Loader
10 medium

10 Φεβ 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Είχα διαβάσει τόσες κριτικές για τη Φάμπρικα του Ευφρόσυνου και στο a4f και σε άλλα σάιτ και έντυπα παλιότερα, που πραγματικά το είχα βάλει σε μια άτυπη λίστα στο μυαλό μου να πάω οπωσδήποτε... καιρό τώρα, πολύ καιρό. Δύο φορές που προσπαθήσαμε πέρσι (Παρασκευοσάββατα, είναι η αλήθεια) με τηλεφώνημα την ίδια ή την προηγούμενη μέρα, δεν τα καταφέραμε. Δεν υπήρχε τραπέζι.

Το προηγούμενο Σάββατο, ψάχνοντας γι' άλλη μια φορά κάτι ωραίο στο κέντρο - απόκεντρο με φιλικό ζευγάρι, θυμήθηκα την Φάμπρικα. Λίγο ανόρεχτα, ομολογώ, κάναμε ένα τηλεφώνημα και βρήκαμε τραπέζι για τέσσερις στο πατάρι. Το κλείσαμε λίγο διστακτικά, γιατί η εξυπηρέτηση από το τηλέφωνο μας αποθάρρυνε κάπως, ότι τα τραπέζια πάνω είναι μικρά. Εν τέλει, ωραιότατα μας φάνηκε εκεί, πρώτο τραπέζι στο μπαλκόνι, μακριά από την κρύα πόρτα που ανοιγόκλεινε και καθόλου απομονωμένα, αφού άλλες 4 - 5 παρέες χωρούσαν άνετα (εννοείται ότι Σάββατο βράδυ γέμισε).

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Η Φάμπρικα, ως γνωστόν, βρίσκεται στο Κουκάκι, στη γνωστή σταθερά ανερχόμενη περιοχή πίσω από την Συγγρού και πολύ κοντά στο σταθμό Φιξ. Ευτυχώς, γιατί το παρκάρισμα είναι έως αδύνατο στην ευρύτερη περιοχή... Για να καταλάβετε, οι φίλοι πάρκαραν κάπου προς Ακρόπολη και κατέβηκαν στο εστιατόριο με gps...

Ο χώρος είναι γωνιακός, με μία μικρή σάλα καθώς μπαίνεις, που εξυπηρετεί κάποια μικρά και μεγαλύτερα τραπέζια και το πατάρι που ανέφερα. Ως αίσθηση δεν με ενθουσίασε. Μου φάνηκε κάπως ψυχρός χώρος, με το μέταλλο και το μάρμαρο να κυριαρχούν σε σκάλες, δάπεδο, φωτιστικά και τραπέζια. Του έλειπε, κατά τη γνώμη μου, μια διακοσμητική νότα ζεστασιάς. Ίσως αν υπήρχαν υφάσματα στα τραπεζοκαθίσματα ή κουρτίνες στις τζαμαρίες, να έδινε άλλη αίσθηση. Βέβαια, αν παρατηρήσει κανείς προσεκτικά αντικείμενα και λεπτομέρειες (πράγμα που συνήθως δεν κάνω εγώ, γιατί μου αρέσει να σχολιάζω την συνολική εντύπωση), καθετί ήταν ιδιαίτερο, μελετημένο και μια κάποια ιστορία, που αντανακλά τους ιδιοκτήτες και τον χώρο. Ακόμη και τα γράμματα στην επιγραφή του μαγαζιού ή πάνω στα μπουκάλια του νερού, που μιμούνται το κυριλλικό αλφάβητο, προδίδουν την σχέση του ενός εκ των ιδιοκτητών με τη Σερβία (κάτι που ανακάλυψα εκ των υστέρων).

Εν πάση περιπτώσει, στη Φάμπρικα φάγαμε πολύ όμορφα και περάσαμε εξαιρετικά. Ο κόσμος περιποιημένος, πολύ κοντά στα δεδομένα μας. Ηλικίες 30+ και παρέες μεγαλύτερων ηλικιών Ελλήνων και ξένων.

Συμφωνώ με όσους το χαρακτηρίζουν μπιστρό- μαγειρείο. Η κουζίνα του είναι οπωσδήποτε ελληνική, με μία χαρακτηριστική προσήλωση στην ελληνική πρώτη ύλη και ταυτόχρονα ευφάνταστη, μοντέρνα. Τα τυριά, το κρασί, τα ζυμαρικά, φαίνεται να έχουν διαλεχθεί ένα- ένα. Ως προς αυτό, μου θύμισε πολύ τα Γιουβετσάκια στη Γλυφάδα, όπου επίσης έχω φάει εξαιρετικά.

Υπάρχει ένας βασικός κατάλογος που περιλαμβάνει σαλάτες, ορεκτικά, προτάσεις τυριών και μερικά σταθερά πιάτα. Κι ένα φύλλο με πιάτα ημέρας που ανανεώνονται, περισσότερα ίσως και από τον βασικό κατάλογο... Συνολικά είδα προτάσεις από την Πόλη, την Ανατολή, το Αιγαίο, την ηπειρωτική Ελλάδα. Τα θαλασσινά βέβαια, μου τράβηξαν αμέσως την προσοχή, αλλά η βραδιά όδευε προς κρεατοφαγία...

Μαζί με τον κατάλογο δίνεται και εκτενής λίστα κρασιών, που περιλαμβάνει ελληνικές ετικέτες, οι περισσότερες άγνωστες σε μένα. Πρώτη φορά δυσκολεύτηκα τόσο να επιλέξω κρασί, γιατί δεν γνώριζα. Τελικά πήγα σε ένα Cabernet- Merlot Χρυσοστόμου, που αποδείχθηκε αξιοπρεπές. Βαθύ, φρουτώδες, ό, τι έπρεπε για τα κρεατικά που δοκιμάσαμε. Οι τιμές στα μπουκάλια, να πω ότι κι εμένα μου φάνηκαν ακριβές, όλες πάνω από 20 ευρώ- οι περισσότερες πάνω από 30-, ιδιαίτερα αν αναλογιστείς ότι δίπλα αναγράφεται και η τιμή για έξω, σχεδόν η μισή από αυτήν που πληρώνεις αν καταναλώσεις το κρασί εντός!

Στην αρχή μας έφεραν σε απλό πιατάκι ελιές πράσινες με παξιμαδάκια και εμφιαλωμένο νερό. Οι ελιές ήταν κυριολεκτικά τεράστιες, ήπιες σε γεύση, ενώ τα παξιμαδάκια πολύ νόστιμα. Δεν το περίμενα. Πεινούσα κι όλας και τα καταβρόχθισα. Δεν είδα καθόλου αν χρεώθηκαν. Ψωμί δεν παραγγείλαμε.

- Στη συνέχεια δοκιμάσαμε την σαλάτα με ντοματίνια, παξιμάδι και ξινομυζήθρα. Έφτασε με τη μορφή "τούρτας", περικλεισμένη από φλοίδες αγγουριού. Ήταν πολύ νόστιμη και δροσερή, μια πολύ ωραία έναρξη.

- Από ορεκτικά πήραμε κάποια ζυμαρικά που λέγονταν βαρένικα και ήταν γεμισμένα με 2 είδη κιμά. Στην αρχή νομίζαμε πως θα ήταν σαν μαντί, μας είπαν ότι είναι σαν ραβιόλι και τελικά είχαν σχήμα σαν τυροπιτάκια γεμιστά. Αν και μ' αρέσουν αυτού του τύπου τα ζυμαρικά, εδώ ο κιμάς κάπως το χαλούσε. Φάγαμε 2-3, τα υπόλοιπα έμειναν. Το πιο αδύναμο πιάτο της βραδιάς...

- Κιμαδόπιτα στριφτή με κιμά, σταφίδες, μπαχαρικά. Τραγανό φύλλο, πλούσια γέμιση, πλούσια γεύση. Αν την βρείτε στον κατάλογο, δοκιμάστε την.

Κυρίως:

- Μπιφτέκι. Ένα μεγάλο, ζουμερό μπιφτέκι μέσα σε ένα επίσης μεγάλο πιάτο, με λίγο πουρέ γλυκοπατάτας. Ενώ το μπιφτέκι ήταν νοστιμότατο και χορταστικό, η παρουσίασή του, έτσι σχεδόν σκέτο, ήταν λίγο φτωχή.

- Σπαλομπριζόλα. Επίσης με λίγο πουρέ γλυκοπατάτας. Μέτρια προς καλοψημένη. Εδώ υποκλίνομαι. Άψογο ψήσιμο, άψογο, μεγάλο κομμάτι, λουκούμι. Είναι ό, τι ζητάς από μια σπαλομπριζόλα κι ένας λόγος να ξαναέρθεις στον Ευφρόσυνο.

- Πήραμε δύο γλυκά από τον κατάλογο. Το τιραμισού, που ήταν δροσερό, φρέσκο και λαχταριστό και το σουφλέ σοκολάτας, που δεν ήταν δική μου επιλογή και, οπως περίμενα, απλά συνηθισμένο.

Οι σερβιτόροι στην εξυπηρέτηση ήταν τυπικοί, διεκπεραιωτικοί και λιγότερο επεξηγηματικοί απ' όσο θα ήθελα. Σ' αυτά τα εστιατόρια με την πιο ιδιαίτερη κουζίνα, εκτιμώ πάντα να μου προτείνουν κάποιο πιάτο, να με κατευθύνουν σ' αυτό που κάνουν καλά... Ο νεαρός που πήρε παραγγελία, ούτε να μας κατευθύνει στο κρασί δεν ήξερε καλά- καλά. Αν και τρέχουν, είναι πολύ πρόθυμοι, δεν έχουν όλοι, νομίζω την εμπειρία που απαιτείται σε ένα τέτοιου τύπου εστιατόριο.

Πληρώσαμε 110 ευρώ, τέσσερα άτομα, τιμή που μου φάνηκε υψηλή, δεδομένου ότι περιοριστήκαμε σε πέντε πιάτα στη μέση κι ένα μπουκάλι κρασί.

Όμως η γευστική εμπειρία άξιζε και θα την επαναλάβουμε, ευκαιρίας δοθείσης, έστω για να δοκιμάσουμε 2-3 ακόμα πιάτα. Στη βαθμολόγηση του φαγητού είμαι κοντά στο άριστα, γιατί είδα τις δυνατότητες της κουζίνας και έναν πολύ ενδιαφέρων κατάλογο. Όμως λόγω της πρώτης και μοναδικής εμπειρίας, θα μείνω στο 3/4 και θα μοιράσω την βαθμολογία μου, ώστε να βγει ένα δίκαιο 3 στο σύνολο, που νομίζω ότι ταιριάζει στη Φάμπρικα του Ευφρόσυνου.

Εν τέλει είναι μια πολύ αξιόλογη πρόταση για την περιοχή και αν λίγο εκλογικεύσει τις τιμές, πιστεύω ότι θα έχει διάρκεια.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

10 medium

10 Φεβ 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Είχα διαβάσει τόσες κριτικές για τη Φάμπρικα του Ευφρόσυνου και στο a4f και σε άλλα σάιτ και έντυπα παλιότερα, που πραγματικά το είχα βάλει σε μια άτυπη λίστα στο μυαλό μου να πάω οπωσδήποτε... καιρό τώρα, πολύ καιρό. Δύο φορές που προσπαθήσαμε πέρσι (Παρασκευοσάββατα, είναι η αλήθεια) με τηλεφώνημα την ίδια ή την προηγούμενη μέρα, δεν τα καταφέραμε. Δεν υπήρχε τραπέζι.

Το προηγούμενο Σάββατο, ψάχνοντας γι' άλλη μια φορά κάτι ωραίο στο κέντρο - απόκεντρο με φιλικό ζευγάρι, θυμήθηκα την Φάμπρικα. Λίγο ανόρεχτα, ομολογώ, κάναμε ένα τηλεφώνημα και βρήκαμε τραπέζι για τέσσερις στο πατάρι. Το κλείσαμε λίγο διστακτικά, γιατί η εξυπηρέτηση από το τηλέφωνο μας αποθάρρυνε κάπως, ότι τα τραπέζια πάνω είναι μικρά. Εν τέλει, ωραιότατα μας φάνηκε εκεί, πρώτο τραπέζι στο μπαλκόνι, μακριά από την κρύα πόρτα που ανοιγόκλεινε και καθόλου απομονωμένα, αφού άλλες 4 - 5 παρέες χωρούσαν άνετα (εννοείται ότι Σάββατο βράδυ γέμισε).

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Η Φάμπρικα, ως γνωστόν, βρίσκεται στο Κουκάκι, στη γνωστή σταθερά ανερχόμενη περιοχή πίσω από την Συγγρού και πολύ κοντά στο σταθμό Φιξ. Ευτυχώς, γιατί το παρκάρισμα είναι έως αδύνατο στην ευρύτερη περιοχή... Για να καταλάβετε, οι φίλοι πάρκαραν κάπου προς Ακρόπολη και κατέβηκαν στο εστιατόριο με gps...

Ο χώρος είναι γωνιακός, με μία μικρή σάλα καθώς μπαίνεις, που εξυπηρετεί κάποια μικρά και μεγαλύτερα τραπέζια και το πατάρι που ανέφερα. Ως αίσθηση δεν με ενθουσίασε. Μου φάνηκε κάπως ψυχρός χώρος, με το μέταλλο και το μάρμαρο να κυριαρχούν σε σκάλες, δάπεδο, φωτιστικά και τραπέζια. Του έλειπε, κατά τη γνώμη μου, μια διακοσμητική νότα ζεστασιάς. Ίσως αν υπήρχαν υφάσματα στα τραπεζοκαθίσματα ή κουρτίνες στις τζαμαρίες, να έδινε άλλη αίσθηση. Βέβαια, αν παρατηρήσει κανείς προσεκτικά αντικείμενα και λεπτομέρειες (πράγμα που συνήθως δεν κάνω εγώ, γιατί μου αρέσει να σχολιάζω την συνολική εντύπωση), καθετί ήταν ιδιαίτερο, μελετημένο και μια κάποια ιστορία, που αντανακλά τους ιδιοκτήτες και τον χώρο. Ακόμη και τα γράμματα στην επιγραφή του μαγαζιού ή πάνω στα μπουκάλια του νερού, που μιμούνται το κυριλλικό αλφάβητο, προδίδουν την σχέση του ενός εκ των ιδιοκτητών με τη Σερβία (κάτι που ανακάλυψα εκ των υστέρων).

Εν πάση περιπτώσει, στη Φάμπρικα φάγαμε πολύ όμορφα και περάσαμε εξαιρετικά. Ο κόσμος περιποιημένος, πολύ κοντά στα δεδομένα μας. Ηλικίες 30+ και παρέες μεγαλύτερων ηλικιών Ελλήνων και ξένων.

Συμφωνώ με όσους το χαρακτηρίζουν μπιστρό- μαγειρείο. Η κουζίνα του είναι οπωσδήποτε ελληνική, με μία χαρακτηριστική προσήλωση στην ελληνική πρώτη ύλη και ταυτόχρονα ευφάνταστη, μοντέρνα. Τα τυριά, το κρασί, τα ζυμαρικά, φαίνεται να έχουν διαλεχθεί ένα- ένα. Ως προς αυτό, μου θύμισε πολύ τα Γιουβετσάκια στη Γλυφάδα, όπου επίσης έχω φάει εξαιρετικά.

Υπάρχει ένας βασικός κατάλογος που περιλαμβάνει σαλάτες, ορεκτικά, προτάσεις τυριών και μερικά σταθερά πιάτα. Κι ένα φύλλο με πιάτα ημέρας που ανανεώνονται, περισσότερα ίσως και από τον βασικό κατάλογο... Συνολικά είδα προτάσεις από την Πόλη, την Ανατολή, το Αιγαίο, την ηπειρωτική Ελλάδα. Τα θαλασσινά βέβαια, μου τράβηξαν αμέσως την προσοχή, αλλά η βραδιά όδευε προς κρεατοφαγία...

Μαζί με τον κατάλογο δίνεται και εκτενής λίστα κρασιών, που περιλαμβάνει ελληνικές ετικέτες, οι περισσότερες άγνωστες σε μένα. Πρώτη φορά δυσκολεύτηκα τόσο να επιλέξω κρασί, γιατί δεν γνώριζα. Τελικά πήγα σε ένα Cabernet- Merlot Χρυσοστόμου, που αποδείχθηκε αξιοπρεπές. Βαθύ, φρουτώδες, ό, τι έπρεπε για τα κρεατικά που δοκιμάσαμε. Οι τιμές στα μπουκάλια, να πω ότι κι εμένα μου φάνηκαν ακριβές, όλες πάνω από 20 ευρώ- οι περισσότερες πάνω από 30-, ιδιαίτερα αν αναλογιστείς ότι δίπλα αναγράφεται και η τιμή για έξω, σχεδόν η μισή από αυτήν που πληρώνεις αν καταναλώσεις το κρασί εντός!

Στην αρχή μας έφεραν σε απλό πιατάκι ελιές πράσινες με παξιμαδάκια και εμφιαλωμένο νερό. Οι ελιές ήταν κυριολεκτικά τεράστιες, ήπιες σε γεύση, ενώ τα παξιμαδάκια πολύ νόστιμα. Δεν το περίμενα. Πεινούσα κι όλας και τα καταβρόχθισα. Δεν είδα καθόλου αν χρεώθηκαν. Ψωμί δεν παραγγείλαμε.

- Στη συνέχεια δοκιμάσαμε την σαλάτα με ντοματίνια, παξιμάδι και ξινομυζήθρα. Έφτασε με τη μορφή "τούρτας", περικλεισμένη από φλοίδες αγγουριού. Ήταν πολύ νόστιμη και δροσερή, μια πολύ ωραία έναρξη.

- Από ορεκτικά πήραμε κάποια ζυμαρικά που λέγονταν βαρένικα και ήταν γεμισμένα με 2 είδη κιμά. Στην αρχή νομίζαμε πως θα ήταν σαν μαντί, μας είπαν ότι είναι σαν ραβιόλι και τελικά είχαν σχήμα σαν τυροπιτάκια γεμιστά. Αν και μ' αρέσουν αυτού του τύπου τα ζυμαρικά, εδώ ο κιμάς κάπως το χαλούσε. Φάγαμε 2-3, τα υπόλοιπα έμειναν. Το πιο αδύναμο πιάτο της βραδιάς...

- Κιμαδόπιτα στριφτή με κιμά, σταφίδες, μπαχαρικά. Τραγανό φύλλο, πλούσια γέμιση, πλούσια γεύση. Αν την βρείτε στον κατάλογο, δοκιμάστε την.

Κυρίως:

- Μπιφτέκι. Ένα μεγάλο, ζουμερό μπιφτέκι μέσα σε ένα επίσης μεγάλο πιάτο, με λίγο πουρέ γλυκοπατάτας. Ενώ το μπιφτέκι ήταν νοστιμότατο και χορταστικό, η παρουσίασή του, έτσι σχεδόν σκέτο, ήταν λίγο φτωχή.

- Σπαλομπριζόλα. Επίσης με λίγο πουρέ γλυκοπατάτας. Μέτρια προς καλοψημένη. Εδώ υποκλίνομαι. Άψογο ψήσιμο, άψογο, μεγάλο κομμάτι, λουκούμι. Είναι ό, τι ζητάς από μια σπαλομπριζόλα κι ένας λόγος να ξαναέρθεις στον Ευφρόσυνο.

- Πήραμε δύο γλυκά από τον κατάλογο. Το τιραμισού, που ήταν δροσερό, φρέσκο και λαχταριστό και το σουφλέ σοκολάτας, που δεν ήταν δική μου επιλογή και, οπως περίμενα, απλά συνηθισμένο.

Οι σερβιτόροι στην εξυπηρέτηση ήταν τυπικοί, διεκπεραιωτικοί και λιγότερο επεξηγηματικοί απ' όσο θα ήθελα. Σ' αυτά τα εστιατόρια με την πιο ιδιαίτερη κουζίνα, εκτιμώ πάντα να μου προτείνουν κάποιο πιάτο, να με κατευθύνουν σ' αυτό που κάνουν καλά... Ο νεαρός που πήρε παραγγελία, ούτε να μας κατευθύνει στο κρασί δεν ήξερε καλά- καλά. Αν και τρέχουν, είναι πολύ πρόθυμοι, δεν έχουν όλοι, νομίζω την εμπειρία που απαιτείται σε ένα τέτοιου τύπου εστιατόριο.

Πληρώσαμε 110 ευρώ, τέσσερα άτομα, τιμή που μου φάνηκε υψηλή, δεδομένου ότι περιοριστήκαμε σε πέντε πιάτα στη μέση κι ένα μπουκάλι κρασί.

Όμως η γευστική εμπειρία άξιζε και θα την επαναλάβουμε, ευκαιρίας δοθείσης, έστω για να δοκιμάσουμε 2-3 ακόμα πιάτα. Στη βαθμολόγηση του φαγητού είμαι κοντά στο άριστα, γιατί είδα τις δυνατότητες της κουζίνας και έναν πολύ ενδιαφέρων κατάλογο. Όμως λόγω της πρώτης και μοναδικής εμπειρίας, θα μείνω στο 3/4 και θα μοιράσω την βαθμολογία μου, ώστε να βγει ένα δίκαιο 3 στο σύνολο, που νομίζω ότι ταιριάζει στη Φάμπρικα του Ευφρόσυνου.

Εν τέλει είναι μια πολύ αξιόλογη πρόταση για την περιοχή και αν λίγο εκλογικεύσει τις τιμές, πιστεύω ότι θα έχει διάρκεια.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

10 medium

ram

Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

26-36

Είχα διαβάσει τόσες κριτικές για τη Φάμπρικα του Ευφρόσυνου και στο a4f και σε άλλα σάιτ και έντυπα παλιότερα, που πραγματικά το είχα βάλει σε μια άτυπη λίστα στο μυαλό μου να πάω οπωσδήποτε... καιρό τώρα, πολύ καιρό. Δύο φορές που προσπαθήσαμε πέρσι (Παρασκευοσάββατα, είναι η αλήθεια) με τηλεφώνημα την ίδια ή την προηγούμενη μέρα, δεν τα καταφέραμε. Δεν υπήρχε τραπέζι.

Το προηγούμενο Σάββατο, ψάχνοντας γι' άλλη μια φορά κάτι ωραίο στο κέντρο - απόκεντρο με φιλικό ζευγάρι, θυμήθηκα την Φάμπρικα. Λίγο ανόρεχτα, ομολογώ, κάναμε ένα τηλεφώνημα και βρήκαμε τραπέζι για τέσσερις στο πατάρι. Το κλείσαμε λίγο διστακτικά, γιατί η εξυπηρέτηση από το τηλέφωνο μας αποθάρρυνε κάπως, ότι τα τραπέζια πάνω είναι μικρά. Εν τέλει, ωραιότατα μας φάνηκε εκεί, πρώτο τραπέζι στο μπαλκόνι, μακριά από την κρύα πόρτα που ανοιγόκλεινε και καθόλου απομονωμένα, αφού άλλες 4 - 5 παρέες χωρούσαν άνετα (εννοείται ότι Σάββατο βράδυ γέμισε).

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Η Φάμπρικα, ως γνωστόν, βρίσκεται στο Κουκάκι, στη γνωστή σταθερά ανερχόμενη περιοχή πίσω από την Συγγρού και πολύ κοντά στο σταθμό Φιξ. Ευτυχώς, γιατί το παρκάρισμα είναι έως αδύνατο στην ευρύτερη περιοχή... Για να καταλάβετε, οι φίλοι πάρκαραν κάπου προς Ακρόπολη και κατέβηκαν στο εστιατόριο με gps...

Ο χώρος είναι γωνιακός, με μία μικρή σάλα καθώς μπαίνεις, που εξυπηρετεί κάποια μικρά και μεγαλύτερα τραπέζια και το πατάρι που ανέφερα. Ως αίσθηση δεν με ενθουσίασε. Μου φάνηκε κάπως ψυχρός χώρος, με το μέταλλο και το μάρμαρο να κυριαρχούν σε σκάλες, δάπεδο, φωτιστικά και τραπέζια. Του έλειπε, κατά τη γνώμη μου, μια διακοσμητική νότα ζεστασιάς. Ίσως αν υπήρχαν υφάσματα στα τραπεζοκαθίσματα ή κουρτίνες στις τζαμαρίες, να έδινε άλλη αίσθηση. Βέβαια, αν παρατηρήσει κανείς προσεκτικά αντικείμενα και λεπτομέρειες (πράγμα που συνήθως δεν κάνω εγώ, γιατί μου αρέσει να σχολιάζω την συνολική εντύπωση), καθετί ήταν ιδιαίτερο, μελετημένο και μια κάποια ιστορία, που αντανακλά τους ιδιοκτήτες και τον χώρο. Ακόμη και τα γράμματα στην επιγραφή του μαγαζιού ή πάνω στα μπουκάλια του νερού, που μιμούνται το κυριλλικό αλφάβητο, προδίδουν την σχέση του ενός εκ των ιδιοκτητών με τη Σερβία (κάτι που ανακάλυψα εκ των υστέρων).

Εν πάση περιπτώσει, στη Φάμπρικα φάγαμε πολύ όμορφα και περάσαμε εξαιρετικά. Ο κόσμος περιποιημένος, πολύ κοντά στα δεδομένα μας. Ηλικίες 30+ και παρέες μεγαλύτερων ηλικιών Ελλήνων και ξένων.

Συμφωνώ με όσους το χαρακτηρίζουν μπιστρό- μαγειρείο. Η κουζίνα του είναι οπωσδήποτε ελληνική, με μία χαρακτηριστική προσήλωση στην ελληνική πρώτη ύλη και ταυτόχρονα ευφάνταστη, μοντέρνα. Τα τυριά, το κρασί, τα ζυμαρικά, φαίνεται να έχουν διαλεχθεί ένα- ένα. Ως προς αυτό, μου θύμισε πολύ τα Γιουβετσάκια στη Γλυφάδα, όπου επίσης έχω φάει εξαιρετικά.

Υπάρχει ένας βασικός κατάλογος που περιλαμβάνει σαλάτες, ορεκτικά, προτάσεις τυριών και μερικά σταθερά πιάτα. Κι ένα φύλλο με πιάτα ημέρας που ανανεώνονται, περισσότερα ίσως και από τον βασικό κατάλογο... Συνολικά είδα προτάσεις από την Πόλη, την Ανατολή, το Αιγαίο, την ηπειρωτική Ελλάδα. Τα θαλασσινά βέβαια, μου τράβηξαν αμέσως την προσοχή, αλλά η βραδιά όδευε προς κρεατοφαγία...

Μαζί με τον κατάλογο δίνεται και εκτενής λίστα κρασιών, που περιλαμβάνει ελληνικές ετικέτες, οι περισσότερες άγνωστες σε μένα. Πρώτη φορά δυσκολεύτηκα τόσο να επιλέξω κρασί, γιατί δεν γνώριζα. Τελικά πήγα σε ένα Cabernet- Merlot Χρυσοστόμου, που αποδείχθηκε αξιοπρεπές. Βαθύ, φρουτώδες, ό, τι έπρεπε για τα κρεατικά που δοκιμάσαμε. Οι τιμές στα μπουκάλια, να πω ότι κι εμένα μου φάνηκαν ακριβές, όλες πάνω από 20 ευρώ- οι περισσότερες πάνω από 30-, ιδιαίτερα αν αναλογιστείς ότι δίπλα αναγράφεται και η τιμή για έξω, σχεδόν η μισή από αυτήν που πληρώνεις αν καταναλώσεις το κρασί εντός!

Στην αρχή μας έφεραν σε απλό πιατάκι ελιές πράσινες με παξιμαδάκια και εμφιαλωμένο νερό. Οι ελιές ήταν κυριολεκτικά τεράστιες, ήπιες σε γεύση, ενώ τα παξιμαδάκια πολύ νόστιμα. Δεν το περίμενα. Πεινούσα κι όλας και τα καταβρόχθισα. Δεν είδα καθόλου αν χρεώθηκαν. Ψωμί δεν παραγγείλαμε.

- Στη συνέχεια δοκιμάσαμε την σαλάτα με ντοματίνια, παξιμάδι και ξινομυζήθρα. Έφτασε με τη μορφή "τούρτας", περικλεισμένη από φλοίδες αγγουριού. Ήταν πολύ νόστιμη και δροσερή, μια πολύ ωραία έναρξη.

- Από ορεκτικά πήραμε κάποια ζυμαρικά που λέγονταν βαρένικα και ήταν γεμισμένα με 2 είδη κιμά. Στην αρχή νομίζαμε πως θα ήταν σαν μαντί, μας είπαν ότι είναι σαν ραβιόλι και τελικά είχαν σχήμα σαν τυροπιτάκια γεμιστά. Αν και μ' αρέσουν αυτού του τύπου τα ζυμαρικά, εδώ ο κιμάς κάπως το χαλούσε. Φάγαμε 2-3, τα υπόλοιπα έμειναν. Το πιο αδύναμο πιάτο της βραδιάς...

- Κιμαδόπιτα στριφτή με κιμά, σταφίδες, μπαχαρικά. Τραγανό φύλλο, πλούσια γέμιση, πλούσια γεύση. Αν την βρείτε στον κατάλογο, δοκιμάστε την.

Κυρίως:

- Μπιφτέκι. Ένα μεγάλο, ζουμερό μπιφτέκι μέσα σε ένα επίσης μεγάλο πιάτο, με λίγο πουρέ γλυκοπατάτας. Ενώ το μπιφτέκι ήταν νοστιμότατο και χορταστικό, η παρουσίασή του, έτσι σχεδόν σκέτο, ήταν λίγο φτωχή.

- Σπαλομπριζόλα. Επίσης με λίγο πουρέ γλυκοπατάτας. Μέτρια προς καλοψημένη. Εδώ υποκλίνομαι. Άψογο ψήσιμο, άψογο, μεγάλο κομμάτι, λουκούμι. Είναι ό, τι ζητάς από μια σπαλομπριζόλα κι ένας λόγος να ξαναέρθεις στον Ευφρόσυνο.

- Πήραμε δύο γλυκά από τον κατάλογο. Το τιραμισού, που ήταν δροσερό, φρέσκο και λαχταριστό και το σουφλέ σοκολάτας, που δεν ήταν δική μου επιλογή και, οπως περίμενα, απλά συνηθισμένο.

Οι σερβιτόροι στην εξυπηρέτηση ήταν τυπικοί, διεκπεραιωτικοί και λιγότερο επεξηγηματικοί απ' όσο θα ήθελα. Σ' αυτά τα εστιατόρια με την πιο ιδιαίτερη κουζίνα, εκτιμώ πάντα να μου προτείνουν κάποιο πιάτο, να με κατευθύνουν σ' αυτό που κάνουν καλά... Ο νεαρός που πήρε παραγγελία, ούτε να μας κατευθύνει στο κρασί δεν ήξερε καλά- καλά. Αν και τρέχουν, είναι πολύ πρόθυμοι, δεν έχουν όλοι, νομίζω την εμπειρία που απαιτείται σε ένα τέτοιου τύπου εστιατόριο.

Πληρώσαμε 110 ευρώ, τέσσερα άτομα, τιμή που μου φάνηκε υψηλή, δεδομένου ότι περιοριστήκαμε σε πέντε πιάτα στη μέση κι ένα μπουκάλι κρασί.

Όμως η γευστική εμπειρία άξιζε και θα την επαναλάβουμε, ευκαιρίας δοθείσης, έστω για να δοκιμάσουμε 2-3 ακόμα πιάτα. Στη βαθμολόγηση του φαγητού είμαι κοντά στο άριστα, γιατί είδα τις δυνατότητες της κουζίνας και έναν πολύ ενδιαφέρων κατάλογο. Όμως λόγω της πρώτης και μοναδικής εμπειρίας, θα μείνω στο 3/4 και θα μοιράσω την βαθμολογία μου, ώστε να βγει ένα δίκαιο 3 στο σύνολο, που νομίζω ότι ταιριάζει στη Φάμπρικα του Ευφρόσυνου.

Εν τέλει είναι μια πολύ αξιόλογη πρόταση για την περιοχή και αν λίγο εκλογικεύσει τις τιμές, πιστεύω ότι θα έχει διάρκεια.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.