Ucook



Κριτικές: 64

Μέλος από:
Μάρ 2014
Δεν είναι στη λίστα
των έμπιστών σου
.



Εμφάνιση:

Μοντέρνες ταβέρνες - Μελίσσια, Αθήνα
Φεβ
15
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Άλλο ένα πολύ αξιόλογο ταβερνάκι που διάλεξα από τη λίστα μου για να επισκεφθώ, σε μια περιοχή που σφύζει από προτάσεις και που έχει βρεθεί προσφάτως να μονοπωλεί, για κάποιο λόγο, το ενδιαφέρον μου.
Προς αποφυγή ταλαιπωρίας λοιπόν, έχετε κατά νου να στρίψετε στον πρώτο δρόμο που δίνει δεξιά, αμέσως μετά την Ζωοδόχο Πηγή (Ν. Λιόδημου), και να συνεχίσετε ευθεία εκεί που αλλάζει σε Τήνου. Το Πεύκο θα το δείτε στο δεξί σας χέρι. Είναι ένα πολύ χαριτωμένο σπιτάκι.
Φεύγοντας, αμέσως δεξιά και πάλι δεξιά ( Κυκλάδων ) και ξαναβγαίνετε στον κεντρικό Λεωφ. Δημοκρατίας.

Το επισκέφθηκα με φίλο μου βραδάκι καθημερινής, μιας και προτιμούμε τις πιο ήσυχες καταστάσεις, με κρασάκι και κουβέντα, και τελικά ήμασταν η μοναδική παρέα μέχρι που φύγαμε. Ήταν μια δύσκολη μέρα γενικώς και ευχόμουν η επιλογή να μας αποζημιώσει.

Ο χειμερινός τους χώρος έχει περιγραφεί γλαφυρότατα από τον αγαπητό fratello και τον mavtaso, κι εγώ να πω την αλήθεια δεν έδωσα μεγάλη σημασία στις λεπτομέρειες, παρά μόνο ότι ήταν τακτοποιημένος, πολύ ζεστός, καθαρός και χωρίς κάτι παράταιρο που να με ενοχλήσει στο μάτι. Μάλιστα καθήσαμε και δίπλα στο αναμμένο τζάκι, οπότε να μη λέω και βλακείες... εγώ δεν έχω καλύτερο από αυτό.

Μαζί με τους καταλόγους και το νερό σε μποτίλια, ήρθε και το υπέροχο καρβελάκι ψωμί, που μου θύμισε άλλα αγαπημένα χειροποίητα καρβελάκια, και πραγματικά ξεχωρίζει από ένα κοινό αρτοσκευασμα ( χρεώθηκε 2 ευρώ, δεν συνοδευόταν από κάποιο ντιπ ).
Ο κατάλογος είναι αρκετά μεγάλος και καλύπτει όλες τις επιθυμίες, με κλασικά κρεατένια πιάτα της ώρας, μεζεδάκια, σαλάτες κτλ. Μάλιστα μετά από σχετική ερώτησή μου, μας είπαν ότι υπήρχαν όλα διαθέσιμα ( αν και καθημερινή ). Οι τιμές επίσης είναι αρκετά ικανοποιητικές, όσον αφορά δε στις μερίδες, πραγματικά προορίζονται για Γαργαντούες ( ναι, ναι, ξέρεις εσύ... )

Αν έχω ένα παράπονο, είναι, ότι η παραγγελία μας ήταν πάλι για τον Κουικάρα και την παρέα του και ενδόμυχα, περίμενα η κοπέλα να μας φρενάρει σε κάποιο σημείο, γιατί πραγματικά όσα παραγγείλαμε δεν ήταν για 2 άτομα αλλά για 22. Ευτύχημα που ήρθε αργότερα και η αδερφή του φίλου να μας δει, και συνέδραμε στο φαγητό, γιατί ακόμη εκεί θα ήμασταν να παλεύουμε με τα πιάτα. Τα οποία ήταν πάρα πολύ καλά - πλην ενός.

Για αρχή, τζατζίκι πολύ ωραίο, γουστόζικα παρουσιασμένο σε μεγάλη διαφανη κούπα του καφέ (! ), με ωραίο ελαιόλαδο, δεν το πιάνει το μάτι σου αλλά η ποσότητα είναι μεγάλη ( 3,50 ευρώ ) φαγώθηκε με το ζεστό ψωμάκι. Κατά τα λοιπά, κινηθήκαμε κυρίως στις προτάσεις του αγαπητού fratello και φυσικά δεν βγήκαμε ζημιωμένοι.

Εξαιρετικά τυροπιτάκια-μπουρεκάκια στα κάρβουνα, καυτά, τραγανά, με ωραία αλμυρούτσικη τυροκρέμα, 4 τεμάχια στη μερίδα ( 4 ευρώ αν θυμάμαι καλά ), μαστέλο στα κάρβουνα με γλυκό ντοματίνι, πολύ ωραία ισορροπία γλυκού-αλμυρού και, παρεμπιπτόντως, με αρκετό γλυκό ντοματίνι από πάνω, ίσως εισακούστηκε η επισήμανση του fratello ως προς αυτό, μας άρεσε πολύ ( 5 ευρώ ). Λουκάνικο μερίδα με πατάτες τηγανιτές, χειροποίητο πιστεύω, πρόκειται για μια τεράστια χορταστική μερίδα και πραγματικά είναι πολύ νόστιμο, το απόλαυσα σχεδόν μόνη μου (7 ευρώ ).

Αυτό που πραγματικά μας άφησε άφωνους, ήταν το μοσχαρίσιο συκώτι στα κάρβουνα. 3 άτομα και δεν το καταφέραμε, είναι η πρώτη φορά που εκτιθέμεθα έτσι ανεπανόρθωτα! Όσοι είδαν φωτογραφία ξέρουν. Το 1/3 το πήρα πακέτο για το σπίτι. Ήταν πολύ σωστά ψημένο και ζουμερό, χωρίς ίνες, λουκούμι κανονικό ( η τιμή δε, για το συγκεκριμένο πιάτο, απλά δεν υπάρχει, 7 ευρώ ).

Και σαν να μην έφταναν τα παραπάνω, παραγγείλαμε και τις κοτομπουκιές ( απόλυτη ταύτιση εδώ με fratello ) με εξαιρετικά μαριναρισμένο το τρυφερότατο κοτόπουλο, μουσταρδάτο αλλά όχι έντονα, μεγάλη και εδώ ποσότητα, περασμένο σε μεγάλη μεταλλική σούβλα και πάλι με συνοδεία τηγανιτές πατάτες, φαγώθηκε όλο ( 6 ευρώ, άξιο, άξιο!! )

Κι επειδή η λαιμαργία κυλάει στο αίμα μας, φέρε και μια χοιρινή στα κάρβουνα ( 10 ευρώ ).
Πρόκειται για μια τεράστια μπριζόλα 2 ατόμων, όχι όχι μην μπερδεύεστε, εγώ δεν δοκίμασα ούτε μια μπουκιά από αυτήν. Οριοθετήθηκε με συρματόπλεγμα αμέσως μόλις έφτασε στο τραπέζι και παρακολουθούσα αμέτοχη το καταβρόχθισμά της. Ωστόσο, κραυγαλέα παραφωνία ήταν οι 3 σχεδόν ωμές, ολόκληρες, φέτες μπέικον πάνω από τη μπριζόλα, δεν κατάλαβα ακριβώς το ρόλο τους ούτε οπτικά ούτε γευστικά, γι αυτό και μπήκαν στην άκρη. Κατά τα άλλα, καλοψημένη, ζουμερή, χορταστική - από όσο είδα!

Με την άφιξη και της φίλης στην παρέα μας, έπεσε η σχετική καζούρα σχετικά με την... σπαρτιάτικη παραγγελία μας, και κατόπιν έφαγε με ικανοποίηση από ό, τι είδα, το πιάτο που της είχα ετοιμάσει εγώ, με μια γενναία ποικιλία μεζέδων από όλα, μιας και άργησε λίγο να έρθει.
Ζήτησε και μια μερίδα κολοκυθοκεφτέδες εξτρά, και κατά κοινή μας ομολογία, αυτό κρίθηκε ως η "αποτυχία" της βραδιάς, καθότι ως γεύση δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο, είχαν αρπάξει αρκετά στο τηγάνισμα και επιπλέον κολυμπούσαν στο λάδι. Το πιάτο έμεινε μισοφαγωμένο, οκ, μικρό το κακό.
Περισσότερο όμως στεναχωρήθηκα που την είχα "ψήσει" ότι στο τέλος υπάρχει κέρασμα λουκουμάδες, γιατί τέτοιο κέρασμα ή άλλο, δεν υπήρξε. Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι πήγαμε καθημερινή. Άλλη εξήγηση, αμέσως πιο κάτω.

Το σέρβις γενικά ήταν διακριτικό και ευγενικό, αν και στο τέλος χρειάστηκε να ψάξουμε λίγο με το βλέμμα μας, για να μας φέρουν το λογαριασμό και να πληρώσουμε. Το νεράκι ανανεώθηκε πρόθυμα, αλλά το κρασί που ήπιαμε δεν ήταν καλό ( χύμα ροζέ,1/2 λίτρο, 4 ευρώ ).
Σύνολο στα 51 ευρώ και με το 10% της κράτησης από e-table πέσαμε στα 46 ευρώ ( πρακτικά λοιπόν στα 15 ευρώ /άτομο, αν και εμείς μοιραστήκαμε οι 2 τον λογαριασμό, γιατί όταν προσκαλείς, προσκαλείς σωστά ).

Συμπερασματικά, αν έλειπαν οι μικρές παραφωνίες που ανέφερα πιο πάνω, μιλάμε για μια πολύ καλή πρόταση ταβέρνας στα Μελίσσια, με νοστιμότατο φαγητό, με προσγειωμένη στον πλανήτη Γη τιμολόγηση και με πολύ επιμελημένες και χορταστικές μερίδες.
Σίγουρα το προτείνω ανεπιφύλακτα και εμείς χωρίς άλλο, θα ξαναπάμε να απολαύσουμε και την πολυπαινεμένη αυλή του Πεύκου μόλις ανοίξει ο καιρός.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Σταμάτα & Άνοιξη, Αθήνα
Φεβ
07
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Ήταν κάποτε ένα παρεάκι συμφοιτητών της Οδοντιατρικής Αθηνών και μέσα σε αυτό είχε παρεισφρύσει και μια της Φιλοσοφικής και πουθενά δεν πήγαιναν αν δεν την είχαν στην παρέα τους.
Δρόμο παίρναν, δρόμο αφήναν, έγραφαν χιλιόμετρα τα κοντέρ, σβάρνα στα πιο απίθανα κουτουκάκια, στα πλέον απίθανα προάστια, που είχαν φιλοξενήσει τις οινομεζεδοκατανύξεις και τους χορούς τους ως το πρωί ( άραγε η Κοτταρού στον Κολωνό να υπάρχει ακόμη, από όπου η Φιλόλογος έφυγε ντίρλα ένα αείμνηστο βράδυ ; ποιός ξέρει... )

Ευτυχώς που τα απωθημένα μας τα ζήσαμε πριν θεριέψουν. Και μεθύσαμε για μιαν αγάπη, και νυχτοπερπατήσαμε αγκαλιά με τους φίλους μας, που ήταν εκεί σε όλα, τότε που οι αφραγκιές του ενός γίνονταν υπόθεση όλων, και ζήσαμε την πόλη στην καλή της την εποχή, - αναλογικά με τα βιώματα που έχει ο καθένας.
Άλλοι γύρισαν στα χωριά τους, άλλοι παντρεύτηκαν, άλλοι χώρισαν, άλλοι αρνούνται να "σοβαρευτούν" και άλλοι προχωράνε με απόλυτη γνώση του κινδύνου.

Είναι λοιπόν και αυτά τα αουτσάιντερ της ζωής. Αλλά είναι και τα αουτσάιντερ μαγαζάκια, τα κρυμμένα, που δεν διαφημίζονται, παρά μόνο από στόμα σε στόμα ή αν τα βρεις κατά τύχη και ανακαλύψεις μόνος σου τις χάρες τους.
Σε αυτή την κατηγορία θεωρώ ότι μπαίνει το ΚΟΥΤΟΥΚΙ. Ας βάλω λέξεις κλειδιά: μικρό, χωμένο σε ένα δρομάκι που θυμίζει χωριό, οικογενειακό, ζεστό και ανθρώπινο, απροσποίητο, αυθεντικό, με φαγητό και περιποίηση σαν της μαμάς σου ή της γιαγιάς σου. Με ανθρώπους που σε βλέπουν την πρώτη φορά και ήδη σου σφίγγουν το χέρι.

Το επισκεφθήκαμε ένα Σάββατο βράδυ του Γενάρη, που έβρεχε μονότονα και το κρύο ήταν τσουχτερό, με δική μου επιμονή και με το ρίσκο να μη μου βγει η επιλογή ( με έχει φοβηθεί το μάτι μου, η αλήθεια είναι, τον τελευταίο καιρό... )
Το gps αποδείχτηκε περιττό, γιατί την περιοχή την ξέρω, είχα ωστόσο κι ένα back up σχέδιο κατά νου, αν κάτι δεν πήγαινε καλά με την επιλογή μου, αλλά ευτυχώς δε χρειάστηκε.

Η υποδοχή από την κυρία Σούλα ( αν δεν κάνω λάθος στο όνομα ) ήταν ζεστή και όντως όπως έχει αναφερθεί, όλα περνούν από τα χέρια της. Ζεστό ήταν και το τζάκι που άναβε και καθήσαμε σε σημείο που κι εμείς ζεσταθήκαμε γρήγορα. Είναι μικρό μαγαζί, 5-6 τραπέζια όλα κι όλα μέτρησα. Καθαρό, τακτοποιημένο, χωρίς μοντέρνα διακοσμητικά, γενικά το ύφος είναι ρουστίκ και χαλαρό και πολυτέλειες δεν υπάρχουν ( το Κουτούκι βρίσκεται εδώ από το 1998 ). Εδώ έρχεσαι για το φαγητό.
Υπήρχαν 3 ακόμη παρέες, Σάββατο βράδυ, σημάδι ενθαρρυντικό αλλά και ενδεικτικό των σημείων των καιρών.

Η προφορική ανακοίνωση του καταλόγου ομολογώ ότι με φόβισε λίγο, κι έχω βάλει σκοπό μου να μην το παθαίνω αυτό, έτσι αφού προχωρήσαμε στην παραγγελία μας, ζήτησα ευγενικά να δω και τον κατάλογο ενημερωτικά, εάν και εφόσον υπάρχει.
Δεν άλλαξα κάτι στην παραγγελία μας όταν είδα τις τιμές, γιατί άμα θες να φας κάτι, δεν αλλάζεις γνώμη, παρόλο που ερωτήθηκα πολλές φορές αν θα ήθελα να αλλάξω κάτι και μπράβο τους γι αυτή την επαγγελματική αντιμετώπιση. Κάποιες μικροπαρατηρήσεις μου, θα τις αναφέρω πιο κάτω.
Επίσης θετικό ότι ερωτηθήκαμε αν θέλουμε νερό σε κανάτα ή εμφιαλωμένο.

Το μενού είναι μικρό - τα σημεία των καιρών - με κάποιες χειρόγραφες αυξησούλες, ένεκα του 24% και με κάποια λίγα πιάτα ημέρας. Οι άνθρωποι όπως μας εξήγησαν δουλεύουν με συγκεκριμένη πελατεία. Εμείς κινηθήκαμε στις πιο αναμενόμενες για εμάς επιλογές.

Παραγγείλαμε:
- Tζατζίκι ( 4,30 ευρώ ), γιατί απλά, το ψημένο στα κάρβουνα ψωμάκι, θέλει το τζατζίκι του. Πολύ ωραίο, φυσικά χειροποίητο ( πέρασε το τεστ του ειδήμονα ) αλλά θα το ήθελα σε πιο γενναία μερίδα. Φαγώθηκε / σκουπίστηκε όλο. Στο ψωμί που χρεώθηκε 1,50 ευρώ συνολικά, ζητήσαμε και επανάληψη.

- Πατάτες τηγανητές, λεπτοκομμένες, εννοείται φρέσκιες, καυτές από το τηγάνι και τραγανές ( 3 ευρώ ), έγιναν ανάρπαστες.

- Για σαλάτα, επιλέξαμε τα άγρια χόρτα με φρέσκια ντομάτα και τριμμένη φέτα από πάνω, μια δική τους πολύ πρωτότυπη και ωραία εκδοχή. Σωστά βρασμένα και όχι λιωμένα, με ωραίο λαδάκι και καλό γευστικό αποτέλεσμα, έφαγε ακόμη και αυτός που δεν τα προτιμά.
Όμως εδώ θα κάνω την πρώτη παρατήρηση, θεωρώ ότι η τιμή 7,20 ευρώ για αυτό το πιάτο είναι υπερβολική. Τα θεωρώ πάρα πολλά, δεδομένου ότι λίγες μέρες αργότερα έφαγα σε άλλο μαγαζί, στην ίδια τιμή, μια τεράστια μερίδα συκώτι μοσχαρίσιο στα κάρβουνα, που ήταν για 4 άτομα. Ίσως σε αυτό το πιάτο και σε κάποια ακόμη, η τιμολόγηση πρέπει να προσγειωθεί λίγο. Πάντως φαγώθηκαν με ευχαρίστηση.

- Τυρόπιτα γίγας ή τυροπιτάρι ( 7,10 ευρώ ) Είναι πραγματικά γίγας και εντυπωσιακό, έρχεται φουσκωτό και καυτό από το τηγάνι, σε τεράστια πιατέλα. Ωραία γέμιση τυριών και λίγο αλμυρούτσικη, τόσο-όσο χρειάζεται, πολύ χορταστικό και νόστιμο, επίσης αν και τηγανητό δεν είχε τραβήξει καθόλου λάδι. Φάγαμε και τα ψίχουλα!

- Κεφτεδάκια με πατάτες τηγανητές ( 7,50 ευρώ ). Το πιάτο που μαζί με το Μπεκρή μεζέ, αποδεικνύει την μαγειρική τέχνη της κυρίας Σούλας και σε φέρνει κατευθείαν στον Παράδεισο της παιδικής ηλικίας και του σπιτικού φαγητού. Ολόσωστο τηγάνισμα, άψογα μυρωδικά, αφράτος κεφτές, μεγάλη μερίδα με περίπου 14-15 κεφτέδες. Ανήκει στα ορεκτικά του καταλόγου, αλλά εμένα μου φάνηκε κανονικότατη μερίδα. Δεν έμεινε ούτε ένας για δείγμα.

- Μπεκρή μεζέ ( 7,50 ευρώ ). Άψογα μαγειρεμένο το μοσχαράκι, πολύ μαλακό, με τα μπαχαρικά του, με ωραία δεμένη σάλτσα για βούτες, αλλά... ήταν και εδώ μικρή η μερίδα του, θα την ήθελα πιο γεμάτη, δεδομένης της τιμής, και με λίγο πιο μεγάλες τις μπουκιές του κρέατος. Το πιάτο και εδώ σκουπίστηκε και έφυγε καθαρό για την κουζίνα.

- Τελευταία άφησα τα μπριζολάκια. "Εκ των ων ουκ άνευ", που λέμε. Εδώ φαίνεται η τέχνη και η εμπειρία του ψήστη ( συζύγου ) και είναι σίγουρα ο λόγος που θα επιστρέψω εγώ ξανά, γι'αυτά και για το "φίδι", όπως το άκουσα και το είδα με τα μάτια μου ( λουκάνικο χωριάτικο με μήκος ένα μέτρο, χωρίς πλάκα... )
Στα μπριζολάκια λοιπόν, άριστο ψήσιμο, άψογο ριγανοαλατοπίπερο, λουκούμι σκέτο, ζουμερά, και λίγα λέω. Η τσαχπινιά είναι ότι έρχονται κομμένα έτοιμα σε μπουκιές, μπουκιά και συχώριο... Γιατί να πιάσεις μαχαίρι, όταν έχεις την ευκολία να πάρεις μπροστά σου την πιατέλα και να δουλεύεις με διπλό πιρούνι ;; (συνοδεύονται από κομμένη πιτούλα, θα τα προτιμούσα με πατάτες εννοείται... Στα 22 ευρώ το κιλό, πήραμε μισό κιλό και ήταν υπεραρκετό για τους 3 μας ).

- Ήπιαμε μισό κιλό χύμα κόκκινο κρασί, βαρελίσιο αναγράφεται, μας άρεσε αρκετά και δεν είχαμε καθόλου παρενέργειες ( τώρα που βλέπω την απόδειξη δεν είμαι σίγουρη αν χρεώθηκε ) και στο τέλος μας κέρασαν και 3, ικανοποιητικού μεγέθους, κομμάτια σιμιγδαλένιου χαλβά, πολύ νόστιμου, όπως τον φτιάχνω κι εγώ στο σπίτι.
Ο λογαριασμός με απόδειξη στα 50,60 ευρώ, ποσό που, πέρα από τις επί μέρους παρατηρήσεις μου, θεωρώ συνολικά απόλυτα λογικό, για την ποσότητα αλλά κυρίως για την ποιότητα αυτών που φάγαμε. Να το πω πιο απλά, δεν υπήρξε τίποτε που δεν μας άρεσε, ήταν όλα ένα κι ένα.

Το ΚΟΥΤΟΥΚΙ, μετά από την συγκεκριμένη εμπειρία, για μένα μπαίνει στη λίστα μου με τις ασφαλείς επιλογές και είναι σίγουρο ότι θα επιστρέψω και στην αυλίτσα του με τα δέντρα, όταν ανοίξει ο καιρός. Χαίρομαι που ανακάλυψα μια τίμια οικογενειακή επιχείρηση και για όσους κινούνται σε αυτές τις περιοχές έχω να προτείνω το εξής.
Αν σας αρέσουν τα ήσυχα κουτούκια-ταβερνάκια, δώστε του μια ευκαιρία να σας κερδίσει με την απλότητά του. Προσπεράστε τις σειρήνες της πλατείας της Σταμάτας και δοκιμάστε κάτι λιγότερο εμπορικό, που όμως είναι πολύ πιο κοντά στο αυθεντικό.

American Style - Ν.Σμύρνη, Αθήνα
Φεβ
01
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗ, ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟ.

Πίσω στο ένδοξο 2014, νεούδι κι εγώ, μόλις φόρεσα το χακί και κατατάχτηκα στο a4f, όλα φάνταζαν μεγαλειώδη και απλησίαστα στα όνειρά μου. Κάποια έρχονται με θολούρα, κάποια άλλα πιο ζωντανά. Ένα πράγμα θυμάμαι με θαυμασμό και δέος: σχεδόν μέρα παρά μέρα, άκουγα και διάβαζα για τον συνταγματάρχη ΜΠΑΡ ΜΠΕΕ ΚΙΟΥ. Υποκλίσεις και προσοχή μπροστά του, όρκοι αιώνιας πίστης στα γαλόνια του, αγάπη ή μίσος ( ενδιάμεσο δεν υπήρχε ), τα πλήθη να παραληρούν μόλις άνοιγε την πόρτα του να τους δεχτεί, βασανιστήριο και καψόνι να βρίσκεσαι υπό τις εντολές του.... αλλά, όλοι εκεί, υπνωτισμένοι, αφοσιωμένοι, χτύπα κι άλλο θα το αντέξω...

Παίζει και να είμαι το μοναδικό άτομο στον πλανήτη που δεν είχε γνωρίσει τον κύριο ΜΠΑΡ ΜΠΕΕ ΚΙΟΥ από κοντά, άντε κι άλλο ένα άτομο που γνωρίζω.
2 ώρες αναμονή, για να καταφέρω να μπω μέσα και να φάω με ρυθμούς speedy gonzalez, για να έρθει κι ο επόμενος που ξεροσταλιάζει περιμένοντας ;; Όχι αγάπη μου...
Πειραιάς ;; Θα αστειεύεσαι. Αν θές να με τιμωρήσεις για κάτι, άσε με εκεί μόνη μου να κάνω κύκλους, και στείλε μετά από 1 μήνα τη Νικολούλη στο τούνελ να ψάξει να με βρει...

Κι έτσι φίλε μου, πέρναγε ο καιρός στη σκοπιά. Το έβλεπα, το άκουγα, δεν το πλησίαζα ούτε κατά προσέγγιση. Ξαδέλφια πήγαν, γιαγιάδες με εγγονάκια πήγαν, εγώ δεν...
Κάποτε οι αναφορές αραίωσαν, όχι πως εξαφανίστηκαν, μάλιστα άκουσα ότι κάποιος Γενναίος βραβεύτηκε κιόλας, μπήκε στο πάνθεον με τα 25 νοστιμότερα του κόσμου, κι έγινε το υπερήφανο καμάρι του συνταγματάρχη του, βεβαίως βεβαίως ( Θάνο, έφαγες το παγκοσμίως βραβευμένο φίλε μου ). Μετά, θολούρα.

Ξημέρωμα του σωτήριου έτους 2017. Κι είμαστε ακόμη εδώ. Συζητώ με τη φίλη μου, την αφανομαλλούσα, περί ανέμων και υδάτων ( οι καλύτερες συζητήσεις να ξέρετε είναι αυτές ) και κάποια στιγμή, μου ρίχνει ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ. Οποία μαγεία και μελωδική φωνή χερουβίμ και αγγέλων ακούστηκε στα αυτιά μου... Αληλλούιααα, αληλλούιααα....
Ανοίγω τη Βίβλο και τί να δω ; ΄Εχω καταχωρήσει το ναό της Νέας Σμύρνης από το περασμένο φθινόπωρο, και δεν υπάρχει ακόμη καμία κριτική για τη χάρη Του...
Κοίτα να δεις λοιπόν τί σου κάνει τελικά το κάρμα σε αυτή τη ζωή.

"Μπες στο site να τα δεις, είναι τρίπατα. Είναι σαλτσάτα, είναι πελώρια, τρέχει ο κρόκος, τρέχουν οι σάλτσες, τρέχει η τσίκνα, έχουν μια λίμνη από πατάτες ολόγυρα... ", η Κόλαση του Δάντη σου λέω ωχριά μπροστά τους.
Και τότε άρχισαν οι βραδυνοί εφιάλτες. Πόσα μπιφτεκόψωμα έχει ο κατάλογος; 30;
Έ, έρχονταν 2-2 κάθε βράδυ στον ύπνο μου, μέχρι να φτάσει η αποφράδα ημέρα, και με βασάνιζαν ανελέητα.
Ήρθαν όλοι με τη σειρά, ο Χαλκ Χόγκαν, ο Άγγλος Ασθενής, ο Τσάκι Τσαν, ο Lemmy, ο Mοντάνα Τζόουνς, ο Μπιγκ Μακ Ντάντυ, η Τζούσυ Λούσυ... τον Βελζεβούλη και όοολο το σόι του Γενναίου τους έδιωξα πυξ λαξ, είναι ακόμη νωρίς για εσάς, τους είπα...

Μέχρι την ύστατη ώρα, το πάλευα και με πάλευε, δεν είναι αστεία πράγματα αυτά. ( ήξερα όμως, ότι στο τέλος θα διάλεγα αυτό που θα μου έλεγε η καρδιά μου ).

Πέμπτη 19 Ιανουαρίου. Το μαγαζί ανοίγει στις 6 το απόγευμα, βρισκόμουν απέξω στις 5.20 ακριβώς. Ουρά αναμονής δεν υπήρχε. Ξύλινα μακρόστενα τραπεζοκαθίσματα τύπου μοναστηριακά στο πεζοδρόμιο, καλύφθηκαν με κλεινόμενο διαφανές πλαστικό, θερμοκρασία 8 βαθμοί, έλα μωρέ δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα, δεν έκανε ποτέ.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΑΡ ΜΠΕΕ ΚΙΟΥ και θα μπούμε πρώτοι.
Μικρό μαγαζί, κάτω η κουζίνα, πιο κάτω τα wc, σκαλίτσα και επάνω τα λιγότερα από 10 τραπέζια - καναπέδες, σε φουλ κόκκινο χρώμα, ξεσηκωτικό αν μη τί άλλο, νωρίς είναι, θα είμαστε χαλαρά.....
Χαλαρά είπα ;; Ήμασταν οι πρώτοι που μπουκάραμε, λες και άνοιγε η θύρα στο γήπεδο, μόλις η κοπέλα στην είσοδο πετάρισε το βλέφαρό της ότι μπορούμε να μπούμε, άρχισε το τρέξιμο.
Εμείς και άλλοι 20 νοματαίοι, που ήταν κρυμμένοι ένας θεός ξέρει πού, κι εμφανίστηκαν κυριολεκτικά από το πουθενά. Και ναι. Μέσα σε 3 λεπτά, ίσως και λιγότερο, το μαγαζί μέσα γέμισε. Αλλά και έξω στο κρύο, σε 10 λεπτά, ίδια εικόνα. Τέτοια ταχυκαρδία και γλυκιά προσμονή για ένα μπιφτεκόψωμο, ούτε όταν πέφτει το μάννα εξ ουρανού δεν την έχω ματαδεί... Μη γελάτε, δεν είναι αστεία πράγματα αυτά!!!

Στο δια ταύτα, cool, απλός, πεντακάθαρος χώρος, άνετος, άκαπνος, χαρούμενος, με μουσική και ζωντάνια και απύθμενη οχλοβοή. Δεν ζητάω κάτι άλλο από ένα τέτοιο μαγαζί. Το μόνο που με ξεβόλεψε λίγο και... έκανα μια ωραία γυμνασμένη γάμπα ποδηλάτη, ήταν το ανέβα - κατέβα τις σκάλες για το wc (έλα, δεν θα πάθεις τίποτα κυρία μου, γυμνάσου και λίγο - λέμεεε τώρα... )

Νερό σε μποτίλια δική τους και κατάλογοι αμέσως, οι κοπέλες στο σέρβις σβέλτες, ευγενέστατες, καθόλου αγχωτικές. "Ελάτε παιδιά μου να σας βοηθήσω να ξεμπλοκάρετε και να επιλέξετε, εγώ ξέρω ποιό θα χτυπήσω, το ήξερα από πάντα. Μην κοιτάζετε σαλάτες και ορεκτικά. Προσπεράστε τα και επικεντρωθείτε στο στόχο. Και όταν προσγειωθεί, αφήστε τη λίμνη πατάτας για το τέλος. " Τα γέλια άρχισαν νωρίς!!

Ζητήσαμε τα μπιφτέκια well done, ήρθαν medium well, λεπτομέρεια αμελητέα. Νομίζω αυτή τη γραμμή ψησίματος ακολουθούν, όπως κι αν το ζητήσεις. Δεν είναι το καλύτερο μπιφτέκι του κόσμου, αλλά μπαίνει μέσα σε ένα από τα καλύτερα μπιφτεκόψωμα του κόσμου, με υλικά να σου τρέχουν τα σάλια. Σκέτη αλητεία σου λέω.

Για την ιστορία λοιπόν, Γενναίος για το Θάνο ( άλλαξε το ένα μπιφτέκι από τα 2 και έβαλε κοτόπουλο πανέ στη θέση του, χωρίς κάποια αλλαγή στη χρέωση ), το γονάτισε με επιδέξιες κινήσεις, τερμάτισε δεύτερος στην κατάταξη ( αργυρό ).
Τσικ α Μπούμ για την αδερφή μου ( του ΜΠΑΡ ΜΠΕΕ ΚΙΟΥ, όχι του Γιοκαρίνη ), το έφαγε με στυλ και τέμπο ( όπως κάνει πάντα ), τερμάτισε τελευταία στην κατάταξη ( χάλκινο ).
Το Μπλέ του Μπέϊκον plus τηγανιτό αυγό, για εμένα. Και τί να πώ εγώ τώρα για αυτό το burger, τα χιλιοειπωμένα ;; Μια εικόνα χίλιες λέξεις, ποιά εικόνα ;; έ, μη βαριέστε, googleάρετε λίγο να το βρείτε και θα καταλάβετε. Το τσάκισα με μελετημένες κινήσεις, έφαγα και όλες τις πατάτες και τερμάτισα πρώτη ( χρυσό ). Τιμές, υλικά, εικόνες, σλουρπ, όλα στο site τους, ξεκοκαλίστε άφοβα.
Εμείς, μαζί με τις μπύρες ( ποτήρι μεγάλο draft και Heineken 500 ml ) δώσαμε (με απόδειξη) 36 ευρώ.
Διάρκεια παραμονής μας στο μαγαζί, 3 ώρες γεμάτες, χωρίς να υπάρξει ανάγκη ή έστω υπόνοια να τους αδειάσουμε τη γωνιά μια ώρα αρχύτερα, άκου να δεις κάτι πράγματα που συμβαίνουν στο Μπαρ Μπεε Κιου της Νέας Σμύρνης...

Παρατηρούσα και τα γύρω τραπέζια, όχι μία αλλά πολλές μάχες του Δράμαλη κερδισμένες, είδα πολλά κορίτσια εκείνο το βράδυ να κατατροπώνουν πολλούς Γενναίους. Στο δικό μας τραπέζι, στο άφθονο φαί, ήρθε να προστεθεί και το άφθονο γέλιο, γιατί όταν είναι ο Θάνος στην παρέα, κάνουμε καινούργιο συκώτι από τα γέλια...
Θάνο, άφησες τα διπλά κουτάλια της Φυσαρμόνικας και έτρωγες με 2 πιρούνια αυτή τη φορά ή κάνω λάθος ;; Στα παϊδάκια θα σε δω τί θα κάνεις...

Ένα θεματάκι υγείας κράτησε δυστυχώς μακριά από την παρέα μας την φίλη μας και πολύ στενοχωρήθηκα γι'αυτό, αλλά ας θεωρήσει με βεβαιότητα ότι η αρμένικη επίσκεψη στο Μπαρ Μπεε Κιου θα επαναληφθεί σύντομα. Και μιλώντας μαζί της, είμαι σίγουρη ότι το χάρηκε τόσο πολύ για εμάς, σαν να ήταν κι εκείνη εκεί. Εξάλλου τα μπιφτεκόψωμα έχουν βγάλει χαρτάκι προτεραιότητας και με περιμένουν.

Έτσι έγινε λοιπόν, φίλε μου αναγνώστη, και η δική μου η γνωριμία με τον συνταγματάρχη ΜΠΑΡ ΜΠΕΕ ΚΙΟΥ και δε σου κρύβω ότι πλέον έχω καταλάβει απόλυτα τί παίζει με την πάρτη του.
Το ξέρω ότι σε κούρασα πάλι με αυτές τις ιστορίες από το στρατό, αλλά ξέρεις πώς είναι αυτές οι ιστορίες, αυτές τις βραδυνές ώρες στο a4f... εδώ θα είσαι κι εσύ, στην αναφορά και στην περιπολία, και θα τα λέμε.
Είμαι η Ucook. Και είμαι καλά.

Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Δροσια, Αθήνα
Ιαν
23
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Να πω την αλήθεια μου, αυτή είναι μια κριτική που έπρεπε να είχε γραφτεί λίγο νωρίτερα, αλλά από τη μια... ξεχάστηκα, κι από την άλλη, κάπου χάθηκε η απόδειξη.... ου γάρ έρχεται μόνο του.....
Μόλις όμως το χαρτάκι εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά μου, ήρθε και η φλασιά, οπότε... ιδού η γνώμη μου για τον Τεχλικίδη, τον οποίο επισκεφθήκαμε στα μέσα του Δεκέμβρη.

Είναι ο 2ος της Αγίας Τριάδας, όσον αφορά στο περίφημο και μαστόρικο πεϊνιρλί της Δροσιάς, οπότε μια σύγκριση μοιραία δεν θα τη γλιτώσει. Βρίσκεται λίγα μέτρα πιο πάνω από τον Ελευθεριάδη, για όσους γνωρίζουν την περιοχή, και το εστιατόριο μαζί με το παρακείμενο ξενοδοχείο ανήκουν στην ίδια ιδιοκτησία.
Το πάρκινγκ δεν προβληματίζει καθόλου στην ευρύτερη περιοχή, ενώ υπάρχει και δικό τους ιδιόκτητο με απεριόριστο χώρο.

Η εσωτερική του μεγάλη αίθουσα μου φάνηκε συμπαθητική, οπωσδήποτε πρόκειται για ένα παλιό και ιστορικό μαγαζί, οπότε δεν αξιώνουμε να έχει και την τελευταία trendy διακόσμηση, αλλά γενικώς είναι περιποιημένο, καθαρό, καλαίσθητο και τακτοποιημένο, μάλιστα ήταν και πολύ όμορφα στολισμένο για τα Χριστούγεννα. Αλλά δυστυχώς, το βρήκαμε εντελώς άδειο από παρέες.

Μας άφησαν να καθήσουμε όπου θέλαμε κι εμείς διαλέξαμε μια μεγάλη ροτόντα κοντά στο ενεργειακό τζάκι, για περισσότερη ζεστασιά. Ο κύριος που μας εξυπηρέτησε, ήταν από εκείνους τους μεσήλικες σερβιτόρους, με τη στόφα της εμπειρίας των χρόνων, που μοιάζει να είναι καρφωμένος από πάντα σε αυτό το πόστο, ευγενικός τόσο - όσο και χωρίς περιττές αβρότητες.
Μαζί με τους καταλόγους, ήρθε και νεράκι εμφιαλωμένο ( μικρό ) που όμως στην απόδειξη δεν χρεώθηκε.

Παραγγείλαμε μια σαλάτα Μεξικάνα ( 6,50 ευρώ ) με ανάμεικτες πρασινάδες, χρωματιστές πιπεριές, καλαμπόκι, τριμμένο καρότο, φασόλια κόκκινα ( κονσέρβας ), μπέικον και μια σως με βάση τη μαγιονέζα και την κέτσαπ. Δεν μας ενθουσίασε ούτε η γεύση ούτε η εικόνα.
Ως ποσότητα μέτρια, τα υλικά της ήταν φρέσκα, αλλά είχαν τοποθετηθεί στο πιάτο κάπως χύμα. Επιπλέον το μπέικον ήταν σε ολόκληρα κομμάτια, όπως το αγοράζουμε στο σούπερ μάρκετ, περασμένο ελάχιστα στο γκριλ και εμφανώς ωμό.
Νομίζω ότι ήταν μια άτυχη επιλογή. Τσιμπολογήσαμε λίγη, παρέα με το λαγανάκι, που ήταν εξαιρετικό και ζεστό ζεστό ( 1,50 ευρώ ), μέχρι να ψηθούν και να έρθουν τα πεϊνιρλί.

Επιλέξαμε ένα με 2 υλικά ( ζαμπόν και αυγό, στα 9,90 ευρώ ) και το σπέσιαλ που έχει μέσα απ΄όλα ( 11 ευρώ ). Σαν μέγεθος, ίδιο με του Ελευθεριάδη. Ήρθαν και τα 2 αρκετά ξεροψημένα και λίγο καμένα σε κάποια σημεία τους. Επίσης ήταν πέραν του δέοντος φορτωμένα με τυρί και βούτυρο, κάτι που δεν αποδείχτηκε καλή ιδέα, γιατί μετά από ελάχιστη ώρα το κάτω μέρος του ζυμαριού πάνιασε και δεν έμοιαζε πια με πεϊνιρλί.
Από νοστιμιά, αρκετά καλό και πολύ χορταστικό, αλλά όχι "γουάου", δεν συγκλονίστηκα.

Συνοδέψαμε το φαγητό και με μια έξτρα παγωμένη Βεργίνα ( 3,50 ευρώ ) και κάπου εδώ... ολοκληρώνεται η άποψή μου για τον Τεχλικίδη.
Σύνολο με κανονική απόδειξη, 32,40 ευρώ, χωρίς κάποιο κέρασμα. Οι άνθρωποι που βρίσκονταν στο χώρο - μάλλον ήταν η οικογένεια που διευθύνει το μαγαζί νομίζω - ήταν πολύ ευγενικοί και γελαστοί, μέχρι και τη στιγμή που φύγαμε και μας ευχήθηκαν καλές γιορτές.
Δεν έχω κάτι το αρνητικό να προσάψω, πέρα από το ότι γενικώς δεν μου έμεινε αξιομνημόνευτο. Μοιραία στη σύγκριση των 2, υπάρχει νικητής, ο οποίος θα πάει σε επόμενη αγωνιστική σε ματσάκι με τον Θέμη, για να δούμε κι εκεί αν θα σκοράρει. Μέχρι τότε λοιπόν...

Ελευθεριάδης - Τεχλικίδης, σημειώσατε 1.

Fun Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Ιαν
19
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

World street food λοιπόν, ή αλλιώς, πώς η σύζευξη του Παριζιάνικου κρουασάν και της φημισμένης Σαλονικιώτικης μπουγάτσας γέννησε το υβριδικό "μπουγατσάν", μια ιδέα δημιουργική που ενσωματώθηκε στο άλλο ρεύμα της εποχής που λέγεται brunch, σε καιρούς που την έμπνευση την βλέπεις πια με το κυάλι.

Άπειρες οι φωτογραφίες από την Estrella της Θεσσαλονίκης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με έκαναν να το ζηλεύω, να πω την αλήθεια. Διαβάζοντας και την κριτική του αγαπητού Jim που το είχε επισκεφθεί στη συμπρωτεύουσα, ανυπομονούσα για τη στιγμή που θα μετακόμιζε και στην Αθήνα. Ευτυχώς η είδηση της άφιξής του ήρθε γρήγορα και η αναμονή δεν ήταν ατελείωτη. Μετά ήρθε και η κριτική της PP TINA, οπότε ήθελα πλέον να το επισκεφθώ αμεσότατα!!

Το hype μεγάλο, με περγαμηνές από το Βορρά, η αναμονή αρκετή, κάποιες αποτυχημένες προσπάθειες γνωστών και φίλων με θορύβησαν... ήταν επιτακτικό να διαλέξω πολύ προσεκτικά πότε θα κάνω τη βόλτα μου στο κέντρο - ακόμη εορταστικά στολισμένο - για να αποφύγω την ταλαιπωρία... Έστειλα πρόσκληση και σε μια φίλη, γνωστή γλυκατζού και σοκολατομανή, η οποία αμέσως ανταποκρίθηκε με ενθουσιασμό και έτσι να'μαστε Πέμπτη 5/1 μετά το μεσημέρι στο "ναό".

Στην είσοδο μια ευγενέστατη κοπέλα αναλαμβάνει να ρυθμίζει τις παρέες κατά σειρά προτεραιότητας, εμείς αρχικά ήμασταν 2 άτομα και ζήτησα τραπέζι 4άρι, καθώς περιμέναμε άλλα 2 άτομα. Καθήσαμε αμέσως - το λες και τζακ ποτ αυτό - σε σημείο με άμεση οπτική για χάζι στην κουζίνα, που εργάζεται πυρετωδώς. Φυσικά το μαγαζί γεμίζει και αδειάζει σε ρυθμούς πολυβόλου, δεν προλαβαίνουν να πάρουν ανάσα κυριολεκτικά.

Το πολυάριθμο προσωπικό τρέχει να προλάβει τα άπαντα, ίσως και με λίγο άγχος από ό, τι διέκρινα, αλλά με χαμόγελο και ευγένεια όλα ρολάρουν με ρυθμό ικανοποιητικό.
Στην αναλυτική παρουσίαση του χώρου και της αισθητικής του, σας παραπέμπω φυσικά στην άρτια περιγραφή της φίλης PP TINA, εγώ απλώς να προσθέσω ότι εμείς τον πετύχαμε ακόμη στολισμένο Χριστουγεννιάτικα και μας άρεσε πάρα πολύ. Είναι παιχνιδιάρικος, ανάλαφρος, όχι φορτωμένος όπως άλλα αντίστοιχα του είδους μαγαζιά, με σχετική άνεση παρά την αέναη κίνηση πελατών - σερβιτόρων - πιάτων... και γενικά είδα μια ωραία και χαρούμενη χαλαρότητα, όπως Θεσσαλονίκη....

Νερό σε μποτίλια δική τους - ανανεώθηκε αρκετές φορές, χωρίς να χρειαστεί να το ζητήσουμε - και κατάλογοι για μελέτη, ήρθαν πολύ γρήγορα. Βέβαια στις τελικές επιλογές μας, έπαιξε ρόλο και το "ματάκι" στα πιάτα που έβγαιναν μπροστά μας από την κουζίνα και έμεναν για λίγο στο πάσο, γιατί η επιλογή με τόσο λαχταριστά πιάτα εδώ, δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα.

Ειδική μνεία στα διαφορετικού ύφους και σχεδιασμού, έγχρωμα και ασπρόμαυρα χάρτινα σουπλά, στα βαριά κρυστάλλινα ποτήρια που δίνουν μια κάποια νότα πολυτέλειας και στην άψογη καθαριότητα παντού. Και φυσικά στο "φαίνεσθαι" των πιάτων που εντυπωσιάζει πρώτα το μάτι και μετά τις υπόλοιπες αισθήσεις.

Να μην παραλείψω και κάτι σημαντικό: εξήγησα στην κοπέλα που είχε αναλάβει την εξυπηρέτησή μας, ότι θα θέλαμε να περιμένουμε να έρθει η παρέα μας για να παραγγείλουμε όλοι μαζί. Προς τιμήν της αλλά και του υπόλοιπου σέρβις, δεν μας έκαναν να νιώσουμε καθόλου άβολα για την καθυστέρηση αυτή ή ότι κρατάμε καταχρηστικά ένα 4άρι τραπέζι, για όση ώρα χρειάστηκε ώσπου να μαζευτούμε όλοι, και μπράβο τους γι αυτό.

Η σκέψη μας ήταν πρώτα τα αλμυρά, και μετά τα γλυκά μαζί με καφέ, καθότι ήμασταν όλοι θεονήστικοι. Η κραιπάλη λοιπόν κινήθηκε ως εξής:

- Ζεστό ψωμί με βούτυρο μαύρης τρούφας, αυγά στους 64 βαθμούς C, χοιρομέρι, κρέμα φέτας και σαλάτα εποχής ( 6 ευρώ ). Έρχεται ένα στρογγυλό ανοιχτό ψωμάκι, τύπου μπέργκερ, ελαφρώς ψημένο, με τα 2 αυγά από πάνω, φέτες από καπνιστό χοιρομέρι στο πλάι, αρκετή ποσότητα φέτας σε κρέμα ( δυστυχώς πολύ αλμυρή για τα γούστα μου ), λίγη μωβ μαγιονέζα που την είδαμε σε πολλά πιάτα τους και αρκετή πράσινη ανάμεικτη σαλάτα με μια ελαφριά βινεγκρέτ ( τί είναι αυτή η μωβ μαγιονέζα ; φανταστείτε μια μαγιονέζα με γεύση παριζάκι ή ζαμπονάκι ζβαν, κάπως έτσι το χαρακτηρίσαμε με τη φίλη που την ρώτησα τη γνώμη της! ). Το βούτυρο μαύρης τρούφας δεν το είδα και δεν το γεύτηκα. Απλά οκ σαν πιάτο, το έφαγα, αλλά δεν θα το επέλεγα ξανά.

- PopOver με λιωμένο τυρί cheddar και γαλοπούλα ( 5 ευρώ ), σε πολύ πρωτότυπη παρουσίαση! Έρχεται σε ένα μαύρο σκεύος, σαν ταψάκι, και είναι 3 μεγάλα τεμάχια από αφράτη ζύμη φούρνου - σαν σουφλέ ένα πράγμα - γεμισμένα με το λιωμένο τσένταρ, με μεγάλη ποσότητα καπνιστής γαλοπούλας σε λωρίδες από πάνω, και αυτήν τη μωβ μαγιονέζα on top. Επίσης στη βάση υπήρχε και λίγη πράσινη σαλάτα. Έτσι όπως το είδα, και το δοκίμασα κιόλας, μου φάνηκε πιο καλό από το προηγούμενο πιάτο. Φαγώθηκε μέχρι κεραίας.

- Ταλαγάνι ψητό, με κόκκινα φρούτα ( 6 ευρώ ). Έρχονται 2 μεγάλες και παχιές ροδέλες ψητό ταλαγάνι, με λίγη πρασινάδα και με τα κόκκινα φρούτα από πάνω, δυστυχώς σε εμφανώς μικρή ποσότητα, που δεν στάθηκε καθόλου ικανή να ισορροπήσει την αλμύρα του τυριού. Μου φάνηκε περίεργο που ήταν τόσο αλμυρό αλλά και σκληρό, αλλού δεν το έχω συναντήσει έτσι. Το φάγαμε βέβαια, αλλά μετά ήπιαμε κι όλο το Βόσπορο σε νερό, για να φύγει η "λύσσα".

- Breakfast pizza ( 6 ευρώ ), με μπέικον, γραβιέρα, ουγγαρέζα και 2 τηγανιτά αυγά, σε ζύμη από κουλούρι Θεσσαλονίκης. Αρκετά χορταστικό πιάτο στο μάτι, η φίλη το έφαγε όλο, πιστεύω ότι της άρεσε αρκετά, αλλά δεν άκουσα και κάτι το διθυραμβικό να πω την αλήθεια μου.
Συμπέρασμα, όσον αφορά στις αλμυρές γεύσεις που εμείς δοκιμάσαμε, γευστικά θεωρώ ότι κινείται στο 2 / 4. Σίγουρα όμως θέλω στο μέλλον να δοκιμάσω και το burger τους σε bagel, τα πιάτα με πανσέτα και το breakfast carbonara για μια πιο σφαιρική άποψη.

Στα γλυκά ωστόσο... έγινε η μάχη του Δράμαλη. Και τώρα που το ξανασκέφτομαι, μακάρι να είχαμε χώρο να δοκιμάσουμε κι άλλα γλυκά. Παραγγείλαμε ( τα εξαφανισθέντα μέσα σε δευτερόλεπτα ):

- Pancakes Nesquik, με τριπλή σοκολάτα και παγωτό σοκολάτα, ζάχαρη άχνη και κόκκινα φρούτα ( 6 ευρώ ). Έρχεται ένα πραγματικό βουνό ρέουσας σοκολάτας με κρυμμένα τα pancakes από κάτω, πολύ λαχταριστό σαν γεύση αλλά και σαν εμφάνιση. Η φίλη το εξαφάνισε με κινήσεις Νίντζα, σε νανοσεκόντ.......

- Red velvet pancakes ( επίσης στα 6 ευρώ ), ήταν η δική μου επιλογή που με δικαίωσε απόλυτα και θέλω να επιστρέψω σύντομα μόνο για αυτό το γλυκό. Εδώ έρχεται ένα βουνό από μαρμελάδα κόκκινων φρούτων που σκεπάζει τα pancakes, που και αυτά είναι κόκκινα ( βουτηγμένα σε κόκκινο σιρόπι ), με κρέμα cheesecake από πάνω και με άφθονα κόκκινα φρούτα γύρω γύρω.
Εκπληκτικό. Πολύ ανώτερο των προσδοκιών μου, μεγάλη μερίδα ( όπως και το σοκολατένιο ), ηδονική γεύση, σίγουρα το προτείνω σε όσους τους αρέσουν οι ιδιαίτερες γεύσεις στα γλυκά, καθώς το συγκεκριμένο δεν είναι πολύ λιγωτικό αλλά έχει μια ελαφριά υπόξινη νότα που ισορροπεί πολύ ωραία με τη μαρμελάδα φρούτων.
Η βαθμολογία μου στα γλυκά είναι καθαρό 4άρι, αλλά λόγω των πιο μέτριων εντυπώσεων στα αλμυρά, ο μέσος όρος θα είναι το 3.

- Τα γλυκά συνοδεύτηκαν και με δύο καφέδες ( διπλό cappuccino στα 3,50 ευρώ και μονό espresso στα 2 ευρώ ).

Σύνολο λογαριασμού 40 ευρώ, με όλες τις αποδείξεις χωρίς παρακάλια στο τραπέζι αναλυτικά.
Οι εντυπώσεις μας είναι θετικότατες και σίγουρα προτείνεται για όλες τις ώρες της ημέρας, καθώς στο μενού της Estrella όλοι μπορούν να βρουν κάτι θελκτικό, είτε σε αλμυρή είτε σε γλυκιά γεύση. Θεωρώ ότι είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από τα συνηθισμένα street foods στο κέντρο και στα πέριξ και ίσως σύντομα δούμε και αντιγραφές του πολύ επιτυχημένου concept.

Βλέπω ότι ο κόσμος το αγκάλιασε πολύ γρήγορα και ήδη φαίνεται να έχει αποκτήσει το φανατικό κοινό του. Οπότε από εμένα.....
Estrella με τρέλα και κορδέλα!!!

Αφρική - Μελίσσια, Αθήνα
Ιαν
12
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Αν με ρωτούσε κάποιος, ποιό ήταν το αγαπημένο μου μαγαζί για τη χρονιά που πέρασε, και πού πήγα άπειρες φορές καταθέτοντας μαζί με τους κολλητούς μου μεγάλα ποσά ανενδοίαστα, ανερυθρίαστα και πάντα με τρελή χαρά, έ, αυτό είναι το Sasi΄s.

Ευτυχώς τo έζησα από το ξεπέταγμά του, μέχρι και τώρα που, πλέον, πετάει κυριολεκτικά. Δεν με έχει δυσαρεστήσει ποτέ, αντιθέτως κάθε φορά υπάρχει κάτι που θα με εκπλήξει ευχάριστα και μια φιλότιμη προσπάθεια να γίνεται όλο και καλύτερο.
Ο κόσμος το έχει αγκαλιάσει τόσο θερμά, σε σημείο που πλέον δεν βρίσκεις καθόλου εύκολα τραπέζι και η αναμονή είναι δεδομένη. Ο Sasi και το υπόλοιπο προσωπικό, πάντα γελαστοί επί της υποδοχής, και ο ίδιος πάντα να θυμάται το όνομα του κάθε πελάτη ξεχωριστά, χαιρετώντας τον κάθε ένα με μια ζεστή χειραψία. Αυτή τη σχέση έχει καλλιεργήσει ο Sasi με τους πελάτες του.

Στο χρόνο της αναμονής, τα καραφάκια με το ζεστό οινόμελο πάνε κι έρχονται σωρηδόν. Θυμάμαι στην πιο πρόσφατη επίσκεψή μου, όπου το κρύο και η βροχή έξω σφυροκοπούσαν άγρια, και μέσα όλοι που περιμέναμε για τραπέζι κεραστήκαμε τα σφηνάκια μας και στη συνέχεια είχαμε το δικό μας καραφάκι για refill ξανά και ξανά. Από κάτι τέτοιες κινήσεις, βγαίνουν και συμπεράσματα.

Η άνεση στο χώρο και στα τραπέζια εξακολουθεί να υπάρχει, αν και η πληθώρα πια του κόσμου στη σάλα συχνά δημιουργεί ένα πιο αργό ρυθμό σε όλα, ωστόσο γκρίνιες δεν έχω ακούσει ποτέ, καθώς η κουζίνα επιδίδεται με τον πλέον αθόρυβο τρόπο σε μια αέναη και ακούραστη παραγωγή πιάτων, χωρίς λάθη ή καθυστερήσεις.
Η ατμόσφαιρα φυσικά είναι πιο ζεστή και cozy, όπως έχω ξαναπεί, και τα παιδιά πάντα ανταποκρίνονται με χαμόγελο σε ό, τι ζητήσεις. Συχνά γίνονται και πολλά αστεία και χαριτωμενιές με τους πελάτες εκείνους που είναι σε ανάλογο μήκος κύματος, και πέφτει γέλιο τρελό ( εμείς είμαστε σε αυτό το level πια...!!! )

Ο κατάλογος έχει υποστεί κάποιες διαφοροποιήσεις σε σχέση με τον αρχικό και εμπλουτίστηκε αρκετά σε επιλογές, δίνοντας πλέον ίσο χώρο και στο χοιρινό και στο κοτόπουλο, μαζί φυσικά με το μοσχαρίσιο κρέας, το οποίο πρωταγωνιστεί. Οι μερίδες παραμένουν Κυκλώπειες στα περισσότερα πιάτα, εκτοξεύοντας το vfm, και η παραγγελία οφείλει να είναι συνετή, εκτός κι αν μιλάμε για πολύ μεγάλη πείνα ή για πολύ φαγανούς ανθρώπους!!

Έχοντας δοκιμάσει πλέον σχεδόν τα πάντα, θα αναφερθώ στην επίσκεψη που κάναμε μέσα στο Δεκέμβριο, όπου 3 άτομα γονατίσαμε τα εξής:

- Σαλάτα Rainbow, με λωρίδες μοσχαρίσιας μπριζόλας με τα γνωστά μπαχαρικά, κόκκινο λάχανο και καρότο τριμμένο, ρόκα, κόκκινες και κίτρινες πιπεριές, mozzarella και σάλτσα πορτοκάλι ( 10,50 ευρώ ).
Θηριώδης ως ποσότητα, καμβάς χρωμάτων τα φρεσκοτατα υλικά, λουκούμι το κρέας μέσα στη σαλάτα, γλυκιά και δροσερή η σως που την ντύνει, πολύ ωραία η συνολική γεύση.
Κορυφαία προτίμησή μου ωστόσο παραμένει πάντα η σαλάτα Jabulani, την οποία έχω φάει συχνά ως κυρίως πιάτο μόνη μου, μαζί με τα pitakia, χωρίς να χρειάζομαι κάτι άλλο.

- Chips, ( 3,50 ευρώ ), δηλαδή οι γνωστές, πλέον, στρογγυλές τηγανιτές πατάτες ( που αντικατέστησαν σε όλα τα πιάτα τους, τους κύβους πατάτας που τα συνόδευαν αρχικά ). Έρχονται πάντα με τη γνωστή εθιστική honey mustard σως στο μπωλάκι ( ζητείστε refill, δεν χρεώνεται ) ή / και με όποια άλλη σως εσείς τους ζητήσετε.

- Balito ( 11,50 ευρώ χ 2 ). "Παίξε μπαλίτο αγόρι μου... " είναι η ατάκα που συνοδεύει κάθε φορά αυτό το πιάτο όταν προσγειώνεται στο τραπέζι, αλλά και η ατάκα που εγώ ψελλίζω, συχνά - πυκνά, όταν θέλω να τους ξεσηκώσω για να πάμε.
Πρόκειται για ένα τεράστιο ψαρονέφρι στη σχάρα, με τα γνωστά νοτιοαφρικάνικα μπαχαρικά, τόσο αριστοτεχνικά ψημένο, όπως έχει αναφέρει και η φίλη Rose Tyler, που όλοι οι χυμοί του κρέατος διατηρούνται στο ακέραιο και το κρέας μένει τόσο ζουμερό που δεν μοιάζει καν για χοιρινό. Έρχεται σε ξύλινη τάβλα, με τηγανιτές πατάτες, και πιάνει το μισό τραπέζι.

- Mix wrap ( 12 ευρώ ), όπου ουσιαστικά ζητάς στην παραγγελία σου να σου φτιάξουν το πιάτο με 1 wrap από την κάθε επιλογή που υπάρχει στο μενού, δηλαδή ένα steak wrap, ένα beef wrap και ένα chicken wrap κι έτσι τα δοκιμάζεις όλα. Όπου wrap, μαλακιές πίτες tortilla, όχι οι γνωστές του εμπορίου, γεμισμένες με τα εξής υλικά:
* steak wrap: κομμάτια μοσχαρίσιας μπριζόλας με σάλτσα πιπεριού, μαρούλι και ντομάτα. Το πικάντικο.
*chicken wrap: κοτόπουλο φιλέτο, με μπέικον, κόκκινο λάχανο, φέτα, αβοκάντο και μαγιονέζα. Το δροσερό.
* beef wrap: κιμάς μοσχαρίσιος με τσένταρ, chutney, γιαούρτι και κόλιανδρο. Το εξωτικό.
Συνοδεύονται φυσικά με πατάτες τηγανιτές, είναι πολύ πολύ χορταστικά, νόστιμα και ιδιαίτερα ως γεύσεις και τα 3 είδη, και σερβίρονται σε ένα ειδικό έξυπνο σκεύος, που τα συγκρατεί για να μην σκορπίσουν τα υλικά τους.

- Ήπιαμε νερό εμφιαλωμένο ( 1 ευρώ ), μια coca cola 330 ml ( 2 ευρώ ) και την αγαπημένη μου Franziskaner Weiss 500 ml ( 5,50 ευρώ ). Λογαριασμός για 3 άτομα που έφαγαν ΠΟΛΥ, στα 57,50 ευρώ με απόδειξη, δηλαδή κάτω από 20 ευρώ το άτομο.
Γλυκό συνήθως δεν παίρνουμε, γιατί συνήθως τρώμε σαν τους μικρούς Βούδες, ωστόσο κάποιες φορές εδώ μας έχει κεραστεί γλυκάκι ( ferrero mudpie ) με πιο πρόσφατη τη φορά που ο Sasi μας καληνύχτισε βάζοντάς μας το γλυκάκι σε σακουλίτσα για να το φάμε στο σπίτι.

Αν μπορούσα να περιγράψω το πώς νιώθω γι αυτό το μαγαζί, θα έλεγα ότι είναι η ποδοσφαιρική ομάδα της οποίας εγώ είμαι οπαδός και συμπεριφέρομαι σαν να είμαι "χούλιγκαν" μέσα στο γήπεδο. Τουτέστιν: τακτικές επισκέψεις, ανυπομονησία, γκολ που απογειώνουν, ενθουσιασμός στα όρια του φανατισμού, ιαχές και ύμνοι χωρίς τέλος και τα μυαλά στα κάγκελα!!

Αν το συστήνω ;; Φυσικά και όχι... Να φύγετε κύριοι... Να πάτε αλλού!! Ήδη τώρα, και δεν βρίσκουμε εμείς τραπέζι να καθήσουμε!!!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Ucook.

Meat Restaurants - Μελίσσια, Αθήνα
Ιαν
06
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Αποφάσισα αυτή τη φορά να επανέλθω με δύο επικαιροποιημένες κριτικές, για τις δύο αδελφές επιχειρήσεις, προτού ριχτώ και πάλι σε νέες γευστικές περιπέτειες, αφενός γιατί παρά τις δυσκολίες, αξίζουν πολύ και αντέχουν σθεναρά, και αφετέρου επειδή έχουν επάξια κερδίσει για μένα τον τιμητικό τίτλο να τα έχω αμφότερα ως "στέκια" και να τα προτείνω με κλειστά μάτια σε όποια περίσταση μου τύχει να ερωτηθώ ή να ζητηθεί η γνώμη μου.

Το σαφές προβάδισμα πλέον, για μένα, θα καταλάβετε ποιό μαγαζί το κερδίζει, όταν ανέβουν και οι 2 κριτικές. Η πιο πρόσφατη, από τις αρκετές επισκέψεις μέσα στο 2016, έγινε προς το τέλος του χρόνου, κάποια Δευτέρα, που το Kozis είναι ανοιχτό, σε αντίθεση με το δίπλα μαγαζί που τις Δευτέρες ρεπάρει ( αρνητικό για εμάς, απολύτως κατανοητό για την επιχείρηση και το προσωπικό ).

Κάποια σημάδια κούρασης είναι πλέον εμφανή, αλλά το τρέξιμο και το γερακίσιο μάτι του Kozi και όλων των παιδιών στο σέρβις, φιξάρει άμεσα την όποια μικροδυσαρέσκεια του πελάτη, πριν γιγαντωθεί και γίνει παράπονο. Το κάπνισμα έχει και επίσημα απαγορευτεί σε όλους τους χώρους τους, τουλάχιστον έτσι μας έχει ειπωθεί αλλά και όσες φορές πήγαμε, φύγαμε "καθαροί" και άκαπνοι.
Με την no reservation policy και τις ουρές του κόσμου, δεν έχει αλλάξει τίποτε απολύτως, οπότε η σώφρων σκέψη είναι να διαλέξεις συνετά το πότε θα πας, για να μην ταλαιπωρηθείς πολύ - το λίγο είναι μέσα στο πρόγραμμα.

Στην αναμονή, συνήθως, υπάρχει κέρασμα οινόμελο, σε εμάς, ωστόσο, δεν κεράστηκε τις 4 από τις 5 φορές. Ατυχία ; Αβλεψία ; Δεν πειράζει.
Επίσης κάτι που ξενίζει αρκετά, το εμφιαλωμένο νερό που ήταν για χρόνια free of charge, τώρα πλέον χρεώνεται κανονικότατα ( μια παροιμία με τη μύγα και το ξύγκι, την γνωρίζετε θαρρώ... ), ενώ κεράσματα μην περιμένετε, εκτός κι αν είστε ο σούπερ κολλητός της οικογένειας, οπότε μόνο τότε θα έρθει γλυκό κερασμένο στο τραπέζι, το έχω δει να συμβαίνει δίπλα μου, πίσω μου, μπροστά μου, ουκ ολίγες φορές.

Για ποιούς λόγους λοιπόν, κάποιος να πάει στο Kozis ; Μα, για το υπέροχο φαγητό. Για τη σταθερή ποιότητα. Γιατί δεν θα φύγει δυσαρεστημένος. Γιατί αποτελεί μια vfm επιλογή χωρίς ρίσκο.

Στην πιο πρόσφατη επίσκεψή μας λοιπόν, 2 άτομα, φάγαμε τα εξής ( έχουμε ξεκολλήσει πλέον από το μονοπώλιο του burger, που όμως για μένα εξακολουθεί να παραμένει στις τοπ επιλογές μου ):
- Cheesy ( 5 ευρώ ). Πρόκειται για την παραλλαγή του κλασικού σκορδόψωμου, που έρχεται σαν γεμιστό καρβελάκι, με σουσαμάκι από πάνω και με χαρακιές ενδιάμεσα, που γεμίζονται με άφθονο τυράκι που λιώνει ηδονικά καθώς ψήνεται και τραγανίζει. Το σκόρδο, σχεδόν ανεπαίσθητο για όσους τους ενοχλεί. Συνοδεύει άψογα το κλασικό,

- Lucania ( 6,50 ευρώ ), όπου ένα ολόκληρο χωριάτικο λουκάνικο, καλοψημένο αλλά και πολύ ζουμερό, κόβεται σε 5 λοξά μπαστουνάκια και στήνεται σαν μια πυραμίδα, σερβιριζόμενο με άφθονο λεμονόλαδο, ρίγανη και ένα μικρό ντοματίνι.

- Κοkobongo χοιρινό ( 14,50 ευρώ ), το γνωστό κοντοσούβλι στο τσιγκέλι ( σε εμφανέστατα μικρότερη ποσότητα από το αδέλφι Shaka Zulu ), μαριναρισμένο και λουσμένο με το υπέροχο μιξ μπαχαρικών από την Αφρική, η νοστιμιά του δεν έχει αλλάξει σε τίποτα από την πρώτη φορά που το δοκίμασα πριν χρόνια. Συνοδεύεται με φρέσκες τηγανητές πατάτες σε ροδέλες.
* Στο θέμα πατάτες: δυστυχώς έχω παρατηρήσει έναν άτυχο πειραματισμό για εξοικονόμηση πρώτης ύλης, και μερικές φορές, αντί για πατάτες σέρβιραν τα πιάτα με..... πατατάκια... Παιδιά, έλεος, πατάτες θέλουμε κανονικές, όχι τσιπς. Μην παίζετε με αυτό το θέμα, δεν έχει κόστος σοβαρό σε σας, αλλά στον πελάτη χτυπάει άσχημα.....

- Chakalaka ( 17,50 ευρώ ) επίσης με τηγανητές πατάτες και με μια ροζέτα βουτύρου, αποτελεί μια από τις ναυαρχίδες του μαγαζιού, που το καθιέρωσε στα κρεατοφαγικά δρώμενα και όχι άδικα... Συμφωνώ απόλυτα με την παραστατική περιγραφή της φίλης Indulge και επαυξάνω.
Αυτό το steak ( ομοίως και το Amandla δίπλα ) έρχεται από έναν άλλο πλανήτη πολύ μακρινό...
Κρέας ζουμερό, μαλακό, εθιστικό, γαργαλιστικό, σε κάνει να ξεχνάς τις κοινές μοσχαρίσιες μπριζόλες που έχεις φάει αλλού, ακόμα και από το διασημότερο κρεοπωλείο της... Αθήνας, για όσους με αντιλαμβάνονται....
Απευθύνεται σε όσους ξέρουν από κρέας. Δεν είμαι ειδήμων, αλλά εμένα μιλάει στο στομάχι μου!!!
Για τους πολύ θαρραλέους, έρχεται και στην xxl εκδοχή Super Chakalaka +-800 gr. για απόλαυση διαρκείας ή για 2 άτομα. Δοκιμάστε το και θα με θυμηθείτε.

- Κρασί κόκκινο 500 ml στα 4,50 ευρώ, αρκετά συμπαθητικό και νερό εμφιαλωμένο στο 1 ευρώ. Σύνολο λογαριασμού για 2 άτομα στα 49 ευρώ με κανονική απόδειξη - πάντα.
Με λίγα λόγια, η ζωή και το φαγητό στα Μελίσσια τραβάει την ανηφόρα. Ίσως ακουστεί ξανά προκλητικό, αλλά εν τέλει, προτιμώ να δώσω κάτι παραπάνω αλλά να ξέρω ότι θα φάω και δεν θα με φάει....

Ειλικρινά, κάνοντας μια αποτίμηση της πορείας τους ως τώρα, δεν γνωρίζω πόσο ακόμη πιο μακριά / ψηλά μπορούν να φτάσουν τα αδέρφια Τζάνου εκ Γιοχάνεσμπουργκ, καθώς φαίνεται ότι η συνταγή που έχουν είναι μοναδική και ο κόσμος όχι απλά την στηρίζει με ενθουσιασμό αλλά και έχει εξελιχθεί σε φανατικό κοινό που δεν αλλάζει εύκολα το στέκι του.
Από μένα, μόνο ευχές να συνεχίσουν έτσι και να δούμε σύντομα και έναν αέρα φρεσκάδας και ανανέωσης.

To Kozis φυσικά προτείνεται με ενθουσιασμό. Από μια πιστή φανατική, που έχει λίγα έως ελάχιστα στέκια. Δεν είναι ένα φθηνό μαγαζί. Αλλά από την άλλη το φθηνό, μερικές φορές καταλήγεις να το πληρώσεις πολύ ακριβά.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Ucook.

Πολίτικη κουζίνα - Χαλάνδρι, Αθήνα
Ιαν
05
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Αίσιον και ευτυχές λοιπόν το 2017 αγαπητοί φίλοι και παρά τις θεωρίες, τις συνομωσίες και τις καταστροφολογίες, εγώ λέω να επιμείνουμε στις αυτοεκπληρούμενες προφητείες και να στείλουμε στο σύμπαν μόνο θετική ενέργεια, μήπως και δεήσει μια φορά το άτιμο να συνωμοτήσει υπέρ μας!!

Και βόλτες χορτάσαμε, και το κρύο μας το δαγκώσαμε, και εικόνες αποτυπώσαμε, και μπαταρίες γεμίσαμε, και φαί αποθηκεύσαμε σαν τα αρκουδάκια, και μια βαρβάτη ίωση την καβατζώσαμε στην επιστροφή ( γρίπη του Χονγκ Κονγκ έμαθα ότι λέγεται, θα ζήσω γιατρέ μου ;; ).
Και να μαστε πάλι στα πάτρια εδάφη τα αγαπημένα, γιατί αυτό είναι το βίτσιο μας, μόλις ξεμυτίσουμε μακριά, να τα αναζητάμε, και μόλις γυρνάμε, να θέλουμε να ξαναφύγουμε... Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου και πιο μεγάλη άβυσσος το μυαλό της γυναίκας...

Μια εβδομάδα οριζοντίωσης στο κρεβάτι, με γιατροσόφια, βιβλία, διαλογισμό, αντιβιώσεις, όλο το στοκ της βιομηχανίας τσαγιού και καραμέλας για το λαιμό, δυσάρεστες ειδήσεις στην τηλεόραση ( με αποκορύφωμα τις καθημερινές πλέον βομβιστικές επιθέσεις με θύματα αθώους ανυποψίαστους ανθρώπους, στην γείτονα χώρα ), με πλήρη απουσία της όποιας διάθεσης για φαγητό ή για μια βόλτα έστω μέχρι το.... μπαλκόνι, ήρθαν τα νεύρα και έγιναν κορδόνια, σε ένα αξιοζήλευτο κατά τα άλλα καθισιό που κατάντησε σε κάποια φάση μαρτύριο χωρίς τέλος.

Τί κάνω σε αυτές τις περιπτώσεις ; Τον επαναστάτη βέβαια. Κόβω μόνη μου την αντιβίωση - δεν είμαι υπέρ έτσι κι αλλιώς. Και παίρνω τηλέφωνο τον κολλητό να έρθει να με σώσει. Οι κολλητοί σε κάτι τέτοιες δοκιμασίες φαίνονται. Τράβηξα κλήρο κι από την γυάλα με τα σιγουράκια, δεν είμαστε τώρα για άλλες φόλες... και... κάπως έτσι, νωρίς το βράδυ στις 2/1, βουρ για τον Αγοραστό ( καλά... υπήρξε και μια έσωθεν ταρακούνηση κι από άλλον φίλο... )
Η Οδύσσεια του παρκαρίσματος στο Χαλάνδρι ευτυχώς ήταν μικρή, γιατί το τελευταίο που θα θελα θα ήταν να ξεκινήσω αρχή του χρόνου να εκφράζομαι στα γαλλικά, με τη φωνή του νταλικιέρη που επάξια έχω κερδίσει από τον επίμονο βήχα, αλλά δεν θα του περάσει.

Πήγαμε χωρίς ρεζερβέ και στις 10.30 που φύγαμε ήταν πλέον φουλ. Ο χώρος, είναι μικρός αλλά πολύ φροντισμένος και όμορφος, με καλόγουστη διακόσμηση και με εξτρά διακοσμητικά χριστουγεννιάτικα.
Από αισθητικής άποψης παίρνει άριστα, το ίδιο και σε θέματα καθαριότητας. Αυτό που με στεναχώρησε ήταν η στενότητα του χώρου, η έλλειψη ιδιωτικότητας, η κοινή θέα των πάντων από τους πάντες.
Έχει αναφερθεί και από άλλους φίλους, αν σε κάποιον αρέσει να είναι μεσοτοιχία με τον διπλανό του και να "στήνει μάτι και αυτί", του στυλ "όλοι μαζί μια παρέα", τότε οκ. Εμένα δεν είναι αυτό το στυλ μου. Να το θέσω πιο απλά, άνοιξα το δωράκι που μου έφερε ο φίλος μου και μόνο που δεν χειροκρότησε όλη η σάλα!! Έχουμε χιούμορ - όλη τη γκάμα του ( το έχω ξαναπεί ) αλλά όχι κι έτσι!!!

Πάμε λοιπόν στο προκείμενο που μας ενδιαφέρει πιο πολύ. Το εμφιαλωμένο νερό ( 1,50 ευρώ, μας έφεραν ψυγείου και ζήτησα ζεστό λόγω λαιμού ) και τα χειροποίητα φουρνιστά πεντανόστιμα ψωμάκια ( 1 ευρώ το ένα για κάθε άτομο ) έρχονται υποχρεωτικά και χωρίς να μπορείς να τα αρνηθείς ουσιαστικά. Ο κατάλογος είναι πολύ πλούσιος σε αυθεντικές πολίτικες γεύσεις, πραγματικά πολύ κοντά στο ορίτζιναλ και όλες πολύ δελεαστικές για να τις διαλέξεις. Υπάρχουν και μαγειρευτά πιάτα ημέρας, που αναγράφονται σε εμφανές σημείο στο μαγαζί αλλά στα ανακοινώνει και ο ίδιος ο σερβιτόρος προφορικά.

Εμείς επιλέξαμε:

- Πεινιρλί με κιμά ( μια μείξη ουσιαστικά από διαφορετικά είδη κιμάδων ), φρέσκια σάλτσα ντομάτας, πολίτικο κασέρι και αυγό μάτι με μελάτο κρόκο ( Ελένηηηη... ) Η ζύμη φτιάχνεται από τους ίδιους. Εξαιρετικά νόστιμο και χορταστικό, ωραία υλικά, τόσο-όσο να μην πανιάσει το ζυμάρι και σημειώστε ότι έρχεται σε αρκετά μεγάλο μέγεθος για την τιμή που κοστίζει ( 5,60 ευρώ ), μας άρεσε πολύ.

- Σαλάτα φακές ( 6,50 ευρώ ). Εδώ θεώρησα ότι θα δυσκολευτώ να πείσω τον συνδαιτυμόνα μου γι αυτή την επιλογή, αλλά συνέβη μάλλον το αντίθετο. Οι φακές ανακατεύονται με φύλλα ρόκας ( εγώ ορκίζομαι ότι είχε και μαιντανό ), ψιλοκομμένα μανιτάρια και ρόδι, κάνοντας έναν ασυνήθιστα ωραίο συνδυασμό. Περιμετρικά τοποθετούνται ζεστά φρεσκοψημμένα τρυφερά φιλετάκια κοτόπουλο και από πάνω 2 μεγάλα κομμάτια ψητό χαλούμι. Όλο μαζί ντύνεται με ένα ελαφρύ ράντισμα από σως balsamico. Είναι από τις πιο πρωτότυπες σαλάτες που έχω φάει και με υλικά που δεν θα σκεφτόμουν ποτέ ότι θα ταίριαζαν έτσι μεταξύ τους.
Άρεσε και στον συνδαιτυμόνα!!

- Ali Nazik σουτζουκάκια ( 5,80 ευρώ ) ζεστό ορεκτικό, που άνετα στέκεται και σαν μια κανονική μερίδα για κάποιον που δεν θέλει να φάει σαν Βούδας. Το επέλεξα για δικό μου κυρίως πιάτο, αλλά φευ.... σας έχω ξαναπεί για την τρίαινα του Ποσειδώνα...
Περιλαμβάνει 4 μακρόστενα σουτζουκάκια, αληθινός αφρός, και από γεύση ό, τι κοντινότερο έχω δοκιμάσει στο αυθεντικό της Πόλης. Ξαπλώνονται πάνω σε αέρινο πουρέ μελιτζάνας, με γιαούρτι στη σύνθεσή του, διαφορετικό από άλλους που έχω δοκιμάσει. Μου άρεσε πολύ, είχε και πάπρικα και μαιντανό μπόλικο από πάνω, αλλά θα τον ήθελα λίγο πιο πηχτό και μια ιδέα πιο βουτυράτο.

- Άδανα κεμπάπ ( 9,50 ευρώ ). Εδώ παραχωρώ το μικρόφωνο, γιατί μια ελάχιστη δοκιμαστική μπουκιά ήταν για μένα αρκετή για να βγουν όλοι μαζί οι κινέζικοι δράκοι με τις πύρινες γλώσσες τους και να με κάψουν ολοσχερώς!!
Έρχεται ένα μεγάλο μακρόστενο κεμπάπ, ζυμωμένο με καυτερή, μα πολύ καυτερή πιπεριά, με ακόμη πιο καυτερή σάλτσα δίπλα του, μια ψητή ντομάτα και μια ψητή γλυκιά πιπεριά, κρεμμύδια και άφθονο γιαούρτι. Έεε σε 3 λεπτά το εξαφάνισε. Χωρίς να βγάλει καπνούς από τα αυτιά... απορίας άξιο...
Η ένστασή μου εδώ, όταν χρεώνεται μια μερίδα σε αυτή την τιμή, ας υπήρχαν και λίγες πατάτες διακοσμητικές, για να μην αναγκάζετε κάποιον να παραγγέλνει εξτρά πατάτες. Μου φάνηκε λίγο φτωχική ως μερίδα...

- Από ποτά, πήραμε 1/4 χύμα κόκκινο κρασί Cabernet Merlot Κτήμα Γκιρλέμη στα 2,70 και για μένα μια ζεστή sprite 250 ml στα 2,20 ευρώ, άουτς.

- Κι επειδή αρχή του Νέου Χρόνου είναι, είπαμε να γλυκαθούμε και λιγάκι, παραγγείλαμε και 2 γλυκά, από τα όντως πολλά που μας είπαν ότι διαθέτουν. Εγώ φυσικά και ήθελα πάρα πολύ το ξακουστό τους παγωτό Αρμενοβίλ, αλλά έμεινα με τη χαρά ( δυστυχώς, δεν δουλεύει εδώ η ομοιοπαθητική, "φάε παγωτό, στρώσεις λαιμό" ) και έτσι συμβιβάστηκα με ένα ωραιότατο Καζάν ντιπί, με ψιλοκομμένο φυστίκι Αιγίνης από πάνω, ενώ και το προφιτερόλ που δοκίμασα μου άρεσε επίσης αρκετά ( στα 5 ευρώ έκαστο ).

Το σέρβις, από τους δύο σερβιτόρους που μας περιποιήθηκαν εναλλάξ, ήταν ευγενικό, επαγγελματικό, τηρώντας την πρέπουσα αναλογία σοβαρότητας και χαμόγελου, πρόθυμο για τις όποιες μικροαλλαγές ζητήσαμε, όχι πιεστικό, αν και εγώ προσωπικά ένιωσα λίγο άβολα, γιατί καθόμασταν πλησίον στην κουζίνα και ήταν λίγο από πάνω μας, αλλά γενικώς δεν έχω κάποιο παράπονο. Κάποια στιγμή ήρθε στο μαγαζί και ο ίδιος ο chef Δημήτρης Αγοραστός και μας χαιρέτησε εγκάρδια όλους.
Να μην παραλείψω ότι το κάπνισμα, από ό, τι αντιλήφθηκα, απαγορεύεται. Η ατμόσφαιρα ήταν πεντακάθαρη!!

Κέρασμα δεν υπήρξε κανένα, όχι πως είχαμε χώρο και για κέρασμα, αλλά ένεκα των εορταστικών ημερών, και το περίμενα με χαρά, και θα ταίριαζε στο πνεύμα.
Σύνολο με απόδειξη στα 45,80, με αρκετά καλή αναλογία vfm αναφορικά με το φαγητό και τσιμπημένες τιμές στα περιφερειακά που ανεβάζουν το λογαριασμό ( νερό, ψωμάκι, αναψυκτικό, γλυκά ).
Μας άφησε συνολικά πολύ ευχάριστες εντυπώσεις, σίγουρα το προτείνω, ο κόσμος από ότι είδαμε το τιμά και εμείς σίγουρα θα επιστρέψουμε να δοκιμάσουμε και άλλα πιάτα του, αλλά κι αυτό το κολασμένο Αρμενοβίλ!!!

Θα ήθελα εδώ, τελειώνοντας, να πάρω κι εγώ με τη σειρά μου τη σκυτάλη και να ευχηθώ μια πραγματικά δημιουργική χρονιά, με αέρα ανανέωσης και προόδου, σε όλους τους φίλους, τους παλιούς και τους νέους, τους πιο τακτικούς αλλά και τους πιο σπάνια εμφανιζόμενους και βεβαίως στην νέα ηγεσία / διεύθυνση του ask. Μακάρι να συνεχίσουμε με το ίδιο κέφι να καταθέτουμε ο καθένας μας το μικρό του λιθαράκι, με τον δικό του χαρακτηριστικό τρόπο, αλλά και να περνάμε ακόμα πιο υπέροχα γύρω από ωραία τραπέζια με όμορφους φίλους!!!

ΥΓΕΙΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ!!!

Bar Restaurants - Χαλάνδρι, Αθήνα
Δεκ
24
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Αυτή η κριτική κατά τα φαινόμενα θα είναι η τελευταία μου για το ηρωικό 2016, που στο τελευταίο του 4μηνο υπήρξε για εμένα τόσο γενναιόδωρο σε χαρούμενα πράγματα και άλλο τόσο παραγωγικό σε κριτικές, που και στη γυάλινη σφαίρα της να μου το έδειχνε η κυρία με το χάρισμα της ενόρασης....... (καλά δεν θα πω το όνομά της καλέ) ούτε που θα το πίστευα!!

Τώρα που θα με διαβάζετε, εγώ θα είμαι κάπου στην κεντρική Ευρώπη, σε ένα από τα διαμάντια του Δούναβη και θα σουλατσάρω έξω στους -5, αλλά εμείς δεν μασάμε από τέτοια. Συμβουλή 1η, όποτε μας δίνεται η ευκαιρία να κάνουμε κάτι που θέλουμε πολύ, την αρπάζουμε από τα μαλλιά, γιατί αυτά δεν επαναλαμβάνονται.

Κάτι οι πρόσφατες φόλες που φάγαμε κυριολεκτικά και μεταφορικά, κάτι τα ψώνια του last minute, κάτι το εορταστικό κλίμα του Santa Claus is coming to town, δεν ήθελα να κλείσει η χρονιά με αρνητική κριτική και δυσάρεστες εντυπώσεις. Θέλοντας να βαδίσω στα σίγουρα και χωρίς ρίσκο αυτή τη φορά, ξαναδιάβασα την κριτική του φίλου VAGELI, και το είχα κατά νου, ξέροντας ότι στο PENNY LANE θα περάσω όμορφα, όπως και έγινε. Ο inspector ωστόσο, ξέχασε να ρωτήσει για την καταπακτή, αλλά ας όψεται που είναι ξεχασιάρης τώρα τελευταία, θα ρωτήσει άμα επιστρέψει οσονούπω για το brunch, που σερβίρεται καθημερινά μέχρι τις 18.00 το απόγευμα παρακαλώ.

Θα προσπεράσω γρήγορα την αναφορά στο ομώνυμο των Beatles και δεν θα κουράσω με διεξοδική αναφορά στα του χώρου, αφού μπορείτε να τα διαβάσετε ωραιότατα στις προηγούμενες κριτικές και θα σταθώ μόνο στην ατμόσφαιρα, που ήταν τόσο ζεστή και χουχουλιάρικη και στην PENNY, εορταστικά στολισμένη, γλυκιά, σκέτη χαλάρωση και χάρμα αισθήσεων, ακριβώς αυτό που ήθελα και περίμενα.
Η επίσκεψή μας έγινε Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου, μετά τα ψώνια στο Χαλάνδρι, γύρω στις 20.00, με λίγο σχετικά κόσμο στο μαγαζί. Τσιγάρο δεν άναψε μέχρι να φύγουμε, δεν ξέρω αν ήταν τυχαίο, αλλά μπράβο τους.

Εξυπηρέτηση από δύο ευγενέστατα νεαρά παιδιά, πρόθυμα να μας λύσουν τις απορίες μας ( τί είναι το εσκαρόλ, το αυγό mollet, οι πατάτες εκραζέ, οέο ;; ) που γενικά κινούνταν εποπτεύοντες το χώρο, χωρίς να γίνονται ενοχλητικοί ή φορτικοί, μεγάλο μπράβο για το χαλαρό στυλ, σε αυτό το είδος μαγαζιού. Συμβουλή 2η, άμα είσαι ευγενικός και καλοδιάθετος, το σύμπαν αυτά σου τα επιστρέφει.

Η καρτέλα τους είναι μοιρασμένη σε ορεκτικά, σαλάτες ( μικρό και μεγάλο μέγεθος, πανέξυπνη ιδέα ), comfort food και κάποια έξτρα πιάτα, λίγο πιο πειραγμένα ( π. χ. Tennessee ριζότο, Yukon Salmon, μοσχαρίσιο διάφραγμα, Flank steak κ. ά. )
Εμείς, 3 πιάτα δοκιμάσαμε, το ένα το λιγουρεύτηκα από την κριτική του VAGELI και τα άλλα 2 τα πήρα από ένστικτο. Συμβουλή 3η, αν έχετε ισχυρό ένστικτο να το εμπιστεύεστε, εμένα ποτέ δεν με έχει προδώσει.

Επιλέξαμε λοιπόν τα εξής:

- Stanford salad ( την μικρή, η οποία ειλικρινά είναι κάτι παραπάνω από χορταστική για 2 άτομα, κι ας λέει 1+ ). Υλικά: εσκαρόλ ( σγουρό λαχανικό που οπτικά και γευστικά μοιάζει με τα αντίδια κι έχει μια ελαφριά πικράδα σαν της ρόκας, εδώ είμαστε...... πρώτη φορά δοκίμασα και μου άρεσε τρελά ), μπισκότο παρμεζάνας ( το έσπασα μέσα στη σαλάτα, άλλη γεύση... ), κυβάκια τραγανού μπέικον, κρουτόν, αυγό mollet ( ουσιαστικά βραστό, αλλά με τον κρόκο ημίρρευστο για να σπάσει μέσα στη σαλάτα αλλά να μην την πλημμυρίσει ) και σως μουστάρδας dijon.
Εξαιρετική ισορροπία στις γεύσεις, ωραίο food styling, όλα τα υλικά άφθονα και όμορφα ανακατεμένα, για μην νιώθεις ότι το κάτω μέρος της σαλάτας αδικήθηκε, πολύ πολύ νόστιμη ( 5,50 ευρώ ).
Ερωτηθήκαμε αν θέλουμε συνοδευτικό ψωμί, και μας έφεραν σε χάρτινη σακουλίτσα 4 ζεστά χειροποίητα ψωμάκια, μαλακά και νόστιμα, 2 λευκά και 2 πολύσπορα που μου άρεσαν πιο πολύ, κι ένα ροζ βουτυράτο ντιπάκι. ( 2 χ 1 ευρώ ).

- Fried chicken burger με κοτόπουλο πανέ ( τραγανό απέξω, ζουμερό από μέσα, πολύ νόστιμο για κοτόπουλο, μιας και το δοκίμασα ), παλαιωμένο cheddar ( ιδιαίτερη καπνιστή γεύση ), ψητή ντομάτα και καπνιστή μουστάρδα με μπέικον, σε αφράτο ψωμάκι brioche.
Καθόλου στεγνό ή μπουχτιστικό, όπως συνήθως συμβαίνει με τα μπέργκερ κοτόπουλου, πανηγυρικά στέφθηκε ως ο 1ος άξιος ανταγωνιστής του λατρεμένου των Μελισσίων. Οι συνοδευτικές πατάτες, αν και φρέσκες, δεν ενθουσίασαν γιατί ήταν με τη φλούδα και ο... ευαίσθητος ουρανίσκος της.... μικρής, δεν τις προτιμά έτσι, φαγώθηκαν μόνο οι μισές. Αντιθέτως, συμπαθητική και εμφανώς χειροποίητη ήταν η bbq σως που τις συνόδευε. ( 9,80 ευρώ )

- Rack of back ribs ( 500 γρ., 13 ευρώ ), δηλαδή χοιρινή στηθοπλευρά, αργοψημένη σε bbq σως και bourbon σως ( αν θυμάμαι σωστά ), όπου ουσιαστικά έρχονται 6 ψωμωμένα παϊδάκια ενωμένα μεταξύ τους σε ένα τεράστιο ξύλινο πλατώ.
Τα εκατέρωθεν συνοδευτικά ( αξιοπρεπέστατα και γευστικότατα ) είναι οι πατάτες εκραζέ ( βραστές πατάτες, σπασμένες με το πιρούνι αλλά όχι εντελώς πουρές, ανακατεμένες με βούτυρο, λίγο λάδι και ψιλοκομμένο τραγανό μπέικον και μια υποψία από το πράσινο του φρέσκου κρεμμυδιού, πολύ γλυκιά και απαλή γεύση, σαν σπιτική, σε ωραίο contrast με το καπνισμένο κρέας ) και μια γενναιόδωρη ποσότητα σαλάτας coleslaw, από τις πιο καλές που έχω φάει έξω.

Το χοιρινό ήταν όπως έπρεπε, καλοψημένο, μαλακό από μέσα, με το λιπάκι του όπως μου αρέσει, και το μαρινάρισμα το ένιωθα έντονα στο στόμα. Αφού ξεψάχνισα όσο μπορούσα με το μαχαίρι, κάπου εκεί θυμήθηκα τον αγαπημένο ΙΩΓΙΑΝΝΗ.... κοίταξα γύρω μου διακριτικά, ξεφύσηξα, πήρα θάρρος.... και άρχισα το ξεψάχνισμα με τα χεράκια μου, γιατί αν δεν κάνεις έτσι, χάνεις τον καλύτερο μεζέ ( η PENNY συμφώνησε ). Συμβουλή 4η, αφήνουμε τις ντροπές κατά μέρος, και όχι μόνο στο φαί, γιατί όποιος ντρέπεται, δεν ζει καλά.

- Ήπιαμε νερό σε μποτίλια ( αφού πρώτα ερωτηθήκαμε για εμφιαλωμένο ) και μια παγωμένη Franziskaner Weiss ( που είναι πολύ αγαπημένη μου, μετά την Βεργίνα weiss ) στα 5 ευρώ. Κέρασμα δεν υπήρξε, αλλά δεν μας έλειψε κιόλας. Λογαριασμός με απόδειξη στα 35 ευρώ, με πολύ καλό συνολικό vfm για το περιβάλλον, το φαγητό, την εξυπηρέτηση, την ατμόσφαιρα, την εμπειρία.
Σκάσαμε στο φαί βέβαια, αλλά από την άλλη, αν σκεφτώ τις ποσότητες που τρώνε μερικοί... μερικοί.... φίλοι μας αθλητές και αθλήτριες..... μάλλον τσιμπήσαμε τελικά πάλι..... χαχαχα!!

To PENNY LANE συστήνεται λοιπόν, για καφέ και brunch από νωρίς το πρωί, για γεύμα ή δείπνο, για ωραία ποτάκια και κοκτέιλς, συστήνεται γενικώς.....

Στις ανασκοπήσεις της χρονιάς δεν είμαι καλή, αλλά μερικά σπουδαία και αλησμόνητα highlights, όσο να το πεις, υπήρξαν. Εμείς τα φτιάξαμε αυτά. Υπήρξαν και τρανταχτά fails και παταγώδεις αναποδιές, γι'αυτά μάλλον φταίνε οι άλλοι ( θέλω να πιστεύω ). Όμως είναι κι ένας στίχος - κλισέ, που μου κολλάει εδώ: " Κι είμαστε ακόμα ζωντανοί, σαν ροκ συγκρότημα, κι αν μας αντέξει το σκοινί, θα φανεί στο χειροκρότημα ".

Συμβουλές 5η, 6η, 7η. Φάτε, πιείτε, απολαύστε, διασκεδάστε με την ψυχή σας. Κάντε γλέντια και ξενύχτια, τολμήστε εκείνο που φοβάστε. Κάντε ασυνήθιστα τρελά πράγματα, δεν θα σας παρεξηγήσει κανείς.

Συμβουλές 8η, 9η, 10η, προς ναυτιλλομένους - ξέρουν αυτοί. Εμείς δεν θα αλλάξουμε ποτέ, γιατί αν δεν είμαστε "κακή " επιρροή, έχουμε αποτύχει ως φίλοι ( δεν το θέλουμε αυτό ). Φοράτε και μια ζώνη ασφαλείας, η νέα χρονιά θα έχει αναταράξεις. Επίσης, αν κάποια από όλες αυτές τις φιλοσοφίες που γράφω δεν βγάζει νόημα, δεν πειράζει, γιατί βγάζει συναίσθημα... Και τέλος.... επιλέξτε με προσοχή τους συνεπιβάτες... Κάνουν όλη τη διαφορά.

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ΜΕ ΥΓΕΙΑ!!!

American Style - Ν. Ερυθραία, Αθήνα
Δεκ
24
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Συχνά μου αρέσει να βάζω μικρά στοιχήματα, του τύπου, "αυτό θα γίνει, το άλλο αποκλείεται να συμβεί". Τις περισσότερες φορές τα κερδίζω και με φοβούνται οι φίλοι μου, όχι με υλικές απολαβές βέβαια, μόνο για την χαρά της νίκης... Για να δούμε λοιπόν, αν τα καταφέρω κι αυτή τη φορά.

Dirty Burger, το νέο αμερικάνικο σποτ στην Νέα Ερυθραία, κρυμμένο μέσα σε μια στοά, σε όχι εμφανές σημείο. Ψάξτε το όμως, γιατί γενικά αξίζει μια δοκιμή. Γουστόζικος χώρος το αίθριο εξωτερικά και πολύ πιο εντυπωσιακό το american style εσωτερικά, με ξύλινες ροτόντες και μοναστηριακά τραπέζια, πλαισιωμένα με δερμάτινα καθίσματα και καναπέδες. Επίσης θελκτικό και το μοντέρνο του μπαρ.

Επίσκεψη Παρασκευή βράδυ 18/11, νωρίς, το μαγαζί ήταν ψιλοάδειο αλλά μας ειπώθηκε ότι όλα τα τραπέζια ήταν ρεζερβέ, στράβωσα ομολογουμένως και μετά από μερικές παντομίμες μεταξύ τους, μας αντιπρότειναν να μας ετοιμάσουν τραπέζι στον επάνω όροφο, όπου θα ήμασταν μόνες μας. Αδιαμόρφωτος ακόμη, αλλά ήσυχος.

Στον μικρό κατάλογό τους, υπάρχουν starters, σαλάτες, burgers, steaks, κάποια γλυκά, μπύρες αλλά και κοκτέιλς. Ερωτηθήκαμε για εμφιαλωμένο και ζητήσαμε κανάτα, κίνηση πολύ σωστή, για το είδος του μαγαζιού και για την περιοχή. Οι τιμές είναι οι αναμενόμενες, σε κάποια πιάτα λίγο τσιμπημένες, στα ποτά τσουχτερές, και οι ενστάσεις μου πιο κάτω.

Δοκιμάσαμε λοιπόν:
- Dirty potatoes ( 5,50 ευρώ ). Σε τηγανάκι ήρθαν baby potatoes, βραστές και μετά περασμένες με βούτυρο στο τηγάνι, με ψιλοκομμένο λουκάνικο chorizo και 2 τηγανιτά αυγά από πάνω, με μικρή τσαχπινιά μαϊντανού. Μικρή ποσότητα, αλλά ανυπέρβλητη νοστιμιά, δυστυχώς δεν μας έφεραν κάτι συνοδευτικό, τύπου ψωμάκι για να... βουτσαλίσουμε.... αχ......
- Σαλάτα Coleslaw ( 4 ευρώ ). Εδώ τα χαλάσαμε. Δύο μπουκιές όλες κι όλες, για γέλια και για κλάματα, στο μπωλ της κρέμας του μπέμπη. Δεν χωρά στο μυαλό μου πώς λίγο λάχανο - καρότο - σέλερυ - μαγιονέζα, μπορεί να κοστολογηθεί σαν χρυσός. Επαναλαμβάνω, ήταν κυριολεκτικά 2 κουταλιές.
- Dirty chicken burger ( 6,50 ευρώ + 0,50 το τσένταρ στις πατάτες ). Αληθινό στήθος κοτόπουλο, παναρισμένο με panco, με iceberg, ντομάτα και honey mustard sauce, και μπόλικες πατάτες. Από τα πιο νόστιμα που έχω δοκιμάσει.
- Dirty bacon burger ( 7,50 ευρώ + 1, για μπέικον κ τσένταρ στις πατάτες ). Καλό κρεατένιο μπιφτέκι, παλαιωμένο τσένταρ, καπνιστό μπέικον, ντομάτα, iceberg, πίκλες ( λατρεύω ) και bbq σως. Ωραιότατο, νοστιμότατο, ισορροπημένο.
- Ήπιαμε μία Fischer draft μικρή στα 4 ευρώ και μία Bios μπουκάλι 330 ml, επίσης στα 4 ευρώ, πολύ τσιμπημένες!!!
- Τέλος, φάγαμε κι ένα cheesecake oreo ( 5 ευρώ ), πάρα πολύ ωραίο και μια χαρά να το μοιραστούν 2 άτομα. Σοκολατένια κρέμα ημίγλυκη και καθόλου ξινή, τραγανό μπισκότο πάνω - κάτω, σως ζεστής σοκολάτας και άχνη on top. Ωραίο και σαν εικόνα, αλλά όχι και να σερβίρεται στο ίδιο τηγάνι που σερβίρονται τα αυγά ρε παιδιά, αλλάξτε σκεύος...
Μουσικούλα δυνατή, ωραίος κόσμος, οι κοπέλες στο σέρβις πολύ εξυπηρετικές και ανεβοκατέβηκαν πολλές φορές τη σκάλα για να μας αφήσουν με καλές εντυπώσεις. Για κέρασμα μην ψάχνετε, σε τέτοια μαγαζιά δεν υπάρχει.

Εν κατακλείδι, μας άρεσε πολύ το Dirty Burger και ευκαιρίας δοθείσης θα πάμε ξανά. Απλά χρειάζεται κράτηση, ειδικά Π/Σ/Κ, για να απολαύσει κάποιος τον κάτω χώρο που είναι πολύ όμορφος. Σύνολο με απόδειξη, 38 ευρώ, χμμ... Μπορεί και λίγο καλύτερα, αλλά πάλι μιλάμε για τη Νέα Ερυθραία.

Το στοίχημα - πρόκληση. Μια πιο μαζεμένη κριτική, από αυτές που με έχετε συνηθίσει. Έκθεση Πανελληνίων 500 - 600 λέξεις. Αν έχω μετρήσει σωστά, κάπου 528. Κερδισμένο λοιπόν!! Για επόμενη φορά... δεν το υπόσχομαι...!!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια