Loader

PONTIKI

Κριτικές: 194
Μέλος από: Ιουν 2011

Εμφάνιση:

07 Δεκ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Μάλλον τείνει να γίνει θεσμός… πως ήταν οι Φιλιππίδης-Χαϊκάλης-Μπουλάς στο 50-50 που έβγαιναν κάθε Πέμπτη αντροπαρέα για τσίπουρα και μεζεδάκια; Ε, πάρτε το αντίστροφά στο θηλυκό τους, σε διαφορετικό προορισμό κάθε φορά, και μια φορά το μήνα γιατί για κάθε βδομάδα –πολύ θα το θέλαμε- αλλά δεν μας παίρνει λόγω υποχρεώσεων, κανονίζουμε μάζωξη. Τα φέρνουμε από δω, τα φέρνουμε από’ κει και που μας χάνεις που μας βρίσκεις 6-7 κοριτσόπουλα τα περισσότερα των οποίων γνωριστήκαμε μέσω του site, βρισκόμαστε να πούμε τα νέα μας, να κάνουμε την πλάκα μας και να περάσουμε όμορφα, γύρω από ένα γεμάτο τραπέζι. Γιατί δεν ενώνει μόνο ο χορός πρέπει να σας πω... ενώνει και το φαγητό, βέεεεεβαια.

Ο Πατούχας λοιπόν ήταν ο επόμενος σταθμός μας. Η καλή και έμπιστη φίλη που μας τον σύστησε μας είπε ότι έχει τίμιο φαγητό αγαπημένης τοπικής κουζίνας που δυστυχώς στην Αθήνα σπανίως χαίρει της αξιοποίησης που της πρέπει. Στο άκουσμα πως το ίδιο βράδυ θα υπήρχε και γάμος, με έκανε να θυμηθώ αντίστοιχη περίπτωση στην Τσιπουρομάνια που προσπαθώ να ξεχάσω (αυτός είναι και ο λόγος που ποτέ δεν την αποτύπωσα σε κριτική).

Εκφράζοντας τους ενδοιασμούς μου, η Βάσω με διαβεβαίωσε πως θα είμαστε σε ξεχωριστό όροφο οπότε δεν θ’ αντιμετωπίζαμε κανένα θέμα ούτε με τη μουσική, ούτε με την εξυπηρέτηση. Πάμε να δούμε λοιπόν αν όλα έγιναν έτσι Σάββατο 14/10/17 που το επισκεφθήκαμε 7 άτομα.

Ο χώρος θυμίζει οικογενειακή διώροφη κατοικία. Το ισόγειο που φιλοξενήθηκαν τα τραπέζια του γάμου με τη ζωντανή κρητική μουσική, έχει τζαμαρία και μοιάζει με μεγάλο σαλόνι οικίας. Με μια φευγαλέα ματιά περνώντας για τον επάνω όροφο, πρόσεξα τα φωτιστικά και ένα εκπληκτικό παλιό μεγάλο ξύλινο έπιπλο. Ανεβαίνοντας τα σκαλιά (μη έχοντας προσέξει το ασανσέρ) βρεθήκαμε στον πρώτο όροφο όπου βρίσκεται η κουζίνα. Δεν ξέρω πόσο βολικό είναι αυτό για τα άτομα που τρέχουν την εξυπηρέτηση, αλλά είναι κάτι που ευτυχώς δεν άφησαν να μας αφορά.

Συνεχίζοντας την ανάβαση φτάσαμε στον δεύτερο όροφο που με έκπληξη διαπίστωσα ότι ήταν άκαπνος, άνετος και ζεστός κυριολεκτικά και μεταφορικά, αφού το ξύλινο στοιχείο, ο χαμηλός πλην όχι κουραστικός φωτισμός και τα παιχνίδια που αυτός έπαιζε με τις ξύλινες κατασκευές με τα βιβλία και τα μπουκάλια συνέθεταν μια ευχάριστη και χαλαρωτική ατμόσφαιρα. Για κρητική ταβέρνα δεν το περίμενα για να είμαι ειλικρινής. Το ακόμα πιο ευχάριστο ήταν ότι ούτε οχλαγωγία από κάτω ακουγόταν, ούτε όργανα, ούτε τίποτα. Μόνο η μουσική που έπαιζε εκεί, σε σωστή ένταση και ωραίο ελληνικό ρεπερτόριο. Πολύ ωραία ως εδώ. Το άγχος που είχα για τον γάμο κατά 50% εξαλείφθηκε. Πάμε και στην επόμενη κατηγορία να δούμε τι παίχτηκε.

Στην εξυπηρέτηση ο κυρ Πατούχας ο συντοπίτης με τσι μουστάκες του, με το χιούμορ του και τα όλα του, μας πήρε την παραγγελία και τα υπόλοιπα τα ανέλαβε ένας νεαρός ευγενέστατος που δεν μας άφησε παραπονεμένους στιγμή. Το υπόλοιπο 50% λοιπόν του άγχους μου σχετικά με την εξυπηρέτηση -σε συνδυασμό με τον γάμο πάντα- εξαλείφθηκε στην πορεία. Η μια ντομάτα που στερήθηκε η κατηγορία αυτή προέκυψε από μια αστοχία που θα πω στη συνέχεια. Για το φαγητό τώρα, ήταν η μόνη κατηγορία για την οποία δεν είχα άγχος... γιατί έχω εμπιστοσύνη στη Βάσω που μας το σύστησε.

Η παραγγελία μας:

- Ψωμάκι ψημένο με λαδορίγανη… άψογο χ 1€/άτομο

- Σαλάτα πράσινη του Πατούχα χ 8€

Φρέσκια και ενδιαφέρουσα με λόλα, ρόκα, σταμναγκάθι, μαρούλι, σπανάκι, ντοματίνια, παξιμάδια μπουκιές, καπνιστό χοιρινό, κουκουνάρι, μυζήθρα και βινεγκρέτ σύκου.

- Χόρτα - σταμναγκάθι χ 6,50€

Βρασμένο αυτή τη φορά το σταμναγκάθι, αγαπημένο χορταρικό για μένα μιας και μ’ αρέσουν οι πικρές γεύσεις στα χόρτα. Με το βράσιμο βέβαια φεύγει αυτή η ωραία ελαφρυά πικρίλα που αφήνει αν το φας στη σαλάτα ωμό, παρόλα αυτά τα τίμησα δεόντως με μπόλικο λεμονάκι.

- Τυροκαυτερή χ 3,90€

Χειροποίητη με πιπεριές, φέτα, ανθότυρο και ξινομυζήθρα, πολύ καλή για να συνοδεύσει τα κρεατικά και τις πατατούλες.

- Ντολμαδάκια χ 4,50€

Συμπαθητικά, παρόλα αυτά θα τα προτιμούσα με δυόσμο αντί για άνηθο και με περισσότερο λεμονάκι.

- Χορτοπιτάκια χ 5€

Χειροποίητα, με άγρια χόρτα και μυρωδικά, νόστιμα και με ωραίο στεγνό φύλλο. Η τιμή τους προσαρμόστηκε στα 7τμχ που μας έφερε ώστε να δοκιμάσουμε όλοι από ένα, το ίδιο έγινε και για το αμέσως επόμενο ορεκτικό.

- Μυζηθροπιτάκια χ 5€

Επίσης χειροποίητα με το ίδιο φύλλο, αλλά προσοχή γιατί δεν είναι τα κλασικά με το δυόσμο. Είναι με κανέλα και μέλι μέσα στη γέμιση και μοιάζουν με τα γνωστά κρητικά λυχναράκια. Προσωπικά μου αρέσουν πάρα πολύ, βέβαια για να είμαι ειλικρινής αν ήξερα ότι είναι γλυκά θα τα φύλαγα για το τέλος του δείπνου αλλά και πάλι δεν είχα πρόβλημα. Αν δεν σας αρέσουν τα γλυκά λοιπόν επιλέξτε τη σαρικόπιτα με ξινομυζήθρα.

- Πατάτες τηγανιτές με στάκα χ 4,50€

Φρέσκιες φυσικά, και η στάκα μπορώ να πω ότι είναι από τις πιο αξιοπρεπείς που έχω δοκιμάσει στην Αθήνα. Επαρκέστατη σε ποσότητα και χωρίς ίχνος βαρβατίλας και αυτό επιβεβαιώθηκε και από την πλέον “παράξενη” της παρέας που γι’ αυτόν το λόγο δεν τρώει γενικότερα αρνοκάτσικα και γενικά σχεδόν όλα τα παράγωγά τους της βρωμάνε. Καταναλώθηκε πολύ ψωμί παρέα με αυτή την υπέροχη στάκα που ήταν και πολύ γενναιόδωρη σε ποσότητα. Εύγε.

- Πατάτες τηγανιτές σκέτες χ 2,90€

Φρέσκιες, κυδωνάτες και ξεροψημένες σε καλή μερίδα.

- Αυγά με… τι άλλο; Μπόλικη στάκα φυσικά χ 6€

Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα να πω γι’ αυτό το πιάτο καθώς ό, τι είχα να πω για τη στάκα ισχύει όπως και παραπάνω. Τα αυγά απλά είναι ο τέλειος συνδυασμός. Μελάτα να βουτσαλάει μέσα τους το ψωμάκι. Κόλαση!

- Σφουγγάτο χ 6€

Στο χωριό μου (και γενικότερα στο Ρέθυμνο) το σφουγγάτο το φτιάχνουμε στην κατσαρόλα με ντομάτα, αυγά, κολοκύθι και πατάτα (αυτά είναι τα βασικά υλικά) και από κει και πέρα η κάθε νοικοκυρά προσθέτει ό, τι επιπλέον αγαπάει. Εδώ δεν είχε ντομάτα οπότε ουσιαστικά επρόκειτο για μια νόστιμη ομελέτα με τριμμένο κολοκύθι, κρεμμύδι, πατάτες κομμένες σαν τηγανιτές, που όμως είχε μια μικρή αστοχία καθώς τους είχε αρπάξει λίγο από κάτω.
Είχαμε παραγγείλει και το σφουγγάτο στον ξυλόφουρνο με σύγκλινο αλλά δεν ήρθε ποτέ στο τραπέζι μας, προφανώς ξεχάστηκε.

- Κριθαρότο με απάκι χ 8,20€

Από τα πιάτα που δεν πρέπει να παραλείψετε στον Πατούχα. Με ντομάτα, πιπεριά, βασιλικό, κρασί, στακοβούτυρο και παλαιωμένη γραβιέρα Κρήτης. Πεντανόστιμο με καλής ποιότητας απάκι που έδινε την κατάλληλη ένταση και άρωμα στο πιάτο.

- Κουνελάκι τηγανιτό χ 7,50€

Λατρεύω το κουνέλι σε όλες του τις εκδοχές κοκκινιστό με μακαρόνια, στο κάρβουνο με πατατούλες… μιαμ μιαμ αλλά και τηγανιτό. Η μαμά μου το έφτιαχνε κάποιες φορές στο τηγάνι με αλευράκι και γινόταν λουκούμι. Παρότι του Πατούχα ήταν χωρίς αλεύρι αν δεν απατώμαι (αν και αναφέρει μια τραγανή κρούστα που όμως δεν αντιλήφθηκα), ήταν εξίσου πεντανόστιμο και αρωματισμένο με μπόλικο θυμάρι. Δοκιμάστε το.

- Αντικρυστό (1 κιλό) χ 32€

Ήρθε τελευταίο και καθόλου ιδρωμένο μπορώ να πω… για την ακρίβεια ούτε καν ζεσταματάκι δεν είχε κάνει. Η μοναδική αστοχία της βραδιάς (που στέρησε και τη μια ντοματούλα) ήταν ότι το αντικρυστό ήρθε σχεδόν κρύο. Εγώ δοκίμασα και δεν το βρήκα σκληρό παρότι κρύο, παρόλα αυτά ένα κρέας που έχει λίπος κι έχει σιγοψηθεί στο κάρβουνο για αρκετή ώρα είναι κρίμα να μην το ευχαριστηθείς ζεστό. Μετά χάνει όλη τη μαγεία του. Αυτό συνέβη κι εδώ και πιστεύω πως λόγω γάμου στην κάτω αίθουσα ίσως κάπου χάθηκαν οι χρόνοι αναμονής.

Πάντως ο κυρ Πατούχας είναι εξοπλισμένος με τον κατάλληλο εξοπλισμό, έχει κάνει ολόκληρη εγκατάσταση στην είσοδο για τα αντικρυστά κρέατα. Θα ήθελα να ξαναδοκιμάσω. Υπάρχει και μερίδα 300γρ. στα 9,90€ καθώς και πανσέτα αντικρυστή αλλά και κοτόπουλο. Επίσης Στον κατάλογο αναγράφεται ότι τα αντικρυστά ζυγίζονται ψημένα.

- Γαμοπίλαφο χ 10€

Από τα πλέον αξιοπρεπή πιλάφια που έχω δοκιμάσει στην Αθήνα. Εξακολουθώ βέβαια να θεωρώ του χωριού μου ασυναγώνιστο γευστικά, αλλά λέω με σιγουριά πως και του Πατούχα είναι πάρα πολύ καλό. Tip: Ανακατέψτε το καλά να πάει παντού το λεμονάκι, προσθέστε μπόλικο φρεσκοτριμμένο πιπεράκι, δώστε του λίγο χρόνο να μην τσουρουφλιστείτε κι έπειτα δοκιμάστε το. Στο χωριό, στους γάμους ο θείος αρχιμάγειρας φώναζε σε όσους βιάζονταν να το σερβίρουν στις πιατέλες μέσα από το τεράστιο τσικάλι… “αφήστε το μωρέ να καταστέσει”. Aυτό ισχύει βέβαια για όλα τα φαγητά, θέλουν το χρόνο τους αφού κατέβουν από τη φωτιά… για να νοστιμίσουν.

Το βραστό αρνί δεν είναι το φόρτε μου, όσο λατρεύω το ζωμό του στο πιλάφι και μπορώ να φάω μέχρι σκασμού, τόσο μπορεί να μην αγγίξω καν το κρέας του. Παρόλα αυτά τσίμπησα για δοκιμή και ήταν πολύ καλό και μαλακό.

Ήπιαμε κόκα κόλες, κόκκινο κρασί μαρουβά(κρητική ποικιλία) και μπύρες. Δεν θυμάμαι ποσότητες παρόλα αυτά κάποια κεράστηκαν όπως και ατομικός κορμός για τον καθένα που ήταν από τους πλέον αξιοπρεπείς που μου έχουν σερβίρει ποτέ σε ταβέρνα. Επιπλέον γουρουνιάσαμε και κάτι σιροπιαστά που έφεραν δυο φίλες… ως ευγενική χορηγία μιας και γνωρίζουν ότι έχουμε τον αχόρταγο με τα γλυκά (συμπεριλαμβανομένων και των ίδιων πάντα).

Πληρώσαμε 20€/άτομο για το παραπάνω χορτατικότατο δείπνο και περάσαμε ένα όμορφο βράδυ.

Συμπερασματικά ο Πατούχας αποτελεί κατά τη γνώμη μου μια γνήσια κρητική ταβέρνα που αντιπροσωπεύει άξια την κρητική κουζίνα εδώ στην Αθήνα, χωρίς υπερβολές αλλά και χωρίς ελλείψεις. Ό, τι δοκιμάσαμε ήταν φτιαγμένο με καλές πρώτες ύλες και θύμιζε πάρα πολύ το αγαπημένο νησί. Θα κλείσω με την φράση της Βάσως που ήταν εύστοχη κι ας μην είναι από την Κρήτη, γιατί κι εγώ που είμαι συμφωνώ απόλυτα μαζί της. Ο Πατούχας είναι τίμιος και θα προσθέσω ότι σέβεται την κρητική κουλτούρα. Κι αυτό είναι που λείπει εδώ στην Αθήνα…

Προτείνεται!!!

24 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Η εβδομάδα γευσιγνωσίας του ask με βρήκε ν’ αμφιταλαντεύομαι ανάμεσα σε Dos Hermanos και Altamira. Στο δεύτερο είχα πάει προ 15ετίας περίπου, τότε που ακόμα δεν είχα ιδέα από εστιατόρια και ιδίως από πολυεθνική κουζίνα. Βέβαια τότε υποτίθεται ότι ήταν στα φόρτε του, τα τελευταία χρόνια δεν είχε και την καλύτερη φήμη, οπότε θα ήθελα να δω μετά από τόσα χρόνια πως έχει εξελιχθεί.

Μιας όμως και η Δευτέρα ήταν και η μόνη μέρα που με βόλευε επέλεξα το Dos με λίγη επιφυλακτικότητα μπορώ να πω, καθώς μου είχε μείνει στο μυαλό η κριτική του αγαπημένου fratello που δεν ήταν ιδιαιτέρως ενθαρρυντική. Στον αντίποδα η συζήτηση με τον επίσης αγαπημένο Jim… έδινε αρκετά bonus. Τελικά και έχοντας διαβάσει όλων των φίλων τις κριτικές γύρω από αυτή την ενδιαφέρουσα εβδομάδα, συμπεραίνω πως τελικά μάλλον έκανα την πιο σωστή επιλογή. Ο καταλληλότερος βέβαια άνθρωπος να μας διαφωτίσει πάνω σε αυτό θα ήταν κάποιος από τους διαχειριστές του site που παραβρέθηκε σε όλες τις βραδιές.

Εγώ πάντως έμεινα απολύτως ικανοποιημένη από τη συγκεκριμένη εμπειρία σε όλους τους τομείς. Ξεκινώντας από το περιβάλλον, την εξυπηρέτηση, το φαγητό και την παρέα βεβαίως.
Επειδή όμως η τακτική μου είναι γνωστή και οι λόγοι ευνόητοι και πρωτίστως επειδή μου άρεσε πάρα πολύ το φαγητό στο Dos Hermanos, επέστρεψα σύντομα με την παρέα μου για repeat.

Και για να τα πάρω με τη σειρά

Ο χώρος μου άρεσε πολύ. Είναι όμορφος, προσεγμένος και κομψός, σε επίπεδα. Τα ξύλινα βαριά τραπέζια με τις άνετες καρέκλες με ψηλή πλάτη σε διαφορετικούς χρωματισμούς ανά επίπεδο, σε κάνουν να αισθάνεσαι ότι τρως στην τραπεζαρία ενός αρχοντικού σπιτιού. Ο φωτισμός παίζει σωστά με τα ωραία φυτά και την υπόλοιπη διακόσμηση και τα χρώματα που ενώ και αυτά ποικίλουν, ούτε κουράζουν, ούτε είναι κιτς. Η μικρή δε αυλίτσα που υπάρχει στο βάθος αριστερά κατεβαίνοντας μόλις μερικά σκαλάκια… είναι ακόμα πιο μαγική, με ξύλινα τραπέζια και καναπέδες με vingage υφάσματα, ωραίες τεχνοτροπίες στους τοίχους και βέβαια τον πολυσυζητημένο -φωτισμένο- πίνακα με την “φρειδού” (λέγε με frida kahlo) που ομολογουμένως προσθέτει μια επιπλέον ατμοσφαιρική νότα στο περιβάλλον. Στον επάνω όροφο στο ίδιο μοτίβο χρωμάτων- τραπεζοκαθισμάτων, φιλοξενούνται οι καπνίζοντες. Κάτω μου αρέσει περισσότερο έτσι κι αλλιώς. Οι τουαλέτες επίσης είναι ωραίες και πολύ καθαρές παρά την κοσμοσυρροή.

Η εξυπηρέτηση παίρνει ξεκάθαρα τέσσερα από την πρώτη επίσκεψη και τρία από την δεύτερη μόνο και μόνο για την καθυστέρηση των πιάτων και συνεπώς την μη ομαλή ροή τους και θα εξηγήσω παρακάτω τι εννοώ*. Αν υπήρχε μισό θα πήγαινει υπέρ του μαθητή, αλλά επειδή δεν υπάρχει και για να προλάβω τις κακοπροαίρετες γλώσσες... θα βάλω τρια.

Βέβαια να σημειωθεί πως η πρώτη ήταν καθημερινή και γενικά δεν είχε πολύ κόσμο και η δεύτερη Σάββατο βράδυ όπου το μαγαζί ήταν φουλ πάνω-κάτω…οπότε μια κατανόηση είναι απαραίτητη! Το ζευγάρι ιδιοκτητών που το έχουν γνωρίζουν άψογα την δουλειά τους, την πονάνε και αυτό φαίνεται στη φροντίδα με την οποία έχουν αγκαλιάσει την επιχείρησή τους. Δεν θα άντεχε άλλωστε τόσα χρόνια αν δεν έκαναν τόσο καλά τη δουλειά τους. Από τις επιλογές πρώτων υλών, από την ευγένεια και το ήθος τους απέναντι στον πελάτη, από τη φροντίδα του χώρου… τα πάντα. Και βέβαια κανένα παράπονο ούτε από το υπόλοιπο team στο service που έκανε ό, τι μπορούσε για να περάσουμε όμορφα.

Οι ξένες επιλογές στη μουσική από τον συμπαθέστατο Μεξικάνο Dj άψογες. Παρασκευές και Σάββατα μας ενημέρωσαν ότι θα έχουν και live μουσική καθώς και latin χορό από ένα ζευγάρι που είχαμε κι εμείς τη χαρά ν’ απολαύσουμε κατά τη δεύτερη επίσκεψη, που παροτρύνει και τους πελάτες που έχουν τη διάθεση να συμμετέχουν.

Πριν περάσω στο φαγητό να πω αναφορικά με την ημέρα γευσιγνωσίας ότι πέρα από τις τριών ειδών τεκίλες (Don Julio blanco, reposando, παλαιωμένη) που μας παρουσίασαν και γευτήκαμε βεβαίως, τα κοκτέιλ (μαργαρίτες με μάνγκο, φρούτα του πάθους, καρπούζι, φράουλα, λεμόνι και φραγκόσυκο), τα σφηνάκια με τον κάκτο (ο οποίος όντως θυμίζει και "μυρίζει" πράσινο φασολάκι) και την paloma που ήπιαμε, ακολουθούσε πάντα αναλυτικότατη περιγραφή από τον συμπαθέστατο ιδιοκτήτη Μεξικάνικης καταγωγής τόσο για την προέλευση όσο και για την διαδικασία παραγωγής του κάθε είδους. Βεβαίως και στα φαγητά γινόταν ακριβώς το ίδιο μετά από κάθε πιάτο που σερβιριζόταν.

Έντεκα διαφορετικές γεύσεις πέρασαν εκείνη τη μέρα από το τραπέζι μας εις διπλούν και τριπλούν και φυσικά από το στομάχι μας. Με τα τρία διαφορετικά γλυκά (εις διπλούν και αυτά) δεκατέσσερεις γεύσεις σύνολο. Εκπληκτική εμπειρία και φιλοξενία και τους ευχαριστούμε για όλα, τόσο τους οικοδεσπότες όσο και τους παράγοντες του ask4food γι’ αυτή τη διοργάνωση.

Θα περιγράψω αναλυτικά την δεύτερη επίσκεψη μιας και για τις υπόλοιπες έχουν μιλήσει αναλυτικότατα οι προηγηθέντες φίλοι και όχι μόνο… αφού διαπιστώνω διαβάζοντας την πρόσφατη κριτική του χρήστη fagitokritis… που αναφέρεται στην συγκεκριμένη ημέρα γευσιγνωσίας και τον οποίο δεν γνώρισα ποτέ ως χρήστη, ότι δια της ατόπου απαγωγής, πρόκειται για κάποιον από το site, πράγμα που δεν σας κρύβω ότι δεν βρίσκω και τόσο πρέπον για προφανείς λόγους. Αnyway.

Μετά από λίγες ημέρες λοιπόν και συγκεκριμένα βράδυ Σαββάτου 30/09/2017 τρία άτομα, ξεκινήσαμε με:

- Nachos τα οποία δεν χρεώθηκαν

Ανάμεικτα από καλαμποκένια και σταρένια με σπανάκι τορτίγια, συνοδευόμενα από καυτερή sauce ποικιλίας chili πιπεριών. Από τα ωραιότερα που έχω γευτεί. Αυτά δε με το σπανάκι είναι απλά άπαιχτα. Αφράτα και νόστιμα.

- Taquitos κοτόπουλο χ 7€

Τραγανή σταρένια tortilla σε σχήμα φλογέρας (4 τμχ), με γέμιση από κοτόπουλο ψημένη σε μαντεμένιο φούρνο. Σερβιρίστηκαν με guacamole sauce και soure cream σε πολύ καλή ποσότητα και ελάχιστη σαλάτα για γαρνιτούρα. Ωραίο και ζουμερό το κοτόπουλο με τα υπόλοιπα λαχανικά και μπαχαρικά της γέμισης. Άψογο ξεκίνημα.

- Chimichanga με κιμά χ 12€

Πικάντικος μοσχαρίσιος κιμάς τυλιγμένος σε τραγανή σταρένια tortilla με topping sour cream. Συνοδεύτηκε με ρύζι και φωλιά πουρέ φασολιού μέσα σε φωλιά τορτίγιας. Τα αρώματα που αναδύονταν από τον κιμά αναδείκνυαν το συγκεκριμένο πιάτο.

- Enchiladas με κοτόπουλο χ 11,50€

Καλαμποκένια tortilla αυτή τη φορά, μαγειρεμένη σε chili sauce, με γέμιση από ψιλοκομμένο μαγειρευτό κοτόπουλο. Γαρνίρεται με τυρί, ψήνεται στο φούρνο και σερβίρεται με topping enchiladas sauce & sour cream. Συνοδεύτηκε επίσης με ρύζι. πράσινη σαλάτα και φωλιά με πουρέ φασολιού. Mου άρεσε πάρα πολύ και αυτό το πιάτο καθώς και η καλαμποκίσια τορτίγια, όπως καθετί καλαμποκίσιο άλλωστε.

- Fajitas mix χ 15,50€

Μοσχάρι και κοτόπουλο στήθος κομμένο σε φιλετίνια, μαριναρισμένα σε chili και ψημένα στη σχάρα με ψιλοκομμένο κρεμμύδι, τρίχρωμες πιπεριές και φρέσκια ντομάτα. Σερβίρεται σε καυτό μαντεμένιο σκεύος και συνοδεύεται από ζεστές σταρένιες tortillas, guacamole, sour cream & μεξικάνικο ρύζι.

Αν σας αρέσει να φτιάχνετε κατά ένα τρόπο σαντουιτσάκια μόνοι σας, είναι το κατάλληλο πιάτο. Εμείς με την παρέα μου το απολαμβάνουμε πάντα… ειδικά όταν από το πολύ γέμισμα… δεν κλείνει το πιτάκι ή σκίζεται! Τη στιγμή δε που έρχεται τσιτσιριστό το πιάτο είναι πραγματικά εντυπωσιακό το γεγονός ότι όλοι θέλουμε να το πάρουμε μπροστά μας και τσουρουφλίζονται τα χέρια μας. Ναι είναι ακριβό πιάτο αλλά φτάνει άνετα για δύο άτομα μαζί με τα υπόλοιπα. Εμείς που ήμασταν τρεις ζητήσαμε έξτρα πιτάκια τα οποία χρεώθηκαν + 2€.

- Ψαρονέφρι Mexican mango x 12,50

Aυτό το πιάτο το λάτρεψα από την πρώτη φορά που το δοκίμασα! Mαριναρισμένο ψαρονέφρι στη σχάρα με mango και chipotle sauce. Συνοδεύεται με μεξικάνικο ρύζι, ρόκα και φρέσκο κόλιανδρο. Ζουμερό και πεντανόστιμο το κρέας σε καλή μερίδα με μια λαχταριστή πικάντικη σάλτσα. Με μια λέξη εξαιρετικό!

- Μεξικάνικο ρύζι χ 3€

Ανάμεικτο με λαχανικά και κόλιανδρο που του χαρίζει αυτό το υπέροχο άρωμα.

*Σ’ αυτό το σημείο να αναφέρω τις αστοχίες στην εξυπηρέτηση στην δεύτερη επίσκεψη που είναι α) παρότι τα τρία από τα έξι πιάτα που επιλέξαμε περιείχαν ρύζι, ο σερβιτόρος δεν μας καθοδήγησε στο να μην πάρουμε έξτρα μερίδα. Όχι ότι δεν το φάγαμε αλλά έπρεπε να μας ενημερώσει (εγώ δεν το θυμόμουν) και β) υπήρξε πολύ μεγάλη καθυστέρηση στο σερβίρισμα που ναι μεν δικαιολογήσαμε λόγω Σαββατόβραδου, αλλά μετά ήρθαν ό-λ-α τα πιάτα μαζί, με αποτέλεσμα να μην έχουμε τον επιθυμητό χώρο στο τραπέζι μας αλλά ούτε τον χρόνο ν’ απολαύσουμε ομαλά την ροή των πιάτων που ήταν και το σημαντικότερο.

Μάλιστα ο ίδιος σερβιτόρος ερχόμενος στο τραπέζι μας κάποια στιγμή μας είπε ότι κάνουμε ένα λάθος… αφήνουμε το ψαρονέφρι τελευταίο και αν κρυώσει θα είναι κρίμα γιατί δεν θα έχει το ίδιο γευστικό αποτέλεσμα. Συμφωνώ. Όμως το λάθος δεν ήταν δικό μας αλλά της κουζίνας που έβγαλε όλα τα πιάτα μαζί και δεν ξέραμε τι να πρωτοδοκιμάσουμε. Αυτό ήταν το μόνο παράπονο, που θα παραβλέψω γιατί η υπόλοιπη εμπειρία ήταν εξαιρετική.

Και περνάμε στα γλυκά που συνολικά και από τις δύο επισκέψεις τα δοκίμασα σχεδόν όλα. Φτιάχνονται όλα από τους ίδιους και είναι αξιοπρεπέστατα μπορώ να πω. Αυτά που δοκίμασα στην δεύτερη επίσκεψη λοιπόν είναι τα:

- Μεξικάνικη μηλόπιτα με παγωτό (στον κατάλογο χ 6,5€ σκέτη, με παγωτό 7,50€)

Είναι σκεπαστή από εξαιρετικό χειροποίητο φύλλο τραγανό που μέσα έχει κλείσει κομμάτια μήλου με κανέλα. Σερβίρεται ζεστή, πασπαλισμένη με άχνη και κανέλα και το παγωτό βανίλια που συνοδεύει την κάθε μπουκιά συμπληρώνει την πολύ ωραία γεύση. Κι εγώ που δεν είμαι fan αυτού του γλυκού το προτείνω ανεπιφύλακτα.

- Σουφλέ σοκολάτας με παγωτό (στον κατάλογο 6,5€ σκέτο, με παγωτό 7,50€)

Καλή ποσότητα και πολύ ωραίο σε εκτέλεση. Συγκριτικά με κάθε άλλο εστιατόριο που έχω δοκιμάσει αυτό το γλυκό, λέω με σιγουριά πως είναι από τα πιο αξιόλογα.

Για τα παραπάνω με νερό βρύσης, 2 κόκα κόλες (3€ έκαστη) και κερασμένα τα δύο υπέροχα γλυκά καθώς και μια μποτίλια με μαργαρίτα καρπούζι (την οποία είχα ξεχωρίσει από την πρώτη φορά) αφού μας άφησαν να επιλέξουμε τη γεύση η οποία αντιστοιχούσε σε 3 ποτήρια για όλους μας… πληρώσαμε 69,50€ ήτοι 23,16€/άτομο και αυτά που φάγαμε άξιζαν και το τελευταίο λεπτό του ευρώ.

Το τηγανιτό παγωτό (χ 6,50€ στον κατάλογο) με την εξαιρετική κρούστα από τριμμένο μπισκότο, καστανή ζάχαρη και κανέλα είναι επίσης ένα γλυκό που αξίζει να δοκιμάσετε. Και κατά τη γνώμη μου είναι από τα top του Dos μαζί με την μηλόπιτα. Το cheesecake oreo συμπαθητικό επίσης στα 6,5€ +1 ευρώ για επιπλέον παγωτό.

Συμπερασματικά έχοντας μέχρι τώρα εμπειρία από Αmigos, El taco bueno, Mεξικάνο και Ancho Mexican grill (που οκ είναι πιο fast food αλλά το βάζω και αυτό), μπορώ να πω με σιγουριά ότι το Dos Hermanos έχει την πιο αντιπροσωπευτική, πιο ωραία και πιο ποιοτική Μεξικάνικη κουζίνα!

Έχει καλής ποιότητας πρώτες ύλες και πάνω απ’ όλα Κ-Α-Θ-Α-Ρ-Ε-Σ γεύσεις! Καταλαβαίνεις τι τρως. Συνήθως αυτό που με χαλάει στα Μεξικάνικα είναι ο αχταρμάς γεύσεων που δεν επιτρέπει να ξεχωρίζεις τις πρώτες ύλες. Πουρέδες φασολιών, καλαμπόκια, τυριά, κιμάδες και σάλτσες γίνονται ένα. Στο Dos ξεχωρίζεις το κάθε πιάτο, τα υλικά του, τα αρώματά του, τα μπαχαρικά του… τα πάντα!

Είναι από εκείνα τα εστιατόρια που ξέρουν να κάνουν τη διαφορά στη Μεξικάνικη κουζίνα! Σέβεται τον πελάτη του και είναι ικανό να προσφέρει εκτός από καλής ποιότητας πρώτες ύλες και μεγάλου εύρους γευστικές εντάσεις, μια πολύ όμορφη συνολικά εμπειρία που δεν θ’ απογοητεύσει τον επισκέπτη ακόμα κι αν χρειαστεί να πληρώσει κάτι παραπάνω από τα συνηθισμένα.

Ναι, αν δεν υπήρχαν τα κεράσματα η συνολική εμπειρία εκείνης της βραδιάς θα κόστιζε περί τα 30€ το άτομο. Όμως θα ξαναπώ πως το φαγητό, η περιοχή, το περιβάλλον και η συνολική εμπειρία γενικότερα τα αξίζουν και με το παραπάνω, έστω κι αν δεν το επιτρέπει η τσέπη μας για πολύ συχνά. Αξίζει η επίσκεψη ακόμα κι αν χρειάζεται να διανύσει κανείς αρκετά χιλιόμετρα.

Προτείνεται.

15 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Ένα πανέμορφος χώρος-στολίδι για την Ν. Ιωνία. Αυτό είναι το Maple sugar & spice.

Από την ημέρα που άρχισε να στήνεται ο χώρος το παρακολουθούσα σχεδόν καθημερινά μιας και περνώ τακτικά από την κεντρική Αλέκου Παναγούλη. Απορούσα και περίμενα με ανυπομονησία να δω τι θα γίνει σ'αυτό το ομολογουμένως... άκυρο σημείο. Οι μεγάλες γυάλες με γλυκά ήταν το πρώτο πράγμα που πρόσεξα όταν άνοιξε και βέβαια ο χώρος. Μου άρεσε πολύ.

Το Maple άνοιξε τον Μάιο λοιπόν. Και όλο αυτόν τον καιρό, το έβλεπα, αναρωτιόμουν τι ακριβώς είναι και ποτέ δεν αποφάσιζα να σταματήσω. Τι τραγικό λάθος;; Κι όταν το αποφάσιζα… είχε κλείσει από νωρίς. Έτσι ένα βράδυ μετά την προπόνηση krav που πραγματικά γίνεται σε απόσταση αναπνοής από εκεί, πέρασα με μια φίλη επί τούτου για να δούμε τι ακριβώς είναι και βέβαια… να πάρουμε βλέφαρο τα λαχταριστά γλυκά.

Μπήκαμε δειλά γιατί ήδη πρέπει να είχαν κλείσει περί ώρα 9:15… και οι άνθρωποι συμμάζευαν. Ο υπεύθυνος (μάλλον και ιδιοκτήτης) μας υποδέχτηκε ευγενικά, ρωτήσαμε το ωράριο και τι ακριβώς διαθέτουν και μας ενημέρωσε σχετικά. Λειτουργούν κάθε μέρα από τις 7 το πρωί μέχρι τις 9 το βράδυ και Σάββατα μέχρι τις 5. Τις Κυριακές προ το παρόν είναι κλειστά. Άλλωστε η περιοχή της Ν. Ιωνίας είναι προορισμός για ψώνια ως επί τω πλείστον.

Μας είπε πως όλα τους τα γλυκά παρασκευάζονται εκεί, και ότι ΔΕΝ χρησιμοποιούν “έτοιμα μείγματα” πράγμα που με χαροποίησε ιδιαιτέρως. Μας είπε ότι διαθέτουν επίσης πολύ καλής ποιότητας ιταλικό καφέ (le piantagioni del café) και ότι έχουν και κάποια αλμυρά πιάτα όπως ομελέτες, μπαγκέτες, καθώς και κάποια πιάτα ημέρας όπως τάρτες αλμυρές κτλ. Μας έδωσε και κατάλογο καθώς κάνουν και delivery. Φεύγοντας μας κέρασε δύο μεγάλα μπισκότα cookies τα οποία έβαλε και σε σακουλάκι γιατί ήμασταν με το μηχανάκι. Πολύ ωραία κίνηση.

Προσεχώς μας ενημέρωσε πως σκέφτονται να ανοίγουν και Κυριακές για πρωινό. Όχι ακριβώς brunch - είπε- αλλά κανονικό πρωινό. Τώρα τι ακριβώς θα περιλαμβάνει αυτό; θα το δούμε στην πορεία. Πρόσφατα μάλιστα μου είπε πως θα βάλουν στο μενού και κάποιες σούπες… περιμένουμε με ανυπομονησία.

Η επίσκεψη(ψεις) δεν άργησε(σαν) να έρθει (ρθουν), μιας και το Ohh Boy με το ίδιο concept για το οποίο έγραψα προσφάτως... μας πέφτει λίγο μακρυά.

Ο χώρος θυμίζει μπιστρό ευρωπαϊκής πόλης. Είναι γωνιακό και ανεβαίνοντας την Ηρακλείου στο φανάρι που διασταυρώνεται με την Παναγούλη (πριν το εμπορικό 2000) αν στρέψετε το κεφάλι σας αριστερά αποκλείεται να μην το προσέξετε στο βάθος με σήμα κατατεθέν την ταμπέλα με το ομώνυμο κόκκινο δεντράκι σφένδαμου.

Εσωτερικά είναι σχετικά μικρός, στενόμακρος στο κύριο μέρος του, που όμως φιλοξενεί σε άνετη διάταξη περίπου πέντε ξύλινα τραπεζοκαθίσματα σε λευκές-βεραμάν αποχρώσεις, συν μια μπάρα με 5-6 ψηλά σκαμπώ στην άλλη γωνία μπροστά στη τζαμαρία. Γενικά είναι πεντακάθαρος και ευχάριστος. Περιττό να πω πως το κάπνισμα απαγορεύεται.

Ο μακρόστενος πάγκος με τη βιτρίνα που τοποθετούνται τα φρεσκότατα εδέσματα, είναι μισός ξύλινος σε χρώμα που γκριζάρει (στο ίδιο μοτίβο που είναι και το δάπεδο) και μισός με πλακάκι βεραμάν. Συνεχίζει πλακάκι και στον τοίχο πίσω από τον πάγκο σε πιο σκούρα πρασινωπή απόχρωση. Ο τοίχος στο βάθος αριστερά έχει ταπετσαρία με πολύχρωμους παπαγάλους ανάμεσα σε εξωτικά φύλλα… και σε συνδυασμό με τα κρεμαστά φωτιστικά δημιουργείται μια πανέμορφη ρετρό ατμόσφαιρα.

Το υπόλοιπο μαγαζί έχει τζαμαρία με λευκά πλαίσια. Η θέα προς το εργαστήριο που επί τόπου ετοιμάζονται τα γλυκά-αλμυρά, είναι ανοιχτή και η pastry chef (Λάουρα Στρατή Ελληνο-Ιταλίδα που συμμετείχε και στο master chef για όσους το παρακολουθούσαν απ’ ότι διάβασα στην σελίδα τους στο fb) με την υπόλοιπη ομάδα, δουλεύουν πάντα με την στολή και τον σκούφο εργασίας.

Οι τουαλέτες αστράφτουν και είναι γεμάτες γλαστράκια με φρέσκα λουλουδάκια και αρωματικά. Η μουσική επίσης είναι πάντα τέλεια σε jazz ήχους. Το όλο κλίμα είναι πολύ χαλαρωτικό κι ευχάριστο.

Εξωτερικά ο στενόμακρος πάλι χώρος οριοθετείται από το πεζοδρόμιο με ψηλές, λευκές μεταλλικές κατασκευές τύπου ζαρντινιέρες που είναι γεμάτες κόκκινα κυκλάμινα και εκεί χωράνε άλλα τέσσερα με πέντε περίπου τραπέζια το ένα δίπλα από το άλλο κατά μήκος.

Η εξυπηρέτηση στο Maple είναι κατά βάση αντρική υπόθεση τουλάχιστον όσες φορές βρεθήκαμε εμείς εκεί. Ένα συμπαθέστατο παλικάρι, ευγενικό, πρόθυμο και χαμογελαστό θα βοηθήσει πάντα στις απορίες και στις επιλογές. Οι δύο (αν δεν κάνω λάθος) ιδιοκτήτες, είναι σχεδόν πάντα παρόντες και διαθέσιμοι και εκείνοι στο να συντονίσουν, να βοηθήσουν και να κατατοπίσουν τον πελάτη. Κανένα παράπονο.

Πριν προχωρήσω στα γλυκά να αναφέρω πως τα περισσότερα στήνονται εκείνη τη στιγμή επί τόπου, αφού βέβαια από νωρίς έχουν κάνει την κατάλληλη προετοιμασία. Έχουν ψήσει τις βάσεις (τάρτες, soux, εκλέρ, κρουασάν, κτλ), έχουν ετοιμάσει τις κρέμες (κρέμα, σοκολάτα, bueno, φυστίκι, λεμόνι, καραμέλα, φουντούκι μπισκότο κτλ) και τη στιγμή της παραγγελίας… δημιουργούν τ’αριστουργήματα με το κατάλληλο food styling.

Η πρώτη επίσκεψη -άτομα δύο- αποκλειστικά για γλυκό πραγματοποιήθηκε μέσα Οκτωβρίου και δοκιμάσαμε:

- Soux με γέμιση κρέμα bueno x 3,90€

Πρόκειται για τη γνωστή αφράτη βάση σε τρισδιάστατο όμως μέγεθος που έχει κοπεί στα δύο κι έχει αγκαλιάσει μια λαχταριστή κρέμα bueno! Πασπαλισμένο με μπόλικη άχνη ζάχαρη, σερβιρίστηκε με ένα σοκολατένιο πουράκι από πάνω, τρίματα και έξτρα κρέμα για γαρνίρισμα του πιάτου. Με λίγα λόγια… απολαυστικό!

- Τάρτα με κρέμα φυστικιού χ 3,90€

Σαν λάτρης πάσης φύσεως τάρτας δεν θα μπορούσα να μην επιλέξω τη συγκεκριμένη, την οποία είχα κοζάρει από το fb και ζήτησα καρφωτή αυτή. Tραγανή και βουτυρένια η βάση, περασμένη από μια στρώση με επικάλυψη σοκολάτας εσωτερικά, γεμίστηκε από σακούλα με εφτά τούφες υπέροχης και γευστικότατης κρέμας φυστικιού. Γαρνιρίστηκε με καραμελωμένα φυστίκια και κράμπλ (αν δεν κάνω λάθος από την ίδια ζύμη)…απλά εκπληκτική τάρτα! Το μέγεθός της συγκριτικά με του soux υστερούσε λίγο, όμως γευστικά δεν υπολειπόταν σε τίποτα. Και τα δύο άλλωστε έπαιξαν στη σέντρα οπότε, το αποτέλεσμα ήταν αθροιστικά και πάνω απ’ όλα γευστικά αρτιότατο.

Πληρώσαμε 7,80€ για δύο υπέροχα γλυκά και ήπιαμε νεράκι βρύσης σε όμορφη μποτίλια, είπαμε τα νέα μας και απολαύσαμε το πανέμορφο περιβάλλον.

Επίσης δοκιμάσαμε από την πιο πρόσφατη επίσκεψη (για πακέτο) αρχές Νοεμβρίου,

- New York Cheesecake με καραμέλα x 3,90€

Εντάξει, δεν έχω λόγια γι’ αυτό το γλυκό! Παράδεισος. Μόλις είχε φτιαχτεί, ζεστό ζεστό μιας και έτσι κι αλλιώς το New York είναι cheesecake που ψήνεται στο φούρνο. Με ρώτησαν αν το θέλω με φρούτα του δάσους (που θα έδιναν μια όξινη αντίθεση) ή με καραμέλα. Ως πιστή φίλη της καραμέλας επέλεξα αυτήν για πιο γλυκό αποτέλεσμα και έκανα την καλύτερη επιλογή θεωρώ. Το άρωμα της καραμέλας και η γεύση της φυσικά εκπληκτικά και α-σ-υ-ν-α-γ-ώ-ν-ι-σ-τ-ά!!! Ίσως η πιο ωραία καραμέλα που έχω δοκιμάσει πραγματικά.

- Μηλόπιτα χ 3,90€

Από την αρχή μου άρεσε η εμφάνισή της που ήταν τόσο ελκυστική ακόμα και σε μένα που δεν συμπαθώ ιδιαίτερα το μήλο στα γλυκά. Δηλαδή ποτέ δεν έχω επιλέξει για τον εαυτό μου αυτό το γλυκό. Είναι στις προτιμήσεις της κολλητής μου όμως οπότε, την πήραμε και φυσικά δοκίμασα κι εγώ. Νομίζω ότι μετά και από αυτή τη δοκιμή μπορώ να είμαι σίγουρη 100% πως δεν πρέπει να υπάρχει γλυκό στο Maple που να μη μου αρέσει. Φρεσκότατη φυσικά και αυτή, με λεπτή, νόστιμη βάση, πουρέ μήλου μέσα καθώς και μεγαλύτερα κομμάτια μήλου ανάμεσα και από πάνω κράμπλ και ζάχαρη άχνη που την φωτίζει και την κάνει κουκλίτσα.. χαχα! Δοκιμάστε την.

- Μιλφέιγ σε ποτήρι χ 4,20€

Κρέμα και κρέμα φυστίκι (γιατί η κρέμα φυστίκι πλέον έχει γίνει λατρεία μου στο Maple), με φύλλα μιλφέιγ ανάμεσα. Σερβίρεται και σε κομμάτι κανονικά για όποιον το προτιμάει. Αέρινες και υπέροχες και οι δύο κρέμες, και τα φύλλα είχαν διατηρήσει την τραγανότητά τους και στο ενδιάμεσο. Αξιοπρεπέστατη επιλογή.

Οι επισκέψεις δεν περιορίστηκαν μόνο σε γλυκές δοκιμές αλλά και σε αλμυρές χωρίς να πω την αλήθεια να έχουμε ιδιαίτερες απαιτήσεις. Παρασκευή 18/10/17 λοιπόν ξανά οι δύο συνήθεις ύποπτοι στο Μaple για κάποια ιδιαίτερα Σάντουιτς που είχαμε σταμπάρει:

- Funfair chicken x 8€

Δύο μεγάλες φέτες χωριάτικου ψημένου ψωμιού, με μαγιονέζα, ρόκα, τυρί και κοτόπουλο πανέ. Ζητήσαμε πατάτες για συνοδευτικό καθώς σερβίρεται κανονικά με σαλάτα και είχαμε ήδη παραγγείλει, οι οποίες ήταν φρέσκιες φυσικά και χρεώθηκαν +1€
Νόστιμο με σωστό ψήσιμο στο κοτόπουλο που δεν είχε στεγνώσει και χορταστικό, καθώς οι φέτες ψωμιού είναι προφανώς από καρβέλι και είναι τεράστιες και αρκετά τραγανές (σε κάποιους προειδοποιώ πως ίσως φανούν ένα τικ ξεροψημένες)… εμένα βέβαια μου αρέσει αυτό. Επίσης θα ήθελα αντί μαγιονέζας, μια πιο ιδιαίτερη σάλτσα με μυρωδικά για να δώσει περισσότερη ένταση και να αναδείξει αυτό το όχι χαμηλά κοστολογημένο σάντουιτς.

- Pastrami New York sandwich x 7€

Οι ίδιες μεγάλες φέτες χωριάτικου ψωμιού με παστράμι (είδος βοδινού αλλαντικού που προτιμούν πολύ οι Αμερικάνοι), mix τυριών και μαγιονέζα με πίκλες αρωματισμένη με άνηθο.

Ίδια φιλοσοφία και σε αυτό το σάντουιτς με το παστράμι να κάνει τη διαφορά. Μου άρεσε και ο άνηθος που έδινε ένταση στην μαγιονέζα.

- Σαλάτα Μaple με ανάμεικτα σαλατικά & ρόκα, τσιπς προσούτο, μοτσαρέλα bococini και μπισκότο παρμεζάνας x 7€

Φρέσκια και πολύ ιδιαίτερη καθώς το σιρόπι μαύρου σφένδαμου έδεσε άψογα μέσα στη σαλάτα, θεωρώ καλύτερα κι από μέλι. Μου άρεσε πολύ. Η μόνη παρατήρηση που μετέφερα βέβαια και στο συμπαθέστατο παλικάρι που μας σέρβιρε και μας ρώτησε πως μας φάνηκαν τα πιάτα, είναι πως ενώ ήταν επαρκέστατη σε προσούτο, μοτσαρέλα και σφένδαμο… η σαλάτα στερούνταν πρασινάδας που ήταν και το βασικό υλικό. Για την τιμή της έπρεπε να είναι πολύ πιο πλούσια, πράγμα που δεν θα κόστιζε εδώ που τα λέμε. Το σημείωσε και μας είπε ότι θα το μεταφέρει στην κουζίνα.

Για τα παραπάνω χωρίς γλυκό γιατί σκάσαμε κυριολεκτικά, πληρώσαμε 24€ και το ένα δεν το καταφέραμε όλο. Τώρα θα μου πείτε ότι για σάντουιτς και σαλάτα είναι κομμάτι τσιμπημένα. Δεν διαφωνώ. Όμως ήταν και οι πιο ακριβές επιλογές του καταλόγου.

Υπάρχουν επίσης bagels, μπαγκέτες και petite delights με maximum price 4,50€ καθώς επίσης ομελέτες και τοστ. Αξιοσημείωτες δε είναι οι τιμές στους καφέδες, ροφήματα και χυμούς όπως πχ ενδεικτικά αναφέρω χυμό φυσικό ανάμεικτο στα 2,80€ όταν σε καμία καφετέρια δεν τον βρίσκεις κάτω από 4,50€ και σοκολάτα ρόφημα με γεύση στα 2,20€ που επίσης κάτω από 4-4,50€ δεν έχω συναντήσει. Για τους καφέδες δεν έχω εικόνα γιατί δεν πίνω. Επιφυλάσσομαι βέβαια για την ποσότητα αλλά από τη μέχρι τώρα εμπειρία μου στα άλλα είδη, δε νομίζω ότι θα με απογοητεύσει ούτε σε αυτή την κατηγορία.

Συμπερασματικά το Maple είναι ένας χώρος πανέμορφος, χαλαρωτικός, καθαρός και με πολύ ιδιαίτερες γεύσεις καλής ποιότητας. Εκτιμώ ότι παρότι είναι μακρυά από την πιάτσα με τα café της Ν. Ιωνίας, θα γίνει το talk of the town καθώς και το… meet of the town.

Θα μου άρεσε να το έβλεπα σε κάποιο πεζόδρομο όπως αυτόν της οδού Παλαιών Πατρών Γερμανού για παράδειγμα, που δεν κατανοώ τον λόγο που έχει μείνει τόσα χρόνια αναξιοποίητος (με εξαίρεση το Αρχονταράκι και την κρεπερί απέναντι με το café δίπλα… ο υπόλοιπος θυμίζει ερειπωμένη πόλη… κρίμα). Θα μου άρεσε η εικόνα του να έχει πιο πολύ χώρο έξω για το καλοκαίρι και να ήταν μακρυά από το πέρασμα των αυτοκινήτων.

Όμως ίσως αυτή είναι και η διαφορά του Μaple. Ίσως αυτός και ο λόγος που στήθηκε εκεί. Να καταφέρουν να προσελκύσουν τον κόσμο που θα πάει επί τούτου στο Maple για τις γεύσεις, την εξυπηρέτηση και το περιβάλλον, αψηφώντας το άχαρο σημείο στο οποίο βρίσκεται.

Νομίζω -παρότι πολύ νωρίς ακόμα- ότι εν μέρει το έχουν καταφέρει και πιστεύω πως στο μέλλον που όπως μ’ ενημέρωσαν θα κάνουν κι άλλες βελτιώσεις, θα πάει πάρα πολύ καλά.
Εμείς πάντως βρήκαμε το πιο “γλυκό” στέκι!!! Και είναι και πολύ κοντά μας… αυτό βέβαια λέγεται “ζημιά”.

Προτείνεται!

03 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Τρία χρόνια ακριβώς με χωρίζουν από την πρώτη επίσκεψη στα Φουρνομαγειρέματα. Έκτοτε οι επισκέψεις πάρα πολλές, και για διάφορες περιστάσεις, παρά το γεγονός ότι βρίσκεται εντελώς αντίθετα και μακρυά από την περιοχή μου. Ήταν να μη μάθω τον δρόμο. Γιορτές, γενέθλια, χαλαρά Σαββατοκύριακα, τραπεζώματα σε συγγενείς και φίλους, συγκαταλέγεται στις περιπτώσεις που όπως έχω ξαναπεί πάντα με βγάζουν ασπροπρόσωπη!

Δικαιωματικά λοιπόν αξίζει από μένα μια ανανέωση. Έτσι, για να μάθει ο κόσμος που δεν γνωρίζει τα Φουρνομαγειρέματα αλλά και ο κόσμος που ήδη τα γνωρίζει, πως τα πράγματα δεν είναι όπως τα θυμούνται. Όχι. Έχουν αλλάξει. Προς το καλύτερο βέβαια. Γιατί με σταθερούς ρυθμούς, το team των Φουρνομαγειρεμάτων, αναρριχάται στην κορυφή της πυραμίδας επάξια κατά τη γνώμη μου. Από την αρχή με είχε ενθουσιάσει η ποιότητα των πρώτων υλών, η εκτέλεση των συνταγών ΜΟΝΟ σε φούρνο, η άριστη εξυπηρέτηση και η καθαριότητα σε όλους τους χώρους. Η κουζίνα; Χειρουργείο. Οι τουαλέτες; Αστράφτουν.

Ο χώρος; Άνετος και πεντακάθαρος επίσης. Σε κάποιους κατανοώ ότι ίσως να μην αρέσει. Ούτε κι εγώ θα προσπαθήσω να σας πείσω πως αποτελεί το δυνατό σημείο του εστιατορίου. Από τη στιγμή όμως που δεν είναι μίζερος δεν έχω κανένα λόγο να μη δώσω τιμής ένεκεν μια ντοματούλα παραπάνω που σε άλλη περίπτωση δεν θα έδινα, αλλά εδώ όλες οι υπόλοιπες κατηγορίες που είναι και οι σημαντικότερες κατ’ εμέ, συμπαρασύρουν φυσικά και αυτήν.

Πρέπει βέβαια να μην παραλείψω να πω πως και σε αυτή την κατηγορία έχουν γίνει βελτιώσεις. Έχει μπει τζάμι μπροστά από το πατάρι που στεγάζεται η ορατή κουζίνα, ώστε να περιορίζονται οι μυρωδιές και ο θόρυβος, έχουν κατεβάσει χαμηλότερα τις εξόδους της θέρμανσης με χρωματιστά μπουριά ώστε να υπάρχει καλύτερη απόδοση λόγω του ότι είναι ψηλοτάβανο και υπάρχει σχετική απώλεια και γενικά διαρκώς “ψάχνονται” ως προς το καλύτερο πάντα και σε όλους τους τομείς. Και κάτι μου λέει ότι σύντομα θα υπάρξουν κι άλλες… ριζικές αλλαγές!

Εξυπηρέτηση; Θα πέσει φωτιά να με κάψει αν πω ότι δεν είμαι ευχαριστημένη από κάτι. Από τον Γιώργο (συνιδιοκτήτη) που ηγείται σε αυτό το πόστο παίρνει παραγγελίες και ξέρει να κάνει άψογα τη δουλειά του μέχρι τα πρόθυμα, ευγενικά και με ήθος νέα παιδιά που γίνονται λάστιχο, είναι όλοι άριστοι και άκρως περιποιητικοί.

Φαγητό. Μμμμμμμμμ… θυμάστε την Ελένη Ψυχούλη πως μούγκριζε στο chef στον αέρα; Αυτό το μουγκριτό μου έρχεται αυθόρμητα μετά τη σκέψη στα Φουρνομαγειρέματα.

Ειδική μνεία θα κάνω -γιατί του το χρωστάω- στο ΚΟΤΣΙ. Βλέπετε την πρώτη φορά που επισκέφθηκα το μαγαζί, αφενός μεν το σνόμπαρα γιατί άκουσα ότι ήταν χωρίς πέτσα (αγάπη δίχως πείσματα δηλαδή… έχει νοστιμάδα; Αμ έλα που έχει), αφετέρου για τιμωρία μου…. είχε τελειώσει. Οπότε ουδέποτε μου δόθηκε η ευκαιρία να το υμνήσω. Λοιπόν όσοι θυμούνται παλαιότερες κριτικές μου σίγουρα είχαν κουραστεί να διαβάζουν για το κότσι της Αμφυλίκης που στις δόξες της (έχει κλείσει τα τελευταία χρόνια) είχε το καλύτερο κατ’εμέ κότσι (με πέτσα πάντα) στο Νομό Αττικής.

Αυτή τη στιγμή το λέω με πλήρη συνείδηση και έχοντας ξεκληρίσει αμέτρητα κότσια (με τις πέτσες τους), ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΝΟΣΤΙΜΟΤΕΡΟ κότσι στο Νομό Αττικής και χωρίς πέτσα το τονίζω, από αυτό του Νίκου. Βάζει κάτω τις καλύτερες μπυραρίες, τα καλύτερα κρεατάδικα και τα πιο high class εστιατόρια. Περισσότερες λεπτομέρειες παρακάτω.

Πάμε λοιπόν στον κατάλογο που έχει ανανεωθεί και ανανεώνεται διαρκώς, ανάλογα την εποχή και τις διαθέσεις του μάγειρα που όπως φαίνεται… έχει πάντα κέφια!

Σημείωση: Τα παρακάτω που θα διαβάσετε δεν τα αναφέρω απλώς γιατί υπάρχουν στον κατάλογο (δεν το συνηθίζω), τα έχω δοκιμάσει όλα. Ούτε είναι προπέρσινα. Αναφέρομαι στον τωρινό κατάλογο.

- Ψωμάκι ζυμωτό δικό τους χ 0,90/άτομο

Έρχεται πάντα ζεστό, είναι πάντα φρεσκότατο και αφράτο και συνοδεύεται από ένα ντιπάκι εξαιρετικό επίσης χειροποίητο από πατάτα, δική τους μαγιονέζα και μυρωδικά, που αλείφεται με μιας επάνω στις ζεστές φετούλες ψωμιού και ξεκινάει το πατιρντί.

- Τυροκαυτερή σπιτική, δική τους χ 3,50€

Με εμφανή τα κομμάτια τυριού, με την κατάλληλη κάψα, η τέλεια συνοδεία για το επόμενο ορεκτικό.

- Πατάτες crispy σαν τηγανιτές χ 3,80€

Αφαιρέστε το “σαν” και σας το εγγυώμαι δεν θα καταλάβετε διαφορά! Με τα αρωματικά τους και μπόλικη πάπρικα… εξαιρετικές. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην υπάρχουν στο τραπέζι μας. Να την πω την αμαρτία μου; Θα τις ήθελα παραπάνω σε ποσότητα και καλύτερα σε μπολ σερβιρισμένες, έτσι… να είναι χορταστικές και στο μάτι.

- Σαλάτα new age χ 6,50€

Λάχανο, ηλιόσποροι, σταφίδες, αποξηραμένο σύκο και σως βερύκοκο. Τεράστια, φρέσκια και πρωτότυπη. Πρώτη φορά μου συμβαίνει να με εντυπωσιάσει λαχανοσαλάτα σε εστιατόριο.

- Φουρνιστή σαλάτα λαχανικών χ 5,80€

Κολοκύθι, μελιτζάνα, καρότο, πιπεριές, μανιτάρια, κρεμμύδια ψητά, απ’ όλα τα καλά δηλαδή! Σερβίρεται ζεστή φυσικά με καραμελωμένο μπαλσάμικο. Από τα πιο αξιοπρεπή ψητά λαχανικά και πολύ τίμια μερίδα.

Σαλάτα πράσινη χ 5,50€

Μαρούλι, ρόκα, ντοματίνια, Σκληρό τυρί, καραμελωμένο λευκό μπαλσάμικο. Πάντα φρεσκότατη και αυτή.

Σαλάτα Ελληνική χ 6,50€

Αγγουροντομάτα, πιπεριές, κάπαρη, κρεμμύδι φέτα σε τρίματα, ελιές, ρίγανη και φρυγανισμένο ζυμωτό ψωμί. Δεν της λείπει τίποτα.

- Φέτα ψητή στο πήλινο χ 4,30€

Φέτα, ντομάτα και γλυκό μπούκοβο. Είπαμε κάποια στιγμή πως είχε περισσότερο λάδι απ’ όσο επιθυμούσαμε και στην αμέσως επόμενη επίσκεψη η αστοχία (που τη λες και γούστο γιατί σε άλλους μπορεί να άρεσε) είχε διορθωθεί. Τι άλλο να πω;

- Σαγανάκι τυριού χ 5,50€

Εντάξει, αποκάλυψη! Αλμυρό τυρί με κρούστα από δημητριακά και καρύδι κι από πάνω ένα εκπληκτικό γλυκό του κουταλιού καρότο! Λεπτοτριμμένο, τόσο νόστιμο και φίνο και τόσο ταιριαστό με το τυρί… που …. Σταματάω εδώ!

- Τρίπτυχο κεφτέδων (λαχανικών) χ 5,80€

Μια καθαρά vegetarian χρωματική παλέτα στο τραπέζι που μου αρέσει πολύ. Περιλαμβάνει 2 πλακουτσωτά τμχ κολοκυθοκεφτέδες με πέστο ρόκας από πάνω, 2 τμχ ντοματοκεφτέδες με κουλί ντομάτας και 2 τμχ ρεβυθοκεφτέδες με ταχίνι. Μου άρεσαν όλοι εξίσου και οι σάλτσες τους εκτός από αυτή με το ταχίνι που δεν μ’ ενθουσίασε ιδιαίτερα. Θα προτιμούσα καλύτερα μια σάλτσα με πιπεριά φλωρίνης ας πούμε.

- Παστουρμαδόπιτα χ 5,50€

Πολύ λεπτό φύλλο χειροποίητο με παστουρμά άριστης ποιότητας και τυρί. Σχεδόν πάντα παίζει στο τραπέζι.

- Κεϊμά γιαουρτλού χ 5,50€

Χειροποίητη τραγανή πίτα με εξαιρετικά αρωματικό κιμά και γιαούρτι επίσης μυρωδάτο, ευτυχώς όχι από σκόρδο!

- Κοτομπουκίτσες χ 5,50€

Φιλέτο κοτόπουλο σε μπουκιές, σερβίρεται σε πήλινο με μπέικον, κρέμα γάλακτος και φαρφάλες. Από τ’ αγαπημένα μου. Φίνα γεύση, με τα μοσχοκάρυδά της και τ’ αρώματα της να με βάζουν πάντα σε δίλλημα … να τ’ αποχωριστώ για κάποιο νέο πιάτο ή όχι; Και ο Νίκος δίνει εύκολα τη λύση… το κατεβάζει με το έτσι θέλω μαζί με την τεράστια όπως πάντα παραγγελία μας… κι ακούγεται το μπαμ.

- Πεϊνιρλί πολίτικο (νέα άφιξη) χ 5,80€

Φανταστικό! Ωραίο ζυμάρι χειροποίητο με χρυσαφένιο χρώμα, ελαφρώς τραγανό από έξω αφράτο μέσα με τυρί, ντομάτα, πιπεριά, σουτζούκι και ένα αυγό μάτι από πάνω. Πασπαλισμένα με πάπρικα. Δεν έχω λόγια, μόνο την απαίτηση να μη βγει ποτέ από τον κατάλογο.

- Καβουρμάς στο πήλινο (νέα άφιξη) χ 5,80€

Μια πιο ιδιαίτερη εκδοχή από αυτή που έχουμε συνηθίσει. Καβουρμάς πολύ καλής ποιότητας, αρκετά πικάντικος, σάλτσα ντομάτας, πιπεριά ένα πεντανόστιμο κίτρινο τυρί που λιώνει και μοιάζει με μπεσαμέλ.

- Orzotto σιταριού (νέα άφιξη) χ 7,80€

Επίσης ένα πολύ ιδιαίτερο και πρωτότυπο πιάτο που πρώτη φορά δοκίμασα. Σιτάρι βρασμένο σε ζωμό και κομμάτια καπνιστής πανσέτας, καπνιστό μπούκοβο και αλμυρή κεφαλογραβιέρα Σπερχιάδος. Νόστιμο πιάτο που η φιλοσοφία του μοιάζει με του ριζότο, παρόλα αυτά προτιμώ το Κριθαρώτο (βλέπε παρακάτω).

Και αρχίζουν τα πιο βαριά πυροβολικά

- Πολίτικο μπιφτέκι χ 7,80€

Τρία μεγαλούτσικα τεμάχια των πιο αφράτων και μυρωδάτων μπιφτεκίων που έχω δοκιμάσει. Τόσα μπαχαρικά δεν έχω ματαγευτεί σε μπιφτέκι. Διαλύονται με το πηρούνι. Την τελευταία φορά βέβαια κάτι είχε αλλάξει ως προς αυτό γιατί κάποιοι πελάτες δεν τα προτιμούν τόσο αρωματικά όπως μας ενημέρωσαν. Έχουμε φλομώσει στα φλατ μπιφτέκια των μπεργκεράδικων μου φαίνεται κι έχουμε ξεχάσει τι θα πει μπιφτέκι. Τέλοσπαντων, εγώ προτιμώ την original πολίτικη μυρωδάτη εκδοχή.

- Καπνιστή χοιρινή μπριζόλα μαριναρισμένη σε κρασί χ 9,80€

Σπάνια παραγγέλνω μπριζόλα σε εστιατόριο. Αυτή όμως αξίζει πραγματικά.

- Χιουνγκιάρ μπεγιεντί χ 11,80€

Μοσχαράκι κοκκινιστό με πουρέ καπνιστής μελιτζάνας με μπεσαμέλ και τυρί. Πολύ καλή εκτέλεση με ξεκάθαρη βελτίωση του πιάτου στην πορεία σε σχέση με τότε που πρωτομπήκε στον κατάλογο ως προς την ένταση του καπνίσματος της μελιτζάνας. Οι παρατηρήσεις μας εισακούστηκαν και άμεσα ο μάγειρας έκανε τα μαγικά του και το έφτασε σε άριστα επίπεδα. Το μοσχάρι κοκκινιστό δεν το συμπαθώ όμως η παρέα το έχει κρίνει ως άψογο. Εγώ θα προσθέσω μόνο πως πρέπει ν’ αυξηθεί λίγο σε ποσότητά του, ώστε να ισοφαρίζει με την τιμή του.

Περνάμε στα πολύ δυνατά χαρτιά στα οποία παίζουν νέες αφίξεις με τρελές επιτυχίες… λέγε με…

- Μοσχαρίσια στηθοπλευρά χωρίς κόκκαλο 500 γρ. (boneless beef ribs) χ 16,80€

Oρκίζεσαι στη νοστιμιά του. Ξεχάστε αίματα και πράσινα άλογα, ξεχάστε στεγνό και σκληρό κρέας ψητού μοσχαριού. Αυτό το πράγμα λιώνει στο στόμα και είναι θεϊκό. Σερβίρεται με τσερκαρισμένο άγριο ρύζι, μαυροσούσαμο και πάπρικα… απλά εξαιρετικό!

- Κορτεζίνα ήτοι χοιρινή στηθοπλευρά με κόκαλο γιατί έχουμε ξεχάσει να μιλάμε ελληνικά (spear ribs για όσους δεν είναι από χωριό) 500 γρ. x 16,80€

Τι να πω γι’ αυτό το θεσπέσιο πιάτο;; Για τη νοστιμιά του; Για το ψήσιμό του; Για την υπέροχη χειροποίητη μπάρμπεκιου σαλτσούλα του με την ελαφρώς πικάντικη σπιρτάδα της; Για το σουσαμάκι με το οποίο πασπαλίστηκε για ομορφιά και γεύση πάνω από το αυτόν τον σιδηρόδρομο; Ή για τις μελωμένες πατατούλες που το συνοδεύουν;; Τελεία και παύλα… το άλλο δεν το λέω γιατί παραπέμπει σε πρόστυχο ποδοσφαιρικό σύνθημα με τη λατρεία μας (δεν θέλω ερωτήσεις… θα έχει (ξανά) και γηπεδάρα οσονούπω).

- Κριθαρώτο μανιταριών χ 7,80€

Ψημένο στο φούρνο εννοείται κι αυτό όπως και όλα τα υπόλοιπα με μανιτάρια και σάλτσα μαύρης τρούφας. Απίθανο! Μην περιμένετε βέβαια το al dente αποτέλεσμα που θα είχε ένα ριζότο ή κριθαρώτο κατσαρόλας καθώς είναι κάτι που είναι αδύνατον να επιτευχθεί στο φούρνο όπως μας έχει εξηγήσει ο μάγειρας-Νίκος… όμως πιστέψτε με η γεύση θα σας αποζημιώσει.

- ΚΟΤΣΙ χ 16,80€

Α-ν-ε-π-α-ν-ά-λ-η-π-τ-ο!!! Χωρίς πέτσα λέμε, όμως με μια εκπληκτική, απόλυτα ταιριαστά αλμυρούτσικη κρούστα μουστάρδας (μη ρωτήσετε τι άλλο έχει μέσα δεν ξέρω… μαγικό φίλτρο μάλλον) και δεντρολίβανο! Ένα κορυφαίο μυρωδικό που ταιριάζει τόσο πολύ με το χοιρινό κότσι κι όμως οι περισσότεροι μάγειρες το στερούν, όπως στερούν και κάθε άλλου είδους μυρωδικό οπότε ως αποτέλεσμα σερβίρουν ένα ξερό κομμάτι κρέας που δεν έχει να δώσει τίποτα παραπάνω. Εδώ η νοστιμιά είναι απερίγραπτη. Το κρέας δεν λιώνει απλά… το κοιτάς μόνο και ξεκολλάει από το κόκκαλο! Η μουστάρδα με τα ολόκληρα πιπέρια από πάνω και οι κυδωνάτες πατάτες με υφή κάστανου (πρόσφατα σερβίρονται σε κύβους) συμπληρώνουν ένα ήδη τέλειο αποτέλεσμα. Μαγεία… γευστικός οργασμός… τέλος!

Αν δεν συμπεριληφθεί στην παραγγελία… χαλάνε φιλίες! Αφήστε που δεν θα κάνω εγώ τόσα χιλιόμετρα και θα περάσω τις εκατό πλατείες της Ηλιούπολης μέχρι να φτάσω και θα φύγω χωρίς να έχω φάει κότσι. Θα αστειεύεστε βέβαια.

Πάμε για γλυκό;

Η Μαρία, που εκτός βέβαια από τα γλυκά επιμελείται και πολλά άλλα πιάτα, καθώς και τα ψωμιά και τα ζυμάρια κτλ κτλ, η δεξιά χερούκλα του Νίκου με λίγα λόγια… έχει κάνει εκπληκτική δουλειά και έχει ανέβει πολλά σκαλοπάτια στο πόστο της. Έτσι έβαλε και στον κατάλογο γλυκά όπως τα δύο ειδών cheesecake, το ένα με nutella που λατρεύω και τρίμμα φουντουκιού και το κλασικό με το βύσσινο που επίσης είναι αξιοπρεπέστατο. Αναβάθμισε και τον λευκό σιμιγδαλένιο χαλβά, τον έβαλε σε πολύ όμορφα βαζάκια με δύο ειδών μαρμελάδες από επάνω και τριμμένο καρύδι. Κάποια στιγμή δοκιμάσαμε και μια εκπληκτική σούπα λευκής σοκολάτας… που πολύ θα ήθελα να δω μόνιμα στον κατάλογο, αλλά απ’ ότι κατάλαβα και σε αυτόν τον τομέα μας περιμένουν σύντομα νέες εκπλήξεις.

Όπως αντιλαμβάνεστε, έχουμε δοκιμάσει όλο τον κατάλογο και παράπονο… δεν είχαμε ποτέ. Μέχρι και σούπα βελουτέ έχουμε δοκιμάσει χειμώνα και ήταν εκπληκτική και αυτή. Θα μου άρεσε να μπει στον χειμερινό κατάλογο μόνιμα.

Η τελευταία επίσκεψη πραγματοποιήθηκε από τρία άτομα 28/10/2017 αργά το μεσημέρι. Η παραγγελία μας περιελάμβανε: Πατάτες crispy, σαγανάκι τυρί, καβουρμά, orzoto, πεϊνιρλί, spare ribs και φυσικά… ΚΟΤΣΙ. Ήπιαμε δύο κόκα κόλες, άφθονο νεράκι βρύσης φιλτραρισμένο και γλυκά βεβαίως. Τα δύο ειδών cheesecake και δύο βαζάκια με λευκό χαλβά σιμιγδαλένιο που μας πρόσφεραν επιπλέον. Ήταν όλα άψογα όπως πάντα.

Η απόδειξη ήρθε μαζί με σφηνάκια μαστίχας στα 67€ με τα γλυκά κερασμένα καθώς και τα αναψυκτικά. Το να πω ότι μας σκλαβώνουν με όλη αυτή την περιποίησή τους βέβαια είναι πάαααρα πολύ λίγο.

Κάποιοι έχουν αναφέρει ότι οι τιμές είναι λίγο τσιμπημένες. Εγώ επάνω σε αυτό θα πω ότι ίσως είναι, όμως με 20-24€ (για τα δικά μας πάντοτε δεδομένα) τρώει κάποιος πάρα πολύ καλά και αξίζει το κάθε ευρώ με το παραπάνω και νομίζω πως στο τέλος αυτό είναι που μετράει. Βέβαια όσο μεγαλύτερη είναι η παρέα τόσο περισσότερο συμφέρει και φυσικά μπορεί να φάει κάποιος αξιοπρεπώς και με λιγότερα χρήματα ανάλογα τις προτιμήσεις.

Συμπερασματικά θα πω πως η βαθμολογία μου δεν αφορά ούτε στο ότι είναι όλα τέλεια, ούτε στην έξτρα περιποίηση. Αφορά στην σταθερά άριστη ποιότητα, στην εξαιρετική γεύση, στο μεράκι, στην προσπάθεια και την αγάπη αυτών των ανθρώπων για την δουλειά τους αλλά και στην ανοδική πορεία που επιδιώκουν με κόπο καθημερινά. Γιατί θα σου κατεβάσουν το καινούριο πιάτο - που θες να παραγγείλεις κι εσύ αλλά δεν σου επιτρέπει η ήδη τεράστια παραγγελία σου- για ν’ ακούσουν τη γνώμη σου. Γιατί θέλουν να τους πεις τι ΔΕΝ σου άρεσε κατά βάση ώστε να το βελτιώσουν. Γιατί επαγγελματισμός θα πει το πρωί να κάνεις άλλη δουλειά και το βράδυ να γουστάρεις να κάνεις το μεράκι σου και να το καταφέρνεις καλύτερα από πολλούς άλλους επαγγελματίες chef.

Αυτοί είναι οι λόγοι που τα Φουρνομαγειρέματα ανήκουν στο top five αγαπημένων μου εστιατορίων και αυτοί είναι οι λόγοι που θα συνεχίσω να τα στηρίζω με την παρουσία μου αλλά και με την γραφή μου. Αξίζει να τα επισκεφθεί κανείς έστω και αν είναι από μακρινή απόσταση.

(ΦΟΥΡΝΟ)ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ.

Υ. Γ. 1: Με αφορμή ζευγάρι που έβγαινε ανά 4λεπτο έξω για τσιγάρο με μια μούρη μες την ξινίλα γιατί δεν τους επιτρεπόταν μέσα να φουμάρουν και να φλομώνουν τον κόσμο και τα παιδάκια που υπήρχαν στα άλλα και στο δικό τους τραπέζι…

Αναφέρω ενδεικτικά για όσους δεν το γνωρίζουν πως ούτε το ηλεκτρονικό τσιγάρο επιτρέπεται σε κλειστούς δημόσιους χώρους. Πάσης φύσεως, κάπνισμα, άτμισμα, φουμάρισμα ή όπως θέτε πείτε το τέλοσπαντων απαγορεύεται βάσει του Ν.4419/20-9-16, αρ. φύλλου 174, άρθρο 24, παρ. 2, σελ. 8640 κατά τον οποίο ορίζεται πως εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 3 του Ν.3730/23-12-2008 αρ. φύλλου 262 … την παράγραφο βρείτε την μόνοι σας οι ενδιαφερόμενοι. ΑΥΤΑ.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη PONTIKI.

22 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Το Ohh Boy μου το σύστησε πρόσφατα συνάδελφος που μένει στην περιοχή και γνωρίζει ότι πρόσφατα υιοθέτησα μια γλυκύτατη γκεκούλα… τη Μόκα! Να πας - μου είπε- με τη Μόκα εκεί… είναι pet friendly… σερβίρουν και σκυλομπισκότα!!!

Έτσι, Σάββατο μεσημέρι 7/10/2017 άδραξα την ευκαιρία του καλού ακόμα φθινοπωρινού καιρού, θυσίασα την υπομονή μου και πήρα το αυτοκίνητό μου, το σκυλάκι μου και το κολληταράκι μου και κατηφορίσαμε προς κέντρο, μιας και είχαμε και μια υποχρέωση εκεί. Ευτυχώς δεν ταλαιπωρηθήκαμε καθόλου παρότι μεσημέρι, ούτε στη διαδρομή, ούτε στο parking.

O χώρος; Ένα μικρό, πολύ πολύ μικρό μαγαζάκι σε λευκό και ανοιχτό ξύλου φόντο, γεμάτο βάζα με όμορφα λουλούδια, όπου κατεβαίνεις 2-3 σκαλάκια για να βρεθείς μπροστά σε μια λαχταριστή βιτρίνα γεμάτη με γλυκά, σπιτικής όψης, επαγγελματικής (και βάλε) όμως γεύσης. Βαζάκια γεμάτα με μους, ρυζόγαλα, cheesecake, μηλόπιτες, καρυδόπιτες, τάρτες, φοντάν, μπάρες κέικ και διάφορα άλλα γλυκά. Το κάπνισμα μέσα απαγορεύεται εκτός από το σημείο που βρίσκεται η μπάρα με το παράθυρο… κι αυτό μόνο αν και εφόσον δεν ενοχλεί κάποιον άλλο πελάτη. Πολύ σωστούς τους βρίσκω

Ανήκει -απ’ ότι διάβασα σ’ ένα άρθρο στη σελίδα τους στο fb- στον Κλέων Γρηγοριάδη και τη Μαργαρίτα Σιδερίδου και Βoy… λεγόταν ένα αγαπημένο σκυλάκι το οποίο έχασαν. Υποθέτω πως προς τιμήν του δημιουργήθηκε η χαριτωμένη σκυλίσια φιγούρα στο λογότυπό τους.

Τα γλυκά-αλμυρά, αν και δεν αναφέρεται στο συγκεκριμένο άρθρο, υποθέτω πως φτιάχνονται σε εργαστήριο που βρίσκεται ακριβώς απέναντι καθώς είδα να μπαίνει εκεί κάποια κοπέλα του μαγαζιού και να βγαίνει με δύο φοντανιέρες στα χέρια γεμάτες τρουφάκια (;) αν πρόσεξα σωστά, οι οποίες τοποθετήθηκαν επάνω στη βιτρίνα με τα γλυκά. Μπείτε στη σελίδα τους να κάνετε όρεξη από τις φωτογραφίες μιας και δε μπορώ να τις postάρω εγώ εδώ.

Απ’ έξω είναι γεμάτο γλάστρες με μυρωδικά φυτά όπως δυόσμο, δεντρολίβανο και διάφορα άλλα και από μέσα βγαίνει το μοσχοβολιστό το άρωμα του καφέ, για τη γεύση του οποίου όμως δε μπορώ να σας κατατοπίσω καθώς δεν πίνω καφέδες. Στο στενό πεζοδρόμιο έχουν τοποθετηθεί ξύλινα λευκά τραπεζοκαθίσματα και παγκάκια με μαξιλάρια γύρω από τις ελίτσες, για να φιλοξενήσουν τον κόσμο, που απ’ ότι είδα… συρρέει σε δεκάδες ολημερίς για ν’ απολαύσει τον καφέ του, το γλυκό του αλλά και κάτι αλμυρό αν θελήσει.

Γενικά έχουν κάνει ό, τι μπορούν για να ομορφύνουν αυτό το άχαρο σημείο της περιοχής που είναι γεμάτο κτήρια και αυτοκίνητα. Εμείς ήμασταν (υπέρ) τυχεροί καθώς βρήκαμε ένα μόλις τραπεζάκι και μέχρι την ώρα που φύγαμε τα τραπέζια άδειαζαν και γέμιζαν συνεχώς.

Η εξυπηρέτηση πολύ καλή από ένα ευγενέστατο παλικάρι που εκτός από την βοήθεια που μας προσέφερε στην παραγγελία μας, έσπευσε να μας φέρει μπολ με νεράκι για τη Μόκα παρότι ήδη είχαμε φέρει μαζί μας… και φυσικά και το σκυλομπισκότο που της είχαμε τάξει για το οποίο (η Μόκα) μας είπε τα καλύτερα!

Ο κατάλογος εκτός από τα υπέροχα –δεκαέξι στον αριθμό- γλυκά στην κατηγορία treats, περιλαμβάνει πέντε-έξι επιλογές σε “vegan treats” με εξαιρετικά αξιόλογες προτάσεις όπως διαπιστώσαμε και ιδίοις… στόμμασι χαχα. Επίσης υπάρχουν και μερικές αλμυρές επιλογές στην κατηγορία small eats με κρύα σάντουιτς, μπέργκερ καθώς επίσης γιαούρτι και γάλα όλων των προτιμήσεων (από αμυγδάλου μέχρι κατσικίσιου). Οι τιμές γενικά δεν ξεπερνούν τα 6,50€

Η παραγγελία μας ήταν πολύ συγκρατημένη καθώς σε λίγες ώρες είχαμε κλείσει δείπνο σε γνωστό εστιατόριο βορείων προαστίων. Άλλωστε η επίσκεψη ήταν σαφής… πήγαμε για γλυκό. Όπερ και εγένετο.

Καλά τώρα πιστέψατε πως θα μπορούσα εγώ να αρκεστώ μόνο σε γλυκό; Μεσημέρι ήταν, είχαμε κάποιες ώρες μπροστά μας ως το βράδυ… πως ν ‘αντέξω η καημένη; Ρίχνω την ιδέα η οποία φυσικά έγινε άμεσα δεκτή από την έτερη φαγάνα… "Δεν δοκιμάζουμε πρώτα το (μοναδικό) μπεργκεράκι του καταλόγου να μας κόψει κομμάτι τη λιγούρα και μετά να περάσουμε στο κυρίως θέμα μας";; Έχουμε και λέμε λοιπόν:

- Μπέργκερ αργοψημένου χοιρινού χ 6,50€

Ωραίο αφράτο ψωμάκι με σουσαμάκι από πάνω, το χοιρινό “μαδημένο” ουσιαστικά, σα να μαγειρεύτηκε με κάποια νόστιμη κοκκινωπή σαλτσούλα και απλώθηκε πάνω σε μπόλικη και ωραία σαλατούλα κόλσλοου με πίκλες. Νόστιμο και ελαφρώς πικάντικο το αποτέλεσμα σε επαρκή ποσότητα. Η Μόκα… δεν είχε μάτια για σκυλομπισκότο πια… ήταν καρφωμένα πάνω στο μπέργκερ μας. Μόνο ένα παράπονο μου είπε να μεταφέρω στην ιδιοκτησία. Να βάλουν και κάποιο συνοδευτικούλι… έστω λίγα τσιπς βρε αδερφέ για να γιομίσει και το πιάτο λίγο να μη φαίνεται άδειο. Η Μόκα τα λέει αυτά… όχι εγώ… τς τς τς.

- Ρυζόγαλο χ 4€

Ίσως το νοστιμότερο ρυζόγαλο (μετά της μανούλας μου φυσικά), που έχω δοκιμάσει. Σε βαζάκι κλεισμένο με καπάκι στο οποίο αναγράφεται το λογότυπό τους. Κρεμώδες με μια βελουδένια υφή και βανιλένια γεύση με τόσο-όσο χρειάζεται ρύζι (ούτε να το ψάχνεις με το τουφέκι, ούτε να είναι λαπάς). Ποσότητα υπεραρκετή για ένα άτομο. Και τώρα που το σκέφτομαι, ποτέ άλλοτε δε είχα την επιθυμία να δοκιμάσω εκτός σπιτιού ρυζόγαλο. Δεν ξέρω όμως γιατί, όταν πήγα στην βιτρίνα να βλεφαριάσω τα γλυκά κάπως μου έκατσε να το δοκιμάσω. Και έπραξα άριστα, άλλωστε με διαβεβαίωσε για την επιλογή μου και ο συμπαθέστατος σερβιτόρος όταν το παρήγγειλα, ο οποίος μου είπε ότι είναι όντως κορυφαίο!

Η επόμενη επιλογή ήρθε κατόπιν ερώτησης προς τον σερβιτόρο, τι θα μας πρότεινε να δοκιμάσουμε. Και μας είπε με απόλυτη σιγουριά, "όχι επειδή είναι vegan αλλά επειδή τα σπάει σαν γλυκό"…

- Μους σοκολάτα-αβοκάντο χ 6€

Αποκάλυψη! Το vegan γλυκό που θα λατρέψουν όλοι οι μη vegan. Η περιγραφή είναι ίσως λίγο παραπλανητική αφού πρόκειται ουσιαστικά για μια τάρτα, αφού έχει βάση. Μια βάση εξαιρετική από ξηρούς καρπούς και χουρμάδες η οποία σίγουρα αρωματίστηκε με κανέλα και ήταν πεντανόστιμη. Θα στοιχημάτιζα ότι είχε και σιμιγδάλι μέσα αλλά μάλλον γελάστηκα. Σε κάθε περίπτωση ήταν τέλεια.

Η μούς που απλώθηκε από πάνω της ήταν πραγματικά απίθανη. Το αβοκάντο με τη σοκολάτα έδεσε απίστευτα και έδωσε μια ξεχωριστή απαλή και βουτυρένια υφή. Σε όσους δε συμπαθούν το αβοκάντο, θα πω να μη φοβηθούν καθόλου το συγκεκριμένο γλυκό καθώς το πιθανότερο είναι να μην το καταλάβουν, άλλωστε από τη φύση του δεν έχει και κανένα έντονο άρωμα. Απλά δοκιμάστε το. Σερβιρίστηκε σε πανέμορφο vintage πιάτο κι εξαφανίστηκε σε ελάχιστα λεπτά.

Πληρώσαμε 16,50€ και φύγαμε μ’ ένα πλατύ χαμόγελο στα χείλη και μια γλυκιά γεύση στον ουρανίσκο. Ένας φίλος που τυχαία το επισκέφθηκε το ίδιο απόγευμα, δοκίμασε τέσσερα διαφορετικά γλυκά και μας είπε κι αυτός τα καλύτερα με έμφαση στη μους σοκολάτας και στο μπανόφι. Η επόμενη επίσκεψη δεν πρέπει ν’ αργήσει…

Συμπερασματικά το Οhh Boy έχει αγαπηθεί ήδη από τον κόσμο και δικαίως όπως διαπιστώσαμε. Χρησιμοποιεί πολύ καλής ποιότητας πρώτες ύλες, είναι καθαρό, προσεγμένο, έχει ευγενικό και χαμογελαστό προσωπικό, αγαπάει και σέβεται τα ζωάκια και γενικότερα υποστηρίζει άριστα αυτό που έχει επιλέξει και βγάζει μια άκρως θετική αύρα.

Εγώ με τη σειρά μου το λάτρεψα, όχι μόνο για τις υπέροχες γεύσεις του αλλά γιατί μου επιτρέπει να τις απολαμβάνω παρέα με την αγαπημένη Μόκα μου! Οπότε αν είστε μυγιάγγιχτοι με τα σκυλάκια… σας το λέω από τώρα … μην πάτε, να βρίσκουμε και τραπέζι ευκολότερα εμείς που δεν είμαστε. Προσωπικά δεν βλέπω την ώρα να δοκιμάσω και τα υπόλοιπα λαχταριστά γλυκά του και όχι μόνο.

Εννοείται πως προτείνεται!

18 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Στο Kozi’s φτάσαμε 4 άτομα βράδυ Σαββάτου 7/10/2017. Οι δύο που μένουν και πιο κοντά στην περιοχή, προσφέρθηκαν να πάνε νωρίτερα (γύρω στις 9) ώστε να κρατήσουν τραπέζι καθώς το μαγαζί έχει την (κακή) πολιτική να μην δέχεται κρατήσεις. Οι άλλοι δύο της παρέας φτάσαμε με διαφορά περίπου μισής ώρας παρόλα αυτά, η παρέα της πρώτης βάρδιας ακόμα περίμενε απ΄ έξω. Σημειώστε λοιπόν το λιγότερο 30λεπτη αναμονή Π-Σ-Κ… εκτός αν πάτε από τις 8. Κάποια στιγμή ενημερωθήκαμε ότι υπάρχει τραπέζι και στο μπροστινό μέρος του εστιατορίου το οποίο είχε ανοιχτή όλη τη τζαμαρία της πρόσοψης αλλά και στην πίσω αίθουσα. Επιλέξαμε την πίσω αίθουσα για πιο ησυχία και πιο ζέστη αφού ήταν ένα βροχερό Σάββατο με αρκετή ψύχρα και υγρασία.

Ο χώρος δεν με ενθουσίασε ιδιαίτερα. Καθαρός μεν, πολύβουος δε και δίχως κάποια ιδιαίτερη διακοσμητική παρέμβαση που να τραβά το ενδιαφέρον. Ανοιχτή κουζίνα με πολυμελή προσωπικό, με τα κατάλληλα αξεσουάρ (καπέλα και γάντια) που εξασφαλίζουν καθαριότητα και υγιεινή στην προετοιμασία των πιάτων. Η πίσω αίθουσα, ακόμα πιο αδιάφορη. Νομίζω πως πρόκειται ουσιαστικά για μια βεράντα η οποία είναι κλεισμένη με (ανοιγόμενα) τζάμια ολόγυρα. Απ’ έξω υπάρχουν κάποια φυτά και δεντράκια τα οποία έχουν πολύ προχείρως στολιστεί με κάποια διάσπαρτα Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια που έχουν μείνει εκεί μάλλον από τα περασμένα Χριστούγεννα ίσως και τα προπερασμένα. Πως λέμε … έλα μωρέ… ας πετάξουμε δυο σειρές εκεί να ξεμπερδεύουμε; Κάπως έτσι.

Η εξυπηρέτηση καλή, χωρίς προβλήματα ούτε καθυστερήσεις. Μέχρι εκεί. Παρόλα αυτά θα χρεωθεί αναγκαστικάτην έλλειψη του spare ribs που παραγγείλαμε περί ώρα δέκα παρά και μας ενημέρωσαν λίγα λεπτά αργότερα ότι είχε τελειώσει.

Η παραγγελία μας:

- Σαλάτα Kozi’s x 10,50€

Μαρούλι, ρόκα, ντοματίνια, μεγάλα καρέ μοτσαρέλας και όλα αυτά σκεπασμένα με φύλλα προσούτο. Η σως του kozi με την οποία ήταν λουσμένη ήταν ωραία μεν, ελλιπής δε οπότε ζητήθηκε έξτρα σως την οποία μας έφεραν σε μπολάκι. Είναι η δεύτερη φορά σε μικρό χρονικό διάστημα που συμβαίνει αυτό (όχι στο ίδιο εστιατόριο) και ποτέ δεν κατάλαβα γιατί γίνεται. Αυτός είναι και ο λόγος που αποφεύγω στην παραγγελία τις σαλάτες. Ένας επιπλέον λόγος είναι ότι ποτέ δεν κατάλαβα γιατί μια σαλάτα τιμάται τόσο όσο ένα πιάτο με κρέας. Κατά τα άλλα η συγκεκριμένη ήταν φρέσκια, νόστιμη και επαρκής για όλους μας.

- Λουκάνικο παραδοσιακό Ελληνικό χ 6,50€

Όταν ήρθε μας έσπασε τη μύτη η μυρωδιά του. Η γεύση του όμως δε μπορώ να πω πως με απογείωσε. Η μια φίλη της παρέας έφαγε μόνο ένα κομμάτι το οποίο χαρακτήρισε εντελώς αδιάφορο και είπε ότι βρήκε αρκετούς χόνδρους μέσα. Εγώ θα το χαρακτήριζα συμπαθητικό αλλά δε νομίζω να το επέλεγα ξανά. Έχω φάει πολύ ανώτερα και ποιοτικά και γευστικά λουκάνικα.

- Κokobongo που θα πει χοιρινό κοντοσούβι 500γρ. x 14,50€

Σερβίρεται εντυπωσιακά σε κρεμαστή σούβλα, με συνοδεία από ροδέλες τηγανιτής πατάτας και μια spicy γευστική σαλτσούλα. Είναι το αντίστοιχο που είχα φάει στο Sasi’s αλλά θεωρώ ότι απέχει πολύ. Βρήκα το κρέας πιο στεγνό και σαν μερίδα μικρότερη συγκριτικά μ’ εκείνο που θυμάμαι πως μ’ είχε εντυπωσιάσει πολύ απ’ όλες τις πλευρές. Δεν μου άφησε την ίδια εικόνα.

- Porco porco δηλαδή ψαρονέφρι στη σχάρα με νοτιοαφρικανικά μπαχαρικά χ 12,50€

Η επιλογή του δεύτερου ατόμου της παρέας που επίσης δεν με ενθουσίασε όσο το αντίστοιχο πιάτο του Sasi’s. Ήρθε κομμένο σε λωρίδες, συνοδευόταν επίσης με πατάτες τηγανιτές σε ροδέλες και ήταν επίσης πιο στεγνό από εκείνο του αδερφού δίπλα το οποίο ήταν ζουμερότατο και πεντανόστιμο. Θεωρητικά η σάλτσα φαντάζομαι είναι ίδια πάνω κάτω, πάντως κι εδώ ζητήσαμε έξτρα να μας φέρουν καθώς έπεσε (και εδώ)λίγη.

- Chicken Licken burger x 10

Φιλέτο κοτόπουλου σχάρας με μπέικον, μαρούλι, ντομάτα, κρεμμύδι, μαγιονέζα και honey mustard σως. Η φίλη της παρέας που το παρήγγειλε ρώτησε αν μπορούσε ν’ αντικατασταθεί το φιλέτο με πανέ κοτόπουλο, αλλά ενημέρωσαν ότι δεν είχαν. Δεν δοκίμασα από το συγκεκριμένο πιάτο αλλά γενικά δεν άκουσα ούτε διθυραμβικά σχόλια, ούτε όμως και απογοητευτικά. Γενικά σαν μερίδα πάντως ήταν αρκετά καλή και συνοδευόταν κι αυτό με ροδέλες τηγανιτής πατάτας (καμία πρωτοτυπία στα συνοδευτικά).

- kokobongo κοτόπουλο αυτή τη φορά κοντοσούβλι 500γρ. χ 14,50€

Το πιάτο που κατά τη γνώμη μου ήταν το καλύτερο της βραδιάς. Ζουμερό το κοτόπουλο σερβιρίστηκε κατά τον ίδιο τρόπο σε κρεμαστή σούβλα και η σάλτσα του ήταν λευκή κρεμώδης αν θυμάμαι καλά με βάση κάποιου τυριού. Εξαιρετικό μπορώ να πω.

Ήπιαμε νεράκι σε κανάτα κατόπιν υπόδειξης, 3 κόκα κόλες zero (κουτάκι) χ 2€ και ο λογαριασμός ήρθε στα 74,50€ ήτοι 18,62€/άτομο. Ποσό ικανοποιητικότατο εκ πρώτης αν λάβουμε υπόψη πως οι μερίδες είναι πέραν του δέοντος χορταστικές. Όμως πρέπει να πω ότι δεν ήπιαμε αλκοόλ, ούτε φάγαμε γλυκό, γεγονός το οποίο θα ανέβαζε κατά 4€ περίπου τον λογαριασμό κατά άτομο. Στα αρνητικά ότι δεν κεράστηκε τίποτα ούτε κι εδώ.

Κλείνω λέγοντας πως από το Kozi’s δεν έφυγα με τον ίδιο ενθουσιασμό που είχα όταν έβγαινα από το κατώφλι του αδερφού ακριβώς δίπλα. Μπορεί να μην έχω ιδιαίτερη εμπειρία από αμιγή “κρεατάδικά” όμως κρίνω βάσει του ουρανίσκου μου και στη συγκεκριμένη περίπτωση η σύγκριση είναι αναπόφευκτη. Τα κρέατα στο Sasi’s ήταν πιο ζουμερά, σε μεγαλύτερες μερίδες, ένα τικ πιο νόστιμα και ο κατάλογος είχε αρκετά πιο ενδιαφέροντα πιάτα στα ορεκτικά. Βέβαια σε καμία περίπτωση δε μπορώ να πω πως φάγαμε άσχημα. Απλά όταν οι τιμές έχουν το εύρος αυτό στο οποίο κυμαίνεται ο κατάλογος του Κozi’s, έχω την απαίτηση να φύγω κατ’ ενθουσιασμένη. Και στο Sasi’s θα μου πείτε ανάλογες είναι οι τιμές. Συμφωνώ, όμως η διαφορά είναι στο ότι εκεί δεν γκρίνιαξα γιατί έφυγα ικανοποιημένη, κι όταν η γεύση με ανταμείβει, τα υπόλοιπα έχουν δευτερεύουσα σημασία…

05 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Επίσκεψη 4άρων ατόμων Σάββατο 3/9/2017 μετά από επιστροφή διακοπών. Το Πρόβατο μεγάλωσε και πολλαπλασιάστηκε. Πήγε και στα Μελίσσια.

Έγινε και πιο μεγάλο σε χώρο, όμως αυτόματα για μένα έχασε τον χαρακτήρα που έχει στο Παγκράτι ή προφανώς απλά δεν ήθελε να τον κρατήσει. Πολλά τραπέζια και μέσα και έξω όλα βέβαια γεμάτα. Πιο μεγάλο μεν όχι όμως και πιο άνετο. Αρκετά κοντινές οι αποστάσεις μεταξύ των τραπεζιών. Μεγάλη κουζίνα ορατή στο βάθος. Ο καθρέπτης στα δεξιά του εσωτερικού χώρου στον οποίο καθίσαμε μου φάνηκε αρκετά old-fashioned. Έχει και πατάρι. Γενικά, δε μπορώ να πω πως με κέρδισε.

Η εξυπηρέτηση άψογη. Πολλά άτομα στο σέρβις που το καθένα ξέρει πολύ καλά τη δουλειά του. Δεν αντιμετωπίσαμε κανένα παράπονο.

Η παραγγελία μας:

- Σαλάτα Μυρτώ χ 7,90€

Πράσινη ανάμεικτη σαλάτα με ψημένο μανούρι, ξηρούς καρπούς σοταρισμένους, φιλέτο πορτοκαλιού και σως βατόμουρου. Φρέσκια μεν, ελλιπής σε σως δε. Το αποτέλεσμα βέβαια πολύ στεγνό. Αφού έγινε η σχετική επισήμανση και παράκληση για συμπλήρωμα, έφτασε στο τραπέζι μας ένα μπολ με ποσότητα σάλτσας βατόμουρου που κάλυπτε άνετα άλλες δυο σαλάτες. Υπάρχει και η μέση οδός, αλλά οκ αφού το σώσαμε, λήγει εδώ το θέμα. Πάντως αν με ρωτούσατε δεν θα την επέλεγα ξανά. Και για την ακρίβεια στο Πρόβατο, δεν θα επέλεγα ποτέ ξανά… σαλάτα.

- Μους φέτας σε μπισκότο χαρουπιού με ζελέ ντομάτας και δυόσμο χ 4,60€

Δροσερό και νόστιμο ορεκτικό με τρία συστατικά που μου αρέσουν εξίσου, έστω και σε πειραγμένη έκδοση. Λίγος δυόσμος παραπάνω στο ζελέ ντομάτας θα έδινε περισσότερη ένταση. Αν ήταν μεγαλύτερη μερίδα θα μπορούσε να αντικαταστήσει άνετα μια σαλάτα. Ωραίο σαν ορεκτικό λοιπόν αλλά ακριβό θεωρώ για το μέγεθός του.

- Στικς κολοκυθιού με σως γιαουρτιού χ 4,50€

Τώρα μάλιστα… αρχίζει και γίνεται πιο ενδιαφέρον το πράμα. Το γνωστό ταπεινό κολοκυθάκι κομμένο ζουλιέν και τηγανισμένο, όμως τόσο τραγανό, τόσο γλυκό, τόσο λαχταριστό που … τύφλα να’ χουν οι πατάτες οι τηγανιτές! Λίγος άνηθος θα το ανέβαζε ένα ακόμα σκαλοπάτι.

- Μανιτάρια πλευρώτους χ 6€

Πάμε πάλι πίσω. Μάλλον τα πιο αδιάφορα (το λέω ευγενικά) πλευρώτους που έχω δοκιμάσει. Αν βλέπατε και τη photo που κοιτάζω τώρα… τς τς τς… μίζερα!

- Πατάτες τηγανιτές χ 3,60€

Συμπαθητικές, μικρή μερίδα. Προτιμούσα άλλη μια μερίδα στικς κολοκυθιού αλλά είχαμε και μια πατατού στην παρέα που επέμενε.

- Σαρικόπιτα με ξινομυζήθρα, μέλι και σουσάμι χ 5,60€

Από δω και κάτω αρχίζουν τα ωραία. Λεπτό, τραγανοτηγανισμένο και χρυσαφένιο φύλλο με ωραία ξινομυζήθρα που έρχεται σε πλήρη ισορροπία με το μελάκι. Το σουσάμι θα το ήθελα είτε καβουρντισμένο, είτε μαύρο για περισσότερο άρωμα. Κατά τα άλλο πολύ καλό ορεκτικό.

- Χοιρινή τηγανιά χ 5,50€

Νοστιμιά που χρειάζεται οπωσδήποτε πολλές φέτες ψωμιού για βούτες στην εξαιρετική και μπόλικη μπεζ σαλτσούλα.

- Κριθαρώτο λαχανικών χ 5,70€

Άψογα χυλωμένο, αρωματικό και πεντανόστιμο. Απλά επιβάλλεται.

- Συκώτι μοσχαρίσιο με μπαχαρικά και ξερό κρεμμύδι χ 5,90€

Αφρός! Κομμένο σε μεγάλα καρέ, σωστά ψημένο και πεντανόστιμο. Αν αφαιρούσα κάτι από αυτό το πιάτο θα ήταν βέβαια το ωμό κρεμμύδι, παρόλα αυτά αφαιρέθηκε εύκολα από τα δικά μου κομμάτια καθώς ήταν χοντροκομμένο.

- Χιουνγκιάρ μπεγιεντί χ 6,90€

Το γνωστό κοκκινιστό μοσχαράκι με καπνιστό πουρέ μελιτζάνας. Ο πουρές που δοκίμασα ήταν πραγματικά πάρα πολύ καλός, από τα λίγα εστιατόρια που τον πετυχαίνουν. Το μοσχάρι που δοκίμασε η παρέα έλιωνε στο στόμα. Γενικά άλλο ένα high light του Πρόβατου.

- Οσομπούκο μπρεζέ με γκρεμολάτα και πουρέ λαχανικών χ 12,30€

Πιάτο ημέρας. Λοιπόν εμένα υποτίθεται πως το μοσχάρι δεν μου πολυαρέσει. Αυτό μοσχαρίσιο κρέας με κόκκαλο στη μέση είχε μια σκούρα σαλτσούλα υποθέτω κρασάτη, ήταν πραγματικά λουκούμι που έλιωνε στο στόμα και ο πουρές λαχανικών επίσης εξαιρετικός. Το μπρεζέ υποδηλώνει τον τρόπο μαγειρέματος και η γκρεμολάτα είναι η τελευταία πινελιά που βάζουν πριν το σερβίρισμα του πιάτου και αποτελείται συνήθως από σκόρδο (εδώ ευτυχώς δεν κατάλαβα κάτι σε σκόρδο), ξύσμα λεμονιού και κάποιο φρέσκο μυρωδικό ανακατεμένα – στη συγκεκριμένη μαϊντανός απ’ ότι θυμάμαι-. Μου άρεσε πάρα πολύ μπορώ να πω και συγκριτικά με τα υπόλοιπα πιάτα, ήταν μεγάλη και η μερίδα (όπως βέβαια και η τιμή του).

- Πανσέτα μαριναρισμένη με φρέσκα μυρωδικά, καπνιστή πάπρικα και πουρές από πατάτες φούρνου χ 10,80€

Άλλο ένα πολύ καλό πιάτο ημέρας, άρτια μαγειρεμένο, με την πανσέτα στα θετικά να έχει μικρή συγκριτικά αναλογία σε λίπος και τον πουρέ πολύ γευστικό επίσης. Η γνώμη της παρέας για τα δύο τελευταία πιάτα της βραδιάς χωρίστηκε στη μέση. Οσομπούκο – πανσέτα 2-2

Και περνάμε στα γλυκά:

- Μους λεμονιού με καραμελωμένα αμύγδαλα χ 4,10€

Σταθερή αξία στο Πρόβατο αν σκεφτώ ότι υπήρχε και πριν χρόνια που πήγαινα στο αντίστοιχο του Παγκρατίου. Πολύ καλή με τα αμύγδαλα να κάνουν την υπέρβαση. Το “κόμμα δέκα” στην τιμολόγηση αδυνατώ να το καταλάβω αλλά οκ…. Είναι όπως το “κόμμα ενενήντα εννιά” στα υπόλοιπα είδη.

- Μιλφέιγ μήλου με σάλτσα καραμέλας χ 5,50€

Και ανεβαίνουμε επίπεδο. Επιμελώς ατημέλητα στημένο το γλυκό αυτό, με το φύλλο να κλέβει την παράσταση με το ψήσιμό και την τραγανότητά του! Τα ψημένα κομμάτια μήλου που είχαν γίνει σαν κάστανα σε συνδυασμό με την καραμέλα έδιναν τη χαριστική βολή.

- Μους espresso μαύρης και λευκής σοκολάτας χ 6,20€

Εδώ συμβαίνει το εξής ανεξήγητο. Δεν πίνω καφέδες ποτέ. Ο λόγος; Δεν μου αρέσει καθόλου η γεύση τους -ως ροφήματα- ενώ όμως ταυτόχρονα λατρεύω το άρωμά τους. Η μαμά μου (δικαίως) με φώναζε ανάποδο χρόνο! Σε οποιοδήποτε λοιπόν γλυκό μπαίνει η προσθήκη του καφέ (παντός είδους)… γίνεται αυτομάτως το αγαπημένο μου. Περιττό λοιπόν είναι να πω ότι τη συγκεκριμένη μους τη λάτρεψα.

- Τάρτα με σοκολάτα bitter αλμυρή καραμέλα και παγωτό φυστικοβούτυρο χ 5,80€

Το καλύτερο κλείσιμο για μένα. Ωραία η βάση της τάρτας, η πικρή γκανάς βελούδινη και το αποκορύφωμα ήρθε με τη μπουκιά να τελειώνει με καραμέλα και παγωτό φυστικοβούτυρο!!! Εντάξει τσάκιζα δυο τέτοιες τώρα άνετα!

Εδώ να πω πως η καλή φίλη που έχει πάει πολλάκις στο Πρόβατο και είχε δοκιμάσει το συγκεκριμένο γλυκό δεν είχε αποκομίσει τις καλύτερες εντυπώσεις από τη δική της πρότερη εμπειρία. Σαν λάτρης όμως παντός είδους τάρτας αλλά και σοκολάτας… επέμενα να την δοκιμάσω (λες και είχαμε παραγγείλει λίγα γλυκά). Τελικά δεν το μετανοιώσαμε και νομίζω πως και η φίλη μας αναθεώρησε (αν και δήλωσε πιστή λάτρης του μιλφέιγ μήλου), ίσως έτυχε κάποια αστοχία τότε.

Ήπιαμε ένα ξινό νερό 750ml x 4,90€, μια λεμονίτα χ 2,10€ και ένα ποτήρι λευκό κρασί ρομπόλα χ 2,50€ και πήραμε 2 μερίδες ψωμί χ 0,90. Το σύνολο του λογαριασμού ήρθε στα 112,20€ ήτοι 28,05€/ άτομο χωρίς κανένα κέρασμα στο τέλος πλην της ρακής στην αρχή.

Ακόμα θυμάμαι εκείνα τα πανέμορφα μπουκάλια με τα πολύ ιδιαίτερα λικέρ που μας είχαν προσφερθεί σαν κέρασμα στο τέλος του δείπνου μας. Εκείνη η εικόνα ήρθε λίγο κόντρα, στο “τίποτα” που μας προσφέρθηκε μετά από μια παραγγελία 16 πιάτων συνολικά κι ένα λογαριασμό κοντά τριάντα ευρώ κατ΄ άτομο ως επί τω πλείστων για μεζέδες. Η σύγκριση είναι αναπόφευκτη. Ένα γλυκό από τα τέσσερα που παραγγείλαμε κερασμένο… σίγουρα θα άφηνε άλλη εντύπωση και σίγουρα δεν θα έριχνε την επιχείρηση έξω. Λεπτομέρειες που δεν ξέρω γι’ άλλους, για μένα όμως μετράνε και κάνουν και τη διαφορά.

Συμπερασματικά το Πρόβατο Μελισσίων συνεχίζει την καλή δουλειά που ξεκίνησε ο μεγάλος αδερφός του στο Παγκράτι, με προσοχή στην ποιότητα των πρώτων υλών και στην εκτέλεση (της πλειοψηφίας) των πιάτων, με υψηλό επίπεδο υπηρεσιών εξυπηρέτησης. Δεν σας κρύβω βέβαια πως δεν έφυγα από εκεί με τον ίδιο ενθουσιασμό που είχα φύγει από το Παγκράτι την πρώτη φορά που είχα πάει. Παρόλα αυτά κι αν απομονώσω την σύγκριση, πρόκειται για μια αξιοπρεπέστατη επιλογή στην περιοχή των Μελισσίων. Προσοχή μόνο μην ξεφύγετε στην παραγγελία.

Προτείνεται.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη PONTIKI.

29 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Οι λαχταριστές φωτογραφίες που ανάρτησε πριν από μερικούς μήνες καλή φίλη στην προσωπική της σελίδα στο fb, ήταν η αιτία να κλειδώσει στο μυαλό μου από τότε, σ’ εκείνο το πεϊνιρλί… κι εκείνο το κιουνεφέ! Αυτό ήταν.

Η ευκαιρία δεν άργησε να έρθει κι έτσι 3 άτομα (στην πρώτη επίσκεψη) μετά από περίπατο στα σοκάκια της Αθήνας φτάσαμε στον πεζόδρομο της Αιόλου 57. Η δεύτερη επίσκεψη (2 άτομα) με διαφορά περίπου 6 μηνών από την πρώτη, πραγματοποιήθηκε πολύ πρόσφατα (Παρασκευή 22/9/2017) κι έτσι είχα την ευκαιρία να “τσεκάρω” πως όλα συνεχίζουν να δουλεύουν “ρολόι” στην κουζίνα του Πέρα.

Ο χώρος μέσα είναι πολύ μικρός και μόλις που φιλοξενεί 4-5 τραπεζάκια στριμωχτά με τα αντίστοιχα καναπεδάκια τους. Τα πλακάκια σε vintage μοτίβο και η κουζίνα ανοιχτή, στην οποία πρωταγωνιστές είναι τα χειροποίητα ζυμάρια που φτιάχνονται επί τόπου για να γεμίσουν με ποιοτικές πρώτες ύλες.

Από την άλλη μεριά η βιτρίνα με τα ανατολίτικα γλυκά που είναι ορατή από τον πεζόδρομο… λέει πάαααρα πολλά! Κιες κιούλ, καζάν ντιπί, προφιτερόλ που σερβίρεται με τσάι και πολλές άλλες κρέμες και φυσικά το θρυλικό κιουνεφέ που δεν φιγουράρει εκεί καθώς ψήνεται τη στιγμή της παραγγελίας, είναι σίγουρα η αιτία που θα παρακινήσει τον περαστικό να σταθεί έστω και για δευτερόλεπτα να… ζαχαρώσει αυτά τα λαχταριστά γλυκά!

Έξω στον πεζόδρομο-πέρασμα υπάρχουν κι άλλα τραπέζια για τις καλές ανοιξιάτικες και καλοκαιρινές μέρες. Υποθέτω χωρίς να πρόσεξα με ακρίβεια, πως το χειμώνα με τις κατάλληλες ενέργειες συνεχίζουν να φιλοξενούν τον περαστικό κόσμο.

Η εξυπηρέτηση χωρίς παράπονο από όλους, μια κοπέλα κι ένα αγόρι ευγενέστατα αλλά και μια συμπαθέστατη κυρία -προφανώς ιδιοκτήτρια- η οποία ήταν κι εκείνη χαμογελαστή, κατατοπιστική στις ερωτήσεις μας κι ευγενική.

Η παραγγελία μας την πρώτη φορά κινήθηκε στα εξής:

- Φακή και χούμους κεμπάπ (large μερίδα ανάμεικτη) χ 4,50€

Πολύ καλή αρχή με ένα άκρως χορτοφαγικό πλην όμως νοστιμότατο ορεκτικό σε πολύ καλή μερίδα. Έξι τεμάχια στη (μεγάλη) μερίδα, επιλέξαμε 3 κεμπάπ από φακή και 3 από ρεβύθι-ταχίνι (χούμους) για να τα δοκιμάσουμε όλα και ήταν τόσο αφράτα και νόστιμα! Μέσα σε βάση αραβικής πίτας ξαπλωμένα πάνω σε σαλάτα φρέσκια πράσινη και ντομάτα, αγγουράκι τουρσί, σάλτσα γιαουρτιού και περιχυμένα με σάλτσα ντομάτας. Άψογα.

- Πεϊνιρλί σπέσιαλ 40 εκατοστών (μετά συγχωρήσεως) χ 11,50€

Συγκαταλέγεται στα νοστιμότερα - και μεγαλύτερα βέβαια- πεϊνιρλί που έχω δοκιμάσει. Εξαιρετικό ζυμάρι, λεπτό και τραγανό, όχι όμως ξερό. Τα συστατικά με το οποίο είναι γεμισμένο –σουτζούκι, παστουρμάς, τυρί, αυγό, σάλτσα ντομάτας, φέτα και πράσινη πιπεριά- είναι πολύ καλής ποιότητας και αρκετά για να καλύψουν κάθε σπιθαμή του ζυμαριού. Το μόνο που θα ήθελα είναι τ’ αυγά να είναι πιο μελάτα, πράγμα που είναι θέμα γούστου και το οποίο απλά ξέχασα να διευκρινίσω. Υποθέτω το πεϊνιρλί αυτό πρέπει να είναι το σήμα κατατεθέν του μαγαζιού, αν και κατά τη γνώμη μου υπάρχουν κι άλλα.

Η τιμή του πάντως μη σας προβληματίζει γιατί αφενός μεν επιλέξαμε το πιο μεγάλο, ακριβό και σπέσιαλ και αφετέρου γιατί γενικά οι τιμές του ξεκινούν από 5€ ανάλογα την επιλογή και το μέγεθος (30-40cm).

- Μενεμένη σπέσιαλ χ 6€

Πρόκειται για παραδοσιακή ομελέτα που φτιάχνεται με δύο αυγά, φέτα, σπιτική σάλτσα ντομάτας, σουτζούκι, παστουρμά και πιπεριά, που ψήνεται και σερβίρεται μέσα σε φωλιά από φρέσκο ζυμάρι. Το ζυμάρι είναι εξίσου ωραίο, λεπτό και τραγανό όπως του πεϊνιρλί.

- Λαχματζούν χ 3,80€

Εκπληκτικό κατά τη γνώμη μου κι αυτό γιατί εκτός από το εξαιρετικό λεπτό, χειροποίητο ζυμάρι σκεπάζεται μόνο με μοσχαρίσιο κιμά κι όχι με ανάμεικτο (αρνίσιο όπως συμβαίνει συνήθως και δίνει την χαρακτηριστική βαριά μυρωδιά).

Επιπλέον τα μπαχαρικά στον κιμά, το κρεμμυδάκι, η ντομάτα, ο μπόλικος άνηθος και η σως γιαουρτιού με δυόσμο δίνουν απίστευτα αρώματα στο πιάτο. Στα επιπλέον θετικά ερωτηθήκαμε πόσο καυτερό το θέλουμε.

Τέλος σερβίρεται τυλιχτό, πράγμα που το κάνει ίσως να χάνει λίγο εμφανισιακά (κι έτσι δεν ευνόησε τη φωτογράφηση για το αρχείο μου αν και μεταξύ μας δεν θα την ευνοούσε έτσι κι αλλιώς γιατί φαγώθηκε πριν προλάβω να κάνω το κλικ), όμως από την άλλη βοηθάει πάρα πολύ στο να καταναλωθεί ευπρεπώς χωρίς απώλειες λόγο λεπτότητας του ζυμαριού.

- Κιουνεφέ χ 5,50€

Ε-κ-π-λ-η-κ-τ-ι-κ-ό!!! Το γνωστό φύλλο κανταϊφιού άψογα ψημένο, χρυσαφένιο σε χρώμα, γεμισμένο με τυρί ποντιακής καταγωγής που λέγεται γαϊς όπως μας ενημέρωσε η συμπαθέστατη κυρία που δεν είναι ούτε αλμυρό πολύ, ούτε γλυκό εντελώς και έχει κι αυτή την μαστιχωτή υφή που χρειάζεται αυτό το γλυκό και ψήνεται τη στιγμή της παραγγελίας (γι’ αυτό καλό είναι να το παραγγείλετε ένα τεταρτάκι περίπου πριν τελειώσετε το φαγητό σας).

Σερβίρεται σιροπιασμένο με ένα υπέροχο αρωματικό κι ελαφρύ σιρόπι, πασπαλισμένο με μπόλικο τριμμένο φυστίκι Αιγίνης. Δεν έχω άλλα λόγια… μόνο όρεξη για να το γεύομαι!

Για τα παραπάνω (τρία άτομα) πληρώσαμε 31,30 ήτοι 10,43€/άτομο και με ρωτάτε για το vfm? Προφανώς δεν περιμένετε απάντηση…

Η δεύτερη πρόσφατη επίσκεψη που προανέφερα κινήθηκε περίπου στα ίδια πιάτα με δύο επιπλέον προσθήκες δηλαδή:
- Πεϊνιρλί σπέσιαλ (30cm αυτή τη φορά) χ 9€
- Φακή-χούμους κεμπάπ (small μερίδα 4αρων τεμαχίων) χ 3,50€
- Μενεμένη σπέσιαλ χ 6€
- Λαχματζούν 2 μερίδες χ 3,80€

- Ιτσλί κιοφτέ χ 4,80€

Που δεν είναι “κιοφτές” όπως περιμένει κανείς, αλλά ένα μείγμα από πλιγούρι, με φρέσκο κιμά μοσχαρίσιο, καρύδια, μαύρη σταφίδα και μυρωδικά μεταξύ των οποίων αν δεν απατώμαι και κανέλα, το οποίο ψήνεται στο φούρνο.

Σερβίρεται κομμένο σε τετράγωνο κομμάτι, με συνοδεία σαλάτας και σάλτσας γιαουρτιού. Είναι απίστευτα αρωματικό και καθόλου βαρύ καθώς δεν τηγανίζεται όπως συνηθίζεται στα πολίτικα εστιατόρια. Μου θύμισε λίγο το πολίτικο ρύζι γιατί γλυκίζει ελαφρώς λόγω σταφίδας. Γενικά μου άρεσε πάρα πολύ.

Κι από γλυκά φυσικά το λατρεμένο
- Κιουνεφέ χ 5,50€ εξαιρετικό όπως πάντα και

- Κιες κιουλ χ 3,50€ που όμως μας το κέρασαν και τους ευχαριστούμε πολύ

Πρόκειται για κρέμα αμυγδάλου γαρνιρισμένη με τριμμένο φυστίκι Αιγίνης και Ινδική καρύδα. Πρώτη φορά δοκίμασα και μου άρεσε πάρα πολύ -όπως οτιδήποτε κρεμώδες άλλωστε- γιατί έβγαζε αρκετά το άρωμα του αμυγδάλου.

Πληρώσαμε (χωρίς ποτά, με νεράκι σε κανατούλα) δύο άτομα 36,40€ ήτοι 18,20/άτομο και φυσικά γι’ αυτά που πήραμε το vfm ανταποκρίνεται μια χαρά, αν σκεφτείτε ότι παραγγείλαμε περισσότερα πιάτα απ’ αυτά που πήραμε όταν ήμασταν τρία άτομα. Και βεβαίως γι’ άλλη μια φορά οι άνθρωποι μας ρώτησαν “πόσους ακόμα περιμένουμε”;;

Αναφέρω ενδεικτικά ότι το Πέρα προσφέρει αρκετές χορτοφαγικές προτάσεις όπως το φαλάφελ μπέργκερ, τα φακή-χούμους κεμπάπ αλλά και σε περίοδο νηστείας προσαρμόζει στον κατάλογο πολλές εναλλακτικές λύσεις όπως το χορτοφαγικό λαχματζούν με μανιτάρια που πολύ θα ήθελα να δοκιμάσω.
Σε γλυκά επίσης υπάρχουν εναλλακτικές όπως το αζουρέ που είναι κρέμα από χυλό σιταριού με αποξηραμένα φρούτα και ξηρούς καρπούς και άλλα με γάλατα αμυγδάλου ή καρύδας.

Συμπερασματικά, το Πέρα… μας πήγε πέρα μακρυά σ’ ένα μαγικό ταξίδι καθαρών πολίτικων γεύσεων παρά την street food εικόνα που έχει, μέσα από τις -σταθερά- ποιοτικές πρώτες ύλες του και την άριστη εκτέλεση των συνταγών των πιάτων. Παρότι ο δρόμος για ψώνια σπάνια με οδηγεί στο κέντρο της Αθήνας, το Πέρα είναι ένας προορισμός που θα πραγματοποιείται όσο πιο τακτικά γίνεται απλά και μόνο για την εξαιρετική κουζίνα του και το ευγενέστατο team του.

Προτείνεται.

19 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Το αδερφάκι του Δυόσμου. Μικρότερο σε ηλικία, αλλά υπό την προστασία και με την εμπειρία του “μεγάλου αδερφού”. Διαφορετικό σε χαρακτήρα… πόσα αδέρφια άλλωστε μοιάζουν μεταξύ τους;; Η Δύση με την Ανατολή τις περισσότερες φορές. Οι βάσεις όμως και οι αρχές της οικογένειας περνάνε και στα δύο, όσο αντίθετοι κι αν είναι οι χαρακτήρες.

Κάπως έτσι λοιπόν και με την Ατραξιόν. Πρέπει βέβαια να σας πω ότι μπορεί να έχει διαφορετικό χαρακτήρα, όμως στην κουζίνα κάνει εξίσου αξιόλογη προσπάθεια και πως δεν θα μπορούσε άλλωστε αφού ο chef που την επιμελείται είναι ο ίδιος.

Στη Δραπετσώνα λοιπόν η νέα προσπάθεια, σ’ έναν χώρο ό, τι πρέπει για τους ανοιξιάτικους και τους καλοκαιρινούς μήνες μιας και η βεράντα του αλλά και η τεράστια ταράτσα-πλατεία, βλέπει πιάτο το λιμάνι του Πειραιά. Όμως και η χειμερινή αίθουσα, μπορεί να μην έχει κάτι το ιδιαίτερο από άποψη διακόσμησης (μέχρι τη στιγμή που μιλάμε τουλάχιστον), αλλά κι αυτή έχει θέα στο λιμάνι και μάλιστα αμφιθεατρικά σχεδόν από όλο το χώρο. Καράβια πάνε κι έρχονται και φτιάχνουν τη διάθεση.

Στον χώρο λοιπόν, τα πέντε (4άρια) τραπέζια στο μπαλκόνι έχουν μάλλον την πιο προνομιακή θέση. Η Ζωή… νομίζω πως όταν με το καλό έχει χρόνο, επιβάλλεται να επιμεληθεί με τα θαυματουργά χεράκια της και τις όμορφες ζωγραφιές της τον εξωτερικό διάκοσμο και δεν θα του λείπει τίποτε άλλο. Η υπόλοιπη ταράτσα-πλατεία κατάφυτη ανάμεσα σε γιασεμιά, άλλα λουλούδια και δέντρα, φιλοξενεί πάρα πολλά τραπέζια με χρωματιστές καρεκλίτσες, και πιστεύω πως δε μπορεί παρά να αρέσει -αν όχι σε όλους- στους περισσότερους.

Ο εσωτερικός χώρος (μια ξεχωριστή ξύλινη κατασκευή που στεγάζεται έξω και απέναντι από το οίκημα που βρίσκεται οι κουζίνα και οι τουαλέτες θέλει λίγη δουλίτσα παραπάνω από διακοσμητικής άποψης αφού υπάρχει ακόμα η ταμπέλα με την παλιά ονομασία μιας κι εκεί στεγαζόταν ένα άλλο μεζεδοπωλείο που λεγόταν Αναδρομή για όσους γνωρίζουν την περιοχή. Δεν ξέρω αν έχει μείνει εσκεμμένα εκεί ή απλά δεν πρόλαβαν, δεδομένου ότι το εστιατόριο άνοιξε καταμεσής του Αυγούστου ώστε να προλάβουν και την τοπική εορτή του Αγ. Φανουρίου που ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία να προλάβουν να συστηθούν στον κόσμο. Και προφανώς τα κατάφεραν, αφού Παρασκευή βράδυ 1/9/2017 που το επισκεφτήκαμε εμείς (3 άτομα), γέμισε όλο!!!

Στην εξυπηρέτηση εμείς δεν αντιμετωπίσαμε προβλήματα, ούτε καθυστερήσεις γιατί πήγαμε σχετικά νωρίς για τα δεδομένα μας αλλά και για τα δεδομένα του Έλληνα. Ήμασταν εκεί στις 8:30, μας υποδέχτηκαν θερμά και με χαμόγελο τα νεαρά παιδιά του σέρβις όπως φυσικά και ο συμπαθέστατος Στέλιος που είχε γίνει λάστιχο… χαρακτηριστικό που του έχει αναγνωριστεί και στον Δυόσμο.

Αργότερα που το μαγαζί γέμισε ολοκληρωτικά… τα παιδιά έχασαν λίγο τη μπάλα απ’ ότι προσέξαμε αλλά πιστεύω ότι θα βρουν τους ρυθμούς τους σύντομα. Το μαγαζί είναι καινούριο και απ’ ότι μας ενημέρωσαν δεν περίμεναν τέτοια προσέλευση σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Να όμως που και τα καλά νέα… μεταδίδονται γρήγορα έστω και από στόμα σε στόμα, αυτή είναι άλλωστε η καλύτερη διαφήμιση.

Ο κατάλογος είναι σχετικά μικρός (είναι διαθέσιμος στην σελίδα τους στο fb) αλλά επαρκέστατος και για όλα τα γούστα, αφού θα βρει κάποιος επιλογές και σε θαλασσινά. Μεζετζίδικο αυτοαποκαλείται οπότε λογικό. Οι τιμές είναι πολύ καλές και τίμιες. Οι γεύσεις το ίδιο κι ακόμα περισσότερα.

Η παραγγελία μας… τεραστίου μεγέθους (θα σας πω μόνο πως από την κατηγορία “Μπινελίκια” του καταλόγου τα πήραμε όλα κι από την κατηγορία “Μπιχλιμπίδια” μας ξέφυγε μόνο ένα), παρόλα αυτά… τα καταφέραμε όλα με ελάχιστες εξαιρέσεις.

- Τυροκαπνιστή χ 2,50€

Χειροποίητη, μέτρια καυτερή και ελαφρυά γεύση καπνίσματος (θα την ήθελα λίγο πιο έντονη), σε πολύ καλή μερίδα.

- Χαϊντάρι χ 2,50€

Πολύ καλή μερίδα γιαουρτιού με μια παραλλαγή αντί αγγουριού είχε τριμμένο καρότο και μυρωδικά. Δροσερό και μυρωδάτο… η τέλεια συνοδεία για πατάτες και κρεατικά.

- Καραμανλίδικα πιτάκια χ 5€

Πιτάκια με σουτζούκι και τυρί σε 4 ρολά με υπέροχο τραγανό χωρίς λάδια φύλλο, με συνοδεία ενός συμπαθητικού ροζέ ντιπ.

- Καγιανάς με καβουρμά χ 5€

Αυγά με ντομάτες και καβουρμά πεντανόστιμος σε πολύ καλή μερίδα και αυτό το ορεκτικό, με τον καβουρμά να πρωταγωνιστεί σε ποιότητα και χωρίς τσιγγουνιές.

- Κασέρι σαγανάκι με πιπερόμελο χ 3,50€

Μμμμμ…εξαιρετικό! Το βλέπω τώρα σε photo και έχω σιελόρροια. Κομμένο σε καρεδάκια για να μην καθυστερούμε κι όλας να το κόβουμε, σερβίρεται καυτό μέσα σε λίμνη υπέροχου πιπερόμελου πασπαλισμένο με μαυροσούσαμο. Θα υπάρχει σε κάθε επόμενη παραγγελία μου, το ίδιο προτείνω και σε σας!

- Βουνό από πατάτες χ 3,50€

Και ήταν όντως βουνό, από πατάτες λεπτοκομμένες όπως οι κοινές τηγανιτές αλλά με τη φλούδα τους. Τραγανές και νόστιμες.

- Χόρτα τσιγαριαστά με αυγό τηγανητό χ 3,50€

Ωραία και σωστά βρασμένα τα χόρτα με το αυγό (μάτι) από πάνω. Όμως ήταν το μόνο πιάτο που δεν με ενθουσίασε λόγω συνδυασμού με τη συγκεκριμένη μορφή του αυγού παρότι και τα χόρτα μου αρέσουν και τ’ αυγά. Αν ήταν ομελέτα (έτσι τα φανταζόμουν αν και ήταν σαφής η περιγραφή στον κατάλογο) θα μου άρεσαν σίγουρα και πιστεύω γενικά πως ταιριάζουν καλύτερα σε στυλ ομελέτας. Αλλά είπαμε… γούστα είναι αυτά.

- Ρεβυθοκεφτέδες χ 3,50€

Έξι (! ) τεμάχια κανονικότατου μεγέθους, από τους ωραιότερους τολμώ να πω γευστικά που έχω δοκιμάσει και στην πιο αξιοπρεπή μερίδα για την τιμή τους (για ξανακοιτάξτε την) με συνοδεία το ίδιο ντιπάκι που είχαν και τα πιτάκια.

- Κουσμάτς χ 5€

Ποντιακή και μαμαδίστικη συνταγή με συκώτι και γλώσσα μοσχαρίσια ψιλοκομμένα, με φρέσκο κρεμμυδάκι και μυρωδικά πάνω σε πιτούλες, συνοδεία γιαουρτένιας σάλτσας. Ιδιαίτερος μεζές, που ενώ προσωπικά τρώω και τη γλώσσα και το συκώτι, όμως -κατά γενική ομολογία- μας έβγαζε μια μυρωδιά βαριά και δεν το ευχαριστηθήκαμε. Ίσως έτυχε, ίσως ήθελε περισσότερα μυρωδικά, ίσως πάλι είναι θέμα γούστου, γιατί σαν ιδέα είναι πολύ πρωτότυπο το πιάτο.

- Μπαμπάτσικοι κεφτέδες χ 5€

Έξι κεφτέδες, μπαμπάτσικοι όνομα και πράμα. Μεγάλοι και αφράτοι, το μόνο που τους έλειπε ήταν ο δυόσμος, ή τουλάχιστον δεν ακουγόταν κι αν δεν ακούγεται ο δυόσμος… παραπέμπει σε μπιφτέκι ο κεφτές. Επίσης μια επισήμανση επιπλέον είναι για το ντιπάκι που συνοδεύονται που είναι -νόστιμο μεν- αλλά αν δεν κάνω λάθος ίδιο με των ρεβυθοκεφτέδων και των καραμανλίδικων πιτακίων. Θα ήθελα κάποια εναλλαγή αντί για επανάληψη.

- Κοντοσούβλι καλαμάρι χ 7,50€

Του ασχέτου με την υπόλοιπη παραγγελία αλλά το θέλαμε κι αυτό γιατί μας κέντρισε το ενδιαφέρον. Πρωτότυπο, περασμένο σε σούβλα εναλλάξ με ψητές φέτες πιπεριάς, ντομάτας και κρεμμυδιού. Καλό αλλά η επόμενη σούβλα που ακολουθεί κέρδισε περισσότερο τις εντυπώσεις και πήρε άριστα.

- Σουβλάκι από πανσέτα αφρός χ 5€

Υποκλίνομαι. Τέσσερα μεγάλα κομμάτια νόστιμης πανσέτας περασμένα σε σούβλα με πιπεριά ψητή ανάμεσα, με μια γλυκοπικάντικη σάλτσα συνοδεία και καρεδάκια ντομάτας-κρεμμυδιού πάνω σε πιτούλες ψημένες… αφρός όντως και πεντανόστιμος!

Ήπιαμε 3 κόκα κόλες zero (γιατί προσέχουμε και την σιλουέτα μας) x 1,80€, νεράκι βρύσης και ωραίο φρέσκο ψωμάκι προς 0,80/άτομο και πληρώσαμε για 12 πιάτα (το τερματίσαμε) 19,76€/άτομο. Αν αυτό δεν είναι άριστο vfm… τότε να μην πάτε. Γιατί εμείς θα ξαναπάμε μέχρι να κάνουμε μπαμ!

Συμπερασματικά, η Aτραξιόν έκανε ένα δυνατό ξεκίνημα και φαίνεται πως ο κόσμος ανταποκρίθηκε. Όχι άδικα. Γιατί δεν συγκαταλέγεται στην κατηγορία των εστιατορίων που λέμε ότι “έχουν το κοκκαλάκι της νυχτερίδας’. Όχι. Η Ατραξιόν έχει στο τιμόνι ανθρώπους με μεράκι και αγάπη γι’ αυτό που κάνουν. Έχει πολύ καλό μάγειρα στην κουζίνα και σίγουρα και το υπόλοιπο team που -ίσως ακόμα είναι υπό σύσταση- θα βρει τα πατήματά του σύντομα και θα δέσει για τα καλά. Όρεξη και διάθεση υπάρχει. Και όπου υπάρχει ο Στέλιος, που έχει αποδείξει και από τον Δυόσμο το πόσο άξιος και επαγγελματίας είναι… δεν υπάρχει αμφιβολία κατ’ εμέ πως θα μακροημερεύσει. Και το εύχομαι μέσα από την καρδιά μου γιατί τέτοιες προσπάθειες αξίζουν πραγματικά.

Προτείνεται.

09 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

H πρώτη επίσκεψη στο Ancho πραγματοποιήθηκε ένα Σάββατο του Ιουλίου, μετά από επιδρομή σε κοντινό μεζεδοπωλείο, αποκλειστικά και μόνο για τα περίφημα… churroooos!!! Αυτό ήταν… κόλλησα!

Για να τα πάρω από την αρχή, όπως έχουν εκτενώς αναφέρει κι άλλοι χρήστες πρόκειται ουσιαστικά για ταχυφαγείο με έμφαση στις Μεξικάνικες γεύσεις. Τώρα το πόσο αυθεντικά Μεξικάνικες είναι, δεν είμαι το κατάλληλο άτομο για να το κρίνω, καθώς οι γνώσεις μου είναι σχετικά περιορισμένες γύρω από τη συγκεκριμένη κουζίνα. Παρόλα αυτά ο ουρανίσκος μου έμεινε ικανοποιημένος από αυτά που δοκίμασα, οπότε τα υπόλοιπα στην παρούσα φάση μάλλον δεν έχουν τόση σημασία.

Βρίσκεται σε ένα σημείο πέρασμα, είναι γωνιακό και η μια του πλευρά είναι πάνω σε κεντρικό δρόμο ενώ η άλλη βλέπει πεζόδρομο.
Ο χώρος είναι ο αναμενόμενος ενός ταχυφαγείου με ανοιγόμενα τζάμια ολόγυρα, αλλά με αρκετά τραπέζια και ψηλά stand, καθώς και πατάρι για να φιλοξενεί τον κόσμο που προσέρχεται. Δεν έχει επιπλέον κάτι άξιο λόγου αλλά σε γενικές γραμμές είναι συμπαθητικός και καθαρός.

Ανοιχτός πάγκος στον οποίο στέκεσαι για να επιλέξεις βάσεις, κυρίως και συνοδευτικά, σάλτσες και σαλάτες, δίπλα το ταμείο και στο πλάι οι επιλογές αναψυκτικών και νερού, όπου παίρνεις το ποτηράκι σου και το γεμίζεις με αυτό που έχεις επιλέξει.

Η εξυπηρέτηση κρίνεται ικανοποιητική για το ύφος του μαγαζιού, αφού η κοπέλα που μας εξυπηρέτησε μέσα από τον πάγκο κι ετοίμασε την παραγγελία μας ήταν ευγενική, υπομονετική και δεν δυσανασχέτησε στις επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις μας για τους συνδυασμούς των γεύσεων.

Η πρώτη λοιπόν επίσκεψη όπως προείπα ήταν αμιγώς για γλυκό. Κι όταν μιλάμε για γλυκό στο Ancho το μυαλό πηγαίνει αμέσως στα churros, τα οποία άκουγα, έβλεπα σε εκπομπές ζαχαροπλαστικής και σε συνταγολόγια και ουδέποτε είχα δοκιμάσει. Ήμουν προετοιμασμένη ότι πρόκειται για κάποιο είδος των αντίστοιχων λουκουμάδων που τρώμε εμείς εδώ. Τολμώ όμως να πω ότι τα βρίσκω ακόμα πιο ενδιαφέροντα γευστικά.

Ένα είδος παχύρευστου χυλού βγαίνει από μηχάνημα σε “κοτλέ” μακρυά μπαστούνια (όπως η τουλούμπα ένα πράγμα αλλά πιο λεπτά), τα οποία πέφτουν σε λάδι με δυνατή φωτιά, και βγαίνουν τραγανά και ροδοκοκκινισμένα. Σερβίρονται έξι τεμάχια στην κάθε μερίδα, τα τρία σκέτα και τα άλλα τρία πασπαλισμένα με ζάχαρη και κανέλα… ο τέλειος συνδυασμός που με τρελαίνει!!! Συνοδεύονται με δύο μπολ, το ένα με σάλτσα σοκολάτας και το άλλο με σάλτα dolce de leche (κοινώς καραμελωμένο γάλα… πιο κοινώς καραμέλα) που για μένα αυτός ο συνδυασμός είναι παράδεισος!!! Στο site τους γράφουν ότι είναι χειροποίητες. Πάντως την δεύτερη την θεωρώ πιο επιτυχημένη από την σοκολάτα.

Η δεύτερη επίσκεψη δεν άργησε… γιατί πρώτον ήθελα να δοκιμάσω και τις αλμυρές γεύσεις αλλά βεβαίως και γιατί ήθελα επειγόντως να ξαναγευτώ αυτά τα αμαρτωλά μπαστουνάκια!!!

Δύο άτομα λοιπόν, Παρασκευή μεσημέρι 28/7/17 πριν από προπόνηση και μη θέλοντας να ξεφύγουμε πολύ… περιοριστήκαμε στα παρακάτω:

- Quesadilla που είναι πίτα τορτίγιας ψημένη με γέμιση χοιρινού (carnita) κομμένο σε πολύ λεπτές λωρίδες μαριναρισμένο με διάφορα μπαχαρικά όπως κύμινο, ρίγανη και πιπεριές με επιλογή σάλτσας ranchera (Serrano & chipotle peppers) από ψητές ντομάτες και πιπεριές με μπαχαρικά, που είναι αρκετά ελαφρυά και μέτρια καυτερή συν έξτρα μανιτάρια και σάλτσα γκουακαμόλε με βάση το αβοκάντο (λοιπά συστατικά κρεμμύδι, ντομάτα, πιπεριά, λάιμ, κολιανδρος) Χ 5,80€

Ήταν η δική μου επιλογή και μου άρεσε πολύ, παρότι την βρήκα μικρή σχετικά. Με δυσκόλεψε το γεγονός ότι η πίτα ήταν κομμένη σε τέσσερα τριγωνικά κομμάτια που δεν ήταν τυλιγμένα και όλη η γέμιση έφευγε από μέσα πριν προλάβω να βάλω τη μπουκιά στο στόμα μου. Πληροφορήθηκα πως το burrito είναι η ίδια πίτα τυλιγμένη κι έτσι πιο πρακτική, αλλά άψητη. Το ψήσιμο βέβαια για μένα δίνει καλύτερο αποτέλεσμα γι’ αυτό κι επέλεξα quesadilla.

- Quesadilla με γέμιση μοσχαρίσιου κιμά (chili con carne) με μπαχαρικά όπως δάφνη, ρίγανη, κρεμμύδι, σκόρδο, κύμινο, μαύρο πιπέρι καυτερές πιπεριές και μαύρα φασόλια, με επιλογή σάλτσας verde (jalapeno peppers) που είναι καυτερή από πράσινα ντοματίνια φρέσκιες καυτερές πιπεριές, κρεμμύδι, σκόρδο, κόλιανδρο… αλλά όχι τραγικά καυτερή, και έξτρα ντιπ soure cream (η γνωστή ξινή κρέμα από γιαούρτι, σαντιγύ, λάιμ, αλάτι) Χ 6,80€

Δοκίμασα και την βρήκα επίσης ενδιαφέρουσα γευστικά, όμως ένα σκαλοπάτι παραπάνω τοποθετώ την δική μου επιλογή. Ίδιες δυσκολίες και σ’ αυτή την επιλογή αφού ήταν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο σερβιρισμένη σε τέσσερα τριγωνικά κομμάτια.

- Τσιπς τορτίγιας με τσένταρ χ 2,80€
Αρχικά η τιμή φαίνεται καλή, όμως η μερίδα θα μπορούσε να είναι λίγο μεγαλύτερη.

Και φυσικά για το τέλος

- Churros (2 μερίδες) χ 3,50€ έκαστη

Τα ξαναείπα. Νόστιμα, τραγανά, χρυσαφένια, χωρίς να βγάζουν ίχνος λαδίλας (θα στοιχημάτιζα πως δεν είναι τηγανισμένα), πασπαλισμένα με ζάχαρη και κανέλα όλα τα δικά μου κατόπιν παραγγελίας και οι γνωστές σαλτσούλες σοκολάτας και dolce de leche.

Δεν ήπιαμε κάτι εκτός από νεράκι και το σύνολο για δύο άτομα ήρθε στα 18,30€
Δεν σκάσαμε (πρωτοφανές για τα δεδομένα μας), όμως χορτάσαμε και φύγαμε πλήρεις, θα έλεγα και παραπάνω απ’ όσο θα έπρεπε ενόψει προπόνησης… αλλά δεν πειράζει. Καλό είναι που και που να τρώμε και σαν άνθρωποι! Όμως οφείλω να πω πως αν πεινούσαμε πολύ και κάτω από άλλες συνθήκες (μη προπόνησης) μια quesadilla… δεν θα μας χόρταινε με τίποτα! Άρα ή θα πρέπει να μεγαλώσουν οι ποσότητες ή να χαμηλώσουν οι τιμές.

Γενικά οι επιλογές είναι πολλές και είναι διαθέσιμες στο site τους.

Εμείς θα ξαναπάμε οπωσδήποτε για churros και για να δοκιμάσουμε και κάποιες άλλες επιλογές, αλλά η επόμενη επίσκεψη θα είναι στης Κηφισιάς που πληροφορηθήκαμε από καλή φίλη πως έχει και πολύ ωραίο χώρο.

Για κάτι γρήγορο και αξιοπρεπές…δοκιμάστε το!

Σημερινές

Ανακοινώσεις

1 ΝΕΕΣ