Loader

kandrik

Κριτικές: 23
Μέλος από: Ιαν 2013

Εμφάνιση:

19 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Απρόσμενα πετυχημένο μεζεδοπωλείο!

Τυχαία μη προγραμματισμένη επίσκεψη στη Φυσαρμόνικα στα τέλη του σεπτέμβρη, για την οποία είχα σχηματίσει μία πολύ θετική εικόνα από τις πολύ καλές κριτικές των φίλων του ask4 και από το μενού της που είχα χαζέψει κάποιες φορές στο site τους. Βρεθήκαμε μία παρέα τεσσάρων ατόμων σε παρακείμενο καφέ μπαρ από νωρίς το βραδάκι, και μια και δεν είχα φάει πρότεινα να συνεχίσουμε στη φυσαρμόνικα που ήταν κοντά και να δοκιμάσουμε τους εκλεκτούς μεζέδες της. Παραδόξως το ζεύγος που συνόδευα παρότι γείτονες του μεζεδοπωλείου ουδέποτε το είχαν επισκεφθεί. Ενώ ο διαβασμένος ask4foodικός βρήκε την ευκαιρία να παινέψει τα οφέλη της ενημέρωσης του site σε περιπτώσεις σαν κι αυτή.

Βρήκαμε να καθίσουμε Σάββατο βράδυ λοιπόν χωρίς κράτηση και τακτοποιηθήκαμε στον μικρό εσωτερικό της φωτεινό και πολύχρωμο χώρο που μου άρεσε περισσότερο από τον εξωτερικό. Μας μετέφεραν με ταχύτητα στον έξω στεγασμένο χώρο κατόπιν αιτήματός μας για τα απαραίτητα τσιγαράκια, χωρίς την παραμικρή δυσανασχέτηση. Ευχάριστα vibes γενικώς τα οποία οφείλονται στην ζωντανή ενέργεια του καταστήματος μια και ήταν σχεδόν γεμάτο και στο πολύ φιλικό και χαμογελαστό καλωσόρισμα του προσωπικού της. Η λέξη που μου έρχεται στο μυαλό είναι «σφαίρα»… όλα έγιναν πολύ γρήγορα: γρήγορη τακτοποίηση χωρίς χρονοτριβές, μας έστρωσαν τραπέζι για τρεις γιατί ο ένας είχε εν τω μεταξύ αποχωρήσει, μας έφεραν σερβίτσια και νερό και μαζί τους μεγάλους καταλόγους για να επιλέξουμε τους μεζέδες μας. Τα τραπέζια άνετα σχετικά μεγάλα. Η φυσαρμόνικα διαθέτει μεγάλη ποικιλία για να χορταίνει το μάτι και πραγματικά μακάρι να μπορούσα να επιλέξω περισσότερα πιάτα για να δοκιμάσω περισσότερες γεύσεις (βρήκα λύση στο πρόβλημα αυτό: επανάληψη επίσκεψης με την πρώτη ευκαιρία…).

Εν τέλει, προσπερνώντας δύο πιάτα ημέρας που μας ανακοινώθηκαν, είχε κοντοσούβλι που ήμουν περίεργος πως θα το σέρβιραν αλλά συγκρατήθηκα, καταλήξαμε στις εξής επιλογές του καταλόγου: κανταϊφάκια ψητά γεμιστά με γραβιέρα, ελληνική σαλάτα και πατάτες τηγανητές νάξου (πρώτη φορά την επισκέφτηκα φέτος και τι νησί είναι αυτό! ) με τυράκι τριμμένο τα οποία πιάτα ήρθαν… σφαίρα!

Από αυτά μου άρεσε πολύ η σαλάτα που είχε ολόφρεσκη όψη με ζωντανά χρώματα των λαχανικών, πολύ καλή μερίδα και εξίσου νόστιμη. Τα κανταϊφάκια δεν ήταν τόσο του γούστου μου, μια και ήταν σκληρά εξωτερικά και κόβονταν δύσκολα, και το λιωμένο εσωτερικά τυρί δεν ξεχώριζε γευστικά. Δεν θα το προτιμούσα ξανά, στους υπόλοιπους άρεσε.

Οι πατάτες καλές για τσιμπολόγημα, δεν έμεινε ψίχουλο. Επόμενες επιλογές το συκώτι, τα μπιφτεκάκια γαλοπούλας, η παινεμένη τηγανιά κοτόπουλο mohito και το καπνιστό ψαρονέφρι. Δυνατές επιλογές κρεατικών με εξαίρεση τα μπιφτέκια γαλοπούλας που είναι πιο light γενικά αλλά ήταν καλά άσε που τα συνοδευτικά καραμελωμένα κρεμμύδια με το κατσικίσιο τυρί και τις λεπτές φέτες αχλαδιού τα ανέβασαν ένα σκαλί πιο πάνω, ταιριαστός συνδυασμός.

Το συκώτι εγώ το τρώω και έφαγα τα δύο από τα τρία κομμάτια που μας σερβιρίστηκε στο τσίγκινο σκεύος του χωρίς άλλο συνοδευτικό, μου άρεσε αλλά για την επόμενη φορά κράτησα μια νοερή σημείωση στο μυαλό μου να το παραγγείλω λιγότερο ψημμένο γιατί ήταν λίγο σκληρό (ρωτηθήκαμε βέβαια για το πόσο ψημμένο το θέλουμε και είπαμε καλοψημμένο).

Πιο πικάντικο μεζέ στα γούστα μου βρήκα το ψαρονέφρι που σερβιρίστηκε σε παχουλές παραλληλόγραμμες φέτες σε όμορφο μαύρο πέτρινο πιάτο και έγινε ανάρπαστο γιατί ήταν όντως πολύ νόστιμος μεζές όπως και η νόστιμη τηγανιά αφράτων μπουκιών κοτόπουλου mohito που σερβιρίστηκε στο τσίγκινο σκεύος με αρκετή σαλτσούλα για όσους αρέσκονται να βουτούν το ψωμί τους. Προκρίνονται αμφότερα για επόμενες επαναλήψεις. Α! ψωμί.

Προσωπικά το αποφεύγω, και μια και δεν ήρθε εξαρχής, ζητήσαμε να μας φέρουν. Η πρώτη αντίδραση του σέρβις ήταν ότι είχε τελειώσει αλλά τελικά μας έφεραν ένα πανεράκι με αρκετές φέτες μαύρου και λευκού τις οποίες δεν δοκίμασα.

Γλυκό κλείσιμο στο τέλος, όπου ο χαμογελαστός μας νεαρός σερβιτόρος μας περιέγραψε αναλυτικά τα γλυκά τους, μας φρέναρε αυθόρμητα όταν πήγαμε να παραγγείλουμε πολλά και τελικά επιλέξαμε το δικό τους signature μηλόφι και το cookie oreo με παγωτό. Δεν το ζητάει το γλυκό ο οργανισμός μου, θα φάω επιλεκτικά για τη δοκιμή και για να αλλάξω γεύση, πάντως και τα δυο γλυκά τα βρήκα αξιοπρεπή, ίσως λίγο περισσότερο άρεσε το oreo με το μπισκότο του όπως και στους υπόλοιπους δύο της παρέας.

Ήπιαμε κάτι cokes που λέει και ο PRitanis και ένα μπουκαλάκι ρακί, μας κέρασαν και ένα λικεράκι μαστίχα… μάλιστα. σκεφτόμουν για τη φυσαρμόνικα… λέω κοίτα να δεις ένα ωραίο μαγαζί. Ευγενική, φιλόξενη και τάχιστη εξυπηρέτηση, καλή κουζίνα, σωστή με τάση προς τα πάνω δηλ. να την πεις και πάρα πολύ καλή. Να την πεις και άψογη στα περισσότερα. Ποικιλία σε γεύσεις. Νόστιμα πιάτα, καλές μερίδες, όμορφη παρουσίαση που δεν θα σου λείπει η τσαχπινιά που θα το διαφοροποιήσει από ένα παραδοσιακό μεζεδοπωλείο. Γκουρμεδίζει χωρίς να είναι γκουρμέ είπε η φίλη μου. Νάτα μας!

Χωροταξικά δεν εντυπωσιάζει χωρίς να του λείπει κάτι, αλλά βλέπεις ότι στο χώρο που διαθέτουν κάνουν ότι μπορούν για να αισθάνεται άνετα ο πελάτης, φροντίζοντας με μικρές γουστόζικες διακοσμητικές λεπτομέρειες να ξεχνάς ότι βρίσκεσαι μπροστά από τη πολύβουη μεσογείων. Λόγω του πολύ κόσμου που βρισκόταν εκεί, είναι λίγο φασαριόζικο μαγαζί, δεν είναι το εστιατόριο που θα φας με ησυχία αλλά έτσι είναι τα μεζεδοπωλεία. Ο κόσμος όμως είναι και αυτός που δίνει και μια ζωντάνια στο χώρο.

Μπράβο στα παιδιά που το τρέχουν, το νοιάζονται το μαγαζί τους και θέλουν ο πελάτης να φεύγει φροντισμένος και ικανοποιημένος. Χαίρεσαι όταν φεύγεις ρε παιδί μου, τέτοιο πράγμα. Α. τιμές. Τίμια πράγματα και εδώ. Δυστυχώς έχασα την απόδειξη και δεν θυμάμαι την τιμολόγηση καθενός πιάτου, πληρώσαμε σούμα γύρω στα 55€ τρία άτομα, με απόδειξη κανονικά. Στα άνω όρια του πρώτου επιπέδου 10-16€ στα κάτω όρια του δεύτερου επιπέδου 17-25€ (αν ανεβείτε κι άλλο θα σας μεταφέρουν οριζοντίως). Θα έλεγα ότι είναι εξαιρετικά προσιτό, για να μη πω και φθηνό αλλά δεν θέλω να βάζω και ιδέες. Η φυσαρμόνικα είναι από τα καταστήματα εστίασης που θα σε βγάλει ασπροπρόσωπο σε κάθε είδους συνδυασμό παρέας και γούστων και βέβαια συστήνεται ανεπιφύλακτα για παρέες των δύο έως πολυπληθείς συνεστιάσεις με συναδέλφους από τη δουλειά (ε ρε έτσι και πουν να βγούμε φέτος, έχω έτοιμη τη πρόταση). Παιδιά, ανοίχτε και στη Νέα Σμύρνη ένα παράρτημα… εύχομαι και εις ανώτερα.

Ευχαριστώ για την ανάγνωση!

22 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Dolce Vita στο Παγκράτι!

Ψάχνοντας να βρω ένα ωραίο μέρος για να βγω με μία «αδερφική» φίλη που όμως δεν την γνωρίζω τόσο καιρό, παρόλα αυτά μοιραζόμαστε κοινά βιώματα, επέλεξα το σχετικά νέο ιταλικό εστιατόριο Cupola που βρίσκεται μία ανάσα δίπλα στο Καλλιμάρμαρο. Κάτι το κεντρικό σημείο του, κάτι οι ενθαρρυντικές κριτικές εδώ στο ask4 είπα ε, ας το δοκιμάσουμε. Το φαγητό δεν ήταν ο κατεξοχήν σκοπός της εξόδου μιας και ήξερα από πριν ότι θα υπήρχαν πολλά θέματα για συζήτηση με τη φίλη μου, και τι καλύτερο από ένα ανάλαφρο χώρο εστίασης με μοντέρνα διακόσμηση και ένα αέρα ιταλικό! Ότι πρέπει για να κλείσεις ευχάριστα μία καθημερινή εργάσιμη ημέρα. Προηγήθηκε κράτηση στο e-table που όπως φάνηκε στην πορεία δεν ήταν και τόσο απαραίτητη αλλά τα έχω ξαναπεί για τις νέες τεχνολογίες: είμαι φαν.

Το παρκάρισμα της βέσπας μου δεν έγινε στον ίδιο τον πεζόδρομο αλλά στον ακριβώς απέναντί του, μια και στο μυαλό μου είχα κάπως εσφαλμένη εικόνα του που ακριβώς βρίσκεται το κατάστημα, κατόπιν συνειδητοποίησα ότι καθόμουν πολύ κοντά στην Οιναποθήκη (ήταν κλειστή) και το Ristorante Italia (βλ. περσινή κριτική μου) που βρίσκεται πολύ κοντά κι αυτό (επίσης κλειστό).

Δυστυχώς δεν είχα την ευκαιρία να δειπνήσουμε στον εσωτερικό του χώρο, ευτυχώς όμως ο Σεπτέμβριος μας χαρίζει απίθανες, ισάξιες με το καλοκαίρι, βραδιές οπότε και ο σχετικά ήσυχος πεζόδρομος στον οποίο εξυπηρετεί η τρατορία αυτή είναι αρκετά ικανοποιητικός. Τα τραπέζια είναι άνετα όχι αρκετά κοντά το ένα με το άλλο και μπορείς να συζητήσεις με ησυχία. Παρότι στην αρχή φαινόταν ότι ήμασταν 2-3 παρέες σιγά σιγά γέμισε σχεδόν όλος ο εξωτερικός χώρος. Φυσικά εκτός από τις πολυκατοικίες γύρω γύρω μπορείς να χαζεύεις την ήρεμη εσωτερική όμορφη αισθητικά σάλα του Cupola και να βλέπεις στο βάθος και λίγο την ανοιχτή κουζίνα.

Για αρχή ήρθε το κερασματάκι με το δροσιστικό aperol που περιγράφεται στις προηγούμενες κριτικές και το ντιπ με την γκοργκοντζόλα και την ψύχα. Ένας συμπαθητικός τρόπος να ξεκινήσεις την γευστική σου περιήγηση. Εκτός του καταλόγου με τα φαγητά υπήρχε κατάλογος με τα κοκτέηλς και τα κρασιά. Η αλήθεια είναι ότι συνεπαρμένος από την κουβέντα δεν αφιέρωσα πολύ ώρα στον κατάλογο και έδωσα στα γρήγορα την παραγγελία μας: μία σαλάτα burrata (16€), μία πίτσα parma (13€) και ένα ριζότο tartufo (19€). Συνοδέψαμε με δύο ποτήρια δροσιστικό ροζέ κρασί (4,5€ έκαστο). Επίσης προσγειώθηκε ένα εμφιαλωμένο νερό (2,5€) που α-χμμ, τέλος πάντων μια και συνόδευα, είπα να κρατήσω το στόμα μου κλειστό και να μη το γυρίσω πίσω.

Λίγη συνεννόηση με την συμπαθέστατη και πολύ εξυπηρετική κοπέλα του σέρβις ως προς την σειρά άφιξης των πιάτων και σε λίγη ώρα τρώγαμε. Σχολιασμός πιάτων: εμένα η σαλάτα Buratta μου άρεσε τόσο ως παρουσίαση όσο και ως γεύση, όχι τόσο όμως στην παρέα μου. Η ομώνυμη μοτσαρέλα ήταν πολύ καλή, τα σοταρισμένα ντοματίνια, η ρόκα, τα τραγανά μακρόστενα flakes πανσέτας και σε συνδιασμό με την ελαφρά, καυτερή μαρμελάδα pepperoncino, καταπληκτική, που συνόδευε την σαλάτα σε ένα μικρό λιλιπούτειο βαζάκι και που έβαζες από πάνω, έδινε μια άλλη γεύση στο πιάτο. Βρήκα μάλιστα την ευκαιρία να σερβίρω την σαλάτα στη παρέα μου όπως οι επαγγελματίες σερβιτόροι με το κουτάλι και το πιρούνι στο ένα χέρι, κάτι κατάφερα, από τεχνικής άποψης ένα 6/10 πρέπει να το πήρα, η σκηνική μου παρουσία όμως ήταν αυτή που λογικά πρέπει να κέρδισε τις εντυπώσεις, με μετριοφροσύνη με βαθμολογώ 7/10. Τα σχόλια πάντως ήταν καλά, ξέρετε, έχω ευγενικές φίλες.

Το ριζότο και η πίτσα που κατέφθασαν σύντομα κατέλαβαν τον υπόλοιπο χώρο του τραπεζιού, η πίτσα ήταν αρκετά μεγάλη με πολλές φρέσκες φέτες προσούτο σερβιρισμένες ξεχωριστά σε ξύλο κοπής, κάτι που δεν το είχα ξαναδεί και όπως μας εξήγησε η κοπέλα του σέρβις αυτό γίνεται για να μην ψήνεται μαζί με την πίτσα. Καθότι φανατικός του ρυζιού, ξεκίνησα με το ριζότο μανιταριών ή tartufo estivo όπως το ονομάζουν που ήταν πολύ καλή μερίδα, καλά χυλωμένο, αρκετά κρεμώδες με έντονη γεύση των μανιταριών και καθόλου αρμυρό. Είχε και έξτρα σαν φλοίδες μανιταριού από πάνω για ντεκόρ, άρεσε πολύ στην φίλη μου. Εντάξει, θα μου πείτε, ιταλός σεφ είναι αυτός.

Η πίτσα Parma ήταν εξίσου νόστιμη και αποτελείτο από μοτσαρέλα, σάλτσα ντομάτας san marzano, παρμεζάνα grana Padano και λίγη ρόκα στη μέση, έκοβες το κομματάκι σου, τοποθετούσες και λίγο φρέσκο και αρκετά αλμυρό προσούτο di parma από το δίπλα ξύλο, και να σου ένα ωραίο γευστικό κομμάτι πίτσας. Νόστιμη ζύμη που καταλάβαινες τη γεύση της, ούτε στέκα, ούτε πολύ παχιά. Θα την έλεγες όμως λεπτή. Ναπολιτάνικη ζύμη λένε, εγώ δεν ξέρω, δεν έχω πάει ποτέ Ιταλία. Τρωγόταν ευχάριστα, ακόμα και στο τέλος που όταν τελειώνει ο συνδαιτημόνας σου το φαγητό και αρχίζεις να τσιμπολογάς ότι έχει περισσέψει, ακόμα και τότε λοιπόν, μπορώ να πω ότι ήταν καλή.

Κλείσαμε με ένα γλυκάκι που αν και δεν είμαι σπουδαίος οπαδός, είπα να δοκιμάσουμε έτσι για αλλαγή της γεύσης, παρήγγειλα λοιπόν και μια πανακότα που ήρθε σε ένα βαζάκι αρκετό για να δοκιμάσουν δύο άτομα. Η καραμέλα που είχε από πάνω δεν είναι πολύ στα γούστα μου αλλά η κρέμα ήταν νόστιμη με ενδιάμεσους ξηρούς καρπούς νομίζω καρύδι καραμελωμένο, αρκετά συμπαγής και δροσιστική, όχι πολύ γλυκειά, στο τέλος σου άφηνε μια όμορφη γλυκύτητα στο στόμα, ήταν από τα γλυκά που δεν τα λες αδιάφορα σίγουρα, ελαφριά όμως που δεν σε βάραινε, γενικά ένα αξιοπρεπές κλείσιμο στο δείπνο μας.

Καθόλη την διάρκεια της παραμονής μας στο Cupola, μπορώ να πω ότι είχαμε μια ευγενική, ευχάριστη και ζεστή εξυπηρέτηση από την χαμογελαστή σερβιτόρα που μας ρώτησε αρκετές φορές αν μείναμε ευχαριστημένοι από το φαγητό και το γλυκό. Επίσης ήταν πρόθυμη κατόπιν ερώτησης να μας εξηγήσει λεπτομέρειες των πιάτων καθώς και την ιστορία και την κίνηση που έχει το μαγαζί. Στο τέλος πληρωμή με κάρτα μέσω ασύρματου pos που στο φέρνουν στο τραπέζι σου με την συνολική απόδειξη του τραπεζιού. Thumbs Up!

Όλα καλά λοιπόν με τον ιταλικό αυτό νέο και μοντέρνο οίκο εστίασης και όπως σε όλες τις επιχειρηματικές προσπάθειες εύχομαι μακροημέρευση και φυσικά με κάποια επόμενη ευκαιρία θα το επισκευθώ ξανά. Διαθέτει προσεγμένες γεύσεις, άρτια παρουσίαση των πιάτων αλλά και κάπως τσιμπημένες τιμές. Θα συμβούλευα τους φίλους που θα το επισκεφτούν να μελετήσουν την παραγγελία τους προκειμένου να κρατηθεί ο λογαριασμός σε λογικά πλαίσια: εγώ κάπως ξέφυγα στην παραγγελία και το κουβέρ των 27€ ανά άτομο χωρίς τα ποτά/νερά που ανήλθε ο τελικός λογαριασμός (65,5€) ακούγεται ακριβός, όμως δεν είναι αντιπροσωπευτικός μια και κάποιος μπορεί να παραγγείλει μία πίτσα που είναι αρκετή για δύο άτομα και μία σαλάτα ή ορεκτικό και να κατέβει κατηγορία σε αυτή την περισσότερο προσιτή 17-25€ ανά άτομο. Ή εναλλακτικά να δοκιμάσει κάποια από τα πιάτα που είναι πιο προσιτά κοστολογημένα, ριζότο φίλε μου για σένα λέω αλλά τι να σε κάνω που σε λατρεύω, χαλάλι σου!

Όμως δεν μένουμε σε λεπτομέρειες ε, ειδικά όταν πηγαίνεις σε ένα ευχάριστο μέρος (έστω και αν αυτός είναι ένας πεζόδρομος γειτονιάς), σε καλοδέχονται, σε εξυπηρετούν φιλικότατα, τρως καλά, συζητάς σαν να μην υπάρχει αύριο και περνάς καλύτερα. Όλα καλά.

Ευχαριστώ για την ανάγνωση!

18 Αυγ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Κοσμοπολίτικη αύρα στο κέντρο της Αθήνας!

Η στοά Σπυρομήλιου* είναι ένα πολύ όμορφο σημείο στο κέντρο της πόλης που σίγουρα όλοι έχετε κάνει κάποια στιγμή τη βόλτα σας. Το συγκεκριμένο μπιστρό λέγεται City Bistro και όχι City Bar όπως είναι καταχωρημένο εδώ στο site. Βρίσκεται απέναντι από το γνωστό Pasaji.

Ο εσωτερικός χώρος του bistro αποπνέει ένα μοντέρνο κοσμοπολίτικο αέρα, είναι πολύ προσεγμένος και φαντάζει πολυτελής, αισθητικά όμορφος στα γούστα μου, είναι ότι θα περίμενε κανένας από ένα σύγχρονο χώρο στη συγκεκριμένη στοά. Η κουζίνα φαίνεται επίσης όπως επίσης και ένα μικρό προσεγμένο bar. Ο εξωτερικός χώρος επίσης καλός για να επιθεωρείς τους υπόλοιπους που κάνουν την βόλτα τους αλλά λόγω αρκετής ζέστης καθίσαμε μέσα για πιο δροσιά. Υπάρχει ένα τμήμα ακόμα εσωτερικό της σάλας που μάλλον προορίζεται για φαγητό κανονικό, δεν πήγα αλλά βλέποντάς το από το σημείο της εισόδου που σχεδόν καθόμουν, ήταν το ίδιο ίσως και περισσότερο ενδιαφέρον αισθητικά.

Αυθόρμητη λοιπόν έξοδος μετά τη δουλειά με φίλη-συνάδελφο την ώρα που κλείνουν τα μαγαζιά. Πήγαμε για ένα ποτήρι κρασί αλλά εν τέλει αποφασίσαμε να τσιμπήσουμε και κάτι. Εγώ παρήγγειλα ένα club sandwich με κοτόπουλο και η παρέα μου ένα ριζότο μανιτάρια και λάδι τρούφας. Το τραπέζι στρώθηκε με ένα μεγάλο χάρτινο σουπλά και τα μαχαιροπήρουνα κατέφθασαν μέσα σε λινές πετσέτες καθώς χαρτοπετσέτες δεν υπήρχαν. Η άποψή μου αν με ρωτούσε κάποιος, είναι ότι ο συνδυασμός ήταν κάπως αταίριαστος και μερικές μεγάλες, καλές χαρτοπετσέτες θα στέκονταν αξιοπρεπώς για αυτό το είδος φαγητού σε ένα μπιστρό.

Και τα δύο πιάτα έφτασαν σύντομα σε αρκετά μεγάλες μερίδες. Το club ήταν πολύ μεγάλο με πάρα πάρα πολλές πατάτες τηγανιτές, λεπτές, καλές, θα τις ήθελα πιο τηγανισμένες αλλά αυτό είναι προσωπικό γούστο. Το κυρίως τοστ του club ήταν καλύτερο, πολύ μεγάλα κομμάτια με ωραίο φρυγανισμένο ψωμί τραγανό, πολύ νόστιμα φιλετάκια κοτόπουλου, νόστιμη σως εντός, πάρα πολύ χορταστικό. Για bistro βέβαια, θα προτιμούσα στις πατάτες μια τσαχπινιά παραπάνω, ίσως διαφορετικού είδους πατάτα, όχι τις αναμενόμενες κλασικές πατατούλες, μια σως επίσης θα βοηθούσε καθώς δεν συνοδευόταν από κάποια. Το ριζότο της παρέας επίσης πολύ μεγάλη ποσότητα και επειδή δοκίμασα, σου άφηνε έντονη γεύση της τρούφας, δυνατή και αλμυρούτσική, τα σχόλια πάντως ήταν καλά.

Συνοδέψαμε με το πιο φθηνό τους ποτήρι ροζέ στα 5€. Άνιση τιμολόγηση έχω την εντύπωση, αφού το club έκανε 15€ (πολύ ακριβό για μένα) και το ριζότο 13€ (νορμάλ τιμή για ριζότο και σε τέτοια ποσότητα).

Η εξυπηρέτηση με προβλημάτισε, ναι μεν σχετικά ευχάριστη από τα όμορφα κορίτσια αλλά σε μια ημέρα χαλαρή από κόσμο δεν αφήνεις τους πελάτες σου χωρίς καν να τους γεμίσεις ξανά νερό τα ποτήρια τους ή χωρίς να ρωτήσεις αν θέλουν ένα δεύτερο ποτήρι κρασί (δεν θέλαμε) ή γλυκό. Γενικά πέρα από το ότι πήραν την παραγγελία και μας έφεραν τα πιάτα στο τραπέζι, δεν ασχολήθηκαν ξανά μαζί μας. Μου θύμισαν όμως τις τσάντες μου που πήγα να τις ξεχάσω. Συγνώμη βρε κορίτσια…

Πληρωμή με κάρτα στο τέλος! Ανακοίνωσα ότι δεν θα αφήσω tips και η παρέα μου με στραβοκοίταξε χαχα. Υποχώρησα. Πάντως θα ξαναπάω για την αύρα που προσφέρει. Έπαιζε κ πολύ ωραία μουσική χαμηλά, να σημειώσω οπότε άλλο ένα συν στο χώρο.

Ευχαριστώ για την ανάγνωση!

*Έξτρα πληροφορίες: Βγαίνοντας από τη στοά, είδα την πινακίδα με την οδό να γράφει οδός Σπύρου Μήλιου, οπότε αναρωτήθηκα για το σωστό της υπόθεσης και ψάχνοντας στο νετ, πιθανότατα ο φίλος Τρώγων να τα γνωρίζει καλύτερα, βρήκα την παρακάτω περιγραφή την οποία και παραθέτω: Ο Σπύρος Σπυρομήλιος (1800-1880), γνωστός απλά και ως Σπυρομήλιος ή Σπύρος Μήλιος, υπήρξε στρατιωτικός, αγωνιστής της Επανάστασης του 1821, πολιτικός, πληρεξούσιος, βουλευτής και πέντε φορές υπουργός Στρατιωτικών, διοικητής της σχολής Ευελπίδων.

01 Αυγ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
1-9

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Ένα μεσημεριανό πιάτο στα γρήγορα!

Την προηγούμενη εβδομάδα, ένα μεσημέρι Τετάρτης οδηγούσα με το μηχανάκι μου και κατέβαινα προς το κέντρο της αθήνας έχοντας ένα κενό μίας ώρας περίπου μέχρι να ξεκινήσω για τον επόμενο προορισμό μου. Οδηγώντας λοιπόν σκεφτόμουν που θα μπορούσα να καθίσω για μια ωρίτσα και να τσιμπήσω κάτι, για κάποιο λόγο είχα αποφασίσει ότι είχα όρεξη για κάτι καλοκαιρινό όχι σε σνακ αλλά σε μαγειρευτό, συγκεκριμένα ονειρευόμουν μια ωραία μερίδα γεμιστά.

Μου πέρασαν 2-3 επιλογές από το μυαλό μου, μάλιστα σκέφτηκα αν ήμουν ο piperman (! μα τι σκέφτομαι κι εγώ, μας έχει επηρρεάσει το site αυτό) και έτρωγα κάπου μόνος μου που θα πήγαινα, θυμήθηκα τη κριτική του για το Μαύρο Γάτο και το Κεντρικόν αλλά ντράπηκα να πάω εκεί μόνος και κάπως έτσι μου ήρθε ένα κάτι σαν μαγειρείο που βρισκόταν στην οδό βουλής, είπα να αυτοσχεδιάσω, έτσι και κατευθύνθηκα προς το σύνταγμα στρίβοντας βουλής από τη μητροπόλεως και στο τέρμα της περίπου το εντόπισα.

Φτάνοντας είδα ότι έχει διαθέσιμα τραπεζάκια στο πεζοδρόμιο οπότε σκέφτηκα εδώ είμαι καλά, παρκάρισμα ακριβώς απέναντι και έκατσα εν μέσω αρκετής ζέστης σε ένα μικρό τραπεζάκι ακριβώς έξω από την είσοδο του μαγειρείου. Το μαγαζάκι είναι μικρό με έναν ακόμη ξέχωρο εσωτερικό χώρο με τραπεζάκια που σου έδινε ένα πιο παραδοσιακό τόνο με τα στρωμένα εμπριμέ τραπεζομαντηλάκια αν δε με απατά η μνήμη μου, δίπλα από μία είσοδο πολυκατοικίας που χωρίζει τους δύο αυτόνομους χώρους της Ευγενίας. Καθαριότητα εξωτερικού χώρου οκ, χωροταξικά σχετικά άνετο, δεν προβληματίζει.

Ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά στον κάπως πολυκαιρισμένο κατάλογο, εντόπισα με χαρά ότι είχε γεμιστά οπότε και η παραγγελία εγένετο με συνοδεία λίγης φέτας. Τα υπόλοιπα πιάτα του καταλόγου τα είδα διαγωνίως και εν τάχει αλλά δεν εντυπωσιάστηκα και πολύ, οι επιλογές μου φάνηκαν μετρημένες. Το σέρβις διεκπεραιώθηκε από δύο νεαρές κοπέλες γρήγορα και τυπικά όπως ίσως αναμένει κάποιος από ένα τέτοιο μέρος, ίσως κάποιος όμως να αναμένει λίγο περισσότερη φιλικότητα. Ρωτήθηκα αν θέλω τα γεμιστά να είναι με κιμά και αυτό μου άρεσε μια και τα γεμιστά της οικογένειας με τα οποία μεγάλωσα είχαν κιμά μέσα που τους έδινε μια πιο πληθωρική γεύση και βέβαια τα έκανε και πιο χορταστικά. Επίσης ρωτήθηκα αν θέλω λαδάκι και ρίγανη στη φέτα (3,5€) που επίσης επέλεξα και μου άρεσε που με ρώτησαν. Νερό σε κανάτα, ψωμί καλό φρέσκο (0,5€) και σε ελάχιστο χρόνο έτρωγα τα γεμιστά μου (7,5€). Τιμές οκ, fair.

Εν κατακλείδι, δεν έχω να πω και πολλά. Ένα πιάτο φαγητό ήθελα να φάω και αυτό έφαγα. Ήρθαν δύο μεγαλούτσικες ντομάτες που έκαιγαν απέξω με τρεις ή τέσσερεις πατάτες φούρνου και αρκετό ζουμάκι, σε βαθύ πιάτο, θα προτιμούσα σε ρηχό. Ανεκτά καλή μερίδα για μεσημεριανό αλλά η γέμιση στο κέντρο ήταν κάπως κρύα. Ένα μέτριο πιάτο. Ούτε κρύο ούτε ζέστη. Τα δύο κομμάτια φέτας ήταν αρκετά για συνοδευτικό και κάπως έτσι ολοκληρώθηκε το σύντομο μεσημεριανό μου διάλλειμα. Χάζεψα και λίγο τις υπόλοιπες παρέες, είδα χωριάτικη σαλάτα πλούσια στο διπλανό μου τραπέζι και ένα μεγάλο κομμάτι παστίτσιο. Κόσμος καθόταν για λίγο, ζευγάρια, κάποιοι τουρίστες, γενικά είχε κινητικότητα σε μια αρκετά ζεστή ημέρα.

Απόδειξη κανονικά, πληρωμή μέσα στο μαγαζί με κάρτα και βουρ για την συνέχεια της ημέρας. Δεν άφησα tips. Συμπερασματικά, αν με έφερνε ξανά ο δρόμος προς κέντρο, θα τολμούσα κάτι διαφορετικό και θα το έχω στο μυαλό μου ως μια απλή ανεκτή plan b λύση για κάτι μαγειρευτό στα γρήγορα. Νομίζω ότι μπορούν και καλύτερα σε διάφορα σημεία. Ελπίζω να μη τους αδικώ. Πάμε για άλλα.

Ευχαριστώ για την ανάγνωση!

25 Ιούλ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Βόλτα στη Πειραϊκή!

Το Corks&Forks που αυτοπροσδιορίζεται ως wine pub είναι ένα προσεγμένο μαγαζί που βρίσκεται στην Ακτή Θεμιστοκλέους όπως διαβάζω στο αισθητικά φροντισμένο μοντέρνο site του, το οποίο και δεν θα έβρισκα αν πήγαινα μόνος μου μια και είμαι λίγο άσχετος στις γειτονιές του Πειραιά. Όμως η καλή μου φίλη Έ. που μένει κάπου στο Περαία, αφού της ανήγγειλα που θα ήθελα να πάμε, ναι, η απόφαση δική μου ήταν καθώς κάτι μου είχε κάνει κλικ από τις καλές κριτικές στο ask4, ανέλαβε να με καθοδηγήσει ένα ωραίο Τριτιάτικο απόγευμα προς σούρουπο στα τέλη Ιουνίου, χαρίζοντάς μας και μία ωραία βόλτα στο παραλιακό δρόμο της Πειραΐκής. Ειδικά το σημείο εκείνο της διαδρομής που το πιάσαμε με τη βέσπα μου από τη σχολή Ναυτικών Δοκίμων (νομίζω) μέχρι να φτάσουμε στο μαγαζί είναι πολύ όμορφο και ταξιδιάρικο ειδικά τώρα το καλοκαίρι.

Παρκάρισμα με μηχανάκι απέναντι ακριβώς εύκολο, με αυτοκίνητο ίσως χρειαστεί λίγη προσπάθεια. Επειδή είχα προνοήσει για κράτηση τηλεφωνική (δεν υπήρχε στο e-table), μπήκαμε αεράτοι μέσα όπου και μας υποδέχτηκαν χαμογελαστά και αυτόματα αυτό με προϊδέασε περισσότερο θετικά, καθότι και στο τηλέφωνο η ευχάριστη κοπέλα που πήρε την κράτησή μου έκλεισε λέγοντας ενθουσιωδώς «σας περιμένουμε» και ‘γω αισθάνθηκα ότι όλο το μαγαζί περίμενε την άφιξή μας ας πούμε.

Το τραπέζι μας όντως μας περίμενε, ξύλινο, στιβαρό, μεγάλο, άνετο, ίσως και τεσσάρι, σε γωνία που μου άρεσε, στα πρόθυρα του εσωτερικού χώρου γειτνιάζοντας με την πρόσοψη και το εξωτερικό πεζοδρόμιο του καταστήματος που βλέπει απέναντι και τον δρόμο, οπότε ήταν ότι είχα περίπου φανταστεί. Το εσωτερικό περιβάλλον, άκαπνο και μπράβο, επίσης μου άρεσε με όμορφη αισθητικά επιλογή χρωμάτων, πέτρα, ξύλο, ψηλοτάβανο, δεν σε έπνιγε, ίσα ίσα σε συνδυασμό με την φιλική χαμογελαστή υποδοχή του σέρβις με έκανε να αισθανθώ αυτομάτως καλοδεχούμενος. Τα φροντισμένα μουσικά ακούσματα μοντέρνας τζαζ και σλόου φανκ ήταν μια ευχάριστη έκπληξη, τόσο ταιριαστά για εκείνη την ώρα λίγο πριν δύσει ο ήλιος, σε πολύ καλή ένταση, αρκετά χαμηλή για να μπορείς να μιλήσεις, αλλά όχι αθόρυβη που να φεύγεις και να μη θυμάσαι αν το μαγαζί είχε μουσική. Όσο περνούσε η ώρα, το μαγαζί γέμιζε και γέμιζε με αρκετό κόσμο, πολλές παρέες και με μεγάλη σποραδικότητα ηλικιακή, λίγο πιο αργά ανέβηκε το tempo της μουσικής. Το Corks & Forks λοιπόν είναι ένα στέκι που σε ελκύει να πας να αράξεις για αρκετές ώρες είτε τρώγοντας στα τραπέζια, είτε πίνοντας κοκτέηλς στο μπαρ είτε χαζεύοντας στα στουλς τα εξωτερικά που έχουν μεγάλα βαρέλια ως τραπέζια για να ακουμπάτε το ποτό σας.

Η παραγγελία μας ήταν σχετικά μεγάλη για δύο άτομα γι' αυτό αν και αποτυπώνω την πραγματική μας κατανάλωση επιλέγοντας την κατηγορία 26-36€ ανά άτομο στην πραγματικότητα η 17-25€ είναι μια πιο ρεαλιστική επιλογή. Αφού λοιπόν ερωτηθήκαμε για νερό εμφιαλωμένο ή βρύσης, ξεκινήσαμε με μπρουσκέτες με σολομό και τυρί κρέμα (7€). Παρουσιάστηκαν σε ωραίο ξύλο κοπής 4 τεμάχια όχι μικρά ούτε και τεράστια, αλλά ήταν αρκετά γευστικά με καλή ποσότητα και γεύση του σολομού. Η φίλη μου δεν ενθουσιάστηκε, εγώ τα βρήκα συμπαθητικά.

Από τις σαλάτες επιλέξαμε την σαλάτα σιτηρών με κινόα, στάρι, κεχρί, φαγόπυρο, μαϊντανό, αγγούρι, μανιτάρια και δυόσμο (9€). Συνοδευόταν από φετούλες lime για να ρίξουμε από πάνω και όντως το lime ταίριαζε, για να μη πω επιβαλλόταν να ρίξεις, δίνοντας μια έξτρα δροσιά και υγρασία που της ταίριαζε πολύ και την απογείωνε. Η σαλάτα ήταν πολύ χορταστική για τα γούστα μου και αρκετή σε ποσότητα για δύο. Ζητήστε έξτρα lime. Προτείνεται.

Επειδή μου αρέσει πολύ το ριζότο σαν πιάτο ειδικά αν είναι πετυχημένο, πρότεινα να δοκιμάσουμε και την δική τους εκδοχή που το είχα βάλει στο μάτι από πριν όταν έβλεπα το μενού τους στο site τους: ριζότο με καπνιστό μπέικον και γκοργκοντζόλα (12€). Η γεύση του μου θύμισε το σνακ «μπέικον παρμεζάνα» των Everest (περίεργο πράγμα η γευστική μας μνήμη) αλλά ενώ γευστικά ήταν πολύ πετυχημένο με πολύ πλούσια στιβαρή υφή, είχε στεγνώσει αρκετά και του έλειπε η χαρακτηριστική ρευστότητα με αποτέλεσμα να γίνει αρκετά συμπαγές έως σβολιασμένο μετά από λίγο, μια μικρή αστοχία μεν αλλά οκ, τρωγόταν ευχάριστα.

Τα δύο κυρίως που παραγγείλαμε ήταν η χοιρινή πανσέτα των 250gr (13€) για μένα και οι πένες με κοτόπουλο, μανιτάρια και σάλτσα ταρτούφο (11€) για την φίλη μου. Αν και συνήθως δεν τρώω χοιρινό όταν βγαίνω έξω, είπα να επιλέξω κάτι διαφορετικό από τα υπόλοιπα ιντριγκαδόρικα κυρίως του μενού.

Η πανσέτα σερβιρίστηκε σε ξύλο κοπής, δύο μεγάλα κομμάτια κρέατος, αρκετά έως πολύ ψημένα, σε ένα δυο σημεία είχε αρπάξει αλλά που εμένα γενικά μου αρέσει το καλό ψήσιμο μου ταίριαξε, ίσως όμως σε κάποιους όχι, εξάλλου λέει στη περιγραφή του ότι ψήνεται αρκετές ώρες στο φούρνο οπότε ίσως να πρέπει να βγαίνει έτσι. Συνοδεύτηκε με μεγάλες κομμένες φέτες από πατάτες τηγανιτές, πρέπει να είχαν και λίγη πάπρικα από πάνω, και δύο μπολάκια μουστάρδας και κέτσαπ. Το κρέας ήταν πολύ μαλακό εσωτερικά, χορταστικό και κρεατένιο που ίσως να μπουχτίσει κάποιους από ένα σημείο και πέρα και για να πω την αλήθεια, θα ήθελα και μια δυο διαφορετικές επιλογές από σως, που ίσως να του έδιναν μια πρόσθετη αξία στη γεύση. Οι πατάτες ήταν καλές, νόστιμες, τραγανές απ’ έξω και μαλακές από μέσα, απλά αυτές που ήταν στη βάση του πιάτου ήταν πιο κρύες από τις επάνω. Αλλά για τους κρεατόφιλους θα έλεγα ότι ήταν μια καλή επιλογή. Λόγω του πολύ κρέατος, μια επιλογή συνοδευτικού στυλ σαλάτας να απάλυνε και να συνόδευε καλύτερα το κρέας αυτό, αλλά πάλι προσωπικά γούστα είναι αυτά.

Τα ζυμαρικά από την άλλη, γιατί δοκίμασα ικανή ποσότητα κι από αυτά, ήταν πολύ νόστιμα, με πλούσια γεύση και καταλάβαινες τις μπουκιές κοτόπουλο και τα μεγάλα κομμάτια μανιτάρια, ωραία πετυχημένο πιάτο, δεν νομίζω ότι του έλειπε κάτι.

Συνοδεύσαμε με ποτήρι κρασί ροζέ (2Χ6,5€, shaumon ροζέ από το κτήμα Χαρλαύτη αν δεν κάνω λάθος, που μου πρότεινε η χαμογελαστή μας σερβιτόρα και μου άρεσε αρκετά) και λευκό (6€) για την φίλη μου και για το τέλος παραγγείλαμε και μία τάρτα με σοκολάτα που ήταν το μόνο που δεν μου άρεσε, μου φάνηκε μικρή και φτωχή, η βάση ήταν κάπως κρύα και ενώ η σοκολάτα από πάνω ήταν καλή, το σύνολο δεν μου έκανε κλικ, ειδικά για την τιμή του (7€). Από την άλλη δεν έχω καλή σχέση με τα γλυκά αλλά το συγκεκριμένο δεν θα το παράγγελνα ξανά. Στο τέλος μας κέρασαν λικεράκι μαστίχα και λιμοντσέλο σε όμορφα μικρά σφηνοπότηρα.

Η κουζίνα του είναι δυνατή και τα πιάτα πληθωρικά που λένε και οι ίδιοι χωρίς να είναι γκουρμέ, φλερτάρουν με το μοντέρνο και γκουρμεδίζουν και παρά τις κάποιες μικρές αδυναμίες, δείχνει να το πάνε καλά. Η κάρτα του χωρίς να έχει μια σαφή παραδοσιακή κατεύθυνση είναι πλήρεις με πολλές διαφορετικές προτάσεις που καλύπτουν μια γκάμα από γούστα, σίγουρα όμως πιάνουν το πνεύμα της εποχής. Η παρουσίαση των πιάτων είναι καλή με καλά σερβίτσια διαφόρων χρωμάτων και ξύλα κοπής που φοριούνται πολύ τελευταία, οι πρώτες ύλες επίσης φαίνονται προσεγμένες, η υπόλοιπη κάρτα με τα κρασιά και τα ποτά/κοκτέιλς μου φάνηκε επαρκέστατη για το είδος του.

Συμπερασματικά, μου άρεσε πολύ το Corks & Forks. Έχει πολύ θετικά vibes και αυτό οφείλεται στο πολύ ευγενικό προσωπικό του. Η ομάδα που το τρέχει αξίζει συγχαρητήρια για την προσπάθειά της αυτή, φαίνεται να το γουστάρουν αυτό που κάνουν, είναι όλοι άμεσοι και αυθεντικά χαμογελαστοί και πιστεύω ότι θέλουν να πας και να περάσεις καλά. Ίσως όταν έχει πολύ κόσμο το μαγαζί να μην έχουν τον χρόνο να αφιερώνουν πολύ χρόνο στο πελάτη, αλλά φροντίζουν να περνούν και να ρωτούν αν όλα είναι εντάξει κοκ.

Το πιο σημαντικό για μένα είναι ότι το κατάστημα έχει χαρακτήρα, δεν είναι άνευρο ή αδιάφορο, είναι από αυτά που λες ότι έχει μια δική του προσωπικότητα και είναι κάτι που είναι δυσεύρετο πλέον ακόμα και σήμερα που έχουμε πλημμυρίσει στα μαγαζιά εστίασης. Εμείς είχαμε μια πολύ όμορφη, κεφάτη έξοδο και θα το πρότεινα ασυζητητί σε όλους για μία παρεΐστικη επίσκεψη.

Ευχαριστώ για την ανάγνωση!

23 Φεβ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Η Μασίνα είναι ένα καλό και τίμιο ψητοπωλείο σε συσκευασία μοντέρνας ταβέρνας στην ευρύτερη περιοχή της Νέας Σμύρνης, δίπλα από την εκκλησία του Αγίου Σώστη στον παράδρομο της Συγγρού. Έχουν γραφτεί πολλά για το μαγαζί και η κριτική αυτή δεν θα προσθέσει κάτι άξιο λόγου παραπάνω από τους προηγούμενους έγκριτους γευσιγνώστες του ask4 αλλά περισσότερο θα υπενθυμίσει την ύπαρξή της και θα επικυρώσει την συνεχιζόμενα καλή παροχή υπηρεσιών. Εκεί λοιπόν βρισκόταν το Simply Burgers πριν χρόνια αλλά μετακόμισε προς πλατεία μεριά. Αν όλα τα καταστήματα εστίασης της γύρω περιοχής (Μασίνα, Ciao, Flavour, Dei Fratteli, Mr. Dim) είχαν μαζευτεί ας πούμε στον ίδιο δρόμο, θα έφτιαχναν μία ενδιαφέρουσα πιατσούλα στυλ Ζησιμακοπούλου στο Φάληρο, για όσους γνωρίζουν. Η Ζησιμακοπούλου της Νέας Σμύρνης, πιασάρικο ακούγεται!

Στην Μασίνα έχω πάει και παλαιότερα και βέβαια έχω παραγγείλει πολλές φορές delivery. Η επίσκεψη αυτή πραγματοποιήθηκε μία Πέμπτη μέσα στον Ιανουάριο, αφού ήθελα να βγάλω έξω τον πατέρα ενός φίλου, που ήταν μόνος του στην Αθήνα και επέστρεφε Γερμανία την μεθεπόμενη, να ξεσκάσει κι αυτός λίγο από την κλεισούρα του σπιτιού. Η Μασίνα ήταν μια καλή επιλογή γιατί συνδύαζε το εύκολο καθημερινό σουβλάκι και την ψηταδούρα που ένας έλληνας στην ομογένεια δεν έχει την ευκαιρία να φάει συχνά, σε ένα όμως ομορφότερο χώρο από ότι θα περίμενε κανείς.

Έτσι λοιπόν, πραγματοποίησα κράτηση μέσω e-table όχι γιατί χρειαζόταν και το ήξερα μια και περνάω συχνά από έξω, δεν πίστευα ότι θα ήταν γεμάτο και δεν θα βρίσκαμε, απλά για να ενισχύσω την εφαρμογή και μου αρέσει κι η τεχνολογία (είμαι γκατζετάκιας ρε γαμώτο). Άσε που είδα ότι διαθέτει και μια εκπτωσούλα του 10% καθημερινά αν κλείσει κάποιος μέχρι μια συγκεκριμένη ώρα (νομίζω μέχρι τις 19:30). Αλλά τελικά πήγα πιο αργά.

Η τακτοποίησή μας για δύο άτομα έγινε στο ίδιο γωνιακό τραπέζι δεξιά της κεντρικής εισόδου δίπλα στη τζαμαρία να χαζεύουμε και τη μεγάλη Λεωφόρο, στο ίδιο τραπέζι που είχα καθίσει και στην προηγούμενη, πριν κανά δυο χρόνια επίσκεψή μου, και είχε 4-5 παρέες ακόμα, μαζεύει κόσμο από όλες τις ηλικίες και νεαροπαρέες και ζευγάρια και αντροπαρέες και όλα. Χωροταξικά είναι ένας αρκετά μεγάλος ορθογώνιος χώρος, ένα touch industrial αλλά με πολύ ωραία χρώματα γήινα, λευκό και πράσινο φυστικί και μια ελιά λίγο πριν τη μέση του καταστήματος που δίνει μια ιδιαίτερη αίσθηση φρεσκάδας και ομορφιάς. Παρατηρώντας τις λοιπές λεπτομέρειες αναρωτήθηκα πως ήταν δυνατόν ο χώρος αυτός να μου φαίνεται μεγαλύτερος από τον αντίστοιχο του Simply Burgers όπως τον είχα στο μυαλό μου. Τέλος πάντων, από πλευράς τραπεζοκαθισμάτων παρατήρησα μια εμφανή φθορά κατά την διάρκεια των χρόνων που όμως και αναμενόμενο είναι αλλά δεν αλλάζει σημαντικά την γενική όμορφη εικόνα που θα εισπράξει ο πελάτης.

Το μενού δεν είναι πολύ μεγάλο και κινείται στις κλασικές ψηταδούρες με έμφαση στα της ώρας μπριζολικά, μοσχαρίσια γάλακτος, κοψίδια χοιρινά, μπιφτέκια, συκωτάκι, καλαμάκια με χοιρινό, κοτόπουλο, μοσχάρι ή μπιφτέκι αλλά και γαλοπούλας και τα αντίστοιχα τυλιχτά. Διαθέτει και τα ορεκτικά του βέβαια και μπορείτε άνετα να βρείτε φάβα, αυγά μάτια, καγιανά, τζατζίκι, μελιτζανοσαλάτα κοκ. Επίσης έχει και καμιά δεκαριά σαλάτες για να μασήσετε τα απαραίτητα λαχανικά σας και να εισπράξετε τις βιταμίνες σας. Τώρα που τα έγραψα τελικά νομίζω ότι είναι αρκετά. Ούτε διαφήμιση να έκανα.

Τέλος πάντων, εμείς παραγγείλαμε μια ποικιλία ορεκτικών όπως την ονομάζουν, με διάφορες αλοιφές, δυο καλαμάκια χοιρινά για τον κυρ Χρήστο, μία μερίδα συκώτι για μένα και ένα μισαδάκι κόκκινο χύμα δικό τους. Το σκορ έκλεισε στα 21 ευρώ, τίμιο. Το συκώτι γενικά μου αρέσει και η Μασίνα το φτιάχνει πολύ καλά, για μένα είναι μια πολύ safe επιλογή, τρία μεγαλούτσικα κομμάτια πάντα καλοψημένα όπως το προτιμώ, το συνοδεύει με πατάτες τηγανητές, κρεμμυδάκια και ντομάτα ψητή.

Η προσγείωση των εδεσμάτων γίνεται πολύ γρήγορα, γιατί οι ψήστες τους φαίνεται να είναι οργανωμένοι, έχουν και αρκετό delivery μην ξεχνάμε και όλα έρχονται φρεσκοψημένα στο τραπέζι, ευωδιαστά και απλά δεν μπορείς να κρατηθείς. Στην αρχή πιτούλες αλάδωτες καλοψημένες ζεστές, βουτάς στην καταπληκτική φάβα (φοβερή επιλογή για να την παραγγείλετε και σαν κύριο ορεκτικό, χορταστική μερίδα, top gun επιλογή για μένα) με την ψιλοκομένη ντοματούλα και το κρεμμυδάκι αχχ τέλειο, κρεμώδης προς το πιο πηχτό και πεντανόστιμη. Τζατζικάκι οκ αναμενόμενο, καλή καπνιστή μελιτζανοσαλάτα και μια άλλη στυλ τυροκαυτερή, η συνδυαστική ποικιλία με τις αλοιφές είναι τελικά μια καλή επιλογή που δεν διατίθεται στο ντελίβερυ. Και στα καλαμάκια του που έχω δοκιμάσει στο σπίτι είναι δυνατός ο ψήστης, με δυνατό παίχτη το κοτόπουλο που έχει και πιπερίτσες ενδιάμεσα και αρκετά καλή μερίδα μοσχαρίσιο μπιφτέκι και μπιφτέκι γαλοπούλας για πιο light απόλαυση.

Μου έλλειψε μόνο μια καλή ποικιλία ψητών λαχανικών και απορώ πως δεν το βάζουν στο κατάλογο, θεωρώ ότι ταιριάζει γάντι συνοδεία της ψηταδούρας για όσους σαν κι εμένα προσπαθούν να αποφύγουν το πολύ άμυλο από τις πατάτες. Για να μην την αδικήσω όμως την μασίνα θα σας πως και ένα tip μπορείτε να ζητήσετε την γαρνιτούρα με μικρή έξτρα χρέωση αντί για πατατούλες βραστά (! ) λαχανικά ή να πάρετε από τις λοιπές επιλογές του καταλόγου τα μανιτάρια πλευρώτους ψητά καλά, κι αυτά έχουν τιμηθεί, με μπαλσάμικο=κίνκυ υπόθεση ή τις ψητές πιπεριές.

Αφού σας κάλυψα λοιπόν, λέμε τώρα, στο τι μπορείτε να γευθείτε στην Μασίνα καθότι πλησιάζει και η Τσικνοπέμπτη (αν και όταν θα δημοσιευθεί η κριτική ίσως μάλλον θα έχει περάσει) να πω και για το αγαπημένο μου θέμα που είναι το σέρβις: να πω; Πες μας ρε kandrik άντε πες μας να τελειώνουμε να διαβάσουμε και κανέναν άλλο. Λοιπόν, έχει δύο κοριτσάκια σβέλτα εκεί που έρχονται χαμογελαστά, τους έχουν μάθει πέντε βασικά πράγματα στο σέρβις και αυτά αρκούνε: σου απαντάνε με ακρίβεια παρακαλώ αν τους ρωτήσεις κάτι πάνω στο μενού, σε κοιτάνε στα μάτια-δεν τις ψάχνεις αν θες να παραγγείλεις κάτι έξτρα, είναι γρήγορες και πολύ εξυπηρετικές και ευγενικές και λένε και ένα «καλή απόλαυση». Δεν το συναντάς και πάντα αυτό σε ένα απλό ψητοπωλείο ε; Οπότε εκτιμητέο, να τα λέμε όλα. Την προηγούμενη φορά δε, λόγω μιας μικρής παρεξήγησης με την διαθεσιμότητα των γλυκών που τελικά κάποια δεν υπήρχαν, μας κέρασαν μια πιατέλα για να επανορθώσουν το λάθος. Οπότε συμπεραίνουμε ότι υπάρχει μια κάποια πολιτική του ιδιοκτήτη που δείχνει ότι σέβεται τον πελάτη του και επίσης ότι έχω μνήμη ελέφαντα. Από γλυκά διαθέτει καλή καρυδόπιτα για να αλλάξει η γεύση και πορτοκαλόπιτα και σοκολατόπιτα, όχι όμως δικής τους παραγωγής.

Επειδή είμαι άνθρωπος που σαν ιδιοσυγκρασία κρατάω πάντα τα θετικά από ένα μέρος που επισκέπτομαι, εκπαιδεύω τον εαυτό μου να μην λησμονεί και τα αρνητικά που τυχόν παρατηρώ γιατί πρέπει να τα γράφουμε κι αυτά για λόγους αντικειμενικότητας αλλά και προς βελτίωση των υπηρεσιών του καταστήματος μιας και εκπροσωπείται εδώ και ίσως να τα λαμβάνουν υπόψη: οπότε τα δύο αρνητικά που εμένα δεν μου αρέσουν στην Μασίνα είναι το κάπνισμα (πάει μία ντοματούλα) εντός του καταστήματος (κυρίως για λόγους καθαριότητας της ατμόσφαιρας και λόγων αρχής) που όμως δεν γίνεται ενοχλητικό και ένα μικρότερο που ίσως να ενοχλεί εμένα μόνο: έχει μια μεγάλη τηλεόραση στην μια πλευρά και μου θυμίζει λίγο καφενέ. Ε, παραξενιές είναι αυτές, τι; πάω να δω μπάλα στην Μασίνα; Όχι, δεν κόβω ντομάτα στο χώρο για την TV, κρίμα είναι κοτζάμ 50άρα.

Οπότε, αν σας βγάλει ο δρόμος και θέλετε μια ποιοτική λύση στην περιοχή μπορείτε να δοκιμάσετε με ασφάλεια. Δεν κάνετε κασκαντεριλίκι εδώ ούτε κινδυνεύετε να φάτε φόλα.

Ευχαριστώ για την ανάγνωση!

18 Φεβ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Dine Athens ή αλλιώς τα πάθη του νεαρού kandrik

Η διοργάνωση του Dine Athens δεν ήταν κακή ιδέα, ίσα ίσα που σου έδινε την αφορμή να επισκεπτείς κάποια εστιατόρια που πάντα ήθελες αλλά ποτέ δεν αποφάσιζες να πας. Εγώ κρατούσα μεγάλο καλάθι εξαρχής και ξεκίνησα με μεγάλες προσδοκίες, είπα όμως να κινηθώ οργανωμένα και με μέθοδο. Αφού μελέτησα τα εστιατόρια που μου κίνησαν το ενδιαφέρον και θα ήθελα να δοκιμάσω για διάφορους λόγους, έφτιαξα ένα excel και τα έβαλα εκεί. Έβαλα και τις τιμές δίπλα και είχα φτάσει σε 9 κομψές επιλογές με συνολικό budget τα 375 ευρώ! Άουτς. Τέσσερα εστιατόρια με το μενού των 30 ευρώ, τέσσερα με των 60 και ένα των 15. Ως πραγματιστής έβλεπα ότι ήταν μη εφικτό 9 από τις 12 ημέρες που κρατάει το dine Athens να βρίσκομαι έξω και να τρώω, ποιος ήμουν, ο Αντωνόπουλος του Αθηνοράματος; Και παρέα που θα έβρισκα για τόσες ημέρες; Οπότε λοιπόν ξαναεπέλεξα τα εστιατόρια που πραγματικά θα ήθελα να πάω τώρα, αφήνοντας εκτός όσα δεν με συγκινούσαν και πολύ ή βρίσκονταν μακριά, καταλήγοντας σε 4 ελάχιστες επιλογές και το budget να ρυθμίζεται σε ένα πολύ βολικό και προσιτό 135άρι, κρατώντας την φθηνή επιλογή των 15, δύο 30άρια μενουδάκια και ένα 60άρι έτσι για το γαμώτο της υπόθεσης και για να κλείσω πανηγυρικά και βασιλικά το τουρνουά της γεύσης (ναι, το παραδέχομαι, ήταν η Σπονδή χιχιχι).

Σιγά μη πήγα. Τσάμπα τα excel. Μία και μοναδική επίσκεψη πραγματοποίησα και αυτή ήταν στο εν λόγω εστιατόριο Royal Indian Chef, που ήταν και η φθηνή μου επιλογή με τα 15 ευρώ. Έκλεισα με το e-table και το βράδυ του πρώτου Σαββάτου του Φλεβάρη, πήγα παρέα με τον Pathrus να δούμε τι παίζεται στις αρχές της Συγγρού που τείνει να μετατραπεί σε ινδοεστιατοριόπιατσα (Indian Haveli, Namaste, Indian Chef και το Royal το big αδερφάκι του, απέναντι από το Namaste).

Δεν θέλω να σας κουράσω. Ξέρω ότι κάποια στιγμή θα πάτε. Που βρε συ kandrik, στην Συγγρού μας στέλνεις πάλι για φαί; σας ακούω να αναρωτιέστε. Ναι ρε παιδιά, ψηλά στη Συγγρού, το royal, πηγαίντε, είναι καλό, είδα κόσμο από όλες τις ηλικίες. Καλό ινδικό. Φολκλόρ διακόσμηση, ζεστά πορτοκαλιά-κόκκινα χρώματα, αν καπνίζετε φρενάρετε στο πρώτο χώρο όπως μπαίνετε. Στον μέσα που είναι πιο κόζι, δεν καπνίζουν. Εμάς βέβαια μας βάλαν στο πατάρι, να μη βλέπουμε τίποτα αλλά δε με πείραξε γιατί και άνετα ήταν, και βλέπαμε και αφ’ υψηλού αν σκύβαμε λίγο στην κουπαστή, και αν πάτε κανά μυστήριο πονηρό ή παράνομο ραντεβού και δεν θέλουν να σας δουν ξένα μάτια προσφέρει μια αίσθηση απομόνωσης με το έτερον ήμισυ. Εμείς βέβαια που δεν ανήκαμε στις περιπτώσεις αυτές, καθίσαμε στο δυαράκι τραπεζάκι μας, πιάσαμε και κουβέντα με τα κοριτσάκια δίπλα μας και συγκρίναμε τα πιάτα μας και τις γεύσεις.

Η σερβιτόρα είχε πλάκα, ήταν ομιλητική, ευγενική και καλό τυπάκι. Αφού λύσαμε τα διαδικαστικά του μενού, περιμέναμε όχι πολύ ώρα και σερβιριστήκαμε ως έπρεπε. Επειδή τα μενού είχαν διάφορες επιλογές του στυλ ή το ένα ή το άλλο, πήραμε όλες τις διαθέσιμες επιλογές για να δοκιμάσουμε όλες τις γεύσεις. Πέρα από τα μικρά ορεκτικά, που ουσιαστικά ήταν για δυο τρεις μπουκιές δηλ. σαμόσα ελαφρύ καλό (ζύμη γεμιστή με πατάτα και μπιζελάκια) και σπρινγκ ρολς, οκ τίποτα συγκλονιστικό, ήρθαν μία μεγάλη πιατέλα για τον καθένα μας, που είχε όλες τις υπόλοιπες επιλογές τοποθετημένες η κάθε μία στον ιδιαίτερο χώρο της πιατέλας δηλ. ρύζι απλό ή pulao με σαφράν μμμ, κοτόπουλα από δύο γεύσεις κατ’ επιλογή, σαλάτα χωρίς εξάρσεις, πιτούλες naan και σως ραίτα δροσιστική με γιαουρτάκι και ψιλοκομμένο αγγουράκι. Μια γρήγορη και χορταστική περιήγηση στις γεύσεις της ινδίας και όλα αυτά με ένα πιάτο! Πολύ καλή και αποτελεσματική σύλληψη, γιατί παραγγέλνεις αυτό και τελειώνεις. Χορταστικό πολύ, μιλάμε για μεγάλη πιατέλα την οποία μπορείτε να ζητήσετε και ακόμα και τώρα που τελείωσε το dine Athens γιατί την έχουν στο μενού και την ονομάζουν chef’ s platter.

Πάντα πίστευα ότι τα αλμυρά της Ινδικής κουζίνας είναι πιο δυνατά από τα γλυκά τους, με πολύ καλές επιλογές στα ρύζια και στα ψητά ή μαγειρευτά κοτόπουλα. Οι δικές μου επιλογές ήταν το μαγειρευτό chicken curry, πάρα πολύ ωραίο, όχι καυτερό αλλά spicy και το all time favorite ψητό chicken malai ή μήπως tika; Πάντα τα μπερδεύω… ας το πούμε αυτό που είναι κόκκινο απέξω το κοτόπουλο. Τέλειο ψημμένο, πενταντόστιμο, δεν σε καίει, δεν σε παχαίνει. Το ‘λεγα στην κριτική μου πέρυσι για το Indian Haveli, το επαναλαμβάνω και τώρα, θα μπορούσα να το τρώω κάθε μέρα! Και η version του Royal αν και λειψή (αντιλαμβάνεστε ότι ήταν οι μισές μερίδες λόγω σύνθεσης του μενού αυτού) ήταν καλομαγειρεμένη. Ρε σεις, έχω γίνει ατσίδας, έτσι και πάω Ινδία θα είμαι ξεφτέρι λέμε.

Φυσικά την έγλειψα την πιατέλα και η σερβιτόρα έτριβε τα μάτια της γιατί με είδε μπασμένο φαίνεται και δεν της γέμιζα το μάτι για το ότι είμαι και μεγάλο πηρούνι. Που να ‘ξερε… και ο Pathrus βέβαια ακολούθησε και γλύτωσε την λάντζα από το πλύσιμο ενός πιάτου ακόμα γιατί κι αυτός είναι φαν των έθνικ γεύσεων και έχουμε πάει σε πολλά ινδικά μαζί παλιότερα από το Pak Indian στην Κουμουνδούρου, μέχρι το Iskander στην Αμφιθέας (αμφότερα πλέον κλειστά αν δεν απατώμαι) και τον μαχαραγιά στη τρούμπα… sweet times.

Τώρα επιτρέψτε μου να μην μιλήσω για ινδικό γλυκό γιατί και να σας πω ότι φάγαμε Gulab Jamun και Kheer λες και θα καταλάβετε τίποτα; Φανταστείτε σαν τηγανιτό λουκουμά σε ινδικό βούτυρο (ghee) πολύ γλυκό, το πρώτο. το άλλο, πουτίγκα ρυζιού σαν ρυζόγαλο ας πούμε, καλύτερο αυτό.

Συνολική χρηματική αποτίμηση για δύο μενουδάκια ακριβώς 30 ευρώ στο σύνολο, αφού αποφύγαμε τεχνηέντως το εμφιαλωμένο νεράκι που προσγειώθηκε αρχικά στο τραπέζι μας και που αμέσως ξανααπογειώθηκε μετά από αίτημα για νεράκι βρύσης (μια χαρά κανατούλα δροσερή μας έφεραν).

Έχω ένα αρνητικό να σημειώσω και θα το αναφέρω όπως το ανέφερα και στη σερβιτόρα για λόγους αρχής και μόνο αλλά και για να την προφυλάξω: δεν τηρήθηκε η έκπτωση του 10% για πληρωμή με κάρτα Diners και θα όφειλε το κατάστημα να έχει ενημερώσει το προσωπικό του για να μη το φέρει σε δύσκολη θέση με τους πελάτες που θα γύρευαν την έκπτωση. Δεν έχει να κάνει με το ποσό καθεαυτό αλλά με το ότι πρέπει να τηρούνται κάποια πράγματα όπως έχουν συμφωνηθεί και όπως έχουν επικοινωνηθεί στους πελάτες. Τα άλλα μαγαζιά δηλαδή γιατί τηρούσαν την έκπτωση; Έτσι για την ιστορία, να αναφέρω ότι προς τιμή της η κοπέλα στο σέρβις εξεπλάγει ότι ισχύει κάτι τέτοιο και προθυμοποιήθηκε όχι μόνο να πάει στον κάτω όροφο για να προσπαθήσουν να κόψουν νέα απόδειξη αλλά και να μας δώσει τα χρήματα από την τσέπη της (! ). Φυσικά και δεν της επιτρέψαμε να γίνει κάτι από τα δύο, η απόδειξη είχε κοπεί, δεν είχε νόημα να κάνουν ακύρωση ή να μας δώσει τα 3 ευρώ.

Πληρωμή με κάρτα και φύγαμε για άλλα. Last but not least, εννοείτε ότι θα ξαναεπισκεφτώ τον χώρο αυτό γιατί με ευχαρίστησε το φαγητό του και θα προσπαθήσω να δοκιμάσω τις υπόλοιπες επιλογές, παίζουν δυνατά vegan για τους λάτρεις: φακές κανονικές και κίτρινες, μανιτάρια, πατάτες, φασόλια σε εξωτικά μαγειρέματα. Τι να λέμε τώρα… να πάτε, όμως φυλάχτε μερικά χρήματα ακόμα γιατί έχω μία καλή πρόταση για τους έθνικ φουντ λάβερς, στην μεθεπόμενη κριτική.

पढ़ने के लिए धन्यवाद
padhane ke lie dhanyavaad

ευχαριστώ για την ανάγνωση (μετάφραση από google translator, ανάθεμα αν το πέτυχα! )

17 Φεβ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Ristorante Italia σε blackout!

Στο τέλος της εργάσιμης εβδομάδας που ξεκίνησε με Pars και Feedέλ, έπεσε πρόσκληση από την Α. για να φάμε έξω λόγω της ονομαστικής της εορτής. Πάνω στην κουβέντα για το πού να πάμε, είπαμε για το Αγορά πίσω από το Χίλτον και τότε θυμήθηκε που της ανέφερα κάποιες ενδιαφέρουσες κριτικές πέρυσι για ένα ιταλικό στο Καλλιμάρμαρο, οπότε κλείσαμε στο Ristorante Italia.

Έχει ένα ενδιαφέρον να το βρεις το μαγαζί γιατί βρίσκεται κρυμμένο σε ένα πεζόδρομο, για όσους γνωρίζουν τον πεζόδρομο της Οιναποθήκης, βρίσκεται σε μια νοητή συνέχεια του επόμενου πεζόδρομου διαγωνίως απέναντι. Παρκάρισμα μάλλον δύσκολο εκεί οπότε προσπαθήστε να χωθείτε κάπου στα γύρω στενά.

Εγώ κύριος, πάρκαρα την βέσπα μου απ’ έξω ενισχύοντας την ιταλική νότα της εισόδου. Εντάξει, το ιταλικό αυτό είναι θεατράλε κατάσταση, μπαίνοντας από την μικρή υπαίθρια στολισμένη του είσοδο, σε προετοιμάζει για ένα ταξίδι στη γειτονική χώρα με τον καλύτερο τρόπο. Ανοίγεις αριστερά την ξύλινη, νομίζω, πόρτα και μπαίνεις σε ένα μικρό χώρο δύο δωματίων αλλά πολύ φροντισμένο: το λάτρεψα πραγματικά, ένοιωσα σα να μπαίνω σε ένα σαλόνι σπιτιού, ζήτημα να έχει καμιά δεκαριά τραπέζια, αλλά είναι σαν παλιό αρχοντικό, ψηλοτάβανο, με ωραία διακόσμηση, με καδράκια από παλιές φωτό στους τοίχους, σπιτική και εκλεπτυσμένη ταυτόχρονα.

Εμείς καθίσαμε σε ένα ωραίο γωνιακό τεσσάρι τραπέζι στον μέσα χώρο, ήμασταν και οι πρώτοι που μπήκαμε γύρω στις 20:40. Ακολούθησαν και μια παρέα ακόμα που μπαινόβγαινε να καπνίσει γιατί δεν καπνίζουν εντός και μπράβο τους. Ο κύριος του σέρβις που μας υποδέχτηκε είναι πολύ κοντά σε αυτό που μου αρέσει, με χαμόγελο, ευγενέστατος, περιποιητικός και φιλικός, ταιριάζει απόλυτα στο ύφος αυτό του μικρού μαγαζιού που ευνοεί τις πιο ζεστές ανθρώπινες σχέσεις.

Μέχρι να έρθει και ο αδερφός με τον ανιψιό μου, μελετούσαμε τον κατάλογο του ιταλού εξ τήνου chef (όπως θα διαβάσετε στις προηγούμενες κριτικές ή ψάξετε και στο ίντερνετ) ο οποίος κατάλογος βρίσκετε κρυμμένος μέσα σε εξώφυλλα παλιών δίσκων βινυλίου, ένα πολύ ωραίο touch που πάει γάντι στο μαγαζί. Οι προτάσεις του chef είναι χειροποίητη πάστα, ταλιατέλες μόνο αλλά σε αρκετές παραλλαγές γεύσεων.

Οι ταλιατέλες αυτές δεν είναι τόσο πλατιές και λεπτές όσο του εμπορίου αλλά πιο χοντρές και στενές άρα αρκετά χορταστικές. Και ενώ μαζευτήκαμε και πριν παραγγείλουμε… κλικ! Έπεσαν τα φώτα και ο χώρος βυθίστηκε στο σκοτάδι! Όλη η περιοχή έπεσε σε γενικό blackout μέχρι την πλατεία προσκόπων όπως μάθαμε αργότερα… καταλαβαίνετε βέβαια τι άγχος προκαλεί αυτό σε έναν εστιάτορα που έχει κόσμο στη σάλα του και δεν μπορεί να μαγειρέψει, δεν μπορεί να κάνει τίποτα!

Εμείς, αν εξαιρέσουμε τον αδερφό μου που είναι πιο ανυπόμονος και ήθελε να φύγουμε (τον αγνοήσαμε χαχα), περνούσαμε ωραία και το διασκεδάζαμε πίνοντας το κρασάκι που ευγενικά μας πρόσφερε ο περιποιητής μας. Παράδοξο ή όχι, όλες οι παρέες που εν τέλει μαζεύτηκαν, έμειναν, το κατάστημα γέμισε και περιμέναμε όλοι υπομονετικά την εξέλιξη της βραδιάς και φυσικά να… έρθει το φως!

Μία ώρα περίπου μετά γύρω στις 22, η βλάβη αποκαταστάθηκε και ο γεματούλης κύριος (Ιωσήφ;) άρχισε να τρέχει από τραπέζι σε τραπέζι για να πάρει τις παραγγελίες. Ίσως εδώ θα έπρεπε να είχε γίνει ένας καλύτερος προγραμματισμός από πριν στις λήψεις των παραγγελιών γιατί όπως καταλαβαίνετε είναι εξαιρετικά αγχωτικό να τρέχεις να πάρεις παραγγελίες από τόσα άτομα και για τους πελάτες βέβαια αλλά και για την κουζίνα για να τα βγάλει μετά. Πάντως όλα καλά πήγαν, δεν μπορώ να πω ότι είχαμε φοβερή καθυστέρηση, περισσότερο περιπετειώδη λόγω των συνθηκών και όλοι έδειξαν κατανόηση.

Επιλέξαμε ως ορεκτικό εξαιρετικές μπρουσκέτες με μοτσαρέλα και ντοματίτσα, ζεστές και καλοψημμένες, μυρωδάτες και πανόστιμες, πολύ καλή μερίδα. Μία σαλάτα δεν θυμάμαι την ονομασία της, νομίζω με ρόκα αρκετά καλή. Από κυρίως εγώ παράγγειλα ταλιατέλες salsiccia με κόκκινη σάλτσα (δηλ. με ιταλικό λουκάνικο που ενώ μου άρεσε σχετικά δεν ήταν πολύ της γεύσης μου) αλλά καλή μερίδα. Η παρμεζάνα ήταν ήδη τριμμένη από πάνω και είχε λιώσει, θα προτιμούσα να είχα την επιλογή να ρίξω όση θέλω. Τα υπόλοιπα πιάτα που πήραμε ήταν μία πολύ ωραία επιλογή ταλιατέλες με θαλασσινά που σερβιρίστηκε στο ειδικό τηγανάκι για να είναι ζεστή, δεν δοκίμασα αλλά η εμφάνιση ήταν καλή. Καλά σχόλια από την εορτάζουσα που την επέλεξε. Τα άλλα δύο πιάτα ήταν ταλιατέλες με μανιτάρια και γκοργκονζόλα το οποίο ήταν καλό αλλά κάπως ανάλατο και ένα πιάτο με κοτόπουλο φιλέτο και πολέντα νομίζω για τον μικρό της παρέας, το οποίο ήταν νόστιμο κι αυτό.

Μαζί με τα κουβεράκια (κριτσινάκια και διάφορα ψωμάκια με μία σως γιαουρτιού με αγγουράκι) και μερικά ποτήρια κρασί ο λογαριασμός έφτασε τα 92 ευρώ (αν αφαιρέσουμε τα κρασιά πήγαμε στα 20 ευρώ το άτομο), ο οποίος μου φάνηκε αποδεκτός για το φαγητό που φάγαμε και την ατμόσφαιρα του μαγαζιού που μας φιλοξένησε. Δεν μπορώ να είμαι αυστηρός στο timing και στην λεπτομέρεια του σέρβις που έχασε λίγο λόγω των ειδικών συνθηκών που διαμόρφωσαν την βραδιά, ακόμα και στην κουζίνα που θα βιάστηκε να εξυπηρετήσει το σύνολο των παραγγελιών μεμιάς και που πιστεύω ότι μπορεί να τα πάει ακόμα πιο καλά. Συνολικά, θα κατέληγα ότι διαθέτει καλές προσεγμένες γεύσεις με τους συγκεκριμένους περιορισμούς της πάστας αλλά δεν απογειώθηκε η εμπειρία μας, σύμφωνα με τις προσδοκίες που είχα.

Παρόλα αυτά είχαμε μια πολύ ζεστή και συμπαθητική βραδιά σε ένα πολύ όμορφο προσεγμένο και ζεστό χώρο που θα ήθελα να επαναλάβω σύντομα. Και θα προέτρεπα και άλλους να το επισκεφτούν και να διαβάσουμε τις κριτικές τους γιατί δεν βλέπω να έχει την προβολή που του αξίζει. Και δεν ξέρω αν τη χρειάζεται. Πάντως επειδή βγήκε στη σάλα ο chef προς το τέλος για να χαιρετίσει μια παρέα γνωστή του, σκέφτηκα ότι τέτοια μαγαζιά παίζουν πάντα σε πιο κλειστούς κύκλους και λόγω χωρητικότητας και λόγω ιδιοσυγκρασίας, θα δείτε φέρ’ ειπείν μαζεμένες ώρες λειτουργίας στο facebook 19-23 (νομίζω ότι εννοεί τις ώρες που δέχεται κρατήσεις χωρίς να είμαι σίγουρος, πάντως εμείς δεν φύγαμε στις 23 δηλ. δεν έκλεινε το μαγαζί) ενώ τα ΣΚ είναι από το μεσημέρι, οπότε ίσως να θέλει να κρατήσει τόση πελατεία όση μπορεί να εξυπηρετήσει και αυτοί να περνάνε καλά και εμείς καλύτερα.

Viva Italia!

Ευχαριστώ για την ανάγνωση!

.. το επόμενο πρωί με βρήκε στο Mall να μοιράζουμε δώρα για τα παιδάκια του Ομίλου στο γνωστό πολυσινεμά, όταν... (to be continued στην επόμενη κριτική)

16 Φεβ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Previous:

Ο kandrik διένυε χωρίς να το καταλάβει μία έντονη γαστρονομική εβδομάδα όπου οι προτάσεις για φαγητό έξω στην στολισμένη πόλη της Αθήνας, έπεφταν βροχή και ο δύσμοιρος δεν μπορούσε να πει όχι. Pars, Feedέλ και μετά την περιπετειώδη νύχτα του blackout στο Ristorante Italia αποσύρθηκε στον οίκο του και έκλεισε τα μάτια υποσχόμενος στον εαυτό του ότι από την επόμενη ημέρα θα έδειχνε εγκράτεια στις γευστικές ακολασίες που τον παρέσερναν άθελά του…

... το επόμενο πρωί με βρήκε στο Mall να μοιράζουμε δώρα για τα παιδάκια του Ομίλου στο γνωστό πολυσινεμά, όταν έπεσε η πρόταση από την αγαπητή συνάδελφο να επισκεφθούμε με το πέρας της εκδήλωσης το μαγαζί που δούλευε ο αδερφός της κάπου στην Κηφισιά. Εμένα η Κηφισιά μου πέφτει μακριά αλλά μου αρέσει η αύρα της περιοχής αυτής και πάντα αλλάζει η διάθεσή μου όταν την επισκέπτομαι οπότε ήταν μονόδρομος να ακολουθήσω. Ακολούθησε η απαραίτητη κράτηση για το μεσημέρι και έτσι γύρω στις 14:30 ημέρα Σάββατο διαβαίναμε το κατώφλι αυτού του οίκου εστίασης 6 άτομα συνάδελφοι και μη.

Απ’ έξω αν και πεζόδρομος δεν καταλαβαίνεις τίποτα λόγω αρκετής προσεγμένης βλάστησης με περιποιημένες μεγάλες γλάστρες και φυτά που κοσμούν το κατάστημα τόσο εκτός όσο και εντός και δίνουν μια πολύχρωμη ήρεμη αίσθηση φιλοξενίας. Με το που μπήκα βέβαια άρχισα τα ααα-ωωω και διάφορα άλλα επιφωνήματα γιατί ο χώρος ήταν ένα μεγάλο ντελικατέσεν, μία μίξη μπακάλικου-εστιατόριου-καφέ που λένε και στο σάιτ τους οι ίδιοι. Το ύφος αυτό του μαγαζιού με άγγιξε προσωπικά: αντικρύζοντας τα μαρμάρινα τραπέζια, την καταπληκτικά όμορφη χριστουγεννιάτικη διακόσμηση, τον όμορφο τρούλο της οροφής με τα στυλ βιτρό τζάμια, τα ράφια με τα κρασιά και τα αλλαντικά και τις γυάλινες βιτρίνες με τα λογιών λογιών τυριά, τους σερβιτόρους με τα λευκά πουκάμισα και τις ποδιές, με γύρισε πίσω στο χρόνο και θυμήθηκα την πρωτοπόρο μητέρα μου που έφυγε νωρίς και μας γύριζε μικρά με τα αδέρφια μου στο ντελικατέσεν του Βασιλόπουλου στη Σταδίου, σε γνωστά ζαχαροπλαστεία εποχής, στον στολισμένο Πάλλη για χριστουγεννιάτικα στολίδια και σχολικά, στον ΑΒ του ψυχικού για ψώνια και λιχουδιές για το εορταστικό τραπέζι του πατέρα μου…

Τέλος πάντων, ξεπερνώντας βιαστικά την νοσταλγική διάθεση, βολευτήκαμε σε δυο μαρμάρινα στρογγυλά τραπέζια και άρχισε μία ανεπανάληπτη παρέλαση πιάτων και γεύσεων που μου έχει μείνει ακόμα αξέχαστη σαν αίσθηση περισσότερο γιατί τις ονομασίες δεν μπόρεσα να τις συγκρατήσω. Θα τα σουμάρω όλα και θα πω ότι όλα όσα δοκιμάσαμε ήταν ε-ξ-α-ι-ρ-ε-τ-ι-κ-ά. Πήραμε διάφορες γεύσεις στην μέση για να δοκιμάσουμε όλοι από όλα, σούπες κολοκύθας και κάστανο, φρεσκοκομμένα αλλαντικά και τυριά, ριζότο, καρπάτσιο μοσχαρίσιο, σαλάτα, foie grass και κάποια άλλα που μάλλον ξεχνάω και τι κρίμα.

Η αλήθεια είναι ότι αφεθήκαμε στα έμπειρα χέρια των παιδιών του σέρβις και λόγω και της ιδιαίτερης φροντίδας από τον head waiter αδερφό της Μ. μας χάρισε ένα υπέροχο μεσημεριανό σαββάτου, ανέλπιστο και αξιομνημόνευτο. Προς τιμήν του ο άνθρωπος, δεν ασχολήθηκε φανερά με το σέρβις μας, αλλά μας περιποιήθηκαν τα υπόλοιπα παιδιά (αυτός μας φρόντισε backstage προφανώς φέρνοντας και καταπληκτικά κρασιά επιλογής του) για να έχουμε όλο το χρόνο να νιώσουμε άνετα και οικογενειακά. Αλλά είμαι πεισμένος ότι βλέποντας τις κινήσεις και του έτερου συναδέλφου του στο σέρβις, τα παιδιά αυτά είναι γνώστες τόσο του μενού, είναι χαμογελαστοί, καθόλου ψωνισμένοι, δείχνουν ότι κάνουν αυτή τη δουλειά και την γουστάρουν όσο γουστάρουν και το μαγαζί τους, τόσο προσιτοί που και γνωστοί να μην ήμασταν δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα είχαμε άλλη εξυπηρέτηση. Αν το έχεις φίλε μου έτσι θα εξυπηρετείς. Χαμόγελο, ενδιαφέρον, παροχή κάθε βοήθειας στη σύνθεση της παραγγελίας και κάμποσος αυτοσχεδιασμός πάντα με τόσο τρομερή άνεση που πραγματικά κατά πρώτον ένιωσα σαν να είμαι καλεσμένος σε σπίτι κάποιου και δεύτερον εντυπωσιάστηκα στο σύνολο. Οπότε μπράβο και πάλι μπράβο, εδώ το σέρβις ήρθε στα ίσια με την κουζίνα.

Για να επιστρέψω και στις γεύσεις, τα πάντα ήταν άψογα μαγειρεμένα και παρουσιασμένα σε καταπληκτικά λευκά σερβίτσια με λεπτομέρειες στο γείσο τους, γυαλισμένα στιβαρά μαχαιροπήρουνα, όλα όπως πρέπει να είναι σε ένα μαγαζί επιπέδου. Τα δε γλυκά στο τέλος - τάρτα lime με κόκκινα βατόμουρα ολίγον ξινούτσικη γεύση και ένα υπέροχο τιραμισού που στο τέλος άφηνε την έντονη γεύση του από καφέ στο στόμα ήταν για να βάλεις τα κλάματα από γευστική συγκίνηση - τα φωτογράφισα και τα ανέβασα και στο Instagram κιόλας, έκλεισαν ένα υπέροχο μεσημεριανό που κράτησε περίπου τρεις ώρες.

Καθ’ όλη την διάρκεια της παραμονής μας εκεί το μαγαζί γέμιζε και άδειαζε καθώς βρίσκεται και σε κεντρικό σημείο της αγοράς της κηφισιάς, κόσμος έμπαινε φορτωμένος με τα σαββατιάτικα ψώνια του, άλλοι χαλαροί με τις φόρμες τους να πίνουν ένα καφέ έξω και άλλοι κάθονταν για ένα γρήγορο σνακ σε ψηλά σκαμπουδάκια στο μαρμάρινο πάσο απέναντί μας, αρκετός κόσμος νεαρός και μη πρόσφερε πολύ ζωντάνια στον όμορφο αυτό χώρο. Κρίμα που δεν έχουμε κι εμείς στην Νέα Σμύρνη ένα ανάλογο μέρος, έχουμε πήξει στα καφέ.

Να πω και δυο λόγια για τις τιμές των προϊόντων που αν κάποιος ρίξει μια ματιά στο μενουδάκι τους θα εντυπωσιαστεί για δύο κυρίως λόγους, το πλήθος των πιάτων, εμένα μου τράβηξε το ενδιαφέρον η ποικιλία των γεύσεων σε ριζότι αλλά και οι υψηλές τιμές. Ναι είναι ένα ακριβό ντέλι, παρότι εμείς προνομιακά πληρώσαμε ελάχιστα, οι τιμές όμως μπορεί για κάποιους να είναι ακριβές έως απαγορευτικές (υπάρχει πλήρης τιμοκατάλογος στο σάιτ τους). Αλλά πιστέψτε με, μη πτοηθείτε, θα φύγετε νομίζω φουλ ικανοποιημένοι έστω και πίνοντας απλά το κρασί σας συνοδεία μιας φρέσκιας ποικιλίας αλλαντικών. Κάποιες φορές δεν έχει σημασία το πόσο πληρώνεις, αν αυτό που εισπράττεις σε ικανοποιεί πλήρως σε όλα τα επίπεδα.

Οπότε ναι θα ξαναπάω, υποσχέθηκα νοερά να φέρω εδώ κάποια στιγμή τον μπον βιβέρ αδερφό μου και ναι, κανονίστε μια βόλτα στα βόρεια, κάντε την περατζάδα σας και καθίστε χαλαρά στο Salumaio… θα με θυμηθείτε.

Ευχαριστώ για την ανάγνωση!

16 Φεβ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Feedέλ! (flashback στον Δεκέμβριο του ’16)

Την επόμενη ημέρα από την επίσκεψη στο Pars (βλ. προηγούμενη κριτική) έρχεται μνμ στην δουλειά από την Α. που με ενημέρωνε ότι η Ν. φίλη και παλιά συμφοιτήτρια βρισκόταν για δύο μέρες στην αθήνα και που να βρισκόμασταν το βράδυ. Ανταλλαγή κάποιων emails με δύο βασικές προτάσεις και τελική επιλογή του Feedέλ ως πιο ήσυχη πρόταση για κουβέντα και τσιμπολόγημα. Πάντως διέκρινα μια εσωστρέφεια τότε, δεν ήταν καταχωρημένο στο e-table για ηλεκτρονική κράτηση και στο facebook site τους δεν έβρισκα ούτε μενού ούτε τίποτα, πέρα από μία ενδιαφέρουσα κριτική που τους τα έχωνε με το γάντι, προέτρεπαν δε με αναρτήσεις τους πελάτες τους να γράψουν κριτική στο trip advisor και λέω γιατί ρε εκεί μόνο, εμείς στο ask4 δεν είμαστε σοβαροί; Οπότε τηλεφωνική κράτηση για 4-5 άτομα, η κοπέλα ευγενική στο τηλέφωνο, καλό πρώτο σημάδι σκέφτηκα (τελικά γίναμε 6, ναι ήταν και ο Pathrus στην παρέα) όλοι παλιοί συμφοιτητές, έκπληξη τους έκανα που έφερα και την ακριβοθώρητη Ε. και έγινε χαμός!

Την ώρα που φτάσαμε με την Ε., Δευτέρα στις 20:45 περίπου, η υπόλοιπη παρέα είχε ήδη μαζευτεί και καθόταν στο χαρακτηριστικό στρογγυλό τραπέζι κάτω από το πορτρέτο της Frida Kahlo. Ο χώρος είναι μαζεμένος και προχωράει στο βάθος όπου βρίσκεται μία μεγάλη μπάρα στα αριστερά του αλλά πολύ θετικός λόγω εισόδου από το κρυμμένο κατάφυτο πλατειάκι, όμορφος, περιποιημένος, με σωστό φωτισμό, γενικά πολύ ατμοσφαιρικός και μοντέρνος. Δεν είναι ένας αυτούσιος χώρος εστιατορίου αλλά περισσότερο ενός all day bar resto κατά τη γνώμη μου.

Οι νεαροί του σέρβις προσεγμένοι, μοντέρνοι, ντυμένοι στα μαύρα και φορώντας την χαρακτηριστική ποδιά που φοριέται πολύ από διάφορα μαγαζιά εστίασης τον τελευταίο καιρό (μεσαιωνική την ονομάζω εγώ, αυτή με τις αλυσίδες ντε) ήταν ευγενικοί, γρήγοροι και πολύ επεξηγηματικοί περιγράφοντάς μας με δύο λόγια την γαστρο-φιλοσοφία του καταστήματος δηλ. πιάτα στη μέση και δοκιμάζουν όλοι. Γενικά φαίνεται ότι έχουν περάσει από εκπαίδευση και παρέχουν έτσι ένα αρκετά προσεγμένο σέρβις: η μόνη παρατήρηση που έχω να κάνω εδώ είναι ότι ναι μεν είναι πολύ σωστό να σε ενημερώνουν ως πελάτη πριν παραγγείλεις τις ελλείψεις του καταστήματος σε πιάτα, σε υλικά κοκ. αλλά νομίζω στον πελάτη της πρώτης επίσκεψης που δεν γνωρίζει καν το μενού και τις ονομασίες και που προσπαθεί να νιώσει άνετα με το χώρο αυτό είναι λίγο πρόωρο και άκυρο, εγώ προσωπικά δεν πρόλαβα να καταλάβω ποιο τάδε υλικό λείπει από ποιο πιάτο, ίσως εκεί να ήταν καλύτερο να ερωτείται ο πελάτης αν είναι πρώτη φορά, να του δίνουν λίγο χρόνο εξοικείωσης και μετά να ερωτείται αν επιθυμεί να μάθει για τις αλλαγές αυτές στα προσφερόμενα φαγητά. Σαν ρητορική παρατήρηση το γράφω πάντως και όχι σαν σύσταση ότι έκαναν κάτι λάθος, που να ξέρω εγώ (θα το στείλω στον κο. Ζαμπούνη για έγκριση στο savoir vivre).

Όσον αφορά την παραγγελία, ως έξι άτομα που ήμασταν παραγγείλαμε ο καθένας από ένα κυρίως πιάτο για να έχουμε την ευκαιρία όλοι να δοκιμάσουμε μια ποικιλία γεύσεων από την κουζίνα του feedέλ. Συνοδεύσαμε με ένα μπουκάλι δροσιστικό ροζέ κρασί που δοκίμαζα πρώτη φορά, από το κτήμα Τέχνη Οίνου, το Τέχνη Αλυπίας, πολύ καλό, τιμή στα 24 ευρώ.

Επίσης δεν μπορέσαμε να αποφύγουμε το εμφιαλωμένο νερό (2 ευρώ) αλλά να παραγγείλετε σίγουρα τα ψωμάκια του που είναι σούπερ (1 ευρώ έκαστος). Οι επιλογές μας, έτσι για τον ιστορικό του μέλλοντος που θα ψάχνει να βρει τι εστί urban gastronomy στην Αθήνα την δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, ήταν τα χτένια, η πανσέτα, το κοτόπουλο, το κουσκουσάκι με θαλασσινά, το μαντί μουσακά και το μάγουλο με τους γίγαντες (η τιμολόγηση κυμάνθηκε από τα 10,5 έως τα 14.5 ευρώ τα χτένια).

Τα πιάτα ήρθαν στο τραπέζι με δόσεις μάλλον όπως τα έβγαζε η κουζίνα, πρώτα τα δύο, μετά ένα, ύστερα άλλα δύο και αρκετά μετά τελευταίο το κουσκουσάκι, που μάλλον είχε καθίσει ελάχιστη ώρα παραπάνω στο πάσο και ήρθε μια ιδέα λιγότερο ζεστό από αυτό που έπρεπε, λίγο πιο πηχτό εξωτερικά αλλά δεν ενόχλησε κανέναν ούτε λογικά το πρόσεξε κάποιος εκτός από τον περίεργο που γράφει την κριτική.

Νομίζω ότι θα προτιμούσα λίγο καλύτερο συγχρονισμό με περισσότερα πιάτα στο σερβίρισμα εκτός κι αν αυτός είναι ο τρόπος τους… αλλά δεν νομίζω, περισσότερο μου έδωσε την εντύπωση ότι ήταν θέμα κουζίνας και όγκου παραγγελιών, χωρίς το μαγαζί να είναι φίσκα στα τραπέζια αλλά δεν είχα και πλήρη εικόνα του πόσοι έτρωγαν.

Οι γεύσεις όμως ήταν καλές. Πολύ καλές. Μπορώ να μπω στην κουζίνα σας αγαπητέ chef να δω πως τα φτιάχνετε; Αν και ξέρω ότι θα πρέπει να παραμείνω αρκετές ώρες γιατί σίγουρα αυτά τα μικρά μεζεδάκια κρύβουν πολύ προετοιμασία από πίσω για να φτάσουν στο τραπέζι μας. Δεν μπορώ να μπω στη λεπτομέρεια των υλικών γιατί δεν είμαι ειδικός στην γεύση οπότε γράφω όπως καταλαβαίνω: καταρχήν όλοι οι μεζέδες είναι παρουσιασμένοι πολύ όμορφα σε ωραία πιάτα (γενικά έχει προσεγμένο σερβίτσιο).

Η σύνθεση και το μαγείρεμα του μενού έχει προβλέψει έτσι ώστε το φαγητό στα πιάτα να μπορεί να μοιραστεί σε όλους, γιατί είναι η αλήθεια ότι σε εμάς ας πούμε που ήμασταν έξι, αναλογούσε από μία άντε δύο μπουκιές καλές στον καθένα από το κάθε πιάτο (χεχε ευτυχώς δεν είχαμε τον Ιωγιάννη στην παρέα… που όμως τον καταλαβαίνω απόλυτα στην κριτική του). Εμένα αυτό δεν με πειράζει γιατί πήγα εις γνώση μου, και όλοι έβγαζαν επιφωνήματα θαυμασμού, έκπληξης και ευχαρίστησης από την νοστιμιά των μεζέδων αυτών.

Οπότε εδώ μπράβο στην κουζίνα, γιατί αγαπητέ chef να σου πω ότι η παρέα μου, μου έδινε εμένα συγχαρητήρια (για την επιλογή του μαγαζιού) και να λένε μπράβο ρε και να λέω εγώ ρε παιδιά τι μπράβο, δε μαγείρεψα εγώ κιόλας χαχαχα. Αν είχα να επιλέξω τις καλύτερες μπουκιές που έφαγα θα έλεγα ότι ήταν από την πανσέτα, το κοτόπουλο και το κουσκουσάκι. Επίσης μου άρεσαν τα χτένια που δοκίμαζα πρώτη φορά. Το μοσχαρίσιο μάγουλο με τους γίγαντες που το διάλεξα εγώ δεν με ενθουσίασε τόσο όσο τα άλλα αλλά παρέμενε μία καλή πρόταση. Το παιχνίδισμα αυτό με τα μεζεδάκια στο τραπέζι με την ανακάλυψη των γεύσεων (εγώ σηκωνόμουν και έσκυβα πάνω από κάθε πιάτο που ερχόταν για να μυρίσω), η συνεχής κουβέντα της παρέας, η μουσική και το όλο περιβάλλον βοήθησαν στο να περάσουμε μία πολύ ωραία βραδιά, τρώγοντας σχετικά ελαφρά για βράδυ και τελικά να φύγουμε πολύ ικανοποιημένοι, σε όλους έμεινε σαν μια έξοδος ότι δοκίμασαν το κάτι διαφορετικό. Το κόστος ανήλθε στα 103,5 ευρώ δηλ. γύρω στα 17 ευρώ το άτομο για αυτό το είδος φαγητού με νερό και κρασί, χωρίς ποτά πάμε στα 13).

Έχετε υπόψη επίσης ότι όσο περνάει η ώρα το μαγαζί γίνεται λίγο πιο μπαρ και διαθέτει και ωραία κοκτέηλ από τσίφτη πιτσιρικά μπάρμαν (αλλά αυτό είναι από άλλη επίσκεψη).

Κλείνοντας για το Feedέλ θα έκανα το εξής ρεζουμέ: είναι ένα μαγαζί που προσέχουν πολύ το φαγητό τους καθώς και το image που θέλουν να περάσουν. Το σέρβις τους για τα μέτρα του μαγαζιού είναι άψογο και όσο επαγγελματικό χρειάζεται ένας χώρος που προσφέρει μοντέρνα ανεπιτήδευτη εστίαση και μπαρίζει, πάνω εκεί όμως έχει θυσιαστεί ένας κάποιος αυθορμητισμός και μία ανθρώπινη ζεστασιά φιλοξενίας: παραδέχομαι ότι θα ήθελα να μην είναι τόσο απρόσωπο. Αλλά αυτά είναι τα προσωπικά μου γούστα. Σε γενικές γραμμές όμως κερδίζει. Και μια και μίλησα για ανεπιτήδευτη εστίαση είναι τελικά ή προσπαθεί πολύ;

Πιστεύω ότι η κουζίνα αυτή που στηρίζεται σε ελληνικά υλικά παρουσιασμένα με ένα άλλο διαφορετικό τρόπο προσέγγισης δεν θα ταιριάξει σε όλους τις εξόδους σας π. χ. μεσημεριανή έξοδος κυριακής με την οικογένεια ή αν πεινάμε πολύ και θέλουμε να πάμε κάπου να χορτάσουμε αλλά… αν ήταν να βγω ένα βράδυ ιναμοράτο συνοδεύοντας την λεπτεπίλεπτη και λιτοδίαιτη ντάμα μου, ασφαλώς και θα ήταν από τις πρώτες μου επιλογές.

Οπότε θα πρότεινα κρατώντας όλα αυτά τα δεδομένα στο μυαλό σας και να επισκεφτείτε και να δοκιμάσετε, είμαι πεισμένος ότι η κουζίνα απευθύνεται σε όλους σας ανεξαιρέτως. Και χρειάζονται και αυτές οι προσπάθειες που ανοίγουν νέους γαστρονομικούς δρόμους.

Πολλά έγραψα πάλι και θα φωνάζει ο Fratello…

Ευχαριστώ για την ανάγνωση!