Loader

Ucook

Κριτικές: 149
Μέλος από: Μάρ 2014

Εμφάνιση:

10 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Δεν υπάρχει κάτι που να μην έχω γράψει για τα Φουρνό, όπως χαριτωμένα τα αποκαλούμε μεταξύ μας εμείς οι καλοφαγάδες. Και δεν γίνεται αυτή η 3η κριτική να ξεπεράσει τις δύο μου προηγούμενες όπου έχω γράψει τα άπαντα - απομνημονεύματα για ένα από τα πιο αγαπημένα μου μαγαζιά που ανακάλυψα εδώ μέσα και το θεωρώ μεγάλη τύχη και ευδαιμονία.

Και γιατί τότε άλλη μία κριτική;

Γιατί βλέπω κάποιους νέους αξιόλογους χρήστες - συναδέλφους καλοφαγάδες και θέλω να τους πείσω να πάνε αν δεν το έχουν ήδη κάνει. Γιατί τα Φουρνό ανανεώνουν τους όρκους πίστης.

Γιατί, ποιά ήταν η μοναδική σχεδόν γκρίνια που άκουγες κάποτε από δήθεν δύσκολους επικριτές; Ότι ο χώρος ήταν παιδικός και διακοσμημένος σε ύφος που δεν ταίριαζε με την φιλοσοφία του εστιατορίου.

Έ λοιπόν είπαν 'γκρεμίστε το' και το γκρέμισαν. Ξεκίνησαν από την αυλή και προχωράνε as we speak στο εσωτερικό και από Σεπτέμβρη που θα ανοίξουν ξανά, ξεχάστε τα Φουρνό που ξέρατε και welcome to THE NEW AGE.

Τις πρώτες αλλαγές τις θαυμάσαμε με τα μάτια μας στην τελευταία επίσκεψη της Δώθε Παναγιάς, μια παρέα 9 ατόμων, όπου και πάλι περάσαμε χάλια, φάγαμε ακόμα πιο χάλια, δεν γελάσαμε καθόλου, δεν είχαμε τίποτα να πούμε μεταξύ μας, φάση μούγγα στη στρούγγα, και γενικώς... χάλια μαύρα, καταλαβαίνετε. Είδαμε τον ίδιο βαρετό κατάλογο, ο μάγειρας και οι συν αυτώ καθόλου δεν μας περιποιήθηκαν και το μαγαζί ήταν άδειο.
Οκ. Ίσως όχι.

Μάλλον στρογγυλοκαθήσαμε σε κάτι νέες πολυθρόνες θαύμα αναπαυτικές, σε μιαν άλλη αυλή από αυτή που υπήρχε παλιά, γεμάτη από κόσμο και γάργαρα γέλια.
Είδαμε κι άλλες αλλαγές στο μενού - μα δεν θα εξαντληθούν ποτέ. Μιλήσαμε για τα καλοκαιρινά μας σχέδια και πονέσαμε στο στομάχι από τα γέλια και το φαγητό. Έριξε και μια ωραιότατη βροχοκαταιγίδα και τα ξέπλυνε όλα. Τσουγκρίσαμε ποτήρια τόσο δυνατά που παραλίγο θα τα σπάγαμε.

Παλιά αγαπημένα μας πιάτα που θα είναι για πάντα σταθερά στο μενού και αναντικατάστατα, ήρθαν στο τραπέζι. Αλλά ήρθαν και καινούργια που μπαίνουν δοκιμαστικά για να μείνουν.

Το χειροποίητο ψωμί τους, το κότσι, οι crispy πατάτες σαν τηγανιτές, η σαλάτα new age (καλά αυτή η σαλάτα το είχε το όνομα από νωρίς), κάθε επιλογή σε κρέας (ribs, μοσχάρι, οσομπούκο, στηθοπλευρά, ό, τι πετύχετε είναι κάθε φορά άψογο), το κριθαρότο που ποτέ δεν το χορταίνω... Αλάνθαστες basic επιλογές, από αυτές που δεν σε προδίδουν ποτέ.

Τα καινούργια ντιπ και τα αναβαθμισμένα γλυκά της Μαίρης, το λιχούδικο πεινιρλί, η νέα άφιξη του καβουρμά, το τρίπατο μπέργκερ, η λατρεμένη μου πίτα ροκφόρ στο επόμενο level.
To ξεχωριστό τους κρασί, τα κεράσματα που δεν κάνουν διάκριση σε φίλο ή νέο πελάτη ή γνωστό. Δεν θέλω να επαναλαμβάνομαι.

Να πάρετε την παρέα σας παιδιά, και να πάτε μαζί, γιατί έτσι θα δοκιμάσετε πιο πολλά και γιατί οι μερίδες τους σίγουρα δεν είναι μικρές. Το vfm είναι από τα καλύτερα εκεί έξω, ακόμα και ο πιο δύσπιστος ξέρει πια να το ξεχωρίσει αυτό.

Σε όλους μας έχει συμβεί η αποτυχία, άλλοι γράφουμε γι'αυτήν άλλοι όχι. Στα Φουρνό εγγυώμαι ότι ο κίνδυνος είναι μηδενικός. Το 20ευρο εδώ, είναι αξία limit up στο Χρηματιστήριο Γεύσεων και Αξιών.

Τί είναι αυτό που δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξει στα Φουρνό; Οι άνθρωποι.
Η διάθεσή τους απέναντι στον φίλο - πελάτη τους, ή νέο πελάτη τους, ακόμη κι όταν κάτι προσωπικό τους τους πληγώνει από μέσα. Ο τρόπος που θα σταθούν απέναντί του και θα του προσφέρουν όλη τους την γνώση και περιποίηση για να περάσει όμορφα τη βραδιά του.

Ο τρόπος που θα σε σερβίρουν, η αγωνία τους να σου αρέσει αυτό που σου έφτιαξαν, το βλέμμα τους όταν συναντάει την επιδοκιμασία τη δική σου, αυστηρέ μου πελάτη.
Και η υπόσχεση - προσδοκία να ξανανταμώσουν οι δρόμοι σας σύντομα, γύρω από ένα αληθινά όμορφο τραπέζι.

Όλα αυτά στα Φουρνό δεν πρόκειται να αλλάξουν ποτέ, και μην τους το ζητήσετε. Οι χώροι ανακαινίζονται. Οι άνθρωποι ποτέ.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Ucook.

09 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Τελευταία Κυριακή του Ιουνίου, το καλοκαίρι είχε ήδη δείξει τα δόντια του από νωρίς, να τα δείξω λίγο κι εγώ που δεν μου αρέσει καθόλου να βλέπω copy paste φράσεις δικών μου κριτικών σε ξένες κριτικές σε άλλο εκδοτικό οίκο;; Αγαπητή αναγνώστρια, μείνε στο δικό σου στυλ, με την αντιγραφή κανένας μαθητής δεν πρόκοψε ποτέ, το ξέρουμε όλες οι teachers αυτό.

Ραντεβού λοιπόν στο βροχερό κέντρο με τον μόνιμο - πλέον - κάτοικο Αθήνας αγαπητό ξάδερφο. Η βόλτα ανοίγει την όρεξη, όχι πως θέλουμε και υπερπροσπάθεια γι'αυτό, τα νέα θέλουν τραπέζι για να ειπωθούν, να'μαι πάλι να ψάχνω επιλογές και πιθανότητες που να καλύπτουν όλα τα γούστα.

Ο μουρτζούφλης ουρανός δεν επέτρεπε πολλές μετακινήσεις από αυτές τις ωραίες Κυριακάτικες last year βόλτες και τα Ιλίσια όπου συναντηθήκαμε, εστιατορικά δεν τα πολυγνωρίζω.
Σκέφτηκα το Παγκράτι αλλά η πρόσφατη απογοήτευση δεν με άφηνε να ρισκάρω, ενώ ένα ακόμη που είχα κατά νου κοντά στο Χίλτον παραήταν casual και δεν ήμασταν σε τέτοια φάση. Έτσι ο κλήρος έπεσε σε αυτό που λέμε 'λαϊκό και απλό ταβερνάκι, ήσυχο, κρυμμένο και με απλό ταβερνίσιο φαγητό' τουτέστιν Σκαλάκια, 10 λεπτά σκάρτα πεζή, από το μετρό όπου βρισκόμασταν.

Το εντοπίσαμε εύκολα ανεβαίνοντας την Αιγινήτου και κάνοντας λίγο λοξά αριστερά μετά την Μιχαλακοπούλου, εκεί κόβεται ο δρόμος και συνεχίζει λίγο περίεργα η αρίθμηση, όμως θυμόμουν περιγραφές και από μακριά το αναγνώρισα αμέσως από τα λουλούδια του.
Δεν περιμένεις τόση γραφικότητα σε εκείνο το σημείο ούτε και πολυτέλειες, όμως στο μπαλκόνι όπου καθήσαμε είχαμε θέα τον Λυκαβηττό και για να ευλογήσω και λίγο τα γένια μου... "πού το ξετρύπωσες πάλι βρε θηρίο αυτό το ταβερνάκι" ήταν η ατάκα του ξάδερφου που το αγνοούσε παντελώς αν και κάτοικος της περιοχής.

Μας υπέδειξαν ένα μικρό τραπέζι για αρχή ζητώντας μας λίγη υπομονή καθώς ήδη άδειαζαν 2 μεγαλύτερα που είχαν ζητήσει λογαριασμό και θα μας μετέφεραν εκεί. Το πιο άνετο τραπέζι τελικά στάθηκε σωτήριο και για τη βροχή που άρχισε σε λίγη ώρα, ενώ ο κόσμος απτόητος μαζί και με τουρίστες από γύρω ξενοδοχεία που παρατήρησα, είχε γεμίσει όλο το γραφικό μπαλκονάκι παρά το προχωρημένο του μεσημεριού.

Αρχή με παγωμένο νερό κανάτας, ανανεωνόταν συχνά, και 4-5 φέτες ψημένο ψωμάκι (όχι όμως λαδοριγανάτο, σκέτο και απλώς ανεκτό) και χρέωση 3χ0,70e, μου φάνηκε κάπως τσιμπημένη, ωστόσο το φάγαμε όλο μαζί με τα ορεκτικά. Στην λήψη της παραγγελίας μια άνευ λόγου βιασύνη με ξένισε, αλλά πάμε παρακάτω.

Οι γεύσεις γενικώς ήταν άνω του καλού, από αυτές που ζητάς σε ένα αειθαλές ταβερνείο που διατηρεί το πολύ καλό επίπεδο στην κουζίνα του χωρίς εκπτώσεις στην ποιότητα. Στο vfm μπορεί και καλύτερα, καθώς έχω προσφάτως εντυπωσιαστεί από άλλο αντίστοιχο μαγαζί άρα μοιραία θα συγκρίνω. Αυτό όμως στα προσεχώς.

Στην παραγγελία μας λοιπόν, ωραιότατα χόρτα, ολόσωστα βρασμένα (ζητήσαμε και λίγα κολοκυθάκια και δεν μας το αρνήθηκαν, γλύκισμα πραγματικό, ήταν 'μωρά' και όχι τα συνηθισμένα άνοστα 'γαϊδούρια'), με ωραίο και άφθονο λάδι κ' λεμόνι (4,5e).
Επίσης χειροποίητη δική τους τυροκαυτερή, πυκνή, νόστιμη, ραντισμένη και αυτή με ελαιόλαδο (4e).
Ευτυχώς πετύχαμε και την κολοκυθοτυρόπιτα την πολυπαινεμένη, φρεσκότατη και πολύ γευστική, μου θύμισε τις σπιτικές της μαμάς μου που όταν τις φτιάχνει το μισό ταψί το ρεζερβάρω 2 μέρες πριν και δεν το αγγίζει κανείς γιατί πέφτει ξύλο (5e, μεγάλο κομμάτι και χορταστικό).

Στα κυρίως, ο ξάδερφος διάλεξε μια μοσχαρίσια με πατάτες τηγανιτές (+φρέσκιες), του άρεσε αρκετά και ήταν ψημένη όπως την ήθελε (9,80e, πήρα μεζέ, ζουμερή, ωραιότατη! ).
Η μικρά έφαγε συκώτι μόσχου επίσης με πατάτες, που πραγματικά δεν το συνηθίζει και με ξάφνιασε.
Καλή μερίδα όμως αλλού καλύτερη, ψημένο όπως το ζήτησε όμως αλλού πολύ ανώτερο, με ελάχιστες βρεθείσες ίνες όμως αλλού ούτε μία, και τιμή 8e. Αλλού; έκπληξη.
Εγώ ως κλασικός λιχουδοφάγος, παράγγειλα το κοκορετσάκι μου. Ψημένο στο φούρνο, μαλακό, τρυφερό, χωρίς μυρωδιές, θα το ήθελα λίγο πιο ξεροψημένο και δυσαρεστήθηκα με την μέτρια προς μικρή μερίδα, ακόμα κι οι πατάτες ήταν λίγες κι αναγκάστηκα να υπεξαιρέσω μερικές από το διπλανό πιάτο όταν δεν με έβλεπε χα!! (8,50e).

Ένα μικρό λάθος στο λογαριασμό από την πλευρά τους (χρέωση ενός εξτρά ποτού) δεν πέρασε απαρατήρητο στο δικό μου το ραντάρ και ζήτησα να διορθωθεί. Διορθώθηκε αλλά με λίγη γκρίνια. Ήπιαμε 1/4 κόκκινο συμπαθητικό και μια Bεργίνα (1,70e και 3,20e αντίστοιχα).
Σύνολο λογαριασμού 47e με απόδειξη.

Το κέρασμα σε όλα τα τραπέζια, το βλέπαμε και το λιγουρευόμασταν κι εμείς, ήταν ατομική πανακότα με καραμέλα. Μάλιστα η τουρίστρια δίπλα μας το ζήτησε κιόλας πολύ επιτακτικά, όχι που θα ντρεπόταν...
Έχοντας πληρώσει και περιμένει περί το 20άλεπτο (έβρεχε κιόλας) δεν υπήρξε κίνηση προς εμάς οπότε και σηκωθήκαμε να φύγουμε σκεπτόμενοι πού θα ορμήσουμε για ένα γλυκό.
Μας πρόλαβαν ρωτώντας αν θα θέλαμε να μας κεράσουν ένα γλυκάκι. Όλα καλά λοιπόν. Το αποδίδω στον φόρτο της εργασίας πιθανολογώντας ότι το ξέχασαν.

Ωραία τα Σκαλάκια. Άρεσε στην παρέα, το φαγητό τους ήταν ποιοτικό, σε καλές σχετικά τιμές, οπότε το προτείνω. Αν και κρυμμένο, ακόμη κι οι τουρίστες των γύρω περιοχών φαίνεται να το γνωρίζουν και να το προτιμούν για την κουζίνα του.
Ευτυχώς κι αυτοί ξυπνάνε και ψάχνονται για κάτι πιο παραδοσιακό πέραν της τουριστικής αηδίας πέριξ του Μοναστηρακίου.

Για όσους είμαστε ακόμη εδώ, https: //www. youtube. com/watch?v=-UIm6P9IP-s

01 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

----- Alert Alert ακολουθεί μεγάλη κριτική -----

Μάλλον ήμασταν άτυχες και το πετύχαμε στην 'όχι και καλύτερή του μέρα', καθότι άλλαξε πλέον σχεδόν ολόκληρο το μενού που έχει περιγραφεί στις πολύ πρόσφατες κριτικές.
Στο μυαλό μου θέλω να δικαιολογήσω τις αστοχίες αλλά δυσκολεύομαι. Όχι για την ποιότητα των υλικών που είναι καλή, αλλά για τις γεύσεις που κατά πλειονότητα, ήταν χμμμ, αρκετά μέτριες (2,5/4).

Σαββατόβραδο 14/7 και εξεπλάγην ευχάριστα με το πόσο εύκολα βρέθηκαν θέσεις για τα αμάξια και μάλιστα λίγα βήματα πιο κάτω, ενώ ο πεζόδρομος της Μεσολογγίου και όλα τα πέριξ στέκια τον είχαν τον κόσμο τους, με την ατμόσφαιρα σε αυτό το σημείο της Ν. Ιωνίας να παραπέμπει σε mood διακοπών.

Παρείστικο κλίμα ανάλαφρο, όμορφη αλλά ζεστή και με υγρασία βραδιά, χρώματα που κάνουν το γωνιακό Πέπερι να ξεχωρίζει από μακριά.
ΑΨΟΓΗ μουσική επένδυση στα σωστά ντεσιμπέλ, τα μέσα δωμάτια σε ένα στυλ τόσο αυθεντικά και ιδιαίτερα ξεπερασμένο αλλά και αγαπησιάρικο, βινύλια, πικάπ, Bob Dylan, σερβάν κρυφού φωτισμού. Καθήσαμε σε μεγάλο πάγκο για άνεση κινήσεων, υπήρχαν μαξιλάρες, μικρά και όχι φλύαρα στοιχεία deco, 2 τεράστιοι ανεμιστήρες βάραγαν μποφόρ ολούθε για δροσιά, τα σερβίτσια ρετρό... μου άρεσαν όλα, καθαρό 4άρι εδώ.

Η εξυπηρέτηση σωστή, ευγενική, απάντησε σε όλες μας τις ερωτήσεις που ήταν αρκετές, σχετικώς με υλικά των πιάτων κρυφά και φανερά, αλλά εγώ εξεπλάγην θετικά με την στάση τους απέναντι στην κριτική -πάντα καλοπροαίρετη- που τους κάναμε για όλες τις αστοχίες που εντοπίσαμε. Μάλιστα μας προέτρεψαν θερμά να σχολιάσουμε αναλυτικά και ότι θα μεταφερθούν αυτολεξεί στην κουζίνα. Ειλικρινές απροσποίητο ενδιαφέρον για την επιχείρισή τους, ανοιχτά αυτιά, μπράβο γιατί σπανίως συναντάς τέτοιον επαγγελματισμό στον ωχαδερφισμό της εποχής.

Αφαιρώ αναγκαστικά έναν βαθμό για κάποιες καθυστερήσεις που υπήρξαν πχ στην άφιξη των ποτών, cheers με νεράκι μέχρι να έρθει το κρασί μου. Κυρίως όμως γιατί όταν ήρθαν όλα μαζί, άρχισε ο άτυπος αγώνας πάνω από τα πιάτα και κάποια κρύωσαν, οπότε ίσως κι εγώ λαθεύω ελαφρώς στην άποψή μου γι'αυτά.

Προσωπικά μου αγαπημένα από τη βραδιά ήταν το ριζότο, ο ντάκος και τα 2 γλυκά. Μέτριες γεύσεις οι λουκουμάδες, το αυγό με τον πουρέ, οι πατάτες μαγιορόκα, οι ταλιατέλλες και το κοτόπουλο.

Ο cheesecake ντάκος (7,20e) πολύ νόστιμος και ζουμερός, με υλικά άφθονα και ψιλοκομμένα (ντομάτα υπέροχη, και φέτα και ανθότυρο), γλυκίζον πετιμέζι που έδινε επιπλέον άρωμα στο σύνολο και ωραία ποτισμένο το, εξ ορισμού δύσκολο αλλά γευστικό, παξιμάδι χαρουπιού.

Το αυγό με πουρέ, τσιπς πατάτας και τραγανό σύγλινο Μάνης (4,80e) ήταν η εντελώς λάθος διαχείριση υλικών που ακούγονται πολλά υποσχόμενα αλλά δεν καταφέρνουν να συναντηθούν πουθενά.
Δεν εντόπισα γευστικά πουθενά τα flakes του σύγλινου, ο πουρές είχε τη λάθος σύσταση της ρευστής κρέμας, ο κρόκος που έσπασε μέσα εξαϋλώθηκε και τα τσιπς (που ήταν στικς τελικά) δεν μπόρεσαν να σταθούν σε μια ολοκληρωμένη μπουκιά με τόση ρευστότητα, παρά αφού κρύωσαν όλα και έχασαν ό, τι υπήρχε εκεί. Στο σαγανάκι που σερβίρονται υπάρχει τεχνική αστοχία με το λαδόχαρτο στη βάση και κίνδυνος μαζί με την μπουκιά να μασήσεις και χαρτί.

Στους λουκουμάδες με μαστιχοτύρι, κρέμα πιπεριάς και mousse μαστίχας - γιασεμί, δεν γεύτηκα κανένα από τα υλικά και καμία τραγανότητα. Όμορφα παρουσιασμένο αλλά αδύναμο πιάτο. Κυριάρχησε η αλευρίλα η οποία δεν σκεπάστηκε ούτε με τις συνοδευτικές κρέμες/ντιπ. Χρειάζεται ένταση στη γεύση, ειδικά η πιπεριά η τόσο χαρακτηριστική, γιατί αδικήθηκε τόσο πολύ; Και εννοείται λιγότερο αλεύρι - περισσότερο τυρί (5,90e).

Οι πατάτες με σως μαγιορόκα μου άρεσαν αρκετά αν και τσιμπούσαν στο αλάτι (4e). Στο βάθος του σκεύους βρέθηκαν πολλά καψαλίδια όμως που δεν φαγώθηκαν. Την άψογη εκδοχή αυτής της μαγιορόκας έχω δοκιμάσει στις πατάτες του Πράσινο Πιπέρι στην Ν. Πεντέλη, με τη μυστική συνταγή που γνωρίζω αλλά μέχρι τώρα δεν έχω καταφέρει να αντιγράψω!

Το ριζότο καπνιστής μελιτζάνας, που το έθεσα a priori στην παρέα ως επιλογή, ήταν καταπληκτικό (8,20e). Και τώρα που το ματασκέφτομαι, έπρεπε να το παίρναμε εις διπλούν και για το συγκεκριμένο θα ξαναπάω. Είχε ελάχιστη φρέσκια ντομάτα που δεν την εντόπιζες, δυόσμο και μαλακή φέτα ομογενοποιημένη σαν κρέμα μέσα, κάνοντας ένα χύλωμα ονειρεμένο με γευστική ένταση. Από πάνω και αποξηραμένα μανιτάρια. Πάρα πολύ καλό!

Οι χειροποίητες ταλιατέλλες ( μου φάνηκαν χειροποίητες, μετά το πρόσεξα κ στην περιγραφή καταλόγου) μέχρι να φτάσουν στο πιάτο είχαν ήδη κρυώσει αρκετά και μετατράπηκαν σε μια μάζα. Τα μανιτάρια (τα κλασικά σαμπινιόν), η κάπαρη, τα ντοματίνια και το κατίκι Δομοκού ήταν σε εμφάνιση guest και δεν μου συστήθηκαν. Και εδώ, πολύ μέτρια γεύση. (7,90e).

Στο ψητό στήθος κοτόπουλο με το σπαστό αρακά (πουρές δηλαδή), ψητό καλαμπόκι, σάλτσα μουστάρδας και τραγανή πέτσα, το κομμένο σε 3-4 κομμάτια φιλέτο ήρθε λίγο παραπάνω ψημένο, αρκετά άνοστο και σε μικρή ποσότητα για να δικαιολογήσει τα 8,80e. Ο πουρές αρακά ήθελε αλάτι/ πιπέρι και κάτι ακόμη, δεν ξέρω τί. Η μουστάρδα έσωσε λίγο το Βατερλώ.

Από τα 3 γλυκά του νέου καταλόγου, δοκιμάσαμε τα 2 και ήταν πάρα πολύ καλά, με ομόφωνο νικητή το millefeuille (5,80e) με το απίστευτο ψητό τραγανό ζαχαροκαραμελωμένο φύλλο κρούστας σε στρώσεις, με μασκαρπόνε ανάμεσα που λατρεύω και περιχυμένο με μια απερίγραπτη αλμυρή καραμέλα... Πω πωωωω τί γλυκό ήταν αυτό....
Στα ίδια περίπου στάνταρντς και το ζεστό σοκολατένιο ημίρευστο σουφλεδάκι, με σως σοκολάτα και παγωτό βανίλια Μαδαγασκάρης (6,50e).

Το κουβέρ ψωμάκι στα 0,90 pp περιλαμβάνει 2 ψωμάκια ανά άτομο και ένα ντιπάκι ροζουλί που αδυνατώ να ανακαλέσω τη σύστασή του. Ζητήσαμε μόνον για 2 άτομα, δεν θέλαμε να φορτωθούμε με ψωμί. Το περισσότερο έμεινε, ήταν λίγο σιτεμένο και ψιλοαδιάφορο.

Ήπιαμε 1/4 βιολογικό ροζέ ημίγλυκο στα 3,20e, την Σερραϊκή Flaros India pale ale 330μλ στα 5e και μια γερμανική Maisel's Weiss 500άρα στα 5,20e.
[ γκρίνια προς πάσα κατεύθυνση: γιατί πρέπει να πληρώνουμε τις ελληνικές μικροζυθοποιίες χρυσάφι στα 330μλ; δεν το έχω καταλάβει. Χωρίς να το αντιλαμβάνεστε μας στρέφετε στην ξένη ετικέτα, που εισαγόμενη είναι συχνά πιο φθηνή. Τα ίδια και με το Aperol στην Ιταλία 2,50 εκεί, 7-8 εδώ. Αλλά εκεί το παράγουν. Εμείς εδώ γιατί κύριε την ελληνική μπύρα χρυσάφι; ουφ, τα είπα. Εύχομαι ο Μάμος που έχει μπει πολύ δυναμικά στο παιχνίδι, να κρατηθεί χαμηλά όπως ξεκίνησε! ].

Μαζί με άφθονο νερό βρύσης Νέας Ιωνίας, όχι πολύ παγωμένο όμως, και 4 μαστιχοσφηνάκια κέρασμα, δώσαμε 4 άτομα από 18,50 έκαστος. Στο vfm θα ήθελα να δω πιο συμπιεσμένες τιμές στα κυρίως που είναι ένα τσικ ακριβά και σίγουρα στα ποτά που μου φάνηκαν γενικώς ακριβά. Αν και Σαββατόβραδο, δεν είχε πληρότητα...

Παρόλα ταύτα, εμένα μου άρεσε η κοσμοθεωρία του Πέπερι, το τοποθετώ στην λίστα των visit again μαγαζιών και παραβλέπω τις όποιες αστοχίες αυτής της φοράς. Και για το ριζότο το θεϊκό +τα γλυκά, και για το brunch που συζητήθηκε ότι είναι καλό (και προσιτό) και για το ότι ψάχνονται με το μενού τους και για το γεγονός ότι αποτελεί έκπληξη τέτοια κουζίνα στο συγκεκριμένο σημείο της Ν. Ιωνίας.

Υ. Γ Έχω περιορίσει εδώ και καιρό τους συναισθηματισμούς στις κριτικές μου, οπότε ας μου επιτραπεί. Πριν λίγους μήνες "αποχαιρέτησα" διαδικτυακά τον έναν χρήστη που ενέπνευσε το γράψιμό μου στον παρόντα ιστότοπο, με το μοναδικό ύφος, την εμπεριστατωμένη άποψη και την στοχευμένη ματιά του σε όλο αυτό που λέγεται ask4food. Τώρα με τα ίδια συναισθήματα εκτίμησης αποχαιρετώ και τον δεύτερο και τον ευχαριστώ πολύ. Μου έχει μείνει μόνον ένας.

20 Ιούλ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Εσάς η δικιά σας η μαμά σας δίνει εντολές για ένα "οικονομικό, ήσυχο, με καλό και απλό φαγητό, σχετικά κοντά αλλά να κάνουμε και τη βόλτα μας, να τσιμπήσουμε ελαφριά(not) και να τα πούμε" μαγαζί;

Εμένα σπανίως αλλά ναι, και τότε είναι που τσακίζομαι να την ευχαριστήσω, κι ευτυχώς να λες πατάτα ολκής δεν έχει σημειωθεί μέχρι σήμερα στις βόλτες μας αυτές.

Τα Μπινελίκια όταν ανέλαβα θέση ψαξίματος, φάνηκαν να έχουν και είχαν τελικά το πακέτο. Μαζί και με μια 20% έκπτωση του etable το κόστος των ήδη προσιτών τιμών καταβαραθρώθηκε, ευτυχώς συμπορευόμενο και με την ποιότητα.

Μα να έχω διασχίσει τόσες φορές την Τρυπιά με όρκο ότι στη θέση του ποτέ δεν είχα δει κάτι, αλλά προφανώς είναι εκεί ήδη 5 χρόνια κι εγώ πρέπει τώρα να ελέγξω τους φακούς στα γυαλιά μου!

Για το θεαθήναι του χώρου, παραπομπή στην πρόσφατη κριτική του αγαπημένου μας Ποντικιού γιατί αν ήταν να αναλωθώ και σε αυτό, έχει κούραση, έχει και ζέστη...

Συνελόντι ειπείν (καταραμένε Κατακουζήνα) τυπικός μεζεδοχώρος με τα δέοντα μπακαλομπιχλιμπίδια του (έγινες και λεξιπλάστης;), τον οποίο επισκεφθήκαμε μια ήσυχη Κυριακή του Ιουνίου με βρόχα ράι θρου και πάρκινγκ; φυσικά ακριβώς απέξω.

Οι ομοιότητες στο μενού με το Mama Goose (δεν έχω πάει)βγάζουν μάτι. Μη σου πω και με το Byρακι. Δεν ξέρω αν με ενοχλεί αυτό. Αν αυτά που θα δοκιμάσω είναι νόστιμα, μάλλον όχι, δεν με ενοχλεί αν προηγήθηκε στη γέννηση η κότα ή το αυγό..

Δύο πράγματα πάντως μου έκαναν αμέσως κλικ. Τα 2 μεγέθη μερίδων (μικρή, μεγάλη) στα περισσότερα πιάτα τους που διευκολύνει αφάνταστα την παραγγελία 2 ατόμων. Και η γουρνοπούλα.

Ο νεαρός επί των γενικών καθηκόντων εκείνο το βράδυ ευγενέστατος, ομιλητικότατος, πρότεινε να καθήσουμε όπου θέλουμε, ρώτησε για εμφιαλωμένο ή κανάτα (+) και για ψωμί (+), το οποίο θυμάμαι ως μέτριο, αλλά η μαμά είναι ψωμού με τη φάβα οπότε... (ενώ εσύ δεν είσαι;)

Φάβα λοιπόν με γλυκιά κάπαρη, αρκούντως καλή για τα γούστα της. Και με μαρμελάδα γλυκών κρεμμυδιών για το κατιτίς επιπλέον αλλά κι ένα λάδι μαιντανού - έτσι μου φάνηκε πάντως - που την έκανε πιο ιδιαίτερη (3,5€). Το ψητό ταλαγάνι πάλι δεν το ακούμπησε (και γιατί είμαι εγώ εδώ βρε;). Ήταν λιγωτικό με τα "σαν γλυκό του κουταλιού κεράσια" που δεν του πήγαιναν καθόλου και χρειάζεται κάτι πιο σπιρτόζικο, το τυράκι μόνο του ήταν καλό και αρκετό πάντως (5€).

Με τη σαλάτα Μπινελίκια ενθουσιάστηκε. Εγώ εξεπλάγην και με το μέγεθος, πήραμε τη μικρή, ήταν τεράστια, ήταν και νόστιμη. Ωραίες φρέσκιες πρασινάδες και ντοματίνια, μπόλικη καλή γραβιέρα, κρουτόν, τραγανοί ξηροί καρποί, ελαφριά βινεγκρέτ πετιμέζι. Χωρίς δάφνες πρωτοτυπίας ήταν πολύ ευχάριστη ως σύνολο και με τιμή μόλις 5,50€.
Οι κολοκυθοανθοί με ρύζι και μυρωδικά εκτιμήθηκαν τα μάλα, καθώς στην Κρήτη ξέρουμε από τέτοιου είδους "ντολμαδάκια". Αισθητά αρωματικοί με άνηθο που τους πάει, ίσως ένα τσικ αλμυροί αλλά όχι δραματικά και το γιαούρτι που ζητήθηκε επιτακτικά, ήταν σε παχύ δροσάτο στρώμα και τους ταίριαζε πολύ, δεν τους ήθελα πιο ξινούς. ( 5 τεμάχια στη μερίδα, 6€).

H γουρουνοπούλα όμως, πολύ εκλεκτός μεζές! Λουκούμι, ψημένη όλη νύχτα σε σιγανή φωτιά όπως μας είπαν, με τραγανή πετσούλα και ξεκοκαλισμένη, μόνο το ψαχνό, σωστό το seasoning και για 300γρ μικρή μερίδα, υπεραρκετή για τις 2 μας (6€)..

Tέλος, ήθελα και τα κεφτεδάκια, τα οποία έφαγα μόνη μου (ξέρεις εσύ τί παραγγέλνεις... )
8 μεγάλοι κεφτέδες με αρκετό γιαούρτι-πάπρικα και μια ιδέα ρίγανη, όμορφα ξεροψημένοι έξω αφράτοι μέσα, ωστόσο το ούζο και τον δυόσμο της περιγραφής δεν τα εντόπισα. Ήταν όμως από τους καλούς που έχω δοκιμάσει (6,50€). Mαζί με μια Fischer 37€ και με την έκπτωση πέσαμε στα 30.

Εκτίμησα πάρα πολύ την κίνηση του κεράσματος παγωτού, με σιρόπι βύσσινο και φράουλα και τριμμένο μπισκότο, ένα γεματούτσικο ποτηράκι στον καθένα. Γενικώς, κανένα ουσιαστικό παράπονο.

Συστήνονται τα Μπινελίκια; Όχι, αν είστε τερψιλαρύγγιοι γκουρμεδιάρηδες χωρίς αύριο. Θα σας φανεί προβλέψιμα βαρετό. Ναι, αν είστε common people κατά Pulp και σας συγκινεί το καλοφτιαγμένο και συνάμα value, χωρίς σοβαρές γευστικές αστοχίες.

Για μια έξοδο της παρέας χαλαρή, ναι προτείνεται. Είναι μαγαζί της γειτονιάς. Δε είναι να σου μείνει και αξέχαστο αλλά ασυναίσθητα θα σκέφτεσαι ότι θες να ξαναπάς (σε καλεί η γουρνοπουλα ε;)

Της κυρίας Α. της άρεσε πολύ. Επομένως άρεσε και σε εμένα.

16 Ιούλ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Οι πιο απενοχοποιημένες θερμίδες στο Χαλάνδρι. Τυχαία ανακάλυψη μετά τα απανωτά fails εξάντλησης των bao στο Μr. Pugs - σόρυ παιδιά, bao buns τέλος, το κλείνουμε το μαγαζί από τις 7 το απόγευμα. Άτιμη διαφήμιση Masterchef, τους έπιασες στον ύπνο!

Και τώρα; ουρές στο Ancho και παντού. Απέναντι όμως στο Ancho ένα σομόν γωνιακό κτίριο έδειχνε ήσυχο - ας δω τί παίζει. Πεινιρλί Δροσιάς παίζει, συνωνυμία ή όχι, δεν με αφορά. Καθότι από της Δροσιάς α) πιο κοντινό β) πιο φθηνό γ) πιο καλόοο!

Χώρος, μην σας ξεγελάσω, όχι του ραντεβού, της επίσημης εξόδου, της καλής βόλτας. Οι άνθρωποι κυρίως με ντελίβερυ δουλεύουν και στον συμπληρωματικό χώρο σερβίρουν κιόλας. Σε τιμές φυλλαδίου ντελίβερυ. Χα!!!

(τρελή παραφωνία το εμφιαλωμένο που σκάει κάθε φορά, ζητήστε κανάτα και παγάκια).

Επισκέψεις από το χειμώνα ων ουκ έστι αριθμός, μόνη μου, ντουέτο, τρίο, κουαρτέτο, οικογενειακώς και δε συμμαζεύεται, έχω κουβαλήσει με τις κούτες πεινιρλί και στο σπίτι για την επαύριο, γιατί κάποιοι με λένε μοναχοφαγού και δεν έχουν κι άδικο. Δεν είναι να το αφήνεις όμως, με μέση τιμή 6-6,50 ευρώ (στη Δροσιά θυμάστε έ; 10ρικο και ανεβαίνει ο βερεσές).

Έχω δοκιμάσει και τις αληθινές κοτομπουκιές με πατάτες και σως (6,30) και τη σαλάτα του σεφ με όλα τα κομφόρ (5,80) και το σκορδόψωμο μπέικον (6 τμχ 4,50) και πολλά πολλά πεινιρλί, αλλά να μη σας πω ψέματα. Πεινιρλί με σουτζούκι και αβγό (αυγό ντε).

Γιατί; γιατί είναι με λεπτό τραγανό ζυμάρι που δεν θυμίζει παντόφλα έ συγνώμη ψωμί. Γιατί έρχεται τίγκα στο πρόβειο βούτυρο και δεν @@@ριάζει. Πεινιρλί χωρίς βούτυρο είναι γεμιστά χωρίς φέτα, κρέπα χωρίς στικς Τσακίρη, το πιάνετε το νόημα.

Γιατί το αυγό έχει τον ιδανικά μελάτο κρόκο και σπάει και γίνεται το μπάχαλο. Γιατί το τυρί είναι κασέρι. Γιατί το σουτζούκι είναι σουτζούκι. Γιατί είναι στο ιδανικό μέγεθος βάρκας για να το χορτάσεις αλλά να μην το μπουχτίσεις. Γιατί είναι ένα ποίημα μόλις βγαίνει από τον φούρνο και μπαίνει από πάνω το πρόβειο.

Αυτά. Δεν έχω κάτι άλλο να πω. End of story. Ήταν μια δοκιμαστική μικρή κριτική, από αυτές που θέλουμε να διαβάζουμε αλλά δεν μπορούμε να γράψουμε.

11 Ιούλ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Η συζήτηση είχε ήδη ξεκινήσει μέσα στο αεροπλάνο της επιστροφής περνώντας πάνω από την Αδριατική. Με τα ρέστα του ταξιδιού θα πάμε Λουκάκο χωρίς άλλη αναβολή. Χρειάστηκαν 3 ρεζερβέ και 2 αναβολές ανωτέρας βίας για να το πετύχουμε τελικά, ένα απογευματάκι καθημερινής μέσα στον Ιούνιο, αλλά... μας έκανε τη χάρη να μην βρέχει.

Το καλοστημένο site του αγαπητού σεφ Γ. Λουκάκου αξίζει τα συχνά μου κλικαρίσματα - πάντα ενημερωμένο με τα εποχιακά του μενού και όλες τις χρεώσεις αναλυτικά, συνταγές του, βίντεο, σεμινάρια, how to, cooking guide... το συμβουλεύομαι συχνά και εκεί βρήκα το καλοκαιρινό μενού που αμέσως με (μας) γοήτευσε για να πάμε. Γενικά με τους γνωστούς και μεγάλους σεφ δεν τρελαίνομαι, εκτός από τις περιπτώσεις μεγάλης συμπάθειας, που είναι πολύ λίγες.
Μέσα σε αυτούς τώρα ανήκει και ο κ. Λουκάκος, γιατί νόμιζα ότι θα φύγω ντεμί ευχαριστημένη και τελικώς ενθουσιάστηκα. Στη βαθμολογία μου οι μισοί πόντοι πάνε υπέρ του μαθητή για αυτόν ακριβώς το λόγο.

Η θέση του πάνω στη γνωστή πλατεία του Χαλανδρίου σίγουρα το ευνοεί. Για το παρκάρισμα ας δώσω ένα τιπ: εμείς πάντα βρίσκουμε θέσεις από την πλευρά του Portofino κι από εκεί μόλις σε 5 λεπτά με τα πόδια είμαστε στο κέντρο.

Στην υποδοχή / εξυπηρέτηση / σέρβις, άριστα καθαρό. Ο μετρ (διαχείριση κράτησης, ακούραστη επεξήγηση του μενού 25 και του a la carte, τοποθέτησή μας σε άνετο 4άρι τραπέζι της αρεσκείας μας στην υπερυψωμένη βεράντα), η κοπέλα (καλωσόρισμα, σέρβις, wine tasting) και ένας νεαρός σερβιτόρος (σέρβις, εναλλαγή και μάζεμα πιάτων) όλοι με τον πρέποντα επαγγελματισμό με χαμόγελο όσο χρειάζεται - όχι δουλικό όχι παγερό, και με όλους τους κατάλληλους χρόνους ανάμεσα στα πιάτα, μας έκαναν να απολαύσουμε στο 100% το γεύμα μας.

Τον εσωτερικό χώρο, εντελώς μέσα στα γούστα μου, xρωματικά αισθητικά και χωροταξικά, θα τον τιμήσω και το χειμώνα, μιας και τηρείται αυστηρά το non smoking ενώ η τριζάτη καθαριότητα ήταν παντού εμφανής, ακόμη και στα wc στο υπόγειο, με τα όμορφα είδη περιποίησης για τις κυρίες και τις υφασμάτινες πετσετούλες μιας χρήσης για τα χέρια.
Δεν αναφέρομαι καν στα σερβίτσια, που όλα έτριζαν από καθαριότητα και έλαμπαν ή στο γλαστράκι σε κάθε τραπέζι.
Η βεράντα στην οποία καθήσαμε, ενδείκνυται για χαλάρωση, δροσιά και ιδιωτικότητα από βλέμματα και περαστικούς, κάτι που δεν ισχύει για τα τραπέζια στο επίπεδο της πλατείας και δεν θα επέλεγα κάποιο από αυτά ούτε σε ώρα αιχμής.

Ψάχνοντας λοιπόν την εξίσωση: απόλυτο vfm σε ένα εστιατόριο μεσαίο προς ακριβό, δημιουργική ελληνική κουζίνα γνωστού σεφ, ολοκληρωμένο και χορταστικό σετ μενού, με δοκιμή πολλών γεύσεων, η επιλογή είναι το μενού 25, που αλλάζει 2 φορές το χρόνο για να πας και να ξαναπάς. Έμενε να δούμε κιόλας αν οι γεύσεις αξίζουν και αν θα χορτάσουμε. Έ, ήταν υπέροχες και σκάσαμε στο φαί!

Μεμονωμένα αυτά που δοκιμάσαμε, όπως φαίνονται στην απόδειξη που έχω μπροστά μου, θα κόστιζαν 72,50 ευρώ. Όμως λόγω μενού, κόστισαν 25 ευρώ/ άτομο, δηλαδή 50 ευρώ. Αν βαθμολογούσα έτσι, θα ήταν κι εδώ 4άρι. Αλλά κόβω έναν βαθμό, για τις περιπτώσεις που κάποιος θα κινηθεί εκτός σετ μενού. Αν και εδώ που τα λέμε, δεν έχει λόγο να το κάνει και δεν συμφέρει κιόλας. Δείτε στο site αναλυτικά το μενού και τις επιλογές!

Για την έναρξη λοιπόν, έρχεται εξτρά παγωμένο εμφιαλωμένο Ζαγόρι 750 ml σε γυάλινο μπουκάλι (έχει κι αυτό τη σημασία του) και το καλωσόρισμα, μια παγωμένη τύπου gazpacho σούπα, από ντομάτα - αγγούρι και μυρωδικά, νομίζω δυόσμος ή βασιλικός, σε μικρή μποτίλια για να σερβιριστεί σε μικρά σφηνοπότηρα ( 2 γεμίσματα έκαστος ). Πολύ δροσερή και νόστιμη. Refreshing η λέξη που αποδίδει τη γεύση άψογα.
Ταυτόχρονα, σε ξύλινη τάβλα 4 χοντρούτσικες φέτες ψημένου λαδοριγανάτου ψωμιού με χοντρό αλάτι, λίγο παραπάνω τραγανές/ παξιμαδωτές αλλά πολύυυ νόστιμες. Οι πιο τολμηροί, βουτήξτε μια ακρούλα ψωμιού στο gazpacho (are u talking to me?). Ίσως ως ψωμί ακούγεται λίγο, αλλά με τόσο φαγητό, περίσσεψε στο τέλος.

Αμφότερες οι επιλογές μας σε σαλάτες ήταν ισάξιες γευστικά. Φρέσκια crispy γεύση η πράσινη passion, με ανάμεικτες πρασινάδες, ραπανάκι, φύτρες, ντοματίνια, καλαμπόκι, αβοκάντο και δροσερή πολύ ιδιαίτερη βινεγκρέτ με passion fruit. Το φρέσκο lime στο πλάι την απογείωσε.
Πιο παραδοσιακά ελληνική αυτή με τα καλοβρασμένα ρεβύθια και τη φέτα αλλά κι εδώ ένα touch διαφορετικό: ντοματίνια και λεμονάτη βινεγκρέτ που έδωσαν οξύτητα και δροσιά στο όσπριο, και φύλλα δυόσμου που του χάρισαν άρωμα.

Στα ορεκτικά, φυσικά, το σταθερό στο μενού πιτάκι κοτόπουλο, σε όμορφη παρουσίαση στον μικρό ξύλινο πάγκο του. 2 τεμάχια λεπτής αραβικής πίτας τυλιγμένης σαν χωνάκι, με ζουμερό μαριναρισμένο σε μπαχαρικά κοτόπουλο και σάλτσα γιαουρτιού επάνω. Γεύση απλή και επιτυχημένη που δυστυχώς τελειώνει σε 2 μόλις μπουκιές.
Δεύτερο ορεκτικό η τριλογία αλοιφών, εξαιρετικά παρουσιασμένη και αυτή σε ξύλινο πλατώ. 3 γυάλινα μπωλ που το καθένα γαρνίρεται με τραγανές μακρόστενες κρουτόν - μπρουσκέτες, περιλαμβάνουν ντιπ αβοκάντο με μια ιδέα γιαουρτιού (νόστιμο, απαλό, ελαφρύ, αρωματισμένο με κόλιανδρο), φάβα με κάπαρη, καραμελωμένα κρεμμύδια και πικάντικη ψητή ντομάτα (ιδιαίτερη) και μελιτζανοσαλάτα με balsamico, φέτα, βασιλικό, καρύδια και φέτα, αρκετά σκορδάτη (μου άρεσε πάρα πολύ).

Καθώς προχωράγαμε στις γεύσεις, ήδη απολαμβάναμε και το κρασί μας, πολύ δροσερό όπως μου αρέσει μέσα στην παγωνιέρα του, το λευκό Chardonnay Ψ&Α δικής τους ετικέτας. Βλέπω στο κινητό μου τώρα την φωτο " Προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη Πελοπόννησος, με αρώματα φρέσκων κίτρινων φρούτων, αμυγδαλιάς και μοσχολέμονου". Ένα πολύ ευχάριστο και μαλακό κρασί, που χωρίς πλάκα, το ήπιαμε όλο.

Στα κυρίως, επιλέξαμε το επίσης γνωστό κοτόπουλο tandoori (τιμή καταλόγου 12,50) με το κους κους. Άρεσε πολύ το μαρινάρισμά του σε πληθώρα μπαχαρικών, το άψογο φιλετάρισμά του (μπούτι), το άψογο ψήσιμο (τραγανό και με τους χυμούς του) αλλά και η γαρνιτούρα του (κουσκουσάκι με αποξηραμένα φρούτα και γιαούρτι). Όπως σχολιάστηκε, μια πετυχημένη εκτέλεση ινδικού πιάτου στα ελληνικά κυβικά για κάποιον που δεν συμπαθεί τα καυτερά.

Το δικό μου πιάτο - με αναπόφευκτη σύγκριση με το original στην γενέτειρά του - οι ταλιατέλες ραγού (bolognese) με μοσχαρίσιο κοκκινιστό κιμά, θυμάρι, πεκορίνο και κολοκυθάκια (τιμή καταλόγου 12, τιμή έξω 6 ευρώ! ).
Θα αφαιρέσω μισό βαθμό μόνο για την υπερβολική ποσότητα σάλτσας που λίγο το έπνιξε και έμεινε στο πιάτο. Αλλιώς, η μερίδα μεγάλη, το ζυμαρικό σωστά βρασμένο, χωρίς να ορκίζομαι μου φάνηκε φρέσκο ή τελωσπάντων όχι τυποποιημένο. Ο κιμάς αρωματικός, το κολοκυθάκι και οι μεγάλες φλοίδες πεκορίνο έδωσαν το κάτι παραπάνω.

Έχοντας ήδη ξεπεράσει το όριο του κορεσμού, κρατήσαμε λίγο ακόμη χώρο στα μετόπισθεν για την γευστική κορύφωση, με το γλυκό που ήταν μια θεότητα. Δεν υπήρχε καλύτερο κλείσιμο από αυτό και ευτυχώς που προορίζεται για sharing 2 ατόμων διότι ήταν τεράστιο.
Και το όνομα αυτού Ice cream sundae, με 3 γεύσεις παγωτού (φυστίκι, βανίλια και καραμέλα-κανέλα! ), σάλτσα καραμέλα και σοκολάτα, καραμελωμένοι ξηροί καρποί και σαντιγύ και μικρά κυβάκια ζουμερού μαστιχωτού κέικ σοκολάτας, που άφηναν όλο το γκρο πλαν στο παγωτό. Δροσερό και ανεπανάληπτο... δεν έχω άλλα λόγια πραγματικά...

Οι τελικές μας εντυπώσεις από το Ψ&Α; Διθύραμβος. Μη έχοντας προηγούμενη εμπειρία από το εγχείρημα του κ. Λουκάκου, η συγκεκριμένη πρώτη φορά κύλησε άψογα σε όλους τους τομείς και εγγυάται άμεση επιστροφή.
Δεν έχω κανέναν λόγο να γκρινιάξω για οτιδήποτε αφού ήταν όλα σε επίπεδο πολύ υψηλό και οι ποσότητες των πιάτων έτσι μελετημένες που δύσκολα θα φύγεις νηστικός ή παραπονεμένος.
Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση ήταν ότι δεν ένιωσα καμία δηθενιά ή αίσθημα ότι κάποιος παρακολουθεί τις μπουκιές μου, όπως φοβόμουν. Attitude μηδενικό.

Σε ένα μαγαζί που γεμίζει και αδειάζει από κόσμο, είναι σημαντικό στις (δύσκολες και απαιτητικές) μέρες μας να μην βλέπεις πουθενά παρκαρισμένο το καλάμι.
Οπότε... (και) από εμένα προτείνεται, και θα μας ξαναδεί σύντομα.

07 Ιούλ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Τουλάχιστον κάναμε μια πολύ όμορφη βόλτα με ήλιο, μετά τη βροχή. Η Αρχελάου, εμφανίζει σημάδια κινητικότητας με διάφορα μαγαζάκια - μανιταράκια να ξεφυτρώνουν εδώ κι εκεί, για να ξεδιψάσεις με ένα aperitivo και κατιτίς συνοδευτικό σε κάποιο τραπεζάκι από αυτά που έχουν απλωθεί στα πεζοδρόμια. Ιταλία βέβαια δεν θυμίζει, αλλά... αυτή είναι άλλη πονεμένη ιστορία.

Συνάντησα πρώτο το Ohh Boy γεμάτο, κατόπιν το επίσης νέο Santa Lucia μόνο και άδειο και τρίτο στη σειρά το Tre Sorelle ψιλογεμάτο με τάσεις επεκτατικές και είπα να προτιμήσω όποιο θα με "τράβαγε" περισσότερο.

Ο χώρος μέσα συμπαθής -από το ελάχιστο που είδα- μικρός και γλυκούτσικος. Άνετα καθίσματα για παρέες, όμορφος φωτισμός, μεγάλα ανοιχτά παράθυρα που ευνοούν τη δροσιά και την επαφή με το τζέρτζελο του πεζοδρομίου. Όμως το καλοκαίρι, θέλεις το έξω.
Οπότε: λίγα μικρά μεταλλικά τραπέζια + άβολες ίδιες καρέκλες + στενό πεζοδρόμιο + όλοι και όλα αυτά κολλητά μεταξύ τους = η εξίσωση δεν βγαίνει για εσάς τις μεγάλες παρέες των 8+, θα ζοριστείτε. Εκτός κι αν το δεδομένο είναι και ζητούμενο, οπότε οκ. Στρογγύλεψα το 2,5/4.

Ο αέρας που θα εισπνεύσεις στην Αρχελάου υπόσχεται ότι είναι ιταλικός (;) ή ιταλοφέρνει. Για μένα προσωπικά ιταλο-αχνο-φαίνεται ξεθωριαστός. Μην παρεξηγηθώ η Ιταλοκολλημένη, απλά δεν μπορώ να βρω τα Aperol με 2,5€ και τις πίτσες με 6€.

Επανέρχομαι όμως. Το Tre Sorelle, όπως δηλώνει και το όνομά του, το έχουν ανοίξει/λειτουργούν 3 αδελφές που είχαν μέχρι πρόσφατα ξεχωριστά μαγαζιά και αποφάσισαν να συμπορευθούν επιχειρηματικά. Του έχει γίνει και μια γερή προώθηση από τους έχοντες και κατέχοντες τα διάφορα sites που όλοι συμβουλευόμαστε, αν και μετρά λίγους μήνες ζωής.

Το μαγαζί στο πνεύμα και pizza και bar, παρουσιάζει μια εικόνα πολύ περιοριστική και δεσμευτική με λίγες γενικά επιλογές. Μαζεμένη η κάρτα ποτών - απεριτίφ ( 12 κοκτέιλ, από 6,50 για τα Aperol - 10 €, κρασί μόνο ποτήρι (4€) ή μπουκάλι (30€ το ακριβότερο) με μονόδρομη επιλογή Γκιρλέμη. Επίσης μία μόνον ετικέτα μπύρας draft: Peroni 300 ml ποτήρι (γιατί άραγε;).

Στην κάρτα του φαγητού ίδια γραμμή. Σαλάτες μόλις 3 ( από 6,50 - 10 €), δύο ποικιλίες τυριών και αλλαντικών, μικρή και μεγάλη ( 7,50 και 16 € ), 1 γλυκό dolce nutella - mascarpone και τέλος 7 πίτσες ( 8 η Μαργαρίτα - 11,50 €). Να το πω; δεν κρατιέμαι. Η πιο ακριβή και ανεπανάληπτη Margarita στην γείτονα χώρα, στα 5,50 €.

Η εξυπηρέτηση δεν προβληματίζει. Άμεση, ευγενική όσο χρειάζεται, με κανονική απόδειξη, νεράκι παγωμένο σε ποτήρια (όμως δεν ανανεώθηκε), διευκρινίσεις σε μικροαπορίες περί του μενού στο οποίο προχωράω πάραυτα ξεκινώντας ανάποδα.

Ήπιαμε αναπόφευκτα 2 ποτήρια Peroni χ 3,50€, γνωστή, αγαπημένη, ελαφριά, ήρθε πολύ παγωμένη. Δοκιμάσαμε την σαλάτα Σίζαρς, που έρχεται μαζί με 2-3 κομμάτια φοκάτσιας με λάδι ρίγανη και χοντρό αλάτι, σε ξύλινη γαβάθα.
Εδώ, ένα μεγάλο τεράστιο ΟΧΙ από εμένα, καθώς τόσο γυμνή Σίζαρς δεν έχω συναντήσει ποτέ και πουθενά. Με διορθώνετε αν σφάλλω: η original έχει αντζούγιες, η ελληνική εκδοχή κοτόπουλο ή μπέικον ή και τα δύο + κάποια άλλα υλικά αναλόγως τα κέφια του σεφ. Η συγκεκριμένη δεν είχε ούτε ως ίχνος τίποτε από τα παραπάνω. Σαν να λέμε "ο Ξυπόλητος Καίσαρας". Ντροπή κιόλας.
Τραγικό φάουλ να σερβίρεις σκέτα χοντροκομμένα σαν τούβλα μαρούλια άισμπεργκ, με 3-4 σκόρπια κρουτόν, λίγη σως και λίγη παρμεζάνα από πάνω με χρέωση 6,50€. Ίσως και λάθος μου που δεν πρόσεξα καλύτερα την περιγραφή στο μενού.
Έτερος αστεροειδής που παραλίγο θα μου έβγαζε το μάτι, η τιμή 10€ για την ακριβότερη σαλάτα του καταλόγου που δεν περιλαμβάνει κανένα κρεατικό/αλλαντικό να τα δικαιολογήσει...

Για τσίμπημα επιλέξαμε την πίτσα Διάβολα ( έτσι αναγράφεται χα! ). Γνωρίζοντας ότι είναι πικάντικη, ρώτησα αν είναι και καυτερή. Με διαβεβαίωσαν πως δεν είναι, και ότι ελλείψεως ενός υλικού (ρικότα) έχει αντικατασταθεί με τσορίθο, χα!

Λοιπόν το 3 στη γεύση μπαίνει για την πίτσα την καταπληκτική, παρά τα 6 μικρά κομμάτια της (όπως LG). Tιμή 10 € και υλικά σάλτσα ντομάτας, φρέσκια μοτσαρέλα, σαλάμι βετριτσίνα πικάντικο και φυσικά ισπανικό τσορίθο σε λεπτές φετούλες, πάνω σε απίθανο λεπτό τραγανιστό ζυμάρι.
Υπέροχο αποτέλεσμα και γεύση (όμως του Λουλουδιού στα ίδια €, σαφώς ανώτερη ). Συνολάκι στα 23,50€, για απλό τσιμπολόγημα, κέρασμα ουδέν. Ένα ιταλικό λιμοντσέλο βρε παιδιά;

Παίρνω το σοβαρό μου για τον επίλογο.

Στο Παγκράτι υπάρχουν κάτι ανηφόρες μούρλια και κάπου εκεί παρκάρουν τώρα τελευταία κάποιες τιμές. Ξέρω τί σας λέω, έχω ερευνήσει. Αυτό που καίει δεν είναι το τί θα πληρώσουμε αλλά το τί θα φάμε τελικά και κυρίως τί μας πουλιέται για Ιταλικό.
Δεν ψάχνουμε στο Ελλάδα τιμές και ποιότητα Ιταλίας, είναι φύσει και θέσει ουτοπικό, γιατί εμείς δεν έχουμε οικονομικό πρόβλημα, λεφτά υπάρχουν... (υποσχέθηκες να μιλήσεις σοβαρά).
Ε, σοβαρά μιλάω. Ξαναδείτε το παιδιά το κόνσεπτ, αναθεωρήστε λίγο, σκεφθείτε πού απευθύνεστε. Η Ιταλία διδάσκει, πάρτε μαθήματα. Το λέω εντελώς καλοπροαίρετα όπως και βαθμολογώ, μιας και γράφω την πρώτη κριτική. Αν θέλετε να σταθεροποιηθείτε. Δηλαδή το ακριβώς αντίθετο από το τραγούδι που ακολουθεί.

Nek - Instabile
https: //www. youtube. com/watch?v=Ft0u2-SVkdw
#italiapersempre
LG (LaGratella)

27 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Ασβεστόλακος update, με διαφοροποιημένη αυτήν τη φορά τη βαθμολογία μου σε σχέση με την περσινή και καλοπροαίρετες πάντοτε επισημάνσεις για ένα μαγαζί που δεδηλωμένα αγαπώ.
Θα αναφερθώ συνδυαστικά, και ευελπιστώ συνοπτικά, στις 2 πιο πρόσφατες επισκέψεις μου, Πρωτομαγιά 3 άτομα και 17 Μαίου 2 άτομα, αμφότερες με κράτηση etable συνοδεία μικρής έκπτωσης.

Σκεφτόμουν το 4άρι και για το χώρο, μόνο για το γεγονός ότι τα τραπεζάκια στην αυλή/ πεζόδρομο όπου αράξαμε και τις 2 φορές, είναι για μένα ό, τι αμεσότερο σε τηλεμεταφορά στο πλακόστρωτο χωριού ή νησιού, με όλη την απέριττη απλότητα και χαλάρωση που δεν χρειάζεται να περιγράψεις. Μιας και εσωτερικά όμως δεν έχει γίνει κάποια αλλαγή - και δεν χρειάζεται κιόλας - θα διατηρήσω το 3άρι της περσινής μου κριτικής.

Στην εξυπηρέτηση μάλλον ο παράγοντας τύχη καθόρισε τις τελικές εντυπώσεις, ένα γλυκύτατο πλάσμα μες στο χαμόγελο την 2η φορά απάλυνε τις χλιαρές εντυπώσεις της Πρωτομαγιάς όπου - λόγω ημέρας; - υπήρξαν μικροαστοχίες και θεματάκια, βλ. παρακάτω.

Το μενού προσφάτως αλλαγμένο, με αφαιρέσεις πιάτων, που ίσως δεν προχώρησαν; Και με προσθήκες νέων που όμως είναι "παλιά" ή "παλιακά" με την έννοια του κλασικού μαμαδίστικου και αγαπημένου που έχει χαρακτηρίσει τον Ασβεστόλακο στο παρελθόν. Αυτό για μένα δείχνει εγρήγορση και κεραίες δορυφορικές στον παλμό της εποχής, στην αυτοδίκαιη επιστροφή σε απλές συνταγές, με ένα touch προόδου.

Γι' αυτό πλέον η τιμολόγηση συμβάδισε ανάλογα και γι'αυτό, εδώ, θα δώσω καθαρό 4άρι. Πιο χαμηλές τιμές - πιο vfm εμπειρία (ας δώσω κι ένα παράδειγμα: ριζότο τση Κρήτης πέρυσι 8,80, ριζότο/κριθαρότο φέτος 7€. Αν ξέρετε κι άλλους που μείωσαν τιμές, του ΦΠΑ μεσουρανούντος, παρακαλώ ενημερώστε με).

Από την άλλη όμως το θέμα "άρτος χωρίς θέαμα 0,90/ άτομο" προβληματίζει αρκετά, όταν όλη η περιγραφή του καταλόγου (κριτσίνια κτλ) πάει περίπατο, εξόν κάποιες λίγες φέτες βαρετού ψωμιού.

Ρώτησα τί συνέβη με το ντιπάκι τυροκαυτερής που μέχρι πρότινος πρόσφεραν. Την πρώτη φορά μου απάντησαν ότι τους είχε τελειώσει. Μη αποδεκτή απάντηση, όταν 3 λεπτά αργότερα μας έφεραν κατά λάθος την 3λογία αλοιφών - που δεν είχαμε παραγγείλει, ήταν για άλλο τραπέζι - με την τυροκαυτερή καμαρωτή καμαρωτή. Ρώτησα και τη δεύτερη φορά, πού πήγε η τυροκαυτερή οεο; και μου είπαν ότι ο μάγειρας θα αλλάξει σύντομα το μενού και τα ντιπ (;).

Δεν έβγαλα άκρη. Σίγουρα πάντως ενοχλεί η χρέωση 1,80 ή 2,70€ για σκέτο ψωμί! Δεν ταιριάζουν στο κουτούκι Ασβεστόλακος τέτοιες πρακτικές.

Στο κομμάτι γεύση, ο πήχυς διατηρείται αρκετά ψηλά, αλλά σίγουρα μπορεί και καλύτερα, μιας και κάποια πιάτα θέλουν ακόμη δουλίτσα. Από όσα δοκιμάσαμε:

H κοτοσαλάτα επιδοκιμάστηκε παμψηφεί, με τα διπλοπαναρισμένα τραγανά φιλετίνια κοτόπουλου να μπλέκονται μέσα στις πρασινάδες το τριμμένο καρότο και τα κρουτόν, καθώς το σύνολο δροσίζεται ευχάριστα με μια γιαουρτοσώς, αρωματισμένη με δυόσμο (7,50€).

Αρκετά καλή και η φακοσαλάτα (φακές με σύγκλινο Μάνης, τεράστια ποσότητα που ενδέχεται να σας φουσκώσει, 5,50€), με το πρωτότυπο λάδι αγριομάραθου να την ντύνει, και λίγο περισσότερο δεν θα ήταν κακό. Γενναία κομμάτια ψητού χαλουμιού στην κορυφή και στη βάση καρέ ντομάτας και πρασινάδες που δεν στερούν τον πρώτο ρόλο από τις φακές Φενεού που κυριαρχούν έτσι κι αλλιώς.

Η φάβα, αγαπημένη από παλιά, λεία, ζεστή, αρωματική λόγω τρουφέλαιου, με κρεμμύδι και απάκι σε κύβους, σταθερή αξία, μένει ως γεύση στο μυαλό (6 €), όπως μένουν και οι τυρολουκουμάδες με μαρμελάδα ντομάτας ( 7 αφράτα τεμάχια, 5 €, στη ζύμη τους δεν κυριαρχεί η αλευρίλα αλλά ο τριπλός συνδυασμός ανθότυρο, ξυνομυζήθρα και κατίκι Δομοκού, σε ψαγμένο κοντράστ με την όξινη μαρμελάδα).

Εξαιρετικά μας φάνηκαν και τα μανιταροπιτάκια σε φύλλο κρούστας (4 τμχ 5,80€) η γέμισή τους απίθανα αρωματική και κρεμώδης ελέω κατικίου/ πικάντικη ελέω γραβιέρας. Είναι λόγος άμεσης επιστροφής!

Αδύναμη ξεθωριάζουσα ανάμνηση τα πικάντικα αυγά με σουτζούκι (6€). Βαρύ λαδερό πιάτο, πανιασμένες οι πατάτες και λαδοπνιγμένα τα λαχανικά, αρπαγμένο το ψωμάκι σε τριγωνάκια που συνόδευε το πιάτο. Δεν θα το επέλεγα ξανά, καλή ιδέα άτυχη εκτέλεση.
Παρομοίως και η εναλλακτική του μουσακά (ρολό μουσακά 7€) που μου καλλιέργησε προσδοκίες με την περιγραφή του - κρέμα καπνιστής μελιτζάνας - αλλά με χάλασε γευστικά. Νόστιμος ο κιμάς και η μελιτζάνα που τον τύλιγε αλλά μια έντονη ξινίλα στη γεύση της κρέμας του, σχολιάστηκε πολύ αρνητικά. Δεν μπόρεσα να καταλήξω αν υπήρχε όντως αστοχία ή αν εμείς το κρίναμε λάθος. Η γεύση όμως, ο τελικός κριτής, ήταν δυσάρεστα η μη αναμενόμενη. Έμεινε αρκετό στο πιάτο.

Το κριθαρώτο με λάδι τρούφας και καρεδάκια λαχανικών, μου φάνηκε λίγο άτονο και κάπως στεγνωμένο. Στους άλλους άρεσε πολύ ( το αναιμικό άρωμα τρούφας προφανώς ) και γι'αυτό τους παραχώρησα και το μερίδιό μου (7 €). Έχοντας απολαύσει το ίδιο πιάτο στα Φουρνό το στάνταρ μου βρίσκεται στο Θεό... Αρκετά νόστιμα όμως τα 4 μπιφτεκάκια γαλοπούλας ζυμωμένα με μπέικον και διάφορα μυρωδικά, δίνοντας γεύση σε αυτό τον αδιάφορο κιμά πουλερικού. Στο πιάτο υπήρχε και μικρή (σαν) χωριάτικη σαλάτα, ενώ το δροσερό όξινο τσαλαφούτι στην κορυφή του έδωσε χαρακτήρα (7,50€).

Τελευταίο, όπως συνηθίζω, άφησα το πιο αγαπημένο πιάτο, που δεν είναι άλλο από το χουνκιάρ. Στοχοποιημένη επιλογή, όπου το βρω το εκτελώ, άψογα φτιαγμένο και από τον Ασβεστόλακο με έναν υπέροχο πουρέ καπνιστής μελιτζάνας και σιγομαγειρεμένο για 3,5 ώρες το κοκκινιστό μοσχαρίσιο μάγουλο, τρυφεράδας που αδυνατώ να περιγράψω. Ένα τέλειο αρτιότατο πιάτο, γευστικά, ποσοτικά, τιμολογιακά (9€).

Highlight εξακολουθούν να είναι οι πάντα κερασμένοι μελοκανελλάτοι λουκουμάδες, ενώ στα default των τίτλων τέλους θα χρεώσω α) την έμμεση επιμονή να παραγγείλουμε και εξτρά γλυκό - είμαστε γλυκούληδες αλλά όχι και να πάθουμε ζάχαρο έ; - και β) την άβολη σκηνή της οποίας γίναμε ωτακουστές όταν "ξεχάστηκε" η έκπτωση, και αφού τους το θύμησα εγώ (εξπέρ πλέον στις άβολες καταστάσεις) χρειάστηκε μίνι σύσκεψη για να διορθωθεί προς τα κάτω ο λογαριασμός της πρώτης φοράς.
Either way, για τους 2 διαμορφώθηκε στα 26,50€ και για τους 3 στα 44€. Όπερ μεθερμηνευόμενον εστί, περί τα 14 - 16 € το άτομο είστε χορτασμένοι, σε σύγκριση με τα 20άρια του παρελθόντος. Not bad.

Nα μην ξεχάσω, ήπιαμε παγωμένες Bεργίνα Weiss και καλό, ελαφρώς γλυκίζον, χύμα ροζέ Ιωαννίνων.
Το αν θα συνεχίσουμε να αράζουμε στα τραπέζια του Ασβεστόλακου, είναι περιττό να το πω. Απόσταση βολής για εμάς, δεν είναι και λίγο πράγμα.
Όλα καλά και όλα ανθηρά στο ιστορικό μας κουτούκι. Λίγη φροντίδα στις λεπτομέρειες.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Ucook.

21 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Το PO'BOYS γεννημένο από τα σπλάχνα του Mama Roux απέκτησε το μύθο του δηλώνοντας ως καντίνα το παρών σε όλα τα street food festival από το 2016 μέχρι και φέτος, πολύ πριν ξεκινήσει η επέλαση του σιγοκαπνιστού κρέατος στον Αθηναικό ορίζοντα.
Το σούσουρο γύρω από την περίπτωσή του απλώθηκε γρήγορα στους θαμώνες αυτών των φεστιβάλ, όχι όμως και σ'εμένα, που αρνούμαι πεισματικά να στηθώ στην ουρά και να πληρώσω για να πληρώσω να φάω.

Πόσο μάλλον μιλώντας για χώρο τύπου 'Καλύβα του μπαρμπα Θωμά' με ουρές αναμονής και στριμώγματος (no way), χαρτόκουτο στο χέρι αντί για ένα basic έστω σερβίτσιο, μινιόν workshop μερίδες στις κανονικές τιμές μαγαζιού και alltogetherness πάγκους... Όχι βροντερό. Σεβασμός σε όσους τιμούν τα φεστιβάλ αλλά εγώ... όχι.

Προτιμώ το μισό τετραγωνικό που μου αναλογεί στο κανονικό κατάστημα και την μπύρα παγωμένη. Και για να μην το τεντώνω πάρα πολύ, θες να διοργανώσεις το φουντ φεστιβάλ το σωστό; Φέρε μου καλλιτέχνες του street από το εξωτερικό να δοκιμάσω κάτι πιο... εξωτικό. Τα μαγαζιά του κέντρου που συμμετέχουν, ευχαριστώ τα βρίσκω και μόνη μου.

Μελετώντας λίγη ιστορία ας ευχαριστήσουμε τα Φτωχά Αγόρια του Αμερικάνικου Νότου που αναγκάστηκαν να μάθουν να σιγοκαπνίζουν τα φθηνά/σκληρά κομμάτια που τους άφηναν περίσσευμα οι μεγαλοτσιφλικάδες αφεντικοί τους (κράταγαν τα φιλέτα και τα rib eye για πάρτη τους) φτάνοντας έτσι στο σήμερα στα πειράματα και τις λαχταριστές pork belly και τραβηχτές brisket λιχουδιές του νεαρού σεφ Βασίλη Σπόρου που βρήκαν τελικά στέγη δική τους στου Ψυρρή. Αυτή τη στιγμή το next big thing του κέντρου είναι τουλάχιστον 5-6 τέτοια μαγαζιά που γνωρίζω, με το καπνιστήριο low n slow εντός, και μάρτυς μου ο Θεός θα κλωνοποιηθούν τάχιστα.

Η φιλοσοφία ψησίματος είναι η αργή μακρόσυρτη παραμονή αυτών των δύσκολων κομματιών στο smoker για 8-14 ώρες, σε σταθερά χαμηλή θερμοκρασία μέχρι να βγουν... λουκούμι. Δεν είναι υπερβολή η μεθυστική καπνίλα του smoker που μου ήρθε κατά κύματα όταν πήγα και τις 2 φορές. Να το πω κι αλλιώς: το μόνο πράγμα που καπνίζει μέσα στο κατάστημα είναι τα κρέατα και είναι ο μόνος καπνός στον οποίο δηλώνω υπνωτισμένη.

Βάζοντας και μια νότα κουζίνας Νέας Ορλεάνης προέκυψε κατόπιν το μενού: Σάντουιτς και burgers με κάθε είδος σιγοκαπνιστού κρέατος και μερίδες (λουκάνικο Andouille, Pork belly, βοδινό brisket, short ribs και spare ribs. Και το Sampler με τα πάντα όλα που θέλω να το καταφέρω κάποια μέρα μόνη μου). Αυτά συνοδεύονται με τηγανιτές πατάτες ή πατατοσαλάτα Νέας Ορλεάνης - εννοείται θα διαλέξετε το δεύτερο.
Από δίπλα τα "της μέσης" με αρκετές επιλογές ( έχω πχ στοχοποιήσει τις κροκέτες hush puppies και το mac n cheese ) και μοναδική για μένα παραφωνία τα χόρτα, που δεν κολλάνε πουθενά. Επίσης κάποιες λίγες επιλογές με σήμανση VGN και GF για τις συγκεκριμένες διατροφικές προτιμήσεις. Και μια εντυπωσιακά ψαγμένη λίστα με μπύρες για κάθε γούστο, αυστηρά από ελληνικές μικροζυθοποιίες.

Πιάνουμε λοιπόν τραπέζι δίπλα στα ανοιχτά παράθυρα ή και σε μεγάλο πάγκο αν τον προτιμάμε, χαζεύουμε το old school δάπεδο και το american style του χώρου - απλός σε γενικές γραμμές, σκαλώνει το μάτι μας για αρκετή ώρα στην εντυπωσιακή γωνία με το πιάνο και τα drums... και κάπου εκεί μεταξύ ύπνου και ξύπνιου μας επαναφέρει στην πραγματικότητα η ευγενική σερβιτόρα με την ερώτησή της "νεράκι εμφιαλωμένο ή σε κανάτα';

Με μεγάλη δυσκολία ομολογώ, επιλέξαμε:

- Korean pulled pork tacos με συνοδευτική (άφθονη και εξαιρετική) πατατοσαλάτα. Έρχονται 2 μαλακές καλαμποκένιες τορτίγιες με σιγοκαπνισμένη χοιρινή σπάλα σε ίνες, κορεάτικη mayo, salca fresca, kimchi για το πικάντικο του πράγματος, σουσάμι και lime. Δεν ήταν το δικό μου πιάτο αλλά δοκίμασα και ήταν καλό. Μικρή ένσταση έχω στην τιμή (7€), νομίζω χρειάζεται 1 ακόμη taco στη μερίδα.

- Σαλάτα apple coleslaw με λάχανο, καρότο, ξυνόμηλο και λεμόνι-λάδι-μαγιονέζα. Πολύ δροσερή και αρωματική, καλή ποσότητα για 2 άτομα και καλή τιμή (4,50€), στην κορυφή γαρνίρεται με πίκλες κρεμμυδιού (κάτι ήξερε ο Τιμολέων τελικά με τις πίκλες! )
- Μερίδα pork belly 300 gr, επίσης με πατατοσαλάτα. Ήρθαν 4 καλά κομμάτια χοιρινής καπνιστής πανσέτας άνευ οστού, δεν παίρνω όρκο για το βάρος ότι ήταν όντως τόσο. Γαρνιρισμένο με αρκετή bourbon glaze το λουκούμι που λέγαμε, η οποία υπήρχε σε μπωλ στον δίσκο για να γαρνίρεις κι άλλο κατά βούληση, επίσης και πίκλες αγγουριού κρεμμυδιού και λίγη πιπεριά. Η αλήθεια είναι ότι μου έλειψε λίγο ψωμί και δεν το ζήτησα. Το κρέας ήταν απίστευτο. Λιπαρό όπως αρμόζει στην πανσέτα, πεντανόστιμο, ξεροψημένο στις άκρες λουκούμι από μέσα. Δεν έχω λόγια. (9,50€).
- Προσφορά ημέρας στις μπύρες είχαν 1+1 δώρο της κρητικής ΣΟΛΟ, η Σόλο Αμερικάνα pale ale (5€), την οποία και προτιμήσαμε. Θολή, έντονα φρουτώδης και πικρούτσικη, ταίριαξε με όλα και μας άρεσε.
Στη 2η επίσκεψή μου από σπόντα, που ξαναβρέθηκα στο κέντρο, δοκίμασα αυτή τη φορά το σάντουιτς pulled pork po'boy με την χοιρινή σπάλα σε ψωμάκι, και ήταν πολύ χορταστικό και αυτό (7,50€). Τα υλικά του, bourbon glaze, mayo μουσταρδομελένια, πίκλες και iceberg του ταιριάζουν, η ντομάτα πάλι όχι και τόσο - ίσως μια μαρμελάδα ντομάτας καλύτερα. Το συνόδευσα με πατάτες τηγανιτές και ένα ποτήρι λευκό κρασί (3€).

Κι αν νομίζετε πως λείπουν τα γλυκά από το PO', απατάσθε. Υπάρχουν 4 επιλογές, με πιο καθαρόαιμες το παγωτό με σιρόπι σφένδαμο και bourbon αλλά και τα περίφημα λουκουμαδάκια Beignets. Δεν δοκίμασα. Μου έλειψε ένα μικρό κέρασμα ομολογώ, ένα δυό από αυτά, έτσι για τη δοκιμή!

Η εξυπηρέτηση γενικώς είναι φιλική, με απλότητα, χαμόγελο και διάθεση να σου εξηγήσουν όποιες απορίες έχεις. Οπότε όλα καλά και σε αυτό. Τις τιμές τις βρήκα ελαφρά ανοδικές (πχ Sampler 17€, burger 10€ το πιο ακριβό). Δεν μπορώ ακόμη να το συγκρίνω με κάποιο αντίστοιχο, αλλά ως πρώτη επαφή, τα βρήκαμε νοστιμότατα.

Το προτείνω λοιπόν και είναι δεδομένο ότι έχω μαζί του πολλούς ανοιχτούς λογαριασμούς!

07 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Πέρα από τους προβολείς και τα "μεγαλόσχημα" ονόματα σε εστιατορικές πιάτσες, κρυμμένο σ'ένα στενό ανάμεσα σε σπίτια, μπερδεψιάρικο κιόλας μέχρι να το βρεις, βρίσκεται η Ψαρομανία, ένα θαλασσινο- ψαρο- μεζεδοτσιπουράδικο χτίζοντας μια σταθερή πελατεία με το τρίπτυχο φιλότιμη εξυπηρέτηση, προσιτές τιμές και καλομαγειρεμένες ευμεγέθεις μερίδες.

Αν και λίγο καθυστερημένη η κριτική, του την οφείλω μιας και αφενός αξίζει πολύ ως μαγαζί συνοικιακό αφετέρου στις 2 επισκέψεις μου έως τώρα έχω αποκρυσταλλώσει γνώμη. Το επιλέξαμε τέλη Μαρτίου 2 άτομα ένα βράδυ καθημερινής και ξανά 4 άτομα το (δύσκολο) μεσημεροαπόγευμα της Μ. Παρασκευής όπου και είθισται η ψαροφαγία, καθώς πήρε πράσινο φως από την πρώτη μου επίσκεψη.

Στην ήσυχη γειτονιά που λειτουργεί, το πάρκινγκ δεν προβληματίζει ιδιαίτερα αλλά για Π/Σ/Κ καλό θα είναι να προηγηθεί κράτηση ( στο etable μικρή έκπτωση για συγκεκριμένες μέρες). Ο χώρος είναι ενιαίος, δυστυχώς δεν διαχωρίζει καπνιστές/ μη καπνιστές, αν και, το καλοκαίρι με τα παράθυρα ανοιχτά, ας πούμε ότι αυτό δεν αποτελεί πρόβλημα. Η διακόσμηση προσπαθεί να θυμίσει θαλασσινό τοπίο με διάφορα ανάλογα μοτίβα, αλλά πόσο να το καταφέρει χωρίς θάλασσα κοντά;
Αυτό είναι το μείον του, που όμως το ξεχνάς με τις γεύσεις του και κυρίως τις προσγειωμένες τιμές του. Είναι φορές που δεν θέλω να χρυσοπληρώσω το παράθυρο με θέα, αλλά να φάω πιο ποιοτικά από το να ήμουν σε χάι χούι περιοχές με φαγητό επιπέδου αμοιβάδας. Σε αυτό η Ψαρομανία παίρνει πολύ καλό βαθμό!

Το μενού του μπορείτε να το βρείτε εύκολα. Κατά βάση είναι απλό, με προτάσεις κλασικές και κάποιες πιο μοντέρνες, σίγουρα όχι κάτι πειραγμένο ή υπερκοστολογημένο και οπωσδήποτε προσιτό για το μέσο πορτοφόλι.

Στην αρχή φέρνουν άφθονο φρέσκο ψωμί (όχι ψημένο) χωρίς σταθερή χρέωση ( για 2 χρεώθηκε 1,5 e και για 4, 2 e ) ενώ το εμφιαλωμένο αντικαθίσταται με κανάτα, απλά ζητήστε το. Κάποιο άλλο καλωσόρισμα δεν προσφέρθηκε, αλλά στο τέλος κεραστήκαμε ωραιότατο σιμιγδαλένιο χαλβά και τις δύο φορές.

Από σαλάτες αξίζει πολύ το μιξ βραστών λαχανικών ( μικρό 4,50 και μεγάλο 6,50e ) που κυριολεκτικά περιλαμβάνει τα πάντα και είναι πανδαισία χρωμάτων και γεύσεων (πατζάρια βολβοί και πατζαρόφυλλα, πατάτες, καρότα, κολοκυθάκια, χόρτα, κουνουπίδι και μπρόκολο - οκ λίγο τραγανό αλλά εμένα έτσι μου αρέσει πιο πολύ) + ωραίο και άφθονο λαδολέμονο. Από κοντά οι φρέσκιες τηγανιτές πατάτες ( 3 e ) σε επαρκή ποσότητα νόστιμες και τραγανές.
Φυσικά δεν παρέλειψα να δοκιμάσω και τον χειροποίητό τους γαύρο μαρινάτο ( 5e) που λατρεύω, μου φάνηκε λίγο πιο ξυδάτος από ό, τι συνήθως, αλλά ήταν κρουστός και όχι λιωμένος και δεν έμεινε ούτε ίχνος στο πιάτο. Επίσης και η λευκή τους ταραμοσαλάτα ήταν λεία και όχι αλμυρή (4 e).

Από κυρίως, την πρώτη φορά δοκιμάσαμε το σπαγγέτι με φρέσκια πεσκανδρίτσα ( το ζητήσαμε al dente και έτσι ακριβώς ήρθε ) σε λευκή σάλτσα με ντοματίνια, ελαφρύ σκόρδο και μυρωδικά (10 e ). Τεράστια μερίδα για ένα άτομο, φιλεταρισμένο άψογα το ψάρι, γευστικό και σε μεγάλα κομμάτια. Πόσο προσέχαμε τις μπουκιές μας και ψάχναμε για το απειροελάχιστο κοκκαλάκι που θα είχε ξεφύγει, και δεν βρήκαμε ούτε ένα!

Eπίσης το κριθαρώτο γαρίδας (9 e) με μπόλικες γαρίδες τις οποίες επίσης είχαν καθαρίσει επιμελώς. Και αυτό σε επαρκή ποσότητα και προσεγμένο, ωστόσο λόγω προτίμησης προσωπικής θα το ήθελα πιο σφιχτό, με λιγότερη σάλτσα και σίγουρα πιο αρωματικό, με λίγο λευκό κρασί ή μια ιδέα ούζο που του ταιριάζει.

Στη δεύτερη επίσκεψη, επαναλήφθηκε το κριθαρώτο εις διπλούν και επιπλέον: H καραβιδομακαρονάδα σε σάλτσα ντομάτας ( ξανά εδώ μου έλειψε λίγη ένταση/ σπιρτάδα ) αλλά το αντιπαρήλθα βλέποντας τις 8-9 τεράστιες καραβίδες που είχαν σκεπάσει τα πάντα κάνοντας την πιατέλα ένα υπερθέαμα! Τιμή 12 e, απλά ασυναγώνιστη.

Επίσης δοκιμάσαμε και τον μπακαλιάρο σκορδαλιά, όπου υπήρξε: έκπληξη για τα 6, ναι 6, κομμάτια μπακαλιάρου, τραγανοτηγανισμένος, σωστά ξαλμυρισμένος, λιχουδιαστός, με αρκετό ψαχνό. Και απογοήτευση για την ανέγγιχτη σκορδαλιά που δεν θα τρωγόταν ούτε σε περίοδο κατοχικής πείνας από τους μεγατόνους σκόρδου που περιείχε. Κρίμα... Την επόμενη φορά, άλλο συνοδευτικό για τον άψογο κατά τα άλλα μπακαλιάρο. ( 7 e )
Τέλος μια μερίδα ροζέ τηγανιτό γαριδάκι, φυσικά τρώγεται σαν τσιπς, εξίσου καλό όπως το έχω φάει παντού ( 6 e ).

Κρασί ροζέ Ζίτσα, όπου το πετυχαίνω το επιλέγω ασυζητητί, ήπιαμε αρκετό και τις 2 φορές, υπέροχο και σωστά τιμολογημένο στα 7 e το λίτρο, όπως και κάποιο αναψυκτικό αν δεν με γελά η μνήμη μου. Την πρώτη φορά λογαριασμός (με έκπτωση) 30 e και την δεύτερη άνευ, αλλά με περισσότερο φαγητό στα 65 e, επομένως το vfm πολύ ικανοποιητικό στα όρια του 15 - 17 e το άτομο.

Η εξυπηρέτηση είναι φιλική, ευγενική, οικογενειακού τύπου, με κάποιες μικροκαθυστερήσεις σε μέρες και ώρες αιχμής, αλλά όχι κάτι που θα σε δυσαρεστήσει δραματικά. Δεν είμαστε δα και τόσο δυσκοίλιοι πελάτες, όταν ακούμε μια συγνώμη με ένα χαμόγελο, όλα εξομαλύνονται!

Αυτά λοιπόν και για την Ψαρομανία. Προτείνεται στους κοντινούς, εμάς μας ικανοποίησε κατά πολύ και όντας τυχεροί που είμαστε κοντά, εννοείται πως θα ξαναπάμε.