Ucook



Κριτικές: 76

Μέλος από:
Μάρ 2014
Δεν είναι στη λίστα
των έμπιστών σου
.



Εμφάνιση:

Ιταλία - Γέρακας, Αθήνα
Μαι
18
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Έχω προσπαθήσει να γράψω μικρότερες κριτικές, ειλικρινά, το έχω παλέψει, αλλά μου είναι μάλλον ακατόρθωτο. Λόγω επαγγέλματος, οι ιδέες και ο οίστρος μάλλον περισσεύουν.

Στην περίπτωση του L'Angolo, η κριτική μου αφορά σε 2 επισκέψεις... οπότε καταλαβαίνετε, φτιάξτε καφέ, ποτάκι ή ό, τι σας κάνει κέφι, γιατί μάλλον για διατριβή το βλέπω πάλι!!

Την άποψή μου για τα κουπόνια, τις μεγάλες εκπτώσεις, τις προσφορές και το δεκαρικάκι for all you can eat, την έχω εκφράσει ουκ ολίγες φορές. Δεν πείθομαι εύκολα. Και συνήθως το σκυλομετανιώνω. Έ, το L'Angolo ήρθε, και όλο αυτό μου το κατέρριψε εντυπωσιακά. Κριτικές δεν υπήρχαν, ένα ρίσκο κρύβει πάντα και κάποιους κινδύνους, το γυρόφερνα αρκετό καιρό είναι η αλήθεια, και τελικά, ευτυχώς που πήγα.

Οι επισκέψεις μας έγιναν στις 18/4 λίγο μετά το Πάσχα και στις 10/5, ημέρες που έτρεχε το δέλεαρ του 50%. Ήμασταν 3 άτομα και τις 2 φορές.
Ψάξτε το στο e-table, τρέχει έκπτωση από 15-50%, αναλόγως μέρας και ώρας που θα επιλέξετε να πάτε.
Βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του Γέρακα, ανάμεσα σε πλήθος άλλων επιλογών για φαγητό και καφέ και δείχνει να κινείται αργά αλλά σταθερά. Εύχομαι να τα πάει ακόμη καλύτερα, γιατί έχει όλες τις προδιαγραφές που χρειάζονται. Το παρκάρισμα εύκολο σχετικά, στα γύρω στενά.

Ο χώρος μακρόστενος και άνετος, φωτεινός το μεσημέρι και ατμοσφαιρικός το βραδάκι, με άπλετη θέα προς την πλατεία, άνετη διάταξη τραπεζιών, αυστηρά no smoking, με πολύ προσεγμένο και μοντέρνο διάκοσμο, ένα υπέροχο graffiti στον ένα τοίχο, ένα ποδήλατο, υδρόγειους σφαίρες... και με υλικά όπως το τούβλο, το μέταλλο και το γυαλί, συνθέτουν μια εικόνα ζεστή αλλά και πολύ μοντέρνα. To hit είναι οι 4 δερμάτινοι ημικυκλικοί καναπέδες που φιλοξενούν άνετα τις πιο μεγάλες παρέες αλλά αναλόγως ώρας μπορούν και 2 ή 3 άτομα να βολευτούν και να χαλαρώσουν τέλεια!!

Το μενού έχει επιμεληθεί ο Μιχάλης Ντουνέτας, γνωστός σε κάποιους και από την τηλεόραση, και οφείλω να πω ότι έχει γίνει επιμελημένη δουλειά και από τον ίδιο και από τους νεαρούς μάγειρες που εργάζονται μέσα στην κουζίνα.
Αν το αναζητήσετε στο site τους, θα δείτε ότι είναι μικρό αλλά αρκετά δημιουργικό και ενδιαφέρον. Το μενού του delivery ωστόσο, είναι αρκετά διαφορετικό από αυτό της σάλας.
Η πρόκληση λοιπόν του 50%. Κρύβει δυσάρεστες εκπλήξεις και εκπτώσεις στην γεύση, την εμφάνιση, την ποιότητα, την εξυπηρέτηση ;; Κατηγορηματικό όχι. Η έκπληξη ήταν πολύ παραπάνω από θετική. Πιο αναλυτικά:

Στην 1η επίσκεψη:

- Kαλαθάκι με ζεστά ψωμάκια και δικά τους χειροποίητα κριτσίνια, με συνοδεία ελιές σε ροδέλες και ένα εξαιρετικό ασυνήθιστο ντιπάκι με βάση το κρεμώδες τυρί μασκαρπόνε. Πολύ αξιόλογη αρχή!! ( 1,50 ευρώ το καλαθάκι αυτό, δηλ. 0,75 σεντς..... ) Στη συνέχεια, θα παραθέσω τις αρχικές τιμές των πιάτων, οπότε υπολογίστε την μισή τιμή.

- Πλατώ με προσούτο, παρμεζάνα 24μηνης ωρίμανσης, κριτσίνια ( σίτου και πολύσπορα ) και μαρμελάδα βερύκοκο. Ο συνδυασμός σε ιδανική ισορροπία, η αλμύρα του τυριού με την γλύκα της μαρμελάδας και το τραγανό κριτσίνι με το προσούτο, μπουκιές φίνες και ξεχωριστές. ( 8,50 ευρώ )

- Σαλάτα Caprino e salumi, με ανάμικτες πρασινάδες, μπουκιές ψητών λαχανικών, ντοματίνια, σαλάμι spianata, σαλάμι παρμεζάνας, βινεγκρέτ και στην κορυφή ένα καλό κομμάτι από κατσικίσιο τυρί, φρεσκοψημμένο και ζεστό. Θεϊκή γεύση. Ποσότητα μέτρια θα έλεγα, αλλά μια χαρά ήταν για 3 άτομα ώστε να δοκιμάσουν όλα τα υλικά της. Μας άρεσε πολύ. ( 8,20 ευρώ )

- Ριζότο μανιταριών, με διάφορα μανιτάρια του δάσους, κρέμα μανιταριών porcini και γενναία ποσότητα από φλοίδες παρμεζάνας από πάνω. Μία ακόμη ιδιαίτερη γεύση, που ήρθε και απογειώθηκε με μπόλικο φρεσκοτριμμένο πιπέρι. Επίσης σε καλή ποσότητα, καθώς τα πιάτα μπήκαν όλα στη μέση.
Ήρθε al dente, και ζητώ συγνώμη από τους γνώστες του θέματος ριζότο, ίσως κάποιον τον ξενίσει και θα το προτιμούσε πιο χυλωμένο, αλλά εμάς μας φάνηκε εξαιρετικό και όλο αρώματα... ( 9,20 ευρώ ).

- Τις 2 πίτσες που πήραμε, τις ζητήσαμε μισές-μισές για να δοκιμάσουμε πιο πολλές γεύσεις και η επιθυμία μας ικανοποιήθηκε στο έπακρο.
Συνδυάσαμε λοιπόν Chorizo ( με σάλτσα ντομάτας, μοτσαρέλα, τυρί scarmoza, ισπανικό λουκάνικο chorizo, λάδι τρούφας και αυγό. Πλούσια γεύση, πληθωρικά υλικά, λίγο βαριά αλλά πολύ νόστιμη ) και L'Angolo ( σάλτσα ντομάτας, ζαμπόν, μπέικον, πιπεριά, λουκάνικο, πεπερόνι και φρέσκια ντομάτα. Σαν τη γνωστή σπέσιαλ δηλαδή. Επίσης πολύ καλή με εξαιρετικά υλικά ) ( 13 ευρώ )

Στη 2η συνδυάσαμε την Parmese ( σάλτσα ντομάτας, μοτσαρέλα, προσούτο cotto, μπέικον και μανιτάρια. Λιγότερα τα υλικά, πιο φίνο το αποτέλεσμα, νοστιμότατη!! ) και την Bianca που πανηγυρικά είναι πλέον η κορυφαία για εμένα ( με κρέμα ιταλικών τυριών, ποικιλία μανιταριών του δάσους, επιτέλους λεπτοκομμένα, και λάδι τρούφας που στο μισό χιλιόμετρο μου έσπασε τη μύτη... Ορκίστηκα να ξαναγυρίσω γι'αυτήν. Και ξαναγύρισα. ) ( 12,50 ευρώ )

- Άλλη ευχάριστη έκπληξη, η draft Moretti, ελαφριά και δροσιστική. Το μικρό ποτήρι στα 2,50 ευρώ, δηλαδή 1,25 ευρώ, και το μεγάλο ποτήρι των 500 ml στα 3,80 δηλ. 1,90 ευρώ.... Ήδη και που τις γράφω αυτές τις τιμές τώρα, ντρέπομαι....
Εμφιαλωμένο έρχεται χωρίς ερώτηση ( δεν μας χρεώθηκε την πρώτη φορά ) αλλά παίζει και κανάτα, αν προλάβετε και την ζητήσετε πριν ανοιχθεί το εμφιαλωμένο.

- Από γλυκά διαλέξαμε ένα τιραμισού αλλιώς, το οποίο ήρθε σε μεγάλο βαθύ πιάτο, ικανό να χορτάσει 4 άτομα. Η κρέμα ανάλαφρη και αρωματική, μπόλικο κακάο, τα σαβαγιάρ καλά ποτισμένα με το εσπρεσσάκι τους και με κάποιο αλκοόλ. Μαζί με το γλυκό, ήρθαν κερασμένες και 3 μαστίχες, άψογοι!!! ( το τιραμισού στα 5,50 ευρώ )
Check please, αρχικές τιμές 68 ευρώ, με την έκπτωση 34 ευρώ.

Στη 2η επίσκεψη:

- Σαλάτα Inverno, με ανάμικτες πρασινάδες, ξερά σύκα, ρόδι, καρύδια, ντομάτα, σταφίδες, αμύγδαλα, σουσάμι, παρμεζάνα και βινεγκρέτ ( 6,80 ευρώ ). Συμπαθητικό το σύνολο, αλλά η προηγούμενη σαλάτα, ήταν ομολογουμένως πιο δυνατή επιλογή.

- Κροκετάκια παρμεζάνας με μαρμελάδα βερύκοκο και φέτες προσούτο. Ήρθαν 4 ζεστές κροκέτες τυριού, πολύ καλές αν και λίγο αλμυρούτσικες, η μαρμελάδα τις ισορρόπησε γευστικά και το προσούτο που έρχεται ξεχωριστά, είναι ιδανική παρέα και για το κρασάκι. Απλό και ωραίο ορεκτικό ( 6,80 ευρώ )

- Pizza Βianca, οι συστάσεις εδώ περιττές. Ο ένας λόγος που επιστρέψαμε στο L'Angolo, ήταν αυτός. Και ο δεύτερος λόγος είναι το,

- Μαύρο ριζότο, με ένα ολόκληρο στήθος κοτόπουλου, γεμιστό με προσούτο Πάρμας, τυρί scarmoza, σπανάκι και πιπεριές ( 12,50 ευρώ ). Πρωτόγνωρη γεύση, με το ρύζι να είναι σκούρο λόγω ποικιλίας και όχι λόγω βρασμού σε κάποιο μελάνι.
Ο τρόπος σερβιρίσματός του, επίσης αξίζει αναφοράς, καθώς ο μετρ το φέρνει δίπλα στο τραπέζι μαζί με το σκεύος του, μόλις βγει από την κουζίνα, και "στήνει" το πιάτο μπροστά στον πελάτη. Το ρύζι και εδώ al dente, εντυπωσίασε και τον πλέον δύσκολο δοκιμαστή της παρέας. Το κοτόπουλο υπέροχα ζουμερό, καλοψημένο, όλο αρώματα, η μερίδα γενναιόδωρη, μας άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις!!

- Κανελόνια σπιτικά, με ραγού από μοσχαράκι γάλακτος, σε στρώση παχιάς σάλτσας ντομάτας και με πλούσια στρώση ιταλικών τυριών από πάνω, ψημένο στο φούρνο.
Αρκετά βαρύ και λιπαρό πιάτο ( μάλλον χειμωνιάτικο θεωρώ ), με μαλακά και ζουμερά τα κανελόνια, γλύκισμα το ραγού, αλλά αρκετά αλμυρή την κρούστα των τυριών. Αν στα τυριά τηρηθεί ένα μέτρο και μπει λιγότερη σάλτσα ντομάτας θα ήταν το ιδανικό. Τυρί και λίγη σάλτσα έμεινε στο πυρέξ, τα κανελόνια εξαφανίστηκαν. (10,20 ευρώ).

- Συνοδέψαμε με εξαιρετικό ροζέ Ζίτσας, μισό κιλό ( 4,50 ευρώ ) και εμφιαλωμένο νερό ( 1,50 ευρώ ).

- Για επιδόρπιο, η διάθεση ζητούσε παγωτό, 3 μπάλες ( βανίλια, σοκολάτα και σορμπέ μανταρίνι ) με συνοδεία πραλίνα φουντουκιού και σάλτσα φρέσκιας φράουλας, επάνω σε χειροποίητο μπισκότο φωλιά ( 5,50 ευρώ ). Δεν παίρνω κι όρκο ότι ήταν χειροποίητο το παγωτάκι, αλλά οκ, για την αλλαγή της γεύσης ήταν μια χαρά δροσιστικό. Το συνοδευτικό κέρασμα αυτή τη φορά ήταν 3 limoncello.
Check please, αρχικές 59,80 ευρώ και με την έκπτωση 29,90 ευρώ. Με κανονική απόδειξη και στις δύο περιπτώσεις. Σκάνδαλο, όπως κι αν το δεις.

Συμπεράσματα ;
Οι αρχικές του τιμές είναι κάπως τσιμπημένες, αλλά η ποιότητά του πιστεύω ότι το δικαιολογεί, καθώς ξεφεύγει από μία κλασική πιτσαρία της γειτονιάς.
Θα μπορούσαν να τις χαμηλώσουν λίγο, αλλά αντί αυτού έχουν καθιερώσει μια διαβαθμιζόμενη έκπτωση μέσω του e-table, που για μένα είναι πιο σημαντική και θα θελα μάλιστα να την δω να κρατήσει για πολύ καιρό ακόμη, γιατί σκοπεύω να πηγαίνω, κι ας είμαι και λίγο μακριά. Νομίζω ετοιμάζουν και νέες γεύσεις που θα ενταχθούν στο μενού.
Μπράβο τους και που εκτιμούν σωστά τις υπάρχουσες συνθήκες, για να μπορούν κάποιοι να το επισκέπτονται συχνότερα.
Εμάς, και τις 2 φορές, μας άρεσαν όλα τόσο πολύ, που με αυτές τις τιμές νιώσαμε σαν να κλέβουμε εκκλησία... και γι αυτό, το πουρμπουάρ που αφήσαμε ήταν γερό, αν και, ακόμα και αυτό, έγινε δεκτό με ταπεινότητα και συστολή.

Η αντιμετώπιση σε όλα, ήταν ευγενέστατη και ζεστή και το κυριότερο, οι γεύσεις σε όσα δοκιμάσαμε ήταν σε πολύ καλό επίπεδο.
Τί να πω.... Ένα μεγάλο μπράβο από εμένα. Δώστε του μια ευκαιρία γνωριμίας, αν βρεθείτε στην περιοχή. Το αξίζει.

Εγώ, κάπου εδώ, θα την τελειώσω και αυτή τη "διατριβή". Έχω κρατήσει και 2 κομμάτια Bianca στο ψυγείο... Καταλαβαίνετε.................

Ταβέρνες με τραγούδι - Μαρούσι, Αθήνα
Μαι
03
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

ΣΕΛΙΔΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ.

Μνήμες από το παρελθόν, έρχονται και σε βρίσκουν εκεί που δεν το περιμένεις. Πίσω στο 1948, το Μαρούσι, εδώ δηλαδή που έχω γεννηθεί, η Κηφισιά και τα περίχωρα, ήταν χωριά.
Εικόνες που θυμάμαι, και φωτογραφίες που μου κληροδοτήθηκαν από ηλικιωμένους συγγενείς, ζωντανεύουν μιαν άλλη εποχή, στην οποία εγώ έτρεχα ανέμελη και έπαιζα ως παιδί σε αυτά τα δρομάκια, τότε που όλα και όλοι ήταν αλλιώς.

Η διήγηση της μητέρας μου για τα κρυφά ραντεβουδάκια της με τον πατέρα μου, στα τότε στέκια της εποχής και της περιοχής, μοιραία σκόνταψε και στον Ασβεστόλακο, στον αρχικό υπόγειο χώρο του, και στα λίγα, ομολογουμένως, στέκια της εποχής, αλλά και στις αντικειμενικές δυσκολίες που υπήρχαν στα σκοτεινά χρόνια της δικτατορίας με την απαγόρευση της κυκλοφορίας τις βραδυνές ώρες.

Κι όμως μια χαρά τα κατάφεραν.
Οι ιστορίες περί ασβεστώματος του "λάκκου" για λόγους καθαριότητας, από τους ιδιοκτήτες της πρώτης γενιάς, είναι πέρα για πέρα αληθινές.
Οι παλιοί Μαρουσιώτες του έδωσαν και το όνομα Ασβεστόλακος. Αυτοί οι ίδιοι, οι αγρότες, κανατάδες, αγγειοπλάστες, παντοπώλες, ράφτες, που έπιναν το κρασάκι τους κι έτρωγαν το κατιτίς τους, ρεφενέ ή κερασμένο από τον ιδιοκτήτη, μιας και τότε το Μαρούσι ήταν μια γειτονιά.
Ανάμεσα στην πελατεία, και ο δικός μου ο παππούς και η γιαγιά, που βρέθηκαν το 1953 για δεύτερη φορά ξεριζωμένοι μετά το μεγάλο σεισμό της Ζακύνθου ( την πρώτη φορά, πρόσφυγες το 1922 με το Μικρασιατικό ) και η τύχη τους, τους οδήγησε στο Μαρούσι για μια νέα αρχή, ανοίγοντας και λειτουργώντας ένα από τα πρώτα παντοπωλεία της εποχής στην οδό Ερμού.

Πόσες και πόσες μνήμες ξύπνησαν, ταυτόχρονα με τη στιγμή που έπεσε η πρόσκληση/ιδέα να επισκεφθώ με αγαπημένες φίλες τον Ασβεστόλακο...
Με εμένα να απορώ τελικά, πώς έτυχε εγώ, βέρα Μαρουσιώτισα, να μην έχω τιμήσει μέχρι τώρα αυτό το μαγαζί, που περνάω σχεδόν καθημερινά από μπροστά του.
Κάποιες φορές, οι ιδέες που έχουμε για τα πράγματα ή τις καταστάσεις, δεν μας αφήνουν να διαμορφώσουμε αντικειμενική άποψη γιατί δεν είναι δικές μας. Μέχρι που κάτι ή κάποιος, μας ξυπνάει από το λήθαργο και βλέπουμε με άλλο μάτι τα πάντα.

Ευνόησε η βραδιά, ο καιρός έχει ήδη γλυκάνει, έγιναν οι απαραίτητες συνεννοήσεις μέσα σε λίγα λεπτά, ήταν και οι εντυπώσεις της φίλης μας πολύ ξεσηκωτικές από την προ 2 ημερών εμπειρία της, με αφορμή την σύναξη που οργάνωσε το site για τους κορυφαίους χρήστες, έ, δεν ήθελε και πολύ να οργανώσει επαναληπτική επίσκεψη άμεσα.
Και έτσι μπόρεσα κι εγώ, να τηλεμεταφερθώ στο παρελθόν αλλά και να απολαύσω στο παρόν, ένα αγέρωχο κουτούκι, που στέκεται σθεναρά με τη δική του ιστορία και προσωπικότητα, όπως κανένα άλλο μαγαζί στο Μαρούσι. Για την υπέροχη παρέα και το ακόμη πιο υπέροχο φαγητό, τα λόγια είναι λίγα και ίσως περιττά, αφού η ουσία είναι πάντα λακωνική και χωρίς κορδελάκια.

Τραπεζάκια έξω, λουλούδια γύρω γύρω, ένα παλιό βαμμένο κάρο να θυμίζει τα παλιά, φορτωμένο με αρωματικό δυόσμο, φρέσκια ρίγανη, βασιλικό, οι πρώτες εικόνες.
Το απέναντι νεοκλασικό, είναι η Ψαλτική Σχολή Αμαρουσίου, κληροδότημα μιας εύπορης Μαρουσιώτισας στους σπουδαστές. Πλακόστρωτο στενό, ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ένας απαλός γλυκός φωτισμός παντού, οι επόμενες εικόνες.

Στην περιγραφή του χώρου, πολύ όμορφα τα έχουν ήδη περιγράψει οι αγαπητοί fratello, ΙΩΓΙΑΝΝΗΣ και piperman. Εγώ απλά θα προσθέσω, ότι στην περιήγησή μου στους χώρους, μου έκαναν εντύπωση τα μπακιρένια σκεύη και τα διάφορα λαϊκά μουσικά όργανα, που μαρτυρούν την αυθεντικότητα και την ταυτότητα του μαγαζιού.

Επίσκεψη λοιπόν την Παρασκευή, 28/4, ευδιάθετη κοριτσοπαρέα 5 ατόμων. Επιλογή τραπεζιού, στο μπαλκονάκι!!!
Πρόκειται για την μικρή αίθουσα στα αριστερά, που επικοινωνεί με την κουζίνα κι έχει μόλις 2 μεγάλα άνετα τραπέζια και ένα χτιστό καναπέ με μαξιλάρια. Καθίσαμε στο μπροστινό, με άπλετη θέα προς τα έξω αλλά όντας ουσιαστικά και μέσα και έξω, αφού αργά το βραδάκι είχε λίγη ψύχρα.
Κατεβάζοντας το ξύλινο παράθυρο, ζεσταθήκαμε ξανά, χωρίς να χάσουμε την όμορφη θέα.

Ο μέσα χώρος γέμισε σχεδόν, με το πέρασμα της ώρας, υπήρχε και η σχετική κάπνα. Υπήρχε και ζωντανή μουσική, από ό, τι είδα, ένας συμπαθέστατος νεαρός.
Αλλά κι εμάς, δεν μας έλειψε καθόλου η μουσική, σε χαμηλή ένταση μάλιστα, ώστε η κουβέντα μας να μην ξεπεράσει τα ντεσιμπέλ, κάτι όμως που δεν ισχύει και για το γέλιο μας!!

Για την εξυπηρέτηση έχω τα καλύτερα να πω. Οι δύο κοπέλες, χαμογελαστές, εξυπηρετικές, περιποιητικές, ζεστές, άνετες, με οικειότητα και ταχύτητα σε ό, τι ζητήσαμε. Όλα ήρθαν στους σωστούς χρόνους, δεν μας έλειψε κάτι, ίσα ίσα που νιώσαμε αμέσως την απλότητα και την ευγένειά τους, σε όλους τους τομείς.

Η 3η γενιά λοιπόν των ιδιοκτητών, έχει φροντίσει να παντρέψει γεύσεις ελληνικές παραδοσιακές με μοντέρνα στοιχεία και νέες τεχνικές, πολύ επιτυχημένα οφείλω να πω!!
Το μενού έχει ενδιαφέρον και σε έκταση δεν είναι μεγάλο. Οι τιμές μου φάνηκαν κάπως υψηλές εκ πρώτης όψεως, αλλά τα υλικά είναι διαλεχτά και η εκτέλεση στα περισσότερα σε πολύ καλό επίπεδο!!

Έχοντας λοιπόν κατά νου τις προτάσεις του fratello και του ΙΩΓΙΑΝΝΗ, αλλά και το σκονάκι του αγαπημένου Pontikiou, στο τραπέζι μας ήρθαν τα εξής:

- Καταρχάς, ψωμάκι λευκό και μαύρο, δύο καλαθάκια, και πιτούλες κομμένες με συνοδευτική τυροκαυτερή. Χρεώθηκε 5 χ 0,90 ευρώ.

- Φάβα Φενεού με λάδι τρούφας. Από πάνω, μικρά καρέ από σύγκλινο Μάνης και πάπρικα. Το κρεμμυδάκι το ζητήσαμε ξεχωριστά, μιας και είναι θέμα προτίμησης. Εγώ ας πούμε, το τσάκισα. Απίστευτη γεύση, ξεχωριστή, με το λάδι τρούφας να την απογειώνει σε άλλο επίπεδο. Η φάβα στα καλύτερά της!! Από τις ωραιότερες που έχω δοκιμάσει ( 6 ευρώ ).

- Σαλάτα πορτοκάλι, με μαρούλι, κόκκινο λάχανο, πιπεριά Φλωρίνης, ντομάτα σε καρεδάκια, φιστίκια, διάφορα μυρωδικά, φιλεταρισμένο πορτοκάλι και σως γιαουρτιού με μηλόξιδο.
Δροσερή, σαν να τρως σαλάτα με ό, τι έχεις μαζέψει από το μποστάνι σου, τύφλα να χει ο Κήπος της Αρκούδαινας χαχαχα!!! Όλα τα υλικά φρεσκότατα και σε αρμονία μεταξύ τους, ποσότητα επαρκής και υφή τραγανή λόγω των φιστικιών ( 6,80 ευρώ )

-Ψητά λαχανικά, με μανιάτικο ψητό ταλαγάνι. Μελιτζάνες, πολύχρωμες πιπεριές, κολοκυθάκια, μανιτάρια πλευρώτους σε ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ψήσιμο, μαριναρισμένα σε μπαλσάμικο.
Από πάνω γενναία ποσότητα από το υπέροχο ψητό τυράκι, πολύ πολύ ωραίο σύνολο, θα ήθελα λίγο μεγαλύτερη τη μερίδα. ( 7 ευρώ )

- Κοτοπιτάκια ( 6,80 ευρώ ) Κιμάς κοτόπουλου, πολύχρωμες πιπεριές, κασέρι και μείγμα μπαχαρικών ( ανάμεσά τους και το πιπεράτο τζίντζερ που έκανε τη διαφορά ) σε χειροποίητο φύλλο κρούστας.
Έρχονται σε μεταλλικό καλαθάκι, χωρίς περιττό λάδι, τραγανά και πολύ νόστιμα και αυτά, θα τα ήθελα ίσως ένα τσικ πιο ζουμερά, αλλά μια χαρά ήταν κι έτσι. Ήταν 4 τεμάχια, ήμασταν 5, η μοιρασιά ήταν ακριβοδίκαιη!!

- Μανιάτικο, τα γνωστά αυγά στραπατσάδα ( με τις τόσες διαφορετικές ονομασίες και εκδοχές ), εδώ με φέτα και σύγκλινο Μάνης και φυσικά ντομάτα. Νοστιμιά απλή και λιγουρευτή, άψογη παρέα καθώς ήταν ζεστό με το ψωμάκι, και σε καλή ποσότητα. ( 6,80 ευρώ).

- Ριζότο τση Κρήτης. Πώς το λένε να δεις ;; I rest my case. Έδωσα τα ρέστα μου, επί τω λαϊκότερον.
Τέλεια δεμένη γεύση ;; Απίστευτες μυρωδιές; Συνδυασμός απρόσμενων υλικών ;; Μπουκιά και συχώριο ;; Όλα αυτά μαζί και άλλα τόσα, δεν περιγράφουν τη νοστιμιά του. Μόνο αυτό θέλω να φάω την επόμενη φορά, έχω ήδη πάθει στερητικό με το συγκεκριμένο κρητικό ριζότο... Α, υλικά: απάκι, ξινομυζήθρα, πέστο σταμναγκάθι ( και κάποιο πολύ ιδιαίτερο βούτυρο ή ζωμός ). Μην το παραλείψετε. ( 8,80 ευρώ)

- Στο καπάκι, Κρητικό κοτόπουλο. Ένα μεγάλο φιλέτο κοτόπουλο, γεμισμένο με γραβιέρα Κρήτης, απάκι και από πάνω πέστο σταμναγκάθι, ξαπλωμένο σε παχύ στρώμα χειροποίητου πουρέ πατάτας ( όχι σκόνη, όχι multi ), με μικρά κομμάτια πατάτας που έσκαγαν στο στόμα. Τρυφερό, ιδιαίτερο, καλοψημένο και όχι στεγνό, και με ένα καλοδουλεμένο και αρωματικό πουρέ, σίγουρα το προτείνω και αυτό. ( 9,80 ευρώ).

- Ψαρονέφρι, τυλιγμένο σαν κανελόνι και γεμιστό με ρόκα, φλοίδες παρμεζάνας και λάδι μαύρης τρούφας, συνοδεύεται από τον ίδιο αρωματικό πουρέ. Ωραίο πιάτο και αυτό, ευπαρουσίαστο, εύγευστο και σε επαρκή ποσότητα, ίσως ήθελε λίγο πιο ζουμερό να ήταν, παρ' όλα αυτά μου άρεσε και αυτό. ( 10 ευρώ ).

- Χοιρινό κοντοσούβλι, μαγειρεμένο με μαρινάδα 14 συστατικών, με την τεχνική sous vide. Πρόκειται για τη νέα μέθοδο μαγειρέματος σε ειδικό επαγγελματικό σκεύος με νερό, σε σταθερή θερμοκρασία, όπου το υλικό κλείνεται σε σακούλα κενού αέρος (sous vide) για αρκετές ώρες.
Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα κρέας ζουμερό, άψογα και ομοιόμορφα μαγειρεμένο στο εσωτερικό του, και με την παραδοσιακή κρεάτινη ξεροψημένη όψη που αγαπάμε στο εξωτερικό του, μιας και στο τελείωμά του, εδώ, τυλίγεται σε αρνίσια μπόλια και ροδοψήνεται σε σχάρα. Συνοδεύεται με σως από την παραπάνω μαρινάδα και φρέσκιες τηγανιτές πατάτες. Μερίδα σίγουρα για 2 άτομα, τρώγεται κατά τη γνώμη μου ζεστό, μην το αφήσετε να κρυώσει. ( 13 ευρώ )

Συνοδέψαμε με εξαιρετικό ημίγλυκο ροζέ κρασάκι, αναψυκτικά και νεράκι σε μπουκάλια δικά τους.
Το κλείσιμο το περίμενα και αυτό με μεγάλη αδημονία.... ΛΟΥΚΟΥΜΑΔΕΣ....
Όχι από αυτούς τους ψεύτικους, τους πανηγυριώτικους, όχι. Από αυτούς τους καλούς, τους συμπαγείς, που τρως και λες "αυτός μάλιστα, είναι λουκουμάς αυθεντικός". Και με το καλό το μέλι.
Εξίσου καλό και το τζιζκέικ ( 5 ευρώ ), με ελαφριά υπόξινη κρέμα και με γλυκό του κουταλιού βύσσινο Σαράντης. Αλλά εγώ κόλλησα στους λουκουμάδες. Οι οποίοι είναι το κέρασμα του μαγαζιού σε κάθε τραπέζι.

Σύνολο λογαριασμού, με αποδείξεις, στα 101 ευρώ. Δώσαμε 21 ευρώ/άτομο και φάγαμε πολύ πολύ καλά. Θα μου πείτε ναι, αλλά αυτές οι τιμές δεν συμβαδίζουν με την φιλοσοφία του όρου "κουτούκι". Και θα συμφωνήσω. Δεν είναι ούτε ένα φθηνό ούτε ένα φτηνιάρικο μαγαζί. Ενδεχομένως δεν είναι και για κάθε μέρα. Όμως αυτό που "πουλάει" θεωρώ ότι δεν αποτιμάται σε χρήματα. Αποτιμάται σε ατμόσφαιρα, ποιότητα, ειλικρίνεια, γεύση και ζεστασιά. Ο κόσμος, κάθε ηλικίας, που το γεμίζει σχεδόν κάθε βράδυ από ό, τι κατάλαβα, κάτι ξέρει μάλλον.
Σε κάθε γειτονιά, υπάρχουν ακόμη τέτοια μαγαζιά, που πασχίζουν και τα καταφέρνουν, λόγω τιμιότητας και αυθεντικότητας.

Και μάλλον, κάπου εδώ προς το τέλος, εγώ θα νιώσω και μια υπερηφάνεια, που ευτυχώς ο Ασβεστόλακος βρίσκεται τόσα πολλά χρόνια στη δική μου γειτονιά, από τότε μέχρι σήμερα. Και δεν ήξερα τί έχανα, τόσα χρόνια. Όμως θα επανορθώσω, από δω και στο εξής.

Και θα νιώσω και συγκίνηση. Γιατί παραδίπλα, στην εκκλησία που ανέφερα πιο πάνω, παντρεύτηκαν οι γονείς μου. Και στον Ασβεστόλακο, έκαναν το τραπέζι του γάμου τους, εν έτει 1970, επί δικτατορίας.

Η κριτική αυτή είναι αφιερωμένη στον μπαμπά μου.

Που, αν ζούσε, και του την διάβαζα, σίγουρα θα του ξύπναγα πολλές μνήμες και θα είχε πολλά περισσότερα ακόμη να μου διηγηθεί.............................................

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Μεζεδοπωλεία - Μελίσσια, Αθήνα
Μαι
02
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
€/Άτομο
17-25

Όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό πουγκί.

Δεν ξέρω τί φταίει τελικά, αλλά είναι δυσάρεστο να προσπαθείς να κλέψεις λίγη από τη δόξα ( λέγε την πελατεία ) του επιτυχημένου γείτονά σου και να μην τα καταφέρνεις, ακόμα και με δελεαστική προσφορά που "τρέχει" ήδη επί 1 μήνα τώρα, και πάλι... δεν.
Από το σημείο περνάω συχνά, τόσο συχνά ώστε να δω πριν καιρό ότι το ΟΞΥΜΩΡΟΝ έκλεισε πλέον οριστικά, μετά τις απέλπιδες προσπάθειές του τον τελευταίο καιρό, με αλλαγή σεφ αλλά και μενού, να κρατηθεί ζωντανό.
Δύσκολη πιάτσα πια τα Μελίσσια και ο κόσμος απαιτητικός. Με ένα Πρόβατο απέναντι, πρέπει να πατάς πολύ γερά για να καταφέρεις να κονταροχτυπηθείς.

Πολύ σύντομα στήθηκε ο νέος χώρος και ξεπρόβαλλε το Πουγκί. Αρχικά φαινόταν για ποτάδικο-μπαρ, αλλά συζητώντας με φίλη μου με ενημέρωσε ότι θα είναι μεζεδοπωλείο και ακολούθως εντόπισα ότι πρόκειται για το αδερφάκι του Πουγκιού της Άνοιξης, με αρκετά καλές περγαμηνές. Μου κίνησε το ενδιαφέρον για μελλοντική επίσκεψη, η οποία επισπεύσθηκε μόλις έπεσε η προσφορά γνωριμίας σε γνωστό deal site ( υπάρχει ενεργή έως αυτή τη στιγμή, κουπόνι 2 ατόμων, 9,90 ευρώ, για ελεύθερη κατανάλωση 20 ευρώ από το μενού ).

Έξυπνο το μενού, ωραία στημένο, με περιγραφές ιντριγκαδόρικες, με πολλές και ενδιαφέρουσες επιλογές, καλές τιμές, φαινόταν πολλά υποσχόμενο...
Η αντιμετώπιση από το τηλέφωνο υπήρξε άψογη, και τις δύο φορές που επικοινώνησα, για την κράτηση που έγινε πολύ εύκολα, αλλά και για μια μικρή αλλαγή της τελευταίας στιγμής, όταν επικοινώνησα μαζί τους πολύ αργά το βράδυ, ήταν ευγενέστατοι. Επίσκεψη 6 Απριλίου, με αρκετό κρύο, γύρω στις 9.30, 4 άτομα, με 2 κουπόνια. Υποδοχή ευγενική, από μια κοπέλα η οποία όλο το βράδυ μόνη της έτρεξε όλη την εξυπηρέτηση.

Θέλαμε να καθήσουμε μέσα, κοντά στο αναμμένο τζάκι, αλλά σχεδόν υπήρξε αποτρεπτικό, επειδή ήδη καθόταν μια μεγάλη παρέα με νεογέννητο και μας επισημάνθηκε ότι θέλουν ησυχία για το μωρό. Δεν ενοχλήθηκα, από τη στιγμή κιόλας που ο ένας της παρέας, θα μπορούσε μόνο έξω να καπνίσει. Μας αντιπρότειναν ένα τεράστιο άνετο τραπέζι και μας άναψαν άμεσα όλες τις σόμπες μανιτάρια, που ζέσταναν γρήγορα τον εξωτερικό στεγασμένο χώρο. Πάντως ο μέσα χώρος είναι απείρως καλύτερος από τον αδιάφορο εξωτερικό. Απλά δεν τον απολαύσαμε.

Μαζί με τους καταλόγους, κατέφθασε και ανοίχτηκε το εμφιαλωμένο νερό, χωρίς να προλάβει κανείς μας να αντιδράσει.
Εκείνη τη ρημάδα στιγμή, μου ήρθε σήμα ότι δεν ξεκινήσαμε καλά. Μα, μία, μόνο μία φορά, που να έχω πέσει έξω στην αρχική μου εκτίμηση... Ζήτησα κάποιες διευκρινήσεις, από την φιλότιμη, κατά τα άλλα, κοπέλα να μας επεξηγήσει τις απορίες μας. Μόνο που, μια εμφανέστατη ολιγωρία, ή αφηρημάδα να το πω, σημειώθηκε κατά τη διάρκεια όλης της βραδιάς και δεν έσωσε την φιλοτιμία της.

Γενικές παρατηρήσεις:

- Δεν μας ήρθε κανένα καλωσόρισμα στην αρχή, κανένα κερασματάκι στο τέλος. Αυτό καλώς ή κακώς, έχει την σημασία του πλέον, συμβολική ή ουσιαστική.
- Το καλαθάκι με το ψωμί, προσγειώθηκε μόνο κι έρημο. Δεν γνωρίζω τη χρέωσή του, μιας και στον κατάλογο δεν το βρήκα πουθενά, αλλά κι επειδή απόδειξη δεν μας δόθηκε ( για το υπερβάλλον ποσό που καταναλώσαμε πέραν των κουπονιών ). Το ίδιο και για το νερό.
- Το ροζέ κρασί που (δεν) ήπιαμε, ήταν ό, τι χειρότερο.
- Με μόλις 3 παρέες εκείνο το βράδυ, είχαμε οπλιστεί με αρκετή υπομονή, τόσο στο να ζητάμε 2 ή 3 φορές το κάθε πράγμα μέχρι να έρθει, όσο και στη ροή των πιάτων που έβγαιναν από το μοναδικό άτομο στην κουζίνα, έναν νεαρό που τον έβλεπα από εκεί που καθόμουν μέσα στην κουζίνα, μόνο του να παλεύει να τα προλάβει όλα. Δεν μπορώ να τον φανταστώ με περισσότερες παρέες, πώς τα βγάζει πέρα.
- Εντοπίσαμε, όλοι της παρέας, μεγάλα προβλήματα στις γεύσεις όσων δοκιμάσαμε. Να το θέσω κομψά, από τα 11 πιάτα που επιλέξαμε, τα 2 μόνο μπορώ να σας προτείνω ανεπιφύλακτα...

Πάμε να τα δούμε λίγο πιο συγκεκριμένα:

Τυροκαυτερή με sweet chilli, φέτα και πιπεριά Φλωρίνης ( 3,50 ευρώ ). Σχεδόν αηδία. Περίεργη ξινή γεύση, καμία σπιρτάδα, μη αναγνωρίσιμα υλικά. Λίγο απείχε από το να την χαρακτηρίσω ληγμένη εμπορίου. Δεν φαγώθηκε.

Καπνιστή μελιτζανοσαλάτα αγιορείτικη, με μέλι και βαλσάμικο ( 3,50 ευρώ ). Αμ δε. Μια από τα ίδια. Καμία ένταση στη γεύση. Δοκιμή... και στην άκρη. Αμφότερες, έρχονται μέσα σε γυάλινο διαφανές βάζο με καπάκι, από αυτά που βάζουμε την μαρμελάδα, ενθουσιάζεσαι μόλις τις δεις, απογοητεύεσαι με την πρώτη μπουκιά.

Σαλάτα ανάμεικτων λαχανικών, με μανούρι ψητό, αμύγδαλα, απάκι, φιλεταρισμένο πορτοκάλι, σουσάμι και βινεγκρέτ μελιού ( 6,90 ευρώ ). Μικρή ως ποσότητα, ανεπαρκής για 4 άτομα και εμφανώς τσιμπημένη, ιδίως από τη στιγμή που τα πιο ακριβά υλικά της ήταν σε μέγεθος που απευθυνόταν σε σπουργίτια. Δροσερή και ισορροπημένη ως γεύση, αλλά γεμίστε λίγο πιο πολύ το πιάτο, σαλάτα είναι.

Μανιτάρια σωτέ, με θυμάρι, σκορδοβούτυρο και φλοίδες γραβιέρας ( 5,90 ευρώ ). Απαίσια. Φέρτε τον Μποτρίνι ΤΩΡΑ. Άψητα, ανάλατα, άγευστα, άψητα... άψητα... άψητα. Έμειναν έτσι μέχρι το τέλος. Ευτυχώς που λίγες μέρες μετά, δοκίμασα τί θα πει μανιτάρι σωτέ στο Pastabar και κατάλαβα ότι δεν το έχω χάσει ακόμη!!!

Πατάτες τηγανιτές, φρέσκιες, στρογγυλές ( 3 ευρώ ) Επιτέλους ( είπα μόλις τις είδα ). Και τί ήταν να το πω; Πάνω πάνω οι στρογγυλές και οι χρυσαφένιες κι από κάτω βρε;; οι καμμένες ( οι καημένες... ) και οι σαφρακιασμένες. Κρίμα τη χαρά που κάναμε.

Σουτζουκοπιτάκια με σουτζούκι πολίτικο, γραβιέρα και φρέσκια ντομάτα ( 5,20 ευρώ ). Αυτό που λέμε "ένας κούκος δε φέρνει την Άνοιξη". Πολύ πολύ ωραία, τραγανούτσικα, 4 τεμάχια, ευτυχώς δοκιμάσαμε και αναφωνήσαμε όλοι, να και κάτι άψογο γευστικά. Συνοδεύονται με δροσερό γιαουρτάκι.

Χοιρινή τηγανιά, με λεμόνι, ρετσίνα και ρίγανη ( 6,50 ευρώ ). Λεμόνι και ρετσίνα δεν είδα. Ρίγανη όλου του βουνού, είδα. Τηγανιά είδα, χοιρινό πάλι, δεν είδα. Εξηγώ: κομμάτια ανομοιόμορφου μεγέθους, πολύ λίπος και ξύγκι, κρέας σκληρό, πηγμένο στην ρίγανη τόσο, που τόπους - τόπους, πίκριζε. Δεν φαγώθηκε. Ούτε ζεστό, ούτε κρύο.

Λουκάνικο χωριάτικο, με καραμελωμένο κρεμμύδι και πιτούλες. Χάλι. Μαύρο. Η γηπεδική λουκανικούπα του "Ομορφαίνει... δεν παχαίνει... " είναι όαση μπροστά του. Δυστυχώς χωριάτικο δεν ήταν, δεν μπόρεσα να καταλάβω τί έτρωγα, ήταν κάκιστης ποιότητας, πάρα πολύ βαρύ, και με κατίμαυρα από πάνω τα κρεμμύδια. Τεράστια ποσότητα, έμεινε παραπάνω από τη μισή ( 6,50 ευρώ ).

Το Πουγκί. Αυτό είναι το σήμα κατατεθέν του μαγαζιού. Πρόκειται για ένα πραγματικό πουγκί, από φύλλο ψητό και τραγανό, με γέμιση μέσα, από κιμά πικάντικο, γλυκό τσίλι και φέτα. Αυτό μας άρεσε πολύ. Έχει και ωραία παρουσίαση, με φύλλα ρόκας στη βάση και σως γιαουρτιού που το δροσίζει από πάνω. Και πολύ χορταστική μερίδα ( 7 ευρώ ).

Μιτατοτύρι σαγανάκι, σε κρούστα χρυσαφένια, με γλυκό του κουταλιού τριαντάφυλλο ( 4,90 ευρώ ).
Εδώ, μελέτησα το γλυκό τριαντάφυλλο ( δε μελετούσα κι εγώ τίποτε άλλο ;; κανένα τζόκερ μήπως ;; ) Ρώτησα ευγενικά τί είναι το μιτατοτύρι, την ώρα που το παράγγειλα, αλλά η κοπέλα δεν γνώριζε να μου πει αν είναι πικάντικο ή αλμυρό ή κασέρι ή κεφαλοτύρι ή οτιδήποτε. Μου είπε ότι είναι πολύ νόστιμο. Χμμμ.
Δυστυχώς, όταν έφτασε προς το τέλος πια στο τραπέζι ( εντελώς άκυρη η σειρά εμφάνισής του ), η κοπέλα θυμήθηκε να μας πει, ότι τους ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ το γλυκό τριαντάφυλλο. Μια μπουκιά ήταν αρκετή για να του δώσω το βραβείο του μεγαλύτερου σε ποσότητα και πιο άγευστου, άνοστου τυριού σαγανάκι που έχω δοκιμάσει οπουδήποτε ποτέ στη ζωή μου. Το λεμόνι δε, το έκανε λάστιχο.

Και τέλος, χοιρινή καπνιστή μπριζόλα με πατάτες country και σάλτσα γλυκού κόκκινου κρασιού ( 9,50 ευρώ ). Εδώ ταιριάζει η παροιμία "εμείς γι αλλού κινήσαμε κι αλλού η ζωή μας πάει".
Αυτό που ήρθε ήταν 5 στρογγυλά φιλετάκια, πνιγμένα τα κακόμοιρα με bbq σως και πατάτες τηγανιτές, δηλαδή Allou fun park.
Δεν τα επέστρεψα στην κουζίνα, ως άλλος Μποτρίνι, αφενός γιατί δεν είμαι ο άνθρωπος που θα τσακωθεί ή θα κάνει σκηνή, αφετέρου γιατί ήταν το πιάτο φίλου, που το περίμενε στωικά μέχρι τις 11 και βάλε, να έρθει τελευταίο, για να το φάει. Δοκίμασα και δεν μου άρεσε, το κρέας ήταν σκληρό και άγευστο. Εκείνος το έφαγε, για να μη με στενοχωρήσει. Δεν μου λέει μέχρι σήμερα τη γνώμη του.

Κάπου εδώ αρχίζει ο προβληματισμός για μένα. Ο μέσα χώρος συμπαθής, αλλά δεν τον απολαύσαμε. Ο έξω αδιάφορος. Η εξυπηρέτηση φιλότιμη, αλλά δεν τα κατάφερε και δεν μας κέρδισε. Τα κουπόνια δελεαστικά, αλλά η εμπειρία αποτυχία σκέτη. Η καινούργια προσπάθεια αξιοπρόσεκτη, αλλά έχασε και στα σημεία και στην ουσία. Το βασικότερο όλων, η γεύση και η εκτέλεση, απογοητευτική στα όρια της δυσαρέσκειας.
Έχω βαθμολογήσει και παλαιότερα τη γεύση με 1, και παρόλο που δύσκολα βάζω τέτοιο βαθμό και με βαριά καρδιά, το κάνω όταν το σύνολο όσων δοκίμασα είναι έξω από τα ανεκτά για μένα όρια. Εδώ, πιο δίκαιο κρίνω το 1,5, γιατί μου άρεσαν 2-3 πιάτα. Αλλά θα βάλω 2, με το σκεπτικό ότι είναι νέο μαγαζί και θα μπορούσε να βελτιωθεί στο μέλλον.

Στο vfm όμως θα είμαι αυστηρή. Τα κουπόνια κόστισαν 20 ευρώ, υπερβήκαμε την κατανάλωση των 40 ευρώ κατά πολύ ( εν μέρει εν γνώσει μας, κάποιες όμως χρεώσεις ακόμη παραμένουν μυστήριο για μένα ) και κληθήκαμε να δώσουμε και 34 ευρώ επιπλέον.
Αν λοιπόν το σκέφτομαι σωστά, κάναμε ένα λογαριασμό 74 ευρώ.
Αυτό που με λυπεί είναι η προφορική ανακοίνωσή του, άνευ απόδειξης και χωρίς την παραμικρή κίνηση για ένα μικρό κέρασμα, αλλά με την εξόφθαλμη παρότρυνση να παραγγείλουμε και κάποιο γλυκό, το οποίο φυσικά αρνηθήκαμε. Επίσης με λυπεί που ουδεμία ανησυχία υπήρξε για τα μισογεμάτα πιάτα που επέστρεψαν στην κουζίνα και που κανένας μας δεν ήθελε για πακέτο στο σπίτι.
Λυπήθηκα που η βραδιά γευστικά δεν κύλησε ευχάριστα και ευτυχώς που πάλι ( πάντα ) η παρέα έσωσε την παρτίδα.

Δεν μπορώ να το προτείνω. Παρά μόνο να ευχηθώ, να το ξαναδούν το θέμα πιο ζεστά, υπεύθυνα και επαγγελματικά. Θα χαρώ να διαβάσω στο μέλλον ότι υπήρξε βελτίωση και ότι βρήκε τα πατήματά του. Μέχρι τότε... λέω να ξαναπεράσω στο απέναντι πεζοδρόμιο.

Ιταλία - Νέα Φιλαδέλφεια, Αθήνα
Απρ
25
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Και μετά την πολύ πρόσφατη και επιτυχημένη βόλτα μας στη Ν. Φιλαδέλφεια, ήρθε η ώρα της επανάληψης, με αγαπημένη κοριτσοπαρέα αυτή τη φορά!

Το δύσκολο τεστ του Σαββάτου ( 8/4 ), με τα περισσότερα στέκια της περιοχής να είναι full house, και με την εύρεση θέσης πάρκινγκ να θυμίζει την ταινία "Κυνηγώντας το πράσινο διαμάντι", αποδείχτηκε παιχνιδάκι, γιατί και κράτηση για 5 άτομα είχαμε κάνει, και δύο βήματα από το μαγαζί παρκάραμε και τελωσπάντων τα πολλά λόγια είναι περιττά, όταν η παρέα είναι κεφάτη και έτοιμη για ένα υπέροχο Σαββατόβραδο, τίποτα δεν γίνεται να χαλάσει αυτή την όμορφη βραδιά.

Γενικά:

- Απαραίτητη η κράτηση για Παρασκευή/Σάββατο, αν δεν θέλετε να φύγετε άπραγοι και απογοητευμένοι, όπως αρκετές παρέες που είδα εκείνο το βράδυ.
- Ο χώρος μέσα, μόλις γεμίσει, γίνεται θορυβώδης, οπότε προνοήστε για νωρίς, αν σας ενοχλεί η οχλοβοή. Εμάς καθόλου δεν μας ενόχλησε. Τί στο καλό; Σάββατο βράδυ είναι!
- Ατμόσφαιρα αυστηρά άκαπνη, διαυγής, πεντακάθαρη. Μπράβο τους και μπράβο και στους θαμώνες που το γνωρίζουν και το σέβονται.
- Η υποδοχή, το σέρβις, η κουζίνα, κινούνται με άψογη οργάνωση, ακροβατική ψυχραιμία, καίρια αποτελεσματικότητα και ευγένεια, σε ό, τι ζητήσεις, μεταφέροντας με μαεστρία καλλιτεχνική τα πιάτα σαν να περιτριγυρίζονται από ένα πολύβουο μελίσσι.
- Οι μερίδες, ειδικά στα ζυμαρικά, είναι όντως πάρα πολύ χορταστικές. Ίσως δεν φαίνεται αρχικά στο μάτι, αλλά είναι όντως δύσκολο από ένα άτομο να αντεπεξέλθει την μερίδα του, ειδικά αν το τραπέζι γεμίσει και με διάφορα antipasti.
- Το μενού που είδα είναι μεγάλο και πολύ ευέλικτο, με επιλογές κλασικές αλλά και ψαγμένες, αλλά αυτό που είδα πολύ θετικά είναι οι μικροαλλαγές που μπορείς να ζητήσεις, είτε προσθέτοντας είτε αφαιρώντας οποιοδήποτε υλικό, π. χ. οι δύο φίλες μας που νήστευαν ζήτησαν τις αναγκαίες προσαρμογές στα πιάτα τους.
- Σε ειδικό μαυροπίνακα αναγράφονται και τα πιάτα ημέρας αλλά και τα γλυκά, που σημειωτέον είναι των 2 ατόμων.
- Απρόσκλητο εμφιαλωμένο δεν θα δείτε εδώ. Μόνο κανάτες σε αφθονία.
- Ο φωτισμός είναι χαμηλός και ατμοσφαιρικός και η μουσική πολύ διακριτική ώστε να μην ενοχλεί στην κουβεντούλα.

Εμείς, απλωθήκαμε αναπαυτικά στο μεγάλο και άνετο τραπέζι, ακριβώς κάτω από το μαυροπίνακα, και την εξυπηρέτησή μας ανέλαβε μια γλυκύτατη και άκρως κατατοπιστική νεαρή κοπέλα, που όπως μου είπε η φίλη, που λόγω εντοπιότητας το έχει "χτίσει" το μαγαζί, είναι η πιο ευγενική και καταρτισμένη από όλες, με διάθεση και υπομονή να σου εξηγήσει ΤΑ ΠΑΝΤΑ και να φροντίσει να κυλήσουν όλα ρολόι.

Το μενού υπάρχει και στην ιστοσελίδα τους, και ευτυχώς δηλαδή, γιατί σαν πρώτη φορά εγώ θα δυσκολευόμουν να επιλέξω, ωστόσο είχα κατά νου και τα αγαπημένα των κοριτσιών οπότε δεν υπήρχε περιθώριο λάθους ή έστω ατυχούς επιλογής. Το μικρό πακέτο για το σπίτι, για μια ακόμη φορά, δεν το αποφύγαμε, αλλά έτσι είμαστε εμείς... παίρνουμε πολλά...

Εν μέσω λοιπόν κεφιού, γέλιου, και χαλαρής διάθεσης, έφτασαν αρχικά στο τραπέζι οι Patate arrosto ( 5,40 ευρώ ) και τα Funghi trifolati ( 6,20 ευρώ ). Αντιστοίχως, baby πατατούλες αρωματισμένες με πάπρικα καπνιστή, σκορδοθύμαρο, μαιντανό, πιπεριές και μουσταρδάτη σαλτσούλα, καλοψημένες, μαλακές, υπέροχες, και μια ποικιλία από διάφορα φρέσκα μανιτάρια, αρκετά χοντροκομμένα ήταν αλλά και ζουμερά, σβησμένα με λευκό κρασί και χυμό λεμονιού, θυμάρι και μαιντανό, ξαπλωμένα περίτεχνα σε μια μεγάλη, ημικυκλική, τραγανή χειροποίητη ψητή πίτα. Επίσης, πολύ χορταστική μερίδα.

Δεν θα μπορούσε να λείψει και μια πίτσα για τη μέση, έτσι για την όρεξη, και επιλέξαμε την Pizza cheddar pancetta con funghi ( 9,90 ευρώ ) με τα κλασικά υλικά, σάλτσα ντομάτας, μοτσαρέλλα, μπέικον, μανιτάρια ( και εδώ χοντροκομμένα, η χαρά του μανιταρολάτρη ) και cheddar, σε πολύ ωραία εκτέλεση και με ένα υπέροχο κριτσανιστό ζυμαράκι, ούτε σαν ψωμί ούτε σαν τσιγαρόχαρτο, άψογο...

Σε κάποια φάση, είδα απέναντί μου, την φίλη να μου κάνει νοήματα παντομίμας. Δεν μπόρεσα να ακούσω αλλά.... ένα κώδικα επικοινωνίας τον έχουμε δεδομένο πια, κι έτσι έπιασα τα σήματα!! Ήξερα ότι μου έγνεφε να ζητήσω και μια piadina, yova fritte κατά απόλυτη βεβαιότητα, κι ας νήστευε η ίδια, κι ας μη μπορούσε να φάει το αγαπημένο της ορεκτικό.
Κι έτσι ήρθε στο τραπέζι και το περιβόητο ρολό λεπτής ζύμης ( που μου θύμισε πολύ κρέπα, αλλά ήταν απείρως ανώτερο ), γεμιστό με μοτσαρέλλα, σάλτσα ντομάτας, παρμεζάνα, μπέικον, ρίγανη και ελαιόλαδο και με δύο αυγά μάτια από πάνω ( 6,90 ευρώ ). Λαχταριστό και νόστιμο!! Πραγματικά, μην το παραλείψετε αυτό το ορεκτικό. Έφαγα ένα κομμάτι και οπωσδήποτε την επόμενη φορά, θα πάρω ένα ολόκληρο μόνη μου.

Η εξαιρετική αρχή, έδωσε τη σκυτάλη στο βαρύ πυροβολικό, που είναι τα ζυμαρικά. Το σύστημα, είναι θεωρώ, λίγο-πολύ γνωστό. Μέσα από μια τεράστια γκάμα με σάλτσες ( με φρέσκα λαχανικά, με κρεατικά, με θαλασσινά, με έθνικ γεύσεις ) επιλέγεις την προτίμησή σου και την συνοδεύεις είτε με λιγκουίνι, σπαγγέτι ή πέννες χωρίς κάποια χρέωση, είτε με ταλιατέλες, strozzapreti, ριζότο ή νιόκι πατάτας με μια μικρή εξτρά χρέωση.

Οι επιλογές μας:

- Λιγκουίνι με σάλτσα σόγιας, χωρίς τυρί, από τις έθνικ γεύσεις. Τα υπόλοιπα υλικά της, ντομάτα, πιπεριά, τζίντζερ και μανιτάρια ( γίνεται όμως και με κοτόπουλο, 7,90 ευρώ ). Φαγώθηκε μέχρι κεραίας!
- Ταλιατέλες Melanzanne, χωρίς φέτα, από τις σάλτσες με λαχανικά ( 6,70 ευρώ + 2 για τις ταλιατέλες ), με ψητές μελιτζάνες στο φούρνο, πάπρικα και σάλτσα ντομάτας.
- Strozzapreti καρμπονάρα ( 9,40 ευρώ + 2 ευρώ για το ζυμαρικό, όπου strozzapreti, ένα στριφτό ζυμαρικό παρεμφερές με τα δικά μας σκιουφιχτά ), με άφθονο καπνιστό μπέικον, κρέμα γάλακτος, κρέμα παρμεζάνας Regianno και ρίγανη. Κλασική και αλάνθαστη γεύση!!
- Λιγκουίνι Pollo con pancetta ( 8,50 ευρώ ), το δικό μου πιάτο. Με φιλετάκια κοτόπουλο, μπέικον καπνιστό, κρέμα γάλακτος, τυρί κρέμα Φιλαδέλφεια, θυμάρι και ξύσμα λεμονιού.
Το κοτόπουλο πολύ τρυφερό, η γεύση συνολικά πολύ καλή, με δύο μόνο μικρές παρατηρήσεις, το ξύσμα λεμονιού δεν το γεύτηκα ( δεν μου έλειψε κιόλας ) και θα ήθελα λιγότερη κρέμα γάλακτος, μιας και ήταν αρκετή παραπάνω από το κανονικό και ήταν λίγο μπουχτιστική. Σαν γεύση όμως, μου άρεσε πολύ.
- Λιγκουίνι Ragu di Vitello con Marsala ( 8,90 ευρώ ) από τις σάλτσες κρεατικών. Το top πιάτο κατά τη γνώμη μου, με μανιτάρια, μοσχαράκι γάστρας σε απίστευτη γεύση και μαλακό σαν λουκούμι, με φρέσκα βότανα και με το γνωστό σισιλιάνικο κρασί Marsala, αλλά και με ένα ελαφρύ πέπλο κρέμας γάλακτος, τόσο-όσο να μην επισκιάσει τις υπόλοιπες γεύσεις. Υπέροχη γεύση.

Οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιούν είναι άριστες, τα ζυμαρικά έχουν το ιδανικό βράσιμο, τα υλικά τους δεν τα τσιγκουνεύονται. Εντύπωση μου έκανε, ότι έφεραν 5 ατομικά μπωλ με παρμεζάνα για τα ζυμαρικά, ακόμη και για τα νηστίσιμα πιάτα, η οποία αξιοποιήθηκε καταλλήλως στα αρτύσιμα πιάτα, κατά βούληση. Επίσης, ο μύλος με το φρεσκοτριμμένο πιπέρι, βρίσκεται σε κάθε τραπέζι.

* Αφαιρώ την μια ντοματούλα από τη γεύση, επειδή βρήκα ότι το κόψιμο των μανιταριών, σε μεγάλο μέγεθος, μου ταίριαξε άψογα στα funghi trifolati, αλλά δεν μου άρεσε ιδιαίτερα στην πίτσα και στα ζυμαρικά, όπου θα τα ήθελα πιο λεπτοκομμένα. Αλλά, είναι μια καθαρά υποκειμενική άποψη.

Για όλα αυτά, μαζί με μια coca cola και μια μπύρα Kaizer, το σύνολο έφτασε στα 80 ευρώ, μοιραζόμενο δια 5, στα 16 ευρώ το άτομο, σε άψογο vfm για τις πολύ προσεγμένες γεύσεις, την περιποίηση, το περιβάλλον και την εν γένει ποιότητα που έχει να προσφέρει το Pastabar. Γλυκό, επιφυλλάσσομαι για την επόμενη φορά.
Ιδιαίτερα εκτιμητέα κίνηση στο τέλος, ήταν το κέρασμα limoncello, ωραίο ως κλείσιμο και πολύ χωνευτικό!!

Το Pastabar δεν είχα αμφιβολία ότι θα μου άρεσε πάρα πολύ. Και χαίρομαι, που μαζί με μια ακόμη trattoria που ανακάλυψα πρόσφατα, εντάσσεται πλέον στις top επιλογές μου στα βόρεια, στην πολύπαθη κατηγορία "ιταλικό". Τα συνοικιακά μαγαζιά, τελικά, φαίνεται ότι έχουν πολύ καλύτερες εμπειρίες να προσφέρουν από τα πολυδιαφημισμένα στον Τύπο ή στο Ίντερνετ.

Στην τελική, η επιλογή είναι στην ευχέρεια του καθενός, για τυποποιημένες συνταγές με αμφίβολης ποιότητας υλικά ή για πιο ποιοτικά πράγματα σε προσιτές θεωρώ τιμές, που δεν θα χαλάσουν και το στομάχι σας... Αν ανήκετε στην δεύτερη περίπτωση, αξίζει να το δοκιμάσετε και σίγουρα θα σας κερδίσει.

Ο κόσμος φαίνεται να το έχει καταξιώσει και αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι. Εννοείται ότι το προτείνω ανεπιφύλακτα και εξυπακούεται ότι θα ξαναπάω!! Με ένα νεύμα αλλά και χωρίς, το ραντεβού μας εκεί θα ανανεωθεί!!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Ελληνική κουζίνα - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Απρ
21
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Και τί χρειάζεται ο άνθρωπος τελικά, για να περνάει καλά και να νιώθει όμορφα; Χρειάζεται να βρεί εκείνα τα μικρά και απλά πραγματάκια που τον ευχαριστούν και του δίνουν χαρά. Και μετά να βρει και τους κατάλληλους ανθρώπους για να τα μοιραστεί. Δεν κοστίζει πολύ.

Ηλιόλουστο μεσημεράκι, Μ. Πέμπτη, κάνοντας μια μεγάλη χαλαρή βόλτα στο κέντρο, είχα την ευκαιρία να εκτιμήσω ξανά κάποιες ξεχασμένες ομορφιές αυτής της πόλης και να μην "ζηλέψω" που οι φίλοι μου ήδη έπιναν τα ουζάκια τους σε κάποιο νησί.

Είχα την ευκαιρία να απολαύσω κι ένα μοναδικό ηλιοβασίλεμα στην Πλάκα, δίπλα στη Ρωμαϊκή Αγορά, να θαυμάσω τα όμορφα νεοκλασικά, να αφουγκραστώ την κατάνυξη της ημέρας και να καταλήξω πως το ελληνικό Πάσχα δεν μοιάζει με κανένα άλλο, όπου κι αν βρίσκεσαι.

Στου Μειδάνη φτάσαμε νωρίς το απόγευμα, γύρω στις 17.00. Βρίσκεται δίπλα στα Καραμανλίδικα του Φάνη, ουσιαστικά είναι μεσοτοιχία, και η πίσω αυλή του είναι η συνέχεια της αυλής του Φάνη, καθώς οι μεν βλέπουν τους δε, μέσα από το διαφανές πλαστικό που τους χωρίζει. Έχοντας λοιπόν βρεθεί πρόσφατα στου Φάνη, βρέθηκα και στο διπλανό μαγαζί του Μειδάνη, σε αναζήτηση νηστίσιμων μεζέδων λόγω Μ. Εβδομάδας.

Ευγενική υποδοχή, λίγες οι παρέες εκείνη την ώρα, μας προτάθηκε να καθήσουμε όπου μας αρέσει, και προτιμήσαμε φυσικά το απογευματινό φως και τη δροσιά της αυλής, μιας και είχε μια γλυκιά ζέστη.
Ο μέσα χώρος περιποιημένος και καθαρός, με μια παραδοσιακή ομορφιά και απλότητα. Η αυλή έξω, ακόμη πιο ωραία, με ρετρό ραδιόφωνα, κούκλες- μαριονέτες, ψάθινα κασπώ με αποξηραμένα, ρετρό πιάτα, ξύλινα παραθυρόφυλλα, όμορφα κρεμαστά φωτιστικά... ο διάκοσμος αυτός είναι εντελώς του γούστου μου.
Λίγο μας τα χάλασε μια 20μελής παρέα νεαρών, που έφτασε μετά από εμάς, και μετέτρεψε την ησυχία της αυλής σε χάβρα Ιουδαίων, τσιρίζοντας και ουρλιάζοντας σε σημείο αφόρητου πονοκεφάλου.

Ο κατάλογός τους προσφέρει μεγάλη ποικιλία σε διάφορους μεζέδες και δεν εξαντλείται με μια επίσκεψη, ούτε καν με 3 επισκέψεις. Οπότε θα ξαναπάμε. Στην πλειονότητα τους τα πιάτα είναι χειροποίητα, όπως αναγράφεται και στο μενού, και τα περισσότερα υλικά τους, από ό, τι κατάλαβα, τα προμηθεύονται φρεσκότατα από τη Βαρβάκειο αγορά δίπλα.

Λόγω νηστείας υπήρχαν και εξτρά πιάτα, πέραν αυτών που υπάρχουν στο σταθερό μενού, που μας τα ανέφερε προφορικά ο ευγενέστατος και αρκετά επικοινωνιακός κύριος στο σέρβις. Οι επιλογές μας λοιπόν, ήταν οι εξής:

- Πατάτες τηγανιτές. Φρέσκιες βέβαια, καυτές, χρυσαφένιες και τραγανές, μεγάλη ποσότητα, υπέροχες και χωρίς να έχουν πιει λάδι. ( 3 ευρώ )
- Κολοκυθάκια τηγανιτά, με τραγανή κρούστα. Επίσης ήρθαν καυτά, τραγανά, κομμένα σε στικς, λίγο αλατάκι τους έλειπε, που το προσθέσαμε από πάνω, κι εδώ μεγάλη ποσότητα. ( 3,50 ευρώ )
- Μύδια αχνιστά, με ούζο, σκόρδο και άνηθο. Συμπαθητικά, έχω φάει και καλύτερα, ωστόσο δεν έμεινε ούτε ένα. Τους είχε πέσει λίγο παραπάνω ούζο και αλάτι, αλλά οκ. Σαν ποσότητα, κανονική προς μικρή, θα μπορούσε και η τιμή να συμβαδίσει περισσότερο. ( 7 ευρώ )

- Λευκή ταραμοσαλάτα, χειροποίητη. ( 4,50 ευρώ ).

Εξαιρετική!! Ωραία υφή, καθόλου αλμυρή ( αλλού, μου έχει συμβεί να είναι και λύσσα ), μεστή η γεύση της και σε άφθονη πραγματικά ποσότητα, ιδανική παρέα με το μαλακό φρεσκότατο χωριάτικο ψωμί που μας έφεραν στην αρχή ( το ψωμί δεν χρεώνεται, όσο κι αν παραγγείλετε νομίζω ).

- Φασόλια μαυρομάτικα σαλάτα. Επίσης ένα απλό αλλά εξαιρετικό πιάτο. Καλοβρασμένα και χυλωμένα, με μπόλικο ξερό κρεμμύδι και άνηθο από πάνω, όπως ακριβώς τους ταιριάζει, με μπόλικο ελαιόλαδο και κούπες λεμόνι για να φέρεις τη γεύση στα γούστα σου. Όσο για την ποσότητα, ένα θα πω, έρχεται σε μεγάλο βαθύ πιάτο της σούπας, γεμάτο μέχρι επάνω!! ( 5 ευρώ )

- Θραψαλάκι ΦΡΕΣΚΟ τηγανιτό. Ξαναλέω ΦΡΕΣΚΟ. Εξαιρετικό. Μύριζε θάλασσα. Άψογο τηγάνι, ιδανικό αλάτισμα, τόσο τραγανό και νόστιμο, που το έβλεπες στο πιάτο και σου μίλαγε... Μακάρι ειλικρινά να το ξαναπετύχουμε. ( 8 ευρώ )

Συνοδέψαμε τα μεζεδάκια μας, με 1/2 lt ημίγλυκο ροζέ, Κτήμα Μίγα, ελαφρύ και γλυκόπιοτο, το αγάπησα. ( 4 ευρώ ). Νεράκι σε μποτίλια δική τους και όπως προείπα ψωμάκι χωριάτικο, που είναι άνευ χρέωσης ( αυτά ήρθαν στο τραπέζι άμεσα πριν την παραγγελία ). Επίσης στο τέλος μας κέρασαν πολύ ελαφρύ και αρωματικό, πορτοκαλένιο σιμιγδαλένιο χαλβά.
Σύνολο με απόδειξη, 35 ευρώ.

Απλά πράγματα λοιπόν και ουσιαστικά. Χωρίς περιτυλίγματα, χωρίς κόλπα. Τίμια και ποιοτικά, από εκείνα της παλαιάς κοπής, που ωστόσο δεν παλιώνουν ποτέ.
Στην επιστροφή προς την Πλάκα, προς εκείνο το υπέροχο ηλιοβασίλεμα, στενοχωρήθηκα περνώντας μέσα από εκείνες τις ταβέρνες με τους κράχτες απέξω και βλέποντας τους τουρίστες να τσιμπάνε στα "δολώματα" τόσο εύκολα... Λίγο περισσότερο ψάξιμο βρε παιδιά, το καλό το πράγμα συνήθως βρίσκεται πίσω από τη βιτρίνα.

Όσο για εμάς, σίγουρα αλλά και σύντομα, θα μας ξαναδούν Στου Μειδάνη.
Και βεβαιότατα για όλα τα παραπάνω, και όχι μόνο για την θερμή χειραψία στο τέλος, όταν μας χαιρέτισαν εγκάρδια και μας ευχήθηκαν Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα...

Y. Γ. Περί αξιοπιστίας και εγκυρότητας, χρηστών και κριτικών. Έχω αναφερθεί σχετικώς και σε παλαιότερη κριτική μου, όπου και έγινα "δυσάρεστη". Έχει εντοπιστεί τώρα τελευταία μια γκρίνια, σχετικά με τις ντοματούλες και τις βαθμολογίες, και μια ενόχληση, που σχετίζεται με τα κριτήρια που γράφεται η κάθε κριτική.
Θα ήθελα να υπενθυμίσω την έννοια της χρήσιμης ή μη χρήσιμης κριτικής, όπως και την έννοια του έμπιστου ή μη έμπιστου χρήστη. Το α και το ω στην κάθε κριτική είναι η προσωπική εμπειρία που αποκομίσθηκε στο χ εστιατόριο, και όταν αυτή αιτιολογείται επαρκώς, καλό είναι να μην υπάρχει ισοπέδωση.

Σε κάθε περίπτωση, καλό θα ήταν να υπάρχει σεβασμός, κυρίως στις περιπτώσεις όπου η συνεισφορά και η αξιοπιστία του καθενός είναι μετρήσιμη και υπολογίσιμη και, ας τολμήσω να πω, και αποδεδειγμένη. Και δεν αναφέρομαι στον εαυτό μου.
Υπάρχουν εκείνοι που διαβάζουν και εκείνοι που γράφουν, απολύτως σεβαστές από εμένα και οι δύο πλευρές. Ας μην ξεχνάμε ωστόσο, ότι χωρίς τους δεύτερους δεν θα υπάρχει αντικείμενο μελέτης και σύγκρισης για τους πρώτους, η κινητοποίηση των οποίων κρίνεται παραπάνω από ευπρόσδεκτη και επιθυμητή.

Μοντέρνες ταβέρνες - Μεταμόρφωση, Αθήνα
Απρ
10
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Μα.... ΓΙΔΙ ;;;

Όσο ανάλαφρο και παιχνιδιάρικο όνομα είναι το "πρόβατο" για ένα μαγαζί, άλλο τόσο ξενίζει στο αυτί, το όνομα Γίδι. Μα... ΓΙΔΙ ;;;
Δεν είναι ιδέα μου, όμως 5 στους 5 που το άκουσαν, βέλαζαν μπεεεεεε ξεκαρδισμένοι στα γέλια!!
Εμείς όμως είναι γνωστό πως δεν κρίνουμε μόνο από την εμφάνιση, οπότε το αντιπαρέρχομαι και εξηγώ. Το Τσιπουτάπας του συμπαθέστατου σεφ Βασίλη Ακρίβου, στην Μεταμόρφωση, μας αποχαιρέτησε προσφάτως και έδωσε την θέση του σε αυτή την μοντέρνα χασαποταβέρνα, όπως αυτοαποκαλείται. Το χασαποταβέρνα το αντιλαμβάνομαι ως όρο, για το μοντέρνα πάλι, έχω σοβαρές ενστάσεις.

Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Β. Ακρίβος είναι ο κύριος Ψάριστον, Αιόλου 68, Τσιπουτάπας, και ίσως και κάτι ακόμη που αγνοώ, και προφανώς πρόκειται για έναν σεφ - ιδιοκτήτη που δεν εφησυχάζει αλλά έχει συνεχώς νέα σχέδια στο μυαλό του και ιδέες που τις υλοποιεί. Δεν ξέρω βέβαια, στα άλλα εστιατόρια πώς κυλάνε τα πράγματα μιας και δεν τα έχω επισκεφθεί, αλλά μια παροιμία με πολλά καρπούζια και μόνο μια μασχάλη, μου έρχεται λίγο σαν σκέψη. Πάντως όχι κακοπροαίρετα

Πληροφορήθηκα προσφάτως και τυχαία την νέα αυτή άφιξη, και είπαμε να κάνουμε μια επίσκεψη, μιας και θέλαμε διακαώς παϊδάκια, μετά την ατέρμονη ψαροφαγία της 25ης Μαρτίου, όπου αποδεκατίστηκε όλο το απόθεμα υγράλατου μπακαλιάρου Νορβηγίας και περιχώρων ( παρεμπιπτόντως, δοκιμάστε λίγο ούζο ή τσίπουρο μέσα στο κουρκούτι αλευριού - μπύρας και θα με θυμηθείτε ).

Βρίσκεται επί της οδού Τατοίου, του κεντρικού δρόμου της Μεταμόρφωσης, που τη συνδέει με την Νέα Φιλαδέλφεια και με την Εθνική Οδό εκατέρωθεν. Εύκολος εντοπισμός, ακόμη ευκολότερο πάρκινγκ, υπάρχει και το Praktiker απέναντί του για όσους δυσκολευτούν.
Η περιοχή όμως είναι ψιλοάκυρη και καθόλου τραβηχτική, κάτι που θα το προσπέρναγα ευχαρίστως, αν δεν υπήρχαν φάουλ και στα υπόλοιπα, που κρίνονται για μένα ως πιο ουσιαστικά.

Η λέξη μπέρδεμα, μπορεί να περιγράψει τις ακριβείς μας εντυπώσεις. Ενώ η γαργαλιστική μυρωδιά των ψητών κρεάτων έφτασε στη μύτη μας ήδη από την απέναντι γωνία, η εικόνα που είδαμε μπαίνοντας στην αυλή έδειχνε κάποια εγκατάλειψη, από την προηγούμενη χρήση.
Η ταμπέλα Τσιπουτάπας βρισκόταν ακόμη εκεί. Σαν να έχουν γίνει όλα πολύ βιαστικά ή τελωσπάντων με κάποια προχειρότητα. Υποθέτω ότι κάποιες βελτιώσεις στο αισθητικό κομμάτι τις έχουν κατά νου, γιατί μάλλον είναι απαραίτητες.

Η ψησταριά με τα τσιγκέλια και τα χασαπομάχαιρα είναι ανοιχτή και βρίσκεται στην αυλή, αλλά είναι ορατή και από το εσωτερικό του μαγαζιού.
Υποδοχή από έναν σερβιτόρο κάποιας ηλικίας και βοήθεια στο σέρβις από έναν ακόμη νεώτερο. Ευγενικοί σε γενικές γραμμές και οι δύο, με λίγο πιο αγχωτικό τον πρώτο και λίγο πιο αμήχανο τον δεύτερο.
Έκαναν φιλότιμη προσπάθεια να μας τοποθετήσουν σε μεγάλο και άνετο τραπέζι ( 3 άτομα ήμασταν ), καθώς υπήρχαν αρκετές παρέες εκείνο το βράδυ, όλα καλά σε θέμα άνεσης, αλλά πριν προλάβουμε να βγάλουμε τα μπουφάν, προσγειώθηκε απρόσκλητο στο τραπέζι το εμφιαλωμένο νερό και ξέρετε πόσο με εκνευρίζει η κίνηση αυτή ( χρέωση 2 ευρώ, που την είδαμε στο τέλος στην απόδειξη - απαράδεκτο να μην υπάρχει κατάλογος σε ένα τέτοιο μαγαζί. Τον ζητήσαμε, και μας απάντησαν ότι δεν υπάρχει ).
Το πολύ μικρό μενού, αναγράφεται σε μαυροπίνακα με κιμωλία, σε εμφανές σημείο του μαγαζιού. Αλλά χωρίς τα ποτά, τα οποία παραγγέλνεις στα τυφλά. Μπέρδεμα.

Το κόνσεπτ της μοντέρνας κρεατοφαγίας εδώ, έχει ως εξής: αρνί παϊδάκι και μπούτι, προβατίνα παϊδάκι και φιλέτο μπούτι, μπριζόλες χοιρινές και μοσχαρίσιες, μπιφτέκι, λουκάνικο, συκωταριά, πόδι σούπα and that's it από κρέατα. Οι τιμές σε αυτά κρίνονται επιεικώς ικανοποιητικές, αν και θεωρώ όχι αντίστοιχες και εναρμονισμένες της περιοχής και του κόσμου στον οποίο απευθύνεται το μαγαζί.
Εκεί που μας τα χαλάει πραγματικά είναι στα συνοδευτικά. Επιλογές μετρημένες στα δάχτυλα, σε σημείο που πρέπει υποχρεωτικά να επιλέξεις αυτά γιατί δεν υπάρχει τίποτε άλλο για να συνοδέψεις το κρέας.
Όμως, πόσο λογικό ακούγεται οι τηγανιτές πατάτες να κοστολογούνται 5 ευρώ η μεσαία μερίδα ; τα χόρτα 6 ευρώ ; Η φέτα 5 ευρώ ; Η απλή αγγουροντομάτα σε ποσότητα επιεικώς αστεία, στα 6 ευρώ, και χωρίς λάδι ;
Γι' αυτά τα απλά συνοδευτικά, που είναι και τα απολύτως αναγκαία, υπολογίστε λοιπόν: σαλάτα, φέτα, τζατζίκι και πατάτες, αμέσως αμέσως 20 ευρώ. Και έρχομαι να ρωτήσω: τί να το κάνω, το ανεπανάληπτο, αέρινο, πολυπεντανόστιμο πραγματικά αρνίσιο παϊδάκι, στα 26 ευρώ το κιλό, τιμή πάρα πολύ καλή, όταν για να το φάω πρέπει να πληρώσω σχεδόν άλλα τόσα για τα γύρω - γύρω του ;; Για να συνέλθουμε λίγο.... Μπέρδεμα.

Στο δια ταύτα λοιπόν:

- Σαλάτα ντομάτα, αγγούρι, κρεμμύδι, φρέσκια μεν και δροσερή αλλά σε ποσότητα πολύ τσιγκούνικη και χωρίς λάδι ( το ζητήσαμε 2 φορές ) στα 6 ευρώ. Σε χωριστό μπωλ έρχεται ανθός αλατιού μαζί με πιπέρι, για να βάλεις κατά βούληση, χρησιμοποιήθηκε και στις πατάτες και στο κρέας.
- Πατάτες τηγανιτές φρέσκιες. Ωραίες, τραγανές, αλλά λίγες, σε μεταλλικό καλαθάκι, στα 5 ευρώ.
- Τζατζίκι χειροποίητο με ωραίο γιαούρτι, πολύ καλό, λίγη ποσότητα, στα 4 ευρώ.
- Φέτα βουτυράτη, μαλακιά, από αυτές που τις απλώνεις στο ψημένο ψωμί και θυμάσαι το χωριό σου ( αν έχεις ), καλή ποσότητα τα 150 γρ. της, στα 5 ευρώ.
- 1 κιλό αρνίσια παϊδάκια άψογα και πεντανόστιμα, στα 26 ευρώ.
- Μισό κιλό προβατίνα μπούτι, μετά από πρόταση του νεαρού σερβιτόρου τα πήραμε να τα δοκιμάσουμε και μας άρεσαν, ήρθαν αρκετά σε αριθμό φιλετάκια χωρίς κόκαλο, σαν μπριζολάκια ήταν, νόστιμα και μαλακά, χωρίς μυρωδιές. 22 ευρώ το κιλό, 11 ευρώ για το μισό kg.

Στα πολύ θετικά:
- αρκετό ψημένο ψωμάκι, χωρίς χρέωση.
- προσφέρθηκαν να μας φέρουν ένα καραφάκι με λευκό γλυκό κρασί στην αρχή, για να το δοκιμάσουμε πριν το παραγγείλουμε. Μας άρεσε και πήραμε μισό κιλό, χωρίς να γνωρίζουμε τιμή ή προέλευση.
Σε ερώτησή μου, μας είπαν ότι ονομάζεται Οινόμελο και το προμηθεύονται από τον Ανθίδη. Έκανα και τη σχετική έρευνά μου after, και μάλλον αυτό που ήπιαμε ήταν το Οινόμελο Διόνυσος ( ποικιλία Μοσχοφίλερο, Μοσχάτο και Ροδίτης ) που μου θύμισε τα γλυκά Σαμιώτικα κρασιά. Στην απόδειξη βλέπω ότι χρεώθηκε 5 ευρώ.
- κέρασμα στο τέλος, υπέρ του δέοντος γενναιόδωρη ποσότητα γιαουρτιού με γλυκό του κουταλιού μαυροκέρασο, πολύ ωραίο κλείσιμο.
- στα συνοδευτικά του κρέατος υπάρχει και τραχανάς και μακαρούνες, ναι, στις άνωθεν εξωπραγματικές τιμές, αν και αρκετά πρωτότυπη ως ιδέα.

Και κάποια αρνητικά:
- δεν έχω εικόνα του Τσιπουτάπας, αλλά ο χώρος έτσι όπως τον είδα, μου φάνηκε ότι έχει ανακαινιστεί/ φρεσκαριστεί κατά το ήμισυ. Δεν είναι άσχημος, αλλά σε πολλά σημεία του, παρατήρησα φθορές από το χρόνο. Επίσης ήταν σχετικά κρύος για βράδυ με υγρασία, και κάπως σκοτεινός.
- ζητήσαμε στην αρχική μας παραγγελία και μια μερίδα χειροποίητο λουκάνικο, και μας ειπώθηκε ότι ο ψήστης δεν είχε προλάβει να φτιάξει εκείνη την ημέρα. Ωστόσο, περίπου μισή ώρα μετά, σε ακριβώς διπλανή μας παρέα, έφεραν μια τεράστια μερίδα λουκάνικο, λέγοντας "είναι κέρασμα από τον κύριο Ακρίβο ( που μόλις είχε μπει στο μαγαζί )". Μπέρδεμα.

Το μπέρδεμα λοιπόν, αποκαλείται και mixed feelings για την συγκεκριμένη εμπειρία. Η προσπάθεια να στηθεί μια γνήσια χασαποταβέρνα σκόνταψε στη λέξη "μοντέρνα". Πίσω από αυτή τη λέξη, μπορείς να υπερτιμολογήσεις πολλά πράγματα. Μόνο που στη σημερινή εποχή, αυτό ξενίζει.
Η βιαστική κίνηση να αλλάξεις χρήση σε ένα μαγαζί που δεν "πήγε", έχει και το ρίσκο της, όταν κάποια πράγματα δεν έχουν μελετηθεί σωστά και εμφανίζονται λίγο "χύμα στο κύμα".

Αντιλαμβάνομαι φυσικά τα πρώτα βήματα ενός νέου μαγαζιού να είναι λίγο ασταθή, αλλά δεν μπορώ να πω το ίδιο για την μακρόχρονη εμπειρία που ομολογουμένως κουβαλάει ο ιδιοκτήτης του.
Με λίγα λόγια, στην εξαιρετική δουλειά που κάνει ο ιδιαίτερος φυσιογνωμικά, με το τσιγκελωτό μουστάκι του, συμπαθέστατος ψήστης, στις κρεμαστές σχάρες και στα κάρβουνά του, πρέπει να έρθει και να εναρμονιστεί και όλο το υπόλοιπο κόνσεπτ της επιχείρισης. Με άμεση, αμεσότατη, αναθεώρηση στις τιμές και λίγο περισσότερη προσγείωση στην πραγματικότητα, γιατί και μοντέρνα και χασαποταβέρνα και τιμές στον πλανήτη Άρη, κάπου θα σκαλώσει το θέμα.
Σύνολο λογαριασμού με απόδειξη, στα 64 ευρώ. Και δεν το λες ότι χορτάσαμε κιόλας...

Meat Restaurants - Χολαργός, Αθήνα
Απρ
05
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Υπάρχουν οι "αχ να είχαμε τώρα ένα γλυκό... ", υπάρχουν και οι "αχ να είχαμε τώρα μια μπριζολίτσα... ". Μην απατάσθε, εγώ εννοείται ότι παίζω και στις δύο κατηγορίες και βρίσκομαι διαρκώς στην αναζήτηση και του ιδανικού ψητού και του τέλειου γλυκού - είμαι στο ζαχαροπλαστείο, τί γλυκάκι να σου φέρω ;; Προφιτερ-όλα...

Όχι μία λοιπόν, αλλά δύο επισκέψεις, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, σε 2 νέες "κρεατερί" (ο γούγλης όντως μου έβγαλε αποτελέσματα σε αυτή τη λέξη κλειδί!! ), αρχής γενομένης από To Παλάτι της Μπριζόλας του Γκίκα, και με τον εγκέφαλο σε υπερδιέγερση μετά την ενθουσιώδη κριτική του mavtasou. Οι εντυπώσεις για το έτερο κρεατάδικο, θα ακολουθήσουν οσονούπω.

Δευτέρα μεσημέρι, επίσκεψη με το φίλο μου το Θάνο, στο νέο στέκι για κρεατοφαγία, στην περιοχή του Χολαργού.... ωπ, όχι, αυτή η εισαγωγή είναι από άλλο γνωστό στην επικράτεια κρεατάδικο... Πάμε πάλι.

......................................................................................................................
Ηλιόλουστο μεσημεράκι Δευτέρας, 20 Μαρτίου, διάθεση για μεγάλη βόλτα με το αυτοκίνητο προς τα κάτω, ραντεβού κοντά στην περιοχή εργασίας του φίλου μας, για μπύρες παγωμένες και ψητοκαταστάσεις, ο οποίος γνώριζε την ταβέρνα του Γκίκα, έκλεισε το μαγαζί στις 15.30 και ήρθε να μας συναντήσει.

Ομολογώ ότι χωρίς την κριτική του φίλου mavtasou, ούτε θα το γνώριζα ούτε και θα το επισκεπτόμουν το μαγαζί. Γιατί πολύ απλά, είναι χωμένο σε ένα δρόμο που αν δεν είσαι της περιοχής, άντε βρες το...
Σίγουρα δεν σου θυμίζει ότι είσαι λίγα βήματα από τη Μεσογείων κι όμως είσαι τόσο μακριά.
Βάζοντας σημάδι το αγαπημένο μεζεδοποτείο της Μεσογείων και εμπιστευόμενη ένα νοητό χάρτη στο μυαλό μου, το βρήκα πανεύκολα χωρίς τη χρήση gps. Εύκολο και το παρκάρισμα, σε διπλανό στενό, αν και πυκνοκατοικημένη η περιοχή.

Δεν γνωρίζω αν στη θέση του καταστήματος προϋπήρχε κάποια άλλη επιχείρηση που έκλεισε, ή αν άλλαξε χρήση, ή αν το διαμαντάκι ήταν εκεί ανέκαθεν και απλά δεν το είχαμε πάρει χαμπάρι τόσο καιρό.
Αρχικά συναντάς μια συμπαθέστατη αυλή με σκιά και δροσιά, που είδαμε μάλιστα ότι την ετοιμάζουν για την εποχή που έρχεται, κάθονταν και 2 παρέες και θα καθόμασταν κι εμείς, αλλά ο καιρός δεν ήταν ακόμη τόσο ζεστός.

Μπαίνοντας στο εσωτερικό, η υποδοχή ήταν μεν ευγενική, αλλά κάπως συγκρατημένη. Αυτό διορθώθηκε στην πορεία, αλλά υπήρξαν και 2-3 μικρές λεπτομέρειες, που τους χαρίζουν το 4άρι μου.
Μας δόθηκαν 2 επιλογές τραπεζιού ( είχα κράτηση με e-table ) κι επέλεξα τραπέζι κοντά στην είσοδο και δίπλα στα παράθυρα, που έμπαινε περισσότερο φυσικό φως.
Πιο μέσα, η αίθουσα μου φάνηκε λίγο σκοτεινή αλλά και γέμισε εντελώς, όταν γύρω στις 5 κατέφθασαν περί τα 50 άτομα, για γεύμα μετά από δυσάρεστο γεγονός.

Στο χώρο, που γενικά μου φάνηκε πολύ ξεκούραστος και άνετος, με χρώματα φωτεινά και με κάποιες γουστόζικες πινελιές, ωραία εικόνα αποτελεί το μεγάλο σερβάν με τον καθρέφτη από πάνω του, τον κρυφό φωτισμό και τα λουλούδια, στην δεξιά πλευρά της αίθουσας καθώς εισέρχεσαι.
Πρόκειται για ένα καθαρό, μεγάλο, περιποιημένο μαγαζί, και με προσεγμένη επιλογή σε ό, τι αφορά τα σερβίτσια και τον διάκοσμο των τραπεζιών. Θα έλεγα ότι περισσότερο προσιδιάζει σε καλή ταβέρνα παρά σε μοντέρνα κρεατερί, γιατί μου έβγαλε και μια θαλπωρή.

Ο κατάλογος που βρίσκεται και στην ιστοσελίδα τους, έχει πολύ σωστά περιγραφεί στην προηγούμενη κριτική, απλά σε κάποια πιάτα έχουν γίνει μικροαυξήσεις. Το focus είναι βέβαια στο κρέας, συνδυαστικά ωστόσο με αρκετά συνοδευτικά μεζεδάκια, είτε πιο κλασικά είτε πιο δημιουργικά. Οι μερίδες σε όλα είναι πολύ τσουπωτές, προσεκτικά ετοιμασμένες και δεν θα σας δυσαρεστήσουν.

3 άτομα λοιπόν, επιλέξαμε τα εξής:

- Για αρχή ήρθε στο τραπέζι ωραίο ψωμάκι, ψημένο στα κάρβουνα, σε αρκετή ποσότητα, ζητήσαμε και επανάληψη γιατί κάποια πιάτα παρακάτω το έκριναν απαραίτητο ( χρεώθηκε 3 χ 0,80 συνολικά ). Συνοδευτική σε μπωλ, αρκετή ποσότητα πατατοσαλάτας με μαγιονέζα και μαυροκούκι (μαυροσούσαμο). Ωραία γεύση και πρωτότυπη ιδέα κεράσματος που μας άρεσε.

- Κολοκυθοκεφτέδες με δυόσμο ( 5 ευρώ ). Μπράβο για τα 6 τεμάχια στη μερίδα αλλά ακόμη μεγαλύτερο μπράβο για την γεύση τους, για την ακρίβεια άριστα. Όλα τα είχε αυτός ο κεφτές, μυρωδικά, φέτα, γεύση, υφή. Δεν "ακουγόταν" το αλεύρι καθόλου, εντελώς τραγανοί, χρυσαφένιοι και μη λιπαροί. Συνοδεία τους και μπωλάκι με τζατζίκι. Τί άλλο να ζητήσεις ;;

- Τυροκαυτερή, χειροποίητη, πυκνή, κλασσική κι αγαπημένη. Ήπια και ελάχιστα πικάντικη, με μπούκοβο και ελαιόλαδο, κι ένα τοματίνι στην κορυφή. Ιδανική πάνω στο ψωμί αλλά και με τις τηγανιτές πατάτες. Σε όποιον αρέσει πολύ καυτερή, δεν την προτείνω. Μεγάλη ποσότητα (4 ευρώ).

- Μιλφέιγ μελιτζάνας. Ένα πρωτότυπο, κρύο μεσογειακό ορεκτικό, σε μια εντυπωσιακή παρουσίαση. Εναλλάξ στρώσεις από μελιτζάνα ψητή, ντομάτα σε ροδέλες, τυρί σε μπαστουνάκια ( νομίζω σκληρή φέτα ήταν ), και μια ωραία βινεγκρέτ από λάδι, δυόσμο και βαλσαμικό ξύδι σε κρέμα.
Ντοματίνια, άνηθος, φύλλα φρέσκου δυόσμου και η σως, χρωμάτισαν άψογα το πιάτο, που ενθουσίασε και τους 3 μας. ( 4,50 ευρώ )

- Αυγά καγιανά. Και εδώ αποθέωση αλλά και απόδειξη ότι με τα πιο ταπεινά υλικά, στήνεται ο πιο γρήγορος καλοκαιρινός ελληνικός μεζές, να βάζεις κουταλιές πάνω στο ψημένο ψωμί σου και να το συνοδεύεις με μπύρα παγωμένη... να αναστενάζουν ακόμη και τα τζιτζίκια... Η μαγείρισσα στην κουζίνα τους, πρέπει να είναι μαστόρισσα, κρίνοντας από αυτό το πιάτο που εύκολα μπορεί να καταστραφεί και ήταν ΑΨΟΓΟ. Κι εδώ μεγάλη η μερίδα. ( 5 ευρώ )

- Χειροποίητο σουβλάκι, από μοσχάρι γάλακτος. 6 μεγάλα κομμάτια, με πιπεριά και ντομάτα ενδιάμεσα, σε μεταλλική βέργα. Ζητήθηκε καλοψημένο. Δοκίμασα, ήταν νόστιμο και αρκετά μαλακό, θα το ήθελα λίγο πιο ζουμερό, αλλά αυτό μάλλον έχει να κάνει με το βαθμό ψησίματος που ζητήθηκε. Πάντως δεν έμεινε ούτε ρανίδα. ( 9,50 ευρώ)

- Χοιρινή 500 γρ. Θηρίο πραγματικό!! Μεγάλη, παχιά, μπαμπάτσικη. Όταν ήρθε το μεγαθήριο και την είδα, τη φοβήθηκα λίγο. Κακώς βέβαια, αφού ήταν άψογα ψημένη, νοστιμότατη, λαχταριστή και πολύ αφράτη.
Δοκίμασα και από αυτήν και πραγματικά ήταν όλα τα λεφτά. Η τιμή της δε, κάνει τις συνηθισμένες χοιρινές που σερβίρονται παντού, να σκάνε από τη ζήλεια τους ( 8,50 ευρώ )

- Τ-Bone μοσχαρίσιο 500 γρ ( η δική μου επιλογή, με κλειστά μάτια ). Μπράβο και πάλι μπράβο στον ψήστη!!
Ωραίο κομμάτι, ζουμερό, τεχνηέντως ψημένο, διαβολεμένα νόστιμο. Εγώ από κοπές και τέτοια... δεν γνωρίζω και πολλά, οπότε μη σας πω και ψέμματα. Μόνο "το κοπή το πίτα" ξέρω!! Αυτό το μπριζολίδι όμως, αξίζει πολύ. Κι ας ακρίβυνε λίγο ( στα 16 ευρώ ) και πάλι τα αξίζει τα χρήματά του.

Να προσθέσω ότι και στα 3 πιάτα, μας ενθουσίασαν οι υπέροχες φρέσκιες τηγανιτές πατάτες τους, ζεστές και πεντα... νόστιμες ( ο γούγλης Θάνο δεν βρήκε έγγραφο που να το εξηγεί αυτό χαχαχα ). Μάλιστα ήταν και σε άφθονη ποσότητα και όχι μόνο 3-4 για το ξεκάρφωμα. Ακόμη και η συνοδευτική bbq σως στο μπωλάκι, σε όλα τα κρέατα, είναι επίσης χειροποίητη. Μία ιδέα θα ήταν να "παίξουν" και με άλλες σως, όπως το αγαπημένο μουσταρδόμελο.

- Άφθονο νεράκι σε κανάτες πηγαινοερχόταν, 2 έξτρα παγωμένες Kaizer σε παγωμένα ποτήρια ( 2χ 3,50 ευρώ ) και μια coca zero 250 ml ( 1,70 ευρώ ).

- Για το τέλος, πολύ περιποιημένος χαλβάς σιμιγδαλένιος, ήρθε ως κέρασμα.

Με την άφιξη των 50 ατόμων που ανέφερα πιο πάνω, το σέρβις φάνηκε να χάνει λίγο τη μπάλα. Ένα ακόμη άτομο σίγουρα χρειαζόταν.
Εμείς ωστόσο δεν επηρεαστήκαμε σε κάτι, καθώς είχαμε ολοκληρώσει το γεύμα μας. Αντικειμενικά, με τις καλύτερες εντυπώσεις.
Σύνολο με απόδειξη στα 64 ευρώ, και με την συμβολική έκπτωση 10 % του e-table πέσαμε στα 57 ευρώ. Πάρα πολύ καλά!!

Παρά την αυξημένη δουλειά τους εκείνη την ώρα, καθώς φεύγαμε, βρήκαν το χρόνο και τη διάθεση και μας ξεπροβόδισαν με χαμόγελο, και τότε είδα ότι το όποιο αρχικό "σφίξιμο", έδωσε τη θέση του σε μια πιο χαλαρή και φιλική κουβέντα μαζί μας, προς την έξοδο, όπου και μας ρώτησαν τις εντυπώσεις μας. Άκρως θετικές.

Άκρως θετικές, και με απόλυτη ειλικρίνεια όπως πάντα άλλωστε, τις καταθέτω και εδώ!! Αξίζει πραγματικά να πάτε και θα ευχαριστηθείτε καθαρές γεύσεις, ποιότητα υλικών, καλοεκτελεσμένες συνταγές, μεγάλες μερίδες.
Και το vfm, όπως έγραψε και ο mavtasos, όντως βρίσκεται στο Θεό.

Multi Ethnic - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Μάρ
25
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Είναι φρούτο τελικά ή λαχανικό;

Καταρχάς να πω ότι δηλώνω λάτρης του αβοκάντο, και συχνότατα, ευκαιρίας δοθείσης, το χρησιμοποιώ τόσο σε σαλάτες ή σάντουιτς όσο και ως βάση για ντιπ.
Ακόμα θυμάμαι την πρώτη φορά που το δοκίμασα, πριν πολλά χρόνια, όταν αγαπημένος φίλος μεγαλωμένος στη Νότια Αφρική, μας έκανε ένα καλοκαίρι τις συστάσεις. "Από δω το εξωτικό αβοκάντο. Μόλις ωριμάσει, το κόβεις σε φέτες και βάζεις λίγο αλάτι, μπόλικο πιπέρι και λεμόνι, ελάχιστο λάδι και το απολαμβάνεις".

Το Avocado στο Σύνταγμα από την άλλη, μου συστήθηκε πολύ πρόσφατα, αν και γνώριζα την ύπαρξή του για 3 περίπου χρόνια που πέρναγα κάθε μήνα από μπροστά του.
Είχα τη χαρά να βρεθώ και να γευματίσω σε αυτό, περνώντας μερικές πολύ ευχάριστες ώρες, ένα απόγευμα Παρασκευής, μαζί με 2 φίλες που νηστεύουν και που το είχαν ξαναεπισκεφθεί πιο παλιά.

Με χαρά επιβεβαιώνω ότι είναι μια άριστη επιλογή για vegan φαγητό, με αμέτρητες επιλογές για όσους νηστεύουν, για όσους έχουν επιλέξει τον vegeterian ή vegan τρόπο ζωής /διατροφής αλλά και για εμάς τους υπόλοιπους που μας αρέσει να ανοίγουμε τους γευστικούς μας ορίζοντες σε νέα πεδία και θέλουμε να ξεφύγουμε λίγο από την κρεατοφαγία.

Η φιλοσοφία του, βασισμένη σε έναν υγιεινό τρόπο ζωής, με πιάτα εμπνευσμένα από την Μεσόγειο έως την Ινδία, με απλά υλικά, χωρίς πρόσθετα ή συντηρητικά, καλύπτει ένα ευρύ φάσμα γεύσεων που, αν μη τί άλλο, εντυπωσιάζουν. Ήταν χαρακτηριστική η ώρα που χρειάστηκα για να αποφασίσω, μέσα από ένα μενού που πάμπολλες επιλογές μου έκλειναν το μάτι.

Πρόκειται για ένα μικρό σχετικά ισόγειο χώρο, με 2 εισόδους ( οδός Νίκης και οδός Σκούφου ), που γεμίζει - αδειάζει σε χρόνους dt με Έλληνες αλλά και ξένους, αλλά καταφέρνει να σου διατηρεί το αίσθημα ότι κάθεσαι και χαλαρώνεις, παρά την κοσμοπλημμύρα.
Ίσως φταίει το απαλό πράσινο χρώμα που φτιάχνει ατμόσφαιρα ζεν ; ίσως οι μικροί βούδες ολόγυρα που σε μαγνητίζουν με την ηρεμία τους ;; ίσως όλος ο διάκοσμος, τα σερβίτσια και η γλυκιά και υπομονετική νιρβάνα των παιδιών στο σέρβις ;; ίσως ακόμα και οι γεύσεις τους, που πριν τις δοκιμάσεις καν, τις βλέπεις και καλμάρει ο νους.
Οι καπνιστές ας μην διανοηθούν καν, να κάνουν κίνηση για τσιγάρο, δεν παίζει ούτε για αστείο κάτι τέτοιο.

Στην ιστοσελίδα τους υπάρχουν όλες οι λεπτομέρειες προς ενημέρωση, επίσης και το μενού. Οι τιμές για take away είναι λίγο πιο χαμηλές, ενώ καθώς παρατηρώ, βλέπω οι τιμές για delivery να συμπίπτουν ακριβώς με τις τιμές της σάλας.
Ναι, είναι ακριβό σε σχέση με τις συνήθεις τιμές που έχουμε στο μυαλό μας για ένα π. χ. χορτοφαγικό burger ή για μια vegeterian pasta / risotto. Όμως, οι μερίδες είναι μεγαλύτερες από το κανονικό και οι γεύσεις αποζημιώνουν στο έπακρο.

Για τους μη εξοικειωμένους με αυτό το στυλ φαγητού, τα παιδιά του σέρβις δίνουν πρόθυμα όλες τις διευκρινίσεις των πιάτων, για να σε βοηθήσουν να ξεμπλοκάρεις και να επιλέξεις αυτό που θα σου ταιριάξει.
Σε εμάς, προς τιμήν τους, κατέβαλλαν φιλότιμη προσπάθεια να μας φρενάρουν στα πολλά που παραγγείλαμε ( αλλά εμείς, έχουμε και μια φήμη που προηγείται της φυσικής μας παρουσίας για να δικαιώσουμε... )

Στον κατάλογο υπάρχουν οι δείκτες V ( vegan ), WF ( wheat free ), GF ( gluten free ), επίσης είδα ευρεία επισήμανση χρήσης βιολογικών πρώτων υλών, οργανικά και ολικής άλεσης προιόντα και.... μια τεράστια πραγματικά ποικιλία, που σε κάνει να ξεχνάς κάθε τι που είναι ζωικής προέλευσης!!

Μετά τις σχετικές διαβουλεύσεις μας λοιπόν, και με κάποιες προσθαφαιρέσεις του τελευταίου λεπτού, καταλήξαμε στα εξής:

- Holy Guacamole, στα 5,95 ευρώ, ( δική μου επιλογή, που μας άρεσε πολύ! ). Το αγαπημένο μου μεξικάνικο ντιπ με βάση το αβοκάντο. Κρεμμύδι, λεμόνι και λάιμ, κόλιανδρο και μπαχαρικά, έρχονται και συνθέτουν ένα άρτια δροσερό και πολύ πολύ νόστιμο ντιπ, στο οποίο βουτάγαμε τα τραγανά καλαμποκένια nachos που το συνόδευσαν. Το ίδιο αυτό ντιπ, το ξαναβρίσκουμε ως συνοδευτικό και σε άλλο πιάτο πιο κάτω.

- Falafel Plate, στα 8,25 ευρώ. Χορταστικότατη μερίδα, αν και ανήκει στα ορεκτικά. Έρχονται 4 μεγάλοι ρεβυθοκεφτέδες, εμφανώς χειροποίητοι και όχι τυποποιημένοι, με όμορφα μυρωδικά και ωραίο τραγανό περίβλημα. Μου έδωσαν την αίσθηση ότι ήταν κάπως στεγνοί, αλλά αυτό διορθώθηκε εύκολα με μια γεμάτη κουταλιά της δροσερής σάλτσας που τα συνόδευε, από πάνω τους( ταχίνι, λεμόνι και σουμάκ ).
Τη μερίδα συνόδευε σαλάτα ταμπουλέ σε μικρό μπωλ και 4 τρίγωνα κομμάτια αφρατοκριτσανιστής πιτούλας. Μας άρεσε πολύ.

- Koula panini, από την κατηγορία σάντουιτς ( στα 8,10 ευρώ ). Πρόκειται για το κλασικό ιταλικό ψωμί τζιαπάτα, γεμισμένο με ένα μπιφτέκι φτιαγμένο από πατάτα, μανιτάρια και δενδρολίβανο. Επίσης περιείχε ρόκα, ντομάτα και ceasar σως. Συνοδευόταν με guacamole και επιλογή από nachos καλαμποκιού ή τσιπς γλυκοπατάτας ή ταμπουλέ.
Το ζητήσαμε με τσιπς γλυκοπατάτας και κατά λάθος ήρθε με nachos.
Ήταν πραγματικά αξιοπρόσεκτο, ότι μόλις το επισημάναμε, αμέσως έσπευσαν να μας φέρουν τσιπς γλυκοπατάτας, χωρίς καμία άλλη παρέμβαση αντικατάστασης στο πιάτο. Στην απόδειξη, δεν βρήκαμε καμία χρέωση για τα τσιπς αυτά.
Μάλιστα έφεραν ένα ολόκληρο βαθύ μπωλ γεμάτο, ποσότητα σαφώς θηριώδη σε σχέση με αυτήν που θα χώραγε εξαρχής στο πιάτο!! Το σάντουιτς επίσης άρεσε πολύ, τραγανή η τζιαπάτα και ωραίος ο συνδυασμός των υπόλοιπων υλικών.

- Vegan Jasmine, από την κατηγορία ζυμαρικά ( στα 11,50 ευρώ ). Σε βαθύ πιάτο, τεράστια ποσότητα, εντυπωσιακή εικόνα!!
Ουσιαστικά πρόκειται για την εναλλακτική μπολονέζ, έμπνευσης ενός διάσημου vegan chef, με σπιτική σάλτσα ντομάτας με λάδι - καρύδια - κουκουνάρι - κρεμμύδι και με τηγανητό πουρέ βιολογικού τόφου ( ο γούγλης μας εξηγεί: παράγωγο της σόγιας, βόμβα θρεπτικών συστατικών με 8 αμινοξέα, ρυθμιστής της χοληστερίνης, υποκαθιστά άριστα την έλλειψη πρωτείνης για όσους νηστεύουν, κάνουν δίαιτα ή είναι χορτοφάγοι ).
Χμμμ... ένα έχω να δηλώσω, με άφθονο φρεσκοτριμμένο πιπέρι από τον μύλο που είχαμε στο τραπέζι, μιλάμε για μια νοστιμότατη μακαρονάδα. Τόσο απλά!!

- Om..... om..... OM.... Shanti..... x 2 ( 9,95 ευρώ έκαστη ).
Ορκίζομαι ότι δεν είχα διαβάσει την κριτική του Ποντικιού τώρα πρόσφατα. Κι όμως το μάτι μου έπεσε τελικά εκεί. Και καθόλου δεν το μετάνιωσα. Και πήραμε 2 μερίδες, γιατί μία πού να μας φτουρίσει εμάς ;;
Τεράστιο βαθύ μπωλ, γεμάτο χρώματα και αρώματα, από την κατηγορία ρύζι και λαχανικά.
Χιονάτο ρύζι basmati και ανάμεικτα τραγανά λαχανικά ( κολοκυθάκι, καρότο, πιπεριές, φασολάκι, φουντίτσες από baby μπρόκολο ) σε γλυκοπικάντικη σάλτσα κάρυ και γάλακτος καρύδας. Όσο ωραίο ακούγεται, άλλο τόσο ονειρεμένο είναι. Ήταν το δικό μου κυρίως πιάτο και το απόλαυσα μέχρι τον τελευταίο κόκκο ρυζιού!!

Δοκίμασα βέβαια και από όλα τα παραπάνω πιάτα, καθώς μου προσφέρθηκε ευγενικά, οπότε ναι, κρίνοντας συνολικά την εμπειρία, όλα μου άφησαν εξαιρετικές εντυπώσεις!!
Συνολικά ο λογαριασμός έφτασε στα 54 ευρώ, ποσό που σίγουρα δεν το λες ευκαταφρόνητο στην εποχή μας, αλλά το λες σίγουρα ευθέως ανάλογο με την ποιότητα και την γεύση.
Είδαμε βέβαια και κάτι άλλα πιάτα, σκέτους πειρασμούς... Βάσει αυτού, η επιστροφή μου στο Avocado κρίνεται σίγουρη και θεωρώ αρκετά σύντομα κιόλας.

'Αλλες λεπτομέρειες όπως το νεράκι βρύσης, ο σωστός ρυθμός ανάμεσα στα πιάτα, η άψογη καθαριότητα, το χαμόγελο και το όμορφο περιβάλλον, έρχονται απλά να συμπληρώσουν τις έτσι κι αλλιώς θετικότατες εντυπώσεις που αποκόμισα από το Avocado.

Η κουζίνα μένει πλέον ανοιχτή λίγο πιο αργά, περίπου μέχρι τις 11 το βράδυ, από ό, τι πληροφορηθήκαμε, οπότε διευκολύνει λίγο περισσότερο τους κινούμενους πέριξ της ευρύτερης περιοχής του Συντάγματος, ώστε να το προλάβουν ανοιχτό μετά τον καφέ ή και πριν το ποτό.

Από εμένα λοιπόν, προτείνεται ανεπιφύλακτα!!
Aποτελεί μια φρέσκια, μοντέρνα και κυρίως υγιεινή ιδέα φαγητού, σε μια πολυπολιτισμική γαστρονομική γειτονιά, και αξίζει πιστεύω να δοκιμαστεί ακόμη και από εκείνους που δεν είχαν εντάξει στο γευστικό τους χάρτη κάτι παρόμοιο έως τώρα.
Για τους υπόλοιπους, καθώς είδα, αποτελεί ήδη μια safe και καθιερωμένη επιλογή!!

Multi Ethnic - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Μάρ
24
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Η Μεγάλη οδός του Πέραν ( aka Istiklal ), των 3,5 χιλιομέτρων, είναι από τους ωραιότερους και πιο διάσημους περιπάτους στην Κων/λη. Στο ένα άκρο της καταλήγεις στην Πλατεία Ταξίμ και στο άλλο στο Γαλατά, από όπου αν πάρεις το τραμ, φτάνεις μέχρι τον Κεράτιο Κόλπο. Πέραν λέγεται και η συνοικία Beyoglou, από τις πλέον καλόγουστες και ακριβές.

Κάτι σαν την 5th Ave. της Νέας Υόρκης, σαν την Via del Corso της Ρώμης, σαν την Champs Elysees του Παρισιού, σαν την Ερμού στην Αθήνα.
Ωραίες αυτές οι μεγάλες βόλτες. Αλλά ακόμα ωραιότερα αυτά που κρύβονται στα στενά δρομάκια και περιμένουν την ευκαιρία τους να τα ανακαλύψεις.

Η Αιόλου πάλι, απέχει πολύ από το χαρακτηρισμό "θελκτικός περίπατος". Εδώ που τα λέμε, και η Ερμού το ίδιο, μόνο οι τουρίστες πια μοιάζουν να βρίσκουν κάποιο ενδιαφέρον.
Θα συμφωνήσω με ό, τι έχει ειπωθεί για το παρακείμενο φαλαφελάδικο που άνοιξε νέους δρόμους στην περιοχή, αλλά θα διαφοροποιηθώ για την κυρία Feyrouz, καθώς ό, τι έφαγα κάποτε από εκεί, δεν μου άρεσε.

Σε πρόσφατη επίσκεψή μου στο κέντρο, πήγα στοχευμένα στο Pera και το ερωτεύτηκα. Όσα δοκίμασα, ήταν σχεδόν ονειρεμένα και τα βρήκα να κινούνται πολύ κοντά στο αυθεντικό.
Η όψη του εξωτερικά σε προδιαθέτει ότι κάτι καλό συμβαίνει εδώ. Ο χώρος του, όχι κάτι το ιδιαίτερο, κάποια τραπεζάκια έξω και μέσα σχετικά μικρός, με μάξιμουμ 6-7 μικρά τραπέζια κάπως στριμωχτά.
Η διακόσμηση έχει ένα κάποιο "ανατολίτικο" χρώμα, αλλά δεν είναι αυτό που θα σου μείνει. Ίσως, μόνο, ο όμορφος φωτισμός το απόγευμα. Και τα χαριτωμένα κορδελάκια που τυλίγουν τα σερβίτσια τους. Πάντως υπάρχει καθαριότητα, καλή κι ευγενική εξυπηρέτηση και η παραμονή εκεί κρίνεται αρκούντως ευχάριστη.

Λειτουργεί ως take away αλλά και ως dine in, με διαφορετική όμως τιμολόγηση. Ο κατάλογός τους καλύπτει από ροφήματα μέχρι γλυκά και από σνακ στο χέρι μέχρι κανονικό φαγητό. Μου έκανε εντύπωση ότι, όλα όσα είδα, είναι αμιγώς ανατολίτικες γεύσεις, μάλιστα πολλά από αυτά δεν τα είχα ξανακούσει καν ( π. χ. μανουσέ, κεσκιούλ, ασουρέ, μενεμένι ).

Πήγαμε 2 άτομα, αργά το μεσημέρι καθημερινής, βολευτήκαμε σε ένα άνετο τραπέζι και ξεκινήσαμε τη μελέτη του καταλόγου, αν και σύντομα χρειάστηκε να μετακινηθούμε σε πιο μικρό, όταν μια παρέα 4 ατόμων, προκάλεσε μια μικρή αναστάτωση στο σέρβις, για να καθήσει και να καταναλώσει έναν καφέ κι ένα αναψυκτικό!

Δεν ήξερα πραγματικά πού να επικεντρωθώ, οι ανατολίτικες πίτσες και τα πεινιρλί φαίνονταν λαχταριστά, οι σαλάτες και τα λαχματζούν άλλο τόσο, κι όσο για το μενεμένι, τα πιάτα με παστουρμά, τις πίτες και το ταμπουλέ σε αραβική πίτα - τσεπάκι... σκέτη καταστροφή...
Τα γλυκά πάλι, άλλη ιστορία, κάτι λιγουρευτικές κρέμες με μαστίχα, με αμύγδαλο-φυστίκι και καρύδα, κάτι προφιτερόλ με σπέσιαλ σοκολάτα, γιαούρτια, βούτυρα, μυρωδιά από Πόλη βρε παιδί μου, να τρελαίνεσαι μπροστά στη βιτρίνα.
Εκεί, τουλάχιστον, το μάτι έριξε γρήγορα άγκυρα. ΚΙΟΥΝΕΦΕ.

Δώσαμε ολόκληρη την παραγγελία μας εξαρχής στην ευγενέστατη σερβιτόρα και εκείνη φρόντισε να μας έρθουν όλα στους σωστούς χρόνους, ώστε να τα απολαύσουμε στο πολύ χαλαρό ( μην ξεχνάτε, το κιουνεφέ θέλει και το χρόνο του για να ετοιμαστεί )

Δοκιμάσαμε:

- Χούμους με αραβικές πίτες. Ο γνωστός και αγαπημένος μου ρεβυθοπουρές με λεμόνι, λάδι, πάπρικα και ταχίνι, σε πολύ καλή εκτέλεση και άφθονη ποσότητα, στα 3,80 ευρώ. ( υπάρχει και σε άλλη εκδοχή, με παστουρμά και ντοματοπιπεριά σε πήλινο στο φούρνο! )

- Μενεμένι σπέσιαλ. Όπου Μενεμένι ή Μενεμέν, η τούρκικη ομελέτα. Εδώ μιλάμε για αυγά, σπιτική σάλτσα ντομάτας, σουτζούκι και παστουρμά, πιπεριά, φρέσκια ντομάτα και πικάντικη φέτα, και όλα αυτά ψημένα και παρουσιασμένα σε μια μεγάλη φωλιά από φρέσκια ζύμη, που όλο μαζί ψήνεται στον ξυλόφουρνο.
Ποίημα πραγματικό, ανατολίτικο, από αυτά του Ναζίμ Χικμέτ.
Νοστιμιά, υλικά, εμφάνιση, όλα αψεγάδιαστα. Εννοείται ότι μόλις κρυώσει λίγο, τρως και το κριτσανιστό ζυμαράκι. ( 6 ευρώ )

- Πεινιρλί σπέσιαλ ( Εντάξει, αναμενόμενη επιλογή για μένα. Υπάρχουν ωστόσο και οι πιο απλές εκδοχές ). Προτείνεται σε 2 μεγέθη, μετά από ερώτησή μου η κοπέλα μας διευκρίνισε ότι η ζύμη ανοίγεται εκείνη τη στιγμή και μας πρότεινε το μικρό μέγεθος ( 30 cm ), το οποίο ήταν πραγματικά πολύ μεγάλο.
Κορυφαίο για τα δικά μου γούστα, με ζύμη λεπτή και τραγανή από άκρη σε άκρη και καθόλου πανιασμένη. Τα υλικά φρεσκότατα, α' ποιότητας, μοιρασμένα μέχρι και στις άκρες του ζυμαριού αριστοτεχνικά.
Τέλεια ισορροπία γεύσεων, τίποτα δεν υστερούσε, τίποτα δεν ήταν υπερβολικό ( στα 9 ευρώ, τα αξίζει 100% ). Α, σάλτσα ντομάτας, φέτα, πιπεριά, κασέρι, σουτζούκι, αυγό και παστουρμάς τα υλικά του.

Με κίνδυνο να φανώ υπερβολική, θα πω ότι είναι ό, τι πιο αυθεντικό έχω φάει σε αυτό το είδος κουζίνας εδώ και πολύ καιρό.

Συνεχίσαμε με καφέ ( προσφέρει και το χαρακτηριστικό ντεμλίδικο τσάι από την Πόλη, σε εκείνα τα χαρακτηριστικά γυάλινα ποτηράκια ) και για επιδόρπιο διαλέξαμε προφιτερόλ ( μικρό σε μερίδα αλλά φρεσκότατο και με υπέροχη σοκολάτα, στα 3,50 ευρώ ) και φυσικά το υπέροχο κιουνεφέ ( 5,50 ευρώ ), ζεστό, ωραία σιροπιασμένο, με ωραίο μαστιχωτό τυρί και σε μεγάλη μερίδα για 2 άτομα. Σύνολο ( με νεράκι σε κανάτα και απόδειξη ) στα 33,40 ευρώ.

Τον ενθουσιασμό μου μοιράστηκα με αγαπημένη φίλη, η οποία το επισκέφθηκε λίγες μέρες μετά από εμένα και έμαθα ότι της άρεσε επίσης. Μάλιστα λόγω Σαρακοστής, πληροφορήθηκε ότι θα υπάρχουν και εξτρά επιλογές για όσους νηστεύουν, όπως π. χ. το ήδη υπάρχον hummus and faki kebab σε μικρή ή μεγάλη πίτα-βαρκούλα.

Με λίγα λόγια, πρόκειται για ένα γευστικό διαμαντάκι στο κέντρο της Αθήνας. Αξίζει να το δοκιμάσετε και για τα αλμυρά του και για τα γλυκά του, καθώς όλα είναι μερακλίδικα και λαχταριστά.

Να πάτε! Να καθήσετε, να χαλαρώσετε και να απολαύσετε μυρωδιές και γεύσεις Πολίτικες!! Η άνοιξη το ευνοεί. Και προσοχή στις κάμπιες και στις ανοιξιάτικες αλλεργίες. Είναι η εποχή τους.

Fun Restaurants - Νέα Φιλαδέλφεια, Αθήνα
Μάρ
21
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

East with a twist.

Στα δυσάρεστα γεγονότα, πάντα με κάποιο περίεργο τρόπο, ο καιρός συμπάσχει μελαγχολικός και βροχερός. Μια τέτοια στιγμή ήταν, που αποφάσισα να ακολουθήσω τα χνάρια του αγαπημένου Ποντικιού και να κινηθώ για πρώτη φορά προς τα μέρη της, αναζητώντας κάτι νέο να μου τονώσει τη διάθεση. Όλα εκείνα για τα οποία διάβαζα εδώ, ξεπρόβαλλαν ξαφνικά μπροστά μου σαν εικόνες οικείες. Μέλισσες, Byράκι, Pasta Bar, Η Πόλη, B-κουτί, Εν Αιθρία, Τίλλας και πάει λέγοντας.

Πέμπτη μεσημέρι 9/3, με μπόλικη βροχή και μουντάδα, φτάνουμε στη Νέα Φιλαδέλφεια και ω! του θαύματος, παντού άφθονες θέσεις για πάρκινγκ, να μην ξέρεις ποιά να διαλέξεις. Επιλέγω να παρκάρω έξω από το κλειστό του Ιωνικού, για να βολτάρουμε και λίγο, να το εξερευνήσουμε το θέμα. Η πρώτη έκπληξη ήρθε στα 3 βήματα, ο λευκογάλαζος λαγός του Fairytale στα αριστερά μας... Αμέσως θυμήθηκα τους λαχταριστούς πειρασμούς που με είχαν ιντριγκάρει λίγες μέρες πριν, σε μια ανάρτηση... Αλλά, δεν ήταν ακόμη η ώρα να βγάλω το λαγό από το καπέλο μου...

Φτάνοντας στην πλατεία, εντοπίσαμε εύκολα το Twist East, ήσυχο και χαλαρωτικό, όπως το θέλαμε δηλαδή, μάλλον λόγω ώρας.
Εμένα ο χώρος μου άρεσε πάρα πολύ. Έχει χρώμα, ζωντάνια, νοσταλγία, χαρακτήρα. Μου άρεσε και η χρήση του μαύρου χρώματος, δίνει κάτι το ασυνήθιστο στο νεανικό στυλ του μαγαζιού.
Αν μια 6μελής φοιτητοπαρέα σεβόταν και λίγο την "μαρκίζα" NO SMOKING AREA πάνω από τα κεφάλια τους, θα έδινα άνετα το 4άρι μου.
Για την υπόλοιπη αισθητική/ περιγραφή του χώρου σας παραπέμπω στους φίλους που τα έχουν ήδη περιγράψει ωραιότατα πριν από εμένα.

Εμείς, 3 άτομα, βολευτήκαμε στο πίσω τραπέζι, κοντά στην τζαμαρία, με ωραία θέα προς τα έξω την ώρα που έβρεχε καρέκλες, και πολύ το ευχαριστηθήκαμε. Είχαμε και μια σόμπα από πάνω να μας ζεσταίνει... ταμάμ.
Εξυπηρέτηση ευγενική, νεράκι σε μπουκάλι δικό τους και κατάλογοι για μελέτη, έφτασαν άμεσα.

Φιλοσοφία γρήγορου φαγητού αλλά όχι με το γνωστό περιτύλιγμα του fast food, όλα αρκετά προσεγμένα και πολύ ποιοτικά, πεντακάθαρα, νόστιμα, με εμφάνιση - γεύση - ποσότητα και τιμή σε πολύ καλό επίπεδο.
Η στροφή προς την Ανατολή ( Αρμενία, Συρία, Λίβανο, Κων/λη ) είναι εμφανέστατη και θα έλεγα ότι τέτοιο concept μαγαζιού δεν έχω ξαναδεί. Έχει απίστευτη ποικιλία επιλογών και σουβλατζίδικο δεν το λες σε καμία περίπτωση.
Για να μην κουράζω: με μία λέξη ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ.

Το μενού δομείται γύρω από τις πίτες. Τσεπάκι ( αρμένικο, λίγο πιο παχουλοαφράτο από το λεπτό αραβικό ), αρμένικη πίτα, κλασική ελληνική, γίγας λεπτή αραβική, bifana ( μεγάλο ανοιχτό ψωμί σε πιάτο ) και το παιχνίδι ξεκινά με τη γέμιση που επιλέγεις να βάλεις. Πιο δημοφιλή τα φαλάφελ, τα κεφτεδάκια, το κεμπάπ. Υπάρχουν και καλαμάκια αλλά και μπριζολάκι. Γύρο μην ψάξετε, δεν έχει. Παρασκευή και Σάββατο βάζει και εξοχικό κοτόπουλο και φρυγαδέλι.

Από κει και πέρα, εμπλουτίζεις ανάλογα, με σαλάτες, με πολύ ωραία και πρωτότυπα μεζεδάκια, πατάτες σε πολλές εκδοχές ( με μιξ μπαχαρικών, τυριά διάφορα, σύγλινο και τηγανητό αυγό... ), με μερίδες κρεατικών σε βέργα, ψητά στα κάρβουνα, και πάει λέγοντας...

Εμείς, που είμαστε και πληθωρικοί, δοκιμάσαμε:

- Σαλάτα Φατούς, με δροσερά ψιλοκομμένα λαχανικά, αγγούρι, ντομάτα, κρεμμυδάκι φρέσκο, χρωματιστές πιπεριές, δυόσμο, μαιντανό και τηγανιτές τραγανές πίτες, αρτυμένη με ελαιόλαδο και χυμό λεμονιού. Φρεσκότατη, παραδοσιακή λιβανέζικη σαλάτα σε ωραία εκτέλεση και σε καλή ποσότητα ως συνοδευτικό ( 5 ευρώ ).

- Χούμους ( 3 ευρώ ) με πίτες κλασικές ψημμένες στα κάρβουνα ( 2 χ 0,40 ). Αρκετά καλό, με λαδάκι και ψιλοκομμένο μαιντανό από πάνω, ήταν λίγο ρευστό, θα το ήθελα λίγο πιο συμπαγές, πάντως φαγώθηκε ευχάριστα.

- Λαχματζούν ( 4,50 ευρώ ). Έρχονται 2 μεγάλα λαχματζούν στην μερίδα, με ωραία λεπτή ζύμη στον ξυλόφουρνο, λεπτή στρώση κιμά και γαρνιτούρα από πάνω μαιντανό, κρεμμύδι και φυσικά λεμόνι. Ωραία γεύση, όχι κάτι το πικάντικο ή το ασυνήθιστο, φαγώθηκε πολύ γρήγορα.

- Πατάτες τηγανιτές με τσένταρ και μπέικον ( 4 ευρώ ). Δεν μας άρεσαν. Σπάνιο να συμβεί λάθος με αυτό το πιάτο, αλλά συνέβη. Το τσένταρ ήταν μια άγευστη νερουλή σως και το μπέικον τόσο ψιλοκομμένο και αφυδατωμένο που δεν έμοιαζε καν με μπέικον. Ίσως με σύγλινο και τηγανιτό αυγό να ήταν καλύτερη επιλογή.

- Μπουγιουρντί ( 3,80 ευρώ ). Μέτριο και αυτό. Ενώ η σάλτσα ντομάτας ήταν όμορφα καυτερή, η φέτα ήταν.... απειροελάχιστα τρίμματα που τα κυνηγούσαμε με το ψαροντούφεκο. Η σάλτσα τελικώς χρησιμοποιήθηκε ως ενίσχυση πάνω στις πατάτες αλλά και στα παρακάτω πιάτα...

- Τσεπάκι φαλάφελ. Εδώ μάλιστα. Αλάνθαστη επιλογή, χορταστικό, γεμάτο υλικά, μάλλον πρόκειται για το χιτ του μαγαζιού από ό, τι είδα, 3 στους 4 αυτό παίρνουν. Και με την εγγύηση του Ποντικιού!!
Τραγανά και ζουμερά τα φαλαφελάκια, ντομάτα, αγγούρι, μαρούλι και σως γιαουρτιού. Έκανα εδώ ένα twist, και πρόσθεσα από πάνω μια μεγάλη κουταλιά χούμους και πικάντικη σάλτσα από το μπουγιουρντί. Έ, ήρθε και απογειώθηκε!! Στα 2,20 ευρώ, το λες και ληστεία.

- Μερίδα κεμπάπ γιαουρτλού. Πολύ καλό επίσης. Από τις πιο πρωτότυπες παρουσιάσεις που έχω δει. Έρχεται μέσα στο τηγάνι του και έχει: στη βάση κομμένες - τραγανές σαν τσιπς τις αραβικές πίτες, από πάνω επίσης κομμένα τα κεμπάπ ( ελαφριά και νόστιμα, χωρίς μυρωδιά ), μπόλικο παχύ γιαούρτι που ποτίζει τα πάντα και στην κορυφή πηχτή σάλτσα ντομάτας με ψιλοκομμένο μαιντανό. Μας άρεσε πάρα πολύ ( τιμή στα 7,50 ευρώ )

- Μερίδα σις κοτόπουλο σε βέργα, εντυπωσιακή εμφάνιση όπως Sasis. To κοτόπουλο με ομόφωνη γνώμη εξαιρετικά μαριναρισμένο και αριστοτεχνικά ψημένο. Μαλακό, ζουμερό και πεντανόστιμο. Επίσης πολύ γενναία μερίδα!! Συνοδευτικά του, πίτες στα κάρβουνα, ολόκληρη ψητή ντομάτα, μαρούλι σαλάτα με σως, πατάτες τηγανιτές φρέσκιες και μπωλάκι με γιαουρτένια σως. Άψογη μερίδα σε τέλειο vfm ( 7,50 ευρώ ).

- Κρασί χύμα λευκό, 1/2 κιλό, αδιάφορο και συνηθισμένο, στα 4 ευρώ.

Κέρασμα δεν υπήρξε κάτι και από ό, τι θυμάμαι δεν είδα και κάποιο γλυκό στον κατάλογό τους ( είχα κι έναν λαγό βλέπετε κρυμμένο στο καπέλο μου... )
Με το πέρασμα της ώρας η δουλειά άναψε για τα καλά, τόσο στη σάλα όσο και στο delivery, οπότε κρίνεται στα θετικά και ευχάριστα. Και η βροχή συνέχιζε ακάθεκτη να πέφτει "ράι θρου", που έλεγε και ο Ζαμπέτας, όταν το μάτι μου σκάλωσε στον κόκορα... Και τότε θυμήθηκα την απορία του Ποντικιού!!

Ζητήσαμε τον λογαριασμό ( 42,30 ευρώ με απόδειξη και με πάρα πολύ φαγητό για μια ακόμη φορά ) και έκανα στον υπεύθυνο την ερώτησή μου για το συμβολισμό του κόκορα...

Περπατώντας προς το αυτοκίνητο, το σκεφτόμουν και γέλαγα μόνη μου. Το Twist East είναι ανατολίτικο μαγαζί. Και ο κόκορας συμβολίζει την Ανατολή... πόσο έξυπνο και πόσο ευρηματικό!!
Γυρίζοντας πίσω, αντί να ανοίξω την πόρτα του αυτοκινήτου, άνοιξα τη βαριά σιδερένια πόρτα του Fairytale. Εγώ περίπου ήξερα. Οι άλλοι δύο με ακολούθησαν στα τυφλά. Σαστίσαμε, όπως σαστίζουν τα μικρά παιδιά, μπαίνοντας σε μια άλλη κινηματογραφική πραγματικότητα.

Ο λαγός είχε βγει επιτέλους από το καπέλο. Όσα αντικρύσαμε και ονειρευτήκαμε εκεί μέσα, υπάρχουν μόνο στα πιο ευφάνταστα όνειρα...

Αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία. Η διάθεση είχε ήδη αλλάξει, με έναν τρόπο μαγικό.