Ucook



Κριτικές: 93

Μέλος από:
Μάρ 2014
Δεν είναι στη λίστα
των έμπιστών σου
.



Εμφάνιση:

Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Σταμάτα & Άνοιξη, Αθήνα
Αυγ
10
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Μία μόνο κριτική και αυτή αρχαία, είναι σα να ψαρεύεις σε θολά νερά για τα Μπακαλιαράκια της Άνοιξης.
Κι όμως, επιστρέφοντας από την αγαπημένη πλέον αυτοκινηταδα στη λίμνη / φράγμα του Μαραθώνα ρισκάραμε να το δοκιμάσουμε, μιας και η κρεατοφαγία μας είχε κουράσει λίγο τον τελευταίο καιρό και θέλαμε κάτι θαλασσινό.
Έτσι βρεθήκαμε ξανά στη μεσοτοιχία με το Αιγυπτιακόν αλλά από την άλλη πλευρά, στις 13/7 το βραδάκι, έχοντας κάνει και μια κράτηση από το e-table πιο πριν. Η τοποθεσία ωραία και το παρκάρισμα ευκολάκι, όπως έχω ξαναπεί.

Ο κύριος Βαγγέλης (ιδιοκτήτης) μας υποδέχτηκε πολύ ζεστά και κατευθυνθήκαμε στην πίσω αυλή, όπου μαζί με εμάς υπήρχαν 1-2 ακόμη παρέες.
Βράδυ ζεστό, με τη σχετική υγρασία και πάρα πολλά κουνούπια. Η αυλή του, από αυτές της παλαιάς κοπής, ήσυχη και ρομαντική, πνιγμένη στο πράσινο, αλλά λίγο αφρόντιστη καθώς πολλά ξερόφυλλα και κλαδιά ήταν εγκαταλελειμμένα παντού, αφήνοντας μια κάπως ατημέλητη εικόνα.
Κατά τα λοιπά, μια χαρά. Σερβίτσια πεντακάθαρα, υφασμάτινα τραπεζομάντηλα, χαμηλός φωτισμός με λάμπες λαδιού, παλιά ελληνικά τραγούδια τόσο όσο, χαλάρωση, δεν ζητάω κάτι παραπάνω από αυτό. Και μέσα που μπήκα, μου φάνηκε ένα καθαρό και τακτικό μαγαζί.

Λίγο μας ξένισε η οικειότητα και η κίνηση του ιδιοκτήτη που ήρθε στο τραπέζι με το μπλοκάκι για παραγγελία, χωρίς να έχουμε δει καταλόγους. Αυτό το έκανε και στην γυναικοπαρέα που ήρθε μετά από εμάς, όμως ήταν πελάτισσες γνωστές και άρα δικαιολογημένο. Δεν παρεξήγησα την πρόθεσή του, γιατί μιλώντας και στο τέλος λίγο μαζί του, μου φάνηκε αυθεντικός και καλοπροαίρετος άνθρωπος.
Ζητήσαμε ευγενικά έναν κατάλογο και στο εξής ανέλαβε εξ ολοκλήρου την εξυπηρέτησή μας ένας νεαρός, που έκανε φιλότιμες προσπάθειες και μας ζήτησε αρκετές φορές συγνώμη ( για κάποιες ελλείψεις στο μενού, στα πιάτα ημέρας και στα ποτά ) και τελικώς μας εκμυστηρεύτηκε ότι ήταν η 2η του ημέρα στη δουλειά. Ήταν τόσο φιλότιμος και ευγενικός σε όλα, που "έσπασα" κι εγώ λίγο την τυπικότητα και του είπα να μην αγχώνεται τόσο πολύ, καθώς δεν είμαστε πελάτες με τρελές απαιτήσεις ή ιδιοτροπίες, και τότε πια ηρέμησε.

Στα του φαγητού, σε γενικές γραμμές μείναμε πολύ ευχαριστημένοι. Αν και κατάλαβα ότι η πελατεία είναι πολύ συγκεκριμένη και ίσως περιορισμένη, ό, τι δοκιμάσαμε ήταν φρεσκότατο, καλοφτιαγμένο και με ποιοτικές πρώτες ύλες.
Η μοναδική μου ένσταση είναι στο λάδι, που χρησιμοποιείται με αρκετή δόση υπερβολής, στις πατάτες που είχαν κρατήσει αρκετό, στα καλαμαράκια επίσης, και στο κριθαρώτο γαρίδας, που οριακά θα είχε καταστραφεί. Αν είχε χρησιμοποιηθεί με φειδώ, θα έδινα το 4άρι.

Ξεκινήσαμε με ωραίο ζυμωτό ψωμί και Αρσενικό Νάξου, τυράκι αρκετά αλμυρό και πιπεράτο ( επίσης μου φάνηκε παλαιωμένο ), ιδανική παρέα στο τσίπουρο Αποστολάκη, που τη σηκώνει την πικάντικη συνοδεία. Τιμές, 2 e το ψωμάκι, 4,50 το τυρί και 7 e το τσίπουρο.

Απαραίτητα πατάτες τηγανιτές, χεράτες, καυτές, αλλά θέλανε λίγο ροδοκοκκίνισμα παραπάνω και λιγότερο λάδι. Μεγάλη μερίδα, 3 e.
Kαλαμαράκια τηγανιτά ( αντιπρόταση στο θράψαλο που ήταν σε έλλειψη ). Φρεσκότατα, μύριζαν ιώδιο, ήταν μικρά και τρυφερά ( όχι γόνος ), μαλακά και νοστιμότατα, αλλά πάλι πρόβλημα με το λάδι. Μεγάλη μερίδα και εδώ, 10 e.

Kατόπιν, μπακαλιάρος σκορδαλιά ( το εμβληματικό τους πιάτο ), πάρα πολύ καλό, με 2 μεγάλα άψογα ξαλμυρισμένα κομμάτια ψαριού, σε ωραίο τραγανό κουρκούτι, και την σκορδαλιά σε ξεχωριστό πιάτο, η αυθεντική φτιαγμένη από πατάτα και μέτρια σκορδάτη ευτυχώς, τιμή 10 e επίσης.

Η δική μου επιλογή ήταν το κριθαρώτο γαρίδας, από τα πιάτα ημέρας ( χωρίς να γνωρίζω τιμή, αν και ξέρω γενικώς τί τιμές παίζουν στην αγορά γι αυτό το πιάτο και δεν παραξενεύτηκα στο τέλος ). Εξαιρουμένου του προβλήματος με το λάδι, που προσπάθησα με διάφορους τρόπους να το διορθώσω, ένα εξαίρετο πιάτο, ή καλύτερα μια εξαίρετη γαβάθα για 2 άτομα. Η νοστιμιά του, το σωστό χύλωμα, τα αρωματικά του, το αλατοπίπερο, άψογο, για τα δεδομένα ταβέρνας, που κρίνω ότι ξεπέρασε σε τεχνική άλλους κι άλλους.
Το καλύτερο ; Μέτρησα 8 μεγάλες γαρίδες μέσα, ναι 8, κάτι που δεν έχω συναντήσει πουθενά. Είτε ήταν φρέσκιες είτε καλής ποιότητας Ατλαντικού (δεν ρώτησα) είχαν εξαιρετική γεύση. Ολόκληρες με το κεφάλι και την ουρά, και καθαρισμένες επιμελώς στο σώμα, γιατί και η ευκολία μετράει στο τελικό αποτέλεσμα. Μου άρεσε πάρα πολύ, και ήταν και τεράστια μερίδα ( 12 e ).

Mε αυτά, συν 1 νερό εμφιαλωμένο ( 1 e ) και γενναιόδωρη ποσότητα παγωμένο καρπούζι ως κέρασμα, πολύ γλυκό και όχι σαν κάτι αγουρίδες που κερνάνε αλλού, σκαρφαλώσαμε στα 49,50 e και πέσαμε τελικά στα 39 e, με την έκπτωση του 20%. Θεωρώ τις αρχικές τιμές του λίγο τσιμπημένες και αυτές με την έκπτωση πιο λογικές. Βέβαια φάγαμε εξαιρετικά. Οπότε το 20ευρο / έκαστος, με χαρά έπιασε τόπο.

Είναι νομίζω ένα εστιατόριο, από εκείνα που κρατάνε ακόμη έναν κλασικό και ουσιαστικό τρόπο μαγειρέματος που δεν πάει να εντυπωσιάσει με τερτίπια και μοντερνισμούς, αλλά κάνει καλά αυτό που γνωρίζει. Υπό αυτή την έννοια, δεν θα εντυπωσιαστείς με κάτι καινοτόμο, αλλά θα φύγεις χαρούμενος που έφαγες καλά και δεν ένιωσες κορόιδο κάποιου επιτήδειου.

Οπότε από εμένα, ναι, προκρίνεται με καλό βαθμό και θα μας ξαναδεί.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 20%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Μέση Ανατολή - Μαρούσι, Αθήνα
Αυγ
05
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Ένα φυλλάδιο delivery, το 30% του e-table ( ρουλέτα, μια καλή και δύο στραβές με πάει ) και μια ανάμνηση από το παρελθόν που δεν ευοδώθηκε.
Θυμάστε τον Κήπο της Εδέμ στο Χαλάνδρι, προ αμνημονεύτων ετών; Αυτός μάλιστα, έχω καλές αναμνήσεις. Εδώ δυστυχώς, ούτε Κήπος ούτε Εδέμ.

Πέμπτη μεσημέρι 6/7, πολλή ζέστη, αφόρητη βαρεμάρα για μαγείρεμα, 5 λεπτά σκάρτα απόσταση από το σπίτι, μαγαζί γειτονικό και τους έψησα να το δοκιμάσουμε. Δεν πτοήθηκα που, περνώντας απέξω, σχεδόν πάντα το βλέπω απογοητευτικά άδειο.
Ο κολλητός που συμπλήρωσε την παρέα, ακολουθεί συνήθως αγόγγυστα, αλλά μια αυστηρότητα την έχει, μετά και από τις επικές πατάτες που μας έτυχαν το χειμώνα.

Η κατάσταση ξεκίνησε προβληματικά, με το χώρο να ακροβατεί οριακά ανάμεσα στο φολκλόρ και στο κιτς ( προς το κιτς, τί να λέω τώρα... ). Καθήσαμε έξω και υπήρχε μια γενική δυσφορία σα να έλειπε ο αέρας. Μέσα, δεν είδα. Οι μύγες πάλι, σε μαζική απόβαση θέριζαν κατά ριπάς. Και θα μου πεις, κυρία μου, καλοκαίρι είναι, μύγες και πετούμενα υπάρχουν παντού. Και θα σου απαντήσω, ναι, αλλά όχι τέτοια διαδήλωση χαλκόμυγας. Μα και αυτό να παραβλέπαμε, το περιβάλλον ήταν αδιάφορο και τα αγριεμένα βλέμματα των άλλων 2, ήταν ήδη καταπάνω μου.

Η εξυπηρέτηση από τον ιδιοκτήτη εντελώς τυπική, στο μεταίχμιο ραστώνης και βαρεμάρας, η κοπέλα στο τέλος ( βλ. παρακάλια για το κιουνεφέ ) ευτυχώς πιο σκερτσόζα και ευχάριστη.

Το εμφιαλωμένο πάρκαρε πριν προλάβουμε να καθήσουμε και για να πω την αμαρτία μου ήταν ίσως από τις ελάχιστες φορές που δεν διανοήθηκα καν να ζητήσω κανάτα. Οι μύγες μας έκαναν ήδη το βίο αβίωτο, οπότε συντόνισα βιαστικά την παραγγελία κινούμενη κατά βάση σε γνώριμες λιβανέζικες γεύσεις, όχι βαριές και όχι σε θηριώδεις ποσότητες, κατά το ' βλέποντας και κάνοντας '.

Παραθέτω τις αρχικές τιμές όσων πήραμε και τις τελικές με την έκπτωση, αρχής γενομένης από το χούμους με κουκουνάρι, λάδι, λεμόνι, πάπρικα, που το επιλέγω πάντα όπου το βρω και έχω άποψη. Συμπαθητικό, το κουκουνάρι έδωσε κάτι στη γεύση, όμως το πιατάκι σερβιρίσματος κρύβει παγίδα, γιατί περιέχει μια αστεία τσιγκούνικη ποσότητα, και μάλιστα χωρίς πίτες. Φάουλ καθαρό, σχεδόν παντού σερβίρεται με έστω μια αραβική πίτα. Τις παράγγειλα ξεχωριστά, 3 πίτες 2,40 ~ 1,70 e και το χούμους 5,60 e ~ 3,90 e, όλα τους υλικά μικρού κόστους αλλά υπερτιμημένα. Στο φινάλε, τέλειωσε το χούμους και περίσσεψαν οι πίτες ( κατά το "τελείωσαν τα ευρώ και περίσσεψε ο μήνας ).

Στο ταμπουλέ είχαμε μεγάλη γευστική αποτυχία, τόσο που προβληματίστηκα. Γνωρίζω ότι ο μαϊντανός μπαίνει άφθονος στο ταμπουλέ, το έχω φτιάξει άπειρες φορές. Αυτή όμως έπρεπε να βαφτιστεί μαιντανοσαλάτα με ολίγη ντομάτα και το Λεμονοδάσος του Πόρου.
Το πληγούρι σχεδόν ανύπαρκτο, αόρατο με γυμνό μάτι, δεν το συνάντησα οπτικά και γευστικά. Μαϊντανός με λεμόνι, έτσι μπορώ να το περιγράψω. Μικρή ποσότητα επίσης, δεν άρεσε, δεν φαγώθηκε ( 5 ~ 3,50 e ).

Στο λαχματζούν έφαγα μια μεγαλοπρεπέστατη πόρτα, καθώς μας ειπώθηκε ότι δεν μπορούν να το φτιάξουν γιατί ο φούρνος δεν έχει ανάψει ακόμη (;). Αντιπροτάθηκαν οι αράγιες, πίτες στα κάρβουνα γεμιστές με κιμά και τις πήραμε μαζί με την υπόσχεση ότι είναι κάτι κοντινό γευστικά. Και τώρα εγώ εδώ πρέπει να μιλήσω για τον κιμά και να είμαι κόσμια. Δεν γίνεται όμως.
Δοκίμασα ένα μικρό κομμάτι, και το υπόλοιπο έμεινε. Δεν έδωσα πράσινο φως και οι άλλοι δεν ακούμπησαν καν. ( 4,20 ~ 2,95 e ).

Στην μεγάλη των 2 ατόμων ποικιλία ζεστών ορεκτικών, είχα εναποθέσει κάποιες ελπίδες. Ο online, delivery αλλά και της σάλας κατάλογος, αναγράφει ότι περιλαμβάνονται 10 τεμάχια, ήτοι: 2 φαλάφελ, 2 κίμπε, 2 σαμπούσεκ - κιμάς, κρεμμύδι, καρύδι, 2 εσμπά αλα παστουρμά, 2 ρακακάτ - σαν τυροπιτάκι. Μακάρι να κάνω λάθος, αλλά μου φάνηκαν όλα προκάτ. Επιπλέον οι γεμίσεις δεν είχαν κάτι ιδιαίτερο, σαν απροσδιόριστες, ίσως ελάχιστα συμπαθητικό το παστουρμαδοπιτάκι, στο κίμπε πάλι η ίδια κατάσταση με τον κιμά.

Τί με έκανε εδώ να γελάσω πικρά ; Ο πονηρούλης ιδιοκτήτης "ξέχασε" να βάλει στο πιάτο τα φαλάφελ. Γιατί πονηρούλη ιδιοκτήτη ; Μήπως επειδή πήραμε και μια εξτρά μερίδα φαλάφελ ; Φοβήθηκες ότι θα μας έπεφταν βαριά ;

Αυτά τα πράγματα είναι αστειότητες, για να μην πω τίποτε πιο βαρύ, και σε εμένα δεν περνάνε απαρατήρητα, δεν περνάνε γενικώς. Ή σε όλους ίδια αντιμετώπιση ή αφαίρεσε το 30%. Και το σταματώ εδώ. Τιμές για την ποικιλία 9 e ~ 6,30 e και για τα φαλάφελ 4 e ~ 2,80 e ( 4 μικρά ρεβυθοκεφτεδάκια, τραγανά μα στεγνά στην κατάποση, χωρίς κάποια σως, μόνο κάτι πίκλες στο πλάι που δεν έλεγαν τίποτα ).

Μετά από όλα αυτά, και ουσιαστικά έχοντας μείνει νηστικοί, η όποια επιθυμία μήπως πάρουμε κάτι επιπλέον και σωθεί το πράγμα, εξανεμίστηκε. Πέρα από το Σις ταούκ του κολλητού, που παραγγέλθηκε εξαρχής και για το οποίο σκεφτόμουν, "κοτόπουλο είναι, πόσο λάθος μπορεί να είναι;" όση ώρα τον παρακολουθούσα με ένα ερωτηματικό ζωγραφισμένο στο κούτελό του.
Ήταν τελικά το πιο καλό πιάτο, αλλά μόνο όσον αφορά το κοτόπουλο, που και τη μαρινάδα του είχε, και τρυφερό ήταν και πολύ νόστιμο, αλλά πολύ μοναχικό, με το μπασμάτι δίπλα του κρύο, κολημμένο και φλατ, την "τύπου coleslaw" σαλατούλα του άνευρη και κάτι μαρουλοντομάτες σε ρόλο κακού κομπάρσου ( αμφιβάλλω αν υπάρχει τέτοιο πράγμα ).
Σε καμία περίπτωση δεν αξίζει τα 11 ευρώ του ( μην τα ξαναλέω, βάλε +1,50 e και παίξε Βalito να το ευχαριστηθείς ). Μάλλον και τα 7,50 e τα θεωρώ πολλά, γιατί ποσοτικώς μιλάμε για 2 μικρές σούβλες κοτόπουλο, σαν σουβλάκι.

Η πρεμούρα να μαζευτούν γρήγορα τα πιάτα, συνοδεύτηκε από την ερώτησή μου για το κιουνεφέ ( κουνάφε εδώ ) για να εισπράξω μια ακόμη κουλή απάντηση, ότι δεν γίνεται, και δεν μπορούν, γιατί το φτιάχνουν μετά τις τις 6 το απόγευμα... Έχουμε τρελαθεί εντελώς ;;
Τελωσπάντων την παρακάλεσα ( πείναγα κιόλας ), ρώτησε η κοπέλα και ξαναρώτησε στην κουζίνα και μας ανακοίνωσε περιχαρής ( λες και βγαίναμε από τα μνημόνια ένα πράγμα ) ότι κατ' εξαίρεση, θα μας το φτιάξουν. Το συμπέρασμα όλο δικό σας.

Καλό, αλλά λεπτό και με τσιγκουνιά στο τυρί, σίγουρα όχι αντάξιο του Anadolu και του Pera. To παγωτό που βάλαμε εξτρά από πάνω, του πρόσθεσε αρκετά σε γεύση αλλά και σε τιμή - 8 ευρώ ( έχουμε τρελαθεί εντελώς ), αλλά τα 5,60 e ας πούμε λίγο πιο ανεκτά.
Ήπιαμε ένα ποτήρι Αιράν 500 ml πιο φθηνό από την coca cola των 250 ml. Ναι, αλήθεια λέω, Αιράν 2 e ~ 1,40 e και μαύρος χρυσός σε μινιατούρα μπουκάλι 2,50 e ~ 1,75 e. Νερό τέλος 1,50 e ~ 1 e. Συνολάκι για 3 άτομα 38 € και κάτι ψιλούλια για τα άνωθεν ψιλικά. Προ έκπτωσης 55 €. Σίγουρα τα λες αρκετά για μιας μέρας δίαιτα.

Στο δια ταύτα, δυστυχώς όχι, δεν είναι κάτι που θα το πρότεινα. Οι γνώστες της αιγυπτιακής/λιβανέζικης κουζίνας πιστεύω θα απογοητεύονταν, το αυτό πάθαμε κι εμείς, που είμαστε και ερασιτέχνες. Το vfm δεν είναι καλό, οι γεύσεις κάτω του μετρίου, η προχειρότητα στα πιάτα τόσο εμφανής, όσο και η τάση να ξαλαφρώσει το πορτοφόλι του πελάτη με άκομψο τρόπο. Σίγουρα θα υπάρχουν καλύτερες επιλογές σε αυτό το είδος κουζίνας. Κοινώς πάμε για άλλα.

Αν μας κέρασαν κάτι ; Έναν αιγυπτιακό καφέ έστω ; Μα καλά, δεν διαβάσατε παραπάνω τί γράφω ;

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 30%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Ιταλία - Πεντέλη, Αθήνα
Ιούλ
28
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Έχετε κι εσείς ένα στέκι για 2 και πλέον χρόνια και δεν έχετε αξιωθεί να του γράψετε του έρμου μια κριτικούλα ;
Ένα μέρος που να βρίσκετε καταφύγιο σε δυσάρεστες στιγμές αλλά και συνένοχο σε χαρούμενες ;
Έναν χαμαιλέοντα, που το χειμώνα που πιάνει η Πεντέλη χιόνι γίνεται σαλέ και το καλοκαίρι γίνεται το Fujitsu το ίδιο, λες και είσαι στο Πήλιο ;

Ένα μέρος που σε νευριάζει γλυκά, όταν άλλες φορές σου προσγειώνει το εμφιαλωμένο μπουκάλι νερού και άλλες τη δική του παγωμένη μποτίλια, άλλοτε σου κερνάει τόσα κομμάτια χειροποίητη πανακότα όσα και η παρέα σου, και άλλοτε το απόλυτο zero και δεν του κακιώνεις ;

Έναν χώρο που επιτρέπει το χαρμάνιασμα στην κάτω αίθουσα και το απαγορεύει στη σοφίτα, και γίνεσαι Τούρκος από την τσαντίλα σου, όταν είσαι στη σοφίτα και δεν διακρίνεις στο μισό μέτρο την παρέα, από το ντουμάνι.... Αλλά του το συγχωρείς.

Έναν χώρο που χρεώνει τον καφέ γύρω στα 3 ευρώ αλλά σχεδόν πάντα στον φέρνει λάθος και αναγκάζεσαι να ζητήσεις να στον ξαναφτιάξουν ; Με προθυμία, ομολογώ.

Έχετε ένα μπαράκι που να διοργανώνει και special events π. χ. θεματική βραδιά "cocktails Ελληνικά Νησιά", σε τιμή μπύρας ; Μηδενικές αντιστάσεις.
Δοκίμασα μια Σκιάθο. Και μετά μια Σχοινούσα. Αλλά μετά μου έκλεινε το μάτι και η Δήλος. Με 5 ευρώ, εγκληματείς επαναλαμβανόμενα και χωρίς άλλοθι.

Ένα μέρος, που έκανες το λάθος κάποια φορά να ξεφύγεις από το στανταράκι που παραγγέλνεις πάντα και πήρες σαλάτα ( Caesars, 9 e, πολύ ακριβή και όχι ικανοποιητική ) ή ζυμαρικό ( nothing special too ), αλλά δεν το καταδίκασες και ξαναγύρισες.

Ένα all day που μπορεί να σε καλύψει σε κάτι ελαφρύ για την πείνα αλλά και το πορτοφόλι σου, με την ίδια ευκολία που μπορεί και να σε "γδάρει" οικονομικά. Γιατί είναι fun κι εσύ θέλεις να είσαι large. Επειδή το καλοκαίρι όλοι είναι πιο large και χαλαροί.

Δεν ξέρω αν έχετε ένα στέκι, στο οποίο να είχατε τη φαεινή ιδέα, μαζί με άλλους 1000 ζαλισμένους, ημιλιπόθυμους από τον καύσωνα ανθρώπους, στο τέλος Ιουνίου, ναι, τότε με τα 45άρια, να διανύσετε όλη τη διαδρομή σημειωτόν μέχρι την Πεντέλη για μια θέση στον κήπο του.
Αν σταθήκατε και τυχεροί, και γραπώσατε το τελευταίο διαθέσιμο τραπέζι, με όλα τα μαγαζιά γύρω υπό κατάληψη.... τότε join the club.

Δεν μπορώ καν να διανοηθώ τί συνέβαινε στο παραλιακό μέτωπο εκείνο το Σαβ/κο της λάβας, αλλά οπουδήποτε, ήταν καλύτερα από το να είσαι στο σπίτι.
Παρασκευή 30/6, ώρα 02.00 πρωινή φύγαμε από τη Σμίλη, με εξωτερική θερμοκρασία 30 βαθμούς. Στο βουνό.

Εκείνο το βράδυ ( όπως συνήθως γίνεται ) έπαιξε το στανταράκι, μουσικές jazz και funk, κοκτέιλ και πίτσα, και κάτι επιπλέον. Εγώ πάντως στη Σμίλη αυτό το συνδυασμό σας προτείνω. Πίτσα και κοκτέιλ ( το χειμώνα κρασί ή και ζεστά gingerάτα κοκτέιλ, γιατί υπάρχουν και τέτοια ).

Πήραμε την Pepperoni ( 8,50 e ) και την Carbonara ( 11 e ), εξαιρετικές και οι δύο. Έχω δοκιμάσει και προτείνω και τις: Maximus ( χειροποίητο λουκάνικο, καραμελωμένο κρεμμύδι, ντοματίνια ), Parmiggiano ( προσούτο crudo, ρόκα, μοτσαρέλα, παρμεζάνα ) και Quattro Stagioni ( λέγε με σπέσιαλ ). Τιμές 13 e η πιο ακριβή, 6,50 η πιο φθηνή. Λεπτή, ιταλική, φίνα, πεντανόστιμη.
Πήραμε για πρώτη φορά και την ποικιλία τυριών - αλλαντικών, η οποία και ακριβή ήταν ( 16 e ) και μικρή αναλογικά με την περιγραφή καταλόγου, και φτωχή για αυτό που περιμέναμε να δούμε και με ελλείψεις σε κάποια υλικά, που είχαν αντικατασταθεί με πιο φθηνά και τελικά χάθηκε γρήγορα στη λήθη. Οπότε don't.

Συνοδέψαμε με 2 κοκτέιλ Skinos Fig Sour ( AΠΙΘΑΝΑ, 2 χ 7 e ) και ένα Mai Tai ( πολύ δυνατό και αρκετά διαφορετικό από άλλα μαγαζιά που το έχουμε πιει, 9 e ).
Εμφιαλωμένο, καπελάκι, 1,50 e, και μετά άφθονες μποτίλιες. Αλλά και καλωσόρισμα πιτούλες με ντιπάκι, χωρίς χρέωση, να τα λέμε κι αυτά.

Το 60άρι ευρώ για 3 άτομα, ήρθε να απαλύνει γλυκά η κερασμένη πανακότα με χειροποίητη σάλτσα φράουλας. Καθώς και η αίσθηση ότι οι παρέες βγαίνουν και διασκεδάζουν γιατί είναι all weather. Ένα 4ωράκι μακριά από τα πυρωμένα ντουβάρια, δεν είναι και μικρή υπόθεση.

Η βαθμολογία μου κρίνεται κάπως ελαστική στη γεύση, αλλά στο εφικτό της αντικειμενικότητας στα υπόλοιπα, και σίγουρα ως αποτέλεσμα πολλών επισκέψεων.

Επειδή δεν ξέρω αν έχετε κι εσείς ένα παρόμοιο μαγαζί στο μυαλό σας ως στέκι. Που μάλλον δηλαδή θα έχετε.

Εγώ πάντως έχω.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Μεζεδοπωλεία - Πασαλιμάνι - Φρεαττύδα, Αθήνα
Ιούλ
26
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Ημέρες Ιουλίου ακόμη ζεστές, όταν πέφτει η πρόταση για τον Δυόσμο σαν καλοκαιρινή δροσερή βροχούλα σε καύσωνα. Ένα ακόμη μεζεδοπωλείο στη λίστα των επιθυμιών μου εδώ και καιρό, και ήρθε η νεράιδα με το ραβδάκι της να κάνει και πάλι το θαύμα της.

Βράδυ Σαββάτου 8/7, ραντεβού με το αγαπημένο παρεάκι σε συγκεκριμένο σημείο, για να κατηφορήσουμε με ένα αμάξι προς Πειραιά.
Και είχα κατά νου να απομνημονεύσω κι εγώ η βόρεια κάπως τη διαδρομή, αλλά φευ, η κουβέντα μέσα στο αμάξι, έξω από το αμάξι, μέσα στο μαγαζί, έξω από το μαγαζί, πριν φάμε, αφότου φάγαμε και πάει λέγοντας, δεν με άφησε να βάλω σημάδια, και δε θυμάμαι παρά μόνο τη χαρά της αυτοκινητάδας και των όσων είπαμε, ήπιαμε, χαρήκαμε, απολαύσαμε... έτσι που ο Δυόσμος βρήκε, ήδη από την παρθενική μου κιόλας επίσκεψη σε αυτόν, την επάξια κερδισμένη θέση του στα αγαπημένα μου πλέον μαγαζιά.
Και όχι. Η αντικειμενικότητά μου δεν έχει πάει περίπατο, γιατί και εδώ το φαγητό είναι το 10 το καλό, μαζί με μερικά ακόμη πράγματα.

Πάμπολλες φορές έχω τονίσει, ότι η αγνή ευγένεια ενός καλότροπου ανθρώπου/ ιδιοκτήτη, η ταπεινότητά του ακόμα κι όταν ξέρει ότι έχει πετύχει, η στάση του απέναντι στον κερδισμένο ή τον νέο πελάτη, μαζί με τον αναγκαίο επαγγελματισμό, είναι αυτά που τον καταξιώνουν στη δική μου κλίμακα. Τί να τα κάνεις άλλωστε τα πτυχία και τις σπουδές, όταν οι τρόποι λείπουν;
Είναι μια εξτρά καρέκλα για τις τσάντες και τις ζακέτες, ένα χέρι βοηθείας για να ανέβει τη σκάλα ένα άτομο με κάποια κινητική δυσκολία, ένας φορτιστής κινητού, ένα κέρασμα από κει που δεν το περιμένεις, ένας ανεμιστήρας μόνο για σένα που ζεσταίνεσαι, και πάντα το σφίξιμο του χεριού. Αυτά τα μικρά που σε κερδίζουν ή σε χάνουν.

Είχαμε κράτηση και το τραπέζι μας στην ταράτσα μας περίμενε. Το ίδιο μας περίμενε και η θέση για το αμάξι στα 50 μέτρα από το μαγαζί. Όμως είδα και παρέες που έφυγαν με απογοήτευση ψάχνοντας άλλες λύσεις, γιατί πήγαν χωρίς ρεζερβέ. Λόγω θέσης ( Μαρίνα Ζέας, Τζάνειο, Μπαρ Μπεε Κιου πολύ κοντά ), το παρκάρισμα είναι άγριο σαφάρι και εμάς μάλλον μας ευνόησε η τύχη ξανά.

Το νεοκλασικό κτίριο με εντυπωσίασε. Μέσα και έξω. Σε τέτοια δεσπόζουσα θέση που δεν περνάει απαρατήρητο, είναι σωστά φωτισμένο, με χαρακτήρα, κλασική ομορφιά και αύρα νοσταλγική. Ανεβαίνοντας τους ορόφους με προορισμό την ανοιχτή ταράτσα, το μάτι συναντά παστέλ χρώματα, ρομαντική διακόσμηση, πέτρα, ξύλο, όμορφα παράθυρα και το λευκό χρώμα σχεδόν παντού. Εμένα μου έβγαλε τη θαλπωρή ενός σπιτιού, με τα μπαλκονάκια του και το αίθριό του στην ταράτσα για τους φίλους.

Η υποδοχή από τον Στέλιο και το υπόλοιπο προσωπικό, ήταν σαν να υποδέχονταν δικούς τους ανθρώπους. Και όχι μόνον με εμάς. Εντόπισα την ίδια επικοινωνιακή ζεστασιά με όλους τους πελάτες τους. Την Ζωή, που απουσίαζε για λόγους ευχάριστης ανωτέρας βίας, ελπίζω να την γνωρίσω την επόμενη φορά!

Κοιτώντας το μενού με "όλα τα καλά του δυόσμου", καταρχάς εντοπίστηκαν μικροαλλαγές, όπως π. χ. ότι οι μπαλίτσες τυριού δεν υπάρχουν πια, ενώ στη θέση τους προστέθηκαν νέα πιάτα. Χαίρομαι που είδα και εδώ να πρωτοστατούν διαλεχτές ελληνικές πρώτες ύλες από τοπικούς παραγωγούς και προιόντα με ονομασία προέλευσης. Μάλιστα αρκετά, τα άκουγα για πρώτη φορά, και περίμενα να τα δοκιμάσω με τη σχετική ανυπομονησία.
Υπάρχουν ζυμαρικά, κρεατικά, σαλάτες και μια δελεαστική ποικιλία σε ορεκτικά, όπου το ένα δείχνει πιο λαχταριστό από το άλλο, στα γλυκά δε, θα πεις πραγματικά "δυόσμου και μένα μπάρμπα"!

Κατόπιν σύσκεψης για τα must πιάτα αλλά και επεξηγήσεων σε κάποιες μικροαπορίες μας, οι κοπέλες μας έκαναν και τις δικές τους προτάσεις και ξεκινήσαμε με το Θρακιώτικο κους κους με άρωμα γεμιστών και ξινούτσικο κρεμώδες τυράκι ( Νιβατό Βερδικούσας ).
Ήταν καινούργιο πιάτο που μας πρότειναν και μας άρεσε πολύ, καθώς το κους κους ήταν άψογα βρασμένο, ζουμερο και ντυμένο με όλα τα ψιλοκομμένα λαχανικά/αρωματικά που έχουν τα γεμιστά. Δροσιζόμενο με το κρεμώδες τυρί, έπαιξε ιδανικά ως σαλάτα, αν και ήταν ορεκτικό και σε επαρκή ποσότητα ( 4 e ).

To Μαστέλο Χίου με μαρμελάδα σύκο, από κοντά, όμορφα περασμένο στη σχάρα και ζεστό, σε ιδανικό πάντρεμα με τη γλύκα του σύκου, αλάνθαστος μεζές και σε πολύ καλή εκτέλεση, δεν θα έλεγα όχι σε λίγο περισσότερη ποσότητα ( 5,50 e ).

Για τα μανιτάρια πάλι, έχουμε λατρεία κοινή και ομολογημένη, κι έτσι η επιλογή της τηγανιάς μανιταριών με λάδι τρούφας και κασέρι Ξάνθης ήταν αυτονόητη και δοκιμασμένη για να μείνει απέξω. Τα λάτρεψα και πρέπει να έφαγα τα περισσότερα, ενώ δεν ξέρω πώς ακριβώς έδεσε τόσο άψογα αυτή η σαλτσούλα τους και αν τελικά είχαν και ολίγη από κρέμα γάλακτος. Η γεύση αυτή όμως είναι εθιστική ( 5,50 e ).
H αναγκαία δόση σε άμυλο, έφτασε διπλή και ενισχυμένη, γιατί εννοείται είμαστε και πατατούδες. Η light εκδοχή ήρθε με τις πατάτες Βροντούς με Στάκα Κρήτης ( τηγανιτές και με τη φλούδα τους ), αρκετά πικάντικες και ίσως πιο χειμερινές, με ένα ειδικό μιξ μπαχαρικών που περιλαμβάνει από πάπρικα και μπαχάρι μέχρι κύμινο και άλλα πολλά και τους δίνει μια γεύση τούρμπο και πολύ ιδιαίτερη ( 3,50 e ).

Η full fat εκδοχή των 5.000 θερμίδων ήταν αυτό που λέμε "Φωλιά/sticks πατάτας με 4 αυγά μάτια και σαλάμι αέρος Στρεμμένου". Πιάτο που έβαλε στην αθηναϊκή γαστρονομία πριν χρόνια γνωστό κρεατάδικο στο Περιστέρι και πλέον το συναντάμε παντού.
Όμως σίγουρα δεν το συναντάμε με το συγκεκριμένο αλλαντικό, οπωσδήποτε όχι με 4 αυγά και σίγουρα όχι σε αυτή την τιμή ( 7,50 e ). Eίναι θερμιδοεκρηκτικό, είναι αμαρτωλό, είναι σούπερ χορταστικό και είναι μια ιεροτελεστία όταν στο φέρνουν στο τραπέζι και γίνεται μπροστά σου η ανάμιξη. Απλά αφεθείτε.

Την ίδια ιεροτελεστία ακολουθούν και στο συκώτι σχάρας, το οποίο επίσης κόβουν μπροστά σου σε λεπτές φετούλες. Πρόκειται για το πιο αφράτο λουλουδένιο συκώτι που φαντάζεστε, με ένα ψήσιμο που παρόμοιο του δεν έχω συναντήσει. Συνοδεύεται από τηγανιτά κρεμμύδια ( ελαφρύ πανάρισμα, πολύ τραγανά ) και από μους τυριού ( Γαλένι Κρήτης ). Σαν σύνολο ένα ιδιαίτερο γκουρμέ πιάτο και σε εξαιρετική τιμή ( 6,50 e ).

Στον ήδη πολύ υψηλό πήχυ, ήρθε και προστέθηκε το ζυμαρικό που επιλέξαμε, τα Πέτουρα Γιαννιτσών με τουφίτσες μπρόκολο, φιλετάκια κοτόπουλου και τυρί κρέμα, με το άφθονο λεμονοπίπερο από πάνω να δίνει την τελική πινελιά και να το απογειώνει. Έχουμε και λέμε: ζυμαρικό πολύ πιο φαρδύ από τις παπαρδέλες, ιδανικό στο να συγκρατεί την κρεμώδη αρωματική σάλτσα, πυκνή αλλά όχι μπουχτιστική, το κοτόπουλο υπέροχο, το μπρόκολο μην το φοβηθείτε γιατί δένει άψογα, το λεμονοπίπερο πρωτόγνωρη γεύση για μένα, όλο μαζί ένα αρμονικό κοντράστ, πλασμένο να κάνει κατάληψη στο μυαλό μου. ( 8,50 e ).

Ήπιαμε 2 coca cola zero ( 2 x 2 e ) και 2 μπύρες Βεργίνα Weiss ( 2 x 4 e ) και άφθονα μπουκάλια παγωμένο νερό, όχι εμφιαλωμένο. Επίσης πήραμε και ψωμάκι ( 3 χ 0.80 e, το συνοδεύει ένα χαριτωμένο ντιπάκι γιαουρτένιο ).

Σύνολο λογαριασμού για 3 άτομα, 55,40 ευρώ.

Και αν νομίζετε ότι τελειώσαμε εδώ, μάλλον απατάσθε. Γιατί μετά από το άνωθεν συμπόσιο, ακολούθησαν και τα πυροτεχνήματα, που ήρθαν κι έκαναν έναν πάταγο, τρομερό πάταγο.

ΕΙΔΙΚΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ: ΤΑ KEΡΑΣΜΑΤΑ

- σφηνάκια οινόμελο, εξαιρετικό.
- παγωτό βανίλια με ολόφρεσκο γάλα, δεν έχουμε λόγια για αυτό το παγωτό. Βγαλμένο κατευθείαν από την παιδική μας ηλικία, τόσο αγνό σε γεύση όπως και εκείνα τα χρόνια... ( εξασφάλισα για εσάς το πολυπόθητο μυστικό: από τον Μπακογιάννη στην Ηλιούπολη )
- Εκμέκ παγωτό. Εδώ τί να περιγράψω; την τραγανή άψογη βάση; το σιρόπι κανέλας; το χοντροαλεσμένο​ φυστίκι Αιγίνης; το βύσσινο; το ανεπανάληπτο παγωτό καιμάκι; Δεν περιγράφω άλλο...
- Ice Ice Burger. Μια εικόνα, χίλιες λέξεις. Ποιά εικόνα ; Έ, ψάξτε κι εσείς λίγο. Παγωμένο burger σοκολάτας. Καραμελωμένο ντόνατ, cremeux σοκολάτας Valrhona, παγωτό βανίλια, καραμέλα από ουίσκι και μέλι, καραμελωμένο αμύγδαλο, σως φράουλα. Δεν υπάρχει κάτι πιο θεικό από αυτό. Υποκλινόμαστε στα υλικά, στη σύλληψη, στην εκτέλεση. Παραλίγο θα τρώγαμε και το πιάτο. ( τιμές των γλυκών 5 και 7 e αντίστοιχα. )

Αυτό το πράγμα, να μου λείπουν οι γεύσεις από ένα μαγαζί και να τις αποζητώ με λαχτάρα, με λίγα μαγαζιά το έχω πάθει, μετρημένα στα δάχτυλα. Σήμερα, τόσες μέρες μετά, ακόμη συζητάμε για το πόσο ωραία περάσαμε και πόσο υπέροχα φάγαμε. Η επανάληψη νομίζω δεν θα αργήσει πολύ. Εκτός κι αν μας προλάβουν τα.... νέα ανοίγματα. Στέλιο, σας εύχομαι πραγματικά ο, τι καλύτερο.

Ο Δυόσμος κλείνει θριαμβευτικά την τριάδα των εστιατορίων - μεζεδοπωλείων που ήταν, προσωπικά για μένα, αποκάλυψη γεύσεων φέτος το καλοκαίρι, μέχρι στιγμής. Δεν γνωρίζω ακόμη πολλά στέκια του Πειραιά, αλλά η αρχή έγινε. Ο Δυόσμος ήταν η πρώτη μου γαστρονομική εμπειρία σε αυτή την περιοχή. Και χωρίς υπερβολή, η ικανοποίηση άγγιξε την τελειότητα. Και στο ουσιώδες κομμάτι και στις λεπτομέρειες. Το προτείνω με το χέρι στην καρδιά.

Αγαπητή μου φίλη, εις υγείαν. Για μια ακόμη φορά, στα καλύτερα.


Κλασική κουζίνα - Μεταξουργείο - Πλ. Βάθης, Αθήνα
Ιούλ
19
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Το SIXTIE'S DINNER δεν το πρόλαβα και λυπάμαι γι'αυτό. Η περιοχή γύρω από το Γκάζι / Κεραμεικό είναι για μένα ακόμη "άβατο", αν και έχω τουλάχιστον 5 καλές προτάσεις στο μυαλό μου, από έμπιστους φίλους. Ευτυχώς που η άφιξη της Μπέμπας, με τις θετικότατες εντυπώσεις έμπιστων χρηστών που προηγήθηκαν, ήρθε και με ταρακούνησε για τα καλά. Η επιλογή ημέρας ήταν, τελικά, εντελώς "άκυρη" (θα εξηγήσω παρακάτω), αλλά άμα μου μπει εμένα η ιδέα στο μυαλό, άντε σταμάτα με.

Δευτέρα 26/6, η Αθήνα πνιγηρά αφόρητη, λόγω καύσωνα, υγρασίας και αναθυμιάσεων από την παρατεταμένη απεργία-συσσώρευση των σκουπιδιών. Μείγμα θανατηφόρο, με την βόλτα στο κέντρο να φαντάζει επικίνδυνη αποστολή. Από την άλλη, πολλά εστιατόρια τις Δευτέρες αργούν, ενώ η Μπέμπα λειτουργεί. Και ήταν η μοναδική ευκαιρία για να συναντήσω ταυτόχρονα 2 καλούς μου φίλους. Κάπως έτσι και κοιτώντας το χάρτη, επέλεξα τη λύση τρένο και 10λεπτο περπάτημα από Θησείο-Ψυρρή προς την Μπέμπα. Εγώ, η αδερφή μου ( που πρόσφατα άρχισε κι εκείνη να γράφει δειλά δειλά στο ασκ! ) και δύο φίλοι μας.

Η διαδρομή δεν μου άφησε εικόνες, παρά μόνο κάποια πολύ ιδιαίτερα κτίρια, ετοιμόρροπα μεν αλλά με graffiti. Αυτό που ευχόμουν και πίστευα, ήταν να μας αποζημιώσει το φαγητό, για όλα αυτά που εισπνεύσαμε μέχρι να φτάσουμε στο κατώφλι της Μπέμπας, ώστε να μη με κυνηγάνε μετά με το σκουπόξυλο για την επιλογή μου... Αστειεύομαι βέβαια, οι φίλοι μου δεν είναι τέτοιοι άνθρωποι.

Να πω την αλήθεια, η περιοχή δεν μου άρεσε. Θες τα βουνά σκουπιδιών, θες οι θεοσκότεινοι δρόμοι, θες που δεν κινούμαι πολύ στο κέντρο, είχα ένα σφίξιμο.
Δεν κυκλοφορούσε και πολύς κόσμος εκείνη τη μέρα, εκτός από κάτι τρελούς ( εμάς! ).

Είχα κράτηση μέσω e-table για το βραδάκι και μόλις φθάσαμε, μας δόθηκε το ελεύθερο να καθήσουμε όπου θέλουμε.

Δύσκολη επιλογή καθώς: α) έξω μύριζε άσχημα ( δεν φταίει φυσικά η Μπέμπα γι αυτό) και τα σμήνη των κουνουπιών έκαναν μαζική επίθεση με μπαζούκας β) ο μέσα χώρος ήταν εντελώς άδειος και σκοτεινός, μπήκα και βγήκα και αν θυμάμαι καλά δεν κλιματιζόταν γ) ο ενδιάμεσος χώρος της στοάς-αυλής κρίθηκε ως η μοναδική τελικά επιλογή, με τους ανεμιστήρες όμως στην οροφή να μην επαρκούν, αν και δούλευαν στο φουλ. Τί θέλω να πω ; ότι η Μπέμπα μάλλον είναι προτιμότερο να επιλεχθεί όταν ο καιρός κρυώσει λίγο. Εκτός κι αν τα κουνούπια βρίσκουν νοστιμότερο αίμα να πιουν από το δικό σας, τότε ναι, πάτε και καλοκαίρι.

Λίγα λόγια για το μέσα χώρο, για να δικαιολογήσω το 2. Τον παρατήρησα προσεκτικά από εκεί που καθόμουν. Είναι καλλιτεχνικός και προσεγμένος, αλλά δεν είναι του γούστου μου. Μου φάνηκε βαριά κλασικός, μουντός και λόγω υποτονικού φωτισμού λίγο καταθλιπτικός. Αλλά και η αυλή, δεν έχει κάτι αξιομνημόνευτο, πέρα ίσως από το μεγάλο πορτραίτο της ηθοποιού κυρίας Άννας Βαγενά στην είσοδο του θεάτρου της. Καθαρά προσωπική άποψη που θα μπορούσε μελλοντικά να αλλάξει, αν γίνουν κάποιες βελτιώσεις.
Προσπερνώντας αυτά, το δυνατό χαρτί, που είναι και ο λόγος που συστήνω τη Μπέμπα με μεγάλο ενθουσιασμό, είναι φυσικά το φαγητό.

Κατάλογος μικρός, ακόμα υπό διαμόρφωση, με αρκετές όμως επιλογές, όπου εντυπωσιάζεσαι α) από τη δημιουργικότητα της σεφ στους συνδυασμούς β) από την προσεκτικά επιλεγμένη πρώτη ύλη γ) από κάποια ονόματα μεζέδων. Πχ. η κοπέλα μας ενημέρωσε για κάποιες ελλείψεις ως εξής: " Ο Άγιος Ισίδωρος και ο Μανούσος δεν υπάρχουν ". Για τον Μανούσο το καταλαβαίνω, πρόκειται περί γαλομυζήθρας Χανίων. Αλλά για τον Ισίδωρο με τα πέντε του πιπέρια, είμαι ακόμη στο σκοτάδι!!

Παλέψαμε 40 λεπτά με το μενού για να αποφασίσουμε, καθώς όλα ακούγονταν λαχταριστά και η κοπέλα κρυφογέλαγε και μας περίμενε υπομονετικά, μέχρι οι άλλοι 3 να παραδοθούν πια κουρασμένοι και να μου αφήσουν το πλεονέκτημα να αναλάβω επιτέλους εγώ την παραγγελία, μα κάποιος πρέπει να κάνει αυτή τη δύσκολη δουλειά!! Αλλά οι εντολές ήταν ρητές, όχι πάλι πολλά πιάτα.... Αχ Ελένη...

Κάπως έτσι λοιπόν επέλεξα για να τους ικανοποιήσω όλους, την εξαιρετική παξιμαδωτή σαλάτα ( πρασινάδες, ντοματίνια, σπασμένα χαρουπάκια δηλ παξιμαδάκια με χαρούπι- φανταστικά, πέστο λιαστής ντομάτας, ξύγαλο Σητείας και σως ταχίνι, στα 6,40 e ), με όλα της τα υλικά να δένουν τέλεια.
Από κοντά και η απαραίτητη φάβα, με φρέσκο πράσινο κρεμμυδάκι, γλυκά ντοματίνια και κρίταμο, άψογη σε όλα της όπως ακριβώς την περιγράφει και ο fratello ( 3,80 e ).
Πολύ καλό μεζεδάκι αποδείχτηκε και το απάκι κοτόπουλο στο τηγάνι, σβησμένο με μοσχολέμονο και ξαπλωμένο πάνω σε φυλλώματα πράσινης σαλάτας ( 5 e ), ενώ το.... ΛΑΧΜΑΤΖΟΥΝ, με τον πικάντικο κιμά και το σουτζούκι, απλά δεν υπήρχε πιθανότητα να μείνει απέξω. Πολύ πικάντικο και ιδιαίτερο, πολύ τραγανή ζύμη χειροποίητη, λεμονάκι στο πλάι αλλά και γιαούρτι ( προτιμήστε εδώ το γιαούρτι, του πάει τρελά και του δροσίζει την κάψα ) ( 6 e ).

Σε δεύτερο χρόνο, που τηρήθηκε άψογα από την κοπέλα που μας εξυπηρέτησε, όπως της το είχαμε ζητήσει, ήρθε το ριζότο μανιταριών ( 7,50 e ), το οποίο άφησε την παρέα άφωνη με την νοστιμιά των υλικών του, την υφή του, που ήταν απόλυτα πετυχημένη και χαρακτηριστικό δείγμα της τεχνογνωσίας του μάγειρα που το έφτιαξε, και την τόσο πλούσια στρογγυλή του γεύση, που με κοίταζαν με θαυμασμό για την επιλογή μου αυτή.
Ήταν επειδή δεν είχαν έρθει ακόμη στο τραπέζι οι παπαρδέλες με τον καβουρμά Κομοτηνής. Για το πιάτο αυτό δεν είχαμε λόγια να πούμε μεταξύ μας. Ήταν αρκετά παραπάνω πιπεράτο από όσο έπρεπε, αλλά μόλις αναδύθηκαν τα υλικά και τα αρώματα, ακόμα και το υπερβάλλον πιπέρι είχε ταιριάξει απόλυτα. Νόστιμο, αρωματικό, γεμάτο, με το ζυμαρικό να παίζει στα ίσια με τον καβουρμά σε κάτι μπουκιές, ονειρεμένες. ( 8 e ) Αγγίζει την τελειότητα, και αν το προτιμήσετε σε πιο κρύες μέρες, θα καταλάβετε το γιατί.

Ήπιαμε άφθονο νεράκι σε κανάτα ( και με παγάκια ), 3 μπύρες ΑΡΓΟΣ star x 3,50 e ( γνώριμη μπύρα και από τα Καραμανλίδικα του Φάνη, άρεσε και στα παιδιά πολύ ), το ψωμάκι της αρχής ( πολύσπορο, λίγες φέτες ) δεν μας ξετρέλανε αλλά το κουτσοφάγαμε, 4 χ 0,80 e, χρέωση που προφανώς ξενίζει γιατί έρχεται ασυνόδευτο, αλλά η εντύπωση αντισταθμίζεται με το γενναιόδωρο γλυκό κέρασμα στο κλείσιμο, σοκολατένιο brownie, επιτέλους άψογο, με ακόμη πιο γενναιόδωρη ποσότητα παγωτού καϊμάκι και με γλυκό του κουταλιού κυδώνι, μέσα σε μια βαρκούλα!

6 πιάτα για 4 άτομα, ακούγονταν λίγα, αλλά οι μερίδες είναι πλούσιες και αποδείχτηκαν υπερ - χορταστικές, καθώς μπήκαν στη μέση και τους είδα όλους φουλ ικανοποιημένους. Τί άλλο να ζητήσει κανείς ;
Το καλύτερο για το τέλος. Λογαριασμός 50 ευρώ, με την έκπτωση 10% στα 45. Δώσαμε 12 e ο καθένας ( με τα ποτά μέσα και το πουρμπουάρ ) και κοιταζόμασταν, σαν να μην το πιστεύαμε.
Δεύτερη φορά που θα δώσω συγχαρητήρια (τόσο σύντομα). Η κυρία Αδρακτά και η ομάδα της το αξίζουν πραγματικά και είναι και γλυκύτατη καθώς μας χαιρέτησε χαμογελαστά φεύγοντας.

Το προτείνω με όλη μου την καρδιά ( η 2η πρότασή μου, μετά το Byράκι ) και επισπεύδω την κριτική αυτή, ενώ προηγείται άλλη.

Προνοήστε και ΣΠΕΥΣΑΤΕ. Αν είναι δυνατόν, χτες!!!

Μεζεδοπωλεία - Νέα Φιλαδέλφεια, Αθήνα
Ιούλ
13
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Μαρούσι - Νέα Φιλαδέλφεια, 5 τραγούδια δρόμος. Όταν συναντάς φίλες αγαπητές, όλα είναι πανεύκολα, γρήγορα ετοιμάζεσαι, γρήγορα φτάνεις, κι ακόμη πιο εύκολα παρκάρεις έξω από το μαγαζί. Και τα 2 αυτοκίνητα. Γιατί έχεις θετική αύρα και καλή διάθεση. Εντάξει. Και επειδή στις 8 η ώρα πας άνετος, ενώ στις 10, καλή τύχη...

Τη Νέα Φιλαδέλφεια άρχισα πρόσφατα να την εξερευνώ, με τις επισκέψεις σε Twist East, Fairytale, και Pasta bar να κάνουν την αρχή, και με τη συνέχεια να προμηνύεται ευοίωνη και άκρως ξεσηκωτική.
Εδώ νιώθεις τον παλμό του κόσμου, την ζωντάνια, βλέπεις όμορφες γειτονιές, με ιδιαίτερη αύρα και αρχιτεκτονική, με συναίσθημα και μνήμες. Φυσικά το Byράκι ήταν στη λίστα. Και φυσικά τις ίδιες φωτογραφίες που έβλεπε ο ΙΩΓΙΑΝΝΗΣ στο fb και πάθαινε ντελίριο, τις έβλεπα κι εγώ και ολοένα έμοιαζα με το σκυλάκι στο πείραμα του Παυλόφ. Και φυσικά ό, τι είχα ακούσει, επαληθεύτηκε.
Το Byράκι μάλιστα είναι το πρώτο μεζεδοπωλείο μιας τριάδας ( τα άλλα δύο ακολουθούν ) που προτείνω ολόθερμα σε κάθε καλοφαγά, ως ιδανική επιλογή για το καλοκαίρι.

3 φίλες λοιπόν, και το μικρό αστεράκι παρέα μας, φτάσαμε στο Byράκι γύρω στις 8.15 το βράδυ μιας Τρίτης ( 20/6 ), ημέρα που φαινομενικά θα ήταν χαλαρή, αμ δε. Ευτυχώς που είχαμε κράτηση, αλλιώς μας έβλεπα να ποτίζουμε τις ζαρντινιέρες περιμένοντας για τραπέζι - οπότε κι εσείς προνοήστε όποια μέρα κι αν είναι να πάτε, γιατί μετά τις 9 το πράγμα δυσκολεύει.

Το χώρο τον είχα ξαναδεί, αλλά τώρα τον περιεργάστηκα περισσότερο. Σε κάποιους ίσως να μην αρέσει ή να τον θεωρήσουν κιτς. Όχι εγώ. Το μόνο που λίγο με χαλάει, είναι που σκέφτομαι ότι το χειμώνα το μικρό εσωτερικό θα ντουμανιάζει, γι αυτό αφαιρώ την μία ντοματούλα με πόνο καρδιάς.

Όπου κι αν κοίταξα πάντως, υπάρχει μια διακοσμητική αρμονία με την φιλοσοφία και του ίδιου του μαγαζιού, που πρεσβεύει την ανάλαφρη διάθεση της παρέας, τα όμορφα μεζεδάκια, την χαλαρή κουβεντούλα, το γέλιο και τις όμορφες στιγμές που περνάς με δικούς σου ανθρώπους, παρέα με ένα κρασί. Αυτή τη διάθεση μου έβγαλε και ο χώρος. Είναι παιχνιδιάρικος, ζωντανός, γουστόζικος, αεικίνητος, σαν σκηνικό ταινίας του Αλμοδοβάρ, ο ΙΩΓΙΑΝΝΗΣ το είπε τέλεια!!
Κάθε γωνιά, κάθε μικρό ή μεγάλο διακοσμητικό, αφίσα, γλαστράκι, φωτιστικό, γιρλάντα... όλα μα όλα έχουν την καλλιτεχνική σφραγίδα της Γεωργίας, που η έμπνευσή της μοιάζει να μην έχει όρια και που έχει το ταλέντο να βλέπει με τα μάτια της τα πιο απλά υλικά και να τα φαντάζεται στο νου της ως διαμορφωμένα διακοσμητικά για κάθε γωνιά του μαγαζιού της. Η ίδια, πανταχού παρούσα, με χαμόγελο και απλότητα, σε κερδίζει αμέσως γιατί γουστάρει και αγαπάει αυτό που κάνει και ενδιαφέρεται να ακούσει αυτά που έχεις να της πεις σαν να σε γνωρίζει από καιρό. Την ομάδα συμπληρώνει η αδελφή της, που κυριολεκτικά ζωγραφίζει στην κουζίνα, αλλά και ο Ξενοφών που είναι πολυτάλαντος και τον θαυμάσαμε πρόσφατα και στην μικρή οθόνη!!!

Το Byράκι λοιπόν είναι ένα διαμαντάκι. Γιατί ; Για όλα τα παραπάνω. Κυρίως όμως, γιατί κρατάει χαμηλές τιμές, σε ένα μικρό παιχνιδιάρικο μενού, με πολύ καλή πρώτη ύλη, φαντασία και με καλοεκτελεσμένα νόστιμα μεζεδάκια σε χορταστικές μερίδες. Άσε που σε βάζει αμέσως σε κλίμα παρείστικο ακόμα κι αν είσαι το στρουμφάκι ο γκρινιάρης ( μακριά από εμάς ο χαρακτηρισμός )!

Η πολύχρωμη κάρτα του μενού, νομίζω ότι καλύπτει κάθε γούστο. Το μόνο που δεν περιέχει είναι μεζέδες θαλασσινούς, αλλά πραγματικά πιστεύω πως δεν το χρειάζεται. Σαλάτες, τυράκια, μεζεκλίκια και σχάρα, δημιουργούν άπειρους συνδυασμούς για να έχετε να διαλέγετε.
Εγώ πήγα με προαπαιτούμενο το Κυπριακό πιτάκι. Και τί προαπαιτούμενο... όχι άπαξ, όχι δις. Τρείς φορές προσγειώθηκε στο τραπέζι μας...

Αλλά ας τα πάρουμε με τη σειρά ( ο Ξενοφών μάταια προσπάθησε να μας φρενάρει ):

- Νεράκι παγωμένο και άφθονο, σε κανάτα, ερχόταν συχνά πυκνά. Για ψωμί ερωτηθήκαμε και δεν πήραμε, γιατί σε αρκετά πιάτα υπήρχαν πιτούλες και είχαμε καλυφθεί.

- Σαλάτα byράκι, όπου τα γλυκά ντοματίνια και η σως βαλσαμικού έδεσαν άψογα με τις διάφορες πρασινάδες, και το λαδοτύρι Μυτιλήνης με τη ρόκα έδωσαν την απαραίτητη αψάδα στο σύνολο. Φρέσκια, δροσερή και νόστιμη ( 6 e ).

- ΤυροΚΑΥΤΕΡΗ, εννοείται χειροποίητη με φέτα ελληνική ( δεν είναι πάντα και παντού αυτονόητο ). Εδώ μάλιστα. Όντως αρκετά καυτερή και πυκνή. Σε ξεγελάει στην αρχή και μετά βγάζεις φλόγες. Συνοδεύεται με πιτάκια και μου άρεσε πολύ. ( 3,80 e )

- Πατάτες τηγανιτές φρέσκιες, σε μεταλλικό καλαθάκι, με γλυκιά πάπρικα και θυμάρι ( 3,50 e ). Άψογες, λεπτοκομμένες, ζεστές, τραγανές, χωρίς να έχουν πιει τον ελαιώνα.

- Απάκι ( καπνιστό χοιρινό με θρούμπι ). Η πιο διαφορετική και τέλεια εκδοχή που έχω συναντήσει. Δεν είναι στο τηγάνι και δεν μοιάζει με κρέας όπως π. χ. στο Παλιό Ταχυδρομείο. Είναι ένας υπέροχα τρυφερός μεζές, που θυμίζει καπνιστό αλλαντικό. Απίστευτη λιχουδιά, όχι έντονα ξυδάτο, το προτείνω ασυζητητί. Και στη μερίδα 4 μεγάλα χορταστικά κομμάτια, για να το ευχαριστηθούν όλοι ( 4,50 e ).

- Λουκάνικο Τρικάλων με πράσο και λεμονάκι στη σχάρα. Συνοδεύεται με πίτες και πικάντικη μουστάρδα. Πολύ καλό και αυτό, αν και λόγω κουβέντας το αφήσαμε λίγο και κρύωσε. Γενικά το λουκάνικο είναι κάτι που το προτιμώ ως μεζέ περισσότερο το χειμώνα. Ωστόσο το πιάτο το επιστρέψαμε άδειο στην κουζίνα ( 4 e )

- Xοιρινή τηγανιά με άρωμα ρίγανης ( νομίζω και λευκό κρασάκι πρέπει να είχε ), με τις μεγαλούτσικες πιπεριές και τη φέτα να συντροφεύουν ιδανικά το κρέας που έλιωνε στο στόμα. Από τις καλύτερες τηγανιές με χοιρινό που έχω φάει ( 6,50 e ). Εδώ, όπως και στο επόμενο, ξέρετε. Βουτσαλίζετε μέσα τις πατάτες...

- Koτόπουλο μπουκίτσες τηγανιά, με πιπεριές Φλωρίνης, ψιλοκομμένο μαιντανό, κρέμα γάλακτος, κάρυ και ταντούρι ( ινδικό μπαχαρικό ).
Eκπληκτική γεύση, μαζί με το κυπριακό πιτάκι τα star πιάτα, χωρίς να υπολείπονται και τα υπόλοιπα. Τρυφερό και αρωματικό το κοτόπουλο, απίστευτο δέσιμο στη σάλτσα που χρησιμοποιείται με φειδώ και δεν σε πνίγει, χρώμα στο πιάτο, γεμάτες άρωμα γεύσεις. Βουτήξτε ψωμάκι, πίτες, πατάτες, είναι ΑΨΟΓΟ. ( 5 e )

- Καραμελωμένα πανσετάκια στη σχάρα, με σάλτσα λεμονιού, πάνω σε πίτα ποτισμένη από το ζουμάκι τους, κομμένα σε ευμεγέθεις μπουκιές, πόσο μου αρέσει να μην κουράζομαι να κόβω, το έχω ξαναπεί. Αγαπημένος μεζές, μαλακό και χωρίς χόνδρους το κρέας, με τη νοστιμιά του να ισορροπεί ανάμεσα στο γλυκό και στο λεμονάτο. ( 4,80 e )

- Κυπριακό πιτάκι ( 3,50 e ) Εξάρτηση μεγάλη και στερητικό.
Μεγάλη οβάλ κυπριακή πίτα ψημένη στη σχάρα, κομμένη σε δύο κομμάτια, ανοιγμένα σαν τσέπες και φουλ γεμισμένα με μια υπέροχη κοτοσαλάτα με διάφορα αρωματικά, στην οποία το στίγμα αφήνει το ξινόμηλο. Χωρίς να υπερβάλλω ήταν love at first bite. Πήραμε 2 μερίδες στο τραπέζι και εγώ μία ακόμη πακέτο για το σπίτι. Και ευθαρσώς έχω να αναφέρω ότι συμμερίζομαι απόλυτα όσους τρώνε αυτή τη λιχουδιά για πρωινό!!! ( are you talking to me ? ) Γεωργία, σε παρακαλώ, αν διαβάζεις, μην βγάλετε ΠΟΤΕ αυτή την απίστευτη λιχουδιά από το μενού.

- Ήπιαμε 2 ποτήρια βαρελίσια Carlsberg ( 2 x 2,50 e ) και μια Kaizer μπουκάλι ( 3,20 e ). Και για το κλείσιμο μας κέρασαν την γνωστή τους κρέμα καραμελέ στο ποτηράκι. Λογαριασμός με απόδειξη στα 57 ευρώ, δηλαδή 19 e / άτομο. Είναι πολλά ; Όχι. Εμείς είμαστε φαγανά παιδιά, μας αρέσει η ποικιλία και παίρνουμε πολλά. Δείτε τις τιμές που παραθέτω πιο πάνω και θα συμπεράνετε ότι με περίπου 15-16 ευρώ το άτομο, θα μείνετε απόλυτα ευχαριστημένοι και χορτάτοι.

Με τούτα και με κείνα, κάπως έτσι κλείσαμε ένα 5ωρο στο Byράκι. Με μια ακόμη μαμούθ παραγγελία μεζέδων στο τραπέζι και με όλα εκείνα που συνθέτουν για τον καθένα αυτό που λέμε "μια όμορφη βραδιά με φίλες αγαπητές". Κι επειδή μία φορά δεν είναι ποτέ αρκετή, η επιστροφή προγραμματίζεται άμεσα, εξάλλου είναι τόσα ακόμη που θέλω να δοκιμάσω και θέλω να πάω και τους φίλους μου! Περιττό να πω ότι ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ.

Σουβλάκι & Σχάρα - Σταμάτα & Άνοιξη, Αθήνα
Ιούλ
10
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Απειροελάχιστες οι πιθανότητες να βρεθεί τυχαία στο δρόμο μου το Αιγυπτιακόν. Αν δεν το είχε εντοπίσει η PP_TINA και δεν μας το είχε συστήσει στο ασκ, μάλλον απίθανο. Μετά την κουβέντα μας στο Αρχοντικόν πρόσφατα, με προέτρεψε θερμά να το επισκεφθώ και πολύ σωστά έπραξα από ό, τι αποδείχτηκε.

Από τη Νίκαια που βρισκόταν επί πολλά χρόνια, μετακόμισε από τον προηγούμενο Νοέμβριο σε μια περιοχή που γνωρίζω πολύ καλά, εξοχή πραγματική. Το εντόπισα πανεύκολα χωρίς gps, η θέση του ωστόσο με προβλημάτισε πολύ. Ενώ φανερά έχει επενδυθεί και προσπάθεια και χρήμα για τον πραγματικά καλαίσθητο χώρο, το ακριβές σημείο όπου βρίσκεται είναι "τί έκανες μπαμπά στην άγρια Δύση". Αν δεν πας συστημένος ή αν δεν μένεις εκεί κοντά, ίσως έχεις χάσει ένα από τα ωραιότερα γιαουρτλού που φαντάζεσαι. Εύχομαι ειλικρινά να γίνει ευρύτερα γνωστό, να κυνηγήσει και το delivery στις κοντινές περιοχές ( εγώ δυστυχώς είμαι πιο μακριά από την ακτίνα του ) και να ευνοηθεί θετικά από την πελατεία του γειτονικού "Μπακαλιαράκια της Άνοιξης".
Όχι μόνο για την μακρά ιστορία που κουβαλάει, αλλά κυρίως για τις παραδοσιακές του συνταγές με υλικά πρώτης ποιότητας, που εμάς τουλάχιστον μας ενθουσίασαν και δρομολογούμε άμεσα και νέα επίσκεψη.

Για τις λεπτομέρειες που αφορούν στο χώρο, δεν θα σας κουράσω, η ΤΙΝΑ τα έχει περιγράψει πολύ ωραία. Σίγουρα δεν είναι ο χώρος που θα περίμενες για κεμπαπτζίδικο, μάλλον για μοντέρνο εστιατόριο ή cafe θα ταίριαζε πιο πολύ. Τα παραδοσιακά του στοιχεία ( μπακίρια, μαξιλάρες, υφαντές κουρελούδες, σερβίτσια, ψάθινα διακοσμητικά) δίνουν μια ανατολίτικη πινελιά τόση - όση, σε ένα σύνολο πολύ ανοιχτόκαρδο, φωτεινό και μοντέρνο κατά τα άλλα.
Η καθαριότητα και η τάξη αξίζουν συγχαρητήρια όπως και οι τεχνίτες ψήστες στην κουζίνα. Και για όσους το αφιερώνουν το 3ωράκι στο φαγητό, ναι φίλοι μου, θα καθήσετε στα πιο μαλακά και άνετα καθίσματα που έχετε ποτέ φανταστεί (τα λευκά, όχι τα ξύλινα μπεζ ) και θα απλωθείτε σε τόσο μεγάλα και άνετα τραπέζια που όσο πληθωρικοί και να είστε ( σαν την αφεντιά μου ) το ραχάτι είναι δεδομένο. Συμβουλή: προτιμήστε τους πίσω γωνιακούς καναπέδες με τις έθνικ μαξιλάρες.

Η βόλτα μας στην Άνοιξη έγινε την Κυριακή 18/6, αμέσως μετά το La(τρεμένο) Gratella, με τον καιρό να έχει πια ξανοίξει από το ανεμοβρόχι αλλά με ουδεμία υπόνοια για τις νύχτες των ζωντανών νεκρών που θα ακολουθούσαν στο τέλος του μήνα. Το "ψηθήκαμε και λιώσαμε" δεν πλησιάζει καν να περιγράψει το επίπεδο βρασμού. Αλλά έχουμε αντέξει και σε χειρότερα, τί να μας πει και το νουμεράκι 46....

Τύχαμε περιποίησης βασιλικού επιπέδου, σε ένα εντελώς άδειο μαγαζί, από την ισπανικής καταγωγής κοπέλα στο σέρβις, που τώρα μαθαίνει να γράφει ελληνικά. Ευχάριστη, πολύ πρόθυμη και αθόρυβη. Ίσως λίγο παραπάνω προσηλωμένη στη δουλειά της, μας άγχωσε λίγο κάποια στιγμή, αλλά εν συνεχεία προσαρμόστηκε στους ρυθμούς μας, οπότε όλα καλά και δεν έχω τίποτα να προσάψω.

Στο δια ταύτα λοιπόν, τί τρώμε στο Αιγυπτιακόν ;

Προσπερνάμε με συνοπτικές διαδικασίες τα καλαμάκια, τα τυλιχτά και τις συνήθεις σαλάτες. Δεν ήρθες βέβαια στο Αιγυπτιακόν για να φας τυλιχτό ή χωριάτικη ; Εγώ ήθελα ταμπουλέ, αλλά ατύχησα, η παρέα περιέργως προτίμησε την ομώνυμη σαλάτα ( πρασινάδες με πορτοκάλι, μέλι και σουσάμι, 7 e ), την οποία δεν προτείνω, ήταν εντελώς αδιάφορη και ακριβή γι αυτό που ήταν και η παρέα δεν έβγαλε τσιμουδιά και τί να έλεγε άλλωστε. Και τί ήταν τελικά αυτή η σαλάτα; Ένα ατυχές άλλοθι ήταν για τα παρακάτω. Εγώ το προσπέρασα. Εσύ αν θες σαλάτα, πάρε ταμπουλέ. Ή έστω την πολίτικη.

Δεν παραλείπουμε με την καμία το παραδοσιακό λαχματζούν με τη λεπτή τραγανή χειροποίητη πίτα ( με τιμή στα 4 e, πάρτε 2 μερίδες να έχετε στο τραπέζι να σας βρίσκονται ). Είναι τόσο καλό, όσο το περιγράφει η TINA. Αλλά κι ένα άλλο που δοκίμασα λίγες μέρες μετά στο Μεταξουργείο, είναι άλλο τόσο πιο καλό, όσο το περιγράφει το PONTIKI. Στο θέμα λαχματζούν, είμαι κολλημένη. Τέρμα. Δώστε μου κάθε μέρα να δοκιμάζω και να λέω τη γνώμη μου.

Τσιμπάμε και την καπνιστή τους μελιτζανοσαλάτα ( 5 e ). Αληθινά καπνισμένη όμως. Με μυρωδικά και σκορδάκι μούρλια. Θα σας φέρουν και μια γαβάθα τραγανές πιτούλες κομμένες ( δεν μας τις χρέωσαν ) και βλέπω την παρέα σας να μην σταυρώνει μπουκιά. Στο τσακίρ κέφι πάρε και σουτζούκι και πίτα Καισαρείας, εγώ θα τα πάρω την επόμενη φορά.

Δεν περιφρονούμε και τις φρέσκιες τηγανιτές πατάτες ( 3,50 e ). Ίσως λίγο καλύτερες από της μαμάς μου. Καταλάβατε.

Και τέλος, πέφτουμε ανηλεώς και με τα μούτρα σε αυτό για το οποίο ήρθαμε. Μερίδα Ισκεντέρ ( με ελαφρά πικάντικη σάλτσα και το γιαούρτι στο πλάι. Πίτα νοτισμένη από τα ζουμάκια του κεμπάπ και της σάλτσας, ψητή πιπεριά, κρεμμύδι και μαιντανό ). Με πονηριά έκλεψα μπουκιά από το πιάτο του φίλου μας, αλλιώς.... μη το είδατε μη το απαντήσατε ( τιμή στα 9,50 e, τα αξίζει 100% ).
Μερίδα γιαουρτλού κεμπάπ. Ό, τι πιο παραδοσιακό έχω δοκιμάσει ποτέ ( ναι, καλά, αυτά μας τα έχεις ξαναπεί..... ) Ο, ΤΙ ΠΙΟ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΕΧΩ ΔΟΚΙΜΑΣΕΙ ΛΕΜΕΕΕ. Ποσότητα αρκετή, σίγουρα για 2 άτομα ( ναι, την μοιράστηκα ), εμφάνιση 5 αστέρων, να μη θες να χαλάσεις το ντεκόρ, και από νοστιμιά, άλλο πράγμα. Μα δεν πρέπει να λέω υπερβολές. Όσοι τυχεροί πάτε, ελπίζω να με θυμηθείτε και να με μνημονεύσετε χαχαχα... ( 10 e, άξια, άξια ).

( Περιφερειακά αλλά κι αυτά με τη σημασία τους, νεράκι σε κανάτα, coca cola 330 ml 1,50 e, Kaizer 3,50 e. Κέρασμα, καλοφτιαγμένο και όχι πετρώδες μωσαικό με παγωτό και σιρόπι βύσσινο ). Δώσαμε 45 ευρώ με απόδειξη, δηλ. 15 e το άτομο και είπαμε γουάου.

Ο μεσήλικας κύριος που μας ξεπροβόδισε, εικάζω ο ιδιοκτήτης, ήταν ευγενέστατος και μου φάνηκε σωστός επαγγελματίας, συζητήσαμε για λίγο μαζί του, του έδωσα συγχαρητήρια ( κάτι που κάνω σπάνια ) και του ευχήθηκα τα καλύτερα, δηλαδή μακροημέρευση και στη νέα του γειτονιά.

Κλείνω, μην φωνάζετε. Προτείνεται το Αιγυπτιακόν ; Τί να σας πω......
Εγώ σας δίνω την ευχή μου κι εσείς κάντε ό, τι καταλαβαίνετε.

Ιταλία - Χαλάνδρι, Αθήνα
Ιούλ
03
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Πώς να κρύψεις την λατρεία σου για την ιταλική κουζίνα ;

Ήδη από το χειμώνα το La Gratella ήταν στη λίστα μου, με τις πληροφορίες να συντηρούν την αδημονία μου να το επισκεφθώ άμεσα.
Μη βρίσκοντας διαθέσιμο τραπέζι για τις 16/6, έκανα αμέσως κράτηση για το Σάββατο 17/6, ένα από εκείνα τα βράδια που ο φετινός Ιούνιος, την είδε Νοέμβριος, με καταρρακτώδη βροχή, ζέστη και αφόρητη υγρασία - πραγματικά, δεν έχω χειρότερο από αυτό. Τη βόλτα μας όμως δεν θα τη χάναμε για κανένα λόγο.

Αποζημιώθηκα με μια ωραιότατη θέση παρκαρίσματος ακριβώς απέξω, εσείς ωστόσο μην προβληματιστείτε. Βρίσκεται στην ήσυχη πλευρά του Χαλανδρίου και σχεδόν δίπλα στο δημοτικό πάρκινγκ.
Πρώτη εικόνα, μια γωνιακή όμορφη μονοκατοικία, χαμηλού φωτισμού, που σε προιδεάζει για κάτι ακόμη καλύτερο στα ενδότερα. Θετική η ανάρτηση του μενού σε εμφανές σημείο, για μια πρώτη ανάγνωση, αρνητική η μη ύπαρξη διαμορφωμένου χώρου για το καλοκαίρι, νομίζω πως το πεζοδρόμιο δεν μπορεί να παίξει κάποιο λειτουργικό ρόλο σε αυτό.

Ανοίγοντας την πόρτα, μεταφέρθηκα νοερά κάπου αλλού.
Δεν είναι η άψογη φροντίδα στην κάθε λεπτομέρεια, ούτε η vintage αισθητική που αναμφίβολα αγαπώ. Δεν είναι το λαχανί ψυγείο ούτε η εντυπωσιακή βιτρίνα με τα κρασιά. Δεν είναι τα καδράκια, οι ροτόντες, τα φωτιστικά από φυσητό γυαλί, τα ρετρό σερβίτσια και η art de la table που σε κάνει να χαμογελάς.
Δεν είναι το πιο πρωτότυπο μπάνιο εστιατορίου που έχω δει ποτέ, με τις βαμβακερές πετσέτες χεριών. Δεν είναι καν ο συμπαθής μεσήλικας σερβιτόρος από την Νάπολη, τα ιταλικά κομπλιμέντα που μας έκανε και οι πληροφορίες που ανταλλάξαμε για την Αιώνια αγαπημένη.

Είναι σίγουρα η ατμόσφαιρα που δυσκολεύομαι πολύ να την περιγράψω.
Είναι η πρώτη και η τελευταία εντύπωση, κάτι πολύ προσωπικό, που ο καθένας μας το αντιλαμβάνεται αλλιώς. Είναι οι άνθρωποι, τα χαμόγελα, η έμφυτη ευγένεια, η σεμνότητα και ο επαγγελματισμός ότι ξέρουν τί κάνουν και το κάνουν πολύ καλά.

Και είναι ακόμα:

- Ο μικρός αλλά τόσο περιεκτικός κατάλογος σε ιταλικά πιάτα, με επιρροές από Τοσκάνη, Νάπολη και Σικελία.
- Η non smoking πολιτική και η πεντακάθαρη διαυγής ατμόσφαιρα, σαν να σε περιποιούνται στη δική σου ιδανική τραπεζαρία, όπου κάθεσαι και απολαμβάνεις.
- Η άψογη συνεργασία παραγγελιολήπτη-σερβιτόρων-κουζίνας, στους ιδανικούς χρόνους και με αθόρυβο τρόπο.
- Η συνεχής επίβλεψη ενός γεμάτου εστιατορίου από το προσωπικό, που προλαβαίνει τα πάντα, χωρίς να κουράζει, αγχώνει /αγχώνεται ή δυσανασχετεί στην παραμικρή επιθυμία του πελάτη.

Και βέβαια είναι:

- H piadina croccante alla Gratella ( 6,30 e ), το ορεκτικό των 6 κομματιών τραγανής ιταλικής ζύμης, γεμισμένης με μοτσαρέλλα, βασιλικό, προσούτο cotto, φρέσκια ντομάτα και γαρνιτούρα φύλλα ρόκας.

- Τα portobello parmigiano ( 6,90 e ), τα ωραιότερα γεμιστά μανιτάρια που έχω γευτεί ποτέ, με μπέικον και κρέμα παρμεζάνας, μαεστρικού ψησίματος και γεύσης που, απλά, δεν περιγράφεται.

- Η pizza Μargherita ( 8,40 e. 6 κομμάτια, όχι 8 ) με ντομάτα, μοτσαρέλλα, παρμεζάνα και βασιλικό, με ναπολιτάνικης φιλοσοφίας ζύμη. Και πείτε με τώρα περίεργη, αλλά εγώ σε ένα ιταλικό βάζω σχεδόν πάντα ως πρώτη δοκιμασία το πώς φτιάχνει το πιο απλό του πιάτο δηλ. την Μαργαρίτα. Από αυτό κρίνω και πάω παρακάτω. Εδώ έβαλα άριστα.

- Οι pappardelle alla norcina con tarufo e porcini ( 12,30 e ), το γνωστό πλατύ ζυμαρικό, υπέροχα βρασμένο al dente, με ψιλοκομμένο από άκρη σε άκρη ως την τελευταία μπουκιά ιταλικό λουκάνικο Νόρτσια, πάστα τρούφας, μανιτάρια porcini, ψητά ντοματίνια και ελαφριά σάλτσα λεμονιού-πιπεριού. Έξτρα τριμμένη παρμεζάνα και μύλος πιπεριού στο τραπέζι. Μια λέξη για αυτό το πιάτο: Ω ΘΕΟΙ.......

- Το semifreddo τιραμισού με σπασμένο μπισκότο oreo και καραμέλα, το πιο δημοφιλές γλυκό τους, όλα τα τραπέζια είχαν παραγγείλει από ένα ( 4,20 e ), σιγά μη το άφηνα...

- Οι έξτρα παγωμένες Moretti ( 330 ml, 3,50 e. ) Ελαφριά, γλυκόπιοτη, την έχουμε πιει και αλλού. Και η κόκκινη Mary Rose, παραγωγής και εμφιάλωσης της Ευβοικής μικροζυθοποιίας Septem ( 330 ml, 3,80 e. ) Kαπνιστή, φρουτώδης, ελαφρώς πικρή, ήταν η δική μου επιλογή και με ενθουσίασε.

- Είναι και το νερό σε δική τους μποτίλια ( ζητήστε το ) που ανανέωναν πριν αδειάσει το μπουκάλι. Είναι και το κέρασμα λικέρ σε σφηνάκι, όπου, καθ υπόδειξη της γλυκύτατης σερβιτόρας επιλέξαμε τις ασυνήθιστες γεύσεις μάνγκο και τιραμισού ( ναι, λικέρ τιραμισού ) και καθόλου δεν το μετανιώσαμε.

Και συνοψίζοντας:
- Ναι, είναι αρκετά ακριβό για τα δεδομένα της εποχής ( λογαριασμός 45,40 e για 2 άτομα ). Όμως:
- Η συνολική εμπειρία άγγιξε την τελειότητα σε όλα τα σημεία. Δεν βρήκα κανένα ψεγάδι, από το καλησπέρα μέχρι το buona notte.
- Από την κουζίνα του νεαρού σεφ βγαίνουν τόσο νόστιμα πιάτα, που τα ανασύρεις από τη μνήμη σου με φοβερή λαχτάρα... Ήδη με τριβελίζουν αρκετά ακόμη που θέλω να δοκιμάσω και γι αυτό θα ξαναπάω.

Και εν τέλει:
Είναι κάποια εστιατόρια που υπερβάλλουν και σε εντυπωσιάζουν. Και είναι κάποια άλλα που αθόρυβα και ταπεινά σε κερδίζουν. Σε ποιά κατηγορία ανήκει το La Gratella ;

Δώστε στον εαυτό σας την πολυτέλεια και τη χαρά να το δοκιμάσετε και θα το διαπιστώσετε εύκολα.
Προτείνεται και για ρομαντικές καταστάσεις.
..................................................................................................
Υ. Γ Οι επισημάνσεις του αγαπητού ΙΩΓΙΑΝΝΗ στο πρόσφατο υστερόγραφό του, με τις οποίες συμφωνώ, βρήκαν το στόχο ακριβώς στο κέντρο. Εγώ θα τοποθετηθώ λίγο αλληγορικά, αλλά και το δικό μου μήνυμα θα βρει το στόχο του. Δεν γνωρίζω σκάκι, όμως αντιλαμβάνομαι πλήρως τις κινήσεις των "παικτών".
Τί σύμπτωση κιόλας, που οι κανόνες του παιχνιδιού αυτού τοποθετούνται στην Ιταλία του 15ου αι. Ποιός παίκτης λοιπόν θα πετάξει έξω τον άλλον και ποιός θα προστατεύσει το βασιλιά ;; Ο βασιλιάς μένει μακριά από τα γεγονότα. Μόνο στο τέλος δρα, βοηθώντας τα πιόνια να γίνουν βασίλισσες. Όλα γίνονται για το βασιλιά. Με νόμιμες, ή και όχι, κινήσεις των παικτών. Στο σκάκι ασφαλώς. Μην παρεξηγηθώ.

Δεν θα πω ονόματα. Όμως, κάποια νεούδια εδώ μέσα εξασκούνται στο σκάκι παίζοντας με τις ψήφους. Μελετούν νύχτα μέρα τις κινήσεις τους, χτυπώντας την κατάλληλη στιγμή με την χειρουργική μέθοδο του Κασπάροφ. Να ξέρουν ότι τους βλέπουμε. Και γελάμε.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 15%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Μοντέρνα κουζίνα - Κηφισιά, Αθήνα
Ιουν
26
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Λίγο πιο μακριά από την θορυβώδη πλευρά της Κηφισιάς, υπάρχει και η πιο ήσυχη αλλά εξίσου ενδιαφέρουσα. Προχωρώντας μετά τον Βάρσο και στα δεξιά, σε μια νοητή ευθεία που καταλήγει στον Άγιο Δημήτριο, συναντάς το Ninnolo ( με τον περίφημο κυριακάτικο μπουφέ του και τα παγωτά του ), το μικρούλι Petit Fleur ( αδερφάκι του Χαλανδριώτικου ), το λάγνο εξωτικό Zambri και τέλος την λευκή αρχοντική μονοκατοικία, που στέγαζε άλλοτε τις 4 Εποχές και νυν το PIG OUT. Μην αποπειραθείτε να φέρετε αυτοκίνητο σε αυτό το σημείο. Αφήστε το πιο μακριά, για να απολαύσετε πεζή την όμορφη βόλτα.

Η δική μας βόλτα έγινε Σάββατο 10/6 το μεσημεράκι. Είχε προηγηθεί ένα υπέροχο 4ήμερο του Αγίου Πνεύματος σε ένα νησάκι-παράδεισο και θέλαμε λίγη ακόμη αίσθηση διακοπών. Στοχεύσαμε το brunch, έχοντας τηλεφωνήσει από την προηγούμενη για κράτηση τραπεζιού. Το αριστοκρατικό λευκό νεοκλασικό με την πλούσια βλάστηση τριγύρω, είναι το πρώτο που κερδίζει τον επισκέπτη. Λευκό, απαλό γκρι και ροζ, δημιουργούν ένα σκηνικό άνετο και ξεκούραστο.
Όμορφη και η αξιοποίηση του χώρου που διατηρεί την ιδιωτικότητα, μεγάλοι καναπέδες με μαξιλάρες, αμφίπλευρα της εισόδου, αρκετά λουλούδια, μια μεγάλη κατάφυτη πίσω αυλή με πολλή ησυχία και ένας εσωτερικός χώρος απαράμιλλης κομψότητας και σικ πολυτέλειας που δεν φλυαρεί άσκοπα. Ένα μόνο θα πω για την αίθουσα αυτή: μαγνητίζει το βλέμμα.

Το τραπέζι που μας περίμενε, ήταν αυτό ακριβώς που είχαμε ζητήσει. Ο μεγάλος γωνιακός καναπές έξω αριστερά, κάτω από την τεράστια ομπρέλα, με υπερυψωμένη ανοιχτή θέα στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου.

To μενού του brunch είναι τυπωμένο στα χάρτινα σουπλά. Μια νεαρή κοπέλα και ένας νεαρός, ανέλαβαν εκ περιτροπής να μας εξυπηρετήσουν, φέρνοντας καταρχάς νερό σε δική τους μποτίλια αλλά και παγάκια, κάτι που ανανέωναν συχνά με δική τους πρωτοβουλία, χωρίς να χρειαστεί να το ζητήσουμε.
Το σέρβις αποτελεσματικό, ευγενικό, άμεσο και χαμηλών τόνων, χωρίς κανέναν σνομπισμό ή ψυχρότητα. Ζητήσαμε και το ξεχωριστό τους μενού για το μεσημέρι και μας είπαν ότι μπορούμε να διαλέξουμε και από αυτό, ό, τι επιθυμούμε.

Γενική εικόνα που αποκόμισα, φρέσκιες ιδέες από έναν ταλαντούχο σεφ που δείχνει να έχει γνώση και φαντασία, με πιάτα αναμενόμενα για το all day στυλ του μαγαζιού αλλά και με πιο "πειραγμένες" συνταγές.
Εδώ ας πούμε, δεν θα βρεις κλαμπ σάντουιτς αλλά θα βρεις steak σάντουιτς. Είδα και επιρροές από διάφορες διεθνείς κουζίνες σε μια πιο μοντέρνα εκδοχή ( π. χ ψητό σολωμό με σάλτσα μάνγκο, αβοκάντο και αρωματικό ρύζι με γάλα καρύδας ).
Πάντως, χωρίς αμφιβολία, υπάρχουν επιλογές πολλές, για να συνοδεύσει κάποιος μια μπύρα, ένα ποτήρι κρασί ή και ένα κοκτέιλ, με τιμές που κινούνται σε μια κλίμακα από χαμηλές έως και πιο ακριβές, τηρουμένων και των δεδομένων των all day χώρων, όπου πας για χαλάρωση, αλλά δίνεις και κάτι παραπάνω γιατί ξέρεις και εκτιμάς το καλαίσθητο περιβάλλον.

Δεν θα αναφερθώ στους καφέδες που πήραμε και που κοστίζουν όσο παντού, ίσως και λίγο πιο χαμηλά από αυτό που θα ανέμενε κάποιος ( παρεμπιπτόντως, ωραίος καφές ).
Επιλέξαμε λοιπόν τα εξής, κυρίως με το δικό μου ένστικτο που δεν με πρόδωσε:

- French toast, με ομελέτα, ντομάτα, λόλα πράσινη, τσένταρ, μπούτι μοσχάρι και μαγιονέζα ( 5 e ). Δυό αυγοφέτες ροδοτηγανισμένες (όπως όταν ήμασταν παιδιά ) και στο εσωτερικό τους η ομελέτα και τα υπόλοιπα υλικά πολύ πλούσια, σε μια υπέροχη σύνθεση όλων των γεύσεων. Το αλλαντικό εξαιρετικό, μου θύμισε το αγαπημένο μου παστράμι.

- Steak sandwich σε ιταλική ciabatta, με ντομάτα, μουστάρδα, μαγιονέζα, baby ρόκα, καραμελωμένο κρεμμύδι και φιλέτο μοσχαρίσιο. Έρχεται και μεταλλικό καλαθάκι με διπλοτηγανισμένες φρέσκιες πατάτες με τη φλούδα τους και κέτσαπ. Ωραίο και αυτό και χορταστικό, αν και αδικαιολόγητα ακριβό για σάντουιτς, ωστόσο καταβροχθίστηκε ( 9 e ).

- Bruschette milanese με μοτσαρέλα ( υπέροχα βουτυράτη ) και καρέ ντομάτας αρωματισμένης με πέστο βασιλικού. Έρχονται 8 μεγάλα κομμάτια χωριάτικου φρυγανισμένου ψωμιού, με ισορροπία γεύσεων και αρωμάτων μέσα στην απλότητα των διαλεχτών υλικών. Εξαφανίστηκαν!! ( 7 e )

- Salty pancakes ( 7 e ), η δική μου επιλογή. Εκπληκτικό πιάτο, για σεμινάριο. Και τεράστια μερίδα. Αλμυρά pancakes στη βάση, γενναία ποσότητα guacamole, 2 αυγά ποσέ και σάλτσα hollandaise με γλυκιά πάπρικα. Περιμετρικά του πιάτου, πατάτες στικς ( όχι του εμπορίου ), 4 μικρά χωριάτικα λουκάνικα και καρέ ντομάτας για δροσιά. Οκ. Δεν έχω ξαναδεί τέτοια εκδοχή των αυγών ποσέ, η ορχήστρα Χρωμάτων της ΕΡΤ ωχριά μπροστά σε αυτό το πιάτο. Το προτείνω χωρίς δεύτερη σκέψη.

- Πατάτες Twist n Shout, με τσένταρ, μπέικον, κύβους ντομάτας, μαιντανό ψιλοκομμένο και pico de gallo ( 7 e ). Στρογγυλές οι πατάτες ( μου φάνηκαν φρέσκιες ), έρχονται σε πλούσια ποσότητα, η γαρνιτούρα τους σαν ζωγραφιά, καταπίνονται πριν προλάβεις να πεις pico de gallo.

- Choco pancakes, δηλ σοκολατένια, με γέμιση λευκής σοκολάτας, φράουλες και μπανάνες από πάνω και επικάλυψη με γκανάζ σοκολάτας... Παχουλοαφράτα, αέρινα, καλοψημένα, δεν μύριζαν αυγό ή αλευρίλα... δεν περιγράφω άλλο. Δείτε το avatar. ( τιμή 6 e ). *κάτι πρέπει να γίνει κάποια στιγμή, να μπορούμε να ανεβάζουμε και φωτογραφίες*

Σύνολο με απόδειξη 41 ευρώ. Συν 11 ευρώ οι καφέδες.

Το προτείνω το PIG OUT; Έ, τώρα, τί ρωτάτε;
Θα ξαναπάω ; Εννοείται.
Γιατί; Έ, πολλά ρωτάς, αλλά θα σου απαντήσω.

Γιατί μείναμε απόλυτα ευχαριστημένοι από το σέρβις, τις γεύσεις, την προσιτή πολυτέλεια.
Γιατί τα πιάτα είναι και λιγουρευτά, είναι και πανέμορφα στο στήσιμό τους.
Γιατί προσφέρει πληθώρα επιλογών για να περάσεις όμορφα με την παρέα σου.
Γιατί απευθύνεται και στο νεαρό ζευγάρι με το νεογέννητο μωρό του και στην οικογένεια με τα παιδάκια και τη γιαγιά που ήρθαν για brunch και έκανε το τραπέζι η γιαγιά πληρώνοντας με κάρτα σε ασύρματο POS ( true story ).

Γιατί είναι η ζωντανή απόδειξη ότι 3 άτομα φάγαμε φανταστικά. Πολύ χορταστικά. Στο κέντρο της Κηφισιάς. Σε ένα υπέροχο περιβάλλον. Με 13,50 ευρώ ο καθένας μας. Στην Κηφισιά. Πού να το πεις αυτό και να σε πιστέψουν....

Να πάτε. Και να κάνετε PIG OUT χωρίς τύψεις.

Μουσικά Μεζεδ/λεία - Περιστέρι, Αθήνα
Ιουν
22
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Λογικά, έχει πήξει το μάτι σας να βλέπετε απανωτές κριτικές για το Αρχοντικόν τις τελευταίες μέρες. Δεν σας αδικώ καθόλου, και το λιγότερο που θα ήθελα, αν και το φοβάμαι, είναι να σας το θολώσω κι άλλο (το μάτι), με άλλη μια δική μου τετράστηλη ανάρτηση.
Θα προσπαθήσω να μην επαναλάβω πράγματα που επιτυχώς αποτυπώθηκαν στις προηγηθείσες κριτικές, και θα εστιάσω σε κάποιες λεπτομέρειες που μου έμειναν περισσότερο, με έναν πιο προσωπικό τόνο όπως κάνω πάντα.

Καταρχάς, με μεγάλη χαρά έλαβα κι εγώ το μέιλ της πρόσκλησης, και ήταν η πρώτη μου επίσημη συμμετοχή σε κάτι ανάλογο, με την φροντίδα της νέας ηγεσίας/διοίκησης του a4f και του e-table ( "ανεπίσημα", γνώριζα ήδη πολλούς από τους φίλους χρήστες που παρευρέθησαν εκείνο το βράδυ).
Η κυρία Πετμεζόγλου και ο κύριος Σαριδάκης, η Ευδοξία και ο Κώστας δηλαδή, νέα και κεφάτα παιδιά, καθώς και δύο ακόμη συνεργάτες τους, που δεν συγκράτησα τα ονόματά τους, οργάνωσαν και μας χάρισαν μια πολύ ωραία βραδιά, σε συνάρτηση βέβαια με την ιδιοκτησία και το προσωπικό του εστιατορίου, που μας παρέθεσαν το τραπέζι.

Ας αποτυπώσω λοιπόν και τις δικές μου εντυπώσεις από τη βραδιά αυτή.

ΧΩΡΟΣ

Αμιγώς χειμερινός, με βαριά κλασική και ολίγον ξεπερασμένη διακόσμηση. Εκ των υστέρων, θεωρώ πως θα ταίριαζε περισσότερο στην περίσταση λόγω καλοκαιριού ( λέμε τώρα ), να είχε επιλεχθεί το κατάστημα της Λούτσας, κοντά στη θάλασσα.
Το σχετικό prive του πράγματος ( η δεξιά διαμορφωμένη για εμάς αίθουσα ) αλλοιώθηκε για δύο λόγους: ήμασταν πολύ στριμωγμένα για όλα αυτά τα πιάτα που ήρθαν. Και η ζωντανή μουσική, που χαρακτηρίζει το μαγαζί, δυσχέρανε πάρα πολύ την μεταξύ μας κουβέντα. Βεβαίως και δεν θα ζητούσαμε να αλλάξουν το ύφος του μαγαζιού για εμάς. Απλώς το σημειώνω. Το ότι στριγγλίζαμε για να ακουστούμε σε συνδυασμό με το σιβηρικό ψύχος του κλιματισμού, εμένα μου άφησε μια ωραιότατη φαρυγγίτιδα και όχι μόνο.

ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ

Υποδειγματική. 2 τραπέζια με 20 νοματαίους, δεν είναι εύκολο να τους φέρεις βόλτα, σε ένα μαγαζί με πολλές ακόμη παρέες προς εξυπηρέτηση. Η μη ύπαρξη προκαθορισμένου μενού για τη βραδιά, οδήγησε μοιραία στην αθρόα παρέλαση ποικιλίας πιάτων, άνευ προηγουμένου. Ο σερβιτόρος του δικού μας τραπεζιού, πήρε την επιλογή επάνω του και έφερνε... έφερνε... ξαναέφερνε... Περισσότερα από όσα μπορούσαν να χωρέσουν στο τραπέζι και υπερβολικά πολλά τελικώς για να καταναλωθούν ( μέχρι και βοηθητικό τραπέζι στο πλάι μας έφερε). Μας σκλάβωσαν κυριολεκτικά με όλη αυτήν την περιποίηση.

ΜΕΝΟΥ

Πολύ μεγάλο. Ξεφυλλίζοντάς το, βγήκε από μέσα μου ο Μποτρίνι. Αμέτρητες σαλάτες ( 16 ), άπειρα ορεκτικά ( 28 ), μεζεδάκια, ψητά/ κρεατικά, μακαρονάδες αλλά και θαλασσινά, που δεν μπορώ να τα μετρήσω. Ασφυξία.
Βέβαια μιλάμε για μεζεδοπωλείο, οπότε η ποικιλία δικαιολογείται και από τις Τετάρτες με τη φιξ τιμή/ απεριόριστη κατανάλωση, δεδομένου ότι απευθύνεται κυρίως σε μεγάλες παρέες που θέλουν να φάνε / πιουν / διασκεδάσουν με μια καλή ισορροπία ποιότητας και τιμής.
Στην ποσότητα πάλι, θα βρείτε το απόλυτο vfm, μιας και είναι τεράστιες οι μερίδες σε όλα τους τα πιάτα, με αποκορύφωμα τις σαλάτες - υπερπαραγωγή. Απλώς εγώ είμαι της άποψης, καλύτερα ένα πιο μαζεμένο μενού με περισσότερη φροντίδα στη γεύση, που δεν ήταν τελικώς κακή, αλλά δεν ήταν και αξιομνημόνευτη.

Για αρχή, υπήρχαν στα τραπέζια μας μπουκαλάκια με παγωμένη ρακή και διάφορα μικρά κριτσίνια με ένα συμπαθητικό ντιπάκι ( ρώτησα, ήταν το γιαουρτοτύρι του καταλόγου ). Επίσης άφθονο ψωμάκι καψαλισμένο με λαδορίγανη. Μετά, ήρθε η Οδύσσεια του Διαστήματος, τί να επιλέξεις;; Και εκεί ανέλαβε ο πρόθυμος σερβιτόρος να μας ξεμπλοκάρει. Έφερνε μόνος του. Δεν το έχω ξαναδεί αυτό. Μπήκαν όλα τα πιάτα στη μέση, ακόμη και αυτά που επέλεξαν ως δικά τους κυρίως πιάτα, κάποιοι φίλοι ( βλ. παρακάτω ).

ΤΑ ΑΞΙΟΜΝΗΜΟΝΕΥΤΑ ( αυτά που άρεσαν στη δική μας πλευρά του τραπεζιού )

- Ψαρονέφρι μετσοβόνε ( το βρίσκετε στα μεζεδάκια του μενού, είναι μεριδάρα όμως ). Ήταν το κορυφαίο σε γεύση για εμένα, και ευχαριστώ τον mavtaso που ήταν το πιάτο του και μας το μοίρασε γενναιόδωρα ( εντάξει, έφαγε και εκείνος! )

- Μανιτάρια πλευρώτους ψητά, με μπαλσάμικο. Και εδώ τεράστια η ποσότητα, εφάμιλλης νοστιμιάς και μαεστρικού ψησίματος όπως και του Ασβεστόλακου. Ένα πολυαγαπημένο μου πιάτο, που το ευχαριστήθηκα και εδώ.

- Χοιρινή τηγανιά. Μου άρεσε πολύ. Χωρίς πολύ λίπος, πολύ καλά αλατισμένο και καλοτηγανισμενο το κρέας, ωραία και η σάλτσα του. Άκουσα και από τον jim θετικά σχόλια.

- Ψαρονέφρι γεμιστό, με μπέικον-γραβιέρα-πιπεριά-ντομάτα. Τυλιγμένο σε ρολό, κόβεται σε φέτες. Επίσης νόστιμο και με κρατημένους τους χυμούς του, λόγω των υλικών στο εσωτερικό του. Επίσης μερίδα τεράστια ( μην επαναλαμβάνομαι ).

- Πατάτα γεμιστή, ψημένη ολόκληρη στη χόβολη και ανοιγμένη στη μέση, με ζαμπόν, μπέικον και πλούσια στρώση από 4 τυριά. Τυπικό ορεκτικό που το βρίσκεις παντού, σε καλή εκτέλεση, πολύ χορταστικό αλλά λίγο βαρύ.

- Σαλάτα του Καίσαρα, σερβιρισμένη μέσα σε χειροποίητη φωλιά παρμεζάνας, πάρα πολύ καλή. Μάλλον η καλύτερη από όσες παρήλασαν. Πλούσια, τεράστια, και κοτόπουλο και μπέικον, φρέσκια, με άφθονη σως που της πήγαινε. Τρώγοντας, σπάστε και κομμάτι από τη φωλιά παρμεζάνας, όνειρο...

- Κεμπάπ γιαουρτλού, 3 τεμάχια πάνω σε πίτα, με σάλτσα, γιαούρτι, κρεμμυδοντομάτα και τηγανιτές πατάτες. Καλό πιάτο και αυτό, δεν το τοποθετώ στα κορυφαία που έχω φάει, αλλά με την αγαπημένη φίλη που καθόμασταν μαζί συμφωνήσαμε ότι δεν μύριζε καθόλου "βαρβατίλα".

- Τυροκαυτερή ( δεν έκαιγε ) και πατάτες τηγανιτές, συμπαθητικά.

ΤΑ "ΠΕΡΑΣΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕ" ( αυστηρά προσωπική μου γνώμη )

- Τζατζίκι ( δεν δοκίμασα )
- Πικάντικη κροκέτα ( πολλά μπερδεμένα υλικά χωρίς να σου μένει ως επίγευση κανένα )
- Μεζές στη λαδόκολλα ( κάτι σαν το λεγόμενο "συμπεθεριό στη γάστρα". Οι μπουκίτσες χοιρινού συμπαθητικές, αλλά το αρνί έβγαζε μια βαριά μυρωδιά, που είχε περάσει σε όλα τα υλικά )
- Σαλάτα Αρχοντική ( πάρα πολύ τυρί, ακόμη περισσότερη σως. Δεν χρειάζεται τόση υπερβολή )
- Μανιτάρια πορτομπέλο, γεμιστά με πιπεριά Φλωρίνης, τυριά και κρεμμύδι ( μου πέρασαν ψιλοαδιάφορα )
- Ψαρονέφρι απλό, με ψητή ντομάτα ( ευγενική χορηγία του ΙΩΓΙΑΝΝΗ, που ήταν το πιάτο του και μας πρόσφερε απλόχερα να δοκιμάσουμε. Μου φάνηκε πιο ψημένο από όσο έπρεπε και ως εκ τούτου, στεγνό )
- Σαλάτα του σεφ ( δεν δοκίμασα )
- Κανταίφι, με 4 τυριά, μανιτάρια, πιπεριές, ελιές, κοτόπουλο και μπέικον ( το πιο άτεχνο πιάτο από αυτά που δοκίμασα. Κάτι στα υλικά / στην εκτέλεση, κακό το αποτέλεσμα, για το δικό μου γούστο ).
- Μπουκίτσες κοτόπουλο α λα κρεμ, με ρύζι και πατάτες ( πολυφορεμένο και βαρετό πια ).
- Γλυκά για το τέλος. Κάτι σαν ραβανί, με σιρόπι βύσσινο και παγωτό βανίλια δίπλα. Κάτι σαν brownie, με σιρόπι σοκολάτα και το ίδιο παγωτό βανίλια. Δοκίμασα και από τα δύο. Εκφράσαμε εντελώς καλοπροαίρετα τις παρατηρήσεις μας επί του συγκεκριμένου θέματος στο τέλος, οι οποίες εισακούστηκαν με ενδιαφέρον. Βελτιώνοντας λίγο τις συνταγές, μπορούν και καλύτερα πιστεύω ( το brownie θέλει πιο ζουμερό, έμοιαζε με κέικ, το παγωτό ήταν έτοιμο, το ραβανί ήταν πιο συμπαθές ).

Οι περισσότεροι ήπιαμε κρύες μπύρες ( Fischer η δική μου επιλογή ) και αναψυκτικά.

ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ

Η προσέλευση του κόσμου, ακόμη και τις καθημερινές, δείχνει ότι το στήσιμο μεζέδες/ ποτό / τραγούδι με ζωντανή μουσική / ποιότητα / ποσότητα / καλές γεύσεις, είναι κάτι που ο κόσμος το αποζητά. Το "πακέτο" είναι καλό και με περίπου 20 e το άτομο τρώς αρκετά ικανοποιητικά και περνάς ένα ωραίο βράδυ με την παρέα σου.
Στο μενού, θα ήθελα λιγότερο όγκο από πανομοιότυπα πιάτα και περισσότερη φαντασία. Kάτι πιο πρωτότυπο και ιδιαίτερο. Η διακόσμηση επίσης, καλό θα ήταν να αλαφρύνει για να αναπνεύσει ο χώρος. Υποθέτω ότι το παραθαλάσσιο κατάστημα το καλοκαίρι θα είναι πιο θελκτικό. Πάντως, μια καλή βάση την έχει το Αρχοντικόν, και μπορεί με κάποιες βελτιώσεις να βάλει μια πιο μοντέρνα κουκίδα στο γαστρονομικό χάρτη της πόλης.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ

Θέλω ειλικρινώς να ευχαριστήσω ξανά και από εδώ, όσους συνετέλεσαν για αυτή την όμορφη συνάντηση. Τους συντελεστές του ask για την οργάνωση, τους υπεύθυνους του Αρχοντικόν για την φροντίδα και την περιποίηση.
Χάρηκα πραγματικά που διαπίστωσα και ιδίοις όμμασι ότι πνέει αέρας ανανέωσης στο site, ότι η νέα διοίκηση χειρίζεται τις καταστάσεις με ειλικρινές ενδιαφέρον και αγάπη για το αντικείμενο και ότι η όρεξη όλων, ακόμα καλά κρατεί!!!

Τέλος, να ευχαριστήσω τους συνδαιτυμόνες μου στο τραπέζι, για την όμορφη παρέα, τους νέους φίλους/χρήστες που γνώρισα εκείνη τη βραδιά αλλά και τους ήδη γνωστούς με τους οποίους συνομίλησα μετά από καιρό.
Σε κάποιους συγκεκριμένους φίλους, δεν χρειάζεται να πω "ευχαριστώ". Ξέρουν εκείνοι.

( πάλι διατριβή μου βγήκε )

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 15%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια