Ucook



Κριτικές: 61

Μέλος από:
Μάρ 2014
Δεν είναι στη λίστα
των έμπιστών σου
.



Εμφάνιση:

Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Δροσια, Αθήνα
Ιαν
23
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Να πω την αλήθεια μου, αυτή είναι μια κριτική που έπρεπε να είχε γραφτεί λίγο νωρίτερα, αλλά από τη μια... ξεχάστηκα, κι από την άλλη, κάπου χάθηκε η απόδειξη.... ου γάρ έρχεται μόνο του.....
Μόλις όμως το χαρτάκι εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά μου, ήρθε και η φλασιά, οπότε... ιδού η γνώμη μου για τον Τεχλικίδη, τον οποίο επισκεφθήκαμε στα μέσα του Δεκέμβρη.

Είναι ο 2ος της Αγίας Τριάδας, όσον αφορά στο περίφημο και μαστόρικο πεϊνιρλί της Δροσιάς, οπότε μια σύγκριση μοιραία δεν θα τη γλιτώσει. Βρίσκεται λίγα μέτρα πιο πάνω από τον Ελευθεριάδη, για όσους γνωρίζουν την περιοχή, και το εστιατόριο μαζί με το παρακείμενο ξενοδοχείο ανήκουν στην ίδια ιδιοκτησία.
Το πάρκινγκ δεν προβληματίζει καθόλου στην ευρύτερη περιοχή, ενώ υπάρχει και δικό τους ιδιόκτητο με απεριόριστο χώρο.

Η εσωτερική του μεγάλη αίθουσα μου φάνηκε συμπαθητική, οπωσδήποτε πρόκειται για ένα παλιό και ιστορικό μαγαζί, οπότε δεν αξιώνουμε να έχει και την τελευταία trendy διακόσμηση, αλλά γενικώς είναι περιποιημένο, καθαρό, καλαίσθητο και τακτοποιημένο, μάλιστα ήταν και πολύ όμορφα στολισμένο για τα Χριστούγεννα. Αλλά δυστυχώς, το βρήκαμε εντελώς άδειο από παρέες.

Μας άφησαν να καθήσουμε όπου θέλαμε κι εμείς διαλέξαμε μια μεγάλη ροτόντα κοντά στο ενεργειακό τζάκι, για περισσότερη ζεστασιά. Ο κύριος που μας εξυπηρέτησε, ήταν από εκείνους τους μεσήλικες σερβιτόρους, με τη στόφα της εμπειρίας των χρόνων, που μοιάζει να είναι καρφωμένος από πάντα σε αυτό το πόστο, ευγενικός τόσο - όσο και χωρίς περιττές αβρότητες.
Μαζί με τους καταλόγους, ήρθε και νεράκι εμφιαλωμένο ( μικρό ) που όμως στην απόδειξη δεν χρεώθηκε.

Παραγγείλαμε μια σαλάτα Μεξικάνα ( 6,50 ευρώ ) με ανάμεικτες πρασινάδες, χρωματιστές πιπεριές, καλαμπόκι, τριμμένο καρότο, φασόλια κόκκινα ( κονσέρβας ), μπέικον και μια σως με βάση τη μαγιονέζα και την κέτσαπ. Δεν μας ενθουσίασε ούτε η γεύση ούτε η εικόνα.
Ως ποσότητα μέτρια, τα υλικά της ήταν φρέσκα, αλλά είχαν τοποθετηθεί στο πιάτο κάπως χύμα. Επιπλέον το μπέικον ήταν σε ολόκληρα κομμάτια, όπως το αγοράζουμε στο σούπερ μάρκετ, περασμένο ελάχιστα στο γκριλ και εμφανώς ωμό.
Νομίζω ότι ήταν μια άτυχη επιλογή. Τσιμπολογήσαμε λίγη, παρέα με το λαγανάκι, που ήταν εξαιρετικό και ζεστό ζεστό ( 1,50 ευρώ ), μέχρι να ψηθούν και να έρθουν τα πεϊνιρλί.

Επιλέξαμε ένα με 2 υλικά ( ζαμπόν και αυγό, στα 9,90 ευρώ ) και το σπέσιαλ που έχει μέσα απ΄όλα ( 11 ευρώ ). Σαν μέγεθος, ίδιο με του Ελευθεριάδη. Ήρθαν και τα 2 αρκετά ξεροψημένα και λίγο καμένα σε κάποια σημεία τους. Επίσης ήταν πέραν του δέοντος φορτωμένα με τυρί και βούτυρο, κάτι που δεν αποδείχτηκε καλή ιδέα, γιατί μετά από ελάχιστη ώρα το κάτω μέρος του ζυμαριού πάνιασε και δεν έμοιαζε πια με πεϊνιρλί.
Από νοστιμιά, αρκετά καλό και πολύ χορταστικό, αλλά όχι "γουάου", δεν συγκλονίστηκα.

Συνοδέψαμε το φαγητό και με μια έξτρα παγωμένη Βεργίνα ( 3,50 ευρώ ) και κάπου εδώ... ολοκληρώνεται η άποψή μου για τον Τεχλικίδη.
Σύνολο με κανονική απόδειξη, 32,40 ευρώ, χωρίς κάποιο κέρασμα. Οι άνθρωποι που βρίσκονταν στο χώρο - μάλλον ήταν η οικογένεια που διευθύνει το μαγαζί νομίζω - ήταν πολύ ευγενικοί και γελαστοί, μέχρι και τη στιγμή που φύγαμε και μας ευχήθηκαν καλές γιορτές.
Δεν έχω κάτι το αρνητικό να προσάψω, πέρα από το ότι γενικώς δεν μου έμεινε αξιομνημόνευτο. Μοιραία στη σύγκριση των 2, υπάρχει νικητής, ο οποίος θα πάει σε επόμενη αγωνιστική σε ματσάκι με τον Θέμη, για να δούμε κι εκεί αν θα σκοράρει. Μέχρι τότε λοιπόν...

Ελευθεριάδης - Τεχλικίδης, σημειώσατε 1.

Fun Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Ιαν
19
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

World street food λοιπόν, ή αλλιώς, πώς η σύζευξη του Παριζιάνικου κρουασάν και της φημισμένης Σαλονικιώτικης μπουγάτσας γέννησε το υβριδικό "μπουγατσάν", μια ιδέα δημιουργική που ενσωματώθηκε στο άλλο ρεύμα της εποχής που λέγεται brunch, σε καιρούς που την έμπνευση την βλέπεις πια με το κυάλι.

Άπειρες οι φωτογραφίες από την Estrella της Θεσσαλονίκης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με έκαναν να το ζηλεύω, να πω την αλήθεια. Διαβάζοντας και την κριτική του αγαπητού Jim που το είχε επισκεφθεί στη συμπρωτεύουσα, ανυπομονούσα για τη στιγμή που θα μετακόμιζε και στην Αθήνα. Ευτυχώς η είδηση της άφιξής του ήρθε γρήγορα και η αναμονή δεν ήταν ατελείωτη. Μετά ήρθε και η κριτική της PP TINA, οπότε ήθελα πλέον να το επισκεφθώ αμεσότατα!!

Το hype μεγάλο, με περγαμηνές από το Βορρά, η αναμονή αρκετή, κάποιες αποτυχημένες προσπάθειες γνωστών και φίλων με θορύβησαν... ήταν επιτακτικό να διαλέξω πολύ προσεκτικά πότε θα κάνω τη βόλτα μου στο κέντρο - ακόμη εορταστικά στολισμένο - για να αποφύγω την ταλαιπωρία... Έστειλα πρόσκληση και σε μια φίλη, γνωστή γλυκατζού και σοκολατομανή, η οποία αμέσως ανταποκρίθηκε με ενθουσιασμό και έτσι να'μαστε Πέμπτη 5/1 μετά το μεσημέρι στο "ναό".

Στην είσοδο μια ευγενέστατη κοπέλα αναλαμβάνει να ρυθμίζει τις παρέες κατά σειρά προτεραιότητας, εμείς αρχικά ήμασταν 2 άτομα και ζήτησα τραπέζι 4άρι, καθώς περιμέναμε άλλα 2 άτομα. Καθήσαμε αμέσως - το λες και τζακ ποτ αυτό - σε σημείο με άμεση οπτική για χάζι στην κουζίνα, που εργάζεται πυρετωδώς. Φυσικά το μαγαζί γεμίζει και αδειάζει σε ρυθμούς πολυβόλου, δεν προλαβαίνουν να πάρουν ανάσα κυριολεκτικά.

Το πολυάριθμο προσωπικό τρέχει να προλάβει τα άπαντα, ίσως και με λίγο άγχος από ό, τι διέκρινα, αλλά με χαμόγελο και ευγένεια όλα ρολάρουν με ρυθμό ικανοποιητικό.
Στην αναλυτική παρουσίαση του χώρου και της αισθητικής του, σας παραπέμπω φυσικά στην άρτια περιγραφή της φίλης PP TINA, εγώ απλώς να προσθέσω ότι εμείς τον πετύχαμε ακόμη στολισμένο Χριστουγεννιάτικα και μας άρεσε πάρα πολύ. Είναι παιχνιδιάρικος, ανάλαφρος, όχι φορτωμένος όπως άλλα αντίστοιχα του είδους μαγαζιά, με σχετική άνεση παρά την αέναη κίνηση πελατών - σερβιτόρων - πιάτων... και γενικά είδα μια ωραία και χαρούμενη χαλαρότητα, όπως Θεσσαλονίκη....

Νερό σε μποτίλια δική τους - ανανεώθηκε αρκετές φορές, χωρίς να χρειαστεί να το ζητήσουμε - και κατάλογοι για μελέτη, ήρθαν πολύ γρήγορα. Βέβαια στις τελικές επιλογές μας, έπαιξε ρόλο και το "ματάκι" στα πιάτα που έβγαιναν μπροστά μας από την κουζίνα και έμεναν για λίγο στο πάσο, γιατί η επιλογή με τόσο λαχταριστά πιάτα εδώ, δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα.

Ειδική μνεία στα διαφορετικού ύφους και σχεδιασμού, έγχρωμα και ασπρόμαυρα χάρτινα σουπλά, στα βαριά κρυστάλλινα ποτήρια που δίνουν μια κάποια νότα πολυτέλειας και στην άψογη καθαριότητα παντού. Και φυσικά στο "φαίνεσθαι" των πιάτων που εντυπωσιάζει πρώτα το μάτι και μετά τις υπόλοιπες αισθήσεις.

Να μην παραλείψω και κάτι σημαντικό: εξήγησα στην κοπέλα που είχε αναλάβει την εξυπηρέτησή μας, ότι θα θέλαμε να περιμένουμε να έρθει η παρέα μας για να παραγγείλουμε όλοι μαζί. Προς τιμήν της αλλά και του υπόλοιπου σέρβις, δεν μας έκαναν να νιώσουμε καθόλου άβολα για την καθυστέρηση αυτή ή ότι κρατάμε καταχρηστικά ένα 4άρι τραπέζι, για όση ώρα χρειάστηκε ώσπου να μαζευτούμε όλοι, και μπράβο τους γι αυτό.

Η σκέψη μας ήταν πρώτα τα αλμυρά, και μετά τα γλυκά μαζί με καφέ, καθότι ήμασταν όλοι θεονήστικοι. Η κραιπάλη λοιπόν κινήθηκε ως εξής:

- Ζεστό ψωμί με βούτυρο μαύρης τρούφας, αυγά στους 64 βαθμούς C, χοιρομέρι, κρέμα φέτας και σαλάτα εποχής ( 6 ευρώ ). Έρχεται ένα στρογγυλό ανοιχτό ψωμάκι, τύπου μπέργκερ, ελαφρώς ψημένο, με τα 2 αυγά από πάνω, φέτες από καπνιστό χοιρομέρι στο πλάι, αρκετή ποσότητα φέτας σε κρέμα ( δυστυχώς πολύ αλμυρή για τα γούστα μου ), λίγη μωβ μαγιονέζα που την είδαμε σε πολλά πιάτα τους και αρκετή πράσινη ανάμεικτη σαλάτα με μια ελαφριά βινεγκρέτ ( τί είναι αυτή η μωβ μαγιονέζα ; φανταστείτε μια μαγιονέζα με γεύση παριζάκι ή ζαμπονάκι ζβαν, κάπως έτσι το χαρακτηρίσαμε με τη φίλη που την ρώτησα τη γνώμη της! ). Το βούτυρο μαύρης τρούφας δεν το είδα και δεν το γεύτηκα. Απλά οκ σαν πιάτο, το έφαγα, αλλά δεν θα το επέλεγα ξανά.

- PopOver με λιωμένο τυρί cheddar και γαλοπούλα ( 5 ευρώ ), σε πολύ πρωτότυπη παρουσίαση! Έρχεται σε ένα μαύρο σκεύος, σαν ταψάκι, και είναι 3 μεγάλα τεμάχια από αφράτη ζύμη φούρνου - σαν σουφλέ ένα πράγμα - γεμισμένα με το λιωμένο τσένταρ, με μεγάλη ποσότητα καπνιστής γαλοπούλας σε λωρίδες από πάνω, και αυτήν τη μωβ μαγιονέζα on top. Επίσης στη βάση υπήρχε και λίγη πράσινη σαλάτα. Έτσι όπως το είδα, και το δοκίμασα κιόλας, μου φάνηκε πιο καλό από το προηγούμενο πιάτο. Φαγώθηκε μέχρι κεραίας.

- Ταλαγάνι ψητό, με κόκκινα φρούτα ( 6 ευρώ ). Έρχονται 2 μεγάλες και παχιές ροδέλες ψητό ταλαγάνι, με λίγη πρασινάδα και με τα κόκκινα φρούτα από πάνω, δυστυχώς σε εμφανώς μικρή ποσότητα, που δεν στάθηκε καθόλου ικανή να ισορροπήσει την αλμύρα του τυριού. Μου φάνηκε περίεργο που ήταν τόσο αλμυρό αλλά και σκληρό, αλλού δεν το έχω συναντήσει έτσι. Το φάγαμε βέβαια, αλλά μετά ήπιαμε κι όλο το Βόσπορο σε νερό, για να φύγει η "λύσσα".

- Breakfast pizza ( 6 ευρώ ), με μπέικον, γραβιέρα, ουγγαρέζα και 2 τηγανιτά αυγά, σε ζύμη από κουλούρι Θεσσαλονίκης. Αρκετά χορταστικό πιάτο στο μάτι, η φίλη το έφαγε όλο, πιστεύω ότι της άρεσε αρκετά, αλλά δεν άκουσα και κάτι το διθυραμβικό να πω την αλήθεια μου.
Συμπέρασμα, όσον αφορά στις αλμυρές γεύσεις που εμείς δοκιμάσαμε, γευστικά θεωρώ ότι κινείται στο 2 / 4. Σίγουρα όμως θέλω στο μέλλον να δοκιμάσω και το burger τους σε bagel, τα πιάτα με πανσέτα και το breakfast carbonara για μια πιο σφαιρική άποψη.

Στα γλυκά ωστόσο... έγινε η μάχη του Δράμαλη. Και τώρα που το ξανασκέφτομαι, μακάρι να είχαμε χώρο να δοκιμάσουμε κι άλλα γλυκά. Παραγγείλαμε ( τα εξαφανισθέντα μέσα σε δευτερόλεπτα ):

- Pancakes Nesquik, με τριπλή σοκολάτα και παγωτό σοκολάτα, ζάχαρη άχνη και κόκκινα φρούτα ( 6 ευρώ ). Έρχεται ένα πραγματικό βουνό ρέουσας σοκολάτας με κρυμμένα τα pancakes από κάτω, πολύ λαχταριστό σαν γεύση αλλά και σαν εμφάνιση. Η φίλη το εξαφάνισε με κινήσεις Νίντζα, σε νανοσεκόντ.......

- Red velvet pancakes ( επίσης στα 6 ευρώ ), ήταν η δική μου επιλογή που με δικαίωσε απόλυτα και θέλω να επιστρέψω σύντομα μόνο για αυτό το γλυκό. Εδώ έρχεται ένα βουνό από μαρμελάδα κόκκινων φρούτων που σκεπάζει τα pancakes, που και αυτά είναι κόκκινα ( βουτηγμένα σε κόκκινο σιρόπι ), με κρέμα cheesecake από πάνω και με άφθονα κόκκινα φρούτα γύρω γύρω.
Εκπληκτικό. Πολύ ανώτερο των προσδοκιών μου, μεγάλη μερίδα ( όπως και το σοκολατένιο ), ηδονική γεύση, σίγουρα το προτείνω σε όσους τους αρέσουν οι ιδιαίτερες γεύσεις στα γλυκά, καθώς το συγκεκριμένο δεν είναι πολύ λιγωτικό αλλά έχει μια ελαφριά υπόξινη νότα που ισορροπεί πολύ ωραία με τη μαρμελάδα φρούτων.
Η βαθμολογία μου στα γλυκά είναι καθαρό 4άρι, αλλά λόγω των πιο μέτριων εντυπώσεων στα αλμυρά, ο μέσος όρος θα είναι το 3.

- Τα γλυκά συνοδεύτηκαν και με δύο καφέδες ( διπλό cappuccino στα 3,50 ευρώ και μονό espresso στα 2 ευρώ ).

Σύνολο λογαριασμού 40 ευρώ, με όλες τις αποδείξεις χωρίς παρακάλια στο τραπέζι αναλυτικά.
Οι εντυπώσεις μας είναι θετικότατες και σίγουρα προτείνεται για όλες τις ώρες της ημέρας, καθώς στο μενού της Estrella όλοι μπορούν να βρουν κάτι θελκτικό, είτε σε αλμυρή είτε σε γλυκιά γεύση. Θεωρώ ότι είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από τα συνηθισμένα street foods στο κέντρο και στα πέριξ και ίσως σύντομα δούμε και αντιγραφές του πολύ επιτυχημένου concept.

Βλέπω ότι ο κόσμος το αγκάλιασε πολύ γρήγορα και ήδη φαίνεται να έχει αποκτήσει το φανατικό κοινό του. Οπότε από εμένα.....
Estrella με τρέλα και κορδέλα!!!

Αφρική - Μελίσσια, Αθήνα
Ιαν
12
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Αν με ρωτούσε κάποιος, ποιό ήταν το αγαπημένο μου μαγαζί για τη χρονιά που πέρασε, και πού πήγα άπειρες φορές καταθέτοντας μαζί με τους κολλητούς μου μεγάλα ποσά ανενδοίαστα, ανερυθρίαστα και πάντα με τρελή χαρά, έ, αυτό είναι το Sasi΄s.

Ευτυχώς τo έζησα από το ξεπέταγμά του, μέχρι και τώρα που, πλέον, πετάει κυριολεκτικά. Δεν με έχει δυσαρεστήσει ποτέ, αντιθέτως κάθε φορά υπάρχει κάτι που θα με εκπλήξει ευχάριστα και μια φιλότιμη προσπάθεια να γίνεται όλο και καλύτερο.
Ο κόσμος το έχει αγκαλιάσει τόσο θερμά, σε σημείο που πλέον δεν βρίσκεις καθόλου εύκολα τραπέζι και η αναμονή είναι δεδομένη. Ο Sasi και το υπόλοιπο προσωπικό, πάντα γελαστοί επί της υποδοχής, και ο ίδιος πάντα να θυμάται το όνομα του κάθε πελάτη ξεχωριστά, χαιρετώντας τον κάθε ένα με μια ζεστή χειραψία. Αυτή τη σχέση έχει καλλιεργήσει ο Sasi με τους πελάτες του.

Στο χρόνο της αναμονής, τα καραφάκια με το ζεστό οινόμελο πάνε κι έρχονται σωρηδόν. Θυμάμαι στην πιο πρόσφατη επίσκεψή μου, όπου το κρύο και η βροχή έξω σφυροκοπούσαν άγρια, και μέσα όλοι που περιμέναμε για τραπέζι κεραστήκαμε τα σφηνάκια μας και στη συνέχεια είχαμε το δικό μας καραφάκι για refill ξανά και ξανά. Από κάτι τέτοιες κινήσεις, βγαίνουν και συμπεράσματα.

Η άνεση στο χώρο και στα τραπέζια εξακολουθεί να υπάρχει, αν και η πληθώρα πια του κόσμου στη σάλα συχνά δημιουργεί ένα πιο αργό ρυθμό σε όλα, ωστόσο γκρίνιες δεν έχω ακούσει ποτέ, καθώς η κουζίνα επιδίδεται με τον πλέον αθόρυβο τρόπο σε μια αέναη και ακούραστη παραγωγή πιάτων, χωρίς λάθη ή καθυστερήσεις.
Η ατμόσφαιρα φυσικά είναι πιο ζεστή και cozy, όπως έχω ξαναπεί, και τα παιδιά πάντα ανταποκρίνονται με χαμόγελο σε ό, τι ζητήσεις. Συχνά γίνονται και πολλά αστεία και χαριτωμενιές με τους πελάτες εκείνους που είναι σε ανάλογο μήκος κύματος, και πέφτει γέλιο τρελό ( εμείς είμαστε σε αυτό το level πια...!!! )

Ο κατάλογος έχει υποστεί κάποιες διαφοροποιήσεις σε σχέση με τον αρχικό και εμπλουτίστηκε αρκετά σε επιλογές, δίνοντας πλέον ίσο χώρο και στο χοιρινό και στο κοτόπουλο, μαζί φυσικά με το μοσχαρίσιο κρέας, το οποίο πρωταγωνιστεί. Οι μερίδες παραμένουν Κυκλώπειες στα περισσότερα πιάτα, εκτοξεύοντας το vfm, και η παραγγελία οφείλει να είναι συνετή, εκτός κι αν μιλάμε για πολύ μεγάλη πείνα ή για πολύ φαγανούς ανθρώπους!!

Έχοντας δοκιμάσει πλέον σχεδόν τα πάντα, θα αναφερθώ στην επίσκεψη που κάναμε μέσα στο Δεκέμβριο, όπου 3 άτομα γονατίσαμε τα εξής:

- Σαλάτα Rainbow, με λωρίδες μοσχαρίσιας μπριζόλας με τα γνωστά μπαχαρικά, κόκκινο λάχανο και καρότο τριμμένο, ρόκα, κόκκινες και κίτρινες πιπεριές, mozzarella και σάλτσα πορτοκάλι ( 10,50 ευρώ ).
Θηριώδης ως ποσότητα, καμβάς χρωμάτων τα φρεσκοτατα υλικά, λουκούμι το κρέας μέσα στη σαλάτα, γλυκιά και δροσερή η σως που την ντύνει, πολύ ωραία η συνολική γεύση.
Κορυφαία προτίμησή μου ωστόσο παραμένει πάντα η σαλάτα Jabulani, την οποία έχω φάει συχνά ως κυρίως πιάτο μόνη μου, μαζί με τα pitakia, χωρίς να χρειάζομαι κάτι άλλο.

- Chips, ( 3,50 ευρώ ), δηλαδή οι γνωστές, πλέον, στρογγυλές τηγανιτές πατάτες ( που αντικατέστησαν σε όλα τα πιάτα τους, τους κύβους πατάτας που τα συνόδευαν αρχικά ). Έρχονται πάντα με τη γνωστή εθιστική honey mustard σως στο μπωλάκι ( ζητείστε refill, δεν χρεώνεται ) ή / και με όποια άλλη σως εσείς τους ζητήσετε.

- Balito ( 11,50 ευρώ χ 2 ). "Παίξε μπαλίτο αγόρι μου... " είναι η ατάκα που συνοδεύει κάθε φορά αυτό το πιάτο όταν προσγειώνεται στο τραπέζι, αλλά και η ατάκα που εγώ ψελλίζω, συχνά - πυκνά, όταν θέλω να τους ξεσηκώσω για να πάμε.
Πρόκειται για ένα τεράστιο ψαρονέφρι στη σχάρα, με τα γνωστά νοτιοαφρικάνικα μπαχαρικά, τόσο αριστοτεχνικά ψημένο, όπως έχει αναφέρει και η φίλη Rose Tyler, που όλοι οι χυμοί του κρέατος διατηρούνται στο ακέραιο και το κρέας μένει τόσο ζουμερό που δεν μοιάζει καν για χοιρινό. Έρχεται σε ξύλινη τάβλα, με τηγανιτές πατάτες, και πιάνει το μισό τραπέζι.

- Mix wrap ( 12 ευρώ ), όπου ουσιαστικά ζητάς στην παραγγελία σου να σου φτιάξουν το πιάτο με 1 wrap από την κάθε επιλογή που υπάρχει στο μενού, δηλαδή ένα steak wrap, ένα beef wrap και ένα chicken wrap κι έτσι τα δοκιμάζεις όλα. Όπου wrap, μαλακιές πίτες tortilla, όχι οι γνωστές του εμπορίου, γεμισμένες με τα εξής υλικά:
* steak wrap: κομμάτια μοσχαρίσιας μπριζόλας με σάλτσα πιπεριού, μαρούλι και ντομάτα. Το πικάντικο.
*chicken wrap: κοτόπουλο φιλέτο, με μπέικον, κόκκινο λάχανο, φέτα, αβοκάντο και μαγιονέζα. Το δροσερό.
* beef wrap: κιμάς μοσχαρίσιος με τσένταρ, chutney, γιαούρτι και κόλιανδρο. Το εξωτικό.
Συνοδεύονται φυσικά με πατάτες τηγανιτές, είναι πολύ πολύ χορταστικά, νόστιμα και ιδιαίτερα ως γεύσεις και τα 3 είδη, και σερβίρονται σε ένα ειδικό έξυπνο σκεύος, που τα συγκρατεί για να μην σκορπίσουν τα υλικά τους.

- Ήπιαμε νερό εμφιαλωμένο ( 1 ευρώ ), μια coca cola 330 ml ( 2 ευρώ ) και την αγαπημένη μου Franziskaner Weiss 500 ml ( 5,50 ευρώ ). Λογαριασμός για 3 άτομα που έφαγαν ΠΟΛΥ, στα 57,50 ευρώ με απόδειξη, δηλαδή κάτω από 20 ευρώ το άτομο.
Γλυκό συνήθως δεν παίρνουμε, γιατί συνήθως τρώμε σαν τους μικρούς Βούδες, ωστόσο κάποιες φορές εδώ μας έχει κεραστεί γλυκάκι ( ferrero mudpie ) με πιο πρόσφατη τη φορά που ο Sasi μας καληνύχτισε βάζοντάς μας το γλυκάκι σε σακουλίτσα για να το φάμε στο σπίτι.

Αν μπορούσα να περιγράψω το πώς νιώθω γι αυτό το μαγαζί, θα έλεγα ότι είναι η ποδοσφαιρική ομάδα της οποίας εγώ είμαι οπαδός και συμπεριφέρομαι σαν να είμαι "χούλιγκαν" μέσα στο γήπεδο. Τουτέστιν: τακτικές επισκέψεις, ανυπομονησία, γκολ που απογειώνουν, ενθουσιασμός στα όρια του φανατισμού, ιαχές και ύμνοι χωρίς τέλος και τα μυαλά στα κάγκελα!!

Αν το συστήνω ;; Φυσικά και όχι... Να φύγετε κύριοι... Να πάτε αλλού!! Ήδη τώρα, και δεν βρίσκουμε εμείς τραπέζι να καθήσουμε!!!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Ucook.

Meat Restaurants - Μελίσσια, Αθήνα
Ιαν
06
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Αποφάσισα αυτή τη φορά να επανέλθω με δύο επικαιροποιημένες κριτικές, για τις δύο αδελφές επιχειρήσεις, προτού ριχτώ και πάλι σε νέες γευστικές περιπέτειες, αφενός γιατί παρά τις δυσκολίες, αξίζουν πολύ και αντέχουν σθεναρά, και αφετέρου επειδή έχουν επάξια κερδίσει για μένα τον τιμητικό τίτλο να τα έχω αμφότερα ως "στέκια" και να τα προτείνω με κλειστά μάτια σε όποια περίσταση μου τύχει να ερωτηθώ ή να ζητηθεί η γνώμη μου.

Το σαφές προβάδισμα πλέον, για μένα, θα καταλάβετε ποιό μαγαζί το κερδίζει, όταν ανέβουν και οι 2 κριτικές. Η πιο πρόσφατη, από τις αρκετές επισκέψεις μέσα στο 2016, έγινε προς το τέλος του χρόνου, κάποια Δευτέρα, που το Kozis είναι ανοιχτό, σε αντίθεση με το δίπλα μαγαζί που τις Δευτέρες ρεπάρει ( αρνητικό για εμάς, απολύτως κατανοητό για την επιχείρηση και το προσωπικό ).

Κάποια σημάδια κούρασης είναι πλέον εμφανή, αλλά το τρέξιμο και το γερακίσιο μάτι του Kozi και όλων των παιδιών στο σέρβις, φιξάρει άμεσα την όποια μικροδυσαρέσκεια του πελάτη, πριν γιγαντωθεί και γίνει παράπονο. Το κάπνισμα έχει και επίσημα απαγορευτεί σε όλους τους χώρους τους, τουλάχιστον έτσι μας έχει ειπωθεί αλλά και όσες φορές πήγαμε, φύγαμε "καθαροί" και άκαπνοι.
Με την no reservation policy και τις ουρές του κόσμου, δεν έχει αλλάξει τίποτε απολύτως, οπότε η σώφρων σκέψη είναι να διαλέξεις συνετά το πότε θα πας, για να μην ταλαιπωρηθείς πολύ - το λίγο είναι μέσα στο πρόγραμμα.

Στην αναμονή, συνήθως, υπάρχει κέρασμα οινόμελο, σε εμάς, ωστόσο, δεν κεράστηκε τις 4 από τις 5 φορές. Ατυχία ; Αβλεψία ; Δεν πειράζει.
Επίσης κάτι που ξενίζει αρκετά, το εμφιαλωμένο νερό που ήταν για χρόνια free of charge, τώρα πλέον χρεώνεται κανονικότατα ( μια παροιμία με τη μύγα και το ξύγκι, την γνωρίζετε θαρρώ... ), ενώ κεράσματα μην περιμένετε, εκτός κι αν είστε ο σούπερ κολλητός της οικογένειας, οπότε μόνο τότε θα έρθει γλυκό κερασμένο στο τραπέζι, το έχω δει να συμβαίνει δίπλα μου, πίσω μου, μπροστά μου, ουκ ολίγες φορές.

Για ποιούς λόγους λοιπόν, κάποιος να πάει στο Kozis ; Μα, για το υπέροχο φαγητό. Για τη σταθερή ποιότητα. Γιατί δεν θα φύγει δυσαρεστημένος. Γιατί αποτελεί μια vfm επιλογή χωρίς ρίσκο.

Στην πιο πρόσφατη επίσκεψή μας λοιπόν, 2 άτομα, φάγαμε τα εξής ( έχουμε ξεκολλήσει πλέον από το μονοπώλιο του burger, που όμως για μένα εξακολουθεί να παραμένει στις τοπ επιλογές μου ):
- Cheesy ( 5 ευρώ ). Πρόκειται για την παραλλαγή του κλασικού σκορδόψωμου, που έρχεται σαν γεμιστό καρβελάκι, με σουσαμάκι από πάνω και με χαρακιές ενδιάμεσα, που γεμίζονται με άφθονο τυράκι που λιώνει ηδονικά καθώς ψήνεται και τραγανίζει. Το σκόρδο, σχεδόν ανεπαίσθητο για όσους τους ενοχλεί. Συνοδεύει άψογα το κλασικό,

- Lucania ( 6,50 ευρώ ), όπου ένα ολόκληρο χωριάτικο λουκάνικο, καλοψημένο αλλά και πολύ ζουμερό, κόβεται σε 5 λοξά μπαστουνάκια και στήνεται σαν μια πυραμίδα, σερβιριζόμενο με άφθονο λεμονόλαδο, ρίγανη και ένα μικρό ντοματίνι.

- Κοkobongo χοιρινό ( 14,50 ευρώ ), το γνωστό κοντοσούβλι στο τσιγκέλι ( σε εμφανέστατα μικρότερη ποσότητα από το αδέλφι Shaka Zulu ), μαριναρισμένο και λουσμένο με το υπέροχο μιξ μπαχαρικών από την Αφρική, η νοστιμιά του δεν έχει αλλάξει σε τίποτα από την πρώτη φορά που το δοκίμασα πριν χρόνια. Συνοδεύεται με φρέσκες τηγανητές πατάτες σε ροδέλες.
* Στο θέμα πατάτες: δυστυχώς έχω παρατηρήσει έναν άτυχο πειραματισμό για εξοικονόμηση πρώτης ύλης, και μερικές φορές, αντί για πατάτες σέρβιραν τα πιάτα με..... πατατάκια... Παιδιά, έλεος, πατάτες θέλουμε κανονικές, όχι τσιπς. Μην παίζετε με αυτό το θέμα, δεν έχει κόστος σοβαρό σε σας, αλλά στον πελάτη χτυπάει άσχημα.....

- Chakalaka ( 17,50 ευρώ ) επίσης με τηγανητές πατάτες και με μια ροζέτα βουτύρου, αποτελεί μια από τις ναυαρχίδες του μαγαζιού, που το καθιέρωσε στα κρεατοφαγικά δρώμενα και όχι άδικα... Συμφωνώ απόλυτα με την παραστατική περιγραφή της φίλης Indulge και επαυξάνω.
Αυτό το steak ( ομοίως και το Amandla δίπλα ) έρχεται από έναν άλλο πλανήτη πολύ μακρινό...
Κρέας ζουμερό, μαλακό, εθιστικό, γαργαλιστικό, σε κάνει να ξεχνάς τις κοινές μοσχαρίσιες μπριζόλες που έχεις φάει αλλού, ακόμα και από το διασημότερο κρεοπωλείο της... Αθήνας, για όσους με αντιλαμβάνονται....
Απευθύνεται σε όσους ξέρουν από κρέας. Δεν είμαι ειδήμων, αλλά εμένα μιλάει στο στομάχι μου!!!
Για τους πολύ θαρραλέους, έρχεται και στην xxl εκδοχή Super Chakalaka +-800 gr. για απόλαυση διαρκείας ή για 2 άτομα. Δοκιμάστε το και θα με θυμηθείτε.

- Κρασί κόκκινο 500 ml στα 4,50 ευρώ, αρκετά συμπαθητικό και νερό εμφιαλωμένο στο 1 ευρώ. Σύνολο λογαριασμού για 2 άτομα στα 49 ευρώ με κανονική απόδειξη - πάντα.
Με λίγα λόγια, η ζωή και το φαγητό στα Μελίσσια τραβάει την ανηφόρα. Ίσως ακουστεί ξανά προκλητικό, αλλά εν τέλει, προτιμώ να δώσω κάτι παραπάνω αλλά να ξέρω ότι θα φάω και δεν θα με φάει....

Ειλικρινά, κάνοντας μια αποτίμηση της πορείας τους ως τώρα, δεν γνωρίζω πόσο ακόμη πιο μακριά / ψηλά μπορούν να φτάσουν τα αδέρφια Τζάνου εκ Γιοχάνεσμπουργκ, καθώς φαίνεται ότι η συνταγή που έχουν είναι μοναδική και ο κόσμος όχι απλά την στηρίζει με ενθουσιασμό αλλά και έχει εξελιχθεί σε φανατικό κοινό που δεν αλλάζει εύκολα το στέκι του.
Από μένα, μόνο ευχές να συνεχίσουν έτσι και να δούμε σύντομα και έναν αέρα φρεσκάδας και ανανέωσης.

To Kozis φυσικά προτείνεται με ενθουσιασμό. Από μια πιστή φανατική, που έχει λίγα έως ελάχιστα στέκια. Δεν είναι ένα φθηνό μαγαζί. Αλλά από την άλλη το φθηνό, μερικές φορές καταλήγεις να το πληρώσεις πολύ ακριβά.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Ucook.

Πολίτικη κουζίνα - Χαλάνδρι, Αθήνα
Ιαν
05
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Αίσιον και ευτυχές λοιπόν το 2017 αγαπητοί φίλοι και παρά τις θεωρίες, τις συνομωσίες και τις καταστροφολογίες, εγώ λέω να επιμείνουμε στις αυτοεκπληρούμενες προφητείες και να στείλουμε στο σύμπαν μόνο θετική ενέργεια, μήπως και δεήσει μια φορά το άτιμο να συνωμοτήσει υπέρ μας!!

Και βόλτες χορτάσαμε, και το κρύο μας το δαγκώσαμε, και εικόνες αποτυπώσαμε, και μπαταρίες γεμίσαμε, και φαί αποθηκεύσαμε σαν τα αρκουδάκια, και μια βαρβάτη ίωση την καβατζώσαμε στην επιστροφή ( γρίπη του Χονγκ Κονγκ έμαθα ότι λέγεται, θα ζήσω γιατρέ μου ;; ).
Και να μαστε πάλι στα πάτρια εδάφη τα αγαπημένα, γιατί αυτό είναι το βίτσιο μας, μόλις ξεμυτίσουμε μακριά, να τα αναζητάμε, και μόλις γυρνάμε, να θέλουμε να ξαναφύγουμε... Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου και πιο μεγάλη άβυσσος το μυαλό της γυναίκας...

Μια εβδομάδα οριζοντίωσης στο κρεβάτι, με γιατροσόφια, βιβλία, διαλογισμό, αντιβιώσεις, όλο το στοκ της βιομηχανίας τσαγιού και καραμέλας για το λαιμό, δυσάρεστες ειδήσεις στην τηλεόραση ( με αποκορύφωμα τις καθημερινές πλέον βομβιστικές επιθέσεις με θύματα αθώους ανυποψίαστους ανθρώπους, στην γείτονα χώρα ), με πλήρη απουσία της όποιας διάθεσης για φαγητό ή για μια βόλτα έστω μέχρι το.... μπαλκόνι, ήρθαν τα νεύρα και έγιναν κορδόνια, σε ένα αξιοζήλευτο κατά τα άλλα καθισιό που κατάντησε σε κάποια φάση μαρτύριο χωρίς τέλος.

Τί κάνω σε αυτές τις περιπτώσεις ; Τον επαναστάτη βέβαια. Κόβω μόνη μου την αντιβίωση - δεν είμαι υπέρ έτσι κι αλλιώς. Και παίρνω τηλέφωνο τον κολλητό να έρθει να με σώσει. Οι κολλητοί σε κάτι τέτοιες δοκιμασίες φαίνονται. Τράβηξα κλήρο κι από την γυάλα με τα σιγουράκια, δεν είμαστε τώρα για άλλες φόλες... και... κάπως έτσι, νωρίς το βράδυ στις 2/1, βουρ για τον Αγοραστό ( καλά... υπήρξε και μια έσωθεν ταρακούνηση κι από άλλον φίλο... )
Η Οδύσσεια του παρκαρίσματος στο Χαλάνδρι ευτυχώς ήταν μικρή, γιατί το τελευταίο που θα θελα θα ήταν να ξεκινήσω αρχή του χρόνου να εκφράζομαι στα γαλλικά, με τη φωνή του νταλικιέρη που επάξια έχω κερδίσει από τον επίμονο βήχα, αλλά δεν θα του περάσει.

Πήγαμε χωρίς ρεζερβέ και στις 10.30 που φύγαμε ήταν πλέον φουλ. Ο χώρος, είναι μικρός αλλά πολύ φροντισμένος και όμορφος, με καλόγουστη διακόσμηση και με εξτρά διακοσμητικά χριστουγεννιάτικα.
Από αισθητικής άποψης παίρνει άριστα, το ίδιο και σε θέματα καθαριότητας. Αυτό που με στεναχώρησε ήταν η στενότητα του χώρου, η έλλειψη ιδιωτικότητας, η κοινή θέα των πάντων από τους πάντες.
Έχει αναφερθεί και από άλλους φίλους, αν σε κάποιον αρέσει να είναι μεσοτοιχία με τον διπλανό του και να "στήνει μάτι και αυτί", του στυλ "όλοι μαζί μια παρέα", τότε οκ. Εμένα δεν είναι αυτό το στυλ μου. Να το θέσω πιο απλά, άνοιξα το δωράκι που μου έφερε ο φίλος μου και μόνο που δεν χειροκρότησε όλη η σάλα!! Έχουμε χιούμορ - όλη τη γκάμα του ( το έχω ξαναπεί ) αλλά όχι κι έτσι!!!

Πάμε λοιπόν στο προκείμενο που μας ενδιαφέρει πιο πολύ. Το εμφιαλωμένο νερό ( 1,50 ευρώ, μας έφεραν ψυγείου και ζήτησα ζεστό λόγω λαιμού ) και τα χειροποίητα φουρνιστά πεντανόστιμα ψωμάκια ( 1 ευρώ το ένα για κάθε άτομο ) έρχονται υποχρεωτικά και χωρίς να μπορείς να τα αρνηθείς ουσιαστικά. Ο κατάλογος είναι πολύ πλούσιος σε αυθεντικές πολίτικες γεύσεις, πραγματικά πολύ κοντά στο ορίτζιναλ και όλες πολύ δελεαστικές για να τις διαλέξεις. Υπάρχουν και μαγειρευτά πιάτα ημέρας, που αναγράφονται σε εμφανές σημείο στο μαγαζί αλλά στα ανακοινώνει και ο ίδιος ο σερβιτόρος προφορικά.

Εμείς επιλέξαμε:

- Πεινιρλί με κιμά ( μια μείξη ουσιαστικά από διαφορετικά είδη κιμάδων ), φρέσκια σάλτσα ντομάτας, πολίτικο κασέρι και αυγό μάτι με μελάτο κρόκο ( Ελένηηηη... ) Η ζύμη φτιάχνεται από τους ίδιους. Εξαιρετικά νόστιμο και χορταστικό, ωραία υλικά, τόσο-όσο να μην πανιάσει το ζυμάρι και σημειώστε ότι έρχεται σε αρκετά μεγάλο μέγεθος για την τιμή που κοστίζει ( 5,60 ευρώ ), μας άρεσε πολύ.

- Σαλάτα φακές ( 6,50 ευρώ ). Εδώ θεώρησα ότι θα δυσκολευτώ να πείσω τον συνδαιτυμόνα μου γι αυτή την επιλογή, αλλά συνέβη μάλλον το αντίθετο. Οι φακές ανακατεύονται με φύλλα ρόκας ( εγώ ορκίζομαι ότι είχε και μαιντανό ), ψιλοκομμένα μανιτάρια και ρόδι, κάνοντας έναν ασυνήθιστα ωραίο συνδυασμό. Περιμετρικά τοποθετούνται ζεστά φρεσκοψημμένα τρυφερά φιλετάκια κοτόπουλο και από πάνω 2 μεγάλα κομμάτια ψητό χαλούμι. Όλο μαζί ντύνεται με ένα ελαφρύ ράντισμα από σως balsamico. Είναι από τις πιο πρωτότυπες σαλάτες που έχω φάει και με υλικά που δεν θα σκεφτόμουν ποτέ ότι θα ταίριαζαν έτσι μεταξύ τους.
Άρεσε και στον συνδαιτυμόνα!!

- Ali Nazik σουτζουκάκια ( 5,80 ευρώ ) ζεστό ορεκτικό, που άνετα στέκεται και σαν μια κανονική μερίδα για κάποιον που δεν θέλει να φάει σαν Βούδας. Το επέλεξα για δικό μου κυρίως πιάτο, αλλά φευ.... σας έχω ξαναπεί για την τρίαινα του Ποσειδώνα...
Περιλαμβάνει 4 μακρόστενα σουτζουκάκια, αληθινός αφρός, και από γεύση ό, τι κοντινότερο έχω δοκιμάσει στο αυθεντικό της Πόλης. Ξαπλώνονται πάνω σε αέρινο πουρέ μελιτζάνας, με γιαούρτι στη σύνθεσή του, διαφορετικό από άλλους που έχω δοκιμάσει. Μου άρεσε πολύ, είχε και πάπρικα και μαιντανό μπόλικο από πάνω, αλλά θα τον ήθελα λίγο πιο πηχτό και μια ιδέα πιο βουτυράτο.

- Άδανα κεμπάπ ( 9,50 ευρώ ). Εδώ παραχωρώ το μικρόφωνο, γιατί μια ελάχιστη δοκιμαστική μπουκιά ήταν για μένα αρκετή για να βγουν όλοι μαζί οι κινέζικοι δράκοι με τις πύρινες γλώσσες τους και να με κάψουν ολοσχερώς!!
Έρχεται ένα μεγάλο μακρόστενο κεμπάπ, ζυμωμένο με καυτερή, μα πολύ καυτερή πιπεριά, με ακόμη πιο καυτερή σάλτσα δίπλα του, μια ψητή ντομάτα και μια ψητή γλυκιά πιπεριά, κρεμμύδια και άφθονο γιαούρτι. Έεε σε 3 λεπτά το εξαφάνισε. Χωρίς να βγάλει καπνούς από τα αυτιά... απορίας άξιο...
Η ένστασή μου εδώ, όταν χρεώνεται μια μερίδα σε αυτή την τιμή, ας υπήρχαν και λίγες πατάτες διακοσμητικές, για να μην αναγκάζετε κάποιον να παραγγέλνει εξτρά πατάτες. Μου φάνηκε λίγο φτωχική ως μερίδα...

- Από ποτά, πήραμε 1/4 χύμα κόκκινο κρασί Cabernet Merlot Κτήμα Γκιρλέμη στα 2,70 και για μένα μια ζεστή sprite 250 ml στα 2,20 ευρώ, άουτς.

- Κι επειδή αρχή του Νέου Χρόνου είναι, είπαμε να γλυκαθούμε και λιγάκι, παραγγείλαμε και 2 γλυκά, από τα όντως πολλά που μας είπαν ότι διαθέτουν. Εγώ φυσικά και ήθελα πάρα πολύ το ξακουστό τους παγωτό Αρμενοβίλ, αλλά έμεινα με τη χαρά ( δυστυχώς, δεν δουλεύει εδώ η ομοιοπαθητική, "φάε παγωτό, στρώσεις λαιμό" ) και έτσι συμβιβάστηκα με ένα ωραιότατο Καζάν ντιπί, με ψιλοκομμένο φυστίκι Αιγίνης από πάνω, ενώ και το προφιτερόλ που δοκίμασα μου άρεσε επίσης αρκετά ( στα 5 ευρώ έκαστο ).

Το σέρβις, από τους δύο σερβιτόρους που μας περιποιήθηκαν εναλλάξ, ήταν ευγενικό, επαγγελματικό, τηρώντας την πρέπουσα αναλογία σοβαρότητας και χαμόγελου, πρόθυμο για τις όποιες μικροαλλαγές ζητήσαμε, όχι πιεστικό, αν και εγώ προσωπικά ένιωσα λίγο άβολα, γιατί καθόμασταν πλησίον στην κουζίνα και ήταν λίγο από πάνω μας, αλλά γενικώς δεν έχω κάποιο παράπονο. Κάποια στιγμή ήρθε στο μαγαζί και ο ίδιος ο chef Δημήτρης Αγοραστός και μας χαιρέτησε εγκάρδια όλους.
Να μην παραλείψω ότι το κάπνισμα, από ό, τι αντιλήφθηκα, απαγορεύεται. Η ατμόσφαιρα ήταν πεντακάθαρη!!

Κέρασμα δεν υπήρξε κανένα, όχι πως είχαμε χώρο και για κέρασμα, αλλά ένεκα των εορταστικών ημερών, και το περίμενα με χαρά, και θα ταίριαζε στο πνεύμα.
Σύνολο με απόδειξη στα 45,80, με αρκετά καλή αναλογία vfm αναφορικά με το φαγητό και τσιμπημένες τιμές στα περιφερειακά που ανεβάζουν το λογαριασμό ( νερό, ψωμάκι, αναψυκτικό, γλυκά ).
Μας άφησε συνολικά πολύ ευχάριστες εντυπώσεις, σίγουρα το προτείνω, ο κόσμος από ότι είδαμε το τιμά και εμείς σίγουρα θα επιστρέψουμε να δοκιμάσουμε και άλλα πιάτα του, αλλά κι αυτό το κολασμένο Αρμενοβίλ!!!

Θα ήθελα εδώ, τελειώνοντας, να πάρω κι εγώ με τη σειρά μου τη σκυτάλη και να ευχηθώ μια πραγματικά δημιουργική χρονιά, με αέρα ανανέωσης και προόδου, σε όλους τους φίλους, τους παλιούς και τους νέους, τους πιο τακτικούς αλλά και τους πιο σπάνια εμφανιζόμενους και βεβαίως στην νέα ηγεσία / διεύθυνση του ask. Μακάρι να συνεχίσουμε με το ίδιο κέφι να καταθέτουμε ο καθένας μας το μικρό του λιθαράκι, με τον δικό του χαρακτηριστικό τρόπο, αλλά και να περνάμε ακόμα πιο υπέροχα γύρω από ωραία τραπέζια με όμορφους φίλους!!!

ΥΓΕΙΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ!!!

Bar Restaurants - Χαλάνδρι, Αθήνα
Δεκ
24
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Αυτή η κριτική κατά τα φαινόμενα θα είναι η τελευταία μου για το ηρωικό 2016, που στο τελευταίο του 4μηνο υπήρξε για εμένα τόσο γενναιόδωρο σε χαρούμενα πράγματα και άλλο τόσο παραγωγικό σε κριτικές, που και στη γυάλινη σφαίρα της να μου το έδειχνε η κυρία με το χάρισμα της ενόρασης....... (καλά δεν θα πω το όνομά της καλέ) ούτε που θα το πίστευα!!

Τώρα που θα με διαβάζετε, εγώ θα είμαι κάπου στην κεντρική Ευρώπη, σε ένα από τα διαμάντια του Δούναβη και θα σουλατσάρω έξω στους -5, αλλά εμείς δεν μασάμε από τέτοια. Συμβουλή 1η, όποτε μας δίνεται η ευκαιρία να κάνουμε κάτι που θέλουμε πολύ, την αρπάζουμε από τα μαλλιά, γιατί αυτά δεν επαναλαμβάνονται.

Κάτι οι πρόσφατες φόλες που φάγαμε κυριολεκτικά και μεταφορικά, κάτι τα ψώνια του last minute, κάτι το εορταστικό κλίμα του Santa Claus is coming to town, δεν ήθελα να κλείσει η χρονιά με αρνητική κριτική και δυσάρεστες εντυπώσεις. Θέλοντας να βαδίσω στα σίγουρα και χωρίς ρίσκο αυτή τη φορά, ξαναδιάβασα την κριτική του φίλου VAGELI, και το είχα κατά νου, ξέροντας ότι στο PENNY LANE θα περάσω όμορφα, όπως και έγινε. Ο inspector ωστόσο, ξέχασε να ρωτήσει για την καταπακτή, αλλά ας όψεται που είναι ξεχασιάρης τώρα τελευταία, θα ρωτήσει άμα επιστρέψει οσονούπω για το brunch, που σερβίρεται καθημερινά μέχρι τις 18.00 το απόγευμα παρακαλώ.

Θα προσπεράσω γρήγορα την αναφορά στο ομώνυμο των Beatles και δεν θα κουράσω με διεξοδική αναφορά στα του χώρου, αφού μπορείτε να τα διαβάσετε ωραιότατα στις προηγούμενες κριτικές και θα σταθώ μόνο στην ατμόσφαιρα, που ήταν τόσο ζεστή και χουχουλιάρικη και στην PENNY, εορταστικά στολισμένη, γλυκιά, σκέτη χαλάρωση και χάρμα αισθήσεων, ακριβώς αυτό που ήθελα και περίμενα.
Η επίσκεψή μας έγινε Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου, μετά τα ψώνια στο Χαλάνδρι, γύρω στις 20.00, με λίγο σχετικά κόσμο στο μαγαζί. Τσιγάρο δεν άναψε μέχρι να φύγουμε, δεν ξέρω αν ήταν τυχαίο, αλλά μπράβο τους.

Εξυπηρέτηση από δύο ευγενέστατα νεαρά παιδιά, πρόθυμα να μας λύσουν τις απορίες μας ( τί είναι το εσκαρόλ, το αυγό mollet, οι πατάτες εκραζέ, οέο ;; ) που γενικά κινούνταν εποπτεύοντες το χώρο, χωρίς να γίνονται ενοχλητικοί ή φορτικοί, μεγάλο μπράβο για το χαλαρό στυλ, σε αυτό το είδος μαγαζιού. Συμβουλή 2η, άμα είσαι ευγενικός και καλοδιάθετος, το σύμπαν αυτά σου τα επιστρέφει.

Η καρτέλα τους είναι μοιρασμένη σε ορεκτικά, σαλάτες ( μικρό και μεγάλο μέγεθος, πανέξυπνη ιδέα ), comfort food και κάποια έξτρα πιάτα, λίγο πιο πειραγμένα ( π. χ. Tennessee ριζότο, Yukon Salmon, μοσχαρίσιο διάφραγμα, Flank steak κ. ά. )
Εμείς, 3 πιάτα δοκιμάσαμε, το ένα το λιγουρεύτηκα από την κριτική του VAGELI και τα άλλα 2 τα πήρα από ένστικτο. Συμβουλή 3η, αν έχετε ισχυρό ένστικτο να το εμπιστεύεστε, εμένα ποτέ δεν με έχει προδώσει.

Επιλέξαμε λοιπόν τα εξής:

- Stanford salad ( την μικρή, η οποία ειλικρινά είναι κάτι παραπάνω από χορταστική για 2 άτομα, κι ας λέει 1+ ). Υλικά: εσκαρόλ ( σγουρό λαχανικό που οπτικά και γευστικά μοιάζει με τα αντίδια κι έχει μια ελαφριά πικράδα σαν της ρόκας, εδώ είμαστε...... πρώτη φορά δοκίμασα και μου άρεσε τρελά ), μπισκότο παρμεζάνας ( το έσπασα μέσα στη σαλάτα, άλλη γεύση... ), κυβάκια τραγανού μπέικον, κρουτόν, αυγό mollet ( ουσιαστικά βραστό, αλλά με τον κρόκο ημίρρευστο για να σπάσει μέσα στη σαλάτα αλλά να μην την πλημμυρίσει ) και σως μουστάρδας dijon.
Εξαιρετική ισορροπία στις γεύσεις, ωραίο food styling, όλα τα υλικά άφθονα και όμορφα ανακατεμένα, για μην νιώθεις ότι το κάτω μέρος της σαλάτας αδικήθηκε, πολύ πολύ νόστιμη ( 5,50 ευρώ ).
Ερωτηθήκαμε αν θέλουμε συνοδευτικό ψωμί, και μας έφεραν σε χάρτινη σακουλίτσα 4 ζεστά χειροποίητα ψωμάκια, μαλακά και νόστιμα, 2 λευκά και 2 πολύσπορα που μου άρεσαν πιο πολύ, κι ένα ροζ βουτυράτο ντιπάκι. ( 2 χ 1 ευρώ ).

- Fried chicken burger με κοτόπουλο πανέ ( τραγανό απέξω, ζουμερό από μέσα, πολύ νόστιμο για κοτόπουλο, μιας και το δοκίμασα ), παλαιωμένο cheddar ( ιδιαίτερη καπνιστή γεύση ), ψητή ντομάτα και καπνιστή μουστάρδα με μπέικον, σε αφράτο ψωμάκι brioche.
Καθόλου στεγνό ή μπουχτιστικό, όπως συνήθως συμβαίνει με τα μπέργκερ κοτόπουλου, πανηγυρικά στέφθηκε ως ο 1ος άξιος ανταγωνιστής του λατρεμένου των Μελισσίων. Οι συνοδευτικές πατάτες, αν και φρέσκες, δεν ενθουσίασαν γιατί ήταν με τη φλούδα και ο... ευαίσθητος ουρανίσκος της.... μικρής, δεν τις προτιμά έτσι, φαγώθηκαν μόνο οι μισές. Αντιθέτως, συμπαθητική και εμφανώς χειροποίητη ήταν η bbq σως που τις συνόδευε. ( 9,80 ευρώ )

- Rack of back ribs ( 500 γρ., 13 ευρώ ), δηλαδή χοιρινή στηθοπλευρά, αργοψημένη σε bbq σως και bourbon σως ( αν θυμάμαι σωστά ), όπου ουσιαστικά έρχονται 6 ψωμωμένα παϊδάκια ενωμένα μεταξύ τους σε ένα τεράστιο ξύλινο πλατώ.
Τα εκατέρωθεν συνοδευτικά ( αξιοπρεπέστατα και γευστικότατα ) είναι οι πατάτες εκραζέ ( βραστές πατάτες, σπασμένες με το πιρούνι αλλά όχι εντελώς πουρές, ανακατεμένες με βούτυρο, λίγο λάδι και ψιλοκομμένο τραγανό μπέικον και μια υποψία από το πράσινο του φρέσκου κρεμμυδιού, πολύ γλυκιά και απαλή γεύση, σαν σπιτική, σε ωραίο contrast με το καπνισμένο κρέας ) και μια γενναιόδωρη ποσότητα σαλάτας coleslaw, από τις πιο καλές που έχω φάει έξω.

Το χοιρινό ήταν όπως έπρεπε, καλοψημένο, μαλακό από μέσα, με το λιπάκι του όπως μου αρέσει, και το μαρινάρισμα το ένιωθα έντονα στο στόμα. Αφού ξεψάχνισα όσο μπορούσα με το μαχαίρι, κάπου εκεί θυμήθηκα τον αγαπημένο ΙΩΓΙΑΝΝΗ.... κοίταξα γύρω μου διακριτικά, ξεφύσηξα, πήρα θάρρος.... και άρχισα το ξεψάχνισμα με τα χεράκια μου, γιατί αν δεν κάνεις έτσι, χάνεις τον καλύτερο μεζέ ( η PENNY συμφώνησε ). Συμβουλή 4η, αφήνουμε τις ντροπές κατά μέρος, και όχι μόνο στο φαί, γιατί όποιος ντρέπεται, δεν ζει καλά.

- Ήπιαμε νερό σε μποτίλια ( αφού πρώτα ερωτηθήκαμε για εμφιαλωμένο ) και μια παγωμένη Franziskaner Weiss ( που είναι πολύ αγαπημένη μου, μετά την Βεργίνα weiss ) στα 5 ευρώ. Κέρασμα δεν υπήρξε, αλλά δεν μας έλειψε κιόλας. Λογαριασμός με απόδειξη στα 35 ευρώ, με πολύ καλό συνολικό vfm για το περιβάλλον, το φαγητό, την εξυπηρέτηση, την ατμόσφαιρα, την εμπειρία.
Σκάσαμε στο φαί βέβαια, αλλά από την άλλη, αν σκεφτώ τις ποσότητες που τρώνε μερικοί... μερικοί.... φίλοι μας αθλητές και αθλήτριες..... μάλλον τσιμπήσαμε τελικά πάλι..... χαχαχα!!

To PENNY LANE συστήνεται λοιπόν, για καφέ και brunch από νωρίς το πρωί, για γεύμα ή δείπνο, για ωραία ποτάκια και κοκτέιλς, συστήνεται γενικώς.....

Στις ανασκοπήσεις της χρονιάς δεν είμαι καλή, αλλά μερικά σπουδαία και αλησμόνητα highlights, όσο να το πεις, υπήρξαν. Εμείς τα φτιάξαμε αυτά. Υπήρξαν και τρανταχτά fails και παταγώδεις αναποδιές, γι'αυτά μάλλον φταίνε οι άλλοι ( θέλω να πιστεύω ). Όμως είναι κι ένας στίχος - κλισέ, που μου κολλάει εδώ: " Κι είμαστε ακόμα ζωντανοί, σαν ροκ συγκρότημα, κι αν μας αντέξει το σκοινί, θα φανεί στο χειροκρότημα ".

Συμβουλές 5η, 6η, 7η. Φάτε, πιείτε, απολαύστε, διασκεδάστε με την ψυχή σας. Κάντε γλέντια και ξενύχτια, τολμήστε εκείνο που φοβάστε. Κάντε ασυνήθιστα τρελά πράγματα, δεν θα σας παρεξηγήσει κανείς.

Συμβουλές 8η, 9η, 10η, προς ναυτιλλομένους - ξέρουν αυτοί. Εμείς δεν θα αλλάξουμε ποτέ, γιατί αν δεν είμαστε "κακή " επιρροή, έχουμε αποτύχει ως φίλοι ( δεν το θέλουμε αυτό ). Φοράτε και μια ζώνη ασφαλείας, η νέα χρονιά θα έχει αναταράξεις. Επίσης, αν κάποια από όλες αυτές τις φιλοσοφίες που γράφω δεν βγάζει νόημα, δεν πειράζει, γιατί βγάζει συναίσθημα... Και τέλος.... επιλέξτε με προσοχή τους συνεπιβάτες... Κάνουν όλη τη διαφορά.

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ΜΕ ΥΓΕΙΑ!!!

American Style - Ν. Ερυθραία, Αθήνα
Δεκ
24
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Συχνά μου αρέσει να βάζω μικρά στοιχήματα, του τύπου, "αυτό θα γίνει, το άλλο αποκλείεται να συμβεί". Τις περισσότερες φορές τα κερδίζω και με φοβούνται οι φίλοι μου, όχι με υλικές απολαβές βέβαια, μόνο για την χαρά της νίκης... Για να δούμε λοιπόν, αν τα καταφέρω κι αυτή τη φορά.

Dirty Burger, το νέο αμερικάνικο σποτ στην Νέα Ερυθραία, κρυμμένο μέσα σε μια στοά, σε όχι εμφανές σημείο. Ψάξτε το όμως, γιατί γενικά αξίζει μια δοκιμή. Γουστόζικος χώρος το αίθριο εξωτερικά και πολύ πιο εντυπωσιακό το american style εσωτερικά, με ξύλινες ροτόντες και μοναστηριακά τραπέζια, πλαισιωμένα με δερμάτινα καθίσματα και καναπέδες. Επίσης θελκτικό και το μοντέρνο του μπαρ.

Επίσκεψη Παρασκευή βράδυ 18/11, νωρίς, το μαγαζί ήταν ψιλοάδειο αλλά μας ειπώθηκε ότι όλα τα τραπέζια ήταν ρεζερβέ, στράβωσα ομολογουμένως και μετά από μερικές παντομίμες μεταξύ τους, μας αντιπρότειναν να μας ετοιμάσουν τραπέζι στον επάνω όροφο, όπου θα ήμασταν μόνες μας. Αδιαμόρφωτος ακόμη, αλλά ήσυχος.

Στον μικρό κατάλογό τους, υπάρχουν starters, σαλάτες, burgers, steaks, κάποια γλυκά, μπύρες αλλά και κοκτέιλς. Ερωτηθήκαμε για εμφιαλωμένο και ζητήσαμε κανάτα, κίνηση πολύ σωστή, για το είδος του μαγαζιού και για την περιοχή. Οι τιμές είναι οι αναμενόμενες, σε κάποια πιάτα λίγο τσιμπημένες, στα ποτά τσουχτερές, και οι ενστάσεις μου πιο κάτω.

Δοκιμάσαμε λοιπόν:
- Dirty potatoes ( 5,50 ευρώ ). Σε τηγανάκι ήρθαν baby potatoes, βραστές και μετά περασμένες με βούτυρο στο τηγάνι, με ψιλοκομμένο λουκάνικο chorizo και 2 τηγανιτά αυγά από πάνω, με μικρή τσαχπινιά μαϊντανού. Μικρή ποσότητα, αλλά ανυπέρβλητη νοστιμιά, δυστυχώς δεν μας έφεραν κάτι συνοδευτικό, τύπου ψωμάκι για να... βουτσαλίσουμε.... αχ......
- Σαλάτα Coleslaw ( 4 ευρώ ). Εδώ τα χαλάσαμε. Δύο μπουκιές όλες κι όλες, για γέλια και για κλάματα, στο μπωλ της κρέμας του μπέμπη. Δεν χωρά στο μυαλό μου πώς λίγο λάχανο - καρότο - σέλερυ - μαγιονέζα, μπορεί να κοστολογηθεί σαν χρυσός. Επαναλαμβάνω, ήταν κυριολεκτικά 2 κουταλιές.
- Dirty chicken burger ( 6,50 ευρώ + 0,50 το τσένταρ στις πατάτες ). Αληθινό στήθος κοτόπουλο, παναρισμένο με panco, με iceberg, ντομάτα και honey mustard sauce, και μπόλικες πατάτες. Από τα πιο νόστιμα που έχω δοκιμάσει.
- Dirty bacon burger ( 7,50 ευρώ + 1, για μπέικον κ τσένταρ στις πατάτες ). Καλό κρεατένιο μπιφτέκι, παλαιωμένο τσένταρ, καπνιστό μπέικον, ντομάτα, iceberg, πίκλες ( λατρεύω ) και bbq σως. Ωραιότατο, νοστιμότατο, ισορροπημένο.
- Ήπιαμε μία Fischer draft μικρή στα 4 ευρώ και μία Bios μπουκάλι 330 ml, επίσης στα 4 ευρώ, πολύ τσιμπημένες!!!
- Τέλος, φάγαμε κι ένα cheesecake oreo ( 5 ευρώ ), πάρα πολύ ωραίο και μια χαρά να το μοιραστούν 2 άτομα. Σοκολατένια κρέμα ημίγλυκη και καθόλου ξινή, τραγανό μπισκότο πάνω - κάτω, σως ζεστής σοκολάτας και άχνη on top. Ωραίο και σαν εικόνα, αλλά όχι και να σερβίρεται στο ίδιο τηγάνι που σερβίρονται τα αυγά ρε παιδιά, αλλάξτε σκεύος...
Μουσικούλα δυνατή, ωραίος κόσμος, οι κοπέλες στο σέρβις πολύ εξυπηρετικές και ανεβοκατέβηκαν πολλές φορές τη σκάλα για να μας αφήσουν με καλές εντυπώσεις. Για κέρασμα μην ψάχνετε, σε τέτοια μαγαζιά δεν υπάρχει.

Εν κατακλείδι, μας άρεσε πολύ το Dirty Burger και ευκαιρίας δοθείσης θα πάμε ξανά. Απλά χρειάζεται κράτηση, ειδικά Π/Σ/Κ, για να απολαύσει κάποιος τον κάτω χώρο που είναι πολύ όμορφος. Σύνολο με απόδειξη, 38 ευρώ, χμμ... Μπορεί και λίγο καλύτερα, αλλά πάλι μιλάμε για τη Νέα Ερυθραία.

Το στοίχημα - πρόκληση. Μια πιο μαζεμένη κριτική, από αυτές που με έχετε συνηθίσει. Έκθεση Πανελληνίων 500 - 600 λέξεις. Αν έχω μετρήσει σωστά, κάπου 528. Κερδισμένο λοιπόν!! Για επόμενη φορά... δεν το υπόσχομαι...!!

Μεζεδοπωλεία - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Δεκ
21
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
€/Άτομο
17-25

Αυτή είναι η δεύτερη φορά που εμπιστεύομαι και ακολουθώ εγκωμιαστικές κριτικές φορτωμένες με 4άρια, και μάλιστα από χρήστες που απολαμβάνουν ευρύτατης εμπιστοσύνης και ψήφων, και η δεύτερη μου αποτυχία, που με φέρνει στη δυσάρεστη θέση να διαφωνήσω κάθετα με τους προλαλήσαντες για την Κιβωτό και να δώσω άμεση προτεραιότητα στην κατάθεση των απόψεών μου.

Ο ΧΩΡΟΣ
Δεν είναι ένα όμορφο κουτούκι, όπως το περίμενα, σέρνοντας την παρέα μου ένα βράδυ αρχές Δεκεμβρίου, για να πιούμε ένα κρασί με μεζεδάκια, μέσα στο πνεύμα των εορτών.
Δεν είναι ούτε μια παραδοσιακή ταβέρνα, από τις παλιές, και έχω πάει σε πολλές και γνωρίζω την έννοια του όρου. Είναι ένας χώρος κρύος, εγκαταλελειμμένος στην τύχη του, στον οποίο παθαίνεις κατάθλιψη μόλις τον διαβείς, αν δηλαδή προλάβεις και δεν σκουντουφλήσεις στα διάφορα ατάκτως εριμμένα αντικείμενα που προσπερνάς στο μισοσκόταδο, μέχρι να φτάσεις στην αίθουσα. Ο επάνω όροφος θα μπορούσε να είναι και από ταινία του Χίτσκοκ. Ευτυχώς όμως, διαθέτουμε χιούμορ.

Η ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ
Παγωμένη. Θερμοκρασία έξω στους 9 βαθμούς, μέσα πλησίαζε με το ζόρι τους 5. Τζάκι σβηστό, διακοσμητικό, με ένα ολόσωμο άγαλμα της γυμνής θεάς Αφροδίτης δίπλα του, δεν θα ήθελα να ήμουν στη θέση της. Ευτυχώς ήμασταν καλά ντυμένοι και φοράγαμε κασκώλ. Έντονη μυρωδιά κλεισούρας και μούχλας, μας πήρε από τη μύτη εξαρχής, μέχρι να φύγουμε τη συνηθίσαμε και αυτή.
Κουρτίνες, τραπεζομάντηλα, διάκοσμος, γιουσουρούμ εποχής τυραννόσαυρου, έχουν να καθαριστούν/φρεσκαριστούν χρόνια. Σερβίτσια.... δεν μπορώ πραγματικά να εκφραστώ. Δεν με ενοχλεί το παλιακό στυλ το γιαγιαδίστικο, με ενοχλεί όμως το αφρόντιστο και το παρατημένο που περνιέται για ρετρό.
Κατάλογος και ροζ χαρτί με πιάτα ημέρας, μέσα στις λαδιές. Πάνω στο γιουσουρούμ, πινελιά μοδάτη τα πλαστικά σουπλά από γνωστή αλυσίδα φουλ του κινέζικου. Καλύτερα βγάλτα, δεν κολλάνε πουθενά.
Ημιφωτισμένη σάλα, λες και περιμένεις το γιατρό να σε δει στα εξωτερικά ιατρεία. Η μουσική άνοιξε μόλις καθήσαμε. Δεν συνέβη το ίδιο με το κλιματιστικό που είδα στη σάλα, δεν άναψε ούτε ελάχιστα στο ζεστό, με τόσο κρύο έξω. Ίσως χάλαγε την υπόλοιπη ατμόσφαιρα, τί να πω.

Ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ
Ίσως οι φίλτατοι χρήστες γνωρίζουν κάποιον άλλο κύριο Δημήτρη ;; Εμείς γνωρίσαμε έναν άνθρωπο κουρασμένο, βαριεστημένο, διεκπεραιωτικό, πιεζόταν να μας πείσει ότι όλα περνάνε από τα χέρια του, ότι όλες οι συνταγές είναι δικές του, ότι είναι εκεί 37 χρόνια, ότι όλα είναι χειροποίητα και θα μας αρέσουν πολύ. Δεν κρίνω την πρόθεση και την προσπάθεια του ανθρώπου, τα οποία σέβομαι. Όμως του λείπει η συναίσθηση ότι κάτι κάνει λάθος.
Δεν είχε κάποια ζεστασιά, δεν χαμογέλασε, ερχόταν κάθε 10 λεπτά να μας ρωτήσει αν "όλα καλά". Ήμασταν οι μόνοι πελάτες στο μαγαζί, μας είπε σχεδόν απολογούμενος τη δικαιολογία ότι ήταν βραδιά ποδοσφαίρου, οκ. Ένα ζευγάρι ήρθε λίγο πιο μετά, κρατήστε το αυτό. Ευτυχώς λέω εγώ, που δεν ζήσαμε το συνδυασμό της κλεισούρας με τσιγάρο, γιατί θα πάθαινα άσθμα επιτόπου.

ΤΟ ΚΕΡΑΣΜΑ
Καμία φρατζόλα ψωμιού, αλίμονο αν πηγαίναμε για την έρμη τη φρατζόλα. 5 φέτες ψωμί χθεσινό, ψημένο στο γκριλ για καμουφλάζ, με ολίγο ράντισμα λαδιού.
Στα 5 λεπτά η κολοκύθα.... το ψωμί συγνώμη, έγινε παξιμάδι. Μυτιληνιό κέρασμα είπατε, ντομάτα με λαδοτύρι, όχι. Error 404 not found.
Ψάρια, λαδοτύρια και λοιπά πακετάκια / κολατσιό για το σπίτι, όχι. Δεν πήγαμε εξάλλου γι'αυτά είπαμε. Καρυδόπιτα, ναι. Δύο μικρά κομμάτια στο τέλος. Άτεχνα σιροπιασμένη. Χθεσινή. Από το ψυγείο. Σαν την εκδίκηση που τρώγεται πάντα κρύα. Άστο. Μην την κερνάς καλύτερα.

Η ΚΟΥΖΙΝΑ
Σβηστή. Μάτια, εστίες, κάρβουνα, όλα σβηστά. Καμία μυρωδιά φαγητού. Τσιτσίρισμα από τηγάνι δεν ακούστηκε. Θόρυβος από κατσαρολικά, κανένας. Μαγικό πράγμα αυτό το φουρνάκι μικροκυμάτων. Και επικίνδυνο. Δεν έχω κι ούτε σκοπεύω να πάρω. Μου αρέσει το φρεσκομαγειρεμένο φαγητό. Κι ας είναι και σκέτες τηγανιτές πατάτες. Αλλά να είναι άσπρες όμως, όχι μαύρες.

ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ
Μεγάλο πράγμα η εμπιστοσύνη. Παίρνει χρόνια να χτιστεί και δευτερόλεπτα να κλονιστεί. Λέω ας εμπιστευτώ. Λάθος μεγάλο. Δουλειές του διαβόλου.
α) Τζατζίκι. Χειροποίητο, όχι. Έτοιμο, από κουβά, ναι, γνωστής υπεραγοράς, ξέρετε, ενισχυμένο με πολύ σκόρδο.
( Η σκορδίλα που έχω θα φύγει μέχρι το πρωί, άραγε ; Ερώτημα ρητορικό, ξέρει αυτός που τον ρωτάω, δεν θα φύγει η σκορδίλα. )
Αυτόν που το έφαγε το έτοιμο τζατζίκι, δεν τον ξεγελάς, εμένα μπορεί, αυτόν όχι. Επιπλέον, ποσότητα για σπουργίτι, στο κεσεδάκι του γιαουρτιού - αλλά ήταν γυάλινο. Από το σερβίτσιο της γιαγιάς.

β) Μπουρέκι λαχανικών σπέσιαλ. Το τεράστιο. Απροσδιόριστου σχήματος ή για να το θέσω πιο σωστά, σχήματος και χρώματος.... θα αυτολογοκριθώ, αφήστε το. Γέμιση από σπανάκι, πράσο, σέσκουλα. Τα πάντα όλα δηλαδή. Πες το χορτόπιτα ορφανή. Αλλά πάλι, και την χορτόπιτα την αυθεντική δεν θες να την προσβάλλεις.
Παραθέτω κατά λέξη το σχόλιο " λιωμένη αλοιφή οι πρασινάδες, κακότεχνο πανιασμένο φύλλο, όψη αποκρουστική. Καυτό, ναι, κατευθείαν από τα μικροκύματα. Τρώγε, γιατί θα μας το κάνει πακέτο. Σε 5 λεπτά, πετσί. "

γ) Ψαρονέφρι γεμιστό με τυρί και λιαστή ντομάτα. 4 κομμάτια όλα κι όλα. 11 ευρώ. Χλιαρό απέξω, παγωμένο από μέσα. Με πατάτες μελαμψές, νέα ποικιλία, μες το λάδι.

δ) Κοτόπουλο σαγανάκι σπέσιαλ, ο μεζές. Η αποθέωση των μικροκυμάτων. Καμμένες πατάτες, όλη η ετήσια παραγωγή Μεσσηνιακού λαδιού μέσα στο πυρέξ, ντομάτα αρκετή, πιπεριές, τυρί ρεγκάτο λιωμένο από πάνω. Το κοτόπουλο, όντως ξεψαχνισμένο και νόστιμο, αλλά η εκτέλεση το έπνιξε. Έντονη λαδίλα, βαριά γεύση. Κι ωστόσο κρίθηκε ως το πιο συμπαθητικό πιάτο - καταλάβατε νομίζω.

Κρασί κόκκινο ημίγλυκο, Νεμέας μας συστήθηκε. Τα χαρτιά του δεν τα είδα, να πω την αλήθεια, αλλά ήταν καλό και το ήπιαμε. Εδώ δεν υπήρξε παρέμβαση μικροκυματική, ευτυχώς.
Νερό... βρύσης, με έντονη μυρωδιά πηγαδιού δυστυχώς. Δεν μπόρεσα να πιώ, αν και έκλεισα τα μάτια και τη μύτη μου. Έψαξα περίπτερο μετά και ξεδίψασα με ένα μπουκαλάκι εμφιαλωμένο, λες και διακτινίστηκα Αύγουστο μήνα στο Σύνταγμα με καύσωνα - τέτοια χαρά.

Φάγαμε ό, τι μπορούσε να φαγωθεί, και αφήσαμε τα υπόλοιπα, κατά τέτοιο τρόπο που να μην πάρουμε πακέτο στο σπίτι και ντροπιαστούμε περισσότερο. Το ζευγάρι δίπλα μας, τα πήρε όλα πακέτο, ακόμη και τη σαλάτα. Ίσως κάποια γατούλια πέρασαν καλύτερα από εμάς, αυτό το κρύο βράδυ. Λογαριασμός 35 ευρώ. Κρίμα, γιατί δεν έχω κάτι καλό να προσθέσω και η εμπειρία μου ήταν απογοητευτική, όσο κι αν ήθελα να είναι αλλιώς.

ΠΑΡΚΑΡΙΣΜΑ ΚΑΙ ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ
Μέχρι τη Λεωφόρο Γαλατσίου όλα πολύ εύκολα. Όταν έφτασα στο μαγαζί, έκανα μερικές σβούρες μέχρι να το εντοπίσω γιατί είναι κρυμμένο σε ένα στενό. Παρκάρισμα όμως, πολύ δύσκολο. 3 κύκλοι μέχρι να πετύχω σωστό timing και να παρκάρω σε θέση που μόλις άδειαζε. Μακάρι όλο μας το πρόβλημα όμως να ήταν αυτό....

Όσοι φίλοι με διαβάζετε, δεν με έχετε συνηθίσει σε τέτοιες κριτικές, σωστά ;;

Θέλω καλοπροαίρετα να πω, ότι δεν είμαστε ανόητοι όσοι γράφουμε εδώ, ξέρουμε πολύ καλά τί ( μας ) γίνεται.
Δεν υποτιμάμε κανέναν αλλά δεν θέλουμε και να μας υποτιμούν. Άλλοι άνθρωποι είναι στη ζωή τους παρατηρητικοί, άλλοι υποψιασμένοι, άλλοι χαβαλέδες και άλλοι σοβαροί. Λίγο εκπαιδευμένο να είναι το μάτι σου, τα πιάνεις τα σήματα που σε βάζουν σε σκέψεις.
Δεν είμαστε ούτε φωστήρες της γευσιγνωσίας, ούτε ειδήμονες της εστίασης, ούτε δικαστές, πόσο μάλλον ψωνισμένοι με το χόμπυ μας. Δεν παθαίνουμε παράκρουση με τις ψήφους που παίρνουμε ή δεν παίρνουμε, ούτε βουρλιζόμαστε με τους σκούφους που έχουμε ή δεν έχουμε.
Ξοδεύουμε τα πολλά ή λιγοστά χρήματά μας όπου πάμε, πρώτα για να κάνουμε το κέφι μας με την παρέα μας και μετά για την ενημέρωση. Δεν έχουμε ανάγκη ούτε τα κεράσματα, ούτε το τζάμπα.
Αντιθέτως, προσέχουμε πάρα πολύ πού κερνάμε τα 4άρια μας, για να μην εκτεθούμε. Συχνά έχουμε κι αποτυχίες και μας είναι πάντα δυσάρεστο να κατακεραυνώσουμε μια επιχείρηση, σε κάθε περίπτωση όμως υπάρχει αιτιολόγηση και ειλικρίνεια.

Το να γελάσει κάποιος με μια κριτική ή να την αγνοήσει, είναι και θεμιτό και αναμενόμενο. Δεν αρέσουμε σε όλους, δεν μας αρέσουν όλοι.
Το να παρασυρθεί κάποιος από μια εγκωμιαστική κριτική και να προσγειωθεί με τα μούτρα στα χαλίκια, είναι κι αυτό μέσα στο παιχνίδι, όπως και το να εμπιστευθεί έναν χρήστη και να του βγει σε καλό.

Όμως η αξιοπιστία είναι κάτι άλλο, εύθραυστο σαν γυαλί, και κόβει. Χτίζεται λιθαράκι λιθαράκι. Όσο δυσάρεστη και αν γίνομαι, δεν θα πάψω ποτέ να είμαι αυστηρή, σε ό, τι αφορά την αντικειμενική πληροφόρηση σε αυτά που γράφω εδώ. Αλλιώς, θα ήταν σαν να κορόιδευα εμένα πρώτη από όλους τους άλλους.
Ξέρω πως με αυτή την κριτική, έρχομαι κόντρα, αλλά δεν γίνεται διαφορετικά. Οι αλήθειες πρέπει να επικοινωνούνται. Όσο κι αν ενοχλούν.
Τα 3D γυαλιά είναι για το σινεμά και οι ιστορίες επιστημονικής φαντασίας ταιριάζουν μόνο στη μεγάλη οθόνη, όχι εδώ, όχι έτσι.

Και στην τελική, είναι κάποια πράγματα που για μερικούς ανθρώπους, δεν θυσιάζονται σε κανέναν βωμό. Ή μήπως όχι ;;;

... to be continued...


  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Ιταλία - Μελίσσια, Αθήνα
Δεκ
11
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Είπαμε να ρίξουμε ζαριά αυτή τη φορά, και το ζάρι έδειξε για δοκιμή τη νέα τραττορία Mantzavino στα Μελίσσια, μια βροχερή Τρίτη στα μέσα του Νοέμβρη. Δυστυχώς στις ζαριές υπάρχουν οι διπλές αλλά υπάρχουν κι οι εξάρες. Οι μεγάλες μας προσδοκίες, διαψεύστηκαν, με τελική εντύπωση, δυστυχώς τη μετριότητα.

Η έκπτωση του 50%, στη σελίδα τους στο fb, στο e-table όλο το Νοέμβριο (αλλά από ό, τι βλέπω, συνεχίζεται μέχρι νεωτέρας, μάλιστα έχει βάλει και Κυριακάτικο μεσημεριανό μπουφέ με φιξ τιμή 17,50 ευρώ) στάθηκε τόσο δελεαστική όσο και οι Σειρήνες για τον Οδυσσέα, και εμείς εκείνες τις μέρες θέλαμε μια έξοδο κάπως πιο οικονομική είναι η αλήθεια, οπότε είπαμε, γιατί όχι ;

Καταρχάς να πω ότι στον ίδιο χώρο, μέχρι πρόσφατα, λειτουργούσε το Απόκεντρον, το οποίο ήταν αρκετά αξιόλογο μαγαζί και με ιστορία αρκετών χρόνων, μάλιστα το είχα επισκεφθεί και 2 φορές, αλλά δυστυχώς, μας άφησε χρόνους.

Γύρω στις 10 το βράδυ, οι 4 φίλοι ( οι 2 μάλιστα ερχόμενοι από πολύ μακριά ) περάσαμε την πόρτα του και βρεθήκαμε σε έναν ωραίο και προσεγμένο χώρο, με κυρίαρχο υλικό το ξύλο, χαμηλό φωτισμό, την ανοιχτή κουζίνα μπροστά μας, τα καρώ τραπεζομάντηλα που δίνουν έναν τόνο... Ιταλίας και τον σερβιτόρο μας που ήταν ευγενικός, εξυπηρετικός και επαγγελματίας όσο πρέπει. Μας άφησε κιόλας να διαλέξουμε το τραπέζι που μας άρεσε πιο πολύ.

Πριν αναφερθώ πιο αναλυτικά, θα παραθέσω κάποια στοιχεία επιγραμματικά.
Θετικά:
- Ερωτηθήκαμε αν θέλουμε νερό εμφιαλωμένο ή σε κανάτα και επιλέξαμε κανάτα.
- Οι μερίδες στα ζυμαρικά είναι ευπαρουσίαστες και μεγάλες.
- Ο σερβιτόρος έδειξε μεγάλη προθυμία να διορθώσει το λάθος που έγινε από την κουζίνα σε κάποιο πιάτο, αλλά εμείς δεν επιμείναμε, γιατί αυτό θα σήμαινε νέα καθυστέρηση για τον 4ο της παρέας μας.
- Υπήρχαν διπλά σερβίτσια στο τραπέζι.
- Ο χώρος είναι γενικά ζεστός και ευχάριστος, για παρέες, οικογένειες, ζευγάρια.

Αρνητικά:
- Δεν υπάρχει καλός εξαερισμός. Αν και υπήρχε μόνο μια ακόμη μεγάλη παρέα εκείνο το βράδυ, που δεν κάπνιζαν από όσο είδα, τα ρούχα των 2 φίλων μας όταν φύγαμε μύριζαν άσχημα από τις οσμές της κουζίνας.
- Δεν μας προσφέρθηκε κάποιο κέρασμα, ίσως λόγω της μεγάλης έκπτωσης ; Στο διπλανό τραπέζι ωστόσο προσφέρθηκαν στο τέλος καραφάκια λιμοντσέλο ( ή μαστίχα ). Θέαμα κακό το επιλεκτικό κέρασμα, το έχουμε ξαναπεί.
- Και τα 3 πιάτα ζυμαρικών που δοκιμάσαμε, είχαν ένα κοινό στοιχείο. Άργησαν αρκετά να έρθουν, με το μαγαζί να είναι σχεδόν άδειο. Αλλά το πιο άσχημο είναι πως ήταν άνοστα, άνευρα σε γεύση, χωρίς ένταση, χωρίς κάτι να τους δίνει χαρακτήρα. Έλειπαν τα καρυκεύματα και τα αρωματικά στη σάλτσα τους. Επίσης ήρθαν χλιαρά.
- Τα γλυκά που φάγαμε δεν είχαν την ιταλική φινέτσα και γεύση που περιμέναμε, ήταν μέτρια.

Πιο αναλυτικά:

- Για αρχή, μας ήρθαν 4 κριτσίνια καλαμποκιού και 4 πολύσπορα, εμπορίου μου φάνηκαν, συμπαθητικά, με ένα συνοδευτικό ντιπ, που ήταν μια κλασική σάλτσα ναπολιτάνα με διάφορα μυρωδικά μέσα και πατέ ελιάς ( 1 ευρώ/άτομο ).

- Σαλάτα Caesar's, με μαρούλι, iceberg, κρουτόν, μπέικον, παρμεζάνα, σως και φρεσκοψημένο (;) κοτόπουλο. Ως εικόνα απογοητευτική, ως ποσότητα μέτρια, ως γεύση... πολύ τυρί, πολλή μαγιονέζα, το κοτόπουλο κομμένο σε κύβους, από το ψυγείο, εντελώς παγωμένο. Μια μέτρια σαλάτα που ξεχάστηκε γρήγορα. ( 8,90 ευρώ )

- Πίτσα με προσούτο και ρόκα, μοτσαρέλα, σάλτσα ντομάτας, παρμεζάνα και λάδι τρούφας. Η ζύμη ήταν τραγανή και καλοψημένη, αλλά δεν είχε αυτή την ωραία γεύση του ξυλόφουρνου. Ήταν λίγο στεγνή για τα γούστα μου, η σάλτσα και η μοτσαρέλα ήταν λίγη, το λάδι τρούφας δεν το κατάλαβα, την παρμεζάνα συγγνώμη, αλλά δεν την βρήκα πουθενά. Το προσούτο και η ρόκα ωστόσο ήταν σε πλούσια ποσότητα ( 12.90 ευρώ)

- Ταλιατέλες Καλαμπρέζε, με φιλετάκια χοιρινό ψαρονέφρι, αρωματισμένα με φρέσκο θυμάρι, σβησμένα με μαυροδάφνη και λιαστή ντομάτα. Το τρυφερό ψαρονέφρι θέλει καλύτερη μεταχείριση, ήταν λίγο σκληρό και του έλειπε κάποιο αρωματικό, ίσως το θυμάρι. Οι ταλιατέλες απλά οκ, αλλά ως εικόνα, κολυμπούσαν μέσα στη σάλτσα τους. ( 10,80 ευρώ )

- Παπαρδέλες με φρέσκο ιταλικό λουκάνικο ( salciccia ), πέστο βασιλικού και λιαστή ντομάτα. Ήταν το λάθος πιάτο, ζητήσαμε να αλλαχθούν οι παπαρδέλες με πένες, με προθυμία μας είπαν ναι, και το πιάτο τελικώς ήρθε με παπαρδέλες. Ο φίλος μας δεν το έκανε θέμα, αν και στενοχωρήθηκε, πιστεύω πιο πολύ επειδή είχαν ήδη έρθει και τα υπόλοιπα πιάτα και θα ήταν άσχημο να τρώει μετά από 15 λεπτά μόνος του.
Αστοχία που το λουκάνικο ήταν ολόκληρο σε ροδέλες και όχι σε μορφή κιμά, όπως το έχουμε δει στην Ιταλία, και σαν σύνολο το πιάτο ήταν και πάλι αδιάφορο, θα ρισκάρω να πω, ότι ο φίλος μας το έφαγε διεκπεραιωτικά... ( 11,30 ευρώ )

- Μπουκατίνι ( τρυπητό μακαρόνι ) με κομμάτια από μοσχαράκι γάλακτος, σιγομαγειρεμένο με ντοματίνια, καρότο, σέλερι, κρεμμύδι και μυρωδικά. Η φίλη που το πήρε, ευγενικά μου έβαλε αρκετές πιρουνιές στο πιάτο μου για να δοκιμάσω, και από τα 2 παραπάνω πιάτα, ήταν αυτό που μου άρεσε πιο πολύ, χωρίς όμως να τρελαθώ κιόλας. Το κρέας ήταν μαλακό και νόστιμο και τα ζυμαρικά ωραία βρασμένα, αλλά κι εδώ έλειπε κάτι. ( 12,80 ευρώ )

- Μπιστέκα αλά Φιορεντίνα με ψητά λαχανικά. Ήταν το δικό μου πιάτο, ένα μικρό μοσχαρίσιο T-bone, ήταν αρκούντως νόστιμο και μαλακό, αν και μικρό σε μέγεθος για να δικαιολογήσει την υψηλή τιμή του. Συμπαθητικά ήταν και τα διάφορα ψητά συνοδευτικά λαχανικά, που υπήρχαν σε άφθονη ποσότητα, με μια συνοδευτική γλυκόξινη σως ( 16,80 ευρώ )

- Ήπιαμε ένα μπουκάλι Μαλαγουζιά, Κτήμα Κατσέλη, φρουτώδες, ελαφρύ και όχι ιδιαίτερα ξηρό, ωραίο ως γεύση ( 15,50 ευρώ )

- Τέλος, παραγγείλαμε και 2 γλυκά από τον κατάλογό τους. Ένα τιραμισού, το οποίο δεν ενθουσίασε, καθώς η κρέμα του ήταν πολύ ελαφριά και δεν είχε τη χαρακτηριστική γεύση του μασκαρπόνε αλλά πιο πολύ θύμιζε σαντιγύ και η βάση του δεν ήταν με σαβαγιάρ αλλά με κάποιο άλλο σιροπιασμένο μπισκότο, που έμοιαζε λίγο και με φρυγανιά. Εγώ το βρήκα αρκετά συμπαθητικό και έφαγα το περισσότερο.
Αυτό που πραγματικά δεν τρωγόταν με καμία δύναμη, ήταν η τάρτα λεμονιού. Όπως μας εξήγησε αργότερα η αγαπητή μας ζαχαροπλάστης, η κρέμα λεμονιού οφείλει να είναι όσο πιο ξινή γίνεται σε αυτό το γλυκό. Όμως αυτή η ξινήθρα - ξινίλα... δεν παλευόταν με τίποτα. ( τιμές στα γλυκά 5,20 και 5,50 ευρώ ).

Είναι λοιπόν το Mantzavino value for money ; Λυπάμαι, αλλά όχι. Ο συνολικός λογαριασμός για τα παραπάνω, ήταν 100 ευρώ, και θεωρώ το ποσό εξωφρενικό και απαγορευτικό για γεύμα σε τραττορία, όπου ο ένας έφαγε κρέας και οι τρεις ζυμαρικά, με ένα μπουκάλι κρασί από τα πιο οικονομικά που υπήρχαν στη λίστα τους.
Με την έκπτωση πέσαμε στα 50 ευρώ, δηλαδή 12,50 ευρώ το άτομο. Δεν μπορώ όμως να κρίνω το vfm με μόνο κριτήριο την τιμή αυτή, γιατί οι γεύσεις και η όλη εμπειρία ξεχάστηκε πολύ γρήγορα, ευτυχώς δηλαδή που η παρέα ήταν καλή!! Αυτό που εμείς αναζητάμε κάθε φορά, είναι η ποιότητα και η καλή γεύση, όχι μόνο το περιτύλιγμα και η υπόσχεση, κι ας μην είναι στην πιο χαμηλή αλλά σε μια μέση τιμή. Εδώ το περιτύλιγμα σε προϊδεάζει για κάτι πολύ καλό, αλλά το περιεχόμενο, δεν...

Το Mantzavino χρειάζεται πολλές και βασικές αλλαγές, περισσότερη τεχνογνωσία και φαντασία στο να βγάζει πιάτα που να είναι νόστιμα και όχι απλώς οκ, γιατί η τιμολόγηση που ακολουθεί αυτή τη στιγμή είναι αντιστρόφως ανάλογη με τις γεύσεις, τουλάχιστον αυτές που δοκιμάσαμε εμείς.
Επιπλέον, χρειάζεται ένα ακόμη άτομο στην κουζίνα, που θα συνδράμει στο να ρολάρει καλύτερα ο ρυθμός τους, καλύπτοντας κενά και λάθη.

Και τέλος, πρέπει να αναλογιστεί ότι βρίσκεται σε μια γειτονιά με πολύ γερούς παίκτες που παίζουν πολύ δυνατά, άρα για να αντέξει οφείλει να ξαναδεί άμεσα τη βελτίωση των πιάτων του και να γίνει και πιο προσιτό.
Και τότε πια, δεν θα βασίζεται στο προσωρινό και συγκυριακό κοινό του 50%.

Σουβλάκι & Σχάρα - Πεντέλη, Αθήνα
Δεκ
07
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Και γιατί το ονομάσατε "Πράσινο Πιπέρι" ;; Ήταν η πρώτη μου ερώτηση προς τον ευγενικό κύριο που μας υποδέχτηκε. Απομακρύνθηκε για λίγα δευτερόλεπτα και επέστρεψε με τον μύλο του πράσινου πιπεριού ανά χείρας και κάπως έτσι μάθαμε ότι εκτός από το λευκό, το κόκκινο και το μαύρο, υπάρχει και το πράσινο, που είναι μάλιστα και ιδιαίτερα αρωματικό. Το Pepper Ελένη, με κυνηγάει, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο...

Αν δεν μας πήγαινε ένας καλός μας φίλος στο Πράσινο Πιπέρι, εγώ αγνοούσα την ύπαρξή του και κακώς δηλαδή, γιατί θα έχανα ένα πολύ καλό ψητοπωλείο σε απόσταση 15 λεπτών από το σπίτι μου, σε μια περιοχή που πραγματικά το χρειαζόταν κάτι τέτοιο.

Βρίσκεται στην πλατεία της Νέας Πεντέλης, που δεν την έχω εξερευνήσει ακόμη πολύ καλά, καθώς συνήθως πηγαίνω στην Παλαιά Πεντέλη, όπου ωστόσο τα καλά φαγάδικα μάλλον... δεν υπάρχουν πια, ή τα σημάδια της παρακμής τους είναι πια ανεξίτηλα.

Η επίσκεψή μας έγινε μέσα στο Νοέμβρη, εν είδει ενός πρόωρου εορτασμού γενεθλίων, στο πολύ χαλαρό, καθώς δεν θέλαμε κάτι κυριλέ αλλά κάτι πιο προσιτό και παρείστικο. Ήταν τελικά άψογη επιλογή, σε θέμα χώρου, εξυπηρέτησης αλλά και φαγητού, και το ευχαριστηθήκαμε πολύ.

Διακοσμητικά δεν διαφέρει σε κάτι από τα παρόμοια μαγαζιά του είδους, είναι καλαίσθητο, με ένα απαλό λαδοπράσινο χρώμα στις περισσότερες επιφάνειες, ξύλο, και μερικές μεταλλικές πινελιές σε στυλ βιομηχανικό.
Είναι καθαρό, τακτοποιημένο, με άνετη διάταξη τραπεζιών και με ένα διπλό καναπεδάκι με κόκκινες μαξιλάρες και φτιαγμένο από ξύλινες παλέτες. Μάλιστα ενώ θα καθόμασταν αλλού, μας προέτρεψαν να καθήσουμε εκεί για να είμαστε πιο άνετα.

Ο κατάλογος τους υπάρχει στην ιστοσελίδα τους, μαζί με τις τιμές, για μια πρώτη εικόνα. Στο μαγαζί υπήρχαν κάποιες παρέες, μετά ήρθαν κι άλλες και επίσης δουλεύει και με ντελίβερι, ωστόσο η εξυπηρέτησή τους αν και είχαν δουλίτσα εκείνο το βράδυ, ήταν υποδειγματική και κανένα παράπονο δεν είχαμε.
Θέλαμε να δοκιμάσουμε το περίφημο κοντοσούβλι τους, αλλά το βάζουν μόνο Σ/Κ, οπότε την οργάνωση της παραγγελίας την πήρα εξ ολοκλήρου επάνω μου, με τάσεις γουρουνιάσματος ξανά, γιατί όταν στην παρέα βρίσκεται και η Τρίαινα του Ποσειδώνα, δεν ξεμπερδεύεις έτσι εύκολα κι απλά. Στο δια ταύτα λοιπόν:

- Τυροκαυτερή, που ποτέ δεν λείπει από το τραπέζι μας. Από τις καλύτερες που έχω δοκιμάσει πρόσφατα, εντελώς χειροποίητη, λευκή, όχι με μπούκοβο φτιαγμένη αλλά με την καυτερή πιπερίτσα, με μεγάλα κομμάτια φέτας και μικρότερα πιπεριάς και άφθονο ελαιόλαδο από πάνω, όχι σε σημείο να βγάζεις φλόγες, πάρα πολύ ωραία και στα γούστα μας. ( 4,20 ευρώ )

- 2 κομμένες πίτες, αλάδωτες, ξεροψημένες, με μπόλικη ρίγανη, πάπρικα και αλατοπίπερο ( 2 χ 0,40 ευρώ )

- Ταλαγάνι στη σχάρα, με θρούμπι και λεμόνι. Μαεστρικά ψημένο, νοστιμότατο αλλά θα το ήθελα σε μεγαλύτερη ποσότητα, γιατί μέχρι να πω πράσινο πιπέρι... εξαφανίστηκε ( 4,50 ευρώ )

- Πατάτες τηγανιτές, χεράτες και φρέσκιες, με τριμμένη γραβιέρα και σως πράσινο πιπέρι. Ωμμμμ.....
"Και γιατί ονομάσατε τη σως πράσινο πιπέρι, από τί είναι δηλαδή φτιαγμένη ;;"
Και κάπου εκεί, με την πειθώ μου, κατάφερα να μου ψιθυρίσει ο κύριος στο αυτί τα 4 συστατικά της, γιατί σας μιλώ για μια σως που όμοια δεν έχω ξαναδοκιμάσει πουθενά και θα έσκαγα αν δεν μάθαινα το μυστικό της συστατικό.
Οι πατάτες ήταν καυτές, τραγανές, η σως άφθονη μέχρι την τελευταία πατάτα και το τυρί αληθινή γραβιέρα και όχι κάτι τύπου γκούντα. Πήραμε και 2η μερίδα και την αφανίσαμε κυριολεκτικά ( 2 χ 4,10 ευρώ )

- Μερίδα φιλετάκια χοιρινά μερακλίδικα. Ήρθαν 3 μεγαλούτσικα μπριζολάκια, χωρίς κόκκαλο φυσικά, καλοψημένα και πολύ νόστιμα, το καθένα με μια μεγάλη ροδέλα ψητής ντομάτας από πάνω και με μπόλικες τηγανιτές πατάτες δίπλα ( 7,80 ευρώ )

- Μερίδα συκώτι μοσχαρίσιο. Εδώ έπαιξα επιτέλους μόνη μου ( τους κράτησα απασχολημένους με τα υπόλοιπα, για να πάρω μια ρεβάνς που έπρεπε ). Ήρθε ένα μεγάλο και ολόκληρο κομμάτι συκώτι με ριγανολαδολέμονο και με μπόλικες τηγανιτές πατάτες, νόστιμο και αυτό, ίσως λίγο πιο στεγνό από όσο έπρεπε, αλλά ευθύνομαι εγώ γιατί το ζήτησα καλοψημένο. Δεν έμεινε ίχνος ούτε κι από αυτό. ( 7,50 ευρώ )

- 3 καλαμάκια χοιρινά, με το ψωμάκι τους και το λεμονάκι τους. Όχι πολύ μεγάλα σαν συνολική εικόνα, αλλά τα κομμάτια του κρέατος ήταν μεγάλα. Άρεσαν πολύ και ήταν διαβολικά μαλακά και νόστιμα. Άκουσα επευφημίες και μουγκρητά. ( 3 χ 1,60 ευρώ )

- Μπουρί κοτόπουλο, δηλαδή μια μεγάλη αραβική πίτα με φιλετάκια κοτόπουλο, ζουμερό και αυτό και καλοψημένο, με μαρούλι, ντομάτα, αγγούρι, πατάτες και σως.
Το βρήκα αρκετά νόστιμο γενικά, αν και δεν μου ταίριαξε τόσο πολύ το αγγούρι, νομίζω ότι θα του ταίριαζε καλύτερα το τριμμένο καρότο και λίγο κρεμμύδι, αλλά βέβαια γούστα είναι αυτά. Πάντως φαγώθηκε και αυτό, μάλιστα έρχεται κομμένο στη μέση για να το μοιραστούν 2 άτομα ( 4,30 ευρώ )

- Νεράκι σε κανάτα, χωρίς πίεση για εμφιαλωμένο, και κρασάκι κόκκινο χύμα, μισό κιλό στα 4 ευρώ. Επίσης, όταν τελειώσαμε το φαγητό μας και μας μάζεψαν το τραπέζι, μας ρώτησαν αν θα θέλαμε να μας κεράσουν κάτι.
Και έφεραν ένα ολόκληρο καραφάκι παγωμένη μαστίχα, κάτι το οποίο έχω συναντήσει μόνο σε κάποια μεζεδοπωλεία και οπωσδήποτε όχι σε ψητοπωλεία, οπότε ένα μπράβο από εμένα για το κέρασμα αυτό. Σύνολο λογαριασμού με απόδειξη 46 ευρώ, δηλαδή 15 ευρώ το άτομο, αλλά ήταν κερασμένα από την εορτάζουσα.

Το Πράσινο Πιπέρι το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όσους κινούνται στα βόρεια και από εμάς έπεται προσεχώς επαναληπτική επίσκεψη για να δοκιμάσουμε και το κοντοσούβλι και το φρυγαδέλι αυτή τη φορά. Και μια μερίδα πατάτες με τη σως, μόνο δική μου.

Υ. Γ. Παίρνοντας αφορμή από πρόσφατη κριτική της φίλης PP TINA, όπου σωστά επεσήμανε την μεγάλη καθυστέρηση αναφορικά με την καταχώρηση των καταστημάτων που στέλνουμε, θέλω να επιβεβαιώσω ότι συνέβη και σε μένα κάτι ανάλογο με μαγαζιά που έχω στείλει εδώ και καιρό.

Υ. Γ. 2. Η ανήσυχη εξερευνητική φύση μου, μάλλον δεν έχει περάσει απαρατήρητη... Ευχαριστώ πολύ το Χρυσανθεμάκι και την Julie05 για την αναφορά τους σε πρόσφατες κριτικές τους, όπως και τον Aeternion για την εμπιστοσύνη!!