Loader

piperman

Κριτικές: 210
Μέλος από: Φεβ 2015

Εμφάνιση:

13 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Κυριακή 11.11 δύο άτομα επιστρέφοντας στις 7 μ. μ. από ημερήσια εκδρομή, βρισκόμαστε στην Κηφισιά, κι απ’ τα λίγα ανοιχτά εστιατόρια εκείνη την ώρα, επιλέγουμε τον ΤΖΙΤΖΙΚΑ & ΜΕΡΜΗΓΚΑ (ΤΜ), της ομώνυμης αλυσίδας των 4 μεζεδοπωλείων στην Αθήνα. Αυτά λειτουργούν κατά χρονολογική σειρά, στα Πατήσια (1995), Χαλάνδρι (1998), Μητροπόλεως /Σύνταγμα (2006) και το συγκεκριμένο, στον πεζόδρομο της οδού Δροσίνη στην Κηφισιά (2008), συμπληρώνοντας φέτος την του 1η δεκαετία!

Σκέπτομαι πως θα έχω την ευκαιρία, να το συγκρίνω με το μαγαζί του Συντάγματος, που το επισκέφθηκα και έγραψα κριτική φέτος τον Απρίλη.
Με δυο λόγια, ο κεντρικός ΤΜ έσφυζε το μεσημέρι εκείνο από κίνηση Ελλήνων και τουριστών (το 2018 αναμένεται οι ξένοι να προσεγγίσουν πανελλήνια τα 33 εκατομμύρια! ) και οι 6 σερβιτόροι του έτρεχαν ασταμάτητα. Απόψε αντίθετα - η 7η εσπερινή είναι βέβαια κάπως ουδέτερη σαν ώρα εστίασης- το Κηφισιώτικο στέκι, κάποτε στις δόξες του, ήταν η σκιά του εαυτού του, με δύο μόνο τραπέζια γεμάτα και ένα ευγενικό νεαρό παιδί, να περιμένει την κίνηση, τη σχεδόν ανύπαρκτη...
Επειδή τίποτα εντέλει δεν είναι τυχαίο, θα εξηγήσω τι φταίει κατά τη γνώμη μου.

Ο ΤΜ λειτουργεί Δευτέρα με Πέμπτη από 5 μ. μ. μέχρι μεσάνυχτα, ενώ Π/Σ/Κ από τη 1 μ. μ. μέχρι τουλάχιστον τα μεσάνυχτά.

Ο συγκεκριμένος ΤΜ ξεκίνησε φέτος και υπηρεσία delivery, καθημερινά πλην Σαββάτου, που καλύπτει Κηφισιά, Νέα Ερυθραία, Πολιτεία και μέρος του Μαρουσιού μέχρι το Σταθμό ΗΣΑΠ. Οι τιμές διανομής είναι περίπου 30% φθηνότερες απ’ αυτές στο κατάστημα, κι όπως θα διαπιστώσετε ηλεκτρονικά που είναι ανηρτημένες, είναι και πάλι αρκετά ακριβές.

Θεωρώ πράγματι ότι οι τιμές στον ΤΜ είναι υπερβολικά τσιμπημένες, για ένα απλό μεζεδοπωλείο, σε ένα προάστιο, όσο σικ. Και ναι μεν στο Σύνταγμα, όπου γίνεται πάντα του χαμού, δικαιολογούνται, εν μέρει ενδεχομένως, αν και στη σχετική κριτική μου είχα επισημάνει ότι πρέπει σαφώς να συμπιεστούν, ωστόσο στα άλλα μαγαζιά έπρεπε να είχαν ήδη συμπιεστεί από χτες που λέμε, ενώ αυτές βαθμιαία ανεβαίνουν…
Θυμάμαι ότι πριν 5-6 χρόνια, το μενού με τους επτά μεζέδες κόστιζε περί τα 15 €, ενώ την Άνοιξη που έφαγα στο Σύνταγμα ήταν 19 €, και τώρα στην Κηφισιά ήταν 19.50 € και μάλιστα με υποχρέωση min κατανάλωσης δύο ατόμων (στα 39 € παρακαλώ! ), σε πείσμα της μεγάλης κρίσης της χώρας και των επανειλημμένων παρατηρήσεων των χρηστών του σάιτ μας για μείωσή τους.

Μπαίνοντας βέβαια διαβάζουμε στις μεγάλες επιγραφές τους, το αυτονόητο, για τα αγνά εποχικά προϊόντα που ασφαλώς προμηθεύονται και χρησιμοποιούν, όπως γραβιέρα Νάξου, μαστέλο και μαστίχα Χίου, καλαθάκι Λήμνου, μύδια Κατερίνης, φάβα βιολογικής γεωργίας, παστό Μάνης, κ. λπ.

Ο ΤΜ, συνολικής δυναμικότητας περίπου 100 ατόμων, έχει καμιά δεκαριά τραπέζια στον πεζόδρομο, δύο αίθουσες εστίασης, εκ των οποίων η δεύτερη είναι ελαφρά υπερυψωμένη και έχει εσωτερική κόκκινη σκάλα που οδηγεί στο μικρό πατάρι, με λίγα ακόμη τραπέζια. Η πρώτη αίθουσα έχει δάπεδο μωσαϊκό, χρωματιστά ξύλινα τραπέζια, βαζάκια με διάφορα υλικά, και στον δεξί τοίχο, πολλά κάδρα περασμένων δεκαετιών, με μπύρες Φιξ, κ. α. μοτίβα. Στο βάθος της βρίσκεται η κουζίνα, ενώ αριστερά της κουζίνας, οι 2 τουαλέτες, καθαρές και πρωτότυπα διακοσμημένες, και στα δεξιά η τουαλέτα των ΑΜΕΑ.
Η δεύτερη αίθουσα, όπου καθίσαμε, έχει ανάλογο ύφος, αλλά ξύλινο δάπεδο, κάπου δε ψηλά τις επιγραφές στις οποίες αναφέρθηκα πριν, και στους τοίχους, διακοσμητικά κόσκινα με δυο μικρά τσουβάλια αλεύρι.
Μουσική ακούγαμε διάφορα ελαφρά κομμάτια στη σωστή ένταση.

Ο ευγενικός νεαρός σερβιτόρος που μας εξυπηρέτησε με χαμόγελο και πολύ προθυμία, ντυμένος και εδώ με μαύρο τζιν και μπλούζα, καθώς και γκρι ποδιά, (εξυπηρέτηση 4 στα 4), μας ενημέρωσε ότι αυτή την εβδομάδα θα αλλάξουν κάποια πιάτα του καταλόγου, όπως π. χ. η μελιτζάνα που τα κρύα του χειμώνα δεν την ευνοούν, οπότε καταργείται η μελιτζανοσαλάτα και τα ορεκτικά που την περιέχουν και αντικαθίστανται από άλλα εποχικά υλικά.

Μας κέρασε το κλασικό για αρχή τσίπουρο με 3-4 ελίτσες και μας εξήγησε ότι στο τραπέζι μας υπάρχει το καθιερωμένο συρτάρι των καταστημάτων ΤΜ με σερβίτσια και χαρτοπετσέτες, γεγονός μεν πρακτικό γι’ αυτούς, αλλά με σοβαρή ένσταση για τον πελάτη.
Γιατί ο κάθε πελάτης, πληρώνοντας αδρά, περιμένει μαχαιροπήρουνα και πετσέτες, είτε απ’ τους σερβιτόρους είτε ήδη στρωμένα στο τραπέζι του, και όχι αυτή τη σωρεία των σερβίτσιων και χάρτινων πετσετών που δεκάδες άλλοι ανυποψίαστοι πελάτες, ποικίλης καθαριότητας χεριών – γονείς αλλά και ‘παιδία που παίζει’ – κατ’ ανάγκην βάζουν και βγάζουν ανοιγοκλείνοντας τα συρτάρια. Εμείς π. χ. για να βγάλουμε 2-3 χαρτοπετσέτες πιάσαμε με το χέρι περίπου τις μισές της στοίβας…

Τις παρατηρήσεις αυτές τις γράφουμε αλλά ατυχώς δεν φαίνεται να εισακούονται. Ο καταναλωτής όμως, πληρώνοντας όλο και περισσότερο εν μέσω κρίσης, ίσως να συχνάζει εδώ όλο και λιγότερο, τιμώντας ανταγωνιστές πιο σώφρονες και προνοητικούς. Η παρένθεση, προς γνώση και συμμόρφωση, καλοπροαίρετη πάντα, κλείνει εδώ!

Ο κατάλογος της Κηφισιάς περιλαμβάνει περί τα 20 μεζεδάκια και σαλάτες, από 6 έως 9.20 €, τιμή που αφορά τη χωριάτικη σαλάτα μας, παρότι δεν την τρώμε στη Μεγάλη Βρετανία αλλά σε έναν απλό χώρο συνοικιακού μεζεδοπωλείου, της Κηφισιάς έστω!
Υπάρχουν επίσης καμιά 10αριά κρεατικά, από 10.50 € το πολίτικο κεμπάπ, μέχρι 19.60 € η σταβλίσια μπριζόλα στα κάρβουνα!! Επίσης 6-7 θαλασσινά, από 8-14 €, για το κριθαράκι θαλασσινών.
Ανάμεσα στα γλυκά σερβίρουν προφιτερόλ, μιλφέιγ, σοκολατόπιτα, πορτοκαλόπιτα, φρούτα εποχής, από 2-5 €.

Στα ποτά, η λίστα είναι ενημερωμένη με ετικέτες του ελληνικού αμπελώνα, σε τιμές από 14 μέχρι 42.50 €, για το κόκκινο Καπνιάς του Χατζημιχάλη, ένα στιβαρό Cabernet Sauvignon 14 βαθμών αλκοόλ. Επίσης ποτήρια κρασί στα 2-6 €, αποστάγματα 200 ml στα 8.50 με 9.50 €, μπύρες, 3-5 € και αναψυκτικά περί τα 3 €.

Τα τρία μενού των 19.50 € το άτομο περιλαμβάνουν από επτά πιάτα, με σαλάτα, ορεκτικά και γλυκό/παγωτό και θεωρώ πως παραμένουν υπερτιμημένα, ενώ προϋποθέτουν και κάποιον που έρχεται για να φάει πολύ…

Εμείς θέλαμε απλώς να δοκιμάσουμε την κουζίνα τους και έτσι παραγγείλαμε:

• Μια τριλογία μανιταριών στη σχάρα, με μια τριάδα από πλευρώτους, πορτομπέλο και λευκά. Ήταν πράγματι πολύ νόστιμα, με έντονη την κρεμώδη σος, το θυμάρι, το μέλι και το balsamico. Άξιος ο σεφ, αλλά και η τιμή γενναία, στα 8.90 €…

• Έναν καγιανά αλλιώτικο, με δυο εφαπτόμενα χωριάτικα αυγά μάτια στην κορυφή, σαν να ήταν ένα δίκροκο, κι από κάτω, παξιμάδι λαδιού, παστό Μάνης και σος από γιαούρτι και ντομάτα. Νόστιμο πιάτο, αλλά 8.90 €…

• Για κύριο πιάτο μοιραστήκαμε ένα κοτόπουλο μαστιχάτο σε φωλιά κανταΐφι, με φοβερή σος από χιώτικη μαστίχα και τριμμένο μαϊντανό. Υπήρχαν μεγάλο και μικρότερα κομμάτια κοτόπουλου, έντονη η επίγευση της κρεμώδους σάλτσας, και αξίζει πράγματι να το δοκιμάσετε, αν και το κανταΐφι δεν ήταν μια κανονική φωλιά, αλλά διασκορπισμένο σε γωνίτσες, η δε τιμή, κι αυτή για να μην κάνει παραφωνία, στα 14.90 €!!

Νερό σε κανάτα, ψωμί δεν πήραμε, και ο λογαριασμός έφτασε τα 32.70 €…

Και παρ’ όλα αυτά, στο τέλος ούτε ένα στοιχειώδες κέρασμα, ως είθισται και συνέβη σε προηγούμενους χρήστες, όπως για παράδειγμα κάποιο κομματάκι απ’ τα ωραία γλυκά τους. Μήπως, εξαιτίας όλων αυτών σημειώνεται αυτή η διαρροή πελατών και ο θρυλικός ΤΜ ήταν προχθές Κυριακή σχεδόν άδειος;;

Συμπερασματικά, αν είστε στην Κηφισιά και θέλετε καλούς μεζέδες, θα ευχαριστηθείτε αλλά θα πληρώσετε υπέρ το δέον!

Δεν είναι, νομίζω, τυχαίο ότι στο σάιτ μας, αυτά τα δέκα χρόνια, πρωτοστατούν σε αξιολόγηση και βεβαιότητα συγκεκριμένα και γνωστά στους περισσότερους μεζεδοπωλεία, για να μην λέω εδώ ονόματα, στον Χολαργό, το Πασαλιμάνι, την Καλλιθέα, τη Νέα Φιλαδέλφεια, και σε τόσες άλλες γωνιές, που τα τιμάμε με το παραπάνω, γιατί αυτά, προσφέροντας επίσης αγνούς και νόστιμους μεζέδες, σέβονται περισσότερο τις τσέπες μας…

Στον ΤΜ ας ξανασκεφθούν λοιπόν την πολιτική τιμών και το συρτάρι των τραπεζιών τους. Είμαι σίγουρος ότι η εικοσαετής και πλέον εμπειρία τους στον χώρο θα συντελέσει στο να αξιολογήσουν καλύτερα τέτοιες καλόπιστες προτάσεις από ανθρώπους που τα γαστρονομικά τους βιώματα ξεπερνούν ήδη τον μισόν αιώνα!!

08 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Κυριακή 4/11, τα μαγαζιά ανοιχτά, ο καιρός καλός, και το παρατεταμένο καλοκαιράκι του Αγίου Δημητρίου, κοινώς γαϊδουροκαλόκαιρο, μας οδηγεί με τη φίλη μου στο GOLDEN HALL και δη στο WAGAMAMA (W), το εστιατόριο με την κουζίνα της Άπω Ανατολής (κυρίως Γιαπωνέζικης και Thai) του Β’ ορόφου, που τον Δεκέμβρη κλείνει την πρώτη του δεκαετία. Εν τω μεταξύ, προ τετραετίας άνοιξε και δεύτερο W στην Κηφισιά, κατά τη γνώμη μου, σε χώρο πολυτελέστερο.

Ξέρετε πόσο μου αρέσει τα ψάχνω το background των χώρων και την ονομασία τους. Με δυο λόγια, λοιπόν, το W είναι μια Βρετανική αλυσίδα, που ιδρύθηκε το 1992 στο Λονδίνο, ήδη δε περιλαμβάνει 130 εστιατόρια στη Βρετανία και τουλάχιστον άλλα 60 ανά τον κόσμο!
Τι όμως μπορεί να σημαίνει η ονομασία WAGAMAMA;; Η γιαπωνέζικη αυτή λέξη έχει μια ευρεία αμφίσημη έννοια, αφού αφορά τον πεισματάρη, απαιτητικό και λαίμαργο, που ταυτόχρονα όμως θέλει να περνάει πάντα το δικό του, μιας και είναι επίσης εγωιστής και κακομαθημένος ή, αν προτιμάτε, παραχαϊδεμένος και υπερβολικά καπριτσιόζος, αγγλιστί spoiled και γαλλιστί enfant gâté!!

Κυριολεκτεί, άραγε, η ευφυής αυτή ονομασία για τον υπόψη χώρο εστίασης; Το W θα ικανοποιήσει τους γαστρονομικά απαιτητικούς και καπριτσιόζους, αξίζοντας ίσως ένα 4 στα 4 στη γεύση, ή μήπως, για τον απαιτητικό Ελληνάρα, είναι γευστικά κάπως άχρωμο και ουδέτερο στις εξωτικές σπεσιαλιτέ του;;
Μη βιάζεστε, όμως, αφού σκοπεύω να σας τα εξιστορήσω όλα ευθύς αμέσως.

Τα δυο μαγαζιά είναι ανοιχτά απ’ το μεσημέρι μέχρι 23.30, οι κουζίνες τους, το δε συγκεκριμένο, όταν φθάσαμε στις 13.30 ήταν μισογεμάτο από κόσμο κάθε ηλικίας, και αρκετές οικογένειες με μικρά παιδιά. Στους δύο εσωτερικούς χώρους, σχήματος γάμα και στον εξωτερικό χωράνε γύρω στα 200 άτομα, αλλά βέβαια έξω κάθονταν ελάχιστοι, γιατί ο χώρος είναι στεγασμένος και επικρατούσε σχετική ψύχρα, αφού στην πλευρά εκείνη δεν υπήρχε τότε ήλιος!

Στους μέσα χώρους επικρατεί ύφος μινιμαλιστικό, ίδιον της διεθνούς αλυσίδας, με σουηδική ξυλεία σε τραπέζια, καρέκλες και καναπέδες, ενώ στα τραπέζια εκτός απ’ τη σόγια σος, υπάρχουν όμορφα πορτατίφ, καθώς και σουπλά χάρτινα που διαφημίζουν το νέο τους γιαπωνέζικο έδεσμα chicken teriyaki donburi!
Διακρίνεται η ημιανοιχτή κουζίνα με νεαρούς Έλληνες σκουφάτους μάγειρες και τα διάφορα πιάτα που πηγαινοέρχονταν στις δύο αίθουσες. Μέτρησα περί τους 20 μάγειρες, βοηθούς, σερβιτόρους και άτομα επί της υποδοχής, που αντιλαμβάνομαι ότι θα δουλεύουν σε 2 βάρδιες.
Υπήρχαν 2+2 WC, ανδρών και γυναικών, στρωμένα με κόκκινα και μαύρα πλακάκια. Τα WC ήταν καθαρά, γεγονός που σημαίνει ότι τα φροντίζουν τακτικά!
Ο χώρος δεν είναι πολυτελής, αλλά αισθάνεσαι μια κάποια άνεση, τρώγοντας, ενώ ταυτόχρονα παρατηρείς την περατζάδα των επισκεπτών του εμπορικού κέντρου, απ’ τους οποίους λιγοστοί ήταν αυτοί που ψώνιζαν…

Η εξυπηρέτηση απ’ το επαρκές και πρόθυμο προσωπικό ήταν καλή και αρκετά γρήγορη, αν όμως κι αυτή υστερεί σε κάτι, αυτό οφείλεται βασικά στο γεγονός ότι τα κυρίως πιάτα δεν έρχονται ταυτόχρονα, αλλά όπως βγαίνουν απ’ την κουζίνα. Θεωρώ ότι μια τέτοιας φήμης διεθνής αλυσίδα θα έπρεπε να διεκπεραιώνει πιο σωστά τις παραγγελίες, και δεν φτάνει να λένε στον πελάτη ότι τα πιάτα θα καταφθάνουν ένα-ένα, τη στιγμή που βγαίνουν απ’ την κουζίνα.
Φανταστείτε ένα μεγαλύτερο γκρουπ, με εδέσματα πολύ διαφορετικής χρονικής προετοιμασίας, όπου κάποιοι μόλις θα αρχίζουν να τρώνε, ενώ κάποιοι άλλοι θα έχουν ίσως τελειώσει, ειδικά αν είναι και λαίμαργοι, όπως ο όρος wagamama το επιτάσσει…

Το μενού τους είναι όντως αρκετά πλουσιοπάροχο, ισάξιο της φήμης του W, πρόσφατα δε περιέλαβε και ορισμένα πιάτα vegan. Υπάρχουν 8 ορεκτικά στα 4-7 €, διάφορα ρύζια σαν έξτρα συνοδευτικά, 6 σαλάτες από 8-12 €, 7 πιάτα ramen με ζεστές σούπες και λεπτά ομώνυμα noodles, στα 10-14 €, 3 πιάτα κάρυ σε παραλλαγές (κοτόπουλο, γαρίδες, κρεατικά), στα 12-13 €, πιάτα soba teppanyaki, με διαφορετικά μαγειρεμένα noodles, στα 12-16 €, 10 πιάτα sushi (uramaki, tataki, hosomaki, sashimi, & vegan με καβούρι, τόνο, σολομό, γαρίδες, κ. λπ. ), τα περισσότερα στα 4-8 €, όπως επίσης και mixed plates, από 7 μέχρι 23 €, για το Wagamama special selection των 24 τεμαχίων, που προφανώς απευθύνεται στους πιο λαίμαργους ιαπωνολάτρες!!

Διατίθεται ξεχωριστός κατάλογος επιδορπίων, με 4-5 γλυκά (cheesecakes.. ), ισάριθμα παγωτά και sorbets, όλα γύρω στα 5 €, όπως και τα συνήθη αναψυκτικά και αφεψήματα.

Η λίστα των ποτών περιλαμβάνει μια ευρεία γκάμα φρέσκων χυμών 400 ml σε τιμή 3.60 €, μπύρες στα 4 €, αλλά και διάφορα σάκε (γιαπωνέζικο ποτό από ζυμωμένο ρύζι) στα 6 €, καθώς και 12 ετικέτες κρασιών, από 16-26 €, τιμή που αφορά το Κτήμα Άλφα Ξυνόμαυρο, όπως βέβαια και αντίστοιχα ποτήρια κρασί, σε τιμές από 4-6.50 €.

Σε ένα περιβάλλον όπου σαφώς κυριαρχούσαν ρύζια, noodles & sushi, εμείς τελικά διαλέξαμε:

• Ένα ορεκτικό Duck wraps, μέσα σε πιατελάκι με μικρά κομμάτια νόστιμης πάπιας και 3-4 πιτάκια για το σχετικό περιτύλιγμα. Στη μέση η δημοφιλής cherry hoisin sauce (από κεράσια, φυστικοβούτυρο, σκόρδο, σόγια, κ. λπ. ). Μας άρεσε, η δε τιμή του ήταν στα 6.60 €.

• Ένα edamame, που ήταν ένα μπολ μαύρο με αρκετά αλατισμένα πράσινα φασόλια στον ατμό. Στην Ιαπωνία μάλιστα έχουν μια παράδοση οκτώ αιώνων στο πιάτο αυτό! Καλό vegan ορεκτικό, στα 4.60 €.

• Εγώ πήρα για κυρίως πιάτο ένα κοτόπουλο ramen, όπου ήδη αναφέρθηκα. Ήταν ζωμός κοτόσουπας μέσα σε ένα μεγάλο μπολ, και μέσα υπήρχαν 6-7 ευμεγέθη κομμάτια στήθους κοτόπουλου στη σχάρα, φύλλα από σπανάκι στις άκρες του πιάτου, ψιλοκομμένο φρέσκο κρεμμύδι και κομματάκια από bamboo. Το πιάτο ήταν ελαφρύ, ανάλατο τελείως και γευστικά ουδέτερο. Απογοητεύτηκα κάπως… Τιμή στα 10.80 €.

• Η φίλη μου πήρε ένα Pad Thai, Ταϊλανδέζικο πιάτο με χοντρά noodles ρυζιού, σκόρδο, κρεμμύδι, κολίανδρο, αυγό, 3-4 γευστικά tofu, λαχανικά κι ένα lime, ενώ στην άκρη του πιάτου υπήρχε μια μικρή ποσότητα από τριμμένα φιστίκια, για να το διαποτίζουν γευστικά. Άρεσε στη φίλη μου, αλλά και σε μένα που απλά το δοκίμασα. Όπως ήδη ανέφερα, μας χάλασε το ότι ήρθε 5-10 λεπτά μετά το δικό μου πιάτο… Τιμή στα 11.40 €.

• Για γλυκό μοιραστήκαμε ένα white chocolate cheesecake, που ήταν γευστικό αν και μικρούλι. Μας είπαν ότι είχε και ginger που δεν το πολυκαταλάβαμε, φύλλα μέντας, που τα είδαμε, και σιρόπι καραμελωμένου βουτύρου. Αυτό, μας εξήγησαν, όπως και κάποια άλλα γλυκά τους έρχονται κατεψυγμένα από έναν παραγωγό συνεργάτη τους. Προσωπικά, πάντως, από μια αλυσίδα-κολοσσό θα περίμενα γλυκίσματα και καλούδια από δικό τους ζαχαροπλάστη!! Τιμή στα 5.20 €.

Ο λογαριασμός ανήλθε έτσι στο ποσό των 39 €, ποσό λογικό για ό, τι δοκιμάσαμε στο W. Κατά κεφαλήν, βρισκόμαστε στην κατηγορία 17/25 €.

Προκειμένου να ολοκληρώσω, με το δημοφιλές WAGAMAMA, θα έλεγα ότι εφόσον τυχόν βρεθείτε στο GOLDEN HALL του Μαρουσιού, και είστε λάτρης της εξωτικής κουζίνας της Άπω Ανατολής ή της vegan κουζίνας, το W θα σας προσφέρει μια μάλλον απολαυστική εμπειρία!

Με την ευκαιρία, θα πρότεινα σε κάποιες φίλες και φίλους καλοφαγάδες να είναι πιο αναλυτικοί στις περιγραφές και τιμές των πιάτων. Απλή καταγραφή εδεσμάτων δεν κατατοπίζει ιδιαίτερα τους χρήστες ή αναγνώστες του ask4food.
Ας αποφεύγονται λοιπόν, όσο είναι δυνατό, κάποιες τηλεγραφικές κριτικές με μονολεκτικά συμπεράσματα.

31 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
1-9

Τον παλιόφιλο που έλειπε για δουλειές είχα να τον δω απ’ τον χειμώνα, κι έτσι το μεσημέρι της Τετάρτης 24/10 που συναντηθήκαμε είπαμε να φάμε και πάλι στη γνωστή μας ΣΤΟΑ ΠΡΩΙΑ (ΣΠ), το μοντέρνο μαγέρικο στην ομώνυμη στοά της Πανεπιστημίου, απέναντι απ’ τη Βιβλιοθήκη.

Η ΣΠ άνοιξε το 2012 και λειτουργεί Δευτέρα με Παρασκευή απ’ τις 11.00 μέχρι τις 17.00, μια ώρα όμως όπου τα φαγητά έχουν εξαντληθεί συνήθως, άρα θα πρέπει να φάτε αρκετά νωρίτερα απ’ το κλείσιμο!

Υπενθυμίζω ότι ο μικρός και λιτός χώρος εστίασης έχει γύρω στα 7 τραπεζάκια στον ακάλυπτο, για καμιά 20αριά άτομα, και πριν λίγες μέρες είχε κλείσει, με κατέβασμα των διαφανών χωρισμάτων, τα οποία μένουν ανοιχτά από τον Απρίλη μέχρι τουλάχιστον τα μέσα του Οκτώβρη, πάντα σε συνάρτηση με τον καιρό και τα φθινοπωρινά πρωτοβρόχια.

Εξακολουθεί να υπάρχει η ίδια σύνθεση του προσωπικού του χώρου εστίασης, με επικεφαλής τον Ηπειρώτη σεφ Παναγιώτη, που τον βοηθούν στο σέρβις ο Ηλίας κι ο Νικόλας, πρόσωπα ευδιάθετα και ευγενικά στην εξυπηρέτηση.

Τα φαγητά, από όσο πρόσεξα, παραμένουν βασικά τα ίδια, με καμιά δεκαριά πιάτα συνολικά κάθε μέρα, εκ των οποίων συνήθως ένα κρέας, ένα κοτόπουλο, ένας κιμάς, ένα ψάρι, ένα όσπριο, μια σούπα ή και πίτα, και 3-4 σαλάτες, όλα σε τιμές best value for money κυριολεκτικά!!

Μπαίνοντας, διαβάζουμε το μενού στον μαυροπίνακα, το οποίο όμως αναρτάται και ηλεκτρονικά στο σάιτ τους, μετά τις 11.00, που ολοκληρώνει την ετοιμασία του ο Παναγιώτης. Δίπλα στον πίνακα υπάρχει η βιτρίνα με τις φρέσκες σαλάτες, καθώς και αυτή με τα φαγητά και τον πάγκο σερβιρίσματος. Ατυχώς σήμερα έλειπε η εκλεκτή Ηπειρώτικη πίτα του σεφ, σχεδόν καθημερινή του συνήθεια, που θα πρέπει να την αναζητήσουμε σε προσεχή μας επίσκεψη.

Ανεβαίνοντας στο μικρό πατάρι, απ’ τη σκαλίτσα δίπλα στις βιτρίνες, οδηγούμαστε στο ένα μόνο κοινό WC, λόγω του περιορισμένου χώρου, που ωστόσο το ελέγχουν τα παιδιά σχολαστικά για την καθαριότητα.

Το σημερινό μενού περιελάμβανε τα εξής εδέσματα:
-χοιρινό κρασάτο με ρύζι, στα 6.20 €
-αρακά λεμονάτο, 3.80 €
-παστίτσιο, τριγωνικού σχήματος η μερίδα, 5.00 €
-κοτόπουλο μιλανέζα, 5.00 €
-μπακαλιάρο πλακί με βραστά λαχανικά, 6.50 €
-μανιταρόσουπα, 4.10 €
-πατατοσαλάτα, 3.60 €
-σαλάτα λάχανο, ξυνόμηλο και σέλερι, 3.60 €
-σαλάτα πολύσπορη με σταφίδες και κράμπερι, 3.60 €
-και σαλάτα πράσινη με γραβιέρα, 3.00 €.

Σερβίρουν επίσης αναψυκτικά, μπύρες και ποτήρι κρασί σε λογικές τιμές.

Εμείς λοιπόν πήραμε τα εξής πιάτα.

Στην αρχή μοιραστήκαμε μια μερίδα αρακά λεμονάτο, που ήρθε ζεστός και πολύ γευστικός.

Ο φίλος μου έφαγε μπακαλιάρο πλακί στον φούρνο, που ήταν μια κανονική μερίδα και συνοδεύονταν από βραστές πατάτες, ντομάτες, κολοκυθάκι και πράσο. Τα λαχανικά του άρεσαν, αλλά το ψάρι το βρήκε υπέρ το δέον ψημένο.

Εγώ παράγγειλα το αγαπημένο μου κοτόπουλο μιλανέζα. Ήρθε μέσα σε ένα βαθύ πιάτο, μια καλή μερίδα μπούτι που τους ζήτησα, αλλά η σος στο ρύζι δεν ήταν όσο παχύρρευστη την περίμενα, ή όπως τη θυμόμουνα παλιότερα…

Για τον λόγο αυτό, βαθμολογώ τώρα τη γεύση με τρία στα τέσσερα.
Ισχύει, άραγε, το κάθε πέρσι και καλύτερα, ή μήπως εγώ, για κάποιους λόγους, ήμουνα τώρα πιο απαιτητικός;;

Το μόνο βέβαιο είναι ότι η γεύση είναι ό, τι πιο υποκειμενικό διαθέτουμε, και για τον λόγο, άλλωστε, αυτό οι Γάλλοι ακαδημαϊκοί, ήδη απ’ την εποχή του Μεσαίωνα δήλωναν απερίφραστα πως: «Des goûts et des couleurs on ne discute pas», όπερ εστί μεθερμηνευόμενο ότι: «για τα γούστα και τα χρώματα δεν χωρά συζήτηση», ή, επί το ελληνικότερο, «περί ορέξεως κολοκυθόπιτα»!!

Πληρώσαμε 15.30 € (1/9 € το κεφάλι), ποσό ικανοποιητικό, παρά τις οποίες επιμέρους γαστρονομικές μας ενστάσεις.

Συμπερασματικά, η ΣΤΟΑ ΠΡΩΙΑ παραμένει ένα απλό στέκι για μεσημεριανό φθηνό φαγητό, όταν βρεθείτε στα πέριξ, και προπαντός μια ήσυχη γωνίτσα στο πολύβουο Κέντρο, στη στοά με τα σκαλάκια απ’ τη Σταδίου προς στην Πανεπιστημίου, όπου μόνο οι διαδηλωτές με τις ντουντούκες τους ακούγονται καμιά φορά…

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη piperman.

30 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Σάββατο 20/10 νωρίς το βράδυ βρισκόμαστε στο Σύνταγμα με μια φίλη και, χαμένοι στην πολυεθνική πιάτσα της οδού Απόλλωνος, καταλήγουμε στο δοκιμασμένο Κινέζικο EAST PEARL (EP), το μικροσκοπικό αυτό στέκι, που είναι σχεδόν πάντα γεμάτο και μάλιστα από καλά πληροφορημένους Κινέζους τουρίστες.

Το μαγαζί λειτουργούσε στις αρχές της δεκαετίας στην Ακτή Μουτσοπούλου, στη Ζέα -με ωραίο φαγητό αλλά και θέα απ’ τον πάνω όροφο- από όπου και μεταφέρθηκε εδώ το 2014, λειτουργώντας καθημερινά από το μεσημέρι μέχρι τα μεσάνυχτα, με πιάτα κυρίως της νότιας (Καντονέζικης) κουζίνας, καθώς και της δυτικής ( Επαρχεία Σετσουάν).

Στον λιλιπούτειο χώρο, με τα 8-10 τραπεζάκια για καμιά 30αριά άτομα, επικρατεί το λευκό χρώμα σε τοίχους, πλακάκια δαπέδου, και τραπεζομάντιλα με μεταξωτά σχέδια, που δημιουργούν κοντράστ με τα σκούρα ξύλινα τραπεζοκαθίσματα και τα μοβ μαξιλάρια. Η διακόσμηση είναι προσεγμένη, ξεχωρίζουν δε, ο μεγάλος χρυσός Βούδας, τα όμορφα ταμπλό με τα κινεζικά τοπία, τα ξύλινα ιδεογράμματα και οι δράκοι, καθώς και το ψηλό φυτό μπαμπού με τα κρεμαστά γούρια, τα φωτάκια κι ένα ζωάκι πάντα στην κορυφή του!
Στο πίσω μέρος υπάρχει το πάσο, που χωρίζει τη μισάνοιχτη κουζίνα με τους δύο Κινέζους σεφ επί το έργον, από όπου οι δύο Έλληνες σερβιτόροι με τις μαύρες στολές φέρνουν στην αίθουσα τα πιάτα με τα φαγητά.
Απ’ τα μεγάφωνα ακούγονταν απαλή μουσική της Κίνας, ενώ τα δύο καθαρά WC βρίσκονται στο υπόγειο, με ωραία διακόσμηση κατεβαίνοντας τη σκάλα, καθώς και στον μικρό προθάλαμο.

Η εξυπηρέτηση, αυτή τη φορά όμως, μας απογοήτευσε, για δύο λόγους. Φθάνοντας γύρω στις 7.00 μ. μ., ενώ υπήρχε κενό τραπέζι στη τζαμαρία της πρόσοψης, μας είπαν ότι ήταν κρατημένο για το επόμενο τέταρτο, βάζοντάς μας σε μικρό τραπεζάκι πίσω, δίπλα στο πάσο της κουζίνας. Το μπροστινό τραπέζι έμεινε άδειο για καμιά ώρα, και μετά έβαλαν δύο άτομα που είδαμε ότι ήρθαν χωρίς κράτηση!
Εξάλλου, ενώ δώσαμε ταυτόχρονα όλη την παραγγελία μας, το δικό μου κυρίως πιάτο ήρθε μισή τουλάχιστον ώρα μετά από αυτό της φίλης μου, που φυσικά της είπα να φάει για να μην κρυώσει. Η απίστευτη δικαιολογία στο τέλος ήταν ότι ατυχώς το ίδιο πιάτο (noodles με γαρίδες) είχε παραγγελθεί ταυτόχρονα κι απ’ το διπλανό τραπέζι και μπέρδεψαν τις παραγγελίες, αν είναι ποτέ δυνατόν!!
Τέτοια φοβερή έλλειψη επαγγελματισμού, με αστείες μάλιστα δικαιολογίες, είναι απόλυτα απαράδεκτη, και αν έβαλα επιεικώς 2 στο σέρβις, το έκανα λόγω κυρίως του καλού φαγητού και των, κατά τα άλλα, ευγενικών, πλην όμως απρόσεκτων σερβιτόρων…

Το μενού του EP είναι αντιστρόφως ανάλογο του μικρού του χώρου, αφού γεμίζει περί τις 20 ολόκληρες σελίδες του ογκώδους καταλόγου φαγητών και ποτών που διαθέτουν! Μεταξύ άλλων, λοιπόν, περιλαμβάνει τα εξής:
Διάφορα πιατάκια Dim Sum (ποικιλία διαφόρων μικρών μερίδων εδεσμάτων που μαγειρεύονται στον ατμό και συνήθως συνοδεύονται από τσάι), γύρω στα 5 €. Καμιά 15αριά σούπες και ορεκτικά στα 4-5 €, 5 πιάτα πάπιας - η νοστιμότερη της Αθήνας, όπως άλλωστε το παραδέχτηκαν και οι προηγούμενοι καλοφαγάδες του σάιτ μας!! - με κορωνίδα την ολόκληρη πάπια Πεκίνου, στα 49 €!
Καμιά 20αριά τουλάχιστον πιάτα με χοιρινό, μοσχάρι, αρνί και ψάρι, στα 10-15 €, 6 πιάτα με γαρίδες, από 14-17 €, πληθώρα πιάτων ρυζιού και λαχανικών, 7 παραδοσιακά στα 10-18 € (θαλασσινά, καβούρια, κ. α. ), και 4-5 συνήθη επιδόρπια στα 3-5 €, με ψητές μπανάνες, παγωτά απλά ή ψητά, κ. α.

Ο κατάλογος των ποτών θεωρώ πως είναι εξίσου πλήρης, με αναψυκτικά, κοκτέιλ και μπύρες σε νορμάλ τιμές, καθώς και ελληνικές ετικέτες κρασιών, αρκετά τσιμπημένες, αφού π. χ. το κόκκινο Κτήμα Άλφα κοστίζει 40 €, ενώ στις κάβες, περίπου 15-18 €!

Εμείς λοιπόν παραγγείλαμε τα εξής εδέσματα, που ήρθαν στα όμορφα ρομβοειδή τους λευκά πιάτα:

• Στην αρχή πήραμε τα κλασικά λευκά τσιπς με γεύση γαρίδας, στα 2 €.

• Ακολούθησε, σαν ορεκτικό, πιάτο dim sum με 4-5 γαρίδες στον ατμό και κρεμμύδια (εμείς δεν το συνοδέψαμε με τσάι). Τιμή, 5.20 €.

• Μοιράσαμε μια σούπα, καυτή κυριολεκτικά - όχι όμως καυτερή - από μικροσκοπικά κομματάκια καβουρόψυχας και σπαραγγιού, στα 4.50 €. Δεν μας ενθουσίασε ιδιαίτερα, άσε που περιμέναμε ένα τέταρτο για να κρυώσει!

• Η φίλη μου δοκίμασε μια μερίδα πάπια με τηγανιτά noodles, που ήταν ομολογουμένως ένα κ α τ α π λ η κ τ ι κ ό πιάτο!! Ή πάπια ήταν κομμένη σε καμιά δεκαριά φέτες, και προφανώς τσιμπολογούσα ώσπου να’ ρθει το δικό μου καθυστερημένο φαγητό. Προτείνεται ανεπιφύλακτα για τους λάτρεις του είδους. Τιμή 12.50 €.

• Εγώ άφαγα τηγανιτές γαρίδες, επίσης με noodles, που περιείχαν μάλιστα και αυγό. Ήρθαν 5 γαρίδες μεσαίου μεγέθους, και, έστω και αργά, το απόλαυσα αρκετά. Τιμή στα 10.50 €.

Πληρώσαμε 34.70 € (17/25 € κατ’ άτομο), ποσό λογικό για ό, τι δοκιμάσαμε στο EP.

Ακολούθησαν τα κλασικά fortune cookies, αλλά δυστυχώς ούτε καν ένα στοιχειώδες κέρασμα, ας πούμε μια τηγανιτή μπανάνα με παγωτό, έτσι, βρε αδερφέ, σαν κάποιο στοιχειώδες αντιστάθμισμα για το λάθος τους με την καθυστέρηση στην εκτέλεση της παραγγελίας μου...

Μ’ όλα ταύτα, το EAST PEARL, το ‘Μαργαριτάρι της Ανατολής’, θεωρώ πως στέκεται στο ύψος του γαστρονομικά, και αν βρεθείτε στο κέντρο της Αθήνας, μπορείτε να το επισκεφθείτε, ειδικά αν είστε λάτρεις της κινεζικής πάπιας!!

23 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
1-9

Τη γαστρονομική πιάτσα των Αμπελοκήπων αν και βρίσκεται κοντά στα Ιλίσια, τη σημερινή μου γειτονιά, δεν την έχω εξερευνήσει αρκετά. Έτσι, την Τρίτη 9/10 πήγαμε με μια φίλη στο ιστορικό ΛΥΧΝΙΟΝ (Λ), το παραδοσιακό ταβερνείο της οδού Λ. Ριανκούρ που λειτουργεί απ’ τη χρονιά της Μεταπολίτευσης, το 1974, και που ήταν παλιότερα γνωστό με την επωνυμία Κωστής.

Απ’ το σάιτ μας το έχουν επισκεφθεί αρκετοί καλοφαγάδες, οι οποίοι ήδη με 60 κριτικές τους το έχουν αξιολογήσει με ποσοστό 92% και βεβαιότητα 60% περίπου. Θεωρώ ότι το Λ, ένα λιτό ταβερνάκι σε μια παλιά μονοκατοικία, μοναδική ανάμεσα στις θεόρατες πολυκατοικίες που την περιτριγυρίζουν, είναι δικαιολογημένα ξακουστό για τα μοναδικής νοστιμιάς κρεατικά του (το θρυλικό μπιφτέκι σπέσιαλ, το συκώτι, τα παϊδάκια) και όχι μόνο…

Το μαγαζί λειτουργεί καθημερινά τα βράδια, από 19.00 μέχρι τα μεσάνυχτα. Η εξωτερική του αυλή, σε τρία επίπεδα, είναι γεμάτη πρασινάδες και αναρριχώμενα φυτά, με παραδοσιακά τραπεζοκαθίσματα και καρό τραπεζομάντιλα για καμιά 50αριά θαμώνες. Λόγω φθινοπωρινής ψύχρας και σχετικής υγρασίας, η αυλή - ιδανική για τη θερινή περίοδο- ήταν άδεια στις 9.30 το βράδυ που φθάσαμε, και οι πελάτες έτρωγαν όλοι μέσα, στους τρεις εσωτερικούς χώρους, υπολογίζω δυναμικότητας 50-60 ακόμη ατόμων.

Η λαϊκή μουσική απ’ τα μεγάφωνα ήταν απόλυτα ταιριαστή με το όλο περιβάλλον, οι δε αίθουσες ήταν γεμάτες κατά τα 2/3 περίπου, από κόσμο κάθε ηλικίας. Εμείς καθίσαμε στο πιο μεγάλο δωμάτιο στο βάθος, μπαίνοντας αριστερά. Οι τοίχοι ήταν γεμάτοι από φωτογραφίες όλων των μεγάλων της λαϊκής και ρεμπέτικης μουσικής που ακούγαμε. Παραδίπλα, βλέπαμε φωτογραφίες και καρτ ποστάλ της παλιάς Αθήνας, όπως μας τη θυμίζουν πλέον οι παλιές κινηματογραφικές ταινίες, κάποιους μεθύστακες με τα κρασοπότηρά τους, και άλλα συναφή θέματα. Τριγύρω πολλά ραφάκια με λουλούδια και πληθώρα διακοσμητικών στοιχείων συμπλήρωναν το όλο περιβάλλον.
Υπήρχε ένα καθαρό WC στη δεξιά πλευρά του χώρου, πριν την κουζίνα, ταιριαστό με το παλιομοδίτικο αυτό το σπίτι, πιθανόν της δεκαετίας του 60.

Η εξυπηρέτηση γινόταν άψογα και μέσα στους σωστούς χρόνους από έναν ευγενικό κύριο, καθώς και μια ξανθή κυρία, που από ό, τι διάβασα σε προηγούμενες κριτικές, θα ήταν μάλλον κόρη του ώριμου ζευγαριού των ιδιοκτητών, οι οποίοι όμως απουσίαζαν τη συγκεκριμένη βραδιά.

Το μενού της παραδοσιακής ελληνικής κουζίνας ήταν εξίσου απλό με το σπίτι και την όλη ατμόσφαιρα περασμένων δεκαετιών. Το ΛΥΧΝΙΟΝ είναι απ’ αυτά τα διαμαντάκια που εκλείπουν πλέον, τουλάχιστον απ’ το κέντρο της Πρωτεύουσας!
Περιλαμβάνει 5 σαλάτες και 13 ορεκτικά, γύρω στα 4 €, κι ανάμεσά τους χωριάτικη, παντζάρια, λουκάνικα, φάβα, τυροπιτάκια, κ. λπ. Επίσης, σερβίρουν 13 κύρια πιάτα, όπως το απλό μπιφτέκι στα 6 €, το ξακουστό και παινεμένο σπέσιαλ μπιφτέκι στα 6.50 €, το εξίσου φανταστικό συκώτι στα 7 €, παϊδάκια φοβερά στη μοναδική τιμή των 25 € το κιλό (ή σε μερίδα), μοσχαρίσια μπριζόλα στα 9.50 €, καλαμαράκια τηγανιτά στα 7.50 €, μπακαλιάρο, στα 8 €, κ. λπ.
Επίσης, από μαγειρευτά σερβίρουν γίγαντες στα 4.50 €, που τους απολάμβαναν στο διπλανό μας τραπέζι!

Το χύμα κρασί είναι το μεν λευκό ποικιλία Ροδίτης στα 6 € το κιλό, το δε κόκκινο είναι Cabernet της Αχάια, σε τιμή 7 € το κιλό. Οι μπύρες στα 3 €, και σε ανάλογα προσιτές τιμές αναψυκτικά και αποστάγματα.

Έτσι, δεν δυσκολευτήκαμε να παραγγείλουμε κάποια χαρακτηριστικά πιάτα της ταβέρνας.

• Στην αρχή μάς έφεραν σε πανεράκι φρυγανισμένες φέτες λευκού ψωμιού με λαδορίγανη, μαζί με τις μεγάλες κόκκινες καρό χαρτοπετσέτες. Τιμή 1 €.

• Απ’ τις σαλάτες δοκιμάσαμε τα παντζάρια, που ήταν μια χορταστική μερίδα με κρύα κομμάτια παντζαριών, στα 3.50 €.

• Από ορεκτικά πήραμε τα τυροπιτάκια. Ήταν τέσσερα νοστιμότατα κομμάτια, σχήματος μισοφέγγαρου, που τα τσακίσαμε πάραυτα. Τιμή 4 €.

• Για κύριο πιάτο δοκιμάσαμε μια μερίδα ντοματοκεφτέδες, τέσσερις κεφτέδες εξίσου καλούς με τα υπόλοιπα φαγητά μας, στα 4 €.

• Φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείπει απ’ το τραπέζι μας το θρυλικό τους μπιφτέκι σπέσιαλ, ένα χορταστικότατο και τρυφερότατο μπιφτέκι, το οποίο ξεχείλιζε στο πιάτο, μαζί με τα άπειρα μικρά κομματάκια φρέσκιας ντομάτας και λιγότερα, πράσινης πιπεριάς. Τιμή απίστευτη, στα 6.50 €!

Το μπιφτέκι αυτό που γίνεται στα κάρβουνα, με το σχετικό αλάτι και κάποια μπαχαρικά, ήταν εξωτερικά ξεροψημένο, ενώ εσωτερικά ήτανε φοβερά μαλακό, τόσο που κυριολεκτικά έλιωνε στο στόμα μας! Υποθέτω πως ίσως το τελευταίο λεπτό του ψησίματος προσθέτουν την ψιλοκομμένη ντοματο-πιπεριά, που μάλλον το διαποτίζει με τα υγρά της. Για μένα, είναι μακράν το καλύτερο μπιφτέκι του Αθηναϊκού μας κέντρου, γνώμη που συμμερίζονται, άλλωστε κι οι περισσότεροι καλοφαγάδες μας!

Για κάποιους που ισχυρίζονται ότι υστερούσε επειδή δήθεν δεν είχε τυρί, υπενθυμίζω, για να μην ξεχνιόμαστε, ότι το cheeseburger είναι Αμερικανιά του Μεσοπολέμου, που στην Ευρώπη και τη χώρα μας ήρθε δισταχτικά τη δεκαετία του 60 και 70, σαν μπιφτέκι γεμιστό. Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, λοιπόν, και για cheeseburger, δόξα τω Θεώ, η χώρα μας βρίθει από McDonald’s, TGI Friday’s, Goodies και πληθώρα μπεργκεράδικων. Ας μη συγκρίνουμε ανόμοια πράγματα…

Στο τέλος, μας κέρασαν έναν εξαιρετικό και ζεστό σιμιγδαλένιο χαλβά, κομμένο σε πρωτότυπο ρομβοειδές σχήμα!

Πληρώσαμε μόνον 19 € για όλα αυτά τα καλούδια (κατηγορία 1/9 έκαστος!! ) και φυσικά σκοπεύουμε να ξαναπάμε, τώρα που χειμωνιάζει, για να δοκιμάσουμε τόσο το συκώτι τους όσο και τα παϊδάκια, για τα οποία δεν χρειάζεται πια να ξεκινήσουμε για άλλα στέκια στα προάστιά μας!

Εξυπακούεται πως το ίδιο θα έπρεπε να κάνει κάθε καλοφαγάς μας, τουλάχιστον Αθηναίος, απ’ τους πολλούς που δεν έχουν ακόμα τιμήσει το μοναδικό και σεμνό ΛΥΧΝΙΟΝ, ένα παραδοσιακό φανάρι της πολύτιμης ελληνικής γαστρονομίας μας!!

23 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Όταν την τελευταία Δευτέρα του Σεπτέμβρη περιπλανηθήκαμε με ένα φίλο μου στου Μακρυγιάννη, με κάποια εστιατόρια κλειστά ή γεμάτα, δεν το βάλαμε κάτω. Έτσι, την Τετάρτη 3/10 επισκεφθήκαμε το ΜΑΝΗ ΜΑΝΗ (ΜΜ), αυτή τη φορά μετά από τηλεφωνική κράτηση: Δύο άτομα, στις 8 το βράδυ, με το εστιατόριο ως συνήθως και δικαίως γεμάτο, κυρίως από τουρίστες, εξασφαλίζοντας ωραίο γωνιακό τραπέζι στην μπροστινή αίθουσα, όπως άλλωστε τους το είχα ζητήσει.

Το κλασικό εστιατόριο με βάση τη Μανιάτικη κουζίνα και τα ολόφρεσκα εποχικά υλικά της -που η πλούσια φαντασία του σεφ Αλέξανδρου Φουρούλη, με Μανιάτικες ρίζες επίσης, αναδεικνύει πάντοτε σε γαστρονομικά αριστουργήματα- είναι όντως ένα τουριστικό διαμαντάκι.
Ο Αλέξανδρος βέβαια διαθέτει άριστες περγαμηνές απ’ το Vardis στο Πεντελικόν, το Beau Brummel, που δεν υπάρχουν πια, τη Σπονδή, κ. λπ. ναούς της εστίασής μας! Τίποτα δεν είναι τυχαίο!!

Το ΜΜ συνιστά έτσι τον καλύτερο πρεσβευτή της χώρας μας για όσους επιθυμούν να υπερβούν το δίλημμα ενός καλοφαγά σχετικά με τους τουριστικούς χώρους εστίασης της Πλάκας - και με τις δύο έννοιες εδώ, τόσο της συγκεκριμένης περιοχής, όσο και της ποιοτικής απαξίας!
Άλλωστε, οι τουριστικοί οδηγοί δικαιολογημένα το έχουν ξεχωρίσει, κατευθύνοντας τον ψαγμένο τουρίστα σε μια σωστή επιλογή.
Στο σάιτ μας, μάλιστα, διαπιστώνω ότι γράφω τώρα την 98η κριτική, και εύχομαι σύντομα να τις εκατοστίσει με την αξία του!!

Για τον χώρο δεν θα ήθελα να επαναληφθώ, αφού ήδη τον έχουν επισκεφθεί καλοφαγάδες μας, αξιολογώντας το ΜΜ με 80 % και μάλιστα με βεβαιότητα 65 % περίπου! Το διώροφο της οδού Φαλήρου, με την αριστοκρατική σκάλα που οδηγεί στον Α’ όροφο, τον χάρτη της Μάνης ανεβαίνοντας και τις δύο αίθουσες επάνω, αριστερά τη μικρή και δεξιά την πιο ευρύχωρη, στην πρόσοψη, τις ανοιχτές λευκές αποχρώσεις σε τοίχους, τραπεζοκαθίσματα, τραπεζομάντιλα και σερβίτσια, έχει μια χωρητικότητα τουλάχιστον 60 ατόμων. Ακούγεται απαλή μουσική jazz & lounge, μέσα σε μια μινιμαλιστική ατμόσφαιρα αριστοκρατικής ευγένειας που σε προδιαθέτει να απολαύσεις το φαγητό σου. Στη μικρή αίθουσα, με περιβάλλον περισσότερο Μανιάτικο, δεσπόζει ο τεράστιος, φωταγωγημένος πίνακας-αφίσα της Βάθειας, με τους επιβλητικούς Μανιάτικους πύργους της!!

Υπάρχουν δύο πεντακάθαρες τουαλέτες, ανδρών και γυναικών, μεταξύ των δύο αιθουσών εστίασης, με μοντέρνα είδη υγιεινής και εντυπωσιακούς οβάλ καθρέφτες.

Οι πάντα ευγενέστατοι σερβιτόροι (3-4 νεαρά και άψογα εκπαιδευμένα άτομα) με τους σωστούς χρόνους σερβιρίσματος, είναι φυσικά ένα ακόμη προσόν του συγκεκριμένου αυτού χώρου εστίασης, σε ένα αστικό περιβάλλον που ξυπνά συνειρμούς από αρχοντικές τραπεζαρίες και πλουσιοπάροχα γεύματα περασμένων δεκαετιών!!

Το μαγαζί, που άνοιξε το 2004, τη χρονιά της Ολυμπιάδας μας μαζί με το Μουσείο Ακρόπολης, είναι ανοιχτό καθημερινά, μεσημέρι/βράδυ, από 14.00 μέχρι 23.00, η κουζίνα του.

Το μενού, που ανανεώνεται κατά καιρούς, περιλαμβάνει 5 σαλάτες, από 9-10 € (Μάνη Μάνη, Ελληνική, φακές.. ), 6 ορεκτικά, από 7-14.50 € (φάβα, τοπικό καγιανά, χταπόδι.. ), 4 ζυμαρικά, στα 12-13 €, (τοπικές τσουχτές, μακαρούνες, χυλοπίτες, κριθαράκι), 6 κύρια πιάτα, από 13-19 €, (ψαρονέφρι, μπιφτέκι, αρνάκι, ψάρι ημέρας.. ) και 4 γλυκά, στα 5.5-6.00 € (πορτοκαλόπιτα, δίπλες, μιλφέιγ σοκολάτας.. ).
Το μενού υπάρχει και ηλεκτρονικά, ώστε να μπορείτε να οργανώσετε εκ των προτέρων την επίσκεψή σας, ρωτώντας φυσικά για τυχόν πιάτα ημέρας.

Όσον αφορά τη λίστα των ποτών, αυτή περιλαμβάνει περί τις 30 ετικέτες λευκών και κόκκινων κρασιών του ελληνικού αμπελώνα, σε τιμές από 14-34 €, όχι υπερβολικές για το συγκεκριμένο μέρος, αποστάγματα 200 ml στα 8 €, και τα συνήθη αναψυκτικά και μπύρες.

Εμείς πήραμε τα εξής πιάτα:

• Ο φίλος μου δοκίμασε το ψαρονέφρι, που ήταν γευστικότατο, 4-5 κομμάτια από ψαρονέφρι με μανούρι και μέλι από πάνω, ενώ στο κέντρο του πιάτου υπήρχε μικρή συνοδευτική σαλάτα με βάση αποξηραμένο σύκο, καθώς και τις σχετικές σος. Δοκίμασα και εγώ και συμφώνησα απόλυτα με τον φίλο μου. Τιμή 15 €.

• Εγώ πήρα τον κόκορα κρασάτο, που ήταν καμιά 12αριά λεπτά κομμάτια φιλέτου από κόκορα, απίθανης νοστιμιάς, με σος ντομάτας και διάφορα μπαχαρικά, και με γαρνιτούρα εξαιρετικές τοπικές χυλοπίτες. Τιμή στα 14.50 €.

• Για επιδόρπιο μοιραστήκαμε το περίφημο μιλφέιγ σοκολάτας (τα γλυκά είναι επίσης έργα του σεφ, τα οποία παντρεύουν τη γαλλική του γαστρονομική παιδεία με τις μανιάτικες ρίζες! ). Είχε δύο στρώσεις λεπτής ζύμης, όπου ενδιάμεσα αλλά και από πάνω υπήρχε άφθονη και ποιοτική μους σοκολάτα! Τιμή στα 6 €.

• Στην αρχή ζητήσαμε ψωμιά, που ήρθαν σε κομψό δίσκο και ήταν συνδυασμός λευκού και μαύρου σίκαλης. Τιμή στα 3 €.

• Ζητήσαμε επίσης εμφιαλωμένο νερό, στα 2.50 €, ο φίλος ήπιε coca cola (2.50 €), ενώ εγώ πήρα την αγαπημένη μου μπύρα FIX DARK στα 3.50 €.

Ο λογαριασμός ήρθε στο αναμενόμενο ποσό των 47.00 €, εύλογο για την υπόψη περιοχή και τη συγκεκριμένη γαστρονομική εμπειρία!

Μας κέρασαν λικέρ μαστίχα εκλεκτή και τα παρατηρητικά γκαρσόνια βλέποντας άμεσα τον άσπρο πάτο, μας ξαναγέμισαν τα ποτήρια, χωρίς δεύτερη σκέψη! Εύγε!!

Συμπερασματικά, το ΜΑΝΗ ΜΑΝΗ του κ. Μπουτσικάρη απ’ το Γύθειο, διατηρεί σταθερά την ίδια άψογη ποιότητα της κουζίνας του, που το κάνει να ξεχωρίζει στην ευρύτερη τουριστική περιοχή Μακρυγιάννη - Ακρόπολη - Κουκάκι και να μαγνητίζει δικαιολογημένα τόσο τους απαιτητικούς τουρίστες όσο και την αντίστοιχη εγχώρια πελατεία του, η οποία το τιμά περισσότερο τους χειμερινούς μήνες!!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη piperman.

05 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Δευτέρα 24/9 έχω την ευκαιρία να ξαναδοκιμάσω την αγαπημένη μου κουζίνα της Ανατολής, αφού εκτός από σούσι και σπρινγκ ρολς λατρεύω ναν και πιάτα tandoori. Τα ξαναβρήκαμε με ένα φίλο στο INDIAN HAVELI (ΙΗ), το ινδικό ανάκτορο απέναντι απ’ τους Στύλους του Ολυμπίου Διός. Είχε προηγηθεί επίσκεψή μας στη Στροφή, απέναντι απ’ το Ηρώδειο που ήταν κλειστή λόγω Δευτέρας και στο ΜΑΝΗ ΜΑΝΗ, που ήταν τίγκα από κόσμο!

Το ΙΗ Λειτουργεί καθημερινά απ’ τις αρχές του 2016, από 13.00 μέχρι τα μεσάνυχτα και κάνει διανομή στο Κέντρο της Πρωτεύουσας.
Μάγειράς του μάθαμε πως είναι από την αρχή ο Gurinder, που στο Punjab Της Β. Ινδίας - κουζίνα άλλωστε του χώρου αυτού - σημαίνει τον γκουρού, τον φωτισμένο πνευματικό ηγέτη, και τον άρχοντα, ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, μαγειρεύει επάξια στο ‘ινδικό αρχοντικό’!

Ο χώρος, τόσο στο ισόγειο όπου καθίσαμε όσο και στο πατάρι, ήταν ασφυκτικά γεμάτος από τουρίστες, καμιά εκατοστή άτομα συνολικά, που συνήθως πληροφορούνται τα γαστρονομικά διαμαντάκια απ’ τους επικαιροποιημένους Τουριστικούς Οδηγούς τους. Ο φίλος μου το επισκέπτονταν για πρώτη φορά και εντυπωσιάστηκε απ’ τις τοιχογραφίες με τα ωραία χρώματα με τα οποία φιλοτεχνήθηκαν Ινδές διαφόρων περιοχών με τις τοπικές φορεσιές και τα έθιμά τους.

Μουσική ακούγονταν ινδική βέβαια στη σωστή χαμηλή ένταση για να μην ενοχλεί, επαυξάνοντας την ηχορύπανση απ’ το συνωστισμό, ενώ οι 2 τουαλέτες στο βάθος του ισογείου ήταν λειτουργικές, πράγμα άλλωστε απαραίτητο και για την εντύπωση που αποκομίζουν οι τουρίστες, και που δυστυχώς σε άλλα μέρη, τουριστικά και μη, δεν τηρείται!

Στην εξυπηρέτηση ήταν ο ίδιος ο μαιτρ και τρεις βοηθοί του, που πηγαινοέρχονταν και ανεβοκατέβαιναν συνέχεια. Το μενού, που υπάρχει και ηλεκτρονικά σε εξαιρετικό σάιτ, είναι αριθμημένο και συνιστώ να τους λέτε και τον αριθμό κάθε πιάτου, προς αποφυγή τυχόν παρερμηνειών από το προσωπικό που είναι όλοι ξένοι…

Υπενθυμίζω ότι το πλούσιο μενού περιλαμβάνει ό, τι βάζει ο νους σας από ινδική κουζίνα, δηλ. δεκάδες επιλογές από ορεκτικά, σούπες, σαλάτες, πίτες ναν, πιάτα tandoori (μαγειρεμένα στους ινδικούς πήλινους μικρούς φούρνους), κάθε λογής κρέας, ψάρι, γαρίδες, ρύζια, πιάτα χορτοφαγίας, επιδόρπια τοπικά και παγωτά.

Εξάλλου, η κάβα έχει καμιά 15αριά ετικέτες κρασιών, μπύρες, αναψυκτικά και κοκτέιλ, σε τιμές ελαφρώς τσιμπημένες λόγω του χώρου.

Μας ενημέρωσαν ότι από Οκτώβριο ανανεώνεται το μενού τους, στο οποίο θα προστεθούν σαλάτες με κοτόπουλο κ. λπ. δημοφιλή πιάτα της χώρας τους.

Εμείς λοιπόν παραγγείλαμε:

• Στην αρχή μια δροσιστική σαλάτα ράιτα, κάτι σαν εξελιγμένο τζατζίκι, με γιαούρτι, αγγούρι, δυόσμο και χυμό λεμόνι. Εξαιρετική, ειδικά για το καλοκαίρι, ή προς εξουδετέρωση καυστικών εδεσμάτων! Τιμή 4.50 €.

• Ο φίλος πήρε το κλασικό κοτόπουλο κόρμα, με φοβερή κυριολεκτικά λευκή πηχτή σάλτσα από κρέμα καρύδας, γιαούρτι, ελαφρύ κάρυ, τζίντζερ, σκόρδο και κρεμμύδι, μαγειρεμένο σε φούρνο tandoori. Ίσως το καλύτερο κόρμα στην Αθήνα, που το τσάκισε πάραυτα! Τιμή στα 10.50 €.

• Εγώ δοκίμασα ένα κοτόπουλο jalfrezi, που είναι χαρακτηριστικός τρόπος μαγειρέματος κρεατικών, με βάση μια καυτερή σος από τηγάνισμα διάφορων υλικών, όπως κρέμα, πιπεριές, ντομάτα, κάρυ, κ. λπ. Μου άρεσε επίσης. Τιμή, στα 9.50 €.

• Πήραμε πίτες ναν με κιμά, που ήταν 4 πολύ φίνα και νόστιμα κομμάτια, με τα οποία συνοδέψαμε τα φαγητά μας αντί για τι κλασικό ρύζι (κάτι σαν ελαφρύ λαχματζούν! ). Τιμή 3.50 €.

• Μοιραστήκαμε το ινδικό παγωτό kulfi exotic, ένα κρεμώδες παγωτό ανοιχτού ροζ χρώματος, (κάτι σαν τα παλιά κασάτα που θυμόμαστε οι μεγαλύτεροι! ), με προσθήκη τριαντάφυλλου, μάνγκο, σαφράν και τρίμματος από φιστίκια. Τιμή στα 4.50 €.

• Ήπιαμε μόνο εμφιαλωμένο νερό, τιμή 2.00 €.

Ο λογαριασμός στα 34.50 €, άξιζε 100% την όλη γευστική μας εμπειρία, στο Ινδικό Ανάκτορο, όνομα και πράμα, αν και μες στον χαμό δεν πρόλαβαν ίσως να μας κεράσουν έστω κάποιο ινδικό γλυκάκι τους!

Προτείνεται σαν ένα έξοχο δείγμα της ινδικής γαστρονομίας στη χώρα μας. Άλλωστε, κάτι ήξερε ο αγαπητός fratello που το εισήγαγε πρόπερσι με φουλ τεσσάρια σε όλα τα καθ΄ ημάς, και εγώ με τη σειρά μου, μετά λόγου γνώσεως, ανεβάζω τώρα τη γεύση από 3 σε 4!!

Φίλοι γευσιγνώστες, σας εύχομαι άριστα γευστικά βιώματα από μενού, ποτά αλλά και διαλέξεις Ελλήνων και Γάλλων γαστρονόμων και σεφ, στην εκδήλωση Taste Athens, τον ετήσιο διεθνή θεσμό που διοργανώνεται φέτος στη χώρα μας και συγκεκριμένα στο Ίδρυμα Νιάρχος 27-30 Σεπτέμβρη, και καλές κριτικές για κάποιο απ’ τα 12 εστιατόρια, αν βέβαια φάτε όλα τα πιάτα του αντίστοιχου σεφ!!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη piperman.

04 Σεπ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Μετά από δεκαπενθήμερες διακοπές, πεθυμήσαμε με μια φίλη μου την ιταλική κουζίνα, με δροσερές σαλάτες και ενίοτε περίεργα ζυμαρικά, επιλέγοντας στη γειτονιά μου τη νέα τρατορία SANTA LUCIA (SL), η οποία άνοιξε φέτος τον Απρίλη και λειτουργεί καθημερινά μετά τις 17.30 μ. μ. και μέχρι 00.30 τουλάχιστον, πλην Δευτέρας.

Προηγήθηκε βέβαια η σχετική περιήγησή μας στην πιάτσα της Αρχελάου στο Παγκράτι, όπου η μεν ΕΛΛΟΥΔΑ ατυχώς έκλεισε, ενώ οι TRE SORELLE είχαν προς το παρόν αποκλειστικά πίτσες και σαλάτες.

H SL, το βροχερό απόγευμα της Τρίτης 28/8, σου έδινε την εντύπωση ότι βρίσκεσαι σε κάποια τρατορία της Ιταλίας, ή ακόμα βορειότερα!
Την άνοιξε ο δημοφιλής δημοσιογράφος, γνωστός απ’ την εκπομπή MEGA Σ/Κ, Μανώλης Αναγνωστάκης, μαζί με τη ζωγράφο Βασιλική Παπαθεοδώρου, της οποίας εντυπωσιάζουν οι μοντέρνοι πίνακες με τα φανταχτερά χρώματα.
Παρόντες και αεικίνητοι αμφότεροι, ο μεν Μανώλης είχε αναλάβει την ενημέρωση δύο νεαρών κυριών, πιθανώς συναδέλφων του δημοσιογράφων, η δε Βασιλική ήταν η υπεύθυνη της σάλας, η οποία μας ενημέρωνε για το καθετί στον χώρο, απ’ τους καταλόγους, μέχρι το σερβίρισμα των φαγητών, κ. λπ. Για την όλη προσφορά της, βαθμολογώ την εξυπηρέτηση με 4 στα 4, με μοναδική μου ένσταση το ότι δεν μας άλλαξε μαχαιροπήρουνα απ’ τη σαλάτα στα κυρίως πιάτα μας!

Το όνομα SL το έδωσε ο Μανώλης, γιατί ο γιος του Μανούσος, που ασχολείται επαγγελματικά με τη μουσική, τραγουδούσε από μικρός με επιτυχία την πασίγνωστη ομώνυμη Ναπολιτάνικη βαρκαρόλα, οπότε για τον δημοσιογράφο-ιδιοκτήτη το SANTA LUCIA εκφράζει ένα έντονο συναισθηματικό του βίωμα!

Σεφ είναι ο νεαρός Παρασκευάς Δημολίκας, ο οποίος επιτελούσε τα γαστρονομικά του καθήκοντα στην ανοιχτή κουζίνα, που βρίσκεται στο βάθος αριστερά.

Όσον αφορά τον χώρο, αυτός φωτίζεται απ’ τις τζαμαρίες της πρόσοψης, είναι δε μια μικρή μάλλον αίθουσα, που στο παρελθόν είχε στεγάσει κατάστημα βίντεο και κατόπιν ηλεκτρολογείο. Εσωτερικά, καμιά δεκαριά απλά ξύλινα τραπέζια με 20 περίπου ξύλινες, ψάθινες καρέκλες, και ισάριθμα τραπεζοκαθίσματα στο πεζοδρόμιο. Μωσαϊκά δάπεδα και τοίχοι βαμμένοι ροζ-μπεζ, καθώς και μικρό πατάρι με κάγκελα, κάποια ραφάκια με ποτά, και σε περίοπτη θέση μια ασπρόμαυρη φωτογραφία της Κλαούντια Καρντινάλε, που απολαμβάνει τη μακαρονάδα της!!
Στα τραπέζια, γλαστρούλες με βασιλικό που ευωδιάζει, ενώ στο βάθος, δύο ψυγεία και ένας καθρέφτης συμπληρώνουν την εικόνα της λιτής τρατορίας, στο αριστερό μέρος της εισόδου της οποίας, δίπλα στο ρολόι της ΔΕΗ, διακρίνονται διάφορα γυάλινα βαζάκια με λογής-λογής καλούδια, όπως τουρσιά, ποτά, κ. λπ.

Για τις τουαλέτες, καθαρές και περιποιημένες, θα κατεβείτε τη μικρή ξύλινη σκάλα που οδηγεί στο υπόγειο. Στον προθάλαμο των δύο WC ξεχωρίζει μια τετράγωνη βάση με λευκές πέτρες περιμετρικά της, ενώ οι τουαλέτες (με καλλιτεχνικά χρωματισμένα καδράκια στις εισόδους τους) είναι εξοπλισμένες με μοντέρνους νιπτήρες. Μουσική ακούγονταν διακριτική lounge.

Το μενού περιλαμβάνει 6 σαλάτες (7-9 €) και 6 antipasti (9-11 €), ενώ ακολουθούν 9 ζυμαρικά, στα 8-13 € και 5 γλυκά και παγωτά, από βραβευμένο pastry chef γνωστού ιταλικού ζαχαροπλαστείου του Χαλανδρίου, στα 5-7 €.

Η λίστα των ποτών έχει καμιά 10αριά ετικέτες ελληνικών και ιταλικών κρασιών, σε τιμές από 18-36 €, ποτήρι κρασί στα 4.50 €, δύο μπύρες από 3-4.50, και συνήθη αναψυκτικά και ποτά, από 2-10 €.

Δοκιμάσαμε τα εξής πιάτα:

• Μια σαλάτα Datterini, με κατσικίσιο τυρί, ντοματίνια, νόστιμα φύλλα κάπαρης, και αγνό παρθένο ελαιόλαδο, απ’ τον νομό Χανίων, τόπο καταγωγής του κ. Αναγνωστάκη. Μας άρεσε πολύ. Η τιμή της στα 9 €.

• Εγώ πήρα μία μερίδα γαρίδες γιουβαρλάκια, που ήρθε σε βαθύ πιάτο και περιλάμβανε τρία ευμεγέθη γιουβαρλάκια, με ιταλικό ρύζι abrorio, μάραθο, κρεμμύδι, και την κλασική μας σάλτσα αυγολέμονο. Διέκρινα μεν κάποια αίσθηση γαρίδας, αλλά, κατά τη γνώμη μου, η σπεσιαλιτέ τους αυτή χρειάζεται σαφώς γευστική ενίσχυση σε γαρίδες, ούτως ώστε αυτές να επικρατήσουν των υπολοίπων υλικών. Ο άξιος σεφ ας το ψάξει κι άλλο! Τιμή στα 13 €.

• Η φίλη μου πήρε μια μερίδα caci & pepe, που ήταν τετράγωνα ζυμαρικά paccheri (σχήματος σωλήνα), και περιείχε τυρί πεκορίνο, πιπεριές και ελαιόλαδο. Ήταν γευστικό και spicy πιάτο. Τιμή στα 8 €.

• Για γλυκό μοιραστήκαμε ένα cannoli Σικελίας, που ήταν μια κυλινδρική σωληνοειδής κρούστα, γεμισμένη με κρέμα από ρικότα (είδος ανθότυρου), φιστίκια Αιγίνης και μικρά κομματάκια κίτρου. Τιμή στα 6 €. Συμπαθητικό μεν, αλλά ασφαλώς όχι απογειωτικό!

• Ήπιαμε ένα νερό εμφιαλωμένο, σε τιμή 1.50 €.

Πληρώσαμε 37.50 € (το άτομο κατηγόρια 17/25 €), που θεωρώ ότι είναι ένα κάπως λογικό vfm.

Προτείνεται, σαν μια ενδιαφέρουσα τρατορία στην περιοχή του Παγκρατίου και μια ενδιαφέρουσα επιλογή για ό, τι προσφέρει στους πελάτες της. Σκοπεύω να ξαναπάω τον χειμώνα, δοκιμάζοντας κι άλλα πιάτα!

07 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Την Τετάρτη 1/8 βρέθηκα στην περιοχή της Ακρόπολης, γύρω στις 12.30 το μεσημέρι, ανάμεσα σε αμέτρητα πλήθη τουριστών. Επηρεασμένος θετικά απ’ την ΕΠΗΡΕΙΑ, σκέφθηκα να επισκεφθώ και την ARCADIA (A), που το όνομά της παραπέμπει επίσης σε συμπατριώτες Αρκάδες!

Μου έκανε εντύπωση ότι το συγκεκριμένο μαγαζί γέμισε, από μεμονωμένους πελάτες και γκρουπ τουριστών λίγο πριν τη 1.00 μ. μ., ενώ τα γειτονικά καταστήματα ήταν ακόμη μισοάδεια (ή μισογεμάτα, ανάλογα με τον βαθμό αισιοδοξίας σας! ).

Η Α, που βρίσκεται στην οδό Μακρυγιάννη, απέναντι απ’ το ομώνυμο μουσείο και σε απόσταση ελάχιστων μόνο μέτρων απ’ τον Σταθμό του Μετρό, πρωτοάνοιξε κατά τα τέλη της δεκαετίας του 70 και ήδη το 1980 λειτουργούσε κανονικά σαν μια απλή τουριστική ταβέρνα της περιοχής. Ο ιδιοκτήτης της, κ. Παρασκευόπουλος, που τον γνώρισα εκεί, με καταγωγή απ’ το Χρυσοχώρι Αρκαδίας (στον ποταμό Λάδωνα, λίγο έξω απ’ τα φημισμένα ιαματικά Λουτρά Ηραίας), με πληροφόρησε ότι ανακαίνισε το μαγαζί του ριζικά το 2012, και τώρα είναι ένα ευπρεπέστατο εστιατόριο. Ανοίγει καθημερινά, απ’ το πρωί για καφέδες, χυμούς και σνακ, ενώ η κουζίνα του λειτουργεί απ’ τις 12.00 μέχρι 00.30 μετά τα μεσάνυχτα.

Ο σεφ της Α είναι ο Άγγελος, ο οποίος έχει δημιουργήσει ένα πλούσιο μενού, βασισμένο σε πολλές τοπικές πρώτες ύλες, καθώς και τα γνωστά πιάτα της ελληνικής κουζίνας, περιζήτητα απ’ τους τουρίστες.

Στον χώρο κυριαρχούν λευκές και ανοιχτές μπεζ αποχρώσεις, ενώ στα τραπέζια είναι στρωμένα λευκά υφασμάτινα τραπεζομάντιλα και λευκές πετσέτες.

Εσωτερικά, οι δυο μεγάλες τζαμαρίες χαρίζουν άπλετο φως, ο κλιματισμός λειτουργούσε κανονικά, προσφέροντας την απαραίτητη δροσιά και γι’ αυτό προτίμησα να κάτσω μέσα, θαυμάζοντας την κίνηση απέξω. Το δάπεδο ήταν στρωμένο με τετράγωνα μπεζ πλακάκια, ενώ ο χώρος στην τζαμαρία ήταν λίγο υπερυψωμένος, με ξύλινο δάπεδο και δύο απ’ τα συνολικά 12 τραπέζια. Υπολόγισα την εσωτερική χωρητικότητα σε 50 άτομα, που έτρωγαν σε διθέσιους κυρίως καναπέδες ή σε καθίσματα. Εξωτερικά έτρωγαν ισάριθμα άτομα, ενώ στο πατάρι υπήρχε χώρος για 20 ακόμη άτομα περίπου.

Στο πατάρι επίσης, με πρόσβαση από σκάλα στο βάθος της αίθουσας, υπήρχαν 1+1 ευπρεπή WC, όπου το ανδρικό που επισκέφθηκα ήταν καθαρό, παρά την κίνηση, και άρτια εξοπλισμένο.

Η μουσική, στη σωστή ένταση, ήταν βέβαια σύγχρονα ελληνικά ελαφρολαϊκά τραγούδια, με τον Ρέμο κι άλλους γνωστούς καλλιτέχνες. Θεωρώ ότι ταίριαζε απόλυτα με την όλη ατμόσφαιρα.
Σημειωτέον επίσης, ότι μέσα απαγορεύεται αυστηρά το κάπνισμα, γεγονός που τηρείται ευλαβικά απ’ τους τουρίστες, ενώ και έξω ελάχιστοι κάπνιζαν!

Παρατήρησα ότι στη μία πλευρά των τοίχων υπήρχαν δύο όμορφα ταμπλό με καταπράσινα τοπία της ποιμενικής Αρκαδίας.

Απ’ την άλλη πλευρά δεν μπορούσε να λείπει αντίγραφο του φημισμένου πίνακα του Γάλλου ζωγράφου του 17ου αιώνα Nicolas Poussin, που κοσμεί σε περίοπτη θέση το μουσείο Λούβρο στο Παρίσι,. Ο πίνακας αυτός είναι συνυφασμένος με το πασίγνωστο motto – ET IN ARCADIA EGO – που σημαίνει: «Ακόμα και στην Αρκαδία βρίσκομαι εγώ», υποδηλώνοντας ότι κι ο Θάνατος ακόμα δεν μπορεί να απουσιάζει ούτε από μια τόσο ουτοπική, αγνή, παραδεισένια και ειδυλλιακή περιοχή, μακράν των ‘μολυσμένων’ πόλεων! Ο διαπρεπής καλλιτέχνης-στοχαστής, στο μπαρόκ αυτό έργο του, απεικονίζει ένα ποιμενικό τοπίο με Αρκάδες βοσκούς της κλασικής αρχαιότητας, συγκεντρωμένους γύρω από έναν τάφο. Άλλωστε, κι ο Θεός Πάνας είναι ο Θεός των Αρκαδικών βουνών!

Μετά τη μικρή παρένθεση για τον πίνακα που δεν θα μπορούσε να λείπει απ’ την ARCADIA, θα προσγειωθώ στα βασικά μας θέματα του μενού, των γεύσεων και της εξυπηρέτησης. Μου έκανε πραγματικά εντύπωση, ότι παρά την κίνηση, όλα στην Α ήταν άψογα συντονισμένα, και τα 5-6 νεαρά παιδιά, με τα σκούρα παντελόνια και τα λευκά πουκάμισα, σε συνδυασμό με την οργάνωση της εσωτερικής κουζίνας, επιτελούσαν το θαύμα τους, παίρνοντας παραγγελίες στα αγγλικά, και σερβίροντας μέσα σε χρόνους ρεκόρ.
Εύγε και ελπίζω το ίδιο να ισχύει και τις βραδινές ώρες, με την εξίσου μεγάλη τουριστική προσέλευση, υποθέτοντας ότι κάποιες βάρδιες προσωπικού θα ανανεώνονται.

Στο μενού τώρα, που υπάρχει και ηλεκτρονικά στο σάιτ της Α και το οποίο περιλαμβάνει τα εξής!

15 ορεκτικά, όπως αρκαδικούς κολοκυθοκεφτέδες, ρεβυθοκεφτέδες, ντολμαδάκια, κεμπαπάκια γαρίδας με καβούρι, γαύρο, χταπόδι σχάρας, σε τιμές 4-15 €,
7 σαλάτες από 7.50-13 €, τιμή που αφορά σαλάτα θαλασσινών με γαρίδες,
2 σούπες στα 6.50 €,
8 τοπικές σπεσιαλιτέ, κι ανάμεσά τους 3 παραλλαγές του μουσακά, δηλαδή τον παραδοσιακό, τον χορτοφαγικό, καθώς και τον ονομαζόμενο ‘αρχαϊκό’, με αρνί τυλιγμένο σε μελιτζάνα και γιαούρτι. Επίσης, αρνάκι κλέφτικο, χοιρινό σέλινο (τον χειμώνα σερβίρουν φοβερό φρικασέ με τοπικά μυρώνια! ), κόκορα κρασάτο με τοπικές χυλοπίτες, κ. λπ., σε τιμές 9-16 €,
12 κρεατικά και 7 ψαρικά, σε τιμές από 10-22.50 €, που αφορά το φιλέτο μυλοκόπι με τοπικά αγριόχορτα,
10 ζυμαρικά και ριζότο, στα 9-16 €, για το ριζότο θαλασσινών,
Καθώς και κάποια γλυκά, όπως μπακλαβά, κανταΐφι, και σπεσιαλιτέ κορμό σοκολάτας με έξτρα κρέμα.

Στον κατάλογο των ποτών υπάρχουν 10 εγχώριες μπύρες ~ 4 €, αποστάγματα 200 ml στα 6-7 €, ποτήρι κρασί στα 3.50 και καράφα ½ λίτρου στα 7 €, κοκτέιλ στα 8 €, συνήθη αναψυκτικά και 20 ετικέτες ελληνικών κρασιών, από 15 € το τοπικό μοσχοφίλερο, μέχρι 70 € για το κόκκινο Κτήμα Θεόπετρα 24 των Μετεώρων, παλαιωμένο κρασί 14 βαθμών οινοπνεύματος, από γαλλικές ποικιλίες (σε καλές κάβες, περί τα 35 €! ).

Όσον αφορά τώρα την όρεξή μου: αρχικά μου πρόσφεραν welcome δίσκο με 4 φέτες φρεσκότατου, λευκού ψωμιού, που συνοδεύονταν από μπολάκι με πάστα ελιάς! Αφορά καλωσόρισμα για κάθε πελάτη.

Επίσης, ζήτησα 1 λίτρο εμφιαλωμένου νερού (AVRA), τιμή 2.00 €.

Για πρώτο πιάτο πήρα μια σπανακόπιτα, που ήταν μια νοστιμότατη πίτα από τοπικά μυρώνια, ευωδιαστές καυκαλήθρες, και τη γνωστή αρκαδική φέτα. Τιμή 5.00 €.
Για κυρίως πήρα τον παραδοσιακό μουσακά, με ωραία μπεσαμέλ, φρέσκο κιμά, μελιτζάνες και λίγη πατάτα στη βάση του. Ήταν απ’ τα γευστικότερα πιάτα, ειδικά για τουριστικό μέρος. Μερίδα χορταστική από έναν σεφ που προφανώς ξέρει καλά τη δουλειά του! Τιμή στα 10.00 €.

Με κέρασαν ένα πολύ καλό κορμό, με πλούσια σοκολάτα και με κρέμα σερβιρισμένη στην άκρη του πιάτου μου, για να τον βουτήξω. Ο σεφ τα καταφέρνει εξίσου και στα επιδόρπια!

Πλήρωσα 17.00 € και ευχαριστήθηκα το γεύμα μου, στην πιο τουριστική μάλιστα περιοχή της Πρωτεύουσας!

Φυσικά και το προτείνω, ανάμεσα σε πληθώρα αξιόλογων χώρων της περιοχής αυτής.

Η Αρκαδία, πατρική μου γη, που την έχουν υμνήσει μέγιστοι ποιητές απ’ τον Βιργίλιο μέχρι τον Γκαίτε, σαν φύση μοναδική, βιώνεται λοιπόν εξίσου και για τη γαστρονομία της!!

24 Ιούλ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Τετάρτη βράδυ 18/7 γύρω στις 11.30 μ. μ. επισκέφθηκα με μια φίλη στη γειτονική μου Πλατεία Προσκόπων, υπό την επήρεια των καλών κριτικών, την ΕΠΗΡΕΙΑ (Ε), έναν all day χώρο, πρόσφατα περασμένο στο σάιτ μας.

Το μαγαζί, με τις ενδιαφέρουσες Μεσογειακές γεύσεις και τα φοβερά signature cocktails, άνοιξε πέρσι τον Ιούνη, βρίσκεται δε δίπλα στο Αερόστατο, και απέναντι απ’ τον Κατσούρμπο και τον ιστορικό Μαγεμένο Αυλό!

Την επόμενη μέρα, γράφοντας την κριτική μου, φανταστείτε την έκπληξή μου όταν διάβασα στο Διαδίκτυο ότι το μαγαζί αυτό το άνοιξε ο συμπατριώτης μου απ’ τη Βυτίνα Γιώργος Μπακογιαννάκης, ιδιοκτήτης εκεί του ξενοδοχείου Mainalon, έχοντας κι εδώ ως διακοσμητή του τον Άγγελο Άγγελόπουλο.

Ο σεφ της Ε που ευθύνεται για τα εξαιρετικά φροντισμένα εδέσματα είναι ο Αλέξανδρος Χρυσανθακόπουλος, που έχει προφανώς συμπεριλάβει και κάποια τοπικά εδέσματα, όπως την ψητή φέτα Βυτίνας, στα ορεκτικά του, και το θρυλικό μπιφτέκι από Αρκαδικό αγριογούρουνο, στα κύρια πιάτα του!

Το μαγαζί ήταν γεμάτο, μέσα-έξω, σε μια τόσο προχωρημένη ώρα! Η κουζίνα του μένει ανοιχτή καθημερινά μέχρι τα μεσάνυχτα, ενώ σερβίρουν ποτά και κοκτέιλ μέχρι τις 2.00 τη νύχτα τουλάχιστον. Πρόκειται δηλαδή για ξενυχτάδικο σε μια πιάτσα που όλοι φαίνεται να ξεφαντώνουν!

Υπάρχουν συνολικά, στον εσωτερικό χώρο και έξω στην πλατεία, καμιά 15αριά τραπέζια για 50-60 θαμώνες. Μέσα, ξεχωρίζει ο τοίχος με τα γεωμετρικά σχέδια, ζωγραφισμένα με πολύχρωμα, ζωηρά χρώματα, ενώ στο βάθος της μακρόστενης αίθουσας δεσπόζει η μεγάλη και όμορφα φωτισμένη μπάρα, με τα ποτά, τα κοκτέιλ και τα ψηλά καθίσματα.
Μια περιστρεφόμενη σκάλα οδηγεί στο υπόγειο στα ευπρεπή και ευρύχωρα 2+2 WC, με μεγάλες σιδερένιες πόρτες, βιομηχανικό στυλ και στον προθάλαμο εντυπωσιακούς γκρι νιπτήρες και σετ από πολλά και διάφορα σαπούνια! Η ίδια αυτή σκάλα οδηγεί και στο πατάρι, που συμπληρώνει την όλη εικόνα με 3-4 τραπέζια, αναπαυτικές πολυθρόνες και, τα προσφιλή στον ιδιοκτήτη, ζωγραφικά έργα τέχνης!

Η μουσική, σε χαμηλή ένταση, ακούγονταν ελάχιστα λόγω της βαβούρας στα πέριξ!

Την εξυπηρέτηση διεκπεραίωνε ένας συμπαθής νεαρός Κρητικός, ενώ ένας άλλος νεαρός είχε αναλάβει τα ποτά και τα κοκτέιλ στο μπαρ. Υποθέτω ότι σε ώρες αιχμής, κάπως νωρίτερα, θα πρέπει να ζορίζονται απ’ την κίνηση, ενώ θα υπάρχει και ο σχετικός χρόνος αναμονής, ειδικά της κουζίνας!

Μας πληροφόρησαν ότι θα ξεκουραστούν κλείνοντας από 5 μέχρι 20 Αυγούστου.

Επίσης, ο φωτισμός είναι απαράδεκτα χαμηλός (concept γαρ!! ), και τη νύχτα είναι αδύνατο να διαβαστεί το μενού, που μόνο φωτογραφιζόμενο διαβάζεται απ’ τα κινητά μας τηλέφωνα (τεχνολογία γαρ!! ), ενώ εξωτερικά δεν είδαμε καμία ταμπέλα, και έτσι ρωτώντας, μας πληροφόρησε ότι βρισκόμαστε στην ΕΠΗΡΕΙΑ το τρίτο κατά σειρά τραπέζι!!!

Στο μενού τώρα: Υπάρχουν τιμές για brunch που σερβίρεται όμως πιο νωρίς, 4-5 σαλάτες, χορταστικές και νόστιμες, στα 7.50-8.00 €, κι ανάμεσά τους η ομώνυμη, με διάφορα φρούτα εποχής, κ. λπ. Ακόμη 5 ορεκτικά, από 3.50-7.50 € (γαρίδες κανταΐφι, φέτα Βυτίνας…), 3 πίτσες λεπτής ζύμης ~ 8.00 €, πάστα και ριζότο, από 10-12 €, 6 κύρια πιάτα με κρεατικά (cheeseburger, φιλέτο κοτόπουλου, μπιφτέκι αγριογούρουνου.. ) στα 7.50-18.00 € (για πιάτο mixed grill), και 3 γλυκά (σουφλέ σοκολάτας, μους λευκής σοκολάτας με φρούτα του δάσους, και cheesecake).

Από ποτά, σερβίρουν μεγάλη ποικιλία από 12 μπύρες (3.50-6.50), 15 περίπου ετικέτες κρασιών (19-38), αποστάγματα, καθώς και ποικιλία αναψυκτικών, καφέδων και χυμών.
Φημίζονται για τα signature cocktails τους (σε ξεχωριστή λίστα! ), που τα περισσότερα κυμαίνονται στα 8-10 €. Ανάμεσά τους: Negroni, winter sushi, de Paloma, κ. λπ. Γύρω μας είχαν την τιμητική τους, αλλά εμείς επιφυλαχτήκαμε για μια προσεχή φορά…

Εμείς καταλήξαμε στα εξής πιάτα:

• Μια σαλάτα του Καίσαρα, με καλοψημένα κομμάτια από φιλέτο κοτόπουλου, σε συνδυασμό με μπέικον, κρουτόν, παρμεζάνα, μαρούλι iceberg και τη σχετική σος της. Εκπληκτική και μεγάλη μερίδα, στα 7.50 €.

• Μια spring rolls, από 7 κομμάτια, που ήρθαν καυτά μέσα σε ένα μπολ, με τη χαρακτηριστική γλυκόξινη σος τους. Μας άρεσαν επίσης. Τιμή 5.00 €.

• Μια μερίδα λιγκουίνι με γαρίδες. Επίσης εκλεκτό ζυμαρικό, σε βαθύ πιάτο. Περιείχε 4-5 μεγάλες γαρίδες, τα δε ζυμαρικά ήταν μαγειρεμένα με αρωματική σος ντομάτας και βασιλικού. Ό, τι έπρεπε για να χορτάσουμε, σε τιμή 12.00 €, που τη θεωρώ λογική για το συγκεκριμένο πιάτο.

• Κλείσαμε με μία μους λευκής σοκολάτας και φρούτα του δάσους, που ήταν κι αυτό εκπληκτικό γλυκό και μας το σέρβιραν μέσα σε ένα μεγάλο ποτήρι. Παρότι ήταν περασμένα μεσάνυχτα και η κουζίνα είχε κλείσει, ο σεφ δεν μας χάλασε χατίρι και έτσι, απολαμβάνοντάς το, σχηματίσαμε μια ολοκληρωμένη γαστρονομική εικόνα του σεφ, τόσο μάγειρα όσο και ζαχαροπλάστη! Τιμή 6.00 €.

Συνολικά, ο λογαριασμός, στα 30.50 €, (10/16 € το άτομο), συνεπάγεται ένα πολύ καλό value for money, για την ΕΠΙΡΕΙΑ, που κοσμεί την Πιάτσα των Προσκόπων, στο πάλαι ποτέ Βατραχονήσι του Παγκρατίου, δίνοντας της μια πρόσθετη νότα νεανικής δροσιάς, μέσα στο φετινό καυτό κατακαλόκαιρο!!

Για όλους αυτούς τους λόγους, παρά την έλλειψη ταμπέλας και επαρκούς φωτισμού, σαφώς προτείνεται, ελπίζοντας να ακολουθήσουν κι άλλες κριτικές, για πιο ολοκληρωμένη αξιολόγηση και μεγαλύτερη βεβαιότητα!