Loader

tzia

Κριτικές: 108
Μέλος από: Δεκ 2013

Εμφάνιση:

20 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Όταν ακούω τη λέξη Σεϋχέλλες μου έρχονται στο μυαλό με την κάτωθι σειρά:

α) Το γνωστό τοις πάσι, αηδές ginglάκι γιατί τραγούδι δεν το λες, το οποίο, όμως, έχει την ιδιότητα να κολλάει και να μου τριβελίζει το μυαλό,

β) το σύμπλεγμα νησιών του Ινδικού ωκεανού, υπερεκτιμημένο, πιστέψτε με,

γ) η δημοφιλής παραλία της Ικαρίας στην οποία συρρέει λαός μαγεμένος από τα γαλαζοπράσινα νερά. Δεν είμαι σίγουρη αν γνωρίζουν ότι πρόκειται για μια τεχνητή παραλία η οποία έχει δημιουργηθεί από τη ρίψη των μπάζων που προέκυψαν κατά τη διάνοιξη τούνελ. Spoiler…το ξέρω,

δ) το εστιατόριο του Μεταξουργείου με τη θεϊκή ταμπέλα… Σεϋχέλλες πρώην Μπαχάμες.

Αρχές του Ιουλίου. Μία ανάσα πριν τον γάμο στον οποίο είμαστε κουμπάροι. Όλα σχεδόν έτοιμα. Λεπτομέρειες της τελευταίας στιγμής που πρέπει να συζητηθούν. Διάθεση για pre-wedding party.

Να σας ρωτήσω κάτι? Το κάνετε κι εσείς αυτό ή μόνο εμείς είμαστε παράφρονες? Συναντιόμαστε πριν τα parties για να συζητήσουμε, μετά τα parties για το aftermath, πριν τις διακοπές για να χαιρετηθούμε λες και πάμε ανθρακωρύχοι στο Βέλγιο, μετά για ανταλλαγή νέων,
εντυπώσεων, κουτσομπολιών κλπ. Με κάτι τέτοια έχω βγάλει το φετινό καλοκαίρι με τρεις ώρες ύπνο(αν και πολύ γλυκού), στην καλύτερη των περιπτώσεων, επί καθημερινής βάσεως. Έλεος πλέον…έχω ρετάρει η γυναίκα, μαζευτείτε.

Η παρέα απαρτίζεται από τους μελλόνυμφους, το ζεύγος Κοκοβίκου και τους συνκούμπαρους. Φτάνουμε on time, παρκάρουμε χωρίς δυσκολία γιατί είμαστε με μηχανή, μπαίνουμε στο μαγαζί.

Παλιό, παραδοσιακό κτίριο, ψηλοτάβανο. Μωσαϊκό στο πάτωμα. Ξύλινα τραπέζια και καρέκλες. Χρώματα υπόλευκα, γκρι, με πινελιές πράσινου. Ανοιχτή κουζίνα και μπαρ στο οποίο μπορείς να φας κιόλας. Καθαρός, άνετος, σχετικά λιτός, διακοσμητικά, χώρος μου βγάζει και λίγο industrial. Αυτά τα ολίγα.

Κατάλογος επαρκής με έμφαση σε τοπικά προϊόντα ονομασίας προέλευσης. Μ’αρέσουν αυτά. Μεγάλη ποικιλία τυριών επίσης. Διάφορα πιάτα. Εν ολίγοις είμαι σίγουρη ότι όλοι θα βρείτε κάτι να σας κάνει κλικ.

Παραγγελία:
Σαλάτα πράσινη. Λόλα, κέιλ, φύλλα μουστάρδας, ραπανάκια, ντοματίνια, κατσικίσιο τυρί. Μικρή σχετικά ποσότητα. Μια χαρά, δροσερή, μου άρεσε πολύ το τυρί. 8.50 ευρώ.

Σεβρ Μετσόβου. Δύο λεπτά ημικύκλια ενός εξαιρετικού τυριού άλλωστε η περιοχή φημίζεται. 6.00 ευρώ.

Γεμιστά πατζάρια φούρνου. Εγώ γιατί δεν τα θυμάμαι γεμιστά μου λέτε? Anyway ήταν γλυκά, τραγανά, με λίγο ξύδι, σκορδαλιά ήπια, αλλά καλή και τριμμένο χαρουποπαξίμαδο (τι λέξη Θεέ μου) on top. Μια χαρά. 7.50 ευρώ.

Φαλάφελ με σως ταχίνι. Το αγόρι (και ουχί το βαπόρι) απ την Περσία τα βρήκε πετυχημένα. Κι εγώ το ίδιο. Μου άρεσαν. Τραγανά απέξω, αφράτα μέσα, μυρωδάτα, χωρίς περιττό λάδι. 5.50 ευρώ.

Παπαρδέλες με καβουρμά Κομοτηνής και γαλοτύρι. Ωραιότατα βρασμένο το ζυμαρικό είχε ποτίσει από τη σάλτσα. Ελαφρύς, νόστιμος ο καβουρμάς, ωραίο και το τυρί που έδινε οξύτητα κι αλμύρα στο πιάτο. Θα το ξανάτρωγα ευχαρίστως. 9.20 ευρώ.

Γλυκοκαυτερά χοιρινά μπριζολάκια επί δύο. Λεπτοκομμένα, χωρίς λίπος, ζουμερά, τρυφερά. Το καυτερό του πράγματος ομολογώ ότι δεν το κατάλαβα. Το γλυκό λίγο περισσότερο. Νόστιμα. Νομίζω ότι αποτελούν hit του μαγαζιού κι ίσως, όχι άδικα. 7.50 ευρώ.

Μοσχαρίσια μάγουλα με πατάτες τηγανιτές. Λιώμα το κρέας πραγματικά. Πυκνή, μυρωδάτη σάλτσα κρασιού. Τραγανές, σπιτικές, φρέσκιες κι οι πατατούλες. 12.50 ευρώ. Το μόνο πιάτο που μου φάνηκε υπερτιμημένο at the time. Τώρα, βέβαια, που ξαναβλέπω τις τιμές και τις ποσότητες νομίζω ότι και σε κάποια άλλα πιάτα, θα χωρούσε μία μείωση τιμών.

Δοκιμάσαμε και τα γλυκά τους ήτοι: το κλασσικό γλυκό των μαμάδων μωσαϊκό, σαραγλάκια με παγωτό (γιατί με αμύγδαλο? Γιατί?) και τρίγωνα. Όλα καλοφτιαγμένα και προσεγμένα αλλά όχι κάτι συγκλονιστικό. Βέβαια είναι γνωστό ότι δεν είμαι και πολύ του γλυκού, σπάνια να μου αρέσει κάποιο πολύ και να φάω παραπάνω από δυο, τρεις κουταλιές.

Εξυπηρέτηση παρ’ όλον τον κόσμο γρήγορη κι ευγενική αλλά μέχρις εκεί. Δεν έχω κάτι αρνητικό να θυμάμαι ούτε όμως το κάτι παραπάνω που να κάνει τη διαφορά. Γενικώς μια χαρά, ας μην είμαι γκρινιάρα. Κέρασμα λικέρ στο τέλος και ίσως κάποιου γλυκού, χωρίς να είμαι σίγουρη.

Συνολικός λογαριασμός άγνωστος καθότι το τραπέζι κερασμένο. Τις τιμές σας τις είπα, όμως, οπότε κάντε τους υπολογισμούς σας. Μην τα περιμένετε όλα από μένα. Που και να τα περιμένετε δηλαδή, κακό του κεφαλιού σας, καθότι είμαι ανίκανη και για την πιο απλή πρόσθεση. Ακόμα και με κομπιουτεράκι λάθος θα κάνω.

Την όμορφη αυτή βραδιά ακολούθησε ένας υπέροχος γάμος. Νύφη κούκλα, χαλαρή και χαμογελαστή, γαμπρός που έχυσε τόνους ιδρώτα, κουμπάρες στο ύψος τους, κουμπάροι μεγάλα νούμερα. Και στα δικά σας οι ανύπαντροι του site, ειδικά κάτι ρεμάλια που επιθυμώ, διακαώς, να αποκαταστήσω, να ησυχάσει κι εμένα το κεφαλάκι μου.

Να πάτε. Ωραία θα περάσετε και θα φάτε νόστιμα. Εγώ δε θα είμαι εκεί αφού θα χρειαστεί να λείψω για κάποιο χρονικό διάστημα. Βλέπετε είμαι επίσημη προσκεκλημένη της Τζαμαϊκανής κυβέρνησης στα εγκαίνια του εργοστασίου όπου θα παράγεται το νέο μαύρο ρούμι με το όνομα Captain Tzia και τα αποκαλυπτήρια της προτομής μου, ως εθνικής ευεργέτιδας της χώρας.

Motto του φετινού καλοκαιριού:

Άσπρα ρούμια, μαύρα ρούμια,
Κλείστε με μες τα μπουντρούμια!

09 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Μια βραδιά στον Oroscopo.
Προσέξτε τη σημειολογία του τίτλου, έχει σημασία.

Με τους φίλους υπάρχουν δύο ειδών διατυπώσεις όταν αναφερόμαστε σε αναμνήσεις.

(1) Θυμάσαι τότε που…. έγινε το ένα ή το άλλο κλπ.., και
(2) Θυμάσαι εκείνο το βράδυ στο Wild ( Wild Rose, εμβληματικό μπαρ των 80ς, δεύτερο σπίτι μας τις μεταμεσονύκτιες ώρες ) που….

Η δεύτερη διατύπωση, λοιπόν, χρησιμοποιείται όταν το ίδιο το μαγαζί έχει παίξει με κάποιον τρόπο σημαντικό ρόλο στην ανάμνηση και, στη συγκεκριμένη περίπτωση, αν μου ζητούσαν να μοιράσω τα ποσοστά συμβολής στην επιτυχημένη έξοδο μεταξύ του φαγητού και της παρέας, θα έβαζα 50-50 και δε νομίζω να διαφωνήσει μ’ αυτό κανένας από τους συνδαιτυμόνες της βραδιάς ή, έτσι ελπίζω τουλάχιστον, διότι αναμένω, ακόμα, την επίσημη άποψη του Sb.

Σε πρότερη κριτική μου για είχα γράψει, θυμάμαι, ότι εύχομαι να συνεχίσει τη γαστρονομική πορεία του εξελισσόμενος. Είμαι ευτυχής, πραγματικά, που αφενός βλέπω την ευχή μου να πραγματοποιείται, αφετέρου με ιντριγκάρει η συνέχεια.

Αγαπώ τον Oroscopo γιατί είναι μια σταθερή συνιστώσα της ζωής μου εδώ και πάμπολλα χρόνια, φεύγω, ξαναγυρνώ, με περιμένει,

γιατί, εγώ, προσωπικά, αγαπώ το περιβάλλον του. Ω, ξέρω ότι σε πολλούς από σας δεν αρέσει ιδιαίτερα, εμένα όμως με ξεκουράζει. Τα άνετα τραπέζια του, ο χώρος που αφήνουν, το άψογο στρώσιμο με πεντακάθαρα και κολλαριστά τραπεζομάντιλα, οι υφασμάτινες, κατάλευκες πετσέτες, τα ωραία σερβίτσια του,
γιατί, πάντα, εκεί αισθάνομαι την ανάγκη να ντυθώ, αν όχι καλά, τουλάχιστον προσεγμένα, όπως θα έκανα στην περίπτωση που ήμουν καλεσμένη σε σπίτι φίλου μια χαλαρή βραδιά,

γιατί έχω ξεκλέψει alone time με τον άντρα μου, φλερτάροντας, all over again, πάνω από ένα πιάτο φαγητό και ένα ποτήρι κρασί,

γιατί γιορτάσαμε εκεί τα γενέθλια της νεαράς μας με άψογο τρόπο, χαμογελώντας ακόμα στην ανάμνησή τους,

γιατί το φαγητό του αποτελεί το απόλυτο comfort food για μένα. Έχω τα all time classics μου αλλά, και…

- Την καροτόσουπα με πορτοκάλι και ginger που ετοίμασαν τελευταία στιγμή, το τονίζω, όταν οι terrible five που έσκασαν μύτη εκείνη την Πέμπτη στις αρχές Αυγούστου, αφήνοντας την επιλογή των πιάτων πάνω τους άρχισαν…. εγώ δεν τρώω πράσινα, εγώ είμαι αλλεργική στο σέλινο, εγώ και ο fellow crusader σιχαινόμαστε τον άνηθο. Από τις ωραιότερες, ίσως και η ωραιότερη σούπα που έχω φάει. Παρακαλώ, θερμώς, να ενταχθεί στο κύριο μενού.

- Τις ταλιατέλες με σύγκλινο και σπαράγγια. Homemade pasta. Άψογο βράσιμο. Φρέσκα, καταπράσινα, κρουστά σπαράγγια, υπέροχο σύγκλινο σε καρεδάκια. Κρέμα γάλακτος, τόσο όσο …. μουάαχ! Τι θυμήθηκα τώρα… Είμαι σίγουρη ότι από την περιγραφή, το μυαλό σας έχει πάει σε ένα πιάτο μάλλον βαρύ. Έ, όχι λοιπόν! Απίστευτα ελαφρύ και νόστιμο. Θα σας πω μόνον ότι γυρίζοντας από μία δύσκολη, επίπονη, με παρενέργειες, θεραπεία της αδελφής της καρδιάς μου, ούσα σε χάλια διάθεση, την παρασύρω. Παραγγέλνει σαλάτα γιατί δεν πάει μπουκιά κάτω. Εγώ το συγκεκριμένο πιάτο για πρώτη φορά. Καταλήγει να μου φάει το μισό. Σχηματίζεται στο πρόσωπό μου ένα από τα πλατύτερα χαμόγελα της ζωής μου.

- Τα αχλαδάκια τυριών. Ειλικρινά δεν ξέρω πως είναι η κανονική τους ονομασία. Εγώ τα ονόμασα έτσι την πρώτη φορά που μου τα έφεραν. Μίξη τριών τυριών, μασκαρπόνε, κατίκι, το τρίτο μου διαφεύγει. Κρεμώδη και λίγο όξινα, παναρισμένα ελαφρά, με flakes αμυγδάλου που τραγανίζουν τόσο, μα τόσο, ωραία. Ψημένα στον φούρνο, φαντάζομαι, αφού είναι απόλυτα ελαφρά. Συνοδεύονται από δύο μαρμελάδες και δεν μπορώ να αποφασίσω, ακόμα, ποια τους πάει περισσότερο. Θέλω να πάω μία φορά να τα φάω για ορεκτικό, κύριο, μη σας πω κι επιδόρπιο αν και δε νομίζω να αντισταθώ στο τιραμισού τους που είναι το ωραιότερο, κατ’ εμέ, που σερβίρεται αυτήν τη στιγμή.

- Τη μοσχαρίσια στηθοπλευρά. Μόλις το πιρούνι πλησιάσει διαλύεται από μόνο του. Βαθιά νοστιμιά. Γλυκύτητα και ισορροπία. Συνοδεύεται από ένα risotto gorgonzola που, απλά, δεν υπάρχει. Ενώ τα δύο components του πιάτου αυτού θα μπορούσαν να σταθούν πανάξια μόνα τους, ο συνδυασμός τους είναι απόλυτα επιτυχημένος όσο κι αν ξενίσει κάποιον αρχικά.

- Το συκώτι τους. Μαγειρεμένο με διάφορα μυριστικά, σε μια ανάλαφρη σάλτσα, με τηγανισμένα κρεμμύδια και τον πιο μαμαδίστικο πουρέ που έχω φάει πέραν αυτού που φτιάχνει η μαμά μου. Απόλυτα βελούδινο χωρίς κανένα ροζουλί αιμοσφαίριο όταν κοπεί. Που είσαι βρε Αναξίμανδρε? Σε σκεφτόμασταν εκείνο το βράδυ.

- Τα, υπέροχου, χρώματος, ραβιόλια με θαλασσινά σε σάλτσα σαμπάνιας και το λέει αυτό κάποια που δεν αγαπά τα γεμιστά ζυμαρικά. Αρωματικά, φίνα, με τις γεύσεις και τα διάφορα υλικά να ξεχωρίζουν. Ερωτικό πιάτο.

Θα σταματήσω κάπου εδώ διότι θα περιγράψω όλον τον κατάλογο και δε θέλω να σας στερήσω τη χαρά της ανακάλυψης των πιάτων του.

Αγαπώ τον Oroscopo για τους ανθρώπους του, για την εκ φύσεως αρχοντιά τους, τη διακριτικότητα, τους άψογους τρόπους, την παλιομοδίτικη ευγένεια, τη noblesse, τη θρυλική τους γαλαντομία προς όλους και πάνω από όλα για την αγκαλιά που με πήραν την τελευταία φορά.

Γράφοντας αυτή την κριτική μου ήρθαν στο μυαλό παπούτσια. Μάλιστα, παπούτσια, καλά διαβάσατε. Σκέφτομαι τα αγαπημένα μου που τα έχω άπειρα χρόνια, τα προσέχω κι όταν κάτι πάει να χαλάσει τα στέλνω αμέσως για επιδιόρθωση. Γιατί θέλω να τα κρατήσω αιώνια. Τις μπότες που κρατούν τα πόδια ζεστά, σταθερά και ασφαλή όταν υπάρχει ανάγκη για κάτι τέτοιο. Τα καινούργια ψηλοτάκουνα fetish shoes με το περίτεχνο δέσιμο στον αστράγαλο που δεν έχω συνηθίσει, ακόμα, οπότε τα φορώ δοκιμαστικά στο σπίτι μέχρι να αισθανθώ ότι μπορώ να τα περπατήσω άνετα. Αυτά που μου ταιριάζουν μεν, αλλά κατά καιρούς με χτυπάνε, οπότε έχω μια σχέση on-off μαζί τους. Αυτά που ενώ μου άρεσαν πολύ όταν τα αγόρασα, για κάποιο λόγο δε μου πήγαν. Τα χαρίζω σε φίλους όμως και χαίρομαι πολύ να βλέπω να τα φορούν και να τα ευχαριστιούνται. Τα καθημερινά πολύτιμα παντοφλάκια μου τα οποία ανυπομονώ να γυρίσω σπίτι να φορέσω και τόσα άλλα.

Κάναμε τους ίδιους συνειρμούς? Τι λέτε?

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη tzia.

23 Αυγ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Διαζύγιοοοο
Διαζύγιοοοο….
Αυτό ανέκραζα ως άλλος Αντωνάκης προχτές το, προχωρημένο, απόγευμα στον λόφο του Προφήτη Ηλία, κάνοντας ταυτοχρόνως μια νοερή λίστα των κατάλληλων ατόμων για να το χειριστούν. Διότι μετά τη δοκιμασία στην οποία με υπέβαλλε ο καλός μου, όχι μόνον ήμουν έτοιμη να τον χωρίσω αλλά και να ζητήσω ότι έχει και δεν έχει ως αποζημίωση για ψυχική οδύνη. Δηλαδή, τώρα που το σκέφτομαι δεν ήτο μόνον ψυχική, ήτο τα πάντα όλα.

Η ιστορία ξεκινά ως εξής…είναι η τελευταία εβδομάδα προ των διακοπών. Επικρατεί ο απόλυτος εργασιακός πανικός. Τα έχουμε πει, μην τα ξαναλέμε. Η κόρη λείπει γεγονός θετικό στην παρούσα φάση. Ατελείωτες ώρες στο γραφείο και λιώσιμο απ τη ζέστη. Έχω κηρύξει απεργία διαρκείας από το μαγείρεμα, οπότε όταν με μαζεύει το αγόρι, πάμε για φαγητό. Καθώς με πηγαίνει, αξημέρωτα, λοιπόν, βλέπει απέναντι τη φωτισμένη Καστέλα και αναφωνεί
- Στον Προφήτη Ηλία θέλω να πάμε. (Τόμπολα)
- Ναι βρε καλέ μου να πάμε αλλά δεν έχω διαβάσει και τα καλύτερα. (Λοξό βλέμμα)
- Αμάν πια, είσαι προκατειλημμένη, μπορεί να είναι καλό. (Μειδίαμα)

Προφήτη Ηλία θες πουλάκι μου? Είμαι εγώ προκατειλημμένη? No problem.
Φτάνω, μπαίνω στο site, μου κόβονται ακόμα περισσότερο τα πόδια μόλις διαβάζω προσεκτικότερα τις κριτικές, βλέπω έκπτωση 30% στο e-table, σκέφτομαι ότι κάτι είναι κι αυτό, κάνω κράτηση.

Αφού βρίσκουμε άκρη με τις καινούργιες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις στον Πειραιά, ανεβαίνουμε, παρκάρουμε, βλέπω την υπέροχη θέα μπροστά μου, φυσάει κι ένα αεράκι, παίρνω θάρρος και γυρίζω για να μπούμε στο μαγαζί.

Σκέφτομαι…δε μπορεί! Είχα δύσκολη μέρα, πάλευα με την απόδοση μίας φράσης τρείς ώρες, άκουσα το κορυφαίο “ Είσαι πολύ λό-γι-α για μένα” αλλά και πάλι είμαι τόσο χάλια που βλέπω οράματα? Αρχίζω να ακούω το shine on you crazy diamond των Floyd και σκέφτομαι ότι, όχι μόνον, κάποιος put something in my drink (coffee actually) αλλά ήταν ληγμένο επίσης.

Βλέπω μία limo με minions στην οροφή. Αρχαίους ναούς. Το δωδεκάθεο σε πλήρη απαρτία. Έναν νερόμυλο. Ένα περίπτερο. Μαυσωλεία. Ένα κομμένο πόδι τεραστίων διαστάσεων, πράσινου χρώματος που ακουμπά στη στέγη! Αλήθεια! Δε σας κάνω πλάκα! Ενυδρεία. Διάφορα ετερόκλητα στυλ καθισμάτων. Τέλος. Δε λέω άλλα γιατί αρχίζω να μην αισθάνομαι καλά.

Μόνοι μας στο μαγαζί. Γιατί άραγε? Η κοπέλα που έχει αναλάβει την εξυπηρέτησή μας έρχεται με το εμφιαλωμένο νερό και τους καταλόγους. Ο καλός μου την παρακαλεί να του φέρει μία μπύρα πριν παραγγείλουμε και ακολουθεί μία ακατάληπτη συνομιλία την οποία δε μπορώ να σας μεταφέρω ακριβώς διότι αγγίζει τα όρια του παραλόγου. Και ο Ιονέσκο στην παρέα μας. Παραγγελία:

Σαλάτα χωριάτικη. Οκ. Μεγάλη μερίδα, συμπαθή λαχανικά, τυρί αδιάφορο, πολυκαιρισμένη κάπαρη.

Μύδια σαγανάκι. Έντονη μυρωδιά και γεύση πελτέ ντομάτας. Τα μύδια όμως τρυφερά. Είχε και καρεδάκια πιπεριάς. Εντάξει.

Ριζότο με μανιτάρια και λάδι τρούφας. Ααααχ! Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε? Πάντως τα μανιτάρια ήταν φρέσκα.

Εγώ που ήμουν υποψιασμένη για το τι μας περίμενε αποφασίζω να παραγγείλω μία μακαρονάδα ναπολιτέν ψημένη στον ξυλόφουρνο όπως ανέφερε ο κατάλογος. Απεδείχθη ότι έπραξα σοφά διότι ήταν το πιο νόστιμο πιάτο. Τα μακαρόνια ήταν βρασμένα ικανοποιητικά, η σάλτσα σε καλό επίπεδο, το λιωμένο τυρί είχε μία γεύση των παιδικών μου χρόνων όταν έτρωγα τις πρώτες Canadian πίτσες που είχαν κάνει την εμφάνισή τους στην Ελλάδα. Μερίδα πραγματικά τεράστια, έφαγα το εν τρίτον περίπου κι αυτό με δυσκολία.

Γαρίδες ψητές. 14 ευρώ. Το θυμάμαι το ποσόν γιατί όταν ήρθε το πιάτο που περιείχε 4 γαρίδες…. έστω και νούμερο 1…γυάλισε το μάτι μου. Θεωρώ άσκοπο να ταλαιπωρήσω τα αβρά μου κρινοδάχτυλα και το μανικιούρ μου περιγράφοντάς το. Ήταν απλώς κακό. Αφήστε που λόγω υφής των γαρίδων μου πέρασε απ το μυαλό ότι τα σχέδια που είχαμε για το υπόλοιπο της βραδιάς θα αναβαλλόντουσαν λόγω ανωτέρας βίας. Ευτυχώς διαψεύσθηκα ως προς αυτό.

Με το κρασί που ήπια εγώ και 3 μπύρες του καλού μου ο λογαριασμός έφθασε, μετά την έκπτωση του 30%, το τονίζω, τα 48 ευρώ. Σιωπή….

Το διαζύγιο ανεβλήθη διότι στο σπίτι με περίμενε παγωμένη σαμπάνια αφήστε που τις επόμενες δύο μέρες ο καλός μου με τάισε, εν είδη εξιλέωσης, τα καλύτερα στο ανυπέρβλητο εστιατόριο θαλασσινών στο Κερατσίνι. Όμως, ότι κι αν λέω χαριτολογώντας, το να μπορείς να γελάς με τον άνθρωπο που είσαι μαζί 23 χρόνια, είναι αξία ανεκτίμητη και σας εύχομαι το ίδιο.

Η κριτική άρχισε στην Αθήνα και τελειώνει εδώ στο νησί. Η Ικαρία φέτος έχει μία μαγεία που με κάνει να κοιμάμαι με χαμόγελο και να ξυπνώ με το ύφος της γάτας που έγλυψε το γάλα.
Καλό υπόλοιπο διακοπών!

28 Ιούλ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Il postino!

Μια υπέροχη ταινία και σας το λέει κάποια που μόνο σινεφίλ δεν τη λες! Κοινή πεποίθηση των κατά καιρού ψυχαναλυτών μου είναι ότι δε μου αρέσει να βλέπω ταινίες γιατί έχω, ήδη, έτοιμες τις εικόνες στο μυαλό μου. True.

Η συγκεκριμένη όμως μου άρεσε πολύ. Τρυφερή, νοσταλγική, ποιητική με τον θάνατο τουΤροΐζι πριν την ολοκλήρωση της να τη φορτίζει ακόμη περισσότερο συναισθηματικά. Ήταν άρρωστος το ήξερε, προτίμησε να αναβάλλει την επέμβαση που έπρεπε να κάνει για μετά το πέρας των γυρισμάτων. Δεν πρόλαβε. Αίσθηση καθήκοντος. Γνώριμη. Θα έκανα το ίδιο.

Την ίδια αίσθηση μου έδωσε και το μαγαζί. Απλό, απροσποίητο, χαλαρή elegance, νοσταλγική διάθεση. Το μέρος που θα διάλεγα για να αποχαιρετήσω έναν αγαπημένο χωρίς να πω αντίο.

Γριβαίων. Ήσυχος πεζόδρομος κάθετος στη Σκουφά. Κολωνάκι για μένα, Εξάρχεια για τον καλό μου. Αναλόγως της οπτικής του καθενός. Η αλήθεια βρίσκεται, όπως τις περισσότερες φορές, στη μέση.

Για μπεις στο εσωτερικό του κατεβαίνεις μερικά σκαλάκια. Δεν πήγα. Έχω εικόνα ενός ενιαίου λευκού χώρου με την ανοιχτή κουζίνα στη μία πλευρά. Καθίσαμε έξω. Λίγα τραπέζια, άνετες καρέκλες, φροντίδα του χώρου με την προσθήκη κρεμαστών φυτών και φαναριών στα γύρω δέντρα. Ο δρόμος έχει κλίση όμως. Φοβόμουν ότι κάποια στιγμή τα πράγματα θα έφευγαν απ το τραπέζι. Δεν έφυγαν μεν αλλά η αίσθηση της ανισορροπίας υπήρχε. Έφυγαν παρόλα αυτά τα πράγματα από το βοηθητικό τραπεζάκι που ευγενέστατα μας είχαν φέρει ελέω μίας κυρίας που δεν ήξερε να κινηθεί στον χώρο. Απεχθάνομαι τους άγαρμπους.

Ο κατάλογος μικρός σχετικά με mainstream αλλά και ενδιαφέρουσας σύλληψης προτάσεις. Αφού ήταν η πρώτη επίσκεψη οι δεύτερες πήραν αναβολή για τις επόμενες. Σε πρώτη ανάγνωση ήθελα να δω πως τα καταφέρνουν στα κλασσικά πιάτα. Μας το πρότειναν κι οι ίδιοι εξάλλου.

Αρχή με φετούλες φοκάτσιας για την οποία ερωτηθήκαμε... φρέσκια, με το χοντρό της αλάτι και το δεντρολίβανο. Θα ήθελα όμως και κάτι άλλο να τη συνοδέψω.

Διαλέξαμε τη σαλάτα με το αβοκάντο. Μας ενημέρωσαν ότι το αβοκάντο δεν ήταν αρκετά ώριμο και μας έδωσαν την επιλογή μεταξύ πεπονιού και μάνγκο. Αν είχαμε τη μικρή μαζί θα διάλεγε το δεύτερο. Επειδή όμως μεγάλωσε πλέον και μας κάνει σπάνια παρέα διαλέξαμε το πρώτο. Πρασινάδες, μοτσαρέλα, λευκό σουσάμι, πεπόνι και δυόσμος που έκανε τη διαφορά. Λεμονάτη, ελαφριά, δε νομίζω ότι με αβοκάντο θα μας άρεσε περισσότερο. Θα την ξαναζητήσω έτσι.

Καρπάτσιο μόσχου. Δαντελένιες φέτες εξαιρετικού κρέατος ψημένου στο λεμόνι. Πιο ψημένο για τα δικά μου γούστα αλλά τόσο νόστιμο. Συνοδεύεται από ρόκα και φέτες παρμεζάνας. Εγώ το έφαγα σκέτο. Μου αρέσει πολύ για να το χαλάω με άλλες γεύσεις. Ιδανικό πιάτο για να συστηθείτε με τη γοητεία του raw.. Συνόδεψα όμως τη φοκάτσια μου με την εξαιρετική παλαιωμένη παρμεζάνα.

Carbonara για μένα. Από τις ελάχιστες φορές που έχω τελειώσει αυτό το πιάτο. Γεμάτη γεύση, καμιά μυρωδιά αυγού κυβακια τραγανής πανσέτας, κρεμώδης, νόστιμη με τα σπαγγέτι επιτέλους βρασμένα έτσι όπως ακριβώς θέλω. Ένα κλικ λιγότερο από το ελληνικό al dente. Κλασσικό πρόβλημα. Το ίδιο παθαίνω και με το κρέας.

Αματριτσάνα για τον καλό μου που ζητήθηκε extra καυτερή και έτσι ήρθε. Γλυκιά απ το κρεμμύδι, πικάντικη απ την καπνιστή πανσέτα, όξινη απ την ωραία σάλτσα ντομάτας, καυτερή. Nice.
Φυσικά μαζί με τα πιάτα ήρθε φρεσκοτριμμένο regiano και μύλος πιπεριού.

Έκλεισα. με ένα ωραιότατο φτιαγμένο εκείνη τη στιγμή τιραμισού με έντονη γεύση καφέ που με κράτησε ξύπνια στη συνέχεια της νύχτας.

Ήπιαμε ένα bubbly αρωματικό φρουτώδες prosseco το οποίο ήταν ιδανικό για τη ζέστη βραδιά και συνόδεψε τέλεια τα πιάτα. Εξάλλου αυτός ήταν κι ο λόγος που διαλέξαμε το μαγαζί. Η γνωριμία του καλού μου με τον προμηθευτή κρασιών του. Ένα κιβώτιο ήρθε και στο σπίτι. Τα κορίτσια της παρέας το τίμησαν δεόντως στο τελευταίο πάρτυ.
Θα πρέπει να προειδοποιήσω ότι οι μερίδες είναι μεσαίες προς μικρές. Ας το έχουν υπόψη αυτοί που αρέσκονται σε μεγάλες ποσότητες. Προσωπικά χόρτασα χωρίς να βαρύνω ενώ μου άρεσαν πολύ και οι πρώτες ύλες τους και ο τρόπος παρασκευής και ότι για πρώτη φορά τα τελειώσαμε ολα.

Εξυπηρέτηση από τη σύζυγό του σεφ και έναν νεαρό κύριο αψεγάδιαστη. Άμεση ανταπόκριση, προτάσεις, ευγένεια, χαμόγελο. Όπως πρέπει. Πληρωμή με κάρτα χωρίς κανένα πρόβλημα. Λογαριασμός στα 60 ευρώ.

Η συγκεκριμένη κριτική γράφτηκε στο κινητό. Τώρα κατανοώ το λελουδον που δε βάζει τόνους. Δεν πρόκειται να την ξαναδιαβάσω γιατί δε θέλω να δω τα λάθη που έχει. Με βλέπω υποψήφια προς λιθοβολισμό. Αφήστε που την έγραψα στο πόδι τρόπος του λέγειν αφού την είδα να ανεβαίνει ημιτελής. Πάτε καλά? Να βάλω τις φωνές? Ευτυχώς που my lp την είδε άμεσα και με ειδοποίησε να την κατεβάσω. Ευχαριστίες!

Συγχωρώ λόγω καλοκαιριού και ραστώνης. Εξάλλου και εγώ σε μια παρόμοια κατάσταση limbo βρίσκομαι. Απόλυτη χαλάρωση σε σημείο να αναρωτιέμαι πώς θα τα καταφέρω to pull it together για να αντιμετωπίσω το ενδιάμεσο καυτό από εργασιακής κι όχι μόνο πλευράς διάστημα που με περιμένει. Μέσα σε μια καταπράσινη, πιο πράσινη δεν την έχω δει, Αρκαδία ρίχνω επικούς ύπνους, βλέπω περίεργα όνειρα, διαβάζω αλλά πέφτω πολύ συχνά πάνω σε μία λέξη που με κάνει να κλείνω το βιβλίο απότομα, συστηνομαι με το κουνάβι του σπιτιού μου, εξολοθρευω σκορπιούς, βλέπω αγριογούρουνα, γελάω με τις αφίσες καλλιτεχνών των τοπικών πανηγυριών, πάω να βγάλω φωτογραφία να στείλω αλλά δεν το κάνω πλέον και παίζω ένα καινούργιο παιχνίδι δικής μου επινόησης το οποίο αποδεικνύεται πολύ περισσότερο ενδιαφέρον από ότι ήλπιζα. Τα εύσημα στον συμπαίκτη.

Αγαπώ το αίσθημα της προσμονής. Σιχαίνομαι το mirroring.
Καλημέρα σου!

17 Ιούλ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Η Βουλιαγμένη μυρίζει πάντα αντηλιακό Coppertone και baby oil, φοράει άσπρο μπλουζάκι, γαλάζιο σορτσάκι κι εσπαντρίγιες απ’ το Market το πρωί, little black dress με τις “νυχιές της γάτας” στην πλάτη το βράδυ, τρώει κοκκινιστό με τηγανητές πατάτες στον Όμιλο, πολλά και διάφορα στον Λουιζίδη, ξεπλένεται με το λάστιχο στον κήπο, κοιμάται με ανοιχτά παράθυρα σε βαμβακερά σεντόνια Cannon, έχει την αίσθηση των πελμάτων που ακουμπούν σε μία γυμνή πλάτη, πίνει ούζα στο καφενεδάκι της Λίμνης, τρώει σικάγο, κι όχι μόνο, στην Aqua και το βράδυ χορεύει το Unforgettable στις Μούσες.

Οι μεγαλύτερης ηλικίας δε θα απορήσετε με αυτό που θα πω οι νεώτεροι, μάλλον, ναι. Στη Βουλιαγμένη βρίσκονταν τα εξοχικά. Σπίτια που έμεναν κλειστά τον χειμώνα (αν και φιλοξενούσαν διάφορα πονηρά ραντεβού σε κοπάνες αλλά ας μην επεκταθώ διότι υπολήψεις θα καταστραφούν, σπίτια θα κλείσουν), άνοιγαν δε με το τελείωμα των σχολείων όπου κατέβαιναν οι μαμάδες με τα παιδιά για μπάνια και διακοπές. Οι μπαμπάδες έρχονταν συνήθως Σαββατοκύριακα. Σε ένα από αυτά τα σπίτια περνούσα κι εγώ μέρος των διακοπών μου. Στις τελευταίες τάξεις του Λυκείου, υπό την επίβλεψη μαμάδων φυσικά, σιγά μη μας άφηναν έτσι, ενώ στα χρόνια του Πανεπιστημίου κατεβαίναμε, μόνοι μας πια, να διαβάσουμε στην εξεταστική. Δε θέλω ειρωνικά χαμόγελα. Το πρόγραμμα τηρείτο απαρεγκλίτως. Νομίζω ότι ακόμα και σήμερα αν ανοίξω τη Φιλοσοφία του Δικαίου θα μυρίσω εκείνη την εποχή.

Μεγαλώσαμε, ταξιδέψαμε για αλλού, έγιναν νέα σπίτια που μας κράτησαν, η Βουλιαγμένη ξεχάστηκε. Την ξαναθυμηθήκαμε από ανάγκη όταν, λόγω φριχτής κίνησης, ο αρχικός προορισμός ήταν άπιαστος. Τέλειο μπάνιο στη Λίμνη και χαλάρωση. Καφέδες, τσιγάρα, συζήτηση, παραμονή στο νερό μέχρι που ζάρωσαν τα χέρια μας και μετά πείνα.

Ούτε που μας πέρασε απ το μυαλό να πάμε σε κάποιο απ τα καινούργια μαγαζιά που έχουν ανοίξει στην περιοχή. Ούτε καν συζήτηση δεν έγινε. Το συλλογικό υποσυνείδητο και οι καταγεγραμμένες μνήμες λειτούργησαν ακαριαία. Είχαμε, ήδη, αποφασίσει τι θα έτρωγε ο καθένας.

Ανεβήκαμε τα λίγα σκαλάκια και μπήκαμε στη σκεπασμένη βεράντα του Λουιζίδη. Ο χώρος έχει ανακαινιστεί, αλίμονο αν είχε μείνει απαράλλαχτος μετά από τόσα χρόνια, αλλά η αίσθηση είναι η ίδια. Μαγέρικο δεν το λες, εστιατόριο, όμως, παλαιάς κοπής το λες σίγουρα. Έχει τις κλασσικές σαλάτες, λαδερά, μαγειρευτά, σχάρας, ψαρικά, τα πάντα όλα. Λευκά κλασσικά τραπεζοκαθίσματα, άνετα, αραιά τοποθετημένα προς τιμήν τους, πινελιές ανοιχτού πράσινου, ζαρντινιέρες με φυτά και λουλούδια περιμετρικά, ανεμιστήρες οροφής και επιδαπέδιοι που δροσίζουν τον χώρο ενώ στη μία πλευρά υπάρχουν χτιστοί καναπέδες με μαξιλάρια.

Τα γκαρσόνια (βρίσκω τη λέξη να ταιριάζει απόλυτα) μόλις μας είδαν έτρεξαν αμέσως παρόλο τον κόσμο, μας πρότειναν τραπέζια, τα ένωσαν, έστρεψαν τον ανεμιστήρα προς τα μας για περισσότερη δροσιά, έφεραν καταλόγους, το τόσο επιθυμητό παγωμένο νερό, υπέροχο, σουσαμένιο, φρεσκότατο ψωμάκι, τη μεγαλύτερη ποσότητα του οποίου καταναλώσαμε απ τη λύσσα μας πριν καν έρθουν τα φαγητά.

Είδαμε τους καταλόγους έτσι για να πούμε ότι το κάναμε, εγώ έβγαλα φωτογραφίες γεγονός που προκάλεσε τη θυμηδία της παρέας κι άκουσα τη γνωστή ατάκα…άσε μας κουκλίτσα μου. Νέοι καιροί Νέα ήθη.

Σαλάτα αρμύρα. Ωραία βρασμένη και ζεστή. 5.80
Χωριάτικη. Πλούσια μερίδα, περιποιημένη, με φρεσκότατα λαχανικά και συμπαθές τυρί. 6.50
Τζατζίκι. Είχε άνηθο. Τέλος. 3.80
Ντολμαδάκια γιαλαντζί. Ωραίο το αμπελόφυλλο και η γέμιση. Λεμονάτα, νόστιμα. Συνοδεύονται με γιαούρτι και…άνηθο. Προσπαθώ να βρω το κατάλληλο νομικό πλαίσιο για την απαγόρευση χρήσης του συγκεκριμένου αρωματικού. Βοήθεια κανείς? 6.50
Κολοκυθάκια τηγανητά σε sticks. Τραγανά αλλά είχαν τραβήξει λίγο παραπάνω λαδάκι από ότι έπρεπε, γλυκύτατα όμως. 4.90
Γαύρος μαρινάτος. Λίγο μαλακός για τα γούστα μας αλλά ήταν ξιδάτος όπως μας αρέσει. 5.00
Χταπόδι ξιδάτο. Ήθελε λίγο λάδι, το βάλαμε, το φάγαμε, μας άρεσε. 9.80
Μακαρόνια με κιμά. Είχε πέσει παραπάνω κανέλα με αποτέλεσμα να πικρίζει λίγο. Τα μακαρόνια ελαφρώς παραβρασμένα αλλά θα μου πεις, τι περίμενες? Σωστόν. 7.30
Μοσχάρι κοκκινιστό με πατάτες τηγανιτές. Κλασσική αξία.9.00
Σουτζουκάκια με ρύζι. Έδιναν την αίσθηση ότι δεν είχαν περάσει από το τηγάνι σα να είχαν βράσει απλώς μέσα στη σάλτσα. Αρκετό κύμινο, ωραία σάλτσα, και το ρυζάκι μια χαρά. 8.00
Κοτόπουλο φιλέτο. Ωραία ψημένο, συμπαθές, όχι, όμως, κάτι αξιομνημόνευτο. Έχω την αίσθηση ότι η σχάρα δεν είναι το δυνατό του σημείο. 7.00
Κοτόπουλο σουβλάκι. Μια απ’τα ίδια και στην ίδια τιμή με το ανωτέρω.
Σαρδέλες σχάρας. Λίγο στεγνωμένες και χωρίς ιδιαίτερο άρωμα κάρβουνου. Φρέσκιες όμως. Φαγώθηκαν μια χαρά. 7.30
Ξιφίας φιλέτο. 2 μεγάλα κομμάτια, ζουμερά, άρεσε. 16.00. Το τελευταίο δεν άρεσε πολύ αλλά νομίζω ότι τη μερίδα μπορούν να τη μοιραστούν δύο.

Μπύρες, αναψυκτικά, κέρασμα καρπούζι στο τέλος. Γενικά μεγάλες μερίδες και συμπαθητικές, ειδικά, για την περιοχή τιμές. Οι 2,5 ντοματούλες στη γεύση θα ήταν πιο αντιπροσωπευτικές, οι 2 αυστηρές, οι 3 που βάζω, ελαφρά, επιεικείς.

Δε μου έγινε το χατίρι να πάμε στην Aqua. Είχε περάσει η ώρα και υπήρχαν υποχρεώσεις για το υπόλοιπο του απογεύματος. Την επόμενη φορά. Πήρα όμως το αίμα μου πίσω σταματώντας στο Pastry Family και ξανατρώγοντας τα παστάκια μόκα.

Όλη η παλιά φρουρά παρούσα, αδιάρηκτος και συμπαγής. Η νέα γενιά έκανε και έλεγε τα δικά της προσπαθώντας ταυτόχρονα να καταλάβει λέξεις, φράσεις κι ατάκες. Μάταια. Η ομερτά αυτής της παρέας είναι θρυλική. What happens in Vegas stays in Vegas.
Πιστεύουμε ακράδαντα ότι τα παιδιά πρέπει να βρουν τους δικούς τους κώδικες, να δημιουργήσουν τις δικές τους αναμνήσεις και πάνω από όλα να ζήσουν τη δική τους ζωή. Δεν υπάρχει πιο θλιβερό θέαμα από αυτό των ανθρώπων που ζουν "τη ζωή που δεν έζησαν" δι' αντιπροσώπων, παίζοντας φανταστικά παιχνίδια και επιτυγχάνοντας, εξίσου, φανταστικές νίκες μέσα στο μυαλό τους σε μία μάταιη προσπάθεια προσδιορισμού και δικαίωσης του ανύπαρκτου εαυτού τους.

Βουλιαγμένη revisited and reinvented. Αυτό. Θα επιστρέψουμε.

04 Ιούλ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Αυτό το καλοκαίρι έχει ισχυρή δυναμική. Αυτό το καλοκαίρι έχει γκάζι. Αυτό το καλοκαίρι έχει μουσική, ξενύχτια, αλκοόλ, τσιγάρα και κλεμμένους αναπτήρες. Reunions. Ματιές στο μέλλον. Αναμνήσεις. Συζητήσεις. Ασκήσεις ισορροπίας. Σαρκαστική διάθεση. Είναι ανήσυχο. Έχει φόβο. Ανατροπές. Ένταση. Λιώσιμο. Λαχάνιασμα. Αυτό το καλοκαίρι είναι rock.

Ένταση υπήρχε και τις τρείς φορές που έχω πάει στο Pasta, στη διάθεση όμως, από τα πιάτα έλειπε.

Η πρώτη πέρσι πριν το Πάσχα. Απεδείχθη η τελευταία αναλαμπή of a tale that wasn’t right. Νηστεία άρα και περιορισμένες επιλογές.

Σαλάτα Verde την οποία έχουμε επαναλάβει και στις υπόλοιπες επισκέψεις. Πρασινάδες, μήλο, περίτεχνα κομμένο, που αποδεικνύεται, όμως, δύσκολο στον χειρισμό του, καραμελωμένοι ξηροί καρποί, σταφίδες, γλυκό dressing, φρέσκια, δροσιστική και μεγάλη ποσότητα.

Patate arrosto. Μικρές φρέσκιες πατατούλες σωταρισμένες με θυμάρι, καπνιστή πάπρικα, λεμόνι, χοντρό αλάτι, λίγο μουστάρδα αν θυμάμαι καλά. Νόστιμες.

Funghi trifolati. Άλλο ένα πιάτο που μου αρέσει πολύ και επαναλαμβάνεται έκτοτε ασχέτου νηστείας. Ποικιλία μανιταριών σε χοντρά ζουμερά κομμάτια, λίγο σκόρδο, λεμονάτα, αναπαύονται πάνω σε μια αφράτη χειροποίητη ζύμη. Μεγάλη μερίδα, όπως όλες εξάλλου και απόλυτα χορταστικά.

Arrabiata. Σωστά βρασμένα ζυμαρικά όπως και σε όλες τις μακαρονάδες που έχω δοκιμάσει, νόστιμη σάλτσα, καυτερή, γλυκιά και όξινη ταυτόχρονα. Το τυρί δε μου έλειψε καθόλου.

Επίσκεψη δεύτερη λίγο πριν τα περασμένα Χριστούγεννα και μετά από παράσταση στην οποία μία αγνώριστη, πραγματικά, Αμερικανίδα diva τα έσπασε. White lies, τσιμπήματα ενοχής, άχρηστες τύψεις. Τεράστια παραγγελία και νευρικά γέλια.

Όλα τα παραπάνω συν
Piadina Yova fritte δηλαδή λεπτό ρολό ζύμης που τυλίγει τυριά, αλλαντικά, σάλτσα συν δύο αυγά μάτια on top. Μεγάλο hit. Περιγραφές έχετε ήδη διαβάσει.

Δύο πίτσες με μικρές διαφορές για μένα. Ωραίο, λεπτό ζυμάρι, καλά υλικά στη σωστή ποσότητα. Πείτε ότι θέλετε αλλά είμαι της Canadian σχολής άρα αυτές δε μου είπαν πολλά πράγματα. Τις αδικώ όμως και το ξέρω.

Πέννες Salsiccia di maiale. Χωριάτικο λουκάνικο, καυτερές πιπερίτσες, σάλτσα ντομάτας, κρέμα. Comfort food για ένα χειμωνιάτικο βράδυ. Λίγο βαρύ φυσικά αλλά το σήκωνε. Πήρα όσο δεν κατόρθωσα να φάω μαζί μου. Ωραίο και την επόμενη μέρα.

Άλλα πιάτα εκείνης της βραδιάς που δοκίμασα ήταν pasta με μαύρη τρούφα που δεν ήταν επιτυχημένη αλλά μάλλον πρόκειται για αστοχία της συγκεκριμένης βραδιάς και ravioli με μανιτάρια και άλλα υλικά που δε θυμάμαι που, όμως, κι αυτά δεν έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση.

Τρίτη επίσκεψη στα τέλη Μαΐου. Η Αμερικανίδα ντίβα έδωσε τη θέση της στον bodyguard του Προέδρου. Ελαφρά ανησυχία και η ανακοίνωση ενός προαναγγελθέντος θανάτου.

Η γνωστή σαλάτα και τα μανιτάρια. Πίτσα με gorgonzola και prosciutto για τον καλό μου με τις γνωστές αρετές και τα δικά μου κολλήματα.

Pasta με κρέμα τυριών και prosciutto crudo για μένα που ακούγεται περισσότερο μπουχτιστική από ότι τελικά ήταν. Και αυτή ωραία την επαύριο που την τελείωσα.

Τα γλυκά δεν είναι το δυνατό σημείο τους σημείο. Έχουμε δοκιμάσει πολλά χωρίς ούτε ένα να μας ικανοποιήσει. Η τελευταία επίσκεψη έκλεισε με ένα επικό parfait από τη Χαρά.

Χώρος απλός, λιτός, εξυπηρέτηση γρήγορη. Τιμές γύρω στα 15-20 ευρώ αναλόγως της παραγγελίας. Πίστωση δε δίδεται. Πλαστικό χρήμα νομίζω ότι γίνεται δεκτό αλλά δεν παίρνω και όρκο. Το κάπνισμα απαγορεύεται αυστηρά
στον εσωτερικό χώρο άρα καταλαβαίνετε ότι προτιμώ τον έξω, ειδικά, τώρα που είναι ιδανικές μέρες για μπανανόψαρα και χρυσόψαρα, αυτά με τη βολική μνήμη, ξέρετε.

Αυτό το καλοκαίρι είναι πάνω από όλα οι άνθρωποι. Αυτοί που γύρισαν και είναι σα να μην έφυγαν ποτέ κι αυτοί που έφυγαν και είναι σα να μην ήρθαν.

Αυτό το καλοκαίρι αν ήταν ταινία θα ήταν το “Με κομμένη την ανάσα” του Godard κι αν ήταν τραγούδι θα ήταν το “ Highway star” των Purple, από βινύλιο και στη διαπασών.

Αυτό το καλοκαίρι θα περνάμε για πάρτη των ανθρώπων που αγαπάμε μέρες νοσοκομείου, το βράδυ του Σαββάτου θα μας βρίσκει στην άκρη της πόλης, ενώ στα κλεφτά κλεισίματα των ματιών θα βλέπουμε όνειρα από χρώμιο και βινύλιο.
Γιατί αυτό το καλοκαίρι είναι rock.

29 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Πάλι?
Πάλι μάλιστα…. και μη σας πω ότι θα συνεχίσω στο μέλλον!
Γιατί?
Αααα! για πολλούς λόγους τους οποίους και θα απαριθμήσω. Κι όποιος έχει πρόβλημα με αυτό.. oh well! Never mind the bollocks … here’s the Sex Pistols if you know what I mean..

1) Είναι η γνωστή εποχή του χρόνου που πήζω αγρίως. Παλαιότερα, στα μικρά διαλλείματα της δουλειάς, διάβαζα. Δυστυχώς, πλέον, υπάρχουν ελάχιστα βιβλία που με συναρπάζουν. Σαν τις κριτικές ένα πράγμα, διαβάζω ελάχιστες μέχρι τέλους, μερικές και καθόλου, ψηφίζω παρόλα αυτά διότι υπάρχουν και οι, κατά συνθήκη, ψήφοι δεν το ξέρετε? Όμως υπήρξε ένα βιβλίο που αγάπησα πολύ τον τελευταίο καιρό.. Η Νίκη του Χωμενίδη, για δείτε το…!

2) Ακούω μουσική όταν μπορώ.. παλιά αγαπημένα κομμάτια που σημαίνουν κάτι και/ή
3) Ονειροπολώ αφήνοντας το μυαλό μου να περιπλανιέται σχεδιάζοντας, ενίοτε, κριτικές. Μου αρέσει να παίζω με τις λέξεις, να γράφω απλά κειμενάκια που δεν είναι βαρύνουσας σημασίας (αυτή είναι η σωστή σύνταξη εντάξει?), διασκεδάζω, αποφορτίζομαι, είναι το αγαπημένο μου ημερολόγιο που λέει κι ο γλυκύτατος George, αφήστε που βοηθά στο να αποφεύγει ο άμαχος πληθυσμός τα ξεσπάσματά μου όταν βρεθεί σε λάθος μέρος τη λάθος στιγμή. Απορώ κι εγώ που εξακολουθούν να μου μιλούν και πολύ γλυκά μάλιστα κατά καιρούς. Ψυχική Ανθεκτικότητα. Ιδιότητα που θαυμάζω απεριόριστα.

4) Έχω κάτι καινούργιο να πω. Έχω? Έχω βέβαια.

Κατ’ αρχάς ευπειθώς αναφέρω ότι όσον αφορά στα γνωστά και μη εξαιρετέα εδέσματα, τα πάντα βαίνουν καλώς.

Σαλάτα χωριάτικη με φρεσκότατα λαχανικά, εξαιρετική ντομάτα, φοβερή φέτα και λάδι για κινήσεις που δεν αρμόζουν σε μία q-ria αλλά στις οποίες επιδίδομαι ανερυθρίαστα, αβάδιστα κι αβίαστα στον χώρο τους.

Βλήτα που είναι και στην εποχή τους, καλοκαθαρισμένα και γλυκά. Η καινούργια εμμονή μου.

Τυροκαφτερή, βασιλοτύρι, τζατζίκι. Σταθερές αξίες. Ζητήστε να σας ετοιμάσουν μία τριλογία για να τα δοκιμάσετε όλα.

Πίτα διαφορετική κάθε μέρα με φύλλο της μαμάς Παναγιώτας. Αν έχει αφήσει κανένα κομμάτι ο Manos36, τον οποίο είδα πρόσφατα και πολύ χάρηκα, να δοκιμάσετε. Μία κολοκυθόπιτα που μοιράστηκε ο καλός μου κι ο Βαγγέλης την προηγούμενη εβδομάδα άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις.

Διάφορα μαγειρευτά της εποχής. Τώρα για να πω την αλήθεια εγώ δεν έχω φάει γιατί εκεί πάω στοχευμένα, αλλά άκουσα ύμνους για κάτι κολοκυθάκια γεμιστά αυγολέμονο.

Το κοντοσούβλι έχει περάσει πλέον στον standard κατάλογο.

Χοιρινά σουβλάκια, μπιφτέκια κι ένα ψαρονέφρι που δοκίμασα στο ύψος τους.

Παϊδάκια κορυφαία αν και έχω αρχίσει να κάνω απιστίες.

Νέες αφίξεις.
Λουκάνικο καυτερό κι όταν λέμε καυτερό το εννοούμε. Τόσο νόστιμο παρόλα αυτά που ενώ βγάζω φλόγες, εξακολουθώ να τρώω.

Αρνίσιο κότσι που έφαγα την άνοιξη, βέβαια, ήταν λουκούμι, χωρίς καμία μυρωδιά και με ελάχιστο, έως καθόλου, λίπος. Σας αρέσει το σουβλιστό αρνί? Μην το χάσετε τότε.

Ας έρθουμε όμως στον κύριο λόγο ανανέωσης αυτής της κριτικής συν κάτι ράμματα για τη γούνα τους που έχω.

T-bone, φιλέτο, rib eye, tomahawk. Ούσα λάτρης του μοσχαριού και έχοντας μεγάλη κι όταν λέω μεγάλη το εννοώ, εμπειρία, σας λέω με το χέρι στην καρδιά ότι είναι από τα ωραιότερα που σερβίρονται αυτή τη στιγμή στην Αθήνα βάζοντας κάτω, άνετα, αυτά των καταξιωμένων εστιατορίων που ειδικεύονται στο είδος. Βαθιά νοστιμιά. Ψημένο όπως ακριβώς το θέλω. Χοντρό, αιμάσσον, μόνο με λίγο ανθό αλατιού! Δε χρειάζεται τίποτα άλλο, μα τίποτα, σας λέω. Προσοχή και προειδοποίηση. Μην το ζητήσετε κάρβουνο. Τα παιδιά έχουν σαφή εντολή να με ειδοποιήσουν, θα κατέβω άμεσα διότι μένω δίπλα και θα πιαστούμε μαλλί με μαλλί/ μούσι/ κοτσίδι ή ότι άλλο διαθέτετε. Φιλική συμβουλή. Αγαπητέ Vagg και Αναξίμανδρε σε περίπτωση που προγραμματίζετε ταξίδι στην Αμερική ξανασκεφτείτε το. Δε θα περάσετε καλά σας το υπογράφω. Και οι υπόλοιποι που βλέπετε well done και νομίζετε ότι είναι medium. Αμάν πια!

Όλα καλά λοιπόν σ αυτό το μαγαζί? Όχι βέβαια! Ώρα για τις δημόσιες καταγγελίες.

Δε μου είχαν προτείνει ποτέ στα τόσα χρόνια το εξαιρετικό σαγανάκι τους.

Μία φορά μου έψησαν το μοσχάρι μου 30 δευτερόλεπτα περισσότερο.

Κατεβαίνω να πω ένα γεια και να τσιμπήσω, πιάνουμε την κουβέντα, βλέπω γνωστούς και φίλους, ξεμυαλίζομαι, πάω στο γραφείο την επομένη με δύο ώρες ύπνο.

Ο Γιάννης με ποτίζει ένα Αγιωργήτικο που είναι στα τελειώματά του και είναι τόσο μαλακό, στρογγυλεμένο και γλυκό που πάω στο γραφείο με δύο ώρες ύπνο και ντίρλα.

Παρόλο που ήταν προσκεκλημένοι δεν εμφανίστηκαν ποτέ στα γενέθλια του καλού μου με το πρόσχημα μίας βάπτισης την επομένη στην Αρκαδία.

Τους έχει τελειώσει το γλυκό φράουλα που κερνούν με γιαούρτι στο τέλος. Η νεαρή ιδιοκτήτρια αντί να στρωθεί να φτιάξει κάτι άλλο πηγαίνει για μπάνιο κάθε μέρα, αφήνει τον άντρα της να τραβιέται, και όχι μόνον αυτό, αλλά έχει το θράσος αγαπητοί μου να μου στέλνει φωτογραφίες. Την ώρα που είμαι στο γραφείο, με δύο ώρες ύπνο και ντίρλα.

Ως καλή γειτόνισσα περνώ μετά από βόλτα που έχω πάει να δω τι κάνουν. Με κρατάνε, με ξαναταΐζουν, το φόρεμα που έχω ράψει για τον γάμο είναι τσίμα τσίμα και, όπως πάει, δε θα μου μπαίνει. Οπότε με βλέπω, την κουμπάρα, να πηγαίνω με αντίσκηνο, με δύο ώρες ύπνο και ντίρλα.
Τα συμπεράσματα δικά σας.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη tzia.

19 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Δε μου αρέσει η Σαντορίνη.
Δε μου αρέσει το προβλέψιμο.
Δε μου αρέσουν τα αντίγραφα.
Δε μου αρέσει η μετριότητα.

Αν έδινα Πανελλήνιες τώρα, μόνο και μόνο απ την εισαγωγή, θα είχα χάσει 2 μονάδες αφού θυμάμαι να μας λένε ότι δεν αρχίζουμε με αρνητικό μόριο. Ευτυχώς η ισχυρότερη ανάμνηση αυτών των εξετάσεων είναι αυτή της προηγούμενης μέρας όταν μετατρέποντας, κατά το δοκούν, την προτροπή των καθηγητών μας να μη διαβάσουμε αλλά να κάνουμε μια βόλτα να καθαρίσει το κεφάλι μας, θεωρήσαμε καλό να πάμε στην Αυτοκίνηση, να μαζευτούμε κατά τις 3, να είμεθα κουρούμπελα την επομένη, να έχουμε τελειώσει στο μισάωρο και να περιμένουμε να περάσει η ώρα υποχρεωτικής παραμονής έτσι ώστε να πάμε για ύπνο. Σε περίπτωση που αναρωτιέστε για τη βαθμολογία don’t you worry. Όλοι 20αρια γράψαμε, Λατινικά ήταν, Regina rosas amat και τα τοιαύτα, που έλεγε κι η μαντάμ Σουσού, πόσο δύσκολο πια?

Στη Σαντορίνη έχω πάει τρείς φορές, αν και μόνον την πρώτη with my own free will. Ήμουν με αγαπημένους, πέρασα ωραία, έφαγα καταπληκτικά στη Σελήνη και στον Κουκούμαβλο, επιδόθηκα στην προσφιλή μου συνήθεια, εκείνων των χρόνων, του ανηλεούς clubbing και βαρέθηκα αφάνταστα το τρίπτυχο, υπόσκαφο, λευκό, ηλιοβασίλεμα, διότι νόμιζα ότι ζω σε carte postale. Είναι που δεν το έχω και με τον κλασσικό ρομαντισμό, είμαι της σκοτεινής πλευράς του φεγγαριού και των ανθρώπων.

Στο Θέα θάλασσα πήγα μία φορά, again, with my own free will. Κράτηση μέσω e-table, εδώ πρέπει να σημειώσω την ευγένεια των κοριτσιών που έχουν χειριστεί τις κρατήσεις που κατά καιρούς έχω κάνει, έκπτωση δε θυμάμαι ποιας τάξης, ικανής όμως, απόγευμα καθημερινής, του μηνός Απριλίου.

Τον εσωτερικό χώρο δεν τον είδα. Πήγαμε, κατευθείαν, στον παρακείμενο στη θάλασσα. Ξύλινο δάπεδο, λευκό, μπλε, η γνωστή εικόνα μπροστά μας με τα σκάφη. Ωραία μεν, προβλέψιμη δε. Η γνωστή φωτογραφία που στέλνεις σε φίλους στο εξωτερικό. Σου απαντούν με μία από τα Hamptons, το παιχνίδι πάει να λήξει ισόπαλο αλλά το καθαρίζεις, πάντα, με τη φωτογραφία ανήμερα της Πρωτοχρονιάς όπου πίνετε καφέ έξω, φορώντας γυαλιά ηλίου. Καθαρός χώρος σε επίπεδα, φωτεινός, τραπέζια σε χμμμ οριακή απόσταση, γεγονός, όμως, που δε μας ενόχλησε καθότι όπως προείπα καθημερινή κι απομεσήμερο, άρα λίγες παρέες στο μαγαζί. Όχι άδειο, παρόλα αυτά, το οποίο θεωρώ επιτυχία.

Εξυπηρέτηση από έναν κύριο ο οποίος εικάζω ότι ήταν υπεύθυνος και μία κοπέλα, άμεση, ευγενής, χαμογελαστή, μας καλοδέχτηκαν και μας αποχαιρέτησαν ως πρέπει. Ένα ατυχές συμβάν με αναποδογύρισμα μπουκαλιού με λάδι αντιμετωπίσθηκε γρήγορα και με τη λιγότερη συμμέτοχή και ενόχληση εκ μέρους μας ενώ σε ερώτησή μου σχετικά με την πρόταση κάποιου ούζου, που το ήθελα αρωματικό και ελαφρύ, η υπόδειξη του κυρίου υπήρξε απολύτως επιτυχημένη. Το ούζο ονομάζεται ΜΑΤΙΣ, ήταν ακριβώς στη γεύση μου (δε νομίζετε ότι αυτή έκφραση πρέπει να απαγορευθεί δια νόμου?) plus του ότι έρχεται στο πλέον cult μπουκάλι που έχω δει τα τελευταία χρόνια. Εγώ δεν το γνώριζα. Εσείς?

Κατάλογοι μας ήρθαν αμέσως κι εκεί είδα μια πονηρή ματιά κι ένα ερωτηματικό χαμόγελο απ την πλευρά του καλού μου. Στην αρχή δεν κατάλαβα αλλά μόλις επικεντρώθηκα στο ζητούμενο, έζησα ένα déjà vue…Βρε τι μου θυμίζει? Τι μου θυμίζει? Ε! Μου θύμισε την κάρτα του αγαπημένου και, κατ’εμέ, κορυφαίου μαγαζιού θαλασσινών γεύσεων στο οποίο είχα φάει, περίπου, μία εβδομάδα πριν. Να σας πω τώρα, μεταξύ μας, το 3 στη γεύση το δίνω λόγω αυτού του γεγονότος. Η σύγκρισις υπήρξε άνισος και πιθανώς άδικη!

Ξεκινήσαμε με ψωμάκι ψημένο, λαδοριγανάτο (που είσαι ρε Λέλουδον με τα αξεπέραστα κοσμητικά σου επίθετα, που αφορούν στο ψωμί) κι ελιές.

Σαλάτα με ξεφλουδισμένες ροδέλες ντομάτας, κάπαρη, κρίταμα, ανθό αλατιού. Φρέσκια, συμπαθής αλλά….

Ρεγγοσαλάτα. Ωραίο συνοδευτικό για το ούζο μου. Λίγο τραχιά, νόστιμη, συμπαθής, αλλά….

Καπνιστό σκουμπρί. Λίγο πιο σκληρό από ότι έπρεπε. Ικανοποιητικό κάπνισμα. Με τον μαϊντανό και το κρεμμυδάκι του. Συμπαθές αλλά….

Μύδια αχνιστά. Αρκετά, ζουμερά, περιποιημένα, συμπαθή αλλά…

Καλαμαράκια τηγανιτά που, δυστυχώς, δε θυμάμαι αν ήταν φρέσκα η κατεψυγμένα. Χωρίς περιττό λάδι, χρυσαφένια, συμπαθή αλλά…

Κουτσομούρες στο τηγάνι. Μέτριου προς μικρού μεγέθους. Τραγανές, συμπαθείς αλλά…

Αλλά, δυστυχώς για μένα, και μόνο για μένα, κανένα από τα πιάτα δεν ξεπέρασε τον κανόνα της χρυσής μετριότητας. Υποδεέστερα των πρωτότυπων που έχω γευθεί ενώ και αυτά στα οποία η πρώτη ύλη όφειλε να παίξει πρωταρχικό ρόλο, δεν τα κατάφερε, εντούτοις.

Αυστηρή? Μπορεί. Λάθος επιλογές? Ίσως. Θα ξαναπάω? Αν τύχει. Βλέπετε εμένα
Μου αρέσει η Σύμη
Μου αρέσει το αναπάντεχο.
Μου αρέσει το διαφορετικό.
Μου αρέσει η υπέρβαση.

Και αγαπώ τις κριτικές που παίζουν μουσική, έχουν speed κι ένα ταξίδι.

04 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Καμιά φορά τα σύννεφα έρχονται ακόμα και στις αρχές του καλοκαιριού, ο μήνας έχει 13 και το μόνο που θες είναι περπατήσεις στην οδό ονείρων χωρίς να χρειαστεί να πάρεις τη μαύρη Φορντ.

Αν ήξερα, τότε, όσα ξέρω τώρα θα έλεγα ότι είναι το σπίτι της Κοντέσας Εστερχάζυ, όμως το πρωτογνώρισα όταν ήμουν ακόμα η παρθένα της γειτονιάς μου άρα μου φάνηκε σα reflection του σπιτιού της Χιονάτης.

Βλέπετε η γνωριμία μου με τον Μαγεμένο Αυλό κρατά από παλιά. Τότε που λειτουργούσε και ως ζαχαροπλαστείο. Η lemon pie του ήταν κλασσικό γλυκό των οικογενειακών μας τραπεζιών μαζί με τα παστάκια μόκα του Pastry Family και τη bavaroise του Μικέ. Έχω πιεί εκεί τον πρώτο μου καφέ viennois, δηλαδή μάλλον τη σαντιγύ έφαγα ενώ η απόπειρα της μεγάλης εξαδέλφης να με μυήσει στις, προχωρημένες, για την εποχή, γεύσεις του, αποτελεί urban myth της οικογενειακής μας ιστορίας. Νομίζω ότι, κατά βάθος, δε μου έχει ξεθυμώσει ακόμα αφού η, πρώτη εκείνη, επίσκεψη εστέφθη υπό πλήρους αποτυχίας.

Αν είχα δει, εκεί, τον Χατζιδάκη? Μα και βέβαια κι όχι μόνον αυτόν αλλά και πολλούς άλλους μεταξύ των οποίων τον Γιώργο Μανιώτη να διηγείται τηλεφωνική φάρσα που έκανε στη Σαπφώ Νοταρά με λέξεις που είχαν κάνει μέχρι και τ'αυτιά μου να κοκκινίσουν. Μη γνωρίζοντας ποιος ακριβώς ήταν δεν αισθανόμουν δέος αφού δεν είχα ανακαλύψει ακόμα τη μουσική του. Για μένα ήταν ένας πολύ συμπαθής κύριος που μιλούσε λίγο ψευδά, μου τσιμπούσε το μάγουλο, μιλούσε με τον μπαμπά μου, ήξερε τον ξάδερφό μου, με έλεγε μικρή ή για την ακρίβεια μικγή, προσπαθούσε να με πείσει να αρχίσω μαθήματα μουσικής. Κάποιος που έπαιξε στο πιάνο, όχι κάποιο δικό του κομμάτι, αλλά, το << άστα τα μαλλάκια σου ανακατωμένα>> και μια άχαρη έφηβη με κοτσίδες, αμερικάνικο floral φορεματάκι, κάλτσες ως το γόνατο, λουστρίνι παπούτσια, αισθανόμενη άβολα, χόρεψε το πρώτο της βαλσάκι υπό το βλέμμα του μπαμπά της, που οι πολύ παλιοί φίλοι γνώριζαν καλά και υποστηρίζουν, μέχρι σήμερα, ότι το γνωστό, αδιευκρίνιστο χαμόγελο της Τζοκόντας, το έχει κληρονομήσει απ’ αυτόν.

Φαντάζομαι ότι έχετε ήδη καταλάβει ότι αυτή δεν είναι μια συνηθισμένη κριτική γιατί πως μπορείς να κρίνεις τις αναμνήσεις σου? Θα αναφέρω απλώς αυτά που έτρωγα τότε (κάθε φορά τα ίδια) και αυτά που επιλέξαμε στην τελευταία επίσκεψή μας που πρέπει να ομολογήσω ότι ήταν η πρώτη μετά από 15 ολόκληρα χρόνια.

Τότε.. ένα ψωμί briochee, πρωτόφαντο στην Ελλάδα. Τώρα… τριγωνικές φέτες ψωμιού του toast με σκόρδο, ελιές και ένα γιαουρτοτυρένιο dip τίγκα στον άνηθο.

Τότε … σαλάτα ραψωδία. Τώρα …green apple, λάχανο, καρότο, μανιτάρια, καλαμπόκι, πράσινο μήλο, vinaigrette.

Τότε… κροκέτες παρμεζάνα. Τώρα… ρολάκια κηπουρού ήτοι spring rolls με sweet chili sauce.

Τότε.. μανιτάρια a la crème… τώρα μανιτάρια Provencal σοταρισμένα με βούτυρο, σκόρδο, μαϊντανό.

Τότε pizza…δε θυμάμαι πως την έλεγαν, με ένα αυγό στη μέση. Τώρα… πικάντικο λουκάνικο, που μόνο πικάντικο δεν ήταν, με μουστάρδα Dijon και σουκρούτ. Υπήρχε μόνο η μουστάρδα και κάτι προκάτ, νομίζω, πατάτες.

Τότε… κρέπες Nicolas Flamel…. Τώρα κοτόπουλο με πορτοκάλι και μέλι. Τελείως λάθος τα κομμάτια που είχαν χρησιμοποιηθεί. Όμως, ωραία πορτοκαλένια, λικεράτη σάλτσα.

Τότε κρέπες Τιτιζέ… Τώρα … κρέπες Τιτιζέ. Ελαφρώς υποδεέστερες από ότι θυμόμουν. Πιο βαριές και τυρένιες τώρα αλλά υπάρχει ακόμα η γνωστή γλυκιά sauce που τις λούζει.

Τότε …fondue τυριών…. Τώρα fondue τυριών. Το πιάτο που φοβόμουν περισσότερο γιατί για μένα ο Αυλός σημαίνει, πέραν όλων των υπολοίπων, ακριβώς, αυτό. Υπέροχα λιωμένα τυριά στα οποία βουτούσαμε μπουκίτσες ψωμιού, αν κι όχι του ίδιου πλέον, ενώ ξύναμε τα υπολείμματα που είχαν ψηθεί a la raclette από τον πάτο του σκεύους. Γέλια, αναφορές στον Asterix και τις μπουκιές που χάθηκαν με την αντίστοιχη τιμωρία, χέρια που ακουμπούσαν τυχαία πάνω απ αυτό το πιάτο αλλά κρατιόντουσαν, σφιχτά, κάτω απ το τραπέζι, ειδικά, την τελευταία φορά πριν δύο αεροπλάνα σηκωθούν με, εκ διαμέτρου, αντίθετους προορισμούς και άγνωστη ημερομηνία επιστροφής. Και μια τελευταία ματιά σε ένα καρώ Levis πουκάμισο. Μια ματιά που είχα υποσχεθεί να μη ρίξω αλλά έριξα γιατί δε μπορούσα να κάνω διαφορετικά και που θυμάμαι, τόσο καθαρά, μέχρι σήμερα, όπως και τη γεύση. Κι αυτή ήταν ή ίδια ακριβώς και γιαυτόν τον λόγο θα επιστρέψω αν και δε μπορώ να σας παροτρύνω να κάνετε το ίδιο εκτός αν έχετε κι εσείς τα ίδια βιώματα ή μας συνδέουν κοινές αναμνήσεις αλλά τότε, μάλλον, γνωριζόμαστε έτσι δεν είναι?

Εγώ θα ξαναγυρνώ κατά καιρούς. Θα ξαναπάω τον χειμώνα να κάτσω μέσα μιας και τώρα, λόγω καλοκαιριού, καθίσαμε στην πλατεία. Όταν θα θέλω να δω με τα μάτια της ψυχής μου τις αδερφές Τατά, που έχουν μείνει, πλέον, δύο μοναχά και την προσωπογραφία της μητέρας μου με το καινούργιο της ταγιέρ από τον Παπαγιάννη ή θελήσω να ξαναχορέψω ένα βαλς, με τη σκιά μου αυτή τη φορά. Θα είναι μια βραδυνή επιστροφή των δολοφόνων που γυρίζουν πάντα στον τόπο του εγκλήματος, θα είμαι έτοιμη for my three answers κι αν ξέρετε τους στίχους του Dedication τότε καταλαβαίνετε, ακριβώς, για τί μιλάω.

Ακούγοντας έργα του Χατζιδάκη, χρησιμοποιώντας τίτλους τραγουδιών και συνδέοντας κομμάτια με την προσωπική μου ιστορία.

22 Μαι 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

-Μητέρα (έγινα και μητέρα τώρα καταλάβατε?) η οικογένεια της Α έχει τσιπουράδικο.
-Άααα τι καλά! …αλλά ποια είναι η Α?
- Ένα κορίτσι απ το σχολικό που κάνουμε πολύ παρέα κλπ κλπ κλπ (ούτε που είχα ακούσει το όνομα) … της είπα ότι γράφεις στο ask και είπαμε μια μέρα να πάμε στο μαγαζί να φάμε.

Το κορίτσι μου αποδεικνύεται λαλίστατο, κατά βούληση. Όταν πρόκειται να αποκαλύψει πράγματα για μένα, τον μπαμπά της και άλλα ήσσονος σημασίας θέματα, κατ’ αυτή, δεν έχει κανένα θέμα, όταν όμως αφορά στα τεκταινόμενα του σχολείου, φίλους, κολλητούς κ. ά., τηρεί σιγήν ιχθύος. Τελικά μου μοιάζει περισσότερο από όσο πίστευα διότι, έχει υπάρξει εποχή κατά την οποία, ήμουν σίγουρη ότι δεν είναι δικό μου παιδί, όσο κι αν μία βασική αρχή του Οικογενειακού Δικαίου αναφέρει, ρητά, ότι μόνον η μητρότης είναι αυταπόδεικτος.

Έχετε προσπαθήσει να βγάλετε άκρη με έφηβο? Όσων από σας τα παιδιά έχουν πλέον μεγαλώσει με καταλαβαίνετε απόλυτα, όσοι περνάτε το ίδιο δράμα, ελάτε να υπογράψετε την αίτηση δημιουργίας γραμμής στήριξης γονέων με δωρεάν χορήγηση ψυχοφαρμάκων, όσοι έχετε μικρότερα παιδιά προετοιμαστείτε, πάρτε βαθειά ανάσα και μη φοβάστε, εδώ είμαστε, αλλά να θυμάστε, πάντα, τη ρήση του θυμόσοφου λαού …. όλα εδώ πληρώνονται!

Οι αρχικές πληροφορίες αναφέρουν τσιπουράδικο στον Βύρωνα άρα υποθέτω ότι πρόκειται για κάτι μάλλον άγνωστο στο ευρύ κοινό, απλό και οικογενειακό. Καταλήγουμε στην Ιωλκό που βρίσκεται στη Γλυφάδα. Θυμάμαι κριτικές, μπαίνω, τις ξαναδιαβάζω και, πάλι, μένω με την εντύπωση ότι μιλάμε για μία χαλαρή κατάσταση, με ωραίο φαγητό και αναφορές με προβλήματα στην εξυπηρέτηση. Το ραντεβού των κοριτσιών κλείνεται για ένα κυριακάτικο μεσημέρι του Απρίλη που είναι ηλιόλουστο, ανοιξιάτικο, το πλέον κατάλληλο για θαλασσινά, αφήστε που νήστευα κιόλας.

Το βρίσκουμε αμέσως παρότι ερχόμασταν από του …ας μην πω, τη μάνα, αφού ο δρόμος είναι γνωστός και η πρόσβαση πολύ εύκολη είτε από Βουλιαγμένης, είτε από παραλιακή, ενώ το παρκάρισμα είναι piece of cake, or any other pie you may like, αφού δεν είναι στην εστιατορική πιάτσα όπερ έδει δείξαι, θα παρκάρετε απέξω σχεδόν ή άντε, το πολύ, σε 30 μέτρα.

Ο χώρος με εξέπληξε. Ομολογώ ότι άλλο περίμενα και αντ’ αυτού βρέθηκα σε ένα άνετο, ηλιόλουστο, κομψό αλλά όχι στημένο περιβάλλον που συνταίριαζε αρμονικά το μοντέρνο με το παλιακό. Σκούρο ξύλινο πάτωμα, αέρινα κομμάτια γάζας που κρέμονται από την, υποθέτω, ανοιγόμενη οροφή το καλοκαίρι, άνετα τραπέζια και καρέκλες υπόλευκου χρώματος, ένα εξαιρετικά γλυκό ανοιχτό πράσινο/λαδί/φυστικί στους τοίχους, ανοιχτόχρωμου ξύλου ράφια, εταζέρες, προθήκες με βιβλία, αποστάγματα, χαριτωμένα vintage διακοσμητικά, βάζα με λουλούδια, καθαρή ατμόσφαιρα χωρίς, ούτε, την παραμικρή υποψία μυρωδιάς από την ημιανοιχτή κουζίνα, όμορφα σερβίτσια, αίσθηση ότι βρισκόμαστε σε σπίτι καλόγουστων φίλων. Ε, εντάξει! Δεν πιστεύω να έχετε παράπονο? Υπερέβαλα εαυτόν στη συγκεκριμένη κριτική. Που είσαι Flaubert να με καμαρώσεις?

Η εξυπηρέτηση υπήρξε άψογη αν και κατανοώ, πλήρως, τους ενδοιασμούς που μπορείτε να έχετε επ’ αυτού σκεπτόμενοι ότι …οκ! Είχατε πάει μιλημένοι, ήταν μαζί σας η κόρη της ιδιοκτήτριας, απέβλεπαν, πιθανώς, σε μία καλή κριτική, είχατε προνομιακή μεταχείριση. Σαφώς μου πέρασε κάτι τέτοιο απ το μυαλό αλλά το γερακίσιο, όταν φορώ τα γυαλιά, μάτι μου, κοίταζε γύρω τριγύρω, and I do solemnly swear ( είδατε πόσες νομικές φράσεις σας μαθαίνω?) ότι δεν έγινε αντιληπτή καμία δυσαρέσκεια ή εκνευρισμός λόγω καθυστέρησης από τους υπόλοιπους θαμώνες σε ένα υπερπλήρες μαγαζί. Αντίθετα, θα μπορούσα να πω ότι σε μας ήταν λίγο αποστασιοποιημένοι και τυπικοί, προφανώς, για τους λόγους που ανέφερα παραπάνω.

Πεινάγαμε πολύ και αυτός είναι ο λόγος που η παραγγελία μας υπήρξε υπερβολική, αν και, οι άνθρωποι, προς τιμήν τους, προσπάθησαν να μας φρενάρουν παραπάνω από μία φορά. Είμαι σίγουρη ότι αναρωτιούνται ακόμα από πότε είχαμε να φάμε.

Αρχίζουμε με πολύ ωραίο ψωμάκι μαζί με εξαιρετικό λάδι κι ελιές.

Σαλάτα Ιωλκός που, εκτός των ολόφρεσκων πρασινάδων, έχει και μαριναρισμένα θαλασσινά. Η καλύτερη αρχή. Σας έχω πει ότι προτιμώ τις σαλάτες σκέτες. Τα, sushi style καλαμαράκια και καβούρι, στη συγκεκριμένη περίπτωση, έκαναν τη διαφορά.

Γαύρος μαρινάτος εξαιρετικός, σπιτικός, κρουστός, ξιδάτος, με λίγο σκόρδο, ίσα για το άρωμα.

Ταραμοσαλάτα. Όσο έπρεπε αλμυρή, δουλεμένη, φίνα, από τις ωραίες εκτελέσεις της συγκεκριμένης συνταγής, αν και, την πιο ωραία παραδοσιακή εκδοχή της, φέτος, την έφαγα στην αγαπημένη μου Βόλτα, ενώ τα σκήπτρα της πειραγμένης, κρατά δικαιωματικά η Φυσαρμόνικα.

Πατάτες τηγανητές. Ήταν δυνατό να λείπουν? Επί δύο, κιόλας, γιατί ήταν εξαιρετικές. Το μεγαλύτερο μέρος της δεύτερης μερίδας πρέπει να το βούτηξα στην εναπομείνασα σάλτσα των μυδιών.

Μύδια αχνιστά. Σαλτσούλα μουστάρδας, πικάντικη, λεμονάτη, σε συνδυασμό με τα φρεσκότατα και ψωμωμένα μύδια…. φέρτε μου ψωμί να βουτήξω( που το έφεραν και βούτηξα, τι να λέω ψέματα?).

Χταπόδι ψητό, μαστιχωτό, με το λαδάκι του, κομμένο σε ωραίες φετούλες. Ξύδι προσθέσαμε κατά βούληση, από το μπουκάλι που υπήρχε στο τραπέζι μας, μαζί με λάδι, αλατοπίπερο και όλα τα συναφή.

Καλαμαράκια τηγανητά, φρέσκα. Αφρός. Οποιαδήποτε άλλη περιγραφή θα τα αδικήσει κι είναι κρίμα όταν πρόκειται για τα πιο ωραία, που έχω φάει, τον τελευταίο καιρό.

Γαριδάκι τηγανητό, όχι το πιο μικρό που έχω δει, αλλά νόστιμο, φρέσκο, τόσο στεγνό που και με το χέρι να το έτρωγες δεν υπήρχε η ανάγκη να έχεις τις χαρτοπετσέτες έτοιμες για να το σκουπίσεις.

Μπακαλιάρος σκορδαλιά. Τέσσερα αφράτα, λουκουμαδένια κομμάτια, ξαρμυρισμένα, χωρίς το παραμικρό κόκκαλο, συνοδευόμενα από την πιο ωραία, μακράν, σκορδαλιά, με καρύδι, που έχω φάει.

Σαρδέλα ψητή με το κρεμμυδάκι, τη ντοματούλα και τον μαϊντανό της. Την τσάκισαν, Θεός σχωρέστην, να’ ταν κι άλλη.

Γαύρος τηγανητός. Δε δοκίμασα. Εξαφανίστηκε κι αν κρίνω απ την ταχύτητα, πρέπει η κόρη να τον κατέβαζε αμάσητο.

Αν σας πω ότι έχω την υποψία ότι μου διαφεύγει κάτι, τι θα μου πείτε? Ελπίζω όχι, τα τετριμμένα περί ηλικίας, Alzheimer και τα συναφή. Θα έχετε δίκιο, όμως, αν πείτε, ότι αργώ να κάτσω να ρημαδογράψω τις κριτικές but you have to cut me some slack αφού σας διαβεβαιώνω, έχοντας πλήρη γνώση των συνεπειών του νόμου περί διασποράς ψευδών ειδήσεων, ότι και στα μαγαζιά έχω πάει απτοπροσώπως που έλεγε η κόρη μικρή, υφίστανται ακόμα, plus του τι είναι δύο μήνες μπροστά στην αιωνιότητα?

Ο απόλυτα νόμιμος λογαριασμός για όλα τα ανωτέρω συν δύο γλυκά, ήτοι, σοκολατόπιτα και εκμέκ κανταΐφι, αμφότερα, με παγωτό, αμφότερα τεράστια, τα οποία ήθελαν να κεράσουν αλλά εμείς αρνηθήκαμε, για το αδιάβλητο της κριτικής, έφθασε τα 100 ευρώ υπολογίζοντας μέσα το τσίπουρο που ήπια, ένα όχι γνωστό, που πρότειναν οι άνθρωποι και μου άρεσε πολύ, κάτι μπύρες του καλού μου, συν τα αναψυκτικά των παιδιών. Ακριβό θα μου πείτε. Είναι, το ομολογώ, αλλά αν λάβετε υπόψη το μέγεθος της παραγγελίας η οποία τάιζε, άνετα, άλλα δύο άτομα, ότι μιλάμε για φρέσκα κι όχι κατεψυγμένα θαλασσινά, για Γλυφάδα, για Royal flush του τηγανητού χωρίς κανένα βάρος στο στομάχι, δε μπορώ παρά να σας προτρέψω να πάτε.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους νέους διαχειριστές του site για την υπέροχη βραδιά στον Ασβεστόλακο. Τους ευχαριστώ, επίσης, που επιτέλους ξεβάλτωσαν το site με ανακατατάξεις στη σειρά των χρηστών και των εστιατορίων. Συμφωνώ με τη συντριπτική πλειοψηφία της νέας τάξης πραγμάτων, αν και, έχω κάποιες αντιρρήσεις αλλά είμαι η πλέον ακατάλληλη να τα βάλω με τη χρήση στατιστικών μοντέλων, δεδομένης της υπηρεσίας, στην οποία εργάζομαι. Ό, τι ήταν να ειπωθεί για το συγκεκριμένο βράδυ έχει ήδη γραφτεί από τους ανθρώπους που εμπιστεύομαι, που καθίσαμε δίπλα, που μοιραστήκαμε τα ίδια πιάτα και των οποίων η γνώμη συμπίπτει, απόλυτα, με τη δική μου.

Χρωστώ όμως μία κριτική για το συγκεκριμένο μαγαζί κι αφού ένα αγόρι με βάζει να παίζω την Υπολοχαγό Νατάσσα τον τελευταίο καιρό με αντίτιμο κέρασμα, ανταλλάσω το υποσχεθέν μαγαζί με το ανωτέρω. Do we have a deal?