Loader

Ucook

Κριτικές: 174
Μέλος από: Μάρ 2014

Εμφάνιση:

17 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Άξια η θέση του δίπλα στο Λυχνίον σε αυτή τη μικρή λίστα που έχω και ονομάζεται αναγνωριστικά "old school ταβερνεία", το ταβερνάκι του Σπύρου & του Αντώνη που πλέον είναι του Παναγιώτη & του Δημήτρη, κάτι σαν οικογενειακή επιχείριση που οι κάποτε εργαζόμενοι, αγαπώντας την σαν παιδί τους, έγιναν και ιδιοκτήτες. Το είχα κατά νου προς επίσκεψη πολύ καιρό τώρα και η ευκαιρία επιτέλους δόθηκε ένα κρύο βράδυ, που η όρεξή μας τράβαγε τέτοιες κουτουκοκαταστάσεις, όμορφες και απλές.

Πήγα από τον εύκολο δρόμο - Βείκου & Γαλατσίου - και πάρκαρα ακόμη πιο εύκολα ακριβώς απέξω, ήταν βέβαια σχετικά νωρίς, καθώς αργότερα το μαγαζί γέμισε και οι θέσεις μέσα για θαμώνες και έξω για οδηγούς έγιναν ανάρπαστες.
Ένα απλό όμορφο πετρόκτιστο σπιτάκι είναι αυτό που θα δεις. Με πλαϊνό κηπάκο για άνοιξη & καλοκαίρι και 2 αίθουσες στα ενδότερα - μπροστά για μη καπνίζοντες η μικρότερη, στο βάθος για καπνίζοντες η μεγαλύτερη, και οι δύο έντονα "χρωματισμένες" από αυτή την απαράμιλλη ατμόσφαιρα του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Καθαρά, απλά, ζεστά και όμορφα, με μόνη παραφωνία τις κάπως αφρόντιστες τουαλέτες, γι'αυτό και το 3/4.

Η εντύπωση που μου δόθηκε είναι αυτή της σκληρής δουλειάς και της φιλότιμης στάσης απέναντι στον πελάτη με σταθερά καλό φαγητό σε συμπιεσμένα χαμηλές τιμές, εξάλλου εν δυνάμει όλοι μπορούν να συναντηθούν εκεί μέσα - φοιτητές, οικογενειάρχες, εργαζόμενοι, πολιτικοί, διανοούμενοι, ζευγάρια και μοναχικοί, για ένα ζεστό μαγειρευτό ημέρας ή για κρεατάκι στη σχάρα. Η σταθερή πελατεία κρατάει αυτά τα παραδοσιακά ταβερνάκια. Πάντως για ώρες αιχμής και ΠΣΚ σίγουρα προνοείστε για κράτηση μιας και το τηλέφωνο χτύπαγε διαρκώς. Επίσης δίνεται φαγητό και σε πακέτο για το σπίτι.

Το μενού αρκετά πληθωρικό σε ποικιλία, είναι ο παράδεισος του μαμαδίσιου φαγητού. Τεράστια ποικιλία σε μαγειρευτά, απίστευτα χαμηλές τιμές, μπορείς να συνδυάσεις πράγματα και να γευματίσεις πολύ οικονομικά ακόμη κι αν είσαι εργένης. Και με τις παρέες δίπλα σου, θα ξεχάσεις και την μοναχικότητά σου.

Ο συμπαθέστατος κύριος, που μας σταμάτησε την κατάλληλη στιγμή, σημείωσε για εμάς στο μπλοκάκι του και μας έφερε τα εξής (άνετα τάιζαν και 3ο άτομο τελικά):

Nτολμαδάκια με ρύζι/κιμά. Ονειρεμένη παιδική γεύση, είναι αυτά με την βελουτέ λεμονόσαλτσα που βουτάς το ψωμί σου και δεν θες να τελειώσει. Τρυφερό κληματόφυλλο, πεντανόστιμη η γέμιση, έντονα όξινη η σάλτσα όπως πρέπει, δεν γίνεται να μην αγαπάς αυτό το πιάτο (6 στη μερίδα, 6,50e).
Tζατζίκι. Δυναμίτης πραγματικός. Σφιχτό παχύ γιαούρτι (μάλλον σακούλας, από αυτά τα παλιά), έντονο το σκόρδο, και με λίγο άνηθο που μου αρέσει, καμία σχέση με άλλα "νερουλά" τύπου τζατζίκια, αυτό εδώ σίγουρα δεν είναι παιδικό. (3,5e)
Μερίδα μπιφτεκάκια, με πατάτες τηγανιτές - μην ρωτάς για προκάτ, είναι προσβολή. Σαν σπιτικά, με τέλεια μυρωδικά, καλοψημένα, μαλακά, υπέροχα (3 στην μερίδα, 7e).
Συκώτι μοσχαρίσιο επίσης με τηγανιτές πατάτες. Ήταν το μοναδικό που δυστυχώς με απογοήτευσε καθώς δεν πλησίασε καν το πλέον αγαπημένο μου του Λυχνίον. Άκρως λαχταριστό όταν ήρθε, είχε παραψηθεί και δεν είχε καθαριστεί σωστά με αποτέλεσμα οι ίνες και τα νεύρα παντού να το καταστρέψουν (7e).
Tέλος 1/2 κιλό παϊδάκια αρνίσια (έχουν 28e /kg), λεπτά, καλοψημένα και σωστά κομμένα (πρέπει να γνωρίζεις για να μη τα σακατέψεις), εγώ θα τα ήθελα πιο ψωμωμένα αλλά περί ορέξεως... Ήταν υπέροχα έτσι κι αλλιώς. Και επιπλέον συνοδεύονται με μια μερίδα (δωρεάν) τηγανιτές πατάτες! (14e).

Ψωμάκι άφθονο εξαιρετικό, ψημένο με λαδορίγανη, που ζητήσαμε και δεύτερο καλαθάκι, χρεώθηκε άπαξ 1e. Νεράκι σε μπουκάλι εννοείται. Κρασάκι χύμα 5e / lt, εμείς πήραμε ροζέ 1/2 lt (2,5e) και ήταν μια χαρά, χωρίς παρενέργειες.
Το κέρασμά τους, η παιδική σου κρέμα καραμελέ στο τσίγκινο φορμάκι, που έβαζες ως παιδί κάτω την καραμέλα και πάνω την κρέμα και το αναποδογύριζες μετά...

Στα του λογαριασμού, αναλυτικό δελτίο παραγγελίας μαζί με την νόμιμη απόδειξη στα 41,50e. Αλλά όπως προείπα, άνετα έτρωγε και 3ο άτομο. Θεωρώ ότι σίγουρα θα επαναλάβουμε την επίσκεψη και με παρέα, μιας και τα μαγειρευτά του, που είδα σε διπλανά τραπέζια, αποτελούν γεύσεις πολύ αγαπημένες αλλά και η σχάρα του, γενικώς μας ικανοποίησε πολύ.
Στα Πατήσια και στα πέριξ, είναι ένα γευστικό διαμαντάκι που πολύς κόσμος φαίνεται να το προτιμά σταθερά. Δεν υπάρχουν πλέον πολλά παρόμοια στην Αθήνα...

07 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
26-36

Dine Athens, στάση 2η και τελευταία για φέτος στο La Argentina, που ευτυχώς έσωσε τις χαμένες μου εντυπώσεις. Πολλά παρατράγουδα - αρπαχτές πήρε το αυτί μου, προφανώς η διοργάνωση κάθε χρόνο εξελίσσεται σε σαφάρι και φέτος δεν ήταν λίγοι όσοι τελικώς κάπου δυσαρεστήθηκαν.

Όταν έκλεισα για την Αρτζεντίνα ήδη από πολύ νωρίς, σίγουρα δεν φανταζόμουν ότι Τετάρτη βράδυ θα έβρισκα το μαγαζί φουλ γεμάτο, ούτε και ότι τις τελευταίες μέρες τα τραπέζια του θα έχουν βγει sold out. Καλό σημάδι που επαληθεύτηκε, μαζί με τη βεβαιότητα του κολλητού μου που έχει ήδη τιμήσει την μαμά Αρτζεντίνα στο Μαραθώνα, ότι επιτέλους... θα φάμε καλά.

Πάλι εδώ μενού 30e με ίδιο στήσιμο α λά Πιπεριά (1 σαλάτα, 2 ορεκτικά, 1 κυρίως, 1 γλυκό, 1 ποτήρι κρασί) όπου περίμενα με πιστόλι να δω τί θα συμβεί. Πιο ξεκάθαρη εξήγηση, όλα τα ορεκτικά ίσχυαν κανονικά, απλά το ένα κάπως μικρότερο, fair enough. Και, φυσικά, άξιο αναφοράς το ότι δεν κερδοσκόπησαν κρυφοχρεώνοντας εμφιαλωμένο νερό & ψωμάκια + ντιπ, που ήταν μέσα στην τιμή.

Καταρρακτώδης λοιπόν βροχή και άνετο παρκάρισμα μας έφεραν στην Αρτζεντίνα, λίγο μακριά από την πλατεία του Χαλανδρίου όμως πανεύκολο να την εντοπίσεις. Γωνιακό μαγαζί, με τζαμαρίες ολόγυρα, όχι κάτι εντυπωσιακά Αργεντίνικο ή Βραζιλιάνικο διακοσμητικά, σίγουρα ευχάριστο στο μάτι και με πολλά περιθώρια βελτίωσης.
Ευρύχωρα τραπέζια ακόμη και αυτά των 2 ατόμων, με αποστάσεις και άνεση κινήσεων, σε 2 αίθουσες διαχωριζόμενες με μια ωραία κατασκευή σε ρόλο κάβας, άκαπνες αμφότερες και χίλια μπράβο γι αυτό!
Λίγα φολκλόρ στοιχεία & κάποια διάσπαρτα έντονα χρώματα εδώ κι εκεί, δίνουν τον τόνο χωρίς να κουράζουν το μάτι ενώ η χαλαρή διάθεση του προσωπικού και η σωστή ένταση στη μουσική σε επηρεάζει κι εσένα θετικά.

Η πάγια τακτική περιλαμβάνει τηλεφώνημά τους, ώστε να ενημερωθούν τί επιθυμείς να φας & πώς το θέλεις ψημένο, δεδομένου ότι η τεχνική αργού ψησίματος μακριά από την φωτιά παίρνει έως και 1 ώρα για να βγει αυτό το ΕΠΟΣ στο πιάτο σου. Δεν ασχολήθηκα, αφενός γιατί δεν είχα καταλήξει απόλυτα στις επιλογές μας, αφ'ετέρου γιατί δεν αγχώνομαι καθόλου και ήθελα να το πάω πολύ χαλαρά. Πράγματι, τα 50 λεπτά που μεσολάβησαν από τα πρώτα (που έρχονταν με άψογο ρυθμό από την κουζίνα, σε ένα μαγαζί γεμάτο τονίζω ξανά) μέχρι να φτάσει το ΕΠΟΣ στο τραπέζι, ούτε που μας φάνηκαν πότε πέρασαν!

Ξεκινήσαμε με ζεστά φρεσκότατα ανάμεικτα ψωμάκια συνοδεία μιας κόκκινης πικάντικης σαλτσούλας και σε λίγα λεπτά ήρθαν και οι σαλάτες, ικανοποιητικής ποσότητας και νοστιμιάς, με ωραίο ντρέσινγκ και στις 2.
Η rucula parmesan αναμενόμενα δροσερή με ρόκα, ελιές, πράσινο κρεμμυδάκι, μικροσκοπικά ψητά λαχανικά, ντοματίνια & flakes παρμεζάνας ενώ η remolacha πιο ιδιαίτερη με πατζάρι, baby πατζαρόφυλλα, ρόκα, κρεμμυδάκι, φυστίκι & ένα ασυνήθιστο αρωματικό γιαούρτι με δυόσμο και λίγο balsamico που την ανέβασε πολύ. Η δεύτερη σαφώς άρεσε περισσότερο.

Στα ορεκτικά οι empanadas δεν ήταν κάτι περισσότερο από απλά μικρά καλοφτιαγμένα πιτάκια (1 με τυρί & 1 με κιμά), το παραδοσιακό φρέσκο λουκάνικο Salchicha φοβερό, κρεατένιο και μη τυποποιημένο, ενώ το σαγανάκι με Provoleta & ψητή λιαστή ντομάτα (αργεντίνικο τυράκι στο μαντέμι) πεντανόστιμο να το βάζεις λιωμένο πάνω σε ψωμί, θα το ήθελα σε πιο γενναία ποσότητα. Εκ των υστέρων, θα παρέλειπα τα πιτάκια που μέτρησαν για διπλό ορεκτικό και θα έπαιρνα διπλό λουκάνικο και provoleta, αλλά οκ θέλαμε να τα δοκιμάσουμε όλα.

Κάπου εκεί βλέπαμε ήδη τα ξύλινα πλατώ με τα τεράστια μπριζολίδια να προσγειώνονται δίπλα μας και η προσμονή μας χτύπησε κόκκινο. Να πω ότι γενικώς δεν έχω μεγάλη εμπειρία σε κοπές, ψησίματα και τα σχετικά, όμως το κρέας που έφαγα εδώ με ξεπέρασε κι εμένα και (ιεροσυλία) το rib eye του Sasi's. Tόσο πολύ; τόσο πολύ.
Παραγγείλαμε medium well το Costeleta Sin Lomo (rib eye 650 gr) και το Cuadril (φιλέτο από κιλότο 650 gr). Να πω ότι το βάρος δεν ήταν κακόγουστο αστείο, ήταν όντως 1.300 gr+ το κρέας που ήρθε. Η τιμή καταλόγου είναι 38 ευρώ το κιλό, οπότε κάθε κουβέντα περί vfm σταματάει εδώ.

Για την γεύση & την τεχνική ψησίματος επίσης δεν μπορώ να πω πολλά. Ελπίζω η φίλη μου η Rose_Tyler που θα πάει απόψε πανέτοιμη, να καταθέσει κι εκείνη την εμπειρία της και να ταυτοποιηθούν οι απόψεις μας. Αν έχω κάτι να πω είναι το εξής: οι συνοδευτικές σάλτσες που φέρνουν είναι αχρείαστες - τέλεια ωστόσο η chimichurri -, πατάτες τηγανιτές δεν χρειάζονται δίπλα σε αυτό το κρέας, στο τέλος φεύγεις με γερανό χαϊδεύοντας την κοιλιά σου στοργικά...

Άξιο συνοδευτικό κρασί σε ποτήρι το κόκκινο Malbec Αργεντινής, απλώς συμπαθή τα 2 γλυκά στο τέλος (cheesecake de muras χρειαζόταν περισσότερη μαρμελάδα & φρούτο, volcan brownie με dulce di leche & παγωτό). Aποδείχτηκαν ικανά να αλλάξουν για λίγο τη γεύση στο στόμα αλλά όχι στο μυαλό που έχει πλέον αγκυρώσει στα συγκεκριμένα μπριζολίδια.

Η πληρωμή έγινε με κάρτα της Alpha Bank (έκπτωση 10%) σε ασύρματο pos στο τραπέζι, στα 54e με απόδειξη κανονική και το vfm πραγματικά δεν μπορεί να γίνει καλύτερο.
Επίσης η εξυπηρέτηση σε όλα πολύ καλή, με ενδιαφέρον, επαγγελματισμό, ευγένεια, άφησε συνολικά θετικότατες εντυπώσεις και κανένα παράπονο.

Η Αρτζεντίνα προτείνεται γι'αυτό ακριβώς που ξέρει να κάνει πολύ καλά, δηλαδή το κρέας. Είναι ένα ακριβό μαγαζί, που θα ξηλωθείς αλλά θα το ευχαριστηθείς στο έπακρο. Ήταν επιτυχία που το δοκίμασα, καθώς με άφησε με μεγάλο χαμόγελο και σίγουρα με την γλυκιά προσμονή να ανηφορίσω το συντομότερο προς την mama Argentina στον Μαραθώνα.

02 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Αποφάσισα φέτος, στην 4η χρονιά διοργάνωσης του Dine Athens, να το τιμήσω κι εγώ για πρώτη φορά, ιδίως μετά την ενδελεχή μελέτη συμμετεχόντων & μενού και την παρουσία 2 εστιατορίων που από καιρό ήθελα να επισκεφθώ.
Θα ξεκινήσω λοιπόν από την Πιπεριά, μια εμπειρία που θα είχε καταλήξει θετικά αλλά δυστυχώς 2 ημέρες μετά, στιγματίζεται αρνητικά, μετά την επικοινωνία μου με τους διοργανωτές και την επίσημη απάντησή τους σε ερώτημά μου.
Το ερώτημα ωστόσο που πλανάται ακόμη αναπάντητο είναι, αν έχει συμβεί σε κάποιον να του σερβίρουν λιγότερα από τα επισήμως αναγραφόμενα στο online και στο έντυπο μενού, γιατί κακά τα ψέματα, η επιλογή όλων μας βασίζεται στο μενού που βλέπουμε ανακοινωμένο και "λάθη" δεν γίνονται ούτε και συγχωρούνται.

Για τον χώρο δεν έχω να πω πολλά, σαφώς προτιμώ πιο πολύ της αδελφής επιχείρισης Parlo. Το μεγάλο συν στην Πιπεριά είναι το άκαπνο περιβάλλον και μάλλον μέχρι εκεί. Ο ψυχρός φωτισμός της σάλας με κούρασε, τα στριμωγμένα τραπέζια δεν αφήνουν ελευθερία κινήσεων (αν και εμείς διαλέξαμε ένα κάπως πιο άνετο κοντά στην τζαμαρία - έκανε λίγο κρύο βέβαια ) και δεν μου έμεινε κάποια διακοσμητική λεπτομέρεια που να με συγκινήσει ιδιαίτερα.

Στο σέρβις η εικόνα ήταν "ήξεις αφίξεις". Ένας κύριος και μια κυρία σε μοιρασμένους ρόλους & καθήκοντα, αρκετά σφιγμένοι και τυπικά ευγενικοί, με σωστό χρόνο απόκρισης ώστε να μην τους ψάχνεις, αλλά... με μια αστοχία (ευγενικά διατυπωμένο αυτό) που θα με κάνει να μην επιστρέψω ποτέ ξανά στην Πιπεριά, παρόλο που το φαγητό γενικώς με ικανοποίησε.

Να τα πω λοιπόν πιο συγκεκριμένα. Το προσφερόμενο μενού τους, που είναι ατομικό, στα 30 ευρώ/ άτομο, περιλαμβάνει: ψωμί και ντιπ ψητής πιπεριάς ( 2 ειδών το πρώτο, πολύ μαλακό & φρέσκο. Πολύ νόστιμο το δεύτερο ).

Σαλάτα ( 1 από 2 προσφερόμενες επιλογές). Ορεκτικά ( 2 από 4 επιλογές). Κυρίως πιάτο ( 1 από 3 επιλογές). Γλυκό (1 από 3 επιλογές). Ποτήρι κρασί ετικέτας (λευκό ή κόκκινο).
Σε ερώτησή μας διευκρινιστική, καθώς παραγγέλναμε, μας είπαν ότι υπάρχει λάθος στα ορεκτικά που έχει διορθωθεί στο site, και ότι το ορεκτικό είναι τελικώς 1. Μας κακοφάνηκε είναι η αλήθεια, αλλά δεν επέμεινα, ξέροντας ότι θα το ελέγξω σε δεύτερο χρόνο. Ωστόσο η γλώσσα του σώματος πάντα προδίδει το ψέμα...

Ήμασταν 3 άτομα και δοκιμάσαμε τελικώς τα εξής:
- Σαλάτα λαχανικών με ραντίτσιο, κινέζικο λάχανο, εσκαρόλ, αντίβ, σταφίδες, με πολύ δροσερό ντρέσινγκ πορτοκαλιού μελιού μουστάρδας, νόστιμη, φρεσκότατη, πρωτότυπη.
- Σαλάτα πράσινη χ 2, με baby σπανάκι, ντοματίνια, ρόκα, φιλεταρισμένο πορτοκάλι, κάπαρη και σύγκλινο Μάνης, και αυτή όμορφα παρουσιασμένη, γευστική και με ισορροπία στα υλικά. Οι σαλάτες επίσης αν και ατομικές, σε γενναιόδωρη ποσότητα.
- Φάβα Φενεού, καταπληκτική. Αρκετά σφιχτή αλλά βελούδινη, σωστά χλιαρή, υπέροχα αρωματική από το τρουφόμελο, με αρκετά κομμάτια crispy απάκι που την ανέβασαν κι άλλο γευστικά. Έγινε ανάρπαστη.
- Χαλούμι στη σχάρα με μαρμελάδα σύκο. Επίσης εξαιρετικό. Το χαλούμι σε 3 κομμάτια, ολόσωστα περασμένο στη σχάρα, σε άψογο πάντρεμα με τη γλυκιά μαρμελάδα του.
- Κροκέτες μπακαλιάρου παναρισμένες σε panko, άψογο τηγάνι και εδώ, πάνω σε ταρτάρ πατζαριού με ωραία οξύτητα & τούφες αγιολί με κάρυ, για έξτρα άρωμα. Υπέροχο και αυτό, αλλά εδώ έγινε έκπτωση, αντί των 4 κροκετών μας ήρθαν μόλις 3 στη μερίδα.

Στα κυρίως, οι 2 επιλογές ήταν επιτυχημένες, δυστυχώς όμως το πιάτο του φίλου μας τελείως απογοητευτικό. Το κριθαρότο γαρίδας που ήταν το δικό μου, βαθιά νόστιμο με φρέσκια ντομάτα, στακοβούτυρο & τυρί τόσο όσο, με 4 γαριδούλες καθαρισμένες & αρκετό πιπέρι που του πρόσθεσα από πάνω, αλλά σε αβανταδόρικο πιάτο που έκρυβε την μικρομεσαία του ποσότητα.
Δεύτερο πολύ καλό πιάτο ο σολωμός στη σχάρα με πίκλες αγγουριού, μπασμάτι και σως teriyaki. Ολόσωστα ψημένο το ψάρι, απλό το ρύζι, πολύ ολοκληρωμένο το πιάτο με ωραίες πινελιές.
Αποτυχημένο πιάτο ήταν το ψαρονέφρι. Κακόγουστα παρουσιασμένο, με σοβαρές αστοχίες στα 3 εκ των 4 υλικών του. Αντί για πατάτες (οποιασδήποτε μορφής) συνοδευόταν από τσιπς πατάτας, κρύα και ξερά. Τα φιλετίνια στημένα σαν πύργος είχαν ανάμεσά τους αρκετή ρόκα που χάλαγε και τη γεύση και τη θερμοκρασία του κρέατος. Έπρεπε να διαλυθεί η οικοδομή και να βγει εκτός τερέν η ρόκα για να φαγωθεί το κρέας. Το προβολόνε ωμό σαν τυρί του τοστ, θα μπορούσε να είχε γκρατιναριστεί, και τα ψητά ντοματίνια απλώς περιττά. Βέβαια ο φίλος μας το έφαγε με κρύα καρδιά, αλλά τον "ενισχύσαμε" κι εμείς από τα δικά μας πιάτα.

Τα γλυκά τους ήταν επίσης υπέροχα-υπέροχα-υπέροχα. Δοκιμάσαμε και τα 3. Κοινό χαρακτηριστικό τους: ανάλαφρα και με λίγη ζάχαρη, πράγμα που πάντα εκτιμώ σε ένα γλυκό. Στην 1η θέση βάλαμε την πανακότα με κρέμα καρύδας & σάλτσα μάνγκο, στην 2η το μιλφέιγ με τραγανό φύλλο Βηρυττού, κρέμα μαστίχας & φυστίκι Αιγίνης και στην 3η το παγωτό καϊμάκι με γλυκό κουταλιού βύσσινο & σπασμένο κουραμπιέ.

Μας έφεραν νερό σε δικό τους μπουκάλι και επίσης ήπιαμε ένα ποτήρι κρασί λευκό Sauvignon blanc Κτήμα Καρυπίδη και δύο ποτήρια κόκκινο Merlot Κτήμα Μπουγιούρη, αμφότερα εξαιρετικά. Σύνολο λογαριασμού με απόδειξη, στα 90 ευρώ.

Γιατί λοιπόν μια κριτική με πληθώρα λέξεων "νόστιμο, φρεσκότατο, πρωτότυπο, υπέροχο, βαθιά γευστικό, ολόσωστο, βελούδινο, μπλα μπλα μπλα... " βαθμολογείται τελικώς τόσο χαμηλά.
Καταρχάς γιατί εγώ είχα άλλη εικόνα για το συγκεκριμένο εστιατόριο και με μια αδικαιολόγητη ενέργειά τους μου την χάλασαν.
Δίνοντας το μενού σου (που εσύ το έχεις επιμεληθεί) στη δημοσιότητα με 2 ορεκτικά/ άτομο, δεν γίνεται να επικαλείσαι ότι έγινε λάθος το οποίο λες κιόλας ότι έχει διορθωθεί, γιατί τέτοια λάθη δεν γίνονται και δεν έχει διορθωθεί τίποτε.
Γιατί το Dine Athens μου επιβεβαίωσε ότι ισχύει το δημοσιευμένο μενού και μου ζήτησε συγνώμη για την δυσάρεστη εμπειρία. Γιατί ο φίλος μου που έφυγε δυσαρεστημένος θα μπορούσε να είχε φύγει πιο ικανοποιημένος με το δεύτερο ορεκτικό του, που του άρεσε πιο πολύ, και που δικαιούνταν μέσα στην τιμή των 30 ευρώ.

Γιατί... η γνωριμία μου με την Πιπεριά είχε όλες τις προϋποθέσεις να εξελιχτεί μελλοντικά, καθώς στο γευστικό κομμάτι με κέρδισε. Αλλά, δυστυχώς, μάλλον, δεν προβλέπεται να υπάρξει δεύτερη φορά.

27 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Νομίζω ότι αυτό το νεο-μπακαλίστικo trend έχει πια αναπαραχθεί τόσο πολύ τα τελευταία χρόνια που για να κάνει κάποιος τη διαφορά από τον μετρ του είδους Φάνη (προσωπική μου άποψη αυτή) χρειάζεται και πρωτοτυπία και γνώση, κάτι που φαίνεται να λείπει από ετούτη τη νέα, όχι πολλά υποσχόμενη "γαστρονομική" άφιξη, που λειτουργεί ήδη από το τέλος του '18 μέσα στην Λαχαναγορά του Ρέντη. Μακάρι να διαβάσω πιο ενθαρρυντικές κριτικές στο μέλλον, μιας και το νευραλγικό - cult σημείο της τοποθεσίας είναι ευνοϊκό για να πιάσει.

Όπως ήδη εικάζετε, εμένα δεν μου άρεσε. Και βασικά ξεκίνησα να κάνω την βόλτα μέχρι εκεί, περισσότερο για να δω την φοβερή ανακαίνιση του UBERNESS, που ακόμη ζει και βασιλεύει και δεν αξιώθηκα ακόμα να το επισκεφτώ, πιο πολύ υπό το φόβο να φράξουν οι αρτηρίες μου με τις full fat αμερικανιές του συμπαθέστατου Β. Καλλίδη. Λίγο παραδίπλα βρίσκονται λοιπόν Τα Μεζεκλίκια.
Ουσιαστικά ένας μονοκόμματος χώρος, με μια βιτρίνα στη μία πλευρά (τυριά, παστουρμάδες, αλλαντικά, διάφορα άλλα εδώδιμα & αποικιακά) μεγάλες προθήκες με τοπικά ελληνικά προϊόντα από την άλλη πλευρά και μερικά τραπέζια στη μέση. Και με εξωτερικό χώρο για αργότερα.
Συμπαθητικό μεν, τίποτα όμως καινούργιο που δεν έχουμε ξαναδεί. Μάλιστα η βιτρίνα - ψυγείο πάσχει εμφανώς σε ποικιλία προϊόντων, ενώ το αιώνιο πρόβλημα του καπνίσματος εντός, πάλι εδώ χωρίς λύση.

Η μεσημεριανή μας επίσκεψη, σε ένα σχεδόν γεμάτο μαγαζί με φίλους γνώριμους & γνωστούς των ιδιοκτητών, που τους εντόπισα στο χώρο, μας άφησε με αρκετά παράπονα που δεν θα αφήσω ασχολίαστα. Τραπέζι βρήκαμε εύκολα, ωστόσο το σέρβις ασυντόνιστο, ερασιτεχνικό και λίγο προκλητικό, δεν έσωσε ούτε και αυτό τις μέτριες γευστικές εντυπώσεις και κάποια λάθη πολύ χτυπητά.

Σε ένα πολύ μικρό μενού με όχι απαιτητικά πιάτα, περιμένεις τουλάχιστον να είναι καλοεκτελεσμένα. Έτσι κινηθήκαμε κι εμείς εκ του ασφαλούς παραγγέλνοντας μια ρεβυθάδα (5e) η οποία ήρθε σε πήλινο σκεύος ζεστό (νομίζω μικροκύματα γιατί άκουσα τον χαρακτηριστικό ήχο), αρκετά νόστιμη αλλά όχι σωστά αλατισμένη και χωρίς καμία σπιρτάδα, αστοχία που στο όσπριο δεν διορθώνεται εύκολα με την αλατιέρα. Λοιπά υλικά δεν αναγράφονται στον κατάλογο, άρα από την φωτό θα εικάσω κρεμμύδι πιπεριά & καρότο, αρκετό επιπλέον λάδι, επίσης λίγο γιαούρτι που της πήγε γευστικά. Συμπαθητική, αλλά.

Επίσης μια σαλάτα πράσινη με παστράμι (6,50e) με τις ανάμεικτες πρασινάδες της να έχουν ποτιστεί ενοχλητικά πολύ με σκέτο balsamico κρέμα (το μαύρο κιόλας), το παστράμι σε ρόλο κομπάρσου και κάποιους σκόρπιους ξηρούς καρπούς, σε ένα σύνολο επιεικώς αδιάφορο. Κι ο τελευταίος αδαής ξέρει πλέον να φτιάξει μια απλή βινεγκρέτ & να συμπληρώσει 1-2 υλικά παραπάνω ώστε η σαλάτα να είναι ευχάριστα βρώσιμη. Δυστυχώς, δεν.

Ελπίδες στο κλασικό σαγανάκι με πατάτες - αυγά - σουτζούκι, πραγματικά αν και αυτό ήταν αποτυχημένο, κλείστε το το μαγαζί. Μας διαφημίστηκε ως η ναυαρχίδα του μαγαζιού. Συγκρατούμαι να μην γελάσω, αν και τελικώς αποδείχτηκε ότι έτσι ήταν. Το εξαιρετικό (αλλά ορφανό) ψωμάκι που μας έφεραν στην αρχή και δεν γνωρίζω την χρέωσή του, μαζί με το σαγανάκι αποτέλεσαν την καλύτερη γευστική στιγμή του μαγαζιού. Το σκουπίσαμε κυριολεκτικά, αν και 7,50e τα βρίσκω πάρα πολλά για το συγκεκριμένο.

Τέλος, μακράν το πιο χάλια πεινιρλί, ήταν αυτό που (δεν) φάγαμε εδώ. Από τα 2 είδη του καταλόγου στραφήκαμε σε αυτό με πράσο λουκάνικο χωριάτικο και κασέρι. Πραγματικά χρειάζεται πολλή προσπάθεια για να λέγεται αυτό πεινιρλί. Του γειτονικού μου φούρνου με 1,5e είναι σαφώς ανώτερο. Παχιά άψητη ζύμη, σαν ψωμί, ελάχιστα υλικά που δεν έδιναν καμία γεύση, καθόλου βούτυρο, ό, τι χειρότερο έχω πετύχει ποτέ σε πεινιρλί. Κρίμα τα 7,50e που κοστίζει.

Ήπιαμε μια μπύρα. Και κατόπιν κέρασαν ένα καραφάκι από κάποιο απόσταγμα & γιαούρτι με γλυκό του κουταλιού. Όχι εμάς. Τους διπλανούς.
Όλα αυτά τα ωραία ήρθε και τα ολοκλήρωσε η προφορική ανακοίνωση του λογαριασμού - λες και γνωριζόμαστε κι από χθες - και ένα λάθος στα ρέστα εις βάρος του πελάτη. Επειδή ας πούμε είναι και Χριστούγεννα ας κρατήσουμε το πουρμπουάρ με το έτσι θέλω, δεν θα κάνει θέμα ο πελάτης για 1 ευρώ, σωστά;

Πολλή προχειρότητα, πολύ "σπρώξιμο" από τα απανταχού έγκριτα sites, πολλά λάθη για να τα παραβλέψω. Την επιλογή αν θα το τιμήσετε ή όχι & τα συμπεράσματα, τα αφήνω στην κρίση σας.

25 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Μαζευτείτε, θα απαγγείλω.

" Όταν έχεις ορεξούλα όλα πάνε κατ'ευχούλα,
μπες στην Αττική οδό και τσούρλα, για τον κάμπο την ραχούλα.
Στην Αγίου του Θωμά κάνε όλο αριστερά κι έχε μάτια ανοιχτά για την καντίνα στα κρυφά.
Αν τυχόν την προσπεράσεις στο McArthur θε να φτάσεις.
Μη σκεφτείς Θεέ μου, πού ήρθα; Πάρκαρε το υβριδικό στην ψύχρα,
τη γραβάτα το παπιγιόν άφησέ τα στο LEON.
Θα τσικνίσεις δίχως άλλο, κι ύστερα θα θέλεις κι άλλο,
με κοψίδια μυριστά και παίδια διαλεχτά.

Γειά σου Γιάννη και Χριστίνα, μ'έστειλαν για προβατίνα.
Ρίξε και κοτοπουλάκι, λαδορίγανη ψωμάκι
ζουμερό λουκανικάκι, λεμονάτο μπριζολάκι,
2 κεμπάπια 2 μπιφτέκια να μου φύγουνε τα ντέρτια,
βάλε φέτα και ντομάτες και πατάτες ριγανάτες.
Το κρασί δεν λέει πολλά, πίνε μπύρες να γλυστρά.
Μοναχά μην φας πολύ, θα'χει κέρασμα μπορεί.
Τις τιμές μην μαρτυρήσεις αν θες κάθισμα να βρίσκεις.

Ήταν βλέπεις μυστικό πριν το μαρτυρήσω εγώ.
Να το κράταγα για μένα; Άδικο και κρίμα μέγα.
Κι ο Baron να ήταν εδώ, θα στο σφύραγε θαρρώ.
Στης Χριστίνας & στου Γιάννη η λιγούρα σου θα γιάνει
κι αν σου ανοίξουνε κουβέντα 'ποιός σε έστειλε εσένα';
Πήγαινε φάε και πιες, μην ρωτήσεις για τιμές.
Μήπως εγώ για σένα δεν φροντίζω, μες στα Σπάτα όταν γυρίζω; "

Υ. Γ. Το ΘΕΙΚΟ κοντοσούβλι δεν χώρεσε σε ρίμα. Κοίτα μην τυχόν και δεν το χωρέσεις εσύ στην παραγγελία σου! Προσοχή στο ωράριο, η καντίνα λειτουργεί 12 με 5 το απόγευμα. Για καλό και για κακό κάνε ένα τηλέφωνο για σιγουριά & για τραπέζι.
Credits για την ανακάλυψη της Καντίνας στον φοβερό Βασίλη Καλλίδη. Και φυσικά στην ξαδέρφη μου.

18 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

"Η πρεσβεία της Ιαπωνίας". Αυτό σκέφτηκα στη θέα αυτού του παράξενα γοητευτικού κτιρίου, περνώντας το κατώφλι του και προσπαθώντας να το φανταστώ στο φως της ημέρας, μιας και τη νύχτα αδικείται, μέσα στο σκοτάδι και την χειμωνιάτικη πάχνη.
Οι παλιές κριτικές του ΟΜΙΚΡΟΝ, διφορούμενες έως αποθαρρυντικές, μάλλον ανήκουν στην πέτρινη εποχή του με μπέρδεψαν και ευτυχώς δηλαδή που δεν με απέτρεψαν, μιας και μιλάμε για ένα εντελώς φρέσκο ξεκίνημα με εκ βάθρων αλλαγές.

Ο ελληνοισπανικής καταγωγής Μίλτος Αρμένης και η σπουδή του πάνω στα tapas με τον Γρηγόρη Χέλμη & την ομάδα του βολιώτικου ΜεΖέν, δημοφιλούς πέραν της βολιώτικης επικράτειάς του, είναι πλέον στο τιμόνι και οραματίστηκαν/υλοποιούν ένα κεφάτο μενού της παρέας, μικρομεσαίων πιάτων λογικής "όλα στη μέση", ανατρέποντας όλο το πρότερο (ατυχές;) γαστρονομικό παρελθόν του ΟΜΙΚΡΟΝ (σύντομα ωστόσο θα εγκαινιαστεί και το private fine dining τμήμα του εστιατορίου άλλου προσανατολισμού, και το καλοκαίρι θα μοιράζονται με το ΜΕΖΕ από κοινού τον υπέροχο κήπο).

Η κράτησή μας 3 ατόμων ήταν για βραδάκι καθημερινής. Το εντόπισα πολύ εύκολα (10'από το σπίτι μου) με μεγάλο πλεονέκτημα άνετου παρκαρίσματος στην οικιστική περιοχή, πολύ μακριά από την εστιατορική πιάτσα και το σχετικό κομφούζιο της Κηφισιάς. Ουσιαστικά στη θέση που βρίσκεται παίζει μπάλα μόνο του. Βρήκα πολύ ενθαρρυντική και την παρουσία αρκετού κόσμου για καθημερινή.

Ο έξω χώρος δυστυχώς παραμένει σκοτεινός ενώ η εσωτερική του εικόνα θεαματικά βελτιωμένη από την εικόνα 6 μηνών πριν. Η γκρι εντύπωση του ψηλοτάβανου διώροφου οικήματος έχει πλέον ξανοίξει με πιο μπεζ αποχρώσεις & έχει "γλυκάνει" με τα όμορφα ξύλινα τραπέζια και τις νέες μοντέρνες και ιδιαιτέρως αναπαυτικές βελούδινες καρέκλες σε εναλλασσόμενο ύφασμα που σπάει την μονοτονία/μονοχρωμία. Υπάρχει και η επιλογή να δειπνήσεις στο μπαρ με πλήρη οπτική επαφή σε αυτά που μαγειρεύονται μπροστά σου.

Φωτισμός άπλετος, συστοιχίες κρεμαστών φωτιστικών πάνω από την δεσπόζουσα ανοιχτή κουζίνα - να το παράδειγμα που δεν έχει τίποτα να κρύψει & τίποτα να φοβηθεί - αλλά και με ξεχωριστά φωτιστικά πάνω από το κάθε τραπέζι, δίνει αρκετό στυλ χωρίς να κουράζει. Φουλ θερμαινόμενη η αίθουσα με την πρέπουσα θαλπωρή κι ας είναι όλα τα τραπέζια περιμετρικά τοποθετημένα δίπλα στα τζάμια - εντελώς άκαπνη και περιέργως πώς, χωρίς μυρωδιές!
Στην μουσική λίγο μας τα χάλασε - Sade με Νατάσα Θεοδωρίδου με Rag N Bone Man με Κότσιρα είναι επιεικώς ασυνάρτητο το mix - αλλά ας μην είμαι αυστηρή, δεν κολλάω σε τέτοια.

Καλόγουστη και η art de la table, ολοκαίνουργια όλα τους τα είδη σερβιρίσματος, εκτίμησα την καλή δουλειά που έχουν κάνει και φαίνεται.
Η υποδοχή τους και το ξεπροβόδισμα ιδιαιτέρως θερμά, όπως και η σχέση εξυπηρέτησης καθ'όλη τη βραδιά, από όλο το προσωπικό και την γλυκύτατη υπεύθυνη με την πηγαία ευγένειά της. Να μην παραλείψω επίσης και τα τριζάτης καθαριότητας wc στο υπόγειο, με 4 διαφορετικά δωματιάκια για κάθε φύλο.

Να πω την αλήθεια τώρα: αυτό που αρχικώς με τράβηξε είναι το αναρτημένο μενού τους με τις τιμές του, τόσο χαμηλές που ήθελα να εξακριβώσω πού βρίσκεται το τυρί, πού η φάκα και πού το ποντίκι. Και χαίρομαι τόσο που διαψεύστηκα. Γιατί αναρωτιόμουν πώς τα κατάφεραν να τα συνδυάσουν όλα μαζί. Ε, τα κατάφεραν και μάλιστα αρκετά καλά.

Καταρχάς, περιμένεις το αυτονόητο εμφιαλωμένο με το καλησπέρα. Αμ δε. Έρχεται φιλτραρισμένο σε μπουκάλι με το λογότυπό τους και σε σερβίρουν κιόλας. Καλωσόρισμα δεν έχουν, παρά μόνο ένα κάπως αδιάφορο δικό τους ψωμί 2 ειδών, ασυνόδευτο προς 1e/άτομο. Ίσως πρέπει να το ταιριάξουν με ένα από τα υπέροχα ντιπ που φτιάχνουν στην κουζίνα τους.
Κατόπιν, οι σκανδαλωδώς φθηνοί μεζέδες δεν είναι καθόλου μικρές μερίδες. Αν θέλει κάποιος να παίξει μόνο εκεί, είναι για μοίρασμα 3-4 ατόμων. Εμείς δοκιμάσαμε τα εξής, που ήταν τελικώς πολλά:
- Τριλογία αλοιφών (5,50e), με έντονα καπνιστή αλλά καθόλου πικάντικη τυροσαλάτα, γευστική λευκή ταραμοσαλάτα & λίγο αδύναμη μελιτζανοσαλάτα. Όμορφη παρουσίαση σε ξύλινο πλατώ με ξεχωριστά μπωλ.
- Σαλάτα φασολιών (χάντρες) με chorizo, γιαούρτι, πίκλες. Εμφανισιακά αδικημένη, περίμενα κάτι άλλο, δεν δείχνει καθόλου ελκυστική. Γευστικά δεν είναι κακή, για κάποιον που του αρέσουν οι χάντρες. Το λάθος είναι η ανάμειξη όλων των υλικών μαζί που μπερδεύει. Πάντως φαγώθηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου (5,50e).
- Patatas bravas (4e). Ελαφρώς παραλλαγμένη εκδοχή της original. Αρκετές χοντροκομμένες φρέσκες ωραία τηγανισμένες πατάτες, έρχονται ραντισμένες με pesto και σε ξεχωριστό μπωλ η ντοματόσαλτσα & η μαγιονέζα. Θα τις προτιμούσα πιο πικάντικες και με την αυθεντική αγιολί. Ωστόσο δεν έμεινε ίχνος τους.

- Τηγανιτός μπακαλιάρος με αλιάδα πατζαριού (5,50e). Απλά εντυπωσιακό οπτικά και εντυπωσιακά απλό γευστικά. Μη σας μπερδέψω. Ήταν άψογο και ο συνδυασμός των δύο κούμπωσε πολύ καλά.
- Φρέσκο απάκι σχάρας με λαδολέμονο και κρεμμυδάκι/ ντοματούλα σε καρέ. Κι όταν λέμε φρέσκο, εννοούμε κατάφρεσκο. Έρχονται σε τηγανάκι 5-6 λεπτές φέτες απίθανα τρυφερού απακίου (!!! ) που όμοιό του δεν έχω ξαναφάει. Εξαφανίστηκε. (4e)
- Από τα κυρίως, στη μέση μπήκαν τα κεφτεδάκια του φτωχού με κυδωνάτες πατάτες & τζατζίκι καρότου (7e), απίθανο απλό πιάτο και χορταστικό, οι άψογοι κεφτέδες έγιναν ανάρπαστοι.
Επίσης, η καπνιστή πανσέτα με πουρέ φρέσκου πράσινου μήλου, είναι όπως ακούγεται, κλασικό και απλό με το πράσινο μήλο να το ανεβάζει γευστικά (8,50) και τέλος το πιο ιδιαίτερο από όλα, ο γύρος τόνου όπου έρχεται ψιλοκομμένος πάνω σε απλή πίτα μαζί με τούφες δροσερού γιαουρτιού & ντοματομαιντανού (7,50e).

Από την μεγάλη και για όλα τα βαλάντια λίστα ποτών (ούζο, τσίπουρο, μπύρα νομίζω, και κρασί)
επέλεξα το ροζέ, Κεχρή Αφρός Ρόζα (100% ξινόμαυρο, 11,50 % βαθμών), που μας άρεσε πάρα πολύ όπως ήρθε παγωμένο και μας κέρδισε και με την τιμή του στα 12,50e.
Στους χρόνους τους ήταν πολύ καλοί και στο μάζεμα του τραπεζιού, ίσως λίγο γρήγοροι στη ροή των πιάτων που βγαίνουν πολυβόλο από την ανοιχτή και εντελώς αθόρυβα καλοκουρδισμένη κουζίνα τους.

Για το κλείσιμο είχαμε κέρασμα, δική τους mousse καφέ με χειροποίητο λουκουμάκι (πρωτότυπο) και μην ακούω γκρίνια του στυλ "λίγη χτυπημένη κρέμα γάλακτος με ολίγη από εσπρέσο" γιατί τουλάχιστον δεν ήταν μωσαικό. Το σύνολο με κανονική απόδειξη (να τα λέμε κι αυτά) από 63e στα 56,70e λόγω μικρής έκπτωσης από την κράτηση.

Από εμένα το ΟΜΙΚΡΟΝ ΜΕΖΕ παίρνει πράσινο φως, αρκεί να μην πάτε με πολύ υψηλές γαστρονομικές απαιτήσεις γιατί το πνεύμα του πλέον έχει προσαρμοστεί στα δεδομένα της εποχής. Για ένα χαλαρό βράδυ με μεγάλη παρέα σε όμορφο χώρο & με συνολικά καλό πακέτο νομίζω ότι αξίζει την δοκιμή. Εμάς μας ικανοποίησε σχεδόν απόλυτα!

14 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
26-36

Δεν νομίζω να υπάρξουν ποτέ πια Χριστούγεννα που να μην πάω στις Λεύκες μετά την περσινή μου γνωριμία με αυτό το μοναδικό εστιατόριο, που ξεκίνησε ως εντυπωσιασμός και φέτος εξελίχθηκε σε λατρεία & αγάπη.
Επιστρέφοντας ξανά και ξανά σε αγαπημένα μέρη και αφιερώνοντάς τους μια 2η ή 3η κριτική, βλέπω πια με ωριμότητα αυτή τη μικρή pocket list, που όλοι έχουμε, με τα 5-10 διαμάντια, που μας ταίριαξαν και τους ταιριάξαμε, και μπαίνει με τη σειρά του σε μια κενή θέση εκείνο που τα κατάφερε δικαιωματικά. Οι Λεύκες είναι στο νο 5.

Όχι επειδή είναι το τέλειο εστιατόριο, αλλά επειδή είναι ένα από τα τέλεια για το δικό μου γούστο. Είναι αυτό που μαεστρικά ξαλαφρώνει το πορτοφόλι μου και του συγχωρώ σχεδόν τα πάντα, μπροστά στην συγκινητική ομορφιά του και τις συγκλονιστικά ηδονικές γεύσεις του που φέτος έγιναν αντικείμενο σπουδής και τέρψης μαζί. Είναι απολύτως ορθό οι Λεύκες να μην αρέσουν σε όλους. Οι τιμές που ανέβηκαν κι άλλο, το μενού που αλλάζει σχεδόν νευρωτικά κάθε τόσο και κάποτε ψάχνεις τα Καπελάκια που αγνοούνται για να τα ξαναβρείς πολύ αργότερα, η εξυπηρέτηση στα άκρα - είτε απόλυτα χαλαρή είτε εντελώς σφιγμένη αλλά πάντα επαγγελματική - όλα μαζί εκρηκτικός συνδυασμός.

Ξαφνιάζεσαι ευχάριστα με τα νέα τους σκεύη/σερβίτσια που δεν αδικούν πλέον τις γεύσεις και πριν τον ουρανίσκο έχει ήδη εντυπωσιαστεί το μάτι το αχόρταγο, ακόμη πιο ευχάριστα με κεράσματα που δεν τα περιμένεις, ξαφνιάζεσαι και δυσάρεστα με την αστάθεια στην εκτέλεση των πιάτων κάποιες φορές και πιο δυσάρεστα ακόμη όταν η υλοποίηση της Χ ιδέας του σεφ κοστολογείται 15+ ευρώ για 5 μπουκιές μετρημένες. Έχεις ένα δίκιο. Όμως στις Λεύκες δεν ήρθες για να τη βγάλεις με 10 ευρώ. Δεν έχεις εξαπατηθεί.
Για την ποσότητα υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές. Για την ποιότητα, αυτό εδώ το πορτοκάλι είναι για σένα, δικό σου.

Μπροστά στις Λεύκες μάλλον δεν έχω αντιστάσεις γιατί πάντα βρίσκω εκείνα που νοσταλγώ να ξαναδοκιμάσω συν κάτι καινούργιο. Γιατί τα μέτρια πιάτα αποσύρονται και έρχονται καινούργια πιο λιμπιστά & γιατί ξέρω πια πώς να κοντρολάρω την παραγγελία ώστε η παρέα να συμφωνήσει μαζί μου. Εγωιστικό; Μπορεί. Αλλά το αποτέλεσμα πάντα με δικαιώνει και κάνει αρνάκι ακόμη και την αδερφή μου που είναι πολύυυ δύσκολη.
Γιατί κατάφερα έναν αγαπημένο φίλο να μου κάνει τον Δεκέμβριο την έκπληξη: " έκλεισα τραπέζι να σε πάω στις Λεύκες"!! Και γιατί άλλοι φίλοι μου ζήτησαν να τους πάω κάπου εορταστικά και όμορφα για δείπνο μεταΠρωτοχρονιάτικο και ήταν πάλι μονόδρομος "έκλεισα τραπέζι και θα σας πάω στις Λεύκες!! "

Στις 2 επισκέψεις που έγιναν, υπήρξαν μικρές διαφορές, αμελητέες. Και ποιός είναι πάντα ο αλάνθαστος δηλαδή;
Στην πρώτη επίσκεψη, 2 άτομα, απολαύσαμε το απόλυτο και αψεγάδιαστο των Λευκών. Στο χειροποίητο ξυλοφουρνίσιο ψωμί τους που ευχαρίστως πια χρεώνομαι 1,60 pp με την πικάντικη πάστα πανσέτας & το πυροσβεστικό τσοπανοτύρι, ήρθαν παρέα 2 ζεστά φλυτζάνια βελουτέ γλυκοπατάτας, και το ιδανικό καταφύγιο του ψωμιού η ζεστή φάβα 7e με μανιταράκια λεντίνες, λάδι μαιντανού & πιπεριάς, φρέσκια ρίγανη & ντοματίνια, τόσο γευστική που της συγχώρησα την περίεργα ρευστή υφή κρέμας.
Ο κωδικός Καπελάκια 10,50e, δεν (θα) λείπει ποτέ, δεν διαπραγματεύεται. 5 τμχ στο πιάτο, οριακά ελλιπή σε κρέμα με την ίδια όμως απαράμιλλη γεύση, σχεδόν θα γινόταν μάχη, αλλά ο φίλος είναι gentleman κι έτσι κέρδισα τα 3 από αυτά. Στα κυρίως παίξαμε με τα χοιρινά ποντικάκια 13e, που ήταν μελωμένες αλλά λίγες μπουκίτσες κρέατος με σάλτσα ψητού & φέτας πάνω σε νιόκι πατάτας και δίπλα σε υποψία σαλάτας. Ο κανόνας "ουκ εν τω πολλώ το ευ" σε αυτό το πιάτο.
Και ο συνδυασμός που τόσο απλά έσπασε το κοντέρ: μια αρτιότατη σούφρα του Πασά ζουμερή και κατακόκκινη, συνδυασμένη με απίθανες τηγανιτές πατάτες εμβαπτιζόμενες επαναλαμβανόμενα μέσα στο καυτό μαντέμι με την σάλτσα! (8,30 & 4,10 e αντίστοιχα).

Ένα λευκό Ονειρικόν του κτήματος Ευφροσύνη (προσφορά που έτρεχε λόγω των ημερών στα 12 e από 19 που είχε κανονικά) συνόδευσε ιδανικά τα παραπάνω για να ακολουθηθεί από τα λεμονοσορμπέ που καθάρισαν την παλέτα μας. Στην θέα του μικρού ξύλινου πίνακα με τα γλυκά, το cheesecake καραμέλας γάλακτος & αλμυρών φιστικιών ήταν η μόνη επιλογή όπου στύλωσα το βλέμμα μου (6,20e). Δεν περιγράφω άλλο, γιατί μου αρκεί αυτό που αντίκρυσα απέναντί μου στην πρώτη κουταλιά... Κάπου εκεί ήρθε και αυτό που με ξάφνιασε ευχάριστα, 2 κερασμένα σφηνάκια λικέρ - μάλλον χειροποίητο, κάτι ανάμεσα σε φουντούκι & amaretto. Ο λογαριασμός μέσα σε κουτάκι παραδόθηκε στον κύριο, 65e plus tips.

Στις 04.01.2019 ήμασταν παρέα 4 ατόμων, όπου οι 2 φίλοι έμειναν πραγματικά άφωνοι με όλο το σκηνικό! Πώς τους καταλαβαίνω... αυτή η αλησμόνητη πρώτη φορά...
Σχεδόν όλη η οργάνωση της παραγγελίας έπεσε πάνω μου, άλλο που δεν ήθελα. Ίδια αρχή όπως πιο πάνω, αντί όμως της βελουτέ μας ήρθε μια υπέροχη ελαφροσκορδάτη μους παντζαριού με ψητά τσιπς τορτίγιας. Πήραμε και την σαλάτα ημέρας εκτός μενού, με βάση τραγανές δίπλες (ναι, δίπλες) μαρούλι, λόλα, εσκαρόλ, φέτα, πανσέτα, ρόκα, ρόδι, καρύδι & βινεγκρέτ ροδιού 10,80e. Πληθωρική, πρωτότυπη, απόλυτα εορταστική ακόμη και στην όψη.

Μας κέντρισε το ενδιαφέρον και η πίτα ημέρας (9,10e) με ποικιλία τυριών, μπουκιές χοιρινό, κρέμα γάλακτος & κάστανο, ζουμερή και χειμωνιάτικη, μακάρι να ήταν μεγαλύτερη σε ποσότητα γιατί ενθουσίασε. Για τα καπελάκια δεν πήρα θέση. Περίμενα να δω αν θα τα προτείνει κάποιος. Τελικώς δεν ξέφυγαν από το ραντάρ, μάλιστα 6τμχ στο πιάτο αυτή τη φορά & σίγουρα πιο ζουμερά και γεματούτσικα.
Ο συνδυασμός σούφρα + πατάτες μας ήρθε με μικρή αστοχία - πατάτες μετριοκακές και το κρέας ελαφρά αρπαγμένο και οριακά στεγνό. Ήθελε λιγότερο χρόνο στον ξυλόφουρνο. Φυσικά το κριθαρότο μοσχαράκι με πεκορίνο & σάλτσα ψητού, πάντα παρόν, κατέπληξε (13,50e) όπως και το κατάδικό μου all time favourite ριζότο μανιταριών με γραβιέρα Νάξου, τυροκροκετάκι & κρέμα ταρτούφο 12,90e που αντιμετωπίστηκε ως γευστική θεότητα αριστεύοντας.
Τέλος, ένα ακόμη πιάτο ημέρας (& φωτό έβγαλα & σημειώσεις κράτησα, ένα μυαλό τί να σου κάνει.. ), μαύρος χοίρος λουκούμι σωστό, με νιόκι & πουρέ γλυκοπατάτας, φiστίκια, κάσιους & δαμάσκηνα, πολύ γήινο, γευστικό και χωρίς εκπλήξεις πιάτο (16,50e).
Kρασί χύμα κόκκινο, δεν ενθουσίασε κανέναν μας, χωνευτικό λεμονοσορμπέ χ4 και μια τελευταία ευχή να υπάρχει ξανά το cheesecake - και υπήρχε. Διασταυρούμενα κουτάλια εκατέρωθεν και διονυσιακές ιαχές δεν αποτυπώνονται σε φωτό, χμμ, ίσως μόνο σε μία... Σύνολο λογαριασμού στα 104e plus tips.

Πραγματικά δεν έχει νόημα να συνεχίσω κι άλλο το εγκώμιο για τις Λεύκες. Ήδη πάλι έχω γράψει πάρα πολλά και νομίζω ότι ο αγαπητός φίλος Fratello θα με μαλώσει και αυτή τη φορά θα έχει και δίκιο, γιατί οι Λεύκες δεν είναι καινούργιο μαγαζί για να αναλάβω την διατριβή του.
Όμως... έπρεπε να δικαιολογήσω τα πανηγυρικά 4άρια που δίνω φανατικά και με όλη μου την καρδιά. Δεν ανήκω ούτε στους μίζερους ούτε στους γκρινιάρηδες. Σέβομαι τη διαφορετική άποψη. Οι Λεύκες έχουν φανατικούς πολέμιους ή θερμούς υποστηρικτές. Για μένα είναι απλά και απόλυτα ένα masterpiece, one of a kind.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Ucook.

08 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Νικάμε αδέρφια. Ένας μήνας + 2 ημέρες, και τελικά μου το καταχώρησαν το Yoleni's. Υπομονή αδέρφια, θα καταχωρήσουν και το δικό σας!
Ποδαρικό με το δεξί για το 2019 όπου άλλη κριτική ήταν προγραμματισμένη. Όμως στο Yoleni's είχαμε το γεύμα μας πριν τα γλυκά του Πορτατίφ, οπότε θα προηγηθεί, εξάλλου οι εντυπώσεις ήταν άκρως θετικές.

Η περίπτωση του Yo είναι από εκείνες που υπόσχονται πολλά και τελικώς δεν απογοητεύουν. Εξηγώ. Είναι για όλα τα γούστα, casual ή πιο επίσημα, είναι deli για να φορτώσεις καλούδια για το σπίτι, είναι wine bar, είναι brunch που μπορεί να γίνει και lunch και dinner, είναι kids friendly, είναι κομψό, μοντέρνο, έχει μυρωδιά ευρωπαικής πρωτεύουσας, έχει κατεξοχήν ελληνικά προιόντα μικρών ή μεγαλύτερων παραγωγών, είναι για να σου φτιάξει τη διάθεση βρε παιδί μου, ότι εδώ κάτι γίνεται.
Οι οινολάτρες θα αγαπήσουν την θαυμαστή ποικιλία κρασιών προσφερόμενων σε
ποτήρι των 75 ή 150ml για testing / food pairing, σε τόσο καλές μάλιστα τιμές ώστε να περάσεις και σε 2ο και 3ο χωρίς να αναστενάξει ο προυπολογισμός.
Κρασιά που αλλού διατίθενται μόνο σε φιάλη, εδώ τα δοκιμάζεις και σε ποτήρι. Αν συνυπολογίσεις κιόλας ότι οι sommeliers προτείνουν έναν άψογο συνδυασμό κάθε πιάτου με το κατάλληλο κρασί του, καταλαβαίνεις την δουλειά που έχει γίνει.
Σκέψου, ας πούμε, ότι εγώ έτρεξα μόλις είδα στον κατάλογο το Vinsanto, που το λάτρεψα μετά από πρόσφατο ταξίδι-οινογνωσια και το έψαχνα διακαώς.

Ξεκινώντας λοιπόν, το σέρβις και η επικοινωνία στο τηλέφωνο που προηγήθηκε, άψογα και τα δύο. Με κράτηση από etable για τους μη καπνίζοντες (έτρεχε και μια έκπτωση εκείνες τις ημέρες, όχι πλέον απ'όσο βλέπω τώρα) μου τηλεφώνησαν ότι μας έχουν κρατήσει άνετο & ήσυχο τραπέζι στο κελάρι που είναι ο πιο όμορφος χώρος τους, επίσης πολύ ζεστά και εορταστικά διακοσμημένος. Τόσο η υποδοχή, η ενημέρωση περί του μενού & το πολύ ευχάριστο κλίμα που δημιούργησαν στο τραπέζι μας μαζί με τις άψογες γνώσεις του νεαρού sommelier που μας ανέλαβε προσωπικά, παίρνουν επάξια το 4άρι.

Δεν θα κουράσω με το μενού και τον προσανατολισμό του, μιας και υπάρχει πλήρως διαθέσιμο και τιμολογημένο στο etable. Εμείς (4 άτομα) λόγω μεσημεριού συνδυάσαμε κάποια πιάτα από το κανονικό μενού με κάποια του brunch που ισχύει μέχρι τις 16:00 μ. μ.

Το εμφιαλωμένο νερό που μας περίμενε στο καλόγουστα στρωμένο τραπέζι, ζήτησα και αντικαταστάθηκε με κανάτα χωρίς κανένα πρόβλημα. Ξεκινήσαμε με την φάβα Σχοινούσας (4,50€) καλής θερμοκρασίας και βελούδινης πυκνότητας, στολισμένη με ψιλοκομμένο ξερό κρεμμύδι τόσο όσο, μαιντανό & κάπαρη. Είναι ακριβώς τα στολίδια που μου αρέσουν στη φάβα. Νόστιμη, αν και κάπως αναιμική ως ποσότητα και χωρίς κάποιο κριτσινάκι στο πλάι, ή έστω λίγο ψωμί. Μάλλον έπρεπε να παραγγελθεί εξτρά.
Ακολούθως δοκιμάσαμε την Μακεδονίτικη σαλάτα (5,90€) σε ποσότητα μόλις για 2 άτομα, οριακά δοκιμάσαμε και οι 4 από ελάχιστη. Από τα υλικά της φρέσκο σπανάκι, φασόλια, παστουρμά, πάστα πιπεριάς Φλωρίνης, πάπρικα & πιπέρι, βαλσάμικο & ελαιόλαδο, κυριάρχησε το σπανάκι. Ήταν ωστόσο πολύ δροσερή και γευστική. Στη φωτό που έχω μπροστά μου βλέπω και κουκουνάρι.

Από την ενότητα ΄Αυγά΄, οι 3 της παρέας αντέγραψαν ο ένας τον άλλον. Γέμισαν το τραπέζι με 3 πιάτα eggs benedict, αποτελούμενα από 2 ελαφροψημένα μπριοσάκια και πάνω τους ρόδινες τρυφερές φέτες ψητό χοιρομήριο, 2 αυγά βιολογικά στους 65 βαθμούς (σαν ποσέ) και sauce Hollandaise. Ωραία στημένο πιάτο, χωρίς φιοριτούρες, γευστικό, καθώς άρεσε και το τσάκισαν, δοκίμασα λίγο και μου άρεσε ( 3χ8,90€).
Η δική μου επιλογή τί άλλο θα ήταν από τον βουβαλίσιο καβουρμά Σερρών με αυγά στους 65. Στρογγυλό μαλακό & νόστιμο κομμάτι καβουρμά, με τους υγρούς κρόκους που έσπασαν, έγινε πανδαισία. Υπήρχε και ψωμάκι χωριάτικο στο πλάι για τα δέοντα βουτήγματα, ενώ κάτι ντοματίνια εδώ κι εκεί έδειχναν περιττά σαν σκόρπια διαδήλωση. Απλό και όμορφο (8,50€).

Τέλος, δεν γινόταν να μην τιμήσουμε και τις περιβόητες χειροποίητες πίτες τους στον ξυλόφουρνο, με δικό τους φύλλο και γεμίσεις (τυριά / αλλαντικά) από όλες τις γωνιές της Ελλάδας. Προς απογοήτευσή μας δεν είχαν την παστουρμαδόπιτα.
Κι έτσι τελικώς: κοτόπιτα Μετσόβου με δροσερό ντιπ γιαουρτιού (ξεψαχνισμένο στήθος, ποικιλία μανιταριών, καπνιστό τυρί μετσοβόνε - αγαπώ, και δεντρολίβανο) στα 5,90€ & μελιτζανοκιμαδόπιτα Θεσσαλίας με Καραμανλίδικη σάλτσα Καππαδοκίας - πικάντικη! με μοσχαρίσιο κιμά, πουρέ μελιτζάνας & μυρωδικά στα 6,90€.
Ιδανικές για sharing, έρχονται κομμένες σε 2 χορταστικά τετράγωνα κομμάτια, άκουσα κολακευτικά σχόλια και για τις δύο, αν και υπερίσχυσε λίγο η κιμαδένια λόγω ζουμερότητας, εγώ δίνω ένα τσικ παραπάνω στη μετσοβίτικη.
Επίσης είδα σε διπλανό τραπέζι υπέροχα πεινιρλί, δυστυχώς δεν ενημερωθήκαμε σχετικώς ούτε και τα βρήκα σε κάποιο ένθετο μενού.

Όλα τα παραπάνω κούμπωσαν ιδανικά με την οινική πρόταση Idylle D'Achinos La Tour Melas, καθώς επέμενα εγώ για ροζέ και μας προτάθηκε το συγκεκριμένο. Εξαιρετική επιλογή που ενθουσίασε, τιμή καταλόγου στα 26€ και λιανικής στα 14€, αγοράσαμε και ένα εξτρά μπουκάλι για το σπίτι.
Το κλείσιμο για μένα έγινε φυσικά με ένα ποτήρι Σαντορινιό Vinsanto - θεία κοινωνία... Αλλά και με ένα δικό τους κέρασμα, αρωματικό οινόμελο σε σφηνάκια.

Το σύνολο του λογαριασμού με κανονική απόδειξη ήταν στα 88,90€ και μετά την έκπτωση διαμορφώθηκε στα 72€, από τα οποία τα 20+ ήταν για το κρασί (δεν υπολογίζω την εξτρά αγορά για το σπίτι). Υψηλό vfm με τις αρχικές τιμές που αναφέρω πιο πάνω, σίγουρα με την έκπτωση ακόμη καλύτερα.
Από αυτήν τη συνολικά εξαιρετική πρώτη εορταστική συνεύρεση του Δεκέμβρη, μόνο ευχάριστες εντυπώσεις έχουμε. Κι εμένα μου αρέσει πάντα να μου λένε μετά από μέρες πόσο ωραία επιλογή έκανα.

Θεωρώ το Yoleni's ένα στολίδι της ελληνικής γαστρονομίας για το κέντρο της Αθήνας, που δίνει δυναμικό παρών. Το είδα να επιβεβαιώνεται όταν φεύγοντας Κυριακή απόγευμα σε ώρα σχετικά ΄νεκρή΄ έσφυζε από κόσμο που ακόμη έμπαινε και ήταν σε αναμονή τραπεζιού. Μου άρεσε και η φιλοσοφία του και οι μικρές του λεπτομέρειες. Για όποιον επίσης ενδιαφέρεται για τα βήματα του Σκουλά, εδώ έχει πλέον μεταφέρει τα κουζινικά του, στον 1ο όροφο του Yo όπου συστεγάζεται το Magna Grecia με κρέατα που προμηθεύεται από το Carnicero.

Καλή μας Χρονιά λοιπόν!!

26 Δεκ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
1-9

Δεν ξέρω τί δουλειά έχει η γκρίνια μέσα σε μια γλυκιά κατά τ'άλλα κριτική και σίγουρα μέσα σε αυτές τις Άγιες Μέρες που όποιος γκρινιάζει τον βάζουμε τιμωρία και δεν του δίνουμε ούτε μελομακάρονο ούτε κουραμπιέ.
Δεν ξέρω καν αν ήθελα να είναι αυτή η τελευταία μου κριτική εδώ για το '18, αλλά blame it on the moderator/administrator wtf (δεν το μεταφράζω) που μας δημοσιεύει πλέον μικρές / μεγάλες / μεγαλύτερες κριτικές πανεύκολα μέσα σε 1 ώρα, αλλά κωλύεται τα μάλα να καταχωρήσει 2 ή 3 ή 5 νέα μαγαζιά που έχουμε στείλει εδώ και 1 μήνα ώστε να ανεβάσουμε τη ρημαδοκριτική μας πριν βγει ξινή και ληγμένη. Σε άλλους φίλους ο 1 μήνας είναι 2 μήνες και φως ακόμη δεν είδαν.
Προς τί τέτοια δυσκοιλιότητα; Μια διαδικασία ελέγχου & καταχώρησης 3 απλών στοιχείων, που δεν χρειάζεται παραπάνω από 5 λεπτά, γιατί σαμποτάρεται με μια αχαρακτήριστη απάντηση "σε 30 εργάσιμες μέρες και βλέπουμε";
Στην καλύτερη των περιπτώσεων λοιπόν: επίσκεψη που προηγήθηκε 1+μήνα, συσσώρευση κριτικών που δεν τις στέλνουμε πάντα μαζικά για να μην γινόμαστε κουραστικοί ή γραφικοί, 1 μήνας ή παραπάνω η καταχώρηση = άλλα ντ'άλλων, μπαγιάτικη η κριτική. Και σε ποιόν αρέσουν τα μπαγιάτικα, αναρωτιέμαι... Τραγουδάκι από Πυξ Λαξ που μου έρχεται αβίαστα και ταιριάζει γάντι, "όλο μ'αφήνεις να σ'αφήσω".
..........................................................................................................................................
Κάπως έτσι το μικρούλι Πορτατίφ έμελλε να κλείσει τις κριτικές του '18 μιας και το εστιατόριο που επισκέφθηκα με την παρέα μου την ίδια μέρα στην ίδια περιοχή δεν μας έκανε τη χάρη να "αυτοκαταχωρηθεί" στο σύστημα, κι έτσι θα γράψω για τα γλυκά που φάγαμε εδώ μετά το μεσημεριανό μας γεύμα αλλού.
Ήταν η πρώτη Κυριακή του Δεκέμβρη όπου καθιερωμένα παίρνουμε τους δρόμους βλέποντας κι από ένα μουσείο τη φορά (ήταν η σειρά του Βυζαντινού, με την εξαιρετική περιοδική ψηφιακή έκθεση για τον Πανάγιο Τάφο, υποδειγματική συνεργασία του ΕΜΠ με το National Geographic να πάτε να την δείτε αν υπάρχει ακόμη), όπου γευματίσαμε, ήπιαμε, συζητήσαμε & χαλαρώσαμε σε έναν μοντέρνο χώρο στην ευρύτερη περιοχή και μετά κατευθυνθήκαμε στο Πορτατίφ που ενώ εσφαλμένα νόμιζα για καινούργιο μαγαζί, τα έχει τα χρονάκια του.

Λάθος πρώτο, δεν πας Κυριακή απόγευμα. Είναι τόσο μικρό, τόσο δημοφιλές κι άλλο τόσο υπέροχο που είτε θα φύγεις κατσούφης είτε θα περιμένεις έξω, από 15 έως 45 λεπτά, για τραπέζι. Ήμασταν και 4, το είχε το ρίσκο του, το πήραμε, και μας βγήκε σε 20 λεπτά, όταν άδειασε τραπέζι στο πατάρι και η κοπέλα στο σέρβις που μεριμνούσε για τις προτεραιότητες μας έκανε νόημα να ανέβουμε.

Εμφανώς στριμωγμένο, σε ύφος και στυλ ανάλογο ενός μικρού παριζιάνικου μπιστρό, άπλα μην περιμένετε ούτε και άραγμα με τις ώρες. Οι μυρωδιές των γλυκών τους άκρως θελκτικές & σε συνδυασμό με τις ζεστές τους σοκολάτες ό, τι απολαυστικότερο για βαρομετρικά χαμηλά κι όχι μόνο. Μπράβο τους επίσης (ιδιοκτησία & θαμώνες) που σέβονται το νόμο κρατώντας το αυστηρά άκαπνο (καταχωρήστε όσα άκαπνα μαγαζιά γνωρίζετε στη βάση του akapnos. gr, είναι μια τάση που γιγαντώνεται).

Τα δύο πράγματα που κάνουν το Πορτατίφ να ξεχωρίζει: τα ολόφρεσκα γλυκά και οι τιμές τους (πιο φθηνά κι από έναν διπλό καφέ! ) που εκτοξεύουν το vfm στο άριστα.
Μικρή η καρτέλα των γλυκών επιλογών, και με 2-3 αλμυρές, όλες όμως πολύ δελεαστικές. Στο σημείο που καθήσαμε στην άκρη του παταριού, είχα άπλετη πανοραμική θέα του ατμοσφαιρικά διακοσμημένου χώρου, αλλά κυρίως μπόρεσα να παρατηρήσω όλα τα στάδια που ακολουθεί η pastry chef στο πόστο της την ώρα που φτιάχνει / μοντάρει τα γλυκά.
Δεν έχω ξαναφάει τόσο γευστικά & φρέσκα γλυκά - εντάξει έχω ξαναφάει πολύ πρόσφατα, αλλά εκτός Αθηνών. Από τις επιλογές που είδαμε, μεταξύ γεμιστών κρουασάν, ταρτών, εκλαίρ, κέικ και χειροποίητων γλυκών (το pontiki πρέπει να σπεύσει άμεσα για αυτοψία και να μας πει τη γνώμη της! ) εμείς επιλέξαμε τα εξής:

- τάρτα φυστίκι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ
- τάρτα με κρέμα ζαχαροπλαστικής & φράουλες ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ
- cheesecake oreo ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ και μεγάλο χορταστικό κομμάτι
- τάρτα bueno (το δικό μου) που του πρόσθεσα και 1 scoop παγωτό salted caramel. Πάρα πολύ καλό, ίσως ελάχιστα λιγωτικό.
Όλα τα γλυκά ήταν στην τιμή των 3,50 ευρώ έκαστο, εκτός του δικού μου που είχε +2,50 ευρώ για το παγωτό. Πήραμε και ροφήματα, που ήταν πιο ακριβά από το κάθε γλυκό.

Η εξυπηρέτηση σε αρμονία με το όλο ύφος, πολύ προσηνής και γλυκιά, απλά σε μέρες/ώρες αιχμής θα ζητήσει & θα κερδίσει την κατανόησή σας για τις όποιες μικροκαθυστερήσεις. Αν κινιόμουν συχνότερα στο κέντρο θα ήμουν πανευτυχής και θα το είχα στέκι, τώρα απλά πρέπει να το ξαναεπιδιώξω σύντομα.

Το Πορτατίφ μου (μας) άρεσε πάρα πολύ, εννοείται ότι προτείνεται, και προστίθεται σε αυτή τη μικρή γλυκιά λίστα που έχω (Maple, Βανίλια Γλυκοπωλείο, Belga gaufrerie) με την ελπίδα η λίστα να μεγαλώσει κι άλλο.

Με αυτά κι αυτά λοιπόν, αποχαιρετώ το 2018 και τις γαστρονομικές του εμπειρίες εντός & εκτός, ευτυχώς οι λιγότερες δυσάρεστες πέρασαν στη λήθη & και οι περισσότερες ευχάριστες έως πολύ καλές, άφησαν μια θετική αίσθηση για το μέλλον.. Υγεία να έχουμε να συνεχίζουμε!

Καλή Χρονιά & ό, τι επιθυμεί ο καθένας!!!

07 Δεκ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Εξειδικευμένες γνώσεις και εμπειρία γύρω από την ασιατική/πολυνησιακή κουζίνα, σίγουρα δεν έχω, αλλά εδώ μου άρεσε αρκετά.
Πρόκειται για μια προσπάθεια με μήνυμα κοινωνικής ευαισθητοποίησης, από αυτήν οι Έλληνες διαθέτουμε αρκετή, που ξεκίνησε το Φεβρουάριο του 2016 και τα πάει καλά μέχρι σήμερα, συνδυάζοντας το αξιόλογο έθνικ φαγητό και την παροχή επαγγελματικής διεξόδου/ ψυχολογικής στήριξης σε ανθρώπους με διεγνωσμένα ψυχοκοινωνικά προβλήματα που διάγουν το στάδιο της αποθεραπείας. Οι εργαζόμενοι εδώ μοιράζονται ανάμεσα σε άτομα του γενικού πληθυσμού και σε ανθρώπους που επανεντάσσονται δημιουργικά και ωφέλιμα για τον εαυτό τους και το σύνολο, πρωτοβουλία που μόνο θετικά μπορείς να την δεις.

Η γειτνίασή του με το μετρό, η έλλειψη ανάλογων προτάσεων στην ευρύτερη περιοχή που βρίθει από μεζεδοπωλεία/ταβερνοκαφενεδάκια, η κουζίνα του που είναι αξιόλογη και οι τιμές που συγκρατούνται χαμηλά, είναι μάλλον οι λόγοι που είδα να το προτιμούν ακόμη και οικογένειες με πιτσιρίκια που κάνουν τώρα τα πρώτα τους γευστικά πειράματα σε αυτό το είδος γεύσεων, μάλλον με ενθουσιασμό!

Στον casual χώρο δεν έχει δοθεί διακοσμητικό βάρος, είναι πολύ απλός και μικρός, βιομηχανικού "τύπου" και χρώματος, με παραπάνω σκαμπουδάκια και λιγότερες καρέκλες ενώ θα έπρεπε το αντίθετο. Θυμίζει fast food, δεν είμαι φαν, δεν με ενοχλεί. Αντιθέτως, βάρος έχει δοθεί μπόλικο στην καθαριότητα (ντρεπόσουν να πατήσεις στα wc, υποδειγματικά καθαρά. Καθόλου οσμές από την ανοιχτή τους κουζίνα, φριτέζες γουόκ & σάλτσες θα το δικαιολογούσαν κάτι τέτοιο, απολύτως καμία δυσάρεστη τηγανίλα) και στην εξυπηρέτηση, που ήταν ιδιαιτέρως θερμή και φιλική προς τον πελάτη, κρατώντας ταυτόχρονα χαμηλούς τόνους. Μου άρεσε πολύ.

Για το μενού με τις τιμές του, κοιτάξτε στο νετ, υπάρχει παντού. Εμείς διαλέξαμε: την Thai salad με μάνγκο που το λατρεύω, φρέσκια σε γεύση και υλικά, δροσερή και μπόλικη για 2 άτομα. Τα love won ton με τυρί κρέμα & καβούρι (σουρίμι) που δεν το "άκουσα" γευστικά, πολύ νόστιμα, τραγανά, καθόλου λιπαρά, με ωραία γλυκόξινη σαλτσούλα. Τα τηγανητά Teriyaki chicken wings, κλασική επιλογή και αναμενόμενα γευστικά.
Τα κυρίως μας ήταν επίσης με κοτόπουλο. Το πιο μέτριο, κατά τα γούστα μου, Pad thai noodles μου φάνηκε πολλά υποσχόμενο αλλά δεν τα πολυκατάφερε (ήταν λίγο το κοτόπουλο, πολύ το lime και η tamarind που το έκανε υπερβολικά όξινο, το τόφου δεν μου ταίριαξε) και επισκιάστηκε από το πολύ καλύτερό του Teriyaki noodles με πιο δεμένες τις γεύσεις και τα υλικά του.

Από τα επιδόρπια, είχα στοχεύσει εξαρχής το τηγανιτό τους παγωτό και καλά έκανα. Μου θύμισε αρκετά εκείνο του Dos Hermanos, με μικροδιαφορές. Εδώ το μέγεθός του προορίζεται σίγουρα για sharing 2 ατόμων, η κρούστα του είναι διαφορετική (παχύ σφιχτό και ωστόσο τραγανό και αφράτο κέικ βανίλιας, με επικάλυψη ξηροκάρπιων και σιρόπι σοκολάτας ή καραμέλας, εννοείται ότι εγώ το ζήτησα μισό μισό όπως κάνω πάντα). Ενδεικτικό ότι στο τέλος αφήσαμε και λίγο. Ποιοί, εμείς.

Δεν αναφέρω τιμές αναλυτικά μιας και μπορείτε να τις βρείτε εύκολα, αλλά και επειδή με την έκπτωση του etable που τρέχει και την εξαργύρωση πόντων, ο λογαριασμός μας κινήθηκε σε βαρομετρικά χαμηλά.

Γενικά μας άρεσε όλη η ιδέα και η υλοποίησή της. Δεν διεκδικεί δάφνες για να παραμιλάς, αλλά σίγουρα όσα φάγαμε ήταν άνω του μέσου όρου (με βάση την ελάχιστη εμπειρία σε αυτό το είδος κουζίνας) και θα το ξαναπροτιμούσα για να δοκιμάσω και άλλα πιάτα.
Πέρα από αυτό, σίγουρα επικροτώ ανάλογες κινήσεις. Είναι μια διαφορετική και αρκετά ενδιαφέρουσα πρόταση στον Κεραμεικό.