Loader

10 Ιαν 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Αυτή η κριτική θα ξεκινήσει ανάποδα, από το συμπέρασμα... Είναι κρίμα να απασχολείται πολυάριθμο προσωπικό (καλά κάνετε δηλαδή, να υπάρχει δουλειά στον κόσμο) που να μην το "έχετε" εκπαιδεύσει στην εξυπηρέτηση... Και δεν εννοώ τις κλασικές "μαλαγανιές" αλλά την πραγματική ευγένεια, την ετοιμότητα και τη γνώση του αντικειμένου τους. Το οποίο δεν είναι να χαριεντίζονται με δήθεν ευγένεια αλλά να εξυπηρετούν πραγματικά... Όπως θα καταλάβατε και από την βαθμολογία το μεγαλύτερο πρόβλημα στην επίσκεψη στο νέο ουζερί της πλατείας του Δημαρχείου στον Πειραιά είναι η εξυπηρέτηση... Το γιατί "ξεδιπλώνεται" πιο κάτω...

Ήταν μια μέρα πολύ πολύ δύσκολη στη δουλειά αλλά ευτυχώς υπήρχε stand by, κερί αναμμένο, έτοιμη για οποιαδήποτε γευστική θυσία η σύμμαχος μου στις μεσημβρινές after office κραιπάλες... Με είδε ψιλοτρελαμένη και μου άφησε το ελεύθερο της επιλογής... Αν και άκρως ευγενική πράξη δεν μας βγήκε σε καλό γιατί εκείνη τη μέρα οι πλανήτες ήταν εναντίον μου μέχρι το πρωί και συνεχίστηκε... Εγώ μιας και το κέντρο του Πειραιά είναι το δεύτερο μου σπίτι είχα δει ότι στον ένα μήνα και κάτι που λειτούργησε ξανά το Χάι Λάιφ ως μεζεδοπωλείο αυτή τη φορά είχε πάντα αρκετό κόσμο. Ήταν όμορφα στημένο, ήταν κοντά, ποιος ο λόγος να μην το επισκεπτούμε; Βρίσκουμε τραπεζάκι έξω κάτω από σόμπα και σε λίγο έρχονται τα μαχαιροπίρουνα και νερό (νομίζω εμφιαλωμένο αλλά δεν το θυμάμαι με σιγουριά) και οι κατάλογοι... Παίρνουμε ένα εμφιαλωμένο τσίπουρο (δεν θυμάμαι ποιο ακριβώς, δεν φταίω εγώ περίμενα τόσο καιρό να ενσωματωθεί το μαγαζί για να γράψω) σωστά τιμολογημένο στα 8 ευρώ. Ο "ευγενικός" σερβιτόρος με διάθεση για χαλαρή κουβέντα και πλάκα (σε καμία περίπτωση δεν με πειράζει, συνήθως το επιδιώκω κιόλας αλλά... ) μας ενημέρωσε ότι τα περισσότερα από τα best off πιάτα του καταλόγου (καλαμάρι ψητό μαριναρισμένο, μπάφα παστωμένη κ. α. ) δεν είναι διαθέσιμα. Πρώτο φάουλ, αλλά η διάθεση δεν χαλάει και προχωράμε απτόητες: Μια σαλάτα βραστή, η οποία είχε πατάτα, πιπεριές τουρσί κ. α. (από τις ωραιότερες σαλάτες που έχω δοκιμάσει, τέλεια αρτυσμένη, όλα τα υλικά έδεναν υπέροχα μεταξύ τους), κολοκυθοανθοί γεμιστοί με τυρί σε ελαφρύ κουρκούτι (νόστιμοι αλλά όχι κάτι που να σου μείνει ως γεύση), θράψαλο στη σχάρα (μαλακό αλλά όχι κάτι το ιδιαίτερο) και ένα σκουμπρί καπνιστό περασμένο ελαφρώς από την σχάρα με τηγανητή ντομάτα...

Και εδώ αρχίζει το παρατράγουδο... Αυτό το πράγμα δεν ήταν σε καμία περίπτωση καπνιστό (είμαι από νησί, ξέρω τι σημαίνει καπνιστό, έχω φάει άπειρα καπνιστά στη ζωή μου), ήταν ένα ψάρι παστωμένο στο αλάτι που δεν το είχανε καν ξεπλύνει... Δεν τρωγότανε σε καμία περίπτωση... Εννοείται ότι αφού δοκιμάσαμε από μία μπουκιά το αφήσαμε στην άκρη και συζητούσαμε ότι δεν είναι καλό. Την ώρα εκείνη ο σερβιτόρος μας ήρθε να αφήσει κάποιο άλλο πιάτο και άκουσε απλά τη λέξη "απαράδεκτο"... Το δεύτερο φάουλ, λοιπόν, είναι ότι παρενέβη στην κουβέντα μας (δεν ξέρω πως κατάλαβε ότι μιλάμε για το σκουμπρί... ) και ρώτησε τι ήταν απαράδεκτο. Εκνευρισμένη από την παρέμβαση του (μιας και δεν θα έκανα ποτέ θέμα για ένα πιάτο που απλά δεν είναι καλό, σε όλους μπορεί να συμβεί) του λέω ότι το σκουμπρί δεν είναι καλό, δεν είναι καν καπνιστό... Και τώρα ξεκινάει το πανηγύρι: Με βαθύτατα ειρωνικό ύφος μου αναγγέλλει ότι το έχουν παραγγείλει άλλες 5-10- 100 παρέες σήμερα και το βρήκαν συγκλονιστικό. Όταν το ακούω αυτό μπορώ να χειροδικήσω αλλά κρατώντας την ψυχραιμία μου του απαντώ ότι εγώ δεν το βρήκα και ξέρω από σκουμπρί και η απάντηση είναι "οι άλλοι δεν ξέρουν;"... Συνεχίζω να κρατάω τα προσχήματα απαντώντας "δεν μπορώ να δώσω απάντηση για τους άλλους παρά μόνο για τον εαυτό μου" και κλείνω την κουβέντα. Μετά από λίγο επιστρέφει και μας λέει αφού δεν το τρώμε αν μπορεί να πάρει το σκουμπρί, φυσικά λέμε ναι και το παίρνει και το αντικαθιστούμε με ένα κρασοτύρι Κρήτης. Δεν ξέρω εσείς τι καταλάβατε από όλο αυτό αλλά εγώ στα πολύ λίγα που ξέρω από εξυπηρέτηση πελατών, ξέρω ότι όταν ένα πιάτο το παίρνεις άθικτο με δικιά σου πρωτοβουλία από το τραπέζι δεν το χρεώνεις... Αλλιώς το αφήνεις εκεί μέχρι τελευταίας πιρουνιάς... Δεν είναι ότι πληρώνεις ένα πιάτο τσάμπα μέσα σε όλα τα άλλα, είναι ότι είναι κοροϊδία εκτός από αντιεπαγγελματικό.

Συνολικό ποσό με τρία τσίπουρα λίγο κάτω από 85 ευρώ, ποσό ιδιαίτερα ακριβό για το συγκεκριμένο γεύμα και το συγκεκριμένο αλλά αυτό δεν θα ήταν αποτρεπτικό για μελλοντική επίσκεψη. Η συμπεριφορά σίγουρα όμως...

Υ. Γ. Δυστυχώς ξεκινώ με μια αρνητική κριτική το 2020, ελπίζω να είναι η μόνη...


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

10 Ιαν 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Αυτή η κριτική θα ξεκινήσει ανάποδα, από το συμπέρασμα... Είναι κρίμα να απασχολείται πολυάριθμο προσωπικό (καλά κάνετε δηλαδή, να υπάρχει δουλειά στον κόσμο) που να μην το "έχετε" εκπαιδεύσει στην εξυπηρέτηση... Και δεν εννοώ τις κλασικές "μαλαγανιές" αλλά την πραγματική ευγένεια, την ετοιμότητα και τη γνώση του αντικειμένου τους. Το οποίο δεν είναι να χαριεντίζονται με δήθεν ευγένεια αλλά να εξυπηρετούν πραγματικά... Όπως θα καταλάβατε και από την βαθμολογία το μεγαλύτερο πρόβλημα στην επίσκεψη στο νέο ουζερί της πλατείας του Δημαρχείου στον Πειραιά είναι η εξυπηρέτηση... Το γιατί "ξεδιπλώνεται" πιο κάτω...

Ήταν μια μέρα πολύ πολύ δύσκολη στη δουλειά αλλά ευτυχώς υπήρχε stand by, κερί αναμμένο, έτοιμη για οποιαδήποτε γευστική θυσία η σύμμαχος μου στις μεσημβρινές after office κραιπάλες... Με είδε ψιλοτρελαμένη και μου άφησε το ελεύθερο της επιλογής... Αν και άκρως ευγενική πράξη δεν μας βγήκε σε καλό γιατί εκείνη τη μέρα οι πλανήτες ήταν εναντίον μου μέχρι το πρωί και συνεχίστηκε... Εγώ μιας και το κέντρο του Πειραιά είναι το δεύτερο μου σπίτι είχα δει ότι στον ένα μήνα και κάτι που λειτούργησε ξανά το Χάι Λάιφ ως μεζεδοπωλείο αυτή τη φορά είχε πάντα αρκετό κόσμο. Ήταν όμορφα στημένο, ήταν κοντά, ποιος ο λόγος να μην το επισκεπτούμε; Βρίσκουμε τραπεζάκι έξω κάτω από σόμπα και σε λίγο έρχονται τα μαχαιροπίρουνα και νερό (νομίζω εμφιαλωμένο αλλά δεν το θυμάμαι με σιγουριά) και οι κατάλογοι... Παίρνουμε ένα εμφιαλωμένο τσίπουρο (δεν θυμάμαι ποιο ακριβώς, δεν φταίω εγώ περίμενα τόσο καιρό να ενσωματωθεί το μαγαζί για να γράψω) σωστά τιμολογημένο στα 8 ευρώ. Ο "ευγενικός" σερβιτόρος με διάθεση για χαλαρή κουβέντα και πλάκα (σε καμία περίπτωση δεν με πειράζει, συνήθως το επιδιώκω κιόλας αλλά... ) μας ενημέρωσε ότι τα περισσότερα από τα best off πιάτα του καταλόγου (καλαμάρι ψητό μαριναρισμένο, μπάφα παστωμένη κ. α. ) δεν είναι διαθέσιμα. Πρώτο φάουλ, αλλά η διάθεση δεν χαλάει και προχωράμε απτόητες: Μια σαλάτα βραστή, η οποία είχε πατάτα, πιπεριές τουρσί κ. α. (από τις ωραιότερες σαλάτες που έχω δοκιμάσει, τέλεια αρτυσμένη, όλα τα υλικά έδεναν υπέροχα μεταξύ τους), κολοκυθοανθοί γεμιστοί με τυρί σε ελαφρύ κουρκούτι (νόστιμοι αλλά όχι κάτι που να σου μείνει ως γεύση), θράψαλο στη σχάρα (μαλακό αλλά όχι κάτι το ιδιαίτερο) και ένα σκουμπρί καπνιστό περασμένο ελαφρώς από την σχάρα με τηγανητή ντομάτα...

Και εδώ αρχίζει το παρατράγουδο... Αυτό το πράγμα δεν ήταν σε καμία περίπτωση καπνιστό (είμαι από νησί, ξέρω τι σημαίνει καπνιστό, έχω φάει άπειρα καπνιστά στη ζωή μου), ήταν ένα ψάρι παστωμένο στο αλάτι που δεν το είχανε καν ξεπλύνει... Δεν τρωγότανε σε καμία περίπτωση... Εννοείται ότι αφού δοκιμάσαμε από μία μπουκιά το αφήσαμε στην άκρη και συζητούσαμε ότι δεν είναι καλό. Την ώρα εκείνη ο σερβιτόρος μας ήρθε να αφήσει κάποιο άλλο πιάτο και άκουσε απλά τη λέξη "απαράδεκτο"... Το δεύτερο φάουλ, λοιπόν, είναι ότι παρενέβη στην κουβέντα μας (δεν ξέρω πως κατάλαβε ότι μιλάμε για το σκουμπρί... ) και ρώτησε τι ήταν απαράδεκτο. Εκνευρισμένη από την παρέμβαση του (μιας και δεν θα έκανα ποτέ θέμα για ένα πιάτο που απλά δεν είναι καλό, σε όλους μπορεί να συμβεί) του λέω ότι το σκουμπρί δεν είναι καλό, δεν είναι καν καπνιστό... Και τώρα ξεκινάει το πανηγύρι: Με βαθύτατα ειρωνικό ύφος μου αναγγέλλει ότι το έχουν παραγγείλει άλλες 5-10- 100 παρέες σήμερα και το βρήκαν συγκλονιστικό. Όταν το ακούω αυτό μπορώ να χειροδικήσω αλλά κρατώντας την ψυχραιμία μου του απαντώ ότι εγώ δεν το βρήκα και ξέρω από σκουμπρί και η απάντηση είναι "οι άλλοι δεν ξέρουν;"... Συνεχίζω να κρατάω τα προσχήματα απαντώντας "δεν μπορώ να δώσω απάντηση για τους άλλους παρά μόνο για τον εαυτό μου" και κλείνω την κουβέντα. Μετά από λίγο επιστρέφει και μας λέει αφού δεν το τρώμε αν μπορεί να πάρει το σκουμπρί, φυσικά λέμε ναι και το παίρνει και το αντικαθιστούμε με ένα κρασοτύρι Κρήτης. Δεν ξέρω εσείς τι καταλάβατε από όλο αυτό αλλά εγώ στα πολύ λίγα που ξέρω από εξυπηρέτηση πελατών, ξέρω ότι όταν ένα πιάτο το παίρνεις άθικτο με δικιά σου πρωτοβουλία από το τραπέζι δεν το χρεώνεις... Αλλιώς το αφήνεις εκεί μέχρι τελευταίας πιρουνιάς... Δεν είναι ότι πληρώνεις ένα πιάτο τσάμπα μέσα σε όλα τα άλλα, είναι ότι είναι κοροϊδία εκτός από αντιεπαγγελματικό.

Συνολικό ποσό με τρία τσίπουρα λίγο κάτω από 85 ευρώ, ποσό ιδιαίτερα ακριβό για το συγκεκριμένο γεύμα και το συγκεκριμένο αλλά αυτό δεν θα ήταν αποτρεπτικό για μελλοντική επίσκεψη. Η συμπεριφορά σίγουρα όμως...

Υ. Γ. Δυστυχώς ξεκινώ με μια αρνητική κριτική το 2020, ελπίζω να είναι η μόνη...


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

nemo

Τρίτη 07 Απριλίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

€ / Άτομο

-

Αυτή η κριτική θα ξεκινήσει ανάποδα, από το συμπέρασμα... Είναι κρίμα να απασχολείται πολυάριθμο προσωπικό (καλά κάνετε δηλαδή, να υπάρχει δουλειά στον κόσμο) που να μην το "έχετε" εκπαιδεύσει στην εξυπηρέτηση... Και δεν εννοώ τις κλασικές "μαλαγανιές" αλλά την πραγματική ευγένεια, την ετοιμότητα και τη γνώση του αντικειμένου τους. Το οποίο δεν είναι να χαριεντίζονται με δήθεν ευγένεια αλλά να εξυπηρετούν πραγματικά... Όπως θα καταλάβατε και από την βαθμολογία το μεγαλύτερο πρόβλημα στην επίσκεψη στο νέο ουζερί της πλατείας του Δημαρχείου στον Πειραιά είναι η εξυπηρέτηση... Το γιατί "ξεδιπλώνεται" πιο κάτω...

Ήταν μια μέρα πολύ πολύ δύσκολη στη δουλειά αλλά ευτυχώς υπήρχε stand by, κερί αναμμένο, έτοιμη για οποιαδήποτε γευστική θυσία η σύμμαχος μου στις μεσημβρινές after office κραιπάλες... Με είδε ψιλοτρελαμένη και μου άφησε το ελεύθερο της επιλογής... Αν και άκρως ευγενική πράξη δεν μας βγήκε σε καλό γιατί εκείνη τη μέρα οι πλανήτες ήταν εναντίον μου μέχρι το πρωί και συνεχίστηκε... Εγώ μιας και το κέντρο του Πειραιά είναι το δεύτερο μου σπίτι είχα δει ότι στον ένα μήνα και κάτι που λειτούργησε ξανά το Χάι Λάιφ ως μεζεδοπωλείο αυτή τη φορά είχε πάντα αρκετό κόσμο. Ήταν όμορφα στημένο, ήταν κοντά, ποιος ο λόγος να μην το επισκεπτούμε; Βρίσκουμε τραπεζάκι έξω κάτω από σόμπα και σε λίγο έρχονται τα μαχαιροπίρουνα και νερό (νομίζω εμφιαλωμένο αλλά δεν το θυμάμαι με σιγουριά) και οι κατάλογοι... Παίρνουμε ένα εμφιαλωμένο τσίπουρο (δεν θυμάμαι ποιο ακριβώς, δεν φταίω εγώ περίμενα τόσο καιρό να ενσωματωθεί το μαγαζί για να γράψω) σωστά τιμολογημένο στα 8 ευρώ. Ο "ευγενικός" σερβιτόρος με διάθεση για χαλαρή κουβέντα και πλάκα (σε καμία περίπτωση δεν με πειράζει, συνήθως το επιδιώκω κιόλας αλλά... ) μας ενημέρωσε ότι τα περισσότερα από τα best off πιάτα του καταλόγου (καλαμάρι ψητό μαριναρισμένο, μπάφα παστωμένη κ. α. ) δεν είναι διαθέσιμα. Πρώτο φάουλ, αλλά η διάθεση δεν χαλάει και προχωράμε απτόητες: Μια σαλάτα βραστή, η οποία είχε πατάτα, πιπεριές τουρσί κ. α. (από τις ωραιότερες σαλάτες που έχω δοκιμάσει, τέλεια αρτυσμένη, όλα τα υλικά έδεναν υπέροχα μεταξύ τους), κολοκυθοανθοί γεμιστοί με τυρί σε ελαφρύ κουρκούτι (νόστιμοι αλλά όχι κάτι που να σου μείνει ως γεύση), θράψαλο στη σχάρα (μαλακό αλλά όχι κάτι το ιδιαίτερο) και ένα σκουμπρί καπνιστό περασμένο ελαφρώς από την σχάρα με τηγανητή ντομάτα...

Και εδώ αρχίζει το παρατράγουδο... Αυτό το πράγμα δεν ήταν σε καμία περίπτωση καπνιστό (είμαι από νησί, ξέρω τι σημαίνει καπνιστό, έχω φάει άπειρα καπνιστά στη ζωή μου), ήταν ένα ψάρι παστωμένο στο αλάτι που δεν το είχανε καν ξεπλύνει... Δεν τρωγότανε σε καμία περίπτωση... Εννοείται ότι αφού δοκιμάσαμε από μία μπουκιά το αφήσαμε στην άκρη και συζητούσαμε ότι δεν είναι καλό. Την ώρα εκείνη ο σερβιτόρος μας ήρθε να αφήσει κάποιο άλλο πιάτο και άκουσε απλά τη λέξη "απαράδεκτο"... Το δεύτερο φάουλ, λοιπόν, είναι ότι παρενέβη στην κουβέντα μας (δεν ξέρω πως κατάλαβε ότι μιλάμε για το σκουμπρί... ) και ρώτησε τι ήταν απαράδεκτο. Εκνευρισμένη από την παρέμβαση του (μιας και δεν θα έκανα ποτέ θέμα για ένα πιάτο που απλά δεν είναι καλό, σε όλους μπορεί να συμβεί) του λέω ότι το σκουμπρί δεν είναι καλό, δεν είναι καν καπνιστό... Και τώρα ξεκινάει το πανηγύρι: Με βαθύτατα ειρωνικό ύφος μου αναγγέλλει ότι το έχουν παραγγείλει άλλες 5-10- 100 παρέες σήμερα και το βρήκαν συγκλονιστικό. Όταν το ακούω αυτό μπορώ να χειροδικήσω αλλά κρατώντας την ψυχραιμία μου του απαντώ ότι εγώ δεν το βρήκα και ξέρω από σκουμπρί και η απάντηση είναι "οι άλλοι δεν ξέρουν;"... Συνεχίζω να κρατάω τα προσχήματα απαντώντας "δεν μπορώ να δώσω απάντηση για τους άλλους παρά μόνο για τον εαυτό μου" και κλείνω την κουβέντα. Μετά από λίγο επιστρέφει και μας λέει αφού δεν το τρώμε αν μπορεί να πάρει το σκουμπρί, φυσικά λέμε ναι και το παίρνει και το αντικαθιστούμε με ένα κρασοτύρι Κρήτης. Δεν ξέρω εσείς τι καταλάβατε από όλο αυτό αλλά εγώ στα πολύ λίγα που ξέρω από εξυπηρέτηση πελατών, ξέρω ότι όταν ένα πιάτο το παίρνεις άθικτο με δικιά σου πρωτοβουλία από το τραπέζι δεν το χρεώνεις... Αλλιώς το αφήνεις εκεί μέχρι τελευταίας πιρουνιάς... Δεν είναι ότι πληρώνεις ένα πιάτο τσάμπα μέσα σε όλα τα άλλα, είναι ότι είναι κοροϊδία εκτός από αντιεπαγγελματικό.

Συνολικό ποσό με τρία τσίπουρα λίγο κάτω από 85 ευρώ, ποσό ιδιαίτερα ακριβό για το συγκεκριμένο γεύμα και το συγκεκριμένο αλλά αυτό δεν θα ήταν αποτρεπτικό για μελλοντική επίσκεψη. Η συμπεριφορά σίγουρα όμως...

Υ. Γ. Δυστυχώς ξεκινώ με μια αρνητική κριτική το 2020, ελπίζω να είναι η μόνη...


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.