Loader

28 Ιαν 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Το να βγούμε δύο φίλες... ? An (almost) piece of cake! Διότι είμεθα και της περιοχής οπότε, μόλις έχουμε κενό, το κανονίζουμε, έστω και, τελευταία στιγμή.

Το να βγούμε τρείς... ? Εδώ η άσκηση έχει βαθμό δυσκολίας και περιορισμό κινήσεων.

Δε θα διάλεγα, ποτέ των ποτών, το συγκεκριμένο μαγαζί. Μάλλον είχα πάει κάπου, κάποτε, χωρίς να θυμάμαι κάτι καλό. Οι παμπάλαιες κριτικές που διάβασα, μάλλον ενίσχυσαν την άποψή μου ότι δεν πρόκειται για κάτι το ιδιαίτερο.

Με ένοιαξε?
Καθόλου!

Της μίας αγαπημένης είναι κάτω από το γραφείο της. Οπότε ήταν, σχεδόν, μονόδρομος.
Το να είσαι μία από τις πρώτες γυναίκες ναυπηγούς, έχει το τίμημά της. Βρες μπάρκο για την captain Eva! Ε ρε γλέντια που θα κάνουμε όταν φουντάρει το καράβι!

Ο χώρος δεν είναι άσχημος. Δεν είναι και όμορφος. Είναι ουδέτερος. Λευκός. Με λαμπάκια που τον γλυκαίνουν. Αρκετός κόσμος από ένα σημείο και μετά. Μεγαλύτερης ηλικίας. Μάλλον από κοντινά γραφεία.

Με την εξυπηρέτηση γελάσαμε κατά καιρούς. Παλαιάς κοπής σε πρώτη φάση. Απρόσωπα ευγενική. Όταν, όμως, προσπαθεί η εορτάζουσα να τραβήξει την προσοχή του σερβιτόρου για τέταρτη, συνεχή, φορά κι αυτός τη γράφει.. Ε! Τότε εμείς γελάμε! Διότι δεν έχουμε καμία όρεξη να χαλάσουμε τη ζαχαρένια μας.

Παραγγείλαμε:
Μετά από ερώτηση το ψωμάκι τους που ήταν, όντως, ωραίο. Ζεστό, υπόξινο, προζυμένιο. Συνοδεία μιας χαριτωμένης, νοστιμούτσικης τυρό/καυτερό αλοιφής και εμπορικής πάστας ελιάς.

_ Μεζέδες ή κάπως έτσι. Είχε ωραιότατες φετούλες ντομάτας και ελιές χωρίς κουκούτσι. Μεγάλο συν αυτό.
Κάτι ετοιματζίδικες κροκέτες τυριού. Δε δοκίμασα αλλά μία εικόνα, χίλιες λέξεις.. Είχε και πατάτες. Σαν pro αλλά και πάλι το καταπίνω αφού δε δοκίμασα.
Κεφτεδάκια που ήταν συμπαθή, όμως, στην τελική, αδιάφορα.
Κάτι έρμα κομμάτια ψητά. Στεγνά κι άνοστα. Μάλλον χοιρινή μπριζόλα, ή, ίσως, και κοτόπουλο. Δεν είχαν διαφορά στη γεύση.

- Σαλάτα με βραστά λαχανικά που ήταν αξιοπρεπής.

- Κότσι. Μας είπαν, μάλιστα, ότι δε θα το τελειώσουμε και θα το πάρουμε μαζί μας.
Μουααχ! Ένα κομμάτι που, ενώ όντως δεν είχε λίπος, ήταν κάτι σα βραστό.
Ναι, το πήραν μαζί. Μεζές για τους, υπέροχους, πανέμορφους, τετράποδους φίλους της ζωής τους (εγώ δεν έχω αξιωθεί να αποκτήσω ακόμα).

-Κρασί λευκό αδιάφορο στην καλύτερη. Τουλάχιστον οδηγήσαμε χωρίς παρατράγουδα. Σα νερωμένο ένα πράγμα.

Μας κέρασαν ραβανί στο τέλος που ήταν συμπαγές. Πήραν κι όλα τα γλυκά του καταλόγου.
Παρόλο που τις απείλησα ότι θα στείλω φωτογραφίες σε διατροφολόγους. Ξεχάστε ότι ξέρετε για drugs. Η ζάχαρη είναι το πιο εθιστικό εξ αυτών.
Μακράν το πιο ωραίο ήταν το ψητό μήλο με mousse γιαουρτιού. Ελαφρύ κι αρωματικό. Η καρυδόπιτα με παγωτό ασχολίαστη, ενώ η mousse σοκολάτας μου θύμισε τις πρώτες απόπειρες της ζωής μου, στην παρασκευή της, με έτοιμο μείγμα.

Όταν με ρωτούν τον τελευταίο καιρό
-τι κάνεις?.. Απαντώ..
-Λάθη απανωτά!

Θέλω τις ατέρμονες, δύσκολες συζητήσεις με τις φιλενάδες. Την κριτική, την οποία δεν είμαστε πάντα έτοιμες να δεχθούμε. Τις, υπέροχα τρυφερές κι αληθινές,
αγκαλιές του τέλους. Τις ανηφόρες(που φρικάρουν τη μία) και τις κατηφόρες (που φρικάρουν εμένα).
Δε θέλω όμως, πλέον, ουδέτερα και, παντελώς, αδιάφορα εστιατόρια.
Θα το πάρω πάνω μου (σάμπως θα είναι η πρώτη φορά?) και η επόμενη έξοδος θα έχει και όλα όσα έλειπαν από αυτή.
Πάρτε τα ρίσκα σας και κάντε το ίδιο.!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

28 Ιαν 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Το να βγούμε δύο φίλες... ? An (almost) piece of cake! Διότι είμεθα και της περιοχής οπότε, μόλις έχουμε κενό, το κανονίζουμε, έστω και, τελευταία στιγμή.

Το να βγούμε τρείς... ? Εδώ η άσκηση έχει βαθμό δυσκολίας και περιορισμό κινήσεων.

Δε θα διάλεγα, ποτέ των ποτών, το συγκεκριμένο μαγαζί. Μάλλον είχα πάει κάπου, κάποτε, χωρίς να θυμάμαι κάτι καλό. Οι παμπάλαιες κριτικές που διάβασα, μάλλον ενίσχυσαν την άποψή μου ότι δεν πρόκειται για κάτι το ιδιαίτερο.

Με ένοιαξε?
Καθόλου!

Της μίας αγαπημένης είναι κάτω από το γραφείο της. Οπότε ήταν, σχεδόν, μονόδρομος.
Το να είσαι μία από τις πρώτες γυναίκες ναυπηγούς, έχει το τίμημά της. Βρες μπάρκο για την captain Eva! Ε ρε γλέντια που θα κάνουμε όταν φουντάρει το καράβι!

Ο χώρος δεν είναι άσχημος. Δεν είναι και όμορφος. Είναι ουδέτερος. Λευκός. Με λαμπάκια που τον γλυκαίνουν. Αρκετός κόσμος από ένα σημείο και μετά. Μεγαλύτερης ηλικίας. Μάλλον από κοντινά γραφεία.

Με την εξυπηρέτηση γελάσαμε κατά καιρούς. Παλαιάς κοπής σε πρώτη φάση. Απρόσωπα ευγενική. Όταν, όμως, προσπαθεί η εορτάζουσα να τραβήξει την προσοχή του σερβιτόρου για τέταρτη, συνεχή, φορά κι αυτός τη γράφει.. Ε! Τότε εμείς γελάμε! Διότι δεν έχουμε καμία όρεξη να χαλάσουμε τη ζαχαρένια μας.

Παραγγείλαμε:
Μετά από ερώτηση το ψωμάκι τους που ήταν, όντως, ωραίο. Ζεστό, υπόξινο, προζυμένιο. Συνοδεία μιας χαριτωμένης, νοστιμούτσικης τυρό/καυτερό αλοιφής και εμπορικής πάστας ελιάς.

_ Μεζέδες ή κάπως έτσι. Είχε ωραιότατες φετούλες ντομάτας και ελιές χωρίς κουκούτσι. Μεγάλο συν αυτό.
Κάτι ετοιματζίδικες κροκέτες τυριού. Δε δοκίμασα αλλά μία εικόνα, χίλιες λέξεις.. Είχε και πατάτες. Σαν pro αλλά και πάλι το καταπίνω αφού δε δοκίμασα.
Κεφτεδάκια που ήταν συμπαθή, όμως, στην τελική, αδιάφορα.
Κάτι έρμα κομμάτια ψητά. Στεγνά κι άνοστα. Μάλλον χοιρινή μπριζόλα, ή, ίσως, και κοτόπουλο. Δεν είχαν διαφορά στη γεύση.

- Σαλάτα με βραστά λαχανικά που ήταν αξιοπρεπής.

- Κότσι. Μας είπαν, μάλιστα, ότι δε θα το τελειώσουμε και θα το πάρουμε μαζί μας.
Μουααχ! Ένα κομμάτι που, ενώ όντως δεν είχε λίπος, ήταν κάτι σα βραστό.
Ναι, το πήραν μαζί. Μεζές για τους, υπέροχους, πανέμορφους, τετράποδους φίλους της ζωής τους (εγώ δεν έχω αξιωθεί να αποκτήσω ακόμα).

-Κρασί λευκό αδιάφορο στην καλύτερη. Τουλάχιστον οδηγήσαμε χωρίς παρατράγουδα. Σα νερωμένο ένα πράγμα.

Μας κέρασαν ραβανί στο τέλος που ήταν συμπαγές. Πήραν κι όλα τα γλυκά του καταλόγου.
Παρόλο που τις απείλησα ότι θα στείλω φωτογραφίες σε διατροφολόγους. Ξεχάστε ότι ξέρετε για drugs. Η ζάχαρη είναι το πιο εθιστικό εξ αυτών.
Μακράν το πιο ωραίο ήταν το ψητό μήλο με mousse γιαουρτιού. Ελαφρύ κι αρωματικό. Η καρυδόπιτα με παγωτό ασχολίαστη, ενώ η mousse σοκολάτας μου θύμισε τις πρώτες απόπειρες της ζωής μου, στην παρασκευή της, με έτοιμο μείγμα.

Όταν με ρωτούν τον τελευταίο καιρό
-τι κάνεις?.. Απαντώ..
-Λάθη απανωτά!

Θέλω τις ατέρμονες, δύσκολες συζητήσεις με τις φιλενάδες. Την κριτική, την οποία δεν είμαστε πάντα έτοιμες να δεχθούμε. Τις, υπέροχα τρυφερές κι αληθινές,
αγκαλιές του τέλους. Τις ανηφόρες(που φρικάρουν τη μία) και τις κατηφόρες (που φρικάρουν εμένα).
Δε θέλω όμως, πλέον, ουδέτερα και, παντελώς, αδιάφορα εστιατόρια.
Θα το πάρω πάνω μου (σάμπως θα είναι η πρώτη φορά?) και η επόμενη έξοδος θα έχει και όλα όσα έλειπαν από αυτή.
Πάρτε τα ρίσκα σας και κάντε το ίδιο.!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

tzia

Κυριακή 23 Φεβρουαρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

€ / Άτομο

-

Το να βγούμε δύο φίλες... ? An (almost) piece of cake! Διότι είμεθα και της περιοχής οπότε, μόλις έχουμε κενό, το κανονίζουμε, έστω και, τελευταία στιγμή.

Το να βγούμε τρείς... ? Εδώ η άσκηση έχει βαθμό δυσκολίας και περιορισμό κινήσεων.

Δε θα διάλεγα, ποτέ των ποτών, το συγκεκριμένο μαγαζί. Μάλλον είχα πάει κάπου, κάποτε, χωρίς να θυμάμαι κάτι καλό. Οι παμπάλαιες κριτικές που διάβασα, μάλλον ενίσχυσαν την άποψή μου ότι δεν πρόκειται για κάτι το ιδιαίτερο.

Με ένοιαξε?
Καθόλου!

Της μίας αγαπημένης είναι κάτω από το γραφείο της. Οπότε ήταν, σχεδόν, μονόδρομος.
Το να είσαι μία από τις πρώτες γυναίκες ναυπηγούς, έχει το τίμημά της. Βρες μπάρκο για την captain Eva! Ε ρε γλέντια που θα κάνουμε όταν φουντάρει το καράβι!

Ο χώρος δεν είναι άσχημος. Δεν είναι και όμορφος. Είναι ουδέτερος. Λευκός. Με λαμπάκια που τον γλυκαίνουν. Αρκετός κόσμος από ένα σημείο και μετά. Μεγαλύτερης ηλικίας. Μάλλον από κοντινά γραφεία.

Με την εξυπηρέτηση γελάσαμε κατά καιρούς. Παλαιάς κοπής σε πρώτη φάση. Απρόσωπα ευγενική. Όταν, όμως, προσπαθεί η εορτάζουσα να τραβήξει την προσοχή του σερβιτόρου για τέταρτη, συνεχή, φορά κι αυτός τη γράφει.. Ε! Τότε εμείς γελάμε! Διότι δεν έχουμε καμία όρεξη να χαλάσουμε τη ζαχαρένια μας.

Παραγγείλαμε:
Μετά από ερώτηση το ψωμάκι τους που ήταν, όντως, ωραίο. Ζεστό, υπόξινο, προζυμένιο. Συνοδεία μιας χαριτωμένης, νοστιμούτσικης τυρό/καυτερό αλοιφής και εμπορικής πάστας ελιάς.

_ Μεζέδες ή κάπως έτσι. Είχε ωραιότατες φετούλες ντομάτας και ελιές χωρίς κουκούτσι. Μεγάλο συν αυτό.
Κάτι ετοιματζίδικες κροκέτες τυριού. Δε δοκίμασα αλλά μία εικόνα, χίλιες λέξεις.. Είχε και πατάτες. Σαν pro αλλά και πάλι το καταπίνω αφού δε δοκίμασα.
Κεφτεδάκια που ήταν συμπαθή, όμως, στην τελική, αδιάφορα.
Κάτι έρμα κομμάτια ψητά. Στεγνά κι άνοστα. Μάλλον χοιρινή μπριζόλα, ή, ίσως, και κοτόπουλο. Δεν είχαν διαφορά στη γεύση.

- Σαλάτα με βραστά λαχανικά που ήταν αξιοπρεπής.

- Κότσι. Μας είπαν, μάλιστα, ότι δε θα το τελειώσουμε και θα το πάρουμε μαζί μας.
Μουααχ! Ένα κομμάτι που, ενώ όντως δεν είχε λίπος, ήταν κάτι σα βραστό.
Ναι, το πήραν μαζί. Μεζές για τους, υπέροχους, πανέμορφους, τετράποδους φίλους της ζωής τους (εγώ δεν έχω αξιωθεί να αποκτήσω ακόμα).

-Κρασί λευκό αδιάφορο στην καλύτερη. Τουλάχιστον οδηγήσαμε χωρίς παρατράγουδα. Σα νερωμένο ένα πράγμα.

Μας κέρασαν ραβανί στο τέλος που ήταν συμπαγές. Πήραν κι όλα τα γλυκά του καταλόγου.
Παρόλο που τις απείλησα ότι θα στείλω φωτογραφίες σε διατροφολόγους. Ξεχάστε ότι ξέρετε για drugs. Η ζάχαρη είναι το πιο εθιστικό εξ αυτών.
Μακράν το πιο ωραίο ήταν το ψητό μήλο με mousse γιαουρτιού. Ελαφρύ κι αρωματικό. Η καρυδόπιτα με παγωτό ασχολίαστη, ενώ η mousse σοκολάτας μου θύμισε τις πρώτες απόπειρες της ζωής μου, στην παρασκευή της, με έτοιμο μείγμα.

Όταν με ρωτούν τον τελευταίο καιρό
-τι κάνεις?.. Απαντώ..
-Λάθη απανωτά!

Θέλω τις ατέρμονες, δύσκολες συζητήσεις με τις φιλενάδες. Την κριτική, την οποία δεν είμαστε πάντα έτοιμες να δεχθούμε. Τις, υπέροχα τρυφερές κι αληθινές,
αγκαλιές του τέλους. Τις ανηφόρες(που φρικάρουν τη μία) και τις κατηφόρες (που φρικάρουν εμένα).
Δε θέλω όμως, πλέον, ουδέτερα και, παντελώς, αδιάφορα εστιατόρια.
Θα το πάρω πάνω μου (σάμπως θα είναι η πρώτη φορά?) και η επόμενη έξοδος θα έχει και όλα όσα έλειπαν από αυτή.
Πάρτε τα ρίσκα σας και κάντε το ίδιο.!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.