Ucook



Κριτικές: 69

Μέλος από:
Μάρ 2014
Δεν είναι στη λίστα
των έμπιστών σου
.



Εμφάνιση:

Multi Ethnic - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Μάρ
25
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Είναι φρούτο τελικά ή λαχανικό;

Καταρχάς να πω ότι δηλώνω λάτρης του αβοκάντο, και συχνότατα, ευκαιρίας δοθείσης, το χρησιμοποιώ τόσο σε σαλάτες ή σάντουιτς όσο και ως βάση για ντιπ.
Ακόμα θυμάμαι την πρώτη φορά που το δοκίμασα, πριν πολλά χρόνια, όταν αγαπημένος φίλος μεγαλωμένος στη Νότια Αφρική, μας έκανε ένα καλοκαίρι τις συστάσεις. "Από δω το εξωτικό αβοκάντο. Μόλις ωριμάσει, το κόβεις σε φέτες και βάζεις λίγο αλάτι, μπόλικο πιπέρι και λεμόνι, ελάχιστο λάδι και το απολαμβάνεις".

Το Avocado στο Σύνταγμα από την άλλη, μου συστήθηκε πολύ πρόσφατα, αν και γνώριζα την ύπαρξή του για 3 περίπου χρόνια που πέρναγα κάθε μήνα από μπροστά του.
Είχα τη χαρά να βρεθώ και να γευματίσω σε αυτό, περνώντας μερικές πολύ ευχάριστες ώρες, ένα απόγευμα Παρασκευής, μαζί με 2 φίλες που νηστεύουν και που το είχαν ξαναεπισκεφθεί πιο παλιά.

Με χαρά επιβεβαιώνω ότι είναι μια άριστη επιλογή για vegan φαγητό, με αμέτρητες επιλογές για όσους νηστεύουν, για όσους έχουν επιλέξει τον vegeterian ή vegan τρόπο ζωής /διατροφής αλλά και για εμάς τους υπόλοιπους που μας αρέσει να ανοίγουμε τους γευστικούς μας ορίζοντες σε νέα πεδία και θέλουμε να ξεφύγουμε λίγο από την κρεατοφαγία.

Η φιλοσοφία του, βασισμένη σε έναν υγιεινό τρόπο ζωής, με πιάτα εμπνευσμένα από την Μεσόγειο έως την Ινδία, με απλά υλικά, χωρίς πρόσθετα ή συντηρητικά, καλύπτει ένα ευρύ φάσμα γεύσεων που, αν μη τί άλλο, εντυπωσιάζουν. Ήταν χαρακτηριστική η ώρα που χρειάστηκα για να αποφασίσω, μέσα από ένα μενού που πάμπολλες επιλογές μου έκλειναν το μάτι.

Πρόκειται για ένα μικρό σχετικά ισόγειο χώρο, με 2 εισόδους ( οδός Νίκης και οδός Σκούφου ), που γεμίζει - αδειάζει σε χρόνους dt με Έλληνες αλλά και ξένους, αλλά καταφέρνει να σου διατηρεί το αίσθημα ότι κάθεσαι και χαλαρώνεις, παρά την κοσμοπλημμύρα.
Ίσως φταίει το απαλό πράσινο χρώμα που φτιάχνει ατμόσφαιρα ζεν ; ίσως οι μικροί βούδες ολόγυρα που σε μαγνητίζουν με την ηρεμία τους ;; ίσως όλος ο διάκοσμος, τα σερβίτσια και η γλυκιά και υπομονετική νιρβάνα των παιδιών στο σέρβις ;; ίσως ακόμα και οι γεύσεις τους, που πριν τις δοκιμάσεις καν, τις βλέπεις και καλμάρει ο νους.
Οι καπνιστές ας μην διανοηθούν καν, να κάνουν κίνηση για τσιγάρο, δεν παίζει ούτε για αστείο κάτι τέτοιο.

Στην ιστοσελίδα τους υπάρχουν όλες οι λεπτομέρειες προς ενημέρωση, επίσης και το μενού. Οι τιμές για take away είναι λίγο πιο χαμηλές, ενώ καθώς παρατηρώ, βλέπω οι τιμές για delivery να συμπίπτουν ακριβώς με τις τιμές της σάλας.
Ναι, είναι ακριβό σε σχέση με τις συνήθεις τιμές που έχουμε στο μυαλό μας για ένα π. χ. χορτοφαγικό burger ή για μια vegeterian pasta / risotto. Όμως, οι μερίδες είναι μεγαλύτερες από το κανονικό και οι γεύσεις αποζημιώνουν στο έπακρο.

Για τους μη εξοικειωμένους με αυτό το στυλ φαγητού, τα παιδιά του σέρβις δίνουν πρόθυμα όλες τις διευκρινίσεις των πιάτων, για να σε βοηθήσουν να ξεμπλοκάρεις και να επιλέξεις αυτό που θα σου ταιριάξει.
Σε εμάς, προς τιμήν τους, κατέβαλλαν φιλότιμη προσπάθεια να μας φρενάρουν στα πολλά που παραγγείλαμε ( αλλά εμείς, έχουμε και μια φήμη που προηγείται της φυσικής μας παρουσίας για να δικαιώσουμε... )

Στον κατάλογο υπάρχουν οι δείκτες V ( vegan ), WF ( wheat free ), GF ( gluten free ), επίσης είδα ευρεία επισήμανση χρήσης βιολογικών πρώτων υλών, οργανικά και ολικής άλεσης προιόντα και.... μια τεράστια πραγματικά ποικιλία, που σε κάνει να ξεχνάς κάθε τι που είναι ζωικής προέλευσης!!

Μετά τις σχετικές διαβουλεύσεις μας λοιπόν, και με κάποιες προσθαφαιρέσεις του τελευταίου λεπτού, καταλήξαμε στα εξής:

- Holy Guacamole, στα 5,95 ευρώ, ( δική μου επιλογή, που μας άρεσε πολύ! ). Το αγαπημένο μου μεξικάνικο ντιπ με βάση το αβοκάντο. Κρεμμύδι, λεμόνι και λάιμ, κόλιανδρο και μπαχαρικά, έρχονται και συνθέτουν ένα άρτια δροσερό και πολύ πολύ νόστιμο ντιπ, στο οποίο βουτάγαμε τα τραγανά καλαμποκένια nachos που το συνόδευσαν. Το ίδιο αυτό ντιπ, το ξαναβρίσκουμε ως συνοδευτικό και σε άλλο πιάτο πιο κάτω.

- Falafel Plate, στα 8,25 ευρώ. Χορταστικότατη μερίδα, αν και ανήκει στα ορεκτικά. Έρχονται 4 μεγάλοι ρεβυθοκεφτέδες, εμφανώς χειροποίητοι και όχι τυποποιημένοι, με όμορφα μυρωδικά και ωραίο τραγανό περίβλημα. Μου έδωσαν την αίσθηση ότι ήταν κάπως στεγνοί, αλλά αυτό διορθώθηκε εύκολα με μια γεμάτη κουταλιά της δροσερής σάλτσας που τα συνόδευε, από πάνω τους( ταχίνι, λεμόνι και σουμάκ ).
Τη μερίδα συνόδευε σαλάτα ταμπουλέ σε μικρό μπωλ και 4 τρίγωνα κομμάτια αφρατοκριτσανιστής πιτούλας. Μας άρεσε πολύ.

- Koula panini, από την κατηγορία σάντουιτς ( στα 8,10 ευρώ ). Πρόκειται για το κλασικό ιταλικό ψωμί τζιαπάτα, γεμισμένο με ένα μπιφτέκι φτιαγμένο από πατάτα, μανιτάρια και δενδρολίβανο. Επίσης περιείχε ρόκα, ντομάτα και ceasar σως. Συνοδευόταν με guacamole και επιλογή από nachos καλαμποκιού ή τσιπς γλυκοπατάτας ή ταμπουλέ.
Το ζητήσαμε με τσιπς γλυκοπατάτας και κατά λάθος ήρθε με nachos.
Ήταν πραγματικά αξιοπρόσεκτο, ότι μόλις το επισημάναμε, αμέσως έσπευσαν να μας φέρουν τσιπς γλυκοπατάτας, χωρίς καμία άλλη παρέμβαση αντικατάστασης στο πιάτο. Στην απόδειξη, δεν βρήκαμε καμία χρέωση για τα τσιπς αυτά.
Μάλιστα έφεραν ένα ολόκληρο βαθύ μπωλ γεμάτο, ποσότητα σαφώς θηριώδη σε σχέση με αυτήν που θα χώραγε εξαρχής στο πιάτο!! Το σάντουιτς επίσης άρεσε πολύ, τραγανή η τζιαπάτα και ωραίος ο συνδυασμός των υπόλοιπων υλικών.

- Vegan Jasmine, από την κατηγορία ζυμαρικά ( στα 11,50 ευρώ ). Σε βαθύ πιάτο, τεράστια ποσότητα, εντυπωσιακή εικόνα!!
Ουσιαστικά πρόκειται για την εναλλακτική μπολονέζ, έμπνευσης ενός διάσημου vegan chef, με σπιτική σάλτσα ντομάτας με λάδι - καρύδια - κουκουνάρι - κρεμμύδι και με τηγανητό πουρέ βιολογικού τόφου ( ο γούγλης μας εξηγεί: παράγωγο της σόγιας, βόμβα θρεπτικών συστατικών με 8 αμινοξέα, ρυθμιστής της χοληστερίνης, υποκαθιστά άριστα την έλλειψη πρωτείνης για όσους νηστεύουν, κάνουν δίαιτα ή είναι χορτοφάγοι ).
Χμμμ... ένα έχω να δηλώσω, με άφθονο φρεσκοτριμμένο πιπέρι από τον μύλο που είχαμε στο τραπέζι, μιλάμε για μια νοστιμότατη μακαρονάδα. Τόσο απλά!!

- Om..... om..... OM.... Shanti..... x 2 ( 9,95 ευρώ έκαστη ).
Ορκίζομαι ότι δεν είχα διαβάσει την κριτική του Ποντικιού τώρα πρόσφατα. Κι όμως το μάτι μου έπεσε τελικά εκεί. Και καθόλου δεν το μετάνιωσα. Και πήραμε 2 μερίδες, γιατί μία πού να μας φτουρίσει εμάς ;;
Τεράστιο βαθύ μπωλ, γεμάτο χρώματα και αρώματα, από την κατηγορία ρύζι και λαχανικά.
Χιονάτο ρύζι basmati και ανάμεικτα τραγανά λαχανικά ( κολοκυθάκι, καρότο, πιπεριές, φασολάκι, φουντίτσες από baby μπρόκολο ) σε γλυκοπικάντικη σάλτσα κάρυ και γάλακτος καρύδας. Όσο ωραίο ακούγεται, άλλο τόσο ονειρεμένο είναι. Ήταν το δικό μου κυρίως πιάτο και το απόλαυσα μέχρι τον τελευταίο κόκκο ρυζιού!!

Δοκίμασα βέβαια και από όλα τα παραπάνω πιάτα, καθώς μου προσφέρθηκε ευγενικά, οπότε ναι, κρίνοντας συνολικά την εμπειρία, όλα μου άφησαν εξαιρετικές εντυπώσεις!!
Συνολικά ο λογαριασμός έφτασε στα 54 ευρώ, ποσό που σίγουρα δεν το λες ευκαταφρόνητο στην εποχή μας, αλλά το λες σίγουρα ευθέως ανάλογο με την ποιότητα και την γεύση.
Είδαμε βέβαια και κάτι άλλα πιάτα, σκέτους πειρασμούς... Βάσει αυτού, η επιστροφή μου στο Avocado κρίνεται σίγουρη και θεωρώ αρκετά σύντομα κιόλας.

'Αλλες λεπτομέρειες όπως το νεράκι βρύσης, ο σωστός ρυθμός ανάμεσα στα πιάτα, η άψογη καθαριότητα, το χαμόγελο και το όμορφο περιβάλλον, έρχονται απλά να συμπληρώσουν τις έτσι κι αλλιώς θετικότατες εντυπώσεις που αποκόμισα από το Avocado.

Η κουζίνα μένει πλέον ανοιχτή λίγο πιο αργά, περίπου μέχρι τις 11 το βράδυ, από ό, τι πληροφορηθήκαμε, οπότε διευκολύνει λίγο περισσότερο τους κινούμενους πέριξ της ευρύτερης περιοχής του Συντάγματος, ώστε να το προλάβουν ανοιχτό μετά τον καφέ ή και πριν το ποτό.

Από εμένα λοιπόν, προτείνεται ανεπιφύλακτα!!
Aποτελεί μια φρέσκια, μοντέρνα και κυρίως υγιεινή ιδέα φαγητού, σε μια πολυπολιτισμική γαστρονομική γειτονιά, και αξίζει πιστεύω να δοκιμαστεί ακόμη και από εκείνους που δεν είχαν εντάξει στο γευστικό τους χάρτη κάτι παρόμοιο έως τώρα.
Για τους υπόλοιπους, καθώς είδα, αποτελεί ήδη μια safe και καθιερωμένη επιλογή!!

Multi Ethnic - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Μάρ
24
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Η Μεγάλη οδός του Πέραν ( aka Istiklal ), των 3,5 χιλιομέτρων, είναι από τους ωραιότερους και πιο διάσημους περιπάτους στην Κων/λη. Στο ένα άκρο της καταλήγεις στην Πλατεία Ταξίμ και στο άλλο στο Γαλατά, από όπου αν πάρεις το τραμ, φτάνεις μέχρι τον Κεράτιο Κόλπο. Πέραν λέγεται και η συνοικία Beyoglou, από τις πλέον καλόγουστες και ακριβές.

Κάτι σαν την 5th Ave. της Νέας Υόρκης, σαν την Via del Corso της Ρώμης, σαν την Champs Elysees του Παρισιού, σαν την Ερμού στην Αθήνα.
Ωραίες αυτές οι μεγάλες βόλτες. Αλλά ακόμα ωραιότερα αυτά που κρύβονται στα στενά δρομάκια και περιμένουν την ευκαιρία τους να τα ανακαλύψεις.

Η Αιόλου πάλι, απέχει πολύ από το χαρακτηρισμό "θελκτικός περίπατος". Εδώ που τα λέμε, και η Ερμού το ίδιο, μόνο οι τουρίστες πια μοιάζουν να βρίσκουν κάποιο ενδιαφέρον.
Θα συμφωνήσω με ό, τι έχει ειπωθεί για το παρακείμενο φαλαφελάδικο που άνοιξε νέους δρόμους στην περιοχή, αλλά θα διαφοροποιηθώ για την κυρία Feyrouz, καθώς ό, τι έφαγα κάποτε από εκεί, δεν μου άρεσε.

Σε πρόσφατη επίσκεψή μου στο κέντρο, πήγα στοχευμένα στο Pera και το ερωτεύτηκα. Όσα δοκίμασα, ήταν σχεδόν ονειρεμένα και τα βρήκα να κινούνται πολύ κοντά στο αυθεντικό.
Η όψη του εξωτερικά σε προδιαθέτει ότι κάτι καλό συμβαίνει εδώ. Ο χώρος του, όχι κάτι το ιδιαίτερο, κάποια τραπεζάκια έξω και μέσα σχετικά μικρός, με μάξιμουμ 6-7 μικρά τραπέζια κάπως στριμωχτά.
Η διακόσμηση έχει ένα κάποιο "ανατολίτικο" χρώμα, αλλά δεν είναι αυτό που θα σου μείνει. Ίσως, μόνο, ο όμορφος φωτισμός το απόγευμα. Και τα χαριτωμένα κορδελάκια που τυλίγουν τα σερβίτσια τους. Πάντως υπάρχει καθαριότητα, καλή κι ευγενική εξυπηρέτηση και η παραμονή εκεί κρίνεται αρκούντως ευχάριστη.

Λειτουργεί ως take away αλλά και ως dine in, με διαφορετική όμως τιμολόγηση. Ο κατάλογός τους καλύπτει από ροφήματα μέχρι γλυκά και από σνακ στο χέρι μέχρι κανονικό φαγητό. Μου έκανε εντύπωση ότι, όλα όσα είδα, είναι αμιγώς ανατολίτικες γεύσεις, μάλιστα πολλά από αυτά δεν τα είχα ξανακούσει καν ( π. χ. μανουσέ, κεσκιούλ, ασουρέ, μενεμένι ).

Πήγαμε 2 άτομα, αργά το μεσημέρι καθημερινής, βολευτήκαμε σε ένα άνετο τραπέζι και ξεκινήσαμε τη μελέτη του καταλόγου, αν και σύντομα χρειάστηκε να μετακινηθούμε σε πιο μικρό, όταν μια παρέα 4 ατόμων, προκάλεσε μια μικρή αναστάτωση στο σέρβις, για να καθήσει και να καταναλώσει έναν καφέ κι ένα αναψυκτικό!

Δεν ήξερα πραγματικά πού να επικεντρωθώ, οι ανατολίτικες πίτσες και τα πεινιρλί φαίνονταν λαχταριστά, οι σαλάτες και τα λαχματζούν άλλο τόσο, κι όσο για το μενεμένι, τα πιάτα με παστουρμά, τις πίτες και το ταμπουλέ σε αραβική πίτα - τσεπάκι... σκέτη καταστροφή...
Τα γλυκά πάλι, άλλη ιστορία, κάτι λιγουρευτικές κρέμες με μαστίχα, με αμύγδαλο-φυστίκι και καρύδα, κάτι προφιτερόλ με σπέσιαλ σοκολάτα, γιαούρτια, βούτυρα, μυρωδιά από Πόλη βρε παιδί μου, να τρελαίνεσαι μπροστά στη βιτρίνα.
Εκεί, τουλάχιστον, το μάτι έριξε γρήγορα άγκυρα. ΚΙΟΥΝΕΦΕ.

Δώσαμε ολόκληρη την παραγγελία μας εξαρχής στην ευγενέστατη σερβιτόρα και εκείνη φρόντισε να μας έρθουν όλα στους σωστούς χρόνους, ώστε να τα απολαύσουμε στο πολύ χαλαρό ( μην ξεχνάτε, το κιουνεφέ θέλει και το χρόνο του για να ετοιμαστεί )

Δοκιμάσαμε:

- Χούμους με αραβικές πίτες. Ο γνωστός και αγαπημένος μου ρεβυθοπουρές με λεμόνι, λάδι, πάπρικα και ταχίνι, σε πολύ καλή εκτέλεση και άφθονη ποσότητα, στα 3,80 ευρώ. ( υπάρχει και σε άλλη εκδοχή, με παστουρμά και ντοματοπιπεριά σε πήλινο στο φούρνο! )

- Μενεμένι σπέσιαλ. Όπου Μενεμένι ή Μενεμέν, η τούρκικη ομελέτα. Εδώ μιλάμε για αυγά, σπιτική σάλτσα ντομάτας, σουτζούκι και παστουρμά, πιπεριά, φρέσκια ντομάτα και πικάντικη φέτα, και όλα αυτά ψημένα και παρουσιασμένα σε μια μεγάλη φωλιά από φρέσκια ζύμη, που όλο μαζί ψήνεται στον ξυλόφουρνο.
Ποίημα πραγματικό, ανατολίτικο, από αυτά του Ναζίμ Χικμέτ.
Νοστιμιά, υλικά, εμφάνιση, όλα αψεγάδιαστα. Εννοείται ότι μόλις κρυώσει λίγο, τρως και το κριτσανιστό ζυμαράκι. ( 6 ευρώ )

- Πεινιρλί σπέσιαλ ( Εντάξει, αναμενόμενη επιλογή για μένα. Υπάρχουν ωστόσο και οι πιο απλές εκδοχές ). Προτείνεται σε 2 μεγέθη, μετά από ερώτησή μου η κοπέλα μας διευκρίνισε ότι η ζύμη ανοίγεται εκείνη τη στιγμή και μας πρότεινε το μικρό μέγεθος ( 30 cm ), το οποίο ήταν πραγματικά πολύ μεγάλο.
Κορυφαίο για τα δικά μου γούστα, με ζύμη λεπτή και τραγανή από άκρη σε άκρη και καθόλου πανιασμένη. Τα υλικά φρεσκότατα, α' ποιότητας, μοιρασμένα μέχρι και στις άκρες του ζυμαριού αριστοτεχνικά.
Τέλεια ισορροπία γεύσεων, τίποτα δεν υστερούσε, τίποτα δεν ήταν υπερβολικό ( στα 9 ευρώ, τα αξίζει 100% ). Α, σάλτσα ντομάτας, φέτα, πιπεριά, κασέρι, σουτζούκι, αυγό και παστουρμάς τα υλικά του.

Με κίνδυνο να φανώ υπερβολική, θα πω ότι είναι ό, τι πιο αυθεντικό έχω φάει σε αυτό το είδος κουζίνας εδώ και πολύ καιρό.

Συνεχίσαμε με καφέ ( προσφέρει και το χαρακτηριστικό ντεμλίδικο τσάι από την Πόλη, σε εκείνα τα χαρακτηριστικά γυάλινα ποτηράκια ) και για επιδόρπιο διαλέξαμε προφιτερόλ ( μικρό σε μερίδα αλλά φρεσκότατο και με υπέροχη σοκολάτα, στα 3,50 ευρώ ) και φυσικά το υπέροχο κιουνεφέ ( 5,50 ευρώ ), ζεστό, ωραία σιροπιασμένο, με ωραίο μαστιχωτό τυρί και σε μεγάλη μερίδα για 2 άτομα. Σύνολο ( με νεράκι σε κανάτα και απόδειξη ) στα 33,40 ευρώ.

Τον ενθουσιασμό μου μοιράστηκα με αγαπημένη φίλη, η οποία το επισκέφθηκε λίγες μέρες μετά από εμένα και έμαθα ότι της άρεσε επίσης. Μάλιστα λόγω Σαρακοστής, πληροφορήθηκε ότι θα υπάρχουν και εξτρά επιλογές για όσους νηστεύουν, όπως π. χ. το ήδη υπάρχον hummus and faki kebab σε μικρή ή μεγάλη πίτα-βαρκούλα.

Με λίγα λόγια, πρόκειται για ένα γευστικό διαμαντάκι στο κέντρο της Αθήνας. Αξίζει να το δοκιμάσετε και για τα αλμυρά του και για τα γλυκά του, καθώς όλα είναι μερακλίδικα και λαχταριστά.

Να πάτε! Να καθήσετε, να χαλαρώσετε και να απολαύσετε μυρωδιές και γεύσεις Πολίτικες!! Η άνοιξη το ευνοεί. Και προσοχή στις κάμπιες και στις ανοιξιάτικες αλλεργίες. Είναι η εποχή τους.

Fun Restaurants - Νέα Φιλαδέλφεια, Αθήνα
Μάρ
21
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

East with a twist.

Στα δυσάρεστα γεγονότα, πάντα με κάποιο περίεργο τρόπο, ο καιρός συμπάσχει μελαγχολικός και βροχερός. Μια τέτοια στιγμή ήταν, που αποφάσισα να ακολουθήσω τα χνάρια του αγαπημένου Ποντικιού και να κινηθώ για πρώτη φορά προς τα μέρη της, αναζητώντας κάτι νέο να μου τονώσει τη διάθεση. Όλα εκείνα για τα οποία διάβαζα εδώ, ξεπρόβαλλαν ξαφνικά μπροστά μου σαν εικόνες οικείες. Μέλισσες, Byράκι, Pasta Bar, Η Πόλη, B-κουτί, Εν Αιθρία, Τίλλας και πάει λέγοντας.

Πέμπτη μεσημέρι 9/3, με μπόλικη βροχή και μουντάδα, φτάνουμε στη Νέα Φιλαδέλφεια και ω! του θαύματος, παντού άφθονες θέσεις για πάρκινγκ, να μην ξέρεις ποιά να διαλέξεις. Επιλέγω να παρκάρω έξω από το κλειστό του Ιωνικού, για να βολτάρουμε και λίγο, να το εξερευνήσουμε το θέμα. Η πρώτη έκπληξη ήρθε στα 3 βήματα, ο λευκογάλαζος λαγός του Fairytale στα αριστερά μας... Αμέσως θυμήθηκα τους λαχταριστούς πειρασμούς που με είχαν ιντριγκάρει λίγες μέρες πριν, σε μια ανάρτηση... Αλλά, δεν ήταν ακόμη η ώρα να βγάλω το λαγό από το καπέλο μου...

Φτάνοντας στην πλατεία, εντοπίσαμε εύκολα το Twist East, ήσυχο και χαλαρωτικό, όπως το θέλαμε δηλαδή, μάλλον λόγω ώρας.
Εμένα ο χώρος μου άρεσε πάρα πολύ. Έχει χρώμα, ζωντάνια, νοσταλγία, χαρακτήρα. Μου άρεσε και η χρήση του μαύρου χρώματος, δίνει κάτι το ασυνήθιστο στο νεανικό στυλ του μαγαζιού.
Αν μια 6μελής φοιτητοπαρέα σεβόταν και λίγο την "μαρκίζα" NO SMOKING AREA πάνω από τα κεφάλια τους, θα έδινα άνετα το 4άρι μου.
Για την υπόλοιπη αισθητική/ περιγραφή του χώρου σας παραπέμπω στους φίλους που τα έχουν ήδη περιγράψει ωραιότατα πριν από εμένα.

Εμείς, 3 άτομα, βολευτήκαμε στο πίσω τραπέζι, κοντά στην τζαμαρία, με ωραία θέα προς τα έξω την ώρα που έβρεχε καρέκλες, και πολύ το ευχαριστηθήκαμε. Είχαμε και μια σόμπα από πάνω να μας ζεσταίνει... ταμάμ.
Εξυπηρέτηση ευγενική, νεράκι σε μπουκάλι δικό τους και κατάλογοι για μελέτη, έφτασαν άμεσα.

Φιλοσοφία γρήγορου φαγητού αλλά όχι με το γνωστό περιτύλιγμα του fast food, όλα αρκετά προσεγμένα και πολύ ποιοτικά, πεντακάθαρα, νόστιμα, με εμφάνιση - γεύση - ποσότητα και τιμή σε πολύ καλό επίπεδο.
Η στροφή προς την Ανατολή ( Αρμενία, Συρία, Λίβανο, Κων/λη ) είναι εμφανέστατη και θα έλεγα ότι τέτοιο concept μαγαζιού δεν έχω ξαναδεί. Έχει απίστευτη ποικιλία επιλογών και σουβλατζίδικο δεν το λες σε καμία περίπτωση.
Για να μην κουράζω: με μία λέξη ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ.

Το μενού δομείται γύρω από τις πίτες. Τσεπάκι ( αρμένικο, λίγο πιο παχουλοαφράτο από το λεπτό αραβικό ), αρμένικη πίτα, κλασική ελληνική, γίγας λεπτή αραβική, bifana ( μεγάλο ανοιχτό ψωμί σε πιάτο ) και το παιχνίδι ξεκινά με τη γέμιση που επιλέγεις να βάλεις. Πιο δημοφιλή τα φαλάφελ, τα κεφτεδάκια, το κεμπάπ. Υπάρχουν και καλαμάκια αλλά και μπριζολάκι. Γύρο μην ψάξετε, δεν έχει. Παρασκευή και Σάββατο βάζει και εξοχικό κοτόπουλο και φρυγαδέλι.

Από κει και πέρα, εμπλουτίζεις ανάλογα, με σαλάτες, με πολύ ωραία και πρωτότυπα μεζεδάκια, πατάτες σε πολλές εκδοχές ( με μιξ μπαχαρικών, τυριά διάφορα, σύγλινο και τηγανητό αυγό... ), με μερίδες κρεατικών σε βέργα, ψητά στα κάρβουνα, και πάει λέγοντας...

Εμείς, που είμαστε και πληθωρικοί, δοκιμάσαμε:

- Σαλάτα Φατούς, με δροσερά ψιλοκομμένα λαχανικά, αγγούρι, ντομάτα, κρεμμυδάκι φρέσκο, χρωματιστές πιπεριές, δυόσμο, μαιντανό και τηγανιτές τραγανές πίτες, αρτυμένη με ελαιόλαδο και χυμό λεμονιού. Φρεσκότατη, παραδοσιακή λιβανέζικη σαλάτα σε ωραία εκτέλεση και σε καλή ποσότητα ως συνοδευτικό ( 5 ευρώ ).

- Χούμους ( 3 ευρώ ) με πίτες κλασικές ψημμένες στα κάρβουνα ( 2 χ 0,40 ). Αρκετά καλό, με λαδάκι και ψιλοκομμένο μαιντανό από πάνω, ήταν λίγο ρευστό, θα το ήθελα λίγο πιο συμπαγές, πάντως φαγώθηκε ευχάριστα.

- Λαχματζούν ( 4,50 ευρώ ). Έρχονται 2 μεγάλα λαχματζούν στην μερίδα, με ωραία λεπτή ζύμη στον ξυλόφουρνο, λεπτή στρώση κιμά και γαρνιτούρα από πάνω μαιντανό, κρεμμύδι και φυσικά λεμόνι. Ωραία γεύση, όχι κάτι το πικάντικο ή το ασυνήθιστο, φαγώθηκε πολύ γρήγορα.

- Πατάτες τηγανιτές με τσένταρ και μπέικον ( 4 ευρώ ). Δεν μας άρεσαν. Σπάνιο να συμβεί λάθος με αυτό το πιάτο, αλλά συνέβη. Το τσένταρ ήταν μια άγευστη νερουλή σως και το μπέικον τόσο ψιλοκομμένο και αφυδατωμένο που δεν έμοιαζε καν με μπέικον. Ίσως με σύγλινο και τηγανιτό αυγό να ήταν καλύτερη επιλογή.

- Μπουγιουρντί ( 3,80 ευρώ ). Μέτριο και αυτό. Ενώ η σάλτσα ντομάτας ήταν όμορφα καυτερή, η φέτα ήταν.... απειροελάχιστα τρίμματα που τα κυνηγούσαμε με το ψαροντούφεκο. Η σάλτσα τελικώς χρησιμοποιήθηκε ως ενίσχυση πάνω στις πατάτες αλλά και στα παρακάτω πιάτα...

- Τσεπάκι φαλάφελ. Εδώ μάλιστα. Αλάνθαστη επιλογή, χορταστικό, γεμάτο υλικά, μάλλον πρόκειται για το χιτ του μαγαζιού από ό, τι είδα, 3 στους 4 αυτό παίρνουν. Και με την εγγύηση του Ποντικιού!!
Τραγανά και ζουμερά τα φαλαφελάκια, ντομάτα, αγγούρι, μαρούλι και σως γιαουρτιού. Έκανα εδώ ένα twist, και πρόσθεσα από πάνω μια μεγάλη κουταλιά χούμους και πικάντικη σάλτσα από το μπουγιουρντί. Έ, ήρθε και απογειώθηκε!! Στα 2,20 ευρώ, το λες και ληστεία.

- Μερίδα κεμπάπ γιαουρτλού. Πολύ καλό επίσης. Από τις πιο πρωτότυπες παρουσιάσεις που έχω δει. Έρχεται μέσα στο τηγάνι του και έχει: στη βάση κομμένες - τραγανές σαν τσιπς τις αραβικές πίτες, από πάνω επίσης κομμένα τα κεμπάπ ( ελαφριά και νόστιμα, χωρίς μυρωδιά ), μπόλικο παχύ γιαούρτι που ποτίζει τα πάντα και στην κορυφή πηχτή σάλτσα ντομάτας με ψιλοκομμένο μαιντανό. Μας άρεσε πάρα πολύ ( τιμή στα 7,50 ευρώ )

- Μερίδα σις κοτόπουλο σε βέργα, εντυπωσιακή εμφάνιση όπως Sasis. To κοτόπουλο με ομόφωνη γνώμη εξαιρετικά μαριναρισμένο και αριστοτεχνικά ψημένο. Μαλακό, ζουμερό και πεντανόστιμο. Επίσης πολύ γενναία μερίδα!! Συνοδευτικά του, πίτες στα κάρβουνα, ολόκληρη ψητή ντομάτα, μαρούλι σαλάτα με σως, πατάτες τηγανιτές φρέσκιες και μπωλάκι με γιαουρτένια σως. Άψογη μερίδα σε τέλειο vfm ( 7,50 ευρώ ).

- Κρασί χύμα λευκό, 1/2 κιλό, αδιάφορο και συνηθισμένο, στα 4 ευρώ.

Κέρασμα δεν υπήρξε κάτι και από ό, τι θυμάμαι δεν είδα και κάποιο γλυκό στον κατάλογό τους ( είχα κι έναν λαγό βλέπετε κρυμμένο στο καπέλο μου... )
Με το πέρασμα της ώρας η δουλειά άναψε για τα καλά, τόσο στη σάλα όσο και στο delivery, οπότε κρίνεται στα θετικά και ευχάριστα. Και η βροχή συνέχιζε ακάθεκτη να πέφτει "ράι θρου", που έλεγε και ο Ζαμπέτας, όταν το μάτι μου σκάλωσε στον κόκορα... Και τότε θυμήθηκα την απορία του Ποντικιού!!

Ζητήσαμε τον λογαριασμό ( 42,30 ευρώ με απόδειξη και με πάρα πολύ φαγητό για μια ακόμη φορά ) και έκανα στον υπεύθυνο την ερώτησή μου για το συμβολισμό του κόκορα...

Περπατώντας προς το αυτοκίνητο, το σκεφτόμουν και γέλαγα μόνη μου. Το Twist East είναι ανατολίτικο μαγαζί. Και ο κόκορας συμβολίζει την Ανατολή... πόσο έξυπνο και πόσο ευρηματικό!!
Γυρίζοντας πίσω, αντί να ανοίξω την πόρτα του αυτοκινήτου, άνοιξα τη βαριά σιδερένια πόρτα του Fairytale. Εγώ περίπου ήξερα. Οι άλλοι δύο με ακολούθησαν στα τυφλά. Σαστίσαμε, όπως σαστίζουν τα μικρά παιδιά, μπαίνοντας σε μια άλλη κινηματογραφική πραγματικότητα.

Ο λαγός είχε βγει επιτέλους από το καπέλο. Όσα αντικρύσαμε και ονειρευτήκαμε εκεί μέσα, υπάρχουν μόνο στα πιο ευφάνταστα όνειρα...

Αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία. Η διάθεση είχε ήδη αλλάξει, με έναν τρόπο μαγικό.

Μεζεδοπωλεία - Μελίσσια, Αθήνα
Μάρ
15
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Το μαύρο προβατάκι με την λευκή καρδιά, φόρεσε τη φανέλα με το νούμερο 3 και μπήκε πλέον δυνατά στο δικό μου "τρίγωνο των Μελισσίων", μαζί με τα δίδυμα Αφρικάνικα και το Ψαροκόκκαλο, που παραμένουν σταθεροί και ακμαίοι παίκτες στο τεραίν.
Η γνωστή αντιπάθεια που έχω στο ρεζερβέ, με κράταγε καιρό μακριά του, αλλά πρόσφατα ήρθε πια η ευκαιρία να τσεκάρω επιτέλους "γιατί ποτέ δεν βρίσκουμε τραπέζι στο Μαύρο Πρόβατο". Η κριτική μου θα είναι μια σύνοψη 2 κοντινών επισκέψεων, η πρώτη έγινε στις 28/1, Σάββατο, γύρω στις 11 το βράδυ, και η δεύτερη, Τετάρτη 1/3, γύρω στις 9.30.

Βρήκαμε πανεύκολα τραπέζι και τις δύο φορές, χωρίς κράτηση, σε ένα μαγαζί σχεδόν κατάμεστο.
Στο παρκάρισμα θα αντιμετωπίσετε μια μικρή Οδύσσεια, κυρίως τα Παρασκευοσάββατα. Μικρές καβάντζες υπάρχουν στα στενά πίσω από το Αμαλία Φλέμινγκ, δοκιμάστε την τύχη σας εκεί. Τις καθημερινές, ευκολότερο, μπροστά ακριβώς στην είσοδο του μαγαζιού ή λίγο πιο κάτω.

Άνετος χώρος, φιλοξενεί έναν πραγματικά μεγάλο αριθμό θαμώνων, ο εσωτερικός ανήκει αυστηρά στους μη καπνίζοντες (όαση για εμένα... ), ενώ στον εξωτερικό με τις σόμπες-μανιτάρια προωθούνται οι καπνιστές. Υπάρχει και πατάρι.
Η ευγένεια και το χαμόγελο σε συνδυασμό με τον επαγγελματισμό, όλων των σερβιτόρων ανεξαιρέτως, δεν μας έλειψε και τις 2 φορές, καθώς έκαναν τα πάντα για να μείνουμε ευχαριστημένοι. Ζεστασιά, καθαριότητα, καλαισθησία χωρίς υπερβολές, χαλαρή ατμόσφαιρα και μια όμορφη και απλή art de la table, είναι αυτά που με κέρδισαν με το καλησπέρα.

FACTS

- Εναρκτήριο κέρασμα ( χωρίς χρέωση ) σφηνάκι γλυκόπιοτης ρακής, με λαδοριγανάτα παξιμαδάκια και δροσερό ντιπ φρέσκιας ντομάτας με μυρωδικά.
- Νερό σε μποτίλια δική τους. Μόνο αν ζητηθεί εμφιαλωμένο, έρχεται εμφιαλωμένο. Μάλιστα αξιοπρόσεκτο είναι το εξής: o σερβιτόρος έρχεται με 2 μπουκάλια στα χέρια του, με το ένα γεμίζει τα ποτήρια και αφήνει το δεύτερο γεμάτο στο τραπέζι. Το έχουν μελετήσει το θέμα!!
- Οι μερίδες είναι όντως κανονικές προς το μικρό, και σε κάποια πιάτα, τις λες και τσιμπημένες. Αντισταθμίζονται όμως από προσεγμένες γεύσεις και με άριστα υλικά, όχι σαβουρίτσες του σωρού.
- Δική μου άποψη, εστιάστε σε ορεκτικά και μεζέδες και αφήστε σε δεύτερο ρόλο τα κυρίως. Τα βρήκα υπερτιμημένα για την ποσότητά τους. Θεωρώ πιο τίμιο vfm τους μεζέδες στη μέση του τραπεζιού.
- Εξαιρετικό το χύμα κόκκινο ημίγλυκο, για όσους το προτιμούν. Δεν είναι το συνηθισμένο που έχω πιει παντού. Πιο φρουτώδες και με αρώματα.
- Αφήστε χώρο για την απίθανα δροσερή και χωνευτική μους λεμονιού με τα καραμελωμένα αμύγδαλα αλλά και για το υπέροχο μιλφέιγ μήλου με κρέμα και καραμέλα, που φτιάχνεται εκείνη τη στιγμή.
- Στο βασικό μενού ( που καλύπτει σε θαλασσινές επιλογές και τους νηστεύοντες ) προσαρτάται και ένα με μερικά πιάτα ημέρας, που αλλάζει ανά τακτά χρονικά διαστήματα κι έχει ομολογουμένως πολύ ενδιαφέρουσες επιλογές.
- Η ανοιχτή του κουζίνα που εργάζεται πυρετωδώς, δεν αφήνει καθόλου οσμές στο χώρο. Υποθέτω ότι και στο θέμα του εξαερισμού έχει γίνει επιμελημένη δουλειά.

Πιο αναλυτικά λοιπόν, στην πρώτη μας επίσκεψη.

- Ψωμάκι καμπαγιού ( χειροποίητο φρατζολάκι. Ο γούγλης μας εξηγεί: γαλλικό παραδοσιακό ψωμί, από αλεύρι σίτου, βυνάλευρο και με προζύμι σίκαλης ). Υπέροχο. Ούτε λευκό ούτε σικάλεως. Πήραμε 2 τέτοια φρατζολάκια, 0,90 το καθένα, επαρκής ποσότητα και για τους 3 μας.
- Πατατοσαλάτα με φρέσκο κρεμμυδάκι, καπνιστό τσίρο, χρωματιστές πιπεριές, μουστάρδα και άνηθο ( 5,80 ) εξαιρετική και χορταστική. Ο τσίρος δίνει τον τόνο.
- Χαλούμι σχάρας με ξερό δυόσμο ( 5 ευρώ ). Τρία μεγαλούτσικα κομμάτια, νόστιμο, όμορφα περασμένο στη σχάρα, ζουμερό.
- Σαλάτα φακές ( πιάτο ημέρας ) με διάφορα λαχανικά, μυρωδικά, πορτοκάλι και φρέσκο σολωμό ( 4,70 ) ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ. Άψογα βρασμένες οι φακές, δροσερό σύνολο, πρωτότυπος συνδυασμός υλικών, θα τη φτιάξω και στο σπίτι.
- Μουσακάς, με κοτοκιμά και μπεσαμέλ σπανάκι ( πιάτο ημέρας ). Απίστευτη νοστιμιά κι εδώ, ευφάνταστος μεζές σε ωραία εκτέλεση, πολύ μικρή όμως μερίδα ( 4,50 ευρώ ).
- Κριθαρότο λαχανικών. Ο ΣΤΑΡ ΤΗΣ ΒΡΑΔΙΑΣ. Μας προτάθηκε από την σερβιτόρα ως κάτι που δεν έπρεπε να παραλείψουμε και ήταν όντως έτσι, αφού το παραγγείλαμε και δεύτερη φορά και δεν έμεινε ούτε κόκκος ( πιάτο ημέρας, 5,50 ευρώ επί 2 ).
Φυσικά φτιάχνεται εκείνη τη στιγμή, ούτε να διανοηθείτε microwave εδώ. Άψογο χύλωμα, ζουλιέν κομμένα τα λαχανικά, ζουμερό, βουτυράτο, αρωματικό ( λευκό κρασί ) αλλά κάποιο υλικό μου έμενε στο στόμα που δεν μπορούσα να το προσδιορίσω. Ζήτησα από τη σερβιτόρα να ρωτήσει διακριτικά την κουζίνα και να μου πει, αν ήταν εφικτό... Σόγια, μου ψιθύρισε.
- Κοτομπριζολάκια με παστουρμά, γραβιέρα και ντομάτα. Αδύναμο πιάτο, η έμπνευσή του εξαντλείται στον τίτλο του. Μικρή ποσότητα από μπουτάκια φιλεταρισμένα, χωρίς κάποια γεύση, άτεχνη τοποθέτηση υλικών, γεύσεις άσχετες μεταξύ τους. Και ακριβό (8 ευρώ).
- Ψαρονέφρι σχάρας με ψητά πλευρώτους ( 10,50 ευρώ ). Μέτριο, είχα μεγαλύτερες προσδοκίες. Αρκετά μαλακό, αλλά όχι λουκούμι, μικρή ποσότητα για την τιμή του ( τα 4/5 του πιάτου ήταν τα μανιτάρια ). Πολυφορεμένο, το βρίσκουμε παντού.
- Κλέφτικο στη λαδόκολλα. Έρχεται σε κλειστό πουγκί. Μπουκιές χοιρινό, με φέτα, πιπεριές και μυρωδικά, συνοδεύτηκε με φρέσκιες τηγανιτές πατάτες ( 9 ευρώ ). Η ποσότητα του κρέατος μικρή, μόλις 3 κομμάτια. Άψογο ψήσιμο, πολύ μαλακό κρέας, η φέτα είχε λιώσει ιδανικά, αλλά εξωφρενικά τσιγκούνικη μερίδα. Τί μου έμεινε από αυτό; ο πάτος της λαδόκολλας με τη λιωμένη φέτα, που σκούπισα με το ψωμί μου.
- Ημίγλυκο κρασί, μισό κιλό ( 4,80 ευρώ )
- Μιλφέιγ μήλου ( 5,50 ευρώ ), σας το είπα και πιο πάνω. Δοκιμάστε το οπωσδήποτε!!
- Μους λεμονιού με καραμελωμένα αμύγδαλα ( 4,10 ευρώ ). Εξαιρετικό και αυτό!!
Σύνολο με απόδειξη στα 75 ευρώ, με πολύ φαγητό.

Στην πιο πρόσφατη επίσκεψή μας, καταρχήν κινηθήκαμε σε αυτά που θέλαμε να ξαναφάμε, αλλά βγήκε από την τσέπη και το σκονάκι για τα αναπληρωματικά της προηγούμενης φοράς. Πήραμε λοιπόν:

- 1 ψωμάκι καμπαγιού ( 0,90 )
- Σαλάτα Μυρτώ ( 7,80 ευρώ ) με ανάμικτες πρασινάδες, σωταρισμένους ξηρούς καρπούς ( διέκρινα καρύδι και κουκουνάρι ), φιλεταρισμένο πορτοκάλι ( βαμμένο κόκκινο από τη σως βατόμουρου ), ψητό μανούρι και τη σως που προανέφερα. Φρεσκότατη, ισορροπημένη, ελαφρώς γλυκιά, το πορτοκάλι κάνει όλη τη διαφορά με το μανούρι να εξισορροπεί και να δένει το σύνολο. Άψογη.
- Κριθαρότο λαχανικών. Αδιαπραγμάτευτο.
- Σαρικόπιτα, με μπόλικη ξυνομυζήθρα, μέλι και σουσάμι. Άψογη και από τις πλέον κορυφαίες που έχω δοκιμάσει προσφάτως. Τραγανή, ζουμερή, με μπόλικο τυρί και χωρίς λαδίλα. ( 5,60 ).
- Συκώτι μοσχαρίσιο σε μπουκιές, με μπαχαρικά, ξερό κρεμμύδι και πάπρικα ( 5,80 ), απείρως ανώτερο και από του Πεύκου και από του Μαύρου Γάτου, τέτοιο καλλιτεχνικό τηγάνισμα δεν έχω ξανασυναντήσει.
- Χουνκιάρ μπεγιεντί. Μαζί με το συκώτι, ήταν τα 2 τοπ πιάτα αυτής της φοράς. Έφαγα το πιο πολύ, και ήδη το νοσταλγώ. Ένα μοσχαράκι τρυφερό, με τα μπαχαρικά του, πάνω σε έναν βελούδινο πουρέ καπνιστής μελιτζάνας, σε άψογο vfm για την ποσότητά του ( 6,80 ευρώ ). Μην τυχόν και το παραλείψετε!!
- Κοτομπιφτέκια σχάρας, με πατατούλες ψητές ( πιάτο ημέρας ). Μέτρια προς μικρή ποσότητα για κυρίως πιάτο με τιμή 8,70. Τη σάλτσα γιαουρτιού που έγραφε στο μενού, δεν την είδαμε πουθενά. Τα 2 μικρά μπιφτεκάκια ήταν αρκετά νόστιμα. Και μέχρι εκεί.
- Χοιρινά μπριζολάκια σχάρας, με πατάτες τηγανιτές ( 8,90 ευρώ, επίσης πιάτο ημέρας ). Λίγο μεγαλύτερη ποσότητα, αλλά και πάλι όχι επαρκής. Μαλακά τα φιλετάκια, ακόμη κι όταν κρύωσαν, νόστιμα, αλλά όχι κάτι που θα ξαναεπέλεγα.
- Ημίγλυκο κόκκινο, όπως πιο πάνω.
- Μους λεμονιού, ξανά.
- Τάρτα με bitter σοκολάτα, αλατισμένη καραμέλα και παγωτό φυστικοβούτυρο ( 5,80 αν θυμάμαι καλά ). Επέμενε η παρέα για σοκολάτα, δεν φταίω εγώ. Η τάρτα μου φάνηκε χθεσινή και κάπως στεγνή. Το παγωτό ωραίο, αλλά είχε κρυσταλλάκια. ( Μιλφέιγ μήλου, ξανά και ξανά... )

Σύνολο με απόδειξη στα 65 ευρώ, με το ίδιο αίσθημα κορεσμού ότι φάγαμε ξανά χορταστικά και πολύ ποιοτικά. Άποψη προσωπική, αν είχαν παραλειφθεί τα 2 κυρίως και στη θέση τους έμπαιναν 2 ή 3 ακόμη μεζέδες, θα μιλάγαμε για ακόμη πιο καλό vfm. Aλλά.... δεν με ακούνε πάντα!!!

FACTS VOL.2

- To Μαύρο Πρόβατο έχει τα φόντα να καθιερωθεί σε νέο στέκι.
- Επιμένω στη λογική των μεζέδων στη μέση. Έχει μεγάλη γκάμα για να μη βαρεθείς ποτέ. Και τους ανανεώνει συχνά.
- Η πρώτη ύλη είναι πολύ ποιοτική.
- Σε κάνουν να νιώθεις παραπάνω από ευπρόσδεκτος.
- Είναι ανοιχτό μέχρι αργά. Ιδανικό για τους ξενύχτηδες ή τους πολυάσχολους. Ακόμα και στις 00.30 ήρθαν παρέες για φαγητό.
- Είναι τίμιο σε αυτά που προσφέρει. Και από αυτή την άποψη, το λες και οικονομικό.

Είναι σιγουράκι και εννοείται πως το προτείνω. Τίποτα τελικά δεν είναι τυχαίο.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Ελληνική κουζίνα - Ν.Σμύρνη, Αθήνα
Μάρ
12
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Τον Κεφτέ τον είχα ξαναεπισκεφθεί πριν ενάμισυ χρόνο, καλοκαίρι ήταν, με ανάμεικτες τότε εντυπώσεις. Μια εικόνα μου έρχεται στο μυαλό: η πρόκληση του κεφτέ με έκανε τότε απίστευτα λαίμαργη και με μετέτρεψε γρήγορα σε ένα κινούμενο ζέπελιν, έτοιμο να σκάσει και να εκραγεί, καθώς έσερνα το στομάχι μου στο σπίτι, που δεν το λες και κοντά στη Νέα Σμύρνη.

Εμ, δεν ήξερες, δε ρώταγες ;; Αυτό το "σπορ" θέλει τεχνική, θέλει στρατηγικές κινήσεις και άνεση χρόνου, για να φας χωρίς βιασύνες και για να βρέξει κεφτέδες και όχι τούβλα στο στομάχι.

Εγώ από την άλλη, με αυτό το "απεριόριστη κατανάλωση σε φιξ τιμή", έχω τόση σχέση όση και με το "δίαιτα από Δευτέρα". Δηλαδή καμία. Και να ξεκαθαρίσω και κάτι, προς αποφυγή παρεξηγήσεων. Ήμασταν 2 άτομα, στοίχημα δεν είχαμε βάλει, ούτε μεταξύ μας, ούτε με το "παρεάκι". Αν όμως βάζαμε, θα το είχαμε κερδίσει πανηγυρικά και θα γινόμασταν λίγο πλουσιώτερες. Γιατί το νουμεράκι στο οποίο έκατσε η μπίλια τελικά, δεν προβλέφθηκε από κανέναν...

TRUE FACTS VOL.1

- Δεν διεκδικεί Νόμπελ μοριακής γαστρονομίας ο Κεφτές.
- Δεν έχει μεγάλες μερίδες.
- Δεν πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες.
- Η ορθή πολιτική χρήσης, είναι ένα ξεκάθαρο fair play, τρως τα πάντα που έχεις παραγγείλει άπαξ για να δικαιούσαι να προχωρήσεις στον επαναληπτικό γύρο.
- Ναι, υπάρχει η βασική passe - partout συνταγή του κεφτέ, που παραλλάσσεται όπως ο χαμαιλέοντας, αλλά υπάρχουν και οι δικοί μου αγαπημένοι χορτοφαγικοί κεφτέδες με ποικίλα υλικά, αλλά και οι multi culti κεφτέδες, στον νεοεμφανισθέντα international κατάλογο που κυκλοφόρησε πρόσφατα.
- Το μενού τους το αλλάζουν και το βελτιώνουν συνεχώς. Ψάχνουν, ψάχνονται και γενικά οι κεραίες τους τα πιάνουν τα σήματα. Ας πούμε, εμένα καθόλου δεν μου άρεσε τότε το χοντροκομμένο κρεμμύδι μέσα στους κεφτέδες. Αυτό πλέον δεν υπάρχει, καθώς μπαίνει τριμμένο μέσα στο μείγμα.
- Κάποια πιάτα που κούρασαν, δεν είχαν απήχηση, ή έμοιαζαν με άλλα, έδωσαν πάσα σε καινούργια και πιο καλοδουλεμένα.
- Κατεψυγμένο δεν νομίζω να υπάρχει κάτι, όλα ετοιμάζονται εκείνη τη στιγμή.
- Σε ώρες αιχμής, καλό είναι να μη γίνεσαι αγενής, ιδιότροπος, βιαστικός. Το σέρβις και ιδίως η γλυκύτατη κοπέλα που εξυπηρετεί, κάνει ό, τι καλύτερο για να προλάβει κάθε απαίτηση.
- Επιπλέον, τα παιδιά δεν εξαφανίζονται σε escape rooms για να τους κυνηγάς με το δίκανο μετά την πρώτη σου παραγγελία, ότι δήθεν δε σε βλέπουν ή αποφεύγουν να σου φέρουν το δεύτερο γύρο. Εγώ τουλάχιστον, και τις 2 φορές, είδα σε όλες τις παρέες γύρω μου, απόλυτη τιμιότητα ως προς αυτό.

Και θα μου πεις οκ. Πες μας και κάτι που δεν σου άρεσε. Ναι, τα καθίσματα είναι όντως λίγο άβολα. Και ναι, πολλά πιάτα είναι εξαιρετικά απλά και χωρίς φαντασία ( αυτό είναι και λίγο σχετικό ). Επίσης κάποια είναι λίγο πιο βαριά ( διαλέγεις και παίρνεις ). Και τέλος ναι, το πάρκινγκ στην Νέα Σμύρνη είναι όπως το Μετρό της Θεσσαλονίκης. Απλά δεν υπάρχει. Αυτά.

Κι επειδή ξέρω ότι περιμένετε διακαώς να σας περιγράψω την κεφτεδοπαρέλαση που πέρασε από το τραπέζι / στομάχι / φωτογραφικό φακό και σάρωσε τα πάντα στο διάβα της, προκαλώντας σε άλλους θαυμασμό, σε άλλους θυμηδία και στην αίθουσα εκείνο το βράδυ παρ'ολίγον το πάνδημο χειροκρότημα, ιδού το σκορ στα δύο ημίχρονα:

- Τυροκαυτερή από τα Τρίκαλα
- Πατάτες τηγανιτές και σπασμένα αυγά και παστουρμά και κρεμμύδι και πιπεριές και κεφτέδες ( μετάφραση = ομελέτα!! )
- Σαλάτα κεφτές και δε φταις ( λόλα πράσινη και κόκκινη, μαρούλι, ρόκα, σκληρό τυρί, μπέικον, πράσινο μήλο και σως μπαλσάμικο )
- Κεφτές και δε θα φταίς ( κεφτέδες με σως Jack Daniels, μέλι και σουσάμι. Πιο αναβαθμισμένη από την αρχική συνταγή )
- Ελβετικός κεφτές ( κεφτέδες με λευκή κρεμώδη σάλτσα και σάλτσα από μαρμελάδα κόκκινων φρούτων. Πολύ ιδιαίτερη γλυκίζουσα γεύση )
- Πατατοκεφτές Κύπρου
- Κολοκυθοκεφτές Νάξου
- Κρεμμυδοκεφτές από την Πόλη
- Ο κεφτές των Ιμαλαίων (κεφτέδες σε κρέμα γάλακτος με σωταρισμένα μανιτάρια)
Μετράτε έ ;; Γιατί εγώ συνεχίζω.
- Γαλλικός κεφτές ( κεφτέδες ξαπλωμένοι πάνω σε πουρέ πατάτας και από πάνω λουσμένοι με σως ροκφόρ, όπου ροκφόρ= εγώ πεθαίνω )
- Κοτοκεφτές ( κεφτέδες με κιμά κοτόπουλο, με ξύσμα μήλου, παρμεζάνα και φρυγανιά, συνοδεύονται με φρέσκιες τηγανιτές πατάτες και bbq σως )
- Το μπιφτέκι του Obama ( μπιφτέκι σχάρας, πάνω σε φρυγανισμένο ψωμάκι, λουσμένο με πίκλες και κρέμα γάλακτος, ορκίζομαι πως είχε και κάποιο κίτρινο τυράκι λιωμένο ). Τον Τραμπ σε μπιφτέκι θα τον δοκιμάσω την επόμενη φορά. Υπάρχει. Δεν αστειεύομαι.
- Nick the Greek ( μπιφτέκι σχάρας με λιωμένο cheddar και ψιλοκομμένο μπέικον, επίσης πάνω σε φρυγανισμένο ψωμί )

Τέλος 1ου γύρου. Όταν η φίλη έκανε νόημα στη σερβιτόρα να μας ξαναφέρει τον κατάλογο, έμεινα χαζή. Συμφωνήσαμε να πάρουμε 2 πιάτα ακόμη που μας έκλειναν το μάτι. "Θα προσθέσω κι ένα ακόμη, μου είπε.... για έκπληξη, μου είπε.... " Και προσγειώθηκαν τα εξής:

- Σαλάτα ( ίδια όπως πιο πάνω )
- Πατάτες τηγανιτές με cheddar
- Nτοματοκεφτές Σαντορίνης
- Ο κεφτές της μαμάς ( 6 κεφτέδες με 2 αυγά μάτια )
- Τούρκικος κεφτές ( κεφτέδες με τρίμμα από σουτζούκι, συνοδεύονται με τυροκαυτερή )
- Παστιτσάδα ( χοντρό τρυπητό μακαρόνι, με κεφτέδες σε σάλτσα ντομάτας αρωματισμένης με γαρύφαλλο, φλούδα πορτοκαλιού, μαυροδάφνη και τριμμένη μυζήθρα. )

Αν υπήρχε βραβείο "Υπέρ της Αναπαύσεως του Ηρωικώς Πεσόντος Κεφτέ" θα έπρεπε να απονεμηθεί αυτή ακριβώς τη στιγμή, διότι, προς αποφυγή παρεξήγησης, σχεδόν τα 3/4 της επανάληψης τα τσάκισε η φίλη σχεδόν μόνη της. Απορίας άξιο, πού βρίσκεται άραγε τόσος αποθηκευτικός χώρος.. ;; Ίσως η επιστήμη θα μπορούσε να μας διαφωτίσει επ'αυτού.

Κι όμως το κλείσιμο δεν είχε έρθει ακόμη. Για το τέλος αφήσαμε τον... γλυκό κεφτέ, που είναι καινούργια προσθήκη στο μενού. Πήραμε όχι μία αλλά δύο μερίδες, με 4 τεμάχια στην κάθε μια. Τα υλικά αυτού του κεφτέ τα βρήκαμε, αλλά η συνταγή παραμένει μυστική! Πάντως, είναι ένα πρωτότυπο σε σύλληψη γλυκάκι, με υλικά απλά και καθημερινά που όλοι έχουμε στο σπίτι μας.

Ψωμί, νερό σε μποτίλια, 3 μπύρες and that's all folks, 24 ευρώ. Με απόδειξη.

TRUE FACTS VOL.2

- Σωστά τα μετρήσατε. Φάγαμε 20 πιάτα.
- Ναι, ήμασταν 2 άτομα.
- Όχι, δεν βαρυστομαχιάσαμε.
- Όχι, δεν αποκαλύπτω τη "μέθοδο" αποθήκευσης του φαγητού σε ορόφους.
- Όχι, δεν είμαστε κοιλιόδουλες. Φάγαμε σε ρελαντί mode.
- Όχι, δεν κυκλοφορούμε νηστικές μια εβδομάδα.
- Ναι, φάγαμε κανονικά την επόμενη μέρα.

Θεωρώ ότι δεν περιμένετε εμένα να σας πω αν πρέπει ή δεν πρέπει να πάτε. Και σίγουρα η ερώτηση αν αξίζει ή δεν αξίζει να το δοκιμάσετε, έχει απάντηση καθαρά υποκειμενική. Δώστε του μια ευκαιρία, για να έχετε άποψη.
Εγώ σίγουρα θα ξαναπάω και αυτή τη φορά θα έρθει και κάποιος που το έχει καημό που δεν τα κατάφερε μέχρι τώρα...

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Μοντέρνες ταβέρνες - Μελίσσια, Αθήνα
Φεβ
15
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Άλλο ένα πολύ αξιόλογο ταβερνάκι που διάλεξα από τη λίστα μου για να επισκεφθώ, σε μια περιοχή που σφύζει από προτάσεις και που έχει βρεθεί προσφάτως να μονοπωλεί, για κάποιο λόγο, το ενδιαφέρον μου.
Προς αποφυγή ταλαιπωρίας λοιπόν, έχετε κατά νου να στρίψετε στον πρώτο δρόμο που δίνει δεξιά, αμέσως μετά την Ζωοδόχο Πηγή (Ν. Λιόδημου), και να συνεχίσετε ευθεία εκεί που αλλάζει σε Τήνου. Το Πεύκο θα το δείτε στο δεξί σας χέρι. Είναι ένα πολύ χαριτωμένο σπιτάκι.
Φεύγοντας, αμέσως δεξιά και πάλι δεξιά ( Κυκλάδων ) και ξαναβγαίνετε στον κεντρικό Λεωφ. Δημοκρατίας.

Το επισκέφθηκα με φίλο μου βραδάκι καθημερινής, μιας και προτιμούμε τις πιο ήσυχες καταστάσεις, με κρασάκι και κουβέντα, και τελικά ήμασταν η μοναδική παρέα μέχρι που φύγαμε. Ήταν μια δύσκολη μέρα γενικώς και ευχόμουν η επιλογή να μας αποζημιώσει.

Ο χειμερινός τους χώρος έχει περιγραφεί γλαφυρότατα από τον αγαπητό fratello και τον mavtaso, κι εγώ να πω την αλήθεια δεν έδωσα μεγάλη σημασία στις λεπτομέρειες, παρά μόνο ότι ήταν τακτοποιημένος, πολύ ζεστός, καθαρός και χωρίς κάτι παράταιρο που να με ενοχλήσει στο μάτι. Μάλιστα καθήσαμε και δίπλα στο αναμμένο τζάκι, οπότε να μη λέω και βλακείες... εγώ δεν έχω καλύτερο από αυτό.

Μαζί με τους καταλόγους και το νερό σε μποτίλια, ήρθε και το υπέροχο καρβελάκι ψωμί, που μου θύμισε άλλα αγαπημένα χειροποίητα καρβελάκια, και πραγματικά ξεχωρίζει από ένα κοινό αρτοσκευασμα ( χρεώθηκε 2 ευρώ, δεν συνοδευόταν από κάποιο ντιπ ).
Ο κατάλογος είναι αρκετά μεγάλος και καλύπτει όλες τις επιθυμίες, με κλασικά κρεατένια πιάτα της ώρας, μεζεδάκια, σαλάτες κτλ. Μάλιστα μετά από σχετική ερώτησή μου, μας είπαν ότι υπήρχαν όλα διαθέσιμα ( αν και καθημερινή ). Οι τιμές επίσης είναι αρκετά ικανοποιητικές, όσον αφορά δε στις μερίδες, πραγματικά προορίζονται για Γαργαντούες ( ναι, ναι, ξέρεις εσύ... )

Αν έχω ένα παράπονο, είναι, ότι η παραγγελία μας ήταν πάλι για τον Κουικάρα και την παρέα του και ενδόμυχα, περίμενα η κοπέλα να μας φρενάρει σε κάποιο σημείο, γιατί πραγματικά όσα παραγγείλαμε δεν ήταν για 2 άτομα αλλά για 22. Ευτύχημα που ήρθε αργότερα και η αδερφή του φίλου να μας δει, και συνέδραμε στο φαγητό, γιατί ακόμη εκεί θα ήμασταν να παλεύουμε με τα πιάτα. Τα οποία ήταν πάρα πολύ καλά - πλην ενός.

Για αρχή, τζατζίκι πολύ ωραίο, γουστόζικα παρουσιασμένο σε μεγάλη διαφανη κούπα του καφέ (! ), με ωραίο ελαιόλαδο, δεν το πιάνει το μάτι σου αλλά η ποσότητα είναι μεγάλη ( 3,50 ευρώ ) φαγώθηκε με το ζεστό ψωμάκι. Κατά τα λοιπά, κινηθήκαμε κυρίως στις προτάσεις του αγαπητού fratello και φυσικά δεν βγήκαμε ζημιωμένοι.

Εξαιρετικά τυροπιτάκια-μπουρεκάκια στα κάρβουνα, καυτά, τραγανά, με ωραία αλμυρούτσικη τυροκρέμα, 4 τεμάχια στη μερίδα ( 4 ευρώ αν θυμάμαι καλά ), μαστέλο στα κάρβουνα με γλυκό ντοματίνι, πολύ ωραία ισορροπία γλυκού-αλμυρού και, παρεμπιπτόντως, με αρκετό γλυκό ντοματίνι από πάνω, ίσως εισακούστηκε η επισήμανση του fratello ως προς αυτό, μας άρεσε πολύ ( 5 ευρώ ). Λουκάνικο μερίδα με πατάτες τηγανιτές, χειροποίητο πιστεύω, πρόκειται για μια τεράστια χορταστική μερίδα και πραγματικά είναι πολύ νόστιμο, το απόλαυσα σχεδόν μόνη μου (7 ευρώ ).

Αυτό που πραγματικά μας άφησε άφωνους, ήταν το μοσχαρίσιο συκώτι στα κάρβουνα. 3 άτομα και δεν το καταφέραμε, είναι η πρώτη φορά που εκτιθέμεθα έτσι ανεπανόρθωτα! Όσοι είδαν φωτογραφία ξέρουν. Το 1/3 το πήρα πακέτο για το σπίτι. Ήταν πολύ σωστά ψημένο και ζουμερό, χωρίς ίνες, λουκούμι κανονικό ( η τιμή δε, για το συγκεκριμένο πιάτο, απλά δεν υπάρχει, 7 ευρώ ).

Και σαν να μην έφταναν τα παραπάνω, παραγγείλαμε και τις κοτομπουκιές ( απόλυτη ταύτιση εδώ με fratello ) με εξαιρετικά μαριναρισμένο το τρυφερότατο κοτόπουλο, μουσταρδάτο αλλά όχι έντονα, μεγάλη και εδώ ποσότητα, περασμένο σε μεγάλη μεταλλική σούβλα και πάλι με συνοδεία τηγανιτές πατάτες, φαγώθηκε όλο ( 6 ευρώ, άξιο, άξιο!! )

Κι επειδή η λαιμαργία κυλάει στο αίμα μας, φέρε και μια χοιρινή στα κάρβουνα ( 10 ευρώ ).
Πρόκειται για μια τεράστια μπριζόλα 2 ατόμων, όχι όχι μην μπερδεύεστε, εγώ δεν δοκίμασα ούτε μια μπουκιά από αυτήν. Οριοθετήθηκε με συρματόπλεγμα αμέσως μόλις έφτασε στο τραπέζι και παρακολουθούσα αμέτοχη το καταβρόχθισμά της. Ωστόσο, κραυγαλέα παραφωνία ήταν οι 3 σχεδόν ωμές, ολόκληρες, φέτες μπέικον πάνω από τη μπριζόλα, δεν κατάλαβα ακριβώς το ρόλο τους ούτε οπτικά ούτε γευστικά, γι αυτό και μπήκαν στην άκρη. Κατά τα άλλα, καλοψημένη, ζουμερή, χορταστική - από όσο είδα!

Με την άφιξη και της φίλης στην παρέα μας, έπεσε η σχετική καζούρα σχετικά με την... σπαρτιάτικη παραγγελία μας, και κατόπιν έφαγε με ικανοποίηση από ό, τι είδα, το πιάτο που της είχα ετοιμάσει εγώ, με μια γενναία ποικιλία μεζέδων από όλα, μιας και άργησε λίγο να έρθει.
Ζήτησε και μια μερίδα κολοκυθοκεφτέδες εξτρά, και κατά κοινή μας ομολογία, αυτό κρίθηκε ως η "αποτυχία" της βραδιάς, καθότι ως γεύση δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο, είχαν αρπάξει αρκετά στο τηγάνισμα και επιπλέον κολυμπούσαν στο λάδι. Το πιάτο έμεινε μισοφαγωμένο, οκ, μικρό το κακό.
Περισσότερο όμως στεναχωρήθηκα που την είχα "ψήσει" ότι στο τέλος υπάρχει κέρασμα λουκουμάδες, γιατί τέτοιο κέρασμα ή άλλο, δεν υπήρξε. Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι πήγαμε καθημερινή. Άλλη εξήγηση, αμέσως πιο κάτω.

Το σέρβις γενικά ήταν διακριτικό και ευγενικό, αν και στο τέλος χρειάστηκε να ψάξουμε λίγο με το βλέμμα μας, για να μας φέρουν το λογαριασμό και να πληρώσουμε. Το νεράκι ανανεώθηκε πρόθυμα, αλλά το κρασί που ήπιαμε δεν ήταν καλό ( χύμα ροζέ,1/2 λίτρο, 4 ευρώ ).
Σύνολο στα 51 ευρώ και με το 10% της κράτησης από e-table πέσαμε στα 46 ευρώ ( πρακτικά λοιπόν στα 15 ευρώ /άτομο, αν και εμείς μοιραστήκαμε οι 2 τον λογαριασμό, γιατί όταν προσκαλείς, προσκαλείς σωστά ).

Συμπερασματικά, αν έλειπαν οι μικρές παραφωνίες που ανέφερα πιο πάνω, μιλάμε για μια πολύ καλή πρόταση ταβέρνας στα Μελίσσια, με νοστιμότατο φαγητό, με προσγειωμένη στον πλανήτη Γη τιμολόγηση και με πολύ επιμελημένες και χορταστικές μερίδες.
Σίγουρα το προτείνω ανεπιφύλακτα και εμείς χωρίς άλλο, θα ξαναπάμε να απολαύσουμε και την πολυπαινεμένη αυλή του Πεύκου μόλις ανοίξει ο καιρός.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Σταμάτα & Άνοιξη, Αθήνα
Φεβ
07
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Ήταν κάποτε ένα παρεάκι συμφοιτητών της Οδοντιατρικής Αθηνών και μέσα σε αυτό είχε παρεισφρύσει και μια της Φιλοσοφικής και πουθενά δεν πήγαιναν αν δεν την είχαν στην παρέα τους.
Δρόμο παίρναν, δρόμο αφήναν, έγραφαν χιλιόμετρα τα κοντέρ, σβάρνα στα πιο απίθανα κουτουκάκια, στα πλέον απίθανα προάστια, που είχαν φιλοξενήσει τις οινομεζεδοκατανύξεις και τους χορούς τους ως το πρωί ( άραγε η Κοτταρού στον Κολωνό να υπάρχει ακόμη, από όπου η Φιλόλογος έφυγε ντίρλα ένα αείμνηστο βράδυ ; ποιός ξέρει... )

Ευτυχώς που τα απωθημένα μας τα ζήσαμε πριν θεριέψουν. Και μεθύσαμε για μιαν αγάπη, και νυχτοπερπατήσαμε αγκαλιά με τους φίλους μας, που ήταν εκεί σε όλα, τότε που οι αφραγκιές του ενός γίνονταν υπόθεση όλων, και ζήσαμε την πόλη στην καλή της την εποχή, - αναλογικά με τα βιώματα που έχει ο καθένας.
Άλλοι γύρισαν στα χωριά τους, άλλοι παντρεύτηκαν, άλλοι χώρισαν, άλλοι αρνούνται να "σοβαρευτούν" και άλλοι προχωράνε με απόλυτη γνώση του κινδύνου.

Είναι λοιπόν και αυτά τα αουτσάιντερ της ζωής. Αλλά είναι και τα αουτσάιντερ μαγαζάκια, τα κρυμμένα, που δεν διαφημίζονται, παρά μόνο από στόμα σε στόμα ή αν τα βρεις κατά τύχη και ανακαλύψεις μόνος σου τις χάρες τους.
Σε αυτή την κατηγορία θεωρώ ότι μπαίνει το ΚΟΥΤΟΥΚΙ. Ας βάλω λέξεις κλειδιά: μικρό, χωμένο σε ένα δρομάκι που θυμίζει χωριό, οικογενειακό, ζεστό και ανθρώπινο, απροσποίητο, αυθεντικό, με φαγητό και περιποίηση σαν της μαμάς σου ή της γιαγιάς σου. Με ανθρώπους που σε βλέπουν την πρώτη φορά και ήδη σου σφίγγουν το χέρι.

Το επισκεφθήκαμε ένα Σάββατο βράδυ του Γενάρη, που έβρεχε μονότονα και το κρύο ήταν τσουχτερό, με δική μου επιμονή και με το ρίσκο να μη μου βγει η επιλογή ( με έχει φοβηθεί το μάτι μου, η αλήθεια είναι, τον τελευταίο καιρό... )
Το gps αποδείχτηκε περιττό, γιατί την περιοχή την ξέρω, είχα ωστόσο κι ένα back up σχέδιο κατά νου, αν κάτι δεν πήγαινε καλά με την επιλογή μου, αλλά ευτυχώς δε χρειάστηκε.

Η υποδοχή από την κυρία Σούλα ( αν δεν κάνω λάθος στο όνομα ) ήταν ζεστή και όντως όπως έχει αναφερθεί, όλα περνούν από τα χέρια της. Ζεστό ήταν και το τζάκι που άναβε και καθήσαμε σε σημείο που κι εμείς ζεσταθήκαμε γρήγορα. Είναι μικρό μαγαζί, 5-6 τραπέζια όλα κι όλα μέτρησα. Καθαρό, τακτοποιημένο, χωρίς μοντέρνα διακοσμητικά, γενικά το ύφος είναι ρουστίκ και χαλαρό και πολυτέλειες δεν υπάρχουν ( το Κουτούκι βρίσκεται εδώ από το 1998 ). Εδώ έρχεσαι για το φαγητό.
Υπήρχαν 3 ακόμη παρέες, Σάββατο βράδυ, σημάδι ενθαρρυντικό αλλά και ενδεικτικό των σημείων των καιρών.

Η προφορική ανακοίνωση του καταλόγου ομολογώ ότι με φόβισε λίγο, κι έχω βάλει σκοπό μου να μην το παθαίνω αυτό, έτσι αφού προχωρήσαμε στην παραγγελία μας, ζήτησα ευγενικά να δω και τον κατάλογο ενημερωτικά, εάν και εφόσον υπάρχει.
Δεν άλλαξα κάτι στην παραγγελία μας όταν είδα τις τιμές, γιατί άμα θες να φας κάτι, δεν αλλάζεις γνώμη, παρόλο που ερωτήθηκα πολλές φορές αν θα ήθελα να αλλάξω κάτι και μπράβο τους γι αυτή την επαγγελματική αντιμετώπιση. Κάποιες μικροπαρατηρήσεις μου, θα τις αναφέρω πιο κάτω.
Επίσης θετικό ότι ερωτηθήκαμε αν θέλουμε νερό σε κανάτα ή εμφιαλωμένο.

Το μενού είναι μικρό - τα σημεία των καιρών - με κάποιες χειρόγραφες αυξησούλες, ένεκα του 24% και με κάποια λίγα πιάτα ημέρας. Οι άνθρωποι όπως μας εξήγησαν δουλεύουν με συγκεκριμένη πελατεία. Εμείς κινηθήκαμε στις πιο αναμενόμενες για εμάς επιλογές.

Παραγγείλαμε:
- Tζατζίκι ( 4,30 ευρώ ), γιατί απλά, το ψημένο στα κάρβουνα ψωμάκι, θέλει το τζατζίκι του. Πολύ ωραίο, φυσικά χειροποίητο ( πέρασε το τεστ του ειδήμονα ) αλλά θα το ήθελα σε πιο γενναία μερίδα. Φαγώθηκε / σκουπίστηκε όλο. Στο ψωμί που χρεώθηκε 1,50 ευρώ συνολικά, ζητήσαμε και επανάληψη.

- Πατάτες τηγανητές, λεπτοκομμένες, εννοείται φρέσκιες, καυτές από το τηγάνι και τραγανές ( 3 ευρώ ), έγιναν ανάρπαστες.

- Για σαλάτα, επιλέξαμε τα άγρια χόρτα με φρέσκια ντομάτα και τριμμένη φέτα από πάνω, μια δική τους πολύ πρωτότυπη και ωραία εκδοχή. Σωστά βρασμένα και όχι λιωμένα, με ωραίο λαδάκι και καλό γευστικό αποτέλεσμα, έφαγε ακόμη και αυτός που δεν τα προτιμά.
Όμως εδώ θα κάνω την πρώτη παρατήρηση, θεωρώ ότι η τιμή 7,20 ευρώ για αυτό το πιάτο είναι υπερβολική. Τα θεωρώ πάρα πολλά, δεδομένου ότι λίγες μέρες αργότερα έφαγα σε άλλο μαγαζί, στην ίδια τιμή, μια τεράστια μερίδα συκώτι μοσχαρίσιο στα κάρβουνα, που ήταν για 4 άτομα. Ίσως σε αυτό το πιάτο και σε κάποια ακόμη, η τιμολόγηση πρέπει να προσγειωθεί λίγο. Πάντως φαγώθηκαν με ευχαρίστηση.

- Τυρόπιτα γίγας ή τυροπιτάρι ( 7,10 ευρώ ) Είναι πραγματικά γίγας και εντυπωσιακό, έρχεται φουσκωτό και καυτό από το τηγάνι, σε τεράστια πιατέλα. Ωραία γέμιση τυριών και λίγο αλμυρούτσικη, τόσο-όσο χρειάζεται, πολύ χορταστικό και νόστιμο, επίσης αν και τηγανητό δεν είχε τραβήξει καθόλου λάδι. Φάγαμε και τα ψίχουλα!

- Κεφτεδάκια με πατάτες τηγανητές ( 7,50 ευρώ ). Το πιάτο που μαζί με το Μπεκρή μεζέ, αποδεικνύει την μαγειρική τέχνη της κυρίας Σούλας και σε φέρνει κατευθείαν στον Παράδεισο της παιδικής ηλικίας και του σπιτικού φαγητού. Ολόσωστο τηγάνισμα, άψογα μυρωδικά, αφράτος κεφτές, μεγάλη μερίδα με περίπου 14-15 κεφτέδες. Ανήκει στα ορεκτικά του καταλόγου, αλλά εμένα μου φάνηκε κανονικότατη μερίδα. Δεν έμεινε ούτε ένας για δείγμα.

- Μπεκρή μεζέ ( 7,50 ευρώ ). Άψογα μαγειρεμένο το μοσχαράκι, πολύ μαλακό, με τα μπαχαρικά του, με ωραία δεμένη σάλτσα για βούτες, αλλά... ήταν και εδώ μικρή η μερίδα του, θα την ήθελα πιο γεμάτη, δεδομένης της τιμής, και με λίγο πιο μεγάλες τις μπουκιές του κρέατος. Το πιάτο και εδώ σκουπίστηκε και έφυγε καθαρό για την κουζίνα.

- Τελευταία άφησα τα μπριζολάκια. "Εκ των ων ουκ άνευ", που λέμε. Εδώ φαίνεται η τέχνη και η εμπειρία του ψήστη ( συζύγου ) και είναι σίγουρα ο λόγος που θα επιστρέψω εγώ ξανά, γι'αυτά και για το "φίδι", όπως το άκουσα και το είδα με τα μάτια μου ( λουκάνικο χωριάτικο με μήκος ένα μέτρο, χωρίς πλάκα... )
Στα μπριζολάκια λοιπόν, άριστο ψήσιμο, άψογο ριγανοαλατοπίπερο, λουκούμι σκέτο, ζουμερά, και λίγα λέω. Η τσαχπινιά είναι ότι έρχονται κομμένα έτοιμα σε μπουκιές, μπουκιά και συχώριο... Γιατί να πιάσεις μαχαίρι, όταν έχεις την ευκολία να πάρεις μπροστά σου την πιατέλα και να δουλεύεις με διπλό πιρούνι ;; (συνοδεύονται από κομμένη πιτούλα, θα τα προτιμούσα με πατάτες εννοείται... Στα 22 ευρώ το κιλό, πήραμε μισό κιλό και ήταν υπεραρκετό για τους 3 μας ).

- Ήπιαμε μισό κιλό χύμα κόκκινο κρασί, βαρελίσιο αναγράφεται, μας άρεσε αρκετά και δεν είχαμε καθόλου παρενέργειες ( τώρα που βλέπω την απόδειξη δεν είμαι σίγουρη αν χρεώθηκε ) και στο τέλος μας κέρασαν και 3, ικανοποιητικού μεγέθους, κομμάτια σιμιγδαλένιου χαλβά, πολύ νόστιμου, όπως τον φτιάχνω κι εγώ στο σπίτι.
Ο λογαριασμός με απόδειξη στα 50,60 ευρώ, ποσό που, πέρα από τις επί μέρους παρατηρήσεις μου, θεωρώ συνολικά απόλυτα λογικό, για την ποσότητα αλλά κυρίως για την ποιότητα αυτών που φάγαμε. Να το πω πιο απλά, δεν υπήρξε τίποτε που δεν μας άρεσε, ήταν όλα ένα κι ένα.

Το ΚΟΥΤΟΥΚΙ, μετά από την συγκεκριμένη εμπειρία, για μένα μπαίνει στη λίστα μου με τις ασφαλείς επιλογές και είναι σίγουρο ότι θα επιστρέψω και στην αυλίτσα του με τα δέντρα, όταν ανοίξει ο καιρός. Χαίρομαι που ανακάλυψα μια τίμια οικογενειακή επιχείρηση και για όσους κινούνται σε αυτές τις περιοχές έχω να προτείνω το εξής.
Αν σας αρέσουν τα ήσυχα κουτούκια-ταβερνάκια, δώστε του μια ευκαιρία να σας κερδίσει με την απλότητά του. Προσπεράστε τις σειρήνες της πλατείας της Σταμάτας και δοκιμάστε κάτι λιγότερο εμπορικό, που όμως είναι πολύ πιο κοντά στο αυθεντικό.

American Style - Ν.Σμύρνη, Αθήνα
Φεβ
01
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗ, ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟ.

Πίσω στο ένδοξο 2014, νεούδι κι εγώ, μόλις φόρεσα το χακί και κατατάχτηκα στο a4f, όλα φάνταζαν μεγαλειώδη και απλησίαστα στα όνειρά μου. Κάποια έρχονται με θολούρα, κάποια άλλα πιο ζωντανά. Ένα πράγμα θυμάμαι με θαυμασμό και δέος: σχεδόν μέρα παρά μέρα, άκουγα και διάβαζα για τον συνταγματάρχη ΜΠΑΡ ΜΠΕΕ ΚΙΟΥ. Υποκλίσεις και προσοχή μπροστά του, όρκοι αιώνιας πίστης στα γαλόνια του, αγάπη ή μίσος ( ενδιάμεσο δεν υπήρχε ), τα πλήθη να παραληρούν μόλις άνοιγε την πόρτα του να τους δεχτεί, βασανιστήριο και καψόνι να βρίσκεσαι υπό τις εντολές του.... αλλά, όλοι εκεί, υπνωτισμένοι, αφοσιωμένοι, χτύπα κι άλλο θα το αντέξω...

Παίζει και να είμαι το μοναδικό άτομο στον πλανήτη που δεν είχε γνωρίσει τον κύριο ΜΠΑΡ ΜΠΕΕ ΚΙΟΥ από κοντά, άντε κι άλλο ένα άτομο που γνωρίζω.
2 ώρες αναμονή, για να καταφέρω να μπω μέσα και να φάω με ρυθμούς speedy gonzalez, για να έρθει κι ο επόμενος που ξεροσταλιάζει περιμένοντας ;; Όχι αγάπη μου...
Πειραιάς ;; Θα αστειεύεσαι. Αν θές να με τιμωρήσεις για κάτι, άσε με εκεί μόνη μου να κάνω κύκλους, και στείλε μετά από 1 μήνα τη Νικολούλη στο τούνελ να ψάξει να με βρει...

Κι έτσι φίλε μου, πέρναγε ο καιρός στη σκοπιά. Το έβλεπα, το άκουγα, δεν το πλησίαζα ούτε κατά προσέγγιση. Ξαδέλφια πήγαν, γιαγιάδες με εγγονάκια πήγαν, εγώ δεν...
Κάποτε οι αναφορές αραίωσαν, όχι πως εξαφανίστηκαν, μάλιστα άκουσα ότι κάποιος Γενναίος βραβεύτηκε κιόλας, μπήκε στο πάνθεον με τα 25 νοστιμότερα του κόσμου, κι έγινε το υπερήφανο καμάρι του συνταγματάρχη του, βεβαίως βεβαίως ( Θάνο, έφαγες το παγκοσμίως βραβευμένο φίλε μου ). Μετά, θολούρα.

Ξημέρωμα του σωτήριου έτους 2017. Κι είμαστε ακόμη εδώ. Συζητώ με τη φίλη μου, την αφανομαλλούσα, περί ανέμων και υδάτων ( οι καλύτερες συζητήσεις να ξέρετε είναι αυτές ) και κάποια στιγμή, μου ρίχνει ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ. Οποία μαγεία και μελωδική φωνή χερουβίμ και αγγέλων ακούστηκε στα αυτιά μου... Αληλλούιααα, αληλλούιααα....
Ανοίγω τη Βίβλο και τί να δω ; ΄Εχω καταχωρήσει το ναό της Νέας Σμύρνης από το περασμένο φθινόπωρο, και δεν υπάρχει ακόμη καμία κριτική για τη χάρη Του...
Κοίτα να δεις λοιπόν τί σου κάνει τελικά το κάρμα σε αυτή τη ζωή.

"Μπες στο site να τα δεις, είναι τρίπατα. Είναι σαλτσάτα, είναι πελώρια, τρέχει ο κρόκος, τρέχουν οι σάλτσες, τρέχει η τσίκνα, έχουν μια λίμνη από πατάτες ολόγυρα... ", η Κόλαση του Δάντη σου λέω ωχριά μπροστά τους.
Και τότε άρχισαν οι βραδυνοί εφιάλτες. Πόσα μπιφτεκόψωμα έχει ο κατάλογος; 30;
Έ, έρχονταν 2-2 κάθε βράδυ στον ύπνο μου, μέχρι να φτάσει η αποφράδα ημέρα, και με βασάνιζαν ανελέητα.
Ήρθαν όλοι με τη σειρά, ο Χαλκ Χόγκαν, ο Άγγλος Ασθενής, ο Τσάκι Τσαν, ο Lemmy, ο Mοντάνα Τζόουνς, ο Μπιγκ Μακ Ντάντυ, η Τζούσυ Λούσυ... τον Βελζεβούλη και όοολο το σόι του Γενναίου τους έδιωξα πυξ λαξ, είναι ακόμη νωρίς για εσάς, τους είπα...

Μέχρι την ύστατη ώρα, το πάλευα και με πάλευε, δεν είναι αστεία πράγματα αυτά. ( ήξερα όμως, ότι στο τέλος θα διάλεγα αυτό που θα μου έλεγε η καρδιά μου ).

Πέμπτη 19 Ιανουαρίου. Το μαγαζί ανοίγει στις 6 το απόγευμα, βρισκόμουν απέξω στις 5.20 ακριβώς. Ουρά αναμονής δεν υπήρχε. Ξύλινα μακρόστενα τραπεζοκαθίσματα τύπου μοναστηριακά στο πεζοδρόμιο, καλύφθηκαν με κλεινόμενο διαφανές πλαστικό, θερμοκρασία 8 βαθμοί, έλα μωρέ δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα, δεν έκανε ποτέ.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΑΡ ΜΠΕΕ ΚΙΟΥ και θα μπούμε πρώτοι.
Μικρό μαγαζί, κάτω η κουζίνα, πιο κάτω τα wc, σκαλίτσα και επάνω τα λιγότερα από 10 τραπέζια - καναπέδες, σε φουλ κόκκινο χρώμα, ξεσηκωτικό αν μη τί άλλο, νωρίς είναι, θα είμαστε χαλαρά.....
Χαλαρά είπα ;; Ήμασταν οι πρώτοι που μπουκάραμε, λες και άνοιγε η θύρα στο γήπεδο, μόλις η κοπέλα στην είσοδο πετάρισε το βλέφαρό της ότι μπορούμε να μπούμε, άρχισε το τρέξιμο.
Εμείς και άλλοι 20 νοματαίοι, που ήταν κρυμμένοι ένας θεός ξέρει πού, κι εμφανίστηκαν κυριολεκτικά από το πουθενά. Και ναι. Μέσα σε 3 λεπτά, ίσως και λιγότερο, το μαγαζί μέσα γέμισε. Αλλά και έξω στο κρύο, σε 10 λεπτά, ίδια εικόνα. Τέτοια ταχυκαρδία και γλυκιά προσμονή για ένα μπιφτεκόψωμο, ούτε όταν πέφτει το μάννα εξ ουρανού δεν την έχω ματαδεί... Μη γελάτε, δεν είναι αστεία πράγματα αυτά!!!

Στο δια ταύτα, cool, απλός, πεντακάθαρος χώρος, άνετος, άκαπνος, χαρούμενος, με μουσική και ζωντάνια και απύθμενη οχλοβοή. Δεν ζητάω κάτι άλλο από ένα τέτοιο μαγαζί. Το μόνο που με ξεβόλεψε λίγο και... έκανα μια ωραία γυμνασμένη γάμπα ποδηλάτη, ήταν το ανέβα - κατέβα τις σκάλες για το wc (έλα, δεν θα πάθεις τίποτα κυρία μου, γυμνάσου και λίγο - λέμεεε τώρα... )

Νερό σε μποτίλια δική τους και κατάλογοι αμέσως, οι κοπέλες στο σέρβις σβέλτες, ευγενέστατες, καθόλου αγχωτικές. "Ελάτε παιδιά μου να σας βοηθήσω να ξεμπλοκάρετε και να επιλέξετε, εγώ ξέρω ποιό θα χτυπήσω, το ήξερα από πάντα. Μην κοιτάζετε σαλάτες και ορεκτικά. Προσπεράστε τα και επικεντρωθείτε στο στόχο. Και όταν προσγειωθεί, αφήστε τη λίμνη πατάτας για το τέλος. " Τα γέλια άρχισαν νωρίς!!

Ζητήσαμε τα μπιφτέκια well done, ήρθαν medium well, λεπτομέρεια αμελητέα. Νομίζω αυτή τη γραμμή ψησίματος ακολουθούν, όπως κι αν το ζητήσεις. Δεν είναι το καλύτερο μπιφτέκι του κόσμου, αλλά μπαίνει μέσα σε ένα από τα καλύτερα μπιφτεκόψωμα του κόσμου, με υλικά να σου τρέχουν τα σάλια. Σκέτη αλητεία σου λέω.

Για την ιστορία λοιπόν, Γενναίος για το Θάνο ( άλλαξε το ένα μπιφτέκι από τα 2 και έβαλε κοτόπουλο πανέ στη θέση του, χωρίς κάποια αλλαγή στη χρέωση ), το γονάτισε με επιδέξιες κινήσεις, τερμάτισε δεύτερος στην κατάταξη ( αργυρό ).
Τσικ α Μπούμ για την αδερφή μου ( του ΜΠΑΡ ΜΠΕΕ ΚΙΟΥ, όχι του Γιοκαρίνη ), το έφαγε με στυλ και τέμπο ( όπως κάνει πάντα ), τερμάτισε τελευταία στην κατάταξη ( χάλκινο ).
Το Μπλέ του Μπέϊκον plus τηγανιτό αυγό, για εμένα. Και τί να πώ εγώ τώρα για αυτό το burger, τα χιλιοειπωμένα ;; Μια εικόνα χίλιες λέξεις, ποιά εικόνα ;; έ, μη βαριέστε, googleάρετε λίγο να το βρείτε και θα καταλάβετε. Το τσάκισα με μελετημένες κινήσεις, έφαγα και όλες τις πατάτες και τερμάτισα πρώτη ( χρυσό ). Τιμές, υλικά, εικόνες, σλουρπ, όλα στο site τους, ξεκοκαλίστε άφοβα.
Εμείς, μαζί με τις μπύρες ( ποτήρι μεγάλο draft και Heineken 500 ml ) δώσαμε (με απόδειξη) 36 ευρώ.
Διάρκεια παραμονής μας στο μαγαζί, 3 ώρες γεμάτες, χωρίς να υπάρξει ανάγκη ή έστω υπόνοια να τους αδειάσουμε τη γωνιά μια ώρα αρχύτερα, άκου να δεις κάτι πράγματα που συμβαίνουν στο Μπαρ Μπεε Κιου της Νέας Σμύρνης...

Παρατηρούσα και τα γύρω τραπέζια, όχι μία αλλά πολλές μάχες του Δράμαλη κερδισμένες, είδα πολλά κορίτσια εκείνο το βράδυ να κατατροπώνουν πολλούς Γενναίους. Στο δικό μας τραπέζι, στο άφθονο φαί, ήρθε να προστεθεί και το άφθονο γέλιο, γιατί όταν είναι ο Θάνος στην παρέα, κάνουμε καινούργιο συκώτι από τα γέλια...
Θάνο, άφησες τα διπλά κουτάλια της Φυσαρμόνικας και έτρωγες με 2 πιρούνια αυτή τη φορά ή κάνω λάθος ;; Στα παϊδάκια θα σε δω τί θα κάνεις...

Ένα θεματάκι υγείας κράτησε δυστυχώς μακριά από την παρέα μας την φίλη μας και πολύ στενοχωρήθηκα γι'αυτό, αλλά ας θεωρήσει με βεβαιότητα ότι η αρμένικη επίσκεψη στο Μπαρ Μπεε Κιου θα επαναληφθεί σύντομα. Και μιλώντας μαζί της, είμαι σίγουρη ότι το χάρηκε τόσο πολύ για εμάς, σαν να ήταν κι εκείνη εκεί. Εξάλλου τα μπιφτεκόψωμα έχουν βγάλει χαρτάκι προτεραιότητας και με περιμένουν.

Έτσι έγινε λοιπόν, φίλε μου αναγνώστη, και η δική μου η γνωριμία με τον συνταγματάρχη ΜΠΑΡ ΜΠΕΕ ΚΙΟΥ και δε σου κρύβω ότι πλέον έχω καταλάβει απόλυτα τί παίζει με την πάρτη του.
Το ξέρω ότι σε κούρασα πάλι με αυτές τις ιστορίες από το στρατό, αλλά ξέρεις πώς είναι αυτές οι ιστορίες, αυτές τις βραδυνές ώρες στο a4f... εδώ θα είσαι κι εσύ, στην αναφορά και στην περιπολία, και θα τα λέμε.
Είμαι η Ucook. Και είμαι καλά.

Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Δροσια, Αθήνα
Ιαν
23
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Να πω την αλήθεια μου, αυτή είναι μια κριτική που έπρεπε να είχε γραφτεί λίγο νωρίτερα, αλλά από τη μια... ξεχάστηκα, κι από την άλλη, κάπου χάθηκε η απόδειξη.... ου γάρ έρχεται μόνο του.....
Μόλις όμως το χαρτάκι εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά μου, ήρθε και η φλασιά, οπότε... ιδού η γνώμη μου για τον Τεχλικίδη, τον οποίο επισκεφθήκαμε στα μέσα του Δεκέμβρη.

Είναι ο 2ος της Αγίας Τριάδας, όσον αφορά στο περίφημο και μαστόρικο πεϊνιρλί της Δροσιάς, οπότε μια σύγκριση μοιραία δεν θα τη γλιτώσει. Βρίσκεται λίγα μέτρα πιο πάνω από τον Ελευθεριάδη, για όσους γνωρίζουν την περιοχή, και το εστιατόριο μαζί με το παρακείμενο ξενοδοχείο ανήκουν στην ίδια ιδιοκτησία.
Το πάρκινγκ δεν προβληματίζει καθόλου στην ευρύτερη περιοχή, ενώ υπάρχει και δικό τους ιδιόκτητο με απεριόριστο χώρο.

Η εσωτερική του μεγάλη αίθουσα μου φάνηκε συμπαθητική, οπωσδήποτε πρόκειται για ένα παλιό και ιστορικό μαγαζί, οπότε δεν αξιώνουμε να έχει και την τελευταία trendy διακόσμηση, αλλά γενικώς είναι περιποιημένο, καθαρό, καλαίσθητο και τακτοποιημένο, μάλιστα ήταν και πολύ όμορφα στολισμένο για τα Χριστούγεννα. Αλλά δυστυχώς, το βρήκαμε εντελώς άδειο από παρέες.

Μας άφησαν να καθήσουμε όπου θέλαμε κι εμείς διαλέξαμε μια μεγάλη ροτόντα κοντά στο ενεργειακό τζάκι, για περισσότερη ζεστασιά. Ο κύριος που μας εξυπηρέτησε, ήταν από εκείνους τους μεσήλικες σερβιτόρους, με τη στόφα της εμπειρίας των χρόνων, που μοιάζει να είναι καρφωμένος από πάντα σε αυτό το πόστο, ευγενικός τόσο - όσο και χωρίς περιττές αβρότητες.
Μαζί με τους καταλόγους, ήρθε και νεράκι εμφιαλωμένο ( μικρό ) που όμως στην απόδειξη δεν χρεώθηκε.

Παραγγείλαμε μια σαλάτα Μεξικάνα ( 6,50 ευρώ ) με ανάμεικτες πρασινάδες, χρωματιστές πιπεριές, καλαμπόκι, τριμμένο καρότο, φασόλια κόκκινα ( κονσέρβας ), μπέικον και μια σως με βάση τη μαγιονέζα και την κέτσαπ. Δεν μας ενθουσίασε ούτε η γεύση ούτε η εικόνα.
Ως ποσότητα μέτρια, τα υλικά της ήταν φρέσκα, αλλά είχαν τοποθετηθεί στο πιάτο κάπως χύμα. Επιπλέον το μπέικον ήταν σε ολόκληρα κομμάτια, όπως το αγοράζουμε στο σούπερ μάρκετ, περασμένο ελάχιστα στο γκριλ και εμφανώς ωμό.
Νομίζω ότι ήταν μια άτυχη επιλογή. Τσιμπολογήσαμε λίγη, παρέα με το λαγανάκι, που ήταν εξαιρετικό και ζεστό ζεστό ( 1,50 ευρώ ), μέχρι να ψηθούν και να έρθουν τα πεϊνιρλί.

Επιλέξαμε ένα με 2 υλικά ( ζαμπόν και αυγό, στα 9,90 ευρώ ) και το σπέσιαλ που έχει μέσα απ΄όλα ( 11 ευρώ ). Σαν μέγεθος, ίδιο με του Ελευθεριάδη. Ήρθαν και τα 2 αρκετά ξεροψημένα και λίγο καμένα σε κάποια σημεία τους. Επίσης ήταν πέραν του δέοντος φορτωμένα με τυρί και βούτυρο, κάτι που δεν αποδείχτηκε καλή ιδέα, γιατί μετά από ελάχιστη ώρα το κάτω μέρος του ζυμαριού πάνιασε και δεν έμοιαζε πια με πεϊνιρλί.
Από νοστιμιά, αρκετά καλό και πολύ χορταστικό, αλλά όχι "γουάου", δεν συγκλονίστηκα.

Συνοδέψαμε το φαγητό και με μια έξτρα παγωμένη Βεργίνα ( 3,50 ευρώ ) και κάπου εδώ... ολοκληρώνεται η άποψή μου για τον Τεχλικίδη.
Σύνολο με κανονική απόδειξη, 32,40 ευρώ, χωρίς κάποιο κέρασμα. Οι άνθρωποι που βρίσκονταν στο χώρο - μάλλον ήταν η οικογένεια που διευθύνει το μαγαζί νομίζω - ήταν πολύ ευγενικοί και γελαστοί, μέχρι και τη στιγμή που φύγαμε και μας ευχήθηκαν καλές γιορτές.
Δεν έχω κάτι το αρνητικό να προσάψω, πέρα από το ότι γενικώς δεν μου έμεινε αξιομνημόνευτο. Μοιραία στη σύγκριση των 2, υπάρχει νικητής, ο οποίος θα πάει σε επόμενη αγωνιστική σε ματσάκι με τον Θέμη, για να δούμε κι εκεί αν θα σκοράρει. Μέχρι τότε λοιπόν...

Ελευθεριάδης - Τεχλικίδης, σημειώσατε 1.

Fun Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Ιαν
19
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

World street food λοιπόν, ή αλλιώς, πώς η σύζευξη του Παριζιάνικου κρουασάν και της φημισμένης Σαλονικιώτικης μπουγάτσας γέννησε το υβριδικό "μπουγατσάν", μια ιδέα δημιουργική που ενσωματώθηκε στο άλλο ρεύμα της εποχής που λέγεται brunch, σε καιρούς που την έμπνευση την βλέπεις πια με το κυάλι.

Άπειρες οι φωτογραφίες από την Estrella της Θεσσαλονίκης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με έκαναν να το ζηλεύω, να πω την αλήθεια. Διαβάζοντας και την κριτική του αγαπητού Jim που το είχε επισκεφθεί στη συμπρωτεύουσα, ανυπομονούσα για τη στιγμή που θα μετακόμιζε και στην Αθήνα. Ευτυχώς η είδηση της άφιξής του ήρθε γρήγορα και η αναμονή δεν ήταν ατελείωτη. Μετά ήρθε και η κριτική της PP TINA, οπότε ήθελα πλέον να το επισκεφθώ αμεσότατα!!

Το hype μεγάλο, με περγαμηνές από το Βορρά, η αναμονή αρκετή, κάποιες αποτυχημένες προσπάθειες γνωστών και φίλων με θορύβησαν... ήταν επιτακτικό να διαλέξω πολύ προσεκτικά πότε θα κάνω τη βόλτα μου στο κέντρο - ακόμη εορταστικά στολισμένο - για να αποφύγω την ταλαιπωρία... Έστειλα πρόσκληση και σε μια φίλη, γνωστή γλυκατζού και σοκολατομανή, η οποία αμέσως ανταποκρίθηκε με ενθουσιασμό και έτσι να'μαστε Πέμπτη 5/1 μετά το μεσημέρι στο "ναό".

Στην είσοδο μια ευγενέστατη κοπέλα αναλαμβάνει να ρυθμίζει τις παρέες κατά σειρά προτεραιότητας, εμείς αρχικά ήμασταν 2 άτομα και ζήτησα τραπέζι 4άρι, καθώς περιμέναμε άλλα 2 άτομα. Καθήσαμε αμέσως - το λες και τζακ ποτ αυτό - σε σημείο με άμεση οπτική για χάζι στην κουζίνα, που εργάζεται πυρετωδώς. Φυσικά το μαγαζί γεμίζει και αδειάζει σε ρυθμούς πολυβόλου, δεν προλαβαίνουν να πάρουν ανάσα κυριολεκτικά.

Το πολυάριθμο προσωπικό τρέχει να προλάβει τα άπαντα, ίσως και με λίγο άγχος από ό, τι διέκρινα, αλλά με χαμόγελο και ευγένεια όλα ρολάρουν με ρυθμό ικανοποιητικό.
Στην αναλυτική παρουσίαση του χώρου και της αισθητικής του, σας παραπέμπω φυσικά στην άρτια περιγραφή της φίλης PP TINA, εγώ απλώς να προσθέσω ότι εμείς τον πετύχαμε ακόμη στολισμένο Χριστουγεννιάτικα και μας άρεσε πάρα πολύ. Είναι παιχνιδιάρικος, ανάλαφρος, όχι φορτωμένος όπως άλλα αντίστοιχα του είδους μαγαζιά, με σχετική άνεση παρά την αέναη κίνηση πελατών - σερβιτόρων - πιάτων... και γενικά είδα μια ωραία και χαρούμενη χαλαρότητα, όπως Θεσσαλονίκη....

Νερό σε μποτίλια δική τους - ανανεώθηκε αρκετές φορές, χωρίς να χρειαστεί να το ζητήσουμε - και κατάλογοι για μελέτη, ήρθαν πολύ γρήγορα. Βέβαια στις τελικές επιλογές μας, έπαιξε ρόλο και το "ματάκι" στα πιάτα που έβγαιναν μπροστά μας από την κουζίνα και έμεναν για λίγο στο πάσο, γιατί η επιλογή με τόσο λαχταριστά πιάτα εδώ, δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα.

Ειδική μνεία στα διαφορετικού ύφους και σχεδιασμού, έγχρωμα και ασπρόμαυρα χάρτινα σουπλά, στα βαριά κρυστάλλινα ποτήρια που δίνουν μια κάποια νότα πολυτέλειας και στην άψογη καθαριότητα παντού. Και φυσικά στο "φαίνεσθαι" των πιάτων που εντυπωσιάζει πρώτα το μάτι και μετά τις υπόλοιπες αισθήσεις.

Να μην παραλείψω και κάτι σημαντικό: εξήγησα στην κοπέλα που είχε αναλάβει την εξυπηρέτησή μας, ότι θα θέλαμε να περιμένουμε να έρθει η παρέα μας για να παραγγείλουμε όλοι μαζί. Προς τιμήν της αλλά και του υπόλοιπου σέρβις, δεν μας έκαναν να νιώσουμε καθόλου άβολα για την καθυστέρηση αυτή ή ότι κρατάμε καταχρηστικά ένα 4άρι τραπέζι, για όση ώρα χρειάστηκε ώσπου να μαζευτούμε όλοι, και μπράβο τους γι αυτό.

Η σκέψη μας ήταν πρώτα τα αλμυρά, και μετά τα γλυκά μαζί με καφέ, καθότι ήμασταν όλοι θεονήστικοι. Η κραιπάλη λοιπόν κινήθηκε ως εξής:

- Ζεστό ψωμί με βούτυρο μαύρης τρούφας, αυγά στους 64 βαθμούς C, χοιρομέρι, κρέμα φέτας και σαλάτα εποχής ( 6 ευρώ ). Έρχεται ένα στρογγυλό ανοιχτό ψωμάκι, τύπου μπέργκερ, ελαφρώς ψημένο, με τα 2 αυγά από πάνω, φέτες από καπνιστό χοιρομέρι στο πλάι, αρκετή ποσότητα φέτας σε κρέμα ( δυστυχώς πολύ αλμυρή για τα γούστα μου ), λίγη μωβ μαγιονέζα που την είδαμε σε πολλά πιάτα τους και αρκετή πράσινη ανάμεικτη σαλάτα με μια ελαφριά βινεγκρέτ ( τί είναι αυτή η μωβ μαγιονέζα ; φανταστείτε μια μαγιονέζα με γεύση παριζάκι ή ζαμπονάκι ζβαν, κάπως έτσι το χαρακτηρίσαμε με τη φίλη που την ρώτησα τη γνώμη της! ). Το βούτυρο μαύρης τρούφας δεν το είδα και δεν το γεύτηκα. Απλά οκ σαν πιάτο, το έφαγα, αλλά δεν θα το επέλεγα ξανά.

- PopOver με λιωμένο τυρί cheddar και γαλοπούλα ( 5 ευρώ ), σε πολύ πρωτότυπη παρουσίαση! Έρχεται σε ένα μαύρο σκεύος, σαν ταψάκι, και είναι 3 μεγάλα τεμάχια από αφράτη ζύμη φούρνου - σαν σουφλέ ένα πράγμα - γεμισμένα με το λιωμένο τσένταρ, με μεγάλη ποσότητα καπνιστής γαλοπούλας σε λωρίδες από πάνω, και αυτήν τη μωβ μαγιονέζα on top. Επίσης στη βάση υπήρχε και λίγη πράσινη σαλάτα. Έτσι όπως το είδα, και το δοκίμασα κιόλας, μου φάνηκε πιο καλό από το προηγούμενο πιάτο. Φαγώθηκε μέχρι κεραίας.

- Ταλαγάνι ψητό, με κόκκινα φρούτα ( 6 ευρώ ). Έρχονται 2 μεγάλες και παχιές ροδέλες ψητό ταλαγάνι, με λίγη πρασινάδα και με τα κόκκινα φρούτα από πάνω, δυστυχώς σε εμφανώς μικρή ποσότητα, που δεν στάθηκε καθόλου ικανή να ισορροπήσει την αλμύρα του τυριού. Μου φάνηκε περίεργο που ήταν τόσο αλμυρό αλλά και σκληρό, αλλού δεν το έχω συναντήσει έτσι. Το φάγαμε βέβαια, αλλά μετά ήπιαμε κι όλο το Βόσπορο σε νερό, για να φύγει η "λύσσα".

- Breakfast pizza ( 6 ευρώ ), με μπέικον, γραβιέρα, ουγγαρέζα και 2 τηγανιτά αυγά, σε ζύμη από κουλούρι Θεσσαλονίκης. Αρκετά χορταστικό πιάτο στο μάτι, η φίλη το έφαγε όλο, πιστεύω ότι της άρεσε αρκετά, αλλά δεν άκουσα και κάτι το διθυραμβικό να πω την αλήθεια μου.
Συμπέρασμα, όσον αφορά στις αλμυρές γεύσεις που εμείς δοκιμάσαμε, γευστικά θεωρώ ότι κινείται στο 2 / 4. Σίγουρα όμως θέλω στο μέλλον να δοκιμάσω και το burger τους σε bagel, τα πιάτα με πανσέτα και το breakfast carbonara για μια πιο σφαιρική άποψη.

Στα γλυκά ωστόσο... έγινε η μάχη του Δράμαλη. Και τώρα που το ξανασκέφτομαι, μακάρι να είχαμε χώρο να δοκιμάσουμε κι άλλα γλυκά. Παραγγείλαμε ( τα εξαφανισθέντα μέσα σε δευτερόλεπτα ):

- Pancakes Nesquik, με τριπλή σοκολάτα και παγωτό σοκολάτα, ζάχαρη άχνη και κόκκινα φρούτα ( 6 ευρώ ). Έρχεται ένα πραγματικό βουνό ρέουσας σοκολάτας με κρυμμένα τα pancakes από κάτω, πολύ λαχταριστό σαν γεύση αλλά και σαν εμφάνιση. Η φίλη το εξαφάνισε με κινήσεις Νίντζα, σε νανοσεκόντ.......

- Red velvet pancakes ( επίσης στα 6 ευρώ ), ήταν η δική μου επιλογή που με δικαίωσε απόλυτα και θέλω να επιστρέψω σύντομα μόνο για αυτό το γλυκό. Εδώ έρχεται ένα βουνό από μαρμελάδα κόκκινων φρούτων που σκεπάζει τα pancakes, που και αυτά είναι κόκκινα ( βουτηγμένα σε κόκκινο σιρόπι ), με κρέμα cheesecake από πάνω και με άφθονα κόκκινα φρούτα γύρω γύρω.
Εκπληκτικό. Πολύ ανώτερο των προσδοκιών μου, μεγάλη μερίδα ( όπως και το σοκολατένιο ), ηδονική γεύση, σίγουρα το προτείνω σε όσους τους αρέσουν οι ιδιαίτερες γεύσεις στα γλυκά, καθώς το συγκεκριμένο δεν είναι πολύ λιγωτικό αλλά έχει μια ελαφριά υπόξινη νότα που ισορροπεί πολύ ωραία με τη μαρμελάδα φρούτων.
Η βαθμολογία μου στα γλυκά είναι καθαρό 4άρι, αλλά λόγω των πιο μέτριων εντυπώσεων στα αλμυρά, ο μέσος όρος θα είναι το 3.

- Τα γλυκά συνοδεύτηκαν και με δύο καφέδες ( διπλό cappuccino στα 3,50 ευρώ και μονό espresso στα 2 ευρώ ).

Σύνολο λογαριασμού 40 ευρώ, με όλες τις αποδείξεις χωρίς παρακάλια στο τραπέζι αναλυτικά.
Οι εντυπώσεις μας είναι θετικότατες και σίγουρα προτείνεται για όλες τις ώρες της ημέρας, καθώς στο μενού της Estrella όλοι μπορούν να βρουν κάτι θελκτικό, είτε σε αλμυρή είτε σε γλυκιά γεύση. Θεωρώ ότι είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από τα συνηθισμένα street foods στο κέντρο και στα πέριξ και ίσως σύντομα δούμε και αντιγραφές του πολύ επιτυχημένου concept.

Βλέπω ότι ο κόσμος το αγκάλιασε πολύ γρήγορα και ήδη φαίνεται να έχει αποκτήσει το φανατικό κοινό του. Οπότε από εμένα.....
Estrella με τρέλα και κορδέλα!!!