Loader

Ucook

Κριτικές: 158
Μέλος από: Μάρ 2014

Εμφάνιση:

19 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Πολλές οι επισκέψεις που διαδέχτηκαν την πρώτη μου γνωριμία με το φαινόμενο Φυσαρμόνικα πίσω στο 2016, με διαφορετικές εκάστοτε παρέες, μαρτυρούν το γιατί η παρουσία αυτού του αξιότατου τέκνου του a4f συνεχίζει να διαγράφει λαμπρή ανοδική πορεία με σταθερότητα, σε αντίθεση με πλείστες άλλες περιπτώσεις γύρω μας που φθίνουν και κατρακυλούν παταγωδώς.

Μάλλον η "δόξα" φέρνει την έπαρση και αν σου λείπει και η επίγνωση του ποιός είσαι και τί κάνεις, εύκολα θα διολισθήσεις στα τάρταρα. Και τί σχέση μπορεί να έχει αυτό με τη Φυσαρμόνικα; Καμία, αν το σκεφτείς στενά, μεγάλη, αν ανοίξεις το πλάνο.

Με αφορμή λοιπόν την πιο πρόσφατη βραδιά που απολαύσαμε μια παρέα 9 ατόμων, είναι νομίζω η στιγμή να αποτυπώσω το update μου για αυτό το υπέροχο μαγαζί, ελπίζω πυκνά και συνοπτικά, γιατί εδώ πράγματι τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.

Η μία ντοματούλα που "φαγώθηκε" στην πρώτη μου κριτική (επειδή φαγώθηκαν τότε κάποια πιάτα που δεν είχα προλάβει να δοκιμάσω) θα πάρει τη θέση της δικαιωματικά, όχι επειδή όλες οι γεύσεις είναι πάντοτε τέλειες (όπως π. χ. ο καβουρμάς Σερρών που κρίθηκε ως ο πιο αδύναμος κρίκος) αλλά επειδή όλοι δικαιούνται μια κακή στιγμή που συγχωρείται μέσα σε όλες τις πάρα πολύ καλές.

Ο χώρος, που έχει περιγραφεί διεξοδικότατα, δεν είναι ο άριστος, με τα συνήθη κριτήρια του αρχιτέκτονα εικαστικού μεσίτη διακοσμητή. Η τοποθεσία ούτε καν. Γιατί του βάζω άριστα; Γιατί είναι γλυκός και όμορφα παρείστικος μέσα έξω, κι ας είναι λίγο στριμωχτά. Να μην είσαι "μη μου άπτου" για να μην σε ενοχλεί.
Μετά από πολλές φωτο που έχω πλέον στο αρχείο μου και ο μέσα χώρος είναι πολύ του γούστου μου. Αλλά και έξω, ο πίσω πλαϊνός στεγασμένος χώρος, εξοβελίζει εντελώς την σκέψη ότι βρίσκεσαι πάνω στη Μεσογείων. Η μόνη παραφωνία, που χρεώνεται φυσικά σε αυτόν το χαρακτηριστικό τύπο Ελληνάρα, είναι το να τύχει να έχεις δίπλα σου μια στάνη ορεσίβιων που προσβάλλει τα αυτιά και την διάθεση όλων των παρευρισκόμενων φωνασκώντας και βωμολοχώντας όλο το βράδυ, ενοχλητικά και ασύστολα, νομίζοντας ότι είναι "κάποιος". Αλλά αυτό, χρήζει άλλης ανάλυσης Φροϋδικού τύπου...

Η εξυπηρέτηση πιάνει κορυφή με την οργάνωση, την αποτελεσματικότητα και το χαμόγελο ενώ το ενδιαφέρον των ιδιοκτητών σε σχόλια θετικά και αρνητικά, μόνο αξιέπαινο μπορείς να το χαρακτηρίσεις. Δεν υπάρχει πραγματικά κάτι που θα ζητήσεις και δεν θα επιληφθούν άμεσα να στο ικανοποιήσουν με ευγένεια και καλή διάθεση.

Θα φροντίσουν την ομαλή ροή των πιάτων, θα έχεις πάντα κανάτες με νερό χωρίς να το ζητήσεις, θα μαζέψουν το τραπέζι και θα αλλάξουν σερβίτσια χωρίς να ενοχλήσουν τη συζήτηση ή το γέλιο της παρέας με τις κινήσεις τους, θα σε αφήσουν να είσαι χαλαρός και να απολαύσεις την περιποίησή τους χωρίς να σου λείψει τίποτα.
Θα μπορούσα να γράφω και να γράφω... Για το πώς κάποιοι στερεύουν από ιδέες και πιάνουν να αντιγράφουν, πιάτα, concept, αριθμούς, κριτικές, όλα στο μίξερ. Και πού θα σε βγάλει η αντιγραφή;

Εμείς στα αγαπημένα μας μαγαζιά θέλουμε πάντα να βρίσκουμε τα πιάτα που τα καθιέρωσαν, τα πιάτα που αγαπάμε, τα πιάτα που δεν πρέπει να βγουν ποτέ από το μενού. Αλλά θέλουμε και τα καινούργια, την φρέσκια ματιά, την καλή όμως, όχι εκείνη που είναι αντιγραφή από κάπου αλλού. Νομίζω ότι η Φυσαρμόνικα δεν αντιγράφει αλλά αντιγράφεται. Συνεχίζει χωρίς να στερεύει από ιδέες και, αν μη τί άλλο, δεν αποκοιμίζεται από την επιτυχία που απολαμβάνει.
Με αυτό το σκεπτικό, να βρεθούμε να τα πούμε και να δοκιμάσουμε νέα και παλιά αγαπημένα, περάσαμε το κατώφλι, με κράτηση 2 εβδομάδων πριν, για να είμαστε και σίγουροι.

Με το πρώτο κρασί, ξεκινήσαμε με φρέσκο ζυμωτό ψωμί και την απίθανη τυροκαυτερή τους (3,80), μαζί με ελίτσες συνοδευτικές. Από κοντά το ψητό χαλούμι με τις κυπριακές πίτες, όμορφα ποτισμένες με μουσταρδένιο λαδολέμονο (5,50) και το καπνιστό ψαρονέφρι σε φετούλες με την πικάντικη μαγιονέζα του, ο ιδανικός μεζές είτε για κρασί είτε για τσίπουρο (6,70). Προσοχή στις πίκλες, καίνε.

Το τυροπιτάρι με κρητική μυζήθρα και μαρμελάδα ντομάτας (5,40), πιάτο παλιό που το δοκίμασα τώρα πρώτη φορά, μου άρεσε πάρα πολύ. Ακόμη περισσότερο όμως οι τυρολουκουμάδες, άψογα κυριαρχημένοι από τη μους φέτας, με καμία αίσθηση αλευρίλας, τόσο ανάλαφροι και νόστιμοι αλλά και αρμονικοί με τη μαρμελάδα κόκκινων φρούτων που τους συνοδεύει (6), νομίζω έφαγα αρκετούς!
Η σαλάτα Φυσαρμόνικα (6,70) πάντα δροσερή, με πεπόνι αυτή τη φορά, μοιραία περιορίστηκε σε ρόλο "ξεκαρφώματος" για την επόμενη σοδειά κρασιού και συνοδευτικών πιάτων...

Όπου φυσικά δεν θα έλειπε το λουκάνικο Καρπενησίου, αυτό με τον τραχανά και τη φέτα, που κολυμπάει απαλά σε μουσταρδομελένια σάλτσα για βούτες (6,40), οι "εκ των ων ουκ άνευ" πατατόφλουδες (που αντιγράφονται ασύστολα χωρίς επιτυχία από άλλα μαγαζιά... ) και ο τραγανός καβουρμάς Σερρών (6,40) που δεν ενθουσίασε συνολικά.
Είναι μια αλλιώτικη εκδοχή του, πιο στεγνή και πολύ συμπαγής, που δεν θυμίζει σε τίποτα αυτό που έχουμε συνηθίσει (πιο μαλακός, πιο ζουμερός, με αυγά ή σε πιάτα τύπου σαγανάκι). Εκφράσαμε τα σχόλια μας τα οποία εισακούστηκαν με τη δέουσα προσοχή πιστεύω.

Αφήνω για επιμύθιο τα 3 πιάτα που προσωπικά με ενθουσίασαν. Τα 2 από αυτά είναι καινούργια και το τρίτο είναι αυτό που δεν είχα αποτυπώσει καθόλου ως γεύση από την επίσκεψη του 2016. Μιλάω φυσικά για την φωλιά πατάτας με τα αυγά, την γραβιέρα και τη σως γιαουρτιού (5,90), και δεν μπορώ παρά να ταυτιστώ με την άποψη που εκφράστηκε από συγκεκριμένη κυρία στην παρέα: πιθανόν να ήθελα να φάω μόνον αυτό και τίποτε άλλο.

Εγώ θα συμπληρώσω και το κριθαράκι με μοσχαρίσια ουρά, τριμμένη γραβιέρα και διακριτικό λάδι τρούφας - εξαιρετικά νόστιμο, πληθωρικό και όμως τόσο ισορροπημένο (7,20) - αλλά και τα σκιουφιχτά με μοσχαράκι, μελιτζάνες και κασέρι, επίσης ζεστό και χειμωνιάτικο πιάτο που πάει και με την εποχή τέλεια (8,90).

Από το εξαιρετικό κόκκινο ημίγλυκο κρασί τους καταναλώσαμε αισίως 1,5 lt ( 5e τα 500 ml), αρκετές μπύρες Mάμος, Alfa Weiss αλλά και αναψυκτικά.

Να πω ότι αλλαγές υπάρχουν και στο γλυκό κομμάτι του μενού, όπου των σαρωτικών αλλαγών - νέων αφίξεων, επιβίωσε μόνο το μηλόφι. Τέσσερα νέα γλυκά που μπορείτε να δείτε στο πάντα ανανεωμένο site τους (θέλουμε και με τις τιμές του, κάποια στιγμή) με ζεν πρεμιέ το εντυπωσιακό μιλφέιγ για 4+ άτομα, που μου θύμισε κάπως το Ari's deal closer του Vezene. Οπωσδήποτε εντυπωσιακό και πληθωρικό γλυκό, στήνεται επιτόπου, με τραγανά φύλλα, κρέμα βανίλια, σιρόπι σοκολάτας και άφθονο παγωτό, αν και προσωπικά το βρήκα άγλυκο στο σύνολό του.

Ίσως έψαχνα αφορμή, για να αποτελειώσω το άλλο απωθημένο μου της πρώτης φοράς, το μηλόφι, ίσως και ο αγαπητός φίλος που δεν προτιμά ούτε το μπανόφι ούτε το μηλόφι, βοήθησε σε αυτό! Mηλόφι is the winner.

Με τα γλυκά κερασμένα και τους ευχαριστούμε πολύ γι'αυτό, και με πολύ φαγητό (τα πιο πολλά που αναφέρω πιο πάνω ήταν χ2) ο λογαριασμός μας ήταν 17,5 ευρώ/ άτομο tips included. Το οποίο προσεγγίζει το άνω όριο της πιο vfm κλίμακας, καθώς τα περισσεύοντα μεζεδάκια έγιναν πακέτο για τη μικρή Μόκα.

Δεν έχω κάτι περισσότερο να πω, πέρα από το γεγονός ότι είναι όμορφο να επιστρέφεις και να διαπιστώνεις για ποιούς λόγους έχεις αγαπήσει, τιμήσει, συστήσει και πιστέψει ένα μαγαζί και να το θαυμάζεις απεριόριστα για την πορεία του. Στην επόμενη κριτική μου θα υπάρξει άλλο ένα update, ενός ακόμη από εκείνα που δεν με έχουν προδώσει ποτέ.

Η Φυσαρμόνικα όχι απλώς συστήνεται, αλλά έχει από καιρό την εξασφαλισμένη θέση της. Σιγουράκι στο μπλοκάκι.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Ucook.

17 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Η επίσκεψη στο La Trattoria έγινε μέσα στο καλοκαίρι όμως κάπου ξεχάστηκα να γράψω την κριτική μου. Το έχω ωστόσο καταχωρήσει εδώ και καιρό στο ask, οπότε του οφείλω την πρώτη του κριτική.

Η αλήθεια είναι ότι στο Πόρτο Ράφτη σύχναζα πολύ τα προηγούμενα χρόνια, φέτος όχι τόσο μιας και κινηθήκαμε ανατολικότερα, ωστόσο ο "γαστρονομικός" του χάρτης, για όσους γνωρίζουν, από σεζόν σε σεζόν αλλάζει, σε βαθμό να αναζητώ μαγαζιά που τα κατάπιε η κρίση και να εκπλήσσομαι ευχάριστα ή δυσάρεστα με καινούργια που συνεχώς ξεπετάγονται.
Λέγεται αρπαχτή, προχειροδουλειά, έλλειψη επενδυτικού ρίσκου... κάθε πέρυσι και καλύτερα; Σημεία των καιρών σίγουρα. (σε άλλα νέα, Αιγυπτιακόν, De Sxara και Food Mafia μας χαιρέτησαν... ).

Πάντως εκεί που λειτουργεί το La Trattoria, κάποια ταβέρνα πρέπει να ήταν, και δεν τη θυμάμαι άρα μάλλον δεν θα με είχε προσελκύσει ιδιαίτερα.

Στην ακτογραμμή του Πορτοραφτίου πολλά μαγαζιά για τα οποία δεν έτυχε να γράψω, απολαμβάνουν (και εξαργυρώνουν αναλόγως) εξαιρετική θέα θάλασσα: στα πόδια σου, απέναντι, αμφιθεατρικά, να την αισθάνεσαι και να την αγναντεύεις.

Το συγκεκριμένο ιταλικό - τραττορία εξαιρείται των προνομιούχων και λειτουργώντας επάνω στον κεντρικό δρόμο (κίνηση, θόρυβος, έλλειψη θαλασσινής αύρας, δυσκολία παρκαρίσματος) σε προκαλεί να το αγνοήσεις.

Το feeling ωστόσο που πάντοτε με καθοδηγεί, με έκανε να το προτείνω για μεσημεριανό μετά το μπάνιο μας εκεί κοντά.

Εξωτερικά, όπου και καθήσαμε, έχει μια απλή απλούστατη αυλή, όχι πολλών αξιώσεων ενώ μέσα έναν χρωματιστό και άνετο χώρο -αν λάβω υπ'όψιν τα δεδομένα της περιοχής- που υποθέτω ότι το βράδυ φωτισμένος θα είναι συμπαθής. Χωρίς να είμαι απόλυτη δίνω το 3άρι μου. Έχει και ανοιχτή κουζίνα με τον ξυλόφουρνο δίπλα, όπου είδαμε τον σεφ-pizzaiolo να ανοίγει τα ζυμάρια για τις πίτσες.

Εξυπηρετηθήκαμε από τον ίδιο (Ιταλός μου φάνηκε) τεμπέλικα λόγω μεσημεριανής ραστώνης, με το σχετικό ραχάτι και τις ανάλογες καθυστερήσεις, επειδή το σέρβις... έπιανε δουλειά αργότερα. Όταν όμως πεινάς μετά τη θάλασσα, μισή ώρα παραπάνω σου φαίνεται αιώνας. Και μιας και ήμασταν κι εμείς πολύ χαλαροί από το μπάνιο, δεν επέστρεψα και το εμφιαλωμένο που αφίχθη απρόσκλητο στο τραπέζι ( 1 lt 1,5e).

Πριν αναφερθώ πιο συγκεκριμένα, θα γκρινιάξω πάλι. Με ποιό σκεπτικό αναρτάται στο φβ το delivery menu, πέραν της προφανούς απόκρυψης των πραγματικών τιμών; Γιατί δειλιάζετε τόσο παιδιάστικα να δείξετε στον μελλοντικό σας πελάτη ότι τα ζυμαρικά και οι πίτσες π. χ. έχουν 1,50e παραπάνω; Θα μας πειράξει να δώσουμε 11,50e στο μαγαζί, ενώ το 10e για ντελίβερυ είναι οκ;
Για όσους λοιπόν το ψάχνουν το θέμα, οι τιμές στη σελίδα τους είναι οι deliverίσιες και να υπολογίσουν το κατιτίς επιπλέον.

Στα θετικά, η κουζίνα τους, που ξεφεύγει από την κλασική πιτσαρία της γειτονιάς και μιμείται το στυλ μιας ιταλικής τρατορίας του εξωτερικού, χωρίς εξεζητημένα πράγματα αλλά και χωρίς την αυθεντική ατμόσφαιρα. Μερικά ορεκτικά, αρκετές σαλάτες, μετρήσιμη ποικιλία σε pasta (και με φρέσκα ζυμαρικά), ακόμη μεγαλύτερη σε pizza και κάποια λίγα κρεατικά, συνθέτουν ένα μενού αρκετά περιποιημένο που ψιθυρίζει (δεν φωνάζει) Ιταλία.
Το αρνητικό; σχεδόν όλα στις ίδιες τιμές. Πέριξ του δεκάρικου plus. Το έχω ξαναπεί, όταν μου έχεις ίδια τιμή για κυρίως πιάτο και για σαλάτα, με αποθαρρύνεις να βοσκήσω. Και σου μπαγιατεύουν και τα σαλατικά, γιατί ποιός τρελός θα πληρώσει για σαλάτα 10 ή 12 ευρώ αν αυτή δεν λέγεται Jabulani ;

Η παραγγελία μας κινήθηκε συντηρητικά, καθώς η ζέστη και τα χιλιόμετρα συνυπολογίστηκαν αρνητικά:
- Bruschetta από τα ορεκτικά, με ντοματίνια, βασιλικό και mozzarella. Μακρόστενο ψωμάκι όχι τυποποιημένο, ελαφρώς περασμένο με σκόρδο, υπέροχα ψημένο, όλα του τα υλικά πλούσια με κυρίαρχο το τυρί και έντονα αρωματικό το pesto βασιλικού. Σερβιρισμένο πάνω σε φύλλα κατάφρεσκης ρόκας, το θυμάμαι ως πολύ ιδιαίτερη γεύση που μας εξέπληξε ευχάριστα (3 κομμάτια στη μερίδα, 5,50e).

- Aπό τις pasta, linguine contadino, με ζαμπόν, μπέικον, κοτόπουλο, μανιτάρια και κρέμα. Ιδανικό βράσιμο, ποιοτικά υλικά σε καλές ισορροπίες - όχι ελλιπή όχι μπουχτιστικά - η κρέμα τόση όση, καλή μερίδα ποσοτικώς, με έξτρα τριμμένη παρμεζάνα στο τραπέζι και λίγο πιπέρι απογειώθηκαν. Ένα όχι γκουρμέ πιάτο, όμως καλοεκτελεσμένο και χορταστικό, διαφωνώ λίγο με την τιμή (9,50e).

- Pizza μισή μισή (πάντα plus αυτό) δοκιμάσαμε την Quattro stagioni με σάλτσα ντομάτας, τυρί, ζαμπόν, μπέικον, σαλάμι και μανιτάρια και την Pollo με σάλτσα ντομάτας, τυρί, μπέικον, πιπεριά, φρέσκια ντομάτα και φιλέτο κοτόπουλο σε μεγάλα κυβάκια. Νόστιμες, μπόλικα υλικά προσαρμοσμένα στην ελληνική φιλοσοφία, ζυμάρι αρκετά πιο αφράτο από όσο το προτιμώ, κοίταζα σε πιο λιχούδικες επιλογές αλλά η παρέα είναι πιο κλασικούρας πεθαίνεις οπότε συμβιβάστηκα. Τιμές 9,50 η πρώτη και 9,80 η δεύτερη, στην απόδειξη χρεώθηκε ως 9,80e........

- τέλος παραγγείλαμε και μία ακόμη πακέτο για το σπίτι, την A la creme, με τιμή take away 9e. Επίσης νοστιμότατη (ζαμπόν, μπέικον, τυρί και κρέμα) και από τις αγαπημένες μου επιλογές όπου την βρίσκω. Σύνολο λογαριασμού 35,30e με απόδειξη, όχι με κάρτα γιατί υπάρχει στο μαγαζί κάποιο "χρόνιο πρόβλημα" με το pos.... Για κάποιο κέρασμα δεν τίθεται καν θέμα.

Γενικά μιλώντας, φάγαμε ωραία και αξιοπρεπώς. Προφανώς και θα το ξαναπροτιμήσουμε μιας και το Πόρτο Ράφτη το έχουμε ως προορισμό-βόλτα για όλο το χρόνο.
Δεν το λες το ιδανικό στέκι, αφού του λείπει η θέα και η ρομαντζάδα που την βρίσκεις άφθονη στην ευρύτερη περιοχή σε άλλα σημεία, αλλά αποτελεί μια άριστη λύση για γεύμα ή δείπνο ώστε να συνεχίσεις μετά αλλού την βόλτα σου, παρά θιν'αλός.
(Τώρα μάλιστα το ξανασκέφτομαι και ως μια τέλεια φθινοπωρινή βόλτα, είναι η ιδανική εποχή έ; Χμ... πρώτα εκεί για ιταλικό και μετά βόλτα δίπλα στη θάλασσα με φουτεράκι... )

Ε, καταλάβατε.
Madrugada - Hold on to you
https: //www. youtube. com/watch?v=4hYJFDzHz1o

03 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Στις Βαρκούλες που αρμένιζαν καιρό στο μυαλό μου, κατάφερα να πάω με έναν καλό μου φίλο στις 10 Αυγούστου, λίγο πριν κλείσουν και αυτοί για τις αυγουστιάτικες διακοπές τους. Φυσικά με κράτηση, αλλιώς δεν θα είχαμε καμία τύχη.

Εύκολος εντοπισμός όπως και πάρκινγκ, ένεκα της άδειας Αθήνας, όμως τα τραπέζια τους, στο στενό πεζοδρόμιο σε συνδυασμό με τον υποφωτισμένο μέσα χώρο, τουλάχιστον ως πρώτη εντύπωση δεν είναι ή δεν μου φάνηκαν θελκτικά. Ας πούμε ότι οι ακροβατικές ικανότητες εδώ σε κάτι θα σου χρησιμέψουν.
Για κάποιον λόγο όμως μόλις καθήσαμε, ένιωσα μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα σε αυτό το μικρό στενάκι, που μου θύμισε κάτι οικεία γραφικό. Ο μέσα χώρος πάλι, ίσως το χειμώνα δείχνει αλλιώς, πάντως σε ένα πέρασμά μου που τον είδα στα κλεφτά, μου φάνηκε αρκετά συμπαθητικός. Στα πλην, ότι επιτρέπεται το κάπνισμα.

Το μαγαζί όντας έξω γεμάτο και μέσα κατά το ήμισυ, προφανώς σφύζει από σταθερή πελατεία. Ο κόσμος που συνεχώς ερχόταν εκείνη την Παρασκευή ήρθε και κούμπωσε με μια αρκετά νευρώδη - ίσως και λίγο αγχωτική - εξυπηρέτηση από το σέρβις. Μάλιστα ο κύριος που μας εξυπηρέτησε μας συστήθηκε με το όνομά του, σε μια προσπάθεια - επιτυχή - για πιο φιλική προσέγγιση σε ό, τι χρειαστήκαμε. ΠΣΚ σίγουρα είναι λίγο της υπομονής, οπότε οπλιστείτε ανάλογα.
Με πλήθος εδώ τις κριτικές και τον τιμολογημένο κατάλογό τους στην ιστοσελίδα τους, έ πήγα κι εγώ διαβασμένη.

Αγκάθι, βέβαια, αποτελεί σε κάθε περίπτωση η de facto χρέωση του ψωμιού 1,20 pp, παρά τα συνεχή και διαχρονικά παράπονα σε ώτα μη ακουόντων. Πριν καλά καλά καθήσουμε, ένα αόρατο χέρι εναπόθεσε ένα καλάθι με 3-4 φέτες αδιάφορου και όχι φρέσκου ψωμιού που συνοδευόταν από μικροποσότητα σαλάτας ταμπουλέ, πριν καν φτάσει στο τραπέζι μας η κανάτα με το νερό!

Διαφωνώ κάθετα με την τακτική "αποφασίζω και διατάζω": μήπως, λέω εγώ τώρα, το ψωμάκι κάθεται κομμένο και ξεραίνεται στο καλάθι του πολλή ώρα πριν καθήσουν οι πελάτες και τους σερβιριστεί μαραμένο, μήπως;
Κανονικά δεν είμαι ο άνθρωπος που θα σκαλώσει τόσο πολύ σε κάτι τέτοιο, αλλά θα συμφωνήσω και πάλι με το PONTIKI. Ξεπεράστε κάποτε το καμουφλαρισμένο κουβέρ. Έχει καταργηθεί εδώ και αιώνες και είναι μια απαράδεκτη τακτική που ενοχλεί, για μεγάλες παρέες δεν το συζητώ καν, δείχνει κουτοπονηριά κερδοσκοπική - για να μην εκφραστώ αλλιώς - χαλώντας την εικόνα ενός μαγαζιού με αξιόλογο κατά τα άλλα φαγητό σε ικανή ποικιλία και συμπαθητικές τιμές.

Γκρίνιας τέλος, πάμε τώρα στα καλά. Οι γεύσεις σε αυτά που δοκιμάσαμε μας κέρδισαν απόλυτα, εξ ου και βάζω το 4άρι μου ταυτιζόμενη με την άποψη του φίλου που με συνόδευε. Για τη συρρίκνωση των άλλοτε μεγαλύτερων μερίδων, δυστυχώς δεν έχω άποψη, στα δικά μας 4 πιάτα μόνο το 1 μου φάνηκε ελαφρώς... λειψό.

Δοκιμάσαμε:
- Tα τηγανητά κολοκυθάκια, κομμένα σε στικς, με δροσερό γιαουρτένιο ντιπ. Καλή ποσότητα, αγαπησιάρικο ορεκτικό στην εποχή του, σε μικρό πιατάκι βέβαια, γευστικά, τραγανά, άλαδα, ωραία αλατισμένα, αντικαθιστούν ανετότατα τις τηγανιτές πατάτες που θέλαμε να αποφύγουμε και δεν παραγγείλαμε (4e).

- Φάβα με ξερό κρεμμύδι, μαιντανό και ποιοτικότατο λάδι/ λεμόνι (4e). Αναγράφεται Σαντορίνης και δεν έχω λόγο να το αμφισβητήσω γιατί γευστικά διέφερε πάρα πολύ - προς το καλύτερο - από άλλες που έχω δοκιμάσει. Η υφή της ανεπανάληπτη, η πυκνότητα και η θερμοκρασία υποδειγματικές. Το μόνο που λίγο με παραξενεύει είναι ότι στη Σαντορίνη δεν βρίσκεις σε κανένα εστιατόριο αυτή τη φάβα σε τιμή κάτω των 7 ευρώ και στην μισή ποσότητα από αυτή που σερβίρεται εδώ. Χωρίς ρίσκο, η καλύτερη που έχω δοκιμάσει έξω.

- Καλαμαράκια τηγανιτά, αυτά με τον αστερίσκο (τιμή 8e. Υπάρχουν και τα φρέσκα με 12e). Ήταν το πιάτο που του έβαλα την ταμπέλα "λειψό και μίζερο". Η κακή αυτή εντύπωση αντισταθμίστηκε από το πολύ καλό τηγάνι. Τραγανά, μαλακά, εύγευστα, καθόλου λαστιχένια, καμία σχέση με τα κακής ποιότητας τέρατα που έχω πετύχει αλλού. Αλλά, λίγα.

- Κριθαρότο γαρίδας (15e). Το δίχως άλλο, εντυπωσιαστήκαμε. Μας διευκρινίστηκε ότι καλύπτει 2-3 άτομα και η φωτογραφία είναι απατηλή αν δεν το δεις εσύ ο ίδιος με τα μάτια σου. Τελικώς περίσσεψε κάποια ποσότητα, την οποία κοιτούσαμε με απορία όταν διαβάστηκε η σκέψη μας πριν την αρθρώσουμε και μας το έκαναν πακέτο.
Το κρασί στο σβήσιμο και το τυρί στο τελείωμα, αυτά το ανέβασαν γευστικά από άλλα παρόμοια έτσι που έμεινε στο μυαλό μου. Σωστό και το χύλωμά του, ούτε ζουμάτο ούτε στεγνό ούτε ξέφυγε στο βρασμό. Οι 4 μεγάλες γαρίδες, νοστιμότατες μα λίγες. Αν το μοιραστούν τα άτομα για τα οποία προορίζεται ποιός θα πρωτοφάει; Απορίες. Εμάς μας κάλυψε πάντως.
Για το "σκεύος" στο οποίο σερβίρεται αυτό το θαύμα (λέγεται πίνα και είναι όστρακο) πήρα τις πληροφορίες μου εκ των υστέρων, καθώς ο μπαμπάς του φίλου είναι και ψαράς. Πιάτο που δεν πρέπει να παραλείψετε αν πάτε στις Βαρκούλες.

Συνοδεύσαμε το δείπνο μας με 1/2 lt χύμα κρασάκι λευκό (Κτήμα Μίγας αναγράφει ο κατάλογος) στα 4e, ενώ στο τελείωμα μας έφεραν γενναιόδωρη ποσότητα παγωμένο (και γλυκό) καρπούζι και μια συμπαθητική κρεμ καραμελέ, για τον γλυκατζή που σνομπάρει τα φρούτα!

Πληρωμή με κάρτα σε ενσύρματο POS στα 37,40 ευρώ, φυσικά με απόδειξη.

Οι Βαρκούλες, στην κοντινή μου Ν. Ιωνία που ολοένα ανακαλύπτω τώρα τελευταία, έχουν χτίσει όνομα και σταθερή πελατεία από ό, τι κατάλαβα. Κι εμάς μας άρεσαν πολύ, αν εξαιρέσω το αγκαθάκι που ανέφερα πιο πάνω.

Μάλιστα σκεφτόμουν να ξαναπάω σύντομα, πριν ανεβάσω αυτή την κριτική. Δεν αλλάζει αυτό, απλά μετατίθεται για αργότερα. Έχει ποιότητα, έχει εύρος επιλογών για μεσαία ή και πιο υψηλά βαλάντια, αν προσέξει και λίγο παραπάνω αυτό που ενοχλεί, θα το πρότεινα κι εγώ πιο ένθερμα.

23 Σεπ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Όταν το PONTIKI βαθμολογεί με το απόλυτο 4άρι. Και όταν στραβώνει το αρχικό πλάνο και έρχεται μπροστά το plan B.

Κάππα λοιπόν, όπως λέμε Κυριακή μεσημέρι, κέντρο, Κεραμεικός, καλή παρέα, κρασί, καφές, κουβεντούλα και Κ στο άπειρο... Εμείς για αλλού κινήσαμε. Συγκεκριμένα για κάτι πολύ χαλαρό στο Flamme Rouge, που η φίλη TOMIE το αγαπάει πολύ και μου το είχε προτείνει, μα δυστυχώς έκλεισε. Με εμφανή σημάδια απουσίας - παραμέλησης, αλλά και επιβεβαίωση από φίλο μου, που μέσα στον Αύγουστο το είχε δει στην ίδια κατάσταση. Εύχομαι και ελπίζω να είναι κάτι παροδικό και να επαναλειτουργήσει σύντομα.

Η τηλεφωνική επικοινωνία με το Κάππα και η κράτηση τραπεζιού για 3 άτομα στην αυλή, άμεση και επιτυχής, κι έτσι 10'λεπτά περιπάτου μας έβγαλαν στην Προδίκου, ένα πραγματικά μικρό κρυμμένο στενάκι πίσω από την Ιερά Οδό. Ο φίλος μας που ήρθε με αμάξι, βρήκε πολύ εύκολα θέση και γενικά το πάρκινγκ μου έδωσε την εντύπωση του εύκολου.

Για μένα που είμαι παλαβή με τη φωτογραφία, η διακοσμητική τους επιμέλεια είναι όαση καλλιτεχνική, κόλλησα στις μικρές γωνιές και τα ξεχωριστά αντικείμενα για macro λήψεις, όλα τόσο όμορφα τοποθετημένα μέσα στο χώρο, που σε κερδίζουν αμέσως. Η πίσω αυλή πανέμορφη, ήσυχη, γλυκιά, χαλαρωτική, με ζωντανά χρώματα, λες και βρίσκεσαι αλλού και όχι δύο βήματα από την Ιερά Οδό.

Σε εκτενή συζήτηση που είχα με τον υπεύθυνο όμως, δυσαρεστήθηκα στο άκουσμα ότι το χειμώνα μέσα θα υπάρχει μόνο ένας... νοητός διαχωρισμός καπνιζόντων / μη καπνιζόντων, με έμφαση στους καπνίζοντες γιατί... αυτή η πλειοψηφία δεν πρέπει να δυσαρεστηθεί και όχι ας πούμε με έμφαση στους μειοψηφούντες μη καπνίζοντες γιατί πρέπει να εφαρμοστεί ο αντίστοιχος νόμος.

Κανονικά μόνο από αυτό θα αφαιρούσα βαθμό, αλλά δεν μου πάει καρδιά να το κάνω. Για όλη την υπόλοιπη περιγραφή και ατμόσφαιρα, το PONTIKI τα έχει γράψει άψογα όπως πάντα, οπότε σας παραπέμπω στην κριτική της.

Από την εξυπηρέτηση μείναμε πολύ ευχαριστημένοι. Ευχάριστη, άνετη, φιλική, με επεξηγήσεις για υλικά πιάτων, ενημέρωση για τα γλυκά, αλλά και πληροφορίες όπως: νέα πιάτα που θα μπουν στο χειμερινό μενού πχ. περισσότερες επιλογές με κρέας αλλά και σούπες βελουτέ, την έμφαση που δίνουν στα εποχιακά υλικά, τις 4 αλλαγές μενού μέσα στους 3 μήνες λειτουργίας του μαγαζιού και γενικώς την επιλογή τους να μην εφησυχάζουν.

Ένα παράπονο που έχω, θα το "χρεώσω" στο vfm, αφαιρώντας έναν βαθμό. Έχει να κάνει με την έλλειψη οποιουδήποτε καλωσορίσματος - ευκταίο και αναμενόμενο σε τέτοια μαγαζιά - αλλά και την έλλειψη ενός οποιουδήποτε μικρού κεράσματος στο τέλος, δεν μας κέρασαν έστω ένα από τα γλυκά ή τους καφέδες που πήραμε, αλλά ούτε και την ντοματόσουπα ή τη μαστίχα που αναφέρει το PONTIKI. Eίμαι λίγο αλλεργική σε κάτι τέτοια...

Στο δια ταύτα λοιπόν, οι γεύσεις ήταν σχεδόν άψογες. Οι 2 που ήμασταν για φαγητό, δοκιμάσαμε τα εξής ( ο τρίτος μας έκανε παρέα με καφέ και γλυκό ):
- Ντακάκια με κρέμα τυριού, καρεδάκια ντομάτας - αγγουριού, φρέσκο κρεμμμυδάκι, κρίταμο και φύλλα βαλεριάνας. Έρχονται 4 τραγανά αλλά και μαλακά σταρένια ντακάκια, με φρεσκότατα και δροσερά όλα τα υλικά και αρκετό ελαιόλαδο, πολύ φρέσκια σύλληψη του κλασικού ντάκου και με απίθανη εμφάνιση, μας άρεσαν πάρα πολύ (4,50 ευρώ).

- Κολοκυθοκεφτέδες με γιαουρτένιο ντιπ με μοσχολέμονο. Ούτε υδαρείς, ούτε σφιχτοί, ούτε λαδεροί, ούτε στεγνοί. Με μπόλικα αρωματικά, αφράτοι, καλοτηγανισμένοι, τραγανοί αλλά και αέρινοι, από τους πολύ καλούς που έχω φάει πρόσφατα, 5 τμχ στη μερίδα, 5 ευρώ.

- Κριθαρότο με καρέ κολοκυθιού, μπουκιές κοτόπουλο μπούτι (δεν είμαι φαν αλλά ήταν καλό) και γιαούρτι αρωματισμένο με δυόσμο. Έρχεται ένα λευκό κριθαρότο, έντονα πιπεράτο και πολύ γευστικό, με διορθωμένο χρόνο βρασμού (al dente όχι λασπωμένο) και καλής ποσότητας. Πιάτο ημέρας που έχει ζήτηση και φόντα να γίνει μόνιμο, μας άρεσε πολύ (8,50 ευρώ).

- Ψαρονέφρι γεμιστό με παλαιωμένη γραβιέρα, λιαστή ντομάτα, μια ιδέα μους πιπεριάς Φλωρίνης για τσαχπινιά και κυδωνάτες πατάτες φούρνου φλουδιστές (νέα λέξη δική μου). Εξαιρετικό και αυτό, σωστά ψημένο στους χρόνους και στους χυμούς του, χορταστική μερίδα, λίγες παραπάνω πατάτες ευπρόσδεκτες θα ήταν (9,50 ευρώ).

Ήπιαμε μια παγωμένη Μάμος, αγαπημένη προσφάτως (3 ευρώ) και με την άφιξη του φίλου μας προχωρήσαμε στα γλυκά. Ένα τσιζκέικ με μαρμελάδα φράουλας από το οποίο δεν πρόλαβα να δοκιμάσω αλλά ο Θάνος και το κουτάλι του έδωσαν thumbs up και μια πανακότα με καραμέλα γάλακτος (αυτή του μπανόφι) πολύ δροσερό. Όλα τα γλυκά τους στα 4,50 ευρώ. Είχαν και σοκολατόπιτα.
Επίσης ήπιαμε και 3 espresso doppio lungo, 2 ευρώ έκαστος. Αξίζει εδώ να αναφέρω ότι έχουν και ξεχωριστό ένθετο με ωραιότατα κοκτέιλ σε τιμές γύρω στα 6 ευρώ και το αγαπημένο μου Aperol επιτέλους σε τιμή Bologna στα 5 ευρώ!!! Μπράβο παιδιά.

Ο λογαριασμός για όλα τα παραπάνω ήταν στα 45,50 ευρώ. Για εμάς που φάγαμε, στα 19 ευρώ/άτομο. Ίσως ακούγεται πολύ, αλλά ήταν και με καφέ + γλυκό. Θεωρώ το vfm σε πολύ καλό επίπεδο, αλλά θα ήθελα να επιμεληθούν κάπως καλύτερα το καλωσόρισμα/ κέρασμα για να φτάσουν στο άριστα.

Οι προδιαγραφές σίγουρα είναι εκεί. Αξίζει να δοκιμαστεί και γι'αυτό το προτείνω με μεγάλη χαρά. Όσο για εμάς, το χειμώνα ανανεώνουμε ραντεβού εκεί για τις σούπες του, PONTIKI λαμβάνει, όβερ.

22 Σεπ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Η σχέση μου με την Κόκκινη Σβούρα έληξε κάπως άδοξα -μέχρι νεωτέρας. Μια Κυριακή πρωί και με πολλή ζέστη βρέθηκα στην αυλή της για το ξακουστό μπραντς με 10 ευρώ, για να εισπράξω την ατάκα "δεν σερβίρουμε μπραντς όλο το καλοκαίρι... από φθινόπωρο ξανά". Κρίμα, μιά τέτοια κουλή απάντηση για μια τόσο μεγάλη όρεξη που είχα να το τιμήσω.

Κάπως έτσι όμως ξεκίνησε ένδοξα η σχέση μου με το Rey Pablo. Tηλεφωνώντας τους ώστε να μην πέσουμε πάλι πάνω σε τοίχο, και ψελίζοντας αν σερβίρουν μπραντς το καλοκαίρι, γελώντας μου απάντησαν "βεβαίως, καθημερινά μέχρι τις 6, σας περιμένουμε! "

Σε 5' βρεθήκαμε στο πιο άχαρο αλλά γεμάτο από κόσμο περιβάλλον που έχω δει πρόσφατα. Ο επιχειρηματίας που επέλεξε αυτό το σημείο, για να ανοίξει το αδελφάκι του Rey Pablo της Βούλας, πραγματικά δεν ξέρω τί σκεφτόταν όταν το οραματίστηκε, μέσα σε όλη αυτή την τσιμεντένια μάζα του εμπορικού (γραφεία, τράπεζες, μπλα, μπλα... ) που πήγε και το παράχωσε να μην φαίνεται από πουθενά, σε σημείο να αναρωτιέσαι πού είναι κρυμμένο.

Και είναι κρίμα, γιατί μέσα είναι πολύ όμορφο και γουστόζικο, με αραιή διάταξη τραπεζιών, modern school διακόσμηση, άνετες ροτόντες για οικογένειες και -νομίζω- non smoking policy.

O ανοιχτός χώρος μπροστά με τις ομπρέλες και πίσω στο πλάι, αγωνιωδώς προσπαθεί με λίγο πράσινο γύρω γύρω να κλέψει τη ματιά σου, που δυστυχώς ό, τι κι αν κάνεις, πέφτει συνεχώς πάνω σε τσιμέντο. Ας πούμε ότι η ατμόσφαιρα και η εξυπηρέτηση σε κάνουν και ξεχνιέσαι. Και ας πούμε ότι δεν μου πάει η καρδιά να βάλω 2 και θα βάλω τγία 3.

Τί σε περιμένει λοιπόν στο Rey Pablo;

- Μια σβέλτη, αρκετά ευγενική, νευρώδης, αποτελεσματική ακόμη κι όταν είναι φουλ γεμάτο, εξυπηρέτηση.

- Ακριβές τιμές στο μπραντς και στα γλυκά, άνω του μέσου όρου. Πιο λογικές τιμές στα υπόλοιπα. Ο κατάλογος υπάρχει στο νετ παντού.

- Μεγάλο εύρος επιλογών, πολύ πάνω του μέσου όρου που βρίσκεις αλλού + επιπλέον πιάτα την Κυριακή. Πρέπει να πας με τα sos για να μην βραχυκυκλώσεις (θα σου δώσω μερικά, μην αγχώνεσαι).

- Ωραία ατμόσφαιρα τις Κυριακές, η ησυχία σου τις καθημερινές. Διαλέγεις. Και τα δύο ωραία είναι.

- Εύκολο σχετικά παρκάρισμα πάνω στον κεντρικό, την Αγ. Κωνσταντίνου.

Σε συνεχόμενές μας επισκέψεις, δοκιμάσαμε τα εξής:
Scrambled eggs με ψητό λουκάνικο, μπέικον, μανιτάρια και ντομάτα σε φρυγανισμένο ψωμί - bagel ήταν και ήταν καταπληκτικό. Τα αυγά πετυχημένα και με σωστό ψήσιμο, το λουκανικάκι καρφωμένο από πάνω σαν να είναι burger, εξαιρετικό πιάτο και χορταστικό, με λίγη σαλατούλα δίπλα (7,60 ευρώ).

Croque madame με καπνιστό ζαμπόν, κρέμα τυριού και αυγό πανέ + λίγη σαλάτα στο πλάι. Όχι από τις καλύτερες εκδοχές που έχω δοκιμάσει. To highlight είναι σίγουρα το αυγό πανέ, μια σφαίρα που σπάει και ποτίζει τα πάντα - και λίγο πιο ρευστός ο κρόκος αν ήταν, ακόμη καλύτερα. Μικρό πάντως και όχι χορταστικό (6,90 ευρώ).

French toast τσουρέκι, ο λόγος για να πας στο Rey Pablo. Δύο φέτες αυγοτηγανισμένου βουτυράτου τσουρεκιού που μέσα τους λιώνουν φυστικοβούτυρο, μερέντα, μπανάνα και από πάνω γενναία ποσότητα παγωτού βανίλια. Βάζεις hashtag foodporn και συνεννοούμαστε. (7,90 ευρώ, τα αξίζει).

Open sandwich με φιλέτο κοτόπουλο, grilled αβοκάντο, φρέσκια μοτσαρέλα, τοματίνια τρικολόρε και γλάσο βαλσάμικου +λίγη σαλάτα δίπλα. Ναι μεν, αλλά δεν. Έφταιγε το ψωμί που ήταν παραψημένο σαν παξιμάδι, κάνοντας το ξερό και δύσκολο στην κατανάλωση και το φιλέτο που ήταν αδιάφορο. Και με μισό μπουκάλι μπαλσαμικο επάνω του, η απόλυτη καταστροφή. Δεν άρεσε (7,30 ευρώ).

Burger με κοτόπουλο πανέ σε κρούστα βρώμης - παρμεζάνας. Εδώ μάλιστα! Εξαιρετικό. Στήθος ολόκληρο, σωστά τηγανισμένο και νόστιμο λόγω του τυριού, με συμπληρωματικά υλικά προσούτο, έμενταλ, relish αγγουριού, καπνιστό τυρί και μαγιονέζα εστραγκόν. Άψογα συνδυασμένα τα περιφερειακά και χορταστικότατο, μαζί με φρέσκιες country πατάτες και τρουφομαγιονέζα. Κι άλλος λόγος για να πας (9,50 ευρώ).

Tiramisu με espresso και homemade παγωτό παστέλι. Εδώ υπήρξε φάουλ. Καταρχήν το γλυκό στήνεται επιτόπου, επίσης μας ενημέρωσαν ότι παγωτό παστέλι δεν υφίσταται πλέον. Ζήτησα άλλη γεύση και μου πρότειναν βανίλια. Το γλυκό έχει τιμή καταλόγου 6,50 ευρώ με το παγωτό του και χρεώθηκε τελικά 8,50 ευρώ (+2 η μια μπάλα παγωτό! ). Τα σαβαγιάρ ήταν στεγνά σπογγωδη και ελαφρώς μπαγιάτικα, η κρέμα άγευστη, το αποτέλεσμα κακό και καθόλου vfm... δεν μας άρεσε.

Κατάλαβα ότι οι επιλογές είναι hit or miss και τα δοκιμάσαμε και τα δύο. Ωστόσο θα ξαναπάμε. Έχει πλείστες άλλες επιλογές που έχω βάλει στο μάτι, πέρα από το μπραντς. Γενικώς μου άρεσε το στήσιμό του, άσε που το έχω και δίπλα μου.
Πιάτα που μου έχει προτείνει ο κολλητός ως εξίσου καλά: το τεραστίων διαστάσεων μπανόφι, οι ομελέτες και οι πίτσες. Θα δοκιμαστούν σύντομα και αυτά.

Για την κατηγορία του και γι΄ αυτό που προσφέρει, προτείνεται!

13 Σεπ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Πώς τα πάτε στα τεστάκια και στα mind games; Πιάνετε ψηλό σκορ;
Αν νιώθετε να έχετε σκουριάσει να τα ξεκινήσετε άμεσα, γιατί το αίσθημα της επιβράβευσης είναι μοναδικό, και όταν μιλάμε για γευστικό άριστα, η επιτυχία είναι διπλή.

Καλό φθινόπωρο λοιπόν - αν και την απεχθάνομαι τη φράση αυτή, γιατί στο μυαλό μου είναι πάντα καλοκαίρι - με επιστροφή από υπέροχες old school διακοπές και μια old school κριτική για έναρξη, έτσι για να ζεσταθούν οι μηχανές μας για τη σεζόν που έρχεται.

Μέσα Ιουλίου, βραδάκι καθημερινής, κανονίστηκε η έξοδος της 4μελούς παρέας, που συζητιόταν επιμελώς εβδομάδες πριν, αλλά... χωρίς να γνωρίζω πού θα πάμε. Στις εκπλήξεις είμαι μέσα, στα τεστ είμαι καλή, η μαντική δεν με έχει εγκαταλείψει και η εμπιστοσύνη είναι δεδομένη. Το hint που μου δόθηκε, "old school". Ψάξε, συνδύασε, έχεις υλικό, θα το βρεις, και το βρήκα.

Το παρκάρισμα γύρω από την περιοχή Πανόρμου είναι θέμα τύχης, που εμείς ευτυχώς την είχαμε καθώς η Αθήνα ήταν ήδη άδεια από τους τσιτωμένους φευγάτους Αθηναίους, αλλά και επειδή μία συγκεκριμένη ημέρα της εβδομάδας εκεί βρίσκεις πάντοτε θέση - ε, αυτό το κρατάω για μένα!

Ο κατάλογος του μαγαζιού δεν υπάρχει πουθενά στο διαδίκτυο, μην τον ψάξετε, σχεδόν κυκλοφορεί σαν σκονάκι ανάμεσά μας, και μάλλον είναι κιόλας, με αυτά που θα αντικρύσει το μάτι σου.

Το οίκημα είναι παλιό, σαν αυτά που είδα και φωτογράφισα στις διακοπές μου. Άλλη εποχή, άλλοι άνθρωποι, πρωτόγονη απλότητα. Η αυλή με το μπαλκονάκι της, ο μέσα χώρος με τα δωματιάκια του, σαν ένα σπίτι 70's με τα old school διακοσμητικά του. Να πω την αλήθεια, είδα τα κάδρα με τις φωτο των αείμνηστων τραγουδιστών, είδα τα καρώ τραπεζομάντηλα, είδα την ευγένεια των ιδιοκτητών, είδα τις πρασινάδες και τα λουλούδια που στεφανώνουν ολόγυρα την αυλή, το κόνσεπτ ΙΚΕΑ δεν το είδα ή δεν το πρόσεξα, κι αν υπάρχει, δεν με ενόχλησε πουθενά ούτε και σκάλωσε το μάτι μου. Είναι οι φορές που η παρέα και η ατμόσφαιρα λειτουργεί σαρωτικά.

Στο Λυχνίον οι εκπλήξεις είναι μόνο ευχάριστες. Η αγωνία αν θα φας καλά πάει περίπατο και απλά αφήνεσαι στην απόλαυση αληθινού φαγητού, άριστης πρώτης ύλης, σπιτικής φροντίδας και τιμολόγησης πιο τίμιας πεθαίνεις. Γίνεται; Ναι, γίνεται. Ευγενικό καλωσόρισμα και πάμε.

Ψωμάκι ψημένο άφθονο και νερό σε κανάτα παγωμένο, καταφθάνουν άμεσα. Τα χόρτα καλοβρασμένα και ζωντανά, ζεστά, σε πιάτο βαθύ με το λάδι και το λεμόνι τους - δεν συζητώ καν την ποιότητα του λαδιού (4€).
Η τυροκαυτερή πάει για βραβείο. Λευκή, πυκνή, δυνατή, όπως πρέπει να είναι και να απλώνεται πάνω στο ψωμί (3,50€) και τα τυροπιτάκια καυτά από το τηγάνι, φουσκωτά και γεμάτα κρεμώδες τυρί - φέτα και κάτι ακόμη -, καταπίνονται σαν λουκουμαδάκια κι ας καείς (4€).

Οι πατάτες εννοείται φρέσκιες και ξανθιές, τηγανισμένες σε καθαρό λάδι, αλατισμένες όσο χρειάζεται. Κρατάνε λίγο λάδι, αλλά το συγχωρείς (3,50€).
Τα κολοκυθάκια σχεδόν άψογα, γλύκισμα σωστό και μαστόρικα τηγανισμένα, χωρίς κουρκούτι και περιττές βλακείες, όπως τα φτιάχνουν και οι μαμάδες μας (4€).

Στα κυρίως πιάτα οι επιλογές μας ήταν κι αυτές από το γνωστό σκονάκι: η μία κυρία της παρέας πήρε μοσχαρίσιο συκώτι σχάρας με πατάτες (7€).
Δεν έχω δει ούτε και δοκιμάσει πιο άρτια ψημένο συκώτι ποτέ πουθενά. Το πιο απίθανο; Δεν υπήρχε ίνα ούτε ως ίχνος, για τέτοια επιμέλεια μιλάμε. Μου παραχώρησε πολύ ευγενικά ένα μεγάλο κομμάτι της τεράστιας μερίδας και ανασύροντάς το αυτή τη στιγμή από τη μνήμη μου, δεν μπορώ να το περιγράψω. Ο μόνος ίσως χαρακτηρισμός που του ταιριάζει: αφρός.

Η άλλη κυρία ευτυχώς με άκουσε και πήρε το ψαρονέφρι, με πατάτες και αυτό, που αποδείχτηκε το πιο λουκουμαδιάρικο που έχει φάει ποτέ, όπως παραδέχτηκε. Ανοιγμένο στη μέση, ψημένο ιδανικά, ζουμερό, με την απαράμιλλη εσάνς του κάρβουνου, δοκίμασα κι εγώ και ήταν απίθανο (8,50€).

Για εμένα και τον κύριο της παρέας μας, η επιλογή ήταν μονόδρομος, και πώς αλλιώς άλλωστε, όταν ο ίδιος θα μπορούσε άνετα να καταναλώσει και δεύτερη μερίδα, και εγώ τους φίλους τους εμπιστεύομαι. Να δώσω επομένως με τη σειρά μου το 1ο βραβείο στο ξακουστό σπέσιαλ μπιφτέκι με την ψιλοκομμένη ντοματοπιπεριά, που γεμίζει ολόκληρο το πιάτο που προσγειώνεται μπροστά σου.

Οι λάτρεις του μπιφτεκιού παρακαλώ να σπεύσουν να δοκιμάσουν το πιο καθαρό, νόστιμο, απολαυστικά καρβουνομυρισμένο και ζουμεροαφράτο μπιφτέκι των Αθηνών. Όποιος δισταγμός με κατέτρεχε προσωπικά για το μπιφτέκι εκτός σπιτιού, κάμφθηκε μπροστά του. Όλα ήταν στον ιδανικό βαθμό: ψήσιμο, αλατομπαχάρια, καθαρότητα κρέατος, μέγεθος μερίδας, ζουμερότητα... τιμή; Ντρέπεσαι και να το πεις. 6,50€. Δεν συνοδεύεται από πατάτες, πάρτε μια μερίδα στη μέση.

Κρασί κόκκινο χύμα Cabernet Αχαϊας, μπύρα Kaiser και ένα αναψυκτικό συνόδευσαν το δείπνο μας, ενώ ζεστός σιμιγδαλένιος χαλβάς που άχνιζε μόλις βγήκε από την κατσαρόλα, κεράστηκε σε ατομικό μπωλ για τον καθένα με μια συγνώμη... που δεν πρόλαβε να κρυώσει. Για τέτοιους ανθρώπους σας μιλώ, καθώς με θυμάμαι να κουταλιάζω τον χαλβά που ήταν πασπαλισμένος με κανέλα και καστανή ζάχαρη που κριτσάνιζε στο στόμα. (έλεος με την περιγραφή μου, το ξέρω! )

Check please, στα 55€ ο λογαριασμός, για 4 άτομα. Κάντε τη διαίρεση να δείτε το vfm γιατί εγώ ντρέπομαι.

Δεν θα πω τίποτε άλλο. Είναι τόσο σπάνιο όλο αυτό που περιγράφω, που δεν χρειάζεται τον δικό μου έπαινο. Ήδη απόψε που γράφεται η κριτική, έχει προγραμματιστεί εορτασμός γενεθλίων εκεί. Αισθάνομαι τυχερή, για την επιλογή των φίλων που με πήγαν και το ανακάλυψα έστω και λίγο αργά. Το καλό φαγητό και οι σωστοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν μόδες.

Μακάρι να στέκει εκεί αγέρωχο για άλλα 40 χρόνια, για τις επόμενες γενιές, όταν εμείς θα έχουμε πλέον γίνει χορτάτη και ευτυχισμένη αστρόσκονη.

update: απίθανα και τα παιδάκια κοτόπουλο. Αποκαλύπτω και το μυστικό συστατικό στο μπιφτέκι που δεν είναι το πιπέρι, αλλά το ταμπάσκο!

Προτείνεται ανεπιφύλακτα!!

03 Σεπ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Είτε ως BLUE είτε ως BIG MOUTH (strikes again), το τριώροφο της πρώην Μεσολογγίου όπου φάγαμε τα ροκ νιάτα μας, και νυν Γυφτοπούλου όπου τρώνε τα νιάτα τους τα εκκολαπτόμενα ροκ τυπάκια, συνεχίζει να αποτελεί δυνατό πόλο έλξης στο Χαλάνδρι, όπως τότε που δίναμε εμείς το παρόν στις αείμνηστες ροκ βραδιές των ραδιοφωνικών παραγωγών της εποχής μας και στα πάρτυ της σχολής μας.

Αυτή, πάνω κάτω, ήταν και η σκέψη των 5 φίλων που έστησαν το μαγαζί, χωρίς να προσβάλλουν το παρελθόν και τη δυναμική του χώρου, με ένα γερό refresh / restart, απλόχωρο, χρωματιστό, και πολύ ροκ στην καρδιά. Εξάλλου και το αποτύπωμα BLUE ανεβαίνοντας τη σκάλα για ένα από τα ωραιότερα roof του Χαλανδρίου, υπάρχει εκεί για να θυμίζει.

Το BIG MOUTH ήταν μια από τις καλοκαιρινές απαντήσεις όταν ετέθη το ερώτημα "κοντά, δροσιά, ποτά, μουσικάρες, τσιμπολόγημα, ανοιχτό δεκαπενταύγουστο;" Εκεί.
Στον πεζόδρομο με τους πάγκους οι πιο αργοπορημένοι, στην αυλή με τους χαλαρούς μαξιλαράτους καναπέδες οι πιο τυχεροί, στο roof με θέα τα αστέρια οι πολύ τυχεροί.

Ήπιαμε και ωραίους καφέδες συνοδεία λαχταριστών pancakes, έρχονται σε σετ των 5 τεμαχίων ή των 10, γι αυτούς που τους αρέσει να γκρεμίζουν ηδονικά το οικοδόμημα, εσείς απλά κάντε στον εαυτό σας τη χάρη και παραγγείλτε τα με έξτρα παγωτό.
Έχουμε επίσης φτάσει - νηστικοί όλη μέρα και λυσσασμένοι - για τα μεγάλα και λαχταριστά τους burgers που σερβίρονται με απίθανες πατάτες ψημμένες στο φούρνο με μπαχαρικά, κι έχουμε βρει την κουζίνα τους κλειστή λόγω λειτουργικών προβλημάτων τη συγκεκριμένη ημέρα ακούγοντας μια ειλικρινέστατη συγνώμη με κερασμένα σφηνάκια τεκίλας.

Και τέλος, σε Σαββατιάτικη έξοδο από αυτές που αγαπώ για καλοκαίρι, έχουμε πάει νωρίς για άραγμα με chill out μουσική. Και έχουμε συνεχίσει με τις λαχταριστές του πίτσες, την απίθανη Μαργαρίτα με μοτσαρέλα και βασιλικό (8e) και την πιο σπιρτόζα Peperoni (9e), συνοδεύοντας το κρασί μας (φιάλη Μοσχοφίλερο, Κτήμα Γαία Monograph στα 16e).
Και έχουμε χαλαρώσει μέχρι αργά με πιο δυνατές μουσικάρες και Otto's Athens Vermouth, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε.

Σκοπίμως δεν αναφέρω όλες τις τιμές, καθώς είναι όλος ο κατάλογος αναλυτικά διαθέσιμος στη σελίδα τους στο φβ.
Αξίζει όμως να σταθώ στα εξής: το brunch τους που σερβίρεται μέχρι τις 17:00 έχει ωραιότατες επιλογές και πολύ οικονομικές, τα pancakes και κάποια ακόμη γλυκά σερβίρονται μέχρι αργά το βράδυ, έχουν μικρή ποικιλία σε ξένες μπύρες (και Stella draft) αλλά πολύ δυνατή κάβα σε bourbon, malt, gin, vodka, tequila, ρούμι και τα σχετικά, με ετικέτες που βλέπω για πρώτη φορά. Σε μπουκάλι κρασί 1-2 επιλογές προσιτά τιμολογημένες.

Η εξυπηρέτηση πολύ πρόθυμη και με προσέγγιση φιλική, ενώ κάποιες μικρές ολιγωρίες διορθώθηκαν άμεσα και δεν με προβλημάτισαν ώστε να χαλάσω το 4άρι.

Θα ξαναπάω; Σίγουρα. Στο άμεσο μέλλον θα ξαναβρεθώ εκεί ένα χαλαρό πρωινό για το brunch του. Ένα ήσυχο μεσημέρι για το burger και μια χρωματιστή σαλάτα super food που με καλεί. Ένα σούρουπο φθινοπωρινό με φούτερ στο roof για ένα από τα πολύ ψαγμένα κοκτέιλς του και λίγο ακόμη καλοκαίρι. Και ένα βράδυ ακόμα, για να ξαναπιώ αυτό το ωραίο κρασί με 2 ακόμη πίτσες από τις υπόλοιπες του καταλόγου τους.

Το έκανες εικόνα; Είμαι σίγουρη.

31 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Γιατί λοιπόν να γράψω μια κριτική για παγωτό; Γιατί το ίδιο θα έκανα για το Solo Gelato στο Χαλάνδρι, για το Fystiki στα Κουφονήσια, για το Stavento στην Κίμωλο, για το Γιανναράκη στο Ηράκλειο δίπλα στο σπίτι του παππού μου, για το Morris Brown στην Πεντέλη, για το Savoia στη Βερόνα και πάει λέγοντας...

Γιατί άλλο 'καλό παγωτό' και άλλο 'πολύ καλό παγωτό'. Και γιατί, άλλο είναι το ιταλικό φρέσκο gelato που διατηρείται κρεμώδες στους -11 σκεπασμένο με το μεταλλικό του καπάκι και άλλο είναι το αμερικάνικο ice cream βουνό με τα 125 μπιχλιμπίδια του που προσπαθεί να σε εντυπωσιάσει καθήμενο στην βιτρίνα.

Σεσημασμένοι γλυκατζήδες και εθισμένοι σε όλο το φάσμα της γλυκιάς αμαρτίας με point τα old school γλυκά, συζητούσαμε για φλέγοντα και τσουρουφλίζοντα θέματα εν μέσω Αυγουστιάτικης ραστώνης -για φαγητό πάλι- όταν η συζήτηση έφτασε μοιραία σε αυτό: εκεί να πας για παγωτό.
Δεν χρειάστηκε κάτι άλλο, καθότι φίλος έμπιστος που πάντα με στέλνει στα καλύτερα, οπότε κι εγώ πήγα αυθημερόν, 13 Αυγούστου απογευματάκι, η πόλη άδεια και ήσυχη, Μαρούσι - Ψυχικό 6 λεπτά χρονομετρημένα. Η χαρά του οδηγού.

Όμορφο μικρό μαγαζί, καλή ποικιλία στη βιτρίνα με μικρά γλυκάκια όπως cannolli, ταρτάκια, παγωτοσάντουιτς με χειροποίητο μπισκότο, τούρτες, πουράκια, briochάκια που τα γεμίζουν με παγωτό κ. α. Τόοοοσο Ιταλική εσάνς παντού, ακόμα και στον εσπρέσο τους.
Προχωρώντας μέσα, το μάτι μου στάθηκε στην μικρή ταμπέλα που ενημερώνει ότι στο παγωτό τους δεν χρησιμοποιούν γαλακτωματοποιητές, μαργαρίνες, χρώματα ή οποιοδήποτε πρόσθετο γεύσης, ενώ στον τοίχο δεσπόζει μια μεγαλύτερη όπου θα δεις όλες τις γεύσεις ανά κατηγορία. Classics, gourmets, sorbets, chocolates, specials ενώ προστίθενται και νέες εποχιακά πχ. πιο χειμωνιάτικες στην αλλαγή των εποχών με λικέρ, κάστανα κτλ.

Με κέρδισε απόλυτα η φιλοσοφία που ακολουθούν: έχουν καταφέρει να παντρέψουν την Ιταλική τεχνική παρασκευής την οποία σπούδασε η ιδιοκτήτρια στην Μπρέσια της Ιταλίας από τους masters του είδους, με τα καλύτερα υλικά και φυσικά φρέσκο γάλα, όχι σκόνες.
Λεμόνια Άργους, πορτοκάλια Λακωνίας, σύκα Καλαμάτας, Κορινθιακή σταφίδα, σοκολάτα Valrhona, φουντούκια από το Πιεμόντε, ανθότυρο Κρήτης - η ελληνική μας ρικότα, το καλύτερο φυστίκι Σικελίας, κάποια από όσα χρησιμοποιούν στο ολόφρεσκο παγωτό τους.
Από τις +-25 γεύσεις, εμείς δοκιμάσαμε τις 6, έτσι έχω ασφαλές συμπέρασμα για την ποιότητα, τη γεύση και την επίγευση - γιατί αυτό είναι που μετράει σε ένα πολύ καλό παγωτό. Και φυσικά θα επιστρέψουμε για τις υπόλοιπες!

Από εμένα λοιπόν προτείνονται:
- Η αλατισμένη καραμέλα
- Η σοκολάτα με ρούμι και δαμάσκηνο
- Η σοκολάτα Gianduja με πάστα φουντουκιού
- Το λατρεμένο μου Mascarpone με σύκο
- Το tiramisu
- Η ricotta ( με ανθότυρο, περγαμόντο και Aperol, πολύ πολύ ασυνήθιστη γεύση).

Επίσης δοκιμάσαμε cannolli (απλώς συμπαθητικά), ταρτάκι σοκολάτας (καλό), εσπρεσάκια (πολύ καλός καφές, σε εξαιρετική τιμή) τα οποία σερβίρονται με κέρασμα ένα εξαιρετικό cantuccini δηλ. γλυκό παξιμαδάκι αμυγδάλου.
Έξτρα tip, προσπεράστε την 1 μπάλα παγωτού με 2,50€ και στοχεύστε στις 2 μπάλες με 4€, είναι σαφώς καλύτερο vfm, αν βέβαια δεν καταλήξετε με 5 γιατί η επιλογή είναι δύσκολη.

To παρκάρισμα για μας δεν αποτέλεσε πρόβλημα. Θα το βρείτε στην πίσω πλευρά του ΑΒ Ψυχικού, οπότε τριγύρω όλο και κάποια θέση απελευθερώνεται. Αρνητική η μη ύπαρξη χώρου να καθήσεις, μόνο κάποια ψηλά τραπέζια χωρίς καθίσματα στο πεζοδρόμιο, για σύντομη παραμονή στο όρθιο. Και κάποια χαμηλά μαρμάρινα τύπου παγκάκια κατά μήκος του δρόμου - αλλά αυτά είναι του δήμου και όχι του μαγαζιού. Εξυπηρέτηση φιλική και με χαμόγελο, αν είσαι και αναποφάσιστος σου προσφέρουν να δοκιμάσεις.

Οι λάτρεις του ιταλικού παγωτού, σπεύσατε. Έχουν κατάστημα και στο κέντρο στην Μητροπόλεως, και στην Αγ. Παρασκευή όπου βρίσκεται και το εργαστήριό τους που είναι ανοιχτό για το κοινό.

22 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Η ενθουσιώδης κριτική της φίλης nemo ήταν που μας ξεσήκωσε να κατηφορίσουμε για βόλτα στην Καλλιθέα, ένα ζεστό απόγευμα του Ιουλίου, ευτυχώς όχι με το αυτοκίνητο, γιατί οι θέσεις μου φάνηκαν κλήρωση του Τζόκερ.

Ήταν μια καλή ευκαιρία να δοκιμάσουμε κάτι καινούργιο, μιας και το καλοκαίρι οι έξοδοί μας πλέον μοιράζονται ανάμεσα σε παλιά δοκιμασμένα και αγαπημένα μαγαζιά και καινούργιες αφίξεις, με την πλάστιγγα να γέρνει συνήθως υπέρ των πρώτων.

Το δέλεαρ του etable έδωσε και πάλι την ώθησή του, με το όχι ευκαταφρόνητο 30% να δείχνει πολλά υποσχόμενο. Ωστόσο το μενού που υπάρχει στη σελίδα, έχει εμφανώς ανατιμηθεί, όπως συμβαίνει συνήθως, βάζοντάς με σε σκέψεις καχύποπτες.
Δεν είναι ενοχλητικό για τον πελάτη, και για το marketing γενικότερα, ένα μαγαζί που άνοιξε Μαρταπρίλη με επίσημα εγκαίνια τον Μάιο, να κάνει τις πρώτες αυξήσεις τιμών στο μενού του τόσο γρήγορα; Ευπρόσδεκτη η εκπτωσούλα δεν λέω, αλλά άμα εκλείψει, οι αρχικές είναι αρκετά ανεβασμένες παιδιά.

Ξεκινώ από την εξυπηρέτηση που ήταν υποδειγματική και άνευ ψεγαδιού και από τα υπέροχα ρετρό σερβίτσια τους. Εντυπωσιακές πινελιές που φτιάχνουν όλη την ατμόσφαιρα στο τραπέζι, σε ένα μικρό αλλά αρκετά προσεγμένο χώρο, και με τις πέργολες αναρριχητικών (ψεύτικων) φυτών σε πλαινό τοίχο και οροφή και τα καλαθένια κρεμαστά φωτιστικά να δίνουν ζωή στη μικρή κλιματιζόμενη αίθουσα.
Σκοπίμως την προτιμήσαμε αντί της απέναντι πλατείας, μιας και η ζέστη-υγρασία-κυνηγητό που υφίσταμαι όλο το καλοκαίρι από τα υπερηχητικά σούπερ κομάντο κουνούπια του Νείλου δεν με έχει αφήσει στιγμή να ησυχάσω.

Στο μενού της Γράπας υπάρχει αρκετή ποικιλία, με 4-5 επιλογές σε αλοιφές, σαλάτες και μαγειρευτά για όσους αναζητούν και κάτι τέτοιο, περίπου 12 κυρίως, και το μεγαλύτερο βάρος στους μεζέδες-ορεκτικά με τιμές 5,50 έως 7+ για τα περισσότερα. Για μεζέδες τα βρίσκω τσιμπημένα και ως σύλληψη τα έχω ξαναδεί κι αλλού. Στην εκτέλεση τα πάνε καλά, αλλά όχι άριστα μιας και βρήκα μικροαδυναμίες γευστικές.

Τραπέζι λοιπόν στρωμένο με χάρτινα σουπλά με το μενού τυπωμένο επάνω (όπως Πιάτσα Μεζεδάκι) για να φωτογραφήσεις άνετα χωρίς να νιώθεις ότι παρανομείς! Τα ποτά ωστόσο δεν αναγράφονταν.

Πολύ παγωμένο νερό σε ε-ξαι-ρε-τι-κή καράφα μπουκάλι, ακόμη πιο ωραία κι εκείνη του κρασιού. Τα δε ποτήρια τους... μακάρι να βλέπατε τη φωτο.

Ως καλοσώρισμα με φιξ χρέωση 1e, μας έφεραν 2-3 φέτες μαύρο ψωμί περασμένο στο γκριλ (δεν μας άρεσε) και 2-3 κλασικά στρογγυλά πιτάκια στο γκριλ επίσης, αυτά έκαναν καλή παρέα με τις ελιές τις ξυδάτες και το νόστιμο ροζουλί ντιπάκι από τυρί κρέμα-πάστα ελιάς και πάστα πιπεριάς.

Ήπιαμε ημίγλυκο λευκό 1/2 lt στα 4,50e, πραγματικά πολύ πολύ καλό και δροσερό. Και για συνοδεία, βάλαμε στη μέση τα εξής:
- Κολοκυθάκια τηγανητά με γιαουρτένια σως και δυόσμο. Τεράστια μερίδα, εντελώς ιδιαίτερα και ασυνήθιστα, σε μακρόστενα στικς. Παναρισμένα με την κινέζικη φρυγανιά panko που παίζει πλέον παντού, εντελώς τραγανά και ελαφριά, η σως συμπαθητική αλλά κάποια στιγμή τη βαρέθηκα και τα περισσότερα τα έφαγα μόνα τους (5,20e).

- Τυροκροκέτες με παστουρμά, με την ίδια πιο πάνω σως. Υπερίσχυσε και πάλι το αλεύρι εις βάρος του τυριού, ίχνος παστουρμά δεν βρήκαμε καθόλου μέσα στις κροκέτες, ήταν αρκετά σφιχτές / συμπαγείς και η σως εδώ δεν βοήθησε καθόλου (5 τμχ 5,50e).

- Kεφτεδάκια με ούζο και γιαούρτι. Δεν ξέρω αν πρέπει τελικά το ούζο να το γεύεσαι ή αν δίνει απλώς ένα άρωμα στον κεφτέ. Αυτοί ήταν αφράτοι, καλοφτιαγμένοι, νόστιμοι, με τα αρωματικά που τους πρέπουν και το τηγάνι τους έβγαλε τραγανούς όπως μου αρέσουν. Η σως δροσερή αλλά ίσως αχρείαστη. Αν και μεζές, μια χαρά ήταν για κυρίως (5 τμχ 6,20e).

- Μπούτι κοτόπουλο γεμιστό με μπέικον, γραβιέρα και κόκκινες πιπεριές. Όντως πολύ καλό, ολόσωστα φιλεταρισμένο και ψημένο σε στυλ μπαλοτίνα (κάτι μάθαμε κι από το masterchef), η γέμιση το νοστίμισε πολύ και στο ψήσιμο είχαν πετύχει το ιδανικό. Συνοδευτικό επιλογής, διαλέξαμε πουρέ πατάτας, δεν ήταν ούτε σπιτικός ούτε τυποποιημένος, συμπαθής αλλά με έναν εντελώς χειροποίητο και πιο βουτυράτο, το πιάτο θα αναβαθμιζόταν στο τέλειο (8,50e).

Σαν ποσότητες τα βρήκα χορταστικά αλλά ως λιχούδω με πιστοποιητικό γιατρού ήθελα να δοκιμάσω 1-2 ακόμη πιάτα. Ας όψεται η ζέστη και η... διατροφή που κάνει ο έτερος της παρέας και με έχει ζαλίσει.

Μεγάλο plus το κερασμένο γλυκάκι στο τέλος, που ήταν και πολύ καλό. Δύο κομμάτια σιροπιασμένο τσουρεκάκι με γευστικότατη κρέμα ζαχαροπλαστικής επάνω, ένα τύπου εκμέκ θα το έλεγα, ιδιαίτερο και επιτυχημένο.

Και μπράβο, γιατί σε άλλες κρατήσεις etable το τσιγκουνεύονται και κάνουν διακρίσεις ακόμη και σε αυτό.

Ο λογαριασμός ήταν στα 31 ευρώ και με την έκπτωση πληρώσαμε το μαμούθ ποσό των 21,60 ευρώ. Ούτε το ένα ούτε το άλλο είναι αντιπροσωπευτικό, αλμυρό vs. κλοπή. Κάπου στη μέση αν καθόταν η μπίλια, και χωρίς έκπτωση, θα το έβρισκα ιδανικό.

Φαίνεται πάντως η καλή δουλειά που γίνεται. Κι εγώ δεδομένης ευκαιρίας θα ξαναπήγαινα σίγουρα. Να πάτε και να μας πείτε τη γνώμη σας. Εμείς πάντως περάσαμε ωραία στη Γράπα.

10 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Δεν υπάρχει κάτι που να μην έχω γράψει για τα Φουρνό, όπως χαριτωμένα τα αποκαλούμε μεταξύ μας εμείς οι καλοφαγάδες. Και δεν γίνεται αυτή η 3η κριτική να ξεπεράσει τις δύο μου προηγούμενες όπου έχω γράψει τα άπαντα - απομνημονεύματα για ένα από τα πιο αγαπημένα μου μαγαζιά που ανακάλυψα εδώ μέσα και το θεωρώ μεγάλη τύχη και ευδαιμονία.

Και γιατί τότε άλλη μία κριτική;

Γιατί βλέπω κάποιους νέους αξιόλογους χρήστες - συναδέλφους καλοφαγάδες και θέλω να τους πείσω να πάνε αν δεν το έχουν ήδη κάνει. Γιατί τα Φουρνό ανανεώνουν τους όρκους πίστης.

Γιατί, ποιά ήταν η μοναδική σχεδόν γκρίνια που άκουγες κάποτε από δήθεν δύσκολους επικριτές; Ότι ο χώρος ήταν παιδικός και διακοσμημένος σε ύφος που δεν ταίριαζε με την φιλοσοφία του εστιατορίου.

Έ λοιπόν είπαν 'γκρεμίστε το' και το γκρέμισαν. Ξεκίνησαν από την αυλή και προχωράνε as we speak στο εσωτερικό και από Σεπτέμβρη που θα ανοίξουν ξανά, ξεχάστε τα Φουρνό που ξέρατε και welcome to THE NEW AGE.

Τις πρώτες αλλαγές τις θαυμάσαμε με τα μάτια μας στην τελευταία επίσκεψη της Δώθε Παναγιάς, μια παρέα 9 ατόμων, όπου και πάλι περάσαμε χάλια, φάγαμε ακόμα πιο χάλια, δεν γελάσαμε καθόλου, δεν είχαμε τίποτα να πούμε μεταξύ μας, φάση μούγγα στη στρούγγα, και γενικώς... χάλια μαύρα, καταλαβαίνετε. Είδαμε τον ίδιο βαρετό κατάλογο, ο μάγειρας και οι συν αυτώ καθόλου δεν μας περιποιήθηκαν και το μαγαζί ήταν άδειο.
Οκ. Ίσως όχι.

Μάλλον στρογγυλοκαθήσαμε σε κάτι νέες πολυθρόνες θαύμα αναπαυτικές, σε μιαν άλλη αυλή από αυτή που υπήρχε παλιά, γεμάτη από κόσμο και γάργαρα γέλια.
Είδαμε κι άλλες αλλαγές στο μενού - μα δεν θα εξαντληθούν ποτέ. Μιλήσαμε για τα καλοκαιρινά μας σχέδια και πονέσαμε στο στομάχι από τα γέλια και το φαγητό. Έριξε και μια ωραιότατη βροχοκαταιγίδα και τα ξέπλυνε όλα. Τσουγκρίσαμε ποτήρια τόσο δυνατά που παραλίγο θα τα σπάγαμε.

Παλιά αγαπημένα μας πιάτα που θα είναι για πάντα σταθερά στο μενού και αναντικατάστατα, ήρθαν στο τραπέζι. Αλλά ήρθαν και καινούργια που μπαίνουν δοκιμαστικά για να μείνουν.

Το χειροποίητο ψωμί τους, το κότσι, οι crispy πατάτες σαν τηγανιτές, η σαλάτα new age (καλά αυτή η σαλάτα το είχε το όνομα από νωρίς), κάθε επιλογή σε κρέας (ribs, μοσχάρι, οσομπούκο, στηθοπλευρά, ό, τι πετύχετε είναι κάθε φορά άψογο), το κριθαρότο που ποτέ δεν το χορταίνω... Αλάνθαστες basic επιλογές, από αυτές που δεν σε προδίδουν ποτέ.

Τα καινούργια ντιπ και τα αναβαθμισμένα γλυκά της Μαίρης, το λιχούδικο πεινιρλί, η νέα άφιξη του καβουρμά, το τρίπατο μπέργκερ, η λατρεμένη μου πίτα ροκφόρ στο επόμενο level.
To ξεχωριστό τους κρασί, τα κεράσματα που δεν κάνουν διάκριση σε φίλο ή νέο πελάτη ή γνωστό. Δεν θέλω να επαναλαμβάνομαι.

Να πάρετε την παρέα σας παιδιά, και να πάτε μαζί, γιατί έτσι θα δοκιμάσετε πιο πολλά και γιατί οι μερίδες τους σίγουρα δεν είναι μικρές. Το vfm είναι από τα καλύτερα εκεί έξω, ακόμα και ο πιο δύσπιστος ξέρει πια να το ξεχωρίσει αυτό.

Σε όλους μας έχει συμβεί η αποτυχία, άλλοι γράφουμε γι'αυτήν άλλοι όχι. Στα Φουρνό εγγυώμαι ότι ο κίνδυνος είναι μηδενικός. Το 20ευρο εδώ, είναι αξία limit up στο Χρηματιστήριο Γεύσεων και Αξιών.

Τί είναι αυτό που δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξει στα Φουρνό; Οι άνθρωποι.
Η διάθεσή τους απέναντι στον φίλο - πελάτη τους, ή νέο πελάτη τους, ακόμη κι όταν κάτι προσωπικό τους τους πληγώνει από μέσα. Ο τρόπος που θα σταθούν απέναντί του και θα του προσφέρουν όλη τους την γνώση και περιποίηση για να περάσει όμορφα τη βραδιά του.

Ο τρόπος που θα σε σερβίρουν, η αγωνία τους να σου αρέσει αυτό που σου έφτιαξαν, το βλέμμα τους όταν συναντάει την επιδοκιμασία τη δική σου, αυστηρέ μου πελάτη.
Και η υπόσχεση - προσδοκία να ξανανταμώσουν οι δρόμοι σας σύντομα, γύρω από ένα αληθινά όμορφο τραπέζι.

Όλα αυτά στα Φουρνό δεν πρόκειται να αλλάξουν ποτέ, και μην τους το ζητήσετε. Οι χώροι ανακαινίζονται. Οι άνθρωποι ποτέ.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Ucook.