Loader

Ucook

Κριτικές: 112
Μέλος από: Μάρ 2014

Εμφάνιση:

07 Δεκ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Το τρανζίστορ ( αυτό που παίζει τα αμερικάνικα ) και η ρακή, έσμιξαν κι έκαναν το ΤρανζιστοΡάκι, που το βρήκα εντελώς τυχαία να παίζει τις μουσικές του εδώ και λίγους μήνες στο Μαρούσι, μακριά από την επάνω πλατεία και αρκετά κοντά στην πλευρά που είναι ο Ασβεστόλακος.
Εδώ έρχεσαι για ρακή, τσίπουρο και ούζο ( ετικέτες και χύμα ) και έτσι όπως έχει στηθεί η κάρτα με τα μεζεδάκια, εγώ θα το χαρακτήριζα πιο πολύ ουζερί τσιπουράδικο. Και μεζέ bar να το πεις, μέσα θα πέσεις.
Μάλιστα το έχουν ψάξει αρκετά, από ό, τι παρατήρησα, με σητειακή τσικουδιά από τη Μονή Τοπλού, τσίπουρα που άκουγα για πρώτη φορά ( ΜΜ Μετέωρα, Μπέλλας Σουφλί, Βασιλιάς Αράχωβα κ. ά. ) αλλά και ούζα που δεν έχω συναντήσει αλλού ( Αντρίκειο Κακίτση Χίος, Εύζωνας Μυτιλήνη, Χατζόπουλος Αλεξανδρούπολη κ. ά. ).

Το σημείο που βρίσκεται είναι λίγο "άκυρο" αλλά ταυτόχρονα αρκετά ήσυχο. Προσεγγίζεται μόνο με τα πόδια, μοιάζοντας περισσότερο με το στέκι της γειτονιάς που θα πιεις ένα ποτηράκι με ένα μεζέ, παρά με το μαγαζί που θα κάνεις κυριλέ έξοδο.
Ουσιαστικά μιλάμε για έναν μοντέρνο καφενέ με ανοιχτή κουζίνα, που κρατάει ανέπαφο το χαρακτήρα του αλλά ψάχνεται δημιουργικά στις γεύσεις και στα τοπικά προιόντα που σερβίρει ως μεζέδες.
Μάξιμουμ 8-9 τραπέζια, οι καρέκλες φτηνές και άβολες, μεγάλες τζαμαρίες γύρω γύρω, δεν δημιουργούν και την πιο ζεστή ατμόσφαιρα ( γι'αυτό φροντίζουν οι παρέες ) και από διακοσμητική παρέμβαση μην περιμένετε κάτι περισσότερο από δύο μεγάλες συνθέσεις ντέξιον ραφιών με τοποθετημένα επάνω τους όλα τα όμορφα μπουκαλάκια των αποσταγμάτων και κάποια προιόντα παντοπωλείου. Και στην μέση του τοίχου να δεσπόζει μια τεράστια ασπρόμαυρη αφίσα - ταπετσαρία με το παλιό κλασικό τρανζιστοράκι.

Βρεθήκαμε εκεί 2 άτομα, το Σάββατο 18/11, κάνοντας βόλτα στην περιοχή και αναζητώντας κάτι καινούργιο ή έστω διαφορετικό, αν και ομολογώ ότι το Σάββατο ως ημέρα, δεν ανήκει και στις πρώτες μου επιλογές για φαγητό, γιατί βάζω δύσκολα τεστ και είμαι αυστηρή, πόσο μάλλον άμα πρόκειται για κάτι καινούργιο για το οποίο δεν έχω πληροφορίες.

Το βρήκαμε με 80% πληρότητα και αρπάξαμε το προτελευταίο διαθέσιμο τραπεζάκι, παρέες νέων παιδιών αλλά και μεγαλύτερες ηλικίες, έδειχναν να βρίσκονται εκεί πιο πολύ για το ποτό και δευτερευόντως για τα συνοδευτικά του, έχοντας δυστυχώς μετατρέψει το χώρο σε ντουμάνι, φυσικά με την ανοχή του ιδιοκτήτη, που μάλλον όμως δεν ήταν εκεί. Κλειστές πόρτες λόγω κρύου, έλλειψη θέρμανσης αλλά και εξαερισμού, μας έφεραν ένα πνίξιμο στο λαιμό και συρρίκνωσαν κατά πολύ το χρόνο παραμονής μας. Αν ήταν λίγο αλλιώς, θα είχαμε μείνει περισσότερο.

Ο ένας και μοναδικός σερβιτόρος κατέβαλλε φιλότιμες προσπάθειες να ανταποκριθεί, με το σχετικό άγχος αλλά και με κάποιο λαθάκι για το οποίο θα μπορούσαμε να είχαμε "κάνει το κορόιδο" αλλά δεν είμαστε τέτοιοι άνθρωποι. Θα το εξηγήσω στο τέλος.

Η κάρτα των μεζέδων είναι φτιαγμένη ως εξής: 3,75 ευρώ για μεζέδες και τυριά, 5 ευρώ για πιο ψαγμένους μεζέδες, και 5,50 ευρώ για αλλαντικά ( 80 γρ. βάρος μερίδας ). Μου θύμισε το ΕRGON στις πρώτες μέρες του.
Πάρα πολλές και εξόχως ενδιαφέρουσες οι επιλογές σε κάθε κατηγορία και άπειροι συνδυασμοί που καλύπτουν κάθε γευστικό γούστο, είτε στεριανό είτε θαλασσινό. Προιόντα Π. Ο. Π γνωστά αλλά και ασυνήθιστα ( ενδεικτικά αναφέρω μπαλάκι Τήνου, φάβα Φενεού, νούμπουλο Κέρκυρας, λούζα Τήνου, λιόκαφτο Ρούμελης, μελίπαστο Λήμνου, αρσενικό Νάξου ).
Υπάρχει παγίδα; Ναι, είναι η τιμή, που ακούγεται πολύ δελεαστική, αλλά αντιστοιχεί σε υπερβολικά μικρή ποσότητα. Θα μου πεις ότι έτσι είναι αυτό το στυλ μαγαζιού, δεν πας για να χορτάσεις. Δεν πας όμως και για να φύγεις πεινασμένος.
Π. χ. μια φάβα αρκεί για 2 άτομα ίσα ίσα, όμως για 4 χρειάζεται διπλή μερίδα ( 2 χ 3,75 είναι πολλά μόνο για φάβα, κι ας είναι και Φενεού ).

Πιο αναλυτικά:

Aπό τους μεζέδες των 3,75 πήραμε την φάβα Φενεού συνοδευμένη με χειροποίητο chutney λαχανικών. Ήρθε ζεστή και με ωραία πυκνότητα σε μικρό βαθύ πιατάκι, με καλό λάδι, μας κάλυψε ως ποσότητα και μας άρεσε πολύ.
Επίσης πήραμε τα μαυρομάτικα Πρεβέζης με απάκι Κρήτης ως σαλάτα, ωραία και αρωματική με επιπλέον υλικά πιπεριά Φλωρίνης, αγγουράκι, δυόσμο, σχοινόπρασο, μαιντανό, ντομάτα, κρεμμυδάκι και λαδολέμονο αγριομάραθου. Θα ήθελα τα φασόλια λίγο πιο βρασμένα αλλά οκ, η ποσότητα όμως μικρή για ένα όσπριο τόσο οικονομικό.
Από την ίδια κατηγορία, αυτό που πραγματικά ήταν πολύ ιδιαίτερο και μας ενθουσίασε, ήταν η στεριανή μπρουσκέτα, όπου έρχονται 4 μίνι πιτάκια με καρέ ντομάτας, κομμάτια ζεστής καπνιστής μπριζόλας και δροσερή σάλτσα γιαουρτιού. Αυτές οι μπουκίτσες ήταν πραγματικά πολύ νόστιμες και έφυγαν πολύ γρήγορα!
Το εξτρά πιάτο που παραγγείλαμε στο τέλος και με θύμωσε, ήταν τα ντολμαδάκια ( χειροποίητα σε αμπελόφυλλο όπως αναγράφονται ). Αν δεν ήταν όλα τα άλλα καλά, θα έπεφτε τσεκούρι 2 ντομάτες εδώ, επειδή απλά, αυτά τα ντολμαδάκια ήταν τόσο πολύ εμφανώς αδικαιολόγητα και απροκάλυπτα κονσέρβας.

Από τους μεζέδες των 5 e δοκιμάσαμε το σαγανάκι με μελίπαστο Λήμνου και γλυκό chutney φρούτων εποχής ( γίνεται και με φορμαέλα Αραχώβης ). Ωραίο νόστιμο τυράκι, μου θύμισε μια καλή και γλυκιά γραβιέρα, ήρθε ζεστό και τραγανό εξωτερικά και σε καλή ποσότητα, μας άρεσε πολύ. Τέλος από τα αλλαντικά, ελλείψει του κερκυραικού νούμπουλου, πήραμε - τί έκπληξη; - το παστράμι Δράμας ( μοσχαρίσιο κρέας ελαφρώς παστωμένο και αρωματικό με κόλιανδρο και μπαχαρικά ). Οι φέτες ήταν κομμένες λίγο πιο παχιές από το συνηθισμένο και ήταν καλό, αν και διαφωνώ πάλι στην ποσότητα των 80 γρ. Γνωρίζω ακριβό εστιατόριο στο Ψυχικό, που έχει ίδια τιμολόγηση σε τέτοια αλλαντικά και τα προσφέρει σε μεζέδες/μερίδες των 100 γρ. Θα μου πεις λεπτομέρειες τώρα... απλώς όμως το αναφέρω.

Τα παραπάνω έκαναν καλή παρέα στο χύμα τσίπουρο Ιωαννίνων που ήπιαμε ( με γλυκάνισο το προτιμώ ), ήταν εξαιρετικό και αρωματικότατο, στα 6 ευρώ τα 200 μλ. Επίσης το ψωμί δεν χρεώνεται ( φρεσκότατο χωριάτικο και πολύσπορο σε φέτες, ζητήσαμε και επανάληψη ) αλλά και νερό σε μπουκάλι δικό τους.

Κόβω 2 βαθμούς από την εξυπηρέτηση για τα 2 λάθη που έγιναν, και μου άφησαν μια δυσάρεστη επίγευση στο τέλος. Τα ντολμαδάκια δεν είχαν χρεωθεί όταν ζητήσαμε το λογαριασμό και αναγκαστήκαμε να πούμε εμείς στο σερβιτόρο να τα προσθέσει, ο οποίος μας κοίταξε με τρομερή έκπληξη και δικαιολογήθηκε ότι τα ξέχασε. Οκ, συμβαίνουν και αυτά. Όμως αυτό που πραγματικά ακολούθησε είναι αυτό που σιχαίνομαι πάρα πολύ. Το επιλεκτικό κέρασμα πορτοκαλόπιτας σε διπλανά τραπέζια και το απόλυτο τίποτα στο δικό μας τραπέζι. Μάλλον ξεχάστηκε και αυτό;
Ο λογαριασμός μας ήταν 32 ευρώ και νομίζω ότι δεν δικαιολογεί την έλλειψη κεράσματος.

Παρ΄όλες τις όποιες αστοχίες όμως, σε γενικές γραμμές θετικές οι εντυπώσεις μας και θεωρώ πως θα ξαναπάμε. Λίγη προσοχή χρειάζεται. Δεν είναι βέβαια και για χόρταση, όπως λέμε συνήθως, είναι όμως μια καλή λύση και κοντά στο σπίτι, όταν θες να ξαποστάσεις μετά τα ψώνια στην αγορά, να πιεις κάτι να ζεσταθείς με μερικά καλά μεζεδάκια και ψαγμένα, χωρίς να ξεπεράσεις το budget σου.

Ωστόσο, μην ξεσηκωθείτε από την άλλη άκρη για να έρθετε. Είμαι σίγουρη ότι έχετε κι εσείς τέτοια τσιπουροκαφενεδάκια στη γειτονιά σας.

07 Δεκ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Σε αυτή την πλευρά του Γκαζιού-Κεραμεικού δεν είχα ξαναβρεθεί και πραγματικά δεν φανταζόμουν ότι πολλά γνωστά ονόματα της εστίασης βρίσκονται τόσο κοντά το ένα με το άλλο, δεν θυμάμαι καν πόσα μέτρησα καθώς τα περνάγαμε ένα ένα, θυμάμαι μόνο ότι το ΚΟΡΟΒΑ δεν μου άρεσε όπως το είδα.

Ο νόμος του Μέρφυ λέει ότι ένα βράδυ Σαββάτου που θα βολτάρεις σε αυτή την περιοχή δεν θα έχεις να ανησυχείς για σπασμένους καθρέφτες αυτοκινήτου γιατί θα στους έχουν ήδη σπάσει σε λιγότερο κακόφημη περιοχή... Θα ανησυχείς όμως για το αν και πότε θα βρεις κάπου να παρκάρεις, έστω και στα 2 χλμ μακριά. Πάρε μαζί σου διαβήτη, μοιρογνωμόνιο, πυξίδα και αισθητήρες παρκαρίσματος, θα σου χρειαστούν. Και κάνε κράτηση στο Ρακόρ, αν δεν θες να βρεθείς προ εκπλήξεως. Και μην δίνεις σημασία στη γκρίνια μου. Γιατί περάσαμε υπέροχα στο Ρακόρ!

4 φίλες διαβήκαμε το κατώφλι του, το Σάββατο στις 21/10, και η μία φίλη που γιόρταζε κιόλας εκείνο το βράδυ, ευτυχώς είχε φτάσει νωρίτερα από εμάς και είχε προκρατήσει τί άλλο; Τις σούπες. Γιατί το Ρακόρ είναι πριν από όλα οι σούπες του, όπως έχει πει και η Χριστίνα. Τί, δεν τις πρόλαβες εγκαίρως; σε βλέπω τώρα να χαζεύεις την άδεια μαρμίτα απογοητευμένος.

Ο χώρος είναι αρκετά μεγάλος, με σινεφίλ αναφορές, εναλλακτικός, αφαιρετικός, ανοιχτόκαρδος, φουλ από κόσμο κάθε λογής, ψηλοτάβανος, φωτεινός, και με καλές αποστάσεις στα τραπέζια, ούτε να φιληθείς με τον διπλανό σου, αλλά ούτε και να παίξεις γκολφ. Το μόνο που, μάλλον, διακόπτει την ευχάριστη περιπλάνηση του ματιού, είναι τα μπουριά στο ταβάνι γύρω γύρω, που είναι χαμηλά τοποθετημένα για λόγους, φαντάζομαι, πρακτικούς. Το κάπνισμα εντός επιτρέπεται ( καθώς εναλλακτικός και άκαπνος μάλλον είναι έννοιες ασύμβατες ) και είναι ένα πρόβλημα τους χειμερινούς μήνες. Εμείς δεν είχαμε τέτοιο θέμα, αφού η βραδιά ήταν ευχάριστη και οι πόρτες ανοιχτές.

Ο κατάλογος με παίδεψε πάρα πολύ, γιατί τα ήθελα όλα. Ορεκτικά, αλλαντικά, κυρίως, σαλάτες, όλα έχουν μια φρέσκια ματιά και εξάπτουν με τις περιγραφές τους. Στον μαυροπίνακα που υπάρχει σε δεσπόζουσα θέση, μαζί με τις ζωγραφιές που αλλάζουν, αλλάζει και το εξτρά μενού, που συνήθως περιλαμβάνει 3 - 4 πιάτα ημέρας, ένα εκ των οποίων είναι πάντα μια ή δύο σούπες κατά τη χειμερινή περίοδο.
Τί να έκανα; Αφέθηκα με τυφλή εμπιστοσύνη και σιγουριά στις επιλογές και τους συνδυασμούς των φιλενάδων που το έχουν χτίσει το μαγαζί!

Εξυπηρετηθήκαμε από μια νεαρή κοπέλα και από μια λίγο μεγαλύτερη κυρία ( εκ των συνιδιοκτητών όπως έμαθα ) που ήταν πολύ προσιτή, ευγενική και δεκτική στο να μας έρθουν λίγα λίγα τα πιάτα, γιατί είχαμε πρόβλημα χώρου ( ε, ναι, δεν φάγαμε πάλι, απλά τσιμπήσαμε ) αλλά και να φέρει δίπλα μας ένα πτυσσόμενο τραπεζάκι για τη διευκόλυνσή μας.

Πρώτες κατέφτασαν στο τραπέζι μας οι καυτές βελουτέ σουπίτσες, μαζί με ένα υπέροχο ψωμί που δεν μπορούσα να σταματήσω να τρώω ( δεν χρεώνεται ) και φυσικά μποτίλια δική τους με νερό. Κι αν νομίζετε ότι 4 άτομα = 4 σούπες, λάθος φίλοι μου. Οι σούπες ήταν 6, όλες κατ' επιλογήν μας σε μισές μερίδες, ώστε να δοκιμάσουμε και τα 2 είδη που υπήρχαν στο μενού ημέρας.
4 βελουτέ παντζαριού με τζίντζερ και 2 βελουτέ κόκκινης φακής με μήλο και καπνιστή πάπρικα. Να πω για τα χρώματα; την μεστή, πικάντικη και όλο αρώματα γεύση τους; την έντασή τους; την βελούδινη πυκνότητα; τί να πω... Αυτές οι σούπες είναι βάλσαμο πραγματικό. Θα πω ότι οι μισές μερίδες κοστίζουν μόλις 2,5 e η μία και η ποσότητά τους είναι υπεραρκετή για κάποιον που θέλει ένα εισαγωγικό ζέσταμα πριν πάει παρακάτω ( ολόκληρη στα 4,50 e, ιδανικό vfm, έχω και μέτρο σύγκρισης ).
Θα πω ότι όσοι δεν τις πρόλαβαν μάλλον μας κοίταζαν με θολό μάτι, λες και είχαμε δωροδοκήσει τον μάγειρα στην κουζίνα, όταν προσγειώθηκαν τα 6 μπωλ στο τραπέζι μας.
Και θα πω ότι ήδη έκανα recreate στο σπίτι μου την βελουτέ κόκκινης φακής... και έπεται συνέχεια.

Ακολούθως, ήρθε ένα ολοζώντανο πράσινο χούμους αρακά, με ταχίνι στη σύνθεσή του και χοντροτριμμένη φέτα, φρέσκο δυόσμο και πάπρικα από πάνω. Πολύ δροσερή γεύση και καινούργια για εμένα, η φέτα νομίζω το απογειώνει, ήμουν ευγενική αλλά..... δεν μπορούσα να σταματήσω να το απλώνω στο ψωμί. Τιμή 5 e και αρκετή ως ποσότητα.
Από τις σαλάτες επιλέξαμε αυτήν με το μαριναρισμένο πατζάρι και καρότο, που είχε επιπλέον ρόκα, ηλιόσπορους καβουρδισμένους για έξτρα τραγανότητα και σως πορτοκαλιού αρωματισμένη με το επίσης όξινο σουμάκ. Ωραίο πάντρεμα γεύσεων, κρουστά τα λαχανικά και πολύ φρέσκα, μου άφηνε μια γλυκιά και όχι όξινη επίγευση, μου άρεσε πολύ αλλά σε κάποιαν άρεσε πολύ περισσότερο οπότε της παραχωρήσαμε το μπωλ με ανταλλαγή κάτι άλλο χεχε... Τιμή 7,50 e, θεωρώ τσιμπημένη.

Κάτι που, μαζί με τις σούπες θεωρώ ως must πιάτο, είναι οι αρωματισμένες με θρούμπι και πάπρικα φρέσκιες πατάτες τους, με την πλούσια κρεμώδη σάλτσα φέτας Καρδίτσας. Έξυπνα κομμένες σε κύβους, για να μην γίνονται μια μάζα στο πιάτο, μπορούσα και να τις φάω μόνη μου, αλλά ήμουν ευγενική. Αρκετή ποσότητα, τιμή 5 e και συμβουλή μου: μην τις αφήσετε να κρυώσουν.
Ένα ακόμη στανταράκι που καλό είναι να μην αφήσετε απέξω, είναι οι κοτομπουκιές. Όπου, φιλετάκια από μπούτι ( κοτόπουλο Ιωαννίνων γράφει ο κατάλογος ) μαρινάρονται πρώτα σε μπύρα και μέλι, ψήνονται, και κατόπιν μπαίνουν πάνω από ένα τηγανιτό ρύζι Θεσσαλονίκης και σκεπάζονται με μια ροζ μαγιονέζα με λιαστή ντομάτα. Πετυχημένος συνδυασμός, ωραίο γευστικό αποτέλεσμα και να πω την αμαρτία μου; το ρύζι σκέτο, μόνο του, υπέροχο. Τιμή 6,50 e.

Kατόπιν 2 πιάτα που έρχονται με τις πιτούλες τους, κανονικές και αραβικές. Τα σπιτικά κεμπαπάκια με 3 είδη κιμάδων, με 4 μικρά τεμάχια στη μερίδα που συνοδεύονται με μαρμελάδα πιπεριάς Φλωρίνης, γιαούρτι αρωματικό με κύμινο, λίγη πράσινη σαλάτα και κομμένες πίτες. Περιποιημένο και ευπαρουσίαστο πιάτο, ίσως λίγο πιο ακριβό από όσο αλλού, αλλά το κεμπάπ μαλακό, νόστιμο και χωρίς μυρωδιές, μάλλον πιο κοντά σε μπιφτεκάκι θα έλεγα, με την μαρμελάδα πιπεριάς να το κάνει να ξεχωρίζει. Τιμή 8,50 e.
Το φαλάφελ - που έτσι κι αλλιώς αγαπώ πολύ - από τα καλύτερα που έχω πετύχει. Αποτελείται από 4 μεγάλα τεμάχια στη μερίδα και ισάριθμες πιτούλες και είναι απίστευτα νόστιμα και τραγανά, μάλλον λόγω του μιξ ρεβυθιού - φάβας - μπιζελιού. Το στήσιμο αυτού του πιάτου, επιτρέπει να παίξεις - όπως και κάναμε - με το πώς θα συνθέσεις / τοποθετήσεις / διπλώσεις το φαλαφελοπιτάκι σου! Οι 2 σως, ταχίνι και σάλτσα ντομάτας, του ταιριάζουν πολύ, όπως και η πράσινη σαλάτα, αν και εγώ είμαι φαν της εκδοχής που περιλαμβάνει μελιτζάνα μπαμπαγκανούς. Τιμή 6,50 e, πολύ vfm μερίδα.

Last but not least άφησα την υπερτροφή κινόα, που δοκίμασα εδώ για πρώτη φορά, και βέβαια, τον καβουρμά που έχω προλογίσει σε προηγούμενο επεισόδιο.
Την πολύχρωμη βιολογική κινόα τους, θα βρείτε στα κυρίως πιάτα του καταλόγου, και μου έκανε μεγάλη εντύπωση με πόση θέρμη την περιέγραφαν τα κορίτσια! Είχα την εντύπωση ότι μπαίνει μόνο σε σαλάτες, μα εδώ έρχεται ως ένα άρτια μαγειρεμένο ζεστό φαγητό, που σερβίρεται σε μεγάλη γαβάθα! Ανακατεύεται με σωταρισμένα λαχανικά ( θυμάμαι σίγουρα αρακά και πολύχρωμες πιπεριές αλλά ήταν κι άλλα ), μπόλικα τραγανά φυστίκια, λεμονάτο πέστο μαϊντανού και κόκκινο κάρυ που την κάνει πιπεράτη. Πρωτόγνωρη γεύση, μου άρεσε πολύ και με έβαλε στο τριπάκι να ψάξω πληροφορίες για αυτό το superfood που δεν μοιάζει με τίποτα άλλο. Υπεραρκετή ποσότητα, τιμή 7,50 e.

Και τέλος, ο υπέρτατος καβουρμάς για φέτος. Τέτοια εκδοχή, δεν έχω ξαναδεί ούτε ξαναφάει. Στη βάση του πιάτου τοποθετείται πηχτή μαρμελάδα ντομάτας, πάνω της ένα μεγάλο παχουλό στρογγυλό κομμάτι καβουρμά, που είναι εντελώς τραγανός και ζεστός γιατί έχει ψηθεί στη σχάρα ( οπτικά θυμίζει συμπαγές μπιφτέκι, αλλά μόλις κοπεί απίστευτα μαλακός ) και πάνω του σε όλο το πιάτο άφθονη ποσότητα κριτσανιστά τσιπς τηγανιτού κρεμμυδιού. Δεν περιγράφω άλλο, απλά πάρτε το και θα καταλάβετε. Από όλα τα πιάτα που μου άρεσαν, αυτό μου έμεινε στο μυαλό. ( 7,50 e ).

Τα παραπάνω συνοδέψαμε με παγωμένες Bεργίνα red, Argos Star ( δική μου αγαπημένη ), 2 μπουκάλια Ξυνό Νερό, νερό σε μποτίλια δική τους και ίσως κάτι ακόμη που ξεχνάω.
Λόγω του εορτασμού, υπήρχε βέβαια κολασμένο χειροποίητο γλυκό που είχαμε μαζί, αλλά πολύ ευγενικά και λόγω περίστασης μας κέρασαν και την περίφημη τάρτα τους ( με κρέμα από μαύρη σοκολάτα και γάλα καρύδας, πάνω σε βάση από χουρμά και ξηρούς καρπούς ) για την οποία ήμουν εντελώς προετοιμασμένη από προηγούμενες κριτικές!!
Δώσαμε συνολικά 80 ευρώ με απόδειξη, δηλαδή 20 e / άτομο, ποσό που το θεωρώ μάλλον ταβάνι, γιατί εμείς... είμαστε εμείς, ενώ εσείς με πιο μετρημένες επιλογές μπορείτε να πέσετε και στα 17 e. Αλλά, εδώ που τα λέμε, γιατί να πέσετε; Καλύτερα με παρέα μεγάλη, γιατί στο Ρακόρ έχεις πολλά να δοκιμάσεις και είναι όλα ωραία.

Δύο παρατηρήσεις για το τέλος. Κοιτάζω ξανά αυτά που φάγαμε και βλέπω το εξής: ένα υπέροχο τραπέζι, όλο χρώματα, ποικιλία γεύσεων, φαντασία υλικών και μόλις 2 πιάτα με κρέας; Πολλά πιάτα που δοκίμασα άνετα ταιριάζουν σε vegan / vegeterian διατροφή και είχαν άπειρη νοστιμιά, που αποδεικνύει ότι τελικά οι γεύσεις δεν έχουν όρια όπως και τα ανοιχτά μυαλά.
Από την άλλη, η σύγκριση σε κάποιες τιμές λίγο με μπερδεύει, π. χ. σαλάτα μόνο με λαχανικά 7,50 e; μερίδα φαλάφελ αλλά και κοτομπουκιές πιο φθηνά από τη σαλάτα; Ίσως χρειάζεται μια εξομάλυνση τιμών σε μερικά πιάτα. Γι' αυτό έβαλα 3, αν και ήμουν στο 3,5. Aυτό, ως μια μικρή μόνο επισήμανση, που καθόλου δεν επηρεάζει τις άριστες τελικές εντυπώσεις μου.

Είπαμε... Το Ρακόρ, είναι γευστικό, είναι δημιουργικό, είναι μοντέρνο, είναι εγγύηση. Σίγουρα λοιπόν προτείνεται και μπαίνει στη λίστα μου με τα αγαπημένα!!

Υ. Γ. Καθώς βαδίζουμε προς το τέλος του '17, συνηθίζεται να κλείνουμε πάσης φύσεως εκκρεμότητες για να μας βρει ο νέος χρόνος με μια νέα αρχή. Ξαναπηγαίνουμε σε μαγαζιά που αγαπάμε, επιζητούμε μία ακόμη αυτοψία σε κάτι που μας εντυπωσίασε, ή έρχεται επιτέλους η στιγμή για εκείνο που κρατάμε ως μύθο στο μυαλό μας. Παρατηρώ το back up των κριτικών που έχω να γράψω ως τα Χριστούγεννα. Θα ήθελα να μην αφήσω κριτικές του ΄17 για το '18, δεν θα ήθελα να βρεθώ να γράφω για "περσινές επισκέψεις", με 2 και πλέον μήνες καθυστέρηση, μιας και πολλά αλλάζουν, κλείνουν κτλ. Και Thankfully... δεν θα' θελα να σας μιλήσω για πιάτα εστιατορίου που επισκέφθηκα "πρόσφατα" αλλά ανήκουν σε μενού που έχει καταργηθεί προ εξαμήνου και βάλε.. 🙂

24 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Πώς σας ακούγεται η φάση "μεζεδοκατάσταση Παρασκευή μεσημεράκι σε ταβερνάκι στο Χαλάνδρι με έκπτωση 50%;"
Δύο φωνές έπαιξαν στο μυαλό μου - κατά Μαζώ - η μια να λέει ύποπτο το 50% κι η άλλη ρίσκαρέ το, δεν χάνεις και τίποτα. Άκουσα τελικά τη δεύτερη, έπεισα και την οικογένεια, που της οφείλω συχνά πυκνά το ξεσήκωμα να μην νοιαστεί βρε αδερφέ σήμερα ούτε για το φαγητό ούτε για την λάντζα, και βουρ για Χαλάνδρι, στις 20/10.

Οι πρόσφατες κριτικές με είχαν λίγο μπερδέψει ως προς το τί θα συναντούσαμε, οι αρκετά παλαιότερες με είχαν φοβίσει κιόλας. Ο χώρος μαρτυρά ότι πρόκειται για μια ταβέρνα με κάποια παρουσία χρόνων ( με την καλή έννοια ) και προφανώς έχει κυλήσει αρκετό νερό στο αυλάκι της κουζίνας τους και έχουν βελτιώσει πράγματα.
Κλασική Χαλανδριώτικη μονοκατοικία, κάναμε κι ένα σύντομο πέρασμα από το δίχωρο εσωτερικό, όπου μου φάνηκαν όλα καθαρά, τακτοποιημένα, ευχάριστα στο μάτι, με το ξύλο να κυριαρχεί και με αντικείμενα ταιριαστά στο ύφος και όχι άστοχα ή μπανάλ. Θεωρώ ότι και τώρα που χειμωνιάζει θα είναι πολύ ζεστά και όμορφα.
Εμείς ωστόσο, καιρού επιτρέψαντος, προτιμήσαμε να απολαύσουμε την καταπράσινη πίσω αυλή, σε μια υπέροχη ζεστή φθινοπωρινή μέρα, από τις τελευταίες που μπορούσες να κάτσεις ακόμη έξω σε αυλή.

Ήμασταν σχεδόν μόνοι μας, κάτι που με προβλημάτισε αρκετά εκ των υστέρων, μιας και το φαγητό αποδείχτηκε παραπάνω από τις προσδοκίες μου καλό. Η κυρία στο σέρβις, ευχάριστη, εξυπηρετική και πρόθυμη να ρωτήσει στην κουζίνα για κάποιες απορίες μας, γενικώς παράπονο δεν είχαμε κανένα.
Το μενού σου δίνει επιλογές, με κάποιες πιο σύγχρονες πινελιές αλλά και τα πιο κλασικά, και κινείται στους άξονες προμεζέδες - μεζέδες - κρεατομεζέδες - θαλασσινοί μεζέδες - μεταμεζέδες (ήτοι γλυκά) και 2-3 επιλογές για χορτοφάγους. Πιο κοντά σε μεζεδοκατάσταση, πιο μακριά από την ετικέτα "ταβέρνα". Οι τιμές προσιτές στα περισσότερα, κάπως ανεβασμένες σε κάποια. Όμως με το 50%... απλώς ασυναγώνιστες, για όποιον βέβαια μπορεί να το τιμήσει Παρασκευή μεσημέρι. Στις αρχικές που θα παραθέσω λοιπόν, υπολογίστε το μισό.

Ως καλωσόρισμα ήρθαν 3 μεγαλούτσικα, ζεστά και νόστιμα ατομικά καρβελάκια ψωμιού με συνοδεία μικρές ελιές σε ελαιόλαδο. Απλό και όμορφο. Προφανώς τα ψωμάκια τα προμηθεύονται από κάποιο κοντινό φούρνο, μας άρεσαν, ήταν και αναγκαία για τα μεζεδάκια, ζητήσαμε και 1 επιπλέον. Χρέωση 0,80 έκαστο, το τελευταίο δεν χρεώθηκε.

Κατόπιν η μαμά έθεσε την συνήθη και μοναδική επιθυμία που έχει πάντα ως προαπαιτούμενο, δηλαδή φάβα και χόρτα, οπότε φάβα και χόρτα it is.
H φάβα ήρθε χλιαρή ( επιτέλους όχι άλλη φάβα πατητή τσιμεντοκονία! ), καλή σε πυκνότητα, πολύ ωραία σε γεύση και με κρεμμυδάκι ψιλοκομμένο. Με το εξτρά λάδι και λεμόνι που ζήτησα έγινε άριστη ( τιμή 3,60 e...... ) Tα χόρτα επίσης πολύ σωστά βρασμένα και όχι λιωμένα, πράσινα και ζωντανά, ένα γλύκισμα και σε αρκετή ποσότητα. Δεν ξέρω αν φταίει που ήταν η εποχή τους - ραδίκια, καθώς από χόρτα έχουν ό, τι είναι καθαρά εποχιακό, πάντως έγιναν ανάρπαστα. ( 4,90 e ).
Από κοντά οι τηγανιτές πατάτες, φρέσκιες και στρογγυλές, έλαμψε το μάτι της γιατί έτσι τις φτιάχνει και η ίδια. Καυτές, τραγανές, σε εμφανώς καλό λάδι, και με τριμμένη ξηρή μυζήθρα από πάνω, συνόδευσαν τα κρεατικά που σερβίρονται μόνα τους ( 3,70 e ).

Aπό εδώ και κάτω ανέλαβα εγώ. Η κοτοσαλάτα, για την οποία είχα διαβάσει καλά σχόλια, μας άρεσε πολύ, αλλά ενδείκνυται μόνο για τους φαν της μαγιονέζας. Πρόκειται για βραστό στήθος κοτόπουλο που έχει μαδηθεί και αναμιχθεί με ψιλοκομμένες πιπεριές, κρεμμύδι, μυρωδικά και μαγιονέζα που πορτοκαλίζει λόγω της πάπρικας. Αφήστε τα τσιπς τορτίγιας που έχει από πάνω, δεν λένε κάτι. Εγώ την άπλωνα σαν ντιπ στο ψωμί και ήταν γιαμ... (5,70 e ).
Αξιόλογος ήταν και ο καβουρμάς με αυγό στραπατσάδα και έγινε κι εδώ μάχη με το ψωμί, έμοιαζε περισσότερο με ομελέτα αλλά καθόλου δεν μας πείραξε αυτό, τιμή 6,20 e ( ωστόσο, τον υπέρτατο καβουρμά τον δοκίμασα σε άλλο εστιατόριο την ακριβώς επόμενη ημέρα, βλ επόμενη κριτική ).

Aπό κρεατομεζέδες, επέλεξα κάποια που μου φάνηκαν στανταράκια, όπως η πικάντικη κρασοτηγανιά, που αποδείχτηκε λίγο παραπάνω πικάντικη για τα γούστα μας, αν και η σερβιτόρα μας προειδοποίησε. Οι μπουκίτσες του χοιρινού αρκετά μαλακές, οι κύβοι φέτας έδιναν το κάτι παραπάνω και το σβήσιμο με το λευκό κρασί το καταλάβαινες στη γεύση. Καλοφτιαγμένο πιάτο, αν ήταν λιγότερο καυτερό. Για βούτες όμως ιδανικό. Ένσταση, η κάπως αναιμική του ποσότητα, για 7,80 e.

Xιώτικο κοτόπουλο όμως, και χουνκιάρ μπεγιεντί, υπέροχα! Το χιώτικο - ουσιαστικά μια τηγανιά και αυτή - είναι μπουκιές τρυφερού κοτόπουλου και μανιταριών, μαγειρεμένα σε πηχτή κρέμα γάλακτος αρωματισμένη με λευκό κρασί και μαστίχα. Πολύ ιδιαίτερη γεύση αλλά και πολύ λιπαρή. Ο ιδανικός σύντροφος της στρογγυλής τηγανιτής πατάτας. Και εδώ όμως μικρή ως ποσότητα αναλογικά της τιμής (8,20 e).
Καταπληκτικό και το χουνκιάρ ( βασικά φέτος όπου έφαγα αυτό το πιάτο, πουθενά δεν με απογοήτευσε ) και η μαμά εδώ εντυπωσιάστηκε πραγματικά. Βελούδινος ο πουρές, ωραίο κάπνισμα η μελιτζάνα, έντονη γεύση, και το κοκκινιστό μοσχαράκι μαεστρικό με την κανέλα και το μπαχάρι του, επίσης καλή ως ποσότητα, τιμή 10,90 e, μπορεί και λίγο χαμηλότερα.

Τα παραπάνω συνοδέψαμε με μια Fix ( 3,10 e ) και μια Alpha Weiss ( 3,60 e ) και δροσερό νερό σε δική τους μποτίλια που ανανεωνόταν. Για γλυκό δεν υπήρχε ούτε τεταρτημόριο χώρου στο στομάχι μας, αλλά δεν κεράστηκε κιόλας κάτι. Ωστόσο υπάρχουν κάτι ωραίες επιλογές κρέμας με μαστίχα ή καρυδάτης σοκολατόπιτας με παγωτό, πέρα από το γιαούρτι με κάτι υπέροχα γλυκά κουταλιού.

Σύνολο για όλα τα παραπάνω 60,10 ευρώ, με την έκπτωση 30,05 ευρώ. Το αξιοσημείωτο; Η κανονική απόδειξη. Με 10 e το άτομο φάγαμε πάρα πολύ καλά, τα οποία όμως χωρίς την έκπτωση θα ήταν 20 e/ άτομο. Επομένως πιο λογικό θεωρώ είτε να επεκτείνουν την προσφορά σε μέρες και ώρες ώστε να αυξηθεί η προσέλευση, είτε να χαμηλώσουν λίγο τις τιμές, σε μερικά πιάτα, όχι σε όλα. Πάντως η προσπάθεια είναι καλή, οι πρώτες ύλες που είδα είναι καλές και όσα δοκιμάσαμε ήταν φρέσκα και καλοφτιαγμένα, οπότε το συστήνω ως μια αξιόλογη πρόταση.

Κι επειδή είδα ότι τους άρεσε, μάλλον θα ξαναπάμε γιατί έχει κι άλλα ωραία μεζεδάκια προς δοκιμή!

Y. Γ. Ο φίλος George G. στο υ. γ. της τελευταίας του κριτικής έγραψε ακριβώς αυτό που σκεφτόμουν και εγώ για τον φίλο mavtaso. Συμφωνώ απόλυτα και συντάσσομαι στην ίδια γραμμή, σεβόμενη ασφαλώς την όποια απόφαση του mavtasou και ελπίζοντας εν ευθέτω χρόνω να αλλάξει γνώμη. Όμως είτε έτσι, είτε αλλιώς, η ματιά του και η γραφή του παραμένει μοναδική.

22 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Η αλήθεια είναι ότι σπάνια εντυπωσιάζομαι. Αλλά άμα συμβεί, θα βάλω στην άκρη τις αρκετές κριτικές που προηγούνται, για να δώσω προτεραιότητα στον ενθουσιασμό μου και να τον μοιραστώ. Και είναι ευτύχημα που μέσα στο '17 το έζησα αυτό το συναίσθημα αρκετές φορές.

Τί είναι για μένα το Maple; Είναι αυτό το ζαχαρένιο μπιστρό, με τις γλυκιές μυρωδιές καφέ, κρέμας, καραμέλας, μπισκότου... που έχεις δει στον κινηματογράφο, που έχεις επισκεφθεί σε ευρωπαικές πρωτεύουσες, που σου φέρνει στο μυαλό το Παρίσι και τις μουσικές από τις ταινίες του Woody Allen, που σε κάνει να θες να είσαι κάθε μέρα εκεί, και που προσγειώθηκε στο πιο απρόσμενο σημείο που μπορούσες να φανταστείς και του έδωσε ζωή και ομορφιά.

Είναι το μέρος που τα χάρτινα ποτηράκια για take away ροφήματα έχουν το ίδιο ντεσέν με την ταπετσαρία. Που η καράφα του νερού είναι ρετρό. Που ο διπλός καφές έρχεται στην κούπα του Κουικάρα - τον θυμάστε; Που η pastry chef ζωγραφίζει στο βασίλειό της, αλλά δεν ξεχνά ποτέ να σου χαμογελάσει ευγενικά και να σε χαιρετίσει. Είναι το μέρος που με έκανε να ξεχάσω τις κοντινές μου επιλογές και να σκέφτομαι πότε θα πάω και πότε θα ξαναπάω. Τί είναι όμως το πιο ρετρό από όλα; Μα βέβαια η συμπεριφορά! Αυτή που είτε την ψάχνεις είτε σου αποκαλύπτεται αθόρυβα.

Φυσικά ευχαριστώ το αγαπημένο PONTIKI που μου (μας) το σύστησε και μετά το σύστησα κι εγώ στους φίλους μου και είμαστε τώρα όλοι μαζί μια ωραία χαρούμενη πορωμένη ατμόσφαιρα είμαστε....
Για την άψογη περιγραφή του πεντακάθαρου άκαπνου χώρου, ξαναδιαβάστε PONTIKI. Εγώ θα εστιάσω στην ατμόσφαιρα, που με κέρδισε αμέσως. Ξεχνάς, ξεχνιέσαι, ξεκουράζεσαι, ηρεμείς, χαλαρώνεις με τους φίλους σου. Φεύγεις άλλος άνθρωπος.
Το παρκάρισμα είναι ένα θέμα, ψαχτείτε για πιο εύκολα στην από πάνω παράλληλη Ιφιγενείας και σε 3΄ θα είστε εκεί.
Οι επισκέψεις μου ως τώρα είναι 2, αλλά ασφαλώς θα ακολουθήσουν 322 ακόμη.
Ο κατάλογός τους υπάρχει διαθέσιμος στο fb ( με μικρές διαφοροποιήσεις στα ροφήματα μιας και είναι ο κατάλογος για διανομή ). Αυτό που με εντυπωσίασε από την αρχή - δε θα πω ψέματα - είναι οι πολύ καλές τιμές. Δεν γνωρίζω αλλού να σερβίρεται καπουτσίνο με 2,60 ο μονός, και 3 ο υπέρδιπλος. Στην ίδια προσιτή κλίμακα είναι όλα τους τα ροφήματα. Ποιά 4ευρα και 5ευρα που βλέπουμε αλλού; Όταν ο πελάτης δει αυτές τις τιμές και την ποιότητα, θα καταναλώσει με ευχαρίστηση και τον καφέ και το γλυκό και το αλμυρό. Αυτή είναι η σωστή φιλοσοφία.
Φυσικά για take away είναι πολύ χαμηλότερα. Επιπλέον πολύ ποιοτικός καφές, για τους εθισμένους της καφείνης όπως εγώ.

Πάμε να σας τα πω πιο αναλυτικά.
Στην πρώτη μας επίσκεψη στις 6/11, πήγαμε 2 άτομα διερευνητικά, μεσημεράκι πριν από ένα beauty bazaar σε κοντινή περιοχή. Δώσαμε 21,70 ευρώ για δύο υπέρδιπλους καπουτσίνο, 3 αλμυρά πιάτα και ένα γλυκό. Και μας κέρασαν ένα επιπλέον γλυκό!
Την δεύτερη φορά 16/11 πήραμε πρωί πρωί το κανώ και κάναμε κουπί, γιατί εμένα μου σφηνώθηκε η ιδέα ότι θέλω να φάω πρωινό στο Maple και ας ήτανε οι δρόμοι χειμαρρώδη ποτάμια, ναι ήταν εκείνες οι ημέρες με τις πλημμύρες και τα δραματικά γεγονότα.
3 άτομα αυτή τη φορά, δώσαμε 33,90 ευρώ για 3 ροφήματα, 3 γλυκά και 3 αλμυρά πιάτα.
Το vfm είναι για 10 ντοματούλες και το ρεζουμέ ότι πρέπει να είσαι πολύ Κουικάρας για να καταφέρεις να ξεπεράσεις τα 11-12 e κατά κεφαλήν. Εμείς ξαναφάγαμε μετά από πολλές ώρες. Και πήραμε και πακέτο μισό σάντουιτς.

Η εξυπηρέτησή μας έγινε από την ίδια ευγενέστατη κοπέλα και φυσικά γνωρίσαμε και τη Μαρία-Λάουρα που επιμελείται μόνη της τα γλυκά, αυτά που φιγουράρουν στη βιτρίνα τους ( τούρτες, κέικ, cheesecakes, τσουρεκάκια γεμιστά, κρουασάν, cookies, γλυκιές πίτες κλπ ) και όσα στήνονται επί τόπου ( τάρτες, choux, προφιτερόλ, μιλφέιγ, εκλέρ, pancakes ). Η κοπέλα αυτή έχει πηγαίο ταλέντο και αγαπάει πολύ αυτό που κάνει...
Ένα ξεχωριστό κεφάλαιο, που στέκεται ισάξια όμως, είναι και τα αλμυρά που σε κάνουν να υποφέρεις τί να πρωτοδιαλέξεις ( μπαγκέτες, μπαγκετίνια, brioche, bagels, σαλάτες, ομελέτες, grilled sandwiches, έχω ακούσει και για πίτσα, περιμένουμε και τις σούπες και το Κυριακάτικο πρωινό ).

Τί έχουμε δοκιμάσει λοιπόν συγκεντρωτικά:

- Oμελέτα λαχανικών ( μανιτάρι, πιπεριές, ντομάτα ) με έξτρα γαλοπούλα και φυσικά τυρί. Μεγάλη, νόστιμη, ζουμερή και χορταστική, 4,30 e.
- Quiche lorraine, τάρτα ημέρας, με σπανάκι, μυρωδικά, κρέμα τυριών ( έντονη παρουσία της φέτας ) και ντοματίνια. Ζουμερή γέμιση, πλούσια και γευστική, πάνω σε τραγανή χειροποίητη εννοείται τάρτα. Υπέροχη γεύση, 4 e.
- Λευκή μπαγκέτα γαλοπούλα, με μαρούλι φριζέ, ντομάτα κονφί, καπνιστό τυρί gouda και σως μουστάρδας με θυμάρι και καπνιστή μαγιονέζα ( γενικά παίζουν όμορφα με τις σως και δίνουν το κάτι διαφορετικό στα αλμυρά τους). Έρχεται κομμένη σε δύο μεγάλα κομμάτια, χορταστικότατη και με άφθονα τα υλικά, το ψωμάκι υποδειγματικά περασμένο στο γκριλ και εννοείται κατάφρεσκο, 3,50 e.
- Ίδιας φιλοσοφίας λευκό μπαγκετίνι γαλοπούλας, ίδια υλικά πλην του τυριού που είναι ένταμ, ελάχιστα μικρότερο μέγεθος αλλά εξίσου χορταστικό, 2,30 e.
- Pastrami New York grilled sandwich ( ΤΟ ΘΩΡΗΚΤΟ θα το λέω εγώ! ). Ήμουν ανάμεσα σε αυτό και το κλασικό ΒLT αλλά όπου βλέπω παστράμι κάτι παθαίνω... Είναι από τα ακριβότερα του καταλόγου, αλλά χρειάζονται 2 για να το καταφέρουν και θα χορτάσουν αν το μοιραστούν. Σαντουιτσάρα. Πόση συγκίνηση να προσφέρει πια κάτι που μπαίνει ανάμεσα σε δύο παχιές ξεροψημένες φέτες από ένα χωριάτικο καρβέλι ψωμί; Χωρίς υπερβολή, το δοκιμάζεις και κλαις για τα σάντουιτς που νόμιζες ότι έτρωγες ως τώρα. 3 υλικά όλα κι όλα. Τρυφερό παστράμι, μιξ τυριών με πρωταγωνιστή τον κύριο cheddar και μια κολασμένη pickle sauce. Πόσο τέλειο μπορεί να είναι αυτό το σάντουιτς, δεν ξέρω. Τα αξίζει τα 7 e.

- Από γλυκά, την θεική τάρτα Saint Onore. Την επέλεξα την πρώτη φορά από τις φωτο στο fb και... γουάου. Ήταν πολύ ανώτερη. Τριώροφο ποίημα, με την μπισκοτένια βάση της τάρτας να φορτώνεται με καραμέλα και βελούδινη κρέμα ζαχαροπλαστικής, ολόκληρα φύλλα σφολιάτας ανάμεσα και πάνω, αλλά και τριμμένα γύρω γύρω (αυτά του μιλφέιγ), αφράτη σαντιγύ σαν σύννεφο, γιρλάντες καραμέλας στο πιάτο και πασπαλισμένη παντού με κόκκινα τρίμματα red velvet cake. Για όσους αρέσκονται στα λευκά γλυκά, αυτή είναι η πρώτη επιλογή! τιμή 3,90 e.
- Choux banoffee, άλλο θεικό γλυκό αυτό. Ευτυχώς αποκαταστάθηκε η πρόσφατη πατάτα που είχαμε με το 'άλλο' μπανόφι σε προηγούμενο επεισόδιο.
Εδώ θα απολαύσετε ένα γιγαντιαίο αφράτο σου, γεμισμένο με πραλίνα, κρέμα ζαχαροπλαστικής, καραμέλα φυσικά και άφθονη μπανάνα. Και καθόλου σαντιγύ. Άψογο! Και στη βάση του πιάτου τριμμένο red velvet κι άλλη πραλίνα κι άλλη κρέμα. Υπέροχο... Tιμή 3,90 e.
- Προφιτερόλ σε ποτήρι. Υπάρχουν πολλοί συνδυασμοί που μπορείτε να κάνετε, τα σου γεμίζονται ακόμη και με κρέμα φυστίκι, PONTIKI ένα-δύο, ένα-δύο, με λαμβάνει όβερ;
Αυτό που μας κεράστηκε την πρώτη φορά ήταν το κλασικό, με πυκνή σοκολάτα γάλακτος και γέμιση κρέμας στα σου. Την δεύτερη φορά συνθέσαμε σου γεμισμένα με bueno και σοκολάτα Giantuia (πιο ρευστή και πιο αρωματική) και ήταν και τα 2 πολύ πολύ καλά και ελάχιστα λιγωτικά. Τιμή επίσης 3,90 e.
- New York cheesecake. Υπάρχει και το κλασικό του ψυγείου, αλλά το original που ψήνεται στο φούρνο, άλλο πράγμα. Το γλασάρουν είτε με την υπέροχη καραμέλα τους είτε με μαρμελάδα φρούτων του δάσους. Επέλεξα το δεύτερο γιατί είμαι της κόντρας με κάτι ελαφρώς όξινο και μου άρεσε πάρα πολύ. Σκέτο στα 3,90 e, με την γαρνιτούρα 4,20 e.

Το Maple μου έκανε κι εμένα ζημιά. Γιατί τώρα θέλω να πηγαίνω εκεί για καφέ και γλυκό και αλμυρό και πρωινό και απογευματινό και καθημερινό και Κυριακάτικο, αλλά προς το παρόν τις Κυριακές ξεκουράζονται.
Σκέφτομαι και τα Χριστουγεννιάτικα γλυκά που θα αρχίσουν να ξεπροβάλλουν στη βιτρίνα τους σε λίγες μέρες και κάτι παθαίνω...
Θέλω πραγματικά να ευχηθώ τα καλύτερα σε αυτή την υπέροχη προσπάθεια και να πω ένα μπράβο και ότι προτείνεται ανεπιφύλακτα!!
Όσοι κινείστε στην ευρύτερη περιοχή, απλά δοκιμάστε το. Κάπου εκεί θα είμαστε και εμείς.

15 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Η κάρτα που κρατάω στα χέρια μου γράφει "Stoffa, άλλη κουζίνα". Αν με τη λέξη αυτή εννοούμε το ιδιαίτερο, το ξεχωριστό ή ακόμα και το αξέχαστο αναφορικά με τις γεύσεις, στενοχωριέμαι πολύ που δεν το ανακάλυψα. Ο χώρος ναι, είναι αξιομνημόνευτος. Η εξυπηρέτηση, αυτή κι αν είναι μακριά από τα δικά μου δεδομένα και ζητούμενα. Αλλά όσα δοκίμασα, τα ξέχασα δυστυχώς πολύ γρήγορα.

Βρεθήκαμε στη Stoffa στις 19/10 το βράδυ, μετά από πρωτοβουλία-έκπληξη του κολλητού, που έκανε κράτηση τηλεφωνικά, ζητώντας τραπέζι για 2, ει δυνατόν, στους μη καπνίζοντες. Βρίσκεται στην επάνω πλευρά του ηλεκτρικού της Κηφισιάς και στο παρκάρισμα δεν αντιμετωπίσαμε κανένα πρόβλημα, αν και ο χαμηλός φωτισμός του δεν ευνοεί στο να το εντοπίσεις αμέσως.

Η αυλή την οποία διασχίζεις πριν τον εσωτερικό χώρο, είναι πραγματικά υπέροχη, και ειδικά το βράδυ ο φωτισμός με τα λογής λογής λαμπιόνια και φαναράκια που κρέμονται από τα δέντρα, την κάνει μοναδική. Από τη στιγμή που βρεθήκαμε εντός, μέχρι και το τέλος της βραδιάς αντιλήφθηκα τί σημαίνει ο όρος "σέρβις σε πολύ καλό εστιατόριο" και αισθάνθηκα προπάντων άβολα και ελάχιστα χαλαρά, γιατί αυτό το πολύ επαγγελματικό στυλ απλά δεν με εκφράζει και δεν μου αρέσει. Άψογο μεν σε κάθε μικρή λεπτομέρεια, πλην όμως στημένο, στυλιζαρισμένο, αυτοματοποιημένο, λες και βρίσκεσαι στα θερινά βασιλικά ανάκτορα με τους υπηρέτες να σου κάνουν αέρα.

Η περιγραφή του χώρου έχει γίνει άψογα από προηγούμενους φίλους, οπότε αρκούμαι να πω ότι το δικό μου μάτι θαύμασε τη μεγάλη στόφα δίπλα στην οποία καθήσαμε και τον ατμοσφαιρικό φωτισμό που θυμίζει κρυφό σχολειό, αλλά όχι τόσο τα ετερόκλιτα διακοσμητικά και παιχνίδια που προσπαθούν να ενταχθούν αρμονικά στο ύφος του μαγαζιού αλλά μάλλον μπερδεύουν. Καλή επιλογή το κυρίαρχο ξύλο και τα πολύχρωμα πλακίδια, που αποδυναμώνεται όμως από το industrial ύφος που σου εντυπώνεται τελικά.
Μου άφησε κάτι πολύ μπερδεμένο όλη αυτή η σύνθεση, ενώ την ίδια έλλειψη προσανατολισμού την εντόπισα και στο μενού, που αν και αλλάζει / ανανεώνεται συχνά, μάλλον δεν καταφέρνει να σταθεροποιήσει το χαρακτήρα του και το τί θέλει να γίνει άμα ενηλικιωθεί.
Λίγο Μεσόγειος, λίγο Πόντος, λίγο Νέα Υόρκη, λίγο Μιλάνο, λίγο Κέρκυρα, λίγο κρέας, λίγο ψάρι, λίγο έτσι, λίγο γιουβέτσι, λίγο κρασί λίγο θάλασσα και τ΄αγόρι μου... Ολίγη παράδοση και ένα ράντισμα από nouvelle cuisine, μου θυμίζει κι εμένα λίγο Μποτρίνι εν υαλοπωλείω.
Είδα διάφορα υλικά μπλεγμένα σε συνταγές παραδοσιακές ή μοντέρνες χωρίς κάποια συνοχή, και δεν αντιλήφθηκα καθόλου ποιά κουζίνα τελικά πρεσβεύει η Stoffa. Οι τιμές τους θεωρώ ότι ανταποκρίνονται ελάχιστα σε αυτό που σου υπόσχεται η περιγραφή καταλόγου και σε αυτό που τελικά γεύεσαι. Πέραν τούτου, αυτές οι τιμές είναι εκτός τόπου και χωροχρόνου και πιθανολογώ ότι και για τους Κηφισιώτες είναι πλέον too much. Π. χ. θα κάνω εδώ μια αναπόφευκτη σύγκριση και θα πω ότι για να δώσω 18 ευρώ για ένα burger θα πρέπει να είναι κάτι μοναδικό και να μου το φτιάξει ο Antony Bourdain, ή έστω ο Σκουλάς.

Κι επειδή μάλλον πάλι φλυαρώ...
Τα συγκεκριμένα βήματα, που παραπέμπουν και σε μανιέρα, ξεκινούν με πάνινη τσαντούλα ( χαριτωμένη ομολογώ ) με 4 ατομικά ψωμάκια πολύ ζεστά, από ένα λευκό και ένα σίκαλης, και μια ραβιέρα 3 θέσεων, με ελιές Καλαμών, πάστα ντομάτας ( ας μην γελιόμαστε, πελτές ήταν ) και κάππαρη σε ελαιόλαδο, για το οποίο δεν ερωτηθήκαμε και φυσικά δεν ήταν καλωσόρισμα. Η χρέωση των 2 ευρώ και το ύφος του μαγαζιού σε προιδεάζουν για κάτι με περισσότερη φαντασία από ελιές, κάππαρη και... πελτέ.
Πακέτο έρχεται και το εμφιαλωμένο σε μπουκάλι γυάλινο, προς 1,50 ευρώ. Το πρόβλημά μου εδώ είναι το εξής: κατανοώ το αρχικό γέμισμα των ποτηριών αλλά καθόλου δεν κατανοώ το ξαναγέμισμά τους σε κάθε μισή μας γουλιά. Νιώθω ότι κάποιος με παρακολουθεί, είναι άβολο.

Κατόπιν, από τα ορεκτικά επιλέξαμε τα Tacos από τον Εύξεινο Πόντο με φύλλο περέκ, χοιρινά ψιλοκομμένα φιλετίνια, καραμελωμένες πιπεριές και ξύγαλο. Φτωχή εικόνα, 4 μικρά τάκος της μισής μπουκιάς, κακό στήσιμο πιάτου (τα 2 είχαν μπατάρει και σκορπιστεί ολόγυρα ) και η γεύση ουδέτερη και άτεχνη, το μόνο που μου άφηνε ήταν η δροσιά από το ξύγαλο. Δεν ξέρω αν η προσπάθεια ήταν να μιμηθεί το αντίστοιχο μεξικάνικο πιάτο, αλλά για τα 7,50 ευρώ που κοστίζει μάλλον απέτυχε οικτρά ( για μένα ).

Η σαλάτα Κουκουβάγια μας άρεσε αρκετά, αν και εξακολουθεί να υπάρχει εμφανές πρόβλημα με το νόστιμο μεν αλλά πολύ σκληρό παξιμάδι χαρουπιού, που έχει ξαναθιχτεί σε πρόσφατη κριτική εδώ και θα περίμενα κάποια βελτίωση, μιας και το εστιατόριο εκπροσωπείται. Μας δυσκόλεψε πάρα πολύ να το κόψουμε και οι απέλπιδες προσπάθειές μου να το ραντίσω με το ελαιόλαδο της κάπαρης, δεν έφεραν ουσιώδη αλλαγή, στα τεράστια κομμάτια που ήταν δύσκολο να καταναλωθούν. Για να μην γίνω άδικη όμως, ήταν μια σαλάτα τεραστίων διαστάσεων, με μπόλικη καπνιστή μελιτζάνα ( ευχάριστο twist ), άφθονη ντομάτα ραπέ ( και πολύ νόστιμη αν και εκτός εποχής ), ελιές, υπερβολικά πολλή κάπαρη αλλά και μαλακιά ξυνομυζήθρα. Πληθωρική, νόστιμη και εντυπωσιακή, μάλλον δικαιολογεί αρκετά τα 7,50 ευρώ.

Το κυρίως του φίλου μου, ακούει στην εξής περιγραφή: Τagliata limousin, κόντρα μόσχου με άγρια ρόκα, λιαστές ντομάτες, παρμεζάνα και πατατούλες σωτέ. Ωραία ως εδώ. Ρωτήθηκε αν το προτιμά με πατάτες τηγανιτές και συμφώνησε. Αυτό που ήρθε στο τραπέζι ήταν μια σχετικώς μικρή μπριζόλα, κομμένη ταλιάτα, με μια ελαφριά σάλτσα από πάνω και τις τηγανιτές πατάτες δίπλα του. Τίποτε άλλο. Πού πήγαν τα υπόλοιπα; Τί είθισται να κάνεις σε αυτές τις περιπτώσεις; Με ένα νεύμα συμφώνησα να μην επιμείνουμε διαμαρτυρόμενοι. Ίσως ήταν λάθος μας, γιατί τώρα σας γράφω για ένα "λειψό" πιάτο, καθόλου εφάμιλλο των 18 ευρώ που κοστίζει, ούτε σε εμφάνιση, ούτε σε γεύση και με πατάτες που δεν ορκίζομαι Κύριε Πρόεδρε ότι ήταν φρέσκιες. Το ψήσιμο ήταν όπως ζητήθηκε αλλά η γεύση του, nothing special.

Το δικό μου κυρίως το επέλεξα από τα ορεκτικά, αφενός γιατί δεν βρήκα κάτι άλλο να με συγκινήσει, και αφετέρου γιατί πρώτη φορά είδα την καινοτομία τα spare ribs να συγκαταλέγονται στα ορεκτικά. Μάλιστα διευκρίνισα στον μετρ ότι τα θέλω ως κυρίως πιάτο και συμφώνησε για την επιλογή μου. Είτε έτσι όμως, είτε αλλιώς, θεωρώ εντελώς λάθος να σερβίρεις αυτό το πιάτο με μόνη συνοδεία λίγη ρόκα από πάνω. Πού είναι η προφανής γαρνιτούρα, έστω και ως guest; Και πού κολλάει η ρόκα σε έναν ρουστίκ μεζέ; Ως ποσότητα καλή, η τιμή καλή ( 9,50 ευρώ, αν και όχι τόσο καλή για ορεκτικό ) αλλά δεν σκέφτηκα καθόλου πώς θα το φάω αυτό, με τα θερινά ανάκτορα από πάνω μου. Ναι ναι, γελάτε.. Αλλά εγώ τη λύση τη βρήκα. Έκανα το αδιανόητο. Επέστρεψα για πρώτη φορά στη ζωή μου το πιάτο στην κουζίνα ( τεστ αντοχής λέγεται αυτό ) και ζήτησα ευγενικά αν θα μπορούσε ο σεφ να μου τα σερβίρει κομμένα.
Έ λοιπόν εδώ κερδήθηκαν πολλοί πόντοι. Γιατί ενώ ανησυχούσα ότι αργούν πολύ και ότι θα έχουν ξυλιάσει τα κακόμοιρα, το πιάτο ξαναστήθηκε από την αρχή και ήρθαν σε καυτή θερμοκρασία, ξαναγλασαρισμένα με bbq σως και φυσικά κομμένα, συνοδεία με ζεστές υγρές πετσέτες για τα χέρια! Εύγε λοιπόν εδώ. Ας πάει και η ρόκα και το παλιάμπελο. Να μην ξεχάσω, τα ribs ήταν νόστιμα και μαλακά.

Tα παραπάνω συνοδεύτηκαν με μια Νήσος στα 4 ευρώ και μια μικρή draft Fischer στα 3,50 ευρώ.
Μόλις τελειώσαμε, μπήκαμε τρόπον τινά, στον αυτόματο πιλότο. Τα πιάτα μαζεύτηκαν υπερβολικά γρήγορα, εξίσου γρήγορα μας έφεραν ως κέρασμα 2 σφηνάκια λιμοντσέλο και ακόμη πιο γρήγορα μας προτάθηκαν τα γλυκά τους ή κάποιος καφές. Από τις 6 επιλογές του καταλόγου, μου έκανε κλικ το "πληθωρικό banoffee" όπως αυτοαποκαλείται, μια εντελώς "άλλη" εκδοχή του, που δεν το θυμίζει σε τίποτα. Τρία μεγάλα μαλακά σοκολατένια μπισκότα, στημένα σαν πεσμένες κεραμοσκεπές μετά από σεισμό (χαχαχα) και ανάμεσα η μπανάνα, η σαντιγύ, η κρέμα και η καραμέλα. Δεν μας άρεσε η γεύση, το μόνο που κυριαρχούσε ήταν το μπισκότο, βασικά εγώ αυτό δεν το θεωρώ καν μπανόφι. Αν πεις ότι η τιμή του στα 7 ευρώ είναι εξωφρενική και παράλογη, τότε τί μένει να πεις για το πιο ακριβό γλυκό του καταλόγου που είναι ένα γλυκό καλτσόνε στα 9,50 ευρώ;

Σκόπιμα άφησα τον προβληματισμό εκείνων των ημερών να περάσει και να κατασταλάξουν οι εντυπώσεις, ομολογώ όμως ότι όσα είχα ακούσει από γνωστούς μου για τη Stoffa και ήθελα να τα παραβλέψω, επαληθεύτηκαν. Έχει δοθεί τόσο βάρος στην εικόνα και στους τύπους, που κάπου χάνεται το νόημα. Και στο vfm είμαι πιο κοντά στο 1,5. Υπάρχει αδικαιολόγητη υπερβολή.
Το γεγονός ότι μαζί με εμάς υπήρχαν μόλις δύο παρέες, που κάπνιζαν αρειμανίως, τύφλα να χει το μπουρί της στόφας, και είναι μάλλον το λιγότερο. Τα σχεδόν 65 ευρώ του λογαριασμού (μαζί με τα τιπς) θα έπρεπε να ανταποκρίνονται σε κάτι πιο καλό, πιο ουσιώδες, πιο αξιομνημόνευτο, από έναν όμορφο χώρο και ένα σκλαβωτικό σέρβις που ώρες ώρες με έκανε να δυσφορώ.
Θα με ρωτήσεις, γιατί έβαλα 3 στη γεύση. Γιατί δεν υπάρχει το 2,5 και γιατί το 2 είναι για μένα πολύ κοντά στο χάλια.

Δεν ξέρω αν το προτείνω, ούτε αν δεν το προτείνω. Είναι θέμα γούστου. Εμάς δεν μας ταίριαξε.

09 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Κούραση... Να πρέπει να διαβάσεις περί ιστορίας, αρχαιολογίας, ρυμοτομίας, καλαισθησίας, σπουδών, προυπηρεσίας, αρχιτεκτονικής, του τάδε χώρου, του δείνα σεφ, του τοιούτου μενού και πάει λέγοντας. Αντέχετε;
Aμ κι εκείνη η βραδιά που 7 γυναίκες σε ένα κρητικό εστιατόριο γονάτισαν 14 πιάτα, συν τα κεράσματα του Κρητικού με τη μουστάκα, συν τα δικά τους γλυκά που είχαν φέρει μαζί... Ωραιότατα! Σε αυτή την ευχάριστη θέση βρίσκομαι λοιπόν, και στίβω τώρα το μυαλό μου πώς να το μανουβράρω να μην σας μπαιλντίσω ξανά... ( φτιάξτε καφέ ).

Σάββατο 14/10, ένα από εκείνα τα όμορφα φθινοπωρινά βράδια, παρέα 7 κοριτσιών ( γιατί έτσι μας αρέσει ) κινήσαμε από διαφορετικά προάστια για το κρητικό του Πατούχα στην Καλλιθέα. Τα κανονίσματα τα είχαν αναλάβει οι 2 φίλες, με την κύρια φροντίδα της μιας φίλης μας, που την ευχαριστούμε πολύ, καθώς έχει ξαναεπισκεφθεί τον Πατούχα και ανέλαβε την κράτηση τραπεζιού μαζί με την υπόσχεση να μας περιποιηθούν με τον καλύτερο τρόπο, καθώς το μαγαζί στον ισόγειο χώρο του θα φιλοξενούσε τραπέζι, νομίζω γάμου. Όπερ και εγένετο, η περιποίηση - φιλοξενία ήταν κρητική, δηλαδή πάρα πολύ καλή!

Προσπερνάμε γρήγορα το πανεύκολο παρκάρισμα στην οικιστική περιοχή, το 3ώροφο οίκημα που μοιάζει με σπίτι, την κάτω αίθουσα με την ορχήστρα, τις λύρες και τους Κρητίκαρους που κάνουν μαζική απόβαση στο μαγαζί και ανεβαίνουμε στον 3ο όροφο ( σκαλίτσα, γυμναστικούλα ) στο τραπέζι μας... εδώ παρκάρουμε. Ωραίος χώρος, απλός, ξύλο παντού ( μου αρέσει ), smoke free ( παρακαλώ περάστε στο μπαλκόνι, μου αρέσει ), χαμηλός φωτισμός και μουσική από κάποιο cd για να μπορούμε να επικοινωνούμε χωρίς να ουρλιάζουμε ( μου αρέσει ), ευχάριστος διάκοσμος στο οπτικό μου πεδίο, ως συνήθως η καλή παρέα τα επισκιάζει όλα, ωστόσο όλα μια χαρά.
Μενού αμιγώς Κρητικό με τη στάμπα του αυθεντικού και ντροπή μου που κάποια τα δοκίμασα εδώ πρώτη φορά. Τιμές προς το ακριβό, αλλά με προιόντα φερμένα κατευθείαν από την λεβεντογέννα, και στην κουζίνα χέρια μαμαδίσια να δουλεύουν την πρώτη ύλη με εμπειρία και μαστοριά. Ο ίδιος ο κύριος Πατούχας ( και η μουστάκα του ) έρχεται και καθίζει στο τραπέζι για την παραγγελιά και με λίγη κουβέντα μπορεί και να βγείτε σύντεκνοι ( εγώ βγήκα να γνωρίζω κάπως τον ανιψιό του στο Ηράκλειο, ψώνιζα κηπευτικά στο μαγαζί του εδώ και 5 χρόνια σχεδόν ).

Μας πρότεινε πιάτα, έκανε προσθαφαιρέσεις για να βγουν τα κουκιά ( τουτέστιν, πρόσθεσε τεμάχια σε μερικά πιάτα για να δοκιμάσουμε όλοι και αφαίρεσε από τη σούμα κάποια ποτά που τα κέρασε ) γενικώς είναι ένας Κρητίκαρος αυθεντικός και με δικό του θεό. Στο τέλος πλησίασε στο τραπέζι, με κοίταξε συνωμοτικά, έβγαλε από την τσέπη του και την μαχαίρα......
Και καμάκωσε μέσα από το κουτί το μπακλαβαδάκι που τον τρατάραμε. Ωραίος!

Ξεκινάω λοιπόν ανάποδα, με αυτό που ομόφωνα δεν μας κέρδισε και μάλλον ήταν η ατυχία της βραδιάς, το αρνί το αντικρυστό, που δεν είχα ξαναφάει έως τώρα. Ήρθε τελευταίο στο τραπέζι και ήρθε δυστυχώς αρκετά σκληρό, αλμυρούτσικο και σχεδόν κρύο, έφαγα λίγο και μάλλον δεν ήταν η μέρα του. Βέβαια δεν πήγε χαμένο, γιατί μια ψυχούλα την επόμενη μέρα έκανε Πάσχα τρικούβερτο, οπότε η δική μου αυστηρότητα θα κοστίσει εδώ μια ντοματούλα, πέρα όμως από αυτό, όοοολα τα υπόλοιπα μου άρεσαν αρκετά και μερικά πάρα πολύ. ( αντικρυστό πήραμε 1 kg, τιμή 32 e ).

Η αρχή έγινε με το παραδοσιακό κέρασμα, καραφάκια παγωμένης τσικουδιάς ( την τίμησα δεόντως ) και μπόλικες φέτες φρέσκου ψημένου ψωμιού με λαδορίγανη, που επαναλήφθηκε ( 1 ευρώ/άτομο ). Από δίπλα του η άψογη τυροκαυτερή με φέτα - ανθότυρο - ξινομυζήθρα και πιπερίτσες καυτερές, με απίθανη βουτυράτη υφή λόγω ανθότυρου και αρκετά καυτερή, άρεσε πολύ ( 3,90 e ). Από σαλατικά, δοκιμάσαμε ένα γλυκό και άψογα βρασμένο σταμναγκάθι με θαλασσινό αλάτι και λεμόνι/ ελαιόλαδο ( 6,50 e ) και την σαλάτα υπερπαραγωγή του Πατούχα που ήταν μια πανδαισία γεύσεων, με μαρούλι, λόλα, ρόκα, σταμναγκάθι, σπανάκι, ντοματίνια, παξιμαδάκια, μπουκιές καπνιστού χοιρινού, κουκουνάρι, μαλακό ανθότυρο και βινεγκρέτ σύκου, φρεσκότατη, ισορροπημένη και σε ποσότητα που κάλυψε επαρκέστατα και τα 7 άτομα ( 8 e ).

Η ροή των πιάτων ξεκίνησε δυναμικά και ακολούθησαν τα ντολμαδάκια ( 7 τμχ στη μερίδα και από δίπλα γιαουρτοάνηθο όπως στην Κρήτη, 4,50 e ), εμφανώς φτιαγμένα στο χέρι, με ρύζι - κρεμμύδι - σκόρδο - ντομάτα - άνηθο - μαιντανό - λάδι - λεμόνι - βάλσαμο, τα βρήκα αρκετά νόστιμα, την ντομάτα και το σκόρδο ωστόσο δεν τα "άκουσα" γευστικά. Οι πατάτες δεν έλειψαν βέβαια, ούτε στην κλασική τους εκδοχή ( 3 e ) ούτε στην κρητική εκδοχή με τη στάκα ( 4,50 ), εννοείται φρέσκιες. Αυτές με την στάκα, κολασμένες... τρελάθηκα με τη γεύση, δεν μπορώ να πω κάτι άλλο. Κι επειδή μια στάκα ίσον καμία στάκα, φέρε κι άλλη μια με τα αυγά, να έχουμε να βουτάμε το ψωμί να ανεβαίνει η χοληστερόλη. Κόλαση δις ( 6 e ).

Το σφουγγάτο ( αυγά, πατάτες, κολοκύθι, κρεμμύδι και στακοβούτυρο, aka η κρητικιά ομελέτα ) δεν με τρέλανε γιατί έχω φάει καλύτερες εκδοχές του. Στην απόδειξη που έχω αναγράφεται ως σφουγγάτο στον ξυλόφουρνο ( που είναι με άλλα υλικά ) αλλά εμείς φάγαμε αυτό που περιγράφω πιο πάνω, anyway, υπάρχει και με την τιμή ένα μπέρδεμα, πάντως γύρω στα 6 e.

Tρία πιάτα που μου άρεσαν εξαιρετικά πολύ ήταν τα χορτοπιτάκια, τα μυζηθροπιτάκια και το κριθαρώτο με απάκι. Όπου πιτάκια ίσον φύλλο χειροποίητο με πλούσια γέμιση, τραγανοτηγανισμένα και στεγνά, χωρίς καμία αίσθηση λαδίλας. Σημειώστε ότι τα μυζηθροπιτάκια είναι γλυκά ( με αυγό, ανθότυρο, θυμαρίσιο μέλι, κανέλα, βάλσαμο ) κάτι που ίσως ξενίσει κάποιον μη Κρητικό, καθώς εμείς στα κρητικά τραπέζια συνδυάζουμε την ίδια στιγμή το γλυκό με το αλμυρό. Μπορούν βέβαια να επιλεχθούν και ως επιδόρπιο. Τα 5 τμχ της κάθε μερίδας αυξήθηκαν σε 7, με μια μικρή επιβάρυνση στην τιμή, για να δοκιμάσουμε όλοι και από τα δύο είδη ( 5 e x 2 ). Από τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει.
Το κριθαρώτο απάκι, βόμβα γεύσης. Βαρύ, χειμερινό, πιπεράτο, βουτυράτο, μεστό. Όπως φαντάζεσαι ένα χειμερινό κριθαρώτο. Προσωπικά το λάτρεψα ( 8,20 e ) και θα ήθελα λίγο πιο γενναία τη μερίδα του, πράγμα που θα πω και για το τηγανητό κουνέλι ( άλλο εμβληματικό πιάτο της Κρήτης ). Αυτό το πιάτο δίχασε, ίσως επειδή δεν συνηθίζεται πολύ το κουνέλι στην Αθηναική γαστρονομία. Όσοι όμως μεγαλώσαμε στην Κρήτη ως παιδιά, το τρώγαμε πολύ περισσότερο από το κοτόπουλο και μπορούμε να ξεχωρίσουμε πότε είναι καλομαγειρεμένο. Κάτι που ισχύει εδώ, γιατί αν και τηγανητό, ήταν και νόστιμο και ζουμερό, απλά ήταν λίγο. Δεν δοκιμάστηκε από όλους. Εμένα μου άρεσε πάντως! Συνοδεύτηκε με τηγανιτές πατάτες και σαλτσούλα από λάδι - λεμόνι - κρασί - θυμάρι ( 7,50 e ).
Προς το τέλος, μαζί με το αντικρυστό, ήρθε και το γαμοπίλαφο με το βραστό ζυγούρι ( 10 e ), σε μια μεγάλη, πολύ μεγάλη πιατέλα. Αυτό το είδος κρέατος δεν το τρώω, ωστόσο το δοκίμασα και ήταν υπομονετικά βρασμένο και μαλακό, και το σημαντικότερο, δεν μύριζε. Το πιλάφι όμως έκλεψε τις εντυπώσεις. Αυτός ο μαγικός ζωμός στον οποίο βράζει, αυτή η θεική γεύση, με στακοβούτυρο, λεμόνι και μπόλικο πιπέρι... ( το φτιάχνω και στο σπίτι με αρνί και κοτόπουλο ) είναι τόσο αυθεντική κρητική λιχουδιά...

Να υπογραμμίσω ότι ο νεαρός που εξυπηρετούσε όλο το βράδυ τον όροφό μας, άρα και το δικό μας τραπέζι, ήταν πραγματικά πολύ καλός, πρόσχαρος, πρόθυμος, διένυσε ακούραστος πολλά ανέβακατέβα από τη σκάλα και ήταν άμεσος σε ό, τι του ζητήσαμε ( μια λίμνη νερό από το Μαραθώνα δεν είναι και λίγο πράγμα! ) και φυσικά κεράστηκε αυτοδικαίως και αυτός το γλυκάκι του.

Εκτός των 10 κυβικών νερού, ήπιαμε και μπύρες αρκετές, και ακόμη περισσότερες coca cola και... μαρουβά*. Κάποια από αυτά κεράστηκαν, όπως και το γλυκό μωσαικό στο τέλος, το οποίο ήταν αξιοπρεπέστατο αλλά παραγκωνίστηκε μόλις βάλαμε κάτω το κουτί με τα δικά μας σιροπιαστά. Για το λογαριασμό δεν μπορώ να σας διαφωτίσω απόλυτα τί έχει γίνει, αλλά με το κόψε ράψε ντύσε την κούκλα, δώσαμε 20 e / άτομο και κατεβήκαμε κουτρουβαλώντας τις σκάλες από το τόσο φαί ( να δεις που οι σκάλες τελικά δεν είναι τυχαίες... ) Αλλά εμείς τρώμε σαν να επίκειται πυρηνικό ολοκαύτωμα, οπότε εσείς και με 17 ευρώ χορτάτοι θα φύγετε.

Ο Πατούχας προτείνεται, αν σας αρέσουν οι αυθεντικές κρητικές γεύσεις, σε ένα καθαρό, άνετο, ανακαινισμένο, χαλαρό χώρο, με αυθεντική κρητική φιλοξενία και ανάλογη μουσική ( επάνω είναι πολύ πιο ήσυχα αν κάποιος δεν αντέχει πολύ το λύρ λύρ ). Απλά, αν προσέξει λίγο τις τιμές του, νομίζω θα μπορούσε να γίνει πιο εύκολα στέκι.

* Μαρουβάς: παραδοσιακό παλαιωμένο κρασί ( μοναδική ποικιλία Ρωμέικο, ανθεκτικό σε ξηρασία, ασθένειες κτλ ) που συναντάται και παράγεται μόνο στο Καστέλι Κισσάμου Χανίων, λόγω ιδαίτερων κλιματολογικών συνθηκών. Μπαίνει σε δρύινα βαρέλια όπου έχουν καθιζήσει υπολείμματα από προηγούμενες ζυμώσεις και κάθε 2-3 χρόνια συμπληρώνεται νέο, με αποτέλεσμα η παλαίωση να γίνεται όλο και μεγαλύτερη. Υπάρχουν βαρέλια με μαρουβά 100 χρόνων... Στο χρώμα και στη γεύση είναι εμφανής η οξείδωση και νιώθεις ότι πίνεις κονιάκ, είναι πολύ βαρύ και έντονο και συνοδεύει τσιγαριαστό αρνί, χοχλιούς, πιλάφι με αίγα ή έντονα τυριά. Ο τρόπος παραγωγής του παραπέμπει στο Ισπανικό Sherry, ωστόσο παραμένει ακόμη σε στάδιο πειραματικό, κλειστής μικρής παραγωγής, ευελπιστώντας μελλοντικά σε πιο ανοιχτή παραγωγή και διάθεση.
Δοκίμασα λοιπόν Μαρουβά στον Πατούχα. Ευτυχώς ήπια λίγο. Βαράει πολύ το άτιμο. Δεν έχω μέτρο σύγκρισης αλλά ήταν σαν κονιάκ 10 αστέρων.

Μήπως σας κούρασα πάλι; ( μπααα, μην το λές.... )

30 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Portofino, η ζεστή τρατορία στο Χαλάνδρι στην οποία "είδαμε φως και μπήκαμε", όταν ένα βράδυ στις αρχές του Οκτώβρη ( 4/10 ) βγήκαμε για τον, σχεδόν καθιερωμένο πια, περίπατό μας στο αγαπημένο Χαλάνδρι και κυριολεκτικά πέσαμε πάνω του ( ή έπεσε πάνω μας; ).
Η ώρα ήταν η σωστή, το στομάχι γουργούριζε βασανιστικά, κρυφοκοιτώντας απέξω κάτι με τράβηξε να μπω, καμία ανάμνηση κριτικής εδώ... βουρ και να'μαστε μέσα, μιας και δεν βαδίζουμε πάντα εκ του ασφαλούς.

Ο χώρος έχει μαζεμένα όλα αυτά που μου αρέσουν: καθαρός από καπνό ( ελπίζω να είναι πάγια πολιτική και όχι απλώς να έτυχε ), απαλή μουσική, χαμηλό γλυκό φωτισμό, που ενισχύεται από κεριά σε κάθε τραπέζι, και αντανακλά πάνω στο ξύλο που κυριαρχεί σε ολόκληρη τη σάλα αλλά και την οροφή, δημιουργώντας ατμόσφαιρα πολυτελή αλλά και χουχουλιάρικη.

Άνετη η διάταξη των ευρύχωρων τραπεζιών, όμορφα τα φωτιστικά, ένας ολόκληρος τοίχος με χρυσοκίτρινο φωτισμό διαμορφωμένος σαν βιβλιοθήκη με διάσπαρτα αντικείμενα που παραπέμπουν φυσικά στην ιταλική κουζίνα, καμία θυσία της ιδιωτικότητας σε κανένα βωμό άμετρου κέρδους. Η επικλινής στέγη σου δίνει την εντύπωση ενός αριστοκρατικού οικήματος, ενώ ακόμη και οι τζαμαρίες ολόγυρα δεν είναι σκέτο - ψυχρό γυαλί αλλά ντυμένες, και παραπέμπουν στα γνωστά παλιά γαλλικά παραθυρόφυλλα.

Η κράτηση που είχαν όλες οι επόμενες παρέες μετά από εμάς, δεν εμπόδισε καθόλου την άψογη από όλες τις απόψεις κυρία του σέρβις να μας τοποθετήσει σε άνετο 4άρι τραπέζι αφού προηγουμένως μας καλωσόρισε πολύ φιλόξενα και ζεστά. Ακόμη θυμάμαι τον τρόπο της, απόλυτη ισορροπία οικειότητας και επαγγελματισμού. Πρέπει να αγαπάει πάρα πολύ τη δουλειά της, γιατί η εποπτεία της σε όλα τα τραπέζια ήταν τόσο αθόρυβη αλλά και αποτελεσματική σε κάθε μικρή λεπτομέρεια, που ακόμη και η ένταση της φωνής της ήταν στην υπηρεσία της απόλυτης αποσυμπίεσης και χαλάρωσης του πελάτη. Χίλια μπράβο!!

Δεν θα αναφερθώ εξαντλητικά στον κατάλογό τους μιας και καλύπτει όλα αυτά που αναμένει κάποιος, με ορεκτικά, σαλάτες, πίτσα, πάστα, καλτσόνε, κάποιες επιλογές grill και 2-3 γλυκά. Να ομολογήσω ότι το Portofino μου θύμισε πολύ το δικό μας Portorico στο Μαρούσι, με αρκετές ομοιότητες στο θέμα πίτσα.

Εσείς που είστε αμετανόητοι της Ιταλικής σχολής ( ζύμη, πάχος, ψήσιμο, υλικά ) θα απογοητευτείτε. Οι άλλοι που είστε της Καναδέζικης ή Ελληνικής σχολής στην πίτσα, όπως αρέσκομαι να την αποκαλώ εγώ, με την αφράτη ψωμένια βάση και τα πλούσια και κλασικά υλικά, μόλις πετύχατε το Τζόκερ. Οι υπόλοιποι, μαζί κι εγώ, δώστε μας πίτσα που δεν είναι κατεψυγμένη ή μεταλλαγμένη, και αφήστε μας να μασουλάμε με χαρά.

Έκπληξη 1η, νερό σε μποτίλια δική τους. Ανανεωνόταν χωρίς να χρειαστεί να κουνήσουμε βλέφαρο.
Έκπληξη 2η, δεν υπάρχει κρυφή χρέωση κουβέρ, δεν ήρθε στο τραπέζι τίποτε απρόσκλητο ( πονεμένη ιστορία αυτή η υπερχρέωση στα δήθεν καλωσορίσματα ).
Έκπληξη 3η, ποτήρι σανγκρία στα 2 ευρώ. Παραγγείλαμε 2 ποτήρια και μας έφερε η κοπέλα μια ξέχειλη κανάτα 1/2 λίτρου λέγοντάς μας από μόνη της ότι αντιστοιχεί στα δύο ποτήρια στην ίδια τιμή, δηλαδή 4 ευρώ.
Έκπληξη 4η, η γιγάντια σαλάτα μέσα σε φωλιά τορτίγιας ( όλες τους οι σαλάτες έτσι σερβίρονται, η τορτίγια μάλλον δεν είναι βρώσιμη, γεγονός ήσσονος σημασίας όταν το περιεχόμενο είναι για 4 ανθρώπους και ταυτόχρονα πολύ νόστιμο ). Επιλογή δική μας ήταν η σαλάτα Berry ( 8,50 ευρώ ) με κόκκινη και πράσινη λόλα, ρόκα, iceberg, ρόδι, διάφορους ξηρούς καρπούς, φιλεταρισμένο πορτοκάλι, ψημένο μανούρι στη σχάρα και dressing βατόμουρου. Εγώ θα την έλεγα σαλάτα του δάσους, αλλά με πρόλαβε ο σεφ και βάφτισε έτσι κάποιαν άλλη. Φρέσκα τα υλικά, ωραία και η γλυκιά επίγευση, η οξύτητα του πορτοκαλιού έκανε ωραία κόντρα, ο συνδυασμός ασυνήθιστα ωραίος, η ποσότητα τεράστια και η εμφάνιση για φωτογραφία.
Εννοείται ότι τσούκου τσούκου την καταφέραμε όλη.
Έκπληξη 5η, το ορεκτικό με την ονομασία Τραμεζίνι με φιλέτο κοτόπουλο. Μην απατάσθε, τορτίγια ήρθε, κατάλοιπο από άλλο επεισόδιο. Φιλέτο κοτόπουλου και μπέικον που ψήθηκαν στη σχάρα, αναμίχθηκαν με ζουμερή ντομάτα, ψιλοκομμένο iceberg, μοτσαρέλα και σως guacamole, μπήκαν σε μαλακή τορτίγια και έγιναν ρολό. Το οποίο κόπηκε σε 8 κομμάτια και σερβιρίστηκε σε μαύρη πιατέλα σαν σούσι. Ιταλομεξικάνικο σούσι. Δεν με ένοιαξε η καταγωγή του να πω την αλήθεια, με ένοιαξε που ήταν πολύ νόστιμο το άτιμο και τόοοσο χορταστικό. ( 7 ευρώ ).
Έκπληξη 6η, η πίτσα που κατέφθασε σε ψηλή περιστρεφόμενη βάση με ξύλινο ποδαράκι, και με την ειδική σπάτουλα σερβιρίσματος. Εκείνη τη στιγμή που την είδα έκανα τον συνειρμό με το Portorico και κατάλαβα τί εστί καναδέζικη σχολή. Είναι αυτή των παιδικών μας χρόνων και αυτή που φτιάχναμε στο σπίτι μας, πριν βρούμε τις συνταγές για ζύμες ιταλικού τύπου και εκσυγχρονιστούμε. Είναι αυτή των αναμνήσεων.
Διαλέξαμε την Montreal που συνδυάζει πληθώρα αλλαντικών και λαχανικών, όλα ψιλοκομμένα ώστε να μην τα γεύεσαι μεμονωμένα, σάλτσα ντομάτας και τυρί μέχρι την άκρη. Απλά υλικά δηλαδή, σε πλούσια στρώση και χωρίς τσιγκουνιές. Η βάση ψωμένια, αφράτη και στις άκρες κριτσανιστή. Όλο μαζί ένας καμβάς γεύσης που φυσικά καταβροχθίστηκε γρήγορα. Βοήθησε και το μέγεθος, δεν την λες κανονική αλλά μάλλον μεσαία ( 14 ευρώ ).
Έκπληξη 7η, το κέρασμα, σε όλα τα τραπέζια, όχι επιλεκτικό. 2 γλυκά του καταλόγου, σε κανονικό μέγεθος. Μους σοκολάτας με γεύση λικέρ φράουλα, χειροποίητη από τον σεφ, ούτε καν υποψία για ετοιματζίδικες σκόνες. Ακόμη κι εγώ που συχνά δεν προτιμώ σοκολατένια επιδόρπια μετά το φαγητό, το απόλαυσα γιατί ήταν ανάλαφρο και καλοφτιαγμένο. Αν θυμάμαι καλά, τιμή καταλόγου 4 e.

Η μοναδική μου ένσταση για το Portofino αφορά στις τιμές. Και ίσως όχι σε όλον τον κατάλογο αλλά κατά βάση στα ζυμαρικά και τις πίτσες, που είναι παράλογα ακριβές και θα πρέπει να ξαναδούν την τιμολόγηση πιο ρεαλιστικά. Εμείς 2 άτομα πληρώσαμε 33,50 e για τα παραπάνω, περνώντας ένα όμορφο βράδυ με νόστιμα πιάτα σε έναν χώρο που μας ταίριαξε, οπότε συνολικά το πρόσημο είναι στο + και γι αυτό από εμένα προτείνεται. Και μαντέψτε...............

Έκπληξη 8η, στερνή μου γνώση. Τρέχει αυτή την εποχή και ένα ωραιότατο 20% στο etable. Να η ευκαιρία να ξαναπάω!! La vita e troppo breve per mangiare e bere male!!

20 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Έβαλε δροσιά και δεν ξέρω για εσάς, αλλά εμένα η αλλαγή των εποχών μου αλλάζει και τις διατροφικές μου προτιμήσεις. Ας πούμε ότι δύσκολα θα λαχταρήσω τη γαρίδα το χειμώνα και το κεμπάπ το καλοκαίρι. Σαν ένα ρολόι που αυτορρυθμίζεται. Το μόνο που κρατάω σταθερό all weather, είναι το παγωτό και ο ελληνικός καφές.
Κάπως ανάλογα κυλάει και ο καιρός, οι εποχές, τα χρόνια, πολύ γρήγορα πάντα και για όλους.

Κάπως έτσι πέρασαν 30 σχεδόν χρόνια για τον Σινάν και την Τσιτσέκ, αφότου αναζήτησαν την τύχη τους στην Ελλάδα μιας άλλης ευμάρειας, στεριώνοντας και φτιάχνοντας φαμίλια, βιός, εστιατόριο, όνειρα και ελπίδες στην Πλατεία Αμερικής.
Η ιστορία τους, για τους παλιούς χρήστες τουλάχιστον, είναι λίγο πολύ γνωστή και σίγουρα συγκινητική και ενδιαφέρουσα. Οι υπόλοιποι μπορούν εύκολα να βρουν τις πληροφορίες, για αυτό τo ζεύγος Κούρδων πολιτικών προσφύγων που ξεκίνησε δειλά να μαγειρεύει τις αυθεντικές ανατολίτικες συνταγές του στην Μικρά Ασία της Πλατείας Αμερικής, με τα παιδιά τους να γεννιούνται εδώ, να μαθαίνουν ελληνικά και να ζουν από κοντά την εμπειρία του να έχουν οι γονείς τους ένα έθνικ φαγάδικο στο κέντρο της Αθήνας, σε μια δύσκολη γειτονιά.

Βροχερό βράδυ 27/9, με ψυχρούλα και διάθεση για βόλτα, μας βρίσκει στο Παγκράτι να παρκάρουμε με μεγάλη ευκολία στην Υμηττού, στο μικρό πλατειάκι έξω από τον ιστορικό κινηματογράφο Παλάς και με 5λεπτο περίπατο να φθάνουμε στην πλατεία Μεσολογγίου.

Τα παιδιά μεγάλωσαν. Είδαν, διδάχτηκαν, έμαθαν. Και ανέλαβαν την ολοκαίνουργια Μικρά Ασία στο Παγκράτι, που πλέον μετρά τόσες μα τόσες επιλογές εστίασης, διασκέδασης, εναλλακτικής ψυχαγωγίας και έθνικ προσέγγισης, διασκορπισμένες γύρω γύρω σε όλο τον ιστό του, που μου θυμίζει κάπως το μπουμ πριν χρόνια με το Γκάζι και την περιοχή του Ψυρρή. Μόνο που εδώ, λείπει το hype και περισσεύουν οι πλατείες και οι γειτονιές. Απουσιάζουν οι hipsters και αναπληρώνουν οι παρέες και οι μποέμ. Κάτι γλυκό υπάρχει στον αέρα, που ελπίζω και εύχομαι να μην αφήσει το Παγκράτι να διολισθήσει σε καταστάσεις τύπου Γκάζι ή Ψυρρή.

Στο κατώφλι της Μικράς Ασίας, θα βρεθείτε σε ένα απλό μα καλοστημένο σκηνικό, με έναν αξιοπρεπέστατο και ανθρώπινο χώρο για να γευματίσεις ( αν και μικρό ) και που οπωσδήποτε απέχει έτη φωτός από τις περιγραφές που υπάρχουν για το μαγαζί της πλατείας Αμερικής και στο οποίο - συνειδητά - δεν έχω πάει ποτέ, λόγω υπέρμετρου δισταγμού που δεν έχει να κάνει με το φαγητό.
Η πρόσοψή του με το κόκκινο χρώμα και τους πέτρινους τοίχους από τούβλο, η μεγάλη του επιγραφή, οι πρασινάδες, τα καρώ κουρτινάκια στις πόρτες, ο γλυκός φωτισμός του εκείνη τη βροχερή νύχτα... δεν σε αφήνουν να το προσπεράσεις έτσι απλά.
Το καλοκαίρι έστρωναν τραπέζια και στην πλατεία απέναντι. Για το χειμώνα η αίθουσα έχει μετρημένα 5-6 τραπέζια. Πολυτέλειες μην ψάξετε, δεν ταιριάζουν κιόλας. Είναι καθαρό, έχει μια οικεία και λιτή διακόσμηση, και μπορώ να πω ότι εμένα με κάλυψε στα βασικά και δεν βρήκα κάτι παράταιρο.
Αυτό όμως που θα σε "χτυπήσει" κατευθείαν στην καρδιά είναι οι μυρωδιές από την μικρή κουζίνα. Και η ζεστασιά των ανθρώπων.

Καθήσαμε στο βάθος δεξιά, σε κόκκινες ψάθινες καρέκλες, από αυτές τις συνηθισμένες, ντυμένες όμως όμορφα με μαλακά υφάσματα τύπου κουρελούδες για να μην υποφέρει το... πωπουδάκι, έχοντας μερική οπτική επαφή με την κουζίνα και παρατηρώντας το χώρο.

Γρήγορα το μαγαζί βρέθηκε να είναι γεμάτο, με τακτικούς πελάτες από όσο κατάλαβα, και το νεαρό παλικάρι (μάλλον ένας από τους γιους της οικογένειας θεωρώ) έτρεχε να προλάβει τα πάντα, σε αντίθεση με έναν πιο μικρούλη που μπαινόβγαινε στο μαγαζί ψιλοτεμπελιάζοντας, αστειεύομαι φυσικά, μιλάμε για ένα μικρό παιδί εξάλλου!!

Οι τιμές έχουν πάρει μια μικρή κλίση ανηφορική, κάτι που θεωρώ μάλλον λογικό και αναμενόμενο. Ωστόσο όπως έχω ξαναπεί δεν με ενοχλεί να δώσω κάτι παραπάνω, μέσα σε λογικά πλαίσια, όταν η πρώτη ύλη και το αποτέλεσμα, το δικαιώνει.
Εδώ το μότο είναι "όλα στα κάρβουνα". Ναι, ακόμα και το κιουνεφέ στα κάρβουνα είναι φτιαγμένο. Εξάλλου το είδα κιόλας.

Πολλά και λαχταριστά ήταν αυτά που μου έκλεισαν το μάτι να τα παραγγείλω, όμως τα 2 άτομα πάντα περιορίζουν τις επιλογές, ευτυχώς μετά την αναγνωριστική επίσκεψη αναμφίβολα θα υπάρξουν και επόμενες. Εύκολα ανακάλεσα από τη μνήμη μου τις επιλογές του αγαπητού ΙΩΓΙΑΝΝΗ και κινήθηκα σε σιγουράκια, που φυσικά δεν με απογοήτευσαν.

Η πίτα Καισαρείας καταρχάς, είναι ευμεγέθης, με ένα απίστευτο δικό τους φύλλο, στεγνό, τραγανότατο και καλοψημένο, φυσικά ψημένη στα κάρβουνα. Η γέμισή της, παστουρμάς - τυρί - πιπεριά, υπέροχα νόστιμη και ισορροπημένη, δεν σε μπουχτίζει και είναι όλο αρώματα. Τα 4 μεγάλα τριγωνικά κομμάτια είναι και πολύ χορταστικά και την προτείνω άφοβα ( 5 e).

H μερίδα σις κοτόπουλο επίσης πολύ καλή, έρχεται με μεγάλα κομμάτια μαριναρισμένου και τρυφερού κοτόπουλου ξαπλωμένα πάνω σε ρύζι ( κιτρινωπό, νομίζω είχε σαφράν ). Γαρνίρεται με σαλάτα μαρούλι, ντομάτα και κρεμμύδι ψιλοκομμένο, με σουμάκ από πάνω. Λίγο πριν εξαφανιστεί το δοκίμασα και ήταν θεικό! ( 8 e ).

H ναυαρχίδα τους, την οποία θεωρώ ότι δεν πρέπει να παραλείψετε με την καμία, είναι φυσικά το beyti κεμπάπ ( 9 e ).
Ό, τι κι αν πω εδώ, δεν γίνεται να αποτυπώσω τη στιγμή που είδα στην κουζίνα να ρίχνουν από πάνω του το λιωμένο φρέσκο βούτυρο και άρχισε να τσιτσιρίζει ερχόμενο στο τραπέζι, και μου έσπασε τη μύτη και ακόμα την ψάχνω να την βρω...
Ο στολισμός του μπακιρένιου πιάτου, βάζει σοβαρή υποψηφιότητα για βραβείο. Μαρούλι δροσερό, ψητές ντομάτες, ψητή πιπεριά, υπέροχο ρύζι ( διάσπαρτα ρεβύθια το έκαναν πιο ενδιαφέρον ), κρεμμύδι και γιαούρτι πασπαλισμένα με σουμάκ, και στο κέντρο το κεμπάπ τυλιγμένο σε φύλλο, και πάνω του η γλυκοπικάντικη σάλτσα ντομάτας και το λιωμένο βούτυρο. Μοναδικό πιάτο, ξεχείλιζε ανατολίτικα αρώματα και μου αποτυπώθηκε στο μυαλό!!

Στην αρχή της παραγγελίας, είχαμε ζητήσει να μας ετοιμάσουν και το κιουνεφέ ( 5 e ), το οποίο επίσης ψήνεται στα κάρβουνα και θέλει το χρόνο του.
Ήρθε και αυτό τσιτσιριστό, και ποιός έχασε την υπομονή να το περιμένει να κρυώσει για να την βρούμε εμείς. Ο ψήστης, κάποια στιγμή βγήκε από την κουζίνα και μας πλησίασε με ένα τεράστιο χαμόγελο, με πληροφόρησε ότι το φτιάχνουν με μοτσαρέλα. Το σιρόπι και το βούτυρο ξεχείλιζε και η μερίδα είναι για 2 άτομα ( ναι, αλλά ξέχασες να τους πεις να βάλουν από πάνω και μια μπάλα παγωτό από την Τούλα, τί να σε κάνω... )
Μου άρεσε αρκετά, αλλά έχω άλλα που τα αγαπώ περισσότερο. Νομίζω θα πρέπει να πειραματιστούν κάπως με την επιλογή του τυριού.
Ασφαλώς και είναι δύσκολο να βρεθεί το αυθεντικό τούρκικο υφάλμυρο dil peyniri ή το ποντιακό γαίς, αλλά εμένα η μοτσαρέλα μου φάνηκε κάπως φλατ σαν γεύση. Πάντως κακό δεν ήταν σίγουρα.

Ήπιαμε μια μπύρα Fix στα 3 e, μας προσφέρθηκε επίσης μια κομμένη πιτούλα που δεν χρεώθηκε και το νερό είναι βρύσης σε μπουκάλι δικό τους.
Ο λογαριασμός με απόδειξη κανονική ήταν 30 ευρώ. Μια χαρά vfm ποιοτικώς, ποσοτικώς και με τη σφραγίδα του αυθεντικού. Κέρασμα δεν υπήρξε κάτι. Μόνο τα ντροπαλά χαμόγελά τους όταν πήραν τα πεντακάθαρα πιάτα από το τραπέζι μας. Εμένα αυτό κάποιες φορές μου αρκεί.

Αυτονόητο ότι το προτείνω ανεπιφύλακτα. Έχει αυτή την απροσποίητη αυθεντικότητα που ξέρει πού βαδίζει και το κάνει με βήματα σταθερά. Το καλωσορίζουμε λοιπόν στο ask και είμαι σίγουρη ότι θα αγαπηθεί.

Φεύγοντας, η καληνύχτα τους ήταν μες τα χαμόγελα. Η βροχή ήταν πια αρκετά έντονη όταν τους είδα να έρχονται προς το μέρος μας, να μας προσφέρουν κάτι να καλύψουμε τα κεφάλια μας, πριν προλάβω να βγάλω από την τσάντα την ομπρέλα μου. Αυτές οι μικρές αυθόρμητες χειρονομίες...

12 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Τελευταίο Σ/Κ του Σεπτεμβρίου, κάθε χρόνο αφιερωμένο στις Ευρωπαικές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς, και μας βρίσκει να ψηνόμαστε κάτω από έναν γλυκό ήλιο, σε μια τεράστια αλλά ευτυχώς γρήγορα κινούμενη ουρά, χαρούμενων ανθρώπων, έξω από το Μουσείο της Ακρόπολης.
Έπαιξε έναν ρόλο βέβαια και η περιοδική αφηγηματική έκθεση "Emotions, ένας κόσμος συναισθημάτων", με μερικά υπέροχα και σπάνια εκθέματα από το ίδρυμα Ωνάση που παρουσιάστηκαν πριν καιρό και στη Νέα Υόρκη. Αμφιβάλλω όμως εδώ, πόσοι τα εντόπισαν για να τα δουν, εκεί που τα είχαν κρύψει στο ισόγειο, γωνία βεστιάριου και wc.

Το μουσείο της Ακρόπολης υπέροχο, δώρο γνώσης, γεμάτο φως, υπερηφάνεια, διψασμένα μάτια, κόσμο, πολύ κόσμο, εκθέματα θησαυρούς... και σκέψου και πόσα μας έχουν κλέψει... Οι πολυφωτογραφημένες Καρυάτιδες σε περίοπτη θέαση να καθηλώνουν τα βλέμματα, ο τελευταίος όροφος αφιερωμένος στις Τιτανομαχίες και μια ξεχωριστή αίθουσα προβολής όλης της ιστορικής αλήθειας περί των Ελγίνειων Μαρμάρων, με τους τουρίστες να κοιτούν αποχαυνωμένοι με κρεμασμένο το σαγόνι.
Χρειάζεται ένα 2ωρο στο fast forward και ένα 4ωρο στο ρελαντί για να πεις ότι το είδες σωστά και να φύγεις εκστασιασμένος.
Δεν λέω, η τροφή του πνεύματος, άλλο επίπεδο. Αλλά τώρα που τα είδαμε, να μην φάμε και κάτι;

Τα πέριξ τουριστικά αποκηρύχθηκαν από κοινού και μετά βδελυγμίας, κάποιο που είχα κατά νου έκλεινε νωρίς, τα ινδικά προς Συγγρού μεριά "απαπά έχει ζέστη για ινδικό", το frozen yogurt φτωχό ως επιλογή αλλά και το περπάτημα all the way μέχρι το Θησείο μακρινός ορίζοντας. Μα δεν ξέρω κάτι άλλο εδώ κοντά που να αξίζει. Πορτοκαλάδα δε θέτε. Λεμονάδα δε θέτε. Τελωσπάντων τί θέτε;
Η πυξίδα γύρισε προς Σύνταγμα, αφήνοντας στο φλου την επιλογή (το μυαλό γύρισε προς την chimichanga και άναψε το φωτάκι! ).

'Ετσι γίνεται άμα έχεις σχέδιο. Βάζεις τον άλλο (που ήθελε βόλτα) να ξεθεωθεί στο περπάτημα και να σε παρακαλάει για την chimichanga που εσύ ήθελες ευθύς εξαρχής να περιδρομιάσεις, αλλά να φαίνεται σαν δική του επιλογή. Ύπουλο;;

Κυριακή λοιπόν 24/9 και ώρα 7.30 απογευματινή στρογγυλοκαθόμαστε στην εξωτερική μπάρα του Etnico με τα μάτια προς την πολυσυλλεκτική κουζίνα του, μετά του αντίστοιχου πολύχρωμου προσωπικού της.
-Τί είναι πάλι αυτό που με έφερες; - Θα σε πήγαινα λες πουθενά τυχαία; Σε λίγο θα με παρακαλάς να ξαναέρθουμε.
-Τί λες να δοκιμάσουμε; ινδικό, μεξικάνικο, ασιατικό, αραβικό/λιβανέζικο, τί προτιμάς; (βραχυκύκλωσε) Άσε γατάκι, θα το αναλάβω εγώ.

Το Etnico είναι ζήτημα αν κοιμάται 3 ώρες μέσα στο 24ωρο. Τα τηλέφωνά του χτυπάνε ανά δευτερόλεπτο για παραγγελίες delivery, πιο συχνά κι από εκείνα τα υπέροχα παιχνίδια λέξεων που η γιαγιά βρήκε τη λέξη αλλά δεν την βγάζουν ποτέ στον αέρα. Γιαγιά, εδώ πάρε τηλέφωνο, να βγεις αμέσως. Μα τί χαρούμενο μαγαζί; όλοι (σου) χαμογελάνε, η διάθεση πάει σετ με το φαγητό τους. Mην είσαι στρίντζος, κοίτα γύρω.

Ο χώρος είναι γωνία, στριμωχτός, αλλά εκμεταλλεύεται όπως και όσο μπορεί το πεζοδρόμιο και κανείς δεν γκρινιάζει. Με το άδειασμα των τραπεζιών υπάρχουν μικρές ολιγωρίες αλλά εδώ δεν γίνεται να είσαι εξαντλητικά αυστηρός, street μαγαζί είναι, όχι αστεράτο michelin.

Αν έμενα στο κέντρο, με το ωράριο και το μενού που έχουν, θα το είχα χρυσώσει το μαγαζί τους. Ευτυχώς όμως η πρόσφατη νωπή εμπειρία στο μεξικάνικο στην Κηφισιά ήρθε και το έσωσε το τριπλό εγκεφαλικό.

Μωυσής speaking. Εντολή 1η.

Μην πας στο Etnico αν δεν σκοπεύεις να πάρεις την μεγάλη chimichanga de pollo. Μην φύγεις από εκεί αν δεν φας την chimichanga αυτή. Είναι εντολή. Μην την αγνοήσεις, κάτι κακό θα συμβεί. Στείλε το μήνυμα σε 20 φίλους σου μέχρι το βράδυ, για να έχεις καλή τύχη. ( ψητή ή τηγανιτή ήταν; σίγουρα ήταν στεγνή και απόλυτα τραγανή έξω, μαλακιά και ζουμερή μέσα, τιγκαρισμένη με ζουμερό κοτόπουλο που το μαρινάρουν σε τεκίλα και πορτοκάλι, κίτρινο τυρί, ντομάτα, sour cream, *frijoles refritos, jalapenos σως, στα 5,20 ευρώ vfm 1000% ). Μην τολμήσεις να πάρεις τη μικρή. Θα το μετανιώσεις.

Εντολή 2η.

Μη τυχόν και αφήσεις στην απέξω τα nachos sabroso, θα πέσει πέλεκυς. 2 κοπέλες που κάθονταν στη μπάρα και δεν έστειλαν το μήνυμα εγκαίρως ( εμείς ) παράγγειλαν τη μικρή μερίδα και τιμωρήθηκαν. Βγήκε ένας υπάλληλος Ινδός(;) από την κουζίνα σαν τον ποντικό με ένα τεράστιο κουτί nachos στα χέρια του και ήρθε ψιθυριστά: " Πάρε γρήγορα μεγάλο κουτί τρώγε κρυφά γρήγορα... Μη δει μεγάλο αφεντικό ταμείο εμείς κουζίνα λάθος βάλαμε όχι μικρή μεγάλη μερίδα φάε φάε δώρο"!!! ( τραγανότατα καλαμποκένια τσιπς με άφθονη cheddar σως, άφθονο κιμά, άφθονη guacamole, άφθονη sour cream και πατέ ελιάς που ευτυχώς δεν το βρήκα ή δε το κατάλαβα ή ήμουν πολύ απασχολημένη με το λάθος των 5,90 ευρώ που το πληρώσαμε 4,30 και αμαρτία ουκ έχω). Κατάλαβες.

Εντολή 3η - τέλος μηνύματος.

Φαλάφελ μεγάλο 3,30 ευρώ. Όχι με την λεπτή αραβική πίτα που ξέρεις, αυτή είναι άλλη, πιο παχουλοαφράτη και πιο νόστιμη, με τα ρεβυθοκεφτεδάκια της, το μαρουλοαγγουράκι της, τις μελιτζάνες με τζίντζερ και τις πίκλες της, την *μπαμπαγκανούζ και την *ταρατόρ της. Εδώ θα σου πω ότι ήταν τυφλή γευσιγνωσία γιατί το αδέρφι δεν το μοιράζεται το φαλάφελ της και έχει φάει φαλάφελ σε πολλές μη εμπόλεμες περιοχές ανά την Αττική και έχει γνώμη και απλά δεν το μοιράζεται. 'Ηταν καταπληκτικό λέει. Μέχρι να την πάω βέβαια στο επόμενο.

Οι δύο φρεσκότατοι χυμοί που διαλέξαμε από το vitamin bar ήταν α) ανανάς, πεπόνι, μάνγκο β) μάνγκο, πορτοκάλι, cranberry στα 2,90 έκαστος. Ευτυχώς δεν νερώθηκαν με παγάκια, δυστυχώς ήρθαν εντελώς ζεστοί γιατί τα φρούτα ήταν εκτός ψυγείου. Λόγω ζεστής ημέρας θα τους ήθελα πιο δροσερούς.
Επίσης η τιμή τους είναι τσιμπημένη για τόσο λίγη ποσότητα.
Από τα χειροποίητα γλυκά τους θέλαμε και δεν προλάβαμε την mexicana και έτσι κάναμε 2 άτυχες επιλογές, με μικρή μεν τιμή (2,70 το κάθε ένα) αλλά και πολύ μικρή αντίστοιχα ποσότητα. Το cheesecake ήταν αδιάφορο γευστικά και η Jamaica δεν ήταν ανάλαφρη και πίκριζε ( το μαύρο ρούμι τους είχε πέσει πολύ παραπάνω από όσο έπρεπε ). Αχ αχ καλοκαιρινή Jamaica στο νησί... πού θα σε ξαναβρώ;

Το Etnico, μου άρεσε τόσο πολύ, που κατοχυρώνεται μαζί με την τούρκικη kumpir πατάτα πιο κάτω, στις τοπ επιλογές μου όταν σκέφτομαι street στην Κολοκοτρώνη. Nachos και falafel προτείνονται με κλειστά μάτια και η θεϊκή chimichanga του, απλά δεν υπάρχει. Σε επόμενη επίσκεψη θα δοκιμάσω και την quesadilla του και το burrito που το έχουν σε 5 παραλλαγές, αν και τώρα που το σκέφτομαι, δύσκολα με βλέπω να κάνω απιστία στην chimichanga.
Συνολικά πληρώσαμε 24 ευρώ. Για street food ακούγονται και μάλλον είναι πολλά. Πολύ καλό το vfm στα αλμυρά, όχι καλό στους χυμούς και τα γλυκά. Ο Μωυσής με ακούει;;

Ευτυχώς που το Etnico θα παραμείνει στη θέση του και θα ξαναπάμε. Γιατί μπορεί το Altamira να είναι στη γειτονιά μου και να μην το έχω επισκεφθεί ποτέ, ούτε στις καλές του τις εποχές παλαιότερα, αλλά στο αδέρφι Etnico θα τη δώσω την ψήφο μου και θα είναι και δαγκωτή. Και προειδοποιώ. Όπου εντοπίζεται chimichanga να κινείται, θα εκτελείται.

*** ταρατόρ= ελαφριά δροσερή σάλτσα, φέρνει σε γιαουρτοσώς, φτιαγμένη με ταχίνι, σκόρδο, λεμόνι και κάποια μυριστικά.
μπαμπαγκανούς(ζ)= καπνιστή μελιτζανοσαλάτα, λεία και λευκή σαν ανάλαφρος πουρές, με σκορδάκι, λεμόνι, ίσως μια ιδέα μπούκοβο και σουσαμόπαστα ( ταχίνι ). Λέγε με και καλομαθημένο μπαμπά.
frijoles refritos= χυλωμένη πάστα μαγειρεμένων φασολιών, με σκορδοκρεμμύδι, κύμινο, λάδι και πιπεριά χαλαπένιο.

10 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Να το δώσω το Όσκαρ; Θα το δώσω. Απονέμω το όσκαρ του Πιο Τρελού VfM, στο Pizzamore στο Γαλάτσι, στο οποίο σκόνταψα κατά τύχη πρόσφατα και το θεωρώ ανακάλυψη.
Είναι από τις περιπτώσεις που πας, καλοτρώς, πληρώνεις ένα αστρονομικά χαμηλό φιλοδώρημα, το σκέφτεσαι μετά, το θυμάσαι, και λες... δεν μπορεί, απλά δεν μπορεί.

Το μαγαζί ανήκει στο σεφ Τάσο Μπίκο (ίσως κάτι σας λέει το όνομα από την τηλεόραση), δουλεύει περισσότερο με delivery και βρίσκεται στην Πρωτοπαπαδάκη στο Γαλάτσι, δρόμο πολύ κεντρικό και πολυσύχναστο με πάρα πολύ θόρυβο. Υπάρχουν κάποια τραπέζια για να καθήσεις, είτε έξω για όσους έχουν γερά νεύρα και αντέχουν τη βουή του δρόμου, είτε μέσα που είναι σαφώς πιο ήσυχα, αλλά να τονίσω πως δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση για το μαγαζί που θα κάνεις μια καλή έξοδο ή θα βγεις το Σαββατόβραδο. Είναι το χαλαρό στυλ "βάλε φόρμα και αθλητικά να πάμε", "ας τσιμπήσουμε κάτι μετά τη δουλειά μη μαγειρεύουμε στο σπίτι", "τρώω κάτι και πάω μετά για ποτά με την παρέα". Με αντιλαμβάνεστε. Όπως κι αν το δεις, θα σου βγει φθηνότερα από όσο μπορείς να φανταστείς. Επίσης είναι πεντακάθαρο.

Ο κατάλογος του delivery, σου δίνει αμέτρητες επιλογές και ισχύει με τις ίδιες τιμές και για το κατάστημα, έλα όμως που το φαγητό δεν είναι κατηγορία delivery αλλά έχει ιταλικές καταβολές που θυμίζουν άλλη κατηγορία εστίασης. Δεν έχω νιώσει ποτέ πιο καχύποπτη, για την pasta που θα ερχόταν στο τραπέζι με τιμή κοντά στα 5 ευρώ, για το πεινιρλί γίγας των 5 ευρώ.....

Το επισκεφθήκαμε στις 21/9, δροσερό βραδάκι που θέλαμε να βάλουμε φόρμα και αθλητικά και να βγούμε μια βόλτα. Καθήσαμε έξω, αλλά πραγματικά ο θόρυβος ήταν εκνευριστικά αφόρητος. Μας εξυπηρέτησε ένα ευγενέστατο χαμογελαστό παλικάρι, δεν είχαμε κάποιο παράπονο, ίσως ήταν αδερφός ή φίλος του σεφ, μου δόθηκε η εντύπωση της οικογενειακής επιχείρισης. Υπήρξαν κάποιες μικροελλείψεις στο μενού (οι ρυζοκεφτέδες suppli και από γλυκά καθόλου τιραμισού, πανακότα κτλ, μόνο το γλυκό καλτσόνε υπήρχε ) και τελικά τροποποιήσαμε την παραγγελία μας, μετά από τις προτάσεις τους.

Σαλάτα Amore για αρχή, και πού να φανταστώ ότι θα τρώγαμε τόσο πρωτότυπη, νόστιμη και φρέσκια σαλάτα, σε τέτοια ποσότητα, με 5,50 ευρώ, και με υλικά όπως ανάμεικτες τρυφερές πρασινάδες, αρωματικά φρέσκα κρουτόν, τραγανή πανσέτα, κύβους ιταλικής γκοργκοντζόλα, φιλέ αμυγδάλου και caesar βινεγκρέτ μέχρι κάτω στη βάση του πιάτου. Άψογος συνδυασμός, ακόμα θυμάμαι τη γεύση της.
Να μην πάρουμε κι ένα ορεκτικούλι; πού να φανταστώ η ανυποψίαστη ότι θα είναι ποσότητα κυρίως πιάτου; Πατάτα ψητή την αναγράφει ο κατάλογος, και έρχεται μια ραβιέρα με καλοψημένες κυδωνάτες πατάτες με τη φλούδα τους, ων ουκ έστι αριθμός, σκεπασμένες με μισό κιλό πυκνής σάλτσας από μια αρωματική κρέμα γάλακτος, μπέικον, ψιλοκομμένα μανιτάρια, παρμεζάνα και μοτσαρέλα... φέρτο τώρα όλο αυτό δίπλα σε αναμμένο τζάκι το χειμώνα στους 2 βαθμούς Κελσίου, κι έλα μετά να μου πεις. Τιμή; τιμή; ακούω στοιχήματα... εντάξει, να το πάρει το ποτάμι. 4,30 ευρώ.
Είχαμε ήδη σαστίσει και σαφώς χορτάσει με αυτά τα δύο πιάτα. Και τώρα;

Ευτυχώς μεσολάβησε κάμποση ώρα για τα κυρίως, γιατί μπορεί το μαγαζί να δουλεύει κυρίως με delivery, αλλά τα σπαγγέτι βράστηκαν εκείνη την στιγμή και ήρθαν al dente. Πόσο αξιέπαινο να μην ακολουθείς την εύκολη λύση του προβρασμένου...

Σπαγγέτι προσούτο λοιπόν, με κρέμα ταρτούφο και ποικιλία μανιταριών. Βαρύ πιάτο και χειμωνιάτικο, όλο γήινα αρώματα, ο διάβολος του διαιτολόγου, ποσότητα για 3 άτομα; πιθανόν. Φάγαμε 2 άτομα και σχεδόν η μισή μερίδα πήγε πακέτο για την επαύριο. Πρώτη φορά στα χρονικά η παρμεζάνα που ήρθε εξτρά, δεν χρειάστηκε να προσθέσει κάτι στη δεμένη σάλτσα και στην πλούσια γεύση. Και σας το λέει εκείνη που συνήθως δεν τρώει μακαρόνια με τυρί αλλά τυρί με μακαρόνια. Τιμή; στοιχήματα; οκ, 5,80 ευρώ.

Άφησα το τέρας για το τέλος. Ποιά πιατέλα να το χωρέσει, ποιός σερβιτόρος να το κουβαλήσει αυτό το πεινιρλί, που ήταν 2 μέτρα και 2 κιλά, με το συμπάθιο;
Al uova, με φρέσκια σάλτσα ντομάτας με βασιλικό, μοτσαρέλα, παρμεζάνα, μπέικον, αυγό, και κρεμμύδι, που τώρα που το σκέφτομαι μάλλον δεν του πήγαινε και έπρεπε να είχε αφαιρεθεί. Το ήθελα λίγο πιο ξεροψημένο, αλλά τα 2/3 του που πήραμε πακέτο, ξεροψήθηκαν την επόμενη μέρα στο σπίτι. Εδώ δεν έχει στοίχημα. 5,10 ευρώ.

Μαζί με μια zero στα 1,20 και μια heineken κουτάκι στα 1,70 και άφθονο νερό σε μποτίλια δική τους, το jack pot έβγαλε το νουμεράκι 23,60 με απόδειξη κανονική. Όχι πες, τί να σχολιάσω εγώ τώρα;

Το γεγονός ότι πήραμε τα μισά πακέτο, έχει να κάνει μόνο με τις ποσότητες και καθόλου με τις γεύσεις τις οποίες βρήκαμε αναπάντεχα πολύ καλές.
Μάλιστα ρώτησα κιόλας, κάπως αφελώς, γιατί προσφέρουν μερίδες για Κινγκ Κονγκ, και μου απάντησαν, εξίσου αφελώς, ότι καλύτερα το φαγητό να περισσεύει παρά να λείπει, αυτή είναι η φιλοσοφία τους. Μπείτε στο φβ, υπάρχει αναλυτικά ο κατάλογος εκεί, για να δείτε τί παίζει με την τιμολόγηση.
Ειλικρινά απορώ, πώς το κατάφεραν να προσφέρουν αυτή την ποιότητα σε τόσο συμπιεσμένες τιμές; τους δίνω ένα αξιέπαινο μπράβο. Μια πιθανή εξήγηση είναι λόγω περιοχής; καθώς απευθύνουν το προιόν τους σε κόσμο χαμηλού/μεσαίου εισοδήματος; Δεν θέλω όμως να δώσω μια τόσο απλοική και επιφανειακή εξήγηση. Μακάρι και άλλοι επιχειρηματίες να "ξεκαβαλήσουν" και να προσαρμοστούν στο 2017.

Από εμένα προτείνεται, για όποιον κινείται ως περαστικός στην περιοχή, τουλάχιστον να το δοκιμάσει. Και για όποιον μένει σε μια ακτίνα 6 χλμ, να σηκωθεί από κρεβάτια, ντιβάνια, πολυθρόνες και να (ξανα)πάει ΤΩΡΑ!!!

Σημερινές

Ανακοινώσεις

1 ΝΕΕΣ