Loader

tzia

Κριτικές: 163
Μέλος από: Δεκ 2013

Εμφάνιση:

22 Ιαν 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Αν έμπαινε, έστω κι ένα cent, στον τραπεζικό μου λογαριασμό κάθε φορά που κάποιος χαρακτηρίζει τις ιδέες, τη συμπεριφορά, ή και, εμένα την ίδια ως ακατανόητη, μη συμβατή, αλλοπρόσαλλη, θα ήμουν ο πλουσιότερος άνθρωπος στον πλανήτη Γη.

Βλέπετε άρχισα ανάποδα σε πολλούς τομείς της ζωής μου.

Ξεκίνησα διαβάζοντας, δύσκολων εννοιών, βιβλία και πολύ μετά την ενηλικίωσή μου ήρθα σε επαφή με τα old time classics της παιδικής/εφηβικής λογοτεχνίας. Το Καπλάνι της βιτρίνας ήταν ένα από αυτά. Άσχετο αλλά διαφωνώ πλήρως με τέτοιου είδους ετικέτες. Σας προτείνω να κάνετε ένα πείραμα ξαναδιαβάζοντας σε διαφορετικές ηλικίες και στιγμές της ζωής σας τα βιβλία που είτε σας άρεσαν είτε όχι. Το αποτέλεσμα θα σας εκπλήξει.

Ήρθα, πρωτίστως, σε επαφή με ξένες κουζίνες ενώ, μόλις, τα τελευταία χρόνια άρχισα να εντρυφώ και να καταλαβαίνω την εντόπια, εποχική, οικιακή γαστρονομία της Χώρας.

Έχω ταξιδέψει και ζήσει στο εξωτερικό ντρεπόμενη να ομολογήσω ότι αγνοώ, ακόμα, ολόκληρα γεωγραφικά κομμάτια της Ελλάδας. Αυτά που έχω επισκεφτεί μετριούνται στα δάχτυλα. Κάποια δεν ξέρω, ούτε, κατά που πέφτουν. Η Κρήτη είναι ανάμεσά τους. Τι κι αν έχω κουμπάρα από την Ιεράπετρα? Έχω πάει μόνο μια φορά για τη βάφτιση. Έφαγα φοβερά, ομολογώ, ενθυμούμενη μέχρι σήμερα τα ντολμαδάκια, το ξύγαλο, τα μαριναρισμένα σε ξύδι σουβλάκια, το γαμοπίλαφο και πολλά άλλα, όμως, τίποτα εκ των προτέρων δε με καθιστά ειδήμονα της συγκεκριμένης κουζίνας.

Δε μπορώ, λοιπόν, να κρίνω το Καπλάνι ως άξιο εκπρόσωπο της κρητικής κουζίνας. Μπορώ να το κρίνω ως προς…

Τον χώρο:
Καθαρός. Τριζάτος. Λιτός. Χωρίς αίσθηση στριμώγματος. Άνετα τραπέζια και καρέκλες. Ζεστός. Λευκός, πολύ λευκός, όμως, για την παγωμένη βραδιά του Γενάρη που πήγαμε. Το καλοκαίρι θα του έβαζα 4. Άκαπνος.

Την εξυπηρέτηση:
Τόσο οι νεαρές κυρίες που μας σέρβιραν όσο και ο ιδιοκτήτης υπήρξαν άψογοι. Μας βοήθησαν στην παραγγελία με τις προτάσεις τους, μας φρέναραν όταν χρειάστηκε. Τα πάντα στην ώρα τους με χαμόγελο. Ακόμη κι όταν είχε πάει αργά και ήμασταν η τελευταία παρέα δε μα έκαναν να αισθανθούμε ότι ήθελαν να μας ξεφορτωθούν. Αντίθετα. Μας προέτρεψαν να μείνουμε κι άλλο κερνώντας μας κιόλας.

Το φαγητό:

- Καλωσόρισμα με υπέροχο, φρέσκο, προζυμένιο ψωμί το οποίο συνοδευόταν από μπολάκια με ξύγαλο, ελίτσες και ρακή ελαφριά κι αρωματική.

- Ντάκο υπέροχο. Νόστιμο παξιμάδι, ντομάτα τριμμένη κι εξαιρετική ξινομυζήθρα (Σπιτική όπως αναφέρεται αλλά δεν παίρνω κι όρκο).

- Σταμναγκαθοσαλάτα. Αμάν. Μου πήρε ώρα να το γράψω. Μεταφράζεται σε φρέσκο πικρούτσικο, ωμό σταμναγκάθι με μαρούλι, απάκι, τσαπέλα (ξερά σύκα), παξιμαδάκια χαρουπιού, φλοίδες γραβιέρας και sauce από λευκό βαλσάμικο και λάδι. Φρέσκια, δροσερή, τραγανή, σε τεράστια ποσότητα.

- Φαβέτα. Δηλαδή μια βελούδινη φάβα με … ασκορδουλάκους (όπερ σημαίνει βολβούς). Μόνο σε μένα φαίνονται αστεία ορισμένα ονόματα? Μόνον εγώ γελώ με την κρητική προφορά και τους ιδιωματισμούς? Άσχετο no 2…στην βάφτιση του αγαπημένου μας αγοριού είχα πει να μην τολμήσουν να βγάλουν κανένα κουμπούρι. Είμαι, κάθετα, αντίθετη σ’αυτό το, ας πούμε, έθιμο. Ο παππούς ηκούσθη να λέει… Τσε τι τώρα?.. δε θα παίξει μία ο σύντεκνος για τον φιλιότσο? Θα ντροπιαστούμε!

- Γαμοπίλαφο ή γαμόρυζο. Πάλι γελάω… Δεν ορκίζομαι για την αυθεντικότητα. Οι γνώμες διχάστηκαν. Εμένα μου άρεσε καθότι ελαφρύ και λεμονάτο. Άλλοι το ήθελαν διαφορετικό, πιο έντονο. Το βραστό ζυγούρι που το συνόδευε κατά γενική ομολογία εξαιρετικό.

- Κουνέλι λεμονοριγανάτο. Δεν έχω μαγειρέψει ποτέ στη ζωή μου, το συγκεκριμένο ζωντανό, γιατί δεν αντέχω την εικόνα. Μου θυμίζει γδαρμένη γάτα κι εγώ είμαι cat people. Μας το σύστησαν με θέρμη, ενώ είχαμε επιφυλάξεις, και ήταν υπέροχο. Τρυφερό, αρωματικό, με ξύσμα περγαμόντου που έκανε τη διαφορά. Λόγος επιστροφής.

- Οφτό αρνί. Δύο κομμάτια εκ των οποίων το ένα ήταν κακό. Πολλά κόκκαλα και λίπος. Το άλλο, όμως, χωρίς καμία μυρωδιά, άψογα ψημένο με όλους τους χυμούς του και με την, αναμενόμενη, rustique νοστιμιά του συγκεκριμένου κρέατος.

- Ντολμαδάκια με κιμά. Τρυφερό φύλλο, μικρούτσικα, νόστιμη γέμιση.

- Το απάκι που ήρθε ως συνοδεία της τελευταίας ρακής. Νομίζω το πιο ωραίο που έχω φάει. Καθαρό κρέας, χωρίς λίπος, καπνιστό άρωμα.

- Η σφακιανόπιτα του τέλους ήταν αποκάλυψη. Όχι, τόσο, για την ίδια την πίτα που ήταν εξαιρετικά ισορροπημένη, αλάδωτη, τραγανή, όσο για το παγωτό κανέλας που τη συνοδεύει. Το ίδιο και για το μαστιχάτο. Δηλαδή ένα ραβανί που έρχεται με παγωτό, επίσης, αλλά αυτή τη φορά με άρωμα περγαμόντου. Αμφότερα εξαίσια.

Για τον Κορνήλιο Καστοριάδη.
Είχα την τιμή να τον έχω δάσκαλο. Τον ευχαριστώ γιατί υπήρξε το αντίπαλον δέος στην αμερικανική κουλτούρα μου εξισορροπώντας την ελληνική /ευρωπαϊκή πλευρά μου. Μου σύστησε την Άλκη Ζέη και τον Henri Troyat. Πάνω από όλα με έμαθε ότι η φιλοσοφία δεν είναι κάτι δυσνόητο. Είναι καθημερινή. Και είναι πάνω από όλα αυτόνομη.

Για τον Νίκο Πουλαντζά.
Γιατί μετά από πολλά πολλά χρόνια με έκανε να καταλάβω τι σημαίνει η βασκική λέξη abertzale. Όσο δύσκολο κι αν είναι να την υποστηρίξεις.

12 Ιαν 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Καλά τα λέει η φιλενάδα παρακάτω.
Πολύ καλά,
έως άριστα, θα σας έλεγα αλλά, μεταξύ μας, αυτή φοράει γάντια. Πείτε μου τώρα... Έχετε δει εκδοροσφαγέα να φορά γαντάκια? Not! Οπότε πάρτε μια πιο brutal κριτική να σας βρίσκεται σε ώρα ανάγκης..

Δεν είχα κανένα πρόβλημα να δοκιμάσω το καινούργιο μαγαζί. Εξάλλου οι προτάσεις της μέχρι στιγμής έχουν αποδειχθεί flush royale από χέρι (για τους γνωρίζοντες την ορολογία του πόκερ).
Το όνομα μου έκανε Κωνσταντινούπολη. Το γιατί, δεν είναι της παρούσης διότι αν αρχίσουμε να αναλύουμε πως δουλεύει, συνειρμικά, το δικό μου μυαλό δε θα μας φτάσει ούτε η επόμενη χιλιετία. Συν του ότι ξεκινούσε η άδεια μου με την κυκλοφόρηση, εσωτερικής, αυστηρής οδηγίας να μη με ενοχλήσει κανείς και για κανέναν λόγο. Άδεια! Τι ωραία λέξη! Πότε θα την ξανακούσω..

Ο χώρος είναι όμορφος. Έξω θυμίζει λίγο Ιταλία με τις τέντες, τα λουλούδια, τις πέργκολες που το οριοθετούν. Μέσα πιο παραδοσιακός με ένα jukebox να δεσπόζει. Δεν αντιστάθηκα και το έβγαλα φωτογραφία την οποία έστειλα αμέσως σε κάποιον που ήξερα ότι θα το εκτιμήσει.

Καλωσόρισμα ωραίο με νόστιμο ψωμί και ένα μπολάκι με ελίτσες και τουρσί.

Θαυμάσια, πραγματικά, σαλάτα με κολοκυθάκια, καρότα, πατάτες και άλλα. Τέλεια αρτυμένη με λάδι, λεμόνι, μυρωδικά σε πλήρη ισορροπία.

Και κάπου εδώ τελειώνουν τα ωραία κι αρχίζουν τα παρατράγουδα..
Τα πιάτα "κράχτες" που αποτελούσαν τον λόγο επίσκεψης δίνοντας ένα διαφορετικό στίγμα, απουσίαζαν όλα.
Τα υπόλοιπα συμβατικά χωρίς κάποια πρωτοτυπία.
Οι, γεμιστοί με τυρί, κολοκυθοανθοί είχαν ελαφρύ τηγάνι μεν, μου γέννησαν υποψίες δε. Αν κάνετε μια βόλτα στο Makro ή όπως αλλιώς ονομάζεται πλέον θα δείτε στα ράφια του το 90% των εδεσμάτων που προσφέρονται σε εστιατόρια.
Το κρασοτύρι από την Κρήτη ήταν ουδέτερο χωρίς να έχει καμία σχέση με τη νοστιμάδα, την ένταση και την πολυπλοκότητα της γεύσης που βγάζει το συγκεκριμένο τυρί.
Το ψητό θράψαλο ήταν απλά μαλακό. Ούτε άρωμα σχάρας, ούτε θάλασσας.
Τα αχνιστά μύδια, που ξέχασε να αναφέρει η φιλενάς, ήταν, μάλλον, το πιο συμπαθητικό πιάτο.
Ο πανωλεθρίαμβος που ακούει στο όνομα καπνιστό σκουμπρί. Που αν ήμουν καπνιστό σκουμπρί θα τους είχα μηνύσει για παραποίηση ταυτότητος και ψυχική οδύνη. Μου σηκώνονται ακόμα οι τρίχες στην ανάμνηση της αλμύρας του. Μια μπουκιά ήταν αρκετή για να καταναλωθεί άμεσα το νερό που μας είχαν φέρει και να ζητηθεί νέο μπουκάλι.
Σ αυτό το σημείο ζητήθηκε και ανανέωση του τσίπουρου διότι, στη σκηνή που με τόση ακρίβεια και γλαφυρότητα περιέγραψε η Nemo, πρέπει να ήπια ένα μπουκάλι μόνη μου προσπαθώντας να κρατήσω το στόμα μου κλειστό και να μη γίνει το έλα να δεις κι άκου ν'ακούσεις.

Είναι ακλόνητη πεποίθησή μου ότι τα όρια έχουν φτιαχτεί για να ξεπερνιούνται. Τα προσωπικά όρια όμως που αφορούν στις δυνατότητες που έχει ο κάθε άνθρωπος.
Οι κανόνες πάλι που ορίζουν τη σχέση και τα επιτρεπτά όρια στη σχέση ενός πελάτη με έναν εργαζόμενο καλό είναι να παραμένουν ως οφείλουν και από τις δύο πλευρές.
Εδώ ξεπεράστηκαν με τον χείριστο τρόπο. Αναίδεια, αγένεια, κουτοπονηριά.

Μία ατυχής επιλογή. Δεν είναι η πρώτη δε θα είναι η τελευταία. Γελάς μετά στην ανάμνησή της. Κι εκτιμάς περισσότερο τα αγαπημένα σου μαγαζιά και τους ανθρώπους τους κάτι που πολλές φορές το έχουμε ως δεδομένο κι όμως δεν είναι.

08 Ιαν 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Γιορτομάνι!
Σας λέει τίποτα η λέξη? Όχι, είμαι βεβαία. Είναι μία έκφραση που έχω επινοήσει και χρησιμοποιώ εγώ, παρηχώντας το τσουνάμι.

Γιορτές … πολλές γιορτές, μα πάρα πολλές, μάνα μου!
Σας προτείνω να παρατηρήσετε εποχές! Θα δείτε ότι σε κάποιες από αυτές γιορτάζουν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, οι άνθρωποι της ζωής μας. Και επειδή σας είπα ότι το σύμπαν συνωμοτεί, προστίθενται κι άλλοι.

Μένητες 1.
Χωριό της Άνδρου. Στην οποία Άνδρο έπεσε πρόταση μεταφοράς των εκλογικών μου δικαιωμάτων καθότι ήμουν συνέχεια εκεί ελέω κολλητού, γνωστού και μη εξαιρετέου τέκνου της νήσου κι εκτός νήσου μη σας πω.
Έχω χρόνια να πάω. Ας όψεται η Ικαρία και τα δρομολόγια των καραβιών. Χάθηκε αντί για Σύρο –Μύκονοοοο να πιάνει Μπατσί?

Εκεί έφαγα την πρώτη φουρτάλια της ζωής μου. Έτσι λέγεται κι ας επιμένω να τη λέω φρουτάλια. Και να έτρωγα φρούτα θα το καταλάβαινα, έλα που δεν τρώω.

Μένητες 2.
Στην Καλλιθέα αυτή τη φορά. Μεζεδοπωλείο που είχε ακουστεί πολύ στις παλιές καλές μέρες του site με αντικρουόμενες απόψεις.

Εμένα μου άρεσε. Τίμιο! Φοβερή φουρτάλια. Με απίστευτη παρουσίαση. Άξια φωτογράφισης. Το έκανα μετά από καιρό. Όσο για τη γεύση της… Αυθεντική. Σα να ήμουν στην Άνδρο. Με ανδριώτικο λουκάνικο. Το έχω φάει σας λέω. Εμπιστευθείτε με.

Ωραίες και φρεσκοκομμένες σαλάτες. Μου άρεσε πολύ η λαχανικών που αναμείγνυε φρέσκα και ψητά. Δε θα πίστευα, ακόμα κι αν μου το έλεγαν, πόσο πάει η μελιτζάνα με το μαρούλι.

Τυροκαφτερή που έκαιγε όσο έπρεπε.

Τζατζίκι ελαφρύ.

Μελιτζανοσαλάτα με ωραίο κάπνισμα. Όχι κορυφαία αλλά καλή.

Σαγανάκι με μαρμελάδα ντομάτας. Ήμουν, τόσο, σίγουρη ότι το είχε παραγγείλει η, καθ’ομολογίαν, αθώα, φιλενάδα. Είσαστε όλοι μάρτυρες.. Εγώ της πρότεινα να σταματήσει να με κάνει παρέα.

Τυροπιτάκια πολύ νόστιμα. Ελαφρύ τηγάνι, θαυμάσιο τυρί.

Ντάκος εξαιρετικός. Τον παρήγγειλα εγώ ως γνωστή γαϊδάρα… Διότι αν είσαι καλεσμένη σε τραπέζι ΔΕΝ παραγγέλνεις. Και πολλά άλλα δεν κάνεις αλλά το μάθημα καλών τρόπων θα περιμένει λίγο ακόμα.

Παστουρμαδοπιτάκια. Μία μπουκιά έφαγα αλλά κι αυτά ήταν άξια συγχαρητηρίων όσον αφορά στο τηγάνι και τη ζύμη τους.

Κοτοmojito. Μπουκιές τρυφερού πουλερικού με σάλτσα δυόσμου. Ρούμι και μαύρη ζάχαρη. Προτιμώ να το πίνω.

Ποικιλία ψητών. Αυτό το πιάτο δεν το έχει πετύχει κανείς. Μα κανείς σας λέω. Αναγκαίο σε μαζώξεις, το κατανοώ, κάνοντας το ίδιο. Όλα συμπαθητικά. Μέχρις εκεί.

Για τα γλυκά δεν έχω λόγια αλλά … τα είχε φτιάξει η οικοδέσποινα! Έφαγα εγώ δεύτερη κουταλιά cheesecake πραλίνας. Να σημειωθεί στα πρακτικά παρακαλώ.

Ο χώρος είναι χαριτωμένος αλλά πολύ σκοτεινός βρε παιδί μου. Ειδικά μια μέρα με συννεφιά και βροχή. Βέβαια πρέπει να σημειώσω την εξαίρετη μουσική που έπαιζε. Από U2 μέχρι Amy.. και άλλα πολλά.

Από την εξυπηρέτηση περίμενα καλύτερα πράγματα εφόσον χρειάστηκε κάποιες στιγμές, όχι όλες, να τους ψάξουμε ή να σηκωθούμε κι οι ίδιοι. Σε κρατημένο, εορταστικό, τραπέζι το θεωρώ foul.

Πτι ρε @@ώτι. Κάτι άλλο ήθελα να προσθέσω το οποίο αυτή τη στιγμή μου διαφεύγει. Αρχές Alzheimer πιθανότατα. Είναι κι η ηλικία βλέπετε.
Όμως θυμάμαι πολύ καλά την αίσθηση. Τα γέλια. Τις κουβέντες. Τον θεό Γιάννη. Υπάρχει τίποτα καλύτερο από ανθρώπους, που, ενώ δεν ξέρεις άπειρα χρόνια σε τιμούν προσκαλώντας σας να μοιραστείτε μια γιορτινή μέρα?

Ευχαριστούμε και πάλι. Ελπίζουμε να ευχαριστηθείτε κι εσείς στο δικό μας κάλεσμα. Να μην κοιμηθεί κανένας στο αμάξι!

Διότι boys n’ gals το κέφι και το γιορτομάνι συνεχίζονται ακάθεκτα!

07 Ιαν 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Τσικουδοαντάμωμα
Το βραβείο του, πλέον, άκυρου, άσχετου κι ότι άλλο σας έρχεται με άλφα στερητικό μπροστά ονόματος ανήκει, πανηγυρικά, στο συγκεκριμένο μαγαζί.
Για να είμαι δίκαιη έχει φοβερή τσικουδιά καθότι ο σύζυγος Στέλιος, της αρμένισσας Ιζαμπέλας, είναι από την Κρήτη.

Του αξίζει, όμως, επίσης το βραβείο αυθεντικότητας, hyper cult, ζεστασιάς, νοστιμιάς, αμεσότητας, απροσποίητης εξυπηρέτησης και δίκαιης τιμολόγησης.

Η Νemo, την οποία οφείλω να ευχαριστήσω και δημόσια, που το ανακάλυψε είχε αμφιβολίες όταν πρότεινα να καλέσουμε και τους υπόλοιπους.
- Αν δεν τους αρέσει?
- Θα χωρέσουμε?
- Κατανοούν περί τίνος πρόκειται?
- Κι αν δεν είναι το φαγητό ωραίο αυτή τη φορά?

Εγώ επειδή ήξερα το ποιόν των υπολοίπων ήμουν σίγουρη.
Και κατώτερο των προσδοκιών να ήταν …ποιος νοιάζεται? Cliché αλλά η παρέα μετράει.
Αλήθεια τώρα… υπάρχει άνθρωπος που δε βαριέται την αυτοεκπληρούμενη προφητεία?
Αφήστε που ήμουν σίγουρη για το Fratoζεύγος με το οποίο μπορώ να φάω από Σπονδή έως κρεαταγορά, όσο για τον Pass … πετάει τη σκούφια του για κάτι τέτοια (περιμένω το επίσημο κάλεσμα για … ξέρεις που. Να χαιρόμαστε το κορίτσι σου! Ήρωας… ήρωας! )

Μαζεύουμε nemo και αγόρι που ξέρουν την ακριβή διεύθυνση και τον καλύτερο δρόμο να φθάσουμε εκεί. Τελικά αποδεικνύεται ότι το gps Frat κάνει εξαίρετη δουλειά διότι έφθασαν στην ώρα τους. Μη ρωτήσετε εμένα για συντεταγμένες … Μακάρι να ήξερα που είμαστε. Το μόνο που θυμάμαι είναι κάτι γέφυρες, η λαχαναγορά, ότι υπάρχει μία εκκλησία δίπλα. Μέχρις εκεί. Δε βοηθώ το ξέρω.

Η πρώτη εντύπωση είναι μίας παράγκας να το πω? Μέχρι που μπαίνουμε μέσα. Δε θα σας πω ότι ο χώρος είναι όμορφος. Παράταιρα έπιπλα, καρέκλες εκ των οποίων κάποιες αφήνουν αμφιβολίες για τη σταθερότητά τους (εγώ άλλαξα αυτή που μου έτυχε γιατί φοβήθηκα ότι θα σαβουρντίσω), αλλά και αίσθηση σπιτιού. Σεμεδάκια κεντητά στα τραπέζια, δένδρο στολισμένο. Όχι από τα τελευταία που αποτελούν υπερπαραγωγές, εκείνα τα παλιακά με τα δέκα κλαριά όλα κι όλα. Με βαμβάκι έτσι ώστε να δίνει την εντύπωση του χιονισμένου.

Επειδή λίγοι έχουμε μείνει εδώ μέσα και μάλλον γνωριζόμαστε μεταξύ μας, αν είχα τη δυνατότητα θα έστελνα φωτογραφία των πρώτων Χριστουγέννων της ζωής μου. Με τη μαμά και τον μπαμπά μου δίπλα σε ένα παρεμφερές δέντρο. Φορώ σατέν φόρεμα, είμαι χωρίς μαλλιά (άργησα να βγάλω) έχω, απίστευτα, πεταχτά αυτιά (οι φίλοι που με ξέρουν ορκίζονται ότι αποκλείεται να έχουν συνέρθει μόνα τους. Ακόμα με πειράζουν ότι έχω κάνει επέμβαση. Ορκίζομαι όχι). Από τότε κάθε Χριστούγεννα παίρνω δώρο ένα καινούργιο. Στην επόμενη ζωή μου θα επιστρέψω ως Roudolf. Την κόκκινη μύτη την έχω ήδη. Δε θα επεκταθώ σχετικά με την απόκτησή της. Αμάν κορίτσια μου! Αφήστε καμία κρίση για το Πάσχα..

Μας καλωσορίζουν με ένα υπέροχο λικέρ αρμπαρόριζας. Στα ποτηράκια που θυμάστε από τη γιαγιά σας. Σε έναν δίσκο στολισμένο με αμύγδαλα. Πρέπει να εντρυφήσω στις αρμένικες παραδόσεις διότι είμαι σίγουρη ότι έχει τη σημειολογία του. Ελπίζω να αποσπάσω τη συνταγή στις επόμενες επισκέψεις μου.

Παράγγειλαμε σχεδόν όλον τον κατάλογο με κάποια πιάτα εις διπλούν:

- μια φοβερή σουπα με ρεβίθια, κρέας και κάτι λιλιπούτεια κρεατοσφαιρίδια μεγέθους μικρού νυχιού. Ελαφρά καφτερή.

-σαλάτα με ψητές κόκκινες πιπεριές και καρύδια.

-ιτσλί κιοφτέ τα οποία δεν ήταν τηγανητά αλλά βραστά. Απίστευτα! Τα κόβεις στη μέση και ρίχνεις λεμόνι. Οκ. Εγώ πρόσθεσα και το συνοδευτικό γιαούρτι.

-παστουρμαδόπιτα. Όχι ότι δεν ήταν καλή αλλά όχι στο επίπεδο των άλλων. Δεν είμαι βέβαια κατάλληλη να κρίνω αφού δεν την αγαπώ αν και τη φτιάχνω.

-λαχματζούν. Ήσυχο σε σχέση με τις υπόλοιπες γευστικές εξάρσεις που μας πρόσφερε.

-ντολμαδάκια. Δεν υπάρχουν. Αλήθεια. Με κιμά που δεν είναι η καλύτερη μου κι όμως..

-μαντί. Τα κλασσικά και κάποια που λέγονται σουλού μαντί. Τα δεύτερα πιο σουποειδή. Εδώ οι γνώμες διχάστηκαν. Εγω λάτρεψα και τα δύο.

-μπουρεκάκια ήτοι αέρινα τηγανισμένα κρεατοπιτάκια. Μάλλον με κιμά αρνιού. Σιρόπι από ρόδι. Όνειρο.

- σουτζουκάκια. Όχι με σάλτσα. Στη θεσσαλονικιώτικη εκδοχή τους. Καλά καλά και στης Φλώρινας.. Μη μας κράξει ο pass.

Κεμπάπ αφρόοος. Έτσι λέγονται στον κατάλογο κι έτσι είναι. Τόσο μεστής γεύσης κι όμως τόσο ελαφρά.

-σουτζούκι αρμένικο καφτερό. Μόνο για δυνατούς παίκτες. Όταν λέμε καίει.. Καίει!

Πληγούρι σε δύο παρασκευές.. Ως συνοδευτικό με καμένο φιδέ και ρεβίθια με απαλό άρωμα βουτύρου όσο και ως ας πούμε σαλάτα με πετιμέζι ροδιού.
Είμαι σχεδόν σίγουρη ότι έχω ξεχάσει κι άλλα. Δεν ανησυχώ. Μόλις δημοσιευτεί η κριτική θα με κράξουν οι συνδαιτημόνες.
Για το υπέροχο λευκό κρασί περιμένω την κριτική της μαύρης οχιάς.

Φύλαξα την κριτική για να κάνω ποδαρικό στο 2020!
Ένα μαγαζί που αγάπησα. Που θα ξαναπάω. Που έχω τάξει σε διάφορους.. Που μου/μας άρεσε τα μάλα. Που είναι λόγος συνέχισης ύπαρξης του site.
Συγχιστήκατε με τα τελευταία καιρικά φαινόμενα? Θέλετε να συγχιστείτε
κι άλλο λίγο?
Εδώ έχουμε χιόνια. Στο Manchester λιακάδα και παραπάνω βαθμούς. Α ρε Αγγλία.. Δε θα αλλάξεις ποτέ!
To make a long story short... περιμένω από τους αντιπάλους της τελευταίας αναμέτρησης.. Από τον μεν premium whiskey και highlander... κι από τον έτερο. Τον Τζιμη Δεληπέτρου!

30 Δεκ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Αααχ Βαλεντίνα…
Αααχ βρε τσαχπίνα…

Αμ δε! Δυστυχώς … η όποια ομοιότης με το άσμα εξαντλείται στο όνομα και μόνο σ' αυτό. Η οποιαδήποτε τσαχπινιά έλειψε παντελώς. Κι από το εστιατόριο που πρώτο σύστησε τη ρωσική κουζίνα στο αθηναϊκό κοινό περίμενα περισσότερα. Οπότε η συμβουλή μου είναι να μείνετε επί της διαδικασίας σύντροφοι και να κάνετε την αυτοκριτική σας! Όποιος έχει περάσει από αμφιθέατρο ελληνικού πανεπιστημίου με κατανοεί.

Το σκέφτηκα … το ξανασκέφτηκα, είπα μήπως στράβωσα καθότι δε μας έκατσε το πρώτο μαγαζί που θέλαμε?

Επειδή είχα ψηθεί για θαλασσινά μετά την κρεατοφαγία των ημερών? (ότι λέω τέτοια και δεν πέφτει ο ουρανός να με πλακώσει είναι απορίας άξιον)!

Επειδή όταν έμαθα και για άλλο ρωσικό φοβήθηκα ότι θα κηρυχθώ persona non grata, θα μου αφαιρεθεί η υπηκοότητα, το διαβατήριο και δε θα ταξιδέψω ποτέ ξανά στην Αμερική?

Τίποτα από τα παραπάνω.
Αντίθετα έχει προηγηθεί απίστευτη χριστουγεννιάτικη βόλτα στο Νιάρχος με τη Fratέλενα και την Passαινα (ήρωας! ήρωας! ), έχουμε γελάσει, έχει γελάσει κι ο κόσμος διότι κυκλοφορώ με σκούφο Άη Βασίλη, έχω πάρει υπέροχα δώρα, έχουμε κανονίσει τα ραντεβού των αγοριών έτσι ώστε να μας βρουν εκεί, κάνει ψόφο, πεινάμε γιατί δεν έχουμε φάει, ονειρευόμαστε μια vodka, γενικώς είμαστε έτοιμες.

Τι κι αν κόλλησε το gps? (Βαγγέλη σε θυμήθηκα και ρίξαμε τρελό γέλιο με την περιγραφή). Το βρήκαμε αμέσως και, όχι μόνον αυτό, αλλά παρκάραμε δίπλα. Το θαύμα των εορτών!

Από τον χώρο δεν περίμενα τίποτα σπουδαίο. Οκ. Ήξερα πάνω κάτω τι θα συναντήσω. Δε με ενδιέφερε, κιόλας, να πω την αλήθεια. Όμως δε βγάζει καμία αυθεντικότητα κι ας έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες.

Όταν βλέπουμε το τραπέζι που μας είχαν κρατήσει ζητάμε αλλαγή διότι δε θα χωράγαμε με τίποτα. Γίνεται δεκτή. Όχι ότι αυτό που κάτσαμε ήταν άνετο αλλά τέλος πάντων.
Παραγγέλνουμε τη vodka μας. Γελάμε σαρδόνια όταν το, πολύ ευγενικό, παλικάρι μας λέει
- Τη φέρνουμε σε 250ml μήπως θέλετε λιγότερο?
Με τη μαύρη οχιά στο τραπέζι του είπα ότι θα χρειαστούμε καράφα λίτρου.

Δοκιμάζουμε. Είναι σκληρή και αρκετά οινοπνευματώδης.

Ρίχνουμε μια ματιά στους καταλόγους. Έχω, ήδη, κανονίσει στο κεφάλι μου τι θα φάω έτσι ώστε να είμαι μέσα στο πνεύμα της διατροφής. Να ξέρετε όμως ότι όταν οι διαιτώμενοι κάνουν σχέδια, ο Θεός της διαιτολογίας γελά. Να όμως που εμφανίζονται τα αγόρια.

Τόμπολα!
Μας ανακοινώνουν ότι έχουν πρόβλημα με την ψησταριά άρα δεν παίζει τίποτα ψητό. Έπρεπε να είστε από μια μεριά να δείτε τη φάτσα της μαύρης οχιάς! Όχι ότι η δική μου πήγαινε πίσω. Μόνο μαγειρευτά και τηγανητά. Κι όχι όλα από αυτά που υπήρχαν στον κατάλογο. Κάποια είχαν τελειώσει. Σάββατο βράδυ? Κι όταν λέμε βράδυ δε μιλώ για μεσάνυχτα. Αναφέρομαι στην απόλυτα λογική ώρα των 9.30.

Βγαίνουμε έξω για τσιγάρο κι όταν επιστρέφουμε τα αγόρια έχουν παραγγείλει:
- Το ψωμί τους. Καλό.
- Kαροτοσαλάτα. Νόστιμη και ορεκτική.
- Ρώσικη πολύ καλή. Από τα πιάτα που εκτιμήθηκαν.
- Πιροσκί με κιμά. Χωρίς λάδι. Ωραία ζύμη.
- Σούπα borscht. Δοκίμασα λίγο και ήταν αρκούντως συμπαθητική.
- Ένα τυρί που λέγεται σολγούν αν δεν απατώμαι. Έρχεται λιωμένο, με λεμόνι, μοιάζει με λευκό κεφαλοτύρι, είναι αρκετά αλμυρό, αν κρυώσει δεν τρώγεται.
- Η τυρόπιτα που νομίζω ότι λέγεται χατσαπούρι. Τίποτα το ιδιαίτερο ούτε ως ζύμη ούτε ως τυρί. Κάτι απλά τηγανητό.
- Πελμένι, βαρένικι, μαντί. Όλα τα ζυμαρικά του καταλόγου δηλαδή. Όλα με την ίδια επίπεδη, βαρετή γεύση. Δεν τα έσωσαν ούτε οι συνοδευτικές σαλτσούλες, ούτε το κόκκινο πιπέρι που έριξα με τους τόνους.
- Stroganoff. Ε όχι! Το μόνο καλό που έχω να πω γι’ αυτό το πιάτο είναι ότι το κρέας ήταν μαλακό. Κατά τα άλλα ένα συμβατικό πιάτο που το φτιάχνουν οι μαμάδες τις Κυριακές. Stroganoff δεν ήταν.

Μας κέρασαν έναν ωραιότατο κορμό του οποίου η διαφορά έγκειτο στα μπισκότα digestive που είχαν χρησιμοποιηθεί όπως επίσης κρέπες (ρε αγόρι μου … κρέπες με πραλίνα σε ρώσικο? Πας καλά?) οι οποίες ήταν αρκετά παχιές και με γεύση αλευριού.

Αρκετή vodka και μπύρες Baltika έφθασαν τον λογαριασμό στα 20something το άτομο.

Είχα υποσχεθεί στον Frat άλλη αποχαιρετιστήρια κριτική την οποία περίμενα θετική καθότι τον εμπιστεύομαι. Δεν πειράζει όμως. Καλύτερα να τελειώνουμε με τα άσχημα και να περιμένουμε τα καλύτερα.

Τελειώστε κι εσείς με ότι σας βάρυνε τη χρονιά που φεύγει. Μην κουβαλήσετε φορτία. Αφήστε τα πίσω σας. Οι αναμνήσεις που είναι αληθινές κι αξίζουν, είναι κομμάτι σας, θα τις έχετε πάντα και κανείς δε μπορεί να σας τις πάρει. Τα υπόλοιπα βάλτε τα στα κουτάκια της λήθης και στείλτε τα εκεί που είναι η θέση τους. Στα σκουπίδια.

2020!
Ας λένε ότι είναι δίσεκτο. Σ εμένα βγάζει μία συμμετρία. Κι ισορροπία. Είμαι έτοιμη να το ζήσω full force.

Να εμπιστεύεστε το σύμπαν. Ξέρει καλά τη δουλειά του. Σας προειδοποιεί αλλά δεν εκδικείται. Δεν αγαπά τα κενά και φροντίζει να τα αναπληρώσει με τον καλύτερο τρόπο. Σας προστατεύει.

Αισθάνομαι ευτυχισμένη. Περήφανη. Γιατί σ αυτή την τελευταία μέρα του χρόνου, στις ήρεμες στιγμές που έχω πριν αρχίσει η προετοιμασία του επικού πάρτι που έχει σχεδιαστεί, γυρίζω και κοιτώ πίσω μου. Μετρώ και βλέπω όλους τους σημαντικούς ανθρώπους της ζωής μου να είναι παρόντες. Αυτοί που έχουμε μοιραστεί πολλά. Όμορφα και άσχημα. Που αντέξαμε όπως αντέχουν οι πραγματικές σχέσεις. Ο ενεστώτας και ο μέλλοντάς μου.

Σας εύχομαι μία, νέα, χρονιά την οποία να ζήσετε, ακριβώς, όπως τη θέλετε κι όπως σας αξίζει!

28 Δεκ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Ο VAGELIS την ίδρωσε τη φανέλα του! Και την τίμησε με το παραπάνω βάζοντας τον ωραιότερο πόντο του παιχνιδιού και παίρνοντας σαρωτική νίκη με 3-0 sets επί των αντιπάλων. Άντε έμαθα επιτέλους ότι είναι sets κι όχι ημίχρονα!

Παίρνοντας την ιστορία από την αρχή θα σας πω ότι η υπηρεσία στην οποία εργάζομαι είναι ή, μάλλον, ήταν, αρκετά, συντηρητική.
Βέβαια επειδή έχουμε αποδεκατιστεί πλέον (να δω πως θα βγάλουμε τις δύο επερχόμενες, κορυφαίας σημασίας, απογραφές.. Ένα έχω να σας πω, η προηγούμενη, στην οποία συμμετείχα, με άφησε με σκουλαρίκι στη μύτη. Για την επερχόμενη, που δε βλέπω να γλυτώνω, λέω να χτυπήσω ένα tatoo εκ προοίμιου ώστε να μην τρέχω τελευταία στιγμή) μας έχουν έρθει καινούργιοι συνάδελφοι.

Guess what.. Ενας εξ αυτών (μέγα hipsterάκι αλλά κι εξαιρετικός στη δουλειά του με τον οποίο συνεργάζομαι άψογα ) παίζει volley και και η μοίρα το έφερε να παίζουν αντίπαλοι.
Θα το έχανα αυτό? Με τίποτα!
Θα βγαίναμε μετά? Εννοείται!

Ο Βαγγέλης διάλεξε τις Ραδιουργίες με το σκεπτικό ότι είχε ξαναπάει και του άρεσαν plus ήταν κοντά και ήταν ανοιχτές εκείνη την ώρα που τελείωσε ο αγώνας που ήταν αργάμισι για να λέμε την αλήθεια.

Βρήκα πολύ ταιριαστό το όνομα καθότι μέχρι να γίνει ο αγώνας ραδιουργούσα μεταφέροντας πληροφορίες μεταξύ των αντιπάλων. Το γέλιο που έπεσε δεν περιγράφεται. Απαίτησα αγώνα μέχρι θανάτου, απείλησα ότι θα κάνω χουλιγκανιές και πολλά άλλα! Τα οποία δεν έκανα, βέβαια, αλλά επιφυλάσσομαι στο μέλλον.

Το μαγαζί είναι χαριτωμένο. Νεανικό. Με συμπαθητική εξυπηρέτηση και εξίσου συμπαθητικό φαγητό.

Χώρος στον οποίο κυριαρχεί το ξύλο. Ένα τυπικό νεομεζεδοπωλείο. Δε με άφησε άφωνη, δε με χάλασε κιόλας.

Λόγω προχωρημένης ώρας, κούρασης κι ενός συμπαίκτη (ο οποίος εκ πρώτης είναι τρομακτικός διότι φανταστείτε να σας παίρνει αγκαλιά ένας δίμετρος, yet, αγαθός γίγαντας) ο οποίος έχει πολύ συγκεκριμένες προτιμήσεις στο φαγητό διαλέξαμε τα κάτωθι:

- φλογέρες με τυριά και sweet chili sauce. Δεν έφαγα λόγω δίαιτας αλλά έχουν αρέσει πολύ στον Βαγγέλη, άρεσαν και στους υπόλοιπους οπότε καλές θα είναι. Mου άρεσε και η παρουσίασή τους.

- φάβα με καραμελωμένα κρεμμύδια. Αγαπώ περισσότερο την κανονική εκδοχή αλλά κι εδώ ήταν βελούδινη και νόστιμη.

- στριφτάρια με κεφτεδάκια κοτόπουλου, κρέμα τυριών και.. άνηθο! Δεν έφερα αντίρρηση καθότι δεν είχα σκοπό να φάω. Δίαιτα βλέπετε. Όμως δοκίμασα λίγο και ήταν νόστιμο. Comfort food μετά από μια κουραστική μέρα και για μια κρύα νύχτα.

- σαλάτα με μανούρι η οποία δεν είπε τίποτα σε κανέναν μας. Ρόκα με ένα κομμάτι μανούρι και το γνωστό σιρόπι βαλσαμικού. Διαλέξτε κάτι άλλο.

-συκώτι με πετιμέζι. Πολύ χαριτωμένο αλλά με το συκώτι ελαφρά παραμαγειρεμένο για τα δικά μου γούστα.

-μανιτάρια ψητά από τα οποία έφαγα πολλά. Ήθελαν το λεμόνι τους αλλά ήταν ωραία.

-κότσι μαγειρεμένο με μαύρη μπύρα και λίγο μέλι, ίσως, που μας προτάθηκε ως πιάτο ημέρας. Η μερίδα ενώ φάνηκε γενναία, όταν ήρθε απεδείχθη ότι είχε αρκετό λίπος. Το ψαχνό που δοκίμασα εγώ ήταν νόστιμο και μελωμένο. Συνοδευόταν από άπειρες λουκουμαδένιες πατατούλες.

Ήπιαμε το γνωστό ημίγλυκο που προτιμά το αγόρι (πως θα σε πάω εσένα στην Ικαρία πες μου), ξηρό λευκό και ένα ωραιότατο, εμφιαλωμένο, τσίπουρο από μοσχάτο Τυρνάβου αρωματικό κι ελαφρύ.
Μας κέρασαν ρακόμελο στο τέλος από το οποίο πρέπει να ήπιαμε μια γουλιά ο καθένας καθότι είχαμε αρχισει να παραπαίουμε όλοι.

Λογαριασμός λίγο κάτω από 20 ευρώ το άτομο αν θυμάμαι καλά.

Για να σας πω την πάσα αλήθεια από τη βραδιά δε μου έμεινε το φαγητό. Μου έμεινε η παρέα. Τα γέλια πριν και μετά. Μου έμεινε η αίσθηση του γυρισμού. Εκεί που είσαι μόνη με έναν φίλο ο οποίος σε γυρίζει σπίτι παρόλο που την άλλη μέρα δουλεύει αξημέρωτα. Η αίσθηση της άνεσης. Εκεί που βολεύεσαι στο κάθισμα, τεντώνεις τα πόδια σου και κάνεις χαλαρές κουβέντες. Ονειρεύεσαι το κρεβάτι σου γιατί έχεις ξαναβρεί τον ήρεμο ύπνο που είχες ξεχάσει εδώ και κάτι μήνες. Αλήθεια όμως.. Γιατί ρε Βαγγέλη κάθε φορά που είμαι στο αμάξι το ραδιόφωνο είναι στο mute???

Μία κριτική όχι τόσο για το μαγαζί όσο για την αίσθηση της φιλίας. Που είναι σαφώς διαφορετική με κάθε άνθρωπο. Στον συγκεκριμένο κύριο όμως χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ. Γιατί ήταν παρών μία από τις πλέον δύσκολες νύχτες της ζωής μου. Χωρίς να το ζητήσω. Δεν τον ευχαρίστησα ποτέ γιαυτό.

Πέρασα όμορφα Χριστούγεννα. Κι αν τρύπωνε μια σκιά μελαγχολίας(διότι οι αναμνήσεις σε βρίσκουν πάντα ακόμη κι όταν εσύ τις αποφεύγεις) οι δικοί μου άνθρωποι ήταν εκεί και την έδιωχναν.

Στα παιχνίδια που τελειώνουν. Και σ αυτά που αρχίζουν! Let them be interesting but most of all fair!

23 Δεκ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Η καινούργια scouter της παρέας ονομάζεται Nemo.
Αν θέλετε να ξετρυπώσετε μαγαζιά και να βρείτε κρυμμένα διαμαντάκια είναι ο άνθρωπός σας. Να την εμπιστευθείτε και δε θα χάσετε.
Είχε κουπόνι, το οποίο έληγε μάλιστα,
είχα άδεια από το γραφείο εκείνη τη μέρα.
Πέρασε. Με μάζεψε. Βρεθήκαμε εντός ολίγου στο μαγαζί.
Είχα κάποιες αμφιβολίες. Διαψεύστηκαν.

Ο χώρος δε λέει πολλά πράγματα. Το γνωστό λευκό και μπλε. Ίσως επειδή και λόγω ώρας δεν υπήρχαν άλλες παρέες.

Η εξυπηρέτηση όμως λέει πολλά. Ευγενής, άμεση. Ακόμα κι όταν δεν τους είχαμε στο οπτικό μας πεδίο ήταν εκεί. Μια ματιά αναζήτησης, εκ μέρους μας, έφτανε να τους φέρει στο προσκήνιο. Διάθεση για κουβέντα, εξηγήσεις και ενημέρωση.

Φάγαμε πολύ. Να λέμε την αλήθεια. Οπότε αν δείτε καμιά διαιτολόγο να παρακολουθεί το site... Να. την μπλοκάρετε. Η δική μου θα είναι.

Ήρθε ψωμάκι στην αρχή λαδοριγανάτο. Καθότι ζεστό ζεστό ήταν συμπαθητικό αλλά αχυρένιο. Νομίζω ότι πρέπει να ψάξουν λίγο παραπάνω.

Χταποδάκι σχάρας. Καλό αν και θα ήθελα παραπάνω ξύδι, ή τουλάχιστον το άρτυμα στο τραπέζι έτσι ώστε να προσθέσω κατά το δοκούν.

Καραβιδοψιχάκι τραγανό με cocktail sauce. Νόστιμο. Καλό τηγάνι. Όμως.. Θα ήθελα κάτι παραπάνω που να κάνει τη διαφορά.

Σαλάτα βραστών λαχανικών. Ωραιότατη. Καλό λάδι. Φοβεροί ζοχοί. Καλοκαθαρισμένα και σωστά βρασμένα.

Να μην ξεχάσω τον παστουρμά θαλάσσης. Φετούλες μπακαλιάρου ελαφρά αλμυρού, με καπνιστό άρωμα και το τσιμένι να ταιριάζει υπέροχα.

Προσφυγάκια. Δεν είχα ξαναφάει το συγκεκριμένο ψάρι. Με εντυπωσίασε και είναι λόγος επιστροφής. Temburένιο τηγάνισμα. Πάλλευκα. Φρεσκότατα. Χωρίς κόκαλα.

Οποίος βιάζεται σκοντάφτει.. Και πολλά άλλα παθαίνει δηλαδή σαν και του λόγου μου.. Εμ! Έχω άδεια βλέπετε και έγραψα την κριτική στο κινητό.. Οπότε ξέχασα..

Το σαγανάκι με μαρμελάδα ντομάτας. Δοκίμασα μόνο ένα μικρό κομμάτι αλλά με καλύπτει πλήρως η περιγραφή του κοριτσιού.

Σαρδελίτσες φιλεταρισμένες που ήταν ζουμερές, με όλους τους χυμούς τους και ήθελαν απλά το λεμόνι τους.. Ίσως και λίγο περισσότερο άρωμα σχάρας.

Κρασί συμπαθές χωρίς εξάρσεις, αλλά, και χωρίς παρενέργειες. Ήπιαμε πολύ καθότι, ενώ, πήγαμε με λιακάδα ζήσαμε μια από τις καταιγίδες του φετινού, ας πούμε,
χειμώνα.

Η υπέροχη αίσθηση της προστασίας. Που είσαι σε μαγαζί με ανθρώπους που έχεις να πεις πράγματα. Που ανταλλάσεις απόψεις. Γνωρίζεσαι. Κι έξω γίνεται χαμός. Ωραία δεν είναι?

Ένα μαγαζί για, απόλυτα, decent ψαροφαγία, σε ένα άκαιρο σημείο, στο οποίο πέρασα όμορφα. Με χαλάει το όνομα του. Διότι καλκάνι δεν υπήρχε.

Ας το δουν αυτό γιατί σε μένα χτυπά άσχημα. Κατά τα άλλα θέλω να ξαναπάω, αν και τα σκήπτρα των γεύσεων της θάλασσας τα κρατά, σταθερά, το αγαπημένο μου εστιατόριο στο οποίο περιμένω να φάω σύντομα!

20 Δεκ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Μην είστε απόλυτοι και μην κάνετε βαρύγδουπες δηλώσεις!

Θα την πατήσετε...

Όπως την έπαθα εγώ που δήλωσα με ακλόνητη βεβαιότητα στη συντρόφισσα Fratέλενα ότι ψάρι που ονομάζεται μυξινάρι ΔΕΝ τρώω.

Και το έφαγα.. Σε ceviche μάλιστα όπερ σημαίνει ωμό ή απλά μαριναρισμένο. Και μου άρεσε πάρα, μα πάρα, πολύ.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά..
Μετά τον Ευγένιο αρχίζουν τα μηνύματα. Ξέρετε τώρα πως πάνε αυτά τα πράγματα. Να πεις κι ένα ευχαριστώ για την άψογη διοργάνωση, να κουτσομπολέψεις, να σχολιάσεις το φαγητό και τις ατάκες της βραδιάς.
Όταν περνάς καλά θες να το επαναλάβεις και σύντομα μάλιστα.

Οπότε το, αχτύπητο, δίδυμο Fratzia αποφασίζει με συνοπτικές διαδικασίες να φάει μαζί μία ηλιόλουστη Κυριακή μεσημέρι.
Τώρα πείτε μου.... Fratzia στο ΦΙΤΑ(που, επίσης, αποτελεί λογοπαίγνιο των ονομάτων των chefs patrons που το εμπνεύστηκαν, υλοποίησαν και τρέχουν) δε θεωρείται και σημάδι εξ ουρανού?

Μαγαζί που ακούστηκε πολύ στο ξεκίνημά του. Κάτι που εμένα μου δημιουργεί επιφυλάξεις για να είμαι ειλικρινής.
Όμως απεδείχθη απλά εξαιρετικό. Και για να σας δώσω μια ιδέα για το πόσο μου άρεσε θα σας πω ότι, η ορκισμένη carnivora σαν του λόγου μου, έφαγε ψαρικά περιφρονώντας τις κρεατικές επιλογες του menu και στις δύο επισκέψεις.

Δεν ξέρω αν έχει νόημα να αναλύσω την κάρτα τους αφού, όπως απεδείχθη στην πράξη, όντως αλλάζει από μέρα σε μέρα.

Έχει όμως, σταθερά, υπέροχες πρώτες ύλες, φρέσκια ματιά στην παρασκευή, ένα twist σε παραδοσιακό, αν και ξεχασμένο, τρόπο μαγειρέματος και πάνω από όλα τα πιάτα του βγάζουν μία, απόλυτα, νόστιμη γεύση.
Εμείς στις δύο διαδοχικές επισκέψεις μας δοκιμάσαμε:

- Πατζάρια θεϊκά! Τώρα θα μου πείτε πόσο θεϊκά δηλαδή μπορεί να είναι? Κατ αρχάς είναι ψημένα κι όχι βραστά κάτι που ενισχύει τη γλύκα τους. Την πρώτη φορά έφαγα τα πατζαρόφυλλα που προτιμώ. Τη δεύτερη είχαν περαστεί κι απ τη σχάρα που τα έκανε ακαταμάχητα.

- Ταραμοσαλάτα φίνα κι αέρινη.

- Πατάτες τηγανητές τις οποίες δεν πρέπει επ ουδενί να παραλείψετε. Κομμένες σαν chips με απόλυτη απουσία λαδιού.

- Την πρώτη φορά ceviche από μυλοκόπι, τη δεύτερη από μυξινάρι. Γενικά ότι βρείτε σε ceviche να το πάρετε.

- Την απόλυτη μελιτζανοσαλάτα. Με υπέροχο καπνιστό άρωμα. Κερασάκι στην τούρτα τα φιλέτα από πάνω ενός ψαριού που ονομάζεται λίγδα! Κι όμως.. μόνο λιπαρό δεν ήταν. Ήταν υπέροχα βουτυρενιο και καθόλου αλμυρό.

-Φιλέτο μυλοκόπι άψογα ψημένο με όλους τους χυμούς του. Με πουρέ γλυκοπατάτας (δεν του το είχα) για συνοδεία.

- Μπακαλιαράκια τηγανητά με σκορδαλιά. Ναι. Δεν ήταν σκορδαλιά. Ήταν πουρές πατάτας. Τα ψαράκια όμως ήταν τραγανά και πεντανόστιμα.

- Συννεφένια μικρά γαριδάκια τηγανητά. Στο ΦΙΤΑ καταφέρνουν τα τηγανητά να μην είναι τηγανητά. Μπράβο. Τρώγονται φυσικά ολόκληρα και απνευστί.

-Φιλέτα σαρδέλας με κινόα. Ζουμερά, τρυφερά με το συνοδευτικό να τους ταιριάζει γάντι.

-Μύδια αχνιστά. Αν τα βρείτε μην τα χάσετε. Είναι η ωδή στο μύδι! Θα έπρεπε να ήμουν ο Shakespeare και να γράψω ένα σονέτο για αυτά. Ξεχάσαμε καλούς τρόπους, δαχτυλίδια και βουτήξαμε ανερυθρίαστα σε πολλαπλές επαναλήψεις.

- Φιλέτο λυθρίνι πάνω σε σαλάτα ρεβυθιων. Όπου τα ρεβύθια είχαν άνηθο. Τα έφαγα κυρίες και κύριοι.

Εξαιρετικά κρασιά, Χανιώτικη ρακή, ευφευρετικά γλυκά.

Χώρος σκληρός και industrial που, όμως, αφήνει το comfort food που προσφέρει να, πρωταγωνιστήσει.
Εξυπηρέτηση ατακαδόρικη, φιλική και άμεση.

Μου άρεσε πολύ. Το ίδιο νομίζω ότι θα αρέσει και σε σας. Δοκιμάστε ότι σας κάνει κλικ. Δοκιμάστε κι αυτά που δε θα σας κάνουν. Δε θα σας απογοητεύσει πιστεύω

Μία δύσκολη χρονιά φτάνει στο τέλος της. Μια χρονιά που αν μπορούσα, ως μάντης, να προβλέψω την εξέλιξή της, ίσως, να επέλεγα να μην τη ζήσω.
Θα μετάνοιωνα.

Γιατί τα ζόρια είναι πάντα καλύτερα. Μας μαθαίνουν πράγματα, τόσο, για μας όσο και για τους άλλους.
Αφήστε ανθρώπους να σας εκμεταλλευθουν με κάθε τρόπο. Φτάστε και ξεπεράστε τα όρια σας. Αρκεί να μείνετε ο εαυτός σας μέχρι τέλους.

Η ωραιότερη αίσθηση είναι να είστε καλά με εσάς. Με τα πιστεύω σας. Να κρατάτε το κεφάλι ψηλά. Μη μασάτε. Η αγάπη προϋποθέτει εμπιστοσύνη, εκτίμηση, σεβασμό. Διαλέξτε τους ανθρώπους που πληρούν τα κριτήρια. Τους υπόλοιπους αφήστε τους πίσω.

Σας εύχομαι, λοιπόν, από καρδιάς να έχετε τις γιορτές που θέλετε κι όπως ακριβώς, τις επιθυμείτε!

Υγ 1.. Βαγγέλη να ιδρώσεις τη Δευτέρα! Αναμένω να δω που θα με πας. Μου άρεσε η κριτική σου.
Υγ2.. Frat.. welcome back! Αναμένω κριτική για το τελευταίο μαγαζί που φάγαμε.
Pass 1.. κι από σένα! Λεπτομέρειες το βράδυ όμως..

28 Νοε 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Πήζω!
Ρήμα που αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα των ρημάτων που τελειώνουν σε ιζω.

Όταν δεν κάθεται "οικογενειακή" έξοδος, τα κορίτσια παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους και κανονίζουν.
Προσπαθούσαμε καιρό με το τροπικό ψαράκι του site να βρεθούμε. Κι όλο κάτι προέκυπτε. Κι εξακολουθεί να προκύπτει, αλλά που θα πάει.., θα πάμε στα Φουρνομαγειρέματα!

Βρέθηκε μέρα που τελειώναμε λογική ώρα από τα γραφεία μας τα οποία είναι κοντά.
Αρχισαν οι διαβουλεύσεις σχετικά με το που θα πάμε. Της είπα να μου κάνει έκπληξη. Πέρασε και με μάζεψε με ταξί το οποίο μας αποβίβασε κάπου στο Μοσχάτο. Εννοείται ότι δεν έχω την παραμικρή ιδέα για το πως πάνε εκεί, αν έχει εύκολο parking ή οτιδήποτε άλλο.

Το Καφενείο της Κατερίνας το θυμόμουν από κριτικές που διάβαζα στις παλιές λαμπρές μέρες του ask.
Να που βρέθηκα εκεί στις, όχι πλέον λαμπρές μέρες του ιστότοπου.

Για τον χώρο έμαθα, από το ψαράκι που είναι θαμώνας λόγω εγγύτητας, ότι έχουν κάνει προσπάθειες ανακαίνισης και ρετουσαρίσματος. Είναι αυτό που λέει το όνομά του. Καφενείο. Καθαρό και τακτικό βέβαια.

Αν το κορίτσι μου έκανε έκπληξη με το μαγαζί της έκανα κι εγώ ανακοινώνοντας ότι:
α) κάνω δίαιτα και,
β) ότι δεν έτρωγα κρέας τη συγκεκριμένη περίοδο.

Υπό αυτό το πρίσμα λοιπόν διαλέξαμε:
_ τη ρώσικη σαλάτα που ήταν πραγματικά σπιτική και νόστιμη. Καλύτερη κι από της θείας Αλίκης, μη σας πω, που είναι φημισμένη. Τόσο που μου πέρασε από το μυαλό η ιδέα να τους παραγγείλω ένα μπολ για τα εορταστικά μου τραπεζώματα που έπονται.
_ σαλάτα με βραστά λαχανικά ήτοι χόρτα και παντζάρια. Τα χόρτα ήταν σκληρά και τραχιά οπότε δε μου είπαν πολλά.
_σαγανάκι με τυρί αλμυρούτσικο και πικάντικο.
_ κόκκινες πιπεριές Φλωρίνης (ή χλωρίνης όπως τις έλεγε η κόρη όταν ήταν μικρή) γεμιστές με τυριά. Αν και δεν αγαπώ αυτήν την εκδοχή, ιδιαίτερα, ήταν πεντανόστιμες.
_ σουπιές κρασοκοκκινιστές. Μαλακές και τρυφερές αλλά βόμβα όπως καταλαβαίνετε. Πλούσια και δεμένη σάλτσα που της έλειπε λίγο πιπέρι.
_ πλοκάμι χταποδιού ψητό. Εδώ τα χαλάσαμε λίγο. Ήταν στεγνό και ξερό. Όχι άνοστο αλλά νομίζω ότι χρήζει άμεσης βελτίωσης ή αφαίρεσης από τον κατάλογο.

Ήπιαμε ωραιότατη ρακή ή τσίπουρο. Δε θυμάμαι διότι ήπιαμε άφθονα.... Μ αρέσει που ξεκινήσαμε με 100ml και καταλήξαμε... μη σας πω σε λίτρο!

Εξυπηρέτηση συμπαθής χωρίς όμως κάτι να σου μείνει. Κέρασμα δεν υπήρξε και έμαθα ότι αυτή είναι η πολιτική τους ακόμα και έναντι τακτικών θαμώνων.

Τιμές καλές έως φθηνές. Μαγαζί για τσιμπολόγημα μετά τη δουλειά με καλή παρέα που μετράει πάνω από όλα.

Υγ1: Είδατε τρεις διαφορετικές κριτικές για τον Ευγένιο. Από ανθρώπους που ήταν μαζί την ίδια μέρα και ώρα. Αυτή είναι η χρησιμότητα του συγκεκριμένου site. Οπότε σας καλώ να μην το εγκαταλείψετε στη μοίρα που του επιφυλάσσουν.

Υγ2: Σας προειδοποιώ ότι το δίδυμο Fratzia επιστρέφει δυναμικά και σύντομα.

Υγ3: Φίλτατε Pass1... Στον Ευγένιο για πρώτο ραντεβού και πολύ σου πάει!

19 Νοε 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Η παρέα…

Δε δένομαι με sites δένομαι με ανθρώπους.

Όσον αφορά στο συγκεκριμένο site όλοι πλέον, ή τουλάχιστον οι “παλιοί “ εξ ημών, ξέρουμε που βαδίζει. Παρόλα αυτά υπάρχουν άνθρωποι που το εμπιστεύονται ακόμα, και καλά κάνουν κατ’ εμέ, διότι η vast majority των κριτικών είναι αμερόληπτη και ειλικρινής.

Τολμώ να πω ότι μετά από τόσα χρόνια κάποιους από τους ανθρώπους που γνώρισα, εδώ, τους θεωρώ φίλους. Ακόμα κι αν έχω διαφωνήσει ή χαθεί. Χαίρομαι να τους βλέπω. Έχω την αίσθηση ότι τους έχω δει την προηγούμενη μέρα. Αισθάνομαι, απίστευτα, οικεία όταν τους αγκαλιάζω και τους φιλώ. Με κάποιους brunchάρω, ασύστολα, παρακούοντας τις εντολές της διαιτολόγου μου σε άπταιστα γερμανόαμερικάνικα. Κάποιοι έρχονται επίσκεψη στο γραφείο φέρνοντας μνημειώδη γλυκά. Κάποιοι με εκπλήσσουν πηγαίνοντάς με σε μαγαζιά που δεν ήξερα. Κάποιοι κάνουν ολόκληρο ταξίδι για να έρθουν στο Παγκράτι έτσι ώστε να περάσουμε λίγο χρόνο μαζί. Κάποιοι είναι ζωντανή υπενθύμιση λανθασμένων εκτιμήσεων και επιλογών και αυτό τους καθιστά πολύτιμους. Κάποιοι δε μένουν πια εδώ αλλά είναι παρόντες. Ειρήσθω εν παρόδω, που λέω κι εγώ, δεν υπάρχει ωραιότερη αίσθηση από το να σου λείπει κάποιος τον οποίον ξέρεις ότι θα ξαναδείς.

Το μαγαζί κι οι άνθρωποί του…

Αφτιασίδωτο κι αυθεντικό.

Ξεχάστε ότι ξέρετε περί χώρου. Αν δεν το δείτε δε θα καταλάβετε τι εννοώ. Βρείτε την κρυμμένη πόρτα. Κάντε υποθέσεις σχετικά με το που οδηγεί. Ετοιμαστείτε για μία εξυπηρέτηση που, ίσως, σας φανεί απότομη αλλά δεν είναι. Τώρα που το σκέφτομαι νομίζω ότι αν είχα κοζάκα γιαγιά κι έτρωγα σπίτι της την ίδια ατάκα θα άκουγα “Τρουώμε δε μιλλλάμε! ” Πεντακάθαρο και άκαπνο. Θα σας δώσει την ευκαιρία να βγείτε έξω για τσιγάρο ανταλλάσοντας απόψεις με τους, προφανώς, τακτικούς θαμώνες, παρεμφερούς, αν όχι ιδίας καταγωγής, όσο και με τους συνδαιτυμόνες σας.

Το φαγητό…

Όχι δεν τρώτε σε κινέζικο. Κι όμως οι σαλάτες αυτήν την αίσθηση θα σας δώσουν. Δε θυμάμαι ονόματα, δε βγάζω, πια, φωτογραφίες οπότε θα αρκεστείτε στη γευστική κι αναμνησιακή περιγραφή.

- Μία απλή, απλούστατη καροτοσαλάτα δροσερή κι ορεκτική.
- Η Olivier ή Macedoine ή ρώσικη όπως την ξέρουμε, ήθελε κάτι πιο σπιρτόζικο.
- Μια σαλάτα με λαχανικά και ψάρι δημιούργησε ερωτηματικά… Μα δε μυρίζει ψάρι, αποκλείται, έχει και κρέας. Όχι δεν έχει. Έχει μόνο ψάρι κι είναι υπέροχη.
- Ακόμα πιο ωραία η σαλάτα με λεπτά διαφανή noodles, εικάζω ρυζιού.
- Δύο πίτες με φοβερά μεστή, πλούσια, βουτυρώδη κι, όμως, όχι βαριά ζύμη. Μία με αρνί, που ομολογώ ότι μου μύρισε όταν πήγα να τη φάω αλλά απεδείχθη νοστιμότατη και μία με κιμά.
- Λίγο πιο βαριά η ζύμη στα πελμένι και τα μαντί. Προτίμησα τα δεύτερα ειδικά σε συνδυασμό με τη σμετάνα (πρέπει να αρχίσω να ψωνίζω σε ρωσικά παντοπωλεία) και την, ευχάριστα, καυτερή σάλτσα που υπήρχαν, ήδη, στο τραπέζι όταν φτάσαμε.
- Σε ένα πήλινο σκεύος ήρθε μία παρασκευή η οποία πειείχε κρέας και συκώτι. Λεμονάτο και συμπαθητικό όμως εγώ: α) δοκίμασα αφού είχε ήδη κρυώσει και, β) ήταν παραψημένο άρα σχετικά σκληρό για τα δικά μου δεδομένα.
- Ένα επίσης κινεζοφέρνον, σουποειδές, πιάτο με τα μακρύτερα, χειροποίητα, μακαρόνια που έχω δει στη ζωή μου. Αυτό το διαβολόχορτο ο άνηθος φυτρώνει και στη Σιβηρία? Προφανώς διότι είχε. Κι ας προσπάθησαν να με πείσουν ότι ήτο, μόνο, μαϊντανός. Σε μένα βρε? Σε μένα?
- Σασλίκ επί δύο. Δηλαδή με χοιρινό και με κοτόπουλο. Λοιπόν εγώ έφαγα σασλίκ, για πρώτη φορά, στο Παρίσι χιλιετίες πριν. Γέλασα απίστευτα και είπα… “ να σας πω βλαμμένα … αυτά στην Ελλάδα τα λέμε σουβλάκια”. Τα έχω ξαναφάει στα χρόνια που ακολούθησαν, όμως, τα συγκεκριμένα είναι μακράν τα ωραιότερα. Μαλακά, ζουμερά, διαφορετικά και παρόλα αυτά, γνώριμα.
Ειδική μνεία οφείλει να γίνει στο δικό τους, ας πούμε, ψωμί, στη vodka (σας είπα ότι θα ψωνίζω από ρώσικα μπακάλικα πλέον. Η μαύρη οχιά που κατανάλωσε λίτρα θα σας ενημερώσει, επισταμένως, ελπίζω) και στον δίσκο με “γλυκά” που έρχεται στο τέλος μαζί με τσάι.

Ένα μαγαζί τίμιο κι αυθεντικό σαν τον λογαριασμό που θα πληρώσετε. Ένα μαγαζί για να το μοιράζεσαι. Εγώ που έχω twisted mind θα το επέλεγα και για πρώτο ραντεβού. Ή τελευταίο… Ποιος να ξέρει πως τα φέρνει η ζωή.

Π[ολλά ευχαριστώ δημοσίως στον εμπνευστή και διοργανωτή της βραδιάς.

Με αγάπη
Deva Mariya Ivanova.