Loader

Ucook

Κριτικές: 182
Μέλος από: Μάρ 2014

Εμφάνιση:

19 Απρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Το μικρόβιο της ανακάλυψης όταν δεν προλαβαίνεις να ψάξεις, να ρωτήσεις, να συμβουλευτείς, μπορεί και να σε οδηγήσει κάποτε κάπου απρόσμενα καλά.
Μεγάλη η βόλτα στο λιμάνι μέχρι τα Κρητικά καράβια και ξεπροβόδισμα ταξιδιωτικό, συννεφιασμένο ηλιοβασίλεμα με φόντο τα πρώτα βραδυνά φώτα... και μια όψη του Πειραιά πόσο διαφορετική από αυτή την αποπνικτική του καλοκαιριού, μας γέμισε με διάθεση να βρούμε και να χωθούμε σε ένα από εκείνα τα παλιακά πειραιώτικα μαγειρεία, που οι ντόπιοι τα έχουν στέκια, πίνουν το κρασί τους και τρώνε τον μεζέ τους χάνοντας την αίσθηση του χρόνου.

Κι ευτυχώς δηλαδή που πλάι στα μοδάτα των περιοχών που αναβιώνουν, υπάρχουν και κάτι ανηφορικά δρομάκια σαν τη Νοταρά, που στέκονται εκεί μικρά νεοκλασικά ή χαμηλά προσφυγικά, διατηρώντας ακόμη εκείνο το παλιό αυθεντικό συναίσθημα. Που ανοίγοντας την κόκκινη πόρτα τους, μπαίνεις ολόκληρος στην χρονοκάψουλα, και γίνεσαι κομμάτι του σκηνικού; Ή μιας άλλης πραγματικότητας εξίσου υπαρκτής;
Και θα με ρωτήσεις γιατί άρχισα πάλι να φιλοσοφώ. Όχι βέβαια γιατί εντυπωσιάστηκα, αλλά να, γιατί βρήκα τυχαία αυτό ακριβώς που μου έλειπε την δεδομένη βραδιά. Το ανεπιτήδευτο, το απλό, το γνήσια όμορφο, το σιγοτραγουδιστό, το νόστιμο που του συγχωρείς τα μικρά, το φιλόξενο για την μικρή μου παρέα. Οπότε, κατά μια έννοια, και ανακάλυψη και εντυπωσιασμός.

Οι τυπικές περιγραφές την συγκεκριμένη φορά επισκιάζονται από την ατμόσφαιρα που μας συνεπήρε, αλλά μιας και οι μόλις 2 παλιές κριτικές εδώ δεν ρίχνουν και πολύ φως στο θέμα, ας το κάνω εγώ. Με την απορία βέβαια, πώς και δεν έχουν υπάρξει περισσότερες μέχρι σήμερα, ας ελπίσω να το βάλω εγώ σε μια πιο "ενεργή" θέση στον πειραιώτικο χάρτη.
Στο διώροφο λοιπόν νεοκλασικό με την καρδιά παλιού κουτουκιού, λίγα τραπέζια και η κουζίνα φιλοξενούνται στο ισόγειο (εκεί καθήσαμε, δίπλα στο παράθυρο) και ο κυρίως χώρος επάνω (σίγουρα ομορφότερος, πιο παρείστικος και ζεστός) φιλοξενεί περισσότερα τραπέζια, ομορφότερη διακόσμηση και μια μικρή κομπανία 2-3 ατόμων που σιγοτραγουδούν ΠΣΚ, που νομίζω η κράτηση μάλλον κρίνεται αναγκαία. Η μουσική που ακούγαμε εμείς το Δευτερόβραδο που πήγαμε, ήταν ένα λόου τέμπο μιξ παλιού ελληνικού κινηματογράφου, και πάντως διαβολεμένα ταιριαστό με το ύφος και την κατάσταση.

Ποιά κατάσταση; Αυτήν που ρίχνεις στη μέση όλα τα μεζεδάκια μαζί με το κόκκινο ημίγλυκο στα χαμηλά ποτήρια, χασκογελάς αναπολώντας, ξεχνιέσαι ως το βραδυνό τελευταίο τρένο Πειραιάς - Κηφισιά και πληρώνεις ρεφενέ.
Λίγες σαλάτες κλασικές (κινόες, ρόκες, λόλες, μην τις ψάξεις εδώ), λίγα θαλασσινά όλα με αστερίσκο (δεν θα ερχόσουν για τέτοια εδώ) και το βάρος στα μεζεδάκια και τα κρεατάκια που είναι ο άξονας. Αυτά αν σου κάνουν κέφι, θα τα βρεις εδώ, όμορφα και πολύ οικονομικά.
Η νεαρή κοπέλα που με αμεσότητα και χαμόγελο μας εξυπηρέτησε, μας έφερε άμεσα νερό και το μικρό κατάλογο και μας ρώτησε αν θέλουμε ψωμί. Αυτά ας τα βλέπουν κάποιοι. Δεν θέλαμε να φουσκώσουμε με ψωμί εις βάρος των υπολοίπων και ζητήσαμε λίγο (χρεώθηκε 0,50 λεπτά συνολικά).
Αρχίσαμε με πατζαροσαλάτα με λίγο μαιντανό, αρκετά καλά τα παντζάρια σε έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, παρεμπιπτόντως χωρίς καθόλου σκόρδο. Έχω μια αμφιβολία μήπως δεν ήταν φρέσκα αλλά κονσέρβας, αλλά ίσως σφάλλω. Φαγώθηκαν ευχάριστα (4).
Άψογες ήταν οι φρέσκιες τηγανοπατάτες τους (3) και ακόμη πιο ωραίο το ταίριασμά τους με το αρμένικο σαγανάκι (5) με σουτζούκι και μιξ τυριών. Άλλο περίμενα και άλλο ήρθε - στη βάση το σουτζούκι και από πάνω τα ημιλιωμένα τυριά - ήταν λιχούδικο δεν λέω, αλλά με λίγο παραπάνω ρόδισμα στα τυριά θα το έλεγα άψογο. Φαγώθηκε σε 3 λεπτά.

Παστουρμαδοπιτάκια 4 τμχ, επίσης από τα πολύ καλά που έχω συναντήσει, μακρόστενα σε τραγανό άλαδο φύλλο κρούστας, ντομάτα δεν ανίχνευσα, υπερίσχυε το κασέρι, πετυχημένη επιλογή. Φαγώθηκαν ζεστά (5,50).
Φετοκροκέτες με μέλι + σουσάμι για βραβείο, 5 τμχ στο πιάτο, άρπαξα τη μερίδα του λέοντος. Με ελάχιστο αλεύρι, πολύ αφράτοι και η πικάντικη φέτα ο απόλυτος πρωταγωνιστής. Φαγώθηκαν με λαχτάρα και νοσταλγούνται μέχρι σήμερα (5).
Κεφτέδες σαν την μαμάς, τέλεια τραγανιστοί έξω άψογα μυρωδάτοι μέσα, έρχονται 7 μεγάλοι κεφτέδες στο τηγάνι τους. Κάθονται πάνω σε ένα δύο μαραμένα μαρουλόφυλλα, άχρηστα κατ'εμέ. Κάποιο άλλο συνοδευτικό ή και κανένα θα ήταν το καλύτερο. Με τιμή 6 ευρώ, λες κι ευχαριστώ για αυτόν το θεικό κεφτέ. Φαγώθηκαν όλοι φυσικά από την αφεντιά μου.

Αφήνω για το τέλος το μαύρο και το άσπρο. Είχαν κοινή και επαρκή γαρνιτούρα μια ωραία ξυδάτη πολίτικη σαλάτα που τιμήθηκε δεόντως, το πρώτο ήταν ελαφρώς αποτυχία και το δεύτερο πολύ καλό. Το συκώτι λοιπόν δεν φαγώθηκε καθόλου ευχάριστα, καθώς κομμένο πολύ λεπτό και ψημένο πολύ over (σε Μάστερσεφ ορολογία) ήταν σχεδόν καρβουνιασμένο σε σημεία, και γενικώς σκληρό (6,50). Αντιθέτως τα χοιρινά μπριζολάκια ήταν με μια λέξη λουκούμια (6).
Αξιοπρεπές το χύμα ημίγλυκο και πολύ δροσερό (4 το 1/2 lt) όπως επίσης αξιοπρεπέστατος και ο χαλβάς που μας κέρασαν. *στα ποτά από ό, τι είδα, τσίπουρο & ούζο, παίζει πολύ το χύμα, κάτι με το οποίο δύσκολα συμφωνώ αν δεν είναι από επώνυμο παραγωγό. Αν είναι, πάω πάσο.

Ο τελικός ρεφενές (με απόδειξη) στα 15 ευρώ / άτομο, κρίνεται από εμένα ως άριστο vfm για αυτά τα δεδομένα και για τους νόστιμους, τίμιους, καλοφτιαγμένους μεζέδες που δοκιμάσαμε. Εξαιρώντας το συκώτι (πρέπει κάποτε να πάψω να ρισκάρω) σε όλα τα άλλα η ποσότητα με τη γεύση και την τιμή συμβάδισαν αρμονικά. Η τελική επίγευση της βραδιάς ήταν επιτυχώς αυτό ακριβώς που ψάχναμε.
Και χάρηκα πραγματικά πολύ με αυτή μου την ανακάλυψη, γιατί τον Πειραιά δεν τον γνωρίζω καλά και τέτοια μαγαζιά πάντα τα αγαπούσα και τα αγαπώ. Αν το ζητούμενο για εσάς είναι κάτι ανάλογο, σας το προτείνω ανεπιφύλακτα. Ήδη ξέρω μια καλή φίλη που μάλλον θα προγραμματίσει επίσκεψη!!

14 Απρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Μαλεμπί. Ζαχαροπλαστείο από μετάξι. Ανατολίτικα γλυκά και μνήμες από δύο ταξίδια στην Πόλη ευελπιστώντας στο μέλλον για ακόμη περισσότερα. Χαρμάνια καφέ, δρόμοι του τσαγιού, κιουνεφέ, γλυκά αρωματισμένα με ροδόνερο, σιροπιαστά, γιατί όχι και ένα αλλιώτικο brunch.
Aυτά και ακόμη περισσότερα άρχισαν να γυρίζουν στο μυαλό μου όταν διάβασα για το νέο Μαλεμπί στα βόρεια, μιας και το μεγάλο Μαλεμπί μου πέφτει κομματάκι μακριά. Σκέφτηκα ότι για να ανεβαίνει τόσο γρήγορα προς τα πάνω, αυτό ένα μόνο πράγμα σημαίνει, χωρίς ωστόσο να γνωρίζω τα 7ετή σταθερά του βήματα.

Η χαρά κόπηκε στη μέση, όταν το επισκέφθηκα τις πρώτες κιόλας μέρες λειτουργίας του στο Ψυχικό. Μεσοτοιχία με άλλο πανακρίβου πολύ γνωστό -αν και όχι τόσο δημοφιλές πια- ζαχαροπλαστείο, στον παράδρομο της Κηφισίας, με δύσκολο, αναγκαστικά ολιγόλεπτο πάρκινγκ πάνω στο δρόμο, εκτός κι αν συνδυαστεί με άλλη βόλτα/ψώνια σε κοντινό μέρος, πχ εγώ πάρκαρα κοντά στην Πιπεριά για να δώσω κι ένα στίγμα κατά προσέγγιση.

Το Μαλεμπάκι λοιπόν, έτσι θα το λέω, είναι η μεταφορική & κυριολεκτική μικρογραφία του Γλυφαδιώτικου, με τον αέρα ενός κλασικού ζαχαροπλαστείου, όμως με πολύυυυ λιγότερες επιλογές από αυτές που έχεις ψηθεί να δοκιμάσεις, βιτρίνες γλυκών για να ψωνίσεις για το σπίτι, καθόλου χώρο για να κάτσεις. Ή μάλλον, δύο μόλις ψηλά καθίσματα και ένα πάσο εξωτερικά, για όποιον τα προλάβει για έναν καφέ & ένα γλυκό στα γρήγορα.
Θεωρώ εξαρχής λάθος επιλογή την τοποθεσία, θόρυβος, κίνηση, καυσαέριο κτλ. δύσκολα θα ταίριαζαν με την όποια επέκταση και μετατροπή του σε κανονικό cafe, άρα ένα άλλο στήσιμο αλλού θα άλλαζε και το κοινό που απευθύνεται και θα έπιανε καλύτερα σαν μαγαζί.

Η ατμόσφαιρα και οι μυρωδιές των γλυκών μαζί με την άψογη και γλυκύτατη εξυπηρέτηση των κοριτσιών είναι αυτό που θα σε τραβήξει από τη μύτη και μάλλον θα σε κάνει να ξοδέψεις περισσότερα χρήματα από αυτά που αρχικά υπολόγιζες. Οι τιμές λίγο τσιμπάνε, αλλά ευχάριστα, μιας και η πρώτη ύλη, η συνταγή, η εκτέλεση, το δικαιολογούν στο έπακρο. Η διακόσμηση που βλέπεις γύρω σου, τα χρώματα, το πώς είναι όλα τοποθετημένα και λαμπερά, είναι πραγματικά να κάθεσαι να τα χαζεύεις με τις ώρες μη ξέροντας τί να διαλέξεις.

Αφού αρπάξαμε λοιπόν τα δύο εξωτερικά καθίσματα και το πάσο, απαντήθηκαν οι ερωτήσεις μας, μας έκαναν και τις προτάσεις τους, είπαμε μαζί με τον υπέροχο καφέ τους σε κάτι μούρλια ρετρό ποτηράκια να απολαύσουμε αρχικά 2 γλυκά από τις ναυαρχίδες τους.
- Φυσικά πρώτη επιλογή η Creme Brulee (4e), που όμοια της δεν νομίζω να έχω βρει αλλού εντός Ελλάδας. Μια ονειρεμένη κρέμα αρωματισμένη νομίζω με ελάχιστο λεμόνι, τόσο βελούδινη και μεταξένια... Με γενναία στρώση λιωμένης καμμένης καραμέλας από πάνω... Γεύση θεική, δεν περιγράφεται!
- Δεύτερο γλυκό, έκανα την έκπληξη για τα δικά μου δεδομένα, ακούγοντας την ευγενική προτροπή της κοπέλας που μας εξυπηρέτησε, και διάλεξα το προφιτερόλ λεμόνι (3,50e). Οι απανταχού λεμονολάτρεις θα εκπλαγούν πολύ ευχάριστα με αυτό το twist στο κλασικό προφιτερόλ. Πρόκειται για κλασικά βανιλογεμισμένα σουδάκια, και βελούδινη λεμονόκρεμα ολόγυρα (αντί της σοκολάτας). Να πω για την άψογη ισορροπία του λεμονιού; όχι ακραία όξινο και απωθητικό, ούτε υπερβολικά γλυκίζον και μπουχτιστικό. Δεν ξέρω πώς έχουν πετύχει τέτοια αρμονική γεύση πραγματικά!

Φυσικά τα 2 αυτά μας άνοιξαν την όρεξη να πάρουμε 2 ακόμη για το σπίτι. Αυτή τη φορά μας δόθηκε ένα μίνι κυπελάκι δοκιμής ώστε να αποφασίσουμε ευκολότερα. Ήταν το κεσκιούλ, το οποίο και αγοράσαμε μαζί επίσης με το σουπανγκλέ.
Στην πρώτη περίπτωση μιλάμε για μια αιθέρια μεταξένια κρέμα φτιαγμένη από πρόβειο γάλα, ρυζάλευρο, έντονη αμυγδαλοεσάνς από κοπανισμένα αμύγδαλα & πικραμύγδαλο, πασπαλισμένη με φυστίκι Αιγίνης & ινδοκάρυδο και στην δεύτερη για μια φουλ σοκολατένια κρέμα (zuppa inglese) με κακάο και μπισκότα, πιο απλά μια τύπου σοκολατένια πουτίγκα.
Κόστος στα 3e έκαστο, αξία ανεκτίμητη, εννοείται φαγώθηκαν με περισσή λαχτάρα το ίδιο κιόλας βράδυ. Άριστα όλα, το ένα πιο ωραίο από το άλλο.

Κατέληξα ότι το Μαλεμπάκι υπόσχεται και πραγματοποιεί γλυκιές συγκινήσεις και νοερά ταξίδια, με ένα αντίτιμο που ίσως αποτελεί μια μικρή πολυτέλεια, κάθε τόσο, μιας και αφενός ο χώρος δεν σε βοηθά να το κάνεις στέκι και αφετέρου πρέπει να είσαι ικανός λάτρης (κάποιοι μπήκαν είδαν & απήλθαν, μάλλον τους φάνηκαν ακριβά... )
Οι άνθρωποι που το έχουν, έχουν φανερά επιμεληθεί την κάθε λεπτομέρεια, κάνοντάς το πολύ δελεαστικό και αυθεντικά ιδιαίτερο σε σχέση με ένα τυπικό γλυκοπωλείο.

Μας άρεσε πάρα πάρα πολύ, αλλά όπως είπα η χαρά έμεινε μισή. Δεν με πείραξε που δεν θα δοκιμάσω το brunch του, εξάλλου από brunch έχουμε πήξει.
Αυτό που ήθελα πολύ και μου έλειψε ήταν το κιουνεφέ τους (δεν το φτιάχνουν στο Ψυχικό, παιδιά κάντε κάτι!! ) αλλά πολύ περισσότερο η έλλειψη ενός έστω και πολύ μικρού χώρου, να κάτσω και να απολαύσω όλη αυτή την ιεροτελεστία.........

02 Απρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Σπουδαίο πράγμα η καθημερινή δόση. Αρκεί να την (ανα)γνωρίζεις εγκαίρως και να την θεραπεύεις με τρόπο που να μην γίνεσαι δέσμιός της. Για μένα π. χ. είναι η καφείνη, για άλλους η σοκολάτα, για άλλους τα τσιγάρα τα ποτά και τα ξενύχτια και πάει λέγοντας. Οι καθημερινές δόσεις δεν είναι κακές.
Μάλλον έτσι θα το σκέφτηκαν εκεί στα Μελίσσια και βρήκαν το κενό που υπήρχε στην σφύζουσα και πολυσύχναστη πια περιοχή. Υπάρχει κάτι αξιόλογο σε brunch; δεν υπάρχει - ας φτιάξουμε ένα τέτοιο να λάβουμε κι εμείς το μερίδιο της αγοράς που μας ανήκει. Σωστή κίνηση; Θα δείξει. Πρώτα βήματα, η διαφήμιση τους είναι απαραίτητη. Ίσως σε λίγους μήνες γίνει ένα πολύ δημοφιλές στέκι των Βόρειων και τους το εύχομαι γιατί τα έχουν τα φόντα.

Σε κεντρικότατο δρόμο-πέρασμα, δίπλα σχεδόν στο Ψαροκόκκαλο, με παρκάρισμα εύκολο σε άκυρες ώρες αλλά και βάσανο σε ώρες αιχμής, η όχι εντυπωσιακή του πρόσοψη αν και μαγαζί γωνία, λίγο το αδικεί, και δεν γίνεται άμεσα ορατό με την πρώτη. Λίγο πιο προσεγμένη εξωτερική όψη (ζαρντινιέρες, επιγραφή, κάποιο χρώμα τελωσπάντων) θα τράβαγε το μάτι ευκολότερα.
Από διακοσμητικής άποψης τίποτα δεν με εντυπωσίασε και τίποτα δεν με ενόχλησε. Ωστόσο με χαρά θα σταθώ στον σαφέστατα διακριτό & ξεχωριστό χώρο των μη καπνιζόντων επιτέλους!, που τυχαίνει να αξιοποιείται και ως παιδικό play room δημιουργικής απασχόλησης των πιτσιρικιών (ξυλομπογιές, ζωγραφική και λοιπά δελεαστικά τρικάκια για να περάσουν κι αυτά πιο ευχάριστα την ώρα τους εκεί, να πιουν κι οι γονείς ένα απεριτίφ με την ησυχία τους βρε αδερφέ! )

Να αναφερθώ όσο σύντομα γίνεται στο μενού τους, που είναι αρκετά πλήρες και δελεαστικό, ανάλογο ενός αξιόλογου all day σε οικονομικό γενικά ύφος, με επιλογές σε σαλάτες, wraps, daily sandwich, club waffle (κλαμπ σε βάφλα), αυγά αυγά αυγά, pancakes γλυκά & αλμυρά, 2-3 πιάτα ζυμαρικών, burgers, βάφλες και... τα πλέον πρωτότυπα και πρωτοεμφανιζόμενα για εμένα dutch pancakes και skillet cookies. Σε ροφήματα επίσης υπάρχει πλήρης γκάμα όπως και σε ποτά με προσιτές τιμές.

Μιας λοιπόν και το brunch ταιριάζει άψογα δίπλα στην καθημερινή μου καφεξάρτηση, τα Μελίσσια είναι πλέον το δεύτερο σπίτι μας και ένα σπουργίτι μου σφύριξε για το Daily Dose πριν γίνει πολύ γνωστό, να΄μαστε ένα ζεστό ανοιξιάτικο μεσημέρι να το δούμε κι εμείς από κοντά.
Η εξυπηρέτηση ήταν ευγενική και αρκούντως χαλαρωτική, όχι άγχος, όχι πάνω από το κεφάλι σου. Πήραμε το χρόνο μας να οργανώσουμε την παραγγελία μας και ιδού. Δεν θα αναφερθώ βέβαια στους καφέδες - που όμως ήταν άψογοι, με σωστές τιμές και συνοδεύονταν από μικρά κερασμένα σουδάκια, ωραιότατα.

Δοκιμάσαμε το Fried Dose που παίρνω όρκο ότι είναι ξεπατίκωμα από τα Fridays. Πρόκειται για ένα τραγανό σπιράλ πατάτας φρέσκιας και τραγανιστής με καρέ ντομάτας, καπνιστή πανσέτα και μπόλικη τσένταρ σως (5,50e), άξιο συνοδευτικό για κάθε άλλη αλμυρή επιλογή.
Το Daily sandwich με ψητό κοτοφιλέτο, τυρί γκράνα παντάνο (λέγε με αδερφή της παρμεζάνας), ντομάτα, φύλλα φρεσκότατης σαλάτας & κρέμα πιπεριάς Φλωρίνης, που έκανε όλη τη διαφορά, σε ένα σύνηθες αλλά εν τέλει πολύ καλοφτιαγμένο αφράτο ψωμάκι σάντουιτς (5,50e), όπως και το wrap με γαλοπούλα και παρόμοια σχεδόν υλικά που ήταν εξίσου νόστιμο και χορταστικό και αυτό (4,50e).
Εγώ επέλεξα την φουλ έξτρα ομελέτα με τυρί, γαλοπούλα, πιπεριές, φρέσκα φύλλα σαλάτας και dressing φρούτων (φρουτώδες μπαλσάμικο ουσιαστικά) πάνω σε ψωμί brioche, επίσης πολύ καλή (6e).

To κομμάτι του εντυπωσιασμού, οπτικού και γευστικού, ήταν τα γλυκά, που αν και τα θεώρησα πολύ ακριβά, ήταν άξια τελικά της τιμής τους. Μας προειδοποίησαν ότι είναι πολλά για 3 άτομα που ήμασταν αλλά επιμείναμε και όχι ευτυχώς όχι άδικα.
Skillet cookie. Μπισκότο σε τηγάνι μεγέθους... φρίσμπυ. Χειροποίητο, θέλει το χρόνο του να ψηθεί, είναι για 3-4 άτομα, μοιάζει με σοκολατένιο τριαντάφυλλο, γεμάτο πραλίνα φουντουκιού, κομμάτια σοκολάτας, παγωτό βανίλια και ζάχαρη άχνη (7,50e). Ήταν εξαιρετικό!!
Dutch pancake banoffee. Μια άλλη ιδέα pancake (τραγανή και αφράτη ζύμη ψημένη σε μαντέμι όπου και σερβίρεται) σε ένα αγαπημένο συνδυασμό γεύσεων ( με 2 καραμέλες γάλακτος, μπανάνα, μπισκότο σοκολάτας, κομμάτια μαύρης σοκολάτας, σαντιγύ & άχνη). Με αυτό ξετρελαθήκαμε. Η ζύμη σταδιακά μαλακώνει και γίνεται υδαρής με τόσο φόρτωμα, τρώγεται πιο ευχάριστα πολύ ζεστό αλλά η γεύση του δεν χάνεται μέχρι το τέλος (7,50e).

Tα 2 παραπάνω γλυκά υπάρχουν και σε άλλους συνδυασμούς γεύσεων για τα οποία θα πάμε και πάλι σύντομα. Αυτό ισχύει και για τα burgers που θέλουμε να δοκιμάσουμε.
Ο λογαριασμός κινήθηκε σε πολύ λογικά πλαίσια για όλα τα παραπάνω με απόδειξη κανονική.

Είναι ένα καινούργιο μαγαζί που πραγματικά μας άρεσε πολύ και το απολαύσαμε στην εντέλεια. Ανταποκρίνεται πλήρως στα δικά μου δεδομένα περί brunch και all day και το θεωρώ κάτι που έλειπε από τα Μελίσσια και ήταν απαραίτητο. Πολύ θετικές εντυπώσεις!!!

29 Μάρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Ήθελα πολύ, πάρα πολύ, να μου αρέσει το Cookoomela επειδή το επέλεξα πραγματικά με μεγάλο ενθουσιασμό και είμαι μανιταρολάτρης, αλλά δυστυχώς... δεν. Είναι μία από τις λίγες, ελάχιστες, φορές που θα διαφοροποιηθώ από την κριτική του αγαπημένου Pontikiou που εμπιστεύομαι τυφλά, καθώς εμάς η Cookoomela μας άφησε ανάμικτο θυμό με απογοήτευση.
Έχουν βέβαια μεσολαβήσει και αρκετοί μήνες από την πρώτη κριτική - ικανότατος όμως χρόνος να παραμεληθεί το προιόν, να συρρικνωθεί η ποσότητα ή ποιότητά του, να χειροτερέψει ο χώρος και η γενικότερη στάση απέναντι στον πελάτη. Όπερ και συνέβη.

Στην περιοχή των Εξαρχείων (τώρα πια) τυχαίνει να μην πολυκινούμαι, ωστόσο η ανάγκη το'φερε να βρεθώ πολύ πρόσφατα για κάποια δουλειά εκεί κοντά και τελειώνοντας το απόγευμα να αναζητήσω για φαγητό κάτι γρήγορο και λίγο εναλλακτικό, μιας και σε vegan / vegeterian επιλογές και πειραματισμούς δεν λέω ποτέ όχι. Η Cookoomela μου ήρθε ως σκέψη αυτόματα.
Η μέρα δεν ήταν καλή. Φύσαγε σαν τρελός, είχε παγωνιά σαν παρανοικός, έβρεχε σαν Νοέμβρης. Ποτέ δεν επηρεάζομαι από τις κακές συνθήκες, όμως ο χώρος που έχουν στήσει το μαγαζάκι τους - μια τρύπα ουσιαστικά - είναι εντελώς αφιλόξενος.

Βρωμιά και εγκατάλειψη στο πεζοδρόμιο, στο κομμάτι του που τους "ανήκει", έλλειψη φωτισμού, ανύπαρκτος χώρος για να ξαποστάσεις έστω για λίγο, ένας πάγκος μικροπωλητού παραδίπλα μαζί με τον μικροπωλητή και την πραμάτεια του, δεν προσφέρουν απολύτως τίποτε ώστε να αξιώνονται 2,50 ευρώ για ένα vegan σουβλάκι, μόδα που έχει υπερτιμηθεί πλέον σε εξοργιστικό βαθμό.
Η σκέψη μας ήταν να φάμε κάτι στα γρήγορα και στα όρθια, μιας και σε συνθήκες street food είμαστε απολύτως εξοικειωμένοι και τίποτε συνήθως δεν μας ενοχλεί, όμως στη θέα διαφόρων καταστάσεων πήραμε αμέσως στροφή 180 μοίρες και αποφάσισα μόνη μου να τα πάρουμε πακέτο.

Η κατάσταση μέσα χειροτέρεψε. Οι δύο κοπέλες πίσω από τον πάγκο, αμίλητες, αγέλαστες, σχεδόν "απούσες" και σκυμμένες σιωπηλά στην δουλειά τους, έκαναν αρκετά λεπτά να μου δώσουν σημασία και να μου απευθυνθούν. Δεν υπήρχε φόρτος εργασίας ή κάτι άλλο.
Ο κύριος στο ταμείο - ή καλύτερα να πω στο παγκάρι - ειρωνικός, βαρύς, αγενής, σχεδόν εχθρικός, δεν έκανε απολύτως τίποτε να εξυπηρετήσει σωστά τον πελάτη της πρώτης φοράς. Του ανέφερα ότι έρχομαι πρώτη φορά, καμία ιδιαίτερη πρεμούρα να μου εξηγήσει / διευκρινίσει / προτείνει / διαφημίσει το καινοτόμο σουβλάκι του. Αν δεν ήξερα από μόνη μου, η πλήρης αδιαφορία να μου πει το οτιδήποτε.

Παρήγγειλα ένα red, ένα yellow και ένα με κεμπάπ φακής για να δοκιμάσουμε την πλήρη γκάμα. Ζήτησα να αφαιρεθεί το κρεμμύδι σε όλα και όλο ύφος μου είπε ότι αυτό δεν γίνεται γιατί μαζί με αυτό θα αφαιρεθεί πακέτο και η ντομάτα και κάτι ακόμη. Πρώτη φορά είδα μέσα σε μεγάλη πλαστική λεκάνη ντομάτα μαζί με κρεμμύδι και να μην μπορούν να διαχωρίσουν το ένα από το άλλο - τί είδους τιμωρία είναι αυτή ; εσείς το έχετε ξανακούσει ;
Επιπλέον κανείς δεν φρόντισε να με ενημερώσει ή έστω ρωτήσει, με τί πίτα προτιμώ τα σουβλάκια, θεωρώντας ας πούμε αυτονόητη επιλογή την (απαίσια) ολικής άλεσης. Μόνο την στιγμή που αντιλήφθηκα ότι ήδη το πρώτο φτιάχτηκε με ολικής, ψέλλισα με φόβο να μου βάλουν άλλο είδος πίτας στα άλλα δύο. Δεν μου προτάθηκε να μου φτιάξουν και το τρίτο με καλαμποκιού παρόλο που πρόσεξαν ότι ενοχλήθηκα έντονα και το άφησαν ως είχε.

Στο βασικό κομμάτι λοιπόν, της γεύσης. Ο γύρος μανιταριών ήταν κατίμαυρος - αρπαγμένος για την ακρίβεια. Οι δύο μεγάλες πατάτες που βάζουν μέσα, καλές. Το κεμπάπ φακής καλό αλλά φλατ, του λείπει κάποιο μπαχαρικό να του δώσει μια ένταση για να μην νιώθεις ότι τρως σκέτη φακή... Τα λοιπά υλικά φυτικές μαγιονέζες, φυτικό τυρί, αβοκάντο, σάλτσα ντομάτας, τα τσιγκουνεύτηκαν, με αποτέλεσμα στεγνό και φτωχό γευστικά. Και τα τρία τυλιχτά φαγώθηκαν ψάχνοντας να βρούμε κάτι να μας εντυπωσιάσει για να πούμε μπράβο στην καινοτόμα ιδέα που δυστυχώς δεν βρέθηκε.

Δεν ξέρω τί έφταιξε. Η λογική μου λέει ότι η κονόμα τους είναι μεγάλη και δεν πολυνοιάζονται να κρατήσουν μια σταθερή ποιότητα. Η ίδια η στάση του υπεύθυνου μου το έδειξε αυτό.
Ως ιδέα θεωρητικά καλή, αλλά επί του πρακτέου πουθενά αντίστοιχη με τα παντελονάτα 2,50 ευρώ που κοστίζει έκαστο, μιας και απόδειξη όση ώρα στάθηκα εκεί δεν κόπηκε σε κανέναν πελάτη ούτε και σε εμένα φυσικά.
Δυστυχώς απογοήτευση. Και βαθμολογία επιεικής, για να μην παρεξηγηθώ.

21 Μάρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Θα μπορούσαν να ήταν τα σουβλάκια του Έλβις, του Κώστα, του Λευτέρη, της Ρωσίδας, του Pili Pili... αλλά είναι απλώς τα Σουβλάκια της Γιαγιάς και είναι ακριβώς το ίδιο. Σίγουρα δεν είναι το σουβλάκι του Κυρ, του Μπαρμπα, του Πάρεδρου. Μάλλον είναι το σουβλάκι που κανείς δεν θα γράψει γι'αυτό, ποιός να γράψει άλλωστε για την Αυτού Ταπεινότητά του.
Δεν θα έγραφα ούτε κι εγώ, γιατί δεν θα το είχα βρει ποτέ, αν φίλος που περνάει σχεδόν καθημερινά από εκεί δεν έριχνε σύρμα στο msn για το μικρό αυτό μια σταλιά μαγαζάκι να μας τσιτώσει να πάμε. Βρίσκεται λίγο πιο πάνω από το κέντρο ΔΑΙΣ στα εκπαιδευτήρια Δούκα στο Μαρούσι. Στον ίδιο δρόμο λίγα μέτρα πιο κει είναι ο Μαζωμός.

Η καλή μας η τύχη το έφερε και την αμέσως επόμενη που σπεύσαμε κι εμείς στη Γιαγιά, ο ξανά περαστικός από εκεί φίλος, μας πέτυχε μέσα και μπήκε και γίναμε όλοι μια παρέα. Έκτοτε 3 ακόμη επισκέψεις. Γιαγιά δαγκωτό!!

Μπαμπάς, μαμά, κόρη στην εξυπηρέτηση και γιος (εκπαιδευόμενος) σε μια τυπικά & ουσιαστικά οικογενειακή επιχείριση, από αυτές τις παλιές - παλιακές που τις ψάχνεις πια με το φανάρι. Ελάχιστα μετρημένα τραπέζια, χώρος πιο απλός πεθαίνεις... αλλά. Με μια συλλογή από παλιά γραμμόφωνα, ραδιόφωνα, τσουμπλέκια, που οι αντικέρ στο Μοναστηράκι θα έχαναν το σαγόνι τους άμα την έβλεπαν.
Το μενού μονοσέλιδη κάρτα. Μετά την πρώτη φορά το ξέρεις απέξω κι ανακατωτά. Λίγα και καλά. Συγκεκριμένα κλασσικότατα ψητοπωλείου ορεκτικά, 3-4 σαλάτες, τα βασικά στο πιοτί, και μόνο καλαμάκια - χοιρινό, κοτόπουλο, λουκάνικο, κεμπάπ, μόνα τους ή σε πίτες διπλωμένες, όπως τους αρέσει να τις λένε, πιο τραγανές δεν έχεις ξαναφάει. Ντελίβερυ όχι, πακετάκι για το σπίτι ναι.
Δεν έχει σημασία που άλλες φορές χρεώνουν το ψωμί άλλες όχι. Δεν έχει σημασία που δεν έχουν γύρο. Δεν έχει καν σημασία που οι πατάτες είναι (καλές) προκάτ. Δεν έχει (τεράστια) σημασία που έχουν το διπλωμένο σουβλάκι τιμή πακέτου 2 ευρώ (2,30 αν καθήσεις εκεί), ούτε ότι κερνάνε ένα κρασί μόνο τους φίλους τους. Εμάς μόλις την 3η φορά μας κέρασαν παστελάκια μικρά, σαν αυτά του Παλιού Ταχυδρομείου - άρα γινόμαστε μάλλον φίλοι τους.
Δεν έχει καν σημασία αν σου πω ότι είναι μακράν το καλύτερο χοιρινό καλαμάκι που έχω φάει ποτέ. Κυριολεκτικά.
Γιατί αυτό το μικρό διαμαντάκι δεν το προτείνω σε σένα που είσαι των γκουρμέ συγκινήσεων. Είναι πολύ ταπεινό για την Εξοχότητά σου. Στο κάτω κάτω, να ψάξεις μόνος σου και να βρεις αυτό το αντίστοιχο που θα υπάρχει και στη δική σου τη γειτονιά. Αυτό είναι δικό μας. Μην κάνεις ταξίδι και χιλιόμετρα να το βρεις. Είναι δικό μας!
Εσύ όμως. Εσύ που μένεις κάπου κοντά στο Μαρούσι και ξέρω ποιός είσαι. Σου λέω πήγαινε τώρα. Αν μπορείς πήγαινε χθες. Δεν με συμφέρει που δεν θα βρω εγώ μετά στασίδι να κάτσω.
Για τα Σουβλάκια της Γιαγιάς, έπρεπε να σε ενημερώσω. Αυτά τα ταπεινά μυστικά πρέπει να μοιράζονται.

20 Μάρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Πεινιρλί στη Δροσιά, συνέχεια του οδοιπορικού που είχα αφήσει ημιτελές, στάση 3η και τελευταία στον ΘΕΜΗ, με συγκριτικό τεστ κυρίως στα σημεία και στη γεύση/τεχνική του αγαπημένου παραδοσιακού πεινιρλί της Δροσιάς, μιας και στον τυπικά κλασικό χώρο (80'ίλα καθαρή) οι ομοιότητες εμφανείς και οι διαφορές ελάχιστες ανάμεσα στους 3 αιώνιους ανταγωνιστές ( Ελευθεριάδης & Τεχλικίδης συμπληρώνουν την τριάδα ).

Με δικό του ιδιόκτητο πάρκινγκ αν και αχρείαστο, μεγάλη & ζεστή αίθουσα αυτή με το αναμμένο τζάκι, καθαριότητα αξιοπρόσεκτη, και εξυπηρέτηση αμεσότατη και φιλική, σε μαγαζί ντεμί γεμάτο αν και Σαββατόβραδο, πραγματικά δεν χρειάζομαι κάτι παραπάνω για το 3άρι. Πρωτότυπη ιδέα το μεγάλο τζάμι - παράθυρο δίπλα σχεδόν στο τζάκι, από όπου έβλεπα απευθείας τους μάστορες να ανοίγουν τα ζυμάρια μέσα στην κουζίνα και να τα ρίχνουν στον ξυλόφουρνο, σε κάνει τρόπον τινά συμμέτοχο της όλης διαδικασίας. Αφαιρώ 1 βαθμό και πάλι για το mix n match του καπνίσματος, καθώς με 2 μεγάλες αίθουσες στην διάθεσή τους, δεν έχουν φροντίσει να το διαχωρίσουν και εγώ δεν μπορώ πια να τσακώνομαι. Καθήσαμε στους μη - καταλήξαμε καπνισμένοι.
Στην εξυπηρέτηση ένας σβέλτος και ξύπνιος νέος θα πάρει εύκολα τα εύσημα, σε σχέση με την ιλιγγιώδη ακινησία πιο-αργά-κι-από-την-χελώνα που διακρίνει τα εδώ και χρόνια κουρασμένα "παλικάρια" του Ελευθεριάδη. Αυτός και μόνο είναι ένας λόγος που δεν ξαναπατάω σε αυτόν όσο κι αν η παρέα επιμένει. Φωτεινή εξαίρεση ο συνονόματος στο Χαλάνδρι, τα έχω ξαναπεί.

Ο κατάλογος του Θέμη έξυπνα δεν παίζει μόνο με το πεινιρλί και το τρίπτυχο κολοκυθάκι-σαλάτα-τζατζίκι και γι'αυτό οι επισκέψεις θα επαναληφθούν. Τα καταφέρνει εξίσου καλά και στο μπιφτέκι, τη μπριζολίτσα, τα σαγανάκια και τα μεζεδάκια από ό, τι είδα γύρω μου εκείνο το βράδυ, φυσικά με έμφαση στο οικογενειακού τύπου τραπέζι και φαγητό. Οπότε ξέρεις περίπου τί να περιμένεις και οι τιμές δεν εκπλήσσουν δυσάρεστα, για όσους βέβαια γνωρίζουν τις τιμές Δροσιάς. Η διαφορά είναι στον τρόπο, πιο φιλικός προς τον πελάτη και σίγουρα λιγότερο διεκπεραιωτικός από τους άλλους 2.

Οι κατάλογοι μαζί με την κανάτα με το παγωμένο νερό έφθασαν ταυτόχρονα στο τραπέζι, από το πρώτο κιόλας λεπτό που καθήσαμε. Η παραγγελία μας περιελάμβανε την κλασική δική τους μικρή λαγάνα (1e), δεν έρχεται με το έτσιθέλω, την παραγγέλνετε αν την θέλετε και φυσικά την θέλετε γιατί καλύπτει 2 άτομα, είναι καυτή από τον ξυλόφουρνο & αποτελεί το τέλειο σκαφάκι για το τζατζίκι που είναι κι αυτό απαραίτητο (3,50e).
Πήραμε για ορεκτικό και τη μερίδα λουκάνικο, νοστιμότατο και καλοψημένο, όχι χειροποίητο, κατά πάσα βεβαιότητα του εμπορίου, καλής όμως ποιότητας και σίγουρα όχι μάρκας Μirdl. Πατάτες τηγανιτές τις παραγγείλαμε ξεχωριστά γιατί έρχεται μοναχό του και ασυνόδευτο, πολύ μέτριες, περίμενα κάτι καλύτερο (τιμές αντίστοιχα 5,50 & 3 e).
Στο πεινιρλί είχαμε την τελική στέψη του νικητή. Με τις κλασικές επιλογές βούτυρο κασέρι & βούτυρο κασέρι σουτζούκι για εμένα (ενίοτε και αυγό) εντόπισα τα εξής: καλύτερο το ζυμάρι, πιο χωριάτικο ή ρουστίκ όπως συνήθως λέμε, δεν πα@@@ριασε ποτέ παρόλο το φόρτωμά του σε υλικά. Σίγουρα πιο τραγανό, πιο αφράτο άρα και πιο χορταστικό. Και με περισσότερο γέμισμα σε υλικά. Το σουτζούκι πιο χοντροκομμένο και απλωμένο παντού, κυριαρχούσε η γεύση του. Βούτυρο πρόβειο άφθονο, δεν το λυπήθηκαν ούτε αυτό. Τιμές οι αναμενόμενες γύρω στα 9e και 2e μεσοσταθμικά πιο κάτω για πακέτο take away (πήραμε και απ'αυτό).

Μαζί και με το πακέτο για το σπίτι, μια μπύρα Κaizer που ήπια εγώ και 1/4 κρασί λευκό για τον φίλο που με συνόδευε, ο λογαριασμός κινήθηκε στα αναμενόμενα επίπεδα (43e, κανονική απόδειξη) με πολύ αξιοσημείωτο όμως κέρασμα 2 κανονικού μεγέθους πανακότες με φράουλα (κέρασμα σε όλα τα τραπέζια, υπήρχε και η επιλογή ενός τύπου-ραβανί, που δεν μας συγκίνησε ιδιαίτερα). Οι εντυπώσεις αναμφίβολα θετικότατες.

Προσωπικά μιλώντας, βρήκα τον ΘΕΜΗ καλύτερο συνολικά. Ελπίζω να μην έτυχε να πέσω σε καλή μέρα γιατί όταν ξανατεθεί πρόταση για βόλτα προς τη γειτονιά του, θα θελήσω να ξαναπάω κι ελπίζω να μην έχει αλλάξει κάτι από όσα μου άρεσαν.
Οπότε, η βόλτα για πεινιρλί, οι γεύσεις του ΘΕΜΗ, το εκδρομικό στυλ, από εμένα το κέρδισαν το εισητήριο της πρόκρισης.

07 Μάρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Βρε βρε βρε... καλώς το μου κι ας άργησε. Να προσέχεις λένε τί εύχεσαι γιατί μπορεί να συμβεί, και να που τελικά ό, τι ευχήθηκα συνέβη και μόλις το HOT HOT BURGER BAR κατέβασε τα ρολά του ήρθε το ΜΠΑΡ ΜΠΕΕ ΚΙΟΥ στο Χαλάνδρι και γράπωσε το χώρο, τον κόσμο, το χρήμα και αλίμονο σε όποιον ατύχησε να βρεθεί δίπλα του. Πλέον, μόνο ένα JUICY GRILL, αν μετακομίσει στο ίδιο προάστιο, θα μπορέσει να το κοντράρει. Άλλος παίκτης δεν.

2 χρόνια ακριβώς μεσολάβησαν από την επική επίσκεψη (και κριτική μου τότε) στο ΜΠΑΡ της Νέας Σμύρνης, χρόνος που άνετα οδηγεί ένα τόσο πετυχημένο μαγαζί να καταβαραθρώσει την ποιότητά του ή να ξεπουληθεί σε μεγάλο brand (δεν το γνώριζα, όμως το έμαθα και αυτό).
Ωστόσο. Με 3 πλέον μαγαζιά εν λειτουργία, με τον κόσμο να εξακολουθεί τρομακτικά να περιμένει σε ουρές & τον επιχειρηματία να μην υπερδιπλασιάζει τις τιμές του για μια ανυπόμονη απόσβεση των χρημάτων του, μάλλον είναι δύσκολο να καταδικάσεις και να απορρίψεις. Βέβαια τα γούστα διαφέρουν καθώς μόνο ο καθένας μας, για πάρτη του, μπορεί να υπολογίσει πόσα κοπάδια μπιφτέκια (angus ή όχι) έχει αποδεκατίσει στη ζωή του ώστε να καταλήξει στη λίστα με τα αγαπημένα του και στην άλλη με αυτά που δεν θα ξανακουμπήσει ποτέ ποτέ ποτέ.

Αφορμή για όλα αυτά ήταν μια φωτογραφία, που μου αποκάλυψε τη δυσαρέσκεια όχι ενός, όχι δύο, όχι τριών, αλλά τεσσάρων φίλων μου, που εκτιμώ πολύ την γνώμη τους, για την μετριοκακή / άθλια πλέον ποιότητα του ΜΠΑΡ που ξεπουλήθηκε. Σχεδόν τρόμαξα με την διαφωνία μου σε σχέση με τις δικές τους τραυματικές εμπειρίες, έχοντας μόλις επιστρέψει από το Χαλάνδρι, όπου πέρασα / έφαγα / εξυπηρετήθηκα καταπληκτικά, σκεπτόμενη μήπως μου ξέφυγε κάτι.

Κατέληξα στα εξής. Το burger του ΜΠΑΡ ή θα το μισήσεις ή θα το λατρέψεις. Δεν είναι το καλύτερο ποιοτικότερο "καθαρότερο" "υγιέστερο" πιο ευπαρουσίαστο πιο αριστοτεχνικό που υπάρχει εκεί έξω. Αν σου άρεσε την πρώτη φορά, ξέρεις τί να περιμένεις, αν όχι, δεν θα σου αρέσει ποτέ.
Ναι είναι ένας κολασμένα λαχταριστός αχταρμάς υλικών που προκαλεί εμφράγματα, είναι μια καμπυλωτή πολυκατοικία του GAUDI που καταρρέει μπροστά σου, είναι η υπέρτατη δόση αμερικανίλας, είναι πάρα πολλές άχρηστες θερμίδες, είναι το λατρεμένο παιδί του google / trip / insta / etc. Όμως δεν σε έχει ξεγελάσει.

Ήξερα ότι έχει ένα τρίμηνο που έχει ανοίξει και είπαμε να πάμε μια Κυριακή βράδυ, αργά, μήπως και αποφύγουμε την αναμονή - δεν την αποφύγαμε. Ζήτησα τραπέζι μέσα και επάνω, στους μη καπνίζοντες. Τα παιδιά στην υποδοχή μας πρότειναν να περιμένουμε λίγο και μας έδωσαν εναλλακτική στους καπνίζοντες - προτιμήσαμε να δοκιμάσουμε την τύχη μας και σε 5 λεπτά άδειασε τραπέζι επάνω. Επίσης κράτησαν σε προτεραιότητα τους "εξυπνάκηδες" που ήθελαν να προσπεράσουν τη σειρά ώστε να μην διαπληκτιστούμε μεταξύ μας.
Και μέσα το σέρβις κινήθηκε στα ίδια επίπεδα - χαμόγελο, γρηγοράδα, ευγένεια, δεν τους ψάχνεις να τους βρεις, βρίσκονται διακριτικά παντού, μιλούν, εξηγούν, σέβονται. Άρα 4άρι.

Ο χώρος ανάλογος με της Νέας Σμύρνης. Καθαρός, άνετος, μπιτάτος, μοντερνοαμερικάνικος, με ανεβασμένο volume στη μουσική, με juke box decor, καναπέδες και τα σχετικά.
Μεγάλο, τεράστιο φάουλ, τα τραπέζια στο υπόγειο σύριζα (φτου κακές κουβέντες) με τις τουαλέτες. Δεν το είδα αλλά μου το είπαν. Ακόμη τραγικότερο ότι υπήρχαν εκεί άνθρωποι που έτρωγαν... -1 βαθμός μόνο γι'αυτό.

Και προχωράω στο αντικείμενο του πόθου - ναι, εξακολουθεί να είναι τέτοιο, τουλάχιστον για μένα. Γρήγορη παραγγελία, γρήγορη άφιξη. Μέτρησα το λιγότερο 8 άτομα στην κουζίνα να δουλεύουν πετώντας.
Παραγγείλαμε: Το Μπέικον του Μπέικον (9,50e) με τη γνωστή οροσειρά από τηγανιτές πατάτες plus cheddar. Το μπιφτέκι του, το επονομαζόμενο 50/50, είναι μισό μοσχαρίσιο και μισό καπνιστό μπέικον. Ίσως στη γεύση δεν κάνει διαφορά. Κάνει όμως σίγουρα στη μυρωδιά. Αρκετά σφιχτό και συμπαγές, ευτυχώς καμία υποψία "βαρβατίλας". Το διπλό μπέικον, το διπλό cheddar, ένα τηγανιτό αυγό, η πικάντικη μαγιονέζα και η μαρμελάδα μπέικον, έρχονται και το αποθεώνουν. Μου άρεσε εξαιρετικά πολύ όλο το οικοδόμημα, όπως και οι πατάτες οι cheddarολουσμένες που ήρθαν καυτές και χωρίς ούτε μισή μαύρη ανάμεσά τους.

Επόμενο το Γκουρμέ Ρούστερ (8,90e). Να ένας ακόμη λόγος που τους παραδέχομαι. Ό, τι κι αν ζητήσεις, θα στο φτιάξουν. Θες τον ουρανό με τ'άστρα μέσα σε μπριός; Θα στο φτιάξουν.
Εδώ τους ζητήσαμε αν γίνεται να αντικατασταθεί το ψητό φιλέτο κοτομπούτι με πανέ φιλέτο κοτοστήθος. Φυσικά και μας το έφτιαξαν. Στα στάνταρ υλικά, διπλοτραγανό μπέικον φιλαδέλφεια, μαρμελάδα κράνμπερυ, προσθέσαμε και καραμελωμένα κρεμμύδια & έτσι καταλήξαμε με ένα πολύ ιδιαίτερο και πρωτότυπο γευστικά burger που δικαίωσε και το όνομά του.
Με αυτά σύν νερό σε μποτίλια δική τους συν μια Alpha Weiss, δώσαμε λίγο πάνω από 25 ευρώπουλα και οι 2, και φύγαμε καταευχαριστημένες για περπάτημα στο μεταμεσονύκτιο Χαλάνδρι να σώσουμε οτιδήποτε αν σώζεται.

Προσωπικά μιλώντας, και έχοντας πλέον πολλές αποτυχίες στο θέμα "burger", δεν είδα καμία κατρακύλα στην ποιότητα του ΜΠΑΡ όσο κι αν το σκέφτηκα κατόπιν εορτής. Θα τολμήσω κιόλας να πω ότι η εμπειρία ήταν εμφανώς ανώτερη από εκείνη που θυμόμουν. Θα μπορούσα να ξαναπάω και να γράψω αργότερα την κριτική μου, αλλά συνήθως δεν λειτουργώ έτσι.
Ίσως είναι η νέα αρχή στα βόρεια και θέλουν να προσέξουν ώστε ο κόσμος να τους αγκαλιάσει.
Αλλά... αυτό έχει ήδη συμβεί από αυτά που είδα. Αναμονή μέχρι αργά τη νύχτα, κάτι λέει.

26 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Τί κάνεις ένα παγωμένο Σαββατόβραδο που σχεδόν άπαντες χουχουλιάζουν μέσα στο σπίτι τους, ενώ έξω στους 0 βαθμούς στο χιονόνερο και στο αγιάζι δεν κυκλοφορεί ψυχή; Μια βόλτα στη Βόλτα. Με αυτές τις συνθήκες, ακόμη και το σαφάρι εύρεσης θέσης πάρκινγκ στα στενά των Πετραλώνων, γίνεται τελικά παιχνίδι.

Κάπως έτσι κινήσαμε, με συνοπτικές διαδικασίες, 5μελής αγαπημένη κοριτσοπαρέα για το ζεστό, οικείο, χαλαρό, multicolor μεζεδοπωλείο του Ξενοφώντα & της Ελισάβετ, που την κουβαλάει όμορφα την ιστορία του από το παρελθόν και έρχεται να την ακουμπήσει στο παρόν με σεβασμό, μεράκι και αγάπη, πρώτη επίσκεψη για εμένα και με τις καλύτερες εντυπώσεις, αρχής γενομένης από την ζεστή υποδοχή, την άριστη εξυπηρέτηση, την φιλοξενία και τις γεύσεις.

Για μένα περισσότερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ιστορία του χώρου όπως την άκουσα ως διήγηση και λιγότερο ο διακοσμητικός παράγοντας, που έτσι κι αλλιώς είναι οπτικά ευχάριστος, με πινελιές και πρωτοτυπίες, χωρίς βαρύ φόρτωμα, με άνεση ανάμεσα στα τραπέζια και ένα δικό του εντελώς στυλ.
Ο μόνος πραγματικά λόγος που κι εγώ με βαριά καρδιά θα αφαιρέσω έναν βαθμό είναι το κάπνισμα - αλλιώς νιώθω πως θα είμαι άδικη προς τα άκαπνα μαγαζιά που βάζω συχνά το 4άρι σε κριτικές μου. Στη Βόλτα υπάρχει τούρμπο εξαερισμός που λειτουργεί στην εντέλεια, υπό την προυπόθεση ότι οι θεριακλήδες/ θεριακλούδες δεν το μετατρέπουν σε τεκέ. Δυστυχώς προς το τέλος της βραδιάς ήταν πραγματικά αφόρητη η ατμόσφαιρα, βρώμισαν ρούχα, έκαιγε ο λαιμός, δάκρυσαν τα μάτια.

Το προσπερνάμε και πάμε στα καλά, δηλαδή στα πολύ καλά. Στις καθαρά ελληνικές συνταγές της μέσης αστικής μαγειρικής, εκτελεσμένες με σεβασμό και με υλικά τόσο προσεκτικά επιλεγμένα, σαν αυτά που αγοράζεις για το τραπέζι του σπιτιού σου. Στο ψάξιμο που κάνουν οι άνθρωποι για να τις εμπλουτίζουν και να τις διαφοροποιούν. Στα πιάτα που έχουν ένα υλικό παραπάνω και αλλάζουν την γεύση ξαφνιάζοντας. Στην περιποίηση που δεν είναι φορτική. Στις εκπλήξεις που έρχονται με τη μορφή κεράσματος - ενός γλυκού ή και παραπάνω ή ενός πιάτου για να το δοκιμάσεις.
Δεν θα χαλάσω τις εκπλήξεις που κάνει ο Ξενοφών σε κάθε πελάτη, για να σε πείσω να πας και να δεις από κοντά.

Ας πω μόνο ότι, μου ήρθε στο μυαλό η εναλλακτική κουζίνα του Ρακόρ και η φιλική εξυπηρέτηση των Φουρνό. Αλλά με έναν δικό τους ξεχωριστό τρόπο. Μεγάλη εισαγωγή, πάλι πολυλογώ. Με δυσκολία επιλογών λοιπόν, συνθέσαμε το εξής λιτό μενού.
Αρχή με 2 σούπες ημέρας (5e x 2) που μοιράστηκαν σε 5 μπωλ. Ήταν κρεμμυδόσουπα, με ολόγλυκα μαγειρεμένα κρεμμύδια, νομίζω κάποιο μπαχαρικό (κορίανδρος;) και ολόκληρα πιπέρια, πολύ ενδιαφέρουσα και αρμονικά συνδυασμένη με το δικό τους υπέροχο ελιόψωμο & το ντιπ με βάση τη μέντα. Αργότερα ήρθε (και ξαναήρθε) καλάθι με άλλο είδος ψωμιού, που χρησίμεψε σε κάθε πιάτο που είχε σάλτσα για βούτες (φιξ χρέωση νομίζω 0,70e).

Στο χούμους κόκκινων φασολιών με γλυκά ανατολίτικα μπαχαρικά & ταχίνι (4,20e) βρήκα μια πολύ δυνατή εναλλακτική του κλασικά αγαπημένου μου ντιπ, με ένταση και ωραία οξύτητα, ενώ στους ξινοχοντροκεφτέδες με σάλτσα ντομάτας & φέτα ταξίδεψα Α'θέση κατευθείαν στο αγαπημένο νησί - η γεύση του ξινόχοντρου τραχανά είναι πολύ ιδιαίτερη, δεν αρέσει σε όλους. Εδώ όμως άψογα εκτελεσμένη, την λάτρεψα. Στη μερίδα 5 τμχ για να δοκιμάσουμε όλοι (5,50e).

O διαφορετικός καγιανάς (αυγά ντομάτα απάκι φέτα ανακάτεψέ τα μόνος σου και ρίξε μέσα τις κυβάτες πατάτες όλο αυτό με μια ανάσα! ) τόσο απλός και όμορφος που μπορείς να φας όλο το τηγάνι μοναχός σου (6,50e). Παραγγείλαμε και δεύτερη δόση από αυτές τις κυβοπατατούλες με το φασκόμηλο (3,80e x 2) οπότε με αντιλαμβάνεσαι νομίζω.
Ο καβουρμάς πάλι, εδώ δεν έχει αυγά. Έχει όμως μια εναλλακτική που δεν θα δεις αλλού: μια ωραία ελληνική φασολάδα που έχει γίνει πουρές και κάνει ένα ωραιότατο & ασυνήθιστο γευστικό ντουέτο με τον καβουρμά από το Διδυμότειχο (6,80e).

Σειρά στα κυρίως, ξεκινάω κλιμακωτά και πάω προς την κορυφή. Το κριθαρώτο με φραγκοκεφτέδες (μικρά χοιρινά κεφτεδάκια) ήταν καλό αλλά όχι συγκλονιστικό, μου έλειψε λίγο αλάτι παραπάνω, κάποιο μπαχαρικό, κάτι. Είχε όμως έντονη γεύση μάραθου & ούζου που μου αρέσει (ίσως φινόκιο;). Νομίζω χρειάζεται μικρές διορθώσεις & λίγο μεγαλύτερη μερίδα για να συμβαδίσει και με την τιμή του (8,50e).
Xoυνκιάρ μπεγιεντί (νομίζω ήταν πιάτο ημέρας, δεν το βρήκα στον κατάλογο). Δεν υπήρχε περίπτωση να το αφήναμε από το ραντάρ μας. Πολύ πολύ καλό, χρειαζόταν παραπάνω ποσότητα μελιτζανοπουρέ στο πιάτο (το επισημάναμε στον Ξενοφώντα) και το κρέας το βρήκα άψογο!

Ξεχωριστή παράγραφος για τον σταρ κύριο Συκώτι. Εξάλλου αυτός ήταν ο λόγος, η αιτία, η αφορμή, το στοίχημα, η σύγκριση, το βραβείο (έ, Όσκαρ. Λόγω συγκυρίας). Συκώτι στο Λυχνίον έλεγα πρόσφατα... Τρίζει η καρέκλα του. Θα κάτσουν και τα 2 στο θρόνο μόνο και μόνο επειδή μιλάμε για αλλιώτικο ψήσιμο (κάρβουνο το ένα, μαγειρευτό με ξινόμηλα & κρασάτη γλυκιά σάλτσα το άλλο). Δεν θέλω να έχω διλήμματα. Συμπάσχω με όλους όσοι πίνουν νερό στο όνομά του και το νοσταλγώ. Είναι ανεπανάληπτο.

Παράγραφος ποτά. Εξαιρετικό κόκκινο ημίγλυκο (κτήμα Φρούσιος Νεμέα 1/2 lt 4,20e), Κατσίκα pale ale εκ Φολεγάνδρου 330 μλ 5,20e, 1 coca zero 2e, νερό άφθονο ανανεωνόταν, μεγάλο μπουκαλάκι δροσερή μαστίχα κέρασμα.

Ξεχωριστό παράρτημα τα γλυκά. Δοκιμάσαμε 4. Είπαμε, ήταν λιτό το γεύμα. Κατά σειρά προσωπικής προτίμησης:
1. Μουχαλεμπί - φρέσκια δροσάτη κρέμα με ροδόνερο, αποξηραμένο τριαντάφυλλο & φιστίκι Αιγίνης (Μαλεμπί μας έκανες ζημιά, σε άλλο επεισόδιο).
2. Αλλιώτικη Lemon pie με κρέμα σαντιγύ και όχι την αυγομαρέγκα που στο συγκεκριμένο γλυκό μου μυρίζει αυγουλίλα και την μισώ ( Laduree θα ψάξω να σε βρω).
3. Παγωτό καιμάκι με φρέσκο πρόβειο - αγελαδινό γάλα, με μαστίχα, σαλέπι & κανέλα. Όλο αρώματα ήταν αυτό το παγωτό! Και βύσσινα.
4. Τσιζκέικ πραλίνας με τραγανή βάση χαρουποπαξίμαδου & πραλίνα σπιτική. Έ, συγνώμη αλλά άμα παίζει πολίτικο γλυκό στο τραπέζι, η σοκολάτα μου περνάει απαρατήρητη.
Εννοείται φαγώθηκαν όλα μέχρι κεραίας. Δεν θα κρύψω ότι κάποια από όσα αναφέρω παραπάνω ήταν κερασμένα, αλλά δεν θα πω ποιά. Είπαμε ο Ξενοφών κάνει εκπλήξεις.

Εκπλήξεις υπάρχουν και στο λογαριασμό. Οι τιμές είναι ο ορισμός του vfm (σε μεγάλες παρέες ακόμη πιο πολύ) αλλά μπορεί να δείτε και στρογγύλεμα προς τα κάτω. Γενικώς με 15 - 17e /άτομο είστε οκ. Έ, τί άλλο να θέλετε πια;

Είμαι λοιπόν στην ευχάριστη θέση να συμφωνήσω με τους προλαλήσαντες ότι η βόλτα στη Βόλτα είναι μια βόλτα που επιβάλλεται δεν αναβάλλεται. Είχαμε μια πολύ όμορφη βραδιά και θα επιδιώξω να ξαναπάω αν και η απόσταση που με χωρίζει είναι μεγάλη. Αναμένουμε τις νέες επεκτάσεις του μετρό να προσεγγίσουμε προς τα κάτω. Βέβαια και το τρένο βολεύει.
Το σίγουρο είναι ότι μου άρεσε πολύ, την προτείνω θερμά και είναι από τα μαγαζιά που με κέρδισε με την πρώτη.

17 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Άξια η θέση του δίπλα στο Λυχνίον σε αυτή τη μικρή λίστα που έχω και ονομάζεται αναγνωριστικά "old school ταβερνεία", το ταβερνάκι του Σπύρου & του Αντώνη που πλέον είναι του Παναγιώτη & του Δημήτρη, κάτι σαν οικογενειακή επιχείριση που οι κάποτε εργαζόμενοι, αγαπώντας την σαν παιδί τους, έγιναν και ιδιοκτήτες. Το είχα κατά νου προς επίσκεψη πολύ καιρό τώρα και η ευκαιρία επιτέλους δόθηκε ένα κρύο βράδυ, που η όρεξή μας τράβαγε τέτοιες κουτουκοκαταστάσεις, όμορφες και απλές.

Πήγα από τον εύκολο δρόμο - Βείκου & Γαλατσίου - και πάρκαρα ακόμη πιο εύκολα ακριβώς απέξω, ήταν βέβαια σχετικά νωρίς, καθώς αργότερα το μαγαζί γέμισε και οι θέσεις μέσα για θαμώνες και έξω για οδηγούς έγιναν ανάρπαστες.
Ένα απλό όμορφο πετρόκτιστο σπιτάκι είναι αυτό που θα δεις. Με πλαϊνό κηπάκο για άνοιξη & καλοκαίρι και 2 αίθουσες στα ενδότερα - μπροστά για μη καπνίζοντες η μικρότερη, στο βάθος για καπνίζοντες η μεγαλύτερη, και οι δύο έντονα "χρωματισμένες" από αυτή την απαράμιλλη ατμόσφαιρα του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Καθαρά, απλά, ζεστά και όμορφα, με μόνη παραφωνία τις κάπως αφρόντιστες τουαλέτες, γι'αυτό και το 3/4.

Η εντύπωση που μου δόθηκε είναι αυτή της σκληρής δουλειάς και της φιλότιμης στάσης απέναντι στον πελάτη με σταθερά καλό φαγητό σε συμπιεσμένα χαμηλές τιμές, εξάλλου εν δυνάμει όλοι μπορούν να συναντηθούν εκεί μέσα - φοιτητές, οικογενειάρχες, εργαζόμενοι, πολιτικοί, διανοούμενοι, ζευγάρια και μοναχικοί, για ένα ζεστό μαγειρευτό ημέρας ή για κρεατάκι στη σχάρα. Η σταθερή πελατεία κρατάει αυτά τα παραδοσιακά ταβερνάκια. Πάντως για ώρες αιχμής και ΠΣΚ σίγουρα προνοείστε για κράτηση μιας και το τηλέφωνο χτύπαγε διαρκώς. Επίσης δίνεται φαγητό και σε πακέτο για το σπίτι.

Το μενού αρκετά πληθωρικό σε ποικιλία, είναι ο παράδεισος του μαμαδίσιου φαγητού. Τεράστια ποικιλία σε μαγειρευτά, απίστευτα χαμηλές τιμές, μπορείς να συνδυάσεις πράγματα και να γευματίσεις πολύ οικονομικά ακόμη κι αν είσαι εργένης. Και με τις παρέες δίπλα σου, θα ξεχάσεις και την μοναχικότητά σου.

Ο συμπαθέστατος κύριος, που μας σταμάτησε την κατάλληλη στιγμή, σημείωσε για εμάς στο μπλοκάκι του και μας έφερε τα εξής (άνετα τάιζαν και 3ο άτομο τελικά):

Nτολμαδάκια με ρύζι/κιμά. Ονειρεμένη παιδική γεύση, είναι αυτά με την βελουτέ λεμονόσαλτσα που βουτάς το ψωμί σου και δεν θες να τελειώσει. Τρυφερό κληματόφυλλο, πεντανόστιμη η γέμιση, έντονα όξινη η σάλτσα όπως πρέπει, δεν γίνεται να μην αγαπάς αυτό το πιάτο (6 στη μερίδα, 6,50e).
Tζατζίκι. Δυναμίτης πραγματικός. Σφιχτό παχύ γιαούρτι (μάλλον σακούλας, από αυτά τα παλιά), έντονο το σκόρδο, και με λίγο άνηθο που μου αρέσει, καμία σχέση με άλλα "νερουλά" τύπου τζατζίκια, αυτό εδώ σίγουρα δεν είναι παιδικό. (3,5e)
Μερίδα μπιφτεκάκια, με πατάτες τηγανιτές - μην ρωτάς για προκάτ, είναι προσβολή. Σαν σπιτικά, με τέλεια μυρωδικά, καλοψημένα, μαλακά, υπέροχα (3 στην μερίδα, 7e).
Συκώτι μοσχαρίσιο επίσης με τηγανιτές πατάτες. Ήταν το μοναδικό που δυστυχώς με απογοήτευσε καθώς δεν πλησίασε καν το πλέον αγαπημένο μου του Λυχνίον. Άκρως λαχταριστό όταν ήρθε, είχε παραψηθεί και δεν είχε καθαριστεί σωστά με αποτέλεσμα οι ίνες και τα νεύρα παντού να το καταστρέψουν (7e).
Tέλος 1/2 κιλό παϊδάκια αρνίσια (έχουν 28e /kg), λεπτά, καλοψημένα και σωστά κομμένα (πρέπει να γνωρίζεις για να μη τα σακατέψεις), εγώ θα τα ήθελα πιο ψωμωμένα αλλά περί ορέξεως... Ήταν υπέροχα έτσι κι αλλιώς. Και επιπλέον συνοδεύονται με μια μερίδα (δωρεάν) τηγανιτές πατάτες! (14e).

Ψωμάκι άφθονο εξαιρετικό, ψημένο με λαδορίγανη, που ζητήσαμε και δεύτερο καλαθάκι, χρεώθηκε άπαξ 1e. Νεράκι σε μπουκάλι εννοείται. Κρασάκι χύμα 5e / lt, εμείς πήραμε ροζέ 1/2 lt (2,5e) και ήταν μια χαρά, χωρίς παρενέργειες.
Το κέρασμά τους, η παιδική σου κρέμα καραμελέ στο τσίγκινο φορμάκι, που έβαζες ως παιδί κάτω την καραμέλα και πάνω την κρέμα και το αναποδογύριζες μετά...

Στα του λογαριασμού, αναλυτικό δελτίο παραγγελίας μαζί με την νόμιμη απόδειξη στα 41,50e. Αλλά όπως προείπα, άνετα έτρωγε και 3ο άτομο. Θεωρώ ότι σίγουρα θα επαναλάβουμε την επίσκεψη και με παρέα, μιας και τα μαγειρευτά του, που είδα σε διπλανά τραπέζια, αποτελούν γεύσεις πολύ αγαπημένες αλλά και η σχάρα του, γενικώς μας ικανοποίησε πολύ.
Στα Πατήσια και στα πέριξ, είναι ένα γευστικό διαμαντάκι που πολύς κόσμος φαίνεται να το προτιμά σταθερά. Δεν υπάρχουν πλέον πολλά παρόμοια στην Αθήνα...

07 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
26-36

Dine Athens, στάση 2η και τελευταία για φέτος στο La Argentina, που ευτυχώς έσωσε τις χαμένες μου εντυπώσεις. Πολλά παρατράγουδα - αρπαχτές πήρε το αυτί μου, προφανώς η διοργάνωση κάθε χρόνο εξελίσσεται σε σαφάρι και φέτος δεν ήταν λίγοι όσοι τελικώς κάπου δυσαρεστήθηκαν.

Όταν έκλεισα για την Αρτζεντίνα ήδη από πολύ νωρίς, σίγουρα δεν φανταζόμουν ότι Τετάρτη βράδυ θα έβρισκα το μαγαζί φουλ γεμάτο, ούτε και ότι τις τελευταίες μέρες τα τραπέζια του θα έχουν βγει sold out. Καλό σημάδι που επαληθεύτηκε, μαζί με τη βεβαιότητα του κολλητού μου που έχει ήδη τιμήσει την μαμά Αρτζεντίνα στο Μαραθώνα, ότι επιτέλους... θα φάμε καλά.

Πάλι εδώ μενού 30e με ίδιο στήσιμο α λά Πιπεριά (1 σαλάτα, 2 ορεκτικά, 1 κυρίως, 1 γλυκό, 1 ποτήρι κρασί) όπου περίμενα με πιστόλι να δω τί θα συμβεί. Πιο ξεκάθαρη εξήγηση, όλα τα ορεκτικά ίσχυαν κανονικά, απλά το ένα κάπως μικρότερο, fair enough. Και, φυσικά, άξιο αναφοράς το ότι δεν κερδοσκόπησαν κρυφοχρεώνοντας εμφιαλωμένο νερό & ψωμάκια + ντιπ, που ήταν μέσα στην τιμή.

Καταρρακτώδης λοιπόν βροχή και άνετο παρκάρισμα μας έφεραν στην Αρτζεντίνα, λίγο μακριά από την πλατεία του Χαλανδρίου όμως πανεύκολο να την εντοπίσεις. Γωνιακό μαγαζί, με τζαμαρίες ολόγυρα, όχι κάτι εντυπωσιακά Αργεντίνικο ή Βραζιλιάνικο διακοσμητικά, σίγουρα ευχάριστο στο μάτι και με πολλά περιθώρια βελτίωσης.
Ευρύχωρα τραπέζια ακόμη και αυτά των 2 ατόμων, με αποστάσεις και άνεση κινήσεων, σε 2 αίθουσες διαχωριζόμενες με μια ωραία κατασκευή σε ρόλο κάβας, άκαπνες αμφότερες και χίλια μπράβο γι αυτό!
Λίγα φολκλόρ στοιχεία & κάποια διάσπαρτα έντονα χρώματα εδώ κι εκεί, δίνουν τον τόνο χωρίς να κουράζουν το μάτι ενώ η χαλαρή διάθεση του προσωπικού και η σωστή ένταση στη μουσική σε επηρεάζει κι εσένα θετικά.

Η πάγια τακτική περιλαμβάνει τηλεφώνημά τους, ώστε να ενημερωθούν τί επιθυμείς να φας & πώς το θέλεις ψημένο, δεδομένου ότι η τεχνική αργού ψησίματος μακριά από την φωτιά παίρνει έως και 1 ώρα για να βγει αυτό το ΕΠΟΣ στο πιάτο σου. Δεν ασχολήθηκα, αφενός γιατί δεν είχα καταλήξει απόλυτα στις επιλογές μας, αφ'ετέρου γιατί δεν αγχώνομαι καθόλου και ήθελα να το πάω πολύ χαλαρά. Πράγματι, τα 50 λεπτά που μεσολάβησαν από τα πρώτα (που έρχονταν με άψογο ρυθμό από την κουζίνα, σε ένα μαγαζί γεμάτο τονίζω ξανά) μέχρι να φτάσει το ΕΠΟΣ στο τραπέζι, ούτε που μας φάνηκαν πότε πέρασαν!

Ξεκινήσαμε με ζεστά φρεσκότατα ανάμεικτα ψωμάκια συνοδεία μιας κόκκινης πικάντικης σαλτσούλας και σε λίγα λεπτά ήρθαν και οι σαλάτες, ικανοποιητικής ποσότητας και νοστιμιάς, με ωραίο ντρέσινγκ και στις 2.
Η rucula parmesan αναμενόμενα δροσερή με ρόκα, ελιές, πράσινο κρεμμυδάκι, μικροσκοπικά ψητά λαχανικά, ντοματίνια & flakes παρμεζάνας ενώ η remolacha πιο ιδιαίτερη με πατζάρι, baby πατζαρόφυλλα, ρόκα, κρεμμυδάκι, φυστίκι & ένα ασυνήθιστο αρωματικό γιαούρτι με δυόσμο και λίγο balsamico που την ανέβασε πολύ. Η δεύτερη σαφώς άρεσε περισσότερο.

Στα ορεκτικά οι empanadas δεν ήταν κάτι περισσότερο από απλά μικρά καλοφτιαγμένα πιτάκια (1 με τυρί & 1 με κιμά), το παραδοσιακό φρέσκο λουκάνικο Salchicha φοβερό, κρεατένιο και μη τυποποιημένο, ενώ το σαγανάκι με Provoleta & ψητή λιαστή ντομάτα (αργεντίνικο τυράκι στο μαντέμι) πεντανόστιμο να το βάζεις λιωμένο πάνω σε ψωμί, θα το ήθελα σε πιο γενναία ποσότητα. Εκ των υστέρων, θα παρέλειπα τα πιτάκια που μέτρησαν για διπλό ορεκτικό και θα έπαιρνα διπλό λουκάνικο και provoleta, αλλά οκ θέλαμε να τα δοκιμάσουμε όλα.

Κάπου εκεί βλέπαμε ήδη τα ξύλινα πλατώ με τα τεράστια μπριζολίδια να προσγειώνονται δίπλα μας και η προσμονή μας χτύπησε κόκκινο. Να πω ότι γενικώς δεν έχω μεγάλη εμπειρία σε κοπές, ψησίματα και τα σχετικά, όμως το κρέας που έφαγα εδώ με ξεπέρασε κι εμένα και (ιεροσυλία) το rib eye του Sasi's. Tόσο πολύ; τόσο πολύ.
Παραγγείλαμε medium well το Costeleta Sin Lomo (rib eye 650 gr) και το Cuadril (φιλέτο από κιλότο 650 gr). Να πω ότι το βάρος δεν ήταν κακόγουστο αστείο, ήταν όντως 1.300 gr+ το κρέας που ήρθε. Η τιμή καταλόγου είναι 38 ευρώ το κιλό, οπότε κάθε κουβέντα περί vfm σταματάει εδώ.

Για την γεύση & την τεχνική ψησίματος επίσης δεν μπορώ να πω πολλά. Ελπίζω η φίλη μου η Rose_Tyler που θα πάει απόψε πανέτοιμη, να καταθέσει κι εκείνη την εμπειρία της και να ταυτοποιηθούν οι απόψεις μας. Αν έχω κάτι να πω είναι το εξής: οι συνοδευτικές σάλτσες που φέρνουν είναι αχρείαστες - τέλεια ωστόσο η chimichurri -, πατάτες τηγανιτές δεν χρειάζονται δίπλα σε αυτό το κρέας, στο τέλος φεύγεις με γερανό χαϊδεύοντας την κοιλιά σου στοργικά...

Άξιο συνοδευτικό κρασί σε ποτήρι το κόκκινο Malbec Αργεντινής, απλώς συμπαθή τα 2 γλυκά στο τέλος (cheesecake de muras χρειαζόταν περισσότερη μαρμελάδα & φρούτο, volcan brownie με dulce di leche & παγωτό). Aποδείχτηκαν ικανά να αλλάξουν για λίγο τη γεύση στο στόμα αλλά όχι στο μυαλό που έχει πλέον αγκυρώσει στα συγκεκριμένα μπριζολίδια.

Η πληρωμή έγινε με κάρτα της Alpha Bank (έκπτωση 10%) σε ασύρματο pos στο τραπέζι, στα 54e με απόδειξη κανονική και το vfm πραγματικά δεν μπορεί να γίνει καλύτερο.
Επίσης η εξυπηρέτηση σε όλα πολύ καλή, με ενδιαφέρον, επαγγελματισμό, ευγένεια, άφησε συνολικά θετικότατες εντυπώσεις και κανένα παράπονο.

Η Αρτζεντίνα προτείνεται γι'αυτό ακριβώς που ξέρει να κάνει πολύ καλά, δηλαδή το κρέας. Είναι ένα ακριβό μαγαζί, που θα ξηλωθείς αλλά θα το ευχαριστηθείς στο έπακρο. Ήταν επιτυχία που το δοκίμασα, καθώς με άφησε με μεγάλο χαμόγελο και σίγουρα με την γλυκιά προσμονή να ανηφορίσω το συντομότερο προς την mama Argentina στον Μαραθώνα.