Loader
10 medium

01 Φεβ 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Η οδός Σκούφου, όπου βρίσκεται (και) το Spit Jack αποκτά ένα διαρκώς αυξανόμενο ενδιαφέρον, λόγω των πολλών πρωτότυπων- μοδάτων χώρων εστίασης που ανοίγουν διαρκώς. Αστεράτοι σεφ, προβεβλημένοι τηλεσέφ και νέα έθνικ εστιατόρια κατακλύζουν την άλλοτε αμιγώς έθνικ γωνιά της Απόλλωνος- Βουλής- Σκούφου, με αποτέλεσμα τις βραδινές ώρες να επικρατεί το αδιαχώρητο.

Όλα έχουν το κοινό χαρακτηριστικό ότι είναι "γωνιές", δηλαδή μικροί χώροι, ικανοί να εξυπηρετήσουν εξαιρετικά μικρό αριθμό πελατών σε σχέση με τη δημοτικότητά τους - γεγονός που καθιστά πραγματικά δύσκολο να βρεις τραπέζι, αν δεν προηγηθεί κράτηση μιας εβδομάδας. Το άλλο είναι ότι ισορροπούν μεταξύ του casual (στα όρια του street) και του trendy, δηλαδή συστήνουν κουζίνες και στιλ δείπνου που στο εξωτερικό θα έβρισκες εύκολα και θα πλήρωνες φτηνά, εδώ όμως ανακαλύπτουμε τον τροχό... Πληρώνουμε ακριβά, για όλους τους παραπάνω λόγους. Δεν αναφέρομαι φυσικά σε καθένα από αυτά, αλλά επειδή τυχαίνει να έχω δειπνήσει σε κάποια, αυτή την γενική εντύπωση έχω αποκομίσει. Κράτηση νωρίς λοιπόν, στρίμωγμα, δείπνο στο πεζοδρόμιο με σόμπα (αν αντέχετε, εγώ όχι) αλλά και ενδιαφέρουσες γεύσεις, ενδιαφέρων κόσμος επίσης (ηλικιακά κόσμος ωραίος, που ψάχνει το νέο και ξέρει πού πάει) και χώροι μικροί αλλά με χαρακτήρα. Κάτι σαν το νέο "Σόχο" της Αθήνας.

Το Spit Jack συστήνεται ως rotisserie, αμερικανο- παριζιάνικου τύπου θα έλεγα. Δηλαδή θυμίζει Αμερική στο φαγητό και Παρίσι στο στιλ σερβιρίσματος και στην αύρα του χώρου. Αυτό που πουλάει είναι κρέας στη σούβλα, με σταρ την πάπια και την χοιρινή πορτσέτα. Κι αν θέλετε να σας πω από τώρα τη γνώμη μου, αυτό το κάνει καλά, πολύ καλά θα έλεγα.

Για τον χώρο δεν θέλω να επαναληφθώ. Συμφωνώ με τις κριτικές που έχουν προηγηθεί. Άλλο ένα μικρό μπιστρό με 8- 10 τραπέζια όλα κι όλα και τέσσερις θέσεις στον πάγκο- μπαρ, μπροστά από τον φούρνο με τις σούβλες. Τραπέζια από χοντρό ξύλο σαν πάγκοι του χασάπη και μπαλταδάκια στα τραπέζια αντί για μαχαίρια. Όλα φωνάζουν "κρέας".

Τηλεφώνησα για κράτηση από την Δευτέρα για την Παρασκευή και βρήκα δύο θέσεις στο μπαρ. Όλα τα υπόλοιπα ήταν κρατημένα και για το sitting 8-10 και για τις 10. Εξήγησα ότι μέχρι τις 8 δουλεύω και μας είναι αδύνατο να είμαστε εκεί στις 8, ζήτησα έστω για 9.30, αλλά ήταν ανένδοτοι με το θέμα της ώρας, οπότε θέλοντας και μη, επέλεξα το 10. Και πήγαμε 10 παρά τέταρτο και το μισό μπιστρό ήταν άδειο. Δεν αμφιβάλλω ότι είχε γεμίσει νωρίτερα, αλλά θα μπορούσαν να είναι λίγο πιο ελαστικοί στο θέμα της ώρας. 3/4 γι αυτό.

Ο κατάλογος, όπως έχουν εξηγήσει οι προλαλήσαντες, είναι εξαιρετικά μικρός, αλλά στοχευμένος. Τέσσερα κρεατικά: πάπια, κοτόπουλο, πορτσέτα, μοσχαρίσια μάγουλα, spare ribs. Τα πρώτα στη σούβλα, τα δύο τελευταία με άλλο τύπο ψησίματος, δεν ρώτησα. Την πρώτη φορά επιβάλλεται να επιλέξεις την μισή πάπια και την χοιρινή πορτσέτα (κομμάτι από την κοιλιά- πολύ τρυφερό αλλά και με το λιπάκι του) και να συνοδεύσεις με κάποια συνοδευτικά, όπερ και πράξαμε.

Πρακτικά ο κατάλογος έχει τα τέσσερα αυτά κρεατικά, 4-5 απλές σαλάτες, 3-4 συνοδευτικά (τύπου πατάτες, πουρές, λαχανικά- μανιτάρια, ρύζι κτλ) και κάποιες σως που συνοδεύουν το κρέας. Καθαρή κρεατοφαγία δηλαδή. Καθετί από αυτά χρεώνεται ξεχωριστά και η χρέωση αυτή είναι που φουσκώνει τον λογαριασμό. Επίσης τα κρεατικά πάνε βάση διαθεσιμότητας, για παράδειγμα τα spare ribs δεν υπήρχαν την βραδιά που πήγαμε.

Παραγγείλαμε λοιπόν:
- την μισή πάπια, που ήταν ζουμερή, με τραγανή πετσούλα, λουκούμι και υπερχορταστική για ένα ή δύο άτομα. (16 ευρώ)

- την πορτσέτα. Λιγότερη σε ποσότητα, τεμαχισμένη σε κομματάκια. Το λιπάκι δεν μας ενθουσίασε, αλλά ετσι είναι αυτό το κομμάτι. (14 ευρώ)

- μια σαλάτα coleslow. Απλή, χωρίς ένταση, σε ένα μπολ ρυζιού. Χρεώθηκε 7 ευρώ, χωρίς να είναι πραγματικά τίποτα ιδιαίτερο.

- πουρές πατάτας με λάδι τρούφας. Αρωματικός, αέρινος, με τη γνωστή γεύση του δημοφιλούς μανιταριού. Αν είναι στις γεύσεις σας και δεν έχετε βαρεθεί ακόμα το λάδι τρούφας, θα τον απολαύσετε! (6 ευρώ)

- πατάτες baby φούρνου. Πολύ νόστιμες και σε ικανή ποσότητα για 2 άτομα τουλάχιστον. (5 ευρώ)

- μία σάλτσα Jack Daniels, που δεν είχα σκοπό να πάρω, αλλά η σερβιτόρα επέμενε ότι χωρίς αυτήν η γεύση της πάπιας είναι ανολοκλήρωτη, οπότε την πήρα κι αυτήν και δοκίμασα λίγη (πολύ γλυκιά για τα γούστα μου). Χρεώθηκε 2,5 ευρώ.

Μαζί λοιπόν με 2 ποτήρια Merlot κι ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο, με όλες αυτές τις έξτρα χρεώσεις, φτάσαμε να πληρώσουμε, ούτε 40 ούτε 50, αλλά 65 ολόκληρα ευρώ, δύο άτομα, για να φάμε δύο πιάτα κρέας με συνοδευτικά, τα οποία κάλλιστα θα μπορούσαν να συνοδεύουν σε μικρότερη ποσότητα τα κρέατα και να μην χρεώνονται έξτρα.

Αν φάγαμε καλά; Σαφώς! Αν το προτείνω; Και πάλι σαφώς! Αλλά συμβουλεύω να αποφύγετε τις κακοτοπιές, δηλαδή τις σως, τις σαλάτες και γενικώς τα πολλά έξτρα. Δοκιμάστε την πάπια, που είναι μοναδική στο είδος της, πάρτε ένα συνοδευτικό, πιείτε κι ένα ποτό και θα πληρώσετε γύρω στα 25 το άτομο.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

10 medium

01 Φεβ 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Η οδός Σκούφου, όπου βρίσκεται (και) το Spit Jack αποκτά ένα διαρκώς αυξανόμενο ενδιαφέρον, λόγω των πολλών πρωτότυπων- μοδάτων χώρων εστίασης που ανοίγουν διαρκώς. Αστεράτοι σεφ, προβεβλημένοι τηλεσέφ και νέα έθνικ εστιατόρια κατακλύζουν την άλλοτε αμιγώς έθνικ γωνιά της Απόλλωνος- Βουλής- Σκούφου, με αποτέλεσμα τις βραδινές ώρες να επικρατεί το αδιαχώρητο.

Όλα έχουν το κοινό χαρακτηριστικό ότι είναι "γωνιές", δηλαδή μικροί χώροι, ικανοί να εξυπηρετήσουν εξαιρετικά μικρό αριθμό πελατών σε σχέση με τη δημοτικότητά τους - γεγονός που καθιστά πραγματικά δύσκολο να βρεις τραπέζι, αν δεν προηγηθεί κράτηση μιας εβδομάδας. Το άλλο είναι ότι ισορροπούν μεταξύ του casual (στα όρια του street) και του trendy, δηλαδή συστήνουν κουζίνες και στιλ δείπνου που στο εξωτερικό θα έβρισκες εύκολα και θα πλήρωνες φτηνά, εδώ όμως ανακαλύπτουμε τον τροχό... Πληρώνουμε ακριβά, για όλους τους παραπάνω λόγους. Δεν αναφέρομαι φυσικά σε καθένα από αυτά, αλλά επειδή τυχαίνει να έχω δειπνήσει σε κάποια, αυτή την γενική εντύπωση έχω αποκομίσει. Κράτηση νωρίς λοιπόν, στρίμωγμα, δείπνο στο πεζοδρόμιο με σόμπα (αν αντέχετε, εγώ όχι) αλλά και ενδιαφέρουσες γεύσεις, ενδιαφέρων κόσμος επίσης (ηλικιακά κόσμος ωραίος, που ψάχνει το νέο και ξέρει πού πάει) και χώροι μικροί αλλά με χαρακτήρα. Κάτι σαν το νέο "Σόχο" της Αθήνας.

Το Spit Jack συστήνεται ως rotisserie, αμερικανο- παριζιάνικου τύπου θα έλεγα. Δηλαδή θυμίζει Αμερική στο φαγητό και Παρίσι στο στιλ σερβιρίσματος και στην αύρα του χώρου. Αυτό που πουλάει είναι κρέας στη σούβλα, με σταρ την πάπια και την χοιρινή πορτσέτα. Κι αν θέλετε να σας πω από τώρα τη γνώμη μου, αυτό το κάνει καλά, πολύ καλά θα έλεγα.

Για τον χώρο δεν θέλω να επαναληφθώ. Συμφωνώ με τις κριτικές που έχουν προηγηθεί. Άλλο ένα μικρό μπιστρό με 8- 10 τραπέζια όλα κι όλα και τέσσερις θέσεις στον πάγκο- μπαρ, μπροστά από τον φούρνο με τις σούβλες. Τραπέζια από χοντρό ξύλο σαν πάγκοι του χασάπη και μπαλταδάκια στα τραπέζια αντί για μαχαίρια. Όλα φωνάζουν "κρέας".

Τηλεφώνησα για κράτηση από την Δευτέρα για την Παρασκευή και βρήκα δύο θέσεις στο μπαρ. Όλα τα υπόλοιπα ήταν κρατημένα και για το sitting 8-10 και για τις 10. Εξήγησα ότι μέχρι τις 8 δουλεύω και μας είναι αδύνατο να είμαστε εκεί στις 8, ζήτησα έστω για 9.30, αλλά ήταν ανένδοτοι με το θέμα της ώρας, οπότε θέλοντας και μη, επέλεξα το 10. Και πήγαμε 10 παρά τέταρτο και το μισό μπιστρό ήταν άδειο. Δεν αμφιβάλλω ότι είχε γεμίσει νωρίτερα, αλλά θα μπορούσαν να είναι λίγο πιο ελαστικοί στο θέμα της ώρας. 3/4 γι αυτό.

Ο κατάλογος, όπως έχουν εξηγήσει οι προλαλήσαντες, είναι εξαιρετικά μικρός, αλλά στοχευμένος. Τέσσερα κρεατικά: πάπια, κοτόπουλο, πορτσέτα, μοσχαρίσια μάγουλα, spare ribs. Τα πρώτα στη σούβλα, τα δύο τελευταία με άλλο τύπο ψησίματος, δεν ρώτησα. Την πρώτη φορά επιβάλλεται να επιλέξεις την μισή πάπια και την χοιρινή πορτσέτα (κομμάτι από την κοιλιά- πολύ τρυφερό αλλά και με το λιπάκι του) και να συνοδεύσεις με κάποια συνοδευτικά, όπερ και πράξαμε.

Πρακτικά ο κατάλογος έχει τα τέσσερα αυτά κρεατικά, 4-5 απλές σαλάτες, 3-4 συνοδευτικά (τύπου πατάτες, πουρές, λαχανικά- μανιτάρια, ρύζι κτλ) και κάποιες σως που συνοδεύουν το κρέας. Καθαρή κρεατοφαγία δηλαδή. Καθετί από αυτά χρεώνεται ξεχωριστά και η χρέωση αυτή είναι που φουσκώνει τον λογαριασμό. Επίσης τα κρεατικά πάνε βάση διαθεσιμότητας, για παράδειγμα τα spare ribs δεν υπήρχαν την βραδιά που πήγαμε.

Παραγγείλαμε λοιπόν:
- την μισή πάπια, που ήταν ζουμερή, με τραγανή πετσούλα, λουκούμι και υπερχορταστική για ένα ή δύο άτομα. (16 ευρώ)

- την πορτσέτα. Λιγότερη σε ποσότητα, τεμαχισμένη σε κομματάκια. Το λιπάκι δεν μας ενθουσίασε, αλλά ετσι είναι αυτό το κομμάτι. (14 ευρώ)

- μια σαλάτα coleslow. Απλή, χωρίς ένταση, σε ένα μπολ ρυζιού. Χρεώθηκε 7 ευρώ, χωρίς να είναι πραγματικά τίποτα ιδιαίτερο.

- πουρές πατάτας με λάδι τρούφας. Αρωματικός, αέρινος, με τη γνωστή γεύση του δημοφιλούς μανιταριού. Αν είναι στις γεύσεις σας και δεν έχετε βαρεθεί ακόμα το λάδι τρούφας, θα τον απολαύσετε! (6 ευρώ)

- πατάτες baby φούρνου. Πολύ νόστιμες και σε ικανή ποσότητα για 2 άτομα τουλάχιστον. (5 ευρώ)

- μία σάλτσα Jack Daniels, που δεν είχα σκοπό να πάρω, αλλά η σερβιτόρα επέμενε ότι χωρίς αυτήν η γεύση της πάπιας είναι ανολοκλήρωτη, οπότε την πήρα κι αυτήν και δοκίμασα λίγη (πολύ γλυκιά για τα γούστα μου). Χρεώθηκε 2,5 ευρώ.

Μαζί λοιπόν με 2 ποτήρια Merlot κι ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο, με όλες αυτές τις έξτρα χρεώσεις, φτάσαμε να πληρώσουμε, ούτε 40 ούτε 50, αλλά 65 ολόκληρα ευρώ, δύο άτομα, για να φάμε δύο πιάτα κρέας με συνοδευτικά, τα οποία κάλλιστα θα μπορούσαν να συνοδεύουν σε μικρότερη ποσότητα τα κρέατα και να μην χρεώνονται έξτρα.

Αν φάγαμε καλά; Σαφώς! Αν το προτείνω; Και πάλι σαφώς! Αλλά συμβουλεύω να αποφύγετε τις κακοτοπιές, δηλαδή τις σως, τις σαλάτες και γενικώς τα πολλά έξτρα. Δοκιμάστε την πάπια, που είναι μοναδική στο είδος της, πάρτε ένα συνοδευτικό, πιείτε κι ένα ποτό και θα πληρώσετε γύρω στα 25 το άτομο.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable
10 medium

ram

Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

€ / Άτομο

26-36

Η οδός Σκούφου, όπου βρίσκεται (και) το Spit Jack αποκτά ένα διαρκώς αυξανόμενο ενδιαφέρον, λόγω των πολλών πρωτότυπων- μοδάτων χώρων εστίασης που ανοίγουν διαρκώς. Αστεράτοι σεφ, προβεβλημένοι τηλεσέφ και νέα έθνικ εστιατόρια κατακλύζουν την άλλοτε αμιγώς έθνικ γωνιά της Απόλλωνος- Βουλής- Σκούφου, με αποτέλεσμα τις βραδινές ώρες να επικρατεί το αδιαχώρητο.

Όλα έχουν το κοινό χαρακτηριστικό ότι είναι "γωνιές", δηλαδή μικροί χώροι, ικανοί να εξυπηρετήσουν εξαιρετικά μικρό αριθμό πελατών σε σχέση με τη δημοτικότητά τους - γεγονός που καθιστά πραγματικά δύσκολο να βρεις τραπέζι, αν δεν προηγηθεί κράτηση μιας εβδομάδας. Το άλλο είναι ότι ισορροπούν μεταξύ του casual (στα όρια του street) και του trendy, δηλαδή συστήνουν κουζίνες και στιλ δείπνου που στο εξωτερικό θα έβρισκες εύκολα και θα πλήρωνες φτηνά, εδώ όμως ανακαλύπτουμε τον τροχό... Πληρώνουμε ακριβά, για όλους τους παραπάνω λόγους. Δεν αναφέρομαι φυσικά σε καθένα από αυτά, αλλά επειδή τυχαίνει να έχω δειπνήσει σε κάποια, αυτή την γενική εντύπωση έχω αποκομίσει. Κράτηση νωρίς λοιπόν, στρίμωγμα, δείπνο στο πεζοδρόμιο με σόμπα (αν αντέχετε, εγώ όχι) αλλά και ενδιαφέρουσες γεύσεις, ενδιαφέρων κόσμος επίσης (ηλικιακά κόσμος ωραίος, που ψάχνει το νέο και ξέρει πού πάει) και χώροι μικροί αλλά με χαρακτήρα. Κάτι σαν το νέο "Σόχο" της Αθήνας.

Το Spit Jack συστήνεται ως rotisserie, αμερικανο- παριζιάνικου τύπου θα έλεγα. Δηλαδή θυμίζει Αμερική στο φαγητό και Παρίσι στο στιλ σερβιρίσματος και στην αύρα του χώρου. Αυτό που πουλάει είναι κρέας στη σούβλα, με σταρ την πάπια και την χοιρινή πορτσέτα. Κι αν θέλετε να σας πω από τώρα τη γνώμη μου, αυτό το κάνει καλά, πολύ καλά θα έλεγα.

Για τον χώρο δεν θέλω να επαναληφθώ. Συμφωνώ με τις κριτικές που έχουν προηγηθεί. Άλλο ένα μικρό μπιστρό με 8- 10 τραπέζια όλα κι όλα και τέσσερις θέσεις στον πάγκο- μπαρ, μπροστά από τον φούρνο με τις σούβλες. Τραπέζια από χοντρό ξύλο σαν πάγκοι του χασάπη και μπαλταδάκια στα τραπέζια αντί για μαχαίρια. Όλα φωνάζουν "κρέας".

Τηλεφώνησα για κράτηση από την Δευτέρα για την Παρασκευή και βρήκα δύο θέσεις στο μπαρ. Όλα τα υπόλοιπα ήταν κρατημένα και για το sitting 8-10 και για τις 10. Εξήγησα ότι μέχρι τις 8 δουλεύω και μας είναι αδύνατο να είμαστε εκεί στις 8, ζήτησα έστω για 9.30, αλλά ήταν ανένδοτοι με το θέμα της ώρας, οπότε θέλοντας και μη, επέλεξα το 10. Και πήγαμε 10 παρά τέταρτο και το μισό μπιστρό ήταν άδειο. Δεν αμφιβάλλω ότι είχε γεμίσει νωρίτερα, αλλά θα μπορούσαν να είναι λίγο πιο ελαστικοί στο θέμα της ώρας. 3/4 γι αυτό.

Ο κατάλογος, όπως έχουν εξηγήσει οι προλαλήσαντες, είναι εξαιρετικά μικρός, αλλά στοχευμένος. Τέσσερα κρεατικά: πάπια, κοτόπουλο, πορτσέτα, μοσχαρίσια μάγουλα, spare ribs. Τα πρώτα στη σούβλα, τα δύο τελευταία με άλλο τύπο ψησίματος, δεν ρώτησα. Την πρώτη φορά επιβάλλεται να επιλέξεις την μισή πάπια και την χοιρινή πορτσέτα (κομμάτι από την κοιλιά- πολύ τρυφερό αλλά και με το λιπάκι του) και να συνοδεύσεις με κάποια συνοδευτικά, όπερ και πράξαμε.

Πρακτικά ο κατάλογος έχει τα τέσσερα αυτά κρεατικά, 4-5 απλές σαλάτες, 3-4 συνοδευτικά (τύπου πατάτες, πουρές, λαχανικά- μανιτάρια, ρύζι κτλ) και κάποιες σως που συνοδεύουν το κρέας. Καθαρή κρεατοφαγία δηλαδή. Καθετί από αυτά χρεώνεται ξεχωριστά και η χρέωση αυτή είναι που φουσκώνει τον λογαριασμό. Επίσης τα κρεατικά πάνε βάση διαθεσιμότητας, για παράδειγμα τα spare ribs δεν υπήρχαν την βραδιά που πήγαμε.

Παραγγείλαμε λοιπόν:
- την μισή πάπια, που ήταν ζουμερή, με τραγανή πετσούλα, λουκούμι και υπερχορταστική για ένα ή δύο άτομα. (16 ευρώ)

- την πορτσέτα. Λιγότερη σε ποσότητα, τεμαχισμένη σε κομματάκια. Το λιπάκι δεν μας ενθουσίασε, αλλά ετσι είναι αυτό το κομμάτι. (14 ευρώ)

- μια σαλάτα coleslow. Απλή, χωρίς ένταση, σε ένα μπολ ρυζιού. Χρεώθηκε 7 ευρώ, χωρίς να είναι πραγματικά τίποτα ιδιαίτερο.

- πουρές πατάτας με λάδι τρούφας. Αρωματικός, αέρινος, με τη γνωστή γεύση του δημοφιλούς μανιταριού. Αν είναι στις γεύσεις σας και δεν έχετε βαρεθεί ακόμα το λάδι τρούφας, θα τον απολαύσετε! (6 ευρώ)

- πατάτες baby φούρνου. Πολύ νόστιμες και σε ικανή ποσότητα για 2 άτομα τουλάχιστον. (5 ευρώ)

- μία σάλτσα Jack Daniels, που δεν είχα σκοπό να πάρω, αλλά η σερβιτόρα επέμενε ότι χωρίς αυτήν η γεύση της πάπιας είναι ανολοκλήρωτη, οπότε την πήρα κι αυτήν και δοκίμασα λίγη (πολύ γλυκιά για τα γούστα μου). Χρεώθηκε 2,5 ευρώ.

Μαζί λοιπόν με 2 ποτήρια Merlot κι ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο, με όλες αυτές τις έξτρα χρεώσεις, φτάσαμε να πληρώσουμε, ούτε 40 ούτε 50, αλλά 65 ολόκληρα ευρώ, δύο άτομα, για να φάμε δύο πιάτα κρέας με συνοδευτικά, τα οποία κάλλιστα θα μπορούσαν να συνοδεύουν σε μικρότερη ποσότητα τα κρέατα και να μην χρεώνονται έξτρα.

Αν φάγαμε καλά; Σαφώς! Αν το προτείνω; Και πάλι σαφώς! Αλλά συμβουλεύω να αποφύγετε τις κακοτοπιές, δηλαδή τις σως, τις σαλάτες και γενικώς τα πολλά έξτρα. Δοκιμάστε την πάπια, που είναι μοναδική στο είδος της, πάρτε ένα συνοδευτικό, πιείτε κι ένα ποτό και θα πληρώσετε γύρω στα 25 το άτομο.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.