Loader

ΙΩΓΙΑΝΝΗΣ

Κριτικές: 233
Μέλος από: Σεπ 2011

Εμφάνιση:

17 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Για το ERGON είχα ακούσει πολύ θετικά σχόλια από φιλική μου παρέα. Μάλιστα θυμάμαι πως τα εκθειάστηκα σχόλια είχαν να κάνουν με ένα πιάτο ριζότο με άγρια μανιτάρια.
Βράδυ καθημερινής, που έχω επισκέπτες φίλους από το εξωτερικό για τους οποίους καλούμαι να γίνω ξεναγός τους στο κέντρο της Αθήνας.

Όπως είναι φυσικό, κάποια στιγμή οι βόλτες τελειώνουν και το συνηθέστερο είναι να παίρνει την σκυτάλη μία επίσκεψη σε εστιατόριο. Κι εκεί σχεδόν πάντα βρίσκομαι αντιμέτωπος με το δίλλημα της επιλογής του χώρου που θα διαλέξω καθώς δεν είμαι και ιδιαίτερα φίλος των πόλων έλξης τουριστών. Για κάποιον λόγο, το ERGON το εξαιρούσα από αυτήν την κατηγορία κι έτσι πήρα την απόφαση να πάω εκεί την παρέα μου.
Ο χώρος χωρίζεται σε 3 επίπεδα. Τον εξωτερικό χώρο που είναι στην ουσία η προέκταση του πεζοδρομίου της Μητροπόλεως, τον εσωτερικό τους χώρο και έναν ακόμα εξωτερικό που είναι ο πίσω δρόμος του εστιατορίου τους. Εμείς δυστυχώς δεν σταθήκαμε τυχεροί κι έτσι μας βολέψανε στον εσωτερικό τους και μάλιστα ακριβώς μπροστά από το πάσο της κουζίνας τους. Ένα ακόμα αρνητικό ήταν το ότι το τεχνητό μέσο που χρησιμοποιούσαν για να δροσίζουν τον χώρο δεν ήταν ακριβώς ευχάριστο (αν και σαφώς άκρως απαραίτητο) αφού σου έστελνε γερές δόσεις κρύου αέρα. Άλλοι μπορεί να το απολάμβαναν αυτό, το μέλος της παρέας μας που ήταν όμως ο κύριος αποδέκτης του την επόμενη ημέρα ήταν με deponάκια.
Και λίγα παραπάνω πράγματα για τον εσωτερικό χώρο που μας φιλοξένησε. Απλός και χωρίς ιδιαίτερες διακοσμητικές ιδέες εκτός ίσως του λίγο πιο βιομηχανικού ύφους οροφή. Όχι πως και αυτό μπορεί να θεωρηθεί παρθενογένεση στις μέρες μας…

Ο κατάλογός τους σχετικά μικρός αλλά ιδιαίτερος. Όπως έχω ξαναπεί είμαι φίλος των μικρών καταλόγων…
Η εξυπηρέτηση ήταν καταπληκτική από άποψη ευγένειας και άνεσης επικοινωνίας με τους πελάτες τους αλλά δυστυχώς αργή. Σε αυτό μάλλον ρόλο έπαιξε το ότι πέσαμε σε ώρα έντονης αιχμής αλλά και στην συνεργασία μεταξύ κουζίνας και εξωτερικού service. Για να δώσω και μερικές ακόμα πινελιές… μου φάνηκε εντελώς ακαλαίσθητο να γίνουμε μάρτυρες στιγμής έντασης μεταξύ του υπεύθυνου που διαχειρίζεται το πάσο τους και του προσωπικού της κουζίνας τους. Όπως προείπα, ήμασταν σε απόσταση μισού μέτρου από το πάσο τους και το βρήκα ενοχλητικό. Άκρως ενοχλητικό βρήκα επίσης το ότι ο ντάκος που παραγγείλαμε «φώλιασε» (χωρίς καμιά υπερβολή) για τουλάχιστον 15-20 λεπτά πάνω στον πάγκο τους μέχρι να μας προσφερθεί. Αυτό μάλλον είχε να κάνει πως περίμεναν να ετοιμαστεί και το 2ο ορεκτικό μας ώστε να μας σερβιριστούν μαζί. Το κακό είναι πως ακόμα και το 2ο ορεκτικό μας ήρθε χλιαρό οπότε υποθέτουμε πως έμεινε κι αυτό για αρκετή ώρα πριν μας προσφερθεί. Αυτά τα συμβάντα θα ρίξουν αρκετά την βαθμολογία του κατά τα άλλα ευγενέστατου και χαμογελαστού service.
Παραγγείλαμε:

• Ντάκος χαρουπιού με στέγη από ντομάτα, λευκό τυρί και κάπαρη. Νόστιμο ορεκτικό χωρίς όμως να χρειάζεται να το μνημονεύσω περισσότερο. Η τιμή του στα 7,7€.

• Επιλογή από λουκάνικα. Μας ήρθε σε όχι σωστή θερμοκρασία κάτι που σε ένα πιάτο με λουκάνικα έχει σημασία. Επίσης ένα συμπαθητικό ορεκτικό χωρίς όμως να μας καταπλήξει. Για την τιμή των 9€ που μας κόστισε θα χαρακτήριζα το μέγεθος και την ποιότητά της ως μη αντιπροσωπευτική. Δεν ξεχώρισα κάποιο είδος λουκάνικου σε σχέση με αυτά που συναντώ στο ευρύ εμπορικό κύκλο. Μας σερβιρίστηκαν με μια πολύ μικρή πινελιά από μουστάρδα που φαντάζομαι πως έπαιξε αποκλειστικά και μόνο τον ρόλο της διακόσμησης αφού δεν έφτασε ούτε για γιούχου.

• Κριθαράκι με θαλασσινά. Εμφανίσιμο πιάτο αλλά πολύ μικρή και φτωχότατη μερίδα. Τα θαλασσινά ήταν 4-5 μύδια, 1-2 μικρές ροδέλες από καλαμαράκι, 2 γαρίδες και ίσως 4-5 cm από την άκρη του πλοκαμιού χταποδιού. Σε αντίθεση με τα θαλασσινά, στο πιάτο είχαν υπερβάλει με την χρήση του βασιλικού και του κόκκινου πιπεριού. Υπερβολικά πολλά και μεγάλα φύλλα από βασιλικό που είχαν πλέον πικρίσει και είχαν καλύψει εντελώς την γεύση του πιάτου. Ένα πιάτο που σαφώς δεν απόλαυσα για να μη πω πως μου ήταν μάλλον δυσάρεστο στον ουρανίσκο. Η τιμή του στα 11,50 € που ήταν υπερβολική για την ποσότητα και δυστυχώς για την γεύση αυτού του πιάτου.

• Τυλιχτός χειροποίητος γύρος. Πιάτο που μάλλον λειτουργεί σαν κράχτης για τους τουρίστες που μας επισκέπτονται αφού οι περισσότεροι από αυτούς έχουν ήδη δοκιμάσει και αγαπήσει αυτό το πιάτο. Δεν βρήκα κάτι ιδιαίτερο σε αυτό το πιάτο, εκτός από την τιμή του. 9,5€ για ένα λίγο πιο μεγάλο τυλιχτό από αυτό που μου προσφέρουν στο σουβλατζίδικο της γειτονιάς μου, τα λες και πολλά…

• Ριζότο με άγρια μανιτάρια και λάδι τρούφας. Δεν μπορώ να πάρω θέση για το αν τα μανιτάρια ήταν άγρια, αλλά δεν έχω και κανένα λόγο να τους αμφισβητήσω. Επίσης έχω συμβιβαστεί με την ιδέα του ότι κάθε φορά που βλέπω την αναφορά για «λάδι τρούφας» αυτό επί το πλείστων αφορά σε συνθετικό λάδι τρούφας. Όμως το λατρεύω! Είναι συστατικό που πρέπει να προστίθεται στο τέλος του μαγειρέματος κι όχι κατά την παρασκευή. Επίσης είχε γίνει υπερβολική χρήση του που από την μία έκανε το πιάτο τρομερά αρωματικό αλλά που όμως το έκανε επίσης και αρκετά βαρύ, κάτι που επιβεβαιώνονταν για αρκετές ώρες μετά την αποχώρησή μας από το Ergon. Το πιάτο δεν ήταν δικό μου αλλά το ζήλεψα. Πήρα μόνο 2-3 μικρές πιρουνιές και κάθε φορά η μυρωδιά του μου έσπαγε την μύτη και με ξετρέλαινε. Δεν ήταν τυχαίο που 2 τουρίστριες από το διπλανό μας τραπέζι μας ζήτησαν πληροφορίες για το πιάτο αυτό. Και σίγουρα αυτό δεν έγινε ορμώμενες από την εμφάνισή του. Παρά του ότι ήταν βαρύ σε γεύση, νομίζω πως ήταν το πιο νόστιμο πιάτο που δοκίμασα εκείνο το βράδυ. Η τιμή του στα 10,5€.

Στο τέλος μας κέρασαν σφηνάκια με νερό και βανίλια υποβρύχιο. Καλοδεχούμενο αν και θα το ήθελα με παγωμένο νερό κι όχι σε νερό θερμοκρασίας βρύσης (μάλλον μου έχει βγει η γκρίνια…)

Κλείνω κάνοντας γενικό απολογισμό της εμπειρίας μου/μας.
Από άποψη γεύσης που είναι και ο γνώμονας που καθορίζει την επιτυχία μιας εξόδου μας, έμεινα μάλλον μέτρια ικανοποιημένος.
Οι τιμές είναι τσιμπημένες σε σχέση με την ποσότητα που σου προσφέρεται.

Χώρο και service ίσως τα αδικώ λίγο γιατί ίσως οι συνθήκες να μην ήταν οι ιδανικές. Όμως έχω επισκεφτεί και άλλα εστιατόρια που έχουν κληθεί να εξυπηρετήσουν τόσο κι ακόμα περισσότερο κόσμο με πιο επιτυχημένα αποτελέσματα.

Την επόμενη μέρα και χαζεύοντας την απόδειξη, διαπίστωσα πως μας χρέωσαν ψωμί σαν να μας έφεραν και δεύτερη φορά. Δεν βαριέσαι όμως… μου πήραν 1,5 ευρουδάκι παραπάνω…

05 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Έλα να πάμε στο νησί, έλα να πάμε στο νησί, η μάνα σου εγώ κι εσύ. Μετρημένα πράγματα δηλαδή. Τρεις νοματαίοι. Γιατί σε τέτοια μέρη που υπάρχει φιξαρισμένη τιμή φαγητού ανά άτομο, καλύτερα η κατάσταση να είναι ελεγχόμενη. Κι εδώ μιλάω για την νοοτροπία του Έλληνα που όταν του δίνεται η ευκαιρία να ξεκοιλιαστεί χωρίς τον κίνδυνο του να ξεφύγει στον λογαριασμό, αφήνεται έρμαιο των κοιλιοδουλικών τάσεών του.

Θα χαρακτήριζα μάλλον παράτολμο το εγχείρημά τους να ανοίξουν εστιατόριο με τέτοια τακτική στην χώρα μας γιατί ο Έλληνας διακατέχεται από το σύνδρομο του «μπουφέ». Αν δεν ξεχειλίζει το πιάτο/τραπέζι, θεωρεί ως ανεπιτυχή την κίνησή του. Σα να πάει να βγάλει τα σπασμένα από κάθε υπερχρέωση υπέστη σε κάθε Κυκλαδίτικο νησί τον 15Αύγουστο.

Μετά από σχετική κράτηση, πήγαμε εκεί Παρασκευή βράδυ στα τέλη Ιουλίου. Αριθμούσαμε 9 άτομα και μας είχαν κρατήσει μία τραπεζούκλα ικανή να μας βολέψει άνετα όλους. Ο χώρος ανοιχτός χωρίς ιδιαίτερη διακόσμηση, με τεράστιους κινούμενους ανεμιστήρες που χάριζαν δροσιά αλλά και μεγάλες πιθανότητες για μια ξεγυρισμένη ψύξη. Φυσικά χωρίς αυτούς η ατμόσφαιρα θα ήταν μάλλον αποπνικτική αφού εκείνες τις ημέρες ο υδράργυρος είχε πάρει την ανηφόρα.
Η εξυπηρέτηση ευγενική αλλά στην αρχή μου φάνηκε λίγο μαγκωμένη. Μου έδωσαν την αίσθηση πως είναι μόνιμα στο άγχος μην ξεφύγει στην παραγγελία ο πελάτη- εκμεταλλευόμενος της κατάστασης- και δεν θα ξέρουν πώς να τον μαζέψουν διακριτικά και χωρίς να προσβάλουν ούτε τον ίδιο, αλλά ούτε και τα δικαιώματα της επιχείρησής τους για επιβίωση…

Πάντως σε γενική ομολογία ήταν πολύ καλοί στην δουλειά και καθήκοντά τους.
Ευτυχώς εμείς σαν παρέα ήμασταν στην παραγγελία μας ελάχιστα έως και καθόλου καταχρηστικοί. Και εκτός των πιάτων που προσέφεραν στην φιξαρισμένη τιμή τους πήραμε και extra πιάτα από τον κατάλογό τους που μας χρεώθηκαν ξεχωριστά.
Θα ξεκινήσω από τα extra.
• Γαριδομακαρονάδα. Μέτριο πιάτο με παραβρασμένα ζυμαρικά και ψιλοαδιάφορη σάλτσα με κατεψυγμένες γαρίδες. Δεν μου έκανε «κούκου» και την τίμησα ελάχιστα.
• Ριζότο θαλασσινών. Πονεμένος όρος το «ριζότο» οπότε ανασκευάζω σύμφωνα με αυτό του δοκίμασα. Πιλάφι με θαλασσινά λοιπόν. Στα λίγο καλύτερο επίπεδο από την γαριδομακαρονάδα αλλά και πάλι δεν μας ενθουσίασε.
Κι εκεί συνέβη το παράδοξο. Τα μεζεδάκια που είχαν στην φιξ τιμή, προσωπικά τα βρήκα σε καλύτερη κατάσταση από τα extra.
Ιδίως οι ψητές σαρδέλες ήταν κάτι παραπάνω από αξιοπρεπέστατες και μαζί με τον τηγανητό γαύρο ανακηρύχτηκαν ως τα καλύτερα της βραδιάς.
Η φάβα, το τζατζίκι, τα αχνιστά μύδια, η χωριάτικη σαλάτα και η πατατοσαλάτα ήταν συμπαθητικά. Η καβουροσαλάτα με απομίμηση καβουριού (όπως το περιμέναμε), τα τηγανητά καλαμαράκια και οι γαρίδες δεν με πολυενθουσίασαν…
Όπως και να έχει, όταν στην τιμή των 13€ μπορείς να φας θαλασσινά αλλά να πιείς και την μπυρίτσα σου, νομίζω πως δεν μπορείς να έχεις και παράλογες απαιτήσεις. Υπό αυτό το πρίσμα, το «Νησί» είναι μια χαρά πρόταση για να έχεις μια χαλαρή έξοδο χωρίς παρατράγουδα που θα κάνουν την τσέπη σας να βελάξει.

28 Αυγ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Πάντα θυμόμουν την πρώτη μου επίσκεψη στο Μυκηνών Γωνία ως μια πολύ γλυκιά ανάμνηση. Κι όλο αυτό είχε κυρίως συνδεθεί με την χαλαρή ατμόσφαιρα που επικρατούσε.

Έτσι, μερικές ημέρες πριν που σουλάτσαρα στα στενά της εκεί περιοχής το θεώρησα σαν Νο 1 Επιλογή για να περάσω το βραδάκι μου.

Πλησιάζοντας είδαμε πως πλέον δεν είχαν όπως κατά την πρώτη μας επίσκεψη ζωντανή μουσική. Και για να μη παρεξηγηθώ, μόνο λάτρης της ζωντανής μουσικής δεν είμαι. Για να είμαι ειλικρινής, η ύπαρξή της σε μέρος που τρώω είναι μάλλον αποτρεπτικός παράγοντας… Όμως εκείνο το είδος μουσικής και η χαμηλή έντασή της κόλλαγε απόλυτα στα γούστα μου.

Αντί αυτού, όταν κάτσαμε συνειδητοποιήσαμε πως επικρατούσε μια απίστευτη φασαρία από μια παρέα πιτσιρικάδων (θα αριθμούσαν γύρω στα 15) τα οποία είχαν κάνει κατάληψη στην μικρή πλατεία. Μιλάμε για χαλασμό Κυρίου! Θα μου πείτε «παιδιά είναι, δεν θα φωνάξουν, δεν θα παίξουν?». Φυσικά και να παίξουν αλλά όχι με τα νεύρα μου. Η κατάσταση ήταν εκτός ελέγχου!

Το είπαμε στον ευγενέστατο νεαρό που ήρθε να μας πάρει παραγγελία αλλά μας καθησύχασε λέγοντάς μου πως σε λίγο (η ώρα ήταν γύρω στις 9:30 μ. μ. ) θα μαζευτούνε σπίτι τους και θα ηρεμήσει η κατάσταση.

Αμ δε! Πίσω από την πλάτη μας και σε απόσταση μικρότερη των 2-3 μέτρων γινόταν τέτοιος πανικός που μόνο όσοι έχουν δει την μάχη του 4ου επεισοδίου, του 7ου κύκλου του Game of Thrones μπορούν να καταλάβουν. Ήταν Παρασκευή βράδυ και στο τέλος μιας απαιτητικής βδομάδας, το μόνο που θέλαμε ήταν να απολαύσουμε με ηρεμία το γεύμα μας. Όμως μπουκιά δεν πήγαινε κάτω…

Ο νεαρός στο service προφανώς έβλεπε το όλο απόγνωση βλέμμα με τον οποίο τον κοίταζα ανά διαστήματα και πήγε και τους έκανε παρατήρηση προσπαθώντας να θίξει κυρίως το φιλότιμό τους. Καταλαβαίνω πως δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι άλλο… Η παρέμβασή του είχε μικρά αποτελέσματα αλλά το εκτιμήσαμε.
Αυτό ήταν όμως αρκετό για να χαλάσει τη διάθεσή μας… Σε αυτό οφείλεται και η βαθμολογία μου στον χώρο.

Πάμε τώρα στα υπόλοιπα.
Όπως είπα, η εξυπηρέτηση ήταν εξαιρετική. Άνετοι και ευδιάθετοι νεαροί, σωστοί επαγγελματίες.
Παραγγείλαμε τα:

• Σαλάτα ντάκο. Αξιοπρεπής μερίδα. Όμως κάτι της έλειπε στην γεύση της. Ίσως κάποιο μυρωδικό για να το ξεπετάξει. Λίγο φρέσκο πιπέρι. Λίγο χοντρό αλάτι. Κάτι στην ντομάτα. Κάπου τέλος πάντων. Ήταν μόνο τριμμένη ντομάτα και τυρί πάνω σε κομματιασμένο παξιμάδι.

• Τυροκαυτερή. Αλοιφή με έντονη πικάντικη γεύση και σε επίσης αξιοπρεπέστατη ποσότητα. Το μόνο που θα ήθελα να σχολιάσω εδώ είναι πως αφού παραγγείλαμε και την κρεατοποικιλία τους που έχει κι αυτή μέσα την ίδια αλοιφή, γιατί δεν μας το επισήμαναν ώστε να διαλέξουμε από τον κατάλογό τους κάποιο άλλο ορεκτικό.

• Ποικιλία κρεατικών για 2 άτομα. Αν θυμάμαι καλά, στον κατάλογο την χαρακτηρίζουν ως «μικρή» και κοστίζει 12€. Είναι η ίδια που είχαμε πάρει και κατά την πρώτη μας επίσκεψη. Όμως αυτή την φορά δεν είχαν μέσα τα ίδια υλικά. Σε σχέση με την παλιότερη δεν είχαν βάλει κοτόπουλο και κάτι ψιλοζαρζαβατικά που την «δρόσιζαν» (αγγούρι & ντομάτα). Αυτή είχε 2 μπιφτέκια που ήταν πολύ νόστιμα, λουκάνικο και λεπτά χοιρινά μπριζολάκια. Δυστυχώς τα τελευταία είχαν παραψηθεί και δεν ήταν πλέον ζουμερά. Σε αυτό ρόλο έπαιξε το ότι ήταν πολύ λεπτά κομμένα. Ένα ακόμα αρνητικό ήταν το ότι προφανώς είχαν ρίξει ρίγανη κατά το ψήσιμό τους και το αποτέλεσμα ήταν πολύ παραπάνω πικρό από όσο θα έπρεπε. Μια ποικιλία που δεν ικανοποίησε κανέναν από τους δύο μας και σχολιάστηκε όχι και με τόσο κολακευτικά λόγια…

Όταν ζητήσαμε να πληρώσουμε, μας κέρασαν μια μπύρα. Μας φάνηκε ως μια κίνηση για να εκφράσουν την απολογία τους για τις συνθήκες φασαρίας που επικρατούσαν για όση ώρα τρώγαμε. Μία κίνηση που εκτιμήσαμε αν και μετά τις μπύρες που είχαμε ήδη πιεί, δεν πήγαινε κάτω κι άλλη ποσότητα…

Για να κλείσω. Κάπου κάτι δεν πήγε καλά εκείνο το βράδυ. Θες η αναστάτωση λόγω της φασαρίας, θες κάποιες αστοχίες στο φαγητό… δεν μας επέτρεψαν να θεωρήσουμε εκείνο το γεύμα ως επιτυχημένο.
Μπορεί απλά να μας έκατσαν στραβές και να φταίει η γκαντεμιά μας.
Νομίζω πως αξίζει να το δώσετε μια ευκαιρία και να αποφασίσετε μόνοι σας αν θα καλύψει τις απαιτήσεις σας.
Εγώ και η παρέα μου μάλλον δεν θα το ξανατιμήσουμε…

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη ΙΩΓΙΑΝΝΗΣ.

10 Αυγ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Σάββατο μεσημέρι, με τον ήλιο και τον υδράργυρο να σου τσακίζουν το νευρικό σύστημα, ψάχναμε κάποιο μέρος να ξαποστάσουμε το ταλαίπωρο κορμάκι μας, να τσιμπήσουμε κάτι και να δροσιστούμε με παγωμένη μπύρα.

Πολλά από την περιοχή του Κολωνού δεν γνωρίζαμε κι έτσι είπαμε να μη περιπλανηθούμε άσκοπα –ίσως- στα στενά του αλλά να επιλέξουμε την πιο ελπιδοφόρα ιδέα της πλατείας του και των περιχώρων της. Αν είχαμε περισσότερο χρόνο ίσως και να ξετρυπώναμε κανένα μικρομάγαζο, θαμμένο στις γειτονιές τους αλλά για κάτι τέτοιο επιφυλάσσομαι στο άμεσο μέλλον…

Εντάξει, δεν θα πω πως ενθουσιάστηκα με τα όσα αντίκρισαν τα μάτια μου. Αισθητική άλλης εποχής, κλειστά μαγαζιά που προφανώς δεν κατάφεραν να τα βγάλουν πέρα με την κρίση κι αρκετά σημεία που μαρτυρούσαν εγκατάλειψη. Και είναι κρίμα γιατί αυτή η πλατεία έχει προοπτικές να αναδειχθεί σε ένα πολύ γλυκό σημείο. Αυτό που έχει ανάγκη είναι αγάπη και φροντίδα.

Ανάμεσά σε αυτή την γενική εικόνα, το μακράν πιο περιποιημένο μαγαζάκι που βρήκαμε ήταν οι Γυροβολιές. Το οποίο σήμερα ανακάλυψα με μεγάλη έκπληξη πως είναι ήδη καταχωρημένο στο Ask4food έστω και με ανενεργές πλέον κριτικές.
Μια αφίσα στην είσοδό τους με μια πιτσιρίκα που κρατούσε στο χέρι ένα τυλιχτό ίσα με το μπόι της και την ατάκα «Καθαρό σουβλάκι. Ελέγξτε μας! » ήταν αρκετά για να μας κάνουν να νοιώσουμε μια σχετική σιγουριά και να τους επισκεφτούμε. Ευκολόπιστοι? Ίσως. Αλλά με το ελαφρυντικό πως ήμασταν ήδη εξαντλημένοι και χωρίς πολλές αντοχές.

Ένα πολύ καλό σημάδι ήταν οι μεγάλη ποσότητα από γύρους που ετοίμαζαν κάτι που συνήθως αντικατοπτρίζει και την μεγάλη συνήθως ζήτηση μέσα στην ημέρα.
Επιλέξαμε να περάσουμε στον χώρο που έχουν πιάσει πάνω στην πλατεία κι έχουν φτιάξει σε αυτόν μια κλειστή αυλή.

Ο χώρος συμπαθητικός αλλά κινδυνεύοντας να χαρακτηριστώ ως ολίγον τι «Καντακουζινός», πιστεύω πως έχρηζε περισσότερης προσοχής και καθαριότητας αφού θα έπρεπε να είχαν ήδη απομακρύνει μικροσκουπιδάκια προηγούμενων επισκεπτών που έφαγαν κι αποχώρησαν. Όταν διατηρείς χώρο εστίασης δεν είναι ποτέ αρκετό να γίνεται η όποια καθαριότητα στην αρχή και το τέλος της λειτουργίας. Πρέπει όλοι να βρίσκουν έναν διακριτικό τρόπο να καθαρίζουν τον χώρο καθ’ όλη την διάρκεια που παραμένουν ανοιχτοί και εξυπηρετούν το κοινό. Ίσως όμως να ήμουν και λίγο επηρεασμένος κι από την εικόνα της γύρω περιοχής και να μην είχα αποβάλει ακόμα την αίσθηση που μου είχε δημιουργήσει, κάνοντάς με να τους κρίνω λίγο πιο αυστηρά…

Ο νεαρός που αρχικά ήρθε στο τραπέζι μας για παραγγελία και σερβίρισμα αλλά και η νεαρή που ανέλαβε στην συνέχεια την εξυπηρέτησή μας (γιατί μάλλον έληξε η βάρδια του πρώτου) ήταν εξαιρετικοί. Πολύ ευγενικοί, χαμογελαστοί και γρήγοροι. Ήταν δίπλα μας κάθε φορά που τους χρειαζόμασταν και είχαν το νου τους να αντικαθιστούν το νερό της κανάτας μας ώστε να έχουμε συνέχεια φρέσκο και δροσερό.
Οι επιλογές στις μπύρες τους μάλλον χρειάζονται μια σχετική διεύρυνση αφού έχουν κυρίως τις κλασικές, εμπορικές που δεν θεωρώ πλέον καν μπύρες… Έτσι καταλήξαμε στο να ζητήσουμε να μας φέρουν cokes τις οποίες προνοώντας μας πρόσφεραν με αρκετό πάγο.
Οι σαλάτες τους διατίθενται σε δύο μεγέθη. Σε ατομική και κανονική. Άκρως βολικό. Και οι τιμές τους πολύ προσιτές αφού η πιο ακριβή τους έφτανε λίγο παραπάνω από τα 5€.

Μειδίασα ελαφρά όταν είδα την ονομασία «πανδαισία» με την οποία βάφτισαν μια από τις σαλάτες τους, όμως όταν διάβασα τα υλικά της ήταν αυτή που τελικά παραγγείλαμε. Σε ένα βαθύ πιάτο, μας προσφέρθηκε υπεραρκετή ποσότητα από αϊσμπεργκ, baby σπανάκι, ντομάτα, δίχρωμη λόλα, κρουτόν, τυρί gouda και πέστο βασιλικού. Μου αρέσει το πέστο βασιλικού και ταίριαζε αρκετά στην σαλάτα αλλά είχαν υπερβάλει στην ποσότητά του και με την έντονη γεύση του είχε υπερκαλύψει τα υπόλοιπα.

Πάντως είναι μια σαλάτα που θα ξανάπαιρνα. Η τιμή της στα 4,90€.
Κοτόπουλο σχάρας σε παϊδάκια. Εκεί μας τα χάλασαν λίγο. Η μερίδα ήταν απογοητευτικά μικρή και η παρουσία του κοτόπουλου σαν Guest star που κάνει πέρασμα σε κάποια εκπομπή της τηλεόρασης. 4-5 μικρά κοψιδάκια που αν κι από αυτά αφαιρούσες το κόκκαλο ζήτημα να είχαν 100 γραμμάρια ψαχνού. Το σύνολο συμπλήρωναν τηγανητές πατάτες και κομμένες πίτες αλλά δεν έσωζαν την κατάσταση. Τιμή στα 6,10€ αλλά παρ΄ότι ήταν χαμηλή, μας φάνηκε ακόμα κι αυτή ως μη αντιπροσωπευτική.

Αντιθέτως, τα χοιρινά καλαμάκια που παραγγείλαμε ήταν αξιοπρεπέστατα και σε ποσότητα και σε ποιότητα. Χωρίς να έχω σαφή εικόνα από τα υπόλοιπα πιάτα τους δεν θα μου έκανε εντύπωση να είναι από τα δυνατά τους χαρτιά.
Στα συν τους η δυνατότητα που παρέχουν στους πελάτες τους για πληρωμή του λογαριασμού με πιστωτική κάρτα.

Για να κλείσω, σαφώς δεν νομίζω πως υπάρχει λόγος να ξενιτευτείτε από άλλα σημεία της Αθήνας για να επισκεφτείτε το Γυροβολιές. Λίγο πάνω-λίγο κάτω οι γεύσεις τους είναι αυτές που θα βρείτε σε αρκετούς αντίστοιχους χώρους εστίασης που συγκαταλέγονται στην σουβλακοφιλοσοφία. Όμως αν είστε στην περιοχή και περάσετε το κατώφλι του, δεν σας λέω πως θα ενθουσιαστείτε αλλά δεν νομίζω και πως θα απογοητευτείτε.

20 Ιούλ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Κυριακή μεσημεράκι. Ώρα και μέρα που στο μυαλό μου είναι συνυφασμένη με Κινέζικο μπουφεδάκι.

Πρώτη σκέψη μας το Asian Taste στο Γκάζι. Με το που ανεβήκαμε τις σκάλες τους, ανακαλύψαμε πως έχουν πλέον αλλάξει τις συνήθειές τους κι έχουν μεταφέρει το μπουφέ τους για την Πέμπτη βράδυ. Μου έκανε εντύπωση αυτό γιατί δεν ξέρω τι απήχηση θα έχει αυτή η απόφασή τους στο κοινό. Πιο πολύ γιατί οι εποχές που το Γκάζι «βούλιαζε» από κόσμο όλες τις μέρες της εβδομάδας, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Άλλες Κυριακές η σάλα τους ήταν κατάμεστη από κόσμο. Τώρα ζήτημα να είχαν 3-4 παρέες. Μακάρι να τους βγει σε καλό…
Έτσι καταλήξαμε στο να googlάρουμε ψάχνοντας κινέζικα εστιατόρια της Αθήνας με Κυριακάτικο μπουφέ.

Σε αυτή την αναζήτησή μας, πέσαμε πάνω στο Chef Panda. Δεν ήξερα καν την ύπαρξή του. Από κάποιες φώτο που είδαμε αναρτημένες, μας φάνηκε γλυκό και αποφασίσαμε να το επισκεφτούμε.

Μάλλον ο πιο εύκολος τρόπος να το προσεγγίσετε είναι μέσω της Θησέως αφού απέχει από αυτή μερικές μόνο δεκάδες μέτρα. Το parking εύκολο. Η περιοχή θυμίζει γειτονιά.

Η μέρα ήταν βροχερή. Ίσως αν είχε καλύτερο καιρό να είχαν αφαιρέσει το προστατευτικό με το οποίο είχαν καλύψει τα παράθυρά τους. Νομίζω πως όταν ο χώρος τους θα είναι ανοιχτός, θα κερδίζουν πολλούς πόντους.
Σε αντίθεση με τους κλασικούς χώρους των Κινέζικων εστιατορίων, θα βρεθείτε σε έναν χώρο που δεν μεσουρανεί το κόκκινο και οι χρυσοί δράκοι. Μάλλον φέρνει περισσότερο στα «δικά» μας μεζεδοπωλεία, με τραπεζοκαθίσματα σε τόνους του ανοιχτού πράσινου. Γενικά ο χώρος είναι φωτεινός κι εμένα τουλάχιστον με προδιάθεσε ευχάριστα και θετικά.

Σε αυτό συντέλεσε το πολύ ευγενικό και χαμογελαστό καλωσόρισμα από την –μάλλον- συνιδιοκτήτρια του Chef Panda. Από ότι κατάλαβα, την όλη επιχείρηση «τρέχει» ένα ζευγάρι ασιατικής καταγωγής. Ο σύζυγος στην κουζίνα και η σύζυγος στο service. Η κοράκλα τους που τα γέλια της έδιναν ζωή στον χώρο, είχε κάτσει σε ένα διπλανό μας τραπέζι και μετέδιδε την διάθεση και παιδικότητά τους σε μια παρέα πελατών. Δεν κατάλαβα αν ήταν συχνοί τους πελάτες, οπότε και είχε την σχετική οικειότητα, αλλά εγώ το βρήκα πολύ γλυκό.

Η μητέρα της, της έκανε παρατήρηση 1-2 φορές για την περίπτωση που ενοχλούσε την παρέα των πελατών, αλλά οι ίδιοι μόνο ενοχλημένοι δεν φαίνονταν. Το απολάμβαναν!

Πάμε τώρα στον μπουφέ με τα καλούδια τους!
Μια εξαιρετική σαλάτα με μάνγκο, δροσερή και ελαφριά. Κράκερ με γεύση από γαρίδα (δεν δοκίμασα γιατί παραείναι τυποποιημένα για τα γούστα μου).
Ρύζι ατμού που πλέον το προτιμώ πολύ περισσότερο από το τηγανητό ρύζι και τα νούντλς (που επίσης υπήρχαν διαθέσιμα) γιατί δεν αλλοιώνει την γεύση των κυρίως με τα οποία το συνοδεύω. Το ρύζι ήταν προστατευμένο σε κλειστό με καπάκι ατμομάγειρα κι έτσι δεν στέγνωνε από την ατμόσφαιρα.
Δύο είδη από σούπες. Οι κλασικές που βρίσκεις σε όλους τους κινέζικους μπουφέδες. Η μία με κοτόπουλο, καλαμπόκι και ασπράδι αβγού και η άλλη η γνωστή σε όλους μας, hot & sour. Προτίμησα τη δεύτερη. Νόστιμη, δυνατή και χωρίς εκπλήξεις.

Από ορεκτικά υπήρχαν, φτερούγες κοτόπουλου (συμπαθητικές), τριγωνάκια ζύμης με τυρί κρέμα και καβουρόσαρκα-σουρίμι (που ήταν αξιοπρεπέστατα και μου αρέσει να συνδυάζω με σάλτσα γλυκόξινου), σπρινγκ ρολς (τα οποία δεν δοκίμασα), παιδάκια χοιρινά (που ήταν μια χαρά αλλά σαφώς πιο λιπόσαρκα από τα «δικά» μας αρνίσια παιδάκια ), τηγανητές πατάτες (για τους μικρούς μας φίλους, στους οποίους δεν ανήκω εδώ κι αρκετές δεκαετίες…) και κάτι ακόμα που μου θύμισε τηγανητή ζύμη ίσως με κάποια γέμιση (το οποίο επίσης δεν δοκίμασα). Γενικά αποφεύγω σε μπουφέδες (κινέζικους ή μη) τα τηγανητά και τα προϊόντα με πολύ ζύμη. Συνήθως μου φαίνονται βαριά κι επίσης επειδή ετοιμάζονται αρκετή ώρα πριν κι έχουν ήδη μείνει στον μπουφέ, έχουν χάσει ήδη αρκετά από την γεύση τους. Για να μη μιλήσω για τις θερμίδες…

Από κυρίως υπήρχαν κεφτεδάκια με λαχανικά (πικάντικο πιάτο που ταίριαζε πολύ με το ρύζι ατμού), φιλέτο κοτόπουλο με λαχανικά και κίτρινο κάρυ (ζουμερό και καλοετοιμασμένο), παναρισμένες μπουκίτσες κοτόπουλου οι οποίες ήταν σε ξεχωριστό σκεύος από την γλυκόξινη σάλτσα, οπότε παρέμεναν τραγανές (αν και βρίσκω το συγκεκριμένο πιάτο λίγο βαρετό, οφείλω να ομολογήσω πως ήταν από τα πιο νόστιμα που δοκίμασα), αρνάκι με λαχανικά και μία σάλτσα που μου θύμισε oyster sauce (επίσης αξιοπρεπέστατο) και ένα ακόμα πιάτο με σκέτα λαχανικά και φύκια (που μπορώ να πω πως τράβηξε έντονα την προσοχή μου κι έβαλα και δεύτερη μερίδα…). Λίγο κακή εικόνα μου έκανε πως ένα από τα σκεύη του μπουφέ είχε αδειάσει από την γεύση που είχαν αρχικά τοποθετήσει σε αυτό και δεν ανανεώθηκε για όση ώρα μείναμε (14:20-15:30). Το θεωρώ φάουλ γιατί το μπουφέ τους παραμένει διαθέσιμο μέχρι και τις 6 το απόγευμα και είναι υποχρέωσή τους να το κρατάνε συνεχώς ανανεωμένο.

Στον πάγκο τους υπήρχαν επίσης 3 είδη από σούσι τα οποία βρήκα συμπαθητικά. Το wasabi τους δεν ήταν τόσο δυνατό όσο το έχω συνηθίσει. Δεν ξέρω αν το ετοιμάζουν μόνοι τους γιατί και η υφή του ήταν λίγο διαφορετική. Κάπου είχα διαβάσει πως όλοι εμείς που νομίζουμε πως δοκιμάζουμε wasabi στα ασιατικά εστιατόρια που επισκεπτόμαστε, είμαστε βαριά νυχτωμένοι. Πως η ζήτηση για το πραγματικό wasabi που βγαίνει αποκλειστικά από την ρίζα του αυθεντικού φυτού τείνει να γίνει δυσεύρετη (και πανάκριβη). Οπότε αυτό που συνήθως μας προσφέρουν είναι χρένο (ανήκει στην ίδια οικογένεια με το wasabi) στο οποίο έχουν προσθέσει χρωστικές για να του δώσουν το γνωστό πράσινο χρώμα. Και τι είναι το «χρένο». Αν έχετε πάει Πολωνία, θα έχετε σίγουρα δοκιμάσει έναν λευκοκίτρινο πολτό που στο προσφέρουν με τα ψητά τους (και κυρίως με το κότσι) και καίει σαν την κόλαση!!! Αν σκεφτώ πως στις προθήκες των super market του Λονδίνου ένα σκεύασμα μικρής ποσότητας wasabi φτάνει τις 5-6 λίρες, μάλλον επαληθεύεται αυτή η θεωρία…
Το κόστος ανά άτομο είναι 12€.
Πέρασα καλά? Πέρασα μια χαρά!
Έφαγα καλά? Δεν δοκίμασα κάτι που να με ξετρελάνει αλλά ούτε και κάτι που να με απογοητεύσει. Σε γενική ομολογία, όλα ήταν νόστιμα.
Έμεινα ικανοποιημένος από την εξυπηρέτηση? Και με το παραπάνω!!! Ήταν γλυκύτατοι και άμεσοι!!!

Στο τέλος μας έφεραν για κέρασμα τηγανητό ανανά. Στην διπλανή παρέα έφεραν παγωτάκι. Δεν ξέρω όμως αν το παρήγγειλαν οι ίδιοι (αν και δεν το νομίζω, από τα επιφωνήματα έκπληξής τους όταν τους το πρόσφεραν). Μπορεί να ήταν καλοί τους πελάτες, μπορεί επειδή ήταν 3πλάσια σε μέγεθος παρέα από τη δική μας. Δεν βαριέσαι… η ζωή είναι μικρή για τέτοιες λεπτομέρειες…
Θα ξαναπάω!!!

25 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Ξέρω πως υπάρχει μία διχογνωμία μεταξύ των χρηστών του ask4food για το αν πρέπει να καταγράφονται οι εμπειρίες μας από επισκέψεις σε χώρους που κατά γενική ομολογία χαρακτηρίζονται ως «σουβλατζίδικα». Χμ… θα ήθελα να τοποθετηθώ πάνω σε αυτό και να εκφράσω την άποψή μου.

Φυσικά, εδώ μπαίνει η πολύ λογική απορία. «Μα κάποιος που σκέφτεται να επισκεφτεί ένα σουβλατζίδικο, θα συμβουλευτεί το Ask4food?”.

Με την ίδια λογική ίσως να μην έχει νόημα να καταγράφονται και κριτικές που αφορούν σε χώρους εστίασης στολισμένους με πολλά πολλά σκουφάκια και τιμή ατομικού γεύματος σε επίπεδα ενός μηνιάτικου.

Στις εποχές που ζούμε είναι η ίδια αίσθηση όπως αυτή που είχαν οι γονείς μας όταν στήνονταν μπροστά από την tv για να παρακολουθήσουν το «Δυναστεία» και να θαυμάσουν την Κρίστλ και την Αλέξις να κατεβαίνουν με την τουαλέτα τους από τις μαρμάρινες σκάλες της έπαυλης τους. Κοινώς: Φάτε μάτια ψάρια.

Έχω την αίσθηση πως χώροι εστίασης αυτού του βελινεκούς δεν απευθύνεται ούτε στο 1% της μάζας των αναγνωστών του Ask4food. Επίσης πιστεύω πως κάποιος που σχεδιάζει να επισκεφτεί ένα τέτοιο εστιατόριο σπάνια θα χρησιμοποιήσει το αγαπημένο μας site.

Η όποια πληροφόρηση χρειάζονται παρέχεται μέσω άλλων τρόπων και κύκλων.

Οπότε τι θέλω να πω με όλο αυτό? Η θέση μου είναι πως πρέπει να υπάρχει καταγραφή όλων των χώρων που προσφέρουν φαγητό και service. Από τους πιο απλούς έως τους πιο γκράντε. Όλοι έχουν το κοινό τους, μικρότερο ή μεγαλύτερο. Η ύπαρξη πολυφωνίας και πληροφόρησης δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.
Και ελπίζοντας να μη σας κούρασα πολύ με την εισαγωγή μου, ακολουθούν και μερικά λογάκια για το «Σουβλάκια της Χαροκόπου».

Είχα μέχρι πρότινος ακούσει θετικά αλλά και αρνητικά σχόλια. Ίσως να υπερτερούσαν τα θετικά, οπότε όταν ένα απόγευμα μετά τη δουλειά μου έγινε πρόταση να πάμε εκεί να τσιμπήσουμε κάτι δέχτηκα με άνεση. Εξάλλου σουβλάκια θα τρώγαμε, δεν θα αγοράζαμε και διαμέρισμα για να το σκεφτούμε και αναλύσουμε περισσότερο.

Ο χώρος απλός που σαφώς χρειάζεται μεγαλύτερη φροντίδα. Κάτσαμε στην ανοιχτή αυλή τους. Ο κόσμος «λαϊκός» (μια έκφραση που όταν την χρησιμοποιώ δεν υπάρχει η παραμικρή υπόνοια αρνητικότητας). Άτομα με τις φόρμες εργασίας τους που τελείωσαν πριν από λίγο τη δουλειά τους και έκατσαν να ξαποστάσουν για να τσιμπήσουν κάτι και να πιούνε τις μπυρίτσες τους. Ίσως η μοναδική παραφωνία να ήμασταν εμείς που πλακώσαμε κοστουμαρισμένοι.
Το service αντίστοιχης φιλοσοφίας. Ένας φιλικότατος, κινητικότατος, θεατρικότατος και χαμογελαστός νεαρός που για να μας εντυπωσιάσει έλεγε και ξανάλεγε την έκφραση «γεώμηλα» για τις πατάτες που είχαμε παραγγείλει. Το βρήκα λίγο αστείο αλλά γλυκύτατο και διασκεδαστικό… Νομίζω πως είναι ακριβώς το ύφος και η φιλοσοφία εξυπηρέτησης που ταιριάζει στον χώρο.
Απλή η παραγγελία μας.
Χοιρινά καλαμάκια, πατατούλες και χωριάτικη σαλάτα. Μπυρίτσα ελληνική, κάτι που το εκτίμησα.
Πρώτα ήρθε στο τραπέζι μας νεράκι σε κανάτα και ψητό στην σχάρα ψωμάκι, πασπαλισμένο με λαδάκι και αλάτι-ρίγανη.

Έχουμε και λέμε:

Οι πατάτες ήταν οι κλασικές κατεψυγμένες που πλέον με αφήνουν παγερά αδιάφορο. Μπορώ να τις ανεχτώ (και να τις αποφύγω) από fast food όπως τα KFC και τα Mac, όμως από ένα τέτοιο μέρος περίμενα κάτι διαφορετικό. Κρίμα… Τις τιμήσαμε ελάχιστα. Δηλαδή πόσο δύσκολο θα τους ήταν να πάρουν και να προσφέρουν φρέσκες πατατούλες. Καταλαβαίνω την ευκολία και ίσως την μείωση κόστους χρησιμοποιώντας πατάτες αυτού του τύπου, όμως δεν μπορώ να φανταστώ έστω κι έναν πελάτη τους που θα το επικροτεί αυτό. Μήπως να αναθεωρήσουν?

Η σαλάτα σε εντυπωσιακό μέγεθος, δροσερή και προσεγμένη. Αν και αρχές του καλοκαιριού, οι ντομάτες ήταν «μέλι» στεφανωμένες από μία κομματούκλα φέτας. Ήμασταν 2 άτομα και με το ζόρι καταφέραμε τη μισή.

Καλαμάκια χοιρινά. Το βαρύ πυροβολικό τους. Σουβλάκια- γίγαντες. Χωρίς υπερβολή κατά 1/3 μεγαλύτερα από αυτά που συνήθως μας σερβίρουνε. Οκ με την ποσότητα λοιπόν. Τι γίνεται με την γεύση και ποιότητα? Κι εκεί ήταν κάτι παραπάνω από αξιοπρεπέστατα. Πολύ καλοψημένα, με την διακριτική παρουσία από λιπάκια που τα έκαναν ακόμα πιο νόστιμα και ελκυστικά. Τα 3 καλαμάκια που πήραμε ανά άτομο στάθηκαν υπεραρκετά για να ικανοποιήσουν και καλύψουν το αίσθημα της πείνας μας.

Για να κλείσω και να μη σας ζαλίζω με φιοριτούρες. Καλά φάγαμε, καλά ήπιαμε. Γρήγορα και χωρίς καθυστερήσεις. Ζήτημα να μείναμε εκεί πάνω από 35-40 λεπτά. Ο νεαρός που μας σέρβιρε έδινε τον δικό του τόνο σε όλο αυτό. Κερασματάκι δεν έπαιξε.
Αν θα ξαναπήγαινα? Φυσικά!!! Κι επειδή έμαθα πως έχουν και «σούβλα», την επόμενη φορά θα ανοιχτώ περισσότερο στην παραγγελία μου…

Υ. Γ Και μερικές διευκρινήσεις/προτροπές που αφορούν στους λόγους που έχω επιλέξει να παραμείνω σε μια σχετική απόσταση από το ask4food.
Μη του φέρεστε σαν βήμα που σας δίνει την δυνατότητα για σχολιασμό (εμμέσως ή αμέσως, πλαγείως ή ευθέως) προσωπικών διαφορών. Αυτό ελάχιστα αφορά το σύνολο των αναγνωστών. Επίσης αισθητικά το αποτέλεσμα είναι κακό.
Μη το χρησιμοποείτε ως μέσο που σας παρέχεται προκειμένου να εξαντλήσετε το ανταγωνιστικό σας πνεύμα και ένστικτο. Δεν είναι αγώνας δρόμου. Δεν είναι αγώνας πυγμαχίας. Κι αν δεν μπορείτε να το κοντρολάρετε και είναι στην φύση σας, τουλάχιστον αποφύγετε τα χτυπήματα κάτω από την μέση και επιλέξτε πιο δίκαιο αγώνα. Η νοημοσύνη των περισσότέρων από εμάς και κυρίως των παλαιοτέρων, μας επιτρέπει να ξεχωρίσουμε τους τρόπους που χρησιμοποιούν- δυστυχώς- αρκετοί χρήστες ώστε να επιτύχουν την αναρίχηση στην βαθμολογία.
Τα ανωτέρω μόνο απογοήτευση μπορούν να μου προκαλέσουν.
Restart …

10 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Μετά τις τόσες φορές που είχα δει θετικότατες κριτικές στο Ask4food από χρήστες που εμπιστεύομαι αλλά και συνεχόμενές τους αναρτήσεις στο Facebook (με υπεραρκετό φωτογραφικό υλικό που έκανε τους σιελογόνους μου αδένες να παθαίνουν ντελίριο) ψηνόμουνα άγρια να επισκεφτώ το Byraki και να ανακαλύψω κι ο ίδιος τι κάνει κι έχει μαγέψει κόσμο και κοσμάκι.

Πρώτη και άκρως θετική εντύπωση μου έκανε το σημείο στο οποίο βρίσκεται. Χαμηλής κλίμακας οικίες, στολισμένες και περιτριγυρισμένες με ολάνθιστους κήπους. Σ αυτό συνέβαλε το ότι η επίσκεψή μας ήταν Μάη μήνα και η φύση στα καλύτερά της. Η γειτονιά είναι εξαιρετική κι απ ότι κατάλαβα με αρκετές προτάσεις για φαγητό, καφέ και ποτό. Φαντάστηκα τον εαυτό μου να μένει σε αυτή την περιοχή και όλο αυτό με προδιάθεσε άκρως θετικά.

Κυριακή μεσημέρι και είχαμε ήδη προνοήσει κάνοντας κράτηση. Φτάνοντας πρώτος, δέχτηκα ένα καλόκαρδο καλωσόρισμα και πολύ σύντομα βολεύτηκα στο τραπέζι που είχε δεσμευτεί για την παρέα μας. Ο χώρος είναι ένα ουράνιο τόξο με μια αύρα που σε κάνει να χαμογελάς. Το χρώμα έχει την τιμητική του.

Παντού γύρω σου θα δεις πολύχρωμα μικροαντικείμενα που θα σου φτιάξουν τη διάθεση. Εντάξει… κάποια ίσως μου φάνηκαν λίγο υπερβολικά αλλά στο ευχάριστα «αλμαδοβαρικό» περιβάλλον, νομίζω πως ταίριαζαν γάντι! Από ότι μου είπε άτομο της παρέας που είναι συχνός θαμώνας τους, έχουν διακοσμήσει τον χώρο μόνοι τους όχι μόνο σχετικά με την διάταξη των αντικειμένων αλλά είναι και οι ίδιοι που τα έχουν φιλοτεχνήσει. Άψογα! Επειδή βλέπω κατά κύριο λόγο «3» στην βαθμολόγηση του χώρου, εγώ θα τολμήσω να τους βάλω «4» γιατί σε εμένα «κούμπωσε» απόλυτα στην πολύ καλή διάθεση εκείνου του κυριακάτικου, φωτεινότατου μεσημεριού. Για να μη πω πως με την διάθεση που απόπνεε ήρθε κι ενδυνάμωσε ακόμα περισσότερο το κέφι μου.

Μαζευτήκαμε και λίγο αργότερα τα ηνία της παραγγελίας πήρε το πιο σεσημασμένο άτομο της παρέας για τις υπερβολικά μεγάλες παραγγελίες! Για μια ακόμα φορά είδα την γλυκύτατη νεαρή που σημείωνε τα όσα ζητούσαμε, να μας λέει να κόψουμε ταχύτητα γιατί μάλλον έχουμε ήδη ξεφύγει. Της «σεσημασμένης» όμως δεν ίδρωνε καν το αφτί και σταμάτησε μόνο όταν στο μπλοκάκι της παραγγελίας δεν είχε μείνει κενό για άλλη σημείωση.

Η νεαρή πήρε το μπλοκάκι και το στυλό της με το μεγάλο, ζωηρόχρωμο λουλούδι στο τελείωμά του και τράβηξε για την κουζίνα. Κάπου εκεί πίστεψα πως μάλλον θα υπάρξει καθυστέρηση στους χρόνους που θα μας έρθουν τα πιάτα μας, λόγω του ότι όλη η σάλα ήταν γεμάτη και μάλιστα με παρέες που είχαν έρθει ταυτόχρονα.

Διαψεύστηκα ευχάριστα γιατί όλα μας ήρθαν σε σωστούς χρόνους και σταδιακά. Και το 2ο είναι πολύ σημαντικό γιατί όταν μου έρχονται όλα τα πιάτα μαζί και μου προκαλεί σύγχυση και αισθάνομαι πως μπουχτίζω. Ένα ακόμα 4άρι που κέρδισε επάξια το service τους.

Επειδή μου είναι δύσκολο να θυμηθώ τα όσα παραγγείλαμε αλλά και δεν θέλω να σας φρικάρω σχετικά με την ποσότητα που τσάκισαν 5 ενήλικες κι ένα χαμογελαστό σαν ηλιαχτίδα ζουζουνάκι, θα επικεντρωθώ στις γεύσεις που έχουν επικυρώσει την επιθυμία μου να τους επισκεφτώ εκ νέου πολύ πολύ σύντομα.

• Πρώτα ήρθε στο τραπέζι μας νερό σε κανάτα και ψωμάκι δύο τύπων, λευκό και μαύρο.
• Η ομώνυμη τους σαλάτα. Βάση από «πρασινάδα» τοματίνια ώριμα και γλυκά σαν μέλι, κομμάτια λαδοτύρι και κρουτόνς. Η σος απόλυτα ταιριαστή που άφηνε τα υλικά ελαφριά και δροσερά χωρίς να τα καπελώνει.

• ΤυροΚΑΥΤΕΡΗ. Δυνατή! Με μεγάλα κομμάτια από τυρί φέτα. Μην σας ξεγελάσει η ευχάριστη γεύση της γιατί όπως και οι ίδιοι θα συνειδητοποιήσετε, μερικά δευτερόλεπτα αργότερα θα αισθανθείτε την έντονη αψάδα της. Στις πρώτες πιρουνιές θα σας πρότεινα να είστε λίγο συντηρητικοί, μέχρι να δείτε τα όριά σας στο θέμα «κάψιμο»…

• Τηγανόψωμο το οποίο όπως μας είπαν προσφέρεται σε δύο versions. Σε αλμυρή και σε γλυκιά. Προτιμήσαμε την 1η. Καλοετοιμασμένη και τραγανή ζύμη με τυρί φέτα, τα ίδια γλυκύτατα τοματίνια και ελιές σε ροδέλα. Η πολύ πετυχημένη ζύμη ήταν ο πρωταγωνιστής. Ήταν τόσο νόστιμη που τρώγονταν και μόνη της!! Η 2η αν θυμάμαι καλά είναι με τυρί και μέλι. Next time…

• Παστουρμαδοπιτάκια. Η μερίδα είχε 4 ή 5 τεμάχια. Με το που έκοβες το πιτάκι, σου έσπαγε την μύτη η πλούσια γέμιση του από παστουρμά και λιωμένο τυρί που τον είχε αγκαλιάσει. Για να είμαι ειλικρινής… δεν με ενθουσίασε η πικάντικη σάλτσα που υπήρχε σε μπολάκι και δεν την πολυτίμησα. Άσε που δεν βρήκα σημείο αναφοράς της με τα υλικά αυτού του ορεκτικού.

• Κυπριακά πιτάκια με κοτόπουλο. Το πιάτο που λάτρεψα πιο πολύ απ όλα!!! Απολαυστικό!!!! Ψιλοκομμένο κοτόπουλο, ξινόμηλο (που δεν «ακούγονταν» σχεδόν καθόλου). Αν δεν κάνω λάθος, η σος πρέπει να ήταν μίξη από μικρό μέρος μαγιονέζας και μεγαλύτερου από γιαούρτι. Το κάρυ που όλοι ξέρουμε πόσο ταιριάζει με το κοτόπουλο, απογείωνε την γεύση αυτού του ορεκτικού που σίγουρα την επόμενη φορά θα παραγγείλω εις διπλούν.

• Τηγανιά κοτόπουλου με πιπεριές και κρέμα γάλακτος και τηγανιά χοιρινού. Και τα δύο αξιοπρεπέστατα αλλά η 2η έπαιρνε «κεφάλι» αφού η δεμένη σαλτσούλα της ήταν πραγματικά ένα ποίημα!!! Η χαρά της βούτας!!! Μη σας πιάσουν τα κομπλεξικά σας και δεν γυαλίσετε το πιάτο με μπουκιές από ψωμί γιατί αυτό πραγματικά θα είναι εγκληματικό!!!

• Πανσετάκια. Χωρίς εκπλήξεις, αλλά νόστιμα και καλοψημένα. Χμ…ίσως να τα ήθελα να τα είχαν κόψει σε λίγο μεγαλύτερο πάχος για να παραμείνουν ακόμα πιο ζουμερά.

• Μπιφτέκια με τηγανητές πατατούλες. Η σάλτα μπαρμπεκιου που τα συνόδευαν για μία ακόμα φορά δεν μου πολυέκατσε στις γεύσεις μου. Ίσως σε κάποιο άλλο μεζεδοπωλείο να μη μου χτυπούσε τόσο, όμως στο Byraki που η προσωπική δουλειά και προσπάθεια είναι πρωταγωνιστής σε κάθε τομέα τους, θα προτιμούσα να έβλεπα στο πιάτο μια σάλτσα που θα είχαν ετοιμάσει μόνοι τους.

Στο τέλος κέρασαν την παρέα μας όπως και όλους τους υπόλοιπους γύρω μας με κρέμα καραμελέ. Γλυκιά κίνηση για γλυκό κλείσιμο ενός τόσο επιτυχημένου γεύματος…
Φύγαμε όλοι μας απόλυτα ικανοποιημένοι και με την διάθεσή μας ανεβασμένη μέχρι εκεί που πήγαινε!!!
Φυσικά και το προτείνω ανεπιφύλακτα…

20 Μαι 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Στο HITCHCOCTALES δεν ήταν η 1η φορά που πήγαινα. Ούτε η 2η φορά, ούτε η 3η…

Γενικά κάθε φορά που η διάθεσή μου τραβάει ένα ποτήρι κρασί σε ένα αξιοπρεπέστατο περιβάλλον, με προσεγμένο κόσμο, αυτό και το Monk είναι οι επικρατέστερες για εμένα και τα γούστα μου προτάσεις.

Το σημείο στο οποίο βρίσκεται, αν και είναι πολύ κοντά στο Μουσείο της Ακρόπολης και στην τουριστοκατάσταση που εκεί επικρατεί, έχει έναν άλλο αέρα και ατμόσφαιρα. Είναι ένα στενάκι που μου θυμίζει Μαδρίτη, χωρίς να μπορώ να προσδιορίσω επ’ ακριβώς το γιατί.

Σε απόσταση 30-40 μέτρων υπάρχουν 3 wine bars, συγκέντρωση που σχεδόν εξειδικεύει την περιοχή και την κάνει πόλο έλξης για τους λάτρεις του οίνου.

Οι λόγοι που το ξεχωρίζει από τα άλλα 2 wine bars της ίδιας περιοχής είναι ο χώρος του και η πραγματικά καταπληκτική μουσική του. Ο DJ τους είναι όλα τα λεφτά!!! Παίζει να είναι και ο καλύτερος που έχω ακούσει. Αν σε όλο αυτό προσθέσεις και το εξαιρετικό, πάντα ευγενικό και χαμογελαστό service που διαθέτει, δεν είναι τυχαίο που με έχει κερδίσει.

Ο χώρος ψιλοτάβανος, μοντέρνος με διακριτικό και λίγο χαμηλό φωτισμό. Συνήθως καθόμασταν στους ψηλούς πάγκους τους (αποφύγετε αυτούς που είναι ακριβώς κάτω από τα ηχεία τους γιατί είναι αρκετές φορές που η ένταση του ήχου είναι λίγο πιο δυνατή από ότι χώρος μπορεί να υποστηρίξει) αλλά αυτή τη φορά πιάσαμε τραπεζάκι.

Δεν είχα γράψει στο παρελθόν για το HITCHCOCTALES γιατί κάθε φορά που ο δρόμος μου με έφερνε κοντά τους, παράγγελνα απλώς 1-2 ποτήρια κρασί χωρίς κάποιο συνοδευτικό και απολάμβανα την μουσική και την κουβέντα με την παρέα μου. Αν δεν παραγγείλεις κάποιο πιάτο από τον κατάλογό τους, σου φέρνουν ένα μπολάκι με ψημένη ζύμη, πασπαλισμένη με –αν θυμάμαι καλά- πιπέρι.
Επειδή είμαι φανατικός οπαδός της μπυροποσίας, οι γνώσεις μου πάνω στο κρασί είναι σίγουρα ανεπαρκείς.

Πόσο μάλλον όταν γύρω μας υπάρχουν άτομα που έχουν εντρυφήσει στο θέμα σε απίστευτο βαθμό. Εξαντλώντας τα αποθέματα της ειλικρίνειάς μου, θα πρέπει να παραδεχτώ χωρίς ίχνος ντροπής πως κάθε φορά που έχω μπροστά μου έναν κατάλογο με κρασιά, αυτό που κυρίως κοιτάω είναι η τιμή.

Σίγουρα δεν θα επιλέξω τα πιο φθηνά που υπάρχουν καταγεγραμμένα αλλά σε καμιά περίπτωση δεν είμαι διατεθειμένος να διαθέσω πάνω από 30-32 € για ένα μπουκάλι.

Οι γευστικοί μου κάλυκες μπορούν να νοιώσουν ικανοποίηση και με χαμηλότερου κόστους ετικέτες. Επίσης, όπως έχω ξαναπεί, βρισκόμαστε σε μια χώρα με άπειρες εκτάσεις καλυμμένες από αμπέλια, ιστορία χιλιάδων χρόνων στην οινοποιεία που αποτιμάται σε ανεκτίμητη εμπειρία και ποικιλίες που καλύπτουν το κάθε γούστο.

Οπότε δεν μπορώ να δικαιολογήσω το πόσο μας κοστίζει ως πελάτες ένα μπουκάλι/ποτήρι κρασί. Με ενοχλεί ακόμα και η ιδέα να το συζητήσω.

Ένα ακόμα πράγμα που προσέχω, είναι να μην είναι πολύ ξηρό στην γεύση. Μάλλον είμαι πιο κοντά στα ημίγλυκα με φρουτώδη χαρακτήρα. Όσο πάει, κερδίζει έδαφος στις προτιμήσεις μου το ροζέ κρασί. Το κόκκινο μόνο στο καταχείμωνο και αν…

Επειδή ήμασταν παρέα τεσσάρων, ζητήσαμε να συνοδέψουμε το κρασί μας με μία ποικιλία αλλαντικών και τυριών για ισάριθμα άτομα. Για την τιμή που η ποικιλία αυτή κόστισε, μπορώ μόνο να την χαρακτηρίσω επιεικώς ως «φτωχή» & «ανεπαρκή».

Μας προσφέρθηκε ένα πλατό, στρωμένο με φύλα μαρούλι, 5 λεπτότατα και τυποποιημένα κριτσινάκια, τρία μπολάκια με διαφορετικού είδους μαρμελάδας, 4 μικρά «σουβλάκια» από αγγούρι και τα τυριά και αλλαντικά. Το 80% ήταν τυριά σε μια πάμπτωχη ποικιλία. Νομίζω μόνο 2 είδη που μάλιστα ήταν εντελώς παρεμφερή σε γεύση οπότε δεν πρόσφεραν καμιά εναλλαγή. Άσε που αυτά που είχαν επιλέξει είχαν μηδενική αλμυρότητα και μία εντελώς επίπεδη γεύση. Δεν θα έβαζα το χέρι μου στη φωτιά αν έπρεπε να πάρω θέση αν ήταν ένα ή δύο είδη τυριού. Θα ήθελα κάτι πιο σπιρτόζικο σε γεύση, αλλά…

Ήταν όλα κομμένα στο ίδιο μεγέθους τριγωνάκι. Πόσο βαρετό και ερασιτεχνικό...

Σα να είχε ετοιμάσει μία μάνα για τον μπόμπιρά της ένα κολατσιό για όση ώρα θα βλέπει την Μάγια την Μέλισσα.

Επίσης από αλλαντικά ήταν μόνο 3 είδη. Πιο συγκεκριμένα, 4-5 λεπτότατες ροδέλες κάποιου αλλαντικού τύπου μπύρας, 3 (για 4 άτομα…!!! ) μικρές και σχεδόν διάφανες φέτες προσούτο κι ένα ακόμα αλλαντικό αδιευκρίνιστης ταυτότητας που παρέπεμπε σχεδόν σε ποιότητα και υφή πάριζας.

Απογοητευτικό αποτέλεσμα και μάλιστα σε μία όχι και τόσο ελκυστική παρουσίαση. Μου θύμισε προχειρότητα και ερασιτεχνισμό, κάτι που δεν θα περίμενα από ένα wine bar του ύφους τους. Χωρίς υπερβολή, όταν ετοιμάζω κάποια ποικιλία στο σπίτι μου, το αποτέλεσμα είναι άκρως πιο ευπαρουσίαστο. Και σαφώς με μεγαλύτερη ποικιλία…

Εγώ θα συνεχίσω να πηγαίνω στο HITCHCOCTALES. Όμως αποκλειστικά και μόνο για το κρασί μου. Χωρίς να ξέρω την ποιότητα/ποσότητα των υπόλοιπων πιάτων τους, δυστυχώς το θέμα «ποικιλία» μου θύμισε τακτικές «αρπαχτής» που δεν θέλω και ούτε μου αρέσει να στηρίζω με τις ευγενικές χορηγίες μου...

11 Μαι 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Στο Pasta Bar πήγαινα με άκρως φουσκωμένες τις απαιτήσεις μου, γιατί είχα ακούσει πολλά και μόνο θετικά σχόλια από άτομα που αγαπώ και εμπιστεύομαι. Στα συν και ένας από τους πιο σημαντικούς λόγους που το επιλέξαμε, ήταν η μικρή από την "βάση" μας απόσταση που χρειάζονταν να διανύσουμε…
Μεγάλη βδομάδα, μας βρίσκει ύστερα από μία σχετικά μικρή ταλαιπωρία για ανεύρεση πάρκινγκ, να περνάμε στο εσωτερικό τους. Η πρώτη αίσθηση και εικόνα σε προδιαθέτει ευχάριστα.

Όμορφος και μοντέρνος χώρος με μεγάλη βιτρίνα για κοζάρισμα στον κεντρικό δρόμο της Νέας Φιλαδέλφειας. Όταν γέμισε και λόγω της μεγάλης έκτασης σε γυαλί, ο θόρυβος έγινε πιο έντονος. Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες μάλλον θα αποσύρουν την τζαμαρία κι επίσης ίσως βγάζουν τραπεζάκι στο πεζοδρόμιο (ήδη είχαν μερικά που παρά του κρύου της βραδιάς είχαν κι αυτά καλυφθεί). Μπορεί εκεί να κερδίζουν λίγο στο θέμα δροσιάς, όμως δεν ξέρω τι θα γίνετε από άποψη φασαρίας λόγω του δρόμου.

Το τραπέζι μας λιτό αλλά τακτικό και φροντισμένο.
Από το service τους δυστυχώς έχω αρκετά παράπονα. Κι όταν αναφέρω «service» δεν αναφέρομαι μόνο στην ευγενέστατη νεαρή που ανέλαβε την εξυπηρέτησή μας. Αναφέρομαι στην συνεργασία τους με την κουζίνα, το πώς έχουν στήσει την διαδικασία της παραγγελίας και τις καθυστερήσεις που παρουσιάστηκαν κυρίως γιατί τα άτομα που είχαν αναλάβει την σάλα δεν ήταν επαρκή σε αριθμό για τόσο κόσμο. Λεπτομέρειες παρακάτω.

Έρχεται λοιπόν η νεαρή σερβιτόρα να πάρει την παραγγελία μας. Και μας ενημερώνει στο προφορικό για τα πιάτα ημέρας. Όμως δεν ξέρω κι εγώ πόσα πιάτα μας ανέφερε, μαζί με τις ιδιαίτερες του καθενός λεπτομέρειες. Νομίζω πως μετά το 4ο ή 5ο πιάτο ημέρας, της ζητήσαμε να σταματήσει γιατί είχαμε ήδη ξεχάσει όλα όσα μας είχε πει και δεν υπήρχε νόημα στο να συνεχίσει. Too much information.

Όταν σαν επιχείρηση έχεις βγάλει πάνω από 2-3 ημερήσιες προτάσεις, καλύτερα είναι να τις τυπώσεις- στην χειρότερη- σε μια απλή κόλλα χαρτί. Δεν είναι βολικό για τον πελάτη και σίγουρα όχι για τον υπάλληλο που καλείται να αποστηθίσει όλες αυτές τις λεπτομέρειες και μάλιστα μέσα στο άγχος και το τρέξιμο της δουλειάς. Άσε που σε αυτές τις περιπτώσεις ο πελάτης δεν έχει ιδέα για την τιμολόγηση αυτών των πιάτων και δεν είναι και το καλύτερο πράγμα να παραγγέλνεις στα τυφλά.

Είχα πάει ήδη «μιλημένος» για το τι θα παραγγείλω κι έτσι προσανατολίστηκα σε πιάτα που ήδη είχαν λάβει εύσημα!

• Σαλάτα Verde. Βάση από πράσινη σαλάτα με λωρίδες (που θύμιζαν σπαγγέτι) πράσινου μήλου. Επιστέγαση από ψητό μανούρι. Το σύνολο συμπλήρωναν ψητά καρύδια, ηλιόσπορος και σταφίδες ποσέ σε κόκκινο κρασί. Για να γίνει ακόμα πιο δροσερή, είχαν προσθέσει βινεγκρέτ από χυμό μήλου. Κι εδώ συνέβη το εξής παράδοξο. Κάτι με ενόχλησε πάρα πολύ στην υφή της. Σε κάθε μπουκιά μου, αισθανόμουνα σαν να «γαντζώνεται» και να γδέρνει τον ουρανίσκο μου. Άτομο της παρέας που κατέχει το αντικείμενο πολύ καλύτερα γιατί ανήκει στον χώρο της εστίασης, είπε πως μάλλον σε αυτό ευθύνονταν το μηχάνημα που χρησιμοποιούν για την κοπή του μήλου, το οποίο αγριεύει πολύ την επιφάνειά του. Οι υπόλοιποι της παρέας είπαν καλά σχόλια για την σαλάτα, εγώ δεν κατάφερα καν να τελειώσω την ποσότητα που είχα αρχικά βάλει στο πιάτο μου. Τιμή στα 7,90€.

• Piadina Yova Fritte. Ρολό ζύμης με γέμιση από μοτσαρέλα, παρμεζάνα, μπέικον και σάλτσα ντομάτας. Στο πάνω μέρος και πριν μας σερβιριστεί είχαν προσθέσει 2 τηγανιτά αβγά. Ένα ακόμα πιάτο που δεν με ενθουσίασε. Δεν ξέρω αν κρύωσε πάρα πολύ γρήγορα ή μας σερβιρίστηκε ήδη κρύο, όμως όταν αρχίσαμε να το δοκιμάζουμε το αποτέλεσμα ήταν μετριότατο. Ορεκτικό απλό στη σύλληψη και τεχνική, που ποντάρει σε επιτυχία λόγω του ότι τα υλικά από μόνα τους κάνουν έναν καταπληκτικό συνδυασμό. Ίσως αν το είχα δοκιμάσει σε καλύτερη θερμοκρασία, να μου άρεσε περισσότερο. Τιμή στα 6,90€.

• Pizza Cheddar Pancetta con Fungi. Λίγο πολύ τα υλικά αναφέρονται στον τίτλο της πίτσας. Επειδή ήταν Μεγάλη Βδομάδα και κάποιοι της παρέας αν και δεν νήστευαν δεν θα ήθελαν να φάνε κρέας ή προϊόντα που είχαν τέτοια βάση, ζητήσαμε η μισή πίτσα να μην έχει μπέικον. Επιθυμία μας που δεν έγινε σεβαστή και δεν εισακούστηκε αφού η πίτσα που μας πρόσφεραν είχε παντού μπέικον. Για επιβεβαίωση ρωτήσαμε και το service τους και μας είπαν πως όντως από λάθος τους είχαν βάλει μπέικον σε όλη την πίτσα. Κι έρχομαι τώρα και ερωτώ. Από την στιγμή που συνειδητοποιείς πως έχεις κάνει λάθος στην παραγγελία, δεν επιμένεις να αλλάξεις το πιάτο έστω και αν οι πελάτες –που είναι σε άβολη θέση- δεν το ζητάνε? Ή δεν ρωτάς καθόλου και φέρνεις μια ακόμα πίτσα χωρίς καθόλου μπέικον. Ή για να το πάω και λίγο πιο μακριά, μήπως σε αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει να αναθεωρήσουν την πολιτική τους και να μη χρεώνουν στον πελάτη το λάθος πιάτο τους? Εμείς κληθήκαμε να πληρώσουμε 9,90€ για την πίτσα, που κατά την άποψή μου ήταν το πιο νόστιμο πιάτο που δοκίμασα εκείνο το βράδυ. Σωστό πάχος ζύμης, προσεκτικό ψήσιμο, καλά υλικά. Όσοι δεν είχαν σκοπό να φάνε κρέας, μαγαρίστηκαν οπότε το Pasta Bar θα πρέπει να επωμιστεί τις μισές ενοχές και τύψεις.

• Πέννες σαλμόνε. Η κλασική συνταγή, χωρίς εκπλήξεις. Σολομός σβησμένος με vodka, φρέσκο κρεμμυδάκι, άνηθος, ξύσμα μοσχολέμονου και κρέμα γάλακτος. Η τελευταία ήταν σε πολύ μεγαλύτερη ποσότητα από όσο θα έπρεπε και είχε καλύψει σχεδόν όλες τις υπόλοιπες γεύσεις. Όλοι ξέρουμε την νοστιμιά που μπορεί να δώσει σε μια συνταγή η κρέμα γάλακτος. Όμως όταν γίνεται κατάχρηση, το αποτέλεσμα μπορεί να μην είναι και το επιθυμητό. Ζητήσαμε να μας φέρουν φρέσκο πιπέρι που ταιριάζει απόλυτα σε αυτό το πιάτο. Μετά από 6-7 λεπτά ξαναζητήσαμε να μας φέρουν το πιπέρι. Περιμέναμε λίγο ακόμα κι επειδή δεν είχε νόημα να περιμένουμε περισσότερο, ξεκινήσαμε να τρώμε την μακαρονάδα μας που είχε ήδη αρχίσει να κρυώνει, χωρίς πιπέρι το οποίο μας ήρθε αρκετά αργότερα. Η τιμή της στα 9,60 €. Επειδή η σαλμόνε είναι ένα πιάτο που συχνά επιλέγω σε εξόδους μου, θα την κατάτασσα κάπου στην μέση όσων μέχρι στιγμής μου έχουν σερβίρει. Της έλειπε η ένταση ή αυτή είχε εντελώς καλυφθεί από την κρέμα γάλακτος.

• Ζυμαρικά με σάλτσα amatriciana. Καπνιστό μπέικον, σάλτσα ντομάτας, σκόρδο, μαϊντανός, φρέσκο pepperoncino. Ζητήθηκε να μας προσφερθεί πάρα μα πάρα πολύ καυτερή. Το αποτέλεσμα ήταν σίγουρα αρκετά πικάντικο και καυτερό, αλλά όχι όσο θα το θέλαμε. Σε αυτό όμως δεν νομίζω πως ευθύνεται το κατάστημα αφού δεν μπορούν να ξέρουν τα όρια των ιδιαίτερων γούστων των πελατών τους. Με το ίδιο σκεπτικό, θα μπορούσε να μας έρθει η μακαρονάδα ακραία καυτερή-ακόμα και για τα γούστα αυτού που της ζήτησε έτσι- και τελικά να μην τρώγεται. Ήταν το 2ο καλύτερο πιάτο της βραδιάς. Δεμένη σάλτσα με έντονα αρώματα.

• Προσπαθώ να θυμηθώ το κρασί που ζητήσαμε, αλλά μου είναι αδύνατον…

Με αυτά κι μ’ αυτά, κι εκείνο το δείπνο έφτασε το τέλος του. Επειδή δεν μας άρεσε ιδιαίτερα κάτι που δοκιμάσαμε, τελικά αποχωρήσαμε χωρίς να ζητήσουμε γλυκό για το κλείσιμο.

Δυστυχώς, η βραδιά δεν στέφθηκε με μεγάλη επιτυχία. Τι να πω…
Το Pasta Bar ήταν ασφυκτικά γεμάτο για όση ώρα ήμασταν εκεί, κάτι που σημαίνει πως έχει επιτυχία κι έχει ήδη αποκτήσει το κοινό του. Επίσης δεν μπορώ να παραβλέψω τις θετικότατες εντυπώσεις που έχουν αποκομίσει από την επίσκεψή τους έμπιστοι φίλοι/χρήστες που μου το πρότειναν με κλειστά τα μάτια.

Θα καταλήξω λοιπόν στο πιο «αναίμακτο» συμπέρασμα πως λόγω ατυχών συγκυριών δεν κατάφεραν να μας φιλοξενήσουν και περιποιηθούν όπως θα έπρεπε και ως οφείλουν να κάνουν σε κάθε πελάτη τους.

Ένα ακόμα σκεπτικό είναι πως το κοινό τους ίσως έχουν προσελκύσει με τις σχετικά χαμηλές τιμές τους. Μη ξεχνάμε πως σημαντική μερίδα των Ελλήνων θεωρούν την Ιταλική κουζίνα ως απλοϊκή και πολλές φορές δεν έχουν μεγάλες απαιτήσεις από αυτή. Πόσο άδικο αυτό για μια κουζίνα που έχει κερδίσει τον πλανήτη…

Εγώ προσωπικά το δοκίμασα αλλά επειδή η βραδιά απείχε αρκετά από αυτό που θα ήθελα να περάσω, δεν σκέφτομαι να το επισκεφτώ εκ νέου.

ΥΓ Ευχαριστώ τον ΤΡΩΓΩΝ για την αναφορά στο σχόλιό του καθώς κι άλλους φίλους με τους οποίους έχω πιο προσωπική επικοινωνία, που αμέσως ή εμμέσως με έκαναν να «ξεκουνήσω» λίγο…
Δύσκολο να επανέλθω πλήρως στις ταχύτητες και την συχνότητα των παλιών συνηθειών μου, όμως που και που θα έχετε «νέα» μου…

29 Απρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ξεκινάω την κριτική και νοιώθω σαν τον Billy Crystal στο «Πέτα την μαμά απ’ το τρένο» (Trhow Momma from Train-1987), που κάθονταν για μέρες μπροστά από μια κόλλα χαρτί προσπαθώντας να βρει τον κατάλληλο χαρακτηρισμό για το «Η νύχτα ήταν…» και να ξεκινήσει επιτέλους το νέο μυθιστόρημά του. Ώσπου έναν άπειρος φοιτητάκος, ο Dany DeVito, του πέταξε στο άσχετο το «Η νύχτα ήταν πνιγηρή» και του τσάκισε το νευρικό του σύστημα αφού ήταν και η λέξη που τόσο πήγαινε στο κείμενο του…

Τέλος πάντων …οι εποχές άλλαξαν κι έτσι δεν έχω μπροστά μου μια κόλλα χαρτί, αλλά την οθόνη του υπολογιστή μου. Δεν έχω στυλό, αλλά το πληκτρολόγιό μου που όσο κι αν ντρέπομαι γι αυτό, αν το γυρίσεις ανάποδα και το τραντάξεις θα πέσουν από μέσα τόσα σουσάμια, ικανά να χορτάσουν τα περιστέρια της Πλατείας Συντάγματος.

Όμως η εποχή και το πέρασμα των χρόνων δεν άλλαξε μόνο τις καθημερινές μας συνήθειες. Άλλαξε σχεδόν τα πάντα γύρω μας. Και σε αυτό δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση ο «Ασβεστόλακος». Όπως μας περιέγραψε ο τωρινός, συμπαθέστατος Chef και ιδιοκτήτης του, έχουν περάσει γύρω στα 67 χρόνια από όταν ο παππούς του έβαλε αυτό το κουτουκάκι στον χάρτη. Και προφανώς ο παππούς του έβαλε τόσο γερά θεμέλια που ο «Ασβεστόλακος» παραμένει στο ίδιο σημείο που πρωτοεμφανίστηκε κι απ’ ότι είδα κι ο ίδιος, ακμαιότατο!! Μπορεί να πέρασε από χέρι σε χέρι μέσα στην οικογένεια, μπορεί να μην είναι πλέον στο μικρό υπογειάκι που πρωτοξεκίνησε και που τώρα παραμένει σφραγισμένο σαν καλό μυστικό, μπορεί να άλλαξε την κουζίνα του και να έχει εμπλουτίσει το μενού του τόσο σε πιάτα, όσο και σε ιδέες όμως το σίγουρο είναι πως αυτή η φαμίλια έχει μεράκι και διάθεση να του δίνει την δύναμη και τα εφόδια ώστε να αντιστέκεται στα σημεία των καιρών και τις δύσκολες περιστάσεις που όλοι μας αντιμετωπίζουμε.

Τρίτη βράδυ, αφήνουμε πίσω μας τον σταθμό του ηλεκτρικού στο Μαρούσι και διανύοντας απόσταση ευχάριστης διαδρομής 7-8 λεπτών με τα πόδια, βρισκόμαστε μπροστά από το κατώφλι τους. Το σημείο είναι εξαιρετικό. Σε αυτό βοηθά η «παρέα» του απέναντι πανέμορφου νεοκλασικού που σε μεταφέρει στην Αθήνα μιας άλλης εποχής, πολύ πριν οι ελληνικές ταινίες αποκτήσουν χρώμα κι αρχίσουν να γυρίζονται σε «σικ» διαμερίσματα πολυκατοικιών… Πριν μπουν τα φανταχτερά μαντίλια στα χορευτικά του Δαλιανίδη και τα φςςςςς μποϊνγκ στα soundtracks των ταινιών που προβάλλονταν.

Για να επανέλθω στα σχόλιά μου για το σημείο, από φωτογραφίες που είδα στο ask4food προκύπτει πως το καλοκαιράκι βγάζουν τραπέζια έξω, πάνω στον πεζόδρομο. Πολύ μου αρέσει να φαντάζομαι τον εαυτό μου να είναι αραχτός εκεί ένα ζεστό βραδάκι και να απολαμβάνω το κρασάκι μου, τα μεζεδάκια τους και την φιλοξενία τους.

Όταν μπήκα στον χώρο ένοιωσα ανάμικτα συναισθήματα. Κάτι στην διακόσμηση και στην γενική διαρρύθμιση. Μπορεί αυτό να οφείλονταν στο ότι ήταν ακόμα νωρίς (γύρω στις 8) και ήμασταν η μοναδική παρέα. Ίσως γιατί ήταν η παρθενική μου επίσκεψη και πάντα χρειαζόμαστε λίγο χρόνο για να εγκλιματιστούμε σε ένα νέο περιβάλλον. Πάντως πάρα πολύ σύντομα κι όταν βρέθηκα ανάμεσα σε άτομα που συμπαθώ και εκτιμώ, όλο αυτό πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Ξύλινη οροφή, λευκός αγρέ τοίχος, καδράκια και μικροαντικείμενα μιας άλλης εποχής. Σε μία γωνία ένα πηγαδάκι. Απλά αλλά με φροντίδα στρωμένα τραπεζάκια.

Όταν λίγο αργότερα όλη η σάλα κατακλύστηκε από κόσμο, άλλαξε η γενική ατμόσφαιρα και έγινε πιο παρεϊστικη. Γενικά δεν είμαι φίλος της ζωντανής μουσικής σε χώρους όπου απολαμβάνω το φαγητό μου. Συνήθως η ένταση της μουσικής αφαιρεί κάτι από την επικοινωνία μου με την παρέα μου κι αυτό κάπου με χαλάει. Ευτυχώς, στην συγκεκριμένη περίπτωση η ένταση του ήχου ήταν τόσο-όσο. Επιπροσθέτως, ο νεαρός που έπαιζε μουσική ήταν εξαιρετικός. Νοιώθω μεγάλος γάιδαρος που όσο κι αν το ήθελα, δεν πήρα το θάρρος να σηκωθώ και να του προσφέρω ένα ποτήρι μπύρα ή κρασάκι. Επιφυλάσσομαι για την επόμενη επίσκεψή μου. Πάντως αποχωρώντας τον ευχαρίστησα ευγενικά και μέσα από την καρδιά μου.

Η εξυπηρέτηση ήταν γρήγορη και ευγενική. Όλα ήρθαν στην ώρα τους και παρά τον πανικό από κόσμο που επικρατούσε, είχαν τον νου τους για να ικανοποιήσουν όποια έξτρα επιθυμία μας για παραγγελία προέκυπτε.
Μπροστά μου παρέλασαν πάρα πολλά πιάτα. Ήμασταν μεγάλη παρέα κι αυτό μας έδωσε την δυνατότητα για ποικιλία στα πιάτα που ζητήσαμε. Δοκίμασα την συντριπτική πλειοψηφία αυτών και με χαρά μου διαπίστωσα πως ήταν σε εξαιρετικό επίπεδο. Μια ακόμα αναπάντεχη έκπληξη ήταν το ότι το μενού του είναι σε κόντρα ρόλο με το περιβάλλον του. Σε έναν τέτοιο χώρο θα περίμενε κάποιος, όπως κι εγώ, μια πιο κλασική και «λαϊκή» κουζίνα. Θα βρείτε αρκετά πιάτα και γεύσεις που θα περιμένατε να βρείτε στον κατάλογο ενός κουτουκιού, όμως αρκετά από αυτά έχουν μια σύγχρονη πινελιά που τα φέρνει πιο κοντά στα σημερινά δεδομένα και πιο ενδιαφέροντα.

Τον χορό των ορεκτικών στον κατάλογο σέρνει η φάβα. Στρατηγική κίνηση, αφού η περιγραφή της σου τραβάει έντονα το ενδιαφέρον και σε προδιαθέτει για το τι θα ακολουθήσει.

Όπως σας είπα ήδη, δεν είναι η κλασική φάβα με το κρεμμυδάκι. Είχε μέσα σύγκλινο Μάνης, καπνιστή πάπρικα και λάδι τρούφας. Όταν ήρθε στο τραπέζι μας, σε υπεραρκετή ποσότητα αλλά θεωρώ λίγο πιο υδαρής από όσο θα έπρεπε, μας έσπασε την μύτη η μυρωδιά από το λάδι τρούφας. Νοστιμότατο ορεκτικό που θα ξαναπαραγγείλω σε νέα μου επίσκεψη που θα τους κάνω. Η τιμή της στα 6€.

Μανιτάρια πλευρώτους με κρέμα μπαλσάμικου και ψητό τυρί που νομίζω πως ήταν χαλούμι. Επίσης χορταστική μερίδα και πολύ σωστά ψημένα. Μου έχει τύχει να μου φέρουν πλευρώτους που να είναι τόσο κακοεκτελεσμένα μην καταλαβαίνω αν είναι βρασμένα ή ψημένα. Αυτά ήταν άψογα. 6,80€.
Κολοκυθοκεφτέδες. Σε μεγάλα σφαιρίδια, που όπως γράφουν στον κατάλογο βασίζονται σε συνταγή 30 και πλέον χρόνων. Guest star το τριμμένο καροτάκι. Ξαπλωμένοι σε μοντέρνο σκεύος σερβιρίσματος, πάνω σε κρεμώδες, λευκό χαλί που είχε ως βάση του τυρί φέτα. Τιμή στα 6 €.
Από σαλάτες δοκίμασα την «Πορτοκάλι» και την Κοτοσαλάτα τους. Τις βρήκα και τις δύο ενδιαφέρουσες και δροσερές αλλά με κέρδισε περισσότερο η δεύτερη. Μου φάνηκε πιο χορταστική λόγω του κοτόπουλου και της παρμεζάνας. Οι τιμές τους στα 6,80€ και 7,50€ αντίστοιχα.

Το κυρίως που παρήγγειλα ήταν το κοντοσούβλι τους. Κάτι η αγάπη μου στο κοντοσούβλι λόγω καταγωγής μου, κάτι η περιγραφή του στον κατάλογο (400 γρ. χοιρινός λαιμός, μαριναρισμένος σε κενό αέρος για 5 ώρες με μαρινάδα 14 συστατικών ο οποίος μετά τυλίγεται σε μπόλια αρνιού και ψήνεται σε δυνατή φωτιά). Η μερίδα ήταν κάτι παραπάνω από χορταστική. Εντάξει… εγώ είμαι υπέρ του δέοντος φαγανός, όμως σε άλλες παρέες ίσως καλύψει την όρεξη και 2 ατόμων. Η κρούστα που είχε δημιουργηθεί από την μπόλια το είχε κάνει απολαυστικότατο.

Νομίζω πως έπεσα διάνα με την επιλογή μου! Στο πιάτο υπήρχαν ως συνοδευτικό και πάρα πολύ καλά ψημένες πατατούλες και φέτες από ντομάτα που μου φάνηκαν παράταιρες. Η τιμή του στα 13€ που όμως λόγω της διαδικασίας προετοιμασίας του και πάνω απ’ όλα λόγω του τελικού αποτελέσματος, μου φάνηκαν λογικά και αντιπροσωπευτικά.

Εκ των αριστερών μου έκλεψα μερικές πιρουνιές από Ριζότο τσι Κρήτης. Η τιμή του στα 8,80€. Πολύ ενδιαφέρων και ξεχωριστό ριζότο, με απάκι, πέστο σταμναγκάθι και ξυνομηζύθρα. Ένα ακόμα πιάτο που βάζει σοβαρή υποψηφιότητα για την παραγγελία μου σε επόμενη επίσκεψή μου.
Εκτός αυτών, δοκίμασα κι από άλλα κυρίως και ορεκτικά, αλλά θα ήταν υπερβολή να τα αναφέρω όλα.

Τα γλυκά τους σε καλό επίπεδο αλλά νομίζω πως θα ήθελα να δω κάτι πιο σπιτικό και ιδιαίτερο. Δοκίμασα μόνο λίγο από το τυραμισού, από το μπανόφι και τους λουκουμάδες τους. Θυμάμαι επίσης στο τραπέζι μια τάρτα λεμονιού με «στέγη» από μαρέγκα, το οποίο όμως δεν γεύτηκα. Άτιμη δίαιτα και αυτοσυγκράτηση!
Θα προτιμούσα να είχαν τις μισές (κι ακόμα λιγότερες) προτάσεις για γλυκό αλλά να είναι πιο ψαγμένες ώστε να μπορούσαν να ξεχωρίσουν και σε αυτόν τον τομέα. Για να είμαι ειλικρινής, τα γλυκά τους δεν πρέπει να ετοιμάζονται από τους ίδιους κι αυτό με απογοήτευσε. Στο κεφάλαιο «Γλυκό», τόσο εγώ όσο και τα περισσότερα άτομα της παρέας μας, δίνουμε πλέον μεγάλη βάση. Μη ξεχνάμε πως είναι αυτό που κλείνει την εμπειρία μας σε ένα τραπέζι και καλείται να ολοκληρώσει της εντυπώσεις μας από αυτό.

Μια ακόμα πρόταση μου θα ήταν να αυξήσουν την ποικιλία τους σε μπύρες. Νομίζω πως το target group των πελατών τους (κυρίως νεαρόκοσμος) θα ήθελε περισσότερες επιλογές. Ε…και καμία Weiss την θεωρώ πλέον απαραίτητη. Αν και δεν πολυσυμπαθώ την Βεργίνα Lager, την παράγγειλα γιατί την θεωρώ λίγο καλύτερη από τις υπόλοιπες προτάσεις τους.

Αν θα ξαναπήγαινα? Σίγουρα ναι! Θα αφήσω να περάσει κανένας μήνας, να ζεστάνει λίγο ο καιρός ώστε να κάτσω στον εξωτερικό τους χώρο, πάνω στον πεζόδρομο.

Υ. Γ. Ένα μεγάλο ευχαριστώ για όσους συντέλεσαν στο πολύ γλυκό αποτέλεσμα αυτής της εξόδου. Από όσους πήραν την πρωτοβουλία να το οργανώσουν, μέχρι την παρέα και τους συντελεστές του «Ασβεστόλακου».