και φρούτα του πάθους. Το κρέας ήταν καλοψημένο και μαλακό, τα συνοδευτικά αδιάφορα. Συνολικά νόστιμο πιάτο, με την απαραίτητη φρουτώδη επίγευση.
- Brazilian Picanha: πολλά υποσχόμενη, αλλά δυστυχώς δεν… Το κρέας ήταν σκληρό και αυτό χαλούσε όλο το πιάτο. Δυστυχώς, ίδια εντύπωση μου είχε αφήσει το συγκεκριμένο πιάτο και σε παλαιότερη επίσκεψη.

Την δεύτερη φορά, παρέα τεσσάρων πεινασμένων για Σαββατιάτικη έξοδο δοκιμάσαμε:

- Σεβίτσε. Μυλοκόπι αυτή τη φορά. Ίδιο σχεδόν με το λαυράκι που είχα δοκιμάσει. Ίδια γεύση, ίδια αίσθηση. Εγώ με το ξινό δεν τα πάω πολύ καλά. Οι φίλοι όμως το λάτρεψαν.
- Smoked Chicken Salad: πήραμε την πιο προβλέψιμη από τις 4 σαλάτες του καταλόγου. Ευτυχώς ήταν αρκετά χορταστική και πλούσια.

Από τα ορεκτικά πήραμε
- Tacos Pork Belly: τα περίμενα μεγαλύτερα, με τραγανή πίτα και ζεστά. Τα γνωστά τάκος δηλαδή. Αντί αυτών έφτασαν 5 μικρούτσικα τάκος (μεγέθους δύο μπουκιών έκαστο), σε μαλακή πιτούλα, με κρύα γέμιση από λευκή σως, ανακατεμένη με κρέας και μυρωδικά. Ήταν πολύ νόστιμα, αλλά τα ήθελα πιο πλούσια.
- Beef Chimichaga: μοσχάρι και pico de gallo: πολύ- πολύ νόστιμα! Τεμαχισμένα σε ρολάκια- μπουκιές, γύρω στα 10 κομμάτια.

Πήραμε και δύο κυρίως για τη μέση:
- Churrasco Iberico: χοιρινή σούβλα.
- Tri- Tip Steak Black Angus: δηλαδή φιλέτο μοσχάρι

Και τα δύο έφθασαν με το ίδιο ακριβώς σερβίρισμα. Σε ξύλινο πιάτο, πάνω σε φύλλα μπανάνας, με λίγο πουρέ στην άκρη (διαφορετικού είδους) και λίγη πράσινη σαλάτα. Ίδιο και το σερβίρισμα της picanha την πρώτη φορά. Οκ, μπορώ να συμπεράνω ότι στο σερβίρισμα των κρεάτων δεν έχουν πολλή φαντασία. Όμως το πρόβλημα δεν ήταν αυτό.

Μετά την αποτυχία της Picanha, και η χοιρινή σούβλα απογοήτευσε, γιατί, 1ον δεν ήταν σούβλα, αλλά σουβλάκι, 2ον, ενώ ήταν ζουμερή και ωραία μαριναρισμένη, δεν είχε καθαρό κρέας. Κομμάτια λίπους ανά δύο μπουκιές! Κι όταν ένα τέτοιο πιάτο μπαίνει στη μέση, η πιθανότητα να φας λίπος, καταλαβαίνετε, είναι ακόμα πιο μεγάλη. Ελάτε βρε παιδιά! 19 ευρώ για ένα σουβλάκι γεμάτο λίπος, παραείναι πολύ, δεν νομίζετε;

Το Steak ήταν μια χαρά, έσωσε τα προσχήματα της κρεατοφαγίας. Ζουμερό, μαλακό και νόστιμο. Μέτρια ψημένο, όπως ζητήσαμε. Αλλά τι να σας πω, με τα κρέατα, δεν ξέρω αν θα το ξανατολμήσω…

Για επιδόρπιο δεν αντέξαμε και πήραμε 2 γλυκά. Άλλωστε ήταν και τα δύο λαχταριστά.

- Το πρώτο ήταν σαν ζεστό σουφλέ σοκολάτας με παγωτό βανίλια (και φυστίκια, αν θυμάμαι)..
- Το δεύτερο Dulce di leche με παγωτό καραμέλα

Πάρα πολύ ωραία και κατάλληλα για παρέα.

Συνοδεύσαμε το γεύμα μας με ένα μπουκάλι λευκή Βίβλια Χώρα. Μου έκανε πολύ θετική εντύπωση ότι στα λευκά κρασιά και τα τέσσερα ήταν αγαπημένες (και ακριβές) ελληνικές ετικέτες. Η Βίβλια Χώρα στα πιο οικονομικά, γύρω στα 35 ευρώ (αλλά όχι όσο οικονομικά θα έπρεπε). Τέλος πάντων, η ποικιλία είναι μεγάλη, σε ελληνικούς και διεθνείς αμπελώνες, για όποιον ενδιαφέρεται για το κρασί. Πολλά και τα κοκτέιλ, όπως εξυπακούεται, σε διαφορετικό κατάλογο.

Μετά το κρασί, αφού μείναμε και για ποτό, συνεχίσαμε με δύο κοκτέιλ, μια αρωματική σαγκρία κι ένα κοκτέιλ άνευ αλκοόλ για μένα, με βάση την μαστίχα. Ήταν πολύ καλά και τα τέσσερα ποτά μας, και ειδικότερα την σαγκρία την λάτρεψα!

Μ’ αυτά και με κείνα, ο λογαριασμός εκτοξεύτηκε στα 160 ευρώ περίπου για την τετράδα, μαζί με ποτά, δλδ 40 ευρώ το άτομο. Αν αφαιρέσεις τα ποτά, γύρω στα 30- 35.

Δεν ξέρω πώς ακούστηκε το δείπνο μας, ίσως φάνηκαν πολλά τα πιάτα που πήραμε, αλλά αναλογικά με τις ποσότητες, ήταν αρκετά τσιμπημένα.
Κατ’ αρχάς κανένα, σχεδόν, ορεκτικό δεν πέφτει κάτω από τα 9 ευρώ. Οι δε σαλάτες, γενικότερα έχουν πάρει την ανιούσα (εκπλήσσομαι πια αν βρω σε εστιατόριο σαλάτα κάτω από 12 ευρώ). Όσο για τα κυρίως κυμαίνονται κατά μ. ο. στα 20 ευρώ. Τα γλυκά έχουν εκτοξευτεί και αυτά στα 8- 9 ευρώ (τάση που, μετά τις σαλάτες, πάει να καθιερωθεί στα περισσότερα εστιατόρια). Ας μην μακρηγορώ, ο κατάλογος είναι αναρτημένος στο διαδίκτυο, για όποιον ενδιαφέρεται να δει τιμές.

Συνολικά, θα πω «ναι» στο Che και ενδεχομένως θα ξαναπάω και μία και περισσότερες φορές. Αλλά βασικά θα πάω για το περιβάλλον, για μια αρωματική σαγκρία, για ένα ελαφρύ απογευματινό γεύμα, για κάτι άλλο εν πάση περιπτώσει από δείπνο. Και ο βασικός λόγος είναι η σχέση τιμής- ποσότητας - ποιότητας στα πιάτα τους…Αυτό το vfm...

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη ram.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

10 medium

28 Σεπ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Επανάληψη κριτικής για το Che του Πειραιά, μετά από δύο χρόνια περίπου. Στο διάστημα αυτό το έχω επισκεφθεί αρκετές φορές, για φαγητό και ποτό, με ανάμεικτες εντυπώσεις, κατά βάση θετικές. Όμως φέτος το μενού ανανεώθηκε και θα ήθελα να του χαρίσω μια ακόμα κριτική.

Κατ’αρχάς ο χώρος παραμένει ασυναγώνιστος, για τον Πειραιά τουλάχιστον. Η τόσο όμορφη, ατμοσφαιρική αυλή με τις μεξικανο – περουβιανές πινελιές και την αντίστοιχη διακόσμηση, δίνει λατινοαμερικάνικη ένταση. Τα δέντρα και η πρασινάδα από την άλλη, προσδίδουν αυτή την καλοκαιρινή αύρα που αποζητεί κάποιος όταν ανοίγει ο καιρός. Γενικά, ας μην αναλύω τα περί διακόσμησης, ο χώρος είναι κεφάτος και πολύχρωμος. Και μόνο που μπαίνεις στην αυλή αυτή σου ανεβαίνει η διάθεσή.

Η μουσική βοηθάει εξίσου, με λάτιν ακούσματα αρχικά και χορευτικά ’80s όσο περνάει η ώρα. Το Σάββατο η κράτηση για φαγητό είναι απαραίτητη. Τις καθημερινές, με μικρή αναμονή ίσως, μπορεί να σταθείς πιο τυχερός. Και εννοείται, είναι all day, για κάθε ώρα.

Πραγματοποίησα δύο επισκέψεις στο Che μετά την επιστροφή μου από τις διακοπές και μπορώ να πω ότι οι γευστικές εντυπώσεις που αποκόμισα ήταν πολύ καλύτερες από αντίστοιχες παλιότερες. Η κουζίνα έχει ανανεωθεί, το μενού το βρήκα πιο ώριμο, η εξυπηρέτηση είναι πολύ προσεγμένη.

Από την υποδοχή στην πόρτα που καλησπερίζει ευγενικά, ενημερώνει για διαθέσιμα τραπέζια και προσπαθεί να κάνει ό, τι μπορεί για να εξυπηρετήσει τους πάντες, μέχρι τα παιδιά στο σέρβις, όλα κυλούν ρολόι. Τουλάχιστον την εικόνα αυτή εισέπραξα εγώ. Η κουζίνα παραδίδει σε λογικούς χρόνους, τα ορεκτικά διαχωρίζονται σε θαλασσινά και κρέας, για να μην μπερδεύονται οι γεύσεις, οι σερβιτόροι γνωρίζουν το μενού και επεξηγούν, τα σερβίτσια ανανεώνονται. Τι άλλο να ζητήσεις; Από μένα είναι 4/4.

Στις δύο αυτές επισκέψεις, από το ανανεωμένο μενού δοκιμάσαμε τα εξής:
Την πρώτη φορά, δύο άτομα:
- Σεβίτσε λαβράκι. Ξινούτσικο, ποσότητα αρκετή για δύο, με την πινελιά της ψιλοκομμένης κόκκινης, καυτερής πιπεριάς.
- Καρπάτσιο τόνου με αυγά χελιδονόψαρου. Ήταν καταπληκτικό! Αλλά δεν το βρήκα την δεύτερη φορά στον κατάλογο…
- Peruvian Duck, δλδ πάπια με ρύζι, σόγια και φρούτα του πάθους. Το κρέας ήταν καλοψημένο και μαλακό, τα συνοδευτικά αδιάφορα. Συνολικά νόστιμο πιάτο, με την απαραίτητη φρουτώδη επίγευση.
- Brazilian Picanha: πολλά υποσχόμενη, αλλά δυστυχώς δεν… Το κρέας ήταν σκληρό και αυτό χαλούσε όλο το πιάτο. Δυστυχώς, ίδια εντύπωση μου είχε αφήσει το συγκεκριμένο πιάτο και σε παλαιότερη επίσκεψη.

Την δεύτερη φορά, παρέα τεσσάρων πεινασμένων για Σαββατιάτικη έξοδο δοκιμάσαμε:

- Σεβίτσε. Μυλοκόπι αυτή τη φορά. Ίδιο σχεδόν με το λαυράκι που είχα δοκιμάσει. Ίδια γεύση, ίδια αίσθηση. Εγώ με το ξινό δεν τα πάω πολύ καλά. Οι φίλοι όμως το λάτρεψαν.
- Smoked Chicken Salad: πήραμε την πιο προβλέψιμη από τις 4 σαλάτες του καταλόγου. Ευτυχώς ήταν αρκετά χορταστική και πλούσια.

Από τα ορεκτικά πήραμε
- Tacos Pork Belly: τα περίμενα μεγαλύτερα, με τραγανή πίτα και ζεστά. Τα γνωστά τάκος δηλαδή. Αντί αυτών έφτασαν 5 μικρούτσικα τάκος (μεγέθους δύο μπουκιών έκαστο), σε μαλακή πιτούλα, με κρύα γέμιση από λευκή σως, ανακατεμένη με κρέας και μυρωδικά. Ήταν πολύ νόστιμα, αλλά τα ήθελα πιο πλούσια.
- Beef Chimichaga: μοσχάρι και pico de gallo: πολύ- πολύ νόστιμα! Τεμαχισμένα σε ρολάκια- μπουκιές, γύρω στα 10 κομμάτια.

Πήραμε και δύο κυρίως για τη μέση:
- Churrasco Iberico: χοιρινή σούβλα.
- Tri- Tip Steak Black Angus: δηλαδή φιλέτο μοσχάρι

Και τα δύο έφθασαν με το ίδιο ακριβώς σερβίρισμα. Σε ξύλινο πιάτο, πάνω σε φύλλα μπανάνας, με λίγο πουρέ στην άκρη (διαφορετικού είδους) και λίγη πράσινη σαλάτα. Ίδιο και το σερβίρισμα της picanha την πρώτη φορά. Οκ, μπορώ να συμπεράνω ότι στο σερβίρισμα των κρεάτων δεν έχουν πολλή φαντασία. Όμως το πρόβλημα δεν ήταν αυτό.

Μετά την αποτυχία της Picanha, και η χοιρινή σούβλα απογοήτευσε, γιατί, 1ον δεν ήταν σούβλα, αλλά σουβλάκι, 2ον, ενώ ήταν ζουμερή και ωραία μαριναρισμένη, δεν είχε καθαρό κρέας. Κομμάτια λίπους ανά δύο μπουκιές! Κι όταν ένα τέτοιο πιάτο μπαίνει στη μέση, η πιθανότητα να φας λίπος, καταλαβαίνετε, είναι ακόμα πιο μεγάλη. Ελάτε βρε παιδιά! 19 ευρώ για ένα σουβλάκι γεμάτο λίπος, παραείναι πολύ, δεν νομίζετε;

Το Steak ήταν μια χαρά, έσωσε τα προσχήματα της κρεατοφαγίας. Ζουμερό, μαλακό και νόστιμο. Μέτρια ψημένο, όπως ζητήσαμε. Αλλά τι να σας πω, με τα κρέατα, δεν ξέρω αν θα το ξανατολμήσω…

Για επιδόρπιο δεν αντέξαμε και πήραμε 2 γλυκά. Άλλωστε ήταν και τα δύο λαχταριστά.

- Το πρώτο ήταν σαν ζεστό σουφλέ σοκολάτας με παγωτό βανίλια (και φυστίκια, αν θυμάμαι)..
- Το δεύτερο Dulce di leche με παγωτό καραμέλα

Πάρα πολύ ωραία και κατάλληλα για παρέα.

Συνοδεύσαμε το γεύμα μας με ένα μπουκάλι λευκή Βίβλια Χώρα. Μου έκανε πολύ θετική εντύπωση ότι στα λευκά κρασιά και τα τέσσερα ήταν αγαπημένες (και ακριβές) ελληνικές ετικέτες. Η Βίβλια Χώρα στα πιο οικονομικά, γύρω στα 35 ευρώ (αλλά όχι όσο οικονομικά θα έπρεπε). Τέλος πάντων, η ποικιλία είναι μεγάλη, σε ελληνικούς και διεθνείς αμπελώνες, για όποιον ενδιαφέρεται για το κρασί. Πολλά και τα κοκτέιλ, όπως εξυπακούεται, σε διαφορετικό κατάλογο.

Μετά το κρασί, αφού μείναμε και για ποτό, συνεχίσαμε με δύο κοκτέιλ, μια αρωματική σαγκρία κι ένα κοκτέιλ άνευ αλκοόλ για μένα, με βάση την μαστίχα. Ήταν πολύ καλά και τα τέσσερα ποτά μας, και ειδικότερα την σαγκρία την λάτρεψα!

Μ’ αυτά και με κείνα, ο λογαριασμός εκτοξεύτηκε στα 160 ευρώ περίπου για την τετράδα, μαζί με ποτά, δλδ 40 ευρώ το άτομο. Αν αφαιρέσεις τα ποτά, γύρω στα 30- 35.

Δεν ξέρω πώς ακούστηκε το δείπνο μας, ίσως φάνηκαν πολλά τα πιάτα που πήραμε, αλλά αναλογικά με τις ποσότητες, ήταν αρκετά τσιμπημένα.
Κατ’ αρχάς κανένα, σχεδόν, ορεκτικό δεν πέφτει κάτω από τα 9 ευρώ. Οι δε σαλάτες, γενικότερα έχουν πάρει την ανιούσα (εκπλήσσομαι πια αν βρω σε εστιατόριο σαλάτα κάτω από 12 ευρώ). Όσο για τα κυρίως κυμαίνονται κατά μ. ο. στα 20 ευρώ. Τα γλυκά έχουν εκτοξευτεί και αυτά στα 8- 9 ευρώ (τάση που, μετά τις σαλάτες, πάει να καθιερωθεί στα περισσότερα εστιατόρια). Ας μην μακρηγορώ, ο κατάλογος είναι αναρτημένος στο διαδίκτυο, για όποιον ενδιαφέρεται να δει τιμές.

Συνολικά, θα πω «ναι» στο Che και ενδεχομένως θα ξαναπάω και μία και περισσότερες φορές. Αλλά βασικά θα πάω για το περιβάλλον, για μια αρωματική σαγκρία, για ένα ελαφρύ απογευματινό γεύμα, για κάτι άλλο εν πάση περιπτώσει από δείπνο. Και ο βασικός λόγος είναι η σχέση τιμής- ποσότητας - ποιότητας στα πιάτα τους…Αυτό το vfm...

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη ram.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable
10 medium

ram

Τετάρτη 23 Οκτωβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

26-36

Επανάληψη κριτικής για το Che του Πειραιά, μετά από δύο χρόνια περίπου. Στο διάστημα αυτό το έχω επισκεφθεί αρκετές φορές, για φαγητό και ποτό, με ανάμεικτες εντυπώσεις, κατά βάση θετικές. Όμως φέτος το μενού ανανεώθηκε και θα ήθελα να του χαρίσω μια ακόμα κριτική.

Κατ’αρχάς ο χώρος παραμένει ασυναγώνιστος, για τον Πειραιά τουλάχιστον. Η τόσο όμορφη, ατμοσφαιρική αυλή με τις μεξικανο – περουβιανές πινελιές και την αντίστοιχη διακόσμηση, δίνει λατινοαμερικάνικη ένταση. Τα δέντρα και η πρασινάδα από την άλλη, προσδίδουν αυτή την καλοκαιρινή αύρα που αποζητεί κάποιος όταν ανοίγει ο καιρός. Γενικά, ας μην αναλύω τα περί διακόσμησης, ο χώρος είναι κεφάτος και πολύχρωμος. Και μόνο που μπαίνεις στην αυλή αυτή σου ανεβαίνει η διάθεσή.

Η μουσική βοηθάει εξίσου, με λάτιν ακούσματα αρχικά και χορευτικά ’80s όσο περνάει η ώρα. Το Σάββατο η κράτηση για φαγητό είναι απαραίτητη. Τις καθημερινές, με μικρή αναμονή ίσως, μπορεί να σταθείς πιο τυχερός. Και εννοείται, είναι all day, για κάθε ώρα.

Πραγματοποίησα δύο επισκέψεις στο Che μετά την επιστροφή μου από τις διακοπές και μπορώ να πω ότι οι γευστικές εντυπώσεις που αποκόμισα ήταν πολύ καλύτερες από αντίστοιχες παλιότερες. Η κουζίνα έχει ανανεωθεί, το μενού το βρήκα πιο ώριμο, η εξυπηρέτηση είναι πολύ προσεγμένη.

Από την υποδοχή στην πόρτα που καλησπερίζει ευγενικά, ενημερώνει για διαθέσιμα τραπέζια και προσπαθεί να κάνει ό, τι μπορεί για να εξυπηρετήσει τους πάντες, μέχρι τα παιδιά στο σέρβις, όλα κυλούν ρολόι. Τουλάχιστον την εικόνα αυτή εισέπραξα εγώ. Η κουζίνα παραδίδει σε λογικούς χρόνους, τα ορεκτικά διαχωρίζονται σε θαλασσινά και κρέας, για να μην μπερδεύονται οι γεύσεις, οι σερβιτόροι γνωρίζουν το μενού και επεξηγούν, τα σερβίτσια ανανεώνονται. Τι άλλο να ζητήσεις; Από μένα είναι 4/4.

Στις δύο αυτές επισκέψεις, από το ανανεωμένο μενού δοκιμάσαμε τα εξής:
Την πρώτη φορά, δύο άτομα:
- Σεβίτσε λαβράκι. Ξινούτσικο, ποσότητα αρκετή για δύο, με την πινελιά της ψιλοκομμένης κόκκινης, καυτερής πιπεριάς.
- Καρπάτσιο τόνου με αυγά χελιδονόψαρου. Ήταν καταπληκτικό! Αλλά δεν το βρήκα την δεύτερη φορά στον κατάλογο…
- Peruvian Duck, δλδ πάπια με ρύζι, σόγια και φρούτα του πάθους. Το κρέας ήταν καλοψημένο και μαλακό, τα συνοδευτικά αδιάφορα. Συνολικά νόστιμο πιάτο, με την απαραίτητη φρουτώδη επίγευση.
- Brazilian Picanha: πολλά υποσχόμενη, αλλά δυστυχώς δεν… Το κρέας ήταν σκληρό και αυτό χαλούσε όλο το πιάτο. Δυστυχώς, ίδια εντύπωση μου είχε αφήσει το συγκεκριμένο πιάτο και σε παλαιότερη επίσκεψη.

Την δεύτερη φορά, παρέα τεσσάρων πεινασμένων για Σαββατιάτικη έξοδο δοκιμάσαμε:

- Σεβίτσε. Μυλοκόπι αυτή τη φορά. Ίδιο σχεδόν με το λαυράκι που είχα δοκιμάσει. Ίδια γεύση, ίδια αίσθηση. Εγώ με το ξινό δεν τα πάω πολύ καλά. Οι φίλοι όμως το λάτρεψαν.
- Smoked Chicken Salad: πήραμε την πιο προβλέψιμη από τις 4 σαλάτες του καταλόγου. Ευτυχώς ήταν αρκετά χορταστική και πλούσια.

Από τα ορεκτικά πήραμε
- Tacos Pork Belly: τα περίμενα μεγαλύτερα, με τραγανή πίτα και ζεστά. Τα γνωστά τάκος δηλαδή. Αντί αυτών έφτασαν 5 μικρούτσικα τάκος (μεγέθους δύο μπουκιών έκαστο), σε μαλακή πιτούλα, με κρύα γέμιση από λευκή σως, ανακατεμένη με κρέας και μυρωδικά. Ήταν πολύ νόστιμα, αλλά τα ήθελα πιο πλούσια.
- Beef Chimichaga: μοσχάρι και pico de gallo: πολύ- πολύ νόστιμα! Τεμαχισμένα σε ρολάκια- μπουκιές, γύρω στα 10 κομμάτια.

Πήραμε και δύο κυρίως για τη μέση:
- Churrasco Iberico: χοιρινή σούβλα.
- Tri- Tip Steak Black Angus: δηλαδή φιλέτο μοσχάρι

Και τα δύο έφθασαν με το ίδιο ακριβώς σερβίρισμα. Σε ξύλινο πιάτο, πάνω σε φύλλα μπανάνας, με λίγο πουρέ στην άκρη (διαφορετικού είδους) και λίγη πράσινη σαλάτα. Ίδιο και το σερβίρισμα της picanha την πρώτη φορά. Οκ, μπορώ να συμπεράνω ότι στο σερβίρισμα των κρεάτων δεν έχουν πολλή φαντασία. Όμως το πρόβλημα δεν ήταν αυτό.

Μετά την αποτυχία της Picanha, και η χοιρινή σούβλα απογοήτευσε, γιατί, 1ον δεν ήταν σούβλα, αλλά σουβλάκι, 2ον, ενώ ήταν ζουμερή και ωραία μαριναρισμένη, δεν είχε καθαρό κρέας. Κομμάτια λίπους ανά δύο μπουκιές! Κι όταν ένα τέτοιο πιάτο μπαίνει στη μέση, η πιθανότητα να φας λίπος, καταλαβαίνετε, είναι ακόμα πιο μεγάλη. Ελάτε βρε παιδιά! 19 ευρώ για ένα σουβλάκι γεμάτο λίπος, παραείναι πολύ, δεν νομίζετε;

Το Steak ήταν μια χαρά, έσωσε τα προσχήματα της κρεατοφαγίας. Ζουμερό, μαλακό και νόστιμο. Μέτρια ψημένο, όπως ζητήσαμε. Αλλά τι να σας πω, με τα κρέατα, δεν ξέρω αν θα το ξανατολμήσω…

Για επιδόρπιο δεν αντέξαμε και πήραμε 2 γλυκά. Άλλωστε ήταν και τα δύο λαχταριστά.

- Το πρώτο ήταν σαν ζεστό σουφλέ σοκολάτας με παγωτό βανίλια (και φυστίκια, αν θυμάμαι)..
- Το δεύτερο Dulce di leche με παγωτό καραμέλα

Πάρα πολύ ωραία και κατάλληλα για παρέα.

Συνοδεύσαμε το γεύμα μας με ένα μπουκάλι λευκή Βίβλια Χώρα. Μου έκανε πολύ θετική εντύπωση ότι στα λευκά κρασιά και τα τέσσερα ήταν αγαπημένες (και ακριβές) ελληνικές ετικέτες. Η Βίβλια Χώρα στα πιο οικονομικά, γύρω στα 35 ευρώ (αλλά όχι όσο οικονομικά θα έπρεπε). Τέλος πάντων, η ποικιλία είναι μεγάλη, σε ελληνικούς και διεθνείς αμπελώνες, για όποιον ενδιαφέρεται για το κρασί. Πολλά και τα κοκτέιλ, όπως εξυπακούεται, σε διαφορετικό κατάλογο.

Μετά το κρασί, αφού μείναμε και για ποτό, συνεχίσαμε με δύο κοκτέιλ, μια αρωματική σαγκρία κι ένα κοκτέιλ άνευ αλκοόλ για μένα, με βάση την μαστίχα. Ήταν πολύ καλά και τα τέσσερα ποτά μας, και ειδικότερα την σαγκρία την λάτρεψα!

Μ’ αυτά και με κείνα, ο λογαριασμός εκτοξεύτηκε στα 160 ευρώ περίπου για την τετράδα, μαζί με ποτά, δλδ 40 ευρώ το άτομο. Αν αφαιρέσεις τα ποτά, γύρω στα 30- 35.

Δεν ξέρω πώς ακούστηκε το δείπνο μας, ίσως φάνηκαν πολλά τα πιάτα που πήραμε, αλλά αναλογικά με τις ποσότητες, ήταν αρκετά τσιμπημένα.
Κατ’ αρχάς κανένα, σχεδόν, ορεκτικό δεν πέφτει κάτω από τα 9 ευρώ. Οι δε σαλάτες, γενικότερα έχουν πάρει την ανιούσα (εκπλήσσομαι πια αν βρω σε εστιατόριο σαλάτα κάτω από 12 ευρώ). Όσο για τα κυρίως κυμαίνονται κατά μ. ο. στα 20 ευρώ. Τα γλυκά έχουν εκτοξευτεί και αυτά στα 8- 9 ευρώ (τάση που, μετά τις σαλάτες, πάει να καθιερωθεί στα περισσότερα εστιατόρια). Ας μην μακρηγορώ, ο κατάλογος είναι αναρτημένος στο διαδίκτυο, για όποιον ενδιαφέρεται να δει τιμές.

Συνολικά, θα πω «ναι» στο Che και ενδεχομένως θα ξαναπάω και μία και περισσότερες φορές. Αλλά βασικά θα πάω για το περιβάλλον, για μια αρωματική σαγκρία, για ένα ελαφρύ απογευματινό γεύμα, για κάτι άλλο εν πάση περιπτώσει από δείπνο. Και ο βασικός λόγος είναι η σχέση τιμής- ποσότητας - ποιότητας στα πιάτα τους…Αυτό το vfm...

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη ram.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.