Loader

piperman

Κριτικές: 198
Μέλος από: Φεβ 2015

Εμφάνιση:

17 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Τρίτη βράδυ στις 8/5, γύρω στις 9 μ. μ., πάμε με μια φίλη στον γνωστό μας από παλιά χώρο εστίασης με ελληνική και μεσογειακή κουζίνα, που βρίσκεται στο πλάι του Hilton. Αναφέρομαι στο κλασικό AGORA SELECT (AS), μεταξύ Χατζηγιάννη Μέξη και Βεντήρη, που ισαπέχει (5 περίπου λεπτά με τα πόδια) απ’ τους Σταθμούς του Μετρό, ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ & ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ.

Το AS κλείνει μια 15ετία, αφού άνοιξε το 2003, λειτουργεί δε καθημερινά από 10.00 μέχρι 02.00 και παραμένει πάντα δημοφιλές και γεμάτο από Έλληνες αλλά και ξένους τουρίστες, πολλοί απ’ τους οποίους υποθέτω ότι πιθανόν θα προέρχονται απ’ το διπλανό HILTON. Το ίδιο συνέβη και κατά την προχθεσινή επίσκεψή μας, είμαστε δε πολύ τυχεροί γιατί χωρίς κράτηση εξασφαλίσαμε θαυμάσιο τραπέζι στο κέντρο του ενός απ’ τους δύο χώρους του, και συγκεκριμένα του ημιυπαίθριου στεγασμένου.

Το εστιατόριο ανήκει στον αεικίνητο νεαρό επιχειρηματία κ. Θύμιο Κουτσούμπα, ο οποίος πρόσφατα άνοιξε και το διπλανό, Βεντήρη Roast House, που σας παρουσίασα πέρσι τον Νοέμβρη. Υποθέτω ότι το AGORA SELECT και το AGORA των Αμπελοκήπων ανήκουν σε συγγενικά πρόσωπα, αφού το τελευταίο ανήκει στον κ. Χρήστο Κουτσούμπα, έχουν δε παραπλήσιο ύφος και διακόσμηση, αλλά και μενού! Σημειωτέον ότι ο τωρινός σεφ του AS, κ. Κωνσταντίνος Κωστόπουλος, υπήρξε στο παρελθόν σεφ του AGORA των Αμπελοκήπων!

Στους δύο χώρους, τον κεντρικό και τον ημιυπαίθριο, που επικοινωνούν (υπάρχουν διάφορα πάσο με κηροπήγια! ) δεσπόζει σαφέστατα το ξύλο, σε τραπεζοκαθίσματα, δάπεδο, δοκούς οροφής, το μπαρ του κεντρικού χώρου, ενώ στον ημιυπαίθριο κυριαρχεί ένας ψηλός κορμός δένδρου! Τα σουπλά των τραπεζιών έχουν το διακριτικό σήμα του εστιατορίου, που είναι ένα καλλιτεχνικό άλφα, δηλωτικό της επωνυμίας της επιχείρησης!
Οι περιμετρικές τζαμαρίες αναδεικνύουν το πλούσιο εξωτερικό πράσινο δένδρων και φυτών, ενώ την ημέρα φωτίζουν άπλετα τις σάλες. Υπάρχει ακόμη μια πληθώρα κάδρων, (καλλιτεχνικών κ. λπ. ) στους τοίχους, που είναι βαμμένοι με ανοιχτές μπεζ αποχρώσεις, όπως και η οροφή, όπου διάφοροι ευμεγέθεις ανεμιστήρες δροσίζουν τις αίθουσες! Τα κλιματιστικά και ο άνετος εξαερισμός διευκολύνουν το κάπνισμα, τουλάχιστον στον ημιυπαίθριο χώρο. Υπολογίζω δυναμικότητα περί τα 150 άτομα μέσα, ενώ έξω στο πίσω μέρος του κήπου υπάρχουν λίγα ακόμη τραπέζια για άλλα 40-50 θαμώνες, όταν ο καιρός το επιτρέπει.

Παρά τον σχετικό θόρυβο από τα γκρουπ και τις παρέες, ακούγονταν απαλή lounge και τζαζ μουσική, που ταίριαζε με την όλη ατμόσφαιρα.

Εξάλλου, στο υπόγειο υπάρχουν 2+2 καθαρά WC, δίπλα στη κουζίνα, πίσω απ’ την οποία διακρίνονταν κάποιες γλάστρες με ευωδιαστά μυρωδικά, που θα αξιοποιούνται δεόντως στο μαγείρεμα!

Η εξυπηρέτηση γίνονταν από 7-8 νεαρά γκαρσόνια, όλα με μαύρες στολές (παντελόνια και μπλούζες με το σήμα α και την επωνυμία ολόκληρη στα μανίκια τους), τα οποία ήταν απόλυτα ενημερωμένα πάνω στο αντικείμενο του σέρβις, του χώρου, των φαγητών και ποτών, του σεφ κ. λπ. συντελεστών του εστιατορίου. Βαθμολογώ την άξια εξυπηρέτηση με 4 στα 4, λαμβάνοντας επίσης υπόψη και την ετοιμότητά τους, σπάνια για τα ελληνικά δεδομένα, στην άμεση ετοιμασία των τραπεζιών, ευθύς μόλις οι πελάτες έφευγαν. Ο επιχειρηματίας κάνει άψογη δουλειά, όντας πανταχού παρών, και ομολογώ ότι συνιστά παράδειγμα προς μίμηση!!

Το μενού είναι απόλυτα ενημερωμένο, και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και τα εξής: καμιά 10αριά ορεκτικά στα 6-10 €, 10 σαλάτες, από 9-11 €, 12 ζυμαρικά από 7-15 €, πληθώρα πουλερικών, ψαριών και κρεατικών, όπως και ποικιλία γλυκών, στα 5-8 €.
Υπάρχει ακόμη μενού με καμιά 20αριά πιάτα ημέρας (πολλά ψάρια, αστακομακαρονάδα και καβουρομακαρονάδα, κουνέλι, μουσακά, σαλάτες, κ. λπ. ), για να διευκολύνει τις επιλογές σας.

Εξάλλου, η ανανεωμένη λίστα κρασιών, περιλαμβάνει 50 περίπου ετικέτες, σε τιμές που κυμαίνονται από 15-45 €: για το κορυφαίο κόκκινο, Μαγικό Βουνό του Λαζαρίδη (στις κάβες από 20 €). Ακόμη, 15 μπύρες (3-5 €), αφρώδεις οίνοι, και τα συνήθη αποστάγματα και αναψυκτικά.
Πρέπει να προσθέσω, ότι στα τραπέζια διαφημίζουν τα house wines, από ένα ελληνικό, λευκό και κόκκινο, που εναλλάσσουν σε μηνιαία βάση, σε τιμές περί τα 15 € το καθένα!

Εμείς δοκιμάσαμε:

• Μια κρέπα φούρνου γεμάτη σπανάκι, ανθότυρο και μυρωδικά, που μας θύμισε σπανακόπιτα σε σχήμα κρέπας. Εκλεκτή, στην τιμή των 7.70 €.

• Απ’ τα πιάτα ημέρας, η φίλη μου παρήγγειλε ένα burger με αρνίσιο κιμά, τηγανιτές πατάτες και σαλάτα βαλεριάνα, που της άρεσε, αν και στο burger την ενόχλησε κάπως η μαρμελάδα με τα σκληρά κομματάκια μπέικον, καθώς και η υπερβολική σε ποσότητα barbeque sauce, που θα ήταν προτιμότερο να έρχεται σε ξεχωριστό μπολάκι! Τιμή στα 12.50 €.

• Εγώ πήρα μια μερίδα μπιφτέκια γαλοπούλας με πουρέ. Ήρθαν δύο τεράστια και πεντανόστιμα μπιφτέκια γαλοπούλας, ο δε πουρές ήταν ό, τι έπρεπε. Το συνιστώ σαν πιάτο διαίτης. Τιμή, 10.00 €.

• Μας ρώτησαν για ψωμί και δεν θέλαμε, έφεραν δε ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό, σε τιμή 1.80 €.

Πλήρωσα 32 € (10/16 € το άτομο), αποφεύγοντας ποτά και γλυκά, για τα οποία επιφυλασσόμαστε προσεχώς!

Συμπερασματικά το AS παραμένει ένα προσεγμένο εστιατόριο, σε κομβική θέση του αθηναϊκού κέντρου. Με τις ποικιλίες, τις λογικές τιμές, την ωραία ατμόσφαιρα και το εκπληκτικό του σέρβις, δικαίως είναι πάντα δημοφιλές και γεμάτο κόσμο.

Θεωρώ πως με τον καιρό βελτιώνεται, όπως τα καλά κόκκινα κρασιά που προσφέρει!

Φυσικά και σας το συνιστώ για μελλοντική σας επίσκεψη, business lunch ή romantic dinner!!

02 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Δευτέρα 23/4, μετά από δουλειές στο Κέντρο, καταλήγω με ένα φίλο μου στο Σύνταγμα, αναζητώντας καλό εστιατόριο που δεν έχω ακόμα επισκεφθεί, οπότε επιλέγουμε στη Μητροπόλεως τον ΜΠΑΡΜΠΑΔΗΜΟ (Μ), ο οποίος άνοιξε πέρσι τον Ιούλιο και βρίσκεται παραπλεύρως του Τζίτζικα & Μέρμηγκα.

Το νέο μαγαζί, της γνωστής αλυσίδας των κεμπαπτζίδικων, λειτουργεί καθημερινά από 11.30 μέχρι 01.00.

Ο Μπαρμπαδήμος, ο παππούς που ήρθε απ’ τη Σμύρνη παλιά, έβαλε τις βάσεις της επιχείρησης, καθώς και τις ανατολίτικες συνταγές.

Άνοιξε πρώτα το μαγαζί του Πειραιά (2010) και ακολούθησαν αυτά στο Περιστέρι, τη Ν. Σμύρνη και το Σύνταγμα, ενώ κάποια άλλα, όπως της Δραπετσώνας, είναι franchises.

Το μαγαζί του Συντάγματος έχει καμιά 15αριά τραπέζια στο πεζοδρόμιο της Μητροπόλεως, για 50 περίπου άτομα, που στην πλειονότητά τους ήταν τουρίστες από κάθε γωνιά της γης. Λόγω καλοκαιρίας (η ώρα ήταν 13.30 το μεσημέρι) ο εξωτερικός χώρος ήταν μισογεμάτος, και καθίσαμε σε ένα απ’ τα τραπέζια αυτά.

Ο εσωτερικός χώρος, με τα ξύλινα δάπεδα, αποτελείται από ισόγειο (για 50 περίπου άτομα), καθώς και πατάρι, 60 ακόμη ατόμων. Όλα τα τραπέζια ήταν στρωμένα με όμορφα πράσινα καρό τραπεζομάντιλα, ενώ στο βάθος παρατήρησα την ανοιχτή κουζίνα με 3 μάγειρες που φορούσαν ομοιόμορφες μπορντό ριγέ ποδιές.

Πληροφορήθηκα ότι σεφ είναι ο Αρμέν, Αρμενικής φυσικά καταγωγής, ο οποίος απουσίαζε την ώρα εκείνη.
Οι τοίχοι ήταν γεμάτοι από γραφικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες του χθες, τόσο της Μικράς Ασίας όσο και της παλιάς Αθήνας, με τις γειτονιές, τα λιγοστά οχήματα κι ανάμεσά τους, τα πρώτα τραμ!
Στην αριστερή πλευρά, είχαν δημιουργήσει μια γωνιά με καμιά 10αριά παλιά ραδιόφωνα, ενώ πιο δίπλα δέσποζε και μια φωτογραφία του ιδρυτή της εταιρίας που δούλευε μαζί με το προσωπικό.

Στο βάθος δεξιά υπήρχε μαρμάρινη σκάλα που οδηγούσε αφενός στο πατάρι, και αφετέρου στο υπόγειο, όπου υπάρχει μια ανδρική και δύο γυναικείες καθαρές τουαλέτες, ενώ και στο βάθος του ισογείου υπάρχουν ακόμη από ένα WC για ΑΜΕΑ, και για τα μικρά παιδάκια, όλες απαραίτητες για τη λειτουργικότητα του πολυσύχναστου τουριστικού αυτού μαγαζιού.

Μουσική lounge ακούγονταν απ’ τα μεγάφωνα σε χαμηλή ένταση, λόγω και του εξωτερικού θορύβου, και συγκεκριμένα, παλιά ιταλικά τραγούδια, επιτυχίες του Ντέμη Ρούσσου, κ. λπ.
Με πληροφόρησαν ότι Παρασκευή και Σάββατο βράδυ, καθώς και Κυριακή μεσημέρι, έχουν επίσης και live πιάνο!

Τα 3-4 νεαρά γκαρσόνια ήταν ευγενικά και ενημερωμένα, φορούσαν δε μαύρα παντελόνια, μαύρα γιλέκα και άσπρες ποδιές.
Με το που καθίσαμε, μας κέρασαν κομματάκια από μελιτζάνες και κόκκινες πιπεριές, που ήρθαν μέσα σε ένα μικρό πιατάκι.
Ταυτόχρονα όμως προσγειώθηκε και μπουκάλι με εμφιαλωμένο νερό (1.80 €), χωρίς εμείς να το ζητήσουμε, αλλά τουλάχιστον συνοδεύονταν και από σαμπανιέρα με παγάκια!

Το μενού, που υπάρχει και ηλεκτρονικά με φωτογραφίες αλλά χωρίς τιμές (! ), περιλαμβάνει: 8 σαλάτες από 4-9 €, 18 ορεκτικά και αλοιφές από 3-8 € και 12 κύρια πιάτα, κυρίως κεμπάπ, στα 10-19 €, τιμή που αφορά το αριστοκρατικό λεγόμενο κεμπάπ, με χοιρινό, κοτόπουλο, σουτζούκι, παστουρμά, πιτάκια, ντομάτα και πιπεριά. Γενικά,. Θεωρώ ότι οι τιμές των κεμπάπ είναι σαφώς υπερτιμημένες και θα επανέλθω σύντομα στο σημείο αυτό.
Το ίδιο νομίζω ότι ισχύει και τα ανατολίτικα γλυκά τους, όπου μάλιστα δεν φέρνουν τον σχετικό κατάλογο απ’ την αρχή, αλλά τα ανακοινώνουν προφορικά (!! ) στο τέλος. Σερβίρουν μπακλαβά, κιουνεφέ, σεκέρ παρέ, καζάν ντιπί, εκμέκ με σαντιγί ή παγωτό, σε τιμές από 5-7 € (!! ). Οποία διαφορά π. χ. από το FATSIO, όπου τα ίδια γλυκά στοιχίζουν μόνο 3-4 €!!

Η λίστα των ποτών περιλαμβάνει κρασί χύμα στα 5.20 το μισόλιτρο, 4 μπύρες, στα 3 €, αποστάγματα 200 ml στα 7-8 €.
Σερβίρουν ακόμα 16 ετικέτες εμφιαλωμένων, λευκών, κόκκινων και ροζέ κρασιών, από Ελλάδα και Ιταλία, σε τιμές που αρχίζουν από 13 € (για λευκό Ασύρτικο ή ροζέ Αγιωργίτικο – στις κάβες ~ στα 6 €), μέχρι 120 € (! ) για το φημισμένο κόκκινο Ιταλικό απ’ την Τοσκάνη, Brunello di Montalcino, το οποίο στις κάβες μας αρχίζει από 45 € και πάνω.

Εμείς φάγαμε τα εξής:

• Μια μερίδα τζατζίκι, που ήταν εξαιρετικό και αρκετά καυτερό. Τιμή 3.90 €.

• Μια μερίδα μέλι-μελιτζάνες, που ήταν καμιά 15αριά μικρά τετράγωνα κομμάτια ψητής μελιτζάνας, τόσο βουτηγμένης στο μέλι όσο και με τη σχετική του σος. Μας άρεσε πολύ, παρότι σαν ορεκτικό ήρθε κι αυτό σε μικρό πιατάκι. Τιμή επίσης 3.90 €.

• Για κύριο πιάτο μοιραστήκαμε ένα κεμπάπ λεγόμενο Μπραζιλέρο, το οποίο περιελάμβανε δύο σουβλάκια με κομμάτια από μοσχάρι γάλακτος, και συνοδεύονταν από πιτάκια και κομματάκια ντομάτας και πιπεριάς. Η τιμή του 13.90 €!!
Εδώ απογοητευτήκαμε, επειδή το κρέας δεν ήταν τρυφερό, και είτε έφταιγε το συγκεκριμένο κομμάτι, είτε δεν ήταν γάλακτος, είτε δεν ήταν καλά σιτευμένο!

Αναπόφευκτη ήταν οι συνειρμοί μας και μοιραία η σύγκριση με τους αριστείς του είδους, που ομολογουμένως είναι τα ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ της Πλατείας Αμερικής (Αγάμων για τους πιο παλιούς) και της Πλατείας Μεσολογγίου στο Παγκράτι, όπου με 8 μόνον € γεύεσαι αριστουργηματικά πράγματι κεμπάπ!
Θεωρώ ότι είναι δύσκολο να είσαι τουριστικό μαγαζί και ταυτόχρονα γαστρονομικός παράδεισος!!
Για τον λόγο αυτό, αλλά και όσα ήδη ανάφερα για τα γλυκά, το vfm δεν μπορεί να υπερβεί το 2 στα 4!

Παράλληλα, η γεύση, η εξυπηρέτηση και ο χώρος βαθμολογούνται με 3 στα 4, η γεύση μάλιστα άξιζε μάλλον 2.50, αλλά τη βαθμολόγησα επιεικώς, χάρη στα δύο νόστιμα ορεκτικά και το αρχικό τους κέρασμα.

Πληρώσαμε 23.50 € (κατηγορία 10/16 € το άτομο), και θα έλεγα συμπερασματικά ότι στην πιάτσα της οδού Μητροπόλεως με τα δεκάδες στέκια, πολλά των οποίων είναι αξιόλογα, προσωπικά δύσκολα θα ξαναπήγαινα στον ΜΠΑΡΜΠΑΔΗΜΟ, εκτός αν στην παρέα επέμεναν κάποιοι λάτρεις των κεμπάπ.

Σε κάθε περίπτωση, δική σας η απόφαση!!

26 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Τετάρτη 18/4 επισκέπτομαι για πρώτη φορά το ιδιαίτερα εμβληματικό Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος, στον χώρο του Ιππόδρομου στο Φαληρικό Δέλτα, γευματίζοντας φυσικά στο AGORA BISTRO (AB), το οποίο πέρασα πρόσφατα στο σάιτ, ελπίζοντας να το εγκαινιάσω με τη σημερινή κριτική μου.

Δυο λόγια μόνο για το Κέντρο Πολιτισμού ΣΝ, που σχεδιάστηκε απ’ τον διάσημο 80χρόνο Ιταλό Αρχιτέκτονα Ρέντσο Πιάνο (Κέντρο Πομπιντού στο Παρίσι, Διεθνές Αεροδρόμιο Οζάκα, Shard Bridge Tower: ο ψηλότερος Ευρωπαϊκός ουρανοξύστης, στο Λονδίνο, ύψους 310 μέτρων, κ. λπ. έργα παγκοσμίως)!
Το έργο απλώνεται σε έκταση 210 στρεμμάτων, κόστισε περί τα 600 εκατομμύρια €, παρουσιάστηκε στο Ζάππειο το 2009, κατασκευάστηκε απ’ το 2011-2016 και παραδόθηκε στο Ελληνικό Δημόσιο τον Φεβρουάριο του 2017, ήδη δε υπολογίζεται ότι το έχουν επισκεφθεί περί τα 3.000.000 επισκέπτες!
Περιλαμβάνει -σε 2 αντικριστά λαμπρά οικοδομήματα- την Εθνική Λυρική Σκηνή (και την Πειραματική Σκηνή), καθώς την Εθνική Βιβλιοθήκη (που ήδη μεταφέρθηκε εκεί και αναμένεται να λειτουργήσει άμεσα).
Στην ταράτσα (8ος όροφος) της Λυρικής Σκηνής δεσπόζει ο Φάρος, με μοναδική θέα του Λεκανοπεδίου και του Σαρωνικού, ενώ μεταξύ των 2 κτιρίων εκτείνεται η Μεγάλη Αγορά, Προς τη μεριά της Συγγρού εντυπωσιάζει το Κανάλι 400 μέτρων, και στη βορεινή πλευρά κυριαρχεί το Πάρκο, με τις ποικίλες δεντροφυτεύσεις, αλέες και μονοπάτια του, καθώς και τους χώρους αθλοπαιδιών για τους νέους.

Το AGORA BISTRO στην Αγορά συνιστά το κυρίως εστιατόριο του ΚΠΣΝ. Υπάρχουν επίσης το Canal Café στο Κανάλι, το Park Kiosk στο Πάρκο και το μοναδικής θέας Pharos Café στον Φάρο, σε ύψος 43 μέτρων!!

Μετά την πολύ συνοπτική εισαγωγή μου για ένα έργο που γράφονται χιλιάδες σελίδες με εκατομμύρια λέξεις, αλλά που η εικόνα η οποία αποκομίζεται από μια επίσκεψή μας εκεί αξίζει πολύ περισσότερο από τις χιλιάδες αυτές σελίδες και λέξεις, θα έρθω τώρα στην κριτική μου για το ΑΒ.

Πληροφορήθηκα ότι υπάρχουν μικρά λεωφορεία για δωρεάν μεταφορά από Σύνταγμα (Mac Donald’s) & Σταθμό Φιξ (τα Σ/Κ δε ανά ημίωρο από 9.30-21.30). Πήρα αυτό των 11.00 και σε 12 λεπτά διάβηκα τις πύλες του ΚΠΣΝ! Μέσα σε 1 ½ ώρα περιηγήθηκα στα πιο πάνω αξιοθέατα, καταλήγοντας στο ΑΒ στις 12.30, ώρα που η κουζίνα είχε ανοίξει και το εστιατόριο άρχιζε σιγά-σιγά να γεμίζει από επισκέπτες κάθε ηλικίας και εθνικότητας, στην πλειονότητά τους όμως Έλληνες!

Το ΑΒ άνοιξε τον Μάη του 2017, ύστερα από διαγωνισμό που κατακυρώθηκε στην Εταιρεία του Dominique Perrot. O διάσημος Γάλλος σεφ, που είναι εδώ και χρόνια στη χώρα μας, υπήρξε αρχιμάγειρας του Φρανσουά Μιτεράν, ενώ σε μας, executive chef στο Meridien, Knossos Beach και το Εστιατόριο του Μουσείου Ακρόπολης! Η εταιρεία του, Perrot Traiteur, με έδρα τον Άγιο Δημήτριο, τροφοδοτεί με catering το Εθνικό Θέατρο, το Γαλλικό Ινστιτούτο, κ. λπ.

Ανοίγουν στις 08.00 με καφέ, χυμούς και διάφορα σνακ, ενώ η κουζίνα λειτουργεί από 12.00 μέχρι 23.00 (ή τα μεσάνυχτα, κατά τις ημέρες προγραμμάτων της Λυρικής Σκηνής).

Σεφ είναι ο Γιάννης Κουτεράνης, με καταγωγή από Καρπενήσι και Καβάλα, πάντα με την καθοδήγηση και τη συνεργασία φυσικά του Dominique Perrot, που άλλωστε συνέταξε το μενού του ΑΒ.
Η υπεύθυνη του ΑΒ, Αγγελική Perrot, κόρη του σεφ, βρισκόταν εκεί και έτσι είχα την ευκαιρία να πληροφορηθώ πολλά απ’ τα ενδιαφέροντα που σας περιέγραψα.

Ο χώρος είναι μινιμαλιστικός, μοντέρνος και λιτός, ως είθισται για αίθουσες μουσειακών πολιτιστικών συγκροτημάτων. Είναι πολύ φωτεινός, χάρη στις τζαμαρίες του στην πρόσοψη όσο και την πίσω όψη του. Μπροστά του εκτείνεται η Μεγάλη Αγορά με τα εκατέρωθεν 2 κτίρια, και το νότιο τμήμα του Καναλιού.

Στα ωραία χάρτινα σουπλά με το λευκό φόντο και τα κίτρινα γεωμετρικά σχέδια, αναγράφονται μάλιστα οι ορισμοί της Αγοράς, απ’ το έργο: Λέξεων Συναγωγή, του Φωτίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως (9ος αιών μ. Χ., την εποχή του Σχίσματος με τη Δυτική Εκκλησία).
ΑΓΟΡΑ: Τόπου όνομα, και τα αγοραζόμενα. Θεσσαλοί δε και τον λιμένα αγοράν καλούσι. Κρήτες, την εκκλησίαν. Παρ’ Ομήρω, πας αθροισμός!

Το ΑΒ λειτουργεί σε εσωτερικό κλιματιζόμενο χώρο, που περιλαμβάνει σε τρεις σειρές περί τα 24 τραπέζια για 64 συνολικά άτομα. Η φωτεινότητά του ενισχύεται από τα εξαίρετα λευκά μαρμάρινα δάπεδα και τους ολόλευκους τοίχους.
Τα τραπέζια είναι από λευκή επίσης φορμάικα, ενώ οι πλαστικές καρέκλες με τον μεταλλικό σκελετό έχουν χρώμα πορτοκαλί, που ζωντανεύει το άκρον άωτον της λευκότητας! Η οροφή φωτίζεται από πυκνά διατεταγμένα σποτάκια.
Η κουζίνα είναι ανοιχτή, μπαίνοντας δεξιά, ενώ μπροστά της υπάρχει λευκός πάγκος σερβιρίσματος, στη συνέχεια δε υπάρχει μια σειρά από ράφια ανοιχτής μπεζ απόχρωσης με τα κρασιά και τα ποτά.

Μουσική ακούγονταν απ’ τα μεγάφωνα απαλή jazz και lounge, λόγω άλλωστε και του αυξανόμενου θορύβου, ειδικά απ’ την πληθώρα των νεαρών επισκεπτών του συγκεκριμένου χώρου εστίασης.

Στον διάδρομο παραπλεύρως, υπάρχουν από 3 πολυτελή ανδρικά και γυναικεία WC καθώς και ένα για ΑΜΕΑ, με λευκά μαρμάρινα δάπεδα και τοίχους από αδιάβροχα μπεζ πάνελ, που ήταν πολύ καθαρά κατά τη συγκεκριμένη ώρα (μη αιχμής). Οι νιπτήρες μάλιστα τροφοδοτούνταν με μπαταρίες, οι οποίες ήταν εφοδιασμένες με φωτοκύτταρα, καθώς και ηλεκτρονική παροχή σαπουνιού!

Οι τρεις ευγενικές και ενημερωμένες πάνω στο μενού σερβιτόρες, αλλά και οι τρεις βοηθοί του σεφ στην κουζίνα, φορούσαν μαύρα τζιν και μπλούζες, καθώς και κόκκινες ποδιές.

Παρατήρησα ότι απ’ τον κατάλογο των φαγητών στο ταμείο έλειπε η σελίδα με τα κύρια πιάτα, γεγονός που σημαίνει ότι απαιτείται η δέουσα προσοχή στην κατάσταση των καταλόγων και η αντικατάσταση των τυχόν φθαρμένων (αχ, αυτή η μανία κάποιων Νεοελλήνων να καταστρέφουν! ). Ωστόσο, παρατήρησα ότι τα περισσότερα τραπέζια ήταν εφοδιασμένα με το μενού των φαγητών και ποτών.

Στο συγκεκριμένο μενού τώρα: πρόκειται για ελληνική και μεσογειακή κουζίνα. Στα πιάτα ημέρας είχαν σήμερα ό, τι ελληνικότατο: γεμιστά, ντομάτες και πιπεριές, που ομολογουμένως τις θαύμασα στα γειτονικά τραπέζια!

Ο κατάλογος λοιπόν περιλαμβάνει πίτες, τάρτες, καθώς και το κλασικό Quiche Lorraine στα 2-5.50 €, 5 σαλάτες, από 5-6.50 € και 12 κύρια πιάτα, που αρχίζουν απ’ τις φαρφάλες ναπολιταίν (5.50 €) μέχρι το μοσχαρίσιο φιλέτο με λαχανικά, στα 22 €. Σερβίρουν ακόμα 13 επιδόρπια, καθότι πολλοί αρκούνται σ’ αυτά, σε τιμές από 2-6 €. Τα γλυκά φτιάχνονται επίσης από τη συνεργασία των δύο σεφ.

Η λίστα των ποτών περιλαμβάνει αναψυκτικά στα 2.50 €, αποστάγματα 200 ml στα 7-8 €, κοκτέιλ στα 8 €, και μπύρες στα 4-5 € οι περισσότερες.
Υπάρχουν 15 ετικέτες εμφιαλωμένων κρασιών του ελληνικού αμπελώνα, λευκών, κόκκινων και ροζέ, σε τιμές από 18 €, για το Αγιωργίτικο κόκκινο βιολογικό Ζαχαριά, μέχρι 27 € για το λευκό Thema Παυλίδη (τιμή λογική, αφού στις κάβες κοστίζει περί τα 12 €). Φυσικά, σερβίρουν και ποτήρια κρασί, σε τιμές από 3-5 €.

Έφαγα μια μερίδα φιλέτο κοτόπουλο σχάρας με ριζότο από μπρόκολο. Ήρθαν πέντε κομμάτια νοστιμότατου κοτόπουλου, άψογα ψημένου απ’ τον σεφ, με το σωστά χυλωμένο ριζότο, καταπράσινο χάρη στο μπρόκολο. Τιμή, στα 12 €.

Απ’ τα γλυκά δοκίμασα μια πραλίνα με σος μανταρινιού, που ήταν ένα χορταστικό και φίνο επιδόρπιο, με τη σος του μανταρινιού, τόσο από πάνω όσο και τριγύρω στο πιάτο μου. Μου άρεσε επίσης. Τιμή στα 6 €.

Ήπια ένα μικρό εμφιαλωμένο νερό, στα 0.50 €, ενώ μου κέρασαν ευγενέστατα ένα ποτήρι λευκό κρασί!

Πλήρωσα 18.50 € και θεωρώ ότι τόσο η γεύση όσο και το vfm αξίζουν 4 στα 4, λαμβανομένης υπόψη της συνολικής εντύπωσής μου απ’ το ΚΠΣΝ!

Θέλοντας να διαπιστώσω πώς λειτουργεί το AGORA BISTRO σε μέρες και ώρες αιχμής, επανέλαβα την επίσκεψή μου το Σάββατο 21/4 στις 13.00 (2 άτομα), οπότε η αίθουσα ήταν ουσιαστικά γεμάτη από μικρές και μεγαλύτερες παρέες, ενώ τα WC, πάντα πεντακάθαρα με μόνιμη καθαρίστρια επί τόπου!
Παρατήρησα επίσης σήμερα ότι το καφέ της Μεγάλης Αγοράς, ακριβώς μπροστά απ’ το ΑΒ εξυπηρετείται απ’ το ταμείο του ΑΒ, αλλά οι νέοι που συχνάζουν εκεί εξυπηρετούνται με self service απ’ το ίδιο ταμείο, παραλαμβάνοντας τα φαγητά τους μέσα σε πλαστικές συσκευασίες!

Αφού λοιπόν καθίσαμε και τους ρωτήσαμε για το πιάτο ημέρας, μας πληροφόρησαν ότι ήταν χοιρινό λεμονάτο με πατάτες, στα 12 €. Για τα πιάτα ημέρας, όμως, θα πρέπει οι ίδιοι οι σερβιτόροι να ενημερώνουν τους πελάτες ευθύς εξαρχής, να είναι επίσης γραμμένα, με στυλό έστω, μέσα σε όλα τα μενού, και, ακόμα, να αναγράφονται σε εμφανές σημείο (π. χ. στον πάγκο δίπλα στο ταμείο).

Φάγαμε τα εξής:

• Σαλάτα με ρόκα, μανιτάρια σοτέ, παρμεζάνα και σος ροδιού. Τιμή 6.50 €. Ήταν πολύ γευστική, με φρέσκα υλικά και χορταστική σαν μερίδα.
Ωστόσο, τους ζητήσαμε να προσθέσουμε ελαιόλαδο. Αφού οι σερβιτόροι ρώταγαν ο ένας τον άλλον, σε 4-5 λεπτά αναγκάστηκαν να μας φέρουν, προφανώς απ’ την κουζίνα, ένα μικρό μπολάκι με λίγο ελαιόλαδο!! Έπρεπε, αν όχι όλα τα τραπέζια, το μαγαζί τουλάχιστον να διέθετε κάποια μπουκαλάκια με ελαιόλαδο (το εθνικό μας προϊόν), τη στιγμή μάλιστα που στο Πάρκο του Κέντρου Πολιτισμού, λίγα μέτρα μόλις πιο πάνω, δεσπόζουν κυριολεκτικά τα χιλιάδες δεντροφυτευμένα ελαιόδεντρα, με ό, τι αυτό το γεγονός μπορεί να συμβολίζει για ημεδαπούς αλλά πρωτίστως αλλοδαπούς επισκέπτες!!

• Ένα Quiche Lorraine, που ήρθε σε στρογγυλό σχήμα, και ήταν εξαιρετικά νόστιμο. Τιμή στα 4.50 €.

• Μία τάρτα σολομού, επίσης στρογγυλή, η οποία ήταν πεντανόστιμη, και ήταν φτιαγμένη από ολόκληρα κομμάτια σολομού (όχι καπνιστού, αλλά μάλλον ψητού στον φούρνο). Μην τη χάσετε! Τιμή στα 5.50 €.

• Για γλυκό μοιραστήκαμε μια μους λευκής σοκολάτας με εσπρέσο, αντίστοιχα πολύ καλό, στα 6 €.

• Νερό βρύσης, γέμισαν αρχικά τα ποτήρια μας, αλλά έπρεπε εμείς να τους ζητήσουμε δυο φορές να μας τα ξαναγεμίσουν!
Θεωρώ ότι κι αυτό είναι φάουλ, όπως το ελαιόλαδο, καθώς κι ενημέρωση για τα πιάτα ημέρας, και θα πρέπει οι δύο άξιοι σεφ και η Διεύθυνση να επιληφθούν της άμεσης επίλυσής τους, αφού το προσωπικό, ευχερώς ανανεώσιμο, πρέπει πάντα να πιάνει πουλιά στον αέρα!!

Πληρώσαμε 22.50 €, επιβεβαιώνοντας τα τεσσάρια σε γεύσεις και vfm. Τα τρία φάουλ, βέβαια, που προανέφερα μειώνουν την εξυπηρέτηση, επιεικώς στο 3!

Συμπερασματικά, πάντως, θεωρώ ότι το ΑΒ επιστεγάζει γαστρονομικά την όλη συγκλονιστική εμπειρία που βιώνει κάποιος στο ΚΠΣΝ, με σπιτική μαγειρική που βασίζεται σε αγνά εποχικά προϊόντα της Αγοράς (όπως λέει και το όνομά του)!
Φυσικά, τα Σ/Κ και ειδικά τις ημέρες παραστάσεων της ΕΛΣ, χρειάζεται να προηγηθεί τηλεφωνική κράτηση προς αποφυγήν ρίσκου και αναμονής...

Να περιηγηθείτε λοιπόν στα αξιοθέατα του ΚΠΣΝ και κατόπιν να αφεθείτε στις γαστρονομικές απολαύσεις που προσφέρει το AGORA BISTRO, με τις όποιες, στις αρχές ακόμα, τυχόν παραλείψεις του!

24 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Κυριακή του Θωμά, δύο άτομα απολαμβάνουμε πάλι περπάτημα στη Βαρυμπόμπη, καταλήγοντας πεινασμένοι στην ταβέρνα που εντόπισα την τελευταία φορά εκεί, δηλαδή τον ΑΡΗ, στη Λ. Τατοϊου.

Στον ΑΡΗ φτάσαμε γύρω στις 2 μ. μ., την ώρα που η ταβέρνα άρχιζε να γεμίζει στον εξωτερικό της χώρο, που βρίσκεται στην πρόσοψη. Ο ΑΡΗΣ δεσπόζει στο κατάφυτο πευκοδάσος της περιοχής, με θέα προς την Πεντέλη και την Πολιτεία, διαθέτει δε άνετο πάρκιν μπροστά και στο πλάι, όπου επίσης υπάρχει μικρή παιδική χαρά με κούνιες και τσουλήθρες για τα πιτσιρίκια.

Ο ιδιοκτήτης κατάγεται απ’ τα γραφικά Τζουμέρκα, και μάλιστα λειτουργούσε την ομώνυμη ταβέρνα, λίγο πιο πάνω, απ’ το 1987 μέχρι το 2010, ενώ στην παρούσα, πιο βολική θέση, έχει μεταφερθεί απ’ το 2004.
Η ταβέρνα είναι ανοιχτή Τετάρτη με Κυριακή από 12.00 μέχρι 23.00, ενώ τη Δευτέρα είναι κλειστή και την Τρίτη ανοίγει μόνο μεσημέρι, από 12.00 μέχρι 16.00.

Ο εσωτερικός χώρος αποτελείται από μια μεγάλη αίθουσα που φωτίζεται από πλευρικές τζαμαρίες, καθώς και μικρότερη πτέρυγα στα αριστερά, απ’ την οποία φαίνεται η παιδική χαρά, ενώ η κλειστή κουζίνα βρίσκεται στο βάθος.
Ο λιτός χώρος με τις ωραίες κουρτίνες είναι πεντακάθαρος και ιδιαίτερα φροντισμένος. Υπάρχουν ξύλινα τραπεζοκαθίσματα για 200 τουλάχιστον άτομα, ενώ οι τοίχοι είναι βαμμένοι με διακριτικές ροζ-μπεζ αποχρώσεις. Η μεγάλη σάλα διατίθεται και για ιδιωτικές εκδηλώσεις.

Μπροστά υπάρχει ημιστεγασμένος χώρος 50-60 ατόμων περίπου, ενώ πιο μπροστά στο κήπο υπάρχουν καμιά 25αριά τραπέζια με μεταλλικές καρέκλες, για 150 ακόμη θαμώνες. Καθίσαμε σε ένα απ’ αυτά, θαυμάζοντας δίπλα μας ένα επιτοίχιο σιντριβάνι με τα τρεχούμενα νερά του!

Μουσική ακούγονταν απ’ τα μεγάφωνα ελαφρολαϊκά ελληνικά τραγούδια σε χαμηλή μάλλον ένταση, ενώ μας πληροφόρησαν ότι τα Σ/Κ του χειμώνα υπάρχει και ζωντανή μουσική.

Αξίζει να προστεθεί ότι κατεβαίνοντας στο υπόγειο συναντάς 2+2 υποδειγματικά πεντακάθαρες τουαλέτες, επενδεδυμένες με γκρι-μπεζ πλακάκια, εξοπλισμένες μάλιστα με αυτόματο σύστημα συνεχούς απολύμανσης, που δεν βρίσκουμε ούτε σε πολυτελή ξενοδοχεία!
Επειδή είμαι πολύ ευαίσθητος σε τέτοια θέματα, θεωρώ ότι ο ιδιοκτήτης αξίζει θερμών συγχαρητηρίων!!

Η εξυπηρέτηση γίνεται από 5 παιδιά, με μαύρα τζιν παντελόνια και ανοιχτά πουκάμισα ή μπλούζες, που τα περισσότερα είναι ευγενικά, πρόθυμα και αρκετά ενημερωμένα.
Ωστόσο, θεωρώ λίαν αρνητικό το γεγονός ότι, παρά το ευγενικό τους καλωσόρισμα, κατά την αναχώρησή μας δεν βρέθηκε ούτε ένας για να μας αποχαιρετίσει, και, απογοητευμένος, θυμήθηκα έτσι τη ρήση του Δημοσθένη: «προς γαρ το τελευταίον εκβάν έκαστον των πριν υπαρξάντων κρίνεται»…
Ας το προσέξουν αυτό στο μέλλον, αφού δεν τους στοιχίζει τίποτα και μάλιστα το προσωπικό περισσεύει!!

Όσον αφορά το φαγητό, στην αρχή έρχεται δίσκος με τα ορεκτικά και τις σαλάτες, γεγονός που συνηθίζουν στην περιοχή (Λεωνίδας, κ. λπ. ). Έτσι, ένας από τους σερβιτόρους έφερε τον δίσκο με τις σαλάτες, τη φάβα, φέτα, τζατζίκι, τυροκαυτερή, τυροκροκέτες, φλογέρες, κ. λπ.
Εμείς διαλέξαμε σαλάτα του σεφ και δύο ζεστές φλογέρες με τυρί-ζαμπόν, όπου θα αναφερθώ στη συνέχεια.

Το μενού τους περιλαμβάνει 3 αλοιφές (3-4 €), 5 τυριά (4-5 €), καμιά 10αριά σαλάτες στα 4-8 €, 10 λαδερά πιάτα, από 4-8 €, καμιά 20αριά πιάτα της ώρας, από 8 € η χοιρινή μπριζόλα, μέχρι 30 € το κιλό τα αρνίσια παϊδάκια, 4-5 πιάτα της σούβλας, από 8.60 € το κοκορέτσι μέχρι 30 € το κιλό το αρνί στη σούβλα. Έχουν ακόμη 3 πιάτα θαλασσινών, στα 8-10 € και κάποια γλυκά.

Τα ποτά τους περιλαμβάνουν αναψυκτικά στα 2 €, 6 μπύρες στα 3-3.50, αποστάγματα, κ. λπ., ενώ προσφέρουν ηπειρώτικο χύμα κρασί, λευκό, κόκκινο και ροζέ, σε τιμή 8.20 € το λίτρο.

Εμείς πήραμε τα εξής:

• Αρχικά ήρθαν 5-6 φέτες φρυγανισμένου ψωμιού, στα 1.20 €.

• Ζητήσαμε νερό εμφιαλωμένο, τιμή 1.00 €.

• Μια σαλάτα του σεφ, που διαλέξαμε απ’ τον δίσκο, καλή ποιοτικά και αρκετά καλή ποσοτικά, η οποία όμως δεν περιείχε αυγό, εκτός αν αυτό ήταν σε απειροελάχιστη ποσότητα, γεγονός που μειώνει τη σχετική βαθμολογία της… Τιμή στα 7.80 €.

• Επιλέξαμε ακόμα απ’ τον δίσκο δυο ζεστές φλογέρες με ζαμπόν-τυρί, οι οποίες όμως ήρθαν στεγνές, ενδεχόμενα όχι σημερινές, και γι’ αυτό δεν μας ενθουσίασαν…Τιμή στα 2.60 €.

• Πήραμε ακόμα μια μερίδα κοκορέτσι, που ήταν ζεστό και ομολογουμένως πολύ νόστιμο. Τιμή στα 8.60 €.

• Για κυρίως πιάτο δοκιμάσαμε τα πολυδιαφημισμένα αρνίσια παϊδάκια τους. Τους ζητήσαμε μικρά κομμάτια με κόκαλο και το σχετικό συνοδευτικό λίπος. Οφείλω να ομολογήσω, ότι παρά το προχωρημένο της σαιζόν, τα παϊδάκια ήταν εξαιρετικά, ακριβώς όπως τα φανταζόμουνα. Τιμή για μισό κιλό 15.00 €.

Συνολικά δώσαμε 36.20 € (17/25 € το άτομο), για ένα γεύμα καλό, κυρίως ως προς τα βασικά του είδους, δηλαδή τα κρεατικά στη σούβλα και τα κάρβουνα.

Μας κέρασαν χαλβά και καρυδόπιτα με παγωτό.

Συμπερασματικά, θεωρώ ότι ο ΑΡΗΣ είναι μια καλή ταβέρνα που δικαιολογημένα συγκεντρώνει πολλούς μόνιμους πελάτες, ειδικά τα Σ/Κ.
Πρόκειται για ένα φροντισμένο μέρος, καθαρό, εύκολα προσβάσιμο και ενδεδειγμένο για οικογένειες με μικρά παιδιά, που θα τα αφήσετε ξέγνοιαστοι στην παιδική χαρά και τον κήπο με τα σκιερά πεύκα.

Για τους λόγους αυτούς προτείνεται, παρά τις μικρές επιφυλάξεις που ανέφερα.

12 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Κυριακή των Βαΐων, χαλασμός κόσμου στο Κέντρο, λόγω τόσο του Πάσχα των Καθολικών όσο και των ανοιχτών καταστημάτων. Τρία άτομα επιλέγουμε για μεσημεριανό φαγητό τον ΤΖΙΤΖΙΚΑ & ΜΕΡΜΗΓΚΑ (ΤΜ) της Μητροπόλεως, έχοντας ενημερωθεί απ’ τις αρκετά καλές κριτικές των χρηστών στο σάιτ μας.

Εμπνευσμένοι προφανώς απ’ τον ομώνυμο μύθο του Αισώπου, ο Παναγιώτης Μαζαράκης και Τάσος Δήμας ίδρυσαν τον 1ο ΤΜ το 1995 στα Άνω Πατήσια, για να ακολουθήσει το 2ο μαγαζί τους στο Χαλάνδρι το 1998, το 3ο εδώ στο Σύνταγμα το 2006, και το 4ο στην Κηφισιά το 2008!

Γύρω στις 4 μ. μ. λοιπόν επικρατούσε γενικά πανικός σε όλα τα μαγαζιά της Μητροπόλεως και του Συντάγματος. Στον ΤΜ έπρεπε να περιμένουμε 15 λεπτά για τραπέζι, όπου τελικά μας οδήγησε στον εξωτερικό τους χώρο μια ευγενής κοπέλα επί της υποδοχής, αφού βέβαια δεν είχαμε κάνει κράτηση. Ο χώρος, σε ισόγειο, πατάρι, αλλά και έξω, ήταν τίγκα από Έλληνες αλλά και αρκετούς ξένους τουρίστες, νεαρής μάλλον ηλικίας.

Το μαγαζί λειτουργεί, όπως έμαθα, Τρίτη με Σάββατο μέχρι 01.00 πρωινή, και Κυριακή / Δευτέρα μέχρι 23.00.
Με το που καθίσαμε έφθασε κέρασμα από τσίπουρο, με ελίτσες και πιπεριά. Παρατήρησα ότι δεν είχε μουσική, τουλάχιστον την ώρα που τρώγαμε (4-6 μ. μ. ), αλλά μάλλον δεν θα είχε και νόημα, λόγω του αδιαχώρητου και της σχετικής χάβρας που επικρατούσε στην όλη περιοχή!!

Ο χώρος θυμίζει παλιό μπακάλικο, γεμάτο ράφια με προϊόντα και ποτά, η δε συνολική του χωρητικότητα θα είναι περίπου για 150 άτομα (υπολόγισα από 40 έξω και στο πατάρι, και 70 στους δυο χώρους του ισογείου). Οι τζαμαρίες φωτίζουν αρκετά τον χώρο, ο οποίος στο ισόγειο μπαίνοντας έχει ξύλινο πάτωμα, ενώ στο βάθος το δάπεδο είναι στρωμένο με πλακάκια. Η ανοιχτή κουζίνα, με τους ψήστες, βρίσκεται στο βάθος δεξιά, ενώ συνεχίζοντας προς τα αριστερά κατεβαίνεις στο πλακοστρωμένο υπόγειο, όπου βρίσκονται από 2 ανδρικές και γυναικείες τουαλέτες, με πρωτότυπες μάλιστα γούρνες σχήματος κονσέρβας Κύκνος. Στο βάθος διακρίνεται το δωμάτιο με τη λάντζα.

Στον εξωτερικό χώρο που καθίσαμε, τα τραπέζια ήταν σε κανονικές αποστάσεις μεταξύ τους, ενώ μια κολώνα ήταν ντυμένη με παλιές αφίσες, δεκαετιών 50 και 60, με ηλεκτρικές συσκευές της εποχής κ. λπ.

Μας εντυπωσίασε το γεγονός ότι τα τραπέζια ήταν εξοπλισμένα με ειδικό συρτάρι το οποίο είχε τα διάφορα σερβίτσια, χαρτοπετσέτες, κ. λπ. Επίσης, δίπλα μας υπήρχε και ξεχωριστό τραπεζάκι αναφοράς, όπου τοποθετούσαμε το ψωμί, το νερό και όλα τα σχετικά!

Πληροφορήθηκα ότι δίνουν φαγητά σε πακέτα, αλλά βέβαια δεν προλαβαίνουν delivery, που θαρρώ πως υπάρχει μόνο στην Κηφισιά.

Η εξυπηρέτηση γίνονταν από 5-6 παιδιά, όλα τους με μαύρα τζιν και μπλούζες, καθώς και ομοιόμορφες γκρι ποδιές. Ήταν απόλυτα ενημερωμένα για το καθετί, πολύ εξυπηρετικά, τρέχοντας άλλωστε για να προλάβουν τον χαμό. Είναι γεγονός ότι τα φαγητά έφθαναν σε σωστούς χρόνους, και στο σημείο αυτό θα πρέπει να έχουν οργανωθεί και βελτιωθεί σημαντικά από ό, τι στο παρελθόν.

Αναφορικά με τα φαγητά, υπάρχουν δύο μενού έξι πιάτων, που τώρα έφτασαν την τιμή των 19 € κατ’ άτομο.
Επίσης, υπήρχαν 4 πιάτα ημέρας: ταραμοσαλάτα, γίγαντες, ριζότο και σολομός σχάρας, στα 7-12 €.

Ο κανονικός κατάλογος περιλαμβάνει καμιά 25αριά σαλατικά και ορεκτικά, από 6-9 €, καμιά 15αριά κρεατικά και θαλασσινά, από 8-15 €, και 5-6 επιδόρπια (προφιτερόλ, σοκολατόπιτα, χαλβάς, ποικιλία φρούτων, κ. λπ. ) από 2-5 €.

Από ποτά έχουν περί τις 50 ετικέτες κρασιών, από 14-41 €, ποτήρια κρασί στα 2-4 €, αποστάγματα 200 ml στα 8.50-9.50 €, μπύρες από 3-5 € και αναψυκτικά στα 2.80 €.

Εμείς λοιπόν δοκιμάσαμε τα εξής:

• Ζητήσαμε εμφιαλωμένο νερό (κανονικά φέρνουν κανάτα). Τιμή 2.80 €.

• Ήρθαν 6 φέτες ψωμιού, στα 3.90 €.

• Για πρώτο πιάτο ήρθαν τα πιτάκια Μέρμηγκα, που είχαν μυτζήθρα και ήταν γεμιστά με τυρί. Η τιμή τους στα 6.50 €.

• Εγώ πήρα απ’ τα πιάτα ημέρας τον σολομό στη σχάρα, που ήταν πολύ καλή και σωστά ψημένη μερίδα, και συνοδεύονταν από στικς κολοκυθιού. Τιμή στα 11.80 €.

• Παραγγείλαμε επίσης μια μερίδα κριθαρότο με θαλασσινά, που ήρθε σε βαθύ πιάτο και περιείχε 3 γαρίδες, καλαμαράκι και μύδια. Ήταν χορταστικό πιάτο, που επίσης άρεσε. Τιμή 13.80 €.

• Το άλλο πιάτο ήταν πολίτικο κεμπάπ, καλοψημένο και νόστιμο, με συνοδεία από τζατζίκι, ντομάτα, κρεμμύδι, καθώς και πίτες. Τιμή στα 9.70 €.

Ο λογαριασμός ήρθε στα 48.50 €, δηλ. 16 € το άτομο, στο άνω όριο της κατηγορίας 10/16 €.

Θεωρώ ότι αρκετά πιάτα είναι κάπως τσιμπημένα, χωρίς βέβαια οι τιμές να είναι εξωφρενικές. Ωστόσο, μέσα στην κρίση, δεν θα πρέπει να ανεβαίνουν σιγά-σιγά, κάθε ένα-δυο χρόνια…
Άλλωστε, το μέρος είναι απλό, χωρίς ιδιαίτερες πολυτέλειες, αλλά και το μενού είναι η συνήθης ελληνική σύγχρονη κουζίνα. Για τον λόγο αυτό το vfm το βαθμολογώ, αυστηρά ίσως, με 2 στα 4, ενώ εξυπηρέτηση και χώρος παίρνουν 3 και οι γεύσεις δικαιούνται, νομίζω, ένα τεσσάρι!

Συμπερασματικά, ο ΤΖΙΤΖΙΚΑΣ & ΜΕΡΜΗΓΚΑΣ είναι ένας ενδιαφέρων χώρος εστίασης στο κέντρο, δοκιμασμένος επί μια 12ετία και με προσπάθειες συνεχούς βελτίωσης.
Αν συμπιέσει κάπως τις τιμές του, ή ίσως καθιερώσει κάποιο λίγο φθηνότερο μενού, π. χ. μέχρι 15 € - έστω με λιγότερα πιάτα, πιστεύω ότι θα εξελιχθεί σε ιδιαίτερα δημοφιλές σημείο αναφοράς της αθηναϊκής εστίασης, ακόμα και για τις καθημερινές το μεσημέρι!

Ευχές σε όλες και όλους για Καλό Πάσχα, που στα εβραϊκά σημαίνει 'πέρασμα', ας ελπίσουμε προς το καλύτερο!!

06 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Τρίτη 27/3, μετά από Ημερίδα στο Πανεπιστήμιο για τους Προσωκρατικούς φιλοσόφους, νιώθοντας να πεινάω, κατευθύνομαι στον Κεραμεικό και συγκεκριμένα στη FAVELA (F) της οδού Αρτεμισίου, αφού με έπεισαν οι 12 καλές κριτικές των φίλων χρηστών του σάιτ μας. Ανάμεσά τους, διαβάζω χρονολογικά: MARIA P, PP_TINA, Rose_Tyler, PONTIKI, Vagg και προχθές τον πάντα συνοπτικό aboutspy.

H F άνοιξε τον Νοέμβρη του 2014 και λειτουργεί καθημερινά απ’ το πρωί για καφέ, σνακ και ποτά, ενώ η κουζίνα της, από 13.00 μέχρι 01.00, έχοντας για σεφ τους Νίκο και Ορέστη, εναλλάξ σε βάρδιες. Εγώ συνέπεσα με τον Νίκο απ’ την Εύβοια, που είναι καταπληκτικός μάγειρας!

Ενώ γευμάτιζα, γύρω στις 3 μ. μ., ήρθε ο ευγενέστατος ιδιοκτήτης, κ. Δημήτρης Θεοδώρου, ο οποίος μου εξήγησε ότι η ονομασία Favela, προέρχεται βέβαια απ’ τις πολύχρωμες βραζιλιάνικες φαβέλες, λόγω της μέχρι πρόσφατα υποβαθμισμένης γύρω περιοχής του Κεραμεικού, όπου μάλιστα, όπως και στη Βραζιλία, τα γειτονικά σπιτάκια ενώνονταν κυριολεκτικά μεταξύ τους, χωρίς μεσολάβηση ακάλυπτων χώρων, ενώ κι ο συγκεκριμένος χώρος εστίασης αποτελείται από τρία συνεχόμενα τμήματα, δηλ. την αίθουσα, τη στεγασμένη αυλή και τον πίσω υπαίθριο χώρο: συνειρμοί βιωμάτων που τον παρέπεμψαν στο Ρίο, παρά τις όποιες διαφορές συνθηκών και νοοτροπίας!

Στον ιστορικό χώρο αυτό στεγάζονταν μάλιστα και η ΧΡΥΣΑ, απ’ το 2007-2013, με σεφ τον Renato Mecolli, βοηθό του Herve Pronzato, όταν ο τελευταίος ήταν σεφ στη ΣΠΟΝΔΗ! Κάτι συμπτώσεις!!

Υπάρχει λοιπόν στη FAVELA μια συνέχεια τριών χώρων, του μπροστινού εσωτερικού, δυναμικότητας 50 περίπου θαμώνων, του ενδιάμεσου ημιυπαίθριου και της πίσω μικρής αυλής, που φιλοξενούν ακόμη περί τα 30 άτομα.

Ο εσωτερικός χώρος, όπου βρήκα τραπέζι φωτεινό προς τα πίσω, έχει μπαίνοντας αριστερά ένα όμορφο μπαρ με 5-6 σκαμπό, πίσω απ’ το οποίο υπάρχει διακοσμητική πλινθοδομή. Το πάτωμα είναι ξύλινο, ενώ τα τραπέζια έχουν στρωθεί με έγχρωμα vintage πλακάκια. Απέναντί μου υπήρχε φαρδύς πάγκος και πίσω του μια άλλη πλινθοδομή, με μεταλλικές ράβδους σε σχήματα τετραγώνου και ρόμβου.

Δημιουργείται μια ζεστή ατμόσφαιρα στον λιτό αυτό χώρο, όπου κυριαρχεί η πέτρα, το ξύλο, όμορφες γωνιές με φυτά, και απλά διακοσμητικά στοιχεία, όπως ένα ράφι ψηλά με βιβλία, λουλούδια και έναν πίνακα με χορευτές και τραπουλόχαρτα!

Ο ενδιάμεσος χώρος έχει δάπεδο στρωμένο με πλακάκια και φωτεινές τζαμαρίες, ενώ η πίσω λιλιπούτεια αυλή με τα φυτά, τον πάγκο και 3-4 τραπεζάκια, είναι, θαρρείς, μια όαση απ’ την Αθήνα του χθες!!

Τα 2 WC ήταν πεντακάθαρα, και βρίσκονται στο υπόγειο, πηγαίνοντας απ’ την αυλή στο βάθος.

Η μουσική ήταν απαλή αμερικάνικη τζαζ, δεκαετιών 50 & 60, καθώς και ελαφρά ιταλικά και ισπανικά τραγούδια, απόλυτα ταιριαστά με το όλο περιβάλλον. Μου είπαν ότι Παρασκευή και Σ/Κ έχουν DJ σε μόνιμη βάση, ενώ κατά καιρούς οργανώνουν και lives!

Όσον αφορά το σέρβις, απ’ τα 2 άτομα που βρίσκονταν τότε στη μεσημβρινή βάρδια, με εξυπηρέτησε ο νεαρός Ορέστης (συνωνυμία με τον ένα σεφ! ), ο οποίος μου εξήγησε το μενού με κάθε λεπτομέρεια, απαντώντας και σε κάθε άλλη ερώτησή μου. Ήταν ενήμερος σχεδόν για το καθετί, ενώ χρειάστηκε μόνο μια φορά να ρωτήσει κάτι στην κουζίνα.

Έρχομαι τώρα στο μενού, που σήμερα περιελάμβανε και 4 πιάτα ημέρας, νηστίσιμα λόγω Σαρακοστής: ντολμαδάκια, ταραμοσαλάτα, γαρίδες με σος κοκτέιλ και σπρινγκ ρολς λαχανικών, στα 4-5 €. Επίσης, 2 γλυκά ημέρας: σουφλέ σοκολάτας με παγωτό, στα 4 €, και χαλβά σιμιγδαλένιο, στα 3 €.

Ο κατάλογος περιλαμβάνει 7 σαλάτες (3.50 -6.80 €), 12 ορεκτικά, από 4-6 €, 8 κύρια πιάτα, από 5-9 € (για μπριζολάκια σχάρας με λαχανικά) και ποικιλία τυριών με αποξηραμένα φρούτα, στα 8 €.

Από ποτά σερβίρουν 12 μπύρες (3-7 €), χύμα κρασί στα 10-11 € το λίτρο (κάπως τσιμπημένο βέβαια), ποτά και κοκτέιλ στα 5-9 €, καθώς και sangria, αποστάγματα και αναψυκτικά.
Καφέδες, ροφήματα και φυσικοί χυμοί κυμαίνονται σε λογικές τιμές, από 2-4 € (τιμή που αφορά τον ιρλανδέζικο καφέ).

Εγώ λοιπόν δοκίμασα τα εξής:

• Στην αρχή ήρθε κανάτα με κρύο νερό, ενώ δεν ζήτησα ψωμί.

• Απ’ τα πιάτα ημέρας πήρα τις γαρίδες με σος κοκτέιλ. Ήταν ένα εξαιρετικά νόστιμο πιάτο, με 5 μεγάλες γαρίδες, μάλλον Νο.2, που έμαθα πως ήταν εισαγωγής (υποθέτω Ατλαντικού). Ο σεφ απέδειξε τη δεξιοτεχνία του με αυτές τις γαρίδες με φύλλο κανταΐφι, που ήταν άψογα καθαρισμένες και ψημένες, ενώ συνοδεύονταν από sauce cocktail, όπου όμως υπερίσχυε σαφώς το κέτσαπ! Οι γαρίδες ήρθαν σε μικρό πιάτο, με τη σος σε βαζάκι στο μέσον για να τις βουτάς, ενώ είχαν τοποθετηθεί πάνω σε βάση λαχανικών. Σκέτο λουκούμι, σε τιμή μόνο 5 €.

• Πήρα επίσης μια πίτα Καισαρείας, με δικό τους φύλλο. Ήταν ένα μεγάλο κομμάτι, με παστουρμά και χοντρή στρώση από κασέρι Μυτιλήνης. Χορταστική και πεντανόστιμη επίσης πίτα, στα 5.60 €.

Πλήρωσα 10.60 € και ευχαριστήθηκα το φαγητό στη FAVELA!

Με κέρασαν χαλβά σιμιγδαλένιο, που ήταν δυο κρύα γευστικά κομμάτια, τα οποία στο πάνω μέρος είχαν καρύδια και σος βύσσινο!

Συμπερασματικά, πρόκειται για μια εξαιρετική επιλογή, με vfm που σέβεται απόλυτα τον πελάτη και το βαλάντιό του, και φυσικά προτείνεται!

Μέρος ήσυχο και ατμόσφαιρα ρομαντική, μέσα στο χαμό που επικρατεί σε Κεραμεικό και Γκάζι!
Σε αυτό συντελεί η απαλή μουσική, ο χαμηλός φωτισμός, οι άψογες γεύσεις, καθώς και το σέρβις, όπως τουλάχιστον το βίωσα στην ήσυχη ώρα που το επισκέφθηκα, μεσημέρι καθημερινής.

Για το βράδυ υποθέτω πως θα χρειάζεται κράτηση, τηλεφωνική ή μέσω του e-table, που έχει συνήθως και έκπτωση στον λογαριασμό.

30 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

«Δεν υπάρχει ειλικρινέστερη αγάπη απ’ αυτήν του φαγητού» μας λέει ο Ιρλανδός συγγραφέας Μπέρναρντ Σω (“there is no sincerer love than the love of food”).
Το διαβάζω στο σουπλά μου στα PROSOPA (P), όπου πήγα χθες με μια φίλη στις 21.30 το βράδυ της Πέμπτης 22/3, και μου δίνεται η ευκαιρία να το επαληθεύσω, χάρη στις άψογες γεύσεις, την εξυπηρέτηση, τον χώρο και το vfm του μενού των 18 € το άτομο, που εξασφάλισα κατά την παρθενική μου κράτηση με το e-table!!

Γι’ αυτό και τα φουλ τεσσάρια μου, που θα αιτιολογήσω στη συνέχεια, σε πλήρη αντιστοιχία με αυτά που προ 5ετίας έβαλε στην κριτική της η evi. Πού, άραγε, χάθηκε αυτή η ψυχή;;
Τα P έχουν εξασφαλίσει υψηλή αξιολόγηση και βεβαιότητα από πολλές κριτικές χρηστών εδώ και 8 χρόνια! Η δική μου είναι αισίως η 58η, μετά την προχθεσινή μου κριτική για τον ΗΛΙΑ 1958, του 58 και πάλι! Τι σου είναι αυτές οι συμπτώσεις, των αριθμών έστω…

Το μαγαζί άνοιξε ο Γιάννης Γκούμας το 1998, λίγο πιο πάνω, στις γραμμές στο Γκάζι που τότε ξεκίναγε. Το 2009 μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση στο Ρουφ, Μεγάλου Βασιλείου και Κωνσταντινουπόλεως, στη θέση παλιού υαλουργείου της περιοχής, όπου και επεκτάθηκε σαν χώρος, δύο αιθουσών, με πρόσοψη αντίστοιχα στους 2 δρόμους, που τις ενώνει ένας καλαίσθητος διάδρομος, εστίασης επίσης.

Εκτιμώ μια συνολική δυναμικότητα 100 ατόμων περίπου (στη μεγάλη αίθουσα των μη καπνιζόντων απ’ την Κωνσταντινουπόλεως, τη μικρή των καπνιζόντων απ’ την Μ. Βασιλείου και τον διάδρομο). Παράλληλα, τους καλοκαιρινούς μήνες βγάζουν τραπεζάκια στο πλάτωμα, στο προαύλιο της εκκλησίας του Αγίου Βασιλείου, που βρίσκεται ακριβώς απέναντι.
Ο πετυχημένος επιχειρηματίας Γιάννης Γκούμας είχε προϋπηρεσία σαν στέλεχος στο ιστορικό DEALS που καθιέρωσε την πιάτσα στον Φάρο του Ψυχικού, μαζί με τους Διόσκουρους, το San Paolo, τη Ράμπα, τις Πόρτες, και τα λοιπά που οι παλιότεροι θυμόμαστε, και που τώρα αλλάζουν χέρια και ονόματα (πλην της Ράμπας).

Τα P σχεδιάστηκαν απ’ το STUDIO 360, και συνδυάζουν αρμονικά το μοντέρνο βιομηχανικό ύφος, με ρομαντική ατμόσφαιρα και intellectual συναντήσεις.
Η ευρωπαϊκή του κουζίνα εμπλουτίζεται σταδιακά με εξωτικές γεύσεις από Ταϊλάνδη, Χαβάη, κ. λπ. Το μενού επιμελείται προσωπικά ο ίδιος ο κ. Γκούμας, με επιτελείο 5-6 μαγείρων, που τους συντονίζει σε καθημερινή βάση, ενώ στην πολύ ενημερωμένη του κάβα είναι υπεύθυνος ο sommelier Κωνσταντίνος Κοσμόπουλος.

Το μαγαζί λειτουργεί κάθε βράδυ απ’ τις 19.00, ενώ την Κυριακή ανοίγουν το μεσημέρι στις 13.30.

Εμείς καθίσαμε σε ένα τραπέζι της μεγάλης αίθουσας, ακριβώς δίπλα στις μπροστινές τζαμαρίες, και είχαμε την ευκαιρία να χαζέψουμε τα τρένα που περνούσαν κάθε λίγο!! Η αίθουσα αυτή έχει στο βάθος καταπληκτικό μπαρ με κρυφούς φωτισμούς, εντυπωσιακή ξύλινη στέγη με δοκάρια και 2 λειτουργικούς σωλήνες εξαερισμού, καθώς και μοντέρνα φωτιστικά, ανηρτημένα απ’ την οροφή.

Ο διάδρομος στη μία του όψη έχει ζεστή επένδυση πλινθοδομής, ενώ στην άλλη έχει όμορφο collage νεανικού ζευγαριού, και οδηγεί στην μικρότερη αλλά εξίσου ρομαντική αίθουσα των καπνιζόντων.

Στη ρομαντική ατμόσφαιρα συντελεί ο συνδυασμός του χαμηλού φωτισμού με την απαλή μουσική απ’ τα μεγάφωνα, η οποία ήταν κυρίως pop & disco δεκαετιών 80 και 90, με κομμάτια κλασικά, όπως το illusion, Saturday night fever…

Εξάλλου και τα πεντακάθαρα WC στο υπόγειο είναι φτιαγμένα με μεράκι και ανάλογα του όλου χώρου: από 2 ανδρικά και γυναικεία, με αντίστοιχες ελκυστικές ζωγραφισμένες φιγούρες, εξοπλισμένα μάλιστα με κολόνιες Μυρτώ και κρεμοσάπουνα Apivita!!

Το προσωπικό (υποδοχή, μπάρμαν και σερβιτόροι), γύρω στα 5 άτομα ήταν όλα τους ευγενέστατα και κατηρτισμένα, ομοιόμορφα ντυμένα με μαύρα παντελόνια, πουκάμισα και ποδιές. Το εστιατόριο ήταν μισογεμάτο, αλλά τις Παρασκευές και τα Σάββατα χαλάει ο κόσμος, όπως μάθαμε.

Το μενού περιλαμβάνει 6 σαλάτες, 9-12 €, 8 ορεκτικά από 8-12 €, 6 ριζότο και ζυμαρικά από 10-14 €, 10 κύρια πιάτα, στα 12-34 € (για Rib eye steak Black Angus 300 γραμμαρίων), καθώς και 4 γλυκά στα 6.50 €.

Εξάλλου, υπάρχει πολύ ενημερωμένη λίστα ποτών, με 80 ετικέτες ελληνικών και ξένων κρασιών, απ’ την οποία τα της ελληνικής αμπέλου κυμαίνονται από 25-60 €, ενώ τα cocktails είναι από 8-9 €.

Εμείς πήραμε το μενού των 18 € που έχει επιλογές σε σαλάτες, κύρια πιάτα και γλυκά. Δοκιμάσαμε λοιπόν τα εξής:

• Αρχικά ήρθε εμφιαλωμένο νερό Ιόλη στα 2 €, καθώς και 4-5 φέτες ζεστού ψωμιού, ενώ στη συνέχεια ήρθαν ισάριθμα ζεστά και ολόφρεσκα καρβελάκια, που συνοδεύτηκαν δυο φορές από ντιπ χούμους.

• Μια σαλάτα με λαχανικά (ρόκα, κ. λπ. ), τριγωνικά κομμάτια γραβιέρας, αχλάδι και κρουτόν παστελιού.

• Μια σαλάτα λαχανικών, με σταφίδες, καρύδια και σος vinaigrette.

• Μια κριθαρότο με ginger και λιαστή ντομάτα, και τρεις ροδέλες παντζαριού, σε βαθύ πιάτο.

• Εγώ πήρα φιλέτο κοτόπουλο, πέντε κομμάτια στη σχάρα, τοποθετημένα πάνω σε βάση ρυζιού μπασμάτι, με διακοσμητικό πράσινο βότανο. Το πιάτο μου ήρθε πάνω σε ευπαρουσίαστο μαύρο ορθογώνιο δίσκο.

• Η φίλη μου πήρε το cheesecake με φρούτα του δάσους.

• Εγώ ζήτησα απ’ τον κατάλογο την τάρτα σοκολάτας ganache, που ήταν εκλεκτή τριγωνική τάρτα, η οποία μάλιστα ξεχείλιζε απ’ την σοκολάτα αυτή!

Τα εδέσματα ήταν όλα χορταστικά, καθώς και νοστιμότατα. Το ίδιο ισχύει και για τα γλυκά, που ωστόσο ήταν μάλλον μικρών ποσοτήτων.

Ήπια ένα ποτήρι ροζέ κρασί Άδολη γης του Αντωνόπουλου. Τιμή 5.50 €.

Έτσι πληρώσαμε συνολικά 43.50 € (το άτομο κατηγορία 17/25 €), και θεωρώ ότι για το μενού αυτό το vfm είναι ό, τι πρέπει!

Αντί συμπεράσματος παραθέτω τη ρήση του Oscar Wilde που ήταν γραμμένη στο σουπλά της φίλης μου: “After a good dinner one can forgive anybody, even one’s own relatives”.
Πραγματικά, μετά από ένα καλό δείπνο, όπως αυτό στα PROSOPA, όλοι συγχωρούνται και όλα παραγράφονται, για λίγο έστω!

Προτείνεται!!

29 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Την ηλιόλουστη Τρίτη 20/3 το μεσημέρι, διασχίζοντας το Πεδίο του Άρεως, βρέθηκα στην οδό Μπούσγου, στο άνω όριο του πάρκου, οπότε κατευθύνθηκα για φαγητό στο μεζεδοπωλείο ΗΛΙΑΣ 1958.

Στον συγκεκριμένο χώρο, μεταξύ Μπούσγου και Λεωφόρου Αλεξάνδρας, υπήρχε ο ιστορικός θερινός κινηματογράφος ΣΙΝΕ ΝΙΝΟΝ, απ’ το 1934 μέχρι το 1966. Το 1939 άνοιξε, προς την πλευρά της Αλεξάνδρας και δίπλα στο ΝΙΝΟΝ, το καφέ-ταβερνείο του Λαμέρα, το οποίο απ’ το 1958 πέρασε στα χέρια του Ηλία (εξ ού και η ονομασία: ΗΛΙΑΣ 1958), πατέρα του σημερινού ιδιοκτήτη κ. Χρήστου Τζιβάρα.

Όταν το 1966 κατεδαφίστηκε το ΝΙΝΟΝ, ο Ηλίας -με καταγωγή απ’ τη Γραβιά της Φωκίδας- μετέφερε το ταβερνάκι του στη σημερινή του θέση στην οδό Μπούσγου, λειτουργώντας το μέσα αλλά και έξω προς την πλευρά του πάρκου και, χάρη στα μεζεδάκια με το ουζάκι του, έγινε γνωστός στην ευρύτερη περιοχή, αποκτώντας πληθώρα πελατών και φίλων. Αφότου στα 1998 έφυγε απ’ τη ζωή, το έργο του συνεχίζει ακούραστα ο γιος του Χρήστος. Φέτος μάλιστα θα γιορτάσουνε τα 60 χρόνια του μαγαζιού και οι σχετικές πληροφορίες θα αναρτηθούν προσεχώς στο Facebook, όπως μου είπε ο Χρήστος.

Το μαγαζί, που λειτουργεί καθημερινά από 13.30-01.30, έκανε την τελευταία του ανακαίνιση το 2016-17, αποκτώντας παράλληλα και νέο σεφ, τον Κωστή Μακρινό, που ανανέωσε το μενού, με πολλά και νόστιμα πιάτα.
Τους χειμερινούς μήνες έχουν και live ελληνική μουσική τα Σαββατόβραδα, αλλά και τα μεσημέρια της Κυριακής.

Δυο λόγια τώρα για τον εσωτερικό χώρο, λιτό αλλά πεντακάθαρο, που καθώς έφτασα στο άνοιγμα γύρω στις 2 μ. μ., μου προξένησε μια ευχάριστη αύρα, σε συνδυασμό με τη λαμπρή αυτή μέρα της εαρινής ισημερίας και της έναρξης της Άνοιξης στο βόρειο ημισφαίριο.
Μπαίνοντας υπάρχει προθάλαμος και στο βάθος του ένα μικρό ξύλινο μπαρ, πίσω απ’ το οποίο διακρίνονται τα διάφορα αποστάγματα, ενώ δεξιά του, τα ράφια της κάβας με κάποια κρασιά τους.
Προς τα δεξιά, μια πόρτα οδηγεί στην κλειστή κουζίνα, ενώ προς τα αριστερά βρίσκεται η καλαίσθητη αίθουσα εστίασης, με τους λευκούς τοίχους γεμάτους κάδρα της παλιάς Αθήνας, καθώς και πολλά ξύλινα στοιχεία (μικρά δοκάρια της οροφής, δάπεδα και επενδύσεις σε κολόνες και γωνιές).
Τα ξύλινα τραπέζια (γύρω στα 20 για 80 περίπου θαμώνες) είναι όλα στρωμένα με όμορφα καρό σιελ τραπεζομάντιλα.
Η πρόσοψη της Μπούσγου φωτίζεται από μεγάλα παράθυρα, με καλαίσθητα λευκά κουρτινάκια, που έχουν τοποθετηθεί χαμηλά, δηλ. σε ύψος περίπου 1.20 μ., ούτως ώστε να μην κρύβεται η πανέμορφη θέα του Πεδίου του Άρεως, μια όαση πρασίνου στην καρδιά της Πρωτεύουσας!
Στο βάθος της σάλας υπάρχουν τα πεντακάθαρα WC, ανδρικό και γυναικείο, επενδεδυμένα με ομοιόμορφα ανοιχτόχρωμα πλακίδια, τόσο στους τοίχους όσο και στο δάπεδο.

Παρότι δεν συνέπεσα με τα lives του Σ/Κ, αποζημιώθηκα πλήρως με την εξαιρετική ελληνική μουσική από παλιά ελαφρολαϊκά της δεκαετίας του 70 στη σωστή ένταση, με τον αξέχαστο Γιάννη Καλατζή που έφυγε πέρσι. Ανάμεσά τους τα κλασικά ακούσματα: Επιπόλαιο με λες, Δελφίνι-δελφινάκι, ο Σταμούλης ο λοχίας, Κυρά Γιώργαινα, Παραμυθάκι μου, Άσπρα θα φορέσω, Και η ζωή συνεχίζεται, Στη Χονολουλού, κ. λπ.!!

Στον εξωτερικό χώρο, λόγω εποχής, ήταν στρωμένα μερικά μόνο τραπέζια στο πεζοδρόμιο. Τους καλοκαιρινούς μήνες, ωστόσο, τα τραπέζια γεμίζουν, εκτός απ’ το πεζοδρόμιο, και τον απέναντι χώρο προς το πάρκο: περίπου για 120 άτομα, όπως μου εξήγησε ο Χρήστος, ο οποίος εκείνη τη στιγμή που άνοιξαν δεν πνιγόταν ακόμα στη δουλειά και έτσι είχε την ευχέρεια να μου πει δυο λόγια για το κατάστημα και την ιστορία του και να μου σερβίρει τα φαγητά.

Όσον αφορά το μενού, αυτό περιλαμβάνει:
12 ορεκτικά, όπως σαγανάκια, πίτες, μελιτζάνα.. ~ 5 €, 5 πιάτα ημέρας (χουνκιάρ μπεγεντί, σπετσοφάι, χοιρινό κρασάτο…, από 6-8.50 €, τα κλασικά πιάτα της ώρας από 7-8 €, καθώς και ποικιλία για 2, στα 18 €. Σερβίρουν επίσης 8 πιάτα με θαλασσινά, καλαμαράκια, γαρίδες, γαριδομακαρονάδα…, από 8-12 €, τις κλασικές σαλάτες στα 6-8 €, καθώς και τις γνωστές αλοιφές, στα 2.50 €.

Από ποτά, έχουν αναψυκτικά στα 2 €, μπύρες και μισόλιτρο χύμα κρασί στα 3 €, και αποστάγματα των 200 ml στα 7 €. Έχουν επίσης και εμφιαλωμένο κρασί στα 15 € το μπουκάλι.

Προσωπικά δοκίμασα τα εξής:

• Στην αρχή μου έφεραν νερό βρύσης σε ευπαρουσίαστο μπουκάλι ΙΟΛΗ, καθώς και αρκετές φέτες φρεσκότατου λευκού ψωμιού με σουσάμι.

• Κατόπιν πήρα μια γευστική μελιτζανοσαλάτα, σε τιμή 2.50 €.

• Για κυρίως πιάτο πήρα μια μερίδα χουνκιάρ μπεγεντί, το γνωστό ανατολίτικο έδεσμα με πολλά τρυφερά κομμάτια μοσχαριού και τριγύρω τους εκλεκτό πουρέ μελιτζάνας, που γλύκιζε καθότι είχε προσθήκη γλυκιάς πάπρικας, που άλλωστε ήταν διασκορπισμένη στο πιάτο μου. Ήταν ένα χορταστικό και ιδιαίτερα πετυχημένο πιάτο, σε τιμή 8.50 €.

Πλήρωσα 11 € και απόλαυσα ένα ωραίο μεσημεριανό φαγητό, σε έναν χώρο 6 δεκαετιών, που ειδικά τα βράδια, όπως ο ίδιος το έχω διαπιστώσει περνώντας απέξω με το αυτοκίνητο, σφύζει από κίνηση, τελείως δικαιολογημένα!

Μου κέρασαν ένα ποτήρι κόκκινο κρασί Αγιωργίτικο Νεμέας του Σκούρα, ενώ στο τέλος μου έφεραν ένα μικρό γυάλινο μπολάκι με χαλβά σιμιγδαλένιο και γλυκό κυδώνι. Και τα δύο ήταν ό, τι έπρεπε για να ολοκληρώσουν την καλή μου εντύπωση απ’ το γεύμα στον ΗΛΙΑ 1958!

Συμπερασματικά, ο ΗΛΙΑΣ 1958 είναι ένα καλό μεζεδοπωλείο, σε ένα ευχάριστο περιβάλλον, και προτείνεται εφόσον βρεθείτε στη συγκεκριμένη περιοχή.
Σκοπεύω να ξαναπάω με παρέα κάποιο βραδάκι καλοκαιρινό, απολαμβάνοντας τα μεζεδάκια μου στο πάρκο!

24 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
1-9

Την Τρίτη 13/3 βρισκόμουνα στην αγαπημένη Κυψέλη της νιότης μου για να δω στην Αλεξάνδρα την ταινία του Στάλιν. Έχοντας κενό μιας ώρας, αποφάσισα να γευματίσω ελαφρά στο ‘ΠΑΤΗΣΙΩΝ 129’ (Π129), στη γωνία Πατησίων & Ιθάκης, που το έβλεπα συχνά περνώντας απ’ έξω.

Είχαν βέβαια προηγηθεί οι κριτικές στο σάιτ του panik77 που το εισήγαγε, του ΙΩΓΙΑΝΝΗ και φέτος της φίλης nemo, που ήταν θετικές ώστε να με προϊδεάσουν!

Το μαγαζί είναι συνδυασμός ψητοπωλείου και ταχυφαγείου (με πολλές σαλάτες, μαγειρευτά και φαγητά της ώρας), το οποίο άνοιξε το 2015, λειτουργεί δε καθημερινά από 10.00-02.00 το επόμενο πρωί. Μετά τα μεσάνυχτα, λειτουργεί για 2 ώρες σαν self-service.
Έχουν ιδιαίτερα οργανωμένο delivery από 11.00-02.00, που καλύπτει το Κέντρο (μέχρι Σύνταγμα, Μοναστηράκι, Ψυρρή, Μεταξουργείο), Πλατεία Αττικής, Αχαρνών, Πατήσια, Κυψέλη, Αλεξάνδρας, Γκύζη, Εξάρχεια και Αμπελοκήπους!!

Στο ισόγειο, μπαίνοντας αριστερά αντικρίζεις τον τεράστιο πάγκο 15-20 μέτρων, με τις ψησταριές και τους ψήστες στην αρχή, στη συνέχεια τις βιτρίνες με τα μαγειρευτά και τις σαλάτες τους, κατόπιν τις δύο ευγενείς κοπέλες στο ταμείο, εν συνεχεία δε τους βοηθητικούς χώρους συσκευασίας για τη διανομή, κ. λπ.
Στο ισόγειο υπάρχουν καμιά 10αριά τραπέζια, μεγάλα και πιο μικρά, σε ένα απ’ τα οποία βρήκα θέση και κάθισα (ήταν 5 μ. μ. και το Π129 ήταν ακόμα μισογεμάτο! ), ενώ τα πιο πολλά τραπέζια βρίσκονται στις 2 πτέρυγες του παταριού, όπου ανεβαίνεις από μια ευθύγραμμη μεταλλική σκάλα. Συνολικά υπολογίζω χωρητικότητα τουλάχιστον 150 ατόμων!

Ο χώρος είναι βιομηχανικός και μινιμαλιστικός, ενώ ξεχωρίζουν αποχρώσεις γκρι, μπεζ και καφέ. Μια πτέρυγα είναι επενδεδυμένη με τούβλο, υπάρχουν δε στοιχεία αλουμινίου και μετάλλου, όπως οι μεταλλικοί σωλήνες εξαερισμού σχήματος γάμα, που εξασφαλίζουν καλό αερισμό των δύο χώρων, χωρίς τσίκνες! Υπάρχουν ακόμα μεγάλα ημισφαιρικά φωτιστικά ανηρτημένα απ’ την ψηλή οροφή, καθώς και διάφορα σποτάκια.

Σε αρκετές γωνιές έχουν δημιουργηθεί μικρές βιβλιοθήκες με βιβλία ποικίλης φύσεως, ταιριαστά άλλωστε με τον φοιτητόκοσμο (ΑΣΟΕΕ, ΕΜΠ…) που συχνάζει εκεί.
Στη διάρκεια της μιας ώρας που έτρωγα, άκουσα απ’ τα μεγάφωνα ξένη κυρίως μουσική, όπως ροκ, ορχηστρική, ντίσκο, κ. λπ., αλλά μου είπαν ότι έχουν και ελληνική ελαφρά μουσική.

Εντυπωσιάστηκα απ’ τα WC (υπάρχει από ένα ανδρικό, γυναικείο και ΑΜΕΑ), που βρίσκονται στο βάθος του ισογείου δεξιά και ήταν καθαρά, επενδεδυμένα με μαύρο μάρμαρο σε δάπεδο και τοίχους, καθώς και μπορντό στους νιπτήρες!

Το πολυάριθμο προσωπικό από 8-10 άτομα στη συγκεκριμένη βάρδια (υποδοχή, ψήστες, ταμείο, σερβίρισμα, καθαρισμός) ήταν ομοιόμορφα ντυμένο με τζιν παντελόνια και μαύρες μπλούζες, που έφεραν την επωνυμία του καταστήματος ΠΑΤΗΣΙΩΝ 129! Πραγματικά, η ευγένεια και η οργάνωσή τους ήταν υποδειγματική!

Έρχομαι τώρα στο μεγάλο τους μενού, που διατηρεί τις ίδιες τιμές και για τη διανομή, και το οποίο περιλαμβάνει τα εξής:
10 σαλάτες, από 2.90-5.50 €, αλοιφές ~ 2.50 €, διάφορα σάντουιτς γίγας, στα 3.80 €, hamburger γίγας, στα 4.50, με πατάτες και σαλάτα, όλα τα καλαμάκια, τυλιχτά, σκεπαστές, tortillas, σε συνήθεις τιμές, όπως και μερίδες στα 6.20-6.80 €. Επίσης μπριζόλες και μπιφτέκια της ώρας (5.80-9.80 € για τη μοσχαρίσια γάλακτος).

Προσφέρουν ακόμα ποικιλίες, όπως 3 τυλιχτά επιλογής στα 5.50 €, 10 καλαμάκια στα 10 €, μεγάλη ποικιλία 2 ατόμων με γύρους και καλαμάκια στα 9.90 €, κ. λπ.

Στις βιτρίνες τους υπάρχει καθημερινά ποικιλία μαγειρευτών φαγητών, όπου οι σούπες κυμαίνονται από 3.90-6.50 € (για σούπες με κρέας ή κοκκινόψαρο), τα λαδερά κοστίζουν 4.30 €, οι κιμάδες 5.40 €, το κοτόπουλο 5 €, ενώ τα κρεατικά, από 6.10-8.60 € (για το αρνάκι). Επίσης, ζυμαρικά ~ 4 €, καθώς και θαλασσινά, στα 7-8 €.
Αναψυκτικά και μπύρες, είναι όλα σε τρέχουσες τιμές, ενώ σερβίρουν και χύμα κρασί Ζίτσας Ιωαννίνων, στα 5.90 € το λίτρο.

Θα αναφερθώ τώρα στα του φαγητού μου.

Στις 5 μ. μ είχαν τελειώσει αρκετά μαγειρευτά φαγητά. Είναι αυτονόητο ότι όσο πιο αργά πας το βράδυ, τόσο θα κατευθυνθείς σε σουβλάκια, μπιφτέκια, πιάτα της ώρας και σαλάτες, αφού τα μαγειρευτά πιάτα, της κυρά-Γιαννούλας όπως γράφουν, ανανεώνονται σε καθημερινή βάση.

Ζήτησα λοιπόν το κλασικό έδεσμα της Τρίτης, τα κεφτεδάκια με κοφτό μακαρονάκι (7.70 €), που ατυχώς είχε τελειώσει…

Έτσι, παρήγγειλα απ’ τον ψήστη μια μερίδα παϊδάκια κοτόπουλο, η οποία έφθασε σε 20 λεπτά. Ήταν νόστιμη και προπαντός χορταστική μερίδα, από 7 κομμάτια κοτόπουλο, με το σωστό ψήσιμό τους, που ήρθαν σε ωραίο δίσκο. Συνοδεύονταν από κομμάτια ντομάτας, λάχανο και μαρούλι, καθώς και από στρογγυλά κομμένες πατάτες τηγανιτές. Διάβασα λοιπόν ότι χρησιμοποιούν τις προτηγανισμένες βελγικές πατάτες LUTOSA, που χωρίς να είναι ό, τι καλύτερο, θεωρώ ότι τρώγονταν άνετα, συνοδεύοντας ένα πιάτο καλό κατά άλλα, ιδίως αν σκεφθεί κανείς ότι κοστίζει 5.00 €!

Προηγήθηκε μια χωριάτικη σαλάτα, χορταστική επίσης, με νόστιμη φέτα από την Αράχωβα. Τιμή στα 4.80 €.

Στην αρχή έφεραν κρύο νερό σε ωραίο και μεγάλο μπουκάλι.

Πλήρωσα συνολικά 9.80 και ευχαριστήθηκα ένα καλό γεύμα, που αλλού θα μου κόστιζε αρκετά περισσότερο!

Συμπερασματικά, κατατάσσω το ΠΑΤΗΣΙΩΝ 129 ανάμεσα στα καλύτερα ψητοπωλεία – ταχυφαγεία, με εκπληκτικό vfm για το κέντρο της Αθήνας. Κάτι πρέπει να ξέρουν οι φοιτητές που το γεμίζουν καθημερινά!

Δεν θα βγάλετε βέβαια το έτερον ήμισυ για σημαντική σας έξοδο ή επέτειο, αλλά συνδυάζοντάς το με γειτονικό θέατρο, σινεμά, ψώνια ή δουλειές.

18 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Την Κυριακή 11/3 κάναμε με μια φίλη μια μικρή εκδρομή με περπάτημα στην Πάρνηθα, οπότε κατεβαίνοντας πεινασμένοι γύρω στις 3 μ. μ., βρεθήκαμε στη Βαρυμπόμπη, καταλήγοντας στην ταβέρνα ΘΕΑ, η οποία βρίσκεται 100 μέτρα μόλις πιο κάτω απ’ τον ασφυχτικά γεμάτο ‘Άγιο Μερκούριο ΙΙ’.

Η Θέα ήταν κι αυτή σχεδόν γεμάτη, μέσα – έξω, από οικογένειες που απολάμβαναν κοψίδια και μεζεδάκια με το κρασάκι και τη μπύρα τους. Ωστόσο, η προσπέλαση εδώ είναι ευχερέστερη και μάλιστα υπάρχει ευπρεπής χώρος στάθμευσης με ευγενικό παρκαδόρο.

Το μαγαζί λειτουργεί απ’ το 1946 και είναι μια παραδοσιακή οικογενειακή ταβέρνα της οικογένειας Βούλγαρη (όπως άλλωστε σημειώνεται σε μια πλάκα στην είσοδό της), όπου αυτή τη στιγμή εξακολουθούν να την τρέχουν τρεις γενιές: η γιαγιά, η οικογένεια της μαμάς και τα παιδιά και ανίψια της. Ο ανιψιός είναι ο επικεφαλής ψήστης και τα καταφέρνει καλά!
Η Θέα είναι ανοιχτή κάθε μέρα, απ’ το μεσημέρι μέχρι 23.00 τουλάχιστον, ανάλογα με την κίνηση.

Η ονομασία της ταβέρνας ΘΕΑ είναι απόλυτα κυριολεκτική, αφού πραγματικά δεσπόζει στην Άνω Βαρυμπόμπη, σαν ένα ‘παρατηρητήριο’ όλου του Λεκανοπεδίου της Αττικής! Όπως καθόμαστε, βλέπαμε αριστερά μας τον Υμηττό, πίσω μας την Πεντέλη και Πάρνηθα, κάτω η ευρύτερη Αθήνα στα πόδια μας, στο βάθος δεξιά η Φυλή και πιο πίσω, ένα μέρος του Κόλπου της Ελευσίνας, ενώ πίσω απ’ την Πρωτεύουσα διακρίναμε τη Σαλαμίνα πανοραμικά και στο βάθος, ένα μέρος της Αίγινας! Σε διαυγείς μέρες, μάς είπανε ότι φαίνονται ακόμα και οι κορφές των βουνών της Επιδαύρου!!

Υπολόγισα ότι η ταβέρνα μπορεί να εξυπηρετήσει περί τα 200 άτομα, τα μισά στη μεγάλη εσωτερική αίθουσα και τα άλλα μισά εξωτερικά κάτω απ’ τα σκιερά πεύκα, στο Π που σχηματίζεται γύρω απ’ τις τρεις πλευρές της σάλας. Εμείς, λόγω προχωρημένης ώρας, καθίσαμε σε ωραίο γωνιακό τραπέζι του εσωτερικού χώρου με την εκπληκτική θέα που ήδη σας περιέγραψα.

Μπαίνοντας αντικρίζεις το τζάκι, ενώ στη συνέχεια υπάρχουν τα σχετικώς καθαρά WC (2+2), και η πόρτα που οδηγεί στην κουζίνα. Στις δύο όψεις υπάρχουν φωτεινές τζαμαρίες, που στο πάνω μέρος τους έχουν κεντηθεί λευκά σεμεδάκια!
Τα δάπεδα είναι ξύλινα, όπως και τα εσωτερικά τραπεζοκαθίσματα. Οι γύρω τοίχοι είναι βαμμένοι σε ανοιχτές μπεζ αποχρώσεις, ενώ τους κοσμούν πίνακες εποχής με ιπποτικές γκραβούρες!

Η μουσική, με ελληνικά ελαφρολαϊκά κυρίως τραγούδια, ήταν στη σωστή ένταση, για να μην δημιουργείται υπερβολικός θόρυβος με την κοσμοσυρροή της Κυριακής.

Το μενού τους περιλαμβάνει τα γνωστά πιάτα μιας ταβέρνας που ειδικεύεται στα κρεατικά. Ανάμεσά τους, 8 ορεκτικά από 3-5 € (για το χορτοπιτάρι), 6 σαλάτες από 3-6 (για τη χωριάτικη) και τα συνήθη κρεατικά στη σχάρα ή σούβλα: από 6 € για κοντοσούβλι, 7 € για κοκορέτσι, μέχρι 30 € για το κιλό τα παϊδάκια ή το αρνί στη σούβλα.

Σερβίρουν επίσης τα συνήθη ποτά, αναψυκτικά, μπύρες, αποστάγματα, καθώς και κρασί χύμα, από 5.50-7.00 € το λίτρο.

Εμείς λοιπόν πήραμε τα εξής, αφού αναζητήσαμε μόνοι μας τον κατάλογο, που δεν μας είχαν φέρει, ως όφειλαν:

• Στην αρχή ήρθαν 4 φέτες λευκού ψωμιού, ατυχώς χωρίς το παραμικρό ψήσιμο ή τη λαδορίγανη, ως είθισται!! Τιμή 1 €.

• Επίσης, χωρίς να το ζητήσουμε, κατέφθασε με το πρώτο ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό Ρουβάς, περιοχής Ηρακλείου Κρήτης. Τιμή στο 1.50 €!

• Μία σαλάτα με λάχανο – καρότο, που ήρθε με ελάχιστο λάδι!! Τρέξαμε και πήραμε λάδι για να μπορέσουμε να τη φάμε, και θα πρέπει εδώ να προσθέσω ότι το μπουκαλάκι με το λάδι δεν ήταν καν γεμάτο και μάλιστα το συγκεκριμένο λάδι δεν ήταν ό, τι καλύτερο ποιοτικά, πράγμα που θα πρέπει ασφαλώς να το προσέξουν πολύ στο μέλλον! Τιμή στα 3 €.
Οι κατάλογοι λοιπόν των εδεσμάτων και των ποτών, το λαδόξυδο, καλής ποιότητας σε κάθε τραπέζι, το φρυγανισμένο ψωμί με λαδορίγανη, καθώς κι οι οδοντογλυφίδες που απουσίαζαν απ’ τα τραπέζια μιας ταβέρνας με κρέατα, είναι όλα αυτά απόλυτα must, σ’ αυτού του είδους τις ταβέρνες, δηλαδή οι ‘λεπτομέρειες’ που σαφέστατα κάνουν τη διαφορά…
Για τον λόγο συνεπώς αυτό, η εξυπηρέτηση πέφτει αναγκαστικά στο 2!

• Ένα χορταστικό και νόστιμο χορτοπιτάρι, που ήταν μια ορθογώνια μερίδα νόστιμης χορτόπιτας, για δύο άτομα, σε τιμή 5 €.

• Ζητήσαμε αρνάκι σούβλας, που δυστυχώς τους είχε τελειώσει απ’ τις τρεις το μεσημέρι, τη στιγμή μάλιστα που αναμένονται πολλοί ακόμη πελάτες, για οκτώ τουλάχιστον ώρες!! Άλλο ένα φάουλ ατυχώς…Οπότε παραγγείλαμε 600 γραμμάρια παϊδάκια, ζητώντας, ει δυνατόν, νεφραμιά με λίγο λίπος. Ήρθαν σωστά ψημένα, αλλά προέρχονταν από μέρος με υπερβολικό λίπος: το ‘μέτρον άριστον’ φαίνεται πως εντέλει στη χώρα μας σπανίζει!! Τιμή,18.00 €.

Μας κέρασαν ραβανί με κρέμα, ένα γλυκό αρκετά σιροπιασμένο, αλλά μάλλον αδιάφορο στη γεύση, που εγώ μεν το έφαγα γιατί πεινούσα, αλλά η φίλη μου το βρήκε απαράδεκτο και το άφησε...
Σε κάποια άλλα τραπέζια, ωστόσο, πήγαιναν τον παραδοσιακό σιμιγδαλένιο χαλβά με κανέλα, που ενδεχόμενα θα ήταν καλύτερος. Πάντως, στο κέρασμα δεν υπάρχουν προτιμήσεις…

Πληρώσαμε συνολικά το ποσό των 28.50 € (10/16 € το άτομο), και με βάση όσα προανέφερα δεν μπορώ να βάλω ούτε στη γεύση πιο πάνω από 2 στα 4!

Συμπερασματικά, θα έλεγα ότι πρόκειται για μια μέτρια στο είδος της ταβέρνα, (κρίμα για μια οικογενειακή ταβέρνα 7 τουλάχιστον δεκαετιών!! ), όπου δύσκολα επομένως θα ξαναπήγαινα, κατανοώντας τον χαλασμό στον ‘Άγιο Μερκούριο’ δίπλα της, αλλά και πιο κάτω, στην ταβέρνα ‘Άρης’ (κατεβαίνοντας, μετά τον Λεωνίδα), όπου επίσης γινόταν χαμός και όπου επιφυλάσσομαι να πάω προσεχώς.