Loader

Ucook

Κριτικές: 187
Μέλος από: Μάρ 2014

Εμφάνιση:

18 Ιουν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
1-9

CHOUREAL... σουρεαλιστικό προφιτερόλ. Και πώς να μην είναι το άτιμο εκτός & πέραν της τυπικής chouxπραγματικότητας, με τέτοια γεύση και ποιότητα που έχει. Όταν σε έχουν κατακλύσει τα μπαγιάτικα choux, οι σοκολάτες σε σκόνη, οι βόμβες μεγατόνων ζάχαρης και το βαρύ βούτυρο που τα σκεπάζει όλα... αμέσως εντοπίζεις τη διαφορά. Για να μην είμαι άδικη όμως, έχω και κάποια σημεία αναφοράς όπως πχ εκείνο του SOROLOP στα Εξάρχεια που δεν αξιώθηκα να γράψω, του Ανδριά στο Γέρακα (ξενιτεύομαι κάθε φορά για ένα 6άρι κουτί αλλά χαλάλι του) και ένα πολίτικο πριν αρκετά χρόνια, του OSZUT στην Κωνσταντινούπολη. Αυτό εδώ όμως, τους έβαλε κάτω. Όλους.

Μια αναφορά της φίλης underwater που με προέτρεψε να τρέξω, και μία κολασμένη φωτό του αγαπημένου Pontikiou που προηγήθηκε της κριτικής της, ήταν αρκετά και αρκούντως δελεαστικά για μένα ώστε να μην το αναβάλλω ούτε μία μέρα.
Καθώς πλησιάζαμε στον τόπο του εγκλήματος, δεν είναι υπερβολή να πω ότι η μύτη μας "έσπασε" από τη θεική μυρωδιά. Το σημείο ευτυχώς, αν και καρακέντρο, δεν είναι τουριστικό αλλά ήσυχο, σκιερό και ιδανικό για να το απολαύσεις επιτόπου - δεν γίνεται κι αλλιώς όταν γεμίσεις τα choux με το δικό τους χειροποίητο παγωτό και πίστεψέ με αξίζει η πρώτη δοκιμή σου να είναι με παγωτό.

Βολευτήκαμε σε άνετο τραπεζάκι δίπλα στη στοά και εισήλθα στα ενδότερα του παραδείσου. Συνάντησα εξαιρετική και ιδιαίτερα γλυκιά & ευγενική εξυπηρέτηση, με προθυμία να μου εξηγήσουν τα άπαντα κι ας είχα πάει καλά διαβασμένη σε όλα τα sos.

Tί είναι λοιπόν αυτό που ξεχωρίζει το CHOUREAL;
Τα ολόφρεσκα τραγανά σουδάκια που δεν προλαβαίνουν να μπαγιατέψουν γιατί ψήνονται κάθε 1 ώρα φρέσκα. Οι εκλεκτές σοκολάτες τους, χωρίς σκόνες και προσμείξεις. Αυθεντικές σοκολάτες μαζί και με γεύσεις εποχιακές. Το γεγονός ότι η σαντιγύ - επιτέλους - δεν ανήκει στα βασικά υλικά. Βεβαίως και μπορείς να βάλεις. Αλλά να μην βάλεις. Το αυθεντικό δεν θέλει σαντιγύ. Τα υπόλοιπα toppings, ξηροί καρποί & φρέσκα φρούτα το συμπληρώνουν αρμονικά.
Με λίγα λόγια, ένα tailor made προφιτερόλ.

Κάποιοι τρελοί λένε ότι 3,60- 3,70 ευρώ για το ατομικό κυπελλάκι είναι πολλά χρήματα. Εγώ λέω να πάνε μέχρι τη γωνία να δουν αν έρχομαι, γιατί μάλλον δεν έχουν φάει κακό προφιτερόλ των 6 ευρώ. Βρήκα τη μερίδα άκρως χορταστική, ούτε λειψή ούτε και μπουχτιστική. Είναι θέμα ισορροπίας. Να ικανοποιηθείς και να λαχταρήσεις κι άλλο.
Θεωρώ επίσης αξιέπαινο ότι για Σαλωνικιώτικο μαγαζί που κατέβηκε στην Αθήνα το να κρατάει ακριβώς την ίδια ποιότητα είναι εγγύηση επιτυχίας.

Αρχίζω λοιπόν να μαζεύω την κριτική που πάλι απλώθηκε και θέλω να είναι σύντομη.
Συνδυάστε 2 σοκολάτες και 2 toppings για να γευτείτε μια ευρεία γκάμα γευστικών συγκινήσεων. Γεμίστε τα choux με παγωτό. Οι δικές μου προτάσεις (αυτά δηλαδή που δοκιμάσαμε):
- με κρέμ πατισερί, σοκολάτα τζαντούγια & καραμέλα, κροκάν & φυστίκι Αιγίνης.
- με παγωτό, σοκολάτα γάλακτος, κροκάν & φυστίκι Αιγίνης.
- με παγωτό, λευκή & bitter σοκολάτα, κροκάν & μπισκότο oreo (το δικό μου).
Κόστος 3,60 για το κάθε ένα. Αξία ανεκτίμητη. Aιθέριο, ελαφρύ, παραδεισένιο. Επίσης υπάρχει η δυνατότητα αγοράς συσκευασίας και για το σπίτι για απόλαυση που διαρκεί, καθώς το τελικό προιόν ζυγίζεται.

Όπως και το Pontiki, πραγματικά δεν έχω να πω πολλά. Η εμπειρία ήταν εξαιρετική, το γλυκό ήταν απίθανο, θα ξαναπάω πολύ σύντομα. Η ποιότητα και η πρώτη ύλη που χρησιμοποιούν εγγυώνται ότι δύσκολα κάποιος θα μπορούσε να γκρινιάξει για το CHOUREAL.
OρκίCHOU να φας μόνο ένα! Δεν μπορείς.

17 Μαι 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Ερχόμενος για brunch στο Χαλάνδρι οι επιλογές είναι πολλές, δημοφιλή ονόματα, λιγότερο γνωστά, κρυμμένα για να τα ψάξεις εσύ, και νέα που εμφανίζονται κάθε τόσο, θα σε μπερδέψουν αρκετά. Στο Ginger ωστόσο μπορείς να κάνεις κι άλλα πράγματα εκτός του brunch, όπως πχ να διαλέξεις ένα ποτήρι κρασί (μέση τιμή 4-5 ευρώ, 6 για τα αφρώδη) ή γιατί όχι και μια φιάλη (16-28 ευρώ) και να κινηθείς στο wine pairing με μπρουσκέτες, tartine σολωμού ή ανάμικτα πλατώ τυριών αλλαντικών (ταβάνι 12 ευρώ). Ή να πιεις ένα κοκτέιλ το βράδυ.

Η δική μας επίσκεψη, που είχε στόχο βέβαια το brunch, έγινε μια Παρασκευή του Απρίλη μεσημεράκι προς απόγευμα και είχε δέλεαρ ένα εξαιρετικό 30% από το αδελφό site (οι εκπτώσεις ισχύουν ακόμη, κυμαίνονται αναλόγως ημέρας και συχνά αλλάζουν. Για όποιον τα τσεκάρει αυτά συχνά, νομίζω αξίζει να το γνωρίσει, γιατί ένα 30% στις ήδη χαμηλές τιμές του, δεν είναι περιφρονητέο. Οι 3σκουφοι χρήστες πιθανόν θα το εκτιμήσουν, οι 4σκουφοι πάλι ας στραφούν σε πιο ψαγμένες γεύσεις για τα εκλεπτυσμένα γούστα τους).

Το Τζιντζεράκι λοιπόν, κρυμμένο κυριολεκτικά, αν και πολύ κεντρικά στην Αγίας Παρασκευής, είναι ένα low ήσυχο μαγαζί, με την συμπαθητική αν και λίγο αφρόντιστη & ελαφρώς σκοτεινή αυλή του & έναν πιο συμπαθή με όμορφα χρώματα και αισθητική εσωτερικό χώρο, κυρίως για χαλάρωση και λιγότερο για διασκέδαση. Αν στο brunch θέλεις να δεις και να σε δουν, δεν στο προτείνω. Αν θέλεις να αράξεις για 2-3 ώρες με ωραία μουσική να απολαύσεις γλυκό ή αλμυρό ή και τα δύο, μαζί με καφέ ή ένα smoothie, τότε είναι μια αξιόλογη πρόταση.

Εμείς βολευτήκαμε στην αυλή (ήδη αναμμένες οι σόμπες μανιτάρια, έκαναν πιο ευχάριστη την παραμονή μας, υπήρχε ακόμη μια ελαφριά ψύχρα), έχουμε να θυμόμαστε τα καλύτερα από την ζεστή - φιλική εξυπηρέτηση των παιδιών που εργάζονται εκεί, κυρίως όμως για το υπερπλήρες brunch που είχαμε, δεν πληρώσαμε τον κούκο αηδόνι.
Δεν θα εξαντληθώ στο να απαριθμήσω τα πιάτα ένα προς ένα για να γεμίσω την κριτική μου με άσκοπη φλυαρία, παρά θα πω την γενική μου άποψη ότι το (υπάρχον online) μενού είναι σχετικά μικρό, γενικώς καλύπτει τα βασικά γούστα ενός μέσου brunchόφιλου, δεν είναι εξεζητημένο, έχει λογικές τιμές (και με την έκπτωση κλέβεις εκκλησία).

Εμείς ξεκινήσαμε με την σαλάτα apple chicken (6,50. Παντού θα αναφέρω τις αρχικές τιμές), που ήταν απλώς συμπαθητική και αξιοπρεπής σε πρασινάδες, φρέσκια λόγω του πράσινου μήλου, προσθήκη που μου αρέσει μέσα σε σαλάτες, και πήρε έναν παραπάνω βαθμό για το άφθονο σε ποσότητα ψητό & ζεστό στήθος κοτόπουλο που είχε, αντί του προβρασμένου παγωμένου από το ψυγείο που τακτικά συναντώ. Εκτιμήθηκε δεόντως και η "τόσο όσο" σως (μέλι μουστάρδα μπαλσάμικο) αντί της τακτικής "βουτάω το σκέτο μπαλσάμικο και πνίγω τα πάντα".

Κατόπιν, το επίσης αξιοπρεπές burrito με το ίδιο μαριναρισμένο ψητό κοτοφιλέτο, λιωμένο έμενταλ, ξινή κρέμα και guacamole, ζουμερό, και με λίγη σαλάτα δίπλα του. Χορταστική επιλογή που ίσως μια πιο ξεροψημένη τορτίγια την ανέβαζε κι άλλο (5,50).
Το ginger croque αποδείχτηκε άψογο γευστικά, αν και μακριά από ένα κλασικό croque που θα περίμενε κανείς. Με ρουστίκ τραγανό προζυμένιο ψωμί & κρέμα τυριού, φιλέτο γαλοπούλας, μανιτάρια μαριναρισμένα, λιωμένο τσένταρ & το κλασικό τηγανιτό αυγό επάνω, ενθουσίασε με τη ζουμερότητά του κι ας έλειπε από τη συνταγή η μπεσαμέλ κι ας ξένιζαν τα μανιτάρια που τελικώς ταίριαξαν. Επίσης και αυτό με τη σαλάτα του (6).

Από την pizza Milano με σάλτσα ντομάτας, mozzarella bufala, πικάντικο σαλάμι Milano & pepperoni περίμενα κάτι καλύτερο. Η ζύμη μου φάνηκε ερασιτεχνική, το μέγεθος δεν ήταν το σωστό, τα υλικά πολύ καλά αλλά ασθενικά τοποθετημένα, και το σύνολο... φτωχικό (8).

Ακολούθησαν οι καφέδες (2 double espresso lungo x 3 ευρώ, cappuccino 3,20) τους οποίους βέβαια ενισχύσαμε με 2 γλυκά πιάτα, εξαιρετικά αμφότερα.
Από τα pancakes επιλέξαμε αυτά με πραλίνα - μπανάνα - μπισκότο - άχνη (τα ζητάω πάντα καλοψημένα). Ήταν υπέροχα και έγινε μάχη! Μεγάλη ποσότητα, όμορφη παρουσίαση, ισορροπία στα υλικά για να μην λιγωθείς και ιδανικά για sharing (6).
To επίσης ιδιαίτερο New York cheesecake (για αυτό και μόνο θα επέστρεφα), απίθανα τυρένιο, φούρνου φυσικά, πάντα τα κυνηγάω αυτά τα τσιζκέικ. Ήταν και τεράστιο κομμάτι, με νόστιμη μπισκοτοβουτυρένια βάση και μαρμελάδα, εικάζω, χειροποίητη (5 ευρώ).

Το σύνολο για όλα ήταν 46 ευρώ και μετά την έκπτωση έπεσε στα 33. Δώσαμε 11 ευρώ ο καθένας, και φύγαμε σχεδόν απόλυτα ευχαριστημένοι μετά από ένα χαλαρωτικό τρίωρο στο Τζιντζεράκι. Επίσης η έκπτωση έγινε χωρίς να χρειαστεί να το υπενθυμίσουμε εμείς & κόπηκε απόδειξη κανονική.

To GINGER μας άρεσε και θα επιδιώξω να ξαναπάμε σύντομα. Το θεωρώ μια αξιολογότατη πρόταση στο Χαλάνδρι για ένα ευχάριστο και οικονομικό διάλειμμα (ακόμη και με τις αρχικές τιμές) και η παρέα συμφώνησε σε αυτό. Αν και οι δικές σας προσδοκίες πατάνε στη γη και αν σας φέρει ο δρόμος, δώστε του μια ευκαιρία.

11 Μαι 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Όταν ένα εστιατόριο μετακινείται στη μικρή μου λίστα με τα αγαπημένα, και όταν κερδίζει επάξια όλα τα 4άρια μου, έρχεται και η στιγμή για ένα φρέσκο update που θα ολοκληρώσει πλέον την άποψή μου γι αυτό.
Ιδίως όταν πιάνει το άριστα σε ποιότητα, γεύση, πρώτη ύλη, μαγειρική τεχνική, περιβάλλον, αντιμετώπιση, συνολική εμπειρία, 3 ατόμων που έκαναν λογαριασμό 60 ευρώ και δεν έκλαψαν τα χρήματά τους, σε σχέση με την μόλις προηγούμενη ημέρα που 2 άτομα έδωσαν το ίδιο ποσό και... τα υπόλοιπα τα γνωρίζετε από την προηγούμενη κριτική μου της Μ. Πέμπτης.

Η σελίδα του ημερολογίου λοιπόν μετακινείται στη Μ. Παρασκευή. Σε αυτήν που κάθε χρόνο για εμένα και την οικογένειά μου ο Επιτάφιος είναι μεσημεριανή ιεροτελεστία σε συγκεκριμένο χώρο.
Το έθιμο της ψαρο - θαλασσινοκατάνυξης που έπεται το τιμάμε κι αυτό ευλαβικά. Ψάχνοντας και φέτος που θα τις πάω (μαμά & αδελφή) σκέφτηκα και εκ του ασφαλούς και ανατρεπτικά, μιας και γνώρισα το Γελαστό Κρεμμύδι από άλλη κατηγορία μεζέδων και ένιωσα τη σιγουριά ότι μπορώ να το εμπιστευτώ και στα νηστίσμα. Το μενού ημέρας που είδα δημοσιευμένο στο φβ ήταν ο καταλύτης.

Το φαντάστηκα όμορφα ήσυχο, ηλιόλουστο & χαλαρωτικό. Έτσι ακριβώς το βρήκαμε γύρω στις 16.30 που φθάσαμε, γεγονός που επιτέλους μου έδωσε αυτή τη φορά τη χαρά να γνωρίσω από κοντά αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο, συνιδιοκτήτη, μάγειρα-σεφ, τον κύριο Θάνο Κωνσταντινόπουλο και να έχω μαζί του μια εξαιρετικά ευχάριστη και ουσιώδη συνομιλία (φυσικά και την σύζυγό του Μαρίτα). Μακάρι και άλλοι να ακολουθούσαν το παράδειγμά του!

(Ξ)απλωθήκαμε σε έναν από τους καναπέδες με τα μαξιλάρια δίπλα στην τζαμαρία, με εξαιρετικά άνετο & ευρύχωρο τραπέζι που έπαιξε ρόλο κυρίως στην ικανοποίηση της μαμάς, από την οποία περίμενα (και έλαβα) εκείνο το βλέμμα που λέει ότι το μαγαζί της άρεσε συνολικά. Δίνω το 4άρι μου αυτή τη φορά, γιατί ο χώρος ηλιόλουστος, μου φάνηκε τέλειος. Έτσι απλά. Στην εξυπηρέτηση μιας και ήμασταν η μοναδική παρέα εκείνη την ώρα, όλο το προσωπικό μας είχε στα ώπα ώπα. Είχαμε και την πιο προσωποποιημένη φροντίδα του ίδιου του Θάνου (και όλων) οπότε.... απόλυτη ευχαρίστηση και εδώ.

Με χαρά μου διαπίστωσα ότι το μενού έχει εμπλουτιστεί με νέα πιάτα, και εμπλουτίζεται συνεχώς, κυρίως επειδή το ενδιαφέρον για τον πελάτη και τις προτιμήσεις του έχει αποδέκτη ευήκοα ώτα και προσαρμόζεται. Αλλά και στα νηστίσιμα / θαλασσινά, οι γεύσεις μας εξέπληξαν. Όλα όσα δοκιμάσαμε ήταν τολμώ να πω, εξαιρετικά. Οι τιμές είναι λογικές και προσιτές, αν έχεις μέτρο να συγκρίνεις. Επειδή έχω, τις θεωρώ τίμιες και σίγουρα ανταγωνιστικές για αυτή την ποιότητα.

Ξεκινήσαμε με 3 πιτοψωμάκια (στην πορεία προστέθηκαν ακόμη 3) που τιμώνται 0,40 έκαστο και παγωμένο νερό σε κανάτα (που ανανεωνόταν αθόρυβα χωρίς να το ζητάμε). Τα πιτοψωμάκια έγιναν σκαφάκια και σκούπισαν από το πιάτο την πιο υπέροχη λεμονάτη λευκή ταραμοσαλάτα ever, εννοείται χειροποίητη (4,50) ενώ η 2η παρτίδα τους τσαλαβούτηξε μέσα στο πιάτο με τα αιθέρια ντολμαδάκια που ήρθαν λουσμένα με μια λεμονάτη γιαουρτοσώς, άνηθο και ελαιόλαδο (5 τμχ στη μερίδα, 5,50).
Όσοι το επισκεφθείτε, μην τυχόν και παραλείψετε την φέτα με σουσάμι και μέλι (4,80). Ξέρω ότι το ορεκτικό αυτό υπάρχει παντού. Όχι όμως αυτή η φέτα με μέλι και σουσάμι. Μας θύμισε τόσο έντονα Κρητικό μπουρέκι με τόσο τυρί που έκρυβε μέσα... που μας ήρθαν δάκρυα στα μάτια από τη συγκίνηση. Κάποιος θέλει να ξαναπάει μόνο γι αυτήν...

Από τα κυρίως πιάτα ημέρας επιλέξαμε ένα ελληνικότατο ριζότο σουπιάς με σπανάκι και σάλτσα άνηθου (11,50), πολύ καλό, λίγο under σε αλάτι και πιπέρι που το πρόσθεσα εγώ από πάνω.
Ένα ελληνικότατο fish and chips με παναρισμένες μπουκιές μπακαλιάρου (9,50) όπου αλλάξαμε την συνοδευτική σκορδαλιά με άφθονες υπέροχες φατατούλες. Τεράστια μερίδα, με πολλές πάμπολλες μπακαλιαροκροκέτες. Ίσως μου έλειψε δίπλα τους μια ιδέα αγιολί σως, ίσως και όχι. Ήταν απλό και υπέροχο ούτως ή άλλως.
Μια πολύ νόστιμη και γενναιόδωρη γαριδομακαρονάδα (14) με bisque γαρίδας, λάδι αστακού και 6 καθαρισμένες γαρίδες νο1., κατεψυγμένες καλής ποιότητας και όπως πρέπει γευστικές.
Λεπτομέρεια που μετράει για μένα: linguini ολόσωστα al dente και με την ιδανική νοστιμιά από το ζωμό της γαρίδας, μαιντανούλης τριγύρω και ρόκα επάνω για έξτρα σπιρτάδα, όχι πνιγμένα σε λάδια ή βούτυρα. Γεύση ξεκάθαρη και σωστή (η αμαρτωλή έβαλε και λίγο τριμμένο τυρί από πάνω, μην δίνετε σημασία... )

Όλα τα πιάτα μπήκαν στη μέση και μοιράστηκαν δίκαια (;), η ποσότητα ήταν παραπάνω από αρκετή για τα δικά μας στάνταρντς. Τα συνοδέψαμε με το έντονα αρωματικό και σπιρτόζικο ούζο Τρικενέ εκ Μεσολογγίου σε μια τιμή που μοιάζει με το metro της Θεσσαλονίκης δηλαδή απλά δεν υπάρχει (6 ευρωπουλάκια). Για τον λογαριασμό, με απόδειξη, τα είπα και παραπάνω, 20 ευρώ το άτομο. Για εμένα είναι άριστο vfm.
Για το τέλος μας έφεραν μια πιατέλα με φρέσκο φρούτο (μήλο μέλι κανέλα) αλλά και το πιο υπέροχο σπιτικό παγωτό μπισκοτο-μόκα που έχω δοκιμάσει γενικώς... Ήταν απίθανο!

Έχω μια φίλη. Δεν με αποκαλεί με το όνομά μου. Με λέει "η γευσιγνώστρια" κι εγώ γελάω. Συχνά πυκνά με συμβουλεύεται πού να πάει για φαγητό. Την επόμενη έψαχνε πού να πάει για μαγειρίτσα μετά την Ανάσταση και την έστειλα με κλειστά μάτια στο Γελαστό Κρεμμύδι.
Να... Κάτι τέτοιες στιγμές μάλλον δίνουν ένα νόημα σε αυτό που κάνουμε εδώ μέσα.

Ξαναπροτείνω λοιπόν το Γελαστό Κρεμμύδι με όλη μου την καρδιά. Οι γεύσεις τους μου ταιριάζουν, αυτά που πρεσβεύουν και ακολουθούν μου αρέσουν, όσα προσφέρουν τα προσφέρουν με σεβασμό, ξέρουν πώς να ικανοποιήσουν τον πελάτη και δεν το κάνουν ψεύτικα. Δεν βρίσκω ψεγάδι. Και το moto τους ότι το καλό φαγητό δεν χρειάζεται να είναι απρόσιτο, είναι απολύτως σύμφωνο με την εποχή.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Ucook.

07 Μαι 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Θα ξεκινήσω από το ρεζουμέ. Τυποποιημένο φαγητό χαμηλοκακής ποιότητας, πολύ και κακό τριτοδεύτερο κατεψυγμένο σε τιμές που σκαρφαλώνουν Έβερεστ, σέρβις πιο παγερό κι από την Αλάσκα και λάθη που ενοχλούν φέρνοντας σε άβολη θέση τον πελάτη, γιατί έχει ενεργοποιηθεί ο αυτόματος πιλότος κι εγώ τον αυτόματο πιλότο δεν τον θέλω καθόλου.

Επίσκεψη λοιπόν στα Ψαράκια & Θαλασσινά Νέας Κηφισιάς μαζί με φίλο την Μ. Πέμπτη νωρίς το απόγευμα, με μεγάλη διάθεση για ουζάκι & μεζέδες. Γενικώς όλη η Μεγαλοβδομάδα με ούζα και αποστάγματα μας βρήκε... με την συγκεκριμένη επιλογή - πρόσκληση εμμέσως πλην σαφώς δική του, δεν προέβαλα αντίσταση, αν και εμένα κάτι άρχισε να με τρώει από νωρίς (αλυσίδα με 3 καταστήματα & διάφορες κακές κριτικές αριστερά δεξιά με είχαν υποψιάσει).
Λόγω του κομβικού του πράγματος (στην έξοδο της Εθνικής προς Κηφισιά) έχει ευνοηθεί με μια καλή θέση, μια εντυπωσιακή πρόσοψη - μαρκίζα που δεν περνάει απαρατήρητη και για ευκολότερο παρκάρισμα αναζητήσαμε (και βρήκαμε) την τύχη μας σε παράπλευρο δρόμο, μιας και οι Cayenne ζούσαν την δική τους κατάληψη επί των πεζοδρομίων, ώρα 4 το απόγευμα και εντεύθεν.
Θα ξεκινήσω με το 3άρι στο χώρο, γιατί βαθμηδόν θα τσεκουρώσω, αν και δεν το ήθελα.
Το εστιατόριο εκτείνεται σε 2 διαφορετικά οικήματα, με χωριστές εισόδους, δεξιά οι καπνίζοντες, αριστερά οι μη. Και στη μέση ένας φούρνος κι ένα ΑΤΜ. Ό, τι κατάλαβες εσύ κατάλαβα κι εγώ.
Η υποδοχή & το ξεπροβόδισμα ήταν 2 ταχυτήτων. Θερμό και ευγενικό καλωσορίσατε αρχικώς, πλήρης απουσία μιας καληνύχτας ευχαριστούμε στην αποχώρηση. Όλοι σε παράταξη μέχρι να μπεις και να καθήσεις, όλοι εξαφανισμένοι στο τέλος. Άρα 2 στην κατηγορία αυτή, μαζί με μερικά bonus θεματάκια βλ. παρακάτω.
Το 3 μπαίνει κυρίως λόγω διαχωρισμού μη καπνιζόντων, σχετικώς αραιής διάταξης τραπεζιών για αποφυγή τσουβαλιάσματος, ευχάριστου γενικώς διάκοσμου που ουδόλως θυμάμαι, καθαρών wc, απρόσκοπτης θέας προς ένα όμορφο ηλιοβασίλεμα από το 4άρι μπροστινό τραπέζι που μας έδωσαν αν και 2 άτομα αν και αρκετά γεμάτο το μαγαζί. (Γρήγορο και επιφανειακό συμπέρασμα, οι ΒΠ περί άλλων τυρβάζουν, γεμίζοντας ακόμη μετριοκακά μαγαζιά της μόδας).
Πάντως άχρηστη ηχομόνωση. Οι φωνές των θαμώνων έφταναν πολλαπλασιαστικά ως ακραίος θόρυβος στα αυτιά μας. Μαζί με τον Μαζωνάκη (που τον αγαπώ, αλλά όχι την Μ. Πέμπτη που θέλω να χαλαρώσω).

Από δω και κάτω μπαίνουμε στον αυτόματο πιλότο και αρχίζει μια σχετική αποσυμπίεση -ασφυξία στην καμπίνα του Ράιαν. Πριν βολευτούμε στις καρέκλες μας και πριν καν έρθουν οι κατάλογοι, ήρθε καλάθι με 2 ειδών ψωμί (ασυνόδευτο, μέτριο, πεντάρφανο, δεν ερωτηθήκαμε, 0,80 χ 2) και εμφιαλωμένο γυάλινο Ιόλη (δεν ερωτηθήκαμε, το έστειλα πίσω, υπήρξαν μούτρα. Δεν θέλω απρόσκλητα πράγματα στο τραπέζι μου, τελεία και παύλα).
Ο "αυτόματος πιλότος της ταμιακής" το χρέωσε στην απόδειξη στο τέλος. Φώναξα την υπεύθυνη και της το επεσήμανα. Διορθώθηκε μετά από αρκετή ώρα και συσκέψεις, πάλι με μούτρα. Και ξαναλέω. Δεν είναι τα 2 ευρώ. Είναι που με κοροιδεύεις.

Κεφάλαιο "μεζέδες φθηνοί στο δίσκο" που σου δειγματίζονται ως κρύα ορεκτικά, με μια έμμεση, ανεπαίσθητη βρε αδερφέ, πίεση να πάρεις. Διαφωνώ κάθετα με όλη την σύλληψη. Δεν γνωρίζω πόση ώρα κάθονται τα ταλαιπωράκια στο πάσο/ψυγείο/ντουλάπι, αλλά βλέπω ότι είναι μαραμένα από το διαρκές πήγαινέλα. Η όψη τους προδίδει πολλά. Δυστυχώς, νιώθοντας άσχημα με τον σερβιτόρο να ξεροσταλιάζει περιμένοντας να πάρουμε κάτι από αυτά, πήραμε την τυροκαυτερή (3,90) που ήταν αρκετά συμπαθητική και πολύ τούρμπο και το ξυδάτο χταπόδι που ήταν αίσχος. Βασικά δεν πρέπει να ήταν καν χταπόδι αλλά μικρά κομμάτια & πλοκαμάκια από μοσκιούς. Χάλια μαύρα, ταλαιπωρημένο, δεν είχε καμία γεύση... το απόλυτο τίποτα των 9,20 ευρώ που πήγαν άκλαυτα.

Κάπως καλύτερα γευστικώς ήταν τα (όντως) χειροποίητα και μεγαλούτσικα ντολμαδάκια τους με γιαούρτι (4,60), οι τηγανιτές πατάτες (4,20) μεγάλες, με τη φλούδα τους, αρκετά κρατσανιστές αν και ανομοιόμορφα τηγανισμένες, το καπνιστό σκουμπρί που συνήθως αποφεύγω λόγω υπερβολικής αλμύρας, εδώ ήταν γλύκισμα και όχι παστωμένο υπερβολικά, μου άρεσε πάρα πολύ (3,70).
Ο τηγανιτός γόνος καλαμαριού φυσικά κατεψυγμένος (αλλά τουλάχιστον σε πιο ανεκτή κατάσταση από την κατεψυγμένη ροδέλα) ήταν χμ... ανεκτά καλός, χωρίς κάτι αξιομνημόνευτο. Μεγάλη συγκριτικά ποσότητα στο σκεύος σε σχέση με αλλού, έμεινε αρκετός, στα 8,20.
Τέλος το γιουβετσάκι γαρίδας καλούτσικο, με ένσταση. Θα περίμενες το κριθαράκι να πάρει γευστικά κάτι από την γαρίδα, αλλά πώς να συμβεί αυτό όταν 4 μικρές γαριδούλες, από τις πιο φθηνοκατεψυγμένες, σε ρόλο ντεκόρ, δεν έχουν καμία γεύση να δώσουν; Την ωραία γεύση έδωσε η στάκα. Γι'αυτό και τα 12,50 ευρώ κρίνονται αναίτια πολλά, για ένα γιουβετσάκι στακοβούτυρου και μάλιστα σε μίνι πήλινο πυρεξάκι. Γενικά πάντως το (διαθέσιμο online) μενού τους δεν έχει καμία μαγειρική φαντασία.

Κεφάλαιο ποτά & αποστάγματα. Η ικανοποιητική ποικιλία που διαθέτουν γίνεται εντελώς απαγορευτική έτσι όπως τα έχουν τιμολογημένα. Δεν έδωσα σε όλα προσοχή, αλλά στα ούζα & τα τσίπουρα ο κύριος Ψαροθαλασσινός δαγκώνει. Το να πληρώσεις 9 ή 10 ευρώ για ένα καραφάκι ούζο, είναι εξωφρενικό, δεν θυμάμαι να είδα τίποτε πιο οικονομικό. Παραταύτα, ήπιαμε το δυνατό και αρωματικό ΜΠΑΜΠΑΤΖΙΜ, από τα καλύτερα που δοκίμασα πρόσφατα. Η τιμή του στα 9 ευρώ έτσουξε. Την επόμενη πήγα και το αγόρασα στο 1/3 της τιμής, τόσο πολύ μου άρεσε.
Αυτά που δεν μας άρεσαν δεν φαγώθηκαν, ούτε και μας ρώτησαν τίποτε όταν μάζεψαν τα πιάτα φέρνοντας ως κέρασμα έναν αδιάφορο χαλβά.
Το τελικό σύνολο με απόδειξη προσέγγισε τα 60 ευρώ, ποσό που δεν ανταποκρίνεται σε καμία των περιπτώσεων στις πρώτες ύλες των πιάτων. Σχεδόν θύμωσα, γιατί 2 άτομα με 60 ευρώ έχουν τόσες άλλες επιλογές, για να πληρώνουν τόσα για τυποποιημένο κατεψυγμένο που έχει κατακλύσει πλέον την αγορά.
Το αξιοπερίεργο ήταν ο καλοβαλμένος κόσμος που βλέπαμε να αυξάνεται και μάλιστα σε άκυρες φαινομενικά ώρες, κάτι που μου λέει ότι σε ώρες αιχμής μάλλον θα γίνεται διαδήλωση. Και οι Κηφισιώτες δεν φημίζονται ότι είναι εύκολοι άνθρωποι στο φαγητό...
Περί ορέξεως τί να πεις... Από εμένα πάντως ήταν μια κι έξω.

27 Απρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Μια αξιοπρεπής επιλογή, σε μια πολύ δημοφιλή περιοχή, στερούμενη άλλων αξιόλογων προτάσεων, είναι αυτό το ουζερί / τσιπουράδικο, που απολαμβάνει ησυχίας, εύκολου πάρκινγκ, μεγάλης δυναμικότητας για να φιλοξενεί αρκετό κόσμο αλλά όχι άμεσης επαφής με τη θαλασσινή αύρα. Την βλέπεις δηλαδή τη θάλασσα σε κάποια απόσταση, αλλά για να βουτήξεις και το πόδι σου, δεν θα έρθεις εδώ αλλά λίγο παρακάτω.

Με την διπλανή οργανωμένη πλαζ που κοσμοπλημμυρίζεται από Μάιο μέχρι Οκτώβριο, τα παραπάνω δεδομένα κάπως δυσκολεύουν αυτή την περίοδο, κάνοντας όμως το συγκεκριμένο μαγαζί ένα δημοφιλές καταφύγιο για όλο το χρόνο, μετά το μπάνιο, στις αργίες, τα Σάββατα κτλ, με κόσμο όλων των ηλικιών, ντόπιους και εκδρομείς. Τυχαίνει κι εγώ να το έχω επισκεφθεί παραπάνω της μιας κι έξω φοράς, αλλά το καταχώρησα κάπως πρόσφατα.

Μια συνοπτική εικόνα του προσφερόμενου μενού, είναι η εξής: πληθώρα επιλογών, πολλά θαλασσινά & κρεατικά (ναι... ξέρω... κι εγώ το σκέφτηκα την πρώτη φορά), αρκετά έως πολύ vfm τιμές κατά είδη, θηριώδεις μερίδες κατά περίπτωση, hit and miss επιλογές (μου έτυχαν και τα δύο).
Μαζί με την κυμαινόμενη εξυπηρέτηση αναλόγως μέρας/ώρας (γλιτώνω πια την ταλαιπωρία και τον εκνευρισμό βγαίνοντας ή πριν ή μετά την Χ αργία και ποτέ αυθημερόν) υπάρχουν και μικρά φάουλ που τα εντόπισα στην πιο πρόσφατη επίσκεψή μου, την Παρασκευή που προηγήθηκε της Καθαράς Δευτέρας. Σημειώστε ότι πέραν από 3-4 τραπέζια των 2-3 ατόμων που ήμασταν, (χαλαρό & ζεστό μεσημέρι! ) υπήρχε και μια παρέα των 20+ ατόμων.
Το πάλαι απρόσκλητο εμφιαλωμένο αντικαταστάθηκε πλέον με παγοφέρουσα κανάτα (θετικό) ενώ ως καλοσώρισμα μας προσφέρθηκε μικροποσότητα πολύ περιποιημένης πατατοσαλάτας (πολύ θετικό), μαζί με ωραίο ψωμί που όμως χρεώθηκε 1,10 e ανά άτομο (ήμασταν 3). Άρα ουχί κέρασμα αφού πληρώθηκε αδρά (ξενέρωμα τρελό).
Η ερώτησή μου είναι αυτή: αν Χ ευρώ για λίγες φέτες ψωμί σε τέτοιο πάναπλο ουζερί, σε κυριλέ εστιατόριο πόσα Χ για ψωμί; Ακούγεται χαζό. Αλλά θα ήθελα πραγματικά να γνώριζα και την άποψη της 20άρας παρέας όταν θα είδε στον τελικό της λογαριασμό την χρέωση 22 ευρώ για ψωμί. Το τελικό κέρασμα του ωραιότατου χαλβά ούτε και αυτό μετρίασε την αρχική μου εντύπωση.

Στις γεύσεις τώρα. Πιάτα που δεν μας άρεσαν μέσα σε 2-3 επισκέψεις μας ήταν: το ψητό καλαμάρι στη σχάρα (πολύ σκληρό, αδύνατον να φαγωθεί, 11,5e), το συνοδευτικό του ταμπουλέ (άνευρο, άνοστο), o τηγανιτός γαύρος (καμία απολύτως γεύση, προφανώς πολυκατεψυγμένος; δεν γνωρίζω, πάντως δεν είχε γεύση γαύρου. 7,9e).
Πάνω του μέσου γευστικού όρου ήταν η σαλάτα μαυρομάτικα (με κρεμμύδι, μαιντανό, πολύχρωμες πιπεριές 3,9e), η πολύ νόστιμη φάβα τους (με κρεμμύδι, μαιντανό, λεμόνι και παρθένο ελαιόλαδο, θηριώδης ποσότητα, 3,90e), τα ψητά λαχανικά (ζητήσαμε μόνο κολοκύθι και πιπεριά, 5,5e), οι φρέσκιες τηγανιτές τους πατάτες (3e).

Από κοντά ο ντάκος στο πιάτο της σούπας σε ποσότητα σίγουρα για 5+ άτομα, με παξιμάδι κριθαρένιο, κάπαρη, φέτα Έξαρχου, άφθονη ντομάτα, βουνίσια ρίγανη & ελαιόλαδο (5,5e), τα καλοτηγανισμένα καλαμαράκια (ολόκληρα μικρά καλαμαράκια, αφράτα και νόστιμα πολύ, αν και κατεψυγμένα, καλή μερίδα για τα 8e) και το ξυδάτο χταπόδι στα όρια του πάρα πολύ καλού (9e). Τα κεφτεδάκια τους τέλος (πολύ γενναιόδωρη μαζί με πατάτες μερίδα στα 6,3e), με έπεισαν ότι μάλλον και στα κρεατικά τα καταφέρνουν εξίσου καλά, οπότε προσεχώς θα κινηθώ και προς τα εκεί για κάτι ωραίες τηγανιές & μπεκρομεζέδες που έχω σταμπάρει στον κατάλογο.

Νορμάλ τιμές και στα ποτά, στον τυπικό μέσο όρο της αγοράς (μπύρες στα 3,50, υπάρχει και draft νομίζω, κρασί χύμα, ψημένη ρακή Αμοργού, τσίπουρα εμφιαλωμένα στα 8, ούζα στα 7,50 με αρκετές ετικέτες, υπάρχουν όμως και χύμα. Την τελευταία φορά εμείς ήπιαμε Καζανιστό Στουπάκη).
Ακόμη να προσθέσω ότι ο ιδιοκτήτης αλλά και η κυρία στο σέρβις είναι ιδιαιτέρως επικοινωνιακοί, ρωτούν με ενδιαφέρον όλες τις παρέες τις εντυπώσεις τους και είναι αρκετά φιλικοί, κάτι που σίγουρα δείχνει ενδιαφέρον. Σε φόρτο εργασίας ίσως να μην προλαβαίνουν, οπότε δεν είναι παρεξηγήσιμο. 15-20 ευρώ/ άτομο, αρκούν για ένα άκρως χορταστικό τραπέζι.

Θεωρώ ότι για τον κόσμο στον οποίο απευθύνεται, το σημείο όπου βρίσκεται, και εν γένει όλα αυτά που προσφέρει, αποτελεί μια αξιοπρεπέστατη λύση απλού καλοφτιαγμένου & αρκετά οικονομικού φαγητού, με εδέσματα που σίγουρα η θάλασσα σου ανοίγει την όρεξη να μοιραστείς με την παρέα σου, σε ένα περιβάλλον όπου η χαλάρωση είναι δεδομένη. Εμείς θα συνεχίσουμε να πηγαίνουμε..

Καλή Ανάσταση & Καλό Πάσχα!!

19 Απρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Το μικρόβιο της ανακάλυψης όταν δεν προλαβαίνεις να ψάξεις, να ρωτήσεις, να συμβουλευτείς, μπορεί και να σε οδηγήσει κάποτε κάπου απρόσμενα καλά.
Μεγάλη η βόλτα στο λιμάνι μέχρι τα Κρητικά καράβια και ξεπροβόδισμα ταξιδιωτικό, συννεφιασμένο ηλιοβασίλεμα με φόντο τα πρώτα βραδυνά φώτα... και μια όψη του Πειραιά πόσο διαφορετική από αυτή την αποπνικτική του καλοκαιριού, μας γέμισε με διάθεση να βρούμε και να χωθούμε σε ένα από εκείνα τα παλιακά πειραιώτικα μαγειρεία, που οι ντόπιοι τα έχουν στέκια, πίνουν το κρασί τους και τρώνε τον μεζέ τους χάνοντας την αίσθηση του χρόνου.

Κι ευτυχώς δηλαδή που πλάι στα μοδάτα των περιοχών που αναβιώνουν, υπάρχουν και κάτι ανηφορικά δρομάκια σαν τη Νοταρά, που στέκονται εκεί μικρά νεοκλασικά ή χαμηλά προσφυγικά, διατηρώντας ακόμη εκείνο το παλιό αυθεντικό συναίσθημα. Που ανοίγοντας την κόκκινη πόρτα τους, μπαίνεις ολόκληρος στην χρονοκάψουλα, και γίνεσαι κομμάτι του σκηνικού; Ή μιας άλλης πραγματικότητας εξίσου υπαρκτής;
Και θα με ρωτήσεις γιατί άρχισα πάλι να φιλοσοφώ. Όχι βέβαια γιατί εντυπωσιάστηκα, αλλά να, γιατί βρήκα τυχαία αυτό ακριβώς που μου έλειπε την δεδομένη βραδιά. Το ανεπιτήδευτο, το απλό, το γνήσια όμορφο, το σιγοτραγουδιστό, το νόστιμο που του συγχωρείς τα μικρά, το φιλόξενο για την μικρή μου παρέα. Οπότε, κατά μια έννοια, και ανακάλυψη και εντυπωσιασμός.

Οι τυπικές περιγραφές την συγκεκριμένη φορά επισκιάζονται από την ατμόσφαιρα που μας συνεπήρε, αλλά μιας και οι μόλις 2 παλιές κριτικές εδώ δεν ρίχνουν και πολύ φως στο θέμα, ας το κάνω εγώ. Με την απορία βέβαια, πώς και δεν έχουν υπάρξει περισσότερες μέχρι σήμερα, ας ελπίσω να το βάλω εγώ σε μια πιο "ενεργή" θέση στον πειραιώτικο χάρτη.
Στο διώροφο λοιπόν νεοκλασικό με την καρδιά παλιού κουτουκιού, λίγα τραπέζια και η κουζίνα φιλοξενούνται στο ισόγειο (εκεί καθήσαμε, δίπλα στο παράθυρο) και ο κυρίως χώρος επάνω (σίγουρα ομορφότερος, πιο παρείστικος και ζεστός) φιλοξενεί περισσότερα τραπέζια, ομορφότερη διακόσμηση και μια μικρή κομπανία 2-3 ατόμων που σιγοτραγουδούν ΠΣΚ, που νομίζω η κράτηση μάλλον κρίνεται αναγκαία. Η μουσική που ακούγαμε εμείς το Δευτερόβραδο που πήγαμε, ήταν ένα λόου τέμπο μιξ παλιού ελληνικού κινηματογράφου, και πάντως διαβολεμένα ταιριαστό με το ύφος και την κατάσταση.

Ποιά κατάσταση; Αυτήν που ρίχνεις στη μέση όλα τα μεζεδάκια μαζί με το κόκκινο ημίγλυκο στα χαμηλά ποτήρια, χασκογελάς αναπολώντας, ξεχνιέσαι ως το βραδυνό τελευταίο τρένο Πειραιάς - Κηφισιά και πληρώνεις ρεφενέ.
Λίγες σαλάτες κλασικές (κινόες, ρόκες, λόλες, μην τις ψάξεις εδώ), λίγα θαλασσινά όλα με αστερίσκο (δεν θα ερχόσουν για τέτοια εδώ) και το βάρος στα μεζεδάκια και τα κρεατάκια που είναι ο άξονας. Αυτά αν σου κάνουν κέφι, θα τα βρεις εδώ, όμορφα και πολύ οικονομικά.
Η νεαρή κοπέλα που με αμεσότητα και χαμόγελο μας εξυπηρέτησε, μας έφερε άμεσα νερό και το μικρό κατάλογο και μας ρώτησε αν θέλουμε ψωμί. Αυτά ας τα βλέπουν κάποιοι. Δεν θέλαμε να φουσκώσουμε με ψωμί εις βάρος των υπολοίπων και ζητήσαμε λίγο (χρεώθηκε 0,50 λεπτά συνολικά).
Αρχίσαμε με πατζαροσαλάτα με λίγο μαιντανό, αρκετά καλά τα παντζάρια σε έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, παρεμπιπτόντως χωρίς καθόλου σκόρδο. Έχω μια αμφιβολία μήπως δεν ήταν φρέσκα αλλά κονσέρβας, αλλά ίσως σφάλλω. Φαγώθηκαν ευχάριστα (4).
Άψογες ήταν οι φρέσκιες τηγανοπατάτες τους (3) και ακόμη πιο ωραίο το ταίριασμά τους με το αρμένικο σαγανάκι (5) με σουτζούκι και μιξ τυριών. Άλλο περίμενα και άλλο ήρθε - στη βάση το σουτζούκι και από πάνω τα ημιλιωμένα τυριά - ήταν λιχούδικο δεν λέω, αλλά με λίγο παραπάνω ρόδισμα στα τυριά θα το έλεγα άψογο. Φαγώθηκε σε 3 λεπτά.

Παστουρμαδοπιτάκια 4 τμχ, επίσης από τα πολύ καλά που έχω συναντήσει, μακρόστενα σε τραγανό άλαδο φύλλο κρούστας, ντομάτα δεν ανίχνευσα, υπερίσχυε το κασέρι, πετυχημένη επιλογή. Φαγώθηκαν ζεστά (5,50).
Φετοκροκέτες με μέλι + σουσάμι για βραβείο, 5 τμχ στο πιάτο, άρπαξα τη μερίδα του λέοντος. Με ελάχιστο αλεύρι, πολύ αφράτοι και η πικάντικη φέτα ο απόλυτος πρωταγωνιστής. Φαγώθηκαν με λαχτάρα και νοσταλγούνται μέχρι σήμερα (5).
Κεφτέδες σαν την μαμάς, τέλεια τραγανιστοί έξω άψογα μυρωδάτοι μέσα, έρχονται 7 μεγάλοι κεφτέδες στο τηγάνι τους. Κάθονται πάνω σε ένα δύο μαραμένα μαρουλόφυλλα, άχρηστα κατ'εμέ. Κάποιο άλλο συνοδευτικό ή και κανένα θα ήταν το καλύτερο. Με τιμή 6 ευρώ, λες κι ευχαριστώ για αυτόν το θεικό κεφτέ. Φαγώθηκαν όλοι φυσικά από την αφεντιά μου.

Αφήνω για το τέλος το μαύρο και το άσπρο. Είχαν κοινή και επαρκή γαρνιτούρα μια ωραία ξυδάτη πολίτικη σαλάτα που τιμήθηκε δεόντως, το πρώτο ήταν ελαφρώς αποτυχία και το δεύτερο πολύ καλό. Το συκώτι λοιπόν δεν φαγώθηκε καθόλου ευχάριστα, καθώς κομμένο πολύ λεπτό και ψημένο πολύ over (σε Μάστερσεφ ορολογία) ήταν σχεδόν καρβουνιασμένο σε σημεία, και γενικώς σκληρό (6,50). Αντιθέτως τα χοιρινά μπριζολάκια ήταν με μια λέξη λουκούμια (6).
Αξιοπρεπές το χύμα ημίγλυκο και πολύ δροσερό (4 το 1/2 lt) όπως επίσης αξιοπρεπέστατος και ο χαλβάς που μας κέρασαν. *στα ποτά από ό, τι είδα, τσίπουρο & ούζο, παίζει πολύ το χύμα, κάτι με το οποίο δύσκολα συμφωνώ αν δεν είναι από επώνυμο παραγωγό. Αν είναι, πάω πάσο.

Ο τελικός ρεφενές (με απόδειξη) στα 15 ευρώ / άτομο, κρίνεται από εμένα ως άριστο vfm για αυτά τα δεδομένα και για τους νόστιμους, τίμιους, καλοφτιαγμένους μεζέδες που δοκιμάσαμε. Εξαιρώντας το συκώτι (πρέπει κάποτε να πάψω να ρισκάρω) σε όλα τα άλλα η ποσότητα με τη γεύση και την τιμή συμβάδισαν αρμονικά. Η τελική επίγευση της βραδιάς ήταν επιτυχώς αυτό ακριβώς που ψάχναμε.
Και χάρηκα πραγματικά πολύ με αυτή μου την ανακάλυψη, γιατί τον Πειραιά δεν τον γνωρίζω καλά και τέτοια μαγαζιά πάντα τα αγαπούσα και τα αγαπώ. Αν το ζητούμενο για εσάς είναι κάτι ανάλογο, σας το προτείνω ανεπιφύλακτα. Ήδη ξέρω μια καλή φίλη που μάλλον θα προγραμματίσει επίσκεψη!!

14 Απρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Μαλεμπί. Ζαχαροπλαστείο από μετάξι. Ανατολίτικα γλυκά και μνήμες από δύο ταξίδια στην Πόλη ευελπιστώντας στο μέλλον για ακόμη περισσότερα. Χαρμάνια καφέ, δρόμοι του τσαγιού, κιουνεφέ, γλυκά αρωματισμένα με ροδόνερο, σιροπιαστά, γιατί όχι και ένα αλλιώτικο brunch.
Aυτά και ακόμη περισσότερα άρχισαν να γυρίζουν στο μυαλό μου όταν διάβασα για το νέο Μαλεμπί στα βόρεια, μιας και το μεγάλο Μαλεμπί μου πέφτει κομματάκι μακριά. Σκέφτηκα ότι για να ανεβαίνει τόσο γρήγορα προς τα πάνω, αυτό ένα μόνο πράγμα σημαίνει, χωρίς ωστόσο να γνωρίζω τα 7ετή σταθερά του βήματα.

Η χαρά κόπηκε στη μέση, όταν το επισκέφθηκα τις πρώτες κιόλας μέρες λειτουργίας του στο Ψυχικό. Μεσοτοιχία με άλλο πανακρίβου πολύ γνωστό -αν και όχι τόσο δημοφιλές πια- ζαχαροπλαστείο, στον παράδρομο της Κηφισίας, με δύσκολο, αναγκαστικά ολιγόλεπτο πάρκινγκ πάνω στο δρόμο, εκτός κι αν συνδυαστεί με άλλη βόλτα/ψώνια σε κοντινό μέρος, πχ εγώ πάρκαρα κοντά στην Πιπεριά για να δώσω κι ένα στίγμα κατά προσέγγιση.

Το Μαλεμπάκι λοιπόν, έτσι θα το λέω, είναι η μεταφορική & κυριολεκτική μικρογραφία του Γλυφαδιώτικου, με τον αέρα ενός κλασικού ζαχαροπλαστείου, όμως με πολύυυυ λιγότερες επιλογές από αυτές που έχεις ψηθεί να δοκιμάσεις, βιτρίνες γλυκών για να ψωνίσεις για το σπίτι, καθόλου χώρο για να κάτσεις. Ή μάλλον, δύο μόλις ψηλά καθίσματα και ένα πάσο εξωτερικά, για όποιον τα προλάβει για έναν καφέ & ένα γλυκό στα γρήγορα.
Θεωρώ εξαρχής λάθος επιλογή την τοποθεσία, θόρυβος, κίνηση, καυσαέριο κτλ. δύσκολα θα ταίριαζαν με την όποια επέκταση και μετατροπή του σε κανονικό cafe, άρα ένα άλλο στήσιμο αλλού θα άλλαζε και το κοινό που απευθύνεται και θα έπιανε καλύτερα σαν μαγαζί.

Η ατμόσφαιρα και οι μυρωδιές των γλυκών μαζί με την άψογη και γλυκύτατη εξυπηρέτηση των κοριτσιών είναι αυτό που θα σε τραβήξει από τη μύτη και μάλλον θα σε κάνει να ξοδέψεις περισσότερα χρήματα από αυτά που αρχικά υπολόγιζες. Οι τιμές λίγο τσιμπάνε, αλλά ευχάριστα, μιας και η πρώτη ύλη, η συνταγή, η εκτέλεση, το δικαιολογούν στο έπακρο. Η διακόσμηση που βλέπεις γύρω σου, τα χρώματα, το πώς είναι όλα τοποθετημένα και λαμπερά, είναι πραγματικά να κάθεσαι να τα χαζεύεις με τις ώρες μη ξέροντας τί να διαλέξεις.

Αφού αρπάξαμε λοιπόν τα δύο εξωτερικά καθίσματα και το πάσο, απαντήθηκαν οι ερωτήσεις μας, μας έκαναν και τις προτάσεις τους, είπαμε μαζί με τον υπέροχο καφέ τους σε κάτι μούρλια ρετρό ποτηράκια να απολαύσουμε αρχικά 2 γλυκά από τις ναυαρχίδες τους.
- Φυσικά πρώτη επιλογή η Creme Brulee (4e), που όμοια της δεν νομίζω να έχω βρει αλλού εντός Ελλάδας. Μια ονειρεμένη κρέμα αρωματισμένη νομίζω με ελάχιστο λεμόνι, τόσο βελούδινη και μεταξένια... Με γενναία στρώση λιωμένης καμμένης καραμέλας από πάνω... Γεύση θεική, δεν περιγράφεται!
- Δεύτερο γλυκό, έκανα την έκπληξη για τα δικά μου δεδομένα, ακούγοντας την ευγενική προτροπή της κοπέλας που μας εξυπηρέτησε, και διάλεξα το προφιτερόλ λεμόνι (3,50e). Οι απανταχού λεμονολάτρεις θα εκπλαγούν πολύ ευχάριστα με αυτό το twist στο κλασικό προφιτερόλ. Πρόκειται για κλασικά βανιλογεμισμένα σουδάκια, και βελούδινη λεμονόκρεμα ολόγυρα (αντί της σοκολάτας). Να πω για την άψογη ισορροπία του λεμονιού; όχι ακραία όξινο και απωθητικό, ούτε υπερβολικά γλυκίζον και μπουχτιστικό. Δεν ξέρω πώς έχουν πετύχει τέτοια αρμονική γεύση πραγματικά!

Φυσικά τα 2 αυτά μας άνοιξαν την όρεξη να πάρουμε 2 ακόμη για το σπίτι. Αυτή τη φορά μας δόθηκε ένα μίνι κυπελάκι δοκιμής ώστε να αποφασίσουμε ευκολότερα. Ήταν το κεσκιούλ, το οποίο και αγοράσαμε μαζί επίσης με το σουπανγκλέ.
Στην πρώτη περίπτωση μιλάμε για μια αιθέρια μεταξένια κρέμα φτιαγμένη από πρόβειο γάλα, ρυζάλευρο, έντονη αμυγδαλοεσάνς από κοπανισμένα αμύγδαλα & πικραμύγδαλο, πασπαλισμένη με φυστίκι Αιγίνης & ινδοκάρυδο και στην δεύτερη για μια φουλ σοκολατένια κρέμα (zuppa inglese) με κακάο και μπισκότα, πιο απλά μια τύπου σοκολατένια πουτίγκα.
Κόστος στα 3e έκαστο, αξία ανεκτίμητη, εννοείται φαγώθηκαν με περισσή λαχτάρα το ίδιο κιόλας βράδυ. Άριστα όλα, το ένα πιο ωραίο από το άλλο.

Κατέληξα ότι το Μαλεμπάκι υπόσχεται και πραγματοποιεί γλυκιές συγκινήσεις και νοερά ταξίδια, με ένα αντίτιμο που ίσως αποτελεί μια μικρή πολυτέλεια, κάθε τόσο, μιας και αφενός ο χώρος δεν σε βοηθά να το κάνεις στέκι και αφετέρου πρέπει να είσαι ικανός λάτρης (κάποιοι μπήκαν είδαν & απήλθαν, μάλλον τους φάνηκαν ακριβά... )
Οι άνθρωποι που το έχουν, έχουν φανερά επιμεληθεί την κάθε λεπτομέρεια, κάνοντάς το πολύ δελεαστικό και αυθεντικά ιδιαίτερο σε σχέση με ένα τυπικό γλυκοπωλείο.

Μας άρεσε πάρα πάρα πολύ, αλλά όπως είπα η χαρά έμεινε μισή. Δεν με πείραξε που δεν θα δοκιμάσω το brunch του, εξάλλου από brunch έχουμε πήξει.
Αυτό που ήθελα πολύ και μου έλειψε ήταν το κιουνεφέ τους (δεν το φτιάχνουν στο Ψυχικό, παιδιά κάντε κάτι!! ) αλλά πολύ περισσότερο η έλλειψη ενός έστω και πολύ μικρού χώρου, να κάτσω και να απολαύσω όλη αυτή την ιεροτελεστία.........

02 Απρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Σπουδαίο πράγμα η καθημερινή δόση. Αρκεί να την (ανα)γνωρίζεις εγκαίρως και να την θεραπεύεις με τρόπο που να μην γίνεσαι δέσμιός της. Για μένα π. χ. είναι η καφείνη, για άλλους η σοκολάτα, για άλλους τα τσιγάρα τα ποτά και τα ξενύχτια και πάει λέγοντας. Οι καθημερινές δόσεις δεν είναι κακές.
Μάλλον έτσι θα το σκέφτηκαν εκεί στα Μελίσσια και βρήκαν το κενό που υπήρχε στην σφύζουσα και πολυσύχναστη πια περιοχή. Υπάρχει κάτι αξιόλογο σε brunch; δεν υπάρχει - ας φτιάξουμε ένα τέτοιο να λάβουμε κι εμείς το μερίδιο της αγοράς που μας ανήκει. Σωστή κίνηση; Θα δείξει. Πρώτα βήματα, η διαφήμιση τους είναι απαραίτητη. Ίσως σε λίγους μήνες γίνει ένα πολύ δημοφιλές στέκι των Βόρειων και τους το εύχομαι γιατί τα έχουν τα φόντα.

Σε κεντρικότατο δρόμο-πέρασμα, δίπλα σχεδόν στο Ψαροκόκκαλο, με παρκάρισμα εύκολο σε άκυρες ώρες αλλά και βάσανο σε ώρες αιχμής, η όχι εντυπωσιακή του πρόσοψη αν και μαγαζί γωνία, λίγο το αδικεί, και δεν γίνεται άμεσα ορατό με την πρώτη. Λίγο πιο προσεγμένη εξωτερική όψη (ζαρντινιέρες, επιγραφή, κάποιο χρώμα τελωσπάντων) θα τράβαγε το μάτι ευκολότερα.
Από διακοσμητικής άποψης τίποτα δεν με εντυπωσίασε και τίποτα δεν με ενόχλησε. Ωστόσο με χαρά θα σταθώ στον σαφέστατα διακριτό & ξεχωριστό χώρο των μη καπνιζόντων επιτέλους!, που τυχαίνει να αξιοποιείται και ως παιδικό play room δημιουργικής απασχόλησης των πιτσιρικιών (ξυλομπογιές, ζωγραφική και λοιπά δελεαστικά τρικάκια για να περάσουν κι αυτά πιο ευχάριστα την ώρα τους εκεί, να πιουν κι οι γονείς ένα απεριτίφ με την ησυχία τους βρε αδερφέ! )

Να αναφερθώ όσο σύντομα γίνεται στο μενού τους, που είναι αρκετά πλήρες και δελεαστικό, ανάλογο ενός αξιόλογου all day σε οικονομικό γενικά ύφος, με επιλογές σε σαλάτες, wraps, daily sandwich, club waffle (κλαμπ σε βάφλα), αυγά αυγά αυγά, pancakes γλυκά & αλμυρά, 2-3 πιάτα ζυμαρικών, burgers, βάφλες και... τα πλέον πρωτότυπα και πρωτοεμφανιζόμενα για εμένα dutch pancakes και skillet cookies. Σε ροφήματα επίσης υπάρχει πλήρης γκάμα όπως και σε ποτά με προσιτές τιμές.

Μιας λοιπόν και το brunch ταιριάζει άψογα δίπλα στην καθημερινή μου καφεξάρτηση, τα Μελίσσια είναι πλέον το δεύτερο σπίτι μας και ένα σπουργίτι μου σφύριξε για το Daily Dose πριν γίνει πολύ γνωστό, να΄μαστε ένα ζεστό ανοιξιάτικο μεσημέρι να το δούμε κι εμείς από κοντά.
Η εξυπηρέτηση ήταν ευγενική και αρκούντως χαλαρωτική, όχι άγχος, όχι πάνω από το κεφάλι σου. Πήραμε το χρόνο μας να οργανώσουμε την παραγγελία μας και ιδού. Δεν θα αναφερθώ βέβαια στους καφέδες - που όμως ήταν άψογοι, με σωστές τιμές και συνοδεύονταν από μικρά κερασμένα σουδάκια, ωραιότατα.

Δοκιμάσαμε το Fried Dose που παίρνω όρκο ότι είναι ξεπατίκωμα από τα Fridays. Πρόκειται για ένα τραγανό σπιράλ πατάτας φρέσκιας και τραγανιστής με καρέ ντομάτας, καπνιστή πανσέτα και μπόλικη τσένταρ σως (5,50e), άξιο συνοδευτικό για κάθε άλλη αλμυρή επιλογή.
Το Daily sandwich με ψητό κοτοφιλέτο, τυρί γκράνα παντάνο (λέγε με αδερφή της παρμεζάνας), ντομάτα, φύλλα φρεσκότατης σαλάτας & κρέμα πιπεριάς Φλωρίνης, που έκανε όλη τη διαφορά, σε ένα σύνηθες αλλά εν τέλει πολύ καλοφτιαγμένο αφράτο ψωμάκι σάντουιτς (5,50e), όπως και το wrap με γαλοπούλα και παρόμοια σχεδόν υλικά που ήταν εξίσου νόστιμο και χορταστικό και αυτό (4,50e).
Εγώ επέλεξα την φουλ έξτρα ομελέτα με τυρί, γαλοπούλα, πιπεριές, φρέσκα φύλλα σαλάτας και dressing φρούτων (φρουτώδες μπαλσάμικο ουσιαστικά) πάνω σε ψωμί brioche, επίσης πολύ καλή (6e).

To κομμάτι του εντυπωσιασμού, οπτικού και γευστικού, ήταν τα γλυκά, που αν και τα θεώρησα πολύ ακριβά, ήταν άξια τελικά της τιμής τους. Μας προειδοποίησαν ότι είναι πολλά για 3 άτομα που ήμασταν αλλά επιμείναμε και όχι ευτυχώς όχι άδικα.
Skillet cookie. Μπισκότο σε τηγάνι μεγέθους... φρίσμπυ. Χειροποίητο, θέλει το χρόνο του να ψηθεί, είναι για 3-4 άτομα, μοιάζει με σοκολατένιο τριαντάφυλλο, γεμάτο πραλίνα φουντουκιού, κομμάτια σοκολάτας, παγωτό βανίλια και ζάχαρη άχνη (7,50e). Ήταν εξαιρετικό!!
Dutch pancake banoffee. Μια άλλη ιδέα pancake (τραγανή και αφράτη ζύμη ψημένη σε μαντέμι όπου και σερβίρεται) σε ένα αγαπημένο συνδυασμό γεύσεων ( με 2 καραμέλες γάλακτος, μπανάνα, μπισκότο σοκολάτας, κομμάτια μαύρης σοκολάτας, σαντιγύ & άχνη). Με αυτό ξετρελαθήκαμε. Η ζύμη σταδιακά μαλακώνει και γίνεται υδαρής με τόσο φόρτωμα, τρώγεται πιο ευχάριστα πολύ ζεστό αλλά η γεύση του δεν χάνεται μέχρι το τέλος (7,50e).

Tα 2 παραπάνω γλυκά υπάρχουν και σε άλλους συνδυασμούς γεύσεων για τα οποία θα πάμε και πάλι σύντομα. Αυτό ισχύει και για τα burgers που θέλουμε να δοκιμάσουμε.
Ο λογαριασμός κινήθηκε σε πολύ λογικά πλαίσια για όλα τα παραπάνω με απόδειξη κανονική.

Είναι ένα καινούργιο μαγαζί που πραγματικά μας άρεσε πολύ και το απολαύσαμε στην εντέλεια. Ανταποκρίνεται πλήρως στα δικά μου δεδομένα περί brunch και all day και το θεωρώ κάτι που έλειπε από τα Μελίσσια και ήταν απαραίτητο. Πολύ θετικές εντυπώσεις!!!

29 Μάρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Ήθελα πολύ, πάρα πολύ, να μου αρέσει το Cookoomela επειδή το επέλεξα πραγματικά με μεγάλο ενθουσιασμό και είμαι μανιταρολάτρης, αλλά δυστυχώς... δεν. Είναι μία από τις λίγες, ελάχιστες, φορές που θα διαφοροποιηθώ από την κριτική του αγαπημένου Pontikiou που εμπιστεύομαι τυφλά, καθώς εμάς η Cookoomela μας άφησε ανάμικτο θυμό με απογοήτευση.
Έχουν βέβαια μεσολαβήσει και αρκετοί μήνες από την πρώτη κριτική - ικανότατος όμως χρόνος να παραμεληθεί το προιόν, να συρρικνωθεί η ποσότητα ή ποιότητά του, να χειροτερέψει ο χώρος και η γενικότερη στάση απέναντι στον πελάτη. Όπερ και συνέβη.

Στην περιοχή των Εξαρχείων (τώρα πια) τυχαίνει να μην πολυκινούμαι, ωστόσο η ανάγκη το'φερε να βρεθώ πολύ πρόσφατα για κάποια δουλειά εκεί κοντά και τελειώνοντας το απόγευμα να αναζητήσω για φαγητό κάτι γρήγορο και λίγο εναλλακτικό, μιας και σε vegan / vegeterian επιλογές και πειραματισμούς δεν λέω ποτέ όχι. Η Cookoomela μου ήρθε ως σκέψη αυτόματα.
Η μέρα δεν ήταν καλή. Φύσαγε σαν τρελός, είχε παγωνιά σαν παρανοικός, έβρεχε σαν Νοέμβρης. Ποτέ δεν επηρεάζομαι από τις κακές συνθήκες, όμως ο χώρος που έχουν στήσει το μαγαζάκι τους - μια τρύπα ουσιαστικά - είναι εντελώς αφιλόξενος.

Βρωμιά και εγκατάλειψη στο πεζοδρόμιο, στο κομμάτι του που τους "ανήκει", έλλειψη φωτισμού, ανύπαρκτος χώρος για να ξαποστάσεις έστω για λίγο, ένας πάγκος μικροπωλητού παραδίπλα μαζί με τον μικροπωλητή και την πραμάτεια του, δεν προσφέρουν απολύτως τίποτε ώστε να αξιώνονται 2,50 ευρώ για ένα vegan σουβλάκι, μόδα που έχει υπερτιμηθεί πλέον σε εξοργιστικό βαθμό.
Η σκέψη μας ήταν να φάμε κάτι στα γρήγορα και στα όρθια, μιας και σε συνθήκες street food είμαστε απολύτως εξοικειωμένοι και τίποτε συνήθως δεν μας ενοχλεί, όμως στη θέα διαφόρων καταστάσεων πήραμε αμέσως στροφή 180 μοίρες και αποφάσισα μόνη μου να τα πάρουμε πακέτο.

Η κατάσταση μέσα χειροτέρεψε. Οι δύο κοπέλες πίσω από τον πάγκο, αμίλητες, αγέλαστες, σχεδόν "απούσες" και σκυμμένες σιωπηλά στην δουλειά τους, έκαναν αρκετά λεπτά να μου δώσουν σημασία και να μου απευθυνθούν. Δεν υπήρχε φόρτος εργασίας ή κάτι άλλο.
Ο κύριος στο ταμείο - ή καλύτερα να πω στο παγκάρι - ειρωνικός, βαρύς, αγενής, σχεδόν εχθρικός, δεν έκανε απολύτως τίποτε να εξυπηρετήσει σωστά τον πελάτη της πρώτης φοράς. Του ανέφερα ότι έρχομαι πρώτη φορά, καμία ιδιαίτερη πρεμούρα να μου εξηγήσει / διευκρινίσει / προτείνει / διαφημίσει το καινοτόμο σουβλάκι του. Αν δεν ήξερα από μόνη μου, η πλήρης αδιαφορία να μου πει το οτιδήποτε.

Παρήγγειλα ένα red, ένα yellow και ένα με κεμπάπ φακής για να δοκιμάσουμε την πλήρη γκάμα. Ζήτησα να αφαιρεθεί το κρεμμύδι σε όλα και όλο ύφος μου είπε ότι αυτό δεν γίνεται γιατί μαζί με αυτό θα αφαιρεθεί πακέτο και η ντομάτα και κάτι ακόμη. Πρώτη φορά είδα μέσα σε μεγάλη πλαστική λεκάνη ντομάτα μαζί με κρεμμύδι και να μην μπορούν να διαχωρίσουν το ένα από το άλλο - τί είδους τιμωρία είναι αυτή ; εσείς το έχετε ξανακούσει ;
Επιπλέον κανείς δεν φρόντισε να με ενημερώσει ή έστω ρωτήσει, με τί πίτα προτιμώ τα σουβλάκια, θεωρώντας ας πούμε αυτονόητη επιλογή την (απαίσια) ολικής άλεσης. Μόνο την στιγμή που αντιλήφθηκα ότι ήδη το πρώτο φτιάχτηκε με ολικής, ψέλλισα με φόβο να μου βάλουν άλλο είδος πίτας στα άλλα δύο. Δεν μου προτάθηκε να μου φτιάξουν και το τρίτο με καλαμποκιού παρόλο που πρόσεξαν ότι ενοχλήθηκα έντονα και το άφησαν ως είχε.

Στο βασικό κομμάτι λοιπόν, της γεύσης. Ο γύρος μανιταριών ήταν κατίμαυρος - αρπαγμένος για την ακρίβεια. Οι δύο μεγάλες πατάτες που βάζουν μέσα, καλές. Το κεμπάπ φακής καλό αλλά φλατ, του λείπει κάποιο μπαχαρικό να του δώσει μια ένταση για να μην νιώθεις ότι τρως σκέτη φακή... Τα λοιπά υλικά φυτικές μαγιονέζες, φυτικό τυρί, αβοκάντο, σάλτσα ντομάτας, τα τσιγκουνεύτηκαν, με αποτέλεσμα στεγνό και φτωχό γευστικά. Και τα τρία τυλιχτά φαγώθηκαν ψάχνοντας να βρούμε κάτι να μας εντυπωσιάσει για να πούμε μπράβο στην καινοτόμα ιδέα που δυστυχώς δεν βρέθηκε.

Δεν ξέρω τί έφταιξε. Η λογική μου λέει ότι η κονόμα τους είναι μεγάλη και δεν πολυνοιάζονται να κρατήσουν μια σταθερή ποιότητα. Η ίδια η στάση του υπεύθυνου μου το έδειξε αυτό.
Ως ιδέα θεωρητικά καλή, αλλά επί του πρακτέου πουθενά αντίστοιχη με τα παντελονάτα 2,50 ευρώ που κοστίζει έκαστο, μιας και απόδειξη όση ώρα στάθηκα εκεί δεν κόπηκε σε κανέναν πελάτη ούτε και σε εμένα φυσικά.
Δυστυχώς απογοήτευση. Και βαθμολογία επιεικής, για να μην παρεξηγηθώ.

21 Μάρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Θα μπορούσαν να ήταν τα σουβλάκια του Έλβις, του Κώστα, του Λευτέρη, της Ρωσίδας, του Pili Pili... αλλά είναι απλώς τα Σουβλάκια της Γιαγιάς και είναι ακριβώς το ίδιο. Σίγουρα δεν είναι το σουβλάκι του Κυρ, του Μπαρμπα, του Πάρεδρου. Μάλλον είναι το σουβλάκι που κανείς δεν θα γράψει γι'αυτό, ποιός να γράψει άλλωστε για την Αυτού Ταπεινότητά του.
Δεν θα έγραφα ούτε κι εγώ, γιατί δεν θα το είχα βρει ποτέ, αν φίλος που περνάει σχεδόν καθημερινά από εκεί δεν έριχνε σύρμα στο msn για το μικρό αυτό μια σταλιά μαγαζάκι να μας τσιτώσει να πάμε. Βρίσκεται λίγο πιο πάνω από το κέντρο ΔΑΙΣ στα εκπαιδευτήρια Δούκα στο Μαρούσι. Στον ίδιο δρόμο λίγα μέτρα πιο κει είναι ο Μαζωμός.

Η καλή μας η τύχη το έφερε και την αμέσως επόμενη που σπεύσαμε κι εμείς στη Γιαγιά, ο ξανά περαστικός από εκεί φίλος, μας πέτυχε μέσα και μπήκε και γίναμε όλοι μια παρέα. Έκτοτε 3 ακόμη επισκέψεις. Γιαγιά δαγκωτό!!

Μπαμπάς, μαμά, κόρη στην εξυπηρέτηση και γιος (εκπαιδευόμενος) σε μια τυπικά & ουσιαστικά οικογενειακή επιχείριση, από αυτές τις παλιές - παλιακές που τις ψάχνεις πια με το φανάρι. Ελάχιστα μετρημένα τραπέζια, χώρος πιο απλός πεθαίνεις... αλλά. Με μια συλλογή από παλιά γραμμόφωνα, ραδιόφωνα, τσουμπλέκια, που οι αντικέρ στο Μοναστηράκι θα έχαναν το σαγόνι τους άμα την έβλεπαν.
Το μενού μονοσέλιδη κάρτα. Μετά την πρώτη φορά το ξέρεις απέξω κι ανακατωτά. Λίγα και καλά. Συγκεκριμένα κλασσικότατα ψητοπωλείου ορεκτικά, 3-4 σαλάτες, τα βασικά στο πιοτί, και μόνο καλαμάκια - χοιρινό, κοτόπουλο, λουκάνικο, κεμπάπ, μόνα τους ή σε πίτες διπλωμένες, όπως τους αρέσει να τις λένε, πιο τραγανές δεν έχεις ξαναφάει. Ντελίβερυ όχι, πακετάκι για το σπίτι ναι.
Δεν έχει σημασία που άλλες φορές χρεώνουν το ψωμί άλλες όχι. Δεν έχει σημασία που δεν έχουν γύρο. Δεν έχει καν σημασία που οι πατάτες είναι (καλές) προκάτ. Δεν έχει (τεράστια) σημασία που έχουν το διπλωμένο σουβλάκι τιμή πακέτου 2 ευρώ (2,30 αν καθήσεις εκεί), ούτε ότι κερνάνε ένα κρασί μόνο τους φίλους τους. Εμάς μόλις την 3η φορά μας κέρασαν παστελάκια μικρά, σαν αυτά του Παλιού Ταχυδρομείου - άρα γινόμαστε μάλλον φίλοι τους.
Δεν έχει καν σημασία αν σου πω ότι είναι μακράν το καλύτερο χοιρινό καλαμάκι που έχω φάει ποτέ. Κυριολεκτικά.
Γιατί αυτό το μικρό διαμαντάκι δεν το προτείνω σε σένα που είσαι των γκουρμέ συγκινήσεων. Είναι πολύ ταπεινό για την Εξοχότητά σου. Στο κάτω κάτω, να ψάξεις μόνος σου και να βρεις αυτό το αντίστοιχο που θα υπάρχει και στη δική σου τη γειτονιά. Αυτό είναι δικό μας. Μην κάνεις ταξίδι και χιλιόμετρα να το βρεις. Είναι δικό μας!
Εσύ όμως. Εσύ που μένεις κάπου κοντά στο Μαρούσι και ξέρω ποιός είσαι. Σου λέω πήγαινε τώρα. Αν μπορείς πήγαινε χθες. Δεν με συμφέρει που δεν θα βρω εγώ μετά στασίδι να κάτσω.
Για τα Σουβλάκια της Γιαγιάς, έπρεπε να σε ενημερώσω. Αυτά τα ταπεινά μυστικά πρέπει να μοιράζονται.