Loader

26 Νοε 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Η ερώτηση από τον αγαπητό F ήταν απλή: Ποιος είναι για Ευγένιο;
Η δική μου ερώτηση ακόμα πιο απλή: Βότκα θα έχει; Άλλωστε δεν χρειαζόταν και τίποτα άλλο, αφού ήταν ένα μαγαζί στο οποίο επί χρόνια ήθελα να πάω, αλλά κάθε φορά που το σκεφτόμουν όλο και κάτι πήγαινε στραβά.
Και κάπως έτσι ξεκίνησε η αναζήτηση του Ευγένιου. Συμβουλή: μην πάτε με αυτοκίνητο. Χρησιμοποιείστε ταξί, συγκοινωνία, ποδήλατο, πατίνι αλλά όχι αυτοκίνητο. Βαθμός δυσκολίας παρκαρίσματος 9/10. Αν και πρόκειται για μαγαζί στην μέση του πουθενά θα το βρείτε σχετικά εύκολα.
Πρώτη εντύπωση μέτρια προς κακή: Μεταλλικά τραπέζια / καρέκλες και αισθητική επαρχιακού καφενείου / ψησταριάς 80s. Σε μια άκρη διάφορά μπιχλιμπίδια και σημαιάκια κάνουν απέλπιδα προσπάθεια να δώσουν το στίγμα «καλώς ήρθατε στο Καζακστάν», αλλά αντ’ αυτού ανεβάζουν το kitsch level στο τέρμα. Βλέποντας το απέξω, συνειρμικά σου έρχεται στο μυαλό ότι θα δεις μαζεμένους τους χαραμοφάηδες του χωριού, που μαζευτήκανε να παίξουν το μηνιάτικο τους στο στοίχημα. Πλην όμως βλέπεις μπαρμπάδες της γειτονιάς ή παλιννοστούντες από το πρώην Σιδηρούν Παραπέτασμα που ήρθαν να πιούνε το κάτι τις και να θυμηθούνε τις παλιές καλές σοβιετικές ημέρες. Συνεπώς αν βγαίνετε πρώτο ραντεβού, δεν και επεναλαμβάνω μεγαλοφώνως ΔΕΝ είναι το μέρος σας. Ούτε και για δευτεροτρίτο ραντεβού καν.
Πρώτού ανοίξω το κεφάλαιο φαΐ–ποτό ανοίγω παρένθεση εθνολογικού και γεωγραφικού περιεχομένου. Ξεκινάω με το εθνολογικό:
Ποτέ μα ποτέ δεν λέτε σε Καζάκο ότι μοιάζει με Ρώσο (ασχέτως αν μοιάζει). Αν και υπάρχει αξιόλογη Ρωσική μειονότητα οι Καζάκοι είναι τουρκογενείς.
Ποτέ δεν λέτε σε Καζάκο ότι μοιάζει με Κινέζο (επίσης ασχέτως αν μοιάζει). Το ξανάπαμε: τουρκογενείς.
Επίσης δεν λέτε την λέξη Κοζάκος. Οι Κοζάκοι δεν έχουν καμιά σχέση. Για τη ακρίβεια πέρα από το όνομα που μοιάζει, ζουν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.
Και τέλος το σημαντικότερο: ποτέ μα ποτέ, για κανένα λόγο, σε καμία περίπτωση, ούτε και για αστείο δεν αναφέρετε την λέξη Μπόρατ. Αν και η ομώνυμη ταινία είχε παγκόσμια επιτυχία (για όσους δεν την έχετε δει, πραγματευόταν τις περιπέτειες ενός γκαφατζή και πρωτόγονου τύπου από το Καζακστάν που τον έλεγαν Μπόρατ), και παρόλο που είχε τρελό γέλιο, οι Καζάκοι, ουδόλως εκτίμησαν το χιούμορ της ταινίας. Αντιθέτως εξαγριώθηκαν με την εικόνα που έδινε η ταινία για την χώρα τους, αφού παρουσίαζε τον μέσο Καζάκο ως άνθρωπο των σπηλαίων. Μάλιστα η κυβέρνηση απείλησε με μηνύσεις, έβγαλε ανακοινώσεις στον διεθνή τύπο και γενικά χάλασε τον κόσμο. Η απάντηση του Σάσα Μπαρόν Κοέν (του ηθοποιού που ενσάρκωνε τον Μπόρατ) ήταν ένα μονόλεπτο βίντεο αριστουργηματικού τρολαρίσματος, όπου ντυμένος Μπόρατ ανακοίνωσε μεταξύ άλλων πως «είμαστε πολιτισμένη χώρα. Οι γυναίκες επιτρέπεται πλέον να ταξιδεύουν στο εσωτερικό των λεωφορείων. Οι ομοφυλόφιλοι δεν είναι υποχρεωμένοι πιά να φοράνε μπλε καπέλα. Και η ηλικία της νόμιμης συναίνεσης αυξήθηκε στα οκτώ έτη». Απλά Θεός.
Συνεχίζω με παρατηρήσεις γεωγραφικού περιεχομένου: Πρωτεύουσα Αστάνα. Η δεύτερη πιο κρύα πρωτεύουσα του πλανήτη (κρατήστε το στην άκρη). Θερμοκρασίες τον χειμώνα σταθερά καρφωμένες στο -30. Προηγούμενη πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη: Άλμα Άτα, ή οποία βρίσκεται μόλις τριακόσια χιλιόμετρα από την Κίνα (βάλτε το στην άκρη επίσης).
Οπότε για να κάνω ανακεφαλαίωση των όσων μάθαμε: Τουρκογενείς νομάδες με ισχυρές Ρωσσοκινέζικες επιρροές, που ζουν σε εξαιρετικά κρύο κλίμα τι τρώνε; Το βρήκατε: φαγάκια διατροφικές βόμβες. Τα βούτυρα και ζωικά λίπη πάνε σύννεφο. Το κρέας επίσης. Άρα: αν είστε ψιλοστόμαχοι αφήστε το. Αν είστε vegan δεν θα το λατρέψετε. Αν κάνετε διατροφή τύπου τρώω 1,5 φύλλο μαρούλι σίγουρα όχι. Αν είστε λάτρης της δημιουργικής κουζίνας ούτε καν. Οι υπόλοιποι προσέλθετε μετά χαράς.
Για τα φαγητά δεν θα μακρηγορήσω. Τα έχουν πει και άλλοι. Ξεκινάμε με σαλατούλες. Ραπανοσαλάτα που κινεζοφέρνει και έτερη σαλάτα, ονόματι χε (ναι, έτσι την λένε, χε), που κινεζοφέρνει ακόμα περισσότερο. Το παράδοξο με την χε, είναι ότι περιέχει ψάρι το οποίο αν δεν στο πει κάποιος ορκίζεσαι ότι είναι κρέας. Συνεχίζουμε με τις κλασικές γεύσεις. Mαντί και πελμένι. Τουτέστιν γεμιστά ζυμαρικά σε παραλλαγή σχημάτων / γέμισης. Αυτό δηλαδή που οι Ιταλοί λένε ραβιόλια και οι Κινέζοι ντάμπλινγκ. Συνοδεύονται από την all time classic σμετάνα, από μια κόκκινη καυτερή σαλτσούλα, και από σόγια σος(! ) αλλά είπαμε: Κινέζικες επιρροές. Το πιάτο που μου άρεσε περισσότερο ήταν το λαγμάν. Μια σούπα με νουντλς, κρέας και λαχανικά. Αντίθετα το μόνο πιάτο που δεν μου άρεσε ήταν το κουιρδάκ. Πρόκειται για κρέας (αρνί και συκώτια) σε πήλινο σκεύος με πατάτες. Βαρύ και άγευστο. Τα σασλίκ πάλι ήταν υπέροχα, τόσο το χοιρινό, όσο και το κοτόπουλο (και πιστέψτε με, δεν λέω εύκολα καλά λόγια για κοτόπουλο). Εύφημος μνεία στις πίτες: σάμσα και τσεμπουρέκι. Πιτάκια ωραία και τραγανά. Τρως μια μπουκιά και χορταίνεις. Αναρωτιέμαι, γιατί ένα από τα φαστφουντάδικα που έχουν κατακλύσει τον κόσμο αντί να φτιάχνουν bao buns και tacos, δεν μπορεί να τις φτιάξει. Έξτρα μπόνους το ψωμάκι. Ή για την ακρίβεια οι πίτες που έρχονται αντί για ψωμί. Απλά θαυμάσιες.
Το σέρβις επιμελείται ιδιόρρυθμη κυρία εξ Καζακστάν ορμώμενη. Ανά δύο λεπτά έλεγχος αν φάγαμε το φαγητό μας. Ανά τρία λεπτά διαταγή τύπου, «φάτε για να φέρω και τα υπόλοιπα». Ανά τετράλεπτο παρατήρηση τύπου, «γιατί δεν έφαγες όλο το φαΐ σου;» Οπότε για να μην φας και καμιά ανάστροφη ή βρεθείς τιμωρία με το ένα πόδι όρθιος στην γωνία, αναγκάζεσαι και τρως ότι υπάρχει στο πιάτο σου ή λες ανόητη δικαιολογία πεντάχρονου: «δεν πρόλαβα ακόμα, αλλά θα το φάω όλο μου το φαΐ. » Πάντως δεν μπορώ να πω. Αεικίνητη. Όπως καταλάβατε πάντως δεν μιλάμε για την έστω τυπική ευγένεια με την οποία θα σας αντιμετωπίσουν σε ένα οποιοδήποτε άλλο εστιατόριο. Η πλάκα είναι ότι η εν λόγω κυρία λέει αυτό που σκέφτεται χωρίς πολλά πολλά. Έτσι όταν της ζήτησα δεύτερο γύρο από την καυτερή σαλτσούλα για την οποία προείπα, με αγριοκοίταξε και μου είπε: Γκιατί θες και άλλο. Πιπέρι δεν είναι αρκετά καυτερό για εσένα; Την αγριοκοίταξα και ‘γω και είπα. Όχι, θέλω και άλλη σάλτσα. Δεδομένου ότι μετά την κατανάλωση ενός βαρελιού βότκας το βλέμμα μου δεν απέπνεε καλοσύνη, αποχώρησε άνευ περαιτέρω σχολίων και μετά από λίγο επέστρεψε και άφησε μπροστά μου την σαλτσούλα επίσης άνευ σχολίων.
Και μια που είπα βότκα. Ήταν υπέροχη. Από τις καλύτερες που έχω πιεί. Το ίδιο και οι μπύρες.
Και για να κάνουμε την σούμα: Χώρος κάλτ. Εξυπηρέτηση υπερκάλτ. Εδέσματα καλά έως πολύ καλά. Τιμές της πλάκας. Αυθεντικότητα 100%. Αν μένετε κοντά μην το σκέφτεστε. Αν μένετε μακρύτερα πάλι για μια στο τόσο έχει την πλάκα του. Στη εποχή της δηθενιάς τέτοια μαγαζιά σπανίζουν.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

26 Νοε 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Η ερώτηση από τον αγαπητό F ήταν απλή: Ποιος είναι για Ευγένιο;
Η δική μου ερώτηση ακόμα πιο απλή: Βότκα θα έχει; Άλλωστε δεν χρειαζόταν και τίποτα άλλο, αφού ήταν ένα μαγαζί στο οποίο επί χρόνια ήθελα να πάω, αλλά κάθε φορά που το σκεφτόμουν όλο και κάτι πήγαινε στραβά.
Και κάπως έτσι ξεκίνησε η αναζήτηση του Ευγένιου. Συμβουλή: μην πάτε με αυτοκίνητο. Χρησιμοποιείστε ταξί, συγκοινωνία, ποδήλατο, πατίνι αλλά όχι αυτοκίνητο. Βαθμός δυσκολίας παρκαρίσματος 9/10. Αν και πρόκειται για μαγαζί στην μέση του πουθενά θα το βρείτε σχετικά εύκολα.
Πρώτη εντύπωση μέτρια προς κακή: Μεταλλικά τραπέζια / καρέκλες και αισθητική επαρχιακού καφενείου / ψησταριάς 80s. Σε μια άκρη διάφορά μπιχλιμπίδια και σημαιάκια κάνουν απέλπιδα προσπάθεια να δώσουν το στίγμα «καλώς ήρθατε στο Καζακστάν», αλλά αντ’ αυτού ανεβάζουν το kitsch level στο τέρμα. Βλέποντας το απέξω, συνειρμικά σου έρχεται στο μυαλό ότι θα δεις μαζεμένους τους χαραμοφάηδες του χωριού, που μαζευτήκανε να παίξουν το μηνιάτικο τους στο στοίχημα. Πλην όμως βλέπεις μπαρμπάδες της γειτονιάς ή παλιννοστούντες από το πρώην Σιδηρούν Παραπέτασμα που ήρθαν να πιούνε το κάτι τις και να θυμηθούνε τις παλιές καλές σοβιετικές ημέρες. Συνεπώς αν βγαίνετε πρώτο ραντεβού, δεν και επεναλαμβάνω μεγαλοφώνως ΔΕΝ είναι το μέρος σας. Ούτε και για δευτεροτρίτο ραντεβού καν.
Πρώτού ανοίξω το κεφάλαιο φαΐ–ποτό ανοίγω παρένθεση εθνολογικού και γεωγραφικού περιεχομένου. Ξεκινάω με το εθνολογικό:
Ποτέ μα ποτέ δεν λέτε σε Καζάκο ότι μοιάζει με Ρώσο (ασχέτως αν μοιάζει). Αν και υπάρχει αξιόλογη Ρωσική μειονότητα οι Καζάκοι είναι τουρκογενείς.
Ποτέ δεν λέτε σε Καζάκο ότι μοιάζει με Κινέζο (επίσης ασχέτως αν μοιάζει). Το ξανάπαμε: τουρκογενείς.
Επίσης δεν λέτε την λέξη Κοζάκος. Οι Κοζάκοι δεν έχουν καμιά σχέση. Για τη ακρίβεια πέρα από το όνομα που μοιάζει, ζουν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.
Και τέλος το σημαντικότερο: ποτέ μα ποτέ, για κανένα λόγο, σε καμία περίπτωση, ούτε και για αστείο δεν αναφέρετε την λέξη Μπόρατ. Αν και η ομώνυμη ταινία είχε παγκόσμια επιτυχία (για όσους δεν την έχετε δει, πραγματευόταν τις περιπέτειες ενός γκαφατζή και πρωτόγονου τύπου από το Καζακστάν που τον έλεγαν Μπόρατ), και παρόλο που είχε τρελό γέλιο, οι Καζάκοι, ουδόλως εκτίμησαν το χιούμορ της ταινίας. Αντιθέτως εξαγριώθηκαν με την εικόνα που έδινε η ταινία για την χώρα τους, αφού παρουσίαζε τον μέσο Καζάκο ως άνθρωπο των σπηλαίων. Μάλιστα η κυβέρνηση απείλησε με μηνύσεις, έβγαλε ανακοινώσεις στον διεθνή τύπο και γενικά χάλασε τον κόσμο. Η απάντηση του Σάσα Μπαρόν Κοέν (του ηθοποιού που ενσάρκωνε τον Μπόρατ) ήταν ένα μονόλεπτο βίντεο αριστουργηματικού τρολαρίσματος, όπου ντυμένος Μπόρατ ανακοίνωσε μεταξύ άλλων πως «είμαστε πολιτισμένη χώρα. Οι γυναίκες επιτρέπεται πλέον να ταξιδεύουν στο εσωτερικό των λεωφορείων. Οι ομοφυλόφιλοι δεν είναι υποχρεωμένοι πιά να φοράνε μπλε καπέλα. Και η ηλικία της νόμιμης συναίνεσης αυξήθηκε στα οκτώ έτη». Απλά Θεός.
Συνεχίζω με παρατηρήσεις γεωγραφικού περιεχομένου: Πρωτεύουσα Αστάνα. Η δεύτερη πιο κρύα πρωτεύουσα του πλανήτη (κρατήστε το στην άκρη). Θερμοκρασίες τον χειμώνα σταθερά καρφωμένες στο -30. Προηγούμενη πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη: Άλμα Άτα, ή οποία βρίσκεται μόλις τριακόσια χιλιόμετρα από την Κίνα (βάλτε το στην άκρη επίσης).
Οπότε για να κάνω ανακεφαλαίωση των όσων μάθαμε: Τουρκογενείς νομάδες με ισχυρές Ρωσσοκινέζικες επιρροές, που ζουν σε εξαιρετικά κρύο κλίμα τι τρώνε; Το βρήκατε: φαγάκια διατροφικές βόμβες. Τα βούτυρα και ζωικά λίπη πάνε σύννεφο. Το κρέας επίσης. Άρα: αν είστε ψιλοστόμαχοι αφήστε το. Αν είστε vegan δεν θα το λατρέψετε. Αν κάνετε διατροφή τύπου τρώω 1,5 φύλλο μαρούλι σίγουρα όχι. Αν είστε λάτρης της δημιουργικής κουζίνας ούτε καν. Οι υπόλοιποι προσέλθετε μετά χαράς.
Για τα φαγητά δεν θα μακρηγορήσω. Τα έχουν πει και άλλοι. Ξεκινάμε με σαλατούλες. Ραπανοσαλάτα που κινεζοφέρνει και έτερη σαλάτα, ονόματι χε (ναι, έτσι την λένε, χε), που κινεζοφέρνει ακόμα περισσότερο. Το παράδοξο με την χε, είναι ότι περιέχει ψάρι το οποίο αν δεν στο πει κάποιος ορκίζεσαι ότι είναι κρέας. Συνεχίζουμε με τις κλασικές γεύσεις. Mαντί και πελμένι. Τουτέστιν γεμιστά ζυμαρικά σε παραλλαγή σχημάτων / γέμισης. Αυτό δηλαδή που οι Ιταλοί λένε ραβιόλια και οι Κινέζοι ντάμπλινγκ. Συνοδεύονται από την all time classic σμετάνα, από μια κόκκινη καυτερή σαλτσούλα, και από σόγια σος(! ) αλλά είπαμε: Κινέζικες επιρροές. Το πιάτο που μου άρεσε περισσότερο ήταν το λαγμάν. Μια σούπα με νουντλς, κρέας και λαχανικά. Αντίθετα το μόνο πιάτο που δεν μου άρεσε ήταν το κουιρδάκ. Πρόκειται για κρέας (αρνί και συκώτια) σε πήλινο σκεύος με πατάτες. Βαρύ και άγευστο. Τα σασλίκ πάλι ήταν υπέροχα, τόσο το χοιρινό, όσο και το κοτόπουλο (και πιστέψτε με, δεν λέω εύκολα καλά λόγια για κοτόπουλο). Εύφημος μνεία στις πίτες: σάμσα και τσεμπουρέκι. Πιτάκια ωραία και τραγανά. Τρως μια μπουκιά και χορταίνεις. Αναρωτιέμαι, γιατί ένα από τα φαστφουντάδικα που έχουν κατακλύσει τον κόσμο αντί να φτιάχνουν bao buns και tacos, δεν μπορεί να τις φτιάξει. Έξτρα μπόνους το ψωμάκι. Ή για την ακρίβεια οι πίτες που έρχονται αντί για ψωμί. Απλά θαυμάσιες.
Το σέρβις επιμελείται ιδιόρρυθμη κυρία εξ Καζακστάν ορμώμενη. Ανά δύο λεπτά έλεγχος αν φάγαμε το φαγητό μας. Ανά τρία λεπτά διαταγή τύπου, «φάτε για να φέρω και τα υπόλοιπα». Ανά τετράλεπτο παρατήρηση τύπου, «γιατί δεν έφαγες όλο το φαΐ σου;» Οπότε για να μην φας και καμιά ανάστροφη ή βρεθείς τιμωρία με το ένα πόδι όρθιος στην γωνία, αναγκάζεσαι και τρως ότι υπάρχει στο πιάτο σου ή λες ανόητη δικαιολογία πεντάχρονου: «δεν πρόλαβα ακόμα, αλλά θα το φάω όλο μου το φαΐ. » Πάντως δεν μπορώ να πω. Αεικίνητη. Όπως καταλάβατε πάντως δεν μιλάμε για την έστω τυπική ευγένεια με την οποία θα σας αντιμετωπίσουν σε ένα οποιοδήποτε άλλο εστιατόριο. Η πλάκα είναι ότι η εν λόγω κυρία λέει αυτό που σκέφτεται χωρίς πολλά πολλά. Έτσι όταν της ζήτησα δεύτερο γύρο από την καυτερή σαλτσούλα για την οποία προείπα, με αγριοκοίταξε και μου είπε: Γκιατί θες και άλλο. Πιπέρι δεν είναι αρκετά καυτερό για εσένα; Την αγριοκοίταξα και ‘γω και είπα. Όχι, θέλω και άλλη σάλτσα. Δεδομένου ότι μετά την κατανάλωση ενός βαρελιού βότκας το βλέμμα μου δεν απέπνεε καλοσύνη, αποχώρησε άνευ περαιτέρω σχολίων και μετά από λίγο επέστρεψε και άφησε μπροστά μου την σαλτσούλα επίσης άνευ σχολίων.
Και μια που είπα βότκα. Ήταν υπέροχη. Από τις καλύτερες που έχω πιεί. Το ίδιο και οι μπύρες.
Και για να κάνουμε την σούμα: Χώρος κάλτ. Εξυπηρέτηση υπερκάλτ. Εδέσματα καλά έως πολύ καλά. Τιμές της πλάκας. Αυθεντικότητα 100%. Αν μένετε κοντά μην το σκέφτεστε. Αν μένετε μακρύτερα πάλι για μια στο τόσο έχει την πλάκα του. Στη εποχή της δηθενιάς τέτοια μαγαζιά σπανίζουν.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

pass1

Κυριακή 15 Δεκεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

-

Η ερώτηση από τον αγαπητό F ήταν απλή: Ποιος είναι για Ευγένιο;
Η δική μου ερώτηση ακόμα πιο απλή: Βότκα θα έχει; Άλλωστε δεν χρειαζόταν και τίποτα άλλο, αφού ήταν ένα μαγαζί στο οποίο επί χρόνια ήθελα να πάω, αλλά κάθε φορά που το σκεφτόμουν όλο και κάτι πήγαινε στραβά.
Και κάπως έτσι ξεκίνησε η αναζήτηση του Ευγένιου. Συμβουλή: μην πάτε με αυτοκίνητο. Χρησιμοποιείστε ταξί, συγκοινωνία, ποδήλατο, πατίνι αλλά όχι αυτοκίνητο. Βαθμός δυσκολίας παρκαρίσματος 9/10. Αν και πρόκειται για μαγαζί στην μέση του πουθενά θα το βρείτε σχετικά εύκολα.
Πρώτη εντύπωση μέτρια προς κακή: Μεταλλικά τραπέζια / καρέκλες και αισθητική επαρχιακού καφενείου / ψησταριάς 80s. Σε μια άκρη διάφορά μπιχλιμπίδια και σημαιάκια κάνουν απέλπιδα προσπάθεια να δώσουν το στίγμα «καλώς ήρθατε στο Καζακστάν», αλλά αντ’ αυτού ανεβάζουν το kitsch level στο τέρμα. Βλέποντας το απέξω, συνειρμικά σου έρχεται στο μυαλό ότι θα δεις μαζεμένους τους χαραμοφάηδες του χωριού, που μαζευτήκανε να παίξουν το μηνιάτικο τους στο στοίχημα. Πλην όμως βλέπεις μπαρμπάδες της γειτονιάς ή παλιννοστούντες από το πρώην Σιδηρούν Παραπέτασμα που ήρθαν να πιούνε το κάτι τις και να θυμηθούνε τις παλιές καλές σοβιετικές ημέρες. Συνεπώς αν βγαίνετε πρώτο ραντεβού, δεν και επεναλαμβάνω μεγαλοφώνως ΔΕΝ είναι το μέρος σας. Ούτε και για δευτεροτρίτο ραντεβού καν.
Πρώτού ανοίξω το κεφάλαιο φαΐ–ποτό ανοίγω παρένθεση εθνολογικού και γεωγραφικού περιεχομένου. Ξεκινάω με το εθνολογικό:
Ποτέ μα ποτέ δεν λέτε σε Καζάκο ότι μοιάζει με Ρώσο (ασχέτως αν μοιάζει). Αν και υπάρχει αξιόλογη Ρωσική μειονότητα οι Καζάκοι είναι τουρκογενείς.
Ποτέ δεν λέτε σε Καζάκο ότι μοιάζει με Κινέζο (επίσης ασχέτως αν μοιάζει). Το ξανάπαμε: τουρκογενείς.
Επίσης δεν λέτε την λέξη Κοζάκος. Οι Κοζάκοι δεν έχουν καμιά σχέση. Για τη ακρίβεια πέρα από το όνομα που μοιάζει, ζουν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.
Και τέλος το σημαντικότερο: ποτέ μα ποτέ, για κανένα λόγο, σε καμία περίπτωση, ούτε και για αστείο δεν αναφέρετε την λέξη Μπόρατ. Αν και η ομώνυμη ταινία είχε παγκόσμια επιτυχία (για όσους δεν την έχετε δει, πραγματευόταν τις περιπέτειες ενός γκαφατζή και πρωτόγονου τύπου από το Καζακστάν που τον έλεγαν Μπόρατ), και παρόλο που είχε τρελό γέλιο, οι Καζάκοι, ουδόλως εκτίμησαν το χιούμορ της ταινίας. Αντιθέτως εξαγριώθηκαν με την εικόνα που έδινε η ταινία για την χώρα τους, αφού παρουσίαζε τον μέσο Καζάκο ως άνθρωπο των σπηλαίων. Μάλιστα η κυβέρνηση απείλησε με μηνύσεις, έβγαλε ανακοινώσεις στον διεθνή τύπο και γενικά χάλασε τον κόσμο. Η απάντηση του Σάσα Μπαρόν Κοέν (του ηθοποιού που ενσάρκωνε τον Μπόρατ) ήταν ένα μονόλεπτο βίντεο αριστουργηματικού τρολαρίσματος, όπου ντυμένος Μπόρατ ανακοίνωσε μεταξύ άλλων πως «είμαστε πολιτισμένη χώρα. Οι γυναίκες επιτρέπεται πλέον να ταξιδεύουν στο εσωτερικό των λεωφορείων. Οι ομοφυλόφιλοι δεν είναι υποχρεωμένοι πιά να φοράνε μπλε καπέλα. Και η ηλικία της νόμιμης συναίνεσης αυξήθηκε στα οκτώ έτη». Απλά Θεός.
Συνεχίζω με παρατηρήσεις γεωγραφικού περιεχομένου: Πρωτεύουσα Αστάνα. Η δεύτερη πιο κρύα πρωτεύουσα του πλανήτη (κρατήστε το στην άκρη). Θερμοκρασίες τον χειμώνα σταθερά καρφωμένες στο -30. Προηγούμενη πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη: Άλμα Άτα, ή οποία βρίσκεται μόλις τριακόσια χιλιόμετρα από την Κίνα (βάλτε το στην άκρη επίσης).
Οπότε για να κάνω ανακεφαλαίωση των όσων μάθαμε: Τουρκογενείς νομάδες με ισχυρές Ρωσσοκινέζικες επιρροές, που ζουν σε εξαιρετικά κρύο κλίμα τι τρώνε; Το βρήκατε: φαγάκια διατροφικές βόμβες. Τα βούτυρα και ζωικά λίπη πάνε σύννεφο. Το κρέας επίσης. Άρα: αν είστε ψιλοστόμαχοι αφήστε το. Αν είστε vegan δεν θα το λατρέψετε. Αν κάνετε διατροφή τύπου τρώω 1,5 φύλλο μαρούλι σίγουρα όχι. Αν είστε λάτρης της δημιουργικής κουζίνας ούτε καν. Οι υπόλοιποι προσέλθετε μετά χαράς.
Για τα φαγητά δεν θα μακρηγορήσω. Τα έχουν πει και άλλοι. Ξεκινάμε με σαλατούλες. Ραπανοσαλάτα που κινεζοφέρνει και έτερη σαλάτα, ονόματι χε (ναι, έτσι την λένε, χε), που κινεζοφέρνει ακόμα περισσότερο. Το παράδοξο με την χε, είναι ότι περιέχει ψάρι το οποίο αν δεν στο πει κάποιος ορκίζεσαι ότι είναι κρέας. Συνεχίζουμε με τις κλασικές γεύσεις. Mαντί και πελμένι. Τουτέστιν γεμιστά ζυμαρικά σε παραλλαγή σχημάτων / γέμισης. Αυτό δηλαδή που οι Ιταλοί λένε ραβιόλια και οι Κινέζοι ντάμπλινγκ. Συνοδεύονται από την all time classic σμετάνα, από μια κόκκινη καυτερή σαλτσούλα, και από σόγια σος(! ) αλλά είπαμε: Κινέζικες επιρροές. Το πιάτο που μου άρεσε περισσότερο ήταν το λαγμάν. Μια σούπα με νουντλς, κρέας και λαχανικά. Αντίθετα το μόνο πιάτο που δεν μου άρεσε ήταν το κουιρδάκ. Πρόκειται για κρέας (αρνί και συκώτια) σε πήλινο σκεύος με πατάτες. Βαρύ και άγευστο. Τα σασλίκ πάλι ήταν υπέροχα, τόσο το χοιρινό, όσο και το κοτόπουλο (και πιστέψτε με, δεν λέω εύκολα καλά λόγια για κοτόπουλο). Εύφημος μνεία στις πίτες: σάμσα και τσεμπουρέκι. Πιτάκια ωραία και τραγανά. Τρως μια μπουκιά και χορταίνεις. Αναρωτιέμαι, γιατί ένα από τα φαστφουντάδικα που έχουν κατακλύσει τον κόσμο αντί να φτιάχνουν bao buns και tacos, δεν μπορεί να τις φτιάξει. Έξτρα μπόνους το ψωμάκι. Ή για την ακρίβεια οι πίτες που έρχονται αντί για ψωμί. Απλά θαυμάσιες.
Το σέρβις επιμελείται ιδιόρρυθμη κυρία εξ Καζακστάν ορμώμενη. Ανά δύο λεπτά έλεγχος αν φάγαμε το φαγητό μας. Ανά τρία λεπτά διαταγή τύπου, «φάτε για να φέρω και τα υπόλοιπα». Ανά τετράλεπτο παρατήρηση τύπου, «γιατί δεν έφαγες όλο το φαΐ σου;» Οπότε για να μην φας και καμιά ανάστροφη ή βρεθείς τιμωρία με το ένα πόδι όρθιος στην γωνία, αναγκάζεσαι και τρως ότι υπάρχει στο πιάτο σου ή λες ανόητη δικαιολογία πεντάχρονου: «δεν πρόλαβα ακόμα, αλλά θα το φάω όλο μου το φαΐ. » Πάντως δεν μπορώ να πω. Αεικίνητη. Όπως καταλάβατε πάντως δεν μιλάμε για την έστω τυπική ευγένεια με την οποία θα σας αντιμετωπίσουν σε ένα οποιοδήποτε άλλο εστιατόριο. Η πλάκα είναι ότι η εν λόγω κυρία λέει αυτό που σκέφτεται χωρίς πολλά πολλά. Έτσι όταν της ζήτησα δεύτερο γύρο από την καυτερή σαλτσούλα για την οποία προείπα, με αγριοκοίταξε και μου είπε: Γκιατί θες και άλλο. Πιπέρι δεν είναι αρκετά καυτερό για εσένα; Την αγριοκοίταξα και ‘γω και είπα. Όχι, θέλω και άλλη σάλτσα. Δεδομένου ότι μετά την κατανάλωση ενός βαρελιού βότκας το βλέμμα μου δεν απέπνεε καλοσύνη, αποχώρησε άνευ περαιτέρω σχολίων και μετά από λίγο επέστρεψε και άφησε μπροστά μου την σαλτσούλα επίσης άνευ σχολίων.
Και μια που είπα βότκα. Ήταν υπέροχη. Από τις καλύτερες που έχω πιεί. Το ίδιο και οι μπύρες.
Και για να κάνουμε την σούμα: Χώρος κάλτ. Εξυπηρέτηση υπερκάλτ. Εδέσματα καλά έως πολύ καλά. Τιμές της πλάκας. Αυθεντικότητα 100%. Αν μένετε κοντά μην το σκέφτεστε. Αν μένετε μακρύτερα πάλι για μια στο τόσο έχει την πλάκα του. Στη εποχή της δηθενιάς τέτοια μαγαζιά σπανίζουν.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.