Loader
Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Αυτό το όνομα στα μάτια μου είναι λίγο τραγική ειρωνία. Άκου Ευγενιος! Η κυρία του μαγαζιού και η ομώνυμη αρετή δεν έχουν γνωριστεί ποτέ, αφού, κάθε φορά που περνούσε από πίσω μου μάζευα το σβέρκο μου μη μπει στον πειρασμό και αρχίσει να μοιράζει σφαλιάρες. Όχι γιατί είναι κακιά, όχι. Απλά νομίζω το ψυχρό κλίμα της χώρας της ενσταλάζει και στην κοινωνική συμπεριφορά της αυθόρμητα. Ζητούσε η δόλια η Ιωάννα ενα ποτήρι, «τι του τελεις;» έπαιρνε την πληρωμένη απάντηση.

Θα είμαι ειλικρινής. Αν δεν ένιωθα ευγνωμοσύνη για τον γλυκύτατο εμπνευστή της βραδιάς που αποφάσισε να ενώσει νότο και βορρά και τα κατάφερε εκπληκτικά, δεν θα έγραφα την κριτική. Αφενός γιατί έχω χάσει το ενδιαφέρον μου για ένα σάιτ που αργοπεθαίνει καιρό τώρα και κανείς δεν έχει το θάρρος να του βγάλει την πρίζα, αφετέρου γιατί εγώ δεν έφαγα ιδιαίτερα και το input μου θα είναι λίγο πιο άχρηστο από το πρώτο r στο Marlboro. Αλλά όταν κάποιος μπαίνει σε τόσο κόπο να φέρει κοντά τα ετερώνυμα, που παρά τΑ όσα διατείνονται οι φυσικοί, ουδέποτε έλκονται, του αξίζει ένα μπράβο και ένα ευχαριστώ.

Στα του ευγενιου. Θέλεις μπουζούκια; Πάμε. Θέλεις μπαράκια; Πάμε. Θέλεις να φας ελαφριά και διαιτητικά; Πάμε αλλου. Γιατί εκει το φαγητό είναι κανόνια στο στομάχι. Βαρια, σαλτσατα, καυτερά και κρεατινα όλα τα πιάτα, ιδανικά για ινδουιστή μοναχο. Ακόμα και οι σαλάτες σου βάζουν φωτιά στον ουρανίσκο. Αν δεν ήταν αυτή η θεία Σμετανα να κάνει δουλίτσα, ακόμα θα έκαιγε ο οισοφάγος μου.

Και να λεγες ότι κατάλαβα τι έφαγα... η υπέροχη Ιωάννα δίπλα μου μου έσπρωχνε αγνώστου περιεχομένου πιατάκια προς το μέρος μου για να δοκιμάσω, και όλα ίδια μου φάνηκαν. Πνιγμένα σε ζουμί ζυμαρικά με καυτερή επίγευση. Εγώ σας το πα, αυτή η κριτική θα έχει τόσο βάθος που δεν πνίγει μυρμήγκι.

Για τα τυπικά, θα πω ότι την ρωσική σαλάτα την αγαπώ από παιδί, και δεν περίμενα ποτέ να με πληγώσει έτσι μια πολύχρονη αγάπη. Αλλά η δίκη τους, ονόματι Ολιβιέ, λίγο πιο άγευστη από πεπιεσμένο κλασερ. Μια άλλη, πιο μυστήρια, με καρότο και vermicelli noodles κλεμμένα από κάποιο ταϊλανδέζικο παραδίπλα, αυτή μάλιστα. Αυτή μου άρεσε πολυ, αλλά βέβαια μάλλον σε αυτό ευθύνεται η καψούρα μου για την ευρασιατική κουζίνα.

Τα πιτοψωμακια τους είναι σκέτη απόλαυση και η χαρά του μέσου Έλληνα. Τα τηγανητά ψωμάκια γεμιστά με κιμά βόμβα θερμίδων αλλά προσωπικά έτρωγα και το δίσκο. Όπερ συμβαίνει και με τα απίθανα σασλικ. Τόσο τρυφεροζουμερο κρέας σπανίως πετυχαίνεις, και άμα το απαντήσεις, καλό είναι να του δώσεις να καταλαβει.

Τα πελμενι εμένα δεν μου είπαν πολλά, με κοιτούσαν βουβά από το πιάτο τους. Ειδικά αυτά με τη γέμιση πατάτα, πελμενι ήταν; Θα σας γελάσω. Σαν να τρως μακαρόνι με γέμιση νιοκι, ο πλεονασμός στο μεγαλείο του. Κάτι συκώτια αδιευκρίνιστα ούτε που τα μύρισα, το ίδιο ισχύει και με μια ψάροκρεατοσούπα που κανείς δεν κατάλαβε προέλευση και γεύση.
Τέλος, μια παράξενη σούπα με ένα μακαρονοειδες που το μήκος του ενώνει τις Αχαρναί με το ΣΚΑ. Με αυτό κάπως τα βόλεψα και κουτσοεφαγα, με έξι κουταλιές θεία σμετανα ανά μακαρόνι.

Αυτό το μαγαζί ενδείκνυται να πιεις. Να πίεις σιβηρικα. Μπυρες γλυκές, μπυρες πίκρες και βότκα με τον Κουβα της σφουγγαριστρας. Και έτσι όπως είναι και το φαγητό, πίνε να πάει κάτω. Για μας τους ξενέρωτους στο τέλος θα φέρουν τσάι, χωρίς συμπάθεια, με κύβους ζάχαρης και αποξηραμένα φρούτα να το γλυκάνουν. Μαζί θα φέρουν καραμέλες και σοκολατάκια μιας άλλης εποχής, που έχουν το χαβαλέ τους.

Ξέρω τώρα τι απορείς. Αν το προτείνω αφού το φαγητό δεν το πολυτιμησα, την ατμόσφαιρα δε την πολύ πρόσεξα και την εξυπηρέτηση δεν την πολυπαινεψα. Ναι, κι όμως, το προτείνω. Γιατί είναι τόσο καλτ που πρέπει να πας οπωσδήποτε. Γιατί και να μη φας, θα σε κάνει βόλτα ο υπερσηβιρικος τσάμπα μετά από τόσο αλκοόλ. Και γιατί, αν στο τραπέζι σας φωλιάζουν φίλοι όπως αυτοί που πλαισίωναν εμένα, οποίος και ό, τι και αν είναι στο φόντο, θα φαντάζουν θαμποί, μη σου πω και ανύπαρκτοι.

ΥΓ. Φίλτατε διοργανωτή, θέλω να ζητήσω το χέρι της γυναίκας σου. Πιο κλασσατο καφρο δεν θα βρω πουθενά.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Αυτό το όνομα στα μάτια μου είναι λίγο τραγική ειρωνία. Άκου Ευγενιος! Η κυρία του μαγαζιού και η ομώνυμη αρετή δεν έχουν γνωριστεί ποτέ, αφού, κάθε φορά που περνούσε από πίσω μου μάζευα το σβέρκο μου μη μπει στον πειρασμό και αρχίσει να μοιράζει σφαλιάρες. Όχι γιατί είναι κακιά, όχι. Απλά νομίζω το ψυχρό κλίμα της χώρας της ενσταλάζει και στην κοινωνική συμπεριφορά της αυθόρμητα. Ζητούσε η δόλια η Ιωάννα ενα ποτήρι, «τι του τελεις;» έπαιρνε την πληρωμένη απάντηση.

Θα είμαι ειλικρινής. Αν δεν ένιωθα ευγνωμοσύνη για τον γλυκύτατο εμπνευστή της βραδιάς που αποφάσισε να ενώσει νότο και βορρά και τα κατάφερε εκπληκτικά, δεν θα έγραφα την κριτική. Αφενός γιατί έχω χάσει το ενδιαφέρον μου για ένα σάιτ που αργοπεθαίνει καιρό τώρα και κανείς δεν έχει το θάρρος να του βγάλει την πρίζα, αφετέρου γιατί εγώ δεν έφαγα ιδιαίτερα και το input μου θα είναι λίγο πιο άχρηστο από το πρώτο r στο Marlboro. Αλλά όταν κάποιος μπαίνει σε τόσο κόπο να φέρει κοντά τα ετερώνυμα, που παρά τΑ όσα διατείνονται οι φυσικοί, ουδέποτε έλκονται, του αξίζει ένα μπράβο και ένα ευχαριστώ.

Στα του ευγενιου. Θέλεις μπουζούκια; Πάμε. Θέλεις μπαράκια; Πάμε. Θέλεις να φας ελαφριά και διαιτητικά; Πάμε αλλου. Γιατί εκει το φαγητό είναι κανόνια στο στομάχι. Βαρια, σαλτσατα, καυτερά και κρεατινα όλα τα πιάτα, ιδανικά για ινδουιστή μοναχο. Ακόμα και οι σαλάτες σου βάζουν φωτιά στον ουρανίσκο. Αν δεν ήταν αυτή η θεία Σμετανα να κάνει δουλίτσα, ακόμα θα έκαιγε ο οισοφάγος μου.

Και να λεγες ότι κατάλαβα τι έφαγα... η υπέροχη Ιωάννα δίπλα μου μου έσπρωχνε αγνώστου περιεχομένου πιατάκια προς το μέρος μου για να δοκιμάσω, και όλα ίδια μου φάνηκαν. Πνιγμένα σε ζουμί ζυμαρικά με καυτερή επίγευση. Εγώ σας το πα, αυτή η κριτική θα έχει τόσο βάθος που δεν πνίγει μυρμήγκι.

Για τα τυπικά, θα πω ότι την ρωσική σαλάτα την αγαπώ από παιδί, και δεν περίμενα ποτέ να με πληγώσει έτσι μια πολύχρονη αγάπη. Αλλά η δίκη τους, ονόματι Ολιβιέ, λίγο πιο άγευστη από πεπιεσμένο κλασερ. Μια άλλη, πιο μυστήρια, με καρότο και vermicelli noodles κλεμμένα από κάποιο ταϊλανδέζικο παραδίπλα, αυτή μάλιστα. Αυτή μου άρεσε πολυ, αλλά βέβαια μάλλον σε αυτό ευθύνεται η καψούρα μου για την ευρασιατική κουζίνα.

Τα πιτοψωμακια τους είναι σκέτη απόλαυση και η χαρά του μέσου Έλληνα. Τα τηγανητά ψωμάκια γεμιστά με κιμά βόμβα θερμίδων αλλά προσωπικά έτρωγα και το δίσκο. Όπερ συμβαίνει και με τα απίθανα σασλικ. Τόσο τρυφεροζουμερο κρέας σπανίως πετυχαίνεις, και άμα το απαντήσεις, καλό είναι να του δώσεις να καταλαβει.

Τα πελμενι εμένα δεν μου είπαν πολλά, με κοιτούσαν βουβά από το πιάτο τους. Ειδικά αυτά με τη γέμιση πατάτα, πελμενι ήταν; Θα σας γελάσω. Σαν να τρως μακαρόνι με γέμιση νιοκι, ο πλεονασμός στο μεγαλείο του. Κάτι συκώτια αδιευκρίνιστα ούτε που τα μύρισα, το ίδιο ισχύει και με μια ψάροκρεατοσούπα που κανείς δεν κατάλαβε προέλευση και γεύση.
Τέλος, μια παράξενη σούπα με ένα μακαρονοειδες που το μήκος του ενώνει τις Αχαρναί με το ΣΚΑ. Με αυτό κάπως τα βόλεψα και κουτσοεφαγα, με έξι κουταλιές θεία σμετανα ανά μακαρόνι.

Αυτό το μαγαζί ενδείκνυται να πιεις. Να πίεις σιβηρικα. Μπυρες γλυκές, μπυρες πίκρες και βότκα με τον Κουβα της σφουγγαριστρας. Και έτσι όπως είναι και το φαγητό, πίνε να πάει κάτω. Για μας τους ξενέρωτους στο τέλος θα φέρουν τσάι, χωρίς συμπάθεια, με κύβους ζάχαρης και αποξηραμένα φρούτα να το γλυκάνουν. Μαζί θα φέρουν καραμέλες και σοκολατάκια μιας άλλης εποχής, που έχουν το χαβαλέ τους.

Ξέρω τώρα τι απορείς. Αν το προτείνω αφού το φαγητό δεν το πολυτιμησα, την ατμόσφαιρα δε την πολύ πρόσεξα και την εξυπηρέτηση δεν την πολυπαινεψα. Ναι, κι όμως, το προτείνω. Γιατί είναι τόσο καλτ που πρέπει να πας οπωσδήποτε. Γιατί και να μη φας, θα σε κάνει βόλτα ο υπερσηβιρικος τσάμπα μετά από τόσο αλκοόλ. Και γιατί, αν στο τραπέζι σας φωλιάζουν φίλοι όπως αυτοί που πλαισίωναν εμένα, οποίος και ό, τι και αν είναι στο φόντο, θα φαντάζουν θαμποί, μη σου πω και ανύπαρκτοι.

ΥΓ. Φίλτατε διοργανωτή, θέλω να ζητήσω το χέρι της γυναίκας σου. Πιο κλασσατο καφρο δεν θα βρω πουθενά.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Χρυσανθεμακι

Τρίτη 10 Δεκεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

€ / Άτομο

10-16

Αυτό το όνομα στα μάτια μου είναι λίγο τραγική ειρωνία. Άκου Ευγενιος! Η κυρία του μαγαζιού και η ομώνυμη αρετή δεν έχουν γνωριστεί ποτέ, αφού, κάθε φορά που περνούσε από πίσω μου μάζευα το σβέρκο μου μη μπει στον πειρασμό και αρχίσει να μοιράζει σφαλιάρες. Όχι γιατί είναι κακιά, όχι. Απλά νομίζω το ψυχρό κλίμα της χώρας της ενσταλάζει και στην κοινωνική συμπεριφορά της αυθόρμητα. Ζητούσε η δόλια η Ιωάννα ενα ποτήρι, «τι του τελεις;» έπαιρνε την πληρωμένη απάντηση.

Θα είμαι ειλικρινής. Αν δεν ένιωθα ευγνωμοσύνη για τον γλυκύτατο εμπνευστή της βραδιάς που αποφάσισε να ενώσει νότο και βορρά και τα κατάφερε εκπληκτικά, δεν θα έγραφα την κριτική. Αφενός γιατί έχω χάσει το ενδιαφέρον μου για ένα σάιτ που αργοπεθαίνει καιρό τώρα και κανείς δεν έχει το θάρρος να του βγάλει την πρίζα, αφετέρου γιατί εγώ δεν έφαγα ιδιαίτερα και το input μου θα είναι λίγο πιο άχρηστο από το πρώτο r στο Marlboro. Αλλά όταν κάποιος μπαίνει σε τόσο κόπο να φέρει κοντά τα ετερώνυμα, που παρά τΑ όσα διατείνονται οι φυσικοί, ουδέποτε έλκονται, του αξίζει ένα μπράβο και ένα ευχαριστώ.

Στα του ευγενιου. Θέλεις μπουζούκια; Πάμε. Θέλεις μπαράκια; Πάμε. Θέλεις να φας ελαφριά και διαιτητικά; Πάμε αλλου. Γιατί εκει το φαγητό είναι κανόνια στο στομάχι. Βαρια, σαλτσατα, καυτερά και κρεατινα όλα τα πιάτα, ιδανικά για ινδουιστή μοναχο. Ακόμα και οι σαλάτες σου βάζουν φωτιά στον ουρανίσκο. Αν δεν ήταν αυτή η θεία Σμετανα να κάνει δουλίτσα, ακόμα θα έκαιγε ο οισοφάγος μου.

Και να λεγες ότι κατάλαβα τι έφαγα... η υπέροχη Ιωάννα δίπλα μου μου έσπρωχνε αγνώστου περιεχομένου πιατάκια προς το μέρος μου για να δοκιμάσω, και όλα ίδια μου φάνηκαν. Πνιγμένα σε ζουμί ζυμαρικά με καυτερή επίγευση. Εγώ σας το πα, αυτή η κριτική θα έχει τόσο βάθος που δεν πνίγει μυρμήγκι.

Για τα τυπικά, θα πω ότι την ρωσική σαλάτα την αγαπώ από παιδί, και δεν περίμενα ποτέ να με πληγώσει έτσι μια πολύχρονη αγάπη. Αλλά η δίκη τους, ονόματι Ολιβιέ, λίγο πιο άγευστη από πεπιεσμένο κλασερ. Μια άλλη, πιο μυστήρια, με καρότο και vermicelli noodles κλεμμένα από κάποιο ταϊλανδέζικο παραδίπλα, αυτή μάλιστα. Αυτή μου άρεσε πολυ, αλλά βέβαια μάλλον σε αυτό ευθύνεται η καψούρα μου για την ευρασιατική κουζίνα.

Τα πιτοψωμακια τους είναι σκέτη απόλαυση και η χαρά του μέσου Έλληνα. Τα τηγανητά ψωμάκια γεμιστά με κιμά βόμβα θερμίδων αλλά προσωπικά έτρωγα και το δίσκο. Όπερ συμβαίνει και με τα απίθανα σασλικ. Τόσο τρυφεροζουμερο κρέας σπανίως πετυχαίνεις, και άμα το απαντήσεις, καλό είναι να του δώσεις να καταλαβει.

Τα πελμενι εμένα δεν μου είπαν πολλά, με κοιτούσαν βουβά από το πιάτο τους. Ειδικά αυτά με τη γέμιση πατάτα, πελμενι ήταν; Θα σας γελάσω. Σαν να τρως μακαρόνι με γέμιση νιοκι, ο πλεονασμός στο μεγαλείο του. Κάτι συκώτια αδιευκρίνιστα ούτε που τα μύρισα, το ίδιο ισχύει και με μια ψάροκρεατοσούπα που κανείς δεν κατάλαβε προέλευση και γεύση.
Τέλος, μια παράξενη σούπα με ένα μακαρονοειδες που το μήκος του ενώνει τις Αχαρναί με το ΣΚΑ. Με αυτό κάπως τα βόλεψα και κουτσοεφαγα, με έξι κουταλιές θεία σμετανα ανά μακαρόνι.

Αυτό το μαγαζί ενδείκνυται να πιεις. Να πίεις σιβηρικα. Μπυρες γλυκές, μπυρες πίκρες και βότκα με τον Κουβα της σφουγγαριστρας. Και έτσι όπως είναι και το φαγητό, πίνε να πάει κάτω. Για μας τους ξενέρωτους στο τέλος θα φέρουν τσάι, χωρίς συμπάθεια, με κύβους ζάχαρης και αποξηραμένα φρούτα να το γλυκάνουν. Μαζί θα φέρουν καραμέλες και σοκολατάκια μιας άλλης εποχής, που έχουν το χαβαλέ τους.

Ξέρω τώρα τι απορείς. Αν το προτείνω αφού το φαγητό δεν το πολυτιμησα, την ατμόσφαιρα δε την πολύ πρόσεξα και την εξυπηρέτηση δεν την πολυπαινεψα. Ναι, κι όμως, το προτείνω. Γιατί είναι τόσο καλτ που πρέπει να πας οπωσδήποτε. Γιατί και να μη φας, θα σε κάνει βόλτα ο υπερσηβιρικος τσάμπα μετά από τόσο αλκοόλ. Και γιατί, αν στο τραπέζι σας φωλιάζουν φίλοι όπως αυτοί που πλαισίωναν εμένα, οποίος και ό, τι και αν είναι στο φόντο, θα φαντάζουν θαμποί, μη σου πω και ανύπαρκτοι.

ΥΓ. Φίλτατε διοργανωτή, θέλω να ζητήσω το χέρι της γυναίκας σου. Πιο κλασσατο καφρο δεν θα βρω πουθενά.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.