Loader

piggos

Κριτικές: 42
Μέλος από: Ιούλ 2012

Εμφάνιση:

16 Απρ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Την O'Canto από καιρό την είχα βάλει στο μάτι και ήταν στην πρώτη θέση της Wish list μου, ύστερα από την πληθώρα καλών κριτικών στο φόρουμ.

Η ιδέα μιας Pub με είχε εξιτάρει καθώς είχα να επισκεφτώ κάτι ανάλογο από τα τέλη του '80, εποχή που ήταν πολύ της μόδας. Θυμάμαι εκεί γύρω από το Πεδίο του Άρεως προς την πλευρά του Μουσείου που λειτουργούσαν 2-3 χαρακτηριστικές του είδους, να μαζεύονται οι Άγγλοι τα βράδια πίνοντας μπύρες στα ψηλά μακρόστενα ποτήρια και να παίζουν darts με τις ώρες. Έβλεπαν ποδόσφαιρο στην μεγάλη οθόνη και στο τέλος όλοι τύφλα στο μεθύσι, αγκαλιασμένοι και κατακόκκινοι, πιάναν τα τραγούδια της πατρίδας τους. Επικά τα περισσότερα, σαν στρατιωτικά εμβατήρια. Ωραίες στιγμές, ουδεμία σχέση με τα χάλια των συμπατριωτών τους στα Μάλια και στον Λαγανά. Ωραίες στιγμές ακόμα και τότε: Το καλοκαίρι εκείνο του 1986 που “ο Θεός έβαλε το χέρι του” και τους απέκλεισε στα προημιτελικά, κάνοντάς τους να κλαίνε σαν μικρά παιδιά...

Μαζί μ' αυτούς σκάγαν πυκνά-συχνά και μερικοί Ιρλανδοί. Άλλοι τύποι αυτοί, πιο ζεστοί και πιο κοντά στην Ελληνική κουλτούρα. Κοκκινοτρίχιδες με φακίδες, φανατικοί ροκάδες και μεγάλοι πότες.

Rory Gallagher, Thin Lizzy, Van Morrison, Gary Moore, U2, Bob Geldof, Sinead O'Connor, Pogues. Τόσο μικρή χώρα, τόσο μεγάλοι μουσικοί...

Η O' Canto είναι μια Ιρλανδικού τύπου Pub. Εννοώ σε διάκοσμο και φιλοσοφία και όχι στην κουζίνα γιατί ούτε Irish stew θα βρείτε εδώ, ούτε ψωμί σόδας, ούτε μπλού κάσελ.

Το κτίριο είναι μία όμορφη παλιά μονοκατοικία με αυλή περιμετρικά. Τώρα που καλοκαιριάζει ο κόσμος σιγά-σιγά μετεφέρεται έξω. Στο εσωτερικό το Ιρλανδικό εθνικό χρώμα κυριαρχεί παντού. Τα “βαριά” σκούρα τραπέζια, οι καρέκλες με την δερμάτινη επένδυση, ο κρυφός φωτισμός και τα κεριά, δημιουργούν μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα άλλης εποχής. Ο κυρίως χώρος δεν είναι ενιαίος, χωρίζεται σε 2-3 αίθουσες διαφορετικές μεταξύ τους χωρίς όμως να χάνεται το κυρίαρχο στυλ. Εάν δεν καπνίζετε και θέλετε κάτι ρομαντικό, ζητήστε τραπέζι στον πίσω χώρο δίπλα στην τζαμαρία. Πολύ όμορφο σημείο...

Την μουσική θα την ήθελα λίγο πιο blues – rock. Ο Tom Waits που περίμενα ποτέ δεν ήρθε...

Η ποικιλία σε μπύρες καλή και καλύπτει όλα τα γούστα. Duvel, Paulander, Guiness, McFarland, Murphys μερικά από τα Brands. Εάν είστε τίποτα περίεργοι της μπύρας και ψάχνετε κάτι εξεζητημένες, μοναστηριακές, απ'αυτές που τις ανακατεύεις κάθε τρεις και λίγο ή απ' αυτές τις πεντάλιτρες με τα βρυσάκια που τις βάζουν στο κέντρο του τραπεζιού, ξεχάστε το δεν νομίζω να ικανοποιηθείτε. Αυτά στη Ρηνανία-Βεστφαλία και σύντομα σε όλη την Ελλάδα αφού οι Γερμανοί μετά την οικονομία και υγεία, τώρα αναλαμβάνουν και τον πολιτισμό - παιδεία μας...

Πολύ καλός και ο κατάλογος με τα κοκτέιλ που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από αυτά των cocktail bars. Στο κλείσιμο της βραδυάς δοκιμάσαμε ένα frozen daquiri και ένα pornstar Martini και τα δύο εξαιρετικά σε γεύση και εμφάνιση. Τέλος, πολύ καλός και ο κατάλογος με τα κρασιά από την Μονεμβάσια.

Όπως είπα παραπάνω η κουζίνα δεν είναι η τυπική Ιρλανδική. Δηλαδή δεν θα βρείτε τις απίθανες συνταγές με βάση την πατάτα της Ιρλανδικής κουζίνας. Ναι, γιατί οι Ιρλανδοί αγαπούν την πατάτα και την έχουν κάτι σαν “Εθνικό” φαγητό. Η πατάτα τους έζησε στα χρόνια της πείνας του 19ου αιώνα και η πατάτα (οποία ειρωνεία) τους αποδεκάτισε στον μεγάλο λοιμό του 1845...

Στον λιτό κατάλογο μπορείτε να επιλέξετε από ποικιλίες κρεατικών, αλλαντικών και λουκάνικων, μπέργκερ, σαλάτες και κανά-δυό ορεκτικά. Τα χαρακτηριστικά πιάτα μιας μπυραρίας δηλαδή. Δοκιμάστε οπωσδήποτε το American Burger και έαν θέλετε κάτι πιο πικάντικο το Mexican. Τριώροφης κατασκευής και τα δύο, ζουμερά και πεντανόστιμα, με μοσχαρίσιο μπιφτέκι και τσένταρ αρίστης ποιότητας, θα έλεγα χωρίς δισταγμό ότι είναι εφάμιλα σε γεύση και μέγεθος με αυτά του Μπαρ-Μπε-Κιου.

-Τον λογαριασμό παρακαλώ...
Δύο μπέργκερ, δύο μπύρες (500ml), δύο κοκτέιλς και μία σαλάτα, 53 ευρώ με απόδειξη. Χωρίς κουβέρ και εμφιαλωμένα, χωρίς ψευτο-χρεώσεις και κουτοπονηριές.

Όσο για τα γελαστά και ευγενέστατα παιδιά του σέρβις τι να πει κανείς;

Επί του πιεστηρίου: Μόλις έμαθα ότι κατά διαστήματα γίνονται κάποια όμορφα live και βραδυές με Ιρλανδική κουζίνα. Θα είμαι σε επιφυλακή...

Να περνάτε όμορφα καλοφαγάδες και καλοφαγούδες μου, Καλό Πάσχα να έχουμε...

09 Απρ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Εάν ψάχνετε για γραφικό ταβερνάκι κοντά στο Σούνιο και φαντάζεστε τον εαυτό σας να πίνει το ουζάκι του αγναντεύοντας το όμορφο γαλάζιο του Αιγαίου, τότε ψάξτε για άλλο μαγαζί και προσπεράστε αυτή την κριτική. Εάν θέλετε άνεση, ωραία τραπεζομάντηλα, όμορφα σερβίτσια και διακόσμηση και πάλι προσπεράστε... Εάν πάλι σαν ενδιαφέρει μόνο να φάτε καλά, μακριά από την φασαρία της πόλης και έχετε το κουράγιο να παραβλέψετε τα υπόλοιπα, τότε συνεχίστε την ανάγνωση γιατί σας ενδιαφέρει...

Περί “Θεοδώρου και Ελένης” το ανάγνωσμα...

Το “Θόδωρος και Ελένη” θα το βρείτε σχετικά εύκολα. Με το που μπαίνετε στα Λεγραινά από την παραλιακή θα δείτε ένα και μοναδικό φανάρι που άλλοτε δουλεύει και άλλοτε όχι. Δουλεύει δεν δουλεύει, στρίψτε με προσοχή αριστερά εάν έρχεστε από Βάρκιζα ή δεξιά ερχόμενοι από Λαύριο. Στα 200 περίπου μέτρα θα το δείτε στα αριστερά σας απέναντι από ένα φούρνο. Ταμπέλες, πινακίδες και τα συναφή ξεχάστε τα, θα το αναγνωρίσετε από τα καλάμια που έχει αντί για τέντες και από τον πολύ κόσμο. Τον ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΟΣΜΟ και το τονίζω γιατί η φήμη του φτάνει πολύ μακρυά με παρέες να έρχονται απ' όλη την Αττική. Εννοείται ότι εάν πάτε σε ώρες αιχμής (Σάββατο ή Κυριακή μεσημέρι) φροντίστε να έχετε κάνει κράτηση.

Ο χώρος είναι κυριολεκτικά απαράδεκτος!! Λυπάμαι που το λέω αλλά δεν βρίσκω άλλη έκφραση να περιγράψω αυτό που είδα. Παλιός δίχως κάποιο σημάδι ανακαίνισης, με παλιά σερβίτσια και τραπεζοκαθίσματα, στριμωξίδι και πολύ ζέστη. Οι σερβιτόροι κάνουν πιρουέτες για να σερβίρουν ανάμεσα στα τραπέζια, οι πλατούλες των πελατών ακουμπούν μεταξύ τους, εάν ξεχαστείς λίγο και απλώσεις το χέρι σου μπορεί να αγκαλιάσεις την διπλανή κυρία και να βρεις τον μπελά σου, ενώ η μόνη μουσική που συνοδεύει το γεύμα σου είναι η φοβερή οχλαγωγία από τις ομιλίες και τους ήχους της κουζίνας. Το μόνο θετικό ότι στον μέσα χώρο απαγορεύεται το κάπνισμα.

Η εξυπηρέτηση είναι πολύ γρήγορη, απρόσωπη και αυτοματοποιημένη. Ευγενέστατοι όλοι φυσικά και εξυπηρετικοί, όμως “χαμένοι” στον πανικό της πολλής δουλειάς. Πού να βρεις χρόνο για οικειότητες και για μια πιο προσεγμένη εξυπηρέτηση;

Σ. Σ: Έχετε δει σερβιτόρο με παραμάνα φορτωμένη με καμιά 25αριά μερίδες πατάτες να τις μοιράζει στα τραπέζια; Ούτε σε πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου... Οι 4 τοματούλες είναι γιατί πραγματικά τα παιδιά είναι ήρωες!!

Στα του φαγητού τώρα: Η κουζίνα στρέφεται κυρίως στα θαλασσινά. Φρέσκα ψάρια, χταποδάκια κλπ... Δοκιμάσαμε: α) Χταποδάκι ψητό: Λίγο σκληρό αλλά πολύ νόστιμο (μικρού μεγέθους) β) Μύδια αχνιστά με φέτα: Καταπληκτικό!! Στα φέρνουν μέσα στην κατσαρόλα να αχνίζουν ενώ από πάνω έχει λιώσει μπόλικη φετούλα κάνοντας ένα ζουμάκι για βούτηγμα υπέροχο!! γ) Καλαμαράκι τηγανητό: Μικρό μεν, πεντανόστιμο δε, καμία σχέση με τα άνοστα κατεψυγμένα. δ) Γαρίδες τηγανιτές παναρισμένες με σουσάμι: Εμένα δεν μου πολυάρεσαν γιατί προτιμώ πιο ατόφιες τις γεύσεις, η γυναίκα μου όμως και η κόρη μου τις τίμησαν με το παραπάνω. Συνοδευόντουσαν με πολύ ελαφριά σος σκόρδου. ε) Πατατούλες τηγανιτές οι οποίες ναι μεν ήταν έτοιμες, όμως πολύ καλής ποιότητας και όχι προτηγανισμένες. Χρυσαφένιες και τηγανισμένες σε καθαρό λάδι.

Για το τέλος άφησα την σαλάτα η οποία ήταν μια πανδαισία χρωμάτων, αρωμάτων και γεύσεων. Έρχεται σε μια μεγάλη πιατέλα και περιλαμβάνει λίγο από μαρούλι, λίγο λάχανο, καρότο, φάβα, μαυρομάτικα φασόλια, παντζάρια, ελίτσες, αγγούρι, τομάτα και χόρτα. Πραγματικά όλες οι γεύσεις του κήπου σε ένα πιάτο που φαγώθηκε εν ριπή οφθαλμού μαζί με το υπέροχο ζυμωτό φρέσκο ψωμί.
Λόγω ώρας δεν προλάβαμε να δοκιμάσουμε γαριδομακαρονάδα για την οποία έχουμε ακούσει τα καλύτερα.

Η αλήθεια είναι ότι φάγαμε πολύ καλά και αυτό εξηγεί την πολλή πελατεία παρόλα τα αρνητικά που προανέφερα. Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να το ευχαριστηθούμε λόγω κόσμου, ζέστης και φασαρίας, ούτε να απολαύσουμε κάποια άλλα πιάτα που θα θέλαμε καθώς από την πρώτη στιγμή που μπήκαμε αισθανθήκαμε την ανάγκη να φάμε όσο πιο γρήγορα γίνεται και να φύγουμε. Γι' αυτό άλλωστε προτιμήσαμε πιάτα πιο “γρήγορα και εύκολα”.

Για όλα τα παραπάνω με δύο μπύρες και ένα αναψυκτικό πληρώσαμε 63 ευρώ, λίγο τσιμπημένα θα έλεγα εάν σκεφτείς ότι είναι μέσα στο χωριό και ούτε καν δίπλα στην θάλασσα.

Θα κλείσω λοιπόν έχοντας το δίλημμα εάν θα πρέπει να σας το προτείνω ή όχι. Ειλικρινά δεν έχω κατασταλάξει και γι' αυτό σας μεταφέρω ακριβώς την εμπειρία μου με τα όσα είδα και κρίνετε εσείς εάν αξίζει ή όχι. Συνυπολογίστε φυσικά την απόσταση.

Να είστε καλά καλοφαγάδες μου, καλά τραπεζώματα να έχουμε...

14 Μάρ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

ΕΙΣΑΓΩΓΗ:
Σήμερα φίλες και φίλοι καλοφαγάδες θα γράψω για ένα μικρό γαστριμαργικό διαμαντάκι που ποζάρει εδώ και καιρό στις σελίδες του αγαπημένου μας φόρουμ, και που ακόμα -άγνωστο γιατί- δεν έχει τύχει της ανάλογης προσοχής.

ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ:
“Μάγευμα” λοιπόν και μιλάμε για ένα όμορφο μεζεδοπωλείο στα Ταμπούρια, στα όρια του Δήμου Πειραιά, σύνορα με Κερατσινί. Για τους μη γνωρίζοντες την περιοχή ένα GPS θα σας ήταν χρήσιμο για να μην ταλαιπωρηθείτε. Οι υπόλοιποι πάρτε το δρόμο από το Άγιο Διονύσιο προς τα κεμπάπ της Δραπετσώνας και στρίψετε αριστερά στον δρόμο για την Ανάσταση. Το τέταρτο στενό είναι η οδός Σπάρτης, στρίβετε δεξιά και σε καμιά 200αριά μέτρα φτάσατε. Εάν είστε με αυτοκίνητο λόγω του ότι είναι κάθοδος θα χρειαστεί να κάνετε μια μικρή παράκαμψη, μην ανησυχείτε όμως γιατί το γρήγορο και σχεδόν απ'έξω παρκάρισμα θα σας αποζημιώσει.

ΧΩΡΟΣ:
Εξωτερικά το κτίσμα αλλά και εσωτερικά θα σας θυμίσει αρκετά της “Βασίλαινας”. Ίσως το παλαιό κτίσμα, τα παράθυρα περιμετρικά, ίσως τα χρώματα και ο φωτισμός, δεν ξέρω αλλά μου θύμισε πολύ την πρόσφατη επίσκεψή μου εκεί. Το δάπεδο είναι στρωμένο με ασπρόμαυρο πλακάκι, πολύ όμορφη επιλογή που δίνει ένα ιδιαίτερο στυλ στο χώρο. Γύρω – γύρω τα μεγάλα του παράθυρα δίνουν οπτική προς τον ήσυχο (τα βράδυα) δρόμο. Τα τραπεζοκαθίσματα είναι απομίμηση παλαιού τύπου, σταθερά και άνετα. Στους τοίχους επικρατούν τα ανοιχτά χρώματα ενώ η διακόσμηση ισορροπεί άψογα μεταξύ μοντέρνου και παλαιού. Και όταν λέω παλαιό εννοώ ρετρό αντικείμενα με γούστο και όχι αυτό το χιλιοφορεμένο ντεκόρ με τις κονσέρβες “Κύκνος”, τις φωτογραφίες της Finos Films και τα κρεμαστά σουτζούκια!!

ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ:
Για καλωσόρισμα μας ήρθε μια παλέτα ζωγραφικής που στη θέση των χρωμάτων είχε μικρές δόσεις φάβας, παντζαροσαλάτας, πέστο βασιλικού και μια-δυό ακόμα γεύσεις που δεν θυμάμαι. Στη θέση των πινέλων υπήρχαν μερικά τραγανά κριτσίνια. Πρωτότυπη ιδέα και παρουσίαση, εντυπωσιαστήκαμε με το ξεκίνημα.

Το νερό ήρθε χωρίς να ερωτηθούμε εμφιαλωμένο. Εδώ με χάλασε λίγο γιατί πάντα θέλω να έχω το δικαίωμα της επιλογής. Σε πολλές επαρχιακές πόλεις είναι γνωστό ότι το νερό δεν έχει την καλύτερη γεύση. Εκεί το εμφιαλωμένο θεωρείται δεδομένο ακόμα και με τον καφέ. Στην Αθήνα όμως τέτοιο πρόβλημα δεν έχουμε και θα πρέπει τουλάχιστον μας ρωτούν.

Ο κατάλογος πολύ όμορφος και καλής ποιότητας ήρθε δεμένος πάνω σε ένα ξύλο κοπής σαν εργασία χειροτεχνίας. Μια ακόμα όμορφη ιδέα και ήδη αρχίσαμε να πιστεύουμε ότι θα έχουμε μια ξεχωριστή βραδυά. Το περιεχόμενο του βέβαια δεν ήταν τόσο λιτό όσο θα ήθελα αλλά μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για “εδεσματοπωλείο” οπότε εκ των πραγμάτων πρέπει να υπάρχει μεγαλύτερη ποικιλία γεύσεων.

ΟΙ ΓΕΥΣΕΙΣ:
Στα του φαγητού τώρα: Επιλέξαμε διάφορα πιάτα για να συνοδεύσουμε το κρασί μας και δεν ακολουθήσαμε την πεπατημένη: Ορεκτικό - σαλάτα - κυρίως. Όλα ήταν νόστιμα, καλομαγειρεμένα και με έμφαση στην όμορφη παρουσίαση. Ξεχωρίσαμε το κοντοσούβλι όπου έρχεται πάνω σε μια μίνι Πασχαλινή σούβλα ψησίματος και από κάτω συνοδεύεται με πιτούλες και διάφορα λαχανικά σε υπέροχη διακόσμηση, πραγματικά χάρμα ιδέσθαι (και χάρμα τρώγεσθαι). Τα πουγκιά επίσης με γέμιση κοτόπουλου ήταν εξαιρετικά, τα κεφτεδάκια με τον δυόσμο και η ποικιλία με τα χειροποίητα λουκάνικα. Τα πλευρώτους επίσης νόστιμα και η ομώνυμη σαλάτα τους με κρουτόν και κοτόπουλο απλά κορυφαία!! Δεν με ενθουσίασε η πατάτα φούρνου με το σύγκλινο αλλά αυτό δεν είχε να κάνει με την συνταγή συνολικά αλλά με μια ατυχία στην παρασκευή (ήρθε με γεύση καμμένου). Ένα-δύο ακόμα πιάτα ακόμα συμπλήρωσαν το Λουκούλειο γεύμα μας... Τα παραπάνω τα συνοδεύσαμε με ένα εμφιαλωμένο ημίγλυκο που μας πρότειναν στην τιμή των 11 ευρώ.

SERVICE:
Ο νεαρός σερβιτόρος πολύ εξυπηρετικός και ευγενικός ήταν εκεί για την κάθε μας επιθυμία, τα δε πιάτα μας ήρθαν δίχως καθυστερήσεις και σε σωστές θερμοκρασίες. Βέβαια την ημέρα που πήγαμε υπήρχαν μόνο τρεις-τέσσερεις παρέες οπότε δεν έχω εικόνα για τους χρόνους σε περίπτωση πληρότητας.

Η μουσική που μας συνόδευε ήταν ένας συνδυασμός ελληνικών έντεχνων τραγουδιών (Λιδάκης, Μακεδόνας κλπ) με κάποια ελαφρά της περασμένης δεκαετίας (Ρέμος, Πλούταρχος) όμως όσο και να σας φαίνεται περίεργο αυτό το πάντρεμα, το αποτέλεσμα ήταν όμορφο και έδενε με τον χώρο και την ώρα...

ΚΟΣΤΟΣ:
Εάν είστε γνήσια “παιδιά ask4food”, υπολογίστε ένα 20ευρω το άτομο με λογική κατανάλωση ποτών, εάν πάλι είστε της διαίτης το check πάει ακόμα πιο χαμηλά.

ΤΑ “ΜΕΙΟΝ”...
Δύο πραγματάκια δεν μου άρεσαν και θα τα πω με αγάπη και σκοπό να γίνουν καλύτεροι: Πρώτον, διαβάζοντας τις προηγούμενες κριτικές χρηστών είδα ότι άλλοτε κερνάνε κάτι στο τέλος και άλλοτε όχι. Εμάς για παράδειγμα δεν μας κέρασαν τίποτα. Εδώ νομίζω εκ μέρους της επιχείρισης πρέπει να υπάρχει μια σταθερή πολιτική γιατί φαίνεται σαν διάκριση μεταξύ πελατών ή λογαριασμών. Δεν πιστεύω ότι γίνεται από πρόθεση, μάλλον από αμέλεια.. Ή μπορεί να μην έχουν γλυκό όλες τις ημέρες (φάουλ). Και έτσι όμως να είναι, κερνάς μια μαστίχα, ένα ρακόμελο, οτιδήποτε. Δεν είναι το κέρασμα σαν αξία, είναι ο συμβολισμός του. Είναι ένα "ευχαριστώ" στον πελάτη, ένα ξεπροβόδισμα, ένα "σας περιμένω πάλι"...

Το δεύτερον έχει να κάνει με την απόδειξη που δεν ήρθε ποτέ. Μάλλον ήρθε ένα πράγμα σαν απόδειξη (μπερδευτήκαμε προς στιγμήν) αλλά ήταν δελτίο παραγγελίας μηχανογραφημένο. Δεν είπαμε κάτι γιατί ντραπήκαμε (κακώς) όμως μου χτύπησε άσχημα και σκέφτηκα πως εάν το κάνουν σε εμάς που δεν μας ξέρουν, τότε τι γίνεται με τους τακτικούς πελάτες; Εδώ λοιπόν μετά λύπης μου θα βγάλω μια τοματούλα από το VFM, ελπίζοντας την επόμενη φορά που θα πάω, να μην επαναληφθεί.

ΣΥΝΟΨΙΣ:
Γενικά λοιπόν θα έλεγα ότι το “Μάγευμα” είναι ένα όμορφο μαγαζί στημένο με γούστο και σημασία στη λεπτομέρεια. Θα έπαιρνα μάλιστα όρκο ότι κάποια γυναίκα θα έχει βάλει το χεράκι της για να γίνουν όλα αυτά. Η κουζίνα ακολουθεί επάξια και συμπληρώνει αρμονικά τον όμορφο διάκοσμο. Οι καλές του τιμές είναι το επιστέγασμα. Όλα μαζί κάνουν ένα όμορφο σύνολο για να έχετε μια όμορφη βραδυά. Αξίζει να του δώσετε μια ευκαιρία ακόμα κι αν είστε λίγο μακρυά, πιστεύω θα σας κερδίσει. Έχω δε μια υποψία ότι με λίγη τύχη -ίσως με λίγη ακόμα προβολή- σύντομα θα γίνει μία άλλη “Ζωοδόχος πηγή”, ένα άλλο “Ταβερνάκι της Εύης”.

Καλή σας όρεξη καλοφαγάδες και καλοφαγούδες μου, να έχετε όμορφα τραπεζώματα, λαχταριστούς μεζέδες, γλυκόπιοτα κρασιά και να περνάτε όμορφα με καλή-καλή παρέα!!

25 Φεβ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
37-49

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Λεπτές γεύσεις, πανδαισία χρωμάτων, ισορροπία υλικών, πρωτοτυπία, απόλυτη γευστική εμπειρία... Όμορφο και χαλαρό περιβάλλον, λίγο ακριβό ίσως, αξίζει όμως τα χρήματα που θα δώσεις...

Αυτή είναι η γενική εικόνα που αποκόμισα από την επίσκεψη μου στης “Βασίλαινας” και έτσι θα το περιέγραφα συνοπτικά σε όποιον με ρώταγε.

Η βραδιά ξεκίνησε όμορφα από το καλωσόρισμα. Από τον ευγενέστατο παρκαδόρο μέχρι τον σερβιτόρο που μας υποδέχθηκε και μας υπέδειξε το τραπέζι. Το περιβάλλον ήρεμο, αποπνέει μία ζεστασιά και μια διακριτική πολυτέλεια. Ο φωτισμός ιδανικός σου χαλαρώνει τη διάθεση. Το προσωπικό ευγενέστατο και εξυπηρετικό. Ακόμα και όταν έφτασαν μεγάλες παρέες ταυτόχρονα και χρειάστηκε να ανεβάσουν ταχύτητες, δεν διέκρινα καμία νευρικότητα, ένταση ή πανικό, σημάδι οργάνωσης, εμπειρίας και καλού συντονισμού. Ένα επιτηδευμένο “τουπέ” το έχουμε βέβαια αλλά θεωρώ ότι γίνεται με σκοπό να σε κάνουν να απολαύσεις μια πολυτελή περιποίηση και όχι από υπεροψία. Χαλαρώστε λίγο παιδιά, είστε όλοι γλυκύτατοι-ες, δεν χρειάζεται τόσο...

Την μουσική θα την ήθελα λίγο πιο “κλασική φαγητού” εννοώντας ότι θα προτιμούσα κάτι ορχηστρικό, κάτι από jazz κλπ.

Ως προς το φαγητό δοκιμάσαμε το μενού τους (menu degustation) και η επιλογή αυτή δεν έγινε τυχαία. Αφενός θέλαμε να γευτούμε αρκετά πιάτα για να σχηματίσουμε μια καλή εικόνα (πώς θα έγραφα κρiτική;) αφετέρου το ala carte δεν είχε και πολλές παραπάνω επιλογές από αυτά του μενού. Στην αρχή μας έφεραν ψωμάκι με συνοδεία μερικές ελιές, αλάτι και πάπρικα. Δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο, θα περίμενα κάτι πιο προσεγμένο.

Ξεκινήσαμε με την σούπα κολοκύθας η οποία ήταν ανεπανάληπτη. Όμορφα δεμένη, τέλεια υφή και πεντανόστιμη, μας προετοίμασε όμορφα για τα επόμενα. Ακολούθησαν ο γαύρος μαρινάτος, η ρέγγα και η ταραμοσαλάτα ενώ προς το τέλος το μενού περιελάμβανε πιάτα με κρέας όπως χοιρινό λαιμό με άγρια μανιτάρια και μάγουλα μοσχαριού με τραχανά. Απίστευτες γεύσεις και μυρωδιές, ο ουρανίσκος μας εξεράγη!! Το γεύμα έκλεισε όμορφα με ένα υπέροχο γλυκό αρμπαρόριζας με κυδώνι, αφρός στην υφή, διακριτικό άρωμα και γεύση...

Το μόνο αρνητικό που θα μπορούσα να πω έχει να κάνει μόνο με την ποσότητα του φαγητού. Οι μερίδες ήταν πάρα πολύ μικρές, κυριολεκτικά δυό μπουκιές ίσα-ίσα να δοκιμάσεις. Η ρέγγα και το καλαμάρι για παράδειγμα ήταν μεγέθους αντίχειρα, ο γαύρος μαρινάτος χώραγε πάνω σε μια μπρουσκέτα μεγέθους bake roll, λίγο καλύτερα ήταν τα πράγματα με τα κρεατικά αλλά και πάλι πολύ μικρές οι ποσότητες. Φαντάζομαι αυτό είναι λόγω μενού όπου προσφέρονται πολλά πιάτα και ότι στα αντίστοιχα ala carte οι μερίδες θα είναι φυσιολογικές. Επιφυλάσσομαι για την επόμενη επίσκεψη μου.

Για όλα τα παραπάνω πληρώσαμε 35 ευρώ το άτομο συν το νεράκι το εμφιαλωμένο (ερωτηθήκαμε για βρύσης) συν τα ψωμάκια που χρεώνονται 1,80 το άτομο εάν θυμάμαι καλά. Στο wine list μπορείς να βρεις πολύ καλά κρασιά σε τιμές προσιτές από 19 ευρώ και άνω.

Συνοψίζοντας λοιπόν θα έλεγα ότι η "Βασίλαινα" δικαίως συγκαταλέγεται στο top εστιατόρια κρατώντας πιστά μια παράδοση χρόνων και βεβαίως αποτελεί κόσμημα για τον Πειραιά μας. Σίγουρα δεν είναι το μέρος όπου μπορείς να επισκέπτεσαι συχνά (τουλάχιστον οι περισσότεροι από εμάς) αλλά είναι μια σίγουρη επιλογή για κάποια ιδιαίτερη περίσταση ή για ένα καλό δώρο στον εαυτό σας και τον-ην σύντροφο σας.

Καλή σας όρεξη καλοφαγάδες μου, να περνάτε τέλεια!! Και μην ξεχνάτε: Λίγο κρασάκι, ένα μεζεδάκι και τα φιλαράκια μας, και όλα γίνονται πιο όμορφα...

18 Δεκ 2015

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Για το Maltagliati ήθελα να γράψω πολύ καιρό τώρα αλλά πάντα κάτι γινόταν και έδινα προτεραιότητα κάπου αλλού. Ίσως και ασυνείδητα να έψαχνα τον χρόνο για να καταλαγιάσω τις σκέψεις μου και να βγάλω πιο ώριμα τα συμπεράσματά μου.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή...

Ηθικός αυτουργός για αυτήν μας την επιλογή μας ήταν ο fratello ο οποίος είχε γράψει μία εξαιρετική κριτική που μου κέντρισε το ενδιαφέρον και συν-αυτουργοί η επιθυμία μας για Ιταλικό (αφενός) και η τεμπελιά μας (αφετέρου) αφού θέλαμε κάτι κοντινό και να μην φύγουμε μακρυά από τον Πειραιά.

Σάββατο βράδυ λοιπόν και φτάνουμε στο Maltagliati κατόπιν κράτησης 5 άτομα το ένα παιδάκι ηλικίας 9 ετών. Μας υποδέχθηκαν οι δύο ιδιοκτήτες (έτσι καταλάβαμε τουλάχιστον) όπου αφού μας καλωσόρισαν για την πρώτη μας επίσκεψη, μας έβαλαν σ'ένα πολύ άνετο και μεγάλο τραπέζι.

Ο χώρος πολύ απλός, παλ χρώματα και το καρό να κυριαρχεί, παλιές φωτογραφίες με Ιταλούς αστέρες, αντικειμενικά τίποτα το ιδιαίτερο σαν διακόσμηση όμως όλα τόσο ωραία μέσα στην απλότητά τους. Μην ξεχνάτε μιλάμε για τρατορία και όχι για restaurant και έτσι να το κρίνετε. Ο φωτισμός ιδανικός: Τόσος ώστε να βλέπεις τι τρως αλλά και και να σου επιτρέπει να χαλαρώσεις με το κρασί σου και την παρέα. Η μουσική χάιδευε όμορφα τα αυτιά μας και συνόδευε την κουβέντα μας δίχως να ενοχλεί. Θετική εντύπωση μου έκανε το ότι τα τραπέζια ήταν πολύ άνετα μεταξύ τους, παρόλο που ο χώρος δεν είναι μεγάλος και θα δικαιολογούσε άνετα ένα 4άρι τραπέζι ακόμα. Μάλιστα με τη νοοτροπία μερικών άλλων (έχουμε παραδείγματα ουκ ολίγα) θα δικαιολογούσε και πέντε 4άρια αλλά ας μην ανοίξω τώρα αυτό το θέμα. Μπράβο τους λοιπόν γιατί αυτό δείχνει σεβασμό στον πελάτη και επαγγελματισμό. Μπράβο τους επίσης για το ότι τηρούν στον μέσα χώρο την απαγόρευση του καπνίσματος.

Στα του φαγητού τώρα τα οποία είναι εξίσου σημαντικά. Για πρώτο και σαν καλωσόρισμα μας έφεραν μία σούπα καρότο σε ποτηράκια, εξαιρετική και πεντανόστιμη. Δεν ξέρω εάν το κέρασμα αλλάζει με τις εποχές αλλά στην περίπτωσή μας ταίριαζε απόλυτα καθώς η νύχτα ήταν ψυχρή και υγρή και ήταν ότι καλύτερο για να ζεσταθούμε και να προετοιμάσουμε το στομάχι μας για τα επόμενα. Μας έφεραν το καλάθι με τα χειροποίητα ζυμαρικά για να επιλέξουμε και μας έκαναν μια σύντομη παρουσίαση του καθενός. Ο κατάλογος τους λιτός, δεν χάνεσαι στις σελίδες του...
Πήραμε μια σαλάτα μαρούλι με σολωμό και κάπαρη (πολύ καλή) δύο φετουτσίνι με σπαράγγια κρέμα γάλακτος και προσούτο (εξαιρετικό) και δύο λιγκουίνι με φρέσκα θαλασσινά, μύδια, κυδώνια κλπ, το οποίο ήταν καταπληκτικό και πρέπει να το δοκιμάσετε όπωσδήποτε. Βέβαια νομίζω ότι ήταν πιάτο ημέρας αλλά εάν το έχουν μην το παραλείψετε. Για την μικρή πήραμε μία καρμπονάρα την οποία μας έφεραν σε μισή ποσότητα απ' την κανονική αφού επρόκειτο για 9χρονο παιδί και φυσικά μας χρέωσαν την μισή. Μπράβο τους, πολύ όμορφη κίνηση. Το μόνο που δεν με ενθουσίασε μπορώ να πω ήταν τα ρολάκια του προσούτο με την μοτσαρέλα και το χύμα κόκκινο κρασί αλλά αυτά σε καμία περίπτωση δεν θα με κάνουν να μειώσω την βαθμολογία μου αφού το φαγητό στο σύνολό του ήταν άριστο, τα υλικά φρέσκα και καλής ποιότητας και οι γεύσεις ισορροπημένες. Για επιδόρπιο δοκιμάσαμε τιραμισού και μια κρέμα σοκολάτας τα οποία αμφότερα ήταν τέλεια.

Για την εξυπηρέτηση δεν έχω να πω πολλά, πραγματικά αισθανθήκαμε σαν να μας έκαναν το τραπέζι φίλοι. Και αυτό έγινε δίχως δουλοπρέπειες και κρύα αστειάκια στο στυλ “να σπάσουμε τον πάγο”... Οι άνθρωποι χαίρονται όταν τους επιλέγεις και κάνουν τα πάντα για να σε ευχαριστήσουν χωρίς υπερβολές. Όμορφη εντύπωση μου έκανε η κυρία στην κουζίνα ή οποία έβγαινε που και που ρίχνοντας κλεφτές ματιές στα τραπέζια, προσπαθώντας από τα πιάτα και τις εκφράσεις των πελατών να καταλάβει έαν είναι ευχαριστημένοι από το φαγητό.

Τέλος θα ήθελα να δικαιολογήσω το 3άρι μου στο VFM το οποίο το βάζω μετά πόνου και αφορά καθαρά τις τιμές. Το έχω πει πάμπολλες φορές και θα το λέω κι ας γίνομαι κουραστικός: Η πάστα ΔΕΝ είναι ακριβή πρώτη ύλη ακόμα και αν είναι χειροποίητη. Ούτε τα περισσότερα που την συνοδεύουν. Και δεν είσαι ούτε στον Λυκαβηττό, ούτε στο λαιμό της Βουλιαγμένης για να δικαιολογείσαι από ένα υψηλό ενοίκιο ή ένα προσωπικό 15 ατόμων. Αυτό που γίνεται στην Ελλάδα με τα Ιταλικά αδυνατώ να το καταλάβω, να μην γίνεται δηλαδή να πέσεις κάτω από τα 25 ευρώ/άτομο μηδενός εξαιρουμένου. Και πόσω μάλλον δε όταν πρόκειται για ένα συνοικιακό μαγαζί, σε απόκεντρο σημείο με λίγο προσωπικό. Νομίζω λοιπόν για μια μικρή μείωση στις τιμές σίγουρα υπάρχει περιθώριο. (ΣΣ: Η επίσκεψη έγινε περίπου τον Μάρτιο, δεν έχω τωρινή εικόνα)

Συνολικά λοιπόν θα έλεγα ότι το Maltagliati προσφέρει σε μεγάλο βαθμό ότι θα περίμενε κανείς από ένα τέτοιο μαγαζί. Όμορφο, φιλικό και οικογενειακό περιβάλλον, απλότητα και γούστο, λιτός κατάλογος, καλό σπιτικό φαγητό και ότι χρειάζεσαι για να περάσεις μια όμορφη και γευστική βραδιά. Με μία διόρθωση στις τιμές πιστεύω ότι θα ήταν η καλύτερη επιλογή και το απόλυτο VFM της κατηγορίας. Εννοείται ότι θα ξαναπάω και το προτείνω ανεπιφύλακτα στους φίλους του φόρουμ όμως το λέω ευθέως ότι για να συνεχίσω θα ήθελα χαμηλότερες τιμές.

Καλές γιορτές σας εύχομαι καλοφαγάδες και με το καλό ο νέος χρόνος. Να έχετε υγεία και όμορφα τραπεζώματα με αυτούς που αγαπάτε!!: )

28 Νοε 2015

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
1-9

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Το Αϊβαλί το γνωρίσαμε τυχαία πριν από ενάμιση χρόνο, ύστερα από υπόδειξη ενός φίλου- κάτοικου της περιοχής. Το επιχείρημα ήταν ένα καλό κεμπάπ σε ωραίο περιβάλλον και σε καλή τιμή. Αν και στην αρχή όταν ακούω για κεμπάπ είμαι πάντα διστακτικός (στο μυαλό μου πάει πάντα σε αυτά τα άθλια που σερβίρουν στο Μοναστηράκι και την Δραπετσώνα) λίγο η πείνα μας, λίγο το περασμένο της ώρας και που τα περισσότερα μαγαζιά ήταν κλειστά (Κυριακή μεσημέρι Ιουνίου) δεν το πολυσκεφτήκαμε και σύντομα βρεθήκαμε να παρκάρουμε στο δίπλα στενό.

Η πρόσβαση είναι εύκολη και το σημείο κεντρικό. Βρίσκεται σχεδόν πάνω στην Γρηγορίου Λαμπράκη, εκατό περίπου μέτρα από το γήπεδο του Ιωνικού. Αν και όπως είπα το σημειο είναι κεντρικό, το πάρκινγκ δεν θα σας δυσκολέψει, πάντα κάτι υπάρχει στα γύρω στενά αρκεί να μην πέσεις σε αγώνα.

Ο εσωτερικός και εξωτερικός του χώρος (μπαλκονάκι πάνω από το πεζοδρόμιο) είναι πολύ όμορφος με ωραία τραπεζοκαθίσματα σε ανοιχτά χρώματα που αποπνέουν μια καθαριότητα. Παρόλο που η κατασκευή που κλείνει τον εξωτερικό χώρο τον χειμώνα είναι η τυπική που συναντάς παντού, εν τούτοις και οι δύο χώροι έχουν μία ομοιομορφία που δεν καταλαβαίνεις την διαφορά. Στον εξωτερικό το μειονέκτημα είναι ότι τα τραπέζια είναι λίγο στριμωγμένα, εάν δεν καπνίζετε προτιμήστε τον μέσα χώρο όπου είναι πιο άνετος. Βασικά και να καπνίζετε, πάλι μπορείτε να καθίσετε μέσα αφού παρόλο την ειδική σήμανση και απαγόρευση, στην πράξη δεν εφαρμόζεται τίποτα. Για τον λόγο αυτό θα ρίξω λίγο την βαθμολογία μου (3) ως προς τον χώρο.

Στον ενάμιση αυτόν χρόνο το έχουμε επισκεφθεί πάρα πολλές φορές και έχω μία ολοκληρωμένη εικόνα του μενού. Προσωπικά έχω ξεχωρίσει και θα σας πρότεινα να δοκιμάσετε:

Κεμπάπ: Ζουμερό, χωρίς πολύ λίπος και μπαχάρια, ψημένο τέλεια. Στα συν του ότι την άλλη μέρα δεν βρωμάει ο ιδρώτας σου σκορδίλα, κύμινο και αρνίλα!! Εξαιρετικό, άριστα 10!!
Γιαουρτλού: Εξαιρετικό και αυτό αλλά οι δύο σάλτσες του (γιαουρτιού και κόκκινη) το πνίγουν κυριολεκτικά και παπαριάζουν τις πίτες. Εάν δεν είστε τόσο “παραδοσιακοί” θα σας πρότεινα να πάρετε μερίδα κεμπάπ με ξεχωριστές τις δυο σάλτσες και να συμπληρώνετε μόνοι σας. Έτσι το κάνω κι εγώ...
Μπουκιές φιλέτο κοτόπουλου μαριναρισμένες γίγας: Μαζί με το κεμπάπ το θεωρώ τα καλύτερα του καταλόγου. Ζουμερές μπουκιές κοτόπουλου ψημένες σε βέργα. Ξεροψημένες απ'έξω, ζουμερές μέσα. Πεντανόστιμες, μην παραλείψετε να τις δοκιμάσετε.
Κοτομπέικον: Αν και το μπέικον δεν το προτιμώ και κυρίως σε συνδυασμούς με κρέας, εν τουτοις θα ήταν άδικο να μην πω ότι είναι δεν έχει καμία σχέση με όλα τα άλλα. Καλής ποιότητας καπνιστό μπέικον, τυλιγμένο σε μπουκιές στήθους κοτόπουλου, που ψήνεται στη βέργα. Παραδόξως καθόλου λιπαρό...
Σαλάτα με πληγούρι, φρέσκια ντομάτα κρεμμυδάκι και φρέσκα μυρωδικά (μου διαφεύγει πως την λένε). Γεμάτη αρώματα και δροσερή, σπάει όμορφα την γεύση του κρέατος.

Επίσης να παραγγείλετε οπωσδήποτε πατάτες οι οποίες είναι τυποποιημένες μεν, καλής ποιότητας δε και όχι σαν τις κοινές προτηγανισμένες του εμπορίου. Για όσους έχουν αυξημένες θερμιδικές ανάγκες συνοδεύονται προαιρετικά με σως μαγιονέζας για “βουτίτσα”...

Το σέρβις είναι ενα θέμα το οποίο με έχει προβληματίσει πολύ και ειλικρινά δεν έχω βγάλει ασφαλές συμπέρασμα ακόμη. Καλή διάθεση υπάρχει αλλά πολλές φορές κάτι δεν δουλεύει. Οι κοπελίτσες στο σέρβις είναι μικρές και άπειρες -πιθανώς φοιτήτριες- και φυσικά σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να δείχνουμε κατανόηση και να μην είμαστε υπερβολικοί. Ένας μικρός αποσυντονισμός υπάρχει πολλές φορές, βασικά φαίνεται σαν να μην έχουν συγκεκριμένο τομέα εξυπηρέτησης αλλά να είναι όλες για όλα τα τραπέζια, κι αυτό δημιουργεί μια σύγχυση και πολλές φορές εκνευρισμό. Άλλες φορές μας έχουν έρθει άλλα πιάτα αντί άλλων, μας έχουν φέρει μπύρες χωρίς να τις έχουμε παραγγείλει και άλλα τέτοια.

Είναι πολύ βασικό στην εξυπηρέτηση των πελατών να υπάρχει ένας, το πολύ δύο σερβιτόροι που θα εξυπηρετούν ένα τραπέζι. Πρώτον για να οικειοποείται ο πελάτης και να αισθάνεται όμορφα έχοντας τον “δικό του άνθρωπο” να τον φροντίζει, δεύτερον για να ξέρει που θα απευθύνεται κατά την διάρκεια του γεύματος εάν χρειαστεί κάτι ή να παραγγείλει κάτι ακόμα. Το να μου φέρνει τα ποτά ένας, να μου παίρνει παραγγελία άλλος, να μου φέρνει τα κυρίως ένας τρίτος, τα ενδιάμεσα ένας τέταρτος και τον λογαριασμό ένας πέμπτος εμένα μου δημιουργεί άγχος. Θυμάμαι και νέος όταν δούλευα σε καλά εστιατόρια και ξενοδοχεία, πουθενά να εξυπηρετούσαμε 5 βοηθοί ή σερβιτόροι ένα τραπέζι!! Με καλή διάθεση λοιπόν και όχι τιμωρητικά, θα τους βάλω ένα “2” εδώ, περισσότερο για να τους δώσω το κίνητρο να βελτιωθούν σε αυτόν τον τομέα.

Όσο για τις τιμές του είναι πραγματικά καλές και εναρμονισμένες με την υπόλοιπη αγορά. Ίσως στις μερίδες να είναι 0,70 λεπτά έως ένα ευρώ πάνω από τα άλλα του είδους αλλά πραγματικά η ποιότητα και η γεύση δεν σε αφήνουν να σκεφτείς αυτή την διαφορά.

Σαν επίλογο θα ήθελα να πω τα εξής: Το Αϊβαλί δεν το κρίνω σαν ένα εστιατόριο, με την έννοια όπως την έχουμε στο μυαλό μας οι περισσότεροι. Και πιστεύω πως είναι και λάθος η κατηγορία του στο ask4food γιατί ούτε μεζεδοπωλείο είναι με την κλασική έννοια. Είναι ένα απλό, καλό και όμορφο σουβλατζίδικο, όπου μπορείς άνετα να καθίσεις και να απολαύσεις ακόμα και ένα τυλιχτό με μια μπύρα.

Η οικονομική κρίση έστρεψε μεγάλη μερίδα του κόσμου σε αυτά τα μαγαζιά, αφού μπορείς να έχεις μια όμορφη Σαββατιάτικη έξοδο με την παρέα σου ή την οικογένεια σου χωρίς να ξεπαραδιαστείς. Οι πιο έξυπνοι επιχειρηματίες πρώτοι έπιασαν το νόημα και από παραδοσιακά σουβλατζίδικα μεταλλάχτηκαν σε μοντέρνα “σουβλακερί”. Παράλληλα με το delivery όπου πάντα ήταν και είναι η βασική προτεραιότητά τους, άλλαξαν τον χώρο τους και έδωσαν έμφαση στο “καθιστό φαγητό” ώστε να προσελκύσουν τον κόσμο που λόγω κρίσης έφυγε από τα εστιατόρια.

Το Αϊβαλί νομίζω ανήκει σε αυτή την κατηγορία και μάλιστα στην κορυφή της.
Αν θα το πρότεινα... ??? Για τους κατοίκους των γύρω περιοχών ασυζητητί, το ίδιο και για τους περαστικούς. Τώρα εάν μένετε αρκετά μακρυά, ειλικρινά δεν ξέρω εάν πρέπει να έρθετε μόνο γι' αυτό.

Καλή σας όρεξη καλοφαγάδες μου!!!

09 Νοε 2015

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Μεγάλο το διάστημα από την τελευταία μου κριτική αλλά δυστυχώς φίλοι μου η καθημερινότητα είναι σκληρή και το κυνήγι του μεροκάματου δεν μας αφήνει πολύ χρόνο για να κάνουμε πράγματα που μας αρέσουν και μας ευχαριστούν.

Φυσικά πάντα παρακολουθώ το φόρουμ και απολαμβάνω τις όμορφες κριτικές σας παίρνοντας ιδέες για τις λιγοστές εξόδους μου.

Σήμερα λοιπόν που βρήκα την ευκαιρία είπα να μοιραστώ μαζί σας την γευστική μου εμπειρία στο Salero ένα Σάββατο βράδυ.

Η επιλογή ήταν εντελώς τυχαία... Ευρισκόμενοι στην Ιπποκράτους ύστερα από μία καταπληκτική μουσική παράσταση στο θέατρο Διάνα με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και το Χρήστο Θηβαίο (κείμενα Οδυσσέα Ιωάννου και σκηνοθεσία Παντελή Βούλγαρη) και σε αναζήτηση κοντινού εστιατορίου ώστε να κλείσει ακόμα πιο όμορφα η βραδιά, βρεθήκαμε στην πλατεία Εξαρχείων.

Εδώ να σημειώσω ότι η αρχική μας σκέψη ήταν να επισκεφθούμε γνωστό κεμπαμπτζίδικο της πλατείας Μοναστηρακίου όπου αν και γνωρίζουμε χρόνια την χαμηλή ποιότητα του, όλως τυχαίως το φόρουμ έχει γεμίσει με υπέροχες κριτικές (όλα τεσσάρια) και μάλιστα από χρήστες που (πάλι όλως τυχαίως) έχουν γράψει ΜΟΝΟ μία κριτική!!!

Αφού λοιπόν κλείσαμε τ' αυτιά μας στις σειρήνες που μας παρακινούσαν στα υπέροχα (???) κεμπάπ βρεθήκαμε στην Βαλτετσίου και το Salero, 5 άτομα κατά τα μεσάνυχτα.

Στην είσοδο μας υποδέχθηκε ένας ευγενέστατος κύριος όπου μας ρώτησε αν καπνίζουμε ώστε να μας τοποθετήσει στον αντίστοιχο χώρο. Εμείς λόγω των δύο κυριών της παρέας μας οι οποίες είναι καπνίστριες επιλέξαμε τον χώρο καπνιζόντων στην πίσω μεριά. Ο εκεί χώρος δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο (δεν ξέρω πως διαμορφώνεται το καλοκαίρι – μου έχουν πει σαν αυλή) σε αντίθεση με τον εσωτερικό που είναι πολύ όμορφος, ζεστός και με όμορφο συνδυασμό χρωμάτων. Εγώ αν και μη καπνιστής ομολογώ ότι δεν δυσκολεύτηκα καθόλου εκεί καθώς λειτουργούσε άψογα το σύστημα εξαερισμού. Μπράβο τους, αυτό δείχνει επαγγελματισμό και σεβασμό στον πελάτη.

Το σέρβις ήταν απλό και γρήγορο. Ευγενέστατη η κοπέλα που μας εξυπηρέτησε και παρόλο το φόρτο εργασίας δεν δυσανασχέτησε ούτε μια στιγμή στις ερωτήσεις και τις απορίες μας, κατατοπίζοντας μας επαρκώς για το περιεχόμενο του καταλόγου.

Πολύ καλή εντύπωση μου έκαναν και οι χρόνοι στο σέρβις όπου: Τα ορεκτικά ήρθαν όπως έπρεπε σε λογικό χρόνο και τα κυρίως ΟΛΑ ΜΑΖΙ σε επίσης σωστό χρόνο απ΄ όταν τελειώσαμε τα ορεκτικά. Αυτό δείχνει έναν καλό προγραμματισμό και μια καλή συνεργασία της “σάλας” με την “κουζίνα”.

Αμέσως μετά την παραγγελία και προς αναμονή των πρώτων πιάτων μας έφεραν δροσερό νερό σε κανάτα και πολύ γευστικά και όμορφα σε εμφάνιση ψωμάκια (σαν muffins) με ελίτσες και ελαιόλαδο. Εξαιρετικά!!!

Για πρώτο πήραμε μία μερίδα κεμπάπ αρνίσια (καλύτερα και από κεμπαμπτζίδικο) πατάτες brava με δύο σως (καλές) και διάφορα τάπας (αρκετά καλά).

Για κυρίως δοκιμάσαμε: Τορτελίνι με χαμόν, κοτόπουλο και κρέμα παρμεζάνας. Λίγο λιπαρό αλλά πολύ γευστικό και με όμορφα δεμένη την σάλτσα του. Μπιφτέκι σχάρας με σάλτσα μπάρμπεκιου λεμόνι (καλό) Ένα φιλέτο κοτόπουλο σωτέ με σάλτσα μαστίχα και πουρέ (εξαιρετικό) και ένα χοιρινό εσκαλόπ με σάλτσα ουίσκι, μανιτάρια και σουφλέ σελινόριζας (επίσης εξαιρετικό). Τέλος πήραμε και ένα μπούτι φιλέτο κοτόπουλο σχάρας μαριναρισμένο σε γιαούρτι, λάιμ και σαφράν, το μοναδικό πιάτο που μου έκανε αρνητική εντύπωση, κυρίως για το ότι κάτω από την σάλτσα του, το μπούτι ήταν ακαθάριστο με όλη την πέτσα και το “νεύρο” του. Πολύ άσχημη αίσθηση και υφή, πιστεύω ότι αυτό πρέπει να αλλάξει άμεσα.

Τέλος δοκιμάσαμε κλασική Σαγκρία σε κανάτα του 1 lt η οποία ήταν η καλύτερη απ όσες έχω πιεί. Δροσερή και γευστική!!!

Για όλα αυτά συν δυο αναψυκτικά πληρώσαμε κοντά στα 125 ευρώ, ποσό που θεωρώ ακριβό μεν χωρίς να τα κλαίω δε καθώς έμεινα πολύ ευχαριστημένος από την γενική εικόνα. Σίγουρα όμως μια μικρή διόρθωση των τιμών προς τα κάτω είναι επιβεβλημένη.

Εννοείται πως θα ξαναπάω δοθείσης ευκαιρίας κυρίως για να δοκιμάσω την Παέγια του και τις υπόλοιπες γεύσεις του...

Καλή συνέχεια φίλοι μου καλοφαγάδες μου, να είστε πάντα καλά!!!

25 Φεβ 2015

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω;

Ίσως ακουστεί άσχημο, ίσως φανώ σκληρός, ίσως πάλι θυμίσω γνωστό βουλευτή που φωνάζει όλη μέρα στο τηλεπαράθυρα πόσο καλό είναι το μνημόνιο αλλά θα το πω και μην με παρεξηγήσετε παρακαλώ: Η οικονομική κρίση έβαλε ΜΕΡΙΚΑ πράγματα σε τάξη. Επαναλαμβάνω “μερικά" αναλογιζόμενος πόσο δύσκολα περνάμε όλοι μας και την φτώχεια πολλών συνανθρώπων μας.

Θυμάστε για παράδειγμα προ κρίσης, που για να βρεις έναν υδραυλικό έπρεπε να τάξεις Φανουρόπιτα; Και αν τον έβρισκες και ερχόταν (που δεν ερχόταν) έδινες ένα μηνιάτικο για μεροκάματο και τελείωνε τη δουλειά σου (εάν την τελείωνε) σε 15 επισκέψεις; Το ίδιο γινόταν και με άλλους συμπαθείς επαγγελματικούς κλάδους, το ίδιο γινόταν και με τις ταβέρνες. Έτρωγες καμιά λαδίλα ξεροψημένη που στην είχαν πετάξει στο τραπέζι σαν να το' διναν σε γουρούνι, τη χρυσοπλήρωνες αλλά δεν σε πολυ-ένοιαζε γιατί τα χρήματα ήταν πιο πολλά τότε και αφού ήπιες κανά κρασάκι με τους φίλους και την κοπέλα, είδες και λίγο βουνό ή θάλασσα “έλα μωρέ – ποιος νοιάζεται... ”

Υπό αυτή την έννοια λοιπόν η κρίση έβαλε τα πράγματα σε μία τάξη. Τα χρήματα είναι πιο λίγα και όταν τα σπαταλάς θέλεις αυτό που παίρνεις να ανταποκρίνεται σ'αυτό που πλήρωσες. Ο καταναλωτής απέκτησε συνείδηση και έγινε πιο απαιτητικός. Από την άλλη μεριά (των προσφερόμενων υπηρεσιών) ο ανταγωνισμός έγινε μεγαλύτερος. Πρωτότυπες ιδέες, ιδιαίτερες γεύσεις, κεράσματα στο τέλος και χαμηλότερες τιμές επιστρατεύτηκαν από τους ιδιοκτήτες για να προσελκύσουν κόσμο. Στον αντίποδα βέβαια είναι και κάποιοι αμετανόητοι που επιμένουν να πουλάνε σαβούρες και να τις πληρώνεις χρυσάφι. Κάτι τύποι με ταβέρνες πχ μπροστά στο κύμα ή με απίστευτη θέα στο βουνό. Εκεί δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα τα έκανε η μητέρα φύση για σένα.

Το “Χρυσό Βαρέλι” βέβαια δεν ανήκει τόσο στην παραπάνω κατηγορία – ας μην είμαι υπερβολικός. Θα φας μέτρια αλλά θα το πληρώσεις παραπάνω καθώς ανήκει στην κατηγορία “ταβέρνα στη Χασιά” και “με το που φτάσεις η πρώτη ταβέρνα που συναντάς στα αριστερά σου”. Ναι φίλοι μου, κάποτε ήταν η πιο γνωστή ταβέρνα ελέω τοποθεσίας και θέσης και όχι λόγω φαγητού, γιατί καλό φαγητό είχαν ΟΛΕΣ τότε. Όποιος δεν γνώριζε την περιοχή και πήγαινε για ψητό στη Χασιά, η πρώτη ταβέρνα που συναντούσε ήταν το χρυσό βαρέλι. Και το 80% των επισκεπτών κάθονταν εκεί. Βέβαια τα κρέατα και τα προϊόντα τότε ήταν πιο αγνά. Τα κρέατα τα έφερναν από τα Βίλια, την Οινόη, την Θήβα και τα γύρω βουνά, τα χόρτα ήταν πράγματι του βουνού και οι πατάτες ντόπιες Βοιωτίας. Η Χασιά τότε ήταν ένα όμορφο χωριουδάκι, μακρυά από τον πολιτισμό, μύριζε όλη η περιοχή ξύλο και τζάκι. Η γενιά των πατεράδων μας αγάπησε αυτό το μέρος και το έκανε στέκι, γιατί φερμένοι στην Αθήνα από την επαρχία πήγαιναν εκεί συχνά-πυκνά να νιώσουν κάτι από το χωριό τους.

Φυσικά πλέον τίποτα δεν είναι ίδιο. Αρκετά πολυτελή σπίτια χτίστηκαν, οι δρόμοι γίναν πιο φαρδείς, ο φωτισμός στους δρόμους είναι μοντέρνος και το γραφικό έχει εξαφανιστεί. Τα περισσότερα ταβερνάκια έχουν γίνει απρόσωπες μεγαλοταβέρνες όπου διαθέτουν τεράστιες αίθουσες εκδηλώσεων με τραπέζια 50άρια (!! ), καρέκλες με λευκά καλύμματα και πολυελαίους δείγματα Μπαρόκ φθηνο-χλιδής. Η δε ποιότητα φαγητού έπεσε πολύ...

Για το χρυσό βαρέλι που επισκεφθήκαμε και μου δόθηκε η αφορμή γι'αυτή την κριτική, θα έλεγα ότι: “ΟΚ” τα ψητά τους είναι καλοψημένα και γευστικά (χρόνια μάστορες άλλωστε) αλλά πέραν τούτου τίποτα. Πατάτες στην λαδίλα, τα κολοκυθάκια επίσης στη λαδίλα και τηγανισμένα σε γλυκό κουρκούτι (προφανώς είναι η ίδια ζύμη με τους λουκουμάδες που κερνάνε στο τέλος) το λουκάνικο κακής ποιότητας με μεγάλα κομμάτια λίπους και η εξυπηρέτηση σαν να είσαι σε Κινέζικο εργοστάσιο παιχνιδιών. Τόσο γρήγορη, τόσο απρόσωπη και τόσο αυτοματοποιημένη που σε 15' λεπτά εάν θέλεις έχεις φάει, έχεις πιει και έχεις πληρώσει.

Ειλικρινά λυπάμαι γιατί για όλους εμάς τους +45 άρηδες η Χασιά ήταν στα παιδικά μας χρόνια μία μικρή εκδρομή, μία Κυριακάτικη απόδραση με τους γονείς και τις παρέες μας, μία όμορφη ανάμνηση. Τώρα όλα βουλιάζουν σε ένα βάρβαρο “πολιτισμό” και όλα μοιάζουν παρατημένα στην τύχη τους.

Να είστε καλά καλοφαγάδες μου...

12 Φεβ 2015

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Στην αναζήτηση μου για ένα ωραίο Ιταλικό εστιατόριο όπου δεν θα μας ξεπαραδιάσουν και θα απολαύσουμε ένα ωραίο γεύμα, ο νους μου αμέσως πήγε στο Pizzeria Dei Fratelli που το είχα από καιρό βάλει στο μάτι ελέω fratello, pontiki, ιωγιάννη κλπ...

Αν και στα καινούργια μαγαζιά είμαι πάντα επιφυλακτικός αφήνoντας το χρόνο να περάσει και οι κριτικές να γίνουν περισσότερες, οι παραπάνω φίλοι δεν μου άφησαν τέτοιο περιθώριο καθώς ήταν κάτι παραπάνω από θετικοί.

Και δεν έπεσαν έξω...

Το Pizzeria Dei Fratelli είναι σ'ένα πολύ όμορφο σημείο στη Νέα Σμύρνη - ιδανικό για εστιατόριο θεωρώ. Ούτε πολύ κέντρο, ούτε απόμερα. Και λίγο κίνηση αλλά ούτε και πανικός. Το παρκάρισμα σχετικά δύσκολο αλλά εάν πάτε πριν τις 9μμ πιστεύω δεν θα έχετε πρόβλημα.

Ο χώρος είναι αρκετά όμορφος και καθαρός. Δεν θα έλεγα ότι θυμίζει Ιταλική τρατορία, περισσότερο προς το μοντέρνο στυλ πάει αλλά αυτό δεν με χαλάει καθόλου γιατί το αποτέλεσμα είναι όμορφο.

Οι σερβιτόροι ευγενέστατοι, εξυπηρετικοί και ανταποκρινόντουσαν άμεσα στην κάθε μας επιθυμία. Θα μπορούσα να πω υπερβολικά αγχωμένοι ώστε να πάνε όλα καλά και να ευχαριστηθούμε. Μας ρώτησαν εάν θα θέλαμε νερό βρύσης ή εμφιαλωμένο. Τίμια κίνηση αυτή...

Παραγγείλαμε ένα ωραίο Ιταλικό κρασί, πίτσα special fratelli, δύο καρμπονάρα, δύο black marinara, ένα al sugo di noci και μία σαλάτα razzo dei fratelli. Η πίτσα ήταν εξαιρετική (άριστα 10), παραγγείλαμε δεύτερη και στο τέλος πήραμε και μία για το σπίτι. Τραγανό και αφράτο ζυμάρι που μου θύμισε κάτι από αυτές τις υπέροχες πίτσες των '80s. Καλής ποιότητας υλικά και ιδανικό ψήσιμο. Μπράβο!!

Η καρμπονάρα ήταν καλή αν και αρκετά λιπαρή για τα γούστα μου (7/10). Φυσικά γνωρίζω ότι είναι από τη φύση της έτσι λόγω υλικών και ιστορίας και δεν μπορώ να τους κατηγορήσω γι'αυτό, όμως θα ήθελα μία πιο light έκδοση. Το al sugo di nioci ήταν και αυτό εξαιρετικό (9/10) αξίζει να το δοκιμάσετε. Για το τέλος άφησα την ναυαρχίδα ΟΛΩΝ των pasta (κατ'εμέ) του Pizzeria Dei Fratelli που είναι η black marinara. Μαύρο toliolini με σολωμό, γαρίδες, λίγο κρεμμυδάκι και μία απίθανη ελαφριά σάλτσα. Απίθανο πιάτο, ισορροπία γεύσεων, μυρωδιά θαλάσσης, ωραία χρώματα. Άριστα 10 (με τόνο) και οπωσδήποτε να δοκιμάσετε αυτό το πιάτο!!!

Για τις τιμές θα έλεγα ότι είναι οριακά καλές και ανταποκρίνονται σε αυτό που λαμβάνεις από τον χώρο, την εξυπηρέτηση και την ποιότητα της κουζίνας. Σε καμία περίπτωση δεν θα μετανιώσεις τα χρήματα που έδωσες.

Τέλος θα ήθελα να αναφέρω και ένα-δύο πραγματάκια που νομίζω ότι θα έπρεπε να διορθωθούν. Φιλικά και με αγάπη θα τα πω, σεβόμενος την όμορφη προσπάθεια των ιδιοκτητών. Το ένα είναι η σαλάτα η οποία ήταν μεν φρεσκότατη και νόστιμη (το τονίζω) αλλά θα την προτιμούσα με μη συσκευασμένη ρόκα για να αναδύει όλα τα αρώματα και την ιδιαίτερη “πικρίλα” του φυτού. Το δεύτερο είναι μία αστοχία στο σέρβις όπου τα κυρίως πιάτα δεν σερβιρίστηκαν όλα μαζί αλλά με διαφορά μέχρι και ένα 10λεπτο το πρώτο με το τελευταίο. Αυτό (εάν δεν ήταν μεμονωμένο και τυχαίο γεγονός) θα ήθελα να το προσέξουν γιατί είναι σοβαρό.

Σαν συμπέρασμα λοιπόν θα έλεγα ότι το Pizzeria Dei Fratelli είναι μία πολύ καλή επιλογή που εάν συνεχίσει έτσι σίγουρα θα μας “απασχολήσει” θετικά για πολύ καιρό στο ask4food.

Εννοείται πως θα πάω όχι μία αλλά - πολλές φορές ακόμα και το ίδιο θα συνιστούσα και στους φίλους μου στο ask4food.

Καλή μας όρεξη καλοφαγάδες μου...

22 Ιαν 2015

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Τον Μπαρμπαλέξη αν και χρόνια μαγαζί και γείτονας, ομολογώ δεν τον ήξερα. Τον γνώρισα κι αυτόν μέσα από τις σελίδες του ask4food. Βασικά για να πω την αλήθεια η εμπειρία μου με αυτού του στυλ τα μαγαζιά (κεμπαπ - πολίτικα) δεν ήταν η καλύτερη. Πάντα λοιπόν έχω μία επιφύλαξη όταν ακούω για κεμπάπ και ποτέ δεν ψάχνομαι στο άγνωστο εκτός και αν κάποιος έμπιστος με οδηγήσει εκεί.

Ο χώρος δεν είναι κάτι το ξεχωριστό όμως είναι φωτεινός, ευχάριστος και καθαρός. Πολύ θετικό ότι τα τραπέζια είναι άνετα μεταξύ τους το ίδιο και οι καρέκλες. Εάν σας αρέσει να ακουμπάτε πλατούλες με τον από πίσω σας ή να ακούτε τι λέει η διπλανή παρέα δεν κάνει για εσάς.

Στο θετικά επίσης η πλατεία απ'έξω. Για εμάς τους γονείς είναι σωτήριο καθώς μπορούν να απασχοληθούν τα παιδιά και να παίξουν με ασφάλεια (δεν περνάει δρόμος) την ώρα που οι μεγαλύτεροι απολαμβάνουμε κανά κρασάκι. Φαντάζομαι το καλοκαίρι θα βγάζει και έξω καθίσματα και θα είναι ακόμα πιο ωραία.

Η κουζίνα του είναι εξαιρετική. Στο ξεκίνημα μας έφεραν ένα υπέροχο φρεσκοψημένο ψωμί, για την ακρίβεια κάτι μεταξύ πίτας με σουσάμι και ψωμιού, πεντανόστιμο.

Ακολούθησαν τα υπόλοιπα πιάτα με κεμπάπ, τας, γιαουρτλού, κοτόπουλο και ένα πολύ ωραίο κοκκινιστό κρέας με σατζίκι ή σως γιαουρτιού(δεν θυμάμαι πως τα έλεγαν) τα οποία όλα ήταν νοστιμότατα με διακριτικά αρώματα, χωρίς τα μπαχαρικά να σκεπάζουν τη γεύση του κρέατος και κυρίως χωρίς να σου αφήνουν αυτή τη γνωστή λαδίλα σαν επίγευση.

Το λεχμαντζούν επίσης (αν και δεν ήταν του γούστου μου, ήταν διαφορετικό όπως το έχω μάθει) αρκετά καλό με κιμά και μπόλικο φρέσκο μαϊντανό.

Γενικά τα φαγητά ήταν όλα καλομαγειρεμένα, οι γεύσεις λεπτές και η ποιότητα των υλικών καλή, πράγμα πρωτόγνωρο για τέτοιου είδους κουζίνα. Μπράβο και 4 αστεράκια στην κουζίνα του!!!

Η εξυπηρέτηση (αν και στην αρχή είχαμε κάποια προβληματάκια συνεννόησης με μία κυρία στο σέρβις) αρκετά καλή και γρήγορη. Ένας νεαρός σερβιτόρος που μας εξυπηρέτησε ήταν κατατοπιστικότατος, ευγενέστατος και οικείος όσο ακριβώς χρειάζεται. Τα πιάτα ήρθαν όλα στην ώρα τους και στους σωστούς χρόνους.

Οι τιμές του είναι αρκετά καλές και λογικές. Πιστεύω δύσκολα κάποιος θα ξεπεράσει τα 20 ευρώ/άτομο, πράγμα που επιτρέπει στον οποιοδήποτε να τον επισκεφτεί ακόμα και καμιά φορά παραπάνω.

Σε γενικές γραμμές λοιπόν θα έλεγα ότι ο Μπαρμπαλέξης είναι ένα πολύ τίμιο εστιατόριο όπου συνδυάζει την καλή κουζίνα με τις καλές τιμές.

Το προτείνω ανεπιφύλακτα στους φίλους-ες του ask4food και κυρίως σε όσους έχουν βαρεθεί αυτή την παρακμή των γνωστών κεμπαμπτζίδικων Δραπετσώνας – Μοναστηρακίου που τρως απαίσια και πληρώνεις πολλά.

Μπράβο παιδιά συνεχίστε την όμορφη προσπάθεια και εννοείται πως θα ξανάρθω...