Loader

mavtasos

Κριτικές: 100
Μέλος από: Δεκ 2012

Εμφάνιση:

21 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Θεσσαλονίκη στάση πέμπτη, για το μέλλον δεν εγγυώμαι αλλά ποτέ δεν ξέρεις.

Παρακολουθώντας την πορεία του υποτμήματος ask4food/Thessaloniki, μια λέξη εκτιμώ ότι χαρακτηρίζει πλήρως αυτά τα δύο χρόνια που πέρασαν από την δημιουργία του. Η έμπνευση από την πλευρά του (τότε) administration του site ήταν πολύ θετική, αλλά...... η συνέχεια απογοητευτική.......

Τα καρντάσια μάλλον συνέχισαν τον ‘’ύπνο’’ τους ή μάλλον ακόμα καλύτερα την απόλαυση του φραπόγαλου στην Πλ. Αριστοτέλους και ίσως περίμεναν ότι οι Αθηναίοι και οι λοιποί επισκέπτες της πόλης, θα βγάλουν το φίδι από την τρύπα και θα γράψουν κάτι για την εστιατορική καρντασούπολη. Δεν βρέθηκε ούτε ένας ''τοπικός χρήστης'' ο οποίος να διακριθεί, να ξεχωρίσει, να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση, να δείχνει διάθεση να ασχοληθεί και αυτό είναι κάτι που γεννά προβληματισμό.

Από την πλευρά τώρα του site, η αίσθηση μου είναι ότι άφησε τα πράγματα να κυλήσουν μόνα τους βάζοντας το auto pilot. Χωρίς να έχω γνώσεις business administration, εκτιμώ ότι έτσι δεν πρόκειται να γίνει απολύτως τίποτε. Φίλτατοι ιδιοκτήτες δικό σας είναι το μαγαζί, ότι θέλετε το κάνετε, αλλά οι περίπου εκατό+ κριτικές που έχουν μαζευτεί αυτά τα δύο χρόνια, ως νούμερο δεν πρέπει να σας χαροποιούν ιδιαίτερα.

Τέλος οι γκρίνιες αφήνω πολύ food for thought σε κάθε ενδιαφερόμενο, οπότε πάμε στο σημερινό εστιατόριο, το οποίο αποτελεί και το ζητούμενο αυτής της κριτικής. Φτάσαμε εκεί ‘’μέσω καραμπόλας’’, ‘’μέσω Τρικάλων’’, πείτε το όπως θέλετε, το ζητούμενο είναι ότι δεν ήταν στις πρώτες επιλογές του αδελφού και της γυναίκας του, οι οποίοι ευγενικά προθυμοποιήθηκαν να μας κεράσουν. Αφού λοιπόν ο αδελφός ‘’έφαγε 4 μεγαλοπρεπείς ήττες’’ (λόγω πληρότητας) από εστιατόρια της μοδός, κατόπιν συσκέψεως μαζί μου, τον κατεύθυνα (χωρίς να έχω την παραμικρή εικόνα) στο Milonga Meze Club, κυρίως λόγω εγγύτητας στο σπίτι του. Η κράτηση ολοκληρώθηκε χωρίς προβλήματα από το e-table. Επειδή είμαι βέβαιος ότι η ονομασία σας ιντρίγκαρε, ας χρησιμοποιήσω και εγώ τις δεξιότητες μου στο copy-paste (από το site του e-table), καταθέτοντας πέντε κουβέντες για την επιχείρηση.

Η Milonga λοιπόν έχει μια περίπλοκη ιστορία, γιατί η ίδια η λέξη έχει πολλές διαφορετικές έννοιες. Η πρώτη Milonga στην Αργεντινή ήταν μια μορφή λαϊκού τραγουδιού που ήρθε από τα υπαίθρια προάστια του Μπουένος Άιρες, πολύ δημοφιλής στους payadores, τραγουδιστές αυτοσχεδιασμού που φημίζονταν για την εφευρετικότητα στους στίχους τους. Ο κόσμος πήγαινε συχνά σε μέρη όπου θα μπορούσε να ακούσει τους payadores να τραγουδούν, και αυτά τα μέρη σιγά σιγά ονομάστηκαν milongas. Σε κάθε περίπτωση, σταδιακά η λέξη milonga άρχισε να σημαίνει έναν χώρο όπου υπήρχε χορός, ποτό και φαγητό. Ακόμα και σήμερα, στο Μπουένος Άιρες, όταν κάποιος βγαίνει να χορέψει tango, πηγαίνει σε μια milonga. Στην Θεσσαλονικιώτικη Milonga, η επιχείρηση δηλώνει ότι προσφέρει ένα "χορό γεύσεων"!!

Το εστιατόριο βρίσκεται στο τελείωμα της Λ. Βασιλέως Γεωργίου, λίγα μόλις μέτρα από το Δημαρχιακό μέγαρο, σε μια οικιστική κατά βάση περιοχή, ‘’κέντρο-απόκεντρο’’. Ο χώρος είναι πλούσιος και προσπαθεί, λίγο άναρχα είναι η αλήθεια, να παντρέψει πολλές τάσεις. Αντικρίζοντας τον θυμίζει λίγο all day, λίγο bar restaurant, λίγο μπυραρία, λίγο κυριλέ εστιατόριο, λίγο cafe, πιστεύω ότι προσπαθεί να ικανοποιήσει όλα τα γούστα. Από τις παραπάνω δεν κυριαρχεί κάποια συγκεκριμένη σχεδιαστική ταυτότητα ή επιρροή. Η χαριτωμένη εναλλαγή χρωμάτων και οι μεγάλες τζαμαρίες στην πρόσοψη θα δώσουν μια ευχάριστη τελική εντύπωση. Αυτό που εγώ τελικά συγκράτησα ήταν μπαίνοντας το μεγάλο bar, τα ποιοτικά και ευρύχωρα τραπεζοκαθίσματα, τη σύγχρονη semi casual/chic art de la table και τα ασπρόμαυρα πλακάκια του δαπέδου τύπου σκακιέρας.

Το service δεν μπορώ να το κρίνω αυστηρά διότι η επίσκεψή μας ήταν off rush hours και εκτός του δικού μας τραπεζιού έτρωγε μόνο άλλο ένα ζευγάρι. Παρόλα αυτά ο μοναδικός νεαρός σερβιτόρος, εμφανισιακά τουλάχιστον, έκλεψε τις εντυπώσεις. Φορούσε πουκάμισο με μοντέρνο παπιγιόν και νομίζω ένα κοκκινόμαυρο γιλέκο-ποδιά, οπότε θέλοντας και μη δεν περνούσε απαρατήρητος. Αν και ''χιπστερόφερνε'' και εγώ με τους hipsters γενικά δεν τα πάω καλά, ήταν ευγενικός και πρόθυμος, μας έδωσε διευκρινήσεις στις λίγες ερωτήσεις που του κάναμε και μας είπε και πέντε κουβέντες για την επιχείρηση. Θα του έβαζα 4 ντοματούλες αν ασχολούνταν λίγο περισσότερο μαζί μας (υπενθυμίζω σε ένα σχεδόν άδειο μαγαζί), διότι το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ήταν εκτός του οπτικού βεληνεκούς μας.

Η κάρτα του menu είναι εκτεταμένη, κατηγοριοποιημένη και είναι διαθέσιμη μαζί με τις τιμές στο e-table. Ξεφυλλίζοντας την το μυαλό μου ασυναίσθητα πήγε στην Αθηναϊκή ΦΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑ ΜΕΖΕΔΟΠΟΤΕΙΟ. Οι λόγοι είναι ότι (και) η Milonga λειτουργεί καθημερινά από το πρωί προσφέροντας πρωινό, αλλά και η διοργάνωση live events με κάποιον/ους καλλιτέχνες. Ας ευχηθώ να μην είναι του έντεχνου ρεπερτορίου, γιατί και εκεί μια ''αλλεργία'' την έχω. Η σύνθεση όμως του menu είναι λίγο ‘’χαοτική’’, χωρίς συγκεκριμένη ταυτότητα, θέλοντας να παντρέψει πολλές επιρροές και όλοι γνωρίζουμε τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται. Η λίστα ποτών με μπύρες, ούζο, τσίπουρο, κρασί και hard liquor, προσπαθεί να παντρέψει τις τεχνοτροπίες που μνημόνευσα παραπάνω. Οι τιμές τόσο του φαγητού, όσο και των ποτών είναι πολύ λογικές, προσαρμοσμένες απόλυτα στο ‘’πνεύμα των ημερών’’.

Δοκιμάσαμε:

-Συμπαθητικό ψωμάκι στα 0,50€ το άτομο.

-Μια συμπαθητική σαλάτα του Βοσκού, με κους-κους, μαρούλι, σπανάκι, ντοματίνια, κατίκι, προσούτο και γλυκιά βινεγκρέτ μουστάρδας στα 6€.

-Ένα συμπαθητικό ταλαγάνι με σως βατόμουρου στα 4,50€.

-Μια συμπαθητική χοιρινή τηγανιά στα 4,90€.

-Μια συμπαθητική μερίδα κοτομπουκιές στα 4,90€.

-Μια μερίδα τηγανιτές πατάτες στα 3€.

-Μια μερίδα πένες σολομού με κρεμώδη σάλτσα βότκας στα 7,50€, το πιάτο της γυναίκας του αδελφού μου. Δεν δοκίμασα οπότε δεν έχω άποψη, αλλά παρατήρησα ότι το πιάτο φαγώθηκε.

-Ένα Milonga burger με πατάτες country στα 8€, το πιάτο του αδελφού μου, μέγας και σεσημασμένος μπεργκερολάτρης. Δοκίμασα ένα μικρό κομμάτι, δεν έβγαλα ασφαλές συμπέρασμα, το αδέλφι δήλωσε ικανοποιημένο, αυτό έχει σημασία.

-Μια μερίδα χοιρινές μπουκίτσες με γλυκόξινη σος, σε καλάθι τορτίγια στα 6,20€, το πιάτο της συζύγου μου. Θα το χαρακτήριζα ως ένα ''ψευτοκινέζικο'' πιάτο, ήταν πολύ συμπαθητικό, ίσως το καλύτερο όλης της παραγγελίας.

-Ένα χουνκιάρ μπεγιεντί (λίγο πειραγμένο), το δικό μου πιάτο στα 9,70€. Χμμ... κακό δεν θα το έλεγες, καλό δεν θα το έλεγες, προσπαθούσε ως προς τον πουρέ μελιτζάνας να παίξει σε μια άλλη λίγο πιο δημιουργική τεχνοτροπία, καθιστώντας το λίγο ''ιεροσυλία'' για ένα κλασικό πιάτο. Anyway είμαι οπαδός της κλασικής συνταγής, το έφαγα αλλά δεν θα μου μείνει αξέχαστο.

-Ένα μπουκάλι κρασί ροζέ Αμέθυστος Λαζαρίδη στα 18€.

Check please

Στα 75,68€, το ποσό προ έκπτωσης με αναλυτική απόδειξη. Μετά την αφαίρεση 11,36€ λόγω κράτησης από το e-table (-15%), ο λογαριασμός μας ‘’προσγειώθηκε’’ στα 64,32€.

Κατέληξα ότι:

Περάσαμε ένα όμορφο τρίωρο, με πολύ καλή παρέα, σε ένα συμπαθητικό περιβάλλον, με πολύ καλό VFM και αυτό είναι κάτι που δεν μπορώ να παραβλέψω. Μια σαλάτα, 4 ορεκτικά, 4 κυρίως πιάτα και ένα μπουκάλι επώνυμο εμφιαλωμένο κρασί στα 65€, δεν νομίζω ότι συναντώνται εύκολα και συχνά.

Παραβλέποντας λοιπόν την (άναρχη) πολυσυλεκτικότητα στη διακόσμηση, τη λίγο μπερδεμένη και χαοτική (ως προς την προσέγγιση) κάρτα του menu και τις average γεύσεις, η Milonga είναι μια πρόταση που θα βρει το κοινό της. Μακάρι να ''μακροημερεύσει'', διότι όπως είπα και στην αρχή η περιοχή δεν είναι ιδιαίτερα εστιατορική πιάτσα. Για να κερδίσεις τον πελάτη, κάτι καλό πρέπει να προσφέρεις.

Υ. Γ Η γεύση bitter είναι ιδιαίτερη και ίσως όχι καθολικά αποδεκτή. Ας προσπαθήσω λοιπόν να ικανοποιήσω και όσους είναι οπαδοί του γλυκού.
Τραγούδι για κάθε μέρα:
Editors- Sugar
https: //www. youtube. com/watch?v=ZWcc5VJiRVA

09 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Έχει γίνει μια αγαπημένη μου συνήθεια, να δημοσιεύω μια κριτική για Ιταλικό εστιατόριο, πάνω κάτω τέτοια εποχή του χρόνου. Ίσως κάποιος θα το χαρακτήριζε ως ''γούρι'', εγώ απλά θα αρκεστώ στην αδυναμία που έχουμε οικογενειακώς για την Ιταλική κουζίνα, όπως τέλος πάντων αυτή υπηρετείται στην πολύπαθη γαστρονομικά Ψωροκώσταινα.

Μετά από ισάριθμες επιτυχίες τα έτη 2013 (La Casa di Giorgino), 2014 (Osteria Vespa Rossa), 2015 (Parlo) και τέλος το 2016 (Testaccio Organic), αισίως έφτασε η ώρα για το φετινό Italian test. Ο Giorgino και το Parlo συνεχίζουν με επιτυχία, ενώ η Vespa και το Testaccio (συμπτωματικά του ίδιου ιδιοκτήτη/chef κ. Τσίγκα) μας παράτησαν στα κρύα του λουτρού. Επειδή παρακολουθώ την πορεία του κ. Τσίγκα, η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύομαι να κατανοήσω τα επιχειρηματικά του βήματα. Chef έχεις δύο μαγαζιά σε μέρη ''φιλέτα'', που πάνε από αρκετά έως πολύ καλά, τα κλείνεις και τα δύο για να συνεχίσεις με τι; Με κάτι ακατανόητο, όπως διάβασα σε διαδικτυακό έντυπο, το οποίο δυσκολεύομαι να περιγράψω. Δυστυχώς δεν μπορώ να μιλήσω για εσένα, οπότε η ζωή συνεχίζεται..........

Η διαφορά με τα προηγούμενα χρόνια, είναι ότι η φετινή επιλογή μου είχε μπει πολύ νωρίτερα στο ''κλεισιοσκόπιο'' μου, ασχέτως αν στο ask4food κινείται με μονοψήφιο αριθμό κριτικών. Βεβαίως το ζήτημα δεν είναι το πλήθος των κριτικών, αλλά το ποιοι είναι οι κριτές που προηγήθηκαν.

Διαδικτυακά, αν και το επιχείρησα, δεν μπόρεσα να αντλήσω αξιόλογες/αξιόπιστες πληροφορίες. To σημαντικότερο που συγκράτησα είναι ότι (πιθανόν) ανήκει σε κάποιο κ. Πανταζή, ιδιοκτήτη μεταξύ άλλων, επιχειρήσεων οργάνωσης συνεδρίων, εκδηλώσεων και catering. Ο κ. Πανταζής άνοιξε πριν λίγα χρόνια το πρώτο La Gratella στο Ναύπλιο και μάλλον η επιτυχημένη πορεία αυτού έφερε και το δεύτερο αδελφάκι, ακόμη πιο πρόσφατα στο Χαλάνδρι. Παρόλα αυτά δεν ανησυχώ, διότι εφόσον αποφασίσει να το επισκεφτεί ο ρεπόρτερ, ερευνητής, λογοτέχνης του site, τότε θα τα μάθουμε όλα, ακόμη και σε ποιο σχολείο πήγε Δευτέρα Δημοτικού ο chef.

Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2017, ώρα 21:00, άτομα 2, με ιντερνετική κράτηση μέσω της ''αδελφής'' επιχείρησης e-table.

Χωροταξικά βρισκόμαστε στις παρυφές της κεντρικής πλατείας, κινούμενοι κατά την φορά των αυτοκινήτων, προς την έξοδο του Χαλανδρίου. Η κατάσταση από πλευράς πάρκινγκ δεν είναι ούτε τραγική, ούτε όμως και εύκολη, κάπου στην μέση. Αν τα σκουροφέρετε σε απόσταση αναπνοής υπάρχει άνετο πάρκινγκ.

Ο χώρος διαχειρίζεται έξυπνα το κλασικό, το ρομαντικό, το vintage, ίσως και λίγο το παλιομοδίτικο στυλ. Παρά την πληθώρα των διακοσμητικών συνθέσεων, έχει ένα βασικό προσόν. Είναι καλόγουστος και πάνω από όλα δηλώνει ''Ιταλία''. Στοιχεία που θα αποσπάσουν την προσοχή σας είναι το όμορφο μπαράκι με τα πλακίδια, οι κόκκινες κονσέρβες στα ράφια, η vintage ζυγαριά, το περίτεχνο φωτιστικό της μεγάλης σάλας, οι όμορφες βιτρίνες των κρασιών, η ξυλόσομπα με το stand για τα καυσόξυλα, ο μπουφές με το vintage πορτοκαλί τηλέφωνο, ο (benvenuti) μαυροπίνακας, τα χαριτωμένα καδράκια και πόστερ και τόσα άλλα. Όπου και αν γυρίσει κανείς το βλέμμα του, είναι σίγουρο ότι θα αντικρίσει κάτι προσεγμένο, όμορφο και γουστόζικο. Παρόλα αυτά θα αφαιρέσω μια ντοματούλα και οι λόγοι είναι δύο. Ο πρώτος είναι η ''αμήχανη'' διαρρύθμιση εισόδου, όπου πέφτεις κυριολεκτικά πάνω στην κουζίνα και την τουαλέτα, με αποτέλεσμα η υποδοχή εκ μέρους του εστιατορίου να είναι δυσλειτουργική. Ο δεύτερος είναι η 100% ''χειμωνιάτικη διαρρύθμιση'', καθιστώντας την περίοδο ''καλοκαιρινής λειτουργίας'' λίγο προβληματική (ειδικά τις μεσημβρινές/απογευματινές ώρες).

Η εξυπηρέτηση είναι ευγενική, διακριτική, αθόρυβη, πολυάριθμη (για το μέγεθος του χώρου) και στη σωστή ‘’απόσταση’’ από τον πελάτη. Υπάρχει σωστή καθοδήγηση του προσωπικού ως προς το menu, το οποίο γενικά κινείται σε πολυσυλλεκτικά (Ιταλικά) μονοπάτια. Η ροή των πιάτων γενικά κυμάνθηκε σε φυσιολογικούς χρόνους.

Η κάρτα του menu είναι από τις πιο ''ισορροπημένες'', που έχω συναντήσει σε Ιταλικό εστιατόριο. Υπάρχουν 6 ορεκτικά (κόστος μεταξύ 7 και 10€), 4 σαλάτες (περί τα 10€), 9 προτάσεις pasta (9 έως 12,50€), 2 ριζότο (11,50 έως 12,50€), 7 προτάσεις πίτσας (8,50 έως 12,50€) και 4 προτάσεις κυρίως πιάτων (12,50 έως 17,50€). Σε κάθε κατηγορία υπάρχουν αρκετές προτάσεις που θα κεντρίσουν την προσοχή σας και πιθανόν θα σας βάλουν σε σχετικό δίλημμα επιλογής.

Πήγαμε προετοιμασμένοι να δοκιμάσουμε αρκετά πιάτα και στο τραπέζι μας παρέλασαν τα παρακάτω:

-Vitello tonnato στα 8,90€. Ποιότητα εξαιρετική, ποσότητα ικανοποιητική, με τις λεπτές ροζ φέτες του νεαρού μοσχαριού να κλέβουν την παράσταση. Η σάλτσα τόνου ικανοποιητική, αν δε είχε λιγότερο μαγιονεζάτη σύνθεση και κυριαρχούσε γευστικά ο τόνος τότε θα άγγιζε το άριστα.

-Piadina croccante με γέμιση μοτσαρέλα, προσούτο και βασιλικό στα 6,80€. Ένα τόσο απλό, αλλά συνάμα τόσο φινετσάτο και τέλεια παρουσιασμένο ορεκτικό, σε ένα κομψό τετράγωνο μαύρο σερβίτσιο.

-Strozzapretti alla Norcina, με λουκάνικο, πάστα τρούφας, μανιτάρια και σάλτσα από λεμόνι-πιπέρι, το δικό μου πιάτο στα 12,30€. Η ποιότητα των πρώτων υλών εξαιρετική, η ποσότητα επαρκής, οι γεύσεις αρμονικά δεμένες μεταξύ τους και αν γκρινιάξω λίγο αυτό θα οφείλεται στο al dente που το βρήκα ''Ελληνικό''.

-Garganelli cacio e pepe, με σάλτσα παρμεζάνας-πεκορίνο και φρέσκο πιπέρι, το πιάτο της γυναίκας μου στα 9,30€. Μια κλασική γεύση που σπάνια σε απογοητεύει, αν βεβαίως είναι σωστά εκτελεσμένη. Γενικές εντυπώσεις όπως το δικό μου πιάτο.

-Και για επιδόρπιο Semifreddo με καραμέλλα στα 4,90€. Στα επιδόρπια τύπου semifreddo έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία, αρκεί να τονίσω ότι ''νικούν'' την μόνιμη τάση μου να παραγγέλνω tiramisu. Αυτό χωρίς να είναι κάτι το ξεχωριστό, κάλυψε τις προσδοκίες μας για ένα σωστό κλείσιμο του δείπνου. Προσοχή στην ποσότητα διότι είναι επαρκές για sharing 2 ατόμων.

-Ένα μπουκάλι λευκό κρασί, Vina Esmeralda του κτήματος Torres, γνωστό και ως κρασί της αποπλάνησης, σταθερά ανάμεσα στα (ξένα) best sellers της Ελληνικής αγοράς, πολύ λογικά τιμολογημένο στα 18,50€.

-Ένα εμφιαλωμένο νερό στα 2€.

Check please

Με αναλυτική απόδειξη, συνοδευόμενη από αναλυτικό δελτίο παραγγελίας και πληρωμή με πιστωτική κάρτα (με ασύρματο POS), στα 62,70€. Not bad για ένα υπερπλήρες δείπνο με εμφιαλωμένο κρασί. Θα μπορούσε όμως να είναι και λίγο πιο μαζεμένες οι τιμές κυρίως στην pasta.

Κατέληξα ότι:

Ως προς το La Gratella, θα πω συνοπτικά ότι αποτελεί μια ποιοτική πρόταση για φαγητό, στο ανεβασμένο mainstream Χαλάνδρι. Αδικείται από την υποτονική του παρουσία εδώ στο ask4food, διότι αν κρίνω από την προσέλευση των θαμώνων, ο κόσμος το έχει αγκαλιάσει με την παρουσία του (ήταν σχεδόν γεμάτο).

Ως προς την 100η και συγχρόνως επετειακή κριτική μου, μιας και συμπληρώνονται 5 έτη ως μέλος του site. Τα χρόνια πέρασαν γρήγορα σαν το νεράκι που κυλάει. Με χαρές, ενθουσιασμούς, μετριότητες, λύπες και απογοητεύσεις. Κάνοντας με καλύτερο, πιο συνειδητοποιημένο καταναλωτή και γαστρονομικά ωριμότερο. Γνωρίζοντας κάποιους αξιόλογους διαδικτυακούς φίλους και τους admins αυτού του χρήσιμου διαδικτυακού εργαλείου που λέγεται Ask4food. Ευχαριστώ από καρδιάς όλους τους φίλους που κάποια στιγμή με εμπιστεύτηκαν, ψήφισαν τις κριτικές μου και σε κάποιες των περιπτώσεων, με μνημόνευσαν (θετικά) σε δικές τους κριτικές.

Και επειδή βλέπω ότι υπάρχουν πολλοί φίλοι, που τους αρέσει κάποια μορφή της Rock, θα κλείσω με ένα σπιντάτο, σε uplifting mode, κομμάτι των Βρετανών Placebo. ''The bitter end''

https: //www. youtube. com/watch?v=0W9jyRm7xHo

Καλή συνέχεια σε όλους σας

24 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Και στραβός είναι ο γιαλός και στραβά αρμενίζουμε.

Το ΜΙΝΟΡΕ, όσο και αν βασανίζω την σκέψη μου, αδυνατώ να θυμηθώ ή να δώσω μια πειστική απάντηση στον εαυτό μου και να βρω το λόγο για τον οποίο το είχα βάλει στην short list μου και ακολούθως το επισκέφθηκα. Στο ask4food κινείται τουλάχιστον υποτονικά, οι δε έμπιστοι μου χρήστες, που σχετικά πρόσφατα το επισκέφθηκαν, ο εξής κανένας. Ανεξήγητο, όπως και το τρίγωνο των Βερμούδων......

Ίσως έψαχνα για το placebo μιας άλλης αγαπημένης ταβερνούλας, η οποία η αλήθεια να λέγεται, έχω πολύ καιρό να την επισκεφθώ. Οι λόγοι δεν αφορούν, ούτε και ενδιαφέρουν τους αναγνώστες του παρόντος ιστότοπου.

Σάββατο 1 Ιουλίου 2017, ώρα 21:00, άτομα 2, με τηλεφωνική κράτηση το ίδιο απόγευμα. Η κράτηση περιττή, στα όρια της αφέλειας, δείτε παρακάτω.

Ο καιρός στην περίπτωση που δεν το θυμάστε ήταν μια σκέτη τρέλα, με τον πρώτο βαρβάτο καύσωνα του καλοκαιριού στο φόρτε του. 44 C έλεγε το θερμόμετρο το πρωί και την ώρα επίσκεψης μας έπαιζε ένα γεμάτο 35 C, ίσως και λίγο παραπάνω.

Η οδός Γυθείου ακριβώς πίσω από το μετρό Χολαργού είναι ένα ανθυποδρομίδιο της περιοχής, με ένα θεματάκι στο παρκάρισμα, οπότε προτιμήστε το μετρό. Παρκάραμε μπροστά, διότι οι Αθηναίοι μάλλον πλατσούριζαν ομαδικά στις παραλίες.

Η καλή μέρα λένε ξεκινάει από το πρωί. Σε εμάς αν και βράδυ, η κατάσταση φάνηκε αμέσως ότι δεν θα κυλήσει ομαλά. Υποδοχή σε μια έρημη ταβέρνα γιοκ. Ο κ. Σωτήρης και ο βοηθός του καθισμένοι σε ένα τραπέζι, μάλλον αποχαυνωμένοι από την ζέστη, μας υποδέχθηκαν χωρίς να σηκωθούν (έστω και λίγο) όρθιοι, σε ένδειξη στοιχειώδους ευγένειας και φιλοξενίας. Η υποδοχή περιορίσθηκε στο καθίστε όπου θέλετε, διότι σήμερα οι μοναδικοί πελάτες του μαγαζιού θα εσείς και μια άλλη παρέα. Μάντης είσαι, τον ρώτησα. Απάντηση δεν έλαβα, αλλά ο κ. Σωτήρης έπεσε μέσα.

Η συνέχεια μια από τα ίδια. Αν και δεν είμαι μύωψ, ούτε πρόσχαρο, ούτε καλαμπουρτζή, ούτε φιλικό, ούτε κανένα λαλίστατο ιδιοκτήτη διέκρινα. Αντί αυτού είδα έναν διεκπεραιωτικό, μάλλον βαριεστημένο άνθρωπο, ο οποίος στο μεγαλύτερο διάστημα της εκεί παραμονής μας, ήταν καθήμενος στο τραπέζι της άλλης παρέας, που κατέφθασε μετά δεκαλέπτου από εμάς. Στο έργο του υποτίθεται ότι βοηθείται από ένα σερβιτόρο, ο οποίος ανάθεμα με και αν κατάλαβα που τον βοηθάει. Καταλόγους μας έφερε ο κ. Σωτήρης, παραγγελία ο ίδιος, μαγείρεμα ο ίδιος, σερβίρισμα το αυτό, λογαριασμό και πληρωμή τι έκπληξη, μια από τα ίδια. Κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι και η εμφάνιση του, αν και ιδιοκτήτης απλής ταβερνούλας, δεν ήταν η πρέπουσα. Δεν περίμενα βεβαίως να φοράει την κολλαριστή μαύρη ποδιά και τον σκούφο του chef του Premiere, αλλά εκείνες οι λιγδοστάμπες στην μπλούζα σου κ. Σωτήρη, σίγουρα δεν πέρασαν απαρατήρητες. Για ξεπροβόδισμα στην έξοδο ούτε λόγος, ένα ξερό γεια σας, πάλι καθήμενος.

Ο χώρος (ο εξωτερικός τουλάχιστον διότι μέσα δεν μπήκα) κινείται μεταξύ ενός απεριποίητου παραπήγματος, μιας απεριποίητης ''ζούγκλας'' και ενός απεριποίητου ''παλαιοπωλείου'', όπως τουλάχιστον το αντιλαμβάνεται ο ιδιοκτήτης. Τι να πιάσω και τι να αφήσω; Τα παντελώς ακούρευτα και απεριποίητα δενδρύλλια; Πάλι καλά που δεν τρακάραμε με κανένα κλαδί και να βγάλουμε κανένα μάτι. Το εμφανές ''γυμνό'' καλώδιο του επιτοίχιου εξωτερικού φωτισμού, σε κοντινή απόσταση από το τραπέζι μας; Τις ακουμπισμένες (στον τοίχο) δύο πλάκες εξωτερικού χώρου (τύπου πεζοδρομίου), σε απόσταση ενός μέτρου από το τραπέζι μας; Δύο τσουβάλια φυτόχωμα (λίπασμα), σε απόσταση αναπνοής από εμάς; Κάτι παρατημένα κασόνια άδειων μπουκαλιών μπύρας, λίγο πιο πέρα; Το ταλαίπωρο επιδαπέδιο φωτιστικό τύπου IKEA, το καπέλο του οποίου πέρασε από το αρχικό λευκό σε ένα αποκρουστικό καφέ χρώμα; Τα άπειρα άδεια μπουκάλια (Τουρκικής) μπύρας, που προσπαθούσαν να δώσουν μια διακοσμητική άποψη; Κάτι λοιπά διακοσμητικά ανάξια λόγου και περιγραφής; Όλα τα παραπάνω συνθέτουν ένα σκηνικό κατάθλιψης και εγκατάλειψης, που δεν το συναντάς ούτε και στον πιο τελειωμένο καφενέ μικρού χωριού.

Η κάρτα του menu είναι χειρόγραφη και είναι ότι πιο κακογραμμένο έχω ποτέ δει σε ταβέρνα. Μετά από λίγο την παράτησα και είπα να πάω με την πλειοψηφία των προλαλησάντων.

Και πάμε και στην παραγγελία μας, όπου στο τραπέζι μας ήρθαν τα παρακάτω πιάτα:

-Άφθονο συμπαθητικό ψωμάκι, έναντι 0,50€ το άτομο.

-Σαλάτα αγγουροντομάτα στα 5€. Ίσως η πιο χοντροκομμένη και άνοστη σαλάτα που έχω ποτέ δοκιμάσει. Δικαιολογίες του τύπου, ήταν άρρωστος ο μανάβης μου και ψώνισα από τον Σκλαβενίτη, μου είναι παγερά αδιάφορες.

-Αρκετά καλά ντολμαδάκια με γιαουρτάκι στα 5€, μάλλον το πιάτο που προσπάθησε φιλότιμα να σώσει μια αποτυχημένη βραδιά. Επαρκεί όμως ένα πιάτο ντολμαδάκια για να σώσει ένα ναυάγιο; No comments.

-Ζακυνθινό με πατάτες τηγανητές, το δικό μου πιάτο στα 9,50€. Μερίδα γίγας, με καλούτσικο κρέας και σαλτσούλα και μέτριες τηγανητές πατάτες.

-Μοσχαρίσια μπριζόλα με πατάτες τηγανητές στα 11€. Η μπριζόλα ήταν μεγαθήριο, αλλά τι να το κάνεις; Ψήσιμο οριακά αποδεκτό, παντελώς ασίτευτη, παντελώς άνοστη και σκληρή σαν σόλα, η γυναίκα μου την παράτησε μετά από τρεις πιρουνιές. Δοκίμασα και συμφωνώ, ότι μάλλον είναι η χειρότερη (ταβερνίσια) μοσχαρίσια μπριζόλα που έχω δοκιμάσει, από τότε που έγινα χρήστης του ask4food.

-Μισό κιλό χύμα αδιάφορο άσπρο κρασί στα 3€.

Check please
Με νόμιμη απόδειξη στα 35,50€, τα οποία κρίνονται ως υπερβολικά, ως προς την ποσότητα/ποιότητα της παραγγελίας, την τοποθεσία, το στυλ του εστιατορίου και της εξυπηρέτησης της οποίας τύχαμε. Για δυνατότητα πληρωμής με κάρτα δίστασα να ρωτήσω. Πιστεύω καταλαβαίνετε τον λόγο.

Κατέληξα ότι:
Αποχωρήσαμε απογοητευμένοι, προβληματισμένοι, χωρίς φυσικά να ερωτηθούμε από τον ιδιοκτήτη, για τις πάσης φύσεως εντυπώσεις μας. Εννοείται ότι δεν το συστήνω για κανένα λόγο. Εκτός και αν σας αρέσει το ''αρχαίο'' άσμα ''Θα πάω στην ζούγκλα με τον Ταρζάν θα την περάσω φίνα''. Γούστα είναι αυτά.

Επειδή σε εμένα δεν αρέσουν ούτε η ζούγκλα, αλλά ούτε και τα παλαιάς κοπής λαϊκά τραγούδια, λέω να πάρω την σκυτάλη από τον επίσημο dj του site, σε ένα ρόλο που δεν συνηθίζω. Μετά την παραπάνω αφηγηματική μιζέρια, λέω να κλείσω την κριτική μου λίγο πιο ευχάριστα, με ένα τραγούδι που συμπωματικά έτυχε να παίζει στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου μου, την ώρα που αναχωρούσαμε για το σπίτι. Πως το θυμάμαι; Ανεξήγητο,......... όπως και η επιλογή επίσκεψης μου στο ΜΙΝΟΡΕ.

Πίσω λοιπόν στο μακρινό 1990, όταν οι αγαπημένοι Depeche Mode μεγαλουργούσαν με το τραγούδι σταθμό ''Enjoy the silence''

https: //www. youtube. com/watch?v=aGSKrC7dGcY

Καλό φθινόπωρο/χειμώνα σε όλους τους φίλους.

Υ. Γ Γενικές ''συμβουλές'' προς ναυτιλλομένους. Σεβαστείτε πρώτα απ' όλα τα λεφτά που ξοδεύετε, αλλά και την νοημοσύνη και την κρίση των αναγνωστών που σας διαβάζουν, είτε εδώ στο ask4food, είτε σε κάποιο άλλο ιστότοπο. Δεν υπάρχει λόγος να '''σκορπάτε'' δεξιά και αριστερά σαν το πασατέμπο, 4άρια άσκοπα και απερίσκεπτα, σε εστιατόρια που δεν το αξίζουν. Αναιρείται έτσι η προσπάθεια των πραγματικά ικανών επαγγελματιών και αποδυναμώνεται η αξία σας ως κριτές. Όμως τελικά εσείς αποφασίζετε. ‘’It's your call’’!!

20 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Αν ο ιδιοκτήτης της ΑΜΥΓΔΑΛΕΖΑΣ διαβάσει αυτή την κριτική, το πιθανότερο είναι να με τοποθετήσει στην black list της επιχείρησης του. Ζητώ ταπεινά συγνώμη φίλτατε ιδιοκτήτη, το ξέρω ότι είμαι μάλλον ‘’χρονικά ασυνεπής’’ ως προς την κατάθεση του συγγραφικού πονήματος που ακολουθεί.

Δεν είναι ούτε μια, ούτε δύο, αλλά τρεις οι επισκέψεις μας στην ΑΜΥΓΔΑΛΕΖΑ σε διάστημα λιγότερο του τελευταίου έτους. Ας όψεται λοιπόν η πρόσφατη κριτική του piperman, γεγονός που με ανάγκασε να στρωθώ και να καταγράψω τις δικές μου εμπειρίες.

Στην ΑΜΥΓΔΑΛΕΖΑ αναζητήσαμε τον καταληκτικό προορισμό μιας ‘’αυτοκινητάδας’’ ΣΚ, με βόλτες εντός Αττικής, χρονικά σχετιζόμενες με τις αλλαγές των εποχών. Πήγαμε στην αλλαγή του φθινοπώρου και του χειμώνα, με πιο πρόσφατη πριν δύο μήνες μια όμορφη ανοιξιάτικη μέρα.

Η περιοχή είναι προσεγγίσιμη από διάφορες κατευθύνσεις. Από Άγιο Στέφανο, από Άνοιξη, από Δροσιά-Σταμάτα, από Νέα Μάκρη-Πεντέλη-Διόνυσο και βεβαίως αντίστροφα από την λίμνη του Μαραθώνα. Αν τα πάτε καλά με τον προσανατολισμό εμπιστευθείτε τον ‘’κοντορεβυθούλη’’ ή τον κ. Γούγλη όπως λέει η φίλη Ucook, εγώ προτίμησα να αφεθώ στις ικανότητες του GPS και μάλλον έπραξα σωστά διότι η περιοχή μου είναι παντελώς άγνωστη.

Το concept κινείται μεταξύ της ψησταριάς, της κρεατοταβέρνας ή του εξοχικού κέντρου. Όπως και να το πείτε μέσα θα πέσετε. Ατάκτως παρκαρισμένα πριν και μετά το εστιατόριο, θα συναντήσετε όλα τα τελευταία μοντέλα SUV (πάντα μαύρα έτσι για να μην ξεχνιόμαστε), των γνωστών ‘’premium’’ Γερμανών κατασκευαστών. Μου ήρθε αυτόματα ένα μειδίαμα, βλέποντας αυτό το μοναδικό (υπερ)θέαμα και θυμούμενος την σχετική εύστοχη αναφορά του φίλου ΙΩΓΙΑΝΝΗ. Ευτυχώς παρκαδόρο δεν αντικρίσαμε!!

Το μειδίαμα συνεχίσθηκε και στον εσωτερικό χώρο, ο οποίος είναι λιτός, old fashioned, ένας πραγματικός αχταρμάς, ότι να ‘ναι, όπως να ’ναι και όπου να ’ναι. Δεν θα συνεχίσω, διαβάστε την περιγραφή του Γιάννη, τα αναλύει πολύ γλαφυρά. Στα θετικά θα καταγράψω ότι μου άρεσε ο προαύλιος χώρος με το συντριβανάκι (πριν την κύρια είσοδο) και ο πίσω κήπος ο οποίος είναι συμπαθητικός.

Η εξυπηρέτηση, τουλάχιστον στις off rush hours που επισκεφθήκαμε εμείς, ήταν φιλική, πελατοκεντρική, ευγενική, ενίοτε με δόση χιούμορ και σε λογικούς χρόνους, γεγονός που εκτιμήθηκε δεόντως. Για τις ώρες αιχμής τα ΣΚ σίγουρα η κατάσταση πρέπει να είναι κάπως διαφορετική, αλλά ‘’εν οίδα ότι ουδέν οίδα’’.

Θα καταγράψω συνολικά τα πιάτα τα οποία δοκιμάσαμε και στις τρεις επισκέψεις μας:

-Συμπαθητικό λαδοριγανάτο ψωμάκι.

-Αρκετά καλές τηγανιτές πατάτες.

-Σαλάτα λάχανο, καρότο, φρεσκότατη και γενναιόδωρη.

-Σαλάτα χόρτα βραστά, κινούμενα στον τυπικό μέσο όρο.

-Από πίτες ημέρας, στην πρώτη επίσκεψη μια ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ κρεατόπιτα και την δεύτερη φορά ένα καλό τυροπιτάρι.

-Αρκετά καλή τυροκαυτερή.

Πάμε τώρα στα κρεατικά στα οποία πρέπει να σταθώ λίγο παραπάνω και πιο αναλυτικά.

-Μοσχαρίσια μπριζόλα γάλακτος, την οποία τιμήσαμε στις δύο από τις τρεις επισκέψεις μας. Στο μοσχάρι όπως φαίνεται και από το avatar που κοσμεί το προφίλ μου έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία. Στην περίπτωση μας ως μια απλή ταβερνίσια μοσχαρίσια μπριζόλα, ήταν από τις πιο αξιόλογες (του είδους) που έχω δοκιμάσει. Μέγεθος μέτριο, πολύ ζουμερή, γευστική, προσεκτικά αρτυμένη και σερβιρισμένη κοντά στο medium well. Ιδιαίτερα θετική εντύπωση προκάλεσε το εξωτερικό ‘’ροζαλί’’ χρώμα του κρέατος, το οποίο και υποδηλώνει ότι όντως πρόκειται για μοσχαράκι γάλακτος και όχι για (mega)βούβαλο από τα λιβάδια της Βόρειας Ντακότας.

-Αρνίσια παϊδάκια. Πέρασαν με επιτυχία το test της σάρωσης με την κλασσική κίνηση ''φυσαρμόνικας''. Σωστά ψημένα, ζουμερά, τρυφερά και εύγεστα.

-Παϊδάκια προβατίνας. Ακροβατούσαν επικίνδυνα ανάμεσα στην μετριότητα και το epic fail, λόγω της υπερβολικής σκληρότητας και του άστοχου ψησίματος. Ο ιδιοκτήτης μας έδωσε δίκιο, πλην όμως γνωρίζοντας εκ των προτέρων το θέμα της σκληρότητας, έπρεπε να μας αποτρέψει από το να τα παραγγείλουμε. Συγχωρείται λόγω ειλικρίνειας και επιτυχίας των κρεάτων που ακολουθούν.

-Κατσικάκι γάστρας με κυδωνάτες πατάτες. ΛΟΥΚΟΥΜΙ, ίσως εφάμιλλο ενός σπιτικού.

-Γουρουνοπούλα. ΛΟΥΚΟΥΜΙ εις το τετράγωνο, χωρίς υπερβολή μια ηδονή για τον ουρανίσκο.

-Συμπαθητικό κρασί, χωρίς όμως τίποτε το αξιομνημόνευτο.

Κέρασμα στο τέλος από αξιόλογο έως αυτοκρατορικό (τουλάχιστον στην πρώτη επίσκεψη). Πιατέλα με πορτοκαλόπιτα, χαλβά και καρυδόπιτα, από 2 μπαμπάτσικα κομμάτια το άτομο και κάποια φορά αν θυμάμαι καλά πιατέλα με φρούτο.

Check please
Οι λογαριασμοί δύο ατόμων για ένα αρκετά πλούσιο γεύμα κυμάνθηκαν από 37 έως 43€. Δεκτή και η πιστωτική κάρτα.

Κατέληξα ότι:

Στην ΑΜΥΓΛΑΛΕΖΑ θα πας εφόσον:

Σου αρέσουν οι βόλτες με το αυτοκίνητο και η εξοχή.

Στο τελευταίο σου check up, πήρες το ‘’πράσινο φως’’ από τον παθολόγο, τον καρδιολόγο και τον μικροβιολόγο.

Δεν είσαι ανορεκτικός, μίζερος και μονίμως σε δίαιτα.

Δεν δηλώνεις λάτρης της μοριακής ή της δημιουργικής κουζίνας και της lounge ή industrial τεχνοτροπίας διακόσμησης. Οι παραπάνω ‘’οπαδοί’’ μάλλον θα φύγουν τρέχοντας.

Last but not least, για τους φίλους του κρέατος, εφόσον μπορούν έστω και για λίγο να ζήσουν χωρίς black angus, wagyu, tomahawk, New York strip και όλα τα premium steaks που έχουν κατακλύσει την επικράτεια. Τα τελευταία θα τα αναζητήσετε κάπου αλλού και βεβαίως θα τα πληρώσετε ανάλογα.

Εδώ θα έρθετε για γουρουνοπούλα. Απλά και ξεκάθαρα!!

31 Μαι 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Κυριακή 28 Μαΐου 2017, νωρίς το πρωί, βροχερός καιρός που δεν προσφέρεται για βόλτες ή κάτι άλλο ενδιαφέρον, οπότε τι καλύτερο από σερφάρισμα στο διαδίκτυο παρέα με τον πρώτο καφέ της ημέρας.

Η ‘’άχρηστη’’ πληροφορία της ημέρας. Το ξέρετε ότι την 28 Μαΐου γιορτάζεται η παγκόσμια ημέρα burger; Τι άλλο παλαβό θα ακούσουμε; 36.000 αποτελέσματα βγάζει η μηχανή αναζήτησης της Google, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι γραμμένα από διαδικτυακούς δημοσιογράφους της ‘’πυρκαγιάς’’. Χωρίς να έχω κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα, θα προτιμήσω όμως να μην κατονομάσω τον ιστότοπο, πρώτο πρώτο εμφανίσθηκε το εξής ευφάνταστο άρθρο. ‘’10 burger που πρέπει να δοκιμάσεις πριν πεθάνεις! ’’. Κάποιος πρέπει να τα μαζέψει αυτά τα τυπάκια, τα οποία νομίζουν ότι κάτι προσφέρουν στην ενημέρωση και την γαστρονομία, αλλά ποιός; Ίσως η δημιουργία μιας food police να μην είναι και τόσο άσχημη ιδέα!!

Είμαστε όμως στο ask4food. gr και όχι στο trexagyreve. gr, οπότε με ανακαλώ πίσω στην τάξη. Τις απόψεις μου για τα premium μπεργκεράδικα, που μας έχουν κατακλύσει μαζί με τα (νέο)σουβλατζίδικα, τις έχω αναφέρει λεπτομερώς σε 3 παλιότερες κριτικές μου για τα Juicy Grill, Burger Joint και Barbara Que, οπότε και δεν έχει νόημα να επανέλθω. Έχουν και αυτά το ‘’κοινό’’ τους, πάντα υπάρχει μια στιγμή που την ζητάς την Αμερικανιά σου.

Μόλις πριν δύο εβδομάδες, Κυριακή 14 Μαΐου 2017, ώρα 18:30 και το Juicy Grill, το οποίο είχαμε άνω της διετίας να επισκεφθούμε, φαντάζει ως μια καλή επιλογή. Τρώμε μια μεγαλοπρεπέστατη ‘’πόρτα’’, μιας και στην αναμονή σύμφωνα με τον ευγενικό hostess, προηγούνταν 4 παρέες πριν από εμάς. Είμαστε λοιπόν έτοιμοι να κινήσουμε για αλλού ως βρεγμένες γάτες. Το ακριβώς γειτονικό Monster Burgers, το οποίο και αγνοούσα παντελώς, έμοιαζε ως ένα ‘’άκοπο υποκατάστατο’’.

Η ονομασία του εστιατορίου εκτιμώ ότι είναι Αμερικάνικης τεχνοτροπίας και προέλευσης και δεν γεννά την παραμικρή αμφιβολία για την ποσότητα και το μέγεθος των burger.

Ο χώρος κρίνεται ως συμπαθητικός, προσπαθώντας να συνδυάσει λίγο από all day, λίγο από café bar, λίγο από μπυραρία και βέβαια λίγο από burger house. Δεν τα πηγαίνει και άσχημα και η αλήθεια είναι ότι το ψιλοπαλεύει σε όλα. Δεν συγκρίνεται βεβαίως με την ‘’μάγισσα των Βριλησσίων’’, η οποία είναι σε άλλο επίπεδο, αλλά την κάνει την δουλειά του. Υπάρχει και πλούσιος εξωτερικός χώρος, μπροστά, πλάι και κάποιος κηπάκος στο πίσω μέρος του μαγαζιού, τον τελευταίο όμως τον είδα από μακριά.

Η εξυπηρέτηση, τουλάχιστον την ώρα της επίσκεψης μας, γινόταν από δύο συμπαθητικές νεαρές κοπελίτσες, οι οποίες η αλήθεια να λέγεται δεν υστέρησαν κάπου χαρακτηριστικά. Ευγενικές, διακριτικές, με ενδιαφέρον για τον πελάτη, όμως λίγο μπερδεμένες, χωρίς οι ίδιες να φέρουν ευθύνη, όταν την μια στιγμή κουβαλούσαν freddo, την άλλη burger, μετά παγωτά, ότι τέλος πάντων προσφέρει το μαγαζί. Η ροή παραγγελίας, σερβιρίσματος, λογαριασμού και πληρωμής κινήθηκε στο ανεκτό όριο μεταξύ του νορμάλ και του αργού, χωρίς όμως να υπάρξουν ανησυχητικές παρεκτροπές.

Το menu είναι διαθέσιμο on line στο site της επιχείρησης και επιχειρεί να καταθέσει την δική του άποψη περί μπεργκεροφαγίας. Είναι τυπικής έκτασης, με starters, σαλάτες, burgers από 100% Ελληνικό μοσχάρι, λίγα κυρίως πιάτα, ομελέτες, σάντουιτς και για κλείσιμο λίγα επιδόρπια. Η σύνθεση κάποιων συγκεκριμένων burger, σε μια προσπάθεια εντυπωσιασμού και πρωτοτυπίας, κρίνεται το λιγότερο ως άστοχη. Burger white Bavarian με μπιφτέκι και άσπρο λουκάνικο Βαυαρίας και Chorizo burger με μπιφτέκι και το ομώνυμο λουκάνικο; Για δείτε το λίγο βρε παιδιά, casual φαγητό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι βάζουμε ότι βρούμε μπροστά μας!!

Δοκιμάσαμε:

-Σαλάτα ρόκα&bacon, με γαλλικό μαρούλι, ρόκα, μοτσαρελάκι, ντοματίνια, bacon trimmings, παπαρουνόσπορο και vinaigrette εσπεριδοειδών στα 6,70€. Μια συμπαθητική σαλάτα σε πλούσιο μέγεθος, με φρέσκα υλικά, τίποτε παραπάνω, τίποτε παρακάτω. Κρίνω όμως σκόπιμο να καταγράψω την παντελή απουσία του bacon (μάλλον ξεχάστηκε), καθώς επίσης και την λίγο μεγαλύτερη του νορμάλ ένταση της vinaigrette εσπεριδοειδών.

-Ένα Double or nothing burger, με διπλό μπιφτέκι, διπλό cheddar, διπλό καπνιστό bacon, ντομάτα, καραμελωμένο κρεμμύδι, μαρούλι, πίκλες και μουσταρδομαγιονέζα, το δικό μου πιάτο στα 9,50€. Συνοδεύεται από λεπτοκομμένες τηγανητές πατατούλες, όχι τσιγκούνικες, αλλά monster ποσότητας. Μάλλον το διακριθέν burger της παραγγελίας μας, το οποίο δεν υστέρησε κάπου χαρακτηριστικά. Συμπαθητικό και στιβαρό bun, σωστά ψημένα medium τα μπιφτέκια, ποιοτικά και άφθονα τα υποστηρικτικά υλικά, συνθέτουν συνοπτικά την εικόνα του πιάτου. Η μόνη μου παρατήρηση αφορά τις πατατούλες, τις οποίες θα ήθελα λίγο πιο crunchy και λίγο πιο ζεστές.

-Η γυναίκα μου πήρε ένα Βερμίου καπνιστό burger, με γεμιστό μπιφτέκι με καπνιστό τυρί Βερμίου, bacon trimmings, μανιτάρια simenji sauté, σγουρό μαρούλι, ντομάτα, sauce γιαουρτιού και Philadelphia, το οποίο επίσης ζητήθηκε medium, στα 9,30€. Μια πιο πρωτότυπη προσέγγιση από το δικό μου πιάτο, το οποίο θα μπορούσε να πάει πολύ καλύτερα, αν δεν συνέβαιναν τα εξής λάθη. Ο ψήστης έψησε το μπιφτέκι λίγο παραπάνω (medium well), το έκοψε στη μέση και τοποθέτησε μεταξύ των κομματιών, φέτες άψητου καπνιστού τυριού Βερμίου. Το burger έχασε τους χυμούς του και ο συνδυασμός ζεστού πλην όμως στεγνού από χυμούς μπιφτεκιού και του κρύου καπνιστού τυριού Βερμίου, το οποίο δεν ‘’πότισε’’ με την πλούσια γεύση του το πιάτο, κρίνεται μέτριος. Φίλε ψήστη, αν με διαβάζεις αυτή την στιγμή, ψήσε το μπιφτέκι χωρίς να το κόψεις στη μέση και βάλε στο τελευταίο δίλεπτο το τυρί Βερμίου από πάνω για να λιώσει μαζί του. Το πιάτο θα ανέβει σκαλί και επίπεδο. Τα υλικά είναι πολύ promising, αλλά πρέπει να βοηθάει λίγο και η τεχνοτροπία.

-1 μπύρα draft Erdinger στα 5,50€, η οποία με την έντονη γεύση της, συντρόφευσε το γεύμα μας.

Check please
Στα 31€ με αναλυτική απόδειξη και πληρωμή με πιστωτική κάρτα μέσω ενσύρματου POS.

Κατέληξα ότι:

Γνωρίζω ότι όλες οι κυρίες, όταν μια συζήτηση πάει στο ποδόσφαιρο ή στον χώρο του αυτοκινήτου, βγάζουν καντήλες. Είναι λογικό να νοιώθουν άβολα, σε τομείς όπου υστερούν σε γνώσεις και ενδιαφέρον. Εγώ όμως θα τον κάνω τον ‘’παραλληλισμό’’ μου με τον χώρο του αυτοκινήτου και εκτιμώ ότι τουλάχιστον ο ανδρικός πληθυσμός του site θα πάρει το μήνυμα.

Είναι περίπου όπως τα OPEL. Το Monster Burgers είναι ένα μπεργκεράδικο, το οποίο πουθενά δεν υστερεί, αλλά και πουθενά δεν διακρίνεται. Η λέξη που το χαρακτηρίζει σε όλους τους τομείς, είναι το συμπαθητικό. Κυριαρχεί στις παραγγελίες ο freddo και στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα το all day, αλλά ποιος μπορεί να τα έχει όλα σε αυτή την ζωή;

23 Μαι 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Πέρασε πολύ ευχάριστα το Πάσχα, συνοδευόμενο από τις γνωστές αργίες των ημερών. Κάπου ψιλοταξιδέψαμε και εμείς, λίγο στα ‘’πάτρια εδάφη’’ και κάναμε και μια εξόρμηση αστραπή στο πάντα ενδιαφέρον και γοητευτικό Ναύπλιο. Εκεί είχαμε την ευκαιρία μιας ενδιαφέρουσας Ιταλικής γαστρονομικής εμπειρίας, την οποία όσο και να το ήθελα, δυστυχώς για τους προφανείς λόγους, δεν μπορώ να αποτυπώσω σε αυτό τον ιστότοπο. Το ακόμα πιο ενδιαφέρον της ιστορίας ήταν ότι εκεί ξανασυναντήσαμε έναν ‘’παλιό γνώριμο’’, (πρώην) chef αγαπημένης ψαροταβέρνας των Β. Π, η οποία σίγουρα επαναφέρει ευχάριστες αναμνήσεις στις παλιοσειρές του site. Πάνε σχεδόν 2 χρόνια και κάτι μήνες από τότε, αλλά οι αναμνήσεις ακόμα καλά κρατούν. Ηλίας Κόκκορης λέγεται ο αξιόλογος chef. Τα λοιπά ψάξτε τα στον κ. Γούγλη, όπως χαριτωμένα τον αποκαλεί φίλη του site.

Δυστυχώς όλα τα παραπάνω δεν μου επέτρεψαν να είμαι παρών, στην υπό την νέα διεύθυνση, πρώτη (εστιατορική) συνάντηση μελών του site. Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να ‘’παραχωρήσω’’ την καρέκλα μου στον πρώτο ‘’επιλαχόντα’’ και αγαπητό φίλο George G, τον οποίο και ευχαριστώ για τα καλά του λόγια. Χάρηκα που φάγατε και περάσατε καλά guys και επίσης χαίρομαι που τα νέα παιδιά του site επιτέλους αφουγκράζονται την ‘’κοινή γνώμη’’ (για κάποιους άλλους λίγο παλιότερα δεν είμαι και τόσο βέβαιος, ονόματα δεν λέμε νομίζω ότι με καταλαβαίνετε…. ).

Τι συνήθως αντικρίζεις στο σπίτι σου, όταν επιστρέφεις από ταξίδι; Μην κουράζεστε, άδειο ψυγείο είναι η συνηθισμένη απάντηση.

Εκμεταλλευτήκαμε λοιπόν το day off από την δουλειά, κατηφορίσαμε στο κέντρο και σε μια ζεστή μέρα το παίξαμε και εμείς ολίγον τουρίστες. Μετά τον απαραίτητο καφέ στην πλατεία Γιουσουρούμ (κατ’ άλλους Μοναστηρακίου), πήραμε την Αθηνάς και μετά από αποτυχημένη και καθυστερημένη άφιξη στα μπαχαρικάδικα της περιοχής (έκλεισαν για μεσημέρι) πέσαμε περίπου πάνω στα ΚΑΡΑΜΑΝΛΙΔΙΚΑ ΤΟΥ ΦΑΝΗ. Δεν το πολυσκεφθήκαμε και ο λόγος ήταν οι κατά τεκμήριο θετικές κριτικές του εστιατορίου στο ask4food, τις οποίες αμυδρά ανακαλούσα στην μνήμη μου. Δυστυχώς όμως για εμάς τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν και πολύ θετικά. Η συνέχεια παρακάτω.

Ο χώρος έχει περιγραφεί λεπτομερώς από τους προλαλήσαντες αλλά εμένα δεν με ικανοποίησε. Μεγάλο ζωτικό χώρο ‘’κλέβει’’ το ψυγείο σε σχήμα Π, από το οποίο μπορεί κάποιος να αγοράσει τα ομολογουμένως εκλεκτά εδέσματα που πωλούνται. Απομένει εκμεταλεύσιμο μόνο ένα μικρό τμήμα για τα μικρά τραπεζάκια του εστιατορίου. Στην διακόσμηση κυριαρχεί η πέτρα, το ψυγείο που λέγαμε και τα κρεμασμένα ομοιώματα αλλαντικών και σκόρδων πάνω από αυτό. Ο στενόμακρος εξωτερικός χώρος περισσότερο θυμίζει τον καταθλιπτικό ακάλυπτο μιας πολυκατοικίας και εκτιμώ ότι δεν είναι άξιος σχολιασμού.

Η κάρτα του μενού είναι (μερικώς) διαθέσιμη on line (χωρίς τιμές) και κινείται στα πλαίσια του μεζεδοπωλείου. Λογικής εκτάσεως, ισορροπημένη, οπότε no complaints. Τα ίδια και με την κάρτα του αλκοόλ, λίγες μπύρες, ούζα, τσίπουρα, με την λίστα των κρασιών εμφανώς πλουσιότερη. Αυτοπροσδιορίζεται ως ‘’μεζετζίδικο’’ και ‘’παστιρματζίδικο’’, εγώ θα το κατατάξω στα Resto-μεζεδο-παντοπωλεία, μια κατηγορία σε ανοδική τροχιά με μπροστάρη το γνωστό Ergon. Πρωταγωνιστές ο παστουρμάς, το σουτζούκι, ο καβουρμάς, τα εκλεκτά αλλαντικά Sary, τα παλαιωμένα τυριά και τα προϊόντα μικρών παραγωγών.

Το service ξεκίνησε περίπου με αυτογκόλ από τα αποδυτήρια και σε αυτό το τέμπο συνεχίστηκε περίπου μέχρι την αποχώρησή μας.

Φάουλ Νο1: Η διοπτροφόρος κυρία και μεγαλύτερη (των λοιπών σερβιτόρων) σε ηλικία, hostess, manager δεν γνωρίζω την ιδιότητα της, η οποία μας ‘’υποδέχθηκε’’ και ποζάρει όλο χαρά με τουρίστες στο tripadvisor, μάλλον έχει τα εξής ‘’θεματάκια’’. Ή έχει καβαλήσει το καλάμι, ή δεν έχει καμία αίσθηση του χωροχρόνου, ή μάλλον περίμενε ‘’μαζική απόβαση’’ Κινέζων τουριστών στα επόμενα 10 λεπτά. Η ώρα είναι 16:30 και στον εσωτερικό χώρο είναι κατειλημμένο μόνο το ένα από τα περίπου δέκα τραπέζια. Κάναμε το ‘’λάθος’’ και ζητήσαμε να καθίσουμε σε ένα ευρύχωρο τραπέζι δίπλα στο παράθυρο. Αντί αυτού μας ζήτησε επιτακτικά να καθίσουμε σε ένα νανο-τραπεζάκι, κατάλληλο είτε για τρίχρονα νήπια, είτε για τους Κινέζους τουρίστες που λέγαμε παραπάνω. Θέλετε να μάθετε και την συνέχεια της ιστορίας; Ναι στην περίπου 1,5 ώρα που καθίσαμε, ήμασταν οι μοναδικοί πελάτες στον εσωτερικό χώρο, καθώς επίσης στο χώρο του παντοπωλείου δεν εμφανίστηκε ούτε ένας πελάτης.

Φάουλ Νο2: Το μαγαζί διαθέτει τρείς σερβιτόρους (εκείνη την ώρα) και δύο υπαλλήλους αποκλειστικά για το χώρο του παντοπωλείου, αριθμοί υπερεπαρκείς για την χωρητικότητα του. Κάναμε δεκαπέντε λεπτά να παραγγείλουμε, τα πρώτα τρία πιάτα ήρθαν πάνω κάτω σε λογικά πλαίσια και το τέταρτο πιάτο κάπου ‘’ξεχάστηκε’’ και ήρθε μετά από δική μας υπόμνηση. Κάποια στιγμή ζήτησα refill στην κανάτα νερού και η αλήθεια είναι ότι προσπάθησα κανένα πεντάλεπτο για να αποσπάσω την προσοχή των σερβιτόρων, οι οποίοι είχαν κάνει γκρουπάκι συζήτησης, με θέμα τον σχολιασμό της επικαιρότητας.

Φάουλ Νο3 και μάλλον σημαντικότερο: Τέλος πάντων, φάγαμε, μας κέρασαν το γιαουρτάκι μας, πληρώσαμε και σηκωνόμαστε να αποχωρήσουμε. Πριν βγούμε έξω, γυρνάμε ταυτόχρονα εγώ και η σύζυγός μου λέγοντας προς τους τρείς συγκεντρωμένους σερβιτόρους και τους δύο υπαλλήλους του παντοπωλείου. ‘’Γεια σας, ευχαριστούμε’’, ότι συνήθως κάνει από ευγένεια ένας τυπικός άνθρωπος. Αν σας τρώει η περιέργεια, ναι δεν λάβαμε πίσω ούτε ένα τυπικό ‘’ευχαριστούμε και εμείς να πάτε στο καλό’’, από τους πέντε προαναφερθέντες υπαλλήλους. Η απόλυτη μούγκα. Συγχαρητήρια παιδιά, έτσι θα προκόψετε εν μέσω κρίσης.

Παραγγείλαμε:
-Συμπαθητικό ψωμάκι.

-Πλιγούρι με μανιτάρια, πορτοκάλι (με επιφύλαξη) και κουρκουμά.

-Μελιτζάνες, με κολοκυθάκια, τριμμένη φέτα και καραμανλίδικη σάλτσα.

-Σαγανάκι με καραμανλίδικο παστουρμά, σουτζούκι πολίτικο, αυγά και ντομάτα.

-Καβουρμά βοδινό, με πατάτες και πιπεριές.

-Μια συμπαθητική μπύρα Ζέος από την Αργολίδα, την οποία δοκίμαζα για πρώτη φορά.

Σχόλια επί του φαγητού. Το πιάτο με το πλιγούρι και αυτό με τις μελιτζάνες κινήθηκαν από καλά έως και αρκετά καλά. Εμείς όμως, όπως και λογικά οι περισσότεροι των πελατών, ήρθαμε στα ΚΑΡΑΜΑΝΛΙΔΙΚΛΑ ΤΟΥ ΦΑΝΗ για τους πρωταγωνιστές των υλικών και όχι για τους κομπάρσους. Όταν λοιπόν στο σαγανάκι κυριαρχεί γευστικά η ντομάτα και ψάχνεις να βρεις με το μεγεθυντικό φακό τον παστουρμά και το σουτζούκι, τότε κάτι δεν πάει καλά και κάπου ο κ. Φάνης είτε κάνει οικονομία, είτε απευθύνεται σε πολύ cool ουρανίσκους. Copy paste των εντυπώσεων και στο πιάτο με τον καβουρμά, όπου την κατάσταση προσπαθούσε να σώσει ο άφθονος άνηθος και κάτι πήραμε γευστικά, ειδάλλως……..

Check please
Στα 27,50€ με νόμιμη (‘’παλιομοδίτικη’’) απόδειξη με αναγραφές τύπου ‘’τμήμα 2’’, οπότε και δεν μπορείς να προσεγγίσεις το κόστος του κάθε πιάτου. Πληρωμή με πιστωτική κάρτα χωρίς προβλήματα.

Κατέληξα ότι:

Βαθμολογικά θα είμαι τσεκουράτος και δεν συμμερίζομαι τον (γενικό) ενθουσιασμό των προλαλησάντων χρηστών.

Κύριοι συνέταιροι της επιχείρησης, η αλήθεια είναι ότι έπρεπε να καταβάλετε μια άλφα, λογική προσπάθεια (τίποτε το τρομερό), για να κερδίσετε τον υποφαινόμενο, ο οποίος έτσι και αλλιώς δεν τρέφει και τα φιλικότερα των αισθημάτων για την περιοχή του ιστορικού κέντρου, όπου και δραστηριοποιήστε επιχειρηματικά. Αποτύχατε παταγωδώς στο service, το δε φαγητό απέχει πολύ από το να αναδείξει τα εκλεκτά προϊόντα, τα οποία όντως διαθέτετε.

Όμως για να μην κατηγορηθώ ως κακοπροαίρετος θα το προτείνω σε:

Αυτούς που εργάζονται στην περιοχή και τους αρέσουν τα after office τσιμπολογήματα και οι μεζεδο-τσιπουρο καταστάσεις.

Σε ημεδαπούς και πολύ περισσότερο σε αλλοδαπούς τουρίστες, με τον οδηγό lonely planet ανά χείρας. Ειδικά οι τελευταίοι θα βρουν την χαρά τους.

Σε όσους ‘’έχουν άγνοια κινδύνου’’ και θεωρούν την πέριξ βρωμιά, το σκουπιδαριό, τα γκράφιτι, την εγκατάλειψη, την ‘’γειτνιάζουσα’’ παραβατικότητα και όλα τα συμπαραμαρτούντα, χαριτωμένα, γραφικά, cult, ενίοτε και trendy.

Για τις νυκτερινές ώρες μετά την δύση του ηλίου, αυστηρά σε όσους διαθέτουν bodyguards με καλώδια ενδοσυνεννόησης. Το λαός και Κολωνάκι είναι μια ‘’σταθερά’’ που ακόμη κρατάει η μπογιά της.

Αν θα ξαναπάω; Η απάντηση είναι πιθανόν μετά το 2025, οπότε και ο δήμαρχος Καμίνης, μαζί με τους δημάρχους Παρισιού, Μαδρίτης και Πόλης του Μεξικό, στον απόηχο του dieselgate της VW, θα έχουν απομακρύνει τα ‘’διαβολικά’’ οχήματα ντίζελ από το ιστορικό κέντρο των πόλεων τους. Μέχρι τότε μπορεί να μην έχουμε λεφτά, αλλά τουλάχιστον θα έχουμε καλή ποιότητα του αέρα που αναπνέουμε!!

Υ. Γ Το τελευταίο χρονικό διάστημα, τα υστερόγραφα έχουν γίνει πολύ της μόδας σε αυτό το χώρο. Τρίποντα (για τους μπασκετόφιλους), πέναλτι (για τους ποδοσφαιρόφιλους) και καρφιά του βόλεϊ (πείτε το όπως εσείς θέλετε), πάνε και έρχονται. Δεν θα συμφωνήσω, ούτε και θα διαφωνήσω με κάποιον χρήστη. Απλά θέλω να επισημάνω ότι ορισμένοι έχουν αρχίσει να ‘’κουράζουν’’ το ακροατήριο.

04 Απρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

ΚΠΙΣΝ. Άραγε θα αποδειχθεί ένα ακόμη φιάσκο κακοδιαχείρισης και ρεμούλας από την πλευρά του κράτους (βλέπε Ολυμπιακά Ακίνητα, Α/Δ Ελληνικού και τόσα άλλα) ή μήπως θα έχουμε για πρώτη φορά ένα success story;

Ένα ερώτημα το οποίο σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, εκτιμώ ότι απασχολεί όλους αυτούς, οι οποίοι είχαν την τύχη να επισκεφθούν έως και σήμερα αυτό το κατασκευαστικό διαμάντι. 630 million Euros κόστισε η κατασκευή του, ένα ποσό που μόνο αμελητέο δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί.

Το τελευταίο διάστημα έχουμε επισκεφθεί αρκετές φορές το ΚΠΙΣΝ. Ωραία και χαλαρωτική βόλτα θα την χαρακτήριζα, ψαρώνεις όταν αντικρίζεις αυτό το μεγαθήριο. Οι βόλτες έχουν βεβαίως και το ‘’θεματάκι’’ τους, και αυτό δεν είναι άλλο από το να σου ανοίγουν την όρεξη. Τα σιγουράκια μας στην ευρύτερη περιοχή πάνω κάτω τα έχουμε εξαντλήσει και η επιθυμία για κάτι καινούργιο πάντα τριγυρνάει στο πίσω μέρος του εγκεφάλου.

-Γιατί δεν πάμε σε κάποιο δοκιμασμένο Ρώσικο εδώ κοντά; Είμαι σίγουρη ότι οι φίλοι μας θα το εκτιμήσουν δεόντως, τοποθετήθηκε η φωνή της λογικής προσέγγισης (aka σύζυγος).

-Ναι, βεβαίως και θα συμφωνούσα μαζί σου, αν η σύνθεση της παρέας ήταν γευσιγνωστικά λίγο πιο ‘’all around’’. Όμως, όπως ξέρεις, η συγκεκριμένη παρέα κινείται γευστικά μόνο σε ‘’κλασικά μονοπάτια’’ και δεν είμαι ιδιαίτερα διατεθειμένος να ρισκάρω. Άσε που έχω αξιόλογη πρόταση, επιπέδου walking distance (βρισκόμασταν στο ΚΠΙΣΝ). ΨΑΡΟΜΕΖΕΔΕΣ ΑΝΤΩΝΙΑ.

-Τι είναι πάλι αυτό; Σε κουτούκι με ρεμπέτικα θα μας πας;

-Relax, κάπου καλύτερα. Στα ‘’Καλύβια’’ των ψαροταβερνών!!

Παρασκευή 17 Μαρτίου 2017, ώρα 18:00, άτομα 4, χωρίς κράτηση, η οποία ίσως κρίνεται αναγκαία ακόμη και τις καθημερινές. Το μαγαζί φαίνεται ότι έχει σταθερή και πιστή πελατεία, με την πληρότητα την ώρα άφιξης μας να κυμαίνεται περίπου στο 60 με 70%. Εντυπωσιακό σε σχέση με την ώρα!!

Βρίσκεται στην διασταύρωση των οδών Ισμήνης και Ξενοφώντος στις Τζιτζιφιές, περίπου στο ήμισυ της απόστασης που χωρίζει το ΚΠΙΣΝ με την Λ. Ελευθερίου Βενιζέλου, πριν αυτή συναντήσει την Ποσειδώνος. Το παρκάρισμα, μιας και δεν γνωρίζω καλά την περιοχή και έτυχε να βρω θέση σχεδόν μπροστά, εκτιμώ ότι είναι μέτριας δυσκολίας. Απέξω δεν υπάρχει κάποια επιγραφή-ταμπέλα και ο μόνος ασφαλής τρόπος για να βεβαιωθείτε ότι είστε στο σωστό μέρος είναι το τεράστιο χαλάκι εισόδου με την ονομασία της επιχείρησης.

Ο εσωτερικός χώρος είναι το τυπικό ‘’προϊόν’’ επεκτάσεων, που πιθανόν έλαβαν χώρα κάποια στιγμή στο παρελθόν. Πολύ απλά, the Greek way, όλη η αυλή της μονοκατοικίας που στεγάζει την ψαροταβέρνα σκεπάσθηκε με κουφώματα και στέγαστρο. Έχει τα υπέρ και τα κατά του. Ας αρχίσω από τα πρώτα. Είναι σχήματος Γάμμα, ευρύχωρος και λειτουργικός, φιλοξενώντας αρκετά τραπέζια, με άνεση μεταξύ τους. Είναι απομονωμένος από τα ‘’αδιάκριτα’’ βλέμματα των περαστικών, διότι έχουν τοποθετηθεί περιμετρικά γλάστρες με πρασινάδες-μικρά δενδρύλλια, τα οποία φαίνεται ότι κάνουν καλή δουλειά. Στα πλην θα βάλω την έλλειψη μιας στοιχειώδους διακόσμησης, που να σου θυμίζει ότι είσαι σε μια ψαροταβέρνα και το γεγονός ότι το κάπνισμα πρακτικά επιτρέπεται παντού. Δίπλα, πίσω, στο βάθος, μια παρέα ‘’θεριακλήδων’’ Κινέζων πελατών, περίπου το 50% των τραπεζιών κάπνιζε. Ακόμη και μια κυρία που βγήκε (πιθανόν για διάλειμμα) από την κουζίνα, το έκανε το τσιγαράκι της μπροστά στο πάσο. Την κατάσταση φαίνεται να ψιλοσώζει ο επαρκής εξαερισμός, όμως θα φανώ αυστηρός. Δύο ντοματούλες στο χώρο και μάλλον είναι πολλές.

Η εξυπηρέτηση είναι πολυπληθής και φαίνεται καλά οργανωμένη. Ο συμπαθέστατος κύριος που πήρε την παραγγελία μας ήταν αρκούντως επικοινωνιακός, μας ρώτησε αν έχουμε ξαναπάει και ζήτησε την κατανόηση μας, αναφορικά με την δυσχέρεια χρήσης του pda παραγγελιοληψίας, που μόλις πριν λίγες μέρες είχε ξεκινήσει να χρησιμοποιεί. Η ροή των πιάτων από την κουζίνα κρίνεται φυσιολογική, αν και τα πρώτα πιάτα έφτασαν οριακά εντός αυτού που χαρακτηρίζεται ως αποδεκτός χρόνος. Ανεφοδιασμός σε νερό, κρασί, ψωμί, έκδοση λογαριασμού, προσφορά κεράσματος και τα λοιπά που συνήθως απασχολούν ένα πελάτη, κυμάνθηκαν επίσης σε αποδεκτούς και νορμάλ χρόνους. Κατά τα λοιπά, δεν ανακαλώ από το service κάτι ιδιαίτερα θετικό ή αρνητικό.

Η κάρτα του menu είναι λογικού μεγέθους και είναι αυτή που συνήθως περιμένεις να βρεις σε μια old school ψαροταβέρνα. Δυστυχώς δεν την φωτογράφισα, ούτε και μπόρεσα να την ''ξετρυπώσω'' on line (σε κάποια αξιόπιστη version), οπότε θα αρκεστώ να πω ότι η δομή της είναι η κλασική χωρίς εκπλήξεις και γκουρμεδιές και οι τιμές καλύτερες και από ''φιλικές''.

Στο τραπέζι μας παρέλασαν τα παρακάτω πιάτα:
-Άφθονο συμπαθητικό φρέσκο ψωμάκι.

-Τζατζίκι αρκούντως ‘’δροσερό’’, ως προς το σκορδάκι.

-ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ τηγανιτά κολοκυθάκια σε ποσότητα extra large.

-ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΕΣ τηγανιτές πατάτες, σίγουρα χεράτες, επίσης σε ποσότητα extra large.

-ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ψητές σαρδέλες. Μερίδα πολύ παραπάνω από extra large, στα όρια του γίγας. Αυτά να τα βλέπουν κάποιοι άλλοι ‘’μίζεροι’’ εστιάτορες, που σερβίρουν 8 σαρδέλες στην μερίδα με τιμή τα 8€!! Μήπως θεωρούν ότι μας κάνουν και χάρη; Η κ. Αντωνία φαίνεται να έχει τελείως διαφορετική προσέγγιση.

-ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΕΣ (κατεψυγμένες) ψητές γαρίδες Ατλαντικού νούμερο 1. Για όσους γνωρίζουν, πρόκειται για τις καλύτερες γαρίδες παγκοσμίως και ας είναι κατεψυγμένες. Ενδεικτικά για να έχετε μια τάξη μεγέθους, ο Βασιλόπουλος τις πουλά τυποποιημένες περίπου στα 32€ το κιλό. Ζητήσαμε 8 γαρίδες, με κόστος γύρω στα 30€. Απαγορεύεται να απουσιάζουν από την παραγγελία σας, διότι είναι το benchmark της επιχείρησης!!

-1 κιλό ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ψητές κουτσομούρες, στις οποίες φάνηκε καθαρά η μαστοριά του ψήστη.

-Ένα κιλό αποδεκτό χύμα λευκό κρασί.

-Πλούσιο κέρασμα στο τέλος 4 κομμάτια χαλβά σιμιγδαλένιο και 4 κομμάτια πανακότα, νομίζω με σιρόπι βύσσινο.

Check please
Με απόδειξη και αναλυτικό δελτίο παραγγελίας, λίγο πιο πάνω από τα 90€. Δεν θυμάμαι αναλυτικά τις τιμές του κάθε πιάτου, διότι ο αφηρημένος φίλος μας, ο οποίος και πλήρωσε με πιστωτική κάρτα, δυστυχώς φεύγοντας ξέχασε πάνω στο τραπέζι την απόδειξη και το δελτίο παραγγελίας.

Συνοψίζοντας:

-Μήπως είναι trendy;

-Τι λες τώρα; Για να συμβεί κάτι τέτοιο, απαιτείται μια ονομασία του τύπου Kalamarakia kai Xtapodakia, η οποία να βγάζει την απαραίτητη ''trendίλα''!!

-Πως είναι οι μερίδες;

-Οι ιδιοκτήτες φαίνονται άνθρωποι ‘’large’’ και νομίζω ότι είπα και παραπάνω ότι εδώ είναι τα ''Καλύβια'' των ψαροταβερνών!! Να συνεχίσω ή σας κάλυψα;

-Δεν θα μας πεις τίποτε για το food styling των πιάτων;

-Ωχ πολύ κουραστικός είσαι βρε αδερφάκι μου. Στους ΨΑΡΟΜΕΖΕΔΕΣ ΑΝΤΩΝΙΑ ήρθες να φας, αν θέλεις gourmet πήγαινε στον Λαζάρου!!

-Και από ποιότητα όλα καλά;

-Φαίνεται ότι έχω μπλέξει με απρόσεκτους. Πέντε φορές χρησιμοποίησα τη λέξη ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΕΣ, δεν είναι αρκετές;

-Πως φάνηκε στους φίλους σου;

-Ξαναπήγαν την μεθεπόμενη μέρα!!

-Θα το πρότεινες;

-Με σφαίρες!!

Υ. Γ ΚΠΙΣΝ (Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος)

15 Μάρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Ο mavtasos, η Google και το T-bone steak.

Αλήθεια γνωρίζουμε τι ξέρει η Google για εμάς;

Είχα την τύχη να παρακολουθήσω (δις) ομιλία-παρουσίαση κορυφαίου καθηγητή Πανεπιστημίου, σχετική με το παραπάνω θέμα. Για όσους από τους φίλους καλοφαγάδες πιστεύουν (εσφαλμένα) ότι η Google είναι απλά μια μηχανή αναζήτησης ή μια εταιρεία υψηλής τεχνολογίας, φοβάμαι ότι θα τους απογοητεύσω, μπορεί δε και να τους προβληματίσω.

Η Google γνωρίζει τις ανάγκες-επιθυμίες-ενδιαφέροντα-πεποιθήσεις μας, τι κάνουμε στο διαδίκτυο (on-line), τον τόπο κατοικίας-εργασίας-διασκέδασης μας, με ποιόν συνομιλούμε-αλληλογραφούμε on-line και με ποιο τρόπο ξοδεύουμε τα χρήματά μας. Όσα περισσότερα γνωρίζει για εμάς, τόσο το καλύτερο για αυτήν, μιας και ο τελικός της στόχος είναι η ‘’πώληση’’ στοχευμένων προσωπικών διαφημίσεων. Για το μέλλον απλά αφήστε την φαντασία σας να οργιάσει……..

Και ερχόμαστε στο ‘’ψητό’’ αυτής της κριτικής. Κάποιους αρκετούς μήνες πριν, χαζολογώντας στο διαδίκτυο, την προσοχή μου αποσπά (ως μια Google adv) το Παλάτι της μπριζόλας ή Steak Palace by Gkikas, όπως είναι η πλήρης ονομασία του. Μπήκα στο site του εστιατορίου και ως πιστός ‘’κρεατολάγνος’’ το εξερεύνησα, βρήκα το concept ενδιαφέρον και η πληροφορία αποτυπώθηκε στο πίσω μέρος του σκληρού μου δίσκου. Οι φωτογραφίες του T-bone steak, της σπαλομπριζόλας Kings steak και του steak (a la Tomahawk style) με την ονομασία Steak Palace, φαίνεται ότι αποτυπώθηκαν πολύ βαθιά στον εγκέφαλό μου και οι όποιες αντιστάσεις είχα, λόγω μη καταχώρησης της επιχείρησης στο ask4food, μάλλον εκμηδενίστηκαν σε χρόνο μηδέν.

Πέμπτη 26 Ιανουαρίου 2017, ώρα 17:00, άτομα 2, η πρώτη επίσκεψη και 21 ημέρες αργότερα, την Τσικνοπέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2017, ώρα 20:30 η δεύτερη επίσκεψη.

Το εστιατόριο βρίσκεται στην οδό Υμηττού στον Χολαργό, η οποία είναι κάθετη στην Λ. Μεσογείων και σε απόσταση περίπου 300 μέτρων από αυτή. Η πρόσβαση με ή χωρίς GPS εκτιμώ ότι είναι σχετικά εύκολη, το δε παρκάρισμα μάλλον μεσαίας-τυπικής δυσκολίας. Η σάλα είναι αρκετά ευρύχωρη, χωρητικότητας περίπου 100 plus ατόμων, χαρούμενη, φωτεινή, πολύχρωμη, στη σωστή θερμοκρασία, με ιδιαίτερα προσεγμένη art de la table και μπορώ να πω ότι κινείται στην πολυφορεμένη τεχνοτροπία της νεοταβέρνας. Οι τουαλέτες πεντακάθαρες και λειτουργικές, ολοκλήρωσαν τις πρώτες θετικές εντυπώσεις.

Η εξυπηρέτηση ήταν ένα νόμισμα με δύο όψεις. Στην πρώτη μας επίσκεψη μια τυπική καθημερινή, ήμασταν από αφίξεως μέχρι αναχωρήσεως ολομόναχοι και ο μοναδικός νεαρός σερβιτόρος δεν αντιμετώπισε προβλήματα φόρτου εργασίας. Μας εξήγησε το μενού, τις κοπές, μας έδωσε τις δικές του προτάσεις και μας τόνισε ότι το εστιατόριο προμηθεύεται τα κρέατά του από το κρεοπωλείο του κ. Γκίκα, το οποίο βρίσκεται μόλις 100 μέτρα παρακάτω στην πλατεία Δημοκρατίας. Καλή φάση σκέφτομαι ‘’από την παραγωγή στην κατανάλωση’’ και ποιότητα ελεγμένη εντός της ίδιας ‘’αδελφής’’ επιχείρησης, χωρίς εξαρτήσεις από εξωτερικούς προμηθευτές. Στην δεύτερη επίσκεψή μας, την γνωστή ‘’αμαρτωλή’’ και ‘’πικραμένη’’ υπόθεση που λέγεται Τσικνοπέμπτη, προνοήσαμε και κλείσαμε νωρίς, πριν καταφθάσουν οι γνωστοί ‘’τραβάτε με και ας κλαίω’’ πελάτες της ημέρας. Το μαγαζί όπως ήταν αναμενόμενο γέμισε και ο ίδιος νεαρός μαζί με έναν μεγαλύτερο κύριο, ανταποκρίνονταν με δυσκολία στις ανάγκες της ημέρας. Η ανάγκη παρουσίας (τουλάχιστον) ενός τρίτου σερβιτόρου σε μια σάλα 100 plus ατόμων ήταν εμφανής. Θα ήθελα να διευκρινίσω ότι παρόλη την πολυκοσμία, σε καμία των περιπτώσεων το service δεν κρίνεται ως τραγικό ή ανεπαρκές, αλλά υπήρξαν οι γνωστές καθυστερήσεις και τα τυπικά προβλήματα της ημέρας.

Και ερχόμαστε στην κάρτα του μενού, η οποία ευτυχώς είναι διαθέσιμη on line, μαζί με τις τιμές. Πολύ έξυπνα δομημένη, ισορροπεί αρμονικά μεταξύ μιας κλασικής-τυπικής ταβέρνας και ενός premium steak house. Οι δύο πρώτες σελίδες είναι αφιερωμένες σε ορεκτικά και σαλάτες, η τρίτη σελίδα σε προτάσεις της ώρας για χοιρινό, κοτόπουλο και αρνί και ο mavtasos έρχεται και ‘’κουμπώνει’’ την προσοχή του στην σελίδα για το μοσχάρι. Η χαρά του παιδιού!!

Απαριθμώ τις πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις. Queen steak από άπαχο κομμάτι κιλότου γάλακτος 500γρ. κομμένο ταλιάτα, στα 14€. Το γνωστό T-bone steak 500γρ., στα 13€. Σπαλομπριζόλα King’s steak 800γρ., στα 19€. Grand filet στα 20€. Η ομώνυμη ‘’ναυαρχίδα’’ Steak palace, με βάρος που κυμαίνεται από 1,2 έως 2 κιλά, στα 24€ το κιλό. Νομίζετε ότι τελείωσα; Χαχαχα πλανάστε!! Porterhouse στα 35€ το κιλό και Black Angus USA στα 30€. Νομίζετε ότι ο κ. Γκίκας θα άφηνε παραπονεμένους και τους πιο παραδοσιακούς; Όχι βέβαια, κάθε ΣΚ (μεσημέρι) έχει κοκορέτσι, γουρουνόπουλο και αρνί σούβλας.

Η παραγγελία μας ήταν μια υπόθεση που μόνο προαποφασισμένη δεν μπορούσες να την χαρακτηρίσεις. Τόσες αξιόλογες προτάσεις κολάζουν και άγιο. Τέλος πάντων μετά από διαβουλεύσεις επί διαβουλεύσεων καταλήξαμε στα εξής:

Την πρώτη φορά:

-Πλούσια ποσότητα ψωμιού στα 0,80€ το άτομο.

- Σαλάτα Steak palace με ρόκα, ντοματίνια, μανιτάρια sautés, φύλλο κάπαρης, πεκορίνο Αμφιλοχίας, λαδοκούλουρο, μοσχαρίσια φιλετίνια, κρέμα balsamico και μια συμπαθητική vinaigrette στα 7,50€. Εξαιρετική, φρεσκότατη, επαρκής ποσότητα για 4 άτομα, με ένα προσεγμένο food styling.

- T-bone steak 500γρ για εμένα στα 13€. Προσκυνώ!!! Δεν υπάρχει τέτοιο κρέας στον ανταγωνισμό κάτω των 25€. Εξαιρετικό κόψιμο, ζουμερό και γευστικό όσο χρειάζεται, ψήσιμο medium που εντυπωσίασε και VFM στον ουρανό. Εντάξει μην είστε πλεονέκτες και τα θέλετε όλα δικά σας, στο μαγαζί δεν παίζουν τεχνικές ξηρής ωρίμανσης a la Vezene. Όμως φίλοι μου έτσι για μην ξεχνιόμαστε, στον ‘’ανταγωνισμό’’ με 13€ θα βρείτε την γνωστή λεπτή ‘’ταβερνίσια’’ (συνήθως κακοψημένη) μοσχαρίσια μπριζόλα, όχι ένα T-bone steak. Θα ήθελα επίσης να επισημάνω τα εξής. Ενώ στο site του εστιατορίου μνημονεύει ως side order σπαράγγι σωτέ, ψημένο ντοματίνι και ψητή πατάτα, σε εμάς σερβιρίστηκε με μέτριες και μάλλον όχι χεράτες τηγανητές πατάτες. Επίσης ήρθε ως συνοδευτικό μια ‘’τριπλέτα’’ αλατιού (κλασικό, καπνιστό και μαύρο) τα οποία απογείωσαν το κρέας!!

- Queen steak από άπαχο κομμάτι κιλότου γάλακτος 500γρ. κομμένο ταλιάτα, στα 14€. Συνοδεύτηκε από πλούσια ανάμικτα λαχανικά και ντοματίνι (ως σαλάτα) και οι εντυπώσεις κρίνονται ως αρκετά καλές, μπορούσαν όμως και καλύτερα και εξηγούμαι. Food styling εξαιρετικό, κόψιμο κρέατος σε εντυπωσιακά ισομερείς και σωστού πάχους φέτες και ψήσιμο στο οπτικό τουλάχιστον μέρος πολύ καλό. Το αρνητικό της υπόθεσης που προκάλεσε έκπληξη είναι ότι τα μισά περίπου κομμάτια ήταν πολύ τρυφερά και ζουμερά, ενώ τα υπόλοιπα μισά κάπως στεγνά και όχι τόσο γευστικά.

- Ένα λίτρο εξαιρετικό χύμα κόκκινο κρασί Ζίτσα, χωρίς μετέπειτα ανεπιθύμητες παρενέργειες. Θύμιζε έντονα Cabernet και θα πω βαριά κουβέντα. Μπορεί η τιμή του να ήταν λίγο τσιμπημένη στα 11€ το λίτρο, αλλά ήταν τόσο ευκολόπιοτο, που ομόφωνα και χωρίς απολύτως καμία προσυνεννόηση με την γυναίκα μου, το ανακηρύξαμε στο top 3 των χύμα κρασιών που έχουμε γενικά δοκιμάσει.

-Στο τέλος μας κέρασαν δύο καφέδες espresso, πρωτότυπο και όμως τόσο εύστοχο λόγω της ώρας που είχε πάει περίπου 18:30.

Την δεύτερη φορά:

-Το ίδιο ψωμί.

- Πράσινη σαλάτα με μαρούλι, γαλλική σαλάτα, σπανάκι baby, ρόκα, δυόσμο και vinaigrette στα 6€. Μια προσεγμένη αλλά φυσικά πιο απλή εκδοχή της σαλάτας που φάγαμε την πρώτη φορά.

- T-bone steak, λίγο πιο ‘’υποδεέστερο’’ της πρώτης φοράς, κυρίως ως προς το κόψιμο.

- Πολύ καλή καραμελωμένη παντσέτα, μαριναρισμένη με bbq sauce συνοδευόμενη από καλύτερες τηγανητές πατάτες της πρώτης φοράς, στα 8,50€.

- Μισό κιλό αρνίσια παϊδάκια, τα οποία κυμαίνονταν στον τυπικό μέσο όρο, πολύ λογικά τιμολογημένα, στα 14€.

- Μισό λίτρο χύμα κόκκινο κρασί Ζίτσα, με τις ίδιες εντυπώσεις στα 5,50€.

Check please

Την πρώτη φορά στα 45€, μετά από έκπτωση 10% που παρείχε η κράτηση μέσω e-table. Την δεύτερη φορά στα 48,60€ (χωρίς έκπτωση λόγω ‘’ημέρας’’). Πληρωμή και τις δύο φορές με πιστωτική κάρτα χωρίς προβλήματα.

Και φτάσαμε λίγο πριν το δια ταύτα. Απευθύνομαι κυρίως στους παλιότερους και εμπειρότερους χρήστες του site, κάποιοι από αυτούς με γνωρίζουν και προσωπικά. Ο mavtasos ουδέποτε διεκδίκησε τον ρόλο του ιχνηλάτη ή λαγωνικού ή ακόμη και του κασκαντέρ σε αυτό το διαδικτυακό καταφύγιο, το οποίο φιλοξενεί τις γαστρονομικές ανησυχίες μας. Σε αυτό το ρόλο νομίζω ότι υπάρχουν άλλοι καταξιωμένοι και έμπειροι φίλοι. Παρόλα αυτά το πήρα πάνω μου και ενέταξα το Steak Palace by Gkikas στο ask4food, εκτιμώντας ότι αξίζει της προσοχής σας. Θα χαρώ ιδιαίτερα να δω και άλλους φίλους να ακολουθούν και να φεύγουν με τις ίδιες θετικές εντυπώσεις. Και επειδή πιθανόν σας κούρασα, ο επίλογος μου θα είναι τηλεγραφικός.

Κατέληξα ότι:

Κ. Γκίκα δεν ξέρω τι ακριβώς είχες στο μυαλό σου όταν έστηνες την επιχείρησή σου. Πήρες και έριξες αρμονικά στο μπλέντερ το concept της κλασικής ταβέρνας, το πασπάλισες με ολίγη ‘’νεοταβέρνα’’, στη συνέχεια το εμπλούτισες με ολίγη ‘’νεοκρεατερί’’ και τελικά δημιούργησες μια ‘’νεοταβερνοκρεατερί’’, κατατροπώνοντας την μηχανή αναζήτησης της Google.

Σύμφωνα με αυτήν η αναζήτηση ‘’νεοταβερνοκρεατερί’’ δεν βρήκε κάποιο έγγραφο.

Υποδείξεις:
• Βεβαιωθείτε ότι η ορθογραφία όλων των λέξεων είναι σωστή.
• Δοκιμάστε άλλες λέξεις-κλειδιά.
• Δοκιμάστε πιο γενικές λέξεις-κλειδιά.

16 Ιαν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Καλή χρονιά αγαπητοί μου φίλοι, με τις θερμότερες ευχές μου για το ''σωτήριο έτος'' 2017 που μόλις ανέτειλε.

Επέλεξα και εγώ όπως και πολλοί άλλοι φίλοι, για λόγους λειτουργικούς αλλά και ποδαρικού, να ξεκινήσω με μια θετική κριτική, έτσι για να πάει καλά η χρονιά. Βοήθησε βέβαια και το γεγονός ότι έχω και κανά δυο leftovers από την προηγούμενη χρονιά, οπότε για να είμαι ακριβής και ειλικρινής μαζί σας, μάλλον θα κινηθώ εκ του ασφαλούς.

MR DIM λοιπόν, ένα εστιατόριο Ασιατικής κουζίνας στην περιοχή του Άγιου Σώστη, το οποίο στον περίπου ένα χρόνο λειτουργίας που σύντομα θα συμπληρώσει, κινείται από απόψεως πλήθους κριτικών (τουλάχιστον στο ask4food) σε πολύ ρηχά νερά. Και αναρωτιέμαι. Μόλις πέντε κριτικές για τον κύριο Dim, όλες προερχόμενες από ''all around'' καλοφαγάδες (όχι dedicated στην ethnic κουζίνα), δεν μπορείς να το χαρακτηρίσεις και επιτυχία.

Με την περιοχή γενικά δεν το έχω. Έως και σήμερα οι γαστρονομικές μου δραστηριότητες περιλαμβάνουν μια επίσκεψη στην συμπαθή γειτονική ΜΑΣΙΝΑ και άλλη μια στο luxury PREMIERE, εμπειρίες τελείως διαφορετικές από τον κύριο Dim.

Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2016, ώρα 20:30, άτομα 2, με κράτηση μέσω της πλατφόρμας του e-table.

Ο χώρος είναι απλός, καθαρός, αξιοπρεπής, με μερικές βιομηχανικές πινελιές και κάνει τα αδύνατα δυνατά για να σε κάνει να ξεχάσεις ότι θα φας σε περίπου 25τ. μ, όσο πάνω κάτω είναι το μέγεθος του. Ιδιαίτερες διακοσμητικές ανησυχίες δεν υπάρχουν, με την τοιχογραφία της (φυσιογνωμικά) αυστηρής Ασιάτισας γκέισας να κυριαρχεί στον χώρο. Φιλοξενούνται περί τα 14 με 15 καθήμενα άτομα, από τα οποία τα 8 άτομα σε 4 δυάρια τραπεζάκια και 6 με 7 άτομα σε ισάριθμα σκαμπώ στο πάσο της εξωτερικής open kitchen, φάτσα κάρτα με τους μάγειρες. Παρά το μικρό μέγεθος του χώρου, με την αναχώρησή μας δεν μυρίζαμε τηγανίλα (ευτυχώς), κάτι για το οποίο το μαγαζί σίγουρα παίρνει credit. Η art de la table αναμενόμενα απλή και συμπαθητική. Τέλος, παραδόξως οι τουαλέτες ήταν πολύ ευρύχωρες και περιποιημένες.

Στο θέμα της εξυπηρέτησης δεν θα έχετε προβλήματα, βοηθάει και το μικρό μέγεθος του μαγαζιού. Η συμπαθητική κοπελίτσα θα σας δώσει τον χρόνο σας για τη μελέτη του menu και θα κινηθεί σε γενικές γραμμές αποτελεσματικά, διακριτικά, ευγενικά και με ενδιαφέρον για τις γευστικές σας εντυπώσεις. Στις λίγες ερωτήσεις που τις κάναμε σχετικά με την σύνθεση ορισμένων πιάτων, ανταποκρίθηκε με ενδιαφέρον και μας παρότρυνε να ζητήσουμε την συνδρομή της για οτιδήποτε απαιτούνταν. Η ροή των πιάτων που θα μνημονευτούν παρακάτω, κινήθηκε σε πολύ φυσιολογικούς ρυθμούς, δίνοντας μας τον απαραίτητο χρόνο για να τα επεξεργαστούμε και να τα απολαύσουμε.

Η κάρτα του menu είναι μικρή, περιεκτική, πολύ ενδιαφέρουσα, με επιρροές από Κίνα, Ιαπωνία, Ταυλάνδη, Ινδονησία και Μαλαισία, ένα πραγματικό ποτ πουρί της γαστρονομικά ενδιαφέρουσας Ασιατικής ηπείρου. Ξεχάστε τον ανούσιο βομβαρδισμό των πολυάριθμων πιάτων, που συνήθως προσφέρουν τα Ασιατικά εστιατόρια στην Ελλάδα και προετοιμαστείτε για κάτι διαφορετικό, ενίοτε και λίγο δημιουργικό. Δεν θα σας κουράσω περισσότερο, θα σας προτρέψω να ρίξετε μια ματιά στον κατάλογο, ο οποίος είναι διαθέσιμος σε όλα τα delivery sites με τα οποία συνεργάζεται ο κύριος Dim.

Στο τραπέζι μας, κινηθήκαμε, κυρίως με γνώμονα τις προηγηθείσες κριτικές φίλων του site, αλλά και τις δικές μας γευστικές προτιμήσεις. Παραγγείλαμε:

-Μια vegetarian thai salad, με σπανάκι, κινέζικο λάχανο, φρέσκο κρεμμύδι, αγγούρι, κόκκινη πιπεριά, famarind (να μια άγνωστη λέξη) και malaysian laksa dressing, στα 5,20€. Μια πολύ συμπαθητική και ευχάριστη σαλάτα, σε νορμάλ ποσότητα, η οποία μπορεί να μην διεκδικούσε βραβείο πρωτοτυπίας, αλλά σίγουρα αποτέλεσε μια ωραία εισαγωγή στο δείπνο μας.

-Από την κατηγορία των dim sum steamed, επιλέξαμε τα crab&shrimp shumai (4 τεμάχια), με καβούρι, γαρίδα, μανιτάρι shitake, λαχανικά και αυγά χελιδονόψαρου στα 5,20€. Σερβίρονται στο παραδοσιακό καλαθάκι μπαμπού, μαζί με μια συμπαθητική σόγια sauce. Εδώ λοιπόν φίλοι μου θέλω την προσοχή σας, διότι πρόκειται για μια βελούδινη και αλυσιδωτή έκρηξη γεύσεων στον ουρανίσκο σας. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ, νομίζω ότι δεν πρέπει να απουσιάζει από την παραγγελία σας.

-Από την κατηγορία των bao buns, επιλέξαμε το bao bun χοιρινό με bbq sauce, πίκλες, κόκκινο και λευκό λάχανο στα 4,90€. Δεν ξέρω πως έγινε, αλλά μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι θα μπορούσε να είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα και νόστιμη Ασιατική παραλλαγή του American pulled pork sandwich. Είναι τελικά πολύ περίεργο το πως δουλεύει και τι συνειρμούς κάνει καμιά φορά ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Πάντως πρόκειται για ένα πολύ ωραίο sharing για 2 άτομα και εκτιμώ ότι και οι 4 διαθέσιμες προτάσεις των bao buns δεν θα περάσουν απαρατήρητες.

-Από την κατηγορία των noodles επιλέξαμε τα yakisoba special noodles με γαρίδα, κοτόπουλο, λάχανο, καρότο, κρεμμύδι, πιπεριά, πίκλες ginger και γλυκόξινη sauce λαχανικών στα 6,80€. Μερίδα μεγαλούτσικη και σωστά εκτελεσμένη, ένα πολύ καλό πιάτο που δεν μας άφησε παραπονεμένους και μας προετοίμασε για το grand finale που ακολούθησε.

-Κλείνοντας, από την κατηγορία των μαγειρευτών επιλέξαμε το asian curry beef, με γάλα καρύδας και κίτρινο curry, συνοδευόμενο από ρύζι ατμού στα 7,30€. Ποιοτικό πιάτο, νορμάλ μερίδα, με μια αξιοθαύμαστη αρμονία στην εναλλαγή των γεύσεων μεταξύ της καρύδας, του curry και των λοιπών ''μουλοχτών'' συστατικών, όπως του λεμονόχορτου, του ginger και του galangal. Το έχω δηλώσει και σε παλιότερη κριτική, ότι γενικά με ενθουσιάζει αυτή η ''παρέλαση'' των γεύσεων, όταν όμως γίνεται αρμονικά. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ πιάτο λοιπόν, ήταν μαζί με το crab&shrimp shumai οι νικητές της βραδιάς.

-2 συμπαθητικές μπύρες Tsingtao στα 5€.

Check please

Στα 34,40€, με νόμιμη απόδειξη συραμμένη με το δελτίο παραγγελίας και πληρωμή με πιστωτική κάρτα.

Κατέληξα ότι:

Πολλά τα ερωτήματα που μου δημιούργησε ο κύριος Dim. Ίσως κάποια μείνουν αναπάντητα, το μέλλον θα δείξει πολλά.

Μήπως έχουμε να κάνουμε με ένα λιλιπούτειο ethnic διαμαντάκι, το οποίο μελλοντικά θα αναδειχθεί σε άξιο τέκνο του ask4food;

Μήπως έχουμε να κάνουμε με ένα μικρό εστιατόριο με μεγάλη και λίγο έξω από τα συνηθισμένα κουζίνα;

Μήπως έχουμε να κάνουμε με ένα μεγάλο εστιατόριο σε λιλιπούτειο μέγεθος;

Μπορεί μια μικρή κάρτα του menu να δείχνει ταυτόχρονα τόσο grand και τόσο γενναιόδωρη;

Μήπως το όλο set up αδικεί κατάφορα τον κύριο Dim, διότι κινδυνεύει να χαρακτηρισθεί (κυρίως από αδαείς) ως ''ντιλιβεράδικο'';

Μήπως θέτει νέους όρους στο παιχνίδι του VFM, για την (υπερ)τιμολογημένη (στην χώρα μας) Ασιατική κουζίνα;

Τελευταίο, αλλά εξίσου σημαντικό με τα προηγούμενα ερωτήματα. Τι κάνουν τα δεδηλωμένα λαγωνικά της ethnic κουζίνας του site; Αλλαξοπίστησαν και το γύρισαν στα σουβλάκια και στα κεμπάπ;

Δυστυχώς φαίνεται ότι η (οριστική) αποχώρηση του αγαπητού φίλου World, άφησε πίσω της ένα δυσαναπλήρωτο κενό, τουλάχιστον στο πεδίο της ethnic κουζίνας.

Οποια και αν είναι η δική σας απάντηση, η δική μου είναι η εξής. I'll be back Mr Dim. Είσαι επικίνδυνα ''εθιστικός''!!

Υ.Γ. Τίνα τα θερμά συγχαρητήρια μου για το scouting!

31 Δεκ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Μετά από μια περίοδο ‘’συγγραφικής απραξίας’’ από τη μια και ‘’γαστρονομικής δράσης’’ από την άλλη, είπα να εκμεταλλευτώ την εορταστική περίοδο, να πιάσω το πληκτρολόγιο και να σκοτώσω ευχάριστα και δημιουργικά τον χρόνο μου.

Κατά την προσφιλή μου συνήθεια θα ξεκινήσω από την πιο παλιά μου επίσκεψη, για δε τις υπόλοιπες τις μεταθέτω για next year. ΨΑΡΟΚΟΚΚΑΛΟ στα Μελίσσια, μια περιοχή η οποία χτίζει αργά αλλά σταθερά ένα ανερχόμενο γαστρονομικό status. Πριν 10 χρόνια μπορεί να μην έβρισκες περίπτερο, τώρα όμως υπάρχουν ‘’σχεδόν τα πάντα’’.

Το ΨΑΡΟΚΟΚΚΑΛΟ αποτέλεσε το follow up της προηγούμενης και ιδιαίτερα επιτυχημένης ψαροφαγικής μας εξόδου, με την ίδια βεβαίως παρέα πριν κάποιους μήνες, σε κάποιο άλλο μαγαζί γειτονικής περιοχής. Το προηγούμενο concept ήταν λίγο πιο δημιουργικό, εν αντιθέσει με το ΨΑΡΟΚΟΚΚΑΛΟ το οποίο κινείται σε πιο συμβατικούς δρόμους. Το πλήθος των θετικών askfoodνών κριτικών με ‘’διαβεβαίωσε’’ ότι όλα θα κυλήσουν περίπου ομαλά.

Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2016, ώρα 21:00, άτομα 4, με τηλεφωνική κράτηση η οποία προηγήθηκε λίγες μέρες πριν και μάλλον κρίνεται αναγκαία ακόμη και τις καθημερινές.

Το ΨΑΡΟΚΟΚΚΑΛΟ βρίσκεται στην κατηφορική οδό Ελευθερίου Βενιζέλου, η οποία μαζί με την ανηφορική οδό Παναγή Τσαλδάρη και την πιο επίπεδη Λ. Πηγής συνθέτουν το place to be της περιοχής. Το παρκάρισμα, ας είναι καλά η πολεοδομική αναρχία των Μελισσίων, ίσως σας δυσκολέψει λίγο, αναλόγως αν πρόκειται ή όχι για ΣΚ.

Ο εσωτερικός χώρος είναι το ‘’προϊόν’’ επεκτάσεων που έλαβαν χώρα στο πρόσφατο παρελθόν. Είναι φωτεινός, ευχάριστος, μοντέρνος και ως τεχνοτροπία κινείται πολύ κοντά σε αυτή της ‘’νέο-ψαροταβέρνας’’. Ως προς την λειτουργικότητα δεν είναι και ότι καλύτερο και το διαπίστωσα στο δρόμο προς τις τουαλέτες, με τα διαδοχικά s-άκια που έγραψα μέχρι να φτάσω. Κατά τα λοιπά τα γνωστά, ο τεράστιος μαυροπίνακας, τα κιτρινομουσταρδί κασόνια σε τοίχους και οροφή, τα (κολλημένα) μπουκάλια ούζου-τσίπουρου, τα ‘’ψαροφωτιστικά’’, τα παστέλ χρώματα στο decor και η συμπαθητική art de la table, θα αποσπάσουν σε μικρό ή μεγάλο βαθμό την προσοχή σας.

Η εξυπηρέτηση είναι πολυπληθής και οργανωμένη, με τους υπαλλήλους να είναι ομοιόμορφα ντυμένοι. Η ροή των πιάτων από την κουζίνα, με πολλά προβλήματα, μας άγχωσε και μας προβλημάτισε, διότι πολύ απλά ξεμείναμε και από χώρο για τα πιάτα. Μεταφέραμε στο service τον εκνευρισμό μας, διότι επιδοθήκαμε σε ένα ‘’μαραθώνιο ταχύτητας’’, για να προλαβαίνουμε την άναρχη και γρήγορη ροή των πιάτων. Δυστυχώς ‘’μας σύνδεσαν με Κάιρο’’, οπότε το chatting και το socializing της παρέας πήγε περίπατο και μεταφέρθηκε σε τρίτο χρόνο, όταν πλέον είχαμε νικήσει την ροή των πιάτων. Οι δύο ντοματούλες νομίζω ότι είναι μια δίκαιη βαθμολογία για αυτό που βιώσαμε. Κατά τα λοιπά δεν ανακαλώ κάτι ιδιαίτερα θετικό ή αρνητικό από το service, το οποίο κινείται στα όρια του αποστασιοποιημένου.

Η κάρτα του menu είναι μεγάλου μεγέθους και είναι αυτή που περιμένεις να βρεις σε μια καλή ψαροταβέρνα. Είναι διαθέσιμη μαζί με τις τιμές, η πλειοψηφία των οποίων κινείται κάτω από το ψυχολογικό όριο των 10€, στο αναβαθμισμένο προφίλ της επιχείρησης εδώ στο ask4food, κάτι το οποίο δείχνει σεβασμό προς τον πελάτη. Κατά βάση κινείται στα όρια του κλασικού ρεπερτορίου με λίγες δημιουργικές εξάρσεις, κάτι το οποίο δεν είναι απαραίτητα κακό.

Η παραγγελία μας όπως θα δείτε και παρακάτω ήταν extra large, πολύ σωστά δομημένη ανάμεσα σε σαλάτες, ορεκτικά και κυρίως. Αποφύγαμε λόγω νύκτας τα τηγανητά και ξεκινάμε:

-Άφθονο φρυγανισμένο ψωμάκι, μαζί με ένα συμπαθητικό κέρασμα, νομίζω ότι ήταν γαύρος μαρινάτος, έναντι 1€ το άτομο. Το ψωμάκι ελλείψει ζωτικού χώρου το βάλαμε στο δίπλα τραπέζι και μετά από 15 λεπτά εξαφανίσθηκε (κάποιος σερβιτόρος το πήρε χωρίς να μας ρωτήσει).

-Σαλάτα χόρτα εποχής, καλής ποιότητας και ποσότητας στα 4,5€.

-Συμπαθητική τυροκαυτερή στα 4€.

-Πολύ καλή σπιτική φάβα με καραμελωμένο κρεμμύδι και χταπόδι στα 6,5€.

-Ψητές σαρδέλες φιλέτο, στα 7€. Ως γεύση, ποιότητα και ψήσιμο, οφείλω να αναγνωρίσω ότι κινήθηκαν στην χρυσή μετριότητα, προξενώντας έκπληξη για ένα πιάτο που συνήθως τα καταφέρνει πολύ καλά.

-Μύδια λεμονάτα στα 7€. Εντυπώσεις ανάμεικτες, μέτρια ποσότητα και δεν μπορώ να τα συγκρίνω με τα αξεπέραστα της ΠΙΠΕΡΙΑΣ. Παρόλα αυτά το spicy ζουμάκι τους έλεγε πολλά και προέτρεψε το σύνολο των συνδαιτυμόνων σε ‘’κουτάλιασμα’’, κινούμενο οριακά εντός της ευπρέπειας.

-Πεσκανδρίτσα σαγανάκι στα 8€, ένα πιάτο ανάμεσα στα signature του μαγαζιού. Αρκετά καλό πιάτο, με πληθώρα ποιοτικού υποστηρικτικού υλικού, θα μπορούσε να πάει λίγο καλύτερα αν η σάλτσα ήταν ‘’λιγότερο δεμένη’’.

-Εξαιρετικές ψητές γαρίδες στα 8€, μάλλον το πιάτο που ισοβάθμησε στην κορυφή μαζί με το επόμενο. Η επιτυχία τους οφείλονταν και σε ένα μικρό seasoning, που δυστυχώς δεν αποκρυπτογραφήσαμε.

-Καλαμάρι γεμιστό στα 10€. Αποτέλεσε δική μου επιλογή, ένα πιάτο που αγαπώ και συνήθως με ανταμείβει. Εξαιρετική εκτέλεση του καλαμαριού και της γέμισης, σε πολύ λογική τιμή.

-Κλείσιμο με ριζότο με μελάνι σουπιάς στα 9€. Πέραν της πολύ λογικής τιμής, εντύπωση προκάλεσε και η θηριώδης ποσότητα (τουλάχιστον 1,5 φορά μεγαλύτερη του φυσιολογικού), για ένα πιάτο το οποίο απλά κινήθηκε στα πλαίσια του συμπαθητικού, με έννοιες όπως αυτή του al dente και της γεύσης, να αποκτούν δευτερεύουσα προτεραιότητα.

-Ενάμιση κιλό χύμα άσπρο κρασί Μαλαγουζιά στα 11,70€, θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω γευστικά αξιοπρεπές. Το τέταρτο μισόκιλο μας το κέρασαν.

-Ένα εμφιαλωμένο νερό στο 1€.

-Κέρασμα σορμπέ λεμόνι και χαλβάς σιμιγδαλένιος.

Check please
Με αναλυτική απόδειξη στα 80,70€. Εκτιμώ ότι το vfm ‘’is on fire’’, για ένα υπερπλούσιο ψαρο-θαλασσινό γεύμα, κινούμενο στα όρια της κτηνωδίας, με άφθονο καλό κρασάκι και αρκετά καλή στις περισσότερες των περιπτώσεων ποιότητα.

Κατέληξα ότι:

Έχω την αίσθηση ότι το ΨΑΡΟΚΟΚΚΑΛΟ παίζει μόνο του μπάλα, στο πεδίο της ψαροφαγίας στην εγγύς περιοχή. Δεν παραξενεύει το γεγονός ότι ακόμη και τις καθημερινές είναι sold out, με μεγάλο ατού τις πολύ προσιτές τιμές και τον συμπαθητικό χώρο.

Αποτελεί μαζί με το Kozi’s και το Μαύρο Πρόβατο τα blue chips της περιοχής, αφήνοντας τα υπόλοιπα μαγαζιά σε ρόλο δευτεραγωνιστών. Τυχαίο; Δεν νομίζω, ο κόσμος που τα προτιμά κάτι παραπάνω φαίνεται να ξέρει.

Καλοφαγάδες φίλοι μου, σας εύχομαι καλή χρονιά, χρόνια πολλά, με υγεία, αγάπη, ευτυχία και επιτυχίες, σε εσάς και τις οικογένειές σας.

Σημερινές

Ανακοινώσεις

1 ΝΕΕΣ

ΜΟΥΣΙΚΟ ΜΕΖΕΔΟΠ...
ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΡΙΤΗ εως...
Ταβέρνες με τραγούδι
Νέα Ιωνία