Loader

19 Νοε 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Η παρέα…

Δε δένομαι με sites δένομαι με ανθρώπους.

Όσον αφορά στο συγκεκριμένο site όλοι πλέον, ή τουλάχιστον οι “παλιοί “ εξ ημών, ξέρουμε που βαδίζει. Παρόλα αυτά υπάρχουν άνθρωποι που το εμπιστεύονται ακόμα, και καλά κάνουν κατ’ εμέ, διότι η vast majority των κριτικών είναι αμερόληπτη και ειλικρινής.

Τολμώ να πω ότι μετά από τόσα χρόνια κάποιους από τους ανθρώπους που γνώρισα, εδώ, τους θεωρώ φίλους. Ακόμα κι αν έχω διαφωνήσει ή χαθεί. Χαίρομαι να τους βλέπω. Έχω την αίσθηση ότι τους έχω δει την προηγούμενη μέρα. Αισθάνομαι, απίστευτα, οικεία όταν τους αγκαλιάζω και τους φιλώ. Με κάποιους brunchάρω, ασύστολα, παρακούοντας τις εντολές της διαιτολόγου μου σε άπταιστα γερμανόαμερικάνικα. Κάποιοι έρχονται επίσκεψη στο γραφείο φέρνοντας μνημειώδη γλυκά. Κάποιοι με εκπλήσσουν πηγαίνοντάς με σε μαγαζιά που δεν ήξερα. Κάποιοι κάνουν ολόκληρο ταξίδι για να έρθουν στο Παγκράτι έτσι ώστε να περάσουμε λίγο χρόνο μαζί. Κάποιοι είναι ζωντανή υπενθύμιση λανθασμένων εκτιμήσεων και επιλογών και αυτό τους καθιστά πολύτιμους. Κάποιοι δε μένουν πια εδώ αλλά είναι παρόντες. Ειρήσθω εν παρόδω, που λέω κι εγώ, δεν υπάρχει ωραιότερη αίσθηση από το να σου λείπει κάποιος τον οποίον ξέρεις ότι θα ξαναδείς.

Το μαγαζί κι οι άνθρωποί του…

Αφτιασίδωτο κι αυθεντικό.

Ξεχάστε ότι ξέρετε περί χώρου. Αν δεν το δείτε δε θα καταλάβετε τι εννοώ. Βρείτε την κρυμμένη πόρτα. Κάντε υποθέσεις σχετικά με το που οδηγεί. Ετοιμαστείτε για μία εξυπηρέτηση που, ίσως, σας φανεί απότομη αλλά δεν είναι. Τώρα που το σκέφτομαι νομίζω ότι αν είχα κοζάκα γιαγιά κι έτρωγα σπίτι της την ίδια ατάκα θα άκουγα “Τρουώμε δε μιλλλάμε! ” Πεντακάθαρο και άκαπνο. Θα σας δώσει την ευκαιρία να βγείτε έξω για τσιγάρο ανταλλάσοντας απόψεις με τους, προφανώς, τακτικούς θαμώνες, παρεμφερούς, αν όχι ιδίας καταγωγής, όσο και με τους συνδαιτυμόνες σας.

Το φαγητό…

Όχι δεν τρώτε σε κινέζικο. Κι όμως οι σαλάτες αυτήν την αίσθηση θα σας δώσουν. Δε θυμάμαι ονόματα, δε βγάζω, πια, φωτογραφίες οπότε θα αρκεστείτε στη γευστική κι αναμνησιακή περιγραφή.

- Μία απλή, απλούστατη καροτοσαλάτα δροσερή κι ορεκτική.
- Η Olivier ή Macedoine ή ρώσικη όπως την ξέρουμε, ήθελε κάτι πιο σπιρτόζικο.
- Μια σαλάτα με λαχανικά και ψάρι δημιούργησε ερωτηματικά… Μα δε μυρίζει ψάρι, αποκλείται, έχει και κρέας. Όχι δεν έχει. Έχει μόνο ψάρι κι είναι υπέροχη.
- Ακόμα πιο ωραία η σαλάτα με λεπτά διαφανή noodles, εικάζω ρυζιού.
- Δύο πίτες με φοβερά μεστή, πλούσια, βουτυρώδη κι, όμως, όχι βαριά ζύμη. Μία με αρνί, που ομολογώ ότι μου μύρισε όταν πήγα να τη φάω αλλά απεδείχθη νοστιμότατη και μία με κιμά.
- Λίγο πιο βαριά η ζύμη στα πελμένι και τα μαντί. Προτίμησα τα δεύτερα ειδικά σε συνδυασμό με τη σμετάνα (πρέπει να αρχίσω να ψωνίζω σε ρωσικά παντοπωλεία) και την, ευχάριστα, καυτερή σάλτσα που υπήρχαν, ήδη, στο τραπέζι όταν φτάσαμε.
- Σε ένα πήλινο σκεύος ήρθε μία παρασκευή η οποία πειείχε κρέας και συκώτι. Λεμονάτο και συμπαθητικό όμως εγώ: α) δοκίμασα αφού είχε ήδη κρυώσει και, β) ήταν παραψημένο άρα σχετικά σκληρό για τα δικά μου δεδομένα.
- Ένα επίσης κινεζοφέρνον, σουποειδές, πιάτο με τα μακρύτερα, χειροποίητα, μακαρόνια που έχω δει στη ζωή μου. Αυτό το διαβολόχορτο ο άνηθος φυτρώνει και στη Σιβηρία? Προφανώς διότι είχε. Κι ας προσπάθησαν να με πείσουν ότι ήτο, μόνο, μαϊντανός. Σε μένα βρε? Σε μένα?
- Σασλίκ επί δύο. Δηλαδή με χοιρινό και με κοτόπουλο. Λοιπόν εγώ έφαγα σασλίκ, για πρώτη φορά, στο Παρίσι χιλιετίες πριν. Γέλασα απίστευτα και είπα… “ να σας πω βλαμμένα … αυτά στην Ελλάδα τα λέμε σουβλάκια”. Τα έχω ξαναφάει στα χρόνια που ακολούθησαν, όμως, τα συγκεκριμένα είναι μακράν τα ωραιότερα. Μαλακά, ζουμερά, διαφορετικά και παρόλα αυτά, γνώριμα.
Ειδική μνεία οφείλει να γίνει στο δικό τους, ας πούμε, ψωμί, στη vodka (σας είπα ότι θα ψωνίζω από ρώσικα μπακάλικα πλέον. Η μαύρη οχιά που κατανάλωσε λίτρα θα σας ενημερώσει, επισταμένως, ελπίζω) και στον δίσκο με “γλυκά” που έρχεται στο τέλος μαζί με τσάι.

Ένα μαγαζί τίμιο κι αυθεντικό σαν τον λογαριασμό που θα πληρώσετε. Ένα μαγαζί για να το μοιράζεσαι. Εγώ που έχω twisted mind θα το επέλεγα και για πρώτο ραντεβού. Ή τελευταίο… Ποιος να ξέρει πως τα φέρνει η ζωή.

Π[ολλά ευχαριστώ δημοσίως στον εμπνευστή και διοργανωτή της βραδιάς.

Με αγάπη
Deva Mariya Ivanova.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

19 Νοε 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Η παρέα…

Δε δένομαι με sites δένομαι με ανθρώπους.

Όσον αφορά στο συγκεκριμένο site όλοι πλέον, ή τουλάχιστον οι “παλιοί “ εξ ημών, ξέρουμε που βαδίζει. Παρόλα αυτά υπάρχουν άνθρωποι που το εμπιστεύονται ακόμα, και καλά κάνουν κατ’ εμέ, διότι η vast majority των κριτικών είναι αμερόληπτη και ειλικρινής.

Τολμώ να πω ότι μετά από τόσα χρόνια κάποιους από τους ανθρώπους που γνώρισα, εδώ, τους θεωρώ φίλους. Ακόμα κι αν έχω διαφωνήσει ή χαθεί. Χαίρομαι να τους βλέπω. Έχω την αίσθηση ότι τους έχω δει την προηγούμενη μέρα. Αισθάνομαι, απίστευτα, οικεία όταν τους αγκαλιάζω και τους φιλώ. Με κάποιους brunchάρω, ασύστολα, παρακούοντας τις εντολές της διαιτολόγου μου σε άπταιστα γερμανόαμερικάνικα. Κάποιοι έρχονται επίσκεψη στο γραφείο φέρνοντας μνημειώδη γλυκά. Κάποιοι με εκπλήσσουν πηγαίνοντάς με σε μαγαζιά που δεν ήξερα. Κάποιοι κάνουν ολόκληρο ταξίδι για να έρθουν στο Παγκράτι έτσι ώστε να περάσουμε λίγο χρόνο μαζί. Κάποιοι είναι ζωντανή υπενθύμιση λανθασμένων εκτιμήσεων και επιλογών και αυτό τους καθιστά πολύτιμους. Κάποιοι δε μένουν πια εδώ αλλά είναι παρόντες. Ειρήσθω εν παρόδω, που λέω κι εγώ, δεν υπάρχει ωραιότερη αίσθηση από το να σου λείπει κάποιος τον οποίον ξέρεις ότι θα ξαναδείς.

Το μαγαζί κι οι άνθρωποί του…

Αφτιασίδωτο κι αυθεντικό.

Ξεχάστε ότι ξέρετε περί χώρου. Αν δεν το δείτε δε θα καταλάβετε τι εννοώ. Βρείτε την κρυμμένη πόρτα. Κάντε υποθέσεις σχετικά με το που οδηγεί. Ετοιμαστείτε για μία εξυπηρέτηση που, ίσως, σας φανεί απότομη αλλά δεν είναι. Τώρα που το σκέφτομαι νομίζω ότι αν είχα κοζάκα γιαγιά κι έτρωγα σπίτι της την ίδια ατάκα θα άκουγα “Τρουώμε δε μιλλλάμε! ” Πεντακάθαρο και άκαπνο. Θα σας δώσει την ευκαιρία να βγείτε έξω για τσιγάρο ανταλλάσοντας απόψεις με τους, προφανώς, τακτικούς θαμώνες, παρεμφερούς, αν όχι ιδίας καταγωγής, όσο και με τους συνδαιτυμόνες σας.

Το φαγητό…

Όχι δεν τρώτε σε κινέζικο. Κι όμως οι σαλάτες αυτήν την αίσθηση θα σας δώσουν. Δε θυμάμαι ονόματα, δε βγάζω, πια, φωτογραφίες οπότε θα αρκεστείτε στη γευστική κι αναμνησιακή περιγραφή.

- Μία απλή, απλούστατη καροτοσαλάτα δροσερή κι ορεκτική.
- Η Olivier ή Macedoine ή ρώσικη όπως την ξέρουμε, ήθελε κάτι πιο σπιρτόζικο.
- Μια σαλάτα με λαχανικά και ψάρι δημιούργησε ερωτηματικά… Μα δε μυρίζει ψάρι, αποκλείται, έχει και κρέας. Όχι δεν έχει. Έχει μόνο ψάρι κι είναι υπέροχη.
- Ακόμα πιο ωραία η σαλάτα με λεπτά διαφανή noodles, εικάζω ρυζιού.
- Δύο πίτες με φοβερά μεστή, πλούσια, βουτυρώδη κι, όμως, όχι βαριά ζύμη. Μία με αρνί, που ομολογώ ότι μου μύρισε όταν πήγα να τη φάω αλλά απεδείχθη νοστιμότατη και μία με κιμά.
- Λίγο πιο βαριά η ζύμη στα πελμένι και τα μαντί. Προτίμησα τα δεύτερα ειδικά σε συνδυασμό με τη σμετάνα (πρέπει να αρχίσω να ψωνίζω σε ρωσικά παντοπωλεία) και την, ευχάριστα, καυτερή σάλτσα που υπήρχαν, ήδη, στο τραπέζι όταν φτάσαμε.
- Σε ένα πήλινο σκεύος ήρθε μία παρασκευή η οποία πειείχε κρέας και συκώτι. Λεμονάτο και συμπαθητικό όμως εγώ: α) δοκίμασα αφού είχε ήδη κρυώσει και, β) ήταν παραψημένο άρα σχετικά σκληρό για τα δικά μου δεδομένα.
- Ένα επίσης κινεζοφέρνον, σουποειδές, πιάτο με τα μακρύτερα, χειροποίητα, μακαρόνια που έχω δει στη ζωή μου. Αυτό το διαβολόχορτο ο άνηθος φυτρώνει και στη Σιβηρία? Προφανώς διότι είχε. Κι ας προσπάθησαν να με πείσουν ότι ήτο, μόνο, μαϊντανός. Σε μένα βρε? Σε μένα?
- Σασλίκ επί δύο. Δηλαδή με χοιρινό και με κοτόπουλο. Λοιπόν εγώ έφαγα σασλίκ, για πρώτη φορά, στο Παρίσι χιλιετίες πριν. Γέλασα απίστευτα και είπα… “ να σας πω βλαμμένα … αυτά στην Ελλάδα τα λέμε σουβλάκια”. Τα έχω ξαναφάει στα χρόνια που ακολούθησαν, όμως, τα συγκεκριμένα είναι μακράν τα ωραιότερα. Μαλακά, ζουμερά, διαφορετικά και παρόλα αυτά, γνώριμα.
Ειδική μνεία οφείλει να γίνει στο δικό τους, ας πούμε, ψωμί, στη vodka (σας είπα ότι θα ψωνίζω από ρώσικα μπακάλικα πλέον. Η μαύρη οχιά που κατανάλωσε λίτρα θα σας ενημερώσει, επισταμένως, ελπίζω) και στον δίσκο με “γλυκά” που έρχεται στο τέλος μαζί με τσάι.

Ένα μαγαζί τίμιο κι αυθεντικό σαν τον λογαριασμό που θα πληρώσετε. Ένα μαγαζί για να το μοιράζεσαι. Εγώ που έχω twisted mind θα το επέλεγα και για πρώτο ραντεβού. Ή τελευταίο… Ποιος να ξέρει πως τα φέρνει η ζωή.

Π[ολλά ευχαριστώ δημοσίως στον εμπνευστή και διοργανωτή της βραδιάς.

Με αγάπη
Deva Mariya Ivanova.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

tzia

Κυριακή 15 Δεκεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

€ / Άτομο

10-16

Η παρέα…

Δε δένομαι με sites δένομαι με ανθρώπους.

Όσον αφορά στο συγκεκριμένο site όλοι πλέον, ή τουλάχιστον οι “παλιοί “ εξ ημών, ξέρουμε που βαδίζει. Παρόλα αυτά υπάρχουν άνθρωποι που το εμπιστεύονται ακόμα, και καλά κάνουν κατ’ εμέ, διότι η vast majority των κριτικών είναι αμερόληπτη και ειλικρινής.

Τολμώ να πω ότι μετά από τόσα χρόνια κάποιους από τους ανθρώπους που γνώρισα, εδώ, τους θεωρώ φίλους. Ακόμα κι αν έχω διαφωνήσει ή χαθεί. Χαίρομαι να τους βλέπω. Έχω την αίσθηση ότι τους έχω δει την προηγούμενη μέρα. Αισθάνομαι, απίστευτα, οικεία όταν τους αγκαλιάζω και τους φιλώ. Με κάποιους brunchάρω, ασύστολα, παρακούοντας τις εντολές της διαιτολόγου μου σε άπταιστα γερμανόαμερικάνικα. Κάποιοι έρχονται επίσκεψη στο γραφείο φέρνοντας μνημειώδη γλυκά. Κάποιοι με εκπλήσσουν πηγαίνοντάς με σε μαγαζιά που δεν ήξερα. Κάποιοι κάνουν ολόκληρο ταξίδι για να έρθουν στο Παγκράτι έτσι ώστε να περάσουμε λίγο χρόνο μαζί. Κάποιοι είναι ζωντανή υπενθύμιση λανθασμένων εκτιμήσεων και επιλογών και αυτό τους καθιστά πολύτιμους. Κάποιοι δε μένουν πια εδώ αλλά είναι παρόντες. Ειρήσθω εν παρόδω, που λέω κι εγώ, δεν υπάρχει ωραιότερη αίσθηση από το να σου λείπει κάποιος τον οποίον ξέρεις ότι θα ξαναδείς.

Το μαγαζί κι οι άνθρωποί του…

Αφτιασίδωτο κι αυθεντικό.

Ξεχάστε ότι ξέρετε περί χώρου. Αν δεν το δείτε δε θα καταλάβετε τι εννοώ. Βρείτε την κρυμμένη πόρτα. Κάντε υποθέσεις σχετικά με το που οδηγεί. Ετοιμαστείτε για μία εξυπηρέτηση που, ίσως, σας φανεί απότομη αλλά δεν είναι. Τώρα που το σκέφτομαι νομίζω ότι αν είχα κοζάκα γιαγιά κι έτρωγα σπίτι της την ίδια ατάκα θα άκουγα “Τρουώμε δε μιλλλάμε! ” Πεντακάθαρο και άκαπνο. Θα σας δώσει την ευκαιρία να βγείτε έξω για τσιγάρο ανταλλάσοντας απόψεις με τους, προφανώς, τακτικούς θαμώνες, παρεμφερούς, αν όχι ιδίας καταγωγής, όσο και με τους συνδαιτυμόνες σας.

Το φαγητό…

Όχι δεν τρώτε σε κινέζικο. Κι όμως οι σαλάτες αυτήν την αίσθηση θα σας δώσουν. Δε θυμάμαι ονόματα, δε βγάζω, πια, φωτογραφίες οπότε θα αρκεστείτε στη γευστική κι αναμνησιακή περιγραφή.

- Μία απλή, απλούστατη καροτοσαλάτα δροσερή κι ορεκτική.
- Η Olivier ή Macedoine ή ρώσικη όπως την ξέρουμε, ήθελε κάτι πιο σπιρτόζικο.
- Μια σαλάτα με λαχανικά και ψάρι δημιούργησε ερωτηματικά… Μα δε μυρίζει ψάρι, αποκλείται, έχει και κρέας. Όχι δεν έχει. Έχει μόνο ψάρι κι είναι υπέροχη.
- Ακόμα πιο ωραία η σαλάτα με λεπτά διαφανή noodles, εικάζω ρυζιού.
- Δύο πίτες με φοβερά μεστή, πλούσια, βουτυρώδη κι, όμως, όχι βαριά ζύμη. Μία με αρνί, που ομολογώ ότι μου μύρισε όταν πήγα να τη φάω αλλά απεδείχθη νοστιμότατη και μία με κιμά.
- Λίγο πιο βαριά η ζύμη στα πελμένι και τα μαντί. Προτίμησα τα δεύτερα ειδικά σε συνδυασμό με τη σμετάνα (πρέπει να αρχίσω να ψωνίζω σε ρωσικά παντοπωλεία) και την, ευχάριστα, καυτερή σάλτσα που υπήρχαν, ήδη, στο τραπέζι όταν φτάσαμε.
- Σε ένα πήλινο σκεύος ήρθε μία παρασκευή η οποία πειείχε κρέας και συκώτι. Λεμονάτο και συμπαθητικό όμως εγώ: α) δοκίμασα αφού είχε ήδη κρυώσει και, β) ήταν παραψημένο άρα σχετικά σκληρό για τα δικά μου δεδομένα.
- Ένα επίσης κινεζοφέρνον, σουποειδές, πιάτο με τα μακρύτερα, χειροποίητα, μακαρόνια που έχω δει στη ζωή μου. Αυτό το διαβολόχορτο ο άνηθος φυτρώνει και στη Σιβηρία? Προφανώς διότι είχε. Κι ας προσπάθησαν να με πείσουν ότι ήτο, μόνο, μαϊντανός. Σε μένα βρε? Σε μένα?
- Σασλίκ επί δύο. Δηλαδή με χοιρινό και με κοτόπουλο. Λοιπόν εγώ έφαγα σασλίκ, για πρώτη φορά, στο Παρίσι χιλιετίες πριν. Γέλασα απίστευτα και είπα… “ να σας πω βλαμμένα … αυτά στην Ελλάδα τα λέμε σουβλάκια”. Τα έχω ξαναφάει στα χρόνια που ακολούθησαν, όμως, τα συγκεκριμένα είναι μακράν τα ωραιότερα. Μαλακά, ζουμερά, διαφορετικά και παρόλα αυτά, γνώριμα.
Ειδική μνεία οφείλει να γίνει στο δικό τους, ας πούμε, ψωμί, στη vodka (σας είπα ότι θα ψωνίζω από ρώσικα μπακάλικα πλέον. Η μαύρη οχιά που κατανάλωσε λίτρα θα σας ενημερώσει, επισταμένως, ελπίζω) και στον δίσκο με “γλυκά” που έρχεται στο τέλος μαζί με τσάι.

Ένα μαγαζί τίμιο κι αυθεντικό σαν τον λογαριασμό που θα πληρώσετε. Ένα μαγαζί για να το μοιράζεσαι. Εγώ που έχω twisted mind θα το επέλεγα και για πρώτο ραντεβού. Ή τελευταίο… Ποιος να ξέρει πως τα φέρνει η ζωή.

Π[ολλά ευχαριστώ δημοσίως στον εμπνευστή και διοργανωτή της βραδιάς.

Με αγάπη
Deva Mariya Ivanova.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.