Loader

piperman

Κριτικές: 232
Μέλος από: Φεβ 2015

Εμφάνιση:

24 Σεπ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
37-49

Την Παρασκευή 20/9 γιόρτασα την ονομαστική μου γιορτή με μια εκλεκτή φίλη στην πιάτσα του Νέου Ψυχικού, όπου στον χώρο του POLLY MAGGOO λειτουργεί φέτος το εμβληματικό VERI TABLE, του αστεράτου Γάλλου σεφ Alain Parodi. Το μαγαζί, που άνοιξε προ εξαμήνου, λειτουργεί από Τρίτη με Πέμπτη τα βράδια 17.00-0.00, ενώ Παρασκευή και Σάββατο, ανοίγει από μεσημέρι μέχρι τα μεσάνυχτα, τη δε Κυριακή και Δευτέρα μένει κλειστό. Εμείς το επισκεφθήκαμε το μεσημέρι από 13.00 μέχρι 14.30, μας έδωσαν τραπέζι δίπλα στις τζαμαρίες του 1ου ορόφου, ενώ στη συνέχεια ήρθαν 2-3 ακόμα παρέες στα γειτονικά τραπέζια. Το βράδυ, όπως μας είπαν, χρειάζεται κράτηση, λόγω άλλωστε και του σχετικά περιορισμένου χώρου (υπολογίζω περί τα 20 άτομα στο ισόγειο, όπου βρίσκεται μπάρα για ποτό και σνακ, καθώς κι η ανοιχτή κουζίνα, ενώ περί τα 30 άτομα, απολαμβάνουν το γεύμα τους στον 1ο όροφο).

Κατ’ αρχάς, το όνομά του παραπέμπει σε τρεις συνειρμούς: Στα γαλλικά σημαίνει το αυθεντικό και γνήσιο (προφανώς γεύμα), στα αγγλικά, το απόλυτο και πλήρες τραπέζι, ενώ στους παλιούς μουσικόφιλους θυμίζει το κλασικό τραγούδι του αείμνηστου Charles Aznavour του 1964, ‘you are the one for me, for me, formidable …very, very, veritable…!!

Θα ήθελα εδώ να πω δυο λόγια για τον Alain Parodi, ο οποίος στα 50 χρόνια του έχει περγαμηνές στην πατρίδα του, όπου έχει πάρει αστέρια απ’ τον Οδηγό Michelin, για τα εστιατόρια Lou Cigalon, καθώς και το θρυλικό Royal Riviera, έξω απ’ τη Νίκαια. Εδώ σε μας, εξάλλου, διέπρεψε στα: Hytra, Milton’s, Byblos, Monarch, και προ διετίας στο L’ Audrion, στην Πλάκα! Ο Alain Parodi είναι γεννημένος στο Νότο της Γαλλίας και έχει ιταλικές ρίζες. Η κουζίνα του, λοιπόν, που βασίζεται σχολαστικά σε φρέσκα, εποχικά υλικά, είναι τυπική της παραδοσιακής νότιας Γαλλίας, έχοντας κάποιες πρόσθετες μεσογειακές επιρροές. Επίσης, στα ευρηματικά πρώτα πιάτα του διακρίνονται αποχρώσεις της nouvelle cuisine, ενώ ο ίδιος απεχθάνεται τις τάσεις fusion, που είναι λίαν δημοφιλείς σε άλλους συναδέλφους του.

Ο χώρος δεν παρουσιάζει σημαντικές αλλαγές απ’ το προηγούμενο μαγαζί, θυμίζει δε μπιστρό δεκαετίας ’70, με ρουστίκ στοιχεία και σκούρους γκρι τοίχους, χαμηλό φωτισμό, δρύινα δάπεδα, ξύλινα τραπεζοκαθίσματα, και μια ατμόσφαιρα που συμπληρώνεται από απαλή τζαζ μουσική και τραγούδια (New York, New York, κ. λπ. ). Στην αίθουσα του 1ου ορόφου ανεβαίνεις με εσωτερική σκάλα, ενώ στο βάθος υπάρχουν δυο αστραφτερά WC (αλλά ατυχώς δεν υπάρχει πρόβλεψη για ΑΜΕΑ).
Στο μέσο του χώρου υπάρχει ωραίο σεπαρέ με μπλε βελούδινα αναπαυτικά καθίσματα για παρέα 7-8 θαμώνων, ενώ στο βάθος είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τη μεγάλη και ενδιαφέρουσα walk-in κάβα τους, όπου φυσικά ξεχωρίζουν τα γαλλικά κρασιά! Εξωτερικά απ’ τις τζαμαρίες υπάρχουν σε όλη την πρόσοψη ζαρντινιέρες, που θεωρώ ότι χρήζουν βελτίωσης, ενώ στους τοίχους διακρίνονται κάδρα με σκίτσα φυτών και λουλουδιών, κοντά δε στο σεπαρέ διέκρινα πίνακα εποχής με Γάλλο αρχιμάγειρα και το επιτελείο του στην κουζίνα. Πιθανολογώ ότι πρόκειται για τον Auguste Escoffier, τον βασιλιά των σεφ, με τον περίφημο ‘Οδηγό Μαγειρικής’ -πρότυπο ακόμη και σήμερα- ο οποίος, μεταξύ άλλων, λάνσαρε το κλασικό γλυκό ‘pêche Melba’, κατά τα τέλη του 19ου αιώνα!
Εξάλλου, τα τραπέζια ήταν στρωμένα με υφασμάτινα πράσινα σουπλά, και είχαν όλα ένα μπουκάλι με αγνό, παρθένο, βιολογικό ελαιόλαδο, καθώς και μικρά δοχεία με οδοντογλυφίδες, και αλάτι.

Όσον αφορά την εξυπηρέτηση, αυτή πραγματοποιήθηκε από ευγενικό νεαρό σερβιτόρο, με μικρή μάλλον προϋπηρεσία σε χώρους εστίασης. Παρά την αναμφισβήτητη ευγένειά του, διαπιστώσαμε ελλιπή ενημέρωσή του σε κάποια φαγητά του μενού και κυρίως στα συστατικά υλικά και συνοδευτικά ορισμένων πιάτων, για τα οποία μάλιστα χρειάστηκε να κατεβεί 2-3 φορές στην κουζίνα για να ρωτήσει και να μας ενημερώσει σχετικά!
Σημειωτέον δε ότι μιλάμε συνολικά για 20 το πολύ πιάτα (συμπεριλαμβανομένου και του μενού ημέρας), καθώς και το ότι την Παρασκευή το μεσημέρι ο Alain Parodi ατυχώς απουσίαζε και τον αντικαθιστούσε στην κουζίνα ένας νεαρός βοηθός του…

Το μενού ημέρας σε μαυροπίνακα περιελάμβανε 7 πιάτα από 10 € (τυρί brie με καρύδια και σταφίδες) μέχρι 95 €, για Prime Rib-Eye Black Angus, για δύο άτομα!

Το κυρίως μενού είχε 7 ορεκτικά, από 7 € για πράσινη σαλάτα shallot (με κρεμμύδια), μέχρι 29 € για μια ποικιλία ισπανικών αλλαντικών Iberico. Επίσης, 2 ζυμαρικά-ριζότο (19 €), 3 πιάτα με ψάρια και μπουγιαμπέσα, από 19-29 €, 3 πιάτα με κρεατικά από 19-26 € (αρνί, πάπια, ιβηρικό χοιρινό). Τα επιδόρπια, που έρχονται σε δίσκο περιλαμβάνουν, όπως μάθαμε, mille-feuille, ile flottante, κρεμ καραμελέ, μπαμπά με ρούμι, κ. λπ.

Όσον αφορά τα ποτά, σερβίρουν ποτήρι γαλλικών κρασιών στα 6-10 €, 7 μπύρες από 6 μέχρι 10 €, τιμή που αφορά τη βελγική Chimay bleue, καθώς και ποικιλία από ποτά αλκοολούχα, αποστάγματα, επιδόρπιους οίνους, κ. λπ.

Σχετικά με τα εμφιαλωμένα κρασιά της ενδιαφέρουσας κάβας τους (στον κατάλογο αναφέρονται καμιά 60αριά ετικέτες τουλάχιστον), σ’ αυτά φυσικά πρωταγωνιστούν κορυφαία γαλλικά, χωρίς να απουσιάζουν και περί τα 15 ελληνικά. Τα τελευταία κυμαίνονταν από 25-98 € (τιμή που αφορά τα Τ-ΟΙΝΟΣ CLOS STEGASTA απ’ τους Τηνιακούς αμπελώνες - ασύρτικο και μαυροτράγανο).

Οι γαλλικές ετικέτες, ξεκινούν από 30 € περίπου για οικονομικά κρασιά του Λίγηρα, Αλσατίας, Ροδανού, κ. λπ., ενώ φθάνουν στο ποσό των 1068 € για το κορυφαίο κόκκινο 1er cru MOUTON ROTHSCHILD (περιοχής Medoc, Bordeaux) του 2008, τιμή σημειωτέον όχι εξωφρενική, αφού στις γαλλικές κάβες ο αυτοκράτορας αυτός των κρασιών στοιχίζει περί τα 500-700 € το μπουκάλι, για τη συγκεκριμένη εκπληκτική χρονιά!!

Προσγειωνόμαστε τώρα στα του φαγητού μας:
• Από ορεκτικά πήραμε τη σπεσιαλιτέ του μαγαζιού, ταρτάρ τόνου σε στρογγυλά κομμάτια, με πικάντικο πουρέ αβοκάντο και μια εντυπωσιακή μαύρη δαντέλα-πέπλο από μελάνι σουπιάς, μους αβοκάντο και μικρή ποσότητα από μαύρο χαβιάρι (!! ), που συμπληρώνονταν από άνηθο, ραπανάκια, και κόκκινη σος yuzu soja. ΕΝΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΑΝΤΑΞΙΟ ΤΗΣ ΦΗΜΗΣ του Alain Parodi! ΕΥΓΕ!! Τιμή στα 14 €.
• Επίσης, μια μερίδα τυρί brie με τρούφες. Ήταν ένα τριγωνικό κομμάτι με ενδιάμεση ζώνη από κρέμα γευστικής τρούφας και συνοδεία πράσινης σαλάτας. Εξίσου ένα γαστρονομικό καύχημα, στην τιμή των 15 €.
• Για κυρίως παρήγγειλα το αρνάκι Blanquette, ένα τυπικό πιάτο της νότιας Γαλλίας. Ήταν τρυφερά κομματάκια αρνιού, μαγειρεμένα με βραστό κρεμμύδι, σκορδάκι, γλυκοπατάτες, λίγο καρότο, πασπαλισμένο με άνηθο και πράσινο κρεμμυδάκι. Η ανοιχτόχρωμη σος ήταν φτιαγμένη από κρέμα γάλακτος και κρόκο αυγού. Επίσης νόστιμο πιάτο, όπου ξεχώριζε η φρεσκάδα του αρνιού. Τιμή στα 19 €.
• Η φίλη μου πήρε το κονφί πάπιας, που ήρθε σε όμορφη πήλινη γάστρα με κίτρινο καπάκι. Ήταν τρία φιλέτα καραμελωμένης πάπιας, με πέντε κομμάτια ψητό ροδάκινο, μους σελινόριζας, καφέ σος με βάση το ροδάκινο, συνοδεία σαλάτας από κινέζικο λάχανο και άνηθο. Επίσης πολύ καλό πιάτο, αν και τα δύο κυρίως πιάτα υπολείπονταν ελάχιστα της μοναδικής γαστρονομικής τελειότητας των δύο πρώτων μας πιάτων…Τιμή 26 €.

Διερωτώμαι απλώς αν κι αυτά θα ήταν εξίσου τέλεια με πρώτα, εφόσον αντί του βοηθού μάγειρα, παρευρίσκονταν τότε κι ο ίδιος οAlain Parodi…
Το ερώτημα, βέβαια, είναι ρητορικό και δεν αλλάζει την τελική εικόνα της γεύσης, η οποία, με βαθμολογία 4 στα πρώτα και 3 τουλάχιστον στα δεύτερα πιάτα, δικαιούται τον μέσο όρο του 3.50 στα 4, που επιεικώς στρογγυλοποιείται στα 4, με τη δέουσα άλλωστε εκτίμηση στο πρόσωπο του γνωστού σεφ!

Ήπιαμε δυο ποτήρια κόκκινο γαλλικό κρασί ‘Mon P’ tit Pichon Cote Catalanes’ του 2017, της περιοχής Languedoc – Roussillon (μεταξύ Μασσαλίας και συνόρων με Ισπανία), ένα γευστικό κρασί, που ταίριαζε με ό, τι φάγαμε. Τιμή 2Χ6= 12 €.
Επίσης μας έφεραν μεταλλικό νερό (3 €), ενώ στην αρχή αποφύγαμε τη γαλλική μπαγκέτα με πάστα ελιάς που μας πρότειναν, ώστε να απολαύσουμε όλα τα υπόλοιπα.

Ο Alain Parodi, αν και απών, τους είπε και μας κέρασαν ένα γαλλικό προφιτερόλ, με το γνωστό σουδάκι, στη μέση μια στρώση παγωτού βανίλια, και σαντιγί στο πάνω μέρος. Ο σερβιτόρος έφερε καυτή bitter σοκολάτα σε ποτήρι, την οποία και περιέχυσε γύρω απ’ το γλυκό. Ήταν ένα τυπικό καλό γαλλικό επιδόρπιο, ίσως επειδή εγώ προηγουμένως είχα ρωτήσει αν τα γλυκά τους περιλαμβάνουν και κάτι με σοκολάτα. Προτείνω βέβαια εσείς να δοκιμάσετε και κάποιο απ’ τα υπόλοιπα γλυκά ημέρας που σας ανέφερα.

Πληρώσαμε 89 € (χωρίς το κρασί, κατ’ άτομο στα 38.50 €, δηλ. κατηγορία 37-49 €, ποσό που καθρεφτίζει το στάτους του χώρου και το κύρος του σεφ!

Συμπερασματικά, το VERI TABLE συνιστά μια ‘αυθεντική’ γαλλική γωνιά για γαστρονομική εστίαση του επιπέδου του αστεράτου σεφ που είναι επάξια ο Alain Parodi.
Προτείνεται, λοιπόν, σαφώς για μια βραδινή έξοδο ή επέτειό σας, εν γνώσει του ότι θα χαλαλίσετε περί τα 100 € το ζευγάρι, εφόσον βέβαια δεν ξεφύγετε με πανάκριβα γαλλικά κρασιά chateaux, που θα σας μεθύσουν μεν μαγικά, αλλά θα σας βγάλουν πιθανώς εκτός προϋπολογισμού!

10 Σεπ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Παρότι δεύτερο, σtην ουσία παραμένει σταθερά το πρώτο και καλύτερο. Αναφέρομαι στα χορτοφαγικά εστιατόρια, που καλό είναι να τα εντάξουμε και στο site μας, το δε συγκεκριμένο είναι το AVOCADO, το οποίο επισκέφθηκα πάλι σήμερα Τρίτη 10 Σεπτέμβρη, το μεσημέρι γύρω στις 2.30 μ. μ.

Θα μου επιτρέψετε να αρχίσω με την προσφιλή μου στατιστική εισαγωγή στο θέμα της χορτοφαγικής εστίασης. Όλα ξεκίνησαν τις δεκαετίες του 60 και 70 με τους ‘νέους χορτοφάγους’ και τους ‘οικολόγους χορτοφάγους’. Με την αλλαγή του αιώνα, καθιερώθηκαν οι vegan, που αποκλείουν εντελώς τα ζωικά προϊόντα και οι vegetarian που αποδέχονται κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων και αυγών. Οι οπαδοί τους πολλαπλασιάζονται παγκοσμίως εκρηκτικά, αφού ένα ποσοστό 5%, δηλ. περί τα 375 εκατομμύρια κατά το 2014, ανήκουν ήδη σ’ αυτή την κατηγορία.

Το WIKIPEDIA μάλιστα αναφέρει τα σχετικά ποσοστά των απανταχού χορτοφάγων, με τα σκήπτρα φυσικά να τα κατέχει σταθερά η Ινδία, με ένα ποσοστό μεταξύ 30 και 40%, για λόγους κουλτούρας και θρησκευτικών πεποιθήσεων. Μεταξύ 10 και 20% ακολουθούν το Μεξικό, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Βραζιλία, Ισραήλ και Ελβετία, ενώ κάτω του 10% είναι πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ΗΠΑ, Ιαπωνία και Αργεντινή.

Η Ελλάδα μας, με οβελίες και σουβλάκια, έχει ακόμη δρόμο μπροστά της, αφού ελλείψει σχετικών στοιχείων, το σχετικό % χορτοφάγων εκτιμάται κάτω του 1%!

Ωστόσο, ενώ με το γύρισμα του αιώνα, υπήρχε πρωτοπόρο στην Πλάκα το εστιατόριο EDEN, όπως θα θυμούνται οι πιο παλιοί, και το AVOCADO, έρχεται δεύτερο κατά σειρά, αφού λειτουργεί απ’ το 2011, ήδη κατά το τέλος της παρούσας δεκαετίας τα σχετικά εστιατόρια δεκαπλασιάστηκαν, με τα: ΓΗ, HEALTH BITES, LIME BISTROT, MAMA TIERRA, VEGAN NATION, PEAS, COOKOUMELA, FALAFEL HOUSE & VEGAN BEAT, ενώ λειτουργούν και ισάριθμα vegan καφέ-μπαρ και μαγαζιά!

Το AVOCADO ήταν σήμερα το μεσημέρι τελείως γεμάτο και χρειάστηκα 10 περίπου λεπτά αναμονή για τραπέζι. Ο Ιρανός Eraj είναι πάντα ο ιδιοκτήτης του, και ο Παναγιώτης που με εξυπηρέτησε, πάντα αεικίνητος και ευγενής, παραμένει απ’ την αρχή η ψυχή του μαγαζιού, και υπόδειγμα για τους τρεις νεαρούς σερβιτόρους που εξυπηρετούν τους Έλληνες και ξένους πελάτες.

Λειτουργούν τις καθημερινές 12.00-23.00, Σάββατο 11.00-23.00, Κυριακή δε, 12.00-19.00.
Ο χώρος είναι στενόμακρος, φωτεινός και διαμπερής μεταξύ Νίκης και Σκούφου, και έχει χωρητικότητα 50 περίπου ατόμων στο ισόγειο, το πατάρι (συμπεριλαμβανομένων και 3 εξωτερικών τραπεζιών στο πεζοδρόμιο της Νίκης).
Η κουζίνα, της οποίας προΐστατο ο έμπειρος Abdul, βρίσκεται στο πατάρι, ενώ τα 2 καθαρά WC, είναι στο υπόγειο.
Μουσική ακούγονταν instrumental lounge, με διάφορα κομμάτια τζαζ, κ. λπ.

Το μενού, που υπάρχει τώρα και ηλεκτρονικά, περιλαμβάνει σχεδόν ό, τι εντάσσεται στην εν λόγω κατηγορία, δηλ. 15 ορεκτικά και σαλάτες, 2 σούπες, καθώς και διάφορα burgers, πιάτα με ρύζι, ζυμαρικά, πίτσες και 6 επιδόρπια, σε τιμές ανάλογες της ποιότητας του μαγαζιού.
Επίσης, 4-5 κρασιά εμφιαλωμένα, ποτήρι house wine, ισάριθμες μπύρες, χυμούς, smoothies και ποικιλία αφεψημάτων.
Υπάρχει επίσης και δυνατότητα take away, καθώς και γειτονικού delivery, με ελαφρώς μειωμένες τιμές.

Εγώ λοιπόν ζήτησα δυο πιάτα, συνυφασμένα με το όνομα του μαγαζιού, AVOCADO.

• Το κυρίως πιάτο ήταν πέννες με αβοκάντο (13.60). Ένα χορταστικό και ποιοτικό έδεσμα, σε βαθύ άσπρο πιάτο που ξεχείλιζε, και περιείχε πέννες, μοτσαρέλα, και κομμάτια από αβοκάντο, με ψητό σκόρο, κρεμμύδι, κολοκυθάκι, μπρόκολο και τη δέουσα κρέμα γάλακτος. Το θεωρώ απ’ τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει.

• Για επιδόρπιο πήρα επίσης μια τριγωνική τάρτα σοκολάτα με αβοκάντο (8.10), που ήταν επίσης εκλεκτό γλυκό, φτιαγμένο από κακάο, αβοκάντο, λάδι καρύδας και σιρόπι αγαύης.

Πλήρωσα συνολικά 21.70 €, απολαμβάνοντας ένα εκλεκτό χορτοφαγικό γεύμα!

Το AVOCADO παραμένει σημείο χορτοφαγικής αναφοράς για την Πρωτεύουσα, πάντοτε τίγκα στον κόσμο και πολύ λειτουργικό, χάρτη στο υποδειγματικό του service, όλα αυτά τα χρόνια.

Επομένως, προτείνεται ανεπιφύλακτα για μια ανάλογη εμπειρία, ειδικά όταν βρεθείτε στο Κέντρο της Αθήνας, μόνοι σας για δουλειές, είτε με την παρέα σας για βραδινή ή άλλη ψυχαγωγική εξόρμηση!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη piperman.

26 Ιούλ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Τα καλά φαγάδικα τα επισκεπτόμαστε συχνά και καμιά φορά ξαναγράφουμε γι’ αυτά κριτικές, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε ανάμεσα στα χιλιάδες που ανοιγοκλείνουν συνεχώς. Ανάμεσά τους το PETRA’S (P) -στην οδό Φειδίου, που λειτουργεί πλέον 6 χρόνια, και βρίσκεται πίσω απ’ τα Rex & Titania, στο κέντρο της Πρωτεύουσας- παραμένει απ’ τους πιο αξιόπιστους χώρους εστίασης, και η ιδιοκτήτριά του ορθά το αποκαλεί ‘gourmet on the road’!

Ξανάγραψα για το P προ διετίας και από τότε το έχω επισκεφθεί 3-4 φορές, ξέροντας ότι θα φάω εκλεκτό ευρωπαϊκό και δη γερμανικό φαγητό σε πολύ καλές τιμές. Η Βαυαρή Πέτρα, που βρίσκεται στη χώρα μας κάποιες δεκαετίες και έχει ήδη φτιάξει εδώ την οικογένειά της, το λειτουργεί μόνο τις καθημερινές, Δευτέρα με Παρασκευή, τα μεσημέρια από 13.00 μέχρι 19.00, ενώ τα Σ/Κ χαλαρώνει οικογενειακά. Την βοηθούν πάντα στην κουζίνα και το σερβίρισμα οι φίλες της Θέα και Luda.

Ο μικροσκοπικός αυτός χώρος διαθέτει μέσα και έξω δύο επιμήκεις πάγκους και 4-5 μεταλλικά τραπεζάκια, για καμιά 30αριά τυχερούς θαμώνες, που θαυμάζουν την Πέτρα στην ανοιχτή κουζίνα, όπου και πραγματοποιεί τα μαγειρικά της θαύματα.

Το καθημερινό μενού και τα εναλλασσόμενα πιάτα ημέρας δεν ξεπερνούν τα 10, γεγονός που σημαίνει ότι στον συγκεκριμένο χώρο έρχεσαι ξέροντας περίπου τι θα φας. Έτσι σήμερα, Παρασκευή 26/7 που το επισκέφθηκα με ένα φίλο μου, αργά το μεσημέρι, γύρω στις 16.00, το μισογεμάτο μαγαζί είχε τα εξής πιάτα ημέρας.

Φιλέτο φρέσκου σολομού με άνηθο και πατάτες (15 €), χοιρινή μπριζόλα με ντοματίνια και μπαλσάμικο (8.50 €), κρέπες φούρνου με ανθότυρο (7 €) και σαλάτα με φακές, παντζάρια και blue cheese (6.50 €).

Φυσικά, το καθημερινό μενού περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, το κλασικό γκορντόν μπλου, στα 9.30 €, το σνίτσελ, στα 8.30 € τις κλασικές πατάτες Πέτρας, στα 4.50 €, πατατοσαλάτα, στα 3.90 €, και πράσινη σαλάτα (3 € η μικρή και 5.50 € η μεγάλη).

Μην ξεχνάμε ότι είμαστε στο κατακαλόκαιρο, όπου οι εναπομείναντες στο Κλεινόν Άστυ τρώνε πιο ελαφρά, ενώ απ’ το φθινόπωρο η κουζίνα της Πέτρας εμπλουτίζεται με τα γνωστά καλούδια της, όπως τις διάφορες βελουτέ σούπες, καθώς και το σήμα κατατεθέν της, που είναι το χοιρινό κότσι με δαμάσκηνα και πουρέ, κ. λπ.

Εμείς λοιπόν δοκιμάσαμε τα εξής:

• Αρχικά ήρθε δίσκος με φέτες ψωμιού σικάλεως και τριγωνικές λευκές πίτες, που δεν χρεώνεται, καθώς και κρύο νερό φυσικά βρύσης!

• Μοιραστήκαμε απ’ τα πιάτα ημέρας την εκλεκτή και χορταστική της κρέπα στον φούρνο, που περιείχε ανθότυρο, ντοματίνια και κόκκινες πιπεριές. Τιμή 7 €.

• Εγώ πήρα ένα σνίτσελ από κοτόπουλο, που ήταν καλοψημένο χοντρό φιλέτο κοτόπουλου, και συνοδεύονταν από εκλεκτό πουρέ. Τέλεια μερίδα, γερμανικών προδιαγραφών, στα 8.30 €.

• Ο φίλος μου δοκίμασε το κλασικό γερμανικό χοιρινό γκορντόν μπλου, με ζαμπόν και τυρί. Επίσης εκλεκτή μερίδα, στην τιμή των 9.30 €.

• Ήπιαμε μια μοναστηριακή μπύρα Augustiner Weiss, 5.4 βαθμών οινοπνεύματος. Η βαυαρική μπύρα αυτή έχει παράδοση 7 αιώνων, και μια μοναδική φρουτώδη επίγευση με νότες γαρύφαλλου, πιπεριού και μπανάνας! Η τιμή στα 5.50 €, κρίνεται λογική, αφού στις κάβες στοιχίζει τουλάχιστον 3.50 € η φιάλη!

Πλήρωσα 30.10 €, δηλαδή κατηγορία 10/16 € το άτομο, ποσό λογικότατο για την όλη εμπειρία μας στο PETRA’S, το γκουρμέ αυτό στέκι του αθηναϊκού μας κέντρου!

Θεωρώ ότι πρόκειται για μια μοναδικά φιλόξενη και ήσυχη γωνιά, ανάμεσα στο Σύνταγμα και την Ομόνοια, που αξίζει τα λεφτά της, αφού η Πέτρα είναι σε όλα αψεγάδιαστη και επιδεικνύει έναν υποδειγματικό επαγγελματισμό.

Μην ξεχάσετε να επισκεφθείτε αυτή τη βαυαρική μικρή όαση της Αθήνας μας, συνδυάζοντάς την ίσως με δουλειές, υποχρεώσεις και λοιπά ραντεβού σας!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη piperman.

08 Ιούλ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Κυριακή 7/7, μέρα εκλογών, ζέστης και θαλάσσιου μπάνιου -το τερπνόν μετά του ωφελίμου- και ενώ η Αθήνα κι όλη η χώρα σφύζει από κίνηση, αποφασίζουμε να τσιμπήσουμε ψαράκι στο ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΙ της Νέας Ερυθραίας, οπότε 2 άτομα βρισκόμαστε εκεί νωρίς, γύρω στις 13.30, χωρίς κράτηση και ευτυχώς εξασφαλίζουμε εσωτερικό τραπέζι στην αριστερή κλιματιζόμενη αίθουσά του. Ο μαιτρ βέβαια μας είπε ότι είχαμε μία ώρα στη διάθεσή μας, λόγω μεταγενέστερης κράτησης, αλλά -ξεπερνώντας το όριο αυτό με την ψαροφαγία μας και τη σχετική καθυστέρηση της κουζίνας απ’ την κίνηση- κανείς δεν μας πίεσε.

Το μαγαζί αυτό ανήκει, ως γνωστόν, στη γνωστή αλυσίδα ψαροκατάνυξης του Γιώργου Παπαϊωάννου και του επιτελείου του. Το πρώτο και καλύτερο, βραβευμένο απ’ το Αθηνόραμα, βρίσκεται στο Μικρολίμανο, στην Ακτή Κουμουνδούρου, με την επωνυμία που φέρει το όνομα του ιδιοκτήτη. Τα υπόλοιπα 4, με επωνυμία τους και σήμα το Μπαρμπουνάκι –που σημειωτέον υπάρχει ανελλιπώς– βρίσκονται σε Γλυφάδα, Κολωνάκι, Χαλάνδρι, ενώ το συγκεκριμένο, στη Ν. Ερυθραία. Αυτό άνοιξε τις πύλες του το καλοκαίρι του 2015 και από τότε έγινε πολύ δημοφιλές στέκι, θεωρώ δικαιολογημένα, λόγω της εκλεκτής και φρέσκιας ψαριάς του!

Λειτουργεί καθημερινά από 13.00 μέχρι 01.00 και σχεδόν πάντα σφύζει από κίνηση. Ο ισόγειος, γωνιακός χώρος αποτελείται από 2 αίθουσες χωρητικότητας περίπου 100 ατόμων, που είναι πολύ φωτεινές, χάρη στα πλευρικές τζαμαρίες, με τα μικρά τετράγωνα πλαίσιά τους. Η είσοδος οδηγεί κατ’ ευθείαν στη δεξιά αίθουσα, στο βάθος της οποίας διακρίνεται η ανοικτή κουζίνα με τους μάγειρες και ψήστες επί το έργον. Οι αίθουσες είναι μάλλον λιτές, με ανοικτές αποχρώσεις τοίχων, και ξύλινα πατώματα και τραπέζια. Στο βάθος της αριστερής αίθουσας ξεχωρίζει ξύλινη επένδυση με ράφια και διάφορα ποτά τους, ενώ κι η δεξιά αίθουσα έχει μικρότερα ράφια στους τοίχους με ποικίλα διακοσμητικά αντικείμενα. Τα περισσότερα φωτιστικά τους είναι πολυέλαιοι εμπνευσμένοι απ’ τη θαλασσινή παράδοση.
Εξωτερικά, στο πεζοδρόμιο είναι επίσης στρωμένα καμιά 10αριά τραπέζια, για 40 ακόμη θαμώνες, και μάλιστα γύρω στις 2 μ. μ. το κατάστημα γέμισε ασφυκτικά μέσα / έξω!

Μουσική ακούγονταν διάφορα γνωστά κομμάτια, κυρίως λαϊκορεμπέτικα.
Εξάλλου, στο βάθος δεξιά υπάρχουν οι δύο πεντακάθαρες τουαλέτες, industrial ύφους, από μία ανδρών και γυναικών.

Την εξυπηρέτηση της πολυπληθούς πελατείας, από θαμώνες μέσης ηλικίας, αλλά και κάποιες οικογένειες με μικρά παιδιά, διεκπεραίωναν επιτυχώς 4 άτομα, με ομοιόμορφες ενδυμασίες, από τζιν παντελόνια, μπεζ μπλούζες και μπλε ποδιές. Φυσικά, χρειάζεται λίγη αναμονή, κυρίως για τα ψαρικά της ώρας, ειδικά σε τέτοιες μέρες και ώρες αιχμής. Επίσης, μην παραλείψετε να τους διευκρινίσετε με ποια σειρά επιθυμείτε τα πιάτα σας, για να μην τα πλακώσουν όλα μαζί! Πάντως, τα παιδιά είναι ευγενικά, σβέλτα, ενημερωμένα πάνω στο αντικείμενό τους και πρόθυμα.

Ο κατάλογος εδεσμάτων και ποτών είναι ένα compact πλαστικοποιημένο φύλλο μεγάλων διαστάσεων, που αναγράφει το μενού στη μπροστινή και πισινή του σελίδα. Περιλαμβάνονται λοιπόν, 10 σαλάτες (5-9 €), ισάριθμα ορεκτικά (4-8 €), 5 ψαρικά μαρινάτα ή παστά (6-15 €), τα συνήθη όστρακα, από 8-15 €, 5 πιάτα μαγειρευτά, στα 9-17 € (για γαρίδες σαγανάκι), 5 θαλασσινά από 9-22 € (για το πιάτο με τις καραβίδες), 4 ζυμαρικά με θαλασσινά, από 16-23 € (τιμή που αφορά τις παπαρδέλες με τις καραβίδες).

Τα φρέσκα ψάρια ημέρας, ανάλογα με την εποχική ψαριά των προμηθευτών τους, τιμώνται 68 €. (είχαν μπαρμπούνια, γλώσσες, κ. λπ. ) Οι αστακοί, ειδικότερα, εκ των οποίων κάποιοι καταναλώθηκαν στο διπλανό μας τραπέζι από παρέα που γιόρταζε μια επέτειο, στοιχίζουν 85 € το κιλό, όπως πληροφορήθηκα.

Από κρασιά η κάβα τους περιλαμβάνει περί τις 20 ετικέτες εγχώριων λευκών, ροζέ και κόκκινων, σε τιμές από 23-36 € (τιμή που αφορά το ροζέ του Σκούρα ‘peplo’, 12.50 βαθμών, που γίνεται από τοπικές πελοποννησιακές ποικιλίες Αγιωργίτικου, Μαυροφίλερου και Syrah, ενώ στις κάβες κοστίζει περί τα 15 €).

Σερβίρουν επίσης χύμα μοσχοφίλερο, στα 10 € το λίτρο, το οποίο ήπιαμε και μας άρεσε, μπύρες, συνήθη αναψυκτικά σε λογικές τιμές και αποστάγματα 200 ml στα 8 €.

Δοκιμάσαμε τα εξής που μας τα σέρβιραν πάνω στα χάρτινα σουπλά με τα χρωματιστά μπαρμπουνάκια, σήμα, άλλωστε, κατατεθέν της φίρμας:

• Στην αρχή ήρθε πανεράκι με ψημένες φέτες λευκού και μαύρου ψωμιού με λαδορίγανη, στα 1.80 €.

• Εμφιαλωμένο νερό, 1.90 €.

• 2 μικρές ψαρόσουπες, με βάση την πεσκανδρίτσα, πατάτες βραστές, καρότο, κ. λπ. Ήταν νόστιμες αν και τις βρήκαμε κάπως αραιωμένες. Τιμή 2Χ 5.40=10.80 €.

• Μια σαλάτα με πέστροφα, που ήταν νόστιμη, δροσερή και ικανοποιητικού μεγέθους, περιείχε δε ντοματίνια και μαρούλι. Ωστόσο, στον κατάλογο αναφέρονταν ότι θα είχε και τουρσί, αγγούρι και πιπεριές Φλωρίνης, απ’ τα οποία υλικά δεν υπήρχε ούτε ίχνος, παρότι είναι της εποχής…
Το γεγονός αυτό το θεωρώ φάουλ για τον Παπαϊωάννου, ο οποίος θα πρέπει είτε να αναπροσαρμόσει διορθώνοντας τη σαλάτα στον κατάλογό του, είτε να συμβουλεύσει τους σεφ να προσθέσουν τα υλικά αυτά στην εκτέλεση της συνταγής της συγκεκριμένης σαλάτας, εμπλουτίζοντάς την και νοστιμεύοντάς την, σύμφωνα άλλωστε με τις δικές τους προδιαγραφές!
Πιστεύω ότι είναι απαράδεκτη παράλειψη απ’ το συγκεκριμένο κατάστημα, με το κύρος, το στάτους, αλλά και τις τιμές αυτές, όπως π. χ. η σαλάτα, που αν και λειψή χρεώθηκε, ως συνήθως, κανονικά, στο ποσό των 8.40 €!!

• Ωστόσο, τα ψαρικά μάς αποζημίωσαν πλήρως: μισό κιλό μπαρμπουνάκια, που ήταν 2 μερίδες (των 250 γραμμαρίων η καθεμία). Τηγανίστηκαν (7 κομμάτια συνολικά) και τα απολαύσαμε με το άφθονο λεμόνι που μας έφεραν. Ήταν ομολογουμένως φρεσκότατα, σε βαθμό μάλιστα που σπάνια τον πετυχαίνει κανείς ακόμη και σε κάποιο νησί! Εδώ, λοιπόν, κύριοι εύγε!! Τιμή: 2 Χ 19.00=38.00 €.

Πληρώσαμε 60.90 € (κατ’ άτομο, κατηγορία 26-36 €) και ευχαριστηθήκαμε το κυρίως πιάτο μας, με τις παρατηρήσεις για τα υπόλοιπα (σούπες και σαλάτα), όπως τις περιέγραψα προηγουμένως.

Βέβαια, μας κέρασαν ένα δίσκο με πανακότα, μωσαϊκό, χαλβά σιμιγδαλένιο και καρυδόπιτα. Ήταν χορταστικά και ποιοτικά όλα τους.

Οι επαγγελματίες ξέρουν καλά τη δουλειά τους, αρκεί να προσέξουν και τις καλόπιστες αυτές παρατηρήσεις μας για να τελειοποιηθούν, ώστε μελλοντικά να δικαιούνται και τεσσάρια στις κριτικές μας…

Συμπερασματικά, το ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΙ αξίζει για τα φρέσκα ψάρια του, οπότε ρωτήστε τους σερβιτόρους για την ψαριά της ημέρας και αποφασίζετε αναλόγως. Αν πάτε για ορεκτικά, σαλάτες, ψαρομεζέδες, εσείς θα κρίνετε κατά περίπτωση.

Αν βρεθείτε στην περιοχή, μπορείτε να του δώσετε μια ευκαιρία, δεδομένου ότι το φρέσκο ψάρι, εκτός παραλίας, όταν το βρείτε θα έχει και το τίμημά του! Άσε που και σε τουριστικά νησιά και στέκια, κάποτε η τιμή του φθάνει σε δυσθεώρητα ύψη, όπως κάποιες περιπτώσεις που κατά καιρούς ακούμε για Μύκονο, Σαντορίνη, κ. λπ.!

21 Ιουν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Τετάρτη 19/6, μετά τις απανωτές τροπικές καταιγίδες, λέω να επισκεφθώ στον Κεραμεικό ένα ενδιαφέρον εστιατόριο, που μάλιστα διάβασα ότι σήμερα γιορτάζει τα 1α του γενέθλια. Πρόκειται για το ΚΑΠΠΑ.

Το ΚΑΠΠΑ (Κ), που ονομάστηκε έτσι απ’ το αρχικό γράμμα της περιοχής του (Κεραμεικός), βρίσκεται στη μικρή οδό Προδίκου, ένα στενάκι πριν την Αρτεμισίου, με την ισάξια FAVELA, ενώ στην ευρύτερη περιοχή που συνορεύει με το Μεταξουργείο, θεωρώ ότι συναγωνίζεται άλλα αξιόλογα μαγαζιά, όπως τη ΜΠΕΜΠΑ, τον ΜΠΛΕ ΠΑΠΑΓΑΛΟ, κ. λπ.

Κάτι συμπτώσεις καμιά φορά: πού να το φανταζόμουνα ότι πηγαίνοντας στις 19/6/19 θα συνέπιπτα με τα πρώτα του γενέθλια, αφού έκανε εγκαίνια πέρυσι στις 19/6/18! Ένας χρόνος γεμάτος καλές εντυπώσεις απ’ τους χρήστες του σάιτ μας.

Το Κ είναι δημιούργημα του ζεύγους Δημήτρη και Κωνσταντίνας Παπαϊωάννου, όπου ο πρώτος είναι ειδικός στην κουζίνα, ενώ η δεύτερη, στη ζαχαροπλαστική. Βέβαια, απ’ τον χώρο πέρασαν αξιόλογοι σεφ που έφτιαξαν το μενού (Αντώνης Γιαννακάρης και Ελένη Δημάκου, του ‘Ζάχαρη κι Αλάτι’, καθώς κι ο Γιώργος Παύλου, τον περασμένο χειμώνα, αφού τα καλοκαίρια βρίσκεται στη Σύρο).
Το μαγαζί ανοίγει στις 16.00 μέχρι τα μεσάνυχτα, από Τρίτη με Παρασκευή, ενώ τα Σ/Κ ανοίγει από 14.00.

Πληροφορήθηκα ότι ο συγκεκριμένος χώρος φιλοξενούσε εδώ και κάποιες δεκαετίες μια βιοτεχνία που έφτιαχνε ταμπέλες από νέον, η οποία λειτουργούσε μέχρι το 2012, ενώ το μαγαζί έμεινε κλειστό μέχρις ότου το 2018 άνοιξε το Κ!

Ο χώρος, σχήματος Γ, με τις γκρι-μπλε αποχρώσεις, τα έπιπλα και τη διακόσμηση vintage, στο ιδιότυπο αυτό μαγαζί, έχει περιγραφεί πλήρως απ’ τους προηγούμενους χρήστες. Εδώ, λοιπόν, ξεχωρίζουν παλιά τηλέφωνα με καντράν, γραφομηχανές, ψυγείο πάγου, καθρέφτες, κάδρα με παλιές γκραβούρες, βιβλία σε ράφια, καθώς και φυτά και λουλούδια σε κάποιες γωνιές.
Προς τα πίσω υπάρχουν τα φροντισμένα WC με τη μικρή πόρτα και τα κουρτινάκια, ενώ υπάρχει και η αυλή στο πίσω μέρος του οικοπέδου, για όσους προτιμούν ησυχία και ρομαντική ατμόσφαιρα.
Υπολογίζω χωρητικότητα, περί τα 60 άτομα μέσα, συν 40 περίπου στην αυλή.

Μουσική. Απ’ τα ηχεία ακούγονταν διάφορα ευρωπαϊκά κομμάτια lounge & jazz δεκαετιών 60, 70 και 80 κυρίως, όπως με τη Dalida (ce serait dommage), καθώς και τα γνωστά: sunny, be my little baby, lasciatemi cantare, κ. λπ.

Το σέρβις από έναν ευγενικό νεαρό ήταν μάλλον εντάξει, αρκεί να ζητήσετε τα πιάτα να έρχονται στους ρυθμούς που εσείς κι η παρέα σας επιθυμείτε, και -κατά το δυνατόν- όχι όλα μαζί…

Ο κατάλογος περιλαμβάνει τα γνωστά εδέσματα, σαλάτες και μεζέδες, που έχουν ήδη περιγραφεί από πολλούς χρήστες. Συνολικά σερβίρονται 7 κρύα πιάτα, από 5-7 € (σαλάτες, αλοιφές, γαύρος μαρινάτος), καθώς και καμιά 20αριά ζεστά πιάτα, από 4 μέχρι 13.50 € - τιμή που αφορά τόσο τις ταλιατέλες με γαρίδες, όσο και το αρνίσιο κότσι, που ατυχώς απουσίαζαν αμφότερα σήμερα απ’ την κουζίνα, οι δυο αυτές σπεσιαλιτέ τους, ανήμερα μάλιστα των γενεθλίων τους!!
Με ενημέρωσαν ότι σύντομα ο καλοκαιρινός τους κατάλογος θα συμπεριλάβει και κάποια πιάτα με θαλασσινά, όπως τόνο, χταπόδι, κ. λπ.

Από ποτά, σερβίρουν αποστάγματα 200 ml στα 6-10 €, μπύρες στα 3-3.50 €, χύμα κρασί Ζίτσα, λευκό/ροζέ/κόκκινο, στα 5€ το μισόλιτρο, καθώς και τα συνήθη αναψυκτικά, αφεψήματα και χυμούς.

Εγώ παρήγγειλα τα εξής πιάτα:
• Στην αρχή ήρθε κανάτα με κρύο νερό βρύσης και απλές φέτες λευκού ψωμιού, στο 0.50 €.
• Δοκίμασα τους κλασικούς κολοκυθοκεφτέδες με ντιπ γιαουρτιού, αρωματισμένου με μοσχολέμονο, μετά τα επαινετικά σχόλια των χρηστών μας, αφού πρόκειται για 5 αφράτους και μυρωδικούς κολοκυθοκεφτέδες, στην τιμή των 5 €!
• Στη συνέχεια, ακολούθησε το ριζότο με ποικιλία μανιταριών (φρέσκων και αποξηραμένων), καθώς και λεπτές φλούδες παρμεζάνας. Η τιμή του ανέβηκε τώρα στα 9.50 €, αλλά εξακολουθεί να είναι λογική. Ήταν νόστιμο πιάτο, αν και το βρήκα λίγο υπέρ το δέον χυλωμένο για τα μέτρα μου…
• Μου πρότειναν να δοκιμάσω απ’ τα γλυκίσματα της Κωνσταντίνας τη lemon pie που ήταν ολόφρεσκη. Την πήρα λοιπόν, αν και σοκολατοφάγος – γιατί η σοκολατόπιτα ατυχώς ήταν χθεσινή και δεν μου τη συνέστησαν. Την τάρτα λεμονιού, που ήταν ένα ομολογουμένως χορταστικό κομμάτι, την απόλαυσα, αλλά ιδεωδώς θα την προτιμούσα ακόμη πιο αφράτη και φίνα, ίσως επειδή κατά βάθος δεν είναι το γλυκό μου… Πιθανόν η Κωνσταντίνα να έχει μεγαλύτερη επιτυχία στην πάβλοβα ή τα προφιτερόλ και τα μους που αναδεικνύουν τον άριστο ζαχαροπλάστη! Τιμή στα 4.50 €.

Ο λογαριασμός στα 20 € κινήθηκε, θα έλεγα, σε μάλλον λογικά πλαίσια.

Με κέρασαν στο τέλος ένα μικρό σφηνάκι μαστίχα, αν και θα περίμενα κάτι σαφώς καλύτερο απ’ το Κ, τη στιγμή μάλιστα που οι περισσότεροι χρήστες, όπως μας ανέφεραν, έτυχαν ουσιαστικού κεράσματος καλωσορίσματος!

Κάτι τέτοιες ‘Λεπτομέρειες’ κάνουν εντέλει τη Διαφορά!!

Το ΚΑΠΠΑ, ωστόσο, προτείνεται ως μια τίμια επιλογή εστίασης στη συγκεκριμένη περιοχή, και μάλλον δεν θα σας αφήσει ανικανοποίητους, ειδικά αν το τιμήσετε Σ/Κ, που υποθέτω ότι θα έχει ολόκληρο το μενού του, συν κάποια πιάτα ημέρας…

14 Ιουν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Τετάρτη 12.6, μεσημέρι 3.30 μ. μ., είμαι με ένα φίλο στο Κουκάκι, επικρατεί υγρή ζέστη και λέμε να ξαναπάμε τρία χρόνια μετά στο νεο-μαγέρικο με τις πιο αντιφατικές κριτικές: τη ΦΑΜΠΡΙΚΑ ΤΟΥ ΕΥΦΡΟΣΥΝΟΥ(Φ), που μας είχε συγκινήσει γαστρονομικά, αλλά και απογοητεύσει, κυρίως με τη σχέση ποιότητας και τιμής εδεσμάτων, καθώς και έλλειψης στοιχειώδους κεράσματος.

Δεν το μετανιώσαμε, αφού οι εκλεκτές μερίδες μεγάλωσαν εντυπωσιακά, οι τιμές τους παρέμειναν σταθερές, με εξαίρεση δυο-τρεις σπεσιαλιτέ (μανιτάρια, καβουρμάς.. ) που τσίμπησαν γύρω στο 10%, ενώ προσφέρθηκε κέρασμα με το παραπάνω! Λόγω της θετικής αύρας της Φ θα ανεβάσω το vfm από 2 στο 3!

Πριν πάρω τα πράγματα με τη σειρά, θα σταθώ σε ένα γαστρονομικό ζήτημα τεράστιας σημασίας. Η πεμπτουσία της μαγειρικής, είτε fine casual είτε high class premium, συνίσταται σε ένα κυρίαρχο θέμα: τις πρώτες ύλες!
Η κουζίνα της μάνας μας, του μάγειρα της γειτονιάς, ή του φημισμένου κι αστεράτου σεφ, προϋποθέτει άριστα εποχικά υλικά - για τους Γάλλους δε πρωτοπόρους, απαιτεί επίσης και τοπικά υλικά απ’ το αντίστοιχο ‘terroir’, δηλ. την παραγωγική περιοχή καλλιέργειας αγροτικών προϊόντων, με τις ιδιαιτερότητες, την παράδοση και την κουλτούρα της!
Άριστα υλικά συνεπάγονται επίσης λίαν αξιόπιστους προμηθευτές, και είναι αμφότερα, υλικά και προμηθευτές, όροι εκ των ών ουκ άνευ!!

Εμμένω δε στο σημείο αυτό, δεδομένου ότι η τέχνη της κουζίνας, ούτως ή άλλως, διδάσκεται και καλλιεργείται καθημερινά με φαντασία και τόλμη, από όσους έχουν μεράκι και όρεξη για να διαπρέψουν.

Αν λοιπόν η ΦΑΜΠΡΙΚΑ ΤΟΥ ΕΥΦΡΟΣΥΝΟΥ διακρίνεται σε κάτι, αυτό είναι όντως τα άριστα υλικά της από σταθερούς προμηθευτές: ελιές και λαχανικά Λακωνίας, ντάκος και γλυκά κουταλιού Ηρακλείου, αυγοτάραχο και σαρδέλες Μεσολογγίου, γαρίδες Αμβρακικού, αμνοερίφια και μοσχάρια από Βόνιτσα και Θεσσαλικές φάρμες αντίστοιχα, βιολογικό ελαιόλαδο Ζακύνθου, κ. ο. κ.

Μετά την εισαγωγική μου παρένθεση, θα προσθέσω ότι απ’ τις 3.30 μέχρι τις 5 μ. μ. επικρατούσε μάλλον ησυχία, με 2-3 τραπέζια συνολικά να γευματίζουν, οπότε εξυπηρετηθήκαμε άψογα, απ’ τη Νάνσυ, τον ευγενικό νεαρό σερβιτόρο μας, Απόστολο, απολαμβάνοντας τα καλομαγειρεμένα εδέσματα απ’ τον Αντώνη, βασικό συνεργάτη του σεφ-πατρόν Γιώργου Γκάτσου, που λειτουργεί τη Φ εδώ και 4 χρόνια, βρίσκεται δε συνήθως στον χώρο του τις Παρασκευές και τα Σ/Κ.

Η συνιδιοκτήτρια και οινολόγος, Αθηνά Τσώλη, απουσιάζει συνήθως λόγω νέων οικογενειακών υποχρεώσεών της. Ωστόσο, τα κρασιά που επιλέγει και κάποια εμφιαλώνει η ίδια είναι αξιόλογα και η κάβα τους έχει πολύ πρωτότυπες ετικέτες απ’ τον ελληνικό και ιταλικό αμπελώνα!

Για να μην μακρηγορώ, παραπέμπω, για την ιστορία και περιγραφή του χώρου της Φ, στην προηγούμενη αναλυτική κριτική μου του Φεβρουαρίου του 2016.

Θα θυμίσω μόνο ότι ο Γιώργος Γκάτσος σπούδασε θεολογία στο Βελιγράδι κι έστησε με φίλους του Σέρβους και πολύτιμα αντικείμενα απ’ τη Σερβία το σκηνικό της πρωτότυπης νέο-ταβέρνας βιομηχανικού ύφους, η οποία -απέναντι απ’ τον ΦΙΞ- θυμίζει παλιές μεταπολεμικές εποχές, με μια φρέσκια όμως ματιά!
Ο ίδιος, με προϋπηρεσία σε ταβέρνα του στα Λαδάδικα, έχει άριστες γνώσεις της Μακεδονίτικης κουζίνας, ειδικότερα δε της Αγιορείτικης, έχοντας γνωρίσει πρόσωπα και πράγματα επί χρόνια.

Θα προσθέσω ότι λειτουργούν Τρίτη με Κυριακή από 13.00 μέχρι μεσάνυχτα.
Μουσική ακούγαμε ελληνική έντεχνη, σε συνδυασμό με λάτιν και τζαζ.
Στο υπόγειο υπάρχουν δύο καθαρά WC, ανδρών και γυναικών.

Όσον αφορά τώρα το μενού, αυτό παραμένει σχεδόν αναλλοίωτο στα βασικά, αλλά με προσθήκη κάποιων πιάτων ημέρας.
Περιλαμβάνει 3 σαλάτες (10-11 €), 10 ορεκτικά (9-13 €), 7 τυριά, ~9 €, εδέσματα της γης (συκώτι, μπιφτέκι, φιλέτο.. ) στα 14-16 €, καμιά 15αριά σπεσιαλιτέ του σεφ, από 8-18 € και 4 γλυκά (σουφλέ σοκολάτας, τιραμισού, κρέμα με βασιλικό, και λιβανέζικο μαχαλεπί) στα 5-6 €.

Η κάβα με τα κρασιά της Αθηνάς περιλαμβάνει περί τις 50 ετικέτες, από 22-64 €, τιμή που αφορά το ιταλικό κόκκινο Terre Nove Etna Calderara Sottana, ένα ιδιαίτερο και δυνατό μπρούσκο κρασί (14 βαθμών), που και στις κάβες της γείτονος είναι δεόντως υπερτιμημένο.
Σερβίρουν ακόμη μπύρες (5-7 €) και τα συνήθη αναψυκτικά, αποστάγματα, κ. λπ.

Στην αρχή μας πρόσφεραν Κρητικούς ντάκους, σπαρτιάτικες ελιές και βιολογικό ελαιόλαδο τους απ’ το Τζάντε, σε ροΐ με την επωνυμία τους, καθώς και νερό εμφιαλωμένο. Ακολούθησαν:
• Εγώ δοκίμασα τα μανιτάρια, που ήταν συνδυασμός Portobello και σαμπινιόν, και ήρθε μια μεγάλη και πεντανόστιμη μερίδα σε βαθύ μεγάλο πιάτο.
Ήταν σοτέ σε κρασί Μαλαγουζιά Χρυσοστόμου και συνοδεύονταν από μαραθόριζα, φρέσκο κρεμμύδι, θυμάρι και σκορδόλαδο. Τιμή, 8.50 €.

• Δοκίμασα επίσης εκλεκτή Σιφνέικη μανούρα (μοναδικός κρασομεζές), με κομμάτια αποξηραμένου σύκου και μαρμελάδα εσπεριδοειδών.
Πρόκειται για σκληρή και πικάντικη ποικιλία τυριού από αιγοπρόβειο γάλα, που μάλιστα την αποκαλούν γυλωμένη, επειδή ωριμάζει σε γύλη, τις γνωστές οινολάσπες, δηλαδή το κατακάθι του κρασιού. Άπαιχτο πιάτο, στα 9.00 €…

• Μοιράσαμε καβουρμά Κομοτηνής, ένα φοβερό χειροποίητο κυλινδρικό κομμάτι μοσχαρίσιου και αρνίσιου κρέατος, απ’ τον Ίμερο Κομοτηνής, το οποίο συνοδεύονταν από βραστή ντομάτα που το γλύκαινε. Πρόκειται για το παραδοσιακό πιάτο του Έβρου. Το τσακίσαμε επίσης. Τιμή στα 9.80 €.

• Ο φίλος μου έφαγε το μοσχαρίσιο μπιφτέκι, απ’ τις οικογενειακές Θεσσαλικές φάρμες που συνεργάζονται, το οποίο ήταν τεράστιο και χοντρό κομμάτι, συνοδευμένο από γλυκοπατάτες. Είχε ακούσει τα πιο καλά λόγια από φίλους του, και ομολογουμένως το βρήκε μάλλον κατώτερο των προσδοκιών του, όπως βέβαια και εγώ που εννοείται πως το δοκίμασα. Το να πληρώνεις 14.50 €, δηλαδή τιμή υπερδιπλάσια απ’ το μοναδικό κυριολεκτικά μπιφτέκι του ΛΥΧΝΙΟΥ, δεν είναι και ό, τι καλύτερο...

Γι’ αυτό η γεύση μειώνεται, αυστηρά ίσως στο 3, ενώ η άψογη σε όλα εξυπηρέτηση δικαιούται τεσσάρι!

Στο τέλος, μας έφεραν υγρομάντηλα αρωματισμένα, ενώ μας κέρασαν επίσης μια άψογη τάρτα τους από βιολογικά φρούτα (ακτινίδιο, βερίκοκο και μήλο). Ευγενική ασφαλώς χειρονομία, που σημαίνει ότι διαβάζουν τις κριτικές μας και βελτιώνονται!

Πληρώσαμε 41.80 € και το ευχαριστηθήκαμε στην πλειονότητα των εδεσμάτων του, αλλά και με την εξυπηρέτηση, που ελπίζω να είναι εξίσου αποτελεσματική και σε βραδινές ώρες αιχμής.

Συμπερασματικά, η Φ είναι ένα αξιόλογο μοντέρνο βιομηχανικό μαγέρικο – μπιστρό (ας μου επιτραπεί ο όρος), με το δικό του ύφος και τα αγνά υλικά, που φυσικά έχουν και το ανάλογο τίμημα.

Η επιλογή είναι, όπως πάντα, δική σας υπόθεση!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη piperman.

02 Ιουν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Σήμερα Κυριακή 2/6 ήμουνα με ένα φίλο μου στην περιοχή Ακρόπολης-Μακρυγιάννη, και κατόπιν κράτησης επισκεφθήκαμε τον χώρο που τις Δευτέρες τον έβρισκα κλειστό. Πρόκειται για τη ΣΤΡΟΦΗ (Σ), το ιστορικό εστιατόριο που λειτουργεί απ’ το 1975 στην απίθανη ταράτσα απέναντι απ’ το Ωδείο του Ηρώδη του Αττικού και το έχω συνδέσει με ρομαντικές εξόδους μετά τις θεατρικές και μουσικές παραστάσεις εκεί.

Απ’ τα μέσα της δεκαετίας του 80 και για 20 περίπου χρόνια είχα δειπνήσει στη Σ καμιά δεκαριά συνολικά φορές. Η Αθηναϊκή γαστρονομία ήταν τότε βασισμένη στη διαχρονική λιτότητα της ελληνικής μαγειρικής, με τις κλασικές παραδοσιακές μας γεύσεις, που τις απολαμβάναμε σε μια περιορισμένη γκάμα χώρων εστίασης, και όχι στα χιλιάδες στέκια που ανοιγοκλείνουν συνεχώς, εναλλάσσοντας σεφ, σου-σεφ και ‘πειραγμένες πρωτοτυπίες’ μιας κουζίνας fusion που μας έφερε η παγκοσμιοποίηση κατά την αλλαγή περίπου του αιώνα!

Τότε λοιπόν στη Στροφή, παρέα με θεατές κυρίως και καλλιτέχνες του Ηρωδείου, Έλληνες και κάποιοι τουρίστες απολαμβάναμε τα ελληνικά εδέσματά μας απ’ τα χρυσά χεράκια της τότε ιδιοκτησίας του χώρου, που την είχαν δυο αδέρφια με καταγωγή απ’ τη Σμύρνη. Ήταν ο αείμνηστος Βασίλης (τότε γείτονάς μου στον Λυκαβηττό), που ήταν και ο μάγειρας των φοβερών μαγειρευτών, όπως το κοκκινιστό μοσχαράκι με τις μελιτζάνες, ή το αρνάκι φρικασέ, κ. λπ., και ο Δαμιανός, υπέργηρος τώρα επισκέπτης του χώρου, που απ’ το 2009 πέρασε στη νέα εκσυγχρονιστική ιδιοκτησία.

Τα φαγητά τότε ήταν κυριολεκτικά ‘μαμμαδίστικα’, όπως πολύ σωστά τα χαρακτήρισε η φίλη χρήστης ram, σε προηγούμενη κριτική της του 2011, και πράγματι μόνο ένας έμπειρος πελάτης που έχει γνωρίσει το παλιό και το νέο καθεστώς της μαγειρικής πρακτικής, κ. λπ., μπορεί να κρίνει και προπαντός να συγκρίνει!

Θα μου πείτε: τα πάντα ρει, και θα συμφωνήσω. Τότε έτρωγες το καταπληκτικό κοκκινιστό σαν της μάνας σου, αλλά τώρα απολαμβάνεις έναν εκσυγχρονισμό, απαραίτητο για τους ξένους τουρίστες που συνιστούν και το 99% της σημερινής πελατείας του. Τώρα η ταράτσα λειτουργεί χειμώνα-καλοκαίρι, γιατί έχει κλιματισμό ζεστό-κρύο σε τοίχους και οροφή, καθώς και τζαμαρίες με αλουμίνια που ανοιγοκλείνουν, όποτε χρειάζεται, δηλ. είτε με τον καύσωνα και το κρύο, την ψύξη του κλιματιστικού, είτε στο καταχείμωνο με τη θέρμανσή του.

Εν μέρει συμφωνώ. Στο κάτω-κάτω, οι τουρίστες που τώρα το μονοπωλούν, δεν το ήξεραν παλιά, πλην ελάχιστων ίσως εξαιρέσεων.
Όμως, διερωτώμαι, ρητορικά ασφαλώς: μέχρι ποιού άραγε σημείου η καταπληκτική θέα της Ακρόπολης, που δεν είναι φυσικά και η μοναδική, δικαιολογεί κάποιες ‘εκπτώσεις’ στη γαστρονομική τελική εντύπωση;;
Και μέχρι ποιού σημείου οι σημερινοί εναλλασσόμενοι σεφ, με ένα αναμφισβήτητα πληθωρικό και γι’ αυτό όχι εξίσου πετυχημένο μενού, καταφέρνουν να εντυπωσιάσουν τους ξένους που, πλην εξαιρέσεων ασφαλώς, δεν έχουν βιώσει την κουζίνα μας, αλλά όχι πλέον εμάς, που έχουμε μεγαλώσει χάρη σ’ αυτή;;

Εξάλλου, η σύγχρονη τεχνολογία μπορεί να εκσυγχρόνισε την ταράτσα, με τις λευκές-πράσινες αποχρώσεις και τα 90-100 τραπεζοκαθίσματά της, ή τα περίπου 50 του 1ου ορόφου με τις λευκές και εκρού αποχρώσεις, ωστόσο δεν τα κατάφερε με τους ΑΜΕΑ, όπως θα όφειλε να το είχε προσπαθήσει, αφού ούτε ανελκυστήρας προσώπων υπάρχει, λόγω του στενού χώρου ανάβασης, αλλά ούτε και WC AMEA αξιώθηκαν να προβλέψουν, διατηρώντας τις δύο τουαλέτες, ανδρών-γυναικών του 1ου ορόφου.
Υπάρχει βέβαια ο μικρός υπηρεσιακός ανελκυστήρας των εδεσμάτων απ’ την κουζίνα του ισογείου στην ταράτσα. Το φαγητό που δοκιμάσαμε το έφτιαξε η Σοφία, που είναι εκεί απ’ το 2009, ενώ το βράδυ αναλαμβάνει ο σεφ Μάριος Κυπριώτης, που προσελήφθηκε προ έτους περίπου.

Το μαγαζί λειτουργεί Τρίτη με Κυριακή από 12.00 μέχρι 23.30 (η κουζίνα).

Όταν φτάσαμε στις 3 μ. μ. η ταράτσα ήταν σχεδόν γεμάτη, κυρίως από μεγάλα γκρουπ τουριστών. Με την οχλοβοή η μουσική δεν ακουγόταν, ενώ, μια ώρα μετά που αρκετοί αποχώρησαν, διακρίναμε απαλή μουσική πιάνο-τζαζ.

Το σέρβις ήταν ομολογουμένως επαγγελματικό και ευγενικό, όπως π. χ. απ’ τη συγκεκριμένη κοπέλα που μας εξυπηρέτησε, την Αργυρώ, η οποία δούλευε στο FUNKY GOURMET και έχει τώρα κενό μέχρι το 2020 που αυτό μεταφέρεται, ως γνωστό, στο αναβαθμιζόμενο HILTON.
Οι σερβιτόροι, με τα μαύρα τζιν και μπλούζες, και τις γκρι-σιελ ποδιές τους, τι να σου κάνουν, όμως, όταν με τον χαμό τον Κυριακάτικο, η κουζίνα με το μικρό ασανσέρ πάνω-κάτω είχε τα όριά της. Ο μουσακάς μας, για ορεκτικό, που θα σας περιγράψω στη συνέχεια, όπως μας είπε η Αργυρώ θα απαιτούσε μέχρι 20 λεπτά, τα οποία στην πράξη όμως έγιναν 40 γεμάτα!!
Άλλωστε, οι ψηλές τιμές που έχουν αποθαρρύνει τους Έλληνες θα έπρεπε να συνεπάγονται μια, παντί σθένει, αρτιότερη οργάνωση και συντονισμό μεταξύ κουζίνας και εξυπηρέτησης, όπως ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι αυτό θα μπορούσε να εξασφαλιστεί…

Το μενού, που υπάρχει και ηλεκτρονικά, χωρίς όμως τιμές -γιατί άραγε;- περιλαμβάνει τα εξής: 20 ζεστά και κρύα ορεκτικά στα 7-19 €, 5 σαλάτες, 9-16 €, 20 κύρια και πιάτα της ώρας, από 13-28 € (για το φιλέτο), 5 ψάρια, από 14-36 € (υπερβολική ασφαλώς τιμή για το φιλέτο σφυρίδας), και καμιά 10αριά τυπικά ελληνικά γλυκά, στα 5-8 €.

Η κάβα περιλαμβάνει περί τις 40 ελληνικές ετικέτες λευκών, ερυθρών και ροζέ οίνων μας, σε τιμές από 18 μέχρι 65 € (για το ερυθρό ΜΑΓΙΚΟ ΒΟΥΝΟ του Λαζαρίδη, που στις κάβες δεν ξεπερνά τα 20-25 €! ). Υπάρχουν, σε πιο λογικές τιμές, ελληνικές μπύρες (~4 €), αναψυκτικά, αποστάγματα, και αφρώδεις οίνοι.

Εμείς λοιπόν πήραμε τα εξής, που μας τα σέρβιραν σε λευκά λινά τραπεζομάντιλα και πετσέτες!
• Στην αρχή παραγγείλαμε νερό εμφιαλωμένο (2.50 €), ενώ για ψωμί ούτε ερωτηθήκαμε, ούτε ήρθε κάποιο δείγμα έστω καλωσορίσματος με ένα ντιπ.
• Από ορεκτικά μοιραστήκαμε τον παραδοσιακό μουσακά στο πήλινο, που άργησε αλλά ήταν ομολογουμένως πολύ γευστικός, και με ξέρετε πόσο στον μουσακά είμαι ιδιότροπος. Ας δεχτούμε πως το καλό πράγμα αργεί…Τιμή στα 12.50 €.
• Ο φίλος παρήγγειλε χοιρινό φιλέτο γεμιστό με λιαστές ντομάτες, γραβιέρα και πιπεριά, που το συνόδευαν λαχανικά ψητά και πατάτες φούρνου. Τα 5-6 τεμάχια τα βρήκε ουδέτερα σε γεύση και μάλλον στεγνά, και δοκιμάζοντάς το συμφώνησα μαζί του. Η τιμή, πάντως, στα 18.00 €!
• Εγώ πήρα το κατσικάκι στη λαδόκολλα (το είχε φάει η Μέρκελ εκεί προ ετών, όπως διάβασα), που συνοδεύονταν από γραβιέρα, κομμάτια ντομάτας και πατάτας. Μου άνοιξαν τον σπάγκο της λαδόκολλας και αναδύθηκε το κατσικάκι που του έχω επίσης αδυναμία. Στο μεγάλο πιάτο ξεχείλιζε εκατέρωθεν κοκκινοπίπερο, για πιο πικάντικη επίγευση. Μου άρεσε η μερίδα μου, που είχε και το σχετικό παχάκι, και ομολογώ πως η σου-σεφ Σοφία το είχε πετύχει αρκετά. Τιμή, στα 18.50 €.

Πληρώσαμε 51.50 €, για ένα γεύμα με διαφορετικής αξίας και κάπως υπερτιμημένα πιάτα, και για τον λόγο αυτό η γεύση, αυστηρά ίσως, θα βαθμολογηθεί με 2 στα 4, ενώ το vfm, με 3, λαμβάνοντας υπόψη τη συγκεκριμένη θέση και το στάτους του χώρου.

Ο χώρος, με τις ελλείψεις για ΑΜΕΑ, βαθμολογείται επίσης με 3, όπως και η εξυπηρέτηση, παρά την ευγένειά της, λόγω των εκ των πραγμάτων καθυστερήσεων στο 1ο πιάτο.

Άλλωστε, δεν μπορώ να μην αναφέρω με λύπη μου την παντελή έλλειψη κεράσματος (ενός λικέρ, μιας αλοιφής ντιπ, ενός γλυκού κουταλιού, ή έστω ίχνους εποχικού καρπουζιού σε πιατάκι του γλυκού) και μάλιστα σε έναν τέτοιο τουριστικό χώρο, υπό τη σκιά του επιβλητικού Παρθενώνα δίπλα μας…

Η σοφή Θεά Αθηνά δακρύζει ίσως, σκεπτόμενη το: Συν Αθηνά και χείρα κίνει!!

Συμπερασματικά, μπορείτε να στραφείτε στη Στροφή για τυχόν ξένους φίλους σας, προετοιμασμένοι φυσικά και για την ανάλογη δαπάνη…

23 Μαι 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Είναι αφενός ένα γνωστό ποώδες φυτό με ανθρωπόμορφη ρίζα και πανάρχαιες φαρμακευτικές ιδιότητες και αφετέρου η επωνυμία του ιστορικού γαστρονομικού θεσμού της Καλλιθέας: ο ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ (Μ)!

Εντυπωσιασμένος απ’ τις κριτικές των φίλων χρηστών του σάιτ μας, τον επισκέφθηκα σήμερα Πέμπτη 23/5, γύρω στις 2 μ. μ., και παρότι καθημερινή μεσημέρι, λίγα λεπτά μόνον αφότου άνοιξε, ήταν ήδη μισογεμάτος!

Ο Μ είναι πανάξιος συνεχιστής ενός παρελθόντος 13 ετών. Το 2006 είχε ανοίξει το θρυλικό ΜΑΓΕΡΙΚΟ ΤΗΣ ΝΑΓΙΑΣ, το οποίο, 6 χρόνια μετά, καταστράφηκε από έκρηξη λόγω διαρροής υγραερίου, που στοίχισε και τη ζωή της άτυχης Νάγιας. Στη συνέχεια, κατά το 2013-2016 άνοιξε εκεί ο ΑΝΘΟΣ του Master Chef Γιώργου Γεράρδου, που κατόπιν μεταφέρθηκε στην Κηφισιά.

Έτσι, στις αρχές του 2017, άνοιξε ο ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ απ’ τον Μάκη Κουτσονίκα, ο οποίος την προηγούμενη δεκαετία ήταν ο σεφ του δημοφιλούς AGORA SELECT στην περιοχή του Hilton, για το οποίο μάλιστα έγραψα κριτική πέρσι τέτοια εποχή. Ο Κουτσονίκας, σεφ-πατρόν του Μ είναι ένας πολύ δημιουργικός μάγειρας, που πραγματοποίησε ένα ενδιαφέρον και ισορροπημένο μενού, το οποίο συμπληρώνει καθημερινά με καμιά 10αριά πιάτα ημέρας!

Το μαγαζί λειτουργεί από Τρίτη με Κυριακή, από 13.30 μέχρι 00.30, ενώ τις Δευτέρες μένει κλειστό.

Ο χώρος, μάλλον περιορισμένος, αλλά λετουργικός, είναι ένας συνδυασμός ρουστίκ στοιχείων, με πέτρινο σκαλιστό τοίχο στη μία όψη του, και τζαμαρίες που ανοίγουν στην πρόσοψη της οδού Ευαγγελιστρίας, απέναντι απ’ το μικρό πάρκο πίσω απ’ το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο.
Μπαίνοντας δεξιά ξεχωρίζει η ανοιχτή κουζίνα, όπου ο Μάκης επιτελεί τα θαύματά του, στη συνέχεια δε, ο μπουφές και πιο πάνω τα ράφια με τα ποτήρια και την κάβα.
Το δάπεδο είναι μωσαϊκό πλακάκι με φουτουριστικά γεωμετρικά σχήματα, που ευτυχώς γλύτωσαν απ’ την καταστροφική πυρκαγιά του 2012.
Η οροφή είναι μια ξύλινη στέγη, απ’ την οποία είναι ανηρτημένα διάφορα πολύχρωμα φωτιστικά.
Εξάλλου, διακρίνονται τριγύρω ποικίλα διακοσμητικά στοιχεία, όπως ακορντεόν, γραφομηχανή, καράβι, χαρτοκιβώτια, υφασμάτινες βαλίτσες, κ. λπ.

Εσωτερικά χωρούν περί τα 35 άτομα, ενώ στο παρκάκι είναι επίσης στρωμένα τραπέζια για άλλα 15 άτομα περίπου.
Υπάρχει ένα καθαρό WC στο βάθος δεξιά του ισόγειου αυτού χώρου εστίασης, ενώ απ’ τα μεγάφωνα ακούγονταν έντεχνη ελληνική μουσική με την Αλεξίου, Πρωτοψάλτη, κ. λπ.

Στην εξυπηρέτηση ήταν δύο νεαρά και ευγενικά παιδιά -κατηρτισμένα με το αντικείμενό τους και ιδιαίτερα πρόθυμα- ένα αγόρι και ένα κορίτσι.

Το μενού του Μ περιλαμβάνει 14 μεζέδες στα 3-7 € (φάβα, σουφλέ μελιτζάνας, χουνκιάρ μπεγεντί, στραπατσάδα με σουτζούκι, γαρίδες τυλιχτές, λουκάνικο αγριογούρουνου, κ. λπ. ), 5 σαλάτες, από 7-8 € και 7 κύρια πιάτα στα 7-20 € (ποσό που αφορά την ποικιλία κρεατικών). Επίσης έχουν 3 γλυκά στα 4 €, και από ποτά, εκτός των αναψυκτικών, σερβίρουν ελληνικές μπύρες, γύρω στα 3 €, καθώς και κάποιες επιλεγμένες ετικέτες ελληνικού κρασιού χύμα, όπου το καραφάκι του μισού λίτρου κοστίζει περί τα 5-6 €.

Υπάρχουν φυσικά και τα πιάτα ημέρας, εκ των οποίων ορισμένα σερβίρονται σχεδόν σε καθημερινή βάση. Σήμερα, ανάμεσα στα άλλα, είχαν το κλασικό χοιρινό τους κότσι με δαμάσκηνα, στα 12 €, χοιρινά παϊδάκια στην ίδια τιμή, μοσχάρι κοκκινιστό με φρεσκοτηγανισμένες πατάτες, στα 8 €, κόκορα κοκκινιστό, επίσης στα 8 €, φρέσκια τσιπούρα, στα 9 €, καβουροδαγκάνες πανέ στα 5 €, κ. λπ.

Έτσι, δεν δυσκολεύτηκα να διαλέξω τα εξής:

• Στην αρχή ήρθε κανάτα με κρύο νερό βρύσης, καθώς και υγρομάντηλο, ενώ δεν τους ζήτησα ψωμί.

• Πήρα απ’ τα πιάτα ημέρας τις καβουροδαγκάνες τους, που ήρθαν παναρισμένες και ήταν τέσσερα κομμάτια, τα οποία ήταν τόσο χορταστικά όσο και ποιοτικά.
Συνοδεύονταν από μπολάκι με σος κοκτέιλ, όπου τα βούτηξα και το απόλαυσα κυριολεκτικά! Μου είπαν ότι είναι δημοφιλές πιάτο ημέρας, που το προσφέρουν συχνά τώρα το καλοκαίρι. Υποθέτω ότι είναι έδεσμα κατεψυγμένο, αλλά αυτό δεν με επηρέασε καθόλου. Η τιμή τους ήταν 5 €.

• Για κυρίως πιάτο, δοκίμασα απ’ το μενού του Μ μια μερίδα τορτελίνια, που ήταν φρέσκα, και μάλιστα γεμιστά με τυριά πεκορίνο και παρμεζάνα. Ήταν φτιαγμένα με κρέμα και είχαν επίσης κομματάκια μπέικον. Χορταστική και ποιοτική μερίδα, που τεκμηριώνει την αξία του έμπειρου σεφ. Τιμή στα 8 €.

Πλήρωσα 13 € και απόλαυσα ένα μεσημεριανό γαστρονομικό γεύμα περιωπής (ας μου επιτραπεί ο όρος, αν και αφορά συνήθως πρόσωπα – γεγονός που εν προκειμένω σημαίνει ότι ο σεφ είναι ένα πρόσωπο περιωπής)!
Βέβαια, οι πολλές θερμίδες του συνεπάγονται ότι ένα τέτοιο έδεσμα δεν μπορεί να επαναλαμβάνεται σε καθημερινή βάση, για να μην χάνει άλλωστε την αξία του, ούτε όμως κι εμείς να ξεφεύγουμε απ’ το μέτρο (άριστον γαρ)!

Συμπερασματικά, θεωρώ λοιπόν ότι το βότανο αυτό των μυστών, των γιατρών και των μύθων, καταφέρνει εντέλει να γιατρέψει την πείνα μας με τρόπο μυθικό!
Δοκιμάστε το κι εσείς!!

14 Μαι 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Την περασμένη Πέμπτη 9/5 βρισκόμουνα με μια φίλη στην περιοχή Συντάγματος για δουλειές. Ήταν μεσημέρι γύρω στις 2 μ. μ., οπότε μας άνοιξε η όρεξη και επιλέξαμε πεινασμένοι το κλασικό PUBLIC CAFÉ (P), που το επισκέπτομαι αρκετά συχνά για καφέ, ποτό και σνακ, αφού με βολεύει λόγω κεντρικής θέσης, φοβερής θέας και προσεγμένου μενού με καλές τιμές!

Δυο λόγια μόνο για την ιστορία του δημοφιλούς P, της εταιρείας Γερμανός, η οποία μέσα σε 14 χρόνια λειτουργεί 55 καταστήματα σε Ελλάδα και Κύπρο, καθώς και 2 online!
Το συγκεκριμένο κατάστημα του Συντάγματος, που διατήρησε την όψη του νεοκλασικού Μεγάρου Πάλλη (απ’ το 1910), άρχισε να λειτουργεί τον Δεκέμβρη του 2007, και ήταν τότε το 4ο κατά σειρά της Αλυσίδας, μετά απ’ τα αντίστοιχα σε Θεσσαλονίκη, Βόλο και Κύπρο.

Το PUBLIC CAFÉ βρίσκεται στον 5ο όροφο του κτιρίου, έχει δε κυριολεκτικά μοναδική θέα στην Πλατεία Συντάγματος, τη Βουλή, καθώς και τις ανατολικές περιοχές των Ιλισίων, Παγκρατίου, Βύρωνα, και των λοιπών συνοικιών στους πρόποδες του Υμηττού, που επίσης δεσπόζει με την πανοραμική του θέα!
Ο Υμηττός, επί τη ευκαιρία, ήταν γνωστός στους παλιότερους ως ‘Τρελός’, απ’ την προσφώνηση μάλλον των Γάλλων στρατιωτών μετά την απελευθέρωση απ’ τους Τούρκους, που τον αποκαλούσαν ‘tres long’, δηλαδή ‘πολύ μακρύ’ βουνό, όπως άλλωστε είναι!

Έχει άνετα τραπεζοκαθίσματα και καναπέδες, τόσο στην μεγάλη εσωτερική του αίθουσα, όσο και στις δύο εξωτερικές του όψεις, δηλαδή στα μπαλκόνια του επί της Πλατείας Συντάγματος και της οδού Καραγιώργη Σερβίας, υπολογίζω δε τη χωρητικότητά του σε 200 τουλάχιστον άτομα.
Ο χώρος είναι ιδιαίτερα φωτεινός, χάρη στις περιμετρικές τζαμαρίες των μπαλκονιών στις δύο αυτές όψεις.
Μουσική ακούγεται συνήθως ποικίλη ξένη ελαφρά, lounge & easy listening.
Στη μεγάλη αυτή αίθουσα, προς τη μεριά της εισόδου, υπάρχει το μπαρ, με την εντυπωσιακή ποικιλία ποτών και τον τεράστιο ξύλινο πάγκο σερβιρίσματος, ενώ στο προχόλ, σε εσοχή, αριστερά απ’ τους δύο ανελκυστήρες, βρίσκονται οι 2+2 τουαλέτες, ανδρών και γυναικών, που καθαρίζονται αρκετά συχνά, λόγω της κοσμοσυρροής, και είναι σε ευπρεπή κατάσταση.

Λειτουργεί από Δευτέρα με Σάββατο, από 09.00 για πρωινό, καφέδες και σνακ, ενώ η κουζίνα του, απ’ το μεσημέρι μέχρι τις 23.00. Την Κυριακή είναι κλειστά.

Προ πενταετίας και πλέον, το μενού είχε επιμεληθεί ο Δημήτρης Κοκκαλίδης, ενώ στη συνέχεια ανέλαβε ο άξιος σεφ Στέφανος Στεφανίδης (48 Urban Garden), και από ό, τι πληροφορηθήκαμε το εκτελεί σε καθημερινή βάση ο Στέλιος Γυρνάς.

Στο σημείο αυτό αξίζει να προσθέσω ότι απ’ την τελευταία σαιζόν 2018/2019 το P έχει αναλάβει αξιόλογες πρωτοβουλίες προβολής της ελληνικής γαστρονομίας, ξεκινώντας με τη μηνιαία παρουσίαση πολλών Κυκλαδίτικων νησιών μας.
Τον περασμένο Νοέμβρη παρουσίασε την κουζίνα της Τήνου, σε συνεργασία με τη γνωστή ταβέρνα ‘Μαραθιά’, ενώ τον Ιανουάριο του 2019, τη μαγειρική τέχνη της Σαντορίνης, σε συνεργασία με τον πατριάρχη της γαστρονομίας μας, Γιώργο Χατζηγιαννάκη και το ονομαστό του ‘SELENE MEZE & WINE’. Ακολούθησε τον Μάρτη η Σίφνος (με το ‘Τσικάλι’) και τον Απρίλη η Σύρος (με το ‘Αλλού Γιαλού’). Μακάρι να συνεχιστούν και να προβληθούν κατάλληλα τέτοιες αξιέπαινες πρωτοβουλίες τους, για τις οποίες απέσπασαν δικαιολογημένα τα καλύτερα σχόλια!!

Την εξυπηρέτηση έχουν αναλάβει 5-6 νεαρά παιδιά, αγόρια και κορίτσια, πρόθυμα και σβέλτα, με τζιν παντελόνια, καθώς και μαύρες μπλούζες και ποδιές. Προσπαθούν να ανταποκριθούν στην αυξημένη κίνηση κατά τις ώρες αιχμής, οπότε και χρειάζεται κάποια υπομονή, τόσο με την κουζίνα όσο και με το σερβίρισμα!

Το μενού περιλαμβάνει πρωινό 12 πιάτων, από 3-10 € (τιμή που αφορά πλήρες πρωινό continental με επιπλέον αυγό και μπέικον).
Για τις ώρες λειτουργίας της κουζίνας σερβίρουν 5 σαλάτες (10-12 €), 6 ζυμαρικά (9-12 €), 6 κύρια πιάτα (10-18 €, τιμή που αφορά την ταλιάτα μόσχου), καθώς και 5 γλυκά, στα 6.40 €.
Επίσης υπάρχουν σνακ, κέικ, σάντουιτς, από 3-10 € (τιμή που αφορά τα κλαμπ-σάντουιτς.

Στην πίσω όψη του καταλόγου αναγράφεται η μεγάλη λίστα των αναψυκτικών, φρέσκων χυμών, αφεψημάτων, milk shakes & sorbets, από 3-6 € τα περισσότερα.

Εξάλλου, ο κατάλογος των ποτών περιλαμβάνει κοκτέιλ στα 9 €, μπύρες 4-5 €, καθώς και λίγες ετικέτες κρασιών, από 15-29 €. Η τελευταία τιμή αφορά το κόκκινο κρασί ‘Μαύρο εις τον κύβο’, που είναι συνδυασμός ποικιλιών Merlot & Αγιωργίτικο, 13 βαθών, απ’ τους αμπελώνες Ζαχαριά (στις κάβες η τιμή του αρχίζει από 14 € περίπου).

Εμείς παραγγείλαμε τα εξής:

• Ένα κλαμπ σάντουιτς με σολομό, που περιείχε επίσης ντοματίνια, τυρί Philadelphia, και σαλάτα με μαρούλι. Ήταν ποιοτικά άψογο, ήρθε δε μέσα σε ένα μαύρο μαντεμένιο πιάτο. Η τιμή του, στα 9.60 €.

• Μια ομελέτα με ασπράδια αυγών, η οποία είχε ακόμη cottage cheese, ντοματίνια ζεστά, σαλάτα σπανάκι και ρόκα, και συνοδεύονταν από δυο φέτες ζεστού μαύρου ψωμιού. Ήρθε κι αυτή μέσα σε μαύρο μαντεμένιο πιάτο, ήταν ό, τι έπρεπε και κόστιζε 6.90 €.

• Εγώ δοκίμασα μια μερίδα πένες με σολομό, που ήταν καλή ποιοτικά και χορταστική. Περιείχε επίσης ντοματίνια, άνηθο και κρέμα γάλακτος και ήρθε μέσα σε ένα βαθύ πιάτο. Τιμή της στα 12.40 €.

• Για γλυκό, διαλέξαμε απ’ τον ειδικό κατάλογο των waffles μία ονομαζόμενη choco chic, που ήτανε 12 μικρά τετράγωνα κομμάτια waffles περιχυμένα με τριπλό συνδυασμό σοκολάτας: λευκής, γάλακτος και bitter. Ήρθε μέσα σε ένα πρασινωπό μαντεμένιο πιάτο και μας άρεσε πολύ, οπότε εξαφανίστηκε μέσα σε δευτερόλεπτα!! Τιμή στα 4.50 €.

• Ήπιαμε ένα ζεστό διπλό καπουτσίνο, επίσης καλής ποιότητας, στα 4.90 €.

• Νερό μας έφεραν ένα παγωμένο μπουκάλι βρύσης, ό, τι έπρεπε για την περίπτωση!

Πληρώσαμε συνολικά το ποσό των 38.30 € (κατηγορία 17/25 € το άτομο) και ευχαριστηθήκαμε ένα καλό γεύμα στην καρδιά της Πρωτεύουσας.

Το PUBLIC CAFÉ προτείνεται σαν κεντρικό σημείο αναφοράς της πόλης μας. Επειδή τα πιάτα της στους μήνες γαστρονομίας των νησιών κ. λπ. τουριστικών περιοχών μας είναι αξιόλογα και δημοφιλή, αξίζει τον κόπο να τηλεφωνήσετε και να ρωτήσετε σχετικά τι ενδεχομένως υπάρχει στο πρόγραμμα (ίσως πλέον της επόμενης σαιζόν)!

02 Μαι 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Δοκίμασα σήμερα 2/5/2019 ένα απ’ τα καλύτερα γεύματα των τελευταίων ετών και σίγουρα την πιο εκλεκτή μου ψαροφαγία εδώ στην Αθήνα. ΚΑΛΚΑΝΙ – όνομα & πράγμα: ψάρι σπανιότατο στη χώρα μας, καθώς και η επωνυμία της νέας ψαροταβέρνας της γειτονιάς μου.

Ο αείμνηστος Επίκουρος, κατά κόσμον Αλβέρτος Αρούχ (1950-2014), ο πιο διάσημος γευσιγνώστης μας, γράφει γι’ αυτά τα ψάρια στη ΓΕΥΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ (Σελ. 63): Στην Κωνσταντινούπολη… τα δοκιμάσαμε σε μια ψαροταβέρνα στον Βόσπορο… και για δέκα ολόκληρες μέρες τρώγαμε καλκάνι σε κάθε μορφή, ακόμη και για πρωινό! Τύφλα να έχουν όλα τα τουρμπό (turbots) που έφαγα αργότερα στα τριάστερα, κατά Michelin, εστιατόρια στο Παρίσι!

Ο Επίκουρος κάτι ήξερε όταν στα νιάτα του τα πρωτοδοκίμασε στην Πόλη όπου και αφθονούν, όπως και στη Μαύρη Θάλασσα. Υπάρχουν επίσης στον Ατλαντικό (παράλια Γαλλίας & Βρετανίας), σε Σκανδιναβία, Χιλή και λιγοστά άλλα προνομιούχα μέρη. Στη χώρα μας, όπου κάποια κοπάδια κατεβαίνουν κάποτε στο Ανατολικό Αιγαίο, μπορεί να τα απολαύσουν ίσως οι τυχεροί ψαράδες των Δωδεκανήσων. Στη Θεσσαλονίκη, κατά καιρούς, τα βρίσκεις, αν είσαι τυχερός, στον ΧΑΜΟΔΡΑΚΑ της Καλαμαριάς.

Προσωπικά, πριν από πολλά χρόνια στην Πόλη τα είδα, αλλά ατυχώς τα προσπέρασα, ενώ τα τελευταία Χριστούγεννα, στο Παρίσι, τα θαύμασα στο εστιατόριο θαλασσινών COMPTOIR DES MERS στο Μαραί, αλλά μόλις είχαμε γευματίσει με άλλα θαλασσινά, κι ο ιδιοκτήτης καθώς και ιχθυοπώλης, ο Xavier, δείχνοντάς τα σε μας, μας προσκάλεσε να τα απολαύσουμε την επόμενη φορά, στην τιμή των 30 € περίπου τη μερίδα!

Και να που το ΚΑΛΚΑΝΙ (Κ) άνοιξε πριν λίγους μήνες, δυο βήματα μόλις απ’ το σπίτι μου, στην οδό Μιχαλακοπούλου 68, στα Ιλίσια, περίπου στη γωνία με την Αιγινήτου, η οποία στεγάζει στα σκαλάκια της και την ομώνυμη ταβέρνα κρεατοφαγίας, που σας έγραψα πέρσι. Απέναντί του, πάλι, ο θρυλικός Βλάσσης, με τα καλούδια του δεκαετιών!
Άριστο ψάρι και κρέας για τους καλοφαγάδες, όλα τους μόλις σε δύο-τρία τετράγωνα! Κάτι συμπτώσεις, καμιά φορά!!

Και βέβαια, το πιστεύω ακράδαντα: ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ.
Το Καλκάνι το λειτουργεί ο Βασίλης Λιοφάγος με τη γυναίκα του Σοφία.
Ποιος είναι, όμως, ο Βασίλης Λιοφάγος;;
Μα είναι, ποιος άλλος, ο γιος του Στέλιου, του Στέλιου Λιιοφάγου, της ΤΡΑΤΑΣ, της Καισαριανής -που τη λειτουργεί τώρα η αδελφή του Βασίλη και που έγραψα κριτική μου πρόπερσι- της ΤΡΑΤΑΣ παλιότερα της οδού Θεμιστοκλέους, αλλά και της γραφικής Βυτίνας.
Του Στέλιου, που λειτουργεί τώρα στον Βύρωνα το ΤΑΞΙΔΙ ΑΛΑΡΓΙΝΟ, τη μπακαλοταβέρνα – ρακάδικο, στο οποίο η φίλη tzia μας εισήγαγε πριν λίγες μέρες με την ενδιαφέρουσα κριτική της!

To K, λοιπόν, άνοιξε τον Δεκέμβρη του 2018 και λειτουργεί καθημερινά από 12.30 μέχρι μεσάνυχτα (την Κυριακή, μέχρι 17.30) και έχει στην κουζίνα του το έμπειρο ζεύγος του Βασίλη και της Σοφίας Λιοφάγου.
Ο λιτός αλλά πεντακάθαρος και φωτεινός χώρος, έχει δύο συνεχόμενες αίθουσες, χωρητικότητας 100 ατόμων, εκ των οποίων η πρώτη, όπου και κάθισα, είναι γεμάτη περιμετρικά από τζαμαρίες και παράθυρα που ανοίγουν το καλοκαίρι, ενώ ο χώρος επίσης κλιματίζεται επαρκώς. Επικρατούν τα θαλασσινά χρώματα, λευκό και σιελ, σε τοίχους και τραπεζοκαθίσματα, ενώ τα δάπεδα είναι ξύλινα στον χώρο που ανοίγει και όμορφες πλάκες δαπέδου στον μέσα χώρο.
Απ’ την οροφή κρέμονται διακοσμητικά λευκά καταβόσχοινα, καθώς και κοχύλια με αχιβάδες, ενώ ο μινιμαλιστικός χώρος της ψαροταβέρνας έχει μικρούς πίνακες και ένα σχέδιο ψαριού, φτιαγμένο έξυπνα από σχοινιά.

Η κουζίνα βρίσκεται στο υπόγειο, ενώ στο πατάρι υπάρχει διπλή γυναικεία και μονή ανδρική τουαλέτα, σε άψογη κατάσταση.
Μουσική ακούγονταν ελληνική έντεχνη, με τους πιο δημοφιλείς τραγουδιστές μας (Κότσιρας, Παπακωνσταντίνου, Νταλάρας, Αλεξίου, Γαλάνη, Μποφίλιου, κ. λπ. ).

Αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχει και λίστα delivery, που καλύπτει Ιλίσια, Ζωγράφου, Καισαριανή, Κολωνάκι, φθάνοντας μέχρι το Σύνταγμα, την οποία μάλιστα προμηθεύτηκα μετά μανίας για να την αξιοποιήσω προσεχώς!

Ο κατάλογος περιλαμβάνει 20 ορεκτικά, από 3.00-10.50 € (που αφορά το ψητό χταπόδι), 10 σαλάτες, από 4.00-8.00 €, 12 τηγανιτά πιάτα, από 6.00-12.00 € (για τις καραβιδόψυχα), 10 μαγειρευτά ψαρικά, από 7.00-26.00 € (για την μακαρονάδα με θαλασσινά για 2) και ψητά ψάρια, που ξεκινούν από 28 € το κιλό για τις κουτσομούρες, και φθάνουν τα 58 € το κιλό, για τα πρωτοκλασάτα φρέσκα φαγκριά και συναγρίδες.

Τα μοναδικά του καλκάνια, εφόσον τυχόν υπάρχουν, συνήθως εκ Βουλγαρίας και κατά το τέλος της εβδομάδας (πρέπει απαραίτητα να προηγηθεί τηλέφωνο στον Βασίλη) δεν είναι ιδιαίτερα υπερτιμημένα όπως στη Γαλλία και Αγγλία, κοστίζουν δε 40 € το κιλό, είναι συνήθως μέχρι 1 κιλό, οπότε σε μεγάλες παρέες δεν είναι για χόρταση, αλλά για συμπλήρωμα με τα λοιπά ψαρικά τους. Ανάμεσά τους σερβίρουν:
Ριζότο με καλκάνι (8.80), σαρδέλα σαγανάκι (7.90), καραβιδόψυχα (12), καλκάνι στον φούρνο με σοτέ γαρίδες και κρεμμύδια (48 € το κιλό), τσιπούρα φούρνου με κουρκουμά, ντοματίνια, κρεμμύδι και σκόρδο (11.90), καθώς και χειροποίητες δικές τους ψαροκροκέτες ή μπριός πέρκας (4.50).

Επίσης η Σοφία μαγειρεύει καθημερινά 2 παραδοσιακά μας πιάτα, όπως μουσακά, παστίτσιο, κεφτεδάκια, καθώς και γεμιστές ντοματοπιπεριές με ρύζι, γαρίδα και καλαμάρι, σε τιμές γύρω στα 6.00 € τη μερίδα!

Από ποτά, τα αποστάγματα 200 ml είναι στα 7 €, οι μπύρες, στα 2.50-3.00 €, τα αναψυκτικά, από 1.50-2.50 €, ενώ 19.00 € κοστίζει το λευκό Κτήμα Γεροβασιλείου ή το Βιβλία Χώρα, τιμή φθηνή, αφού στις κάβες ξεκινούν από 11-12 €!
Εξάλλου, έχουν εκλεκτό δικό τους, χύμα λευκό ή ροζέ, μόνο 3 € το μισό λίτρο!!

Ιδού λοιπόν τι έφαγα, όπως μου τα σέρβιρε ο ευγενικός νεαρός σερβιτόρος τους:

• Εννοείται καλκάνι, αφού απ’ τον Απρίλη τηλεφωνούσα και δεν το προλάβαινα, μιας και εξαντλούνταν συνήθως από Παρασκευή / Σάββατο. Σήμερα ήμουνα τυχερός, ο Βασίλης αναγνώρισε τη φωνή του παραπονεμένου καλοφαγά που δεν προλάβαινε καλκάνια τις καθημερινές, και μου ανήγγειλε μετά χαράς ότι χθες βράδυ Πρωτομαγιάς έφεραν κάποια φρέσκια καλκάνια απ’ την πηγή του στη Βουλγαρία, οπότε, όπως αντιλαμβάνεσθε, μέσα σε μόλις 15 λεπτά διέσχισα το Πάρκο των Ιλισίων και βρέθηκα εκεί, πεινασμένος και περίεργος για το ψαροφαγικό μου καλούδι, επιτέλους!!

Το καλκάνι, θυμίζει λίγο τον φρέσκο μπακαλιάρο ή τη γλώσσα. Όμως, έχει σάρκα αφράτη, τραγανή και σαφώς πιο γερή απ’ του μπακαλιάρου, ακόμη και της γλώσσας, μυρίζει δε έντονα τη φρεσκάδα τη θαλασσινή, εν προκειμένω της Μαύρης Θάλασσας, από όπου προήλθε.
Αν ο μπακαλιάρος είναι λόρδος ή βαρόνος, και η γλώσσα, μια πριγκιπέσα, τότε το καλκάνι είναι δικαιωματικά, βασιλιάς ή μάλλον αυτοκράτορας των ιχθύων, και η ψαροταβέρνα της γειτονιάς μου, ένα αναπάντεχο κελεπούρι Α’ Τάξεως!!

Η Σοφία, άφθαστη μαγείρισσα, είχε προσθέσει και μια φέτα λεμονιού στο ψήσιμο, δίνοντάς του μια ιδιαίτερη νοστιμιά, μου το σέρβιραν δε με λαδολέμονο και λίγο πρόσθετο λεμόνι.
Το ρομβοειδές αυτό πλάσμα με τη μοναδική γεύση, ζύγιζε 520 γραμμάρια, και μου κόστισε 20.80 €. ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΧΑΛΑΛΙ!!

• Προηγήθηκαν φέτες ψωμιού ψημένες με λαδορίγανη (0.50 €) και

• Μισή μερίδα σούπα. Ήταν κι αυτή μοναδικής νοστιμιάς, φτιαγμένη με πατάτες, καρότα, σέλινο κ. λπ., από ψαρικά δε περιείχε μπακαλιάρο, αλλά και καραβίδες (πρωτοτυπία του μαγαζιού) και σιγοβράζει επί 3 σχεδόν ώρες, σύμφωνα με τη συνταγή τους. Εφάμιλλη και πιθανόν ανώτερη αυτής της Τράτας, του μπαμπά Στέλιου! Τιμή της: ½ Χ 7.00 = 3.50 €. ΕΥΓΕ ΠΑΙΔΙΑ!

Ακολούθησε φυσικά υγρομάντιλο, τον δε σιμιγδαλένιο χαλβά που μου πρότειναν, τον άφησα για μια προσεχή φορά, για να μην αλλοιωθεί η εκλεκτή επίγευση του βασιλιά-καλκανιού μου!!

Πλήρωσα 25 € και είχα τη μοναδική αυτή γαστρονομική μου εμπειρία, χάρη τόσο στην ποιότητα αλλά και την σπάνιν του συγκεκριμένου είδους.

Αποτέλεσμα: φουλ τεσσάρια παντού, και εγκάρδια πρότασή μου για κάθε καλοφαγά, γκουρμέ ή foodie, όπως κι αν θεωρείτε τον εαυτό σας, φίλες και φίλοι χρήστες ή αναγνώστες του ask4food!!

To ΚΑΛΚΑΝΙ στο ΚΑΛΚΑΝΙ ήταν για μένα ΑΝΑΣΤΑΣΗ & ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΜΑΖΙ!!!