Loader

PONTIKI

Κριτικές: 223
Μέλος από: Ιουν 2011

Εμφάνιση:

25 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Το Tamarind το επισκεφθήκαμε 2 άτομα τέλος Νοεμβρίου ένα Σαββατόβραδο που έκανε πάρα πολύ κρύο.

Ο χώρος δε μπορώ να πω ότι μας κέρδισε. Παρότι ήταν διαχωρισμένος σε καπνίζοντες (μπαίνοντας στον ημι-υπαίθριο κλεισμένο χώρο), και μη καπνίζοντες στον εσωτερικό που είναι ένα θετικό στοιχείο από μόνο του, γενικά ήταν πολύ σκοτεινός σε σημείο που δεν μας ήταν ιδιαίτερα ευχάριστος. Το χρώμα που επικρατούσε ήταν το πετρόλ και από τα κλαδιά του ομώνυμο δέντρου Ταμάρινθου που υπάρχει μέσα στο χώρο κρέμονται αμέτρητα καρτελάκια με ευχές. Ο μύθος λέει ότι οι ευχές που κρέμονται στα κλαδιά του Ταμάρινθου και τις πάρει ο αέρας πραγματοποιούνται. Νομίζω όμως ότι όλες αυτές οι κρεμάμενες -μέχρι χαμηλά- ευχές σε συνδυασμό με τον μεγάλο καθρέφτη που υπάρχει και πολλαπλασιάζει αυτή την εικόνα και τον χαμηλό φωτισμό δίνει μια αποπνικτική αίσθηση. Επίσης δεν αισθανθήκαμε τη ζέστη και θαλπωρή που απαιτούσε η κρύα εκείνη βραδιά παρότι ήταν γεμάτο από κόσμο.

Η εξυπηρέτηση επίσης δεν μας κέρδισε. Πως θα μπορούσε άλλωστε, όταν με το καλησπέρα σας μας υποδέχτηκε πίσω από ένα σκοτεινό και ψηλό μπαρ (κάτι σαν υποδοχή reception ξενοδοχείου φάνηκε αρχικά), ένας κύριος αγέλαστος κι αταίριαστος εντελώς θεωρώ για το πόστο αυτό, ο οποίος μας ρώτησε το όνομα και τι ώρα ήταν η κράτηση. Του είπα λοιπόν ότι η κράτηση ήταν για τις 9:30 και κοίταξε επικριτικά το ρολόι του λέγοντάς μας ότι η ώρα ήταν 10 παρά είκοσι… λες και θα χτυπάγαμε κάρτα. Μου ήρθε να του πω να μη μας πληρώσει το μεροκάματο αν δε μείνει ευχαριστημένος, αλλά συγκρατήθηκα.

Με τη μούρη λοιπόν μέχρι το πάτωμα υπέδειξε σε μια άλλη κοπέλα να μας οδηγήσει στο τραπέζι μας. Ευτυχώς τα υπόλοιπα τα ανέλαβαν άλλα παιδιά, ενώ ο εν λόγω κύριος καθ’ όλη τη διάρκεια της βραδιάς την έβγαλε πίσω από εκείνον τον πάγκο φορώντας κάτι γυαλιά μισά πρεσβυωπίας σκυμμένος κάνοντας λογαριασμούς σαν τον σκρουτζ μακ ντακ. Πολύ άσχημη εικόνα και αρνητική αύρα.

Παραγγείλαμε:

- Dim Sam x 8€

Πεντανόστιμα χειροποίητα ζυμαρικά στον ατμό (6 τμχ ικανοποιητικότατου μεγέθους) με κιμά και Ταϋλανδέζικα βότανα με πικάντικη σάλτσα σόγιας, σερβιρισμένα σε μπαμπουδένιο καλαθάκι. Τύφλα να'χουν τα ρωσοποντιακά πελμένι! Στο παραγγελιόχαρτο αναφέρoνται ως Dumblings. Όμως δεν με νοιάζει να τα μάθω... μόνο να τα φάω!!!

- Βarbeque Pork x 12€

Χοιρινό μαριναρισμένο στη σχάρα με ταϋλανδέζικα (εννοείται) βότανα & μπαχαρικά. Σερβίρεται με λαχανικά (λάχανο, καρότο και μια πράσινάδα κομμένα ζουλιέν), σάλτσα hoisin και πιτάκια (6τμχ).

Επίσης ένα εξαιρετικό και χορταστικότατο ορεκτικό που η φιλοσοφία του προστάζει να γεμίσεις τα πιτάκια με τα παραπάνω υλικά και να κάνεις μίνι σαντουιτσάκια-πιτογυράκια θα πω εγώ, μιας και το χοιρινό ήταν άψογο. Καθαρό κρέας χωρίς λίπος, σε παχιές λωρίδες κομμένο (σαν χοντροκομμένος γύρος), τρυφερό και γευστικό. Η σάλτα hoisin ελαφρώς πικάντικη, για τα γούστα μου πάρα πολύ καλή. Πολύ καλή αρχή λοιπόν με 2 στα 2 επιτυχημένα ορεκτικά μέχρι στιγμής.

- Palo Bet x 12€

Ψητή πάπια με ξηρά μανιτάρια shitake, βραστό σφιχτό αυγό και τόφου σε ζωμό με μίγμα five-spice, σάλτσα σόγιας και σάλτσα στρειδιών.

Από τα πιάτα που δεν μας ενθουσίασαν. Οι φέτες της πάπιας είχαν την πέτσα γύρω γύρω που δεν ήταν καν ξεροψημένη (προφανώς και να ήταν μαλάκωσε λόγω του ότι το πιάτο ήταν σουποειδές), οπότε η αίσθηση αυτής της λιπαρής μαλακιάς πέτσας δεν μας ήταν ευχάριστη. Επιπλέον καταλήγω τελικά ότι το τόφου δεν είναι του γούστου μου. Γευστικά αν εξαιρέσω το τόφου γευστικά δεν ήταν κακό πιάτο, αλλά η αστοχία με την πάπια δεν μας άφησε να το ευχαριστηθούμε γενικότερα.

- Khao Soi από την κατηγορία Κάρυ 10€

Ήταν η δική μου επιλογή και μου άρεσε πολύ. Πρόκειται για πιάτο από τη Β. Ταϋλάνδη όπως αναγράφεται στον κατάλογο, με νούντλς αυγού και κοτόπουλο, σε ζωμό με κρεμώδη υφή λόγω της κρέμας καρύδας, με κουρκουμά και άρωμα μαύρου κάρδαμου.
Μου άρεσε η κρεμώδης υφή που, είχε η γευστική σάλτσα και οι πίκλες, τα νούντλς αυγού και γενικά όλα τα υλικά που είχε μέσα.

Ήπιαμε ένα εμφιαλωμένο νερό χ 1,50€ και δοκιμάσαμε και 2 γλυκά.

- Μια πανακότα χ 5€

Με σιρόπι (νομίζω τριαντάφυλλο δεν θυμάμαι καλά) και ροζ πιπέρι. Δεν ήταν καλή, παρότι καλή μερίδα φτιαγμένη σε μεγάλο φορμάκι, όμως δεν είχε σωστή υφή, υποθέτω ότι είχε χρησιμοποιηθεί μεγάλη ποσότητα ζελατίνης γι’αυτό και γευστικά δεν είχε κάτι ιδιαίτερο.

- Μια μους σοκολάτας χ 5€

Καλύτερη επιλογή από την πανακότα σίγουρα, παρόλα αυτά ούτε και η μους είχε την υφή που θα έπρεπε, ήταν αρκετά σφιχτή, ενδεχομένως και να μην ήταν της ίδιας ημέρας.

Τα παραπάνω στο σύνολό τους κόστισαν 53,50€ αλλά εμείς λόγω προσφοράς που έτρεχε στο διαδίκτυο πληρώσαμε ένα κουπόνι 20€ (αρχικής αξίας 40,00€) συν 13,50€ επιπλέον (για τα γλυκά και το νερό) στο σύνολο δηλαδή μας κόστισε τελικά 33,50€.

Συμπερασματικά το φαγητό στο Tamarind δεν μας απογοήτευσε αν εξαιρέσουμε το ένα κυρίως πιάτο με την πάπια και τα γλυκά, όμως η συνολική εμπειρία δεν ήταν τέτοια που να μας αφήσει κάτι αξέχαστο ώστε να επιθυμούμε να επιστρέψουμε σύντομα. Η αρχική δε αξία του δείπνου αυτού πιστεύω ότι είναι αρκετά υψηλή για τη δεδομένη εμπειρία και σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες κατηγορίες ατμόσφαιρα/χώρος - εξυπηρέτηση έρχεται σε ακόμα μεγαλύτερη αντίθεση, οπότε θεωρώ πως πρέπει να εξομοιωθούν με αυτές των προσφορών. Ας μην ξεχνάμε ότι ένα Σάββατο βράδυ δεν βγαίνεις μόνο για να ικανοποιήσεις την πείνα σου αλλά και τις υπόλοιπες αισθήσεις σου. Άρα για να φύγεις από κάπου ευχαριστημένος πρέπει να υπάρχουν και οι επί μέρους προϋποθέσεις, που εκείνο το βράδυ… έλλειπαν.

25 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Νέα άφιξη στη Φιλαδέλφεια. Κρεατάδικο... Και; Θα πάμε; Αφού δεν είναι του στυλ μας τέτοια εστιατόρια και το ξέρουμε. Δεν είμαστε από τους τύπους που εκτιμούν απλά ένα κομμάτι κρέας όσο καλά κι αν είναι αυτό ψημένο. Πάρ’το κι αλλιώς. Πότε έχουμε πάει σε εστιατόριο για να φάμε μια μπριζόλα;; Ποτέ! Ε, ναι αλλά δίπλα στην πόρτα μας είναι, δεν πρέπει να το δοκιμάσουμε; Οκ, ας πάμε. Αυτός ο πρόλογος ήταν η εξωτερίκευση των σκέψεών μου πριν την επίσκεψη.

Σάββατο βράδυ 19/1/2019 σε τηλεφωνική επικοινωνία με μια ευγενική κοπέλα ο διάλογος ήταν σύντομος και τελείωσε με ερώτησή μου… Φαντάζομαι μη καπνιζόντων είναι ο μέσα χώρος έτσι;; Παύση κλάσματος δευτερολέπτων… κι έπειτα καταφατική απάντηση, Ναι. Οκ λοιπόν. Κράτηση για 2 άτομα.

Χώρος - Εξυπηρέτηση θα πάνε πακέτο σε αυτή την κριτική και θα περιγραφούν διαδοχικά αλλά και εναλλάξ.

Εντελώς κόντρα με το γούστο μου και γενικότερα με την δική μου αισθητική, μπαίνοντας αρχικά βρίσκομαι σε έναν υπαίθριο χώρο με ξύλινο deck που έχει κλειστεί με τζαμένια πλαίσια μέχρι ένα ύψος με κουρτίνες με το λογότυπο κι από πάνω σκεπάζεται με τέντα. Zεσταίνεται με σόμπες-μανιτάρια, βαριά κλασικά ξύλινα τραπεζοκαθίσματα αλλά και εναλλαγή στο πατάρι με πιο μοντέρνες καρέκλες. Τραπεζομάντηλα με κεντίδια μαρτυρούν ένα στυλ πιο κυριλέ που έρχεται κόντρα με την οθόνη για μπάλα που ευτυχώς ήταν κλειστή αλλά και με όλη την υπόλοιπη κατάσταση που θα περιγράψω παρακάτω.

Το -βυζαντινού τύπου- χρυσό αναλόγιο που φιλοξενεί επάνω του τον κατάλογο δίπλα στην πόρτα… με μπερδεύει ακόμα πιο πολύ. Να κι ένας γίγαντας στο καλωσόρισμα. Τι ν τούτο Παναγία μου;; Φοράει ένα μαύρο μακρύ σιγκούνι με ασημοκλωστή κι από κάτω φόρμα και αρβύλα. Στυλ θα είναι, δε μπορεί.

Καπνίζετε; Όχι απαντώ. Ωραία καθίστε εδώ… και μας υποδεικνύει τραπέζι σε αυτό τον υπαίθριο χώρο που η λογική λέει ότι είναι προορισμένος για καπνίζοντες. Εκτός από την λογική όμως, το λέει και η εικόνα που επικρατεί γύρω μας καθώς όλοι καπνίζουν. Φωνάζω την κοπέλα που διακρίνω να εξέρχεται από το εσωτερικό με ένα εμφιαλωμένο στο χέρι, φορώντας ροζ σιγκούνι αυτή τη φορά και χρυσή κλωστή (! ).

- Συγνώμη να σας ρωτήσω κάτι;; Εδώ είναι για καπνίζοντες;
-Ναι, αποκρίνεται.
- Μα, όταν μπήκαμε μας ρώτησε ο κύριος και του είπαμε ότι δεν καπνίζουμε, γιατί μας έβαλε εδώ…;;;
- Ελάτε καλύτερα μέσα, νομίζω θα είστε καλύτερα.

Και μπαίνουμε στο εσωτερικό… στο οποίο δεν κατάλαβα πια ήταν η διαφορά, αφού κι εκεί, ΟΛΟΙ ήταν μ’ ένα τσιγάρο στο χέρι. Ψυχολογικό θα είναι το θέμα φαίνεται! Κάποιος μας δουλεύει.

Από το ταβάνι πάνω από την ανοιχτή κουζίνα, κρέμονται πολυέλαιοι τα καλώδια των οποίων είναι ντυμένα με κόκκινο ύφασμα. Απέναντί μου στον τοίχο υπάρχει ένα κάδρο με τον μυστικό δείπνο (! ), πίσω μου και πάνω από την ανοιχτή κουζίνα υπάρχουν 3 κάδρα. Το ένα απεικονίζει μια ημίγυμνη γυναίκα από τη μέση και πάνω, που δείχνει (ευτυχώς όχι με το μεσαίο δάχτυλο) προς το ταβάνι. Στο κέντρο μια γυναίκα (μοιάζει με αυτές της εποχής της αναγέννησης) με ένα πρόβατο στην αγκαλιά (! ) και παραδίπλα στο τρίτο κάδρο η Τζοκόντα… απορημένη προφανώς για το τι στην ευχή κάνει εκεί πάνω;;

Από κάτω ακριβώς και παραπλεύρως του μεγάλου ανοξείδωτου αποροφητήρα υπάρχουν κρεμασμένα διακοσμητικά παστουρμαδοχοιρομέρια και στο τελείωμα αυτών ένα κάδρο με… τον Iησού σε στάση προσευχής. Έξοχη ιδέα, έχω συγκλονιστεί πραγματικά και ψάχνω ήδη να βρω το ιερό.

Ωπ, να κι ο τρίτος κύριος της εξυπηρέτησης… με κόκκινο χρυσοποίκιλτο σιγκούνι. Αυτός μάλιστα! Ταιριάζει και με τους πολυέλαιους και με τις βελουτέ κόκκινες κουρτίνες στο βάθος. Μπα τελικά δεν είναι στυλ, μάλλον μόδα είναι αλλά εγώ έχω μείνει πολύ πίσω. Και τώρα που το ξανασκέφτομαι ο Γιώργος Μάγκας με το κλαρίνο και τα ιδιαίτερα συνολάκια του, θα ταίριαζε γάντι εκεί μέσα.

Και τώρα κάντε όλη την παραπάνω εικόνα με μουσική πιάνου. Αυτοκτονία.
Είχαμε την τιμή να μας πάρει παραγγελία ο κύριος που μας καλωσόρισε που υποθέτω από το όλο στυλ ότι είναι ο κύριος μπούφαλος (ή μπάφαλος με προφορά)…ήτοι ο ιδιοκτήτης.

- “Η κοπέλα πεινάει…” ήταν η πρώτη ατάκα του, απευθυνόμενος σε μένα και υποδεικνύοντας την φίλη απέναντί μου που είχε ξεκινήσει να τρώει το –ανεκτό- σκέτο ψωμί που έφτασε χωρίς να ερωτηθούμε στο τραπέζι μας, μετά το εμφιαλωμένο και χρεώθηκε 2€ (κι άλλα 2€ το νερό είμαστε στα 4€ με το καλησπέρα σας).

- “Κι εγώ το ίδιο…”, του απαντώ, γι’ αυτό είμαστε εδώ, διαφορετικά θα είχαμε πάει στο Baratin παραπάνω και θα πίναμε κανένα ποτάκι. Που δεν θα ήταν καθόλου κακή ιδέα εδώ που τα λέμε. Δεν σας συζητώ βέβαια το βλέμμα της φίλης μου στο άτοπο αυτό χιουμοράκι του κυρίου μπούφαλου. Όσοι την γνωρίζουν… την κάνουν εικόνα.

Παραγγείλαμε:

- Πατάτες τηγανιτές χ 3.30€

Έσωσαν την πείνα μας εκείνο το βράδυ. Κυδωνάτες με τη φλούδα τους και μυρωδικά. Tολμώ να πω ότι ήταν το πιο συμπαθές πιάτο της βραδιάς.

- Συκώτι σχάρας χ 9,50€

Ήρθε πάνω σε μαντεμένια μαύρη πλάκα κομμένο σε λωρίδες συνοδευόμενο από πατάτες τηγανιτές κι από πάνω φλέικς παστουρμά. Η όψη του συκωτιού αρχικά έδειχνε ότι ήταν καμένο. Παρόλα αυτά δεν ήταν. Όμως δεν είχε και τίποτα το αξιομνημόνευτο. Δεν ήταν ζουμερό, ούτε είχε κάτι που να με κάνει να θέλω να το δοκιμάσω ξανά.

- Χοιρινή τόμαχοκ ή αλλιώς σπαλομπριζόλα x 16€

Λέγε με και σαμαροπαϊδα! Τι τις θέλω εγώ τις μπριζόλες μου λέτε;; Ε;; Και γιατί τις έχουν καμουφλάρει έτσι με αυτά τα ονόματα; Καταρχήν ας ξεκινήσω από το ότι δεν μασιόταν.
Ό, τι υπήρχε γύρω από το τεράστιο καμπυλωτό κόκκαλο ψιλοτρωγόταν μόνο και μόνο γιατί είχε λίπος. Οπότε όποιος δεν τρώει λίπος, καταλαβαίνετε ότι έμεινε νηστικός. Κι από την άλλη, δεν δίνω 16€ για λίπος. Η Μόκα η σκυλίτσα μου πάντως μου είπε τα καλύτερα όταν τίμησε το πακετάκι. Συνοδεύτηκε με τηγανιτές πατάτες πάνω σε ξύλο κοπής και δείγμα μουστάρδας που στο όνομα της γκουρμέ παρουσίασης είχε πατικωθεί με το κουτάλι οπότε είχε γίνει ένα με το ξύλο. Όπως και να’ χει βέβαια δεν χρειάστηκε γιατί δεν φαγώθηκε η μπριζόλα.

- Κριθαρότο με καβουρμά χ 12,50€

Αυτό το πιάτο δεν ήρθε ποτέ. Και στήριζα όλες μου τις ελπίδες για να καλμάρω την πείνα μου σε αυτό. Αντ’ αυτού ήρθε ένα κριθαρότο με κοτόπουλο και από πάνω φλέικς παστουρμά (αυτός ο παστουρμάς απ’ ότι κατάλαβα παίζει σαν ντεκόρ σε όλα τα πιάτα).

Όταν στην πρώτη μπουκιά αντιληφθήκαμε ότι δεν πρόκειται για το πιάτο μας φωνάξαμε τον σερβιτόρο, τον ενημερώσαμε, μας είπε μισό λεπτό, κι έφυγε αφήνοντας το πιάτο εκεί μπροστά μας. Συνεχίσαμε με τα υπόλοιπα –προαναφερθέντα- πιάτα και στη συνέχεια μετά από πάρα πολύ ώρα ήρθε ο κύριος μπούφαλος όπου μας ζήτησε συγνώμη, μας ρώτησε αν μας αρέσει αυτό το πιάτο (προφανώς για να το κρατήσουμε) κι όταν για δεύτερη φορά του τονίσαμε ότι δεν είναι το πιάτο που ζητήσαμε, είπε οκ… το ακυρώνω.

Δηλαδή τους πήρε τουλάχιστον τρία τέταρτα για να ασχοληθούν με ένα πιάτο που πήγε λάθος σε ένα τραπέζι και κείτονταν μπροστά μας όλο το βράδυ για να καταλήξουν στο ότι έπρεπε να το πάρουν από μπροστά μας και να το αντικαταστήσουν.

Φυσικά ζητήσαμε να μην αντικατασταθεί τελικά καθώς είχαμε από τη μια χαλαστεί ήδη από το όλο κλίμα κι από την άλλη είχαμε στουμπώσει με τις πατάτες, αφού δεν μπήκε καν στον κόπο ο κύριος μπούφαλος κατά την παραγγελία να ενημερώσει ότι όλα τα πιάτα που επιλέξαμε είχαν ως συνοδευτικό πατάτες, έτσι ώστε να επιλέγαμε άλλο ορεκτικό.

Τα συμπεράσματα οπότε για την εξυπηρέτηση είναι δικά σας, εγώ όπως αντιλαμβάνεστε δεν μπαίνω καν στη διαδικασία να δώσω κάποιο χαρακτηρισμό.

Ο λογαριασμός μας ήταν αρχικά στα 45,30€ χωρίς γλυκό, χωρίς ποτό και με ένα εμφιαλωμένο νερό του ενός λίτρου, ενώ σε μεγαλύτερα τραπέζια σερβίρονταν νερό εμφιαλωμένο του 1,5 λίτρου… παρότι στον κατάλογο δεν υπήρχε διευκρίνιση ούτε διαφορετική χρέωση! Να φανταστώ δηλαδή ότι αν πάει κάποιος άμοιρος μόνος του να φάει θα του φέρουν το μικρό μπουκαλάκι, με την ίδια πάντα χρέωση. Αυτό είναι προφανώς ένα καινούριο (απαράδεκτο) κολπάκι. Για κέρασμα βέβαια ούτε λόγος!

Από το τελικό ποσό αφαιρέθηκε φυσικά το κριθαρότο που δεν φάγαμε ποτέ, κι έτσι πληρώσαμε 32,80€ με μια συνολικά πολύ κακή εμπειρία σε όλα τα επίπεδα.

Συμπερασματικά θα κλείσω με μια απορία. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που κάνει έναν άνθρωπο 55+ (γιατί τέτοιο ηλικιακό μέσο όρο είδα εκείνο το βράδυ) να στηρίζει τέτοιου είδους εστιατόρια μόνο και μόνο επειδή του περισσεύουν τα ευρώπουλα και δεν λυπάται να τα χαραμίσει για ένα -κάτω του μετρίου- φαγητό συνοδεία ενός εμφιαλωμένου κρασιού ή και δύο.

Προφανώς οι “διασυνδέσεις” του κύριου μπούφαλου παίζουν πολύ μεγάλο ρόλο γιατί δεν εξηγείται διαφορετικά το ότι ήταν γεμάτο το εστιατόριο και μάλιστα τη στιγμή που παίζει εκτός πιάτσας της Ν. Φιλαδέλφειας σε ένα σχετικά άκυρο σημείο, με τόσο τραγική εξυπηρέτηση, τόσο χαμηλό vfm σε συνδυασμό με ένα στυλ έπαρσης γενικότερα που πραγματικά δεν καταλαβαίνω από πού έχει προκύψει. Σήμερα μάλιστα, διάβασα και άρθρο στο οποίο πόζαρε ο κύριος μπούφαλος με τον προπονητή της ΑΕΚ αναφέροντάς το, ως το νέο στέκι της ΑΕΚ. Αλλά κι εδώ κόντρα. ΑΕΚ σημαίνει προσφυγιά. Όταν το Ιdeal (νυν Πόλη) ήταν το σήμα κατατεθέν ψητοπωλείο-σουβλατζίδικο των φίλων και παραγόντων της ΑΕΚ κάποιοι δεν ήξεραν καν τι είναι ο παστουρμάς. Απλά πραγματάκια. Ξεπεζέψτε.

Αυτά. Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται.

31 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Στον Λεμονανθό βρεθήκαμε με αφορμή τα γενέθλια πολύ καλής φίλης η οποία και μας τον σύστησε. Εκείνο το Σαββατόβραδο που πήγαμε (22/12/2018 παρέα 8 ατόμων) είχε live μουσική με αυθεντικά λαϊκορεμπέτικα. Τρία άτομα (δύο γυναίκες κι ένας άντρας) τραγούδησαν κι έπαιξαν αξιοπρεπέστατα, δίχως ίχνος σκυλοκατάστασης. Τις Κυριακές το μεσημέρι υπάρχει άλλο σχήμα με Σμυρνέικα κι Αιγαιοπελαγίτικα ακούσματα.

Η πρώτη σκέψη μου για μεζεδοπωλείο με live μουσική, είναι πως δεν έχω αξιώσεις να φάω καλά. Βέβαια το γεγονός ότι το είχε δοκιμάσει ήδη η φίλη μας, μου έδινε αρκετές ελπίδες. Διαφορετικά ούτε η ίδια θα πρότεινε στους αγαπημένους φίλους της ένα μέτριο μαγαζί για μια τόσο ιδιαίτερη περίσταση. Επειδή όμως όπως και να’ χει τα γούστα διαφέρουν, εγώ πήγα με την ψυχολογία του ότι θα έδινα περισσότερη βαρύτητα στην παρέα εκείνο το βράδυ.

Ο χώρος ήταν η πρώτη ευχάριστη έκπληξη. Όμορφος, ζεστός και άνετος. Διαχωρίζονται οι καπνιστές (μέσα) από τους καπνίζοντες (έξω). Κυριαρχούν οι γκρι αποχρώσεις στην ξύλινη οροφή μέσα, και στα παράθυρα με τα ξύλινα πλαίσια, φωτιστικά με μεγάλους γλόμπους και σχοινιά που κρέμονται, η μια πλευρά του τοίχου είναι υπενδεδυμένη με όμορφη ταπετσαρία, και μου έκαναν εντύπωση κάποια πολύ παλαιά διακοσμητικά αντικείμενα όπως γραφομηχανές, τηλέφωνα κτλ. Επίσης υπάρχουν σε αρκετά σημεία των τοίχων πολλά καδράκια με ασπρόμαυρες φωτογραφίες από Ελληνικό κινηματογράφο. Η υπάρχουσα διακόσμηση ωστόσο είχε στολιστεί και με τα Χριστουγεννιάτικα λαμπιόνια οπότε το κλίμα ήταν ακόμα πιο ευχάριστο.

Η εξυπηρέτηση ήταν πολύ καλή χωρίς κανένα πρόβλημα, ούτε καθυστερήσεις παρά το γεγονός ότι ήταν Σάββατο και ήταν σχεδόν γεμάτο. Αν θα γκρίνιαζα για κάτι, αυτό θα ήταν η έλλειψη κοκα κόλας zero (ενώ light και green cola -που τις απεχθάνομαι- υπήρχαν και δεν κατάλαβα τον λόγο(;). Μή γελάτε, είναι πολύ σημαντικό για έναν κοκοκολάκια να μη μπορεί ν'απολαύσει το φαγητό του με το ανθρακικό μιας zero να καίει τον λαιμό του. Έτσι έπεσα στην ανάγκη μιας λεμονίτας, που δυστυχώς ούτε κι αυτή υπήρχε! Πρέπει να το δουν λίγο με τα αναψυκτικά.

Το φαγητό αποτέλεσε την επόμενη και πιο σημαντική ευχάριστη έκπληξη αφού ξεπέρασε τις όποιες αναστολές είχα.
Ξεκινήσαμε με ωραία κριτσινάκια τυριού κι ένα δροσερό ντιπ με μυρωδικά και στην συνέχεια η φίλη μας επέλεξε τα παρακάτω για να μας ευχαριστήσει:

- Σαλάτα Λεμονανθός (2 μερίδες) χ 7,50€

Πράσινη με baby λαχανικά, λόλα κόκκινη, αποξηραμένα σύκα, φουντούκια και καραμελωμένο μανούρι με πορτοκάλι. Θα την ήθελα πιο μπόλικη. Κατά τα άλλα ήταν πολύ καλή, φρέσκια και με τα υλικά να δένουν ωραία μεταξύ τους.

- Μετσοβόνε με κρούστα από φυστίκι χ 5,70€

Δεν με ενθουσίασε καθόλου για να πω την αλήθεια. Δύο ημικυκλικά κομμάτια τυριού σε μια κρούστα που δεν είχε συγκρατήσει παρά ψήγματα φυστικιού απ’ όσο μπόρεσα να διακρίνω, με συνοδεία μιας κόκκινης σαλτσούλας που δεν συγκράτησα καν. Δεν θα το επέλεγα ξανά.

- Φάβα με απάκι και καραμελωμένα κρεμμύδια χ 4,70€

Ωραία υφή στη φάβα, τα καραμελωμένα κρεμμύδια ταιριάζουν απόλυτα κατά τη γνώμη μου όπως και το απάκι, το οποίο όμως δεν έδινε την ένταση που περίμενα στη φάβα. Ίσως ένα καπνιστό απάκι να έκανε τη διαφορά.

- Πατάτες τηγανιτές (2 μερίδες) χ 3,70€

Φρέσκιες, τραγανές και χρυσαφένιες σερβίρονται σε ορθογώνιο σκεύος τύπου φριτέζα. Πολύ καλές και σε καλή μερίδα.

- Κεφτεδάκια με αρωματική μους φέτας (2 μερίδες) χ 6,90€

Εφτά ευμεγέθη κεφτεδάκια μυρωδάτα από τον δυόσμο (εντελώς μαμαδίστικη γεύση), ξαπλωμένα στην ουσία πάνω σε μια πολύ γευστική σάλτσα φέτας που δεν παραπέμπει σε μους όπως δηλώνει ο κατάλογος, παρόλα αυτά ήταν από τα ορεκτικά που ξεχώρισα.

- Συκώτι γάλακτος με φασκόμηλο και πετιμέζι χ 6,80€

Κομμένο σε ακανόνιστα κομμάτια, λουσμένα με μπόλικη νόστιμη σάλτσα ελαφρώς γλυκίζουσα από το πετιμέζι και αρωματισμένη διακριτικά από το φασκόμηλο το οποίο γενικά ταιριάζει πολύ με τους γευστικούς μου κάλυκες. Η μόνη παρατήρηση είναι ότι το συκώτι είχε αρκετά νεύρα και δεν ήταν τόσο αφράτο όσο το περίμενα.

- Μοσχαρίσιος σιδηρόδρομος χ 15,90€

Αργοψήνεται και σερβίρεται λουσμένος με κόκκινη (ελαφρώς) πικάντικη μαρμελάδα πιπεριάς. Πολύ μαλακό το κρέας, συνοδεύεται από λίγες πατάτες αλλά είναι αρκετά σκορδάτο απ’ ότι διαπίστωσα. Ένα πιάτο τεράστιο που καλύπτει άνετα 2 με 3 άτομα.

- Τριπλή σούβλα (χοιρινό, κοτόπουλο, μοσχάρι) χ 23€

Κι ερχόμαστε στα πολύ καλά του Λεμονανθού. Τρεις μεγάλες κάθετες κρεμαστές σούβλες με μεγάλα καρέ μαριναρισμένου κρέατος έκαστη. Συνοδεύεται από μπόλικες πατάτες τηγανιτές, δύο μπολ με διαφορετικές σάλτσες (μια μουσταρδένια και μια γιαουρτένια) και πιτούλες.

Το νοστιμότερο πιάτο από τα κυρίως κατά τη γνώμη μου είναι αυτό και είναι ό, τι πρέπει για παρέα. Σωστά ψημένα και ζουμερά κρέατα (ακόμα και το μοσχάρι), πολύ γευστικά από την μαρινάδα που ίσως -σε μια από τις 3 σούβλες- είχε κι αυτή ελάχιστο σκόρδο, όμως δεν ήταν καθόλου ενοχλητικό. Μου άρεσαν και οι τρεις εξίσου και θεωρώ ότι αξίζουν τα λεφτά τους.

- Μονή σούβλα με χοιρινό χ 19€

Μια πολύ μεγάλη (οριζόντια αυτή τη φορά) σούβλα με πραγματικά ζουμερά κομμάτια χοιρινού σαν μπριζολάκια περασμένα με πιπεριές ανάμεσα. Για συνοδευτικά είχε ψητά λαχανικά, πατάτες τηγανιτές, αρκετές πίτες και πάλι δύο μπολ με τις ίδιες με παραπάνω σάλτσες. Μια επίσης πολύ καλή επιλογή για μεγάλη παρέα και οινο-τσιπουρο-μπυροποσία.

Ήπιαμε πολύ κρασί, μπύρες και αναψυκτικά που δεν θυμάμαι ακριβώς τις ποσότητες κι επειδή υπήρχε τούρτα δική μας, δοκιμάσαμε ένα μόνο επί πλέον γλυκό του Λεμονανθού για μένα που δεν συμπαθώ τις τούρτες. Εκμέκ κανταΐφι το οποίο ήταν σε πολύ γενναιόδωρη ποσότητα και αξιοπρεπές γευστικά.

Συνολικά αυτό το άκρως πλουσιοπάροχο και υπερπλήρες τραπέζι που θα μπορούσε να ταΐσει σαφέστατα και περισσότερα άτομα κόστισε γύρω στα 160€ μαζί με τα ποτά δηλαδή όχι παραπάνω από 20€/άτομο.

Συμπερασματικά, ο Λεμονανθός είναι ένα αξιοπρεπές μουσικό μεζεδοπωλείο στο οποίο μπορεί κανείς να βρει πολύ καλές γεύσεις συνοδεία αυθεντικής Ελληνικής μουσικής και να περάσει μια ποιοτική βραδιά χωρίς να κακοποιήσει ούτε το στομάχι, αλλά ούτε και τ’ αυτιά του. Εμείς περάσαμε πάρα πολύ όμορφα και φύγαμε άκρως ικανοποιημένοι.

Προτείνεται.

22 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Τα Καμπανάκια απ’ ότι κατάλαβα είναι τα παιδιά ή τα αδέρφια της κυρίας Καμπανάκη στης οποίας το όνομα είναι η επιχείρηση.

Σε μια ήσυχη πλατεία των Αγίων Αναργύρων λοιπόν θα βρείτε αυτόν τον μεγάλο καφενέ ουσιαστικά, με αρκετά μεγάλη βεράντα με τοιχίο και κάγκελα γύρω-γύρω που είναι κλεισμένη με νάυλον για τον χειμώνα. Μέσα κλασικά πράγματα, ψηλοτάβανος χώρος, μωσαϊκό στο δάπεδο και ένα μπαρ πριν την κουζίνα. Τίποτα ιδιαίτερο.

Η εξυπηρέτηση δεν είναι και η καλύτερη που έχω συναντήσει. Αγέλαστοι και διεκπαιρεωτικοί όλοι. Όταν δε, ντουμανιάσαμε από τον καπνό και τους ρωτήσαμε αν είναι ανοιχτός ο εξαερισμός, τότε και μόνο τότε, πήγαν και τον άνοιξαν. Ανεπίτρεπτο σε μαγαζί εστίασης που επιτρέπεται ΠΑΝΤΟΥ το κάπνισμα (παρά το γεγονός ότι θα μπορούσαν να διαχωρίσουν έστω τον έξω χώρο), να έχουν και κλειστό τον εξαερισμό και να χρειάζονται υπόδειξη για να τον ανοίξουν. Δηλαδή πόσο μυαλό χρειάζεται ένας άνθρωπος για να το σκεφτεί αυτό;

Η δε παρέα δίπλα μας… απλά… μας ντουμάνιασε! Αφού σε κάποια στιγμή ήθελα να σηκωθώ να πάω να τσεκάρω μήπως τα τσιγάρα είναι κολλημένα στα δάχτυλά τους! Δηλαδή πες ότι ο επιχειρηματίας δεν μιλάει γιατί βγάζει κέρδος, εσύ ρε χριστιανέ που βγήκες τάχα να φας, έχεις ξερχαμανιάσει πάνω μας όλο τον Παπαστράτο;; Κάνε και ένα break να φας καμιά μπουκιά.

Και βέβαια στα της εξυπηρέτησης δε μπορώ να μην αναφέρω την αγενέστατη συμπεριφορά του υπεύθυνου ή μαγαζάτορα προφανώς… όταν βγαίνοντας να φύγουμε ήταν σε μια παρέα έξω και μίλαγε κι ενώ μας βλέπει να περνάμε από μπροστά του, μας αγνόησε επιδεικτικά και πήγε προς την κουζίνα να συνεχίσει το έργο του. Ευγενέστατος… δε μπορώ να πω!

Ο κατάλογος έρχεται σε μορφή μπλόκ με στυλό, είναι χωρισμένος σε 4 κατηγορίες (Σαλάτες, Ορεκτικά, Κρεατικά με τιμές δίπλα και ποτά “άτιμα” ) και σημειώνεις αυτά που επιθυμείς.

Τρία άτομα, αρχές Νοεβρίου παραγγείλαμε:

- Τυροκαυτερή χ 3,50€

Χειροποίητη, αρκετά συμπαγής, συμπαθητική.

- Φέτα σε φύλλο κρούστας χ 5,50€

Σερβίρεται με μέλι από πάνω και μαύρο σουσάμι. Ήταν πολύ καλή με ωραίο τηγάνισμα στο φύλλο.

- Κεφτεδάκια χ 7€

Έξι μεγάλοι πραγματικά μαμαδίστικοι κεφτέδες με μπόλικο δυόσμο, οπότε φουλ αρωματικοί. Συνοδεύτηκαν με λεπτοκομμένες και τραγανές πατάτες τηγανιτές.

- Συκώτι μοσχαρίσιο στη σχάρα χ 8€

Ένα μεγάλο κομμάτι που παρότι δεν ήταν λεπτό είχε ψηθεί άψογα. Από πάνω είχε γαρνιτούρα από καρέ ντομάτας, ξερού κρεμμυδιού (που αφαιρέσαμε) και μαϊντανού, οπότε είχε τραβήξει κι από εκεί όλα τα αρώματα και ήταν πάρα πολύ καλό.

- Πανσετάκια χ 7€

Καλοψημένα όπως τα ζητήσαμε κι αυτά συνοδεύτηκαν από πατάτες τηγανιτές. Όχι κάτι ιδιαίτερο αλλά ένα απλά καλό πιάτο.

- Τηγανιά κοτόπουλου χ 8€

Μεγάλα καρέ κοτόπουλου με μανιτάρια και λίγη πιπεριά πράσινη σε μια ωραία μουσταρδένια σάλτσα. Πολύ καλό.

- Γιουβέτσι μανιταριών χ 6,50€

Πιάτο εξαιρετικό που δεν περιμένεις σε καμία των περιπτώσεων να συναντήσεις σε ένα τέτοιο μαγαζί. Φρέσκα μανιτάρια πόρτο μπέλο κομμένα σε μεγάλα κομμάτια, σωστό χύλωμα χωρίς να έχει λιώσει το κριθαράκι, και ελάχιστο λάδι τρούφας που μετά βίας το κατάλαβα κι αυτό επειδή μου το είπαν (γιατί δεν αναγράφεται στον κατάλογο). Λίγο παραπάνω το χρειάζεται οπωσδήποτε για ν’ αναδείξει ακόμα περισσότερο το πιάτο.

Κέρασμα δεν υπάρχει ούτε για δείγμα καθώς επίσης ούτε κάποιο γλυκό για να διαλέξεις στον κατάλογο. Αυτό είναι μέγα φάουλ. Ολόκληρο κριθαρότο με τρούφα έχετε βάλει στο ψητοπωλείο, χάθηκε ο κόσμος να βάλετε έστω ένα μωσαϊκό; Δείτε το.

Ο λογαριασμός για τα παραπάνω μαζί με μια μπύρα νομίζω Kaiser και νεράκι βρύσης ήρθε στα 50€ δηλαδή 16,16€/άτομο. Πολύ καλό vfm για αυτά που φάγαμε από γευστικής αλλά και ποσοτικής πλευράς. Ήταν από τις σπάνιες φορές που πλήρωσα με κάρτα και πρώτη φορά μου συνέβη να πληρώσω με τέτοιο τρόπο και να μη μου δώσουν απόδειξη. Θα έχουν τον τρόπο τους προφανώς (! )

Συμπερασματικά, στα Καμπανάκια αν πρόσεχαν το θέμα του καπνίσματος και την συμπεριφορά στο service θα διεκδικούσαν άνετα τεσσαράκια στην βαθμολογία, όμως τέτοιου είδους απροσεξίες πληρώνονται.

Για όσους δεν έχουν θέμα με το τσιγάρο είναι μια πολύ καλή περίπτωση μιας και τα κρεατικά του είναι καλής ποιότητας και καλομαγειρεμένα. Εγώ θα ήθελα να ξαναπάω αλλά αν δεν καλοκαιριάσει ο καιρός τουλάχιστον να είναι ανοιχτά όλα ώστε να παίρνω λίγη ανάσα, δε νομίζω πως αντέχουν τα πνευμόνια μου να πάω νωρίτερα.

Θα το πρότεινα άνετα αλλά κάτω από αυτές τις συνθήκες… It’s up to you.

18 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Καλή χρονιά σε όλους με υγεία!!!

Για να μας πάει καλά η χρονιά σκέφτηκα να ξεκινήσω με ένα όμορφο γλυκοπωλείο.

Μας το σύστησε η αγαπημένη κι έμπιστη Ucook και αυτό από μόνο του αποτελεί εγγύηση. Το έχω επισκεφθεί δύο φορές μέχρι στιγμής η μια εκ των οποίων μέσα στις εορτές των Χριστουγέννων, οπότε είχα την ευκαιρία να το απολαύσω και στολισμένο πράγμα που το καθιστά ακόμα πιο γλυκό.

Ξεκινώντας λοιπόν από τον χώρο θα πω με μια λέξη ότι είναι υπέροχος! Και για να σας δώσω μια πιο συγκεκριμένη εικόνα θα περιγράψω αυτό που άκουσα να λέει η συμπαθέστατη ιδιοκτήτρια σε μια κυρία που μπήκε να πάρει κάποια γλυκά για το σπίτι της και είχε μείνει να χαζεύει με θαυμασμό τον διάκοσμο. Της είπε χαρακτηριστικά ότι “ήθελα να φτιάξω έναν χώρο που θα με κάνει να νoιώθω ότι είμαι στο σαλόνι του σπιτιού μου”… και σας λέω με σιγουριά ότι το κατάφερε!

Στον εξωτερικό χώρο οι φερ φορζέ καρεκλίτσες και καναπεδάκια με τα στρογγυλά μεταλλικά τραπεζάκια, αποπνέουν έναν διάχυτο ρομαντισμό. Επιδαπέδιες σόμπες θερμαίνουν αυτόν τον χώρο που προορίζεται για τους καπνιστές και έχει κάποιες απώλειες αφού από πάνω υπάρχει τέντα.

Ο εσωτερικός χώρος είναι θαυμάσιος. Εκπέμπει ζεστασιά, είναι πανέμορφος, ήρεμος και τόσο οικείος λες και όντως βρίσκεσαι στο σαλόνι του σπιτιού σου. Ακόμα και το διακοσμητικό τζάκι με το μεγάλο ρολόι από πάνω, είναι τόσο όμορφο και ειδικά τα Χριστούγεννα που ήταν φωτισμένο με κλαριά και λαμπάκια σου έδινε την αίσθηση ότι έκαιγε στ’ αλήθεια!

Τα φωτιστικά είναι υπέροχα, μου αρέσουν ιδιαίτερα αυτά που είναι πάνω από το πάσο με τα γλυκά που μοιάζουν με πολύχρωμα καπέλα. Οι πολυθρόνες, τα χαμηλά τραπεζάκια, οι όμορφες μποτίλιες με λικέρ, ένα πανέμορφο παλαιωμένο σκρίνιο κι ένα μεγάλο ξύλινο τραπέζι σε συνδυασμό με την χαμηλής έντασης instrumental μουσική, συνθέτουν μια ιδανική και χαλαρωτική ατμόσφαιρα. Μέσα αριστερά είναι το πάσο με τα γλυκά και από μέσα ο χώρος που ετοιμάζουν τα ροφήματα και όλα τα πιάτα που θα σερβίρουν. Απέναντι και δεξιά προφανώς το εργαστήριο που φτιάχνουν τα γλυκά. Μέχρι και οι τουαλέτες, παρότι πολύ μικρές… είναι όμορφες και καθαρές. Τα σερβίτσια, οι κούπες, τα φλυτζάνια και τα μπουκάλια είναι όλα τόρο ρομαντικά!

Στην εξυπηρέτηση όλοι ευγενικοί. Και η ίδια κυρία που το έχει αλλά και τα παιδιά στο σέρβις είναι πολύ φιλόξενοι.

Στην πρώτη επίσκεψη 2 άτομα και η Μόκα η σκυλίτσα μου, καθίσαμε στον εξωτερικό χώρο και πήραμε:

- Τυρόπιτα σπιτική χ 3€

Αρκετά καλή με ωραίο φύλλο και μεγάλο κομμάτι. Θα ήθελα μέσα στο τυρί κάποιο μυρωδικό να ακούγεται.

- Λευκή σοκολάτα με μαστίχα Χίου χ 4€

Με ρώτησε η ευγενική κυρία αν θέλω να μου την φτιάξει πηχτή όπως κανονικά σερβίρεται και συμφώνησα. Ήταν τόσο παχύρευστη σχεδόν σαν κρέμα και αυτό προσωπικά μου άρεσε πάρα πολύ. Το μόνο που θα ήθελα είναι να μην ήταν τόσο γλυκιά, αλλά δυστυχώς αυτό είναι ένα θέμα που έχουν όλα τα μείγματα σοκολάτας καθώς έχουν όλα μέσα ζάχαρη.

- Cheese cake New York x 4,80€

To γνωστό τσιζ-κέικ φούρνου, που το ζητήσαμε με καραμέλα ως λάτρεις αυτού του συνδυασμού. Ήταν πολύ καλό αν και όχι το καλύτερο που έχω δοκιμάσει.

- Τάρτα σοκολάτας Ferrero roche x 4

Πάρα πολύ γευστική, με ωραία βάση και στη γέμιση βελούδινη σοκολάτα με κομμάτια βάφλας ανάμεσα που της έδιναν ανά διαστήματα μια ωραία τραγανή υφή.

Για τα παραπάνω πληρώσαμε 15,80€ δηλαδή 7,90€/άτομο και όσο απολαύσαμε τα γλυκά, άλλο τόσο απολαύσαμε και την ατμόσφαιρα.

Στην τελευταία επίσκεψη Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2018, τρία άτομα παραγγείλαμε:

- Μηλόπιτα. Όσοι την δοκίμασαν είπαν ότι ήταν πολύ καλή, δεν έχω άποψη καθώς δεν είναι η συμπάθειά μου αυτό το γλυκό.

- Cheese cake New York. Ισχύει ότι και παραπάνω.

- Κορμός σοκολάτας χ 3,50€

Το γνωστό μωσαϊκό. Παρότι γενναίο κομμάτι, δεν μας άρεσε ιδιαίτερα καθώς το μπισκότο δεν ήταν τραγανό αλλά νοτισμένο (προφανώς από τον τρόπο εκτέλεσης της συνταγής -είτε ήταν ζεστή πολύ η σοκολάτα όταν αναμίχθηκε, είτε το έβρεξαν παραπάνω με κάποιο ποτό κτλ)

- Cookies με παγωτό ferrero. Τη γεύση του παγωτού μου την πρότεινε η κοπέλα που πήρε την παραγγελία και ήταν πραγματικά εξαιρετικό, το cookies που ήταν κάτι σαν σκεπαστή μπισκοτένια τάρτα ήταν απλά συμπαθητικό γευστικά (ίσως λίγη βανίλια ή έστω λίγο ξύσμα να του έδινε περισσότερο ενδιαφέρον) και επίσης ήταν αρκετά συμπαγές… προς το σκληρό τόσο που δεν κοβόταν εύκολα με το κουταλάκι. Σε καμία των περιπτώσεων δεν ήταν μπαγιάτικο, άλλωστε πήραμε το πρώτο κομμάτι οπότε θεωρητικά ήταν και της ίδιας ημέρας, απλά θεωρώ πως θέλει λίγη βελτίωση η συνταγή ώστε να βγαίνει πιο αφράτο το αποτέλεσμα.

- Σοκολάτα ρόφημα με γεύση τζιντζερ-πορτοκάλι χ 3,80€
Αρωματική και γευστική, μου άρεσε πολύ.

- Σοκολάτα με γεύση τσουρέκι χ 3,80€
Δοκίμασα και δεν με ενθουσίασε καθώς δεν κατάλαβα την γεύση του τσουρεκιού. Η δική μου ήταν πολύ ανώτερη.

- Καφές cappuccino χ 3,50€
Η φίλη που τον δοκίμασε είπε ότι θα μπορούσε να είναι καλύτερος. Δεν πίνω καφέδες οπότε δεν έχω άποψη.

Για τα παραπάνω θυμάμαι ότι πληρώσαμε γύρω στα 28€ (δεν βρήκα την απόδειξη και τα γλυκά δεν αναγράφονται στον κατάλογο αλλά έχουν τιμή στην βιτρίνα, οπότε έγραψα τιμές μόνο για όσα είχα κρατήσει photo).

Στο σημείο αυτό θα κάνω ένα διάλειμμα. Για να είμαι ειλικρινής, δεν το είχα ακόμα στο πρόγραμμα να γράψω για την Βανίλια. Φαντάζομαι πως δεν είμαι η μόνη που περιμένω ένα μήνα να καταχωρηθεί ένα νέο εστιατόριο;; Και αν είσαι και γκαντεμόσαυρα, εκεί που έχεις ετοιμάσει ήδη την άλλη σου κριτική, μπαίνεις να τη στείλεις και βλέπεις ότι το εστιατόριο που υπάρχει μέσα καταχωρημένο, είναι σε άλλη περιοχή... δεν είναι αυτό που θες εσύ... απλά σου έλαχε να έχει την ίδια ονομασία... και παίρνεις άλλον ένα μήνα αναμονή! Όλα λειτουργούν ρολόι κατά πως φαίνεται! Προσφέρομαι πάντως για εθελοντική εργασία καταχώρησης "τριών γραμμών στοιχείων" (γιατί δεν είναι παραπάνω), πριν πιάσουμε καλά καλά πάτο.

Συμπερασματικά, η Βανίλια είναι ένας πολύ όμορφος και χαλαρωτικός χώρος στον οποίο μπορούμε να απολαύσουμε καφέ, ροφήματα, σνακ και σπιτικού τύπου γλυκά, κάποια από τα οποία είναι πολύ καλά και κάποια που σίγουρα επιδέχονται βελτιώσεις. Πιστεύω πως επειδή υπάρχει πολύ αγάπη για όλη αυτή την προσπάθεια γι’ αυτό και εκπέμπει όλο αυτό το όμορφο κλίμα, σίγουρα θα υπάρξει και εξέλιξη σε όλους τους τομείς. Εμείς παρότι μας δεν είναι πολύ κοντά μας, θα το στηρίξουμε γιατί μας κέρδισε.

Προτείνεται.

29 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Ο Μερακλής... δεν είναι και τόσο μερακλής τελικά!
Χρόοοονια στη Νέα Ιωνία και κάποιος γνωστός μου είπε ότι κάνει πολύ καλό σουβλάκι. Ε, να το δοκιμάσουμε ρε αδερφέ.

Βρίσκεται σ' ένα στενάκι λίγο πριν τη διασταύρωση με την Ηρακλείου στο ύψος του παλιού Εμπορικού κέντρου. Γωνία μεριά.

Ο χώρος δεν επιδέχεται σχολιασμού. Βγάζουν και κάτι τραπεζάκια έξω στο μικρό πεζοδρόμιο δίπλα στην κίνηση... δεν υπήρχε περίπτωση να καθίσω ποτέ να φάω εκεί. Θα προτιμούσα να τα φάω στο χέρι περπατώντας (πράγμα που επίσης απεχθάνομαι και δεν κάνω ποτέ ακόμα κι αν πεθαίνω της πείνας). Τελικά, ένα απόγευμα μετά τη δουλειά που δεν υπήρχε φαγητό σπίτι και έπρεπε να φύγουμε άμεσα για θέατρο, αποφάσισα να πάρω πακέτο (για δύο άτομα).

Η εξυπηρέτηση οκ, σουβλάκι πακέτο μπήκαμε να παραγγείλουμε, δεν είχαμε και πολλές απαιτήσεις, κόσμο δεν είχε άλλο το μαγαζί οπότε όλα καλά μέχρι εκεί.

Στο δια ταύτα. Παραγγείλαμε 2 τυλιχτά και 2 καλαμάκια χοιρινά σκέτα γιατί πιστεύαμε ότι θα ήταν πολύ μερακλίδικα και φοβηθήκαμε μήπως μας πέσουν βαριά από το πολύ μεράκι. Το αποτέλεσμα όπως φαντάζεστε ήταν απογοητικό. Τα τυλιχτά ήταν τόσο τυλιχτά που η πίτα είχε κάνει δυο σβούρες στο λαδόχαρτο. Ψάχναμε να βρούμε το κρέας και τα υπόλοιπα υλικά μέσα. Νομίζω πως δεν είχε ούτε πατάτες. Πίτα είχε μπόλικη πάντως. Πιο "αδύνατα" σε πάχος σουβλάκια δεν έχω ξαναδεί. Η γεύση; Εκπληκτική. Χορτάσαμε μεράκι. Σε καμια περίπτωση βέβαια δεν θα έστελνα αυτή την κριτική. Αλλά πρέπει να καρα-τσεκάρω, αν υπάρχει κανείς στο site που να τσεκάρει τις κριτικές. Κάποιοι χρήστες (tzia, tomie) έκαναν ήδη την αρχή και δυστυχώς... δεν βλέπω φως στο τούνελ. Κρίμα. Μείναμε λοιπόν νηστικοί (μη με ρωτήσετε πόσα πληρώσαμε, νομίζω όσα δίνουμε πάντα για ένα κανονικό μη-μερακλήδικο σουβλάκι. Και για να μη μπερδευτείτε και κάψουμε και κανέναν άνθρωπο, άλλο ο Μερακλής, άλλο το Μερακλήδικο και άλλο μαγαζί οι Μερακλήδες.

Συμπερασματικά, αν είστε σε δίαιτα να πάτε στον Μερακλή, αλλά να προσέξετε μην ξεφύγετε γιατί το πολύ μεράκι παχαίνει.

23 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Το πολυσυζητημένο Mirch παρότι μετράει περίπου 6 χρόνια ζωής στου Ψυρρή, εγώ το δοκίμασα μόλις τον τελευταίο χρόνο. Μέσα σε αυτό το διάστημα, το έχω επισκεφθεί μέχρι στιγμής 2-3 φορές και δεν με έχει απογοητεύσει. Σήμα κατατεθέν του βέβαια... το Ινδικό τυλιχτό σουβλάκι. Έφαγα... και κόλλησα.

Αυτό που μου έχει κάνει μεγαλύτερη εντύπωση είναι πως όσες φορές το έχω δοκιμάσει είναι ακριβώς ίδιο ποιοτικά, εμφανισιακά και γευστικά με την πρώτη φορά. Και με μια γρήγορη ματιά που έριξα σε παλαιότερες κριτικές συμπεραίνω ότι τελικά, τα πάντα στο Mirch έχουν μια σταθερότητα μέσα στην πάροδο των χρόνων.

O χώρος δεν λέει πολλά, αν σκεφτούμε όμως ότι αυτοσυστήνεται σαν ταχυφαγείο ίσως τελικά λέει πολλά περισσότερα απ’ όσα θα περίμενε κάποιος. Είναι δίπατο με πέτρα και ξύλινο δάπεδο, με λιγοστά και στριμωχτά σιδερένια τραπέζια και άβολες πτυσσόμενες καρέκλες. Ανοιχτές πόρτες χειμώνα καλοκαίρι και για τον επάνω χώρο δεν έχω εικόνα γιατί όποτε έχω πάει γίνεται χαμός και δεν υπάρχει σπιθαμή ελεύθερη. Παρόλα αυτά επειδή υπάρχει ροή, όλο και κάποιο τραπεζάκι θα αδειάσει για να καθίσεις για λίγο ώστε να μη φας στο όρθιο.

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο του χώρου είναι ο λαμπερός από τη φωτιά φούρνος ταντούρι που φαίνεται μπροστά από την ανοιχτή κουζίνα, στου οποίου τα τοιχώματα κολλάνε μαεστρικά οι Ινδοί ψήστες τα nan ζυμάρια αλλά και τις σούβλες με τα μαριναρισμένα κρέατα για να ψηθούν.

Στην εξυπηρέτηση παρά το γεγονός ότι ουσιαστικά πρόκειται για self service (παραγγέλνεις στο όρθιο, πληρώνεις και περιμένεις), είναι όλοι ευγενικοί, σβέλτοι και κάνουν πολύ καλά και οργανωμένα τη δουλειά τους, παρά τις δεκάδες κόσμου που συρρέουν σε μόνιμη σχεδόν βάση κυρίως Π-Σ-Κ μετά ή πριν από το ξενύχτι. Και κανατούλα με νεράκι θα φέρουν στο τραπέζι και χαρτοπετσέτες αλλά και την παραγγελία.

Στα του φαγητού τώρα, τελευταία φορά που το επισκεφθήκαμε 2 άτομα Παρασκευή 19/10/2018 δοκιμάσαμε:

- Ινδικό σουβλάκι (2 τεμάχια) Χ 4,00€

Πρόκειται για τυλιχτή πίτα nan πολύ μεγάλη, άριστα ψημένη που είχε διατηρηθεί μαλακή, με γέμιση μεγάλα κομμάτια από κοτόπουλο Tikka, σάλτσα γιαουρτιού και λαχανικά (ντομάτα, αγγούρι, κρεμμύδι και πρασινάδα (μαρούλι αν θυμάμαι σωστά).

Μοναδικό στην κατηγορία του κατά τα γνώμη μου για την ποιότητά του, την ποσότητα αλλά και για την τιμή του. Εξαιρετικής γεύσης το κοτόπουλο που έχει μαριναριστεί με της Παναγιάς τα μάτια ώστε να έχει αυτό το τρυφερό και πεντανόστιμο αποτέλεσμα. Ελαφρώς πικάντικο, άνετα ανεκτό για τα δεδομένα μου (επίπεδο μιας πιπερίτσας με maximum τις τρεις στον κατάλογο).

Σερβίρεται κομμένο στα δύο (έκαστο) και χορταίνει άνετα έναν πεινασμένο άνθρωπο. Αν δεν πεινάς και πάρα πολύ, ακόμα και με το μισό είσαι κομπλέ. Κι αυτό γιατί όλη αυτή η τεράστια πίτα είναι γεμισμένη από τα παραπάνω υλικά… δεν ψάχνεις να τα βρεις μέσα στην πίτα, ούτε υπερτερούν τα λαχανικά όπως συχνά συμβαίνει στα πιτόγυρα για παράδειγμα που τα στουμπώνουν με πατάτες και υστερούν σε γύρο.

- Κοτόπουλο korma x 8,50€

Μεγάλα καρέ κοτόπουλου μαγειρεμένο με κρέμα γάλακτος, γάλα καρύδας και κάσιους.
Είναι το πιο γλυκό πιάτο που συναντάμε συνήθως στα Ινδικά και το επιλέγω σχεδόν πάντα γιατί μου αρέσει πάρα πολύ. Η εκδοχή του Mirch μπορεί να μην είναι η καλύτερη σε σχέση με όσα korma έχω δοκιμάσει, και ίσως η τιμή του είναι υψηλή για πιάτο ταχυφαγείου, παρόλα αυτά είναι αξιοπρεπές γευστικά και η μερίδα είναι η πιο τίμια που μπορεί να συναντήσει κανείς.

Σερβίρεται σε μεγάλο μπολ γεμάτο κοτόπουλο και σχεδόν ξεχειλισμένο από αυτή την υπέροχη γλυκίζουσα σάλτσα με τριμμένη καρύδα στο κέντρο. Θερμιδική βόμβα μεν, χορταστικότατο δε.

Πληρώσαμε 16,50€ (8,25€/άτομο) που άξιζαν πραγματικά μέχρι το τελευταίο λεπτό του ευρώ, φύγαμε υπέρ πλήρεις και με το μισό τυλιχτό σε πακέτο.

Συμπερασματικά, τo Mirch φαίνεται να κρατάει τον χαρακτήρα του αναλλοίωτο στην πάροδο των χρόνων, τόσο στην ποιότητά του όσο και στις τιμές, αφού χαρακτηριστικά στο πιο δημοφιλές του προϊόν… το Ινδικό σουβλάκι, από το 2013 μέχρι και σήμερα έχει διατηρήσει την ίδια τιμή, το ίδιο μέγεθος και ακριβώς την ίδια γεύση. Αυτό είναι το μυστικό επιτυχίας του.

Προτείνεται.

15 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Το Λυκονέρι μετράει μόνο μερικούς μήνες ζωή. Παρόλα αυτά έχει ήδη κερδίσει τον κόσμο της περιοχής Γλυκών Νερών απ’ ότι διαπίστωσα σε πρόσφατη επίσκεψή μου βράδυ Σαββάτου 13/10/2018 που το βρήκα κατάμεστο.

Βρίσκεται επάνω στην Λεωφ. Λαυρίου και παρά το γεγονός ότι δεν γνωρίζω καλά την περιοχή δεν δυσκολεύτηκα να το βρω. Στον Σταυρό Αγ. Παρασκευής έκανα δεξιά και σε λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω το βρίκα στο δεξί.

Πίσω από το πρωτότυπο όνομά του κρύβεται ένας μύθος ο οποίος εξιστορείται στα σουπλά που στρώνουν στα τραπέζια και έχει να κάνει με λύκους και τι άλλο; Τα γλυκά νερά της περιοχής φυσικά. Δεν θα μπω στη διαδικασία να τον εξιστορήσω, αφήνω να τον ανακαλύψετε μόνοι σας όσοι επισκεφτείτε το εστιατόριο.

Και πιο πίσω από το Λυκονέρι και τον μύθο του λοιπόν βρίσκεται ο chef Eμμανουήλ Πυθαράς. Οι πληροφορίες γύρω από το πρόσωπό του, από φίλη και γνωστή pastry chef αλλά και από το διαδίκτυο καθώς και οι άκρως λαχταριστές φωτογραφίες πιάτων του, με ενθάρρυναν να επισκεφθώ άμεσα το Λυκονέρι.

Όταν πήγα να το προσθέσω στο σύστημα του ask ήταν ήδη περασμένο οπότε σκέφτηκα ότι σίγουρα κάποιος με έχει προλάβει. Και τσουπ να η κριτική του φίλου Legas με τον οποίο οι απόψεις ταυτίζονται σχεδόν απόλυτα.

Ο χώρος είναι αρκετά συμπαθής με έμφαση στην εσωτερική του πλευρά όπου βρίσκεται η κουζίνα με τον ξυλόφουρνο. Οι μαυροχάλκινες αντιθέσεις με το ανοιχτόχρωμο ξύλινο δάπεδο και μια πρωτότυπη μεταλλική κατασκευή πάνω από την κουζίνα με πλακάκια και διάφορα προϊόντα στα ράφια είναι αυτά που τραβάνε την προσοχή.

Το πάσο με τα vintage πλακάκια και τα χρωματιστά στουλ επίσης ωραίο, και τα ράφια με τα τσίπουρα από πίσω δένουν απόλυτα μεταξύ τους σε αυτή τη γωνιά. Οι τουαλέτες είναι επίσης ωραίες και καθαρές Ο εξωτερικός χώρος πιο απλός, κλεισμένος με τζαμένια κατασκευή ολόγυρα.

Γενικά είναι ένας ευχάριστος χώρος με δύο όμως μειονεκτήματα. Το πρώτο είναι το τσιγάρο, που παρά το γεγονός ότι “υποθετικά” είναι διαχωρισμένος ο χώρος σε καπνιστών και μη, στην ουσία δεν υπάρχει κανένα φυσικό διαχωριστικό που να εμποδίζει τον καπνό να εισχωρήσει παντού. Συν το γεγονός ότι στο πάσο δίπλα στην κουζίνα βρίσκεται ο υπεύθυνος που και αυτός καπνίζει καθώς και άλλο ένα πάσο που βρίσκεται η μια του πλευρά στον χώρο μη καπνιστών αλλά φιλοξενεί καπνιστές… όλο αυτό ας μου επιτραπεί η έκφραση είναι λίγο αστείο.

Και το δεύτερο είναι αυτό ακριβώς που ανέφερε και ο Legas, η υπερβολική φασαρία που επικρατεί σε αρκετά ενοχλητικό σημείο όταν έχει κόσμο. Προφανώς ο ψηλοτάβανος εσωτερικός χώρος σε συνδυασμό με τα τζάμια είναι στοιχεία που ενισχύουν την βαρούρα και δεν βοηθάνε στην ηχομόνωση του χώρου.

Στην εξυπηρέτηση νέα παιδιά με προθυμία, ευγένεια και χιούμορ όσο έπρεπε, πλην ενός σοβαρού λάθους που δεν θα το προσμετρήσω όμως στην βαθμολογία της κατηγορίας αυτής, γιατί εκτιμώ ότι ήταν απροσεξία της στιγμής ίσως λόγω φόρτου εργασίας. Ο νεαρός που πήρε την παραγγελία μας δεν μας ανέφερε τα πιάτα ημέρας και αφού παραγγείλαμε βλέπαμε ολόγυρα να σερβίρουν κάτι εντυπωσιακά καρβέλια που στο εσωτερικό τους είχαν κόκορα με χοντρό μακαρόνι. Όταν τον φώναξα να τον ρωτήσω αν υπάρχει ένα πιάτο με χοιρινή πορκέτα που είχα δει στο διαδίκτυο, μας ενημέρωσε ότι είναι πιάτο ημέρας που όμως δεν το είχαν την συγκεκριμένη γιατί ο chef επέλεξε ένα Κερκυραϊκό πιάτο… που ήταν αυτός ο κόκορας με τα μακαρόνια! Το παραβλέπω.

Πριν παραγγείλουμε ήρθε –αληθινό χωρίς κρυφές χρεώσεις- κέρασμα, ένα πιάτο με δύο κομμάτια σπανακόπιτας, πολύ γευστική και πάρα πολύ καλή κίνηση για ξεκίνημα.

Από την κατηγορία “μεζεκλίκια” του πολύ ενδιαφέροντος καταλόγου, εμείς (2 άτομα) παραγγείλαμε:

- Ρεβυθάδα λεμονάτη με λουκάνικο πράσου χ 5,50€

Γεύση απογειωτική κατά τη γνώμη μου με εξαιρετικής ποιότητας λουκάνικο πράσου και πολύχρωμες πιπεριές. Το μόνο που θα ήθελα είναι 2 λεπτά ακόμα βράσιμο καθώς ήταν “αρκετά” al dente τα ρεβύθια. Σερβιρισμένα σε εμαγιέ τηγανάκι, όμορφο εμφανισιακά όμως έχω πολλούς ενδοιασμούς όπως έχω ξαναπεί για τα συγκεκριμένα εμαγιέ σκεύη, που ακόμα κι αν χρησιμοποιούνται μόνο για σερβίρισμα, με την χρήση δημιουργούνται γδαρσίματα στην επιφάνειά τους που τα καθιστούν ανθυγιεινά.

- Σουτζουκάκια σαγανάκι τυλιχτά χ 7€

Εξαιρετικό ορεκτικό, τα σουτζουκάκια (6 τμχ) από μοσχαρίσιο κιμά ήταν πολύ αρωματικά με δυόσμο και ελαφρώς πικάντικα, ήταν τυλιγμένα με φέτες μελιτζάνας μέσα σε φρέσκια σάλτσα ντομάτας και από πάνω τρίματα φέτας. Σερβιρισμένα πάλι στο ίδιο σκεύος.

- Συκωτάκια μοσχαρίσια ριγανάτα χ 7€

Απίθανος μεζές, σωστά ψημένο το συκώτι, είχε κρατήσει τους χυμούς του και ήταν σκέτος αφρός. Η δε σαλτσούλα στην οποία κολυμπούσε ήταν κόλαση. Θα μπορούσα να καταναλώσω μια φρατζόλα ψωμί με αυτή την σαλτσούλα.

Μόνη παρατήρηση ότι σερβιρίστηκε KAI αυτό το ορεκτικό σε ίδιο -με τα προηγούμενα σκεύος. Μια ποικιλία στα είδη σερβιρίσματος για να σπάει η μονοτονία χρειάζεται οπωσδήποτε. Δεν χρειάζεται πολλή φαντασία για να το σκεφτεί κάποιος αυτό.

Από την κατηγορία “και τώρα ας φάμε…»

- Μάγουλα μοσχαρίσια με σκιουφιχτά και ξυνομυζήθρα χ 11€

Από αυτό το πιάτο είχα περισσότερες προσδοκίες οι οποίες δυστυχώς δεν πραγματοποιήθηκαν και πιστεύω πως σε αυτό έπαιξε ρόλο το κομμάτι του κρέατος. Πρώτη φορά μου συνέβη να δοκιμάσω μάγουλα μοσχαρίσια και να είναι σκληρά (σημειωτέον ότι δεν τρώω το μοσχάρι κοκκινιστό παρά μόνο όταν πρόκειται για μάγουλα καθώς όπου τα έχω δοκιμάσει λιώνουν στο στόμα). Εδώ τα περισσότερα κομμάτια ήταν σκληρά (ίσως και να έτυχε) και επιπλέον γευστικά νομίζω ότι έλειπε κάτι που θα έδινε περισσότερη ένταση σε αυτό το πιάτο, κάποιο επιπλέον μπαχαρικό ενδεχομένως και λίγο παραπάνω αλάτι.

- Κοντοσούβλι κοτόπουλου με σάλτσα λεμονοθύμαρου χ 9,50€

Μεγάλη μερίδα, ζουμερό το κοτόπουλο περασμένο σε σούβλα με πιπεριές, με πάπρικα από πάνω, ήταν αρκετά γευστικό και χορταστικό και η σάλτσα λεμονοθύμαρου θεωρώ πως του ταίριαζε απόλυτα. Σερβιρίστηκε με πατάτες τηγανιτές με κουρκουμά οι οποίες δεν με ενθουσίασαν να πω την αλήθεια γιατί παρότι λεπτοκομμένες δεν ήταν τραγανές. Ίσως σε αυτό να έπαιξε ρόλο και η σάλτσα που τις είχε ελαφρώς σκεπάσει. Επίσης θεωρώ ότι ο κουρκουμάς πέρα από τις ευεργετικές του ιδιότητες και του χρώματος το οποίο ενισχύει, δεν προσθέτει κάτι επιπλέον στη γεύση της πατάτας.

Ήπιαμε μια μπύρα Kaiser x 3,90€, νεράκι βρύσης σε μπουκάλι και πληρώσαμε 43,90€ ήτοι 21,95€/άτομο και στο τέλος μας κέρασαν churros (6τμχ) με σοκολάτα. Είναι το γνωστό πλέον Ισπανικό γλύκισμα που μοιάζει λίγο (αλλά στην ουσία καμία σχέση) με τον λουκουμά. Είναι πολύ νόστιμα και πολύ πιο τραγανά από τους λουκουμάδες. Εδώ έχουν στρογγυλό σχήμα (συνήθως σερβίρονται μακρόστενα σε στικς) ήταν πασπαλισμένα με ζάχαρη και κανέλα και ήταν βουτηγμένα κατά το ήμισυ σε σάλτσα σοκολάτας. Μας άρεσαν πάρα πολύ. Πολύ ωραία κίνηση και ωραία επιλογή που διαφέρει από τα συνήθη κερασμένα τύπου κορμός, χαλβάς κτλ

Συμπερασματικά το Λυκονέρι αποτελεί μια πολύ καλή πρόταση για την περιοχή και θεωρώ πως αξίζει την επίσκεψη και για κάποιον που θα έρθει από πιο μακρυά. Τα πιάτα του καταλόγου έχουν αρκετά δημιουργικό χαρακτήρα, οι πρώτες ύλες είναι καλής ποιότητας από Έλληνες μικροπαραγωγούς και η εκτέλεση των συνταγών καταφέρνει πολύ καλά γευστικά αποτελέσματα. Πιστεύω πως με την πάροδο του χρόνου θα δούμε ακόμα πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις στο Λυκονέρι. Εμείς θα ξαναπάμε σύντομα.

Προτείνεται.

09 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

To Pizzamore ήταν στην κυριολεξία μπροστά στη μύτη μου και δεν το έβλεπα. Εδώ και πολύ καιρό είχα στο μυαλό μου να το επισκεφθώ, ορμώμενη από την ενθουσιώδη κριτική της φίλης Ucook και μετέπειτα της Τοmie. Ήρθε και η Evispir να επιβεβαιώσει τον κανόνα των σκουφάτων του site. Παίζει να περνάω και κάθε μέρα απ’ έξω για ένα μαγικό λόγο όμως μου είχε καρφωθεί πως είναι πιο κάτω.

Η αλήθεια βέβαια είναι πως δεν τραβάει το βλέμμα παρά την μεγάλη γκρι με λευκά- γράμματα και κόκκινη καρδιά ταμπέλα και παρά το γεγονός ότι η Πρωτοπαπαδάκη είναι πέρασμα, όμως σίγουρα για μαγαζιά εστίασης δεν ενδείκνυται. Ίσως το γεγονός ότι κατεβαίνεις κάποια σκαλάκια αφού ο δρόμος είναι πιο υπερυψωμένος από το μαγαζί παίζει τον ρόλο του στο να μην πέφτει η προσοχή σε αυτό.

Για να μην το ψάχνετε λοιπόν, αν ανεβαίνετε την Γαλατσίου περνάτε το ύψος της Βεϊκου και μόλις δείτε την Shell από αριστερά, λίγα μόλις μέτρα παραπάνω στο δεξί σας χέρι θα βρείτε το Pizzamore. Το εάν θα βρείτε να παρκάρετε το αφήνετε στο έλεος του Θεού ή στην τύχη σας.

O χώρος είναι καθαρός, πλην όμως δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο. Έξω είναι πιο μεγάλος αλλά σίγουρα δεν είναι ότι καλύτερο σαν τοποθεσία καθώς ο θόρυβος και το καυσαέριο του πολυσύχναστου αυτού δρόμου υποθέτω ότι δεν θ’ αφήνει περιθώρια ευχαρίστησης.
Μέσα υπάρχουν 4-5 ξύλινα τραπέζια σε λευκές και μπεζ αποχρώσεις, δάπεδο από πλακάκι, ένας ορθογώνιος μαυροπίνακας με κάποια πιάτα ημέρας, μερικά καδράκια με Ιταλικά μνημεία και τοποθεσίες και τζαμαρία περιμετρικά της γωνιακής πρόσοψης. Τα βλέμματα τραβάει ο πάγκος εργασίας της κουζίνας με τους φούρνους πέτρας που παίρνουν στην κυριολεξία φωτιά. Τα ζυμάρια είναι πάντα φρέσκα και ανοίγονται τη στιγμή της παραγγελίας.

Η μυρωδιά όμως θα αφήσει το στίγμα της στα ρούχα σας σε ενοχλητικό βαθμό. Στοιχείο το οποίο δεν σε αφήνει να το ευχαριστηθείς πλήρως. Βέβαια πιστεύω πως το μεγαλύτερο βάρος το δίνουν στο delivery και νομίζω ότι η φίλη Ucook έκανε την πιο εύστοχη παρατήρηση και δανείζομαι αυτούσια την φράση της… ότι το στυλ είναι "βάλε φόρμα και αθλητικά να πάμε". Με λίγα λόγια είναι για χαλαρές καταστάσεις χωρίς επισημότητες.

Στην εξυπηρέτηση δεν είχαμε κανένα πρόβλημα. Δεν υπήρχε βέβαια κανένα άλλο τραπέζι κατειλημμένο (ήταν η βραδιά που όλοι περιμέναμε τον περιβόητο «Ζορμπά» οπότε ίσως κι αυτό έπαιξε το ρόλο του) αλλά οι τηλεφωνικές παραγγελίες και τα take away έδιναν και έπαιρναν. Υπάρχει site ενημερωμένο με τιμές και κάποιες προσφορές του τύπου στις 2 γίγας πίτσες άλλη μία δώρο και άλλες παρόμοιες.

Εμείς 2 άτομα Παρασκευή 28/9/2018 παραγγείλαμε:

- Πίτσα ταρτούφο γίγας 12(τμχ) χ 8,80€

Ως λάτρεις πάσης φύσεως (βρώσιμου) μύκητα και του λαδιού του βεβαίως δεν θα μπορούσαμε ν’ αψηφήσουμε την προτροπή της φίλης Tomie. Σάλτσα με πέστο από άγρια μανιτάρια, τρούφα, λάδι τρούφας, μοτσαρέλα και παρμεζάνα.

Αν σας αρέσουν τα λεπτά ζυμάρια αυτό θα σας ξετρελάνει πιστεύω. Λεπτό ζυμάρι, σωστό ψήσιμο, με λεπτή στρώση των υλικών από πάνω που “φώναζαν” την καλή τους ποιότητα. Το άρωμα της τρούφας και του ελαίου της μας έσπασε τη μύτη με το που προσγειώθηκε στο τραπέζι μας. Πραγματικά είναι μια από τις ωραιότερες πίτσες που έχω δοκιμάσει.

- Πέννες pecorino con pepe x 5,20€

Πέννες, πεκορίνο, μασκαρπόνε και φρεσκοτριμμένο πιπέρι. Μεγάλη μερίδα σε τιμή σκάνδαλο. Βασικά η τιμή τους είναι αυτή στην οποία θα πρέπει κατά τη γνώμη μου να κυμαίνεται ο μέσος όρος των πιάτων ζυμαρικών γενικότερα στα εστιατόρια, άσχετα αν έχουμε συνηθίσει διπλάσιες τιμολογήσεις γι’ αυτό τώρα μας κάνει εντύπωση.

Εδώ θα πω ότι γευστικά ήταν λίγο επίπεδο το πιάτο. Σίγουρα το περίμενα πιο “ήσυχο” συγκριτικά με άλλες επιλογές που είχαν για παράδειγμα κάποιο αλλαντικό ή πουλερικό μέσα όμως ούτε το πεκορίνο αλλά ούτε το πιπέρι το κατάλαβα να ξεχωρίζει ιδιαίτερα στη γεύση ώστε να δώσει λίγη ένταση. Την επόμενη φορά θα επιλέξω κάτι πιο safe.

- Tυροκροκέτες (6τμχ) χ 4,30€

Με μπέικον, σάλτσα γλυκιάς πάπρικας και αρωματικά. Μεγάλη μερίδα κι αυτή, με τις κροκέτες να μοιάζουν με μπάλες του πινγκ πονγκ και λίγο μεγαλύτερες σε μέγεθος. Η σάλτσα που συνοδεύτηκαν έμοιαζε με αυτή της σαλάτας του σεφ χωρίς να έχει κάτι το ξεχωριστό. Δε μπορώ όμως να πω και εδώ ότι θα επέλεγα ξανά το συγκεκριμένο ορεκτικό, δεδομένου ότι δεν μου άφησε κάτι που να θυμάμαι πλην του μεγέθους του.
Ήπιαμε 1 κόκα κόλα 250ml χ 1,20€ και νερό βρύσης σε μπουκάλι. Γλυκά τη συγκεκριμένη μέρα δεν είχε πέρα από τα γλυκά καλτσόνε, θέλαμε όμως κάτι πιο ελαφρύ γιατί γλυκό με ζυμάρι μετά από πίτσα και ζυμαρικό θα ήταν βράχος στο στομάχι, οπότε δεν πήραμε.

Για τα παραπάνω πληρώσαμε 19,50€ ήτοι 9,75€/άτομο ποσό το οποίο είναι τιμιότατο σε σχέση με αυτά που πήραμε και σημειώστε ότι από αυτά περίσσεψε και πακέτο.

Την επόμενη Παρασκευή από την επίσκεψή μας 5/10/2018, έδωσα τηλεφωνική παραγγελία και πέρασα μετά τη δουλειά και πήρα άλλη μια πίτσα:

- Πίτσα σπέσιαλ γίγας (12τμχ) Χ 9,20€

Φρέσκια σάλτσα ντομάτας με βασιλικό, ζαμπόν, μπέικον, σαλάμι Μιλάνο, πεπερόνι, μανιτάρια, πιπεριές χρωματιστές, μοτσαρέλα, παρμεζάνα.

Όσο πολλά κι αν σας φαίνονται τα υλικά, το πάχος της πίτσας δεν ξεπερνούσε τα 5 χιλιοστά. Δεν ξέρω πως το καταφέρνουν αυτό αλλά είναι αξιοθαύμαστο το πώς τόσα υλικά μαζί δεν σε κάνουν να μπουχτίζεις και είναι τόσο επιμελώς τοποθετημένα σε λεπτές στρώσεις που σε κάνουν να απορείς. Ήταν πραγματικά άλλη μια εξαιρετικά γευστική πίτσα που παρότι γίγας, τα έξι κομμάτια της που μου αντιστοιχούσαν τα έφαγα χωρίς να νιώσω καμία δυσφορία.

Εννοείται πως θα επιστρέψω για να δοκιμάσω και τα πεϊνιρλί του όπως και τα γλυκά καλτσόνε με σοκολάτα. Μέχρι τότε, το προτείνω ανεπιφύλακτα πρωτίστως για την πίτσα του σε όσους μένουν κοντά ή κινούνται στην περιοχή.

31 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Μονοήμερης άδειας… συνέχεια!

Μετά λοιπόν το Belga… ημέρα Παρασκευή 14/9 του Σταυρού και είπαμε να μην αρτυθούμε τουλάχιστον κρέας. Έτσι μετά από παρότρυνση έμπιστου μέλους που έχει κάνει το τελευταίο διάστημα διατριβή στην vegetarian διατροφή, λέγε με Underwater, κατηφορίσαμε από τα βόρεια προάστια σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση. Για την ακρίβεια… πιο κέντρο δεν γίνεται.

Το Cookoomela grill έχει ανοίξει εδώ και κάποιους μήνες αλλά η πρώτη του ονομασία ήταν Amanita Grill. Λόγοι κατοχύρωσης της ονομασίας όμως υποχρέωσαν την αλλαγή του. Τη μέρα που πήγαμε εμείς ακόμα δεν είχε τοποθετηθεί η νέα ταμπέλα οπότε παρότι ήμασταν σχεδόν απ’ έξω… το ψάχναμε και δεν το βρίσκαμε.

Το Cookoomela πληροφορηθήκαμε ότι είναι η ονομασία μιας συγκεκριμένης ποικιλίας μανιταριών από εκεί προέκυψε και το όνομα. Η σπεσιαλιτέ λοιπόν και για την ακρίβεια η βασική πρώτη ύλη του Cookοomela δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από τα… μανιτάρια!!! Και μάλιστα σε μορφή γύρου μέσα σε πίτα! Οπότε βρεθήκαμε σα να λέμε στο σπίτι του μανιταροπιτόγυρου και το βρήκαμε άκρως ενδιαφέρον.

Πέρα από το γεγονός ότι το Cookoomela αυτοπροσδιορίζεται ως ταχυφαγείο φυτικής μεσογειακής διατροφής ή αλλιώς vegan, απευθύνεται σε όλους και τους προσκαλεί να δοκιμάσουν ένα πεντανόστιμο σουβλάκι χωρίς κρέας και ζωικά παράγωγα.

Πριν μπω όμως σε λεπτομέρειες να πω δυο λόγια για τον χώρο… που δυστυχώς για εμάς οι οποίοι δεν είμαστε του φαγητού στα γρήγορα και στα όρθια, είναι άβολος και σχεδόν ανύπαρκτος. Καταρχήν η τοποθεσία που βρίσκεται είναι άχαρη από μόνη της έτσι κι αλλιώς αφού η Θεμιστοκλέους δεν έχει κάποια ομορφιά σαν δρόμος.

Ο χώρος λοιπόν είναι πάρα πολύ μικρός με το “μεγαλύτερο” μέρος αυτού να καταλαμβάνεται φυσικά από την –μικροσκοπική στην ουσία- κουζίνα. Δύο ψυγεία φιλοξενούν κάποιες κανάτες (ανοιχτές από πάνω) με νερό, συσκευασίες με πίτες και καθόλου αναψυκτικά. Αν θυμάμαι καλά μας είπαν ότι θα φέρουν κάποιο αναψυκτικό τύπου green cola. Η ένστασή μου μέχρι εδώ είναι ότι αυτές οι κανάτες θα πρέπει οπωσδήποτε να αντικατασταθούν με μπουκάλια γυάλινα με πώμα. Και εφόσον το μαγαζί είναι ουσιαστικά street food, θα πρέπει να έχουν και εμφιαλωμένα μπουκαλάκια που ούτε κι από αυτά είχαν εκείνη τη μέρα. Από μπύρες θα βρείτε μόνο Βεργίνα βαρελίσια αν δεν κάνω λάθος.

Σε ένα πάσο στα δεξιά υπήρχε μια πετσέτα στρωμένη με κάποια ποτήρια πλυμένα και αναποδογυρισμένα επάνω. Να πω την αλήθεια αυτή η εικόνα ήταν το μοναδικό πράγμα (μαζί με τις κανάτες που προανέφερα) που με χάλασε στο Cookoomela. Δεν υπονοώ ότι δεν ήταν καθαρή η πετσέτα (αν και δεν ήθελα να το ανακαλύψω κι όλας) πάντως σε κάθε περίπτωση αυτή δεν είναι εικόνα για χώρο εστίασης που σε προδιαθέτει θετικά. Ακόμα και στον καφενέ του χωριού μου αυτά τα συστήματα έχουν εκλείψει.

Εξωτερικά στο πεζοδρόμιο που τουλάχιστον καλύπτεται από το επάνω κτίριο οπότε σε περίπτωση βροχής προφυλάσσει τον επισκέπτη, υπάρχουν 2 ψηλά τραπέζια με 4 στουλ και σίγουρα δεν είναι βολικά όμως είναι μια λύση προκειμένου να μην φας στα όρθια. Θα ήθελα όμως να δω πιο φροντισμένο τον περιβάλλοντα χώρο, τουλάχιστον ένα σκούπισμα είναι αναγκαίο και κάποιες γλάστρες σίγουρα θα έδιναν μια πιο ευχάριστη νότα. Ελπίζω στην πορεία να δρομολογηθούν όλα αυτά.

Στην εξυπηρέτηση δεν υπάρχουν προβλήματα. Όλοι είναι ευγενικοί και πρόθυμοι να εξηγήσουν και να βοηθήσουν. Στην κουζίνα όλοι φορούν γάντια και φαίνονται προσεκτικοί, παρόλα αυτά θα χρεωθούν σε αυτήν την κατηγορία μια ντοματούλα για τις παραπάνω παρατηρήσεις. Κατά τα άλλα το σύστημα λειτουργεί όπως σε όλα τα σουβλατζίδικα. Παραγγέλνεις πληρώνεις, περιμένεις, παίρνεις το χαριτωμένο ξύλινο κασονάκι με τα σουβλάκια σου και κάθεσαι έξω ή τα παίρνεις στο χέρι ή σε πακετάκι και φεύγεις.

Ο κατάλογος έχει 3 επιλογές σε πίτες, κανονική, καλαμποκιού και ολικής και 4 επιλογές τυλιχτού με χειροποίητες vegan σάλτσες. Εμείς, δύο άτομα, δοκιμάσαμε τα 3 από τα 4 σουβλάκια με πίτα καλαμποκιού και ολικής.

- Cookoomela Red x 2,50€

Γύρος μανιταριού, αβοκάντο, φυτική μαγιονέζα από βιολογικό γάλα σόγιας, χειροποίητη σάλτσα ντομάτας, κρεμμύδι (το αφαιρέσαμε), ντομάτα, μαϊντανό και πατάτες φρέσκιες. Πραγματικά νομίζω πως βρήκα την τέλεια λύση (μαζί με το πιτόγυρο του healthy bites) για έναν άξιο αντικαταστάτη πιτόγυρου σε περιόδους που δεν θέλω να φάω κρέας. Ο γύρος μανιταριών εξαιρετικά γευστικός και η σάλτσα πολύ ενδιαφέρουσα.

- Cookoomela Yellow x 2,50€

Γύρος μανιταριού, αβοκάντο, φυτική μαγιονέζα από βιολογικό γάλα σόγιας, μουστάρδα, ντομάτα, κρεμμύδι (το αφαιρέσαμε), μαϊντανό και πατάτες φρέσκιες. Το ξεχωρίσαμε κατά ένα σκαλοπάτι από το πρώτο χάρη στην μουσταρδένια σάλτσα. Ε ξ α ι ρ ε τ ι κ ό!!!

- Cookoomela kebap χ 2,50€

Σουτζουκάκια από φακή, χειροποίητη σάλτσα ντομάτας, τυρί αμυγδάλου, ντομάτα, κρεμμύδι, μαϊντανό και πατάτες φρέσκιες. Εμείς το ζητήσαμε και αυτό φυσικά χωρίς κρεμμύδι και το μοιραστήκαμε εννοείται. Άλλη μια χορτοφαγική επιλογή πολύ αξιόλογη, ελαφρώς πικάντικο και εξίσου χορταστικό με τα παραπάνω.

Ο κατάλογος περιλαμβάνει άλλη μια επιλογή σε πιτόγυρο το λεγόμενο Green με πράσινη σαλάτα, σως verde και tartar σως από γιαούρτι σόγιας, χωρίς πατάτες.

Στην πορεία θ’αρχίσουν να μπαίνουν στο μενού και κάποια πιάτα. Πρόσφατα ενημερώθηκα από το site τους για τον ντάκο τους για παράδειγμα. Τα προϊόντα που χρησιμοποιούνται (γάλα σόγιας, ντομάτες κτλ, ) είναι βιολογικά από μικροπαραγωγούς και οι σάλτσες είναι όλες χειροποίητες. Οι πατάτες τηγανίζονται σε ελαιόλαδο και γενικότερα έχουν οικολογική συνείδηση χρησιμοποιώντας ανακυκλώσιμα και βιοδιασπώμενα υλικά. Μπράβο τους.

Για τα τρια παραπάνω πιτόγυρα εμείς πληρώσαμε 7€ και θεωρώ το vfm αρκετά καλό όχι τόσο σε συνάρτηση με την τιμή του όσο για το ότι ήταν πραγματικά χορταστικά και εξίσου νόστιμα τα σουβλάκια.

Έχω αναφέρει ξανά ότι δεν καταλαβαίνω το λόγο που η vegetarian και vegan διατροφή είναι τόσο υπερεκτιμημένη; Υποτίθεται ότι γίνεται μια προσπάθεια προσέγγισης του κόσμου ώστε να γνωρίσει τα οφέλη και τα προϊόντα της συγκεκριμένης διατροφής και αυτό από μόνο του θα έπρεπε να τα καθιστά πιο προσιτά από οικονομικής άποψης στον καταναλωτή και όχι να λειτουργούν ως ανασταλτικοί παράγοντες. Οπότε δεν θα κατανοήσω ποτέ γιατί ένα σουβλάκι με λαχανικά ουσιαστικά χρεώνεται παραπάνω από ένα κλασικό με κρέας, αλλά εντάξει, θα σταθώ στο γεγονός πως τουλάχιστον το συγκεκριμένο είναι και χορταστικό και γευστικό.

Συμπερασματικά, το Cookoomela grill κερδίζει πόντους για τις χειροποίητες σάλτσες του, τις καλές βιολογικές πρώτες ύλες του και το ψήσιμο του εξαίσιου γύρου μανιταριών, που για άλλη μια φορά αναδεικνύει αυτόν τον υπέροχο μύκητα, σε βασιλιά του είδους του και άξιο αντικαταστάτη -θρεπτικά αλλά και γευστικά- του αντίστοιχου ζωικής προέλευσης γύρου. Το Cookoomela λοιπόν (προς το παρόν) κάνει 4 πραγματάκια… και τα κάνει καλά! Στην πορεία ελπίζουμε για ακόμα καλύτερα. Δοκιμάστε το γιατί αξίζει.

Προτείνεται.