piperman



Κριτικές: 114

Μέλος από:
Φεβ 2015
Δεν είναι στη λίστα
των έμπιστών σου
.



Εμφάνιση:

Meat Restaurants - Κηφισιά, Αθήνα
Απρ
20
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Κυριακή του Πάσχα, στις δύο το μεσημέρι, πηγαίνουμε τρία άτομα στην Κάτω Κηφισιά, στον ΤΗΛΕΜΑΧΟ, φυσικά μετά από κράτηση που έγινε τηλεφωνικά τέσσερες μέρες πριν, για να δοκιμάσουμε και πάλι, ύστερα από χρόνια, τον φημισμένο οβελία τους!!

Ο ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ είναι ένα ιστορικό εστιατόριο της περιοχής, αφού, πριν από 95 ολόκληρα χρόνια, δηλ. το 1922, ο παππούς Τσιλιγκίρης, άνοιξε εκεί ακριβώς τη χασαποταβέρνα του, ενώ αργότερα, ο πατέρας Τσιλιγκίρης άνοιξε, με τη σειρά του, το γνωστό χασάπικο. Τα ηνία, εδώ και καιρό, έχει αναλάβει η τρίτη γενιά…

Ο χώρος, δύο εσωτερικές αίθουσες, καθώς και αρκετά τραπεζάκια στο φαρδύ πεζοδρόμιο επί της οδού Φραγκοπούλου, εξυπηρετεί περί τα 150 άτομα. Εμείς καθίσαμε μέσα, στην αίθουσα των μη καπνιζόντων. Πίσω μας ακριβώς, στον χώρο ενός παλιού τζακιού, είχαν διαμορφωθεί ράφια με τα κρασιά της κάβας τους, ενώ διάφορες χρωματιστές μπάλες διακοσμούσαν τον χώρο. Απ’ το σημείο που καθόμασταν, είχαμε την ολική εποπτεία του χώρου, με τις δύο αίθουσες και το αεικίνητο προσωπικό σερβιρίσματος, καθώς και τον εξωτερικό τους χώρο, που ήταν ήδη γεμάτοι από πελατεία.

Οι δυο αίθουσες ήταν φωτεινές με ανοιχτά χρώματα κίτρινα-βεραμάν στους τοίχους, ενώ η διάταξη των τραπεζιών ήταν κανονική και οι θαμώνες μπορούσαν να απολαύσουν το φαγητό τους, χωρίς την ενοχλητική κοσμοσυρροή και βαβούρα της ημέρας!! Το όλο περιβάλλον συμπλήρωνε η σωστή μουσική, με ελληνικά τραγούδια από Ζαμπέτα, Πουλόπουλο, Σακελαρίου, κ. λπ.

Δεν είδαμε κατάλογο φαγητών, γιατί λόγω ημέρας είχαν μόνο Πασχαλινό αρνάκι σούβλας, κοκορέτσι και κοντοσούβλι, καθώς και σαλάτες που έρχονταν σε ένα μεγάλο δίσκο για να διαλέξεις. Μας έδωσαν, ωστόσο, μια εντυπωσιακή δισέλιδη λίστα κρασιών, που περιείχε περί τις 100 ετικέτες από Ελλάδα, Ν. Αφρική και Γαλλία, σε τιμές από 20-90 € τη φιάλη!

Εμείς τους ζητήσαμε το house-wine, που ήταν το δικό τους, ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ EXCLUSIVE κόκκινο, μεγάλο μπουκάλι, εμφιαλωμένο ειδικά γι’ αυτούς, στη Νότιο Αφρική, στην ειδική τιμή των 13 € η φιάλη!! Ήταν ό, τι έπρεπε για την περίσταση, ένα γευστικό κρασί 14 βαθμών οινοπνεύματος, που σας το συνιστώ (καθότι δεν σερβίρουν μικρά μπουκάλια ή ποτήρια). Έρχεται και σε λευκό, στην ίδια τιμή, και, όπως αναγράφεται χαρακτηριστικά στην ετικέτα τους, προσφέρεται ως: ΑΝΤΙΔΟΤΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ!!

Στην αρχή, λοιπόν, μας έφεραν ένα πανέρι με λευκές φέτες ψωμιού και ένα καλαθάκι με τα παραδοσιακά κόκκινα αυγά για τσούγκρισμα! Μας κέρασαν επίσης, σε ένα λευκό δίσκο, ραπανάκια και αγγουράκια, ενώ το νερό ήρθε σε μπουκάλι με την επωνυμία ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ και φυσικά δεν χρεώθηκε.
Απ’ τον δίσκο με τις σαλάτες και τα πρώτα, πήραμε:

• Μια τυροκαυτερή, που ήταν ό, τι έπρεπε και είχε 4 €.
• Μια χωριάτικη σαλάτα, δροσερή και χορταστική, στα 10 €.

Τους ζητήσαμε μισό κιλό αρνάκι σούβλας, και τους παρακαλέσαμε για ένα ωραίο κομμάτι, δηλ. ένα συνδυασμό ψαχνού με λαχταριστή πετσούλα!!
Δυστυχώς, ό, τι ακολούθησε, ήταν σκέτη απογοήτευση, αφού ήρθε μια πιατέλα με καμιά 10αριά μικρά κομματάκια, που μάλιστα ήτανε παραψημένα, ενώ δεν έλειπαν και τα σχετικά κόκαλα!! Ίσως, οι πελάτες που πήγαν πιο νωρίς, να στάθηκαν πιο τυχεροί από μας, τρώγοντας αξιοπρεπέστερα κομμάτια αρνιού… Δεν είναι δυνατόν, μια τέτοια μέρα, στον ξακουστό ΤΗΛΕΜΑΧΟ, που κοντεύει να τα εκατοστίσει, να σου προσφέρουν μια τέτοια απαράδεκτη ποιότητα αρνιού…

Λοιπόν, αγαπητέ μου, κύριε Τηλέμαχε, σφάξε 2-3 αρνιά ακόμη και μη σερβίρεις, σε κανέναν απολύτως πελάτη σου, τέτοιους κατιμάδες από συνδυασμό μισοτελειωμένων αρνιών… Όπως δεν φείδεσαι προσωπικού (5-6 σερβιτόροι, ξένοι και Έλληνες, όλοι τους αεικίνητοι, ευγενικοί και απόλυτα ενημερωμένοι και πρόθυμοι – γι’ αυτό και η εξυπηρέτηση παίρνει 3 στα 4), όπως δεν φείδεσαι άρτιων πρώτων υλών, κρασιών κ. λπ. ποτών, έτσι, μέρα που είναι, γιατί μας τα χαλάς στο αρνάκι του Θεού, την πεμπτουσία του Πάσχα;;
Άλλωστε, το χρεώνεις 39 € το κιλό, οπότε, για μισό κιλό, με 19.50 €, ο καθένας έχει τις στοιχειώδεις απαιτήσεις του!!

Για να μην σε αδικήσω, θα προσθέσω ότι τα υπόλοιπα ήταν εντάξει, δηλ.:

• Μια μερίδα κοκορέτσι, ικανοποιητική ποσοτικά & ποιοτικά, σε τιμή 9 €.
• 2 γλυκά, ένα cheesecake βύσσινο και μια πάστα σοκολάτα με παγωτό, σε τιμή 2Χ5= 10 €.

Συνολικά, ο λογαριασμός ήρθε στα 65.50 €, δηλ. κατηγορία τιμής 17/25 € το άτομο.

Αν δεν βαθμολογώ τη γεύση με 1 στα 4, και τελικά της βάζω 2 στα 4, είναι επειδή όλα τα άλλα (σαλάτες, κρασί, κοκορέτσι και γλυκά) ήταν αρκετά νόστιμα.
Ευτυχώς, πάντως, που υπάρχει το ask4food και μπορώ έτσι να εκφράσω το δυσάρεστο αυτό πασχαλινό βίωμα και τη δυσαρέσκειά μας!!

Το συμπέρασμά μου: μείνετε πιστοί στα κλασικά σας στέκια, στη Φυλή, Πάρνηθα, Σταμάτα, Βάρη, Καλύβια, κ. ο. κ.

Ωστόσο, αν επιμείνετε για κάποιο Τηλέμαχο, προτιμήστε, απέναντι, τον ΤΗΛΕΜΑΧΟ BARBEQUE CLUB, που το Πάσχα ήταν κλειστός, γνωρίζοντας ότι πρόκειται για ένα πιο ακριβό στέκι, για το οποίο φροντίστε να διαβάσετε τις σχετικές κριτικές στο σάιτ μας!!

Bar Restaurants - Κηφισιά, Αθήνα
Απρ
13
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Κυριακή των Βαΐων, συναντάμε το μεσημέρι στην Κηφισιά φιλικό ζευγάρι εξ Αμερικής με τον μικρό γιο τους, οπότε αποφασίζουμε μετά από πρότασή τους να παρεκκλίνουμε του εθίμου της ψαροφαγίας. Μας οδηγούν στο FRIDAYS της Πλατείας Κεφαλαρίου (5 άτομα), που είχα χρόνια να το επισκεφθώ.

Τα αρχικά TGI FRIDAYS σημαίνουν, για όσους ενδεχόμενα δεν το ξέρουν: Thanks Goodness It’s FRIDAY, Δόξα τω Θεώ είναι Παρασκευή. Βλέπετε, ο Αμερικανός ιδρυτής του 1ου εστιατορίου στην 5Η Λεωφόρο της Νέας Υόρκης, το 1965, ο Alan Stillman, που το ξεκίνησε, επενδύοντας ποσό 10.000 $, έχασε κάποια Παρασκευή σε μια πίστα σκι απ’ τον κολλητό φίλο του, οπότε, ξέροντας ότι θα ρεφάρει μάλλον μέσα στο Σαββατοκύριακο αναφώνησε την ιστορική αυτή ρήση Thanks Goodness it’s FRIDAY, που έμελλε να γίνει αργότερα η επωνυμία της κολοσσιαίας αλυσίδας εστίασης!!
Με την ευκαιρία, η αλυσίδα έχει σήμερα στο ενεργητικό της περί τα 1.000 καταστήματα σε τουλάχιστον 75 χώρες ανά την Υφήλιο, ενώ στη χώρα μας, έχει ήδη 7 στην Αττική (Κολωνάκι, Αμπελόκηποι, Κηφισιά, Γλυφάδα, Φλοίσβος Φαλήρου, Άγιος Δημήτριος και Αστέρας Βουλιαγμένης), και 2 στη Θεσσαλονίκη (Αριστοτέλους και Πυλαία)!!

Ο συγκεκριμένος αυτός χώρος του Κεφαλαρίου, που συμπληρώνει σύντομα μια εικοσαετία (ξεκίνησε τον Δεκέμβρη του 1997), έχει συνδεθεί με πολλά προσωπικά μου βιώματα, αφού ακριβώς εκεί στεγάζονταν το ιστορικό Γερμανικό εστιατόριο ALT BERLIN, στέκι μου κλασικό κατά τις δεκαετίες ’80 και ’90!! Άλλωστε, δίπλα ακριβώς, βρίσκεται από πέρσι το γνωστό στο site μας Βραζιλιάνικο steak house BACOA, στον ίδιο χώρο που για περίπου 15 χρόνια στέγαζε το θρυλικό Κηφισιώτικο ΠΡΥΤΑΝΕΙΟ… Είτε λοιπόν το θέλουμε είτε όχι: Τα πάντα ρεί!!

Το FRIDAYS λειτουργεί καθημερινά απ’ το μεσημέρι μέχρι τις 2 τη νύχτα, ενώ τα w/e μέχρι τις 3. Περιττό να προσθέσω ότι γινόταν χαμός μέσα / έξω και για να μην περιμένουμε 45 λεπτά, καθίσαμε αμέσως στο τεράστιο ξύλινο μπαρ μέσα, που πρέπει να διαθέτει περιμετρικά περί τα 40 stools!!

Ο χώρος, αμερικανιά με τα όλα της, αποτελείται από 3 επί μέρους ανισοϋψείς αίθουσες εσωτερικά, και απ’ την πανέμορφη αυλή. Συνολική χωρητικότητα περί τα 250+50 άτομα, αντίστοιχα. Μέσα, κυριαρχεί το σκούρο ξύλο, τα κόκκινα και μαύρα χρώματα, οι οθόνες γύρω απ’ το μπαρ με αθλητικά events, καθώς και άπειρες φωτογραφίες, κάδρα, και κρεμασμένα μουσικά όργανα (Marilyn, Star Wars, κιθάρες, σαξόφωνα, και ό, τι άλλο βάζει ανθρώπου νους)…Η μουσική συμπληρώνει το σκηνικό με συνδυασμό ακουσμάτων disco & pop, ενώ -κατά τα έθιμά τους- προσφέρουν δωρεάν refill σε coca κ. λπ. αναψυκτικά, και πληθώρα από αρωματισμένα μαντηλάκια για τα χέρια των θαμώνων! Φυσικά δεσπόζει, όπως παντού πια, το Σήμα Κατατεθέν του χώρου, μια επιγραφή, εδώ με την παραλλαγή: IN HERE IT’S ALWAYS FRIDAY!!

Οι Αμερικανοί, ευέλικτοι και πρακτικοί, όπως σε όλα τους, έχουν πληθώρα επιλογών, καταλόγων φαγητών, ποτών και cocktails, αλλά και διάφορα εποχιακά και άλλα, set menus. Έτσι, π. χ. τις καθημερινές, από 1-6 μ. μ. προσφέρουν SET LUNCH MENU στα 10.90 €, ενώ από Κυριακή μέχρι και Πέμπτη υπάρχει και αντίστοιχο SET DINNER MENU στα 12.90 €. Φυσικά, υπάρχουν και οι μεγάλοι κατάλογοί τους των αμερικανικών και μεξικανικών κυρίως φαγητών (burgers, fajitas, salads, etc. ), όπως και των ποτών αλλά και των cocktails, σε διάφορες τιμές που ξεκινούν απ’ τα 5 €, π. χ. για ένα Caribbean Rum Punch, κ. ο. κ.

Όσον αφορά τα ελληνικά κρασιά, προσφέρουν ποτήρι στα 4.20-5.00 € για τα περισσότερα, ενώ υπάρχει και το ατομικό μπουκάλι Caramelo στα 5 €! Εξάλλου, τα περισσότερα εμφιαλωμένα κυμαίνονται από 20 – 33 € (π. χ. το λευκό ΜΑΝΤΙΝΕΙΑ ΤΣΕΛΕΠΟΥ, στοιχίζει 29 €). Γενικά, είναι γνωστό πως τα FRIDAYS θεωρούνται μάλλον ακριβά στέκια για αυτό που προσφέρουν, αλλά ωστόσο παραμένουν εξαιρετικά δημοφιλή, ειδικά στη νεολαία!

Πριν το τεκμηριώσω με τα φαγητά μας και τις τιμές τους, οφείλω να αναφέρω ένα παράπονό μου, που εξ αιτίας του ο χώρος, παρόλα όσα ανέφερα, θα περιοριστεί βαθμολογικά στο 2 στα 4! Οι τουαλέτες τους στο υπόγειο (από 3 αντρικές και γυναικείες), οι αντρικές τουλάχιστον που τις είδα όλες, δεν είχαν τη δέουσα προσοχή, με ό, τι αυτό συνεπάγεται. Είναι κρίμα, ένα στέκι, όπου το συγκεκριμένο δίωρο γευμάτιζαν 300 άτομα (άρα, αντιλαμβάνεστε τον ημερήσιο τζίρο τους, της τάξης κάποιων χιλιάδων ευρώ) να παρουσιάζει μια τέτοια αποκαρδιωτική εικόνα!! Γιατί, βρε παιδιά, στα 15 τουλάχιστον άτομα σερβιρίσματος και κουζίνας, της βάρδιας, να μην προβλεφθεί μόνιμα κάποιο άτομο (είτε επιπλέον είτε εναλλάξ απ’ το προσωπικό) προκειμένου να ελέγχει συνεχώς και τους χώρους αυτούς»;;
Γιατί, μόλις περάσουμε τα σύνορα της χώρας μας, προς Σκόπια, Σερβία και βορειότερη Ευρώπη, οι χώροι αυτοί αστράφτουν από καθαριότητα, έστω κι αν πληρώνουμε π. χ. 20 λεπτά του € για να τους χρησιμοποιήσουμε, ενώ εδώ σε μας, σε τόσα πολλά στέκια (εστίασης, καφέ, νυχτερινά κέντρα, πίστες, δημόσιους χώρους) εξακολουθούμε να χωλαίνουμε τόσο δραματικά, εν έτει, μάλιστα, 2017 ;;
Ατυχώς, το ίδιο μου συνέβη πρόσφατα στον παρακείμενο και τσουχτερό επίσης PAUL –παρότι εκεί διαθέτουν μάλιστα και κωδικούς εισόδου– με αποτέλεσμα να απογοητευτώ, γνωρίζοντας τους PAUL του εξωτερικού και εντέλει να μην γράψω καμιά κριτική, αν και ο υπεύθυνος με διαβεβαίωσε ότι θα μεριμνήσει, ώστε να διορθωθούν και να εξευρωπαϊστούν...

Επίσης, παρά το ευγενικό προσωπικό σερβιρίσματος, η εξυπηρέτηση θα περιοριστεί βαθμολογικά στα 3, επειδή -πέραν της εύλογης καθυστέρησης των φαγητών με τη φοβερή κοσμοσυρροή και βαβούρα- χρειάστηκε να ζητήσω τρεις φορές να μου γεμίσουν το ποτήρι με νεράκι του Θεού! (Ας είχαν προβλέψει κανάτες νερού στα πολλά άτομα). Στην Αμερική, που έχουν μάτια και βλέπουν, γεμίζουν τα ποτήρια ακαριαία!!

Νιώθω πως φορτίζω τους υπεύθυνους και για να μην κουράσω άλλο με τα παράπονά μου, προχωρώ τώρα στα εδέσματα και τις τιμές τους:

• Εγώ πήρα μια Caesar’s salad με κοτόπουλο / lunch portion, στα 8.50 €
• Ο φίλος μας, ένα κοτόπουλο με παρμεζάνα και μανιτάρια, στα 12.50 €
• Ακόμα, ένα χορταστικό κοτόπουλο fajitas (πιατέλα με κοτόπουλο, ρύζι, πιπεριές, σκεύος με πίτες και μπολ με μεξικάνικες sauces). Τιμή 13.90 €
• Ένα καινούργιο πιάτο, Italian burger, με τηγανιτές πατάτες αλλά παραψημένη και σκληρή στρώση τυριού παρμεζάνας, στα 11.70 €
• Μια Friday’s shrimps, με 7 νόστιμες γαρίδες πανέ, πράσινη σαλάτα και σκουρόχρωμη γλυκόξινη sauce. Τιμή 12.50 €
• Τα επιδόρπιά μας: 1 Sunday (ποτήρι με μπισκότο, παγωτό και σαντιγί, στα 6.90 €, 1 διπλό μπισκότο Oreo με παγωτό και sauce σοκολάτας, στα 9.90 €, ενώ εγώ απόλαυσα το Death by Chocolate, όνομα και πράμα, με κέικ, παγωτό κρέμα και φουλ sauce σοκολάτας, στα 8.90 €.
• Ήπιαμε 3 cocktails Μαργαρίτα-λεμόνι (3Χ6.95=20.85 €), κι ο μικρός της παρέας μας, μια πορτοκαλάδα Fanta μπλε, στα 3.00 €.

Έτσι, ο λογαριασμός μας έφτασε το ουδόλως ευκαταφρόνητο ποσό των 108.65 €, κοινώς τα εκατοστίσαμε τα ευρώπουλα, κι αν ποτέ το επαναλάβουμε, θα πρέπει να αποφύγουμε ημέρες και ώρες αιχμής και, βέβαια, να λάβουν υπόψη τους τις καλοπροαίρετες αυτές υποδείξεις μας!!

Το αυτό συνιστώ και σε σας, και πάντως προτιμήστε τον εξωτερικό χώρο, τώρα μάλιστα που ανοίγει ο καιρός.

Κάποτε, στο σιντριβάνι του απέναντι πάρκου ρίχναμε δεκαρούλες πίσω μας και κάναμε και καμιά ευχή!! Τώρα όμως…
Άσε που και οι αμαξάδες, με τα άλογά τους, εξαφανίστηκαν οι πιο πολλοί…

O TEMPORA, O MORES, που έλεγε ο Κικέρων!!
Όμως, η τωρινή μας ευχή: ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!!

Κλασική κουζίνα - Ν. Ερυθραία, Αθήνα
Απρ
07
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
26-36

Μετά από παρέλευση τριών εβδομάδων, επανέρχομαι με κριτική του KASTRI BISTROT (KB), που βρίσκεται στο ισόγειο του ανακαινισμένου ιστορικού ξενοδοχείου των Βορείων Προαστίων.

Μεσολάβησε ταξίδι μου στη Συμπρωτεύουσα, ύστερα από κάποια χρόνια και κριτική τριών χώρων εστίασης, ανάμεσά τους δε ενός νέου, αξιόλογου εστιατορίου ψαροφαγίας.

Με την ευκαιρία ευχαριστώ όλους εσάς, τις φίλες και φίλους γευσιγνώστες που με υπερψηφίσατε! Η Θεσ/νίκη, που εντάχτηκε από πέρσι στο site, πιστεύω πως χρειάζεται μια πιο ενεργή -σε εβδομαδιαία βάση- ανάγνωση κριτικών, αξιολόγησή τους και ψήφιση. Θεωρώ ότι έτσι θα ενισχυθεί η δημοτικότητα του site, αφού βαθμιαία θα προσελκύονται Μακεδόνες καλοφαγάδες με νέες και ενδιαφέρουσες κριτικές για τα στέκια τους, με συνέπεια και τη σταδιακή σφαιρικότερη αθηναϊκή τεκμηρίωση, δεδομένου ότι όλοι, λίγο-πολύ, κατεβαίνουν στην Πρωτεύουσα, δοκιμάζοντας την κουζίνα της!

Αξίζει λοιπόν να τιμούμε εξίσου τακτικά τη σχετική ιστοσελίδα, υπερψηφίζοντας τις κριτικές της έγκαιρα και αντικειμενικά, όπως άλλωστε συνάδει με το κύρος ενός site γευσιγνωσίας σαν το ask4food, που ήδη πλησιάζει τη 10ετή ενημέρωση της κοινής γνώμης!!

Έρχομαι τώρα στο ΚΒ που επισκεφθήκαμε τρία άτομα το μεσημέρι της Κυριακής 2 Απριλίου. Λειτουργεί απ’ τον Οκτώβρη του 2015, ως χώρος εστίασης του πολυτελούς ξενοδοχείου DOMOTEL KASTRI, έχοντας στο τιμόνι της κουζίνας του τον Αλέξανδρο Χαραλαμπόπουλο, γνωστό μας απ’ το OLIVE GARDEN του ΤΙΤΑΝΙΑ, από όπου έχει κρατήσει κάποια πιάτα, και για το οποίο υπάρχουν αρκετές κριτικές στο site μας.

Εδώ προσφέρονται τα γεύματα του ξενοδοχείου για ενοίκους καθώς και επισκέπτες, όπως εμείς, αλλά ο χώρος -σχήματος γάμα- είναι κάπως περιορισμένος (της τάξης των 50 ατόμων), με συνέπεια να μην υπάρχει διαχωρισμός της καφετέριας απ’ τον κυρίως χώρο εστίασης!!
Όταν π. χ. εμείς φτάσαμε γύρω στις 2 μ. μ., οι περισσότεροι έπιναν καφέ και προς το τέλος μόνο τρία τραπέζια, στρώνονταν όπως το δικό μας για φαγητό!! Εμένα προσωπικά το ανακάτεμα σε χώρους, υποτιθέμενης πολυτέλειας, με ενοχλεί. Άλλωστε, ο minimal λιτός χώρος, αν και θύμιζε σαλοτραπεζαρία σπιτιού, με κυριαρχία του καφέ ξύλου σε τραπέζια και δάπεδα, βιβλιοθήκη με καθρέφτη στο πίσω μέρος, τζαμαρίες προς τον πευκόφυτο κήπο ή τη Λεωφόρο Ελευθερίου Βενιζέλου στην πρόσοψη, δεν απέπνεε την πολυτέλεια άλλων αιθουσών, με κυριότερο μέτρο σύγκρισης το TUDOR HALL του KING GEORGE, για το οποίο σας έγραψα πρόσφατα. Υπήρχε επίσης μικρός χώρος με τραπέζια στον ωραίο κήπο (ό, τι πρέπει για καφέ), μπαρ στην είσοδο, καθώς και μοντέρνα φωτιστικά δαπέδου από νίκελ. Ακόμη, όμορφα βάζα με λευκές ορχιδέες κοσμούσαν τον χώρο, και η εναλλαγή ελαφράς και κλασικής μουσικής σε χαμηλή ένταση, προστίθενται στα συν του χώρου.

Ωστόσο, υπάρχουν δύο ακόμη μεγάλα μειονεκτήματα, που αντιληφθήκαμε θέλοντας να επισκεφθούμε τις τουαλέτες τους. Αυτές είναι από 3 ανδρικές και γυναικείες, λευκές, καθαρές, με ωραία αξεσουάρ και αρωματικά sticks χώρου σε βάζα, ενώ βρίσκονται στο πίσω μέρος. Έπρεπε λοιπόν να περάσουμε απ’ τη Macelleria, (λόγω της συνεργασίας τους με την Ιταλική φίρμα κρεάτων βοοειδών απ’ το Πεδεμόντιο). Πρόκειται για έναν ιδιωτικό χώρο με μοναστηριακό τραπέζι 22 ατόμων για πριβέ συνάξεις, όπου βρίσκεται τόσο το κελάρι τους όσο και ο χώρος ζύμωσης τυριών, κ. λπ. Ήταν αδύνατο να ανοίξουμε την πόρτα και αναγκαστήκαμε να ζητήσουμε τη βοήθεια των σερβιτόρων για μας την ανοίξουν, αυτοί δε μας ενημέρωσαν πως αναγκαστικά το κάνουν για όλους!! Λίγο αργότερα, τους ξαναφωνάξαμε για να μας ανοίξουν τις βρύσες των WC, με τις τόσο δύστροπες μπαταρίες, που, κι αυτές οι θαμώνες τους φωνάζουν για να τις ανοίξουν, όπως μας είπαν! Αχ, αυτοί οι αρχιτέκτονες με την παντελή έλλειψη common sense… Άλλωστε, η σοφοί μας πρόγονοι έλεγαν ότι ‘το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού’!! Γι’ αυτούς τους λόγους, με όσα σας είπα, θα βάλω επιεικώς στη μεικτή αυτή αίθουσα εστίασης / καφέ: 2 στα 4.

Το μεγαλύτερο ατού του KB είναι το ευγενέστατο και απόλυτα ενημερωμένο προσωπικό του: ένας μαιτρ και 3-4 σερβιτόροι, που ανταποκρίθηκαν σε ό, τι τους ζητήσαμε, και γι’ αυτό βαθμολογούνται με 4!

Ερχόμαστε στον κατάλογο των φαγητών. Περιλαμβάνει κατ’ αρχήν ένα μενού γευσιγνωσίας 5 πιάτων στα 39 €, 10 ορεκτικά: 9-19 €, που αφορά τα γιουβαρλάκια σκορπίνας, 5 σαλάτες: 12-20 €, που αφορά τη σαλάτα με γαρίδες και αυγοτάραχο, 7 κυρίως πιάτα: 18-35 €, που αφορά το ψάρι ημέρας (ήταν σφυρίδα), 5 κρεατικά: 15-95 €, που αφορά το T-bone steak 1.200 γραμμαρίων (!! ) και καταλήγει με 4 γλυκά, 7-9 €.

Εξάλλου, η λίστα των ποτών, ενημερωμένη με 80-100 ετικέτες περίπου, έχει λευκά κρασιά, από 15-53 € (για το Dum Vinum Sperum του Σκούρα), κόκκινα από 13-91 €, (για την Κορμιλίτσα του Τσάνταλη), ροζέ από 19-33 €, (για το Κτήμα Alfa Syrah). Υπάρχουν επίσης ελληνικές σαμπάνιες, 22-39.50 €, επιδόρπιοι οίνοι, 19-57.50 €, ενώ απ’ τις ξακουστές γαλλικές σαμπάνιες ξεχωρίζει η DOM PERIGNON (298 €), και η Louis Roederer Crystal Brut που τιμάται 430 €! Για πιο οικονομικές επιλογές, μπορεί κάποιος να ξεδιψάσει με μια απ’ τις 7 ελληνικές μπύρες, στα 4.00-4.50 €, ή τις 6 ξένες, στα 5.00-7.50 €.

Αφού δώσαμε την παραγγελία μας, ήρθαν στο τραπέζι μας οι εξής μικροσκοπικές μερίδες: macaron παντζαριού και παλαιωμένη γραβιέρα, πάνω σε βάση παντζαριού με αμύγδαλα, αφρός σπανακιού με ρύζι, καθώς και τζατζίκι με αμύγδαλο.
Από ψωμιά ήρθαν: ολικής άλεσης, λευκά από προζύμι, και κριθαρένια με γεύση φασολάδας (! ). Συνοδεύονταν από παρθένο ελαιόλαδο Μεσσηνίας και λευκή ταραμοσαλάτα με ίχνη αυγοτάραχου.

Τα εδέσματα που επιλέξαμε ήταν:

• Για ορεκτικό, μια αθηναϊκή μαγιονέζα με μάγουλα ψαριού και flakes παντζαριού. Αρκετά συμπαθητικό πιάτο, στα 11.00 €.

• Εγώ πήρα ένα κοτόπουλο μπούτι, ελεύθερης βοσκής, που ήρθε σε στρογγυλό σχήμα, με δύο καρότα και γαρνιτούρα ρυζιού. Ήταν ενδιαφέρον πιάτο, που το θυμάμαι παλιότερα στο OLIVE GARDEN του ΤΙΤΑΝΙΑ. Τιμή 18.00 €.

• Δοκιμάσαμε επίσης μία Λαζάνια Παστιτσάδα, με ουρά μοσχαρίσια, μπεσαμέλ τραχανά, ντομάτα, και διακόσμηση από δύο flakes παρμεζάνας και φύτρες αρακά. Αρκετά καλό αν και λίγο, στα 23.00 €.

• Ο τρίτος της παρέας πήρε ένα παλαιωμένο ριζότο με άγρια ελληνικά μανιτάρια και sticks από λαγόχορτο. Η γεύση του ήταν ουδέτερη. Η τιμή του, στα 20.00 €.

• Δοκίμασα ένα γλυκό chocolate fudge με crème anglaise (σε ξεχωριστό βαζάκι) και παγωτό βανίλια, καθώς και μία διακοσμητική κόκκινη λωρίδα από ζελέ φρούτων. Ήταν άγλυκο και άνευρο για τα μέτρα και τον ουρανίσκο μου, και θα το χαρακτήριζα σαν ένα μάλλον άχρωμο αγγλικό επιδόρπιο… Τιμή 8.00 €.

• Δοκιμάσαμε επίσης μία crème λεμονιού, με διακοσμητικές πινελιές βατόμουρου. Ήταν, δηλαδή, κρέμα από λάιμ, σε μικρό και μακρόστενο κομμάτι, με πραλίνα φουντουκιού και σιρόπι λεμονιού. Μας φάνηκε εξίσου αδιάφορο σαν γεύση και κάπως βαρύ. Τιμή 9.00 € (! ). Έχοντας δοκιμάσει πρόσφατα και τα γλυκά του Arnaud Larher, στο TUDOR HALL, αλλά και πολλών άλλων ζαχαροπλαστών, θα έλεγα ότι τα συγκεκριμένα γλυκά σαφέστατα υστερούσαν…

Ίσως θα ήταν σκόπιμο να προsθέσουν έναν pâtissier ή pastry chef, αν προτιμάτε, ώστε αφενός να τους εμπλουτίσει τον κατάλογο και αφετέρου να δώσει νέα πνοή στον χώρο, που -όπως σας είπα- απευθύνεται και σε πελατεία που έρχεται για καφέ και γλυκό, τα οποία, ούτως ή άλλως, είναι υπερτιμημένα, συνεισφέροντας σημαντικά στον τζίρο του μαγαζιού. Η παρατήρησή μου αυτή δεν μειώνει το κύρος του νέου σεφ, αφού ούτως ή άλλως απευθύνεται στους υπεύθυνους του ΚΒ!

• Ήπιαμε μεταλλικό νερό, στα 3 €, και δοκίμασα την αγαπημένη μου μπύρα FIX DARK, 330 ml. στα 4.50 €.

Ο λογαριασμός έφτασε τα 96.50 €, ποσό ουδόλως ευκαταφρόνητο για ό, τι φάγαμε εκεί, αλλά και την όλη εμπειρία μας. Για τους λόγους αυτούς, το value for money βαθμολογείται με 2 στα 4, και επιφυλάσσομαι για προσεχή επανεκτίμηση, εφόσον μάθω ότι εισακούστηκαν οι υποδείξεις μου, έστω και εν μέρει!!

Ωστόσο, ο αγαπητός και νεαρός σεφ, έχοντας τη γνωστή προϋπηρεσία και τις καλές προθέσεις, θα βαθμολογηθεί με τη δέουσα επιείκεια, με 3 στα 4, αφού όπως σας είπα επιφυλάσσομαι για μια νέα, μελλοντική αξιολόγηση.

Εφόσον ακολουθήσουν κι άλλες κριτικές, και αν τυχόν εσείς βρεθείτε στα πέριξ, αποφασίζετε αναλόγως!!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Fish Restaurants - Κέντρο, Θεσσαλονίκη
Μάρ
31
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Έχει κι η Θεσσαλονίκη τα μονάκριβα της γαστρονομικά διαμάντια, όπως κι η Αθήνα μας -την οποία ερευνούμε επισταμένως όλοι εμείς οι καλοφαγάδες του site μας- αλλά βέβαια και κάθε μεγαλούπολη.

Στον απόηχο της αίγλης του εστιατορίου ΟΛΥΜΠΟΣ-ΝΑΟΥΣΑ, που ατυχώς κατέβασε ρολά το 1994, δίπλα ακριβώς στο αριστοκρατικό ξενοδοχείο MEDITERRANEAN PALACE, που κι αυτό κατεδαφίστηκε τη δεκαετία του ’80, αμφότερα επί της παραλιακής Νίκης -και τα οποία είχα την τύχη να τα γνωρίσω το 1972 ως φοιτητής- υπάρχουν και σήμερα οι ξακουστοί διάδοχοί τους: το CLOCHARD στην Προξένου Κορομηλά, με την ελληνική και μεσογειακή κουζίνα, το ALFREDO’S στο HYATT, το ΜΑRΕ & ΜΟΝΤΙ, που έφερε την Ιταλία στο Πανόραμα, οι 7 ΘΑΛΑΣΣΕΣ για ψαροφαγία στο κέντρο, αλλά και τόσα άλλα μαγαζιά που κοσμούν τη Νύφη του Θερμαϊκού!

Ανάμεσά τους, βρεθήκαμε δύο άτομα, το μεσημέρι της 24ης Μαρτίου, στο καινούργιο MAREA, ακριβώς στη διασταύρωση Στρατηγού Καλλάρη και Λώρη Μαργαρίτη, κοντά στον Λευκό Πύργο, το οποίο άνοιξε τις πύλες του τον Οκτώβριο του 2016 και διεκδικεί επάξια τον πρωταγωνιστικό ρόλο της θαλάσσιας γαστρονομίας στη Συμπρωτεύουσα. Το Marea, λοιπόν, που στα ιταλικά σημαίνει παλίρροια, συνειρμικά μας φέρνει στον νου το γνωστό ποίημα του Νίκου Καββαδία, μελοποιημένο απ’ τον Θάνο Μικρούτσικο και ερμηνευμένο απ’ τους Κούτρα και Θηβαίο!! Στην αρχή του καταλόγου τους, δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι επέλεξαν το ποίημα ΜΑΡΑΜΠΟΥ (εξωτικός πελαργός) απ’ την ομώνυμη ποιητική συλλογή του ποιητή!

Το MAREA, αποτέλεσμα της σύμπραξης των Α/φων Σωτηρούδη -που λειτουργούν στην Πυλαία το ΓΛΥΚΑΝΙΣΟΣ απ’ το 2008- με τους Γιώργο και Θεόκτιστο Σαρασίδη, ήδη κάνει θαύματα σε θαλασσινά και ψαρικά εδώ και έξι μήνες, λειτουργώντας καθημερινά από το μεσημέρι μέχρι τα μεσάνυχτα, υπό την εμπνευσμένη καθοδήγηση του σεφ Παναγιώτη Δεληθανάση. Ο γνωστός Σαλονικιός σεφ, μετεκπαιδευμένος στον Alain Ducasse και συνεργάτης στο παρελθόν των Λαζάρου, Σκαρμούτσου και Πέσκια, έχει πολύτιμη προϋπηρεσία στα: MACEDONIA PALACE (τώρα υπό ριζική ανακαίνιση), SANI RESORT, MICHOU MICHOU, GARCON BRASSERIE, ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑ κ. λπ. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι ο συγκεκριμένος μάγειρας ανέλαβε το τιμόνι του MAREA!!

Ωστόσο, η ευφροσύνη του ανθρώπινου ουρανίσκου είναι συνισταμένη της μεγαλοφυούς δημιουργίας τέτοιων αρχιμαγείρων με ό, τι καλύτερο προϊόν έχουν να μας προσφέρουν οι θάλασσές μας και όχι μόνο. Για τον λόγο αυτό, οι υπεύθυνοι του MAREA προμηθεύουν καθημερινά τον σεφ με τα φρεσκότερα ψάρια και θαλασσινά απ’ τους δικούς τους ψαράδες, που προέρχονται απ’ την Ιερισσό της Χαλκιδικής και την Καβάλα!

Στον χώρο κυριαρχούν τα λευκά χρώματα, τόσο εσωτερικά όσο και στα τραπέζια επί της Λ. Μαργαρίτη και μπορούν να φιλοξενηθούν αντίστοιχα περί τα 60 + 20 άτομα. Μέσα, εκτός απ’ τα ανοιχτά χρώματα -που σε συνδυασμό με τα μεγάλα ανοίγματα των τζαμαριών φωτίζουν ιδιαίτερα τον χώρο- τα μάτια των θαμώνων πέφτουν στο εντυπωσιακό μπαρ με τα ψηλά σκαμπό και στα όμορφα τραπέζια από εκλεκτή ανοιχτόχρωμη ξυλεία. Οι δύο τουαλέτες στο ισόγειο αστράφτουν βέβαια από καθαριότητα, ενώ καθ’ οδόν προς αυτές δεν μπορεί να μη θαυμάσει κανείς μια άποψη του χώρου με τη σπαρταριστή ψαριά της ημέρας!!

Το προσωπικό είναι αντάξιο του επιπέδου του MAREA. Το μεσημέρι περί τα 5-6 άτομα, είναι όλα τους ευγενέστατα και απόλυτα ενημερωμένα για την παραμικρή λεπτομέρεια των εδεσμάτων και των ποτών που προσφέρονται εκεί. Οι περισσότεροι έχουν προϋπηρεσία αξιόλογη και υποθέτω ότι με το κριτήριο αυτό επελέγησαν απ’ τους αρμόδιους.

Εμείς καθίσαμε στον εξωτερικό χώρο, όπου παρά τον καλό καιρό (θερμοκρασία περί τους 20 βαθμούς), προθυμοποιήθηκαν και μας άναψαν τις εξωτερικές σόμπες, ενώ λίγο αργότερα εμείς οι ίδιοι τους ζητήσαμε να τις κλείσουν. Τα τραπέζια ήταν στρωμένα με όμορφα χάρτινα σουπλά, τα οποία, όπως και οι χαρτοπετσέτες φέρουν την επωνυμία τους.

Ο κατάλογός τους, πλήρως ενημερωμένος με ό, τι εκλεκτότερο, περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, καμιά 10αριά ορεκτικά, όπως φιλέτο τηγανισμένης τσιπούρας, γαύρο μαρινάτο, κ. α., σε τιμές από 3-14 €, πέντε σαλάτες, από 7-8 €, έξι ζυμαρικά / ριζότο, από 11-18 €, πληθώρα φρέσκων ψαριών (ενδεικτικά: μπαρμπούνια 55 €/κιλό, καραβίδες 70 €/κιλό), καθώς και μερίδες ψαριών, όπως π. χ. φρέσκο ροφό στα 22 €. Υπάρχουν ακόμη πέντε γλυκά, από 6-7.50 €.

Ο ορθολογικά επιλεγμένος κατάλογος των ποτών, έχει γνωστές μπύρες (4-6 €), αποστάγματα και τσίπουρα (7-9 €) και περί τις 90-100 ετικέτες (!! ) κρασιών, απ’ τις οποίες θα σας αναφέρω εδώ ενδεικτικά ορισμένες:
Κτήμα Άλφα λευκό στα 24 €, THEMA Παυλίδη ροζέ στα 19 €, Νεμέα Σκούρα κόκκινο στα 22 €, καθώς και την παραδοσιακή μας ρετσίνα, για να μην ξεχνάμε τα παλιά: Κεχριμπάρι στα 4.50 € (1/2 λίτρο) και τον κλασικό Τετράμυθο (0.75 ml. ) στα 12.50 €!

Οι τιμές του πολυτελούς αυτού χώρου, όπως βλέπετε, έχουν κοστολογηθεί υποδειγματικά και με σεβασμό στον πελάτη, ο οποίος μπορεί να είτε τσιμπήσει κάτι οικονομικά, είτε να γευματίσει με σεβαστή ψαροφαγία και τα ανάλογα ποτά, πάντα ωστόσο με προσεγμένο value for money, το οποίο αξιολογώ με 4 στα 4, όπως άλλωστε τη γεύση (στην οποία έρχομαι ευθύς αμέσως) και την εξυπηρέτηση!!

Στην αρχή μας προσέφεραν dips από αθηναϊκή ψαροσαλάτα με πέρκα και αγγουράκι τουρσί, μαγιονέζα, καθώς και τουρσί από ραπανάκι, όπως επίσης και λάδι εκλεκτής ποιότητας. Επίσης ήρθαν 6 ψωμάκια (από 2 λευκά, ολικής άλεσης και χαρουπιού), που ήταν αχνιστά. Χρεώθηκαν 2 Χ 2 = 4 €. Επίσης έφεραν εμφιαλωμένο νερό Ζαγάρι 1 L. που χρεώθηκε 1.50 €.

Στη συνέχεια ακολούθησαν:

• Μία σαλάτα με κινόα και κατσικίσιο τυρί σε κροκέτες, κομμάτια παντζαριού και φύτρες γιαπωνέζικου ρεπανιού. Ήταν καταπληκτική, χορταστική και ταιριαστή με ό, τι ακολούθησε. Τιμή 7.50 €.
• Ένα λαβράκι καρπάτσιο, ελεγχόμενης θαλάσσιας τροφής, με φρέσκια τρούφα, chili, αφρό λεμονιού και τις αγαπημένες του σεφ φύτρες γιαπωνέζικου ρεπανιού. Σπάνια έχουμε νιώσει τέτοια γλύκα στον ουρανίσκο μας. Εύγε Σαλονικιέ αρχιμάγειρα!! Τιμή 12 €.
• Ένα σεβίτσε από συναγρίδα, με πουρέ πατάτας Περού, chili, και σχοινόπρασο. Το σεβίτσε εκτελείται καθημερινά από ό, τι πιο φρέσκια ψαριά έχουν πάρει απ’ τους προμηθευτές-ψαράδες τους και το συγκεκριμένο είχε μια όσο έπρεπε αλμυρούτσικη γεύση, υποθέτω λόγω του chili. Εξίσου εντυπωσιακό με τα προηγούμενα! Τιμή 14 €.
• Ακολούθησε το δελεαστικό τους επιδόρπιο, που είχα προηγουμένως θαυμάσει ηλεκτρονικά από κάποια φωτογραφία: millefeuille με δύο στρώσεις από λευκή σοκολάτα και βατόμουρα. Περιττό να προσθέσω ότι γλείψαμε και τα κουτάλια μας!! Τιμή 7.50 €.

Μας ρώτησαν αν θέλαμε να μας προσφέρουν ποτό ή καφέ και εμείς, χορτάτοι γαρ, ζητήσαμε δυο εσπρέσο, που φυσικά ήρθαν κερασμένα!

Ο λογαριασμός, στα 46.50 €, άξιζε 1000% για την πανδαισία που βιώσαμε στη Θεσσαλονίκη. Επιστρέφοντας, το πέρασα αμέσως στο site και χαίρομαι που είμαι ο πρώτος καλοφαγάς που παρουσιάζει το MAREA, το οποίο πιστεύω ότι μέλλει να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις κάθε gourmet!!

Ας μου επιτραπεί λοιπόν να σας το προτείνω κι εγώ λογοτεχνικά.

Ο ποιητής Καββαδίας καταλήγει ως εξής στο ΜΑΡΕΑ:

«Η καραβίσια σκύλα οσμίζεται ρεστία
και το κορμί σου το νερό που θα καλάρει.
Τη νύχτα οι ναύτες κυνηγάνε το φεγγάρι
και την ημέρα ταξιδεύουνε στ’ αστεία».

Παραφράζοντάς τον, θα διατυπώσω τις σκέψεις μου ποιητική αδεία:

Αν το ‘ΜΑΡΕΑ’ μια γυναικεία μορφή στοιχειώνει
κι αν μια ‘παλίρροια’ αισθημάτων συμπυκνώνει,
στης Σαλονίκης τα λημέρια, στο MAREA,
θάλασσα οσμίζεσαι και μια ψαριά ωραία!

Wine Restaurants - Κέντρο, Θεσσαλονίκη
Μάρ
30
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Την ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ επισκεφθήκαμε τρία άτομα το βράδυ της 24ης Μαρτίου, γοητευμένοι από εντυπώσεις φίλων και χρήσιμες πληροφορίες απ’ το Διαδίκτυο. Εισάγοντας την ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ στο site μας, θα ευχόμουνα να μαζικοποιηθεί η παρουσίασή μας της γαστρονομίας της Θεσσαλονίκης, γεγονός που με τη σειρά του προϋποθέτει να γίνει το site ευρύτερα γνωστό κ α ι στη Συμπρωτεύουσα!!

Η ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ βρίσκεται στα Λαδάδικα, στην οδό Παγγαίου. Λειτουργεί καθημερινά από 12.00 μέχρι τις 03.00 τη νύχτα! Ενώ δεν είχε ζωντανή μουσική, όπως άλλα κέντρα της περιοχής (προφανώς πιο τουριστικά), συγκέντρωνε πλήθος κόσμου, που την επιλέγουν για την ποιότητα του φαγητού της, αλλά και τη σχετική προϊστορία της.

Άνοιξε το 2011 στα Λαδάδικα, ενώ προηγουμένως, απ’ το 2004-2011, λειτουργούσε πιο πάνω, στην οδό Βαλαωρίτου, η οποία, μάλιστα, τώρα έχει εξελιχθεί στην πιο μοδάτη πιάτσα ορθάδικων!! Πιο συγκεκριμένα, η λεγόμενη Φραγκογειτονιά, που περικλείεται απ’ τις οδούς Βαλαωρίτου, Συγγρού, Φράγκων και Λέοντος Σοφού, είναι κάτι σαν το αθηναϊκό μας Γκάζι! Έτσι, στη θέση της παλιάς Παπαρούνας, που την κουζίνα της απολαύσαμε σήμερα στα Λαδάδικα, υπάρχει τώρα το Partisan και διάφορα άλλα στέκια, περιζήτητα ιδιαίτερα στη νεολαία…

Ο χώρος της σημερινής Παπαρούνας εξυπηρετεί, μέσα / έξω περί τα 100 άτομα. Μέσα, όπου καθίσαμε, επικρατούν απόλυτα ζωηρά χρώματα, που συνειρμικά παραπέμπουν στο κατακόκκινο του άνθους: κόκκινο, φούξια, ροζ και κίτρινο. Στους φανταχτερούς αυτούς τοίχους διακρίναμε πίνακες με πρωτότυπα σχέδια ζώων, που όπως μας εξήγησε ο υπεύθυνος, παριστάνουν φιγούρες αρχαίων ζώων, τις οποίες φιλοτέχνησε ένας καλλιτέχνης ονόματι Καραθανάσης. Τα φωτιστικά απ’ την οροφή ήταν πολύ εντυπωσιακά, καθώς και οι διακοσμητικές επιφάνειες από λινάτσα. Το δάπεδο με τα πλακάκια ήταν μια ασπρόμαυρη σκακιέρα, που ταίριαζε με τους φανταχτερά χρωματισμένους τοίχους του χώρου. Μπαίνοντας δεξιά υπάρχουν οι 2 καθαρές τουαλέτες τους, ντυμένες με μεγάλα ανοιχτόχρωμα πλακάκια. Ο χώρος ήταν σχεδόν γεμάτος από τουρίστες αλλά και ντόπιους κάθε ηλικίας, με τις νεότερες ηλικίες, γύρω στα 30, να έχουν την τιμητική τους.

Η μουσική ήταν ένας συνδυασμός από πορτογαλικά fados, ισπανικά και λατινοαμερικάνικα τραγούδια, γαλλικά προηγούμενων δεκαετιών και γενικά ένα εντυπωσιακά έντεχνο ακουστικό μείγμα!!

Επειδή το μενού τους, με ελληνικές αλλά και κάποιες μεσογειακές νότες, ήταν πλούσιο και πρωτότυπο, ρωτήσαμε και μας είπαν ότι ο σεφ τους τώρα είναι απ’ την Κατερίνη, χωρίς να μας δώσουν περισσότερα στοιχεία... Ο κατάλογός τους αποτελείται κυρίως απ’ τα εξής:

• 15 νηστίσιμα, στα 5-12 €
• 8 σαλάτες, στα 7-9 €
• 7 ζυμαρικά και ριζότο, στα 9-11 €
• 5 κρεατικά, στα 10-12 €
• 5 θαλασσινά, στα 11-13 €, και
• 7 επιδόρπια, στα 5-6 €.

Από ποτά, οι μπύρες είναι στα 3-5 €, τα συνήθη αποστάγματα, στα 7-8 €, ενώ ενδεικτικά το λευκό Κτήμα Χατζηδάκη Ασύρτικο έχει 22 €, όπως και το ερυθρό Κτήμα Άλφα Syrah. Υπάρχει κι εδώ μεγάλη ποικιλία για τον πελάτη.

Όσον αφορά την εξυπηρέτηση, έχουμε κάποια παράπονα απ’ την κοπέλα που μας σέρβιρε, για δύο λόγους: πρώτον, δυο-τρία φαγητά που της ζητήσαμε, μας είπε ότι δεν υπήρχαν και δεύτερον, ξέχασε να μας φέρει τους καταλόγους των ποτών, χωρίς να το παραδέχεται… Της εξηγήσαμε ότι ο καλός σερβιτόρος οφείλει να είναι έγκαιρα ενήμερος για τα φαγητά που υπάρχουν και να ενημερώνει τον πελάτη από πριν! Εν πάση περιπτώσει, στην πορεία ήταν πιο προσεχτική, με λιγότερο υφάκι, ενώ οι άρρενες συνάδελφοί της ήταν ευγενέστατοι. Για τον λόγο αυτό βαθμολογώ τελικά λίαν επιεικώς την εξυπηρέτηση του μαγαζιού με 3 στα 4, ευθυγραμμιζόμενος βαθμολογικά με την όλη εικόνα χώρου, γεύσης & vfm!

Αναφορικά τώρα με τα φαγητά μας:

• Στην αρχή μας κέρασαν ζεστές παντζαρόσουπες, σε λευκά φλιτζάνια, εμπνευσμένες φυσικά απ’ το κόκκινο της παπαρούνας.
• Το εμφιαλωμένο νερό χρεώθηκε 1.50 €, και τα ψωμάκια 1.40 €.
• Αρχικά πήραμε ένα τυρί Μετσοβίσιο με χοιρινό μπούτι και πράσινο πιπέρι. Ωραίο πιάτο. Τιμή 5.50 €.
• Δοκιμάσαμε μια νηστίσιμη και χορταστική πατατοσαλάτα με σελινόριζα, θυμάρι, κίτρινα ντοματίνια και γευστικό dressing με βάση του τη ρέγκα. Οι νόστιμες πατάτες ήταν με τη φλούδα τους. Τιμή 6.50 €.
• Ένα millefeuille μελιτζάνας, με μους από μελιτζάνα (όπως αυτή του χουνκιάρ μπεγεντί), και sauce από πιπέρι και καπνιστό τυρί Μετσόβου. Ήταν ένα πιάτο πρωτότυπο και πολύ καλό. Γενικά οι βορειοελλαδίτες είναι μαέστροι σε πλούσιες σάλτσες και όλα τα συναφή! Τιμή 7.50 €.
• Μας εντυπωσίασε το όνομα του ‘αποδομημένου μουσακά’, που ήταν 5-6 κομμάτια με συνδυασμό κιμά, πατάτας με φλούδα, μελιτζάνας, και με πινελιές από sauce τυριού φέτας, οι οποίες διακοσμούσαν το μεγάλο, τετράγωνο μαύρο σκεύος. Ο πειραγμένος αυτός μουσακάς ήταν συμπαθητικός. Τιμή 9.50 €.
• Για επιδόρπιο πήραμε μια σαρακοστιανή πανακότα, η οποία ήρθε σε ένα ποτήρι και περιείχε επίσης κομμάτι από χαλβά. Αρκετά πρωτότυπη πρόταση. Τιμή 6.00 €…
• Έκλεισα με ένα παγωτό αρμενοβίλ (για να θυμηθώ τα φοιτητικά μου χρόνια στα στέκια Select & Oriental της Φωκίωνος Νέγρη! ). Υπόψη ότι το αρμενοβίλ παραμένει δημοφιλές στους Σαλονικιούς, πολύ περισσότερο από ό, τι σε μας τους Χαμουτζήδες!! Ήρθε σε ωραίο γυάλινο σκεύος και περιείχε κομματάκια σοκολάτας, ξηρούς καρπούς και έναν μπεζέ με φράουλα και ποτό ρούμι. Μου άρεσε αρκετά σαν σύλληψη. Τιμή 5.50 €.
• Ήπια ένα ποτήρι χύμα κόκκινο κρασί Αγιωργήτικο, που στοίχισε 3.80 €.

Πληρώσαμε 47.20 €, τιμή λογική για το μέρος και το φαγητό μας εκεί. Την ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ, που διαθέτει ενημερωμένη ιστοσελίδα, την προτείνω για το καλοκαίρι, αφού μαθαίνω πως γίνεται χαμός, ειδικά στον εξωτερικό χώρο.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 20%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Τοπική ελλ. κουζίνα - Κέντρο, Θεσσαλονίκη
Μάρ
30
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Βρέθηκα στη Θεσσαλονίκη ύστερα από αρκετά χρόνια με μια φίλη μου, την εβδομάδα της 25ης Μαρτίου. Ο ΜΟΛΥΒΟΣ είναι το πρώτο απ’ τα τρία εστιατόρια που επισκέφθηκα στη Συμπρωτεύουσα, λόγω της φημισμένης κουζίνας του, όπως πληροφορήθηκα τόσο από Σαλονικιούς φίλους, όσο κι απ’ τις δύο άριστες κριτικές στο site μας και όχι μόνο! Το δεύτερο είναι γνωστό φαγάδικο στα Λαδάδικα, που περιέργως δεν είχε ακόμα καμιά κριτική στο ask4food, ενώ το τρίτο, ένα νέο και εκλεκτό εστιατόριο ψαροφαγίας που άνοιξε πέρσι τον Οκτώβρη κοντά στον Λευκό Πύργο, το εισήγαγα στο site μας και η κριτική μου αναμένει τη σχετική ένταξή του.

Ο ΜΟΛΥΒΟΣ λοιπόν βρίσκεται στην Ι. Δραγούμη, λίγο πιο πάνω απ’ την Τσιμισκή και τα Λαδάδικα. Βρίσκεται στον Α’ όροφο ενός παλιού κτιρίου και, ελλείψει ασανσέρ, προϋποθέτει το σχετικό ανέβασμα στις πέτρινες σκάλες του. Λειτουργεί απ’ το 2001 και παραμένει ανοιχτό καθημερινά από τις 13.00 μέχρι την 01.00 νυχτερινή.

Τον επισκεφθήκαμε στις 23 Μαρτίου, αργά το μεσημέρι, και το εστιατόριο ήταν αρκετά γεμάτο. Μπαίνοντας, εντυπωσιάζεται κάποιος από τη ζεστή γήινη ατμόσφαιρα, το ευγενικό προσωπικό και την απαλή μουσική (pop, jazz, ethnic). Υπάρχουν τρεις ψηλοτάβανοι χώροι, εκ των οποίων ο πρώτος είναι μεγαλύτερος και πιο φωτεινός, χάρη στα πολλά παράθυρα με τα όμορφα βιτρό στο πάνω μέρος τους. Εμείς προτιμήσαμε τον συγκεκριμένο χώρο απ’ τους άλλους δύο, που βρίσκονται ο ένας πιο πίσω κι άλλος μέσα αριστερά, και είναι μικρότεροι, αλλά εξίσου οικείοι και ρομαντικοί. Στον μπροστινό λοιπόν χώρο υπάρχει μπαρ με τα σκαμπό και τα ποτά, ενώ γύρω απ’ τη μπάρα δεν περνούν απαρατήρητα τα βαζάκια με τα τουρσιά και τις μαρμελάδες, που είναι μεν διακοσμητικά αλλά όλα δικής τους παραγωγής! Οι γύρω τοίχοι ήταν επενδεδυμένοι με πλινθοδομή, ενώ κρέμονταν παραδοσιακά χαλάκια και ψιλές καλαμωτές. Υπήρχαν ακόμη βιτρίνες με διακοσμητικά πιάτα, ενώ απ’ τις οροφές με τα περίτεχνα σχέδια εποχής κρέμονταν όμορφα φωτιστικά! Οι δυο πεντακάθαρες τουαλέτες τους βρίσκονται κι αυτές στον Α’ χώρο, ακριβώς δεξιά της εισόδου και στις πόρτες τους φιγουράρουν αντίστοιχα μια θηλυκή και μια αρσενικιά (! ) γοργόνα.

Συνολικά πρέπει να εξυπηρετούνται περί τους 80-100 θαμώνες, απ’ το άψογα κατηρτισμένο προσωπικό, που -όσο ήμασταν εκεί- ήταν 4 άτομα, τα οποία πηγαινοέρχονταν ασταμάτητα…

Μάθαμε ότι η ονομασία προέρχεται απ’ τον τόπο καταγωγής των ιδιοκτητών, ενώ υπάρχουν στην είσοδο και φωτογραφίες του γραφικού αυτού χωριού της Μυτιλήνης. Οι μάγειροι, όπως μας είπαν, είναι 2-3 Θεσσαλονικείς, για να καλύπτονται όλες οι βάρδιες και τα ρεπό.

Υπάρχουν τρεις κατάλογοι:
• Αυτός με τα πιάτα ημέρας (κυρίως νηστίσιμα, λόγω Σαρακοστής), που αποτελείται από καμιά 15αριά πιάτα (ριζότο με μύδια & σαφράν, κριθαρότο με γαρίδες.. ) στα 5-10 €.
• Οι κλασικές γεύσεις της Θεσσαλονίκης του ’70, δηλ. περί τις 15 επίσης γεύσεις, όπως ορτύκια σχάρας, γύρος φούρνου, σουτζουκάκια Θες/νίκης με ρώσικη…, στα 3-12 €, και
• Η κυρίως λίστα που περιλαμβάνει και κάποια έθνικ πιάτα. Εδώ τα ζυμαρικά στα 9-13 €, τα κύρια πιάτα στα 8-19 €, τα θαλασσινά στα 7-13 €, οι γεύσεις Πόλης κι Ανατολής στα 9-12 €, ενώ οι σαλάτες / ορεκτικά κυμαίνονται από 6-8 €.

Εξάλλου, τα ποτά περιλαμβάνουν κρασί χύμα στα 10.90 το λίτρο, ή 5.90 το ½ λίτρο (αρκετά τσουχτερό), ούζα κι αποστάγματα, στα 8-9 €, αλλά και τα γνωστά εμφιαλωμένα, απ’ την ευρύτερη περιοχή, όπως ενδεικτικά, το Κτήμα Γεροβασιλείου, στα 28 € το λευκό και στα 27 € το κόκκινο, ενώ το ροζέ Βιβλία Χώρα, στα 28 € επίσης!

Αν το όλο περιβάλλον και τα εισαγωγικά στοιχεία που ανέφερα σας άνοιξαν την όρεξη, έρχομαι στην παραγγελία μας, που κατέφθανε βαθμιαία στο ξύλινο τραπέζι μας με τα υφασμάτινα σουπλά.
Αρχικά ήρθε νερό βρύσης μέσα σε ένα ωραίο μπουκάλι με την επωνυμία τους και τρία ζεστά άσπρα ψωμάκια, καθώς και δύο γευστικές τριγωνικές Κυκλαδίτικες Λαδένιες, κάτι σαν τραγανή πίτσα, που πρέπει να είχα δοκιμάσει πολύ παλιότερα στις Μαγικές Κατσαρόλες του Φαλήρου.

Ακολούθησαν τα εξής πιάτα:

• Μία μερίδα καλτσούνια (4 κομμάτια, με τυρί, ντομάτα και sauce γιαουρτιού). Τιμή 6.90 €. Πολύ γευστικά.
• Μια μερίδα ραβιόλι με ρόδι, κομμάτια κάστανο και γαλοπούλα. Γύρω στα 8-10 κομμάτια, κυριολεκτικά ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΑ!! Τιμή 8.50 €. Σημειώστε το ως ένα απ’ τα MUST του ΜΟΛΥΒΟΥ!!
• Ένα εξοχικό κεμπάπ χοιρινό, μαγειρεμένο με ντομάτα και πιπεριά, που ήρθε μέσα σε αλουμινόχαρτο, και συνοδεύονταν από φρέσκες τηγανισμένες πατάτες, τυρί τρίμμα, λίγο μπούκοβο, και πιτούλες. Τιμή 7.50 €. Μας ενθουσίασε λιγότερο απ’ τα προηγούμενα πιάτα, αφού το θεωρήσαμε ουδέτερο σαν γεύση. Ίσως έπρεπε να δοκιμάσουμε τα Πολίτικα Γιαουρτλού κεμπάπ, ή κάποιο άλλο έθνικ πιάτο…

Το τελικό κέρασμά τους ήταν εντυπωσιακό: 12 γευστικότατοι και μελωμένοι λουκουμάδες με 3 κομμάτια παγωτού κρέμα!!

Πληρώσαμε συνολικά 24.70 €, ποσό που αντιπροσωπεύει άριστο value for money για την όλη εμπειρία μας, την οποία φυσικά σκοπεύω να επαναλάβω σε προσεχές ταξίδι μου.

Ασφαλώς και σας προτείνω τον ΜΟΛΥΒΟ ανεπιφύλακτα!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Cafe - Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Μάρ
17
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Το επισκεφθήκαμε την Πέμπτη 9 Μαρτίου, αργά το μεσημέρι, με μια φίλη, εντυπωσιασμένοι απ' τις αθηναϊκές κριτικές και τις φωτογραφίες του bistrot με το γαλλικό όνομα (Γειτονιά της Αθήνας) και όχι μόνο.

Το μαγαζί άνοιξε στις 19 του περασμένου Δεκεμβρίου και είναι all time classic, λειτουργώντας τις καθημερινές από 08.00 το πρωί μέχρι τις 02.00 το επόμενο πρωί, ενώ τα Σ/Κ μια ώρα αργότερα, σερβίροντας μάλιστα και breakfast / brunch μέχρι τις 13.00, τις δε Κυριακές μέχρι τις 17.00 (εννοείται στη συνέχεια σερβίρουν γεύμα και δείπνο).

Βρίσκεται στο κάτω μέρος της Πλατείας Κλαυθμώνος, στη γωνία με τον πεζόδρομο της οδού Σκουλενίου, βλέποντας τη Βυζαντινή εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων και την Πλατεία Κλαυθμώνος, στη θέση που για χρόνια λειτουργούσε το μαγέρικο ΑΛΠΕΙΣ.

Την κουζίνα του έχει αναλάβει ο Μυτιληνιός σεφ Στράτος Ιωσηφέλλης, με προϋπηρεσία στους ΔΙΟΣΚΟΥΡΟΥΣ, το ΑΚΡΩΤΗΡΙ & τη BARAONDA. Η κουζίνα του είναι συνδυασμός ελληνικών και άλλων μεσογειακών γεύσεων.

Ο χώρος, μια ευρύχωρη αίθουσα 100 ατόμων (συν κάποια εξωτερικά τραπεζάκια), εντυπωσιάζει με τις εξωτερικές μεγάλες τζαμαρίες, τα ξύλινα πατώματα, το ωραίο μπαρ με τις δερμάτινες πολυθρόνες-stools, την υπέροχη ταπετσαρία στο βάθος με την ανθισμένη και φωτισμένη αμυγδαλιά, τα πρασινωπά μαρμάρινα τραπέζια, καθώς και τα μεγαλύτερα ξύλινα με τους αναπαυτικούς δερμάτινους καναπέδες, όπου οι οι θαμώνες καλύπτουν όλο σχεδόν το ηλικιακό φάσμα, από 20-60 ετών, εργαζόμενοι ως επί το πλείστον στα πέριξ. Η κουζίνα ήταν ανοιχτή εν μέρει από το πάσο των φαγητών που μπαινόβγαιναν μανιωδώς προς τη γεμάτη σάλα εστίασης, ενώ οι 2+2 καθαρές τουαλέτες τους βρίσκονταν στο υπόγειο. Το όλο σκηνικό συμπλήρωναν τα φροντισμένα ολόλευκα, χάρτινα σουπλά.

Το προσωπικό σερβιρίσματος εδεσμάτων και ποτών, περί τα 6 άτομα στη μεσημβρινή βάρδια, ήταν όλοι τους νέοι και νέες, ευγενέστατοι, εξυπηρετικοί και ήδη απόλυτα ενημερωμένοι με το αντικείμενό τους. Μας εντυπωσίασε η συνεχής αλλαγή πιάτων αλλά και κουβέρ, κατά τη διάρκεια της παραγγελίας μας. Ήταν όλοι τους ντυμένοι με ομοιόμορφες ασπρόμαυρες στολές, γεγονός που ενισχύει την προσπάθεια αναβίωσης ενός παλιού αστικού σκηνικού!
Εξάλλου, η μουσική ακούγονταν στη σωστή ένταση και ήταν ένας συνδυασμός ελαφράς ξένης, pop, κλπ.

Ο κατάλογος φαγητών και ποτών ήταν αρκετά πλήρης και τον συμπλήρωναν κάποια πιάτα ημέρας (ριζότο... ) γραμμένα σε ένα μαυροπίνακα. Έτσι, οι τιμές breakfast & brunch κυμαίνονταν από 4.50-7.50 € (π. χ. καγιανάς στα 5 €). Οι 10 σαλάτες, στα 7-9 €, τα 4 ορεκτικά, στα 7-11€, τα 5 κύρια πιάτα, στα 9-16 €, και τα 4-5 γλυκά, στα 5-6 €.

Αναφορικά με τα ποτά, τα αναψυκτικά είναι γύρω στα 3 €, τα cocktails 7-10 €, ενώ τα διάφορα spirits από 7-16 €, οι δε μπύρες περί τα 5 €.
Τα λευκά κρασιά: ποτήρι 5-6 και 15 φιάλες από 24 μέχρι 59 € (ποσό που αφορά το VSP Pure Ασύρτικο ΠΟΠ Σαντορίνης).
Η μεγάλη γκάμα των κόκκινων περιλαμβάνει περί τα 18 κρασιά, κυρίως ελληνικά και κάποια ιταλικά, που κυμαίνονται από 24-109 €!
Οι 3 σαμπάνιες τους τιμώνται από 29-60 € (για την PIPER HEIDSICK BRUT), ενώ τα αντίστοιχα ποτήρια έχουν περίπου 6-8 €.

Εμείς λοιπόν, αφού μελετήσαμε με ενδιαφέρον τους πολυσέλιδους καταλόγους τους, που μελλοντικά θα πρέπει οι πολλές σκόρπιες σελίδες τους να ενοποιηθούν σε ενιαίους καταλόγους, καταλήξαμε στις ακόλουθες επιλογές:

- Ερωτηθήκαμε σχετικά με ψωμί (δεν θέλαμε) και νερό (ζητήσαμε βρύσης).

- Ζήτησα ένα ποτήρι λευκό κρασί Μαντίνεια Μποσινάκη, που ήρθε όσο έπρεπε παγωμένο και με εντυπωσίασε το ότι συνοδεύονταν από ποικιλία ξηρών καρπών και σταφίδων! Τιμή 5 €.

-Μοιραστήκαμε μία μερίδα ψητό Camembert, που ήταν ολόκληρο το στρογγυλό κομμάτι (!! ) και είχε επίστρωση μαρμελάδας ντομάτας με αρωματικά και σχινόπρασο. Θεωρώ ότι ήταν υπερβολική η ποσότητα της μαρμελάδας αυτής, και θα πρότεινα μελλοντικά να έρχεται σε χωριστό πιατάκι, ώστε ο πελάτης να μην συγχέει τις γεύσεις. Τιμή 8 €.

-Ένα σολομό tartare με φρέσκια ρόκα, πάνω σε τρίμμα παξιμαδιού χαρουπιού, που κι αυτό, κατά τη γνώμη μου, ήταν υπερβολικό, δημιουργώντας μια τελική επίγευση κάπως περίεργη. Τιμή 10.50 €.

-Ένα τραχανότο με σύγκλινο Μάνης, τριμμένο τυρί, ντομάτα και άνηθο. Εύγευστο πιάτο, στο οποίο κατέληξα επειδή το ριζότο ημέρας είχε τελειώσει. Τιμή 9.50 €.

-Ένα χοιρινό φιλέτο μενταγιόν με παστίτσιο μανιταριών, κρούστα τυριών και sauce Madeira. Παρότι τα 5 κομμάτια κρέατος ήταν αρκούντως ζουμερά, υπήρχαν ίχνη μόνο μανιταριών, και η γεύση, όπως μου είπε η φίλη μου, δεν ήταν κάτι το γευστικά εκπληκτικό. Τιμή 13 €.

Για όλους αυτούς τους λόγους, παρά τις καλές προθέσεις του σεφ, βαθμολογώ τη γεύση λίαν επιεικώς με 3 στα 4, αν και ουσιαστικά θεωρώ ότι δεν ξεπερνάει τα 2.50 στα 4. Από ένα 'γαλλικό', έστω και κατ' όνομα bistrot, έχω περισσότερες απαιτήσεις, και ευελπιστώ ότι ο νέος μάγειρας θα τις λάβει υπόψη, προτάσσοντας τις σωστές αναλογίες υλικών και συνοδευτικών για ένα γαστρονομικά πιο ραφιναρισμένο αποτέλεσμα!

Έτσι, ο λογαριασμός έφτασε τα 46 €, ποσό όχι ευκαταφρόνητο, γεγονός που συνηγορεί για τις προηγούμενες παρατηρήσεις και υποδείξεις μου.

Συμπερασματικά, αν είστε στο κέντρο της Αθήνας για δουλειές, ψώνια ή βραδινή διασκέδαση, δώστε μια ευκαιρία στο νέο αυτό bistrot, που μελλοντικά ελπίζω να δικαιώσει τις αξιώσεις τις οποίες συνειρμικά επιβάλλει το γαλλικό του όνομα!!

Οινομαγειρεία - Κουκάκι, Αθήνα
Μάρ
09
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Δυο δεκάρες η οκά: Εύγε στην evi, τον fratello και τους άλλους γευσιγνώστες μας που το ξετρύπωσαν στο Κουκάκι. Καλά διαβασμένος, το επισκέφθηκα στις 2 Μαρτίου το μεσημέρι με ένα φίλο και απολαύσαμε εξαιρετικά καλομαγειρεμένο σπιτικό φαγητό.

Συνειρμικά μας έρχεται στο μυαλό το παλιό παραδοσιακό τραγουδάκι ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΔΗΜΗΤΡΟΥΛΑ, με τις αγκινάρες, τα κουκιά, και βέβαια τις κόκκινες καλές ντομάτες που κάποτε στοιχίζανε μόνο δυο δεκάρες η οκά!! Για τους νεότερους, η οκά ήταν επίσημο μέτρο βάρους μέχρι το 1959, ισοδυναμούσε με 1.282 γραμμάρια και διαιρούνταν σε 400 δράμια. Αντίστοιχα, η δεκάρα, το τρυπητό νόμισμα από αλουμίνιο, ήτανε το ένα δέκατο της δραχμής, και κυκλοφορούσε επίσημα μέχρι το 1988.

Το μαγαζί, ‘ΜΑΓΕΙΡΕΙΟ και όχι μόνο’ σύμφωνα με τους τρεις ιδιοκτήτες του, που είναι αδέλφια απ’ τη Μάνη (ο σεφ Κώστας, και στην αίθουσα ο Μιχάλης και ο Τάσος Παπαδόπουλος), βρίσκεται στη γωνία Δημητρακοπούλου και Ζίννη, διαγωνίως απέναντι σε απόσταση 100 μέτρων απ’ τη γνωστή μας ΦΑΜΠΡΙΚΑ ΤΟΥ ΕΥΦΡΟΣΥΝΟΥ, για την οποία έγραψα πέρσι.

Λειτουργεί από το 2012, καθημερινά από τις 12 το μεσημέρι μέχρι τα μεσάνυχτα τουλάχιστον, ενώ υπάρχει και δωρεάν διανομή για τα πέριξ, με ελάχιστη κατανάλωση 5 €. Επίσης μας πληροφόρησαν ότι αναλαμβάνουν catering για εκδηλώσεις κ. λπ. Προηγουμένως, στον ίδιο χώρο στεγάζονταν καφενείο και ακόμα πιο πριν μεζεδοπωλείο θαλασσινών κ. λπ., τα οποία, ωστόσο, δεν είχαν την αίγλη του σημερινού μαγέρικου.

Οι Μανιάτες λοιπόν τα καταφέρνουν περίφημα με τους χώρους εστίασης και την εκλεκτή γαστρονομία, αφού στην ευρύτερη περιοχή Μακρυγιάννη-Κουκακίου έχουμε επίσης το ΜΑΝΗ ΜΑΝΗ του Μπουτσικάρη, για το οποίο έγραψα παλαιότερα, αλλά και το BALCONY, για το οποίο έγραψαν άλλοι. Εξάλλου, απ’ τα πιο γνωστά Μανιάτικα στέκια, ήταν στον Κεραμεικό το κλασικό SIXTIES DINNER της Πέτρας, που ατυχώς έκλεισε πρόσφατα και, όπως πληροφορήθηκα, μεταφέρθηκε τώρα στην οδό Ακαδήμου στο Μεταξουργείο, με την ονομασία ΜΠΕΜΠΑ. Αυτά σχετικά με συνειρμούς ονομάτων και τόπων καταγωγής ιδιοκτητών χώρων εστίασης.

Το μαγαζί αυτό στήθηκε με περισσό μεράκι, τόσο στη διακόσμηση του χώρου, όσο και στο μαγείρεμα των φαγητών, διακρίνεται δε για την ευγένεια των ιδιοκτητών και προσωπικού του. Εξωτερικά υπάρχει πίνακας με κάποια φαγητά, καθώς και το μενού αναλυτικά με φαγητά και τιμές, όπως επίσης και 5-6 όμορφες γλάστρες με φυτά αρωματικά και μαγειρικά βότανα. Εσωτερικά υπάρχουν δύο χώροι, όπου ο δεξιός μπαίνοντας περιλαμβάνει τις βιτρίνες με τα εδέσματα ημέρας, το ταμείο, ένα πάγκο με 5-6 σκαμπό και στο βάθος τις καθαρές τουαλέτες, ενώ ο αριστερός είναι ο κυρίως χώρος εστίασης, με δύο επιμέρους επίπεδα: εδώ μπορούν να γευματίσουν περί τα 50-60 άτομα συνολικά.

Τα πάντα αστράφτουν από καθαριότητα, τα άψογα τραπεζοκαθίσματα, οι γωνιές, οι καναπέδες με τα μαξιλάρια, αλλά και τα καρό υφασμάτινα τραπεζομάντιλα, που προσδίδουν ένα χρώμα παραδοσιακής ιταλικής τραττορίας. Στους τοίχους τριγύρω ήταν κρεμασμένα διάφορα κάδρα ρετρό, όπως επίσης και μουσικά όργανα (κιθάρες, κρουστά, κ. λπ. ), ενώ τα φωτιστικά στην οροφή, προσαρμοσμένα στον χώρο, ήταν σουρωτήρια, ταψιά και κόσκινα, τα δε πρασινωπά μωσαϊκά δάπεδα έλαμπαν από καθαριότητα και στιλπνότητα. Από τα μεγάφωνα ακούγονταν ελαφρά ελληνική και ξένη μουσική (Μητροπάνος, τζαζ, ροκ, κ. α. ) στη σωστή ένταση.
Κρεμασμένη απ’ την οροφή είναι μια ζυγαριά, ενώ σε εμφανές σημείο υπάρχει μια μεγάλη δεκάρα, έτσι για να μην ξεχνάμε ούτε την ιστορία μας ούτε την ονομασία μας δηλαδή…Εννοείται ότι τα ίδια αυτά ιστορικά σύμβολα φιγουράρουν και στο μενού της λίστας διανομής για τους περίοικους, την οποία ευγενώς μας έδωσε ο Μιχάλης, αφού άλλωστε ο φίλος μου είναι Κουκακιώτης και μερακλής!

Το μενού, που υπάρχει πλέον και ηλεκτρονικά, περιλαμβάνει καθημερινά καμιά 20αριά ορεκτικά (3-8 €), καμιά 10αριά σαλάτες (4-8 €), 3-4 ομελέτες, και όλα τα γνωστά εδέσματα της ελληνικής κουζίνας (λαδερά, σούπες, όσπρια, κρεατικά, κιμάδες, ζυμαρικά, και της ώρας κρεατικά, ποικιλίες και ψαρικά), σε τιμές από 5 έως 10 € τα περισσότερα. Οι ποικιλίες κρεατικών για 2 άτομα έχουν 16 €, ενώ για 4, 28 €. Τα φαγητά μαγειρεύονται με εκλεκτό παρθένο αγουρέλαιο Λακωνίας, όπως μας είπαν.

Σερβίρουν επίσης τα συνήθη αναψυκτικά, μπύρες, αποστάγματα, αλλά και κρασί απ’ το Κτήμα Φραντζή Πάτρας (σε τιμή περί τα 5 € το λίτρο, στο delivery).

Εμείς, ενημερωμένοι απ’ τις προηγούμενες κριτικές, δοκιμάσαμε τα εξής:

• Αρχικά ήρθε δίσκος με άφθονες και ζεστές φέτες ψωμιού με λαδορίγανη.
• Μία τυροκαυτερή (μανιάτικη χτυπητή φωτιά, όπως την λένε), που ήταν δύο εκλεκτά μπαλάκια από τυροκαυτερή με επάλειψη πάπρικας.
• Ένα καγιανά μανιάτικο με σύγκλινο, ζουμερό και πολύ γευστικό.
• Ένα μπιφτέκι κοτόπουλο φούρνου carbonara, δηλαδή με λιωμένα τυριά και πατάτες φούρνου, εφάμιλλο των προηγουμένων, και
• Μία ρεβίθια, καλομαγειρεμένα και χορταστικά.

Πληρώσαμε συνολικά 26.80 €, ποσό που εκπροσωπεί άριστο value for money για τα συγκεκριμένα πιάτα, και φυσικά θα το επαναλάβουμε με την πρώτη ευκαιρία, αφού τα φαγητά είναι νοστιμότατα, το προσωπικό ιδιαίτερα ευγενικό και το περιβάλλον, κάποιας ηλικίας, απόλυτα εναρμονισμένο με τον όμορφο χώρο αυτό.

Ακολούθησε το κλασικό τους παραδοσιακό, σπιτικό κέρασμα: δύο κομμάτια σιμιγδαλένιου χαλβά, με σταφίδες και μαστίχα, που ήταν ό, τι έπρεπε για τελική επίγευση!

Προτείνεται ανεπιφύλακτα για χορταστικό και τίμιο φαγητό, ειδικά στους σημερινούς καιρούς της κρίσης, που το value for money παίζει καθοριστικό ρόλο!!

Υ. Γ. Ο φίλος fratello, αναφορικά με το εύρος τιμών του εστιατορίου, το ενέταξε (υποθέτω για πλάκα που πιθανά σχετίζεται με την ονομασία του συγκεκριμένου μαγαζιού) στην κατηγορία 81-100 €!! Αυτό όμως αδικεί τον χώρο, βγάζοντας απαράδεκτα ψηλό μέσο όρο τιμών, τη στιγμή που, όπως ο ίδιος μας είπε, τρως του σκασμού με λιγότερα από 30 €. Ουσιαστικά, μπορεί κανείς να χορτάσει με ακόμα πιο λίγα (κατηγορίες 10/16, ή 17/25€). Επειδή ξέρω πόσο σχολαστικά ακριβής είναι, όπως άλλωστε φαίνεται απ’ τις κριτικές του, θεωρώ ότι μπορεί, αν θέλει, και εκ των υστέρων να το επαναφέρει στα πραγματικά επίπεδα τιμών, ερχόμενος σε συνεννόηση με το site μας, το οποίο νομίζω ότι μπορεί, ούτως ή άλλως, να το προσαρμόσει ανάλογα.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Ελληνική κουζίνα - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Μάρ
08
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
26-36

Στο PASAJI ξαναπήγα με μια φίλη ύστερα από καιρό, την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου και προτιμήσαμε τον καλαίσθητο εσωτερικό χώρο τους, επειδή το κρύο ήταν τσουχτερό και θεωρήσαμε ότι η θέρμανση απ’ τις εξωτερικές σόμπες δεν θα ήταν ό, τι καλύτερο για ένα γεύμα δύο ωρών…

Το PASAJI που σημαίνει ‘πέρασμα’ βρίσκεται στο Σύνταγμα, στο City Link της Στοάς Σπυρομήλιου, και ήδη έκλεισε μια δεκαετία λειτουργίας, αφότου τον Δεκέμβρη του 2006 το έστησε γαστρονομικά η γνωστή σεφ Νένα Ισμυρνόγλου, με καταγωγή από Σμύρνη, Πόλη και Καππαδοκία, η οποία άλλωστε την τελευταία 20ετία μάς απέδειξε τη μαγειρική της τέχνη, τόσο στην ΚΑΛΛΙΣΤΗ της οδού Ασκληπιού, όσο και στις ΓΕΥΣΕΙΣ ΜΕ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ της Κηφισιάς, που ατυχώς έκλεισε προ 2ετίας!

Το κατάστημα λειτουργεί καθημερινά για γεύμα και δείπνο από τη 1.00 το μεσημέρι μέχρι την 1.30 νυχτερινή, ενώ τις Κυριακές κλείνει στις 9.00 μ. μ. Είναι all time classic, δηλαδή ένα ιδανικό στέκι για business lunch αλλά και after theater dinner και συγκεντρώνει πλήθος κόσμου, Ελλήνων καθώς και τουριστών, αφού βρίσκεται στο κεντρικό τετράγωνο του εμπορικού κέντρου ATTICA. Φυσικά, χώρος και φαγητό είναι ιδιαίτερα προσεγμένα και δικαιολογούν έτσι τη φήμη και τη σταθερή πελατεία του χώρου. Όσον αφορά τη γεύση, τον συγκεκριμένο χώρο έχουν τιμήσει οι άξιοι σεφ Γιάννης Βιδάλης, Γιάννης Χρυσοχοϊδης, καθώς και ο Άρης Τσανακλίδης, προσφέροντας γεύσεις fusion, κυρίως Μεσογειακής προέλευσης, αλλά και πιάτα sushi!

Εξωτερικά, ο χώρος εστίασης έχει στηθεί πάνω σε εντυπωσιακό ξύλινο deck, πάνω στο οποίο υπάρχουν τραπέζια και γωνιές με φίνους καναπέδες και πολυθρόνες, όπου οι θαμώνες, τρώγοντας, χαζεύουν την πολύβουη κίνηση στα πέριξ.
Εσωτερικά, ξεχωρίζουν τα μοναδικά ψηφιδωτά στους τοίχους, τα ζεστά, κυρίως κόκκινα, χρώματα, τα σεπαρέ για απομόνωση και ατμόσφαιρα, τα ξύλινα πατώματα, η κανονική διάταξη των ξύλινων τραπεζιών που δεν σε πνίγουν, και οι industrial τουαλέτες στο βάθος αριστερά του χώρου. Ξεχωρίζουν ακόμη διάφορες λεπτομέρειες, όπως π. χ. τα ποτήρια vintage, τα δερμάτινα σουπλά, η εντυπωσιακή μεγάλη μπάρα για τα cocktails, καθώς και το αισιόδοξο motto στον τοίχο: ‘Life goes on’!!
Η μουσική απ’ τα μεγάφωνα (easy listening) ακούγεται στη σωστή ένταση, που επιτρέπει την γαστρονομική απόλαυση αλλά και τη συζήτηση με την παρέα σας.

Αναφορικά με το φαγητό, πρέπει να επισημανθούν ευθύς εξαρχής δύο πράγματα: Yπάρχουν δύο μενού σε τιμές 18.00 και 26.00 € (πλην Σαββάτου) που είναι πολύ καλής σχέσης ποιότητας και τιμής (το γνωστό μας vfm), σε αντίθεση με τον κατάλογο a la carte που είναι απαράδεκτα τσιμπημένος. Επίσης, είναι απαράδεκτο το εμφιαλωμένο νερό που καταφθάνει πριν προλάβεις να καθίσεις και προπαντός το γεγονός ότι χρεώνεται 4.50 €!!

Εμείς πήραμε ένα σετ μενού των 18 € και δύο μενού black sushi των 17 € (σχετικά πρόσφατα), στα οποία θα αναφερθώ αργότερα.
Απ’ το συγκεκριμένο μενού δοκιμάσαμε τα εξής πιάτα:
• Σαλάτα με ρόκα, μαρούλι, σπανάκι, φακές Καστοριάς, δυόσμο, τελεμέ Θράκης και vinaigrette από χαρουπόμελο.
• Λινγκουίνι (ή φρέσκα χειροποίητα ζυμαρικά) με σάλτσα, με τρυφερά φιλετάκια από στήθος κοτόπουλου, μαγειρεμένα με ελαφριά sauce κρασιού, και άφθονα μανιτάρια (εναλλακτικά προσφέρουν μπιφτεκάκια με πιτούλες και γιαούρτι).
• Για επιδόρπιο πήραμε σπιτικό κορμό μωσαϊκού με πλούσια γεύση σοκολάτας και καραμελωμένα φουντούκια (ήρθαν 2 κομμάτια κορμού σε εμφανίσιμο μαύρο πιάτο και ήτανε πασπαλισμένα με τα φουντούκια και τη ζάχαρη), ενώ εναλλακτικά υπάρχει millefeuille με κρέμα patisserie, παγωτό βανίλια και σοκολάτα, καθώς και κροκάν αμυγδάλου.

Το μενού αυτό ήταν γευστικότατο και χορταστικό, γι’ αυτό και το συνιστώ. Εμείς όμως θελήσαμε να δοκιμάσουμε και τα σούσι, σε μενού των 8 τεμαχίων, που επιμελούνται 2 εκλεκτοί σεφ απ’ τις Φιλιππίνες. Έχουν ως βάση black or forbidden rice. Αυτό το απαγορευμένο ρύζι αφορά την πιο υγιεινή ποικιλία ρυζιού, συνιστά φυσική πηγή αντιοξειδωτικών, παράγεται δε κυρίως σε ειδικές οικογενειακές φάρμες περιοχών της ΒΑ Κίνας.

Στο μενού προτείνουν τώρα τις ακόλουθες παραλλαγές:
• Spicy shrimp – crab sushi, 17 €
• California – maki sushi, 18 €
• Spicy tuna – maki sushi, 17 € &
• Philadelphia maki sushi, 17 €.

Τα 8 αυτά τεμάχια σερβίρονται σε λευκή πιατέλα, με ροζ sauce στην κορυφή και καυτερό wassabi. Εμείς λοιπόν δοκιμάσαμε τα Spicy shrimp – crab sushi, που ήταν ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΑ, καθώς και τα Philadelphia maki sushi, που ήταν κι αυτά πολύ νόστιμα. Στο τραπέζι βέβαια καταφθάνουν τα chop sticks, πάνω σε όμορφα μικρά μεταλλικά σκεύη σχήματος κοχυλιού, καθώς και μια μικρή κανάτα με τη γνωστή soy sauce. Το μενού αυτό το συνιστώ ανεπιφύλακτα, αλλά επειδή δεν είναι για χόρταση, εμείς τουλάχιστον το συνδυάσαμε με το ελληνικό μενού που σας ανέφερα πριν.

Όσον αφορά τώρα το άλλο ελληνικό μενού των 26 €, αυτό περιλαμβάνει επιλογή από 2 σαλάτες, ψητό σολομό ή κοτόπουλο σχάρας, και για dessert σπασμένο millefeuille ή tiramisu.

Ενημερωτικά να προσθέσω ότι ο κατάλογος a la carte περιλαμβάνει μια ποικιλία ορεκτικών από 9.50-19.00 € (που αφορά γαρίδες σε κουρκούτι τεμπούρας), σαλάτες από 14.00-21.00 € (για σαλάτα με καβούρι), διάφορα κύρια πιάτα – signature courses, από 19.00 € (κοτόπουλο με αχιστό ρύζι) μέχρι 82.00 € για chateaubriand γάλακτος!!. Υπάρχουν ακόμα ζυμαρικά και ριζότο από 13.00-22.00 € (για ριζότο Milanese), ενώ τα γλυκά, όλα στα 12.00 € (!! ) περιλαμβάνουν επιλογή από τα εξής: εκμέκ με πολίτικο παγωτό, πλούσια σοκολάτα Casa Lucer Ecuador 70% με καραμέλα, ή σοκολατένιο πύργο από 2 στρώσεις ‘μωσαϊκού’.

Δυο λόγια τώρα για την πλούσια λίστα των ποτών:
Λευκά κρασιά ποτήρι: 6.50-7.50 €. Φιάλες από 29.00-47.00 €.
Κόκκινα κρασιά φιάλες: 27.00-55.00 €.
Τα διάφορα cocktails έχουν 13.00 €, ενώ τα alcohol free, 10 €.
Σαμπάνιες και αφρώδεις οίνοι, οι φιάλες: 32.00-160.00 €, ενώ το ποτήρι π. χ. της Moet & Chandon είναι στα 21.00 €.
Οι μπύρες, τέλος, κυμαίνονται από 5.50-8.00 €, τιμές αντίστοιχα για ένα ποτήρι της Fischer, ή για μια φιάλη 330 ml. της Edinger.

Ο λογαριασμός μας, με το ελληνικό μενού των 18 € και τα 2 μενού sushi των 17 € το καθένα, καθώς και το εμφιαλωμένο νερό τους που το χρυσοπληρώσαμε στα 4.50 €, έφθασε τα 56.50 €. Για τον λόγο αυτό θεωρώ ότι το vfm δεν μπορεί να ξεπεράσει κατά μέσο όρο το 2 στα 4 (δηλ. 3 στα 4 για τα μενού, και 1 στα 4 για το a la carte), γεγονός εμφανέστατο από όσα αναλυτικά ήδη περιέγραψα.

Άλλωστε, στο εστιατόριο KUZINA του κ. Άρη Τσανακλίδη -του οποίου η σφραγίδα του και στο PASAJI είναι ολοφάνερη- είχα σημειώσει, κλείνοντας προγενέστερη κριτική μου στο site, ότι όσο κι αν τον τιμούμε και τον στηρίζουμε, δεν παύουμε ωστόσο να κρίνουμε και να συγκρίνουμε εδέσματα, ποιότητες, ποσότητες και φυσικά τιμές!!

Συμπερασματικά, λοιπόν, πρόκειται για ένα ευχάριστο στέκι για μεσημβρινές, απογευματινές ή βραδινές εξόδους, σε συνδυασμό με γειτονικά θέατρα, σινεμά, κ. λπ., αλλά – το επαναλαμβάνω – μόνο για τα συγκεκριμένα μενού τους, ή εναλλακτικά για κάποιο ποτό ή cocktail!

Γαλλία - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Φεβ
27
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
50-64

Το TUDOR HALL, το γαστρονομικό διαμάντι του ξενοδοχείου KING GEORGE στο Σύνταγμα, είχα την ευκαιρία να το επισκεφθώ και πάλι ύστερα από χρόνια, προχθές Κυριακή 19 Φεβρουαρίου. Δείπνησα εκεί με εκλεκτή φίλη και γνωστή γευσιγνώστρια, στις 9.30 το βράδυ, ύστερα από σχετική κράτηση και αφού προηγουμένως παρακολουθήσαμε ρεσιτάλ ηθοποιίας στο αριστουργηματικό θεατρικό έργο Αύγουστος, του Τρέισι Λετς στο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ. Στον χώρο αυτό μπορεί να δειπνήσει κάποιος καθημερινά από τις 6 μ. μ. μέχρι τα μεσάνυχτα.

Στον 7ο όροφο του πολυτελούς ξενοδοχείου απολαύσαμε μια μοναδική γαστρονομική εμπειρία σύγχρονης Ελληνικής κουζίνας, με πινελιές παραδοσιακών μας γεύσεων και αρωμάτων, την οποία επιμελείται ο ταλαντούχος Κερκυραίος σεφ Αλέξανδρος Κοσκινάς, υπό την καθοδήγηση του κ. Σωτήρη Ευαγγέλου, που ως γνωστόν έχει την ευθύνη των χώρων εστίασης τόσο του KING GEORGE όσο και της ΜΕΓΑΛΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ. Αμφότερα, εδώ και κάποια χρόνια ανήκουν στην Αμερικανική κολοσσιαία αλυσίδα των STARWOOD, με τα 6.000 ξενοδοχειακά συγκροτήματα ανά τον κόσμο, μεταξύ των οποίων στη χώρα μας, τα ASTIR PALACE της Βουλιαγμένης, τo SEMIRAMIS της Κηφισιάς κ. λπ.

Τα εξαιρετικά φαγητά, τα οποία και θα σας περιγράψω στη συνέχεια, ολοκληρώθηκαν με μια συγκλονιστική εμπειρία γλυκών, που επιμελείται ο κορυφαίος Γάλλος ζαχαροπλάστης Arnaud Larher, ο οποίος έχει προϋπηρεσία στο Fauchon και διαθέτει ήδη ονομαστά ζαχαροπλαστεία στη Μονμάρτρη και το Σεν Ζερμέν. Ο κ. Arnaud Larher, μάλιστα, από το 2007 κατέχει με το σπαθί του το λίαν τιμητικό μετάλλιο της Σορβόννης, του meilleur ouvrier de France! Η γλυκιά πανδαισία θα περιγραφεί κι αυτή με τη σειρά της, γι’ αυτό ας είστε υπομονετικοί, έστω κι αν τρέχουν τα σάλια σας!

Δυο λόγια για τον χώρο: Εσωτερικά ένα πολυτελέστατο σαλόνι, με μεγάλους καθρέφτες, και στο βάθος τη θαλπωρή ενός καταπληκτικού μαρμάρινου οικολογικού τζακιού φυσικού αερίου, καθώς και διαφόρων μεγεθών τραπέζια (ροτόντες, κ. λπ. ) σε αραιή μάλλον διάταξη, ώστε να απολαμβάνει κάποιος το φαγητό του, χωρίς να ενοχλείται απ’ τους διπλανούς του. Τι τεράστια, στ’ αλήθεια, διαφορά από άλλα κλασικά στέκια, όπως π. χ. το VEZENE, όπου ανεξαρτήτως τυχόν άλλων γευστικών προσόντων, στριμώχνεται κάποιος αφάνταστα!
Εξωτερικά, στο στεγασμένο και θερμαινόμενο μπαλκόνι τους, όπου και καθίσαμε, υπάρχουν λιγότερα τραπέζια, αλλά -από πλευράς θέας- νιώθεις πως βρίσκεσαι πάνω σε κατάστρωμα καραβιού στο Πέλαγος του Συντάγματος, οπότε μπαίνει το δίλημμα τι, άραγε, να πρωτοθαυμάσεις, τα εδέσματα και τα γλυκά περιωπής, ή, μήπως, τον φωταγωγημένο Παρθενώνα, την κεντρική μας Πλατεία με το Κοινοβούλιο και όλα τα πέριξ...
Συνολικά στους δύο αυτούς χώρους εξυπηρετούνται άνετα περί τα 150 άτομα (υπολογίζω: 90 μέσα και 60 έξω). Ο μαιτρ κ. Μηλιώνης, αλλά και οι 4-5 σερβιτόροι, ήταν όλοι τους άψογοι, ευγενέστατοι, και μάλιστα τελείως κατηρτισμένοι στο αντικείμενό τους, στον βαθμό που το γόητρο του ξενοδοχείου αυτού απαιτεί!! Πληροφορηθήκαμε ότι τις Παρασκευές και τα Σάββατα, στον εσωτερικό χώρο παίζει πιάνο ο βιρτουόζος πιανίστας κ. Πέτρος Καρπαθάκης, οπότε η ατμόσφαιρα προοιωνίζεται μια ιδιαίτερα ρομαντική έξοδο!

Στα του φαγητού τώρα, αρχίζοντας από τους καταλόγους φαγητών και ποτών. Υπήρχαν δύο σούπες ημέρας (κοτόσουπα και καροτόσουπα) στα 16 €. Για κάτι ξεχωριστό, υπάρχει η παραδοσιακή μας κακαβιά, με την ψαριά της ημέρας, στα 27 € βέβαια! Από σαλάτες υπάρχουν 4 συνδυασμοί γεύσεων, από 15-27 €, ενώ σερβίρουν ακόμη 6 ζεστά ορεκτικά, από 16-29 €, καθώς και 4 ζυμαρικά, 22-28 €. Όσον αφορά τα ψάρια, υπάρχει πάντα ψάρι ημέρας, 220 γραμμαρίων στα 43 €!!, το ξακουστό Κερκυραϊκό Μπουρδέτο (με σκορπίνα), στα 41 €, και σφυρίδα με σέλινο, στα 41 € επίσης. Από κρεατικά, στον κατάλογο υπάρχουν 6 διαφορετικές σπεσιαλιτέ, από 27.50-48 €, και βέβαια στον ξεχωριστό κατάλογο των γλυκών του Arnaud Larher, εμφανίζονται 6 δελεαστικές προτάσεις στα 12 €. Το μενού των φαγητών μπορείτε να το δείτε ηλεκτρονικά στο site του ξενοδοχείου, και γι’ αυτό δεν προχωρώ σε περισσότερες λεπτομέρειες.

Όσον αφορά τον κατάλογο των ποτών, αξίζει να σημειωθεί ότι πρόκειται για έναν απ’ τους πληρέστερους και πιο ενημερωμένους στη χώρα μας (ανάλογο του Abreuvoir, της Σπονδής, κ. λπ. ), αφού περιλαμβάνει 200 και πλέον ετικέτες κρασιών απ’ την Ελλάδα, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, ΗΠΑ, Αυστραλία, Αργεντινή, Χιλή…, καθώς και όλα τα γνωστά ποτά, κοκτέιλ, σαμπάνιες, αφρώδεις οίνους, ηδύποτα και όλα τα συναφή, σε τιμές βέβαια ανάλογες με το στάτους του χώρου! Έτσι, το ποτήρι κρασί, από μια τεράστια γκάμα κυμαίνεται συνήθως από 10-35 €, οι φιάλες των περισσότερων γνωστών ελληνικών κρασιών, από 40-75 € (που αφορά π. χ. το Κτήμα Τσέλεπου), ενώ τα Γαλλικά λευκά Βουργουνδίας ή Μπορντό κυμαίνονται από 65-130 € τα πιο πολλά!

Παρουσιάζοντας τώρα τη δική μας γαστρονομική εμπειρία, θα σας αναφέρω ότι στην αρχή κατέφθασε ένα καλαθάκι με ποικιλία ψωμιών (λευκό, πολύσπορο, μικρό προζύμι, μαύρο προζύμι, πολύσπορο και ελαιόψωμο), καθώς και κριτσινιών. Συνοδεύονταν από λάδι μοναστηριακό Σητείας, ελιές Καλαμών, βούτυρο και Σητειακό κατίκι: όλα τους εξαιρετικά, και χωρίς καμιά χρέωση!
Πήραμε ανθρακούχο νερό Pellegrino, 750 ml. στα 6 €, ενώ εγώ ζήτησα ένα ποτήρι κρασί ροζέ, Κτήμα Άλφα, απ’ το Αμύνταιο Φλώρινας, στα 9 €.

Δοκιμάσαμε λοιπόν τα εξής φαγητά:
• Αυγό με μανιτάρια, στάκα και λουκάνικο, στα 17 €, που ο σερβιτόρος μας τα ανακάτεψε και τα μοίρασε. Ήταν το μόνο πιάτο του δείπνου μας που δεν μας απογείωσε, καθώς η γεύση θεωρώ πως ήταν κάπως ουδέτερη, και τα μανιτάρια υπερίσχυαν, αδικώντας τα υπόλοιπα υλικά. Το ορεκτικό αυτό ήταν ίσως η εξαίρεση του κανόνα, χωρίς ωστόσο να επηρεάσει τις κατά τα άλλα άριστες εντυπώσεις μας.
• Η φίλη μου έφαγε το Κερκυραϊκό σοφρίτο από μοσχαρίσια μάγουλα, πουρέ ψητής πατάτας, αφρό σκόρδου, καλλιτεχνικά διακοσμημένα τσιπς πατάτας και σος μαϊντανού και ελαιόλαδου. Πιάτο στην κυριολεξία θεσπέσιο, που εκπροσωπεί άλλωστε την πατρίδα του σεφ. Τιμή 38 €.
• Εγώ πήρα το κλασικό τους ντουέτο από αρνάκι, δηλ. ένα συνδυασμό από αρνίσιο φιλέτο και παϊδάκι ψητό, με σπανάκι, σκόρδο κονφί, μια εξαίσια κρέμα από αμπελόφυλλα και ένα καλλιτεχνικά αποξηραμένο κληματόφυλλο για διακοσμητική επίστρωση. Πιάτο τέλειο! Τιμή 35 €.
• Από τα γλυκά του Arnaud Larher δοκίμασα μία τάρτα tentation (πειρασμός, όνομα και πράμα) που ήταν συνδυασμός στρογγυλής πικρής σοκολάτας με φρούτα πάθους και αποξηραμένο βερίκοκο, ενώ στο μεγάλο πιάτο υπήρχαν όμορφες πινελιές σοκολάτας. Τιμή 12 €.
• Η φίλη μου, σαν θηλυκιά ύπαρξη που είναι, πήρε την τάρτα Χαβάης, μια μακρόστενη τάρτα βανίλιας, με μαρμελάδα βατόμουρο, φρέσκα κινέζικα litchis (λευκά γλυκά φρούτα), και σαντιγί τριαντάφυλλο. Τιμή επίσης στα 12 €. Και τα δυο γλυκά συνιστούσαν ένα μοναδικό βίωμα και μια υπέροχη τελική επίγευση!!

Η τελική μου βαθμολογία στη γεύση είναι 4 στα 4, αφού υπερισχύει η άριστη εντύπωση των κύριων πιάτων αλλά και των γαλλικών γλυκών που εύφραναν τον ουρανίσκο μας, βαθμολογία που επεκτείνεται τόσο στον χώρο όσο και στην εξυπηρέτηση, ενώ το vfm περιορίζεται σε ένα 3 στα 4, πολλώ μάλλον σε καιρούς κρίσης!

Μας κέρασαν λικέρ μαστίχας, και από γλυκά κουταλιού που μας πρότειναν διαλέξαμε σύκο και κυδώνι: μια εξίσου υπέροχη εντύπωση ολοκλήρωσης!

Πληρώσαμε συνολικά 130 € ( σημειωτέον ότι ποσό 1 € από κάθε λογαριασμό στηρίζει το πρόγραμμα υποτροφιών ‘Μικροί Μουσικοί’ του Ωδείου Αθηνών). Το ποσό αυτό δεν είναι φυσικά διόλου ευκαταφρόνητο, αφού μια τέτοια έξοδος γίνεται όλο και πιο σπάνια πλέον, παραμένοντας έτσι ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη μας, και ως τέτοια, αν είναι εφικτή, σας την συνιστώ ανεπιφύλακτα, ειδικά για μια Παρασκευή ή ένα Σάββατο, που υπάρχει ζωντανή μουσική απ’ τον δεξιοτέχνη πιανίστα τους!