Loader

11 Φεβ 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Ανάμεσα σε άλλες κριτικές που είχα κατά νου για να αποχαιρετίσω το ξεπεσμένο πλέον a4f αποφάσισα το Frankie North να γίνει τελικά το κύκνειο άσμα της παρουσίας μου εδώ μέσα και να συνεχίσω να γράφω αλλού που είναι πιο φιλόξενα και ξεκάθαρα τα πράγματα. Χωρίς μελοδραματισμούς, αλλά με μεγάλη πικρία, θα διαβάσετε μια γλυκόπικρη κριτική για ένα εστιατόριο που γνώρισα μέσω του φετινού Dine Athens και μου άρεσε πάρα πολύ αλλά και μερικές τελικές σκέψεις, μιας και η λογοκρισία που μου επιβλήθηκε σε μια κριτική που προφανώς κόπηκε, δεν μου επιτρέπει να επεκταθώ πάρα πολύ. Ωστόσο, αν η κριτική βγει μεγάλη, θα μου το συγχωρήσετε γιατί είναι η τελευταία.

Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι δεν υπάρχει χειρότερο συναίσθημα από αυτό που σε κάνει να νιώθεις κρετίνος, όπως μου ανέφερε ο αγαπητός Fratello πρόσφατα, εκείνος ξέρει τί ακριβώς έχει συμβεί. Μοιάζει άσχετος ο συσχετισμός με την κριτική, αλλά εσείς θα το συσχετίσετε και θα το καταλάβετε.
Το Dine Athens φέτος άφησε πολύ ξεκάθαρα να κυκλοφορήσει ότι λειτουργεί βάση "αρπαχτής". Δεν το ξέραμε ε; Απλώς επιβεβαιώθηκε. Εντολή, βγάλτε από τα μενού 30ευρώ το ποτήρι κρασί. Μου το επιβεβαίωσε εστιάτορας που επισκέφθηκα πέρσυ (τον φωτογραφίζω, τότε έδινε ποτήρι Malbec φέτος όχι, με το ίδιο ακριβώς μενού). Φέτος λοιπόν τους ανάγκασαν να συρρικώσουν τα μενού σε κρασί & ορεκτικό και όσοι τα μελετήσατε λίγο το παρατηρήσατε. Μιλώντας και με φίλους μου εξέφρασαν την ίδια δυσαρέσκεια.. Δεν αναφέρομαι σε wine pairing αλλά στα απλά 30άρια μενού.
Κάποια μετρημένα εστιατόρια ξέφυγαν από τον κανόνα, ανάμεσά τους και το Frankie, οπότε εδώ τίθεται το ερώτημα ποιός δουλεύει ποιόν (είναι προφανές, εκείνοι εμάς). Και δεν το κάνω φυσικά για το κρασί. Είναι απλώς ακραία γελοιότητα να γευματίζουν 2 άνθρωποι οπουδήποτε με 60 ευρώ και να θες εσύ να τους χρεώσεις 2 ευρώ επιπλέον για νερό και άλλα 8 για κρασί. Εύχομαι του χρόνου η διοργάνωση να περιφρονηθεί για να μάθουν.

Η επίσκεψη λοιπόν στο Frankie υπήρχε ως σκέψη και υλοποιήθηκε με την ευκαιρία του Dine, μιας και το μενού ήταν στα γούστα μου (και ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες μου) ενώ προκρίθηκε μιας και περιελάμβανε κρασί, καθώς άλλα απορρίφθηκαν για τον ίδιο λόγο. To επισκεφθήκαμε στις 28/1 και εκείνες περίπου τις μέρες το καταχώρησα κιόλας.
Ηλιόλουστο μεσημεράκι, το μαγαζί σε πλήρη ραστώνη με 2-3 παρέες, απολαύσαμε πραγματικά περιποίηση, χαλάρωση, γεύσεις, τα πάντα, και σίγουρα θα ξαναπάμε.

Ως χώρος μου άρεσε πολύ - πεντακάθαρος, άνετος, ζεστός, απλός, όχι φορτωμένος περιττά, με τα παιδιά στο σέρβις να επιτηρούν πολύ διακριτικά και να μην γίνονται φορτικά, με σωστή τήρηση χρόνων σε όλα και με μια ευγένεια που μας έφτιαξε τη διάθεση αμέσως μόλις μπήκαμε. Μας άφησαν να επιλέξουμε μόνοι μας τραπέζι, διαλέξαμε 4άρι με άνετο δερμάτινο καναπέ κοντά στην πλαινή τζαμαρία. Θυμάμαι και κάποια easy listening μουσική να μου χαιδεύει απαλά τα αυτιά.

Ερωτηθήκαμε για εμφιαλωμένο και ζητήσαμε νερό βρύσης. 'Ηρθε παγωμένο σε όμορφο μπουκάλι και ανανεώθηκε χωρίς πρόβλημα. Αν κάτι μου έλειψε, γενικά, θα ήταν λίγη φοκάτσια ή ένα κουβέρ ψωμάκι, μιας και το μενού τους είχε πολλά πιάτα με σάλτσες και το απαιτούσε. Αλλά, οκ.
Ήμασταν παρέα με τον κολλητό μου και δοκιμάσαμε όλο το μενού (εκτός του Burger τρουφάτο, μιας και η περιγραφή δεν με γοήτευσε αρκετά).

Στα πρώτα, και οι 2 σαλάτες απίθανες γευστικά. Σε ατομική μεν μερίδα, όμως χορταστικές ώστε να τις δοκιμάσουμε εκ περιτροπής (όπως όλα δηλαδή).
Η βιολογική πράσινη με σπανάκι, μανούρι, ψητό στήθος κοτόπουλο & βιολογικό μελόξυδο ακουγόταν συνηθισμένη αλλά δεν ήταν. Η φρεσκάδα και η ωραία ισορροπία υλικών την έκανε ξεχωριστή και η γεύση της ήταν κάτι που δεν έχω ξαναφάει αλλού. Το ίδιο έχω να πω και για την "πειραγμένη" δική τους χωριάτικη, με όλα τα υλικά ισομεγέθη και μαριναρισμένα. Αγγουράκι κομμένο σε στυλ σπαγγέτι, γλυκά ντοματίνια, σπασμένος ντάκος χαρουπιού, κρίταμο & φέτα, με μια μαρινάδα τόσο υπέροχη να έχει ποτίσει τα πάντα, πραγματικά μείναμε άφωνοι με τη νοστιμιά που κρύφτηκε μέσα στην απλότητά της. Πόσο σημαντικό τελικά να ξέρεις να διαχειριστείς σωστά την τόσο φρέσκια πρώτη ύλη σου.

Στα ορεκτικά οι γευστικές εκπλήξεις συνεχίστηκαν. Ποικιλία μανιταριών σωτέ, με διάφορα πολύ γευστικά μανιτάρια που ο σεφ ήξερε πώς να μεταχειριστεί, ήρθαν σε σκεύος μαντεμένιο κολυμπώντας σε πηχτούτσικη πολύ άρτια δεμένη κρέμα πάστας τρούφας & παρμεζάνας... μια τρούφα άλλης γεύσης και διάστασης. Ακόμη ωραιότερο ορεκτικό τα ραβιόλι με σπανάκι, ρικότα και σάλτσα φασκόμηλο (μου θύμισαν τόσο έντονα τα Casoncelli bergamasca που έφαγα πρόσφατα στο Bergamo), 4 μεγαλούτσικα και χειροποίητα ραβιόλια, μπουκιά και κόλαση για όσους λατρεύουμε Ιταλία.
Το κυρίως πιάτο (επιλογή κοινή και για τους 2) ήταν ο ορισμός του comfort. Κανελόνια χειροποίητα με κιμά κοτόπουλο, ψιλοκομμένα λαχανικά, pomodori, βασιλικό και άφθονη μοτσαρέλα. Ήρθαν 3 μεγάλα τεμάχια σε κάθε μαντεμένιο σκεύος, φουλ γεμάτα υλικά και γεύσεις και αρώματα, φυσικά εκείνη την ώρα ψημμένα, με την μοτσαρέλα κ τα πομοντόρι να έχουν ενωθεί σε μια κρεμώδη σάλτσα απερίγραπτη & το βασιλικό να ολοκληρώνει την τελειότητα.

Τα παραπάνω συνοδέψαμε με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί Frankie Inosis Merlot Αγιωργίτικο για εμένα κι ένα αναψυκτικό που με ευχαρίστηση μας αντικατέστησαν αντί του έτερου κρασιού.
Από τα 2 γλυκάκια (κανονικού μεγέθους, εντυπωσιακής εμφάνισης) σίγουρα κέρδισε τις εντυπώσεις η (σε μορφή σεμιφρέντο) σοκολάτα Gianduja Piedmont με φουντούκι και παγωτό σορμπέ μάνγκο ενώ λίγο πιο μέτριο ήταν το cheesecake με τουίλ μπισκότου, αφράτη κρέμα και φρούτα του δάσους. Περίμενα κάτι πιο συμπαγές και ήταν σαν μια απλή κρέμα του κουταλιού με φρούτα. Δεν ήταν κακό, απλά ο πήχυς είχε ήδη μπει ψηλά.
Συνολική εμπειρία το λιγότερο καταπληκτική. Πληρώσαμε με την κάρτα της Alpha και τύχαμε της έκπτωσης 10%, οπότε τσεκ στα 54 ευρώ. Απόλυτο vfm στο συγκεκριμένο μενού, αλλά αφαιρώ 1 ντομάτα καθώς νομίζω ότι γενικά είναι ακριβούτσικο. Επειδή όμως το αξίζει θα ξαναπάω.
Τα παιδιά μας ρώτησαν με ειλικρινές ενδιαφέρον τις εντυπώσεις μας και φάνηκαν να χαίρονται πραγματικά που ευχαριστηθήκαμε το γεύμα μας και την όλη εμπειρία μας στο Frankie...

........ Κάτι που δεν ισχύει πια στον πάλαι ποτέ βασιλιά των απλήρωτων / ανεξάρτητων / αντικειμενικών / αλογόκριτων κριτικών, ask4food. Θα μπορούσα να αναλύω με τις ώρες τί με ενοχλεί, αλλά είναι ήδη γνωστά γιατί τα ίδια μας ενοχλούν σχεδόν όλους.
Θέλω πραγματικά να ευχαριστήσω όσους με διάβαζαν και ψήφιζαν τις κριτικές μου ως χρήσιμες αλλά κι εκείνους που τις προσπερνούσαν, όσους βρήκαν κάτι χρήσιμο εκτός από ευχάριστο σε αυτές, και εκείνους που ήμασταν συνοδοιπόροι συμφωνώντας ή διαφωνώντας εποικοδομητικά. Γνώρισα αρκετούς από εσάς από κοντά, με κάποιους δημιουργήθηκαν παρέες ή φιλίες, μόνιμες ή περαστικές.
Η απόφασή μου να σταματήσω ήξερα ότι θα έρθει πολύ ξαφνικά και το timing θα το καταλάβαινα αμέσως. Έτσι και έγινε, εν μια νυκτί, όταν πριν λίγες ημέρες αισθάνθηκα "κρετίνος" που του κλέβουν μια κριτική από αλλού και την δημοσιεύουν εδώ μέσα με άλλο όνομα. Με μια λογοκριμένη κριτική παραπόνων και έντονης δυσαρέσκειας που κανείς δεν μπήκε στον κόπο να με ενημερώσει γιατί κόπηκε, και πλήρους αδιαφορίας να λάβω έστω και μια ψυχρή απάντηση στο μέιλ που έστειλα πριν 5 ημέρες. Η δική μου κριτική είναι ακόμη επάνω δημοσιευμένη με άλλο όνομα και κανείς δεν συγκινείται.
Περαστικά μου λοιπόν και περαστικά μας. Για κάθε άνθρωπο το "ως εδώ" είναι μια υποκειμενικότητα.
H δική μου στιγμή είναι αυτή. Δεν ανέχομαι τέτοιες συμπεριφορές και σίγουρα δεν ανέχομαι την λογοκρισία όταν έχω δίκιο και θίγομαι.
Αυτά τα λίγα από εμένα. Θα ήθελα να πω πολλά περισσότερα, αλλά όποιος κατάλαβε κατάλαβε. Ήταν ένα συναρπαστικό οδοιπορικό αυτό που υπήρχε κάποτε, αλλά τελείωσε. Υπάρχουν κι άλλα μέσα για να θεραπεύσουμε το συγγραφικό μας δαιμόνιο, σιγά μην παρακαλέσουμε κιόλας το ασκ για να βρούμε το δίκιο μας.

Και παραφράζοντας ένα σημαδιακό τραγούδι, το The Queen is dead - long live the Queen (The Smiths), είναι η ώρα να σας χαιρετίσω από εδώ.

Καλή συνέχεια σε όλους, ελπίζοντας να μην λογοκριθώ και αυτή τη φορά.
Ask4 food is dead. Long live a4f.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

11 Φεβ 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Ανάμεσα σε άλλες κριτικές που είχα κατά νου για να αποχαιρετίσω το ξεπεσμένο πλέον a4f αποφάσισα το Frankie North να γίνει τελικά το κύκνειο άσμα της παρουσίας μου εδώ μέσα και να συνεχίσω να γράφω αλλού που είναι πιο φιλόξενα και ξεκάθαρα τα πράγματα. Χωρίς μελοδραματισμούς, αλλά με μεγάλη πικρία, θα διαβάσετε μια γλυκόπικρη κριτική για ένα εστιατόριο που γνώρισα μέσω του φετινού Dine Athens και μου άρεσε πάρα πολύ αλλά και μερικές τελικές σκέψεις, μιας και η λογοκρισία που μου επιβλήθηκε σε μια κριτική που προφανώς κόπηκε, δεν μου επιτρέπει να επεκταθώ πάρα πολύ. Ωστόσο, αν η κριτική βγει μεγάλη, θα μου το συγχωρήσετε γιατί είναι η τελευταία.

Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι δεν υπάρχει χειρότερο συναίσθημα από αυτό που σε κάνει να νιώθεις κρετίνος, όπως μου ανέφερε ο αγαπητός Fratello πρόσφατα, εκείνος ξέρει τί ακριβώς έχει συμβεί. Μοιάζει άσχετος ο συσχετισμός με την κριτική, αλλά εσείς θα το συσχετίσετε και θα το καταλάβετε.
Το Dine Athens φέτος άφησε πολύ ξεκάθαρα να κυκλοφορήσει ότι λειτουργεί βάση "αρπαχτής". Δεν το ξέραμε ε; Απλώς επιβεβαιώθηκε. Εντολή, βγάλτε από τα μενού 30ευρώ το ποτήρι κρασί. Μου το επιβεβαίωσε εστιάτορας που επισκέφθηκα πέρσυ (τον φωτογραφίζω, τότε έδινε ποτήρι Malbec φέτος όχι, με το ίδιο ακριβώς μενού). Φέτος λοιπόν τους ανάγκασαν να συρρικώσουν τα μενού σε κρασί & ορεκτικό και όσοι τα μελετήσατε λίγο το παρατηρήσατε. Μιλώντας και με φίλους μου εξέφρασαν την ίδια δυσαρέσκεια.. Δεν αναφέρομαι σε wine pairing αλλά στα απλά 30άρια μενού.
Κάποια μετρημένα εστιατόρια ξέφυγαν από τον κανόνα, ανάμεσά τους και το Frankie, οπότε εδώ τίθεται το ερώτημα ποιός δουλεύει ποιόν (είναι προφανές, εκείνοι εμάς). Και δεν το κάνω φυσικά για το κρασί. Είναι απλώς ακραία γελοιότητα να γευματίζουν 2 άνθρωποι οπουδήποτε με 60 ευρώ και να θες εσύ να τους χρεώσεις 2 ευρώ επιπλέον για νερό και άλλα 8 για κρασί. Εύχομαι του χρόνου η διοργάνωση να περιφρονηθεί για να μάθουν.

Η επίσκεψη λοιπόν στο Frankie υπήρχε ως σκέψη και υλοποιήθηκε με την ευκαιρία του Dine, μιας και το μενού ήταν στα γούστα μου (και ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες μου) ενώ προκρίθηκε μιας και περιελάμβανε κρασί, καθώς άλλα απορρίφθηκαν για τον ίδιο λόγο. To επισκεφθήκαμε στις 28/1 και εκείνες περίπου τις μέρες το καταχώρησα κιόλας.
Ηλιόλουστο μεσημεράκι, το μαγαζί σε πλήρη ραστώνη με 2-3 παρέες, απολαύσαμε πραγματικά περιποίηση, χαλάρωση, γεύσεις, τα πάντα, και σίγουρα θα ξαναπάμε.

Ως χώρος μου άρεσε πολύ - πεντακάθαρος, άνετος, ζεστός, απλός, όχι φορτωμένος περιττά, με τα παιδιά στο σέρβις να επιτηρούν πολύ διακριτικά και να μην γίνονται φορτικά, με σωστή τήρηση χρόνων σε όλα και με μια ευγένεια που μας έφτιαξε τη διάθεση αμέσως μόλις μπήκαμε. Μας άφησαν να επιλέξουμε μόνοι μας τραπέζι, διαλέξαμε 4άρι με άνετο δερμάτινο καναπέ κοντά στην πλαινή τζαμαρία. Θυμάμαι και κάποια easy listening μουσική να μου χαιδεύει απαλά τα αυτιά.

Ερωτηθήκαμε για εμφιαλωμένο και ζητήσαμε νερό βρύσης. 'Ηρθε παγωμένο σε όμορφο μπουκάλι και ανανεώθηκε χωρίς πρόβλημα. Αν κάτι μου έλειψε, γενικά, θα ήταν λίγη φοκάτσια ή ένα κουβέρ ψωμάκι, μιας και το μενού τους είχε πολλά πιάτα με σάλτσες και το απαιτούσε. Αλλά, οκ.
Ήμασταν παρέα με τον κολλητό μου και δοκιμάσαμε όλο το μενού (εκτός του Burger τρουφάτο, μιας και η περιγραφή δεν με γοήτευσε αρκετά).

Στα πρώτα, και οι 2 σαλάτες απίθανες γευστικά. Σε ατομική μεν μερίδα, όμως χορταστικές ώστε να τις δοκιμάσουμε εκ περιτροπής (όπως όλα δηλαδή).
Η βιολογική πράσινη με σπανάκι, μανούρι, ψητό στήθος κοτόπουλο & βιολογικό μελόξυδο ακουγόταν συνηθισμένη αλλά δεν ήταν. Η φρεσκάδα και η ωραία ισορροπία υλικών την έκανε ξεχωριστή και η γεύση της ήταν κάτι που δεν έχω ξαναφάει αλλού. Το ίδιο έχω να πω και για την "πειραγμένη" δική τους χωριάτικη, με όλα τα υλικά ισομεγέθη και μαριναρισμένα. Αγγουράκι κομμένο σε στυλ σπαγγέτι, γλυκά ντοματίνια, σπασμένος ντάκος χαρουπιού, κρίταμο & φέτα, με μια μαρινάδα τόσο υπέροχη να έχει ποτίσει τα πάντα, πραγματικά μείναμε άφωνοι με τη νοστιμιά που κρύφτηκε μέσα στην απλότητά της. Πόσο σημαντικό τελικά να ξέρεις να διαχειριστείς σωστά την τόσο φρέσκια πρώτη ύλη σου.

Στα ορεκτικά οι γευστικές εκπλήξεις συνεχίστηκαν. Ποικιλία μανιταριών σωτέ, με διάφορα πολύ γευστικά μανιτάρια που ο σεφ ήξερε πώς να μεταχειριστεί, ήρθαν σε σκεύος μαντεμένιο κολυμπώντας σε πηχτούτσικη πολύ άρτια δεμένη κρέμα πάστας τρούφας & παρμεζάνας... μια τρούφα άλλης γεύσης και διάστασης. Ακόμη ωραιότερο ορεκτικό τα ραβιόλι με σπανάκι, ρικότα και σάλτσα φασκόμηλο (μου θύμισαν τόσο έντονα τα Casoncelli bergamasca που έφαγα πρόσφατα στο Bergamo), 4 μεγαλούτσικα και χειροποίητα ραβιόλια, μπουκιά και κόλαση για όσους λατρεύουμε Ιταλία.
Το κυρίως πιάτο (επιλογή κοινή και για τους 2) ήταν ο ορισμός του comfort. Κανελόνια χειροποίητα με κιμά κοτόπουλο, ψιλοκομμένα λαχανικά, pomodori, βασιλικό και άφθονη μοτσαρέλα. Ήρθαν 3 μεγάλα τεμάχια σε κάθε μαντεμένιο σκεύος, φουλ γεμάτα υλικά και γεύσεις και αρώματα, φυσικά εκείνη την ώρα ψημμένα, με την μοτσαρέλα κ τα πομοντόρι να έχουν ενωθεί σε μια κρεμώδη σάλτσα απερίγραπτη & το βασιλικό να ολοκληρώνει την τελειότητα.

Τα παραπάνω συνοδέψαμε με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί Frankie Inosis Merlot Αγιωργίτικο για εμένα κι ένα αναψυκτικό που με ευχαρίστηση μας αντικατέστησαν αντί του έτερου κρασιού.
Από τα 2 γλυκάκια (κανονικού μεγέθους, εντυπωσιακής εμφάνισης) σίγουρα κέρδισε τις εντυπώσεις η (σε μορφή σεμιφρέντο) σοκολάτα Gianduja Piedmont με φουντούκι και παγωτό σορμπέ μάνγκο ενώ λίγο πιο μέτριο ήταν το cheesecake με τουίλ μπισκότου, αφράτη κρέμα και φρούτα του δάσους. Περίμενα κάτι πιο συμπαγές και ήταν σαν μια απλή κρέμα του κουταλιού με φρούτα. Δεν ήταν κακό, απλά ο πήχυς είχε ήδη μπει ψηλά.
Συνολική εμπειρία το λιγότερο καταπληκτική. Πληρώσαμε με την κάρτα της Alpha και τύχαμε της έκπτωσης 10%, οπότε τσεκ στα 54 ευρώ. Απόλυτο vfm στο συγκεκριμένο μενού, αλλά αφαιρώ 1 ντομάτα καθώς νομίζω ότι γενικά είναι ακριβούτσικο. Επειδή όμως το αξίζει θα ξαναπάω.
Τα παιδιά μας ρώτησαν με ειλικρινές ενδιαφέρον τις εντυπώσεις μας και φάνηκαν να χαίρονται πραγματικά που ευχαριστηθήκαμε το γεύμα μας και την όλη εμπειρία μας στο Frankie...

........ Κάτι που δεν ισχύει πια στον πάλαι ποτέ βασιλιά των απλήρωτων / ανεξάρτητων / αντικειμενικών / αλογόκριτων κριτικών, ask4food. Θα μπορούσα να αναλύω με τις ώρες τί με ενοχλεί, αλλά είναι ήδη γνωστά γιατί τα ίδια μας ενοχλούν σχεδόν όλους.
Θέλω πραγματικά να ευχαριστήσω όσους με διάβαζαν και ψήφιζαν τις κριτικές μου ως χρήσιμες αλλά κι εκείνους που τις προσπερνούσαν, όσους βρήκαν κάτι χρήσιμο εκτός από ευχάριστο σε αυτές, και εκείνους που ήμασταν συνοδοιπόροι συμφωνώντας ή διαφωνώντας εποικοδομητικά. Γνώρισα αρκετούς από εσάς από κοντά, με κάποιους δημιουργήθηκαν παρέες ή φιλίες, μόνιμες ή περαστικές.
Η απόφασή μου να σταματήσω ήξερα ότι θα έρθει πολύ ξαφνικά και το timing θα το καταλάβαινα αμέσως. Έτσι και έγινε, εν μια νυκτί, όταν πριν λίγες ημέρες αισθάνθηκα "κρετίνος" που του κλέβουν μια κριτική από αλλού και την δημοσιεύουν εδώ μέσα με άλλο όνομα. Με μια λογοκριμένη κριτική παραπόνων και έντονης δυσαρέσκειας που κανείς δεν μπήκε στον κόπο να με ενημερώσει γιατί κόπηκε, και πλήρους αδιαφορίας να λάβω έστω και μια ψυχρή απάντηση στο μέιλ που έστειλα πριν 5 ημέρες. Η δική μου κριτική είναι ακόμη επάνω δημοσιευμένη με άλλο όνομα και κανείς δεν συγκινείται.
Περαστικά μου λοιπόν και περαστικά μας. Για κάθε άνθρωπο το "ως εδώ" είναι μια υποκειμενικότητα.
H δική μου στιγμή είναι αυτή. Δεν ανέχομαι τέτοιες συμπεριφορές και σίγουρα δεν ανέχομαι την λογοκρισία όταν έχω δίκιο και θίγομαι.
Αυτά τα λίγα από εμένα. Θα ήθελα να πω πολλά περισσότερα, αλλά όποιος κατάλαβε κατάλαβε. Ήταν ένα συναρπαστικό οδοιπορικό αυτό που υπήρχε κάποτε, αλλά τελείωσε. Υπάρχουν κι άλλα μέσα για να θεραπεύσουμε το συγγραφικό μας δαιμόνιο, σιγά μην παρακαλέσουμε κιόλας το ασκ για να βρούμε το δίκιο μας.

Και παραφράζοντας ένα σημαδιακό τραγούδι, το The Queen is dead - long live the Queen (The Smiths), είναι η ώρα να σας χαιρετίσω από εδώ.

Καλή συνέχεια σε όλους, ελπίζοντας να μην λογοκριθώ και αυτή τη φορά.
Ask4 food is dead. Long live a4f.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Ucook

Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

-

Ανάμεσα σε άλλες κριτικές που είχα κατά νου για να αποχαιρετίσω το ξεπεσμένο πλέον a4f αποφάσισα το Frankie North να γίνει τελικά το κύκνειο άσμα της παρουσίας μου εδώ μέσα και να συνεχίσω να γράφω αλλού που είναι πιο φιλόξενα και ξεκάθαρα τα πράγματα. Χωρίς μελοδραματισμούς, αλλά με μεγάλη πικρία, θα διαβάσετε μια γλυκόπικρη κριτική για ένα εστιατόριο που γνώρισα μέσω του φετινού Dine Athens και μου άρεσε πάρα πολύ αλλά και μερικές τελικές σκέψεις, μιας και η λογοκρισία που μου επιβλήθηκε σε μια κριτική που προφανώς κόπηκε, δεν μου επιτρέπει να επεκταθώ πάρα πολύ. Ωστόσο, αν η κριτική βγει μεγάλη, θα μου το συγχωρήσετε γιατί είναι η τελευταία.

Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι δεν υπάρχει χειρότερο συναίσθημα από αυτό που σε κάνει να νιώθεις κρετίνος, όπως μου ανέφερε ο αγαπητός Fratello πρόσφατα, εκείνος ξέρει τί ακριβώς έχει συμβεί. Μοιάζει άσχετος ο συσχετισμός με την κριτική, αλλά εσείς θα το συσχετίσετε και θα το καταλάβετε.
Το Dine Athens φέτος άφησε πολύ ξεκάθαρα να κυκλοφορήσει ότι λειτουργεί βάση "αρπαχτής". Δεν το ξέραμε ε; Απλώς επιβεβαιώθηκε. Εντολή, βγάλτε από τα μενού 30ευρώ το ποτήρι κρασί. Μου το επιβεβαίωσε εστιάτορας που επισκέφθηκα πέρσυ (τον φωτογραφίζω, τότε έδινε ποτήρι Malbec φέτος όχι, με το ίδιο ακριβώς μενού). Φέτος λοιπόν τους ανάγκασαν να συρρικώσουν τα μενού σε κρασί & ορεκτικό και όσοι τα μελετήσατε λίγο το παρατηρήσατε. Μιλώντας και με φίλους μου εξέφρασαν την ίδια δυσαρέσκεια.. Δεν αναφέρομαι σε wine pairing αλλά στα απλά 30άρια μενού.
Κάποια μετρημένα εστιατόρια ξέφυγαν από τον κανόνα, ανάμεσά τους και το Frankie, οπότε εδώ τίθεται το ερώτημα ποιός δουλεύει ποιόν (είναι προφανές, εκείνοι εμάς). Και δεν το κάνω φυσικά για το κρασί. Είναι απλώς ακραία γελοιότητα να γευματίζουν 2 άνθρωποι οπουδήποτε με 60 ευρώ και να θες εσύ να τους χρεώσεις 2 ευρώ επιπλέον για νερό και άλλα 8 για κρασί. Εύχομαι του χρόνου η διοργάνωση να περιφρονηθεί για να μάθουν.

Η επίσκεψη λοιπόν στο Frankie υπήρχε ως σκέψη και υλοποιήθηκε με την ευκαιρία του Dine, μιας και το μενού ήταν στα γούστα μου (και ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες μου) ενώ προκρίθηκε μιας και περιελάμβανε κρασί, καθώς άλλα απορρίφθηκαν για τον ίδιο λόγο. To επισκεφθήκαμε στις 28/1 και εκείνες περίπου τις μέρες το καταχώρησα κιόλας.
Ηλιόλουστο μεσημεράκι, το μαγαζί σε πλήρη ραστώνη με 2-3 παρέες, απολαύσαμε πραγματικά περιποίηση, χαλάρωση, γεύσεις, τα πάντα, και σίγουρα θα ξαναπάμε.

Ως χώρος μου άρεσε πολύ - πεντακάθαρος, άνετος, ζεστός, απλός, όχι φορτωμένος περιττά, με τα παιδιά στο σέρβις να επιτηρούν πολύ διακριτικά και να μην γίνονται φορτικά, με σωστή τήρηση χρόνων σε όλα και με μια ευγένεια που μας έφτιαξε τη διάθεση αμέσως μόλις μπήκαμε. Μας άφησαν να επιλέξουμε μόνοι μας τραπέζι, διαλέξαμε 4άρι με άνετο δερμάτινο καναπέ κοντά στην πλαινή τζαμαρία. Θυμάμαι και κάποια easy listening μουσική να μου χαιδεύει απαλά τα αυτιά.

Ερωτηθήκαμε για εμφιαλωμένο και ζητήσαμε νερό βρύσης. 'Ηρθε παγωμένο σε όμορφο μπουκάλι και ανανεώθηκε χωρίς πρόβλημα. Αν κάτι μου έλειψε, γενικά, θα ήταν λίγη φοκάτσια ή ένα κουβέρ ψωμάκι, μιας και το μενού τους είχε πολλά πιάτα με σάλτσες και το απαιτούσε. Αλλά, οκ.
Ήμασταν παρέα με τον κολλητό μου και δοκιμάσαμε όλο το μενού (εκτός του Burger τρουφάτο, μιας και η περιγραφή δεν με γοήτευσε αρκετά).

Στα πρώτα, και οι 2 σαλάτες απίθανες γευστικά. Σε ατομική μεν μερίδα, όμως χορταστικές ώστε να τις δοκιμάσουμε εκ περιτροπής (όπως όλα δηλαδή).
Η βιολογική πράσινη με σπανάκι, μανούρι, ψητό στήθος κοτόπουλο & βιολογικό μελόξυδο ακουγόταν συνηθισμένη αλλά δεν ήταν. Η φρεσκάδα και η ωραία ισορροπία υλικών την έκανε ξεχωριστή και η γεύση της ήταν κάτι που δεν έχω ξαναφάει αλλού. Το ίδιο έχω να πω και για την "πειραγμένη" δική τους χωριάτικη, με όλα τα υλικά ισομεγέθη και μαριναρισμένα. Αγγουράκι κομμένο σε στυλ σπαγγέτι, γλυκά ντοματίνια, σπασμένος ντάκος χαρουπιού, κρίταμο & φέτα, με μια μαρινάδα τόσο υπέροχη να έχει ποτίσει τα πάντα, πραγματικά μείναμε άφωνοι με τη νοστιμιά που κρύφτηκε μέσα στην απλότητά της. Πόσο σημαντικό τελικά να ξέρεις να διαχειριστείς σωστά την τόσο φρέσκια πρώτη ύλη σου.

Στα ορεκτικά οι γευστικές εκπλήξεις συνεχίστηκαν. Ποικιλία μανιταριών σωτέ, με διάφορα πολύ γευστικά μανιτάρια που ο σεφ ήξερε πώς να μεταχειριστεί, ήρθαν σε σκεύος μαντεμένιο κολυμπώντας σε πηχτούτσικη πολύ άρτια δεμένη κρέμα πάστας τρούφας & παρμεζάνας... μια τρούφα άλλης γεύσης και διάστασης. Ακόμη ωραιότερο ορεκτικό τα ραβιόλι με σπανάκι, ρικότα και σάλτσα φασκόμηλο (μου θύμισαν τόσο έντονα τα Casoncelli bergamasca που έφαγα πρόσφατα στο Bergamo), 4 μεγαλούτσικα και χειροποίητα ραβιόλια, μπουκιά και κόλαση για όσους λατρεύουμε Ιταλία.
Το κυρίως πιάτο (επιλογή κοινή και για τους 2) ήταν ο ορισμός του comfort. Κανελόνια χειροποίητα με κιμά κοτόπουλο, ψιλοκομμένα λαχανικά, pomodori, βασιλικό και άφθονη μοτσαρέλα. Ήρθαν 3 μεγάλα τεμάχια σε κάθε μαντεμένιο σκεύος, φουλ γεμάτα υλικά και γεύσεις και αρώματα, φυσικά εκείνη την ώρα ψημμένα, με την μοτσαρέλα κ τα πομοντόρι να έχουν ενωθεί σε μια κρεμώδη σάλτσα απερίγραπτη & το βασιλικό να ολοκληρώνει την τελειότητα.

Τα παραπάνω συνοδέψαμε με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί Frankie Inosis Merlot Αγιωργίτικο για εμένα κι ένα αναψυκτικό που με ευχαρίστηση μας αντικατέστησαν αντί του έτερου κρασιού.
Από τα 2 γλυκάκια (κανονικού μεγέθους, εντυπωσιακής εμφάνισης) σίγουρα κέρδισε τις εντυπώσεις η (σε μορφή σεμιφρέντο) σοκολάτα Gianduja Piedmont με φουντούκι και παγωτό σορμπέ μάνγκο ενώ λίγο πιο μέτριο ήταν το cheesecake με τουίλ μπισκότου, αφράτη κρέμα και φρούτα του δάσους. Περίμενα κάτι πιο συμπαγές και ήταν σαν μια απλή κρέμα του κουταλιού με φρούτα. Δεν ήταν κακό, απλά ο πήχυς είχε ήδη μπει ψηλά.
Συνολική εμπειρία το λιγότερο καταπληκτική. Πληρώσαμε με την κάρτα της Alpha και τύχαμε της έκπτωσης 10%, οπότε τσεκ στα 54 ευρώ. Απόλυτο vfm στο συγκεκριμένο μενού, αλλά αφαιρώ 1 ντομάτα καθώς νομίζω ότι γενικά είναι ακριβούτσικο. Επειδή όμως το αξίζει θα ξαναπάω.
Τα παιδιά μας ρώτησαν με ειλικρινές ενδιαφέρον τις εντυπώσεις μας και φάνηκαν να χαίρονται πραγματικά που ευχαριστηθήκαμε το γεύμα μας και την όλη εμπειρία μας στο Frankie...

........ Κάτι που δεν ισχύει πια στον πάλαι ποτέ βασιλιά των απλήρωτων / ανεξάρτητων / αντικειμενικών / αλογόκριτων κριτικών, ask4food. Θα μπορούσα να αναλύω με τις ώρες τί με ενοχλεί, αλλά είναι ήδη γνωστά γιατί τα ίδια μας ενοχλούν σχεδόν όλους.
Θέλω πραγματικά να ευχαριστήσω όσους με διάβαζαν και ψήφιζαν τις κριτικές μου ως χρήσιμες αλλά κι εκείνους που τις προσπερνούσαν, όσους βρήκαν κάτι χρήσιμο εκτός από ευχάριστο σε αυτές, και εκείνους που ήμασταν συνοδοιπόροι συμφωνώντας ή διαφωνώντας εποικοδομητικά. Γνώρισα αρκετούς από εσάς από κοντά, με κάποιους δημιουργήθηκαν παρέες ή φιλίες, μόνιμες ή περαστικές.
Η απόφασή μου να σταματήσω ήξερα ότι θα έρθει πολύ ξαφνικά και το timing θα το καταλάβαινα αμέσως. Έτσι και έγινε, εν μια νυκτί, όταν πριν λίγες ημέρες αισθάνθηκα "κρετίνος" που του κλέβουν μια κριτική από αλλού και την δημοσιεύουν εδώ μέσα με άλλο όνομα. Με μια λογοκριμένη κριτική παραπόνων και έντονης δυσαρέσκειας που κανείς δεν μπήκε στον κόπο να με ενημερώσει γιατί κόπηκε, και πλήρους αδιαφορίας να λάβω έστω και μια ψυχρή απάντηση στο μέιλ που έστειλα πριν 5 ημέρες. Η δική μου κριτική είναι ακόμη επάνω δημοσιευμένη με άλλο όνομα και κανείς δεν συγκινείται.
Περαστικά μου λοιπόν και περαστικά μας. Για κάθε άνθρωπο το "ως εδώ" είναι μια υποκειμενικότητα.
H δική μου στιγμή είναι αυτή. Δεν ανέχομαι τέτοιες συμπεριφορές και σίγουρα δεν ανέχομαι την λογοκρισία όταν έχω δίκιο και θίγομαι.
Αυτά τα λίγα από εμένα. Θα ήθελα να πω πολλά περισσότερα, αλλά όποιος κατάλαβε κατάλαβε. Ήταν ένα συναρπαστικό οδοιπορικό αυτό που υπήρχε κάποτε, αλλά τελείωσε. Υπάρχουν κι άλλα μέσα για να θεραπεύσουμε το συγγραφικό μας δαιμόνιο, σιγά μην παρακαλέσουμε κιόλας το ασκ για να βρούμε το δίκιο μας.

Και παραφράζοντας ένα σημαδιακό τραγούδι, το The Queen is dead - long live the Queen (The Smiths), είναι η ώρα να σας χαιρετίσω από εδώ.

Καλή συνέχεια σε όλους, ελπίζοντας να μην λογοκριθώ και αυτή τη φορά.
Ask4 food is dead. Long live a4f.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.