piperman



Κριτικές: 139

Μέλος από:
Φεβ 2015
Δεν είναι στη λίστα
των έμπιστών σου
.



Εμφάνιση:

Fish Restaurants - Παγκράτι, Αθήνα
Αυγ
15
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Χθες Πέμπτη 10/8 με επισκέφθηκε το βράδυ ένας φίλος και, μέσα στην Αυγουστιάτικη μισοάδεια Αθήνα, κατηφορίσαμε μαζί προς την Πλατειούλα του Caravel, όπου και υπάρχει η πιάτσα με χώρους εστίασης και καφετέριες. Ανάμεσά τους, το πολύ δημοφιλές μας OROSCOPO, τα SIMPLY BURGERS, το PALMIE BISTRO, η ΠΙΤΑ ΠΑΝ, η Disco 33 στροφές, το μπαρ UTOPIA, καθώς και το ψαρομεζεδοπωλείο VARKA (V), όπου τελικά καταλήξαμε.

Η V έκλεισε ήδη ένα χρόνο λειτουργίας, αφού άνοιξε πέρσι τον Ιούλιο, είναι δε το τελευταίο απόκτημα του Ομίλου PALMIE BISTRO. Είναι ένα στέκι πολυσύχναστο γιατί βρίσκεται σε ευχάριστο περιβάλλον, με νόστιμους ψαρομεζέδες σε τιμές λογικές και μάλιστα σε περιοχή όπου δεν υπάρχουν κοντά χώροι ψαροφαγίας, αφού πρέπει να διανύσει κάποιος περί τα 2 χιλιόμετρα για αντίστοιχα εστιατόρια της Καισαριανής, του Κολωνακίου, ή του Παγκρατίου (με εξαίρεση βέβαια τον ΒΑΣΙΛΑΙΝΑ, σχεδόν απέναντι, για τον οποίο σας έγραψα πρόσφατα).

Η V, της οδού Ιοφώντος, δίπλα ακριβώς στο PALMIE BISTRO, λειτουργεί καθημερινά από τις 12 το μεσημέρι μέχρι 01.00 τις καθημερινές και 02.00 τα Σ/Κ. Δεν έχει υπηρεσία delivery, αλλά μπορεί κάθε ενδιαφερόμενος να πάρει απ’ ευθείας φαγητά (take away).

Οι δυνατότητες για φαγητό εκεί είναι τρεις: στον όμορφο εξωτερικό χώρο του πεζοδρομίου, με τις ζαρντινιέρες όπου έχουν φυτευτεί ελιές, εσωτερικά στην ισόγεια κλιματιζόμενη σάλα τους, ή στον πρώτο όροφο, όπου μάλιστα υπάρχει και μπαλκόνι με θέα στα πέριξ (μας πληροφόρησαν πάντως ότι τον ανοίγουν συνήθως για ειδικές εκδηλώσεις).

Ο εξωτερικός χώρος έχει περί τα 8 τραπέζια για καμιά 30αριά θαμώνες (τον προτιμούν οι τουρίστες), ενώ η σάλα έχει καμιά 10αριά ξύλινα καφέ τραπέζια για 40 άτομα. Υπάρχει μια χαρακτηριστική ριγέ, λευκή και μπλε, τέντα στην είσοδο, ενώ μέσα κυριαρχούν οι μπουαζερί σε όλο το ύψος των τοίχων περιμετρικά, όπου ξεχωρίζουν οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες σκαφών, αλλά και των αποσταγμάτων που προσφέρει η V, τα οποία βρίσκονται μέσα στα ειδικά φωτιζόμενα ξύλινα ράφια. Στα τραπέζια τριών γωνιών έχουν τοποθετηθεί ισάριθμοι διθέσιοι κόκκινοι καναπέδες, σε έναν των οποίων καθίσαμε. Η οροφή της αίθουσας έχει διαμορφωθεί με λευκά ξύλινα πλαίσια, όπου υπάρχουν ωραία στρογγυλά φωτιστικά, ενώ απ’ τις γυάλινες επιφάνειές της διακρίνονται σημεία του 1ου ορόφου!
Το δάπεδο έχει στρωθεί με μεγάλες πλάκες χρώματος ώχρας και ροζ, πολλές απ’ τις οποίες έχουν όμορφα γεωμετρικά σχέδια!
Σημειωτέον ότι μπαίνοντας, αριστερά της εισόδου, έχει προβλεφθεί ένας ανελκυστήρας για πρόσβαση στον 1ο όροφο αλλά και το υπόγειο με τους χώρους υγιεινής.

Μας υποδέχτηκε ο ευγενικός μαιτρ κ. Αποστόλης, ενώ από την ανοιχτή κουζίνα θαυμάσαμε την εξαίρετη Ουκρανή σεφ Nadia επί το έργον!

Η εξυπηρέτηση την ώρα που φθάσαμε, γύρω στις 8 μ. μ., όπου η V ήταν ακόμα μισογεμάτη, γινόταν από έναν νεαρό, ευγενέστατο και χαμογελαστό, ο οποίος ήταν μάλιστα ντυμένος με ναυτικά ρούχα και καπέλο!
Μας ενημέρωνε σε ό, τι τον ρωτούσαμε, ενώ οι χρόνοι αναμονής των πιάτων κρίθηκαν απόλυτα λογικοί.

Το μενού τους περιλαμβάνει τα εξής πιάτα:
• Καμιά 10αριά κρύα ορεκτικά (αλοιφές, τσίρο, σαρδέλες, αντσούγιες, χταπόδι.. ), στα 3-6 €.
• Καμιά 15αριά ζεστά ορεκτικά (κολοκυθάκια τηγανιτά, σαγανάκι, καλαμαράκια τηγανιτά, μύδια και γαρίδες σαγανάκι…, από 3 μέχρι 7 €.
• 4 σαλάτες, από 4-7 €.
• Από τα κύρια πιάτα ξεχωρίζει το γιουβέτσι θαλασσινών, μύδια με ρύζι, γαρίδες λιγκουίνι, γαρίδες σχάρας, (από 5-11 €) αλλά και καλαμάρι (27 €/κιλό), ή ψάρια (τσιπούρα και λαβράκι), στα 32 και 40 € το κιλό αντίστοιχα.
• Από γλυκά έχουν χαλβά και πορτοκαλόπιτα, ~ 3 €, που συνήθως όμως τα προσφέρουν.

Στη λίστα των ποτών, τα αποστάγματα 200 ml κυμαίνονται στα 6-8 €, οι πέντε ελληνικές μπύρες στα 3-5 € και σερβίρουν επίσης κρασί χύμα ή σε ποτήρι, σε αντίστοιχες λογικές τιμές.

Η μουσική ήταν ελληνική, ένας έξοχος συνδυασμός ελαφρολαϊκής, έντεχνης και ορχηστρικής, που μάλιστα κάλυπτε ένα διάστημα μισού αιώνα, αφού ταίριαζαν αρμονικά ο Κόκοτας, με τους Φατμέ, την Πρωτοψάλτη, την Ασλανίδου, τη Ζουγανέλη, κ. λπ.!

Στο υπόγειο υπάρχουν οι καθαρές τουαλέτες τους (ανδρών, γυναικών και ΑΜΕΑ) με πρόσβαση, όπως είπαμε, απ’ το ασανσέρ του ισογείου.

Εμείς λοιπόν επιλέξαμε τόσο καθιερωμένα όσο και πρωτότυπα πιάτα τους:
• Ένα σουβλάκι θαλασσινών, που είναι νέο επίτευγμα της Ουκρανής σεφ, και που μέσα στη χορταστική πίτα του περιλαμβάνει καλαμαράκια, μύδια, ντομάτα, κολοκυθάκι και λευκή ταραμοσαλάτα. Τέλειο, στην τιμή των 4.50 €
• Μία χωριάτικη σαλάτα, πλούσια και δροσερή, μέσα σε βαθύ πιάτο, με πολλές μάλιστα καθαρισμένες ελιές. Τιμή 6.50 €.
• Ένα γιουβέτσι θαλασσινών, με καλαμαράκια, μύδια και δύο μεγάλες ακαθάριστες γαρίδες. Νοστιμότατο, στα 7.10 €.
• Δοκιμάσαμε ακόμα ένα τυρί σαγανάκι, που ήταν τέλειο και είχε 8 μικρά τριγωνικά κομμάτια τυρί και ισάριθμα στρογγυλά κομμάτια ψημένου ψωμιού, στην τιμή των 4.90 €.
• Στην αρχή ζητήσαμε εμφιαλωμένο νερό (Αύρα, στο 1.50 €), ενώ μας φέρανε και 5-6 φέτες φρυγανισμένου ψωμιού με λαδορίγανη (1.40 €).

Ο λογαριασμός ανήλθε στο ποσό των 25.90 €, που ήταν εξαιρετικό value for money για όλα αυτά. Έτσι, vfm, χώρος και εξυπηρέτηση παίρνουν 4 στα 4 με το σπαθί τους, ενώ η γεύση, ουσιαστικά 3.50 στα 4, θα βαθμολογηθεί τώρα αυστηρά με 3 στα 4, ελπίζοντας την επόμενη φορά κι αυτή να αριστεύσει…

Μας κέρασαν συνολικά δύο φορές. Στην αρχή μάς προσέφεραν την εξαιρετική, λευκή ταραμοσαλάτα τους, ενώ στο τέλος μάς δώσανε δύο σιροπιαστές τους πορτοκαλόπιτες. Είναι ομολογουμένως επαγγελματίες που κατέχουν την τέχνη της εστίασης και ξέρουν έτσι να κερδίζουν τον πελάτη!!

Συμπερασματικά, θα έλεγα ότι πρόκειται για ένα νέο στέκι που έλειπε απ’ την περιοχή μας και γι’ αυτό θεωρώ ότι δεν θα σας απογοητεύσει με τίποτα.
Αν τύχει και περάσετε απ’ τη γειτονιά μου, μπορείτε άνετα να το επισκεφθείτε για τους νόστιμους ψαρομεζέδες του. Αν πάλι βρίσκεστε τώρα εκτός Αθήνας, πιστεύω ότι μια φθινοπωρινή σας επίσκεψη στη VARKA αξίζει σαφώς τον κόπο!

Προς το παρόν, ευχές για ΚΑΛΟ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟ σε όλες και όλους!

Υ. Γ. Ο φίλος Τρώγων με συγκίνησε προχθές και τον ευχαριστώ από καρδιάς!!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Μοντέρνα κουζίνα - Εκάλη, Αθήνα
Αυγ
09
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
10-16

Σάββατο 5/8 βρίσκομαι στα Βόρεια Προάστια και, αποφεύγοντας τη βαβούρα του Ευβοϊκού, αποφασίζω με μια φίλη να κολυμπήσουμε στις πισίνες του LIFE GALLERY στην Εκάλη, δοκιμάζοντας στο KOOL LIFE κάποιο ελαφρύ γεύμα.

Οι δύο πισίνες προσφέρουν μια ανάσα δροσιάς από τον καύσωνα των ημερών, μέσα στον ειδυλλιακό κήπο με το γκαζόν και τα πανύψηλα και σκιερά πεύκα του 5άστερου ξενοδοχείου της Τζίνας Μαμιδάκη, ιδιοκτήτριας επίσης και του θρυλικού MINOS BEACH του Αγίου Νικολάου.

Το LIFE GALLERY πλησιάζει τα 15 χρόνια λειτουργίας, είναι δε ένα boutique hotel 28 δωματίων, στους χώρους του οποίου γίνονται καθημερινά συνέδρια, ενώ τα βράδια, special events με cocktails στο KOOL LIFE ή τον κήπο του ξενοδοχείου.

Όσον αφορά το μπάνιο, αυτό φυσικά είναι ανάλογο του status του ξενοδοχείου, και κοστίζει 30 € το άτομο, με πετσέτα, καφέ και εμφιαλωμένο νερό για τα Σ/Κ, και 15 € αντίστοιχα τις καθημερινές. Θεωρώ ότι, μια φορά τόσο, αξίζει τον κόπο, αν θέλει κανείς να αποφύγει ταλαιπωρία, βενζίνες, εισόδους και κατανάλωση στις γνωστές παραλίες. Μέχρις εδώ όλα καλά. Στην πορεία κατέφθασε μια κοινή φίλη, καθώς και συγγενικό ηλικιωμένο πρόσωπο που ήρθε μόνο για να δει τον χώρο και να τσιμπήσει κάτι μαζί μας.

Ας δούμε λοιπόν την τωρινή κατάσταση της κουζίνας του πολυτελούς αυτού ξενοδοχείου, με μια τεράστια παράδοση άξιων σεφ που έχουν περάσει την πύλη του. Ανάμεσά τους, μεταξύ άλλων, ο Λαζάρου (VAROULKO), Μποτρίνι (BOTRINI’S, ETRUSCO), Τσιοτίνης (CTC), Παναγιώτα Κοτσομύτη, κ. λπ.

Ο φετινός σεφ, κ. Μωραΐτης, έχει επωμισθεί το μέγα βάρος της συνέχισης της πολυετούς παράδοσης των προκατόχων του. Στη συνέχεια θα δούμε αν και σε ποιο βαθμό κατάφερε να ανταποκριθεί στην μεγάλη αυτή πρόκληση.

Με δυο λόγια θα αναφερθώ στους χώρους και τα μενού εστίασης. Εσωτερικά, στον υπόγειο χώρο του ξενοδοχείου, λαμβάνει χώρα το δείπνο, από 19.00-00.00, ενώ στον κήπο όπου και γευματίσαμε ελαφρά, προσφέρεται το μεσημεριανό μενού, από 12.00-19.00.

Ο χώρος εστίασης είναι ψηλοτάβανος, μινιμαλιστικός με μοντέρνα επίπλωση και διακόσμηση, όπου κυριαρχούν το ανθρακί, το λευκό το καφέ και το κόκκινο. Υπάρχει μεγάλο καμπύλο μπαρ με καμιά 10αριά ψηλά μαύρα καθίσματα, ενώ στην αίθουσα παρατήρησα περί τα 20 τετράγωνα τραπέζια, κάποια των οποίων με σχέδια, καθώς και μια πλευρά με καναπέδες και αναπαυτικές μαξιλάρες.
Εξωτερικά υπάρχουν ισάριθμα τραπέζια, κάποια προς την πλευρά του εστιατορίου, ενώ κάποια άλλα, σε ένα των οποίων καθίσαμε το απόγευμα μετά το μπάνιο μας, βρίσκονται διάσπαρτα στον κήπο με το γκαζόν, κάτω απ’ τη σκιά των πεύκων.
Την ώρα που φάγαμε δεν υπήρχε μουσική.
Οι τουαλέτες, υποδειγματικά πεντακάθαρες, έχουν πρόσβαση και απ’ τον εξωτερικό χώρο (δυο ανδρικές και δύο γυναικείες).

Ζήτησα να δω και το βραδινό μενού, το οποίο περιλαμβάνει!
• Σούπα και άλλα τρία ορεκτικά, στα 11-16 €
• 3 σαλάτες, στα 12-15 €
• 6 κυρίως πιάτα, στα 12-25 €, τιμή που αφορά τη μοσχαρίσια ταλιάτα.
• 3 επιδόρπια, από 6 € για την pavlova, μέχρι 8 €.

Το μεσημεριανό snack menu περιλαμβάνει τα εξής πιάτα:
• Τορτίγια με χοιρινό γύρο, 12 €
• Τορτίγια λαχανικών, στα 14 €
• Κλαμπ σάντουιτς, στα 15 €
• Ανοιχτό σάντουιτς κοτόπουλου, στα 16 €
• Ανοιχτό σάντουιτς σολομού, 18 €
• 2 σαλάτες, από 14-15 €
• Και 3 επιδόρπια, από 3-7 €.

Εμείς ( 4 άτομα) δοκιμάσαμε τα ακόλουθα:

• Αρχικά ήρθε υφασμάτινο πανέρι με 6 ζεστά ψωμάκια, που ήταν νόστιμα, καθώς και νερό εμφιαλωμένο. Τιμή 3.20 €.
• Η φίλη μιας ήπιε μια coca cola, τιμή 3.50 €.
• Η φίλη μου πήρε την τορτίγια με τον χοιρινό γύρο, που ήταν δύο χλιαρά κομμάτια, με χοιρινό γύρο, κρεμμυδάκια, πατάτες τηγανιτές και συνοδευόταν από γαρνιτούρα πράσινης σαλάτας. Ενώ το πιάτο ήταν αξιοπρεπές και χορταστικό, ατυχώς η σαλάτα ήταν απαράδεκτη, προκάτ και πιθανά χθεσινή! Τιμή 12 €.
• Η φίλη της πήρε τη σαλάτα KOOL LIFE, που ήταν επιεικώς απαράδεκτη, όπως μας είπε. Περιείχε cottage cheese, κομμάτια ψητού κοτόπουλου στεγνά και ψυχρά, τραγανό προσούτο (ουδέτερη γεύση), κομμάτια μήλου, και σος αρωματισμένου λαδιού. Η φίλη μας διαμαρτυρήθηκε ότι ήταν στεγνή, κι αναγκάστηκαν να της φέρουν έξτρα λαδολέμονο, κυρίως όμως για τα λαχανικά, όπου υπήρχε παντελής απουσία τρυφερής καρδιάς, όπως θα άρμοζε στο στάτους του LIFE GALLERY και την τιμή των 15 €!!
• Η ηλικιωμένη κυρία ζήτησε το ανοιχτό σάντουιτς κοτόπουλου και δυσκολεύτηκε πολύ να το μασήσει, ενώ ο σερβιτόρος δεν της υπέδειξε ατυχώς κάποιο άλλο πιάτο… Ήταν δυο φέτες ψωμιού, πάνω στις οποίες ήταν ριγμένα τελείως άτακτα τρίμματα φέτας, κομματάκια του ίδιου αυτού στεγνού κοτόπουλου, 3-4 τεράστια κομμάτια bacon που δεν κόβονταν με τίποτα, και ελάχιστη σος barbeque. Μια αποτυχία, κόστους 16 €…
• Εγώ πήρα μόνο επιδόρπιο, μους γιαουρτιού με φρούτα (κομμάτια σταφύλι και ανανά). Ήταν πραγματικά πολύ καλό, στα 5 €.
Φυσικά, το έκανα επίτηδες, γιατί έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να δοκιμάσω και τα τρία άλλα πιάτα, συμφωνώντας απόλυτα με τις απόψεις των φίλων, τις οποίες άλλωστε αποδέχτηκα και σας τις μετέφερα αυτούσιες!

Ο λογαριασμός, στα 54.70 €, δεν δικαίωσε ούτε τις προσδοκίες μας ούτε την παράδοση του χώρου. Βαθμολόγησα επιεικώς με 2 τη γεύση και το vfm, ελπίζοντας η κατάσταση να βελτιωθεί το ταχύτερο, με τον δέοντα σεβασμό προς τον πελάτη ενός τέτοιου εμβληματικού χώρου!
Δεν είναι τυχαίο ότι τρώγαμε μόνοι μας, κατά το δίωρο 3-5 μ. μ.!

Επί του παρόντος, δεν μπορώ να σας το προτείνω, μολονότι δεν γνωρίζω ποια κατάσταση επικρατεί στο βραδινό. Αν δηλαδή τα μεσημεριανά μας σνακ ετοιμάστηκαν από βοηθούς του μάγειρα, ενώ την ευθύνη του δείπνου την έχει ενδεχομένως ο ίδιος ο σεφ… Ίσως κάποιος από σας μας διαφωτίσει προσεχώς!!

Ψαροταβέρνες - Κουκάκι, Αθήνα
Αυγ
05
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Πέμπτη μεσημέρι 3 Αυγούστου, γύρω στις 3.30 μ. μ., βρίσκομαι με φίλο μου στο Κουκάκι στον πεζόδρομο της Δράκου και αποφασίζουμε να δοκιμάσουμε τους ψαρομεζέδες που προσφέρει το ΣΚΟΥΜΠΡΙ (Σ), εδώ και τέσσερα σχεδόν χρόνια.

Το μαγαζί, παρά τη ζέστη, ήταν μισογεμάτο, τόσο έξω όσο και στον εσωτερικό κλιματιζόμενο χώρο, όπου τελικά καθίσαμε. Λειτουργούν καθημερινά από 12 το μεσημέρι μέχρι τουλάχιστον τα μεσάνυχτα, δεν κλείνουν καθόλου τον Αύγουστο, ενώ έχουν δωδεκάωρη υπηρεσία delivery στα πέριξ, με τις ίδιες ουσιαστικά τιμές (μισό με ένα ευρώ λιγότερο έχουν κυρίως κάποια ποτά).

Οι ιδιοκτήτες νομίζω ότι έχουν επίσης και το μπαρ 14 (Fourteen), δίπλα ακριβώς στη γωνία με τη Βεϊκου, καθώς και το δημοφιλές Καλαμάκι μπαρ, που βρίσκεται απέναντι. Και τα τρία στέκια είναι πολυσύχναστα, γεγονός που σημαίνει ότι κατέχουν τον χώρο της εστίασης. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;;

Το ΣΚΟΥΜΠΡΙ τουλάχιστον, που απευθύνεται σε κοινό κάπως μεγαλύτερης ηλικίας, έχει περισσότερες απαιτήσεις. Ας δούμε λοιπόν τώρα τα θέματα με τη σειρά τους.

Ο χώρος είναι άνετος και εντυπωσιακός, επικρατούν δε ανοιχτές αποχρώσεις λευκού και σιελ. Πάνω απ’ την είσοδο βλέπει κανείς το σήμα του καταστήματος, που προφανώς είναι ένα σκουμπρί μέσα σε μια πιατέλα! Μέσα υπάρχουν περί τα 20 τραπέζια για 50 περίπου άτομα, ενώ στον πεζόδρομο περί τα 12, για 30 άτομα. Ο εσωτερικός χώρος είναι περιποιημένος, με δυο χτιστούς καναπέδες με τις μαξιλάρες τους, κάποιους καθρέφτες, αλλά και διάφορα φωτιστικά δαπέδου ή περασμένα σε σχοινιά. Στην αριστερή πλευρά υπάρχουν ράφια με ποτήρια, ενώ γύρω απ’ τις κολόνες βλέπουμε τοποθετημένα σε ράφια τα μπουκάλια με τα αποστάγματα που προσφέρουν. Το δάπεδο έχει στο κέντρο μια πλακόστρωση χρώματος σιελ / μπλε με καμπύλα γεωμετρικά σχέδια που θυμίζουν λουλούδια.

Η μουσική απ’ τα μεγάφωνα, στη σωστή ένταση, ήταν ένας συνδυασμός ξένων ακουσμάτων, όπως Swing, Rock & roll, Latin και γενικότερα easy listening.

Στο βάθος της αίθουσας βρίσκεται η ανοιχτή κουζίνα, με τον σεφ Γιώργο επί το έργον, ενώ δεξιά της είναι ο χώρος με τις τουαλέτες (η μεγάλη γούρνα του νιπτήρα, και οι δύο τουαλέτες, ανδρών και γυναικών).

Και εδώ ακριβώς, το πρώτο και κυριότερο φάουλ!! Ενώ, με όσα προηγήθηκαν ο χώρος θα έπαιρνε τουλάχιστον 3 στα 4, τώρα θα βαθμολογηθεί επιεικώς με 2 στα 4, εξ αιτίας σχετικά ελλιπούς καθαριότητας της λεκάνης στην ανδρική τουαλέτα, και κυρίως λόγω του χαλασμένου και ξεβιδωμένου καλύμματος της λεκάνης, που χρειάζεται αντικατάσταση ή αποκατάσταση βλάβης…

Η εξυπηρέτηση απ’ τον νεαρό σερβιτόρο ήταν σε γενικές γραμμές καλή, σε πείσμα των προηγούμενων κριτικών, και γι’ αυτό θα την βαθμολογήσω με 3 στα 4. Ωστόσο, θα επισημάνω και εγώ ότι, ζητώντας τον λογαριασμό στο τέλος, έρχεται δελτίο παραγγελίας… Τους εξήγησα ότι θα εξοφλήσω με χρεωστική κάρτα, οπότε αναγκαστικά εκδόθηκε κανονικός λογαριασμός!!

Πάμε τώρα στα της γεύσης. Ο κατάλογός τους έχει πράγματι μεγάλη ποικιλία:

• 15 ορεκτικά, από 4-8.50 €: κολοκυθάκια τηγανιτά, λευκή ταραμοσαλάτα, σκουμπρί καπνιστό, χταπόδι ξυδάτο ή σχάρας (που ατυχώς δεν είχανε!! ), γαύρο μαρινάτο, ταλαγάνι σχάρας, ταρτάρ σολομού με αβοκάντο, κ. λπ.
• 10 σαλάτες, στα 4.50-7.50 €, κι ανάμεσά τους το ομώνυμο σκουμπρί, δηλ. μια ανάμεικτη πράσινη σαλάτα, με καπνιστό σκουμπρί & λαδολέμονο στα 7.50 €.
• Θαλασσινοί μεζέδες στη σχάρα ή το τηγάνι, 18 τον αριθμό (! ), από 8.50 € (καλαμαράκια τηγανιτά, μπακαλιάρος σκορδαλιά, κριθαρότο σουπιάς, αθερίνα), μέχρι 14 € για σολομό ή κουτσομούρα, 15 € για τσιπούρα, και 18 € για φαγκρί.
• Υπάρχουν ακόμη 3 κρεατικά (κοτόπουλο και μπιφτέκι 8 €, και μοσχαρίσια μπριζόλα 12 €).
• Αναφορικά με τα ποτά, σερβίρουν αποστάγματα 200 ml στα 6.50-11 €, 8 ελληνικές μπύρες, στα 3-4 €, κρασί χύμα, στα 9 το λίτρο, ενώ έχουν και 10 ετικέτες εμφιαλωμένων κρασιών, από 16-28 € (τιμή που αφορά το λευκό ή ροζέ ΒΙΒΛΙΑ ΧΩΡΑ). Θεωρώ κάποια κρασιά και αποστάγματα υπερτιμημένα…

Επιλέξαμε τα εξής πιάτα (ελλείψει χταποδιού):

• Μία μερίδα καλαμαράκια τηγανιτά, που ήταν νόστιμα και χορταστικά, αλλά ήρθαν με υποψία φέτας λεμονιού και αναγκαστήκαμε έτσι να πάμε στην κουζίνα και να τους ζητήσουμε κι άλλο… Τιμή 8.50 €.
• Πήρα μια μερίδα κριθαρότο γαρίδας που είχε 10.50 €. Ενώ ήταν νόστιμο πιάτο, είχε μια μεγαλούτσικη γαρίδα στο μέσον, αλλά στο υπόλοιπο πιάτο υπήρχαν μόνο 4-5 κομματάκια από καθαρισμένη μικρή γαρίδα. Προηγουμένως, υποψία λεμονιού και τώρα, υποψία γαρίδας!!
• Ο φίλος μου δοκίμασε μια μερίδα φρέσκου σολομού που ήτανε καλοψημένος και νόστιμος, συνοδεύονταν δε από βραστά λαχανικά, όπως μπρόκολο, καρότο, κολοκυθάκια και βραστές πατάτες. Αυτό ήταν ωραίο πιάτο, αλλά σαφώς υπερτιμημένο, αφού κόστιζε 14 €!!
• Στην αρχή, βέβαια, τα κλασικά: νερό εμφιαλωμένο (1.50 €), και λίγες φετούλες ψωμιού, στο 1 €…

Αρκεστήκαμε σ’ αυτά και πληρώσαμε συνολικά 35.50 €, (κατηγορία 17 / 25 € το άτομο). Το ποσό το θεωρώ υπερτιμημένο, σύμφωνα με όσα σας περιέγραψα, για ένα μεζεδοπωλείο θαλασσινών, και γι’ αυτό θα βαθμολογήσω το value for money με 2 στα 4.

Παρακαλώ να λάβετε υπόψη σας ότι δεν υπήρξε ίχνος κεράσματος, ούτε το παραμικρό ντιπ στην αρχή, ούτε καν ένα στοιχειώδες φρουτάκι εποχής ή έστω ένα λικεράκι στο τέλος, κόστους μεν κάτω του 1 €, αλλά με τον συμβολισμό της εκτίμησης στον πελάτη, ο οποίος έρχεται στην πιάτσα της Δράκου για να σε τιμήσει. Άσε που ο ευχαριστημένος πελάτης θα σου τιμήσει αύριο και το Καλαμάκι μπαρ σου αλλά και το 14!!!

Σας καλώ λοιπόν, εφόσον κάποιοι πάτε, να μας ενημερώσετε με τις δικές σας εντυπώσεις, έχοντας κατά νουν όσα ήδη σας ανάφερα. Προσωπικά, θα ξαναπάω μόνο αν έμπιστοι φίλοι χρήστες με πείσουν ότι αυτά βελτιώθηκαν ουσιαστικά…

Ελληνική κουζίνα - Κολωνάκι - Λυκαβηττός, Αθήνα
Αυγ
02
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Χθες Δευτέρα βράδυ 31.7 επισκέφθηκα με μια φίλη έναν κλασικό ατμοσφαιρικό χώρο εστίασης στο Κολωνάκι που ενηλικιώθηκε, συμπληρώνοντας 21 χρόνια λειτουργίας, αφότου άνοιξε το 1996: το ΟΙΚΕΙΟ της οδού Πλουτάρχου, που παραμένει πάντα το ίδιο ελκυστικό και δημοφιλές στέκι, χειμώνα – καλοκαίρι, τόσο για Έλληνες όσο και για πολλούς ξένους τουρίστες.

Το ΟΙΚΕΙΟ λειτουργεί Δευτέρα με Σάββατο από 13.00 μέχρι 00.30, (την Κυριακή είναι κλειστό), ενώ προσφέρει delivery στα πέριξ, από 13.00 μέχρι 23.00, και όπως τα περισσότερα μαγαζιά της περιοχής θα κλείσει για διακοπές, από 4-22 Αυγούστου.

Το ποιοτικό και νόστιμο φαγητό του, σε συνδυασμό με το ωραίο περιβάλλον, τη σωστή εξυπηρέτηση και τις λογικές τιμές, το έκαναν από χρόνια σημείο αναφοράς για το Κολωνάκι και συντελέσαν στη βράβευσή του τόσο απ’ τον ΕΟΤ, με το Σήμα Ποιότητας Ελληνικής Κουζίνας, όσο και απ’ τη Michelin, με το ειδικό βραβείο Big Gourmand για τη χρονιά 2010-2011, που υποδηλώνει άριστη σχέση ποιότητας / τιμής, δηλ. ένα βέλτιστο vfm, όπως το εννοούμε στο site μας!

Στην κουζίνα του, η ίδια πάντα μαγείρισσα για πολλά χρόνια, η κ. Κατερίνα, προσφέρει σταθερά την ίδια ποιοτική κουζίνα, που του εξασφαλίζει μια σημαντική πελατειακή βάση, ενώ το μενού του, αμετάβλητο κατά το μάλλον ή ήττον, αντικατοπτρίζει το feedback ενός κοινού που επιδοκιμάζει τις διάφορες εκδοχές της ελληνικής κατά βάση κουζίνας του.
Η απαλή μουσική, που ακούγεται μόνο στον εσωτερικό χώρο, αφού έξω δεν υπάρχουν μεγάφωνα, είναι γαλλική και γενικότερα ευρωπαϊκή μουσική lounge & jazz.
Κέρασμα βέβαια δεν υπάρχει, αλλά αυτό είναι σύνηθες στην περιοχή, και δεν επηρεάζει τον συγκεκριμένο χώρο, που είναι συνήθως γεμάτος.

Ο εσωτερικός χώρος περιλαμβάνει ισόγειο και πατάρι, ενώ υπάρχει και εξωτερικός χώρος στο πεζοδρόμιο της Πλουτάρχου, όπου και καθίσαμε το δροσερό αυτό βράδυ που φυσούσε ωραίο μελτέμι. Έξω λοιπόν υπάρχουν περί τα 15 μεταλλικά κίτρινα τραπέζια και καμιά 40αριά αναπαυτικά καθίσματα σκηνοθέτη, καθώς και όμορφα φαναράκια, που κάποια μάλιστα αναρριχώνται και στα κλαδιά των γύρω δένδρων. Με την ευκαιρία το κίτρινο χρώμα κυριαρχεί, λίγο πολύ παντού, τόσο στην είσοδο όσο και μέσα σε τοίχους και ξύλινα πατώματα. Μέσα λοιπόν υπάρχουν περί τα 10 τραπέζια, τετράγωνα και ροτόντες, για 30 περίπου άτομα, ενώ στο πατάρι περί τα 12, για καμιά 40αριά θαμώνες. Απέναντι απ’ την είσοδο εντυπωσιάζει το ατμοσφαιρικό μπαρ, ενώ τριγύρω, οι πέτρινοι τοίχοι, διάφορα καδράκια με φωτογραφίες, ρετρό φωτιστικά δαπέδου αλλά και πολλά λαμπιόνια, καθώς και κάποιες γωνίτσες διακοσμημένες με μεράκι. Στο υπόγειο βρίσκονται οι δύο καθαρές τουαλέτες τους.

Απ’ το δίφυλλο μενού, το εξώφυλλο και οπισθόφυλλο επιγράφονται ως Σελίδες Τέχνης και περιλαμβάνουν απόψεις καλλιτεχνών και ανθρώπων των γραμμάτων (Καζαντζάκης κ. λπ. ) πάνω στην ευεργετική επίδραση της γαστρονομίας και γενικότερα της διατροφής στον άνθρωπο. Το εσωτερικό δίφυλλο, πιο πεζό, περιγράφει μια εισαγωγή στο μενού τους:

• Για ξεκίνημα, 8 πιάτα (6-10 €), όπως ρολά σολομού, χαλούμι ψητό, κ. λπ.
• 8 σαλάτες, ατομικές & μεγάλες στα 6-10 €.
• Αναγράφονται επίσης τα ποτά, όπως cocktails στα 10 €, ποτήρι κρασί στα 3 €, χύμα κρασί 750 ml στα 8 €, και περί τα 10 εμφιαλωμένα κρασιά, από 16-34 €, τιμή που αφορά το κόκκινο ΒΙΒΛΙΑ ΧΩΡΑ.

Υπάρχει επίσης ένα λευκό δίφυλλο ένθετο με πρόσθετα στοιχεία του μενού τους:

• 6 πρώτα πιάτα (5-9 €), όπως τζατζίκι, χταποδάκι, κ. λπ.
• 4 ακόμη σαλάτες, στα 5-9 €.
• 3 ζυμαρικά, 10-14 €
• Περί τα 15 κυρίως πιάτα, από 8-14 €, που αφορά τη μπριζόλα γάλακτος στη σχάρα.
• 3 γλυκά ~ 4 €, φρούτα εποχής κ. λπ.

Η εξυπηρέτηση ήταν όπως έπρεπε, από δύο νεαρές, πρόθυμες και εξυπηρετικές κοπέλες, οι οποίες μάλιστα ήταν απόλυτα ενημερωμένες στο αντικείμενό τους, χαμογελαστές και άνετες με την ετοιμασία των τραπεζιών και του χώρου, που σημειωτέον φρεσκαρίστηκε χρωματικά, μόλις την προηγούμενη βδομάδα!!

Εμείς τσιμπήσαμε κάτι ελαφρύ, έτσι για να ξαναθυμηθούμε τις γεύσεις τους:

• Μια σαλάτα με ρόκα, καμιά 10αριά στρογγυλά κομματάκια μοτσαρέλα, και ισάριθμα περίπου ντοματίνια. Ήταν δροσερή και εντάξει, αλλά πρέπει να σας πω ότι εξεπλάγην γιατί κατέφθασε στα 2 μόλις λεπτά απ’ την παραγγελία, που σημαίνει πιθανά προκάτ στο ψυγείο!! Η τιμή της στα 9 €.

• Μια μερίδα με τρία ρολά καπνιστού σολομού, και φέτες λεμόνι ανάμεσά τους, η οποία συνοδεύονταν από ένα μπολάκι με λαδολέμονο Τιμή 10 €.

• Μία μερίδα με 5 σπανακοκεφτέδες, που ήταν κι αυτοί νοστιμότατοι και συνοδεύονταν από στρογγυλές φέτες αγγουριού, ενώ στη μέση υπήρχε μπολάκι με πικάντικη sauce γιαουρτιού. Τιμή 6.50 €.

• Στην αρχή ήρθαν μικρά κομμάτια λευκού και μαύρου ψωμιού, με ντιπ από κατίκι και ελιά (2 €), καθώς και νερό εμφιαλωμένο (χωρίς να μας ρωτήσουν), στα 1.80 €.

Ο λογαριασμός, στα 29.30, κρίνεται λογικός για ό, τι πήραμε. Τιμή 10/16 € το άτομο.

Συμπερασματικά, το ΟΙΚΕΙΟ παραμένει οικείο, τουλάχιστον για μένα, και γι’ αυτό προτείνεται, ελπίζοντας ότι θα σας γίνει και σας οικείο!!

Σουβλάκι & Σχάρα - Κυψέλη, Αθήνα
Ιούλ
31
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
1-9

Σαν επισκέπτομαι την Κυψέλη, γειτονιά των παιδικών μου χρόνων, με περιμένουν συνήθως ευχάριστες γαστρονομικές εκπλήξεις, όπως αυτή σήμερα με τον ΔΙΟΝΥΣΟ (Δ), το πολυβραβευμένο ψητοπωλείο – εστιατόριο στην πολυσύχναστη Πλατεία του Αγίου Γεωργίου (ΠΑΓ), στη συμβολή της Ιθάκης (κάθετη στην Πατησίων) με την Επτανήσου (κάθετη στη Φωκίωνος Νέγρη, στο ύψος του Select).

Αφορμή για την επίσκεψή μου στον Δ, μου έδωσε η βράβευσή του από γνωστό εβδομαδιαίο περιοδικό της αθηναϊκής ψυχαγωγίας και εστίασης, όπου, κατόπιν διαγωνισμού και ψηφοφορίας του κοινού, κρίθηκε ότι διαθέτει μακράν το καλύτερο τυλιχτό σουβλάκι του Λεκανοπεδίου με γύρο - χοιρινό ή κοτόπουλο!!

Και βέβαια, το ιστορικό μαγαζί βρίσκεται στην ΠΑΓ σχεδόν πενήντα χρόνια, αφού πρωτοάνοιξε το 1969, όπως άλλωστε επισημαίνεται στην επιγραφή της πρόσοψής του. Ο σεφ που έφτιαχνε από τότε τα μοναδικά σε γεύση αυτά σουβλάκια, με τον τρυφερό χοιρινό γύρο, όπου δεν έλειπαν τα αναγκαία ίχνη λίπους που τους προσέδιναν την ιδιαίτερη νοστιμιά, ήταν ο Σητειακός Γιώργος Ανδριανάκης, ο οποίος μάλιστα τα είχε λανσάρει 15 χρόνια πιο πριν, από το 1954!! Και ο μεν Γιώργος έφυγε απ’ τη ζωή το 2008, αλλά τα σουβλάκια της οικογενειακής επιχείρησης πέρασαν στα παιδιά, τους συγγενείς και τους εκλεκτούς ψήστες και μάγειρες του Δ, ευφραίνοντας το πανελλήνιο, κάποιους μετανάστες της περιοχής, αλλά και τους ψαγμένους τουρίστες που συνήθως ξετρυπώνουν τέτοια κουτούκια μέσα απ’ τους τουριστικούς οδηγούς τους.

Απ’ τον ΔΙΟΝΥΣΟ λοιπόν έχουν περάσει κατά καιρούς οι περισσότεροι πολιτικοί, και καλλιτέχνες μας και όχι μόνο, κι ανάμεσά τους ο Φλωράκης, ο Σημίτης, ο Πλέσσας, η Λάσκαρη, ο Βουτσάς, η Καραμπέτη, ο Γραμματικάκης, ο Μικρούτσικος που έμενε κάποτε δίπλα, Κεφαλληνίας και Επτανήσου, και πληθώρα άλλων, που γεμίζουν άλλωστε τα τραπεζάκια της Πλατείας κάθε βράδυ!!

Από μικρός έτρωγα τα σουβλάκια απ’ τον Δ ή κάποια μαγαζιά της Φωκίωνος Νέγρη, στερούμενος όμως της γαστρονομικής εμπειρίας που αποκτάται με τον καιρό. Ωστόσο, είχα δεκαετίες να τα δοκιμάσω, και έτσι το μεσημέρι της Πέμπτης 27.7.2017 διάβηκα πάλι το κατώφλι του Δ, αποφεύγοντας τον βραδινό συνωστισμό. Διαπίστωσα αμέσως ότι η ΠΑΓ διαθέτει τρία τουλάχιστον διαμαντάκια εστίασης: τον ΔΙΟΝΥΣΟ, δίπλα του ακριβώς το μεζεδοπωλείο ΚΥΒΕΛΗ, και απέναντι τις ΝΟΣΤΙΜΙΕΣ ΤΗΣ ΜΑΙΡΗΣ που σας παρουσίασα πέρυσι.

Ενώ κατευθυνόμουνα προς τον Δ, έρχονταν στον νου μου εικόνες απ’ τα άλλα σημαντικά ψητοπωλεία και σουβλατζίδικα του Λεκανοπεδίου, που τέρπουν τους ουρανίσκους μας, ευκαιρίας δοθείσης. Ανάμεσά τους, ο Κώστας στην οδό Πεντέλης κι ο Κωστής στην Αγία Ειρήνη, ο Θανάσης στη Μητροπόλεως κι ο Λευτέρης στην Ομόνοια, το Σουβλάκι της Χαροκόπου, ο Καράμπαμπας του Πειραιά κι η Λαμαρίνα της Ζέας, ο Κυρ Αρίστος στο Φάληρο, ο πανταχού παρών Μπαρμπαδήμος, αλλά και παλαιότερα οι ένδοξες μέρες του Κάβουρα στα Εξάρχεια, του Ζάχου στη Βάρκιζα, και εκατοντάδες άλλα στέκια που ξεφυτρώνουν, γνωρίζουν μέρες δόξας και κάποτε χάνονται…

Μπαίνοντας στον Δ, αντίκρισα ένα ευπρεπέστατο εστιατόριο με μεγάλες ψησταριές γύρου χοιρινού και κοτόπουλου, τον καμαρωτό ψήστη και τη βοηθό του, τον ευγενέστατο Κώστα επί της υποδοχής και του σερβιρίσματος, και στο ταμείο τη σύζυγο του ανιψιού του αείμνηστου Γιώργου Ανδριανάκη. Πάνω απ’ τον χώρο ψησίματος διέκρινα το ράφι με τα ποτά που καταστήματος, και πιο αριστερά, τη βιτρίνα με καμιά 10αριά μαγειρεμένα φαγητά (που εναλλάσσονται καθημερινά), ενώ πιο ψηλά, τον μαυροπίνακα με τα εδέσματα και τις τιμές. Στη συνέχεια, οι δύο καθαρές τουαλέτες ανδρών και γυναικών, ενώ μεγάλες τζαμαρίες περιμετρικά φωτίζουν την ευρύχωρη αυτή σάλα, η οποία κλιματίζονταν αποτελεσματικά από μια μεγάλη κεντρική μονάδα. Από ψηλά, μεγάλη τηλεόραση (υποθέτω για το βράδυ), ενώ απ’ τα μεγάφωνα ακούγονταν διακριτικά ελληνική μουσική, με λαϊκά και έντεχνα τραγούδια. Το λευκό μαρμάρινο δάπεδο κοσμούσε τον χώρο, ενώ στα 15 περίπου μπεζ τραπέζια μπορούν άνετα να βολευτούν 50 τουλάχιστον θαμώνες. Επίσης, τόσο στο πεζοδρόμιο όσο και στην Πλατεία απέναντι υπήρχαν άλλα 15 τραπέζια για ισάριθμους, νυχτερινούς συνήθως, θαμώνες τους. Νωρίς το μεσημέρι που έτρωγα κάποιοι πελάτες παίρνανε φαγητό για το σπίτι.

Εννοείται πως ο δημοφιλής Δ έχει καθημερινή υπηρεσία delivery, για τις ώρες λειτουργάς του, από τις 12.00 το μεσημέρι μέχρι τις 02.00 τη νύχτα (!! ), που, όπως μου είπαν, καλύπτει μια μεγάλη ακτίνα 3 χιλιομέτρων, δηλ. όχι μόνο την Κυψέλη, αλλά μια ζώνη που εκτείνεται απ’ το Κέντρο μέχρι τα Άνω Πατήσια, περιλαμβάνοντας μέρος του Γαλατσίου και της Αχαρνών!!

Το μενού του Δ, εκτός απ’ τα ξακουστά του σουβλάκια, περιλαμβάνει και τα εξής εδέσματα:
• 5-6 ορεκτικά, όπως σαγανάκι, σπανακόπιτα, ρώσικη σαλάτα, περί τα 3 €.
• 6 σαλάτες, στα 3-5 €.
• Εναλλασσόμενες καθημερινά σπεσιαλιτέ μαγειρευτών φαγητών, όπως αρνάκι, μοσχαράκι, ψαρόσουπα, κ. λπ., στα 5-7 €.
• Μεγάλη ποικιλία ψητών, όπως αρνί, κοτόπουλο, καθώς και κοκορέτσι ή εξοχικό (συνήθως τα βράδια).
• Πιάτα της ώρας, όπως παϊδάκια, φιλέτο, ψαρονέφρι, σουβλάκια, κ. λπ.
• Ποικιλία λαδερών, στα 5 €.
• Κιμάδες, όπως κεφτέδες, σουτζουκάκια, παπουτσάκια ή μουσακά, παστίτσιο, καθώς και λαχανοντολμάδες, όλα στα 5.80 €.
• Διάφορα θαλασσινά, όπως καλαμαράκια, τσιπούρα, γαύρο, μπακαλιάρο σκορδαλιά, περί τα 7 €.
• Φρούτα εποχής και χαλβά.
• Από ποτά, τα αναψυκτικά τους στο 1.70 €, οι ελληνικές μπύρες στα 2.90 €, το χύμα κρασί στα 6.20 € το λίτρο. Επίσης, ρετσίνα για τους νοσταλγούς της παλιάς Αθήνας, ενώ από εμφιαλωμένα: Αγιορείτικο, στα 13.50 €, και Μακεδονικό, στα 10.20 €.

Ωστόσο, εγώ επιφυλάχτηκα να δοκιμάσω κάποια απ’ τα φαγητά αυτά σε μια προσεχή μου βραδινή έξοδο με παρέα, παρότι ενθουσιάστηκα από τη γκάμα των εδεσμάτων τους, και περιορίστηκα στην κορυφαία σπεσιαλιτέ τους, το τυλιχτό σουβλάκι με τον χοιρινό γύρο, για το οποίο άλλωστε βραβεύτηκαν.

• Παράγγειλα λοιπόν ένα τυλιχτό σουβλάκι με γύρο χοιρινό, που ήρθε κομπλέ και ήταν μοναδικό κυριολεκτικά τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά. Ήρθε μέσα σε μια μεγάλη πίτα που ξεχείλιζε απ’ τον εκλεκτής ποιότητας πεντανόστιμο και ζουμερό γύρο, το λιπάκι του οποίου εξισορροπούνταν απ’ το τέλειο τζατζίκι και τη ντομάτα. Περιττό να προσθέσω πόσο χόρτασα και ευφράνθηκα με το δίκαια βραβευμένο αυτό τυλιχτό σουβλάκι. Η τιμή ήταν 2.50 €. Χαλάλι χίλιες φορές!!

• Τελικά, συμπλήρωσα το σουβλάκι με μια μερίδα τυρί σαγανάκι, που ήταν κι αυτό εξαίρετο, χορταστικό και το απόλαυσα με το λεμονάκι του! Τιμή στα 3.50 €.

Πληρώνοντας συνολικά 6 €, ένιωσα απόλυτα χορτάτος και μάλιστα στην αγαπημένη μου πατρογονική συνοικία, την Κυψέλη. Την Κυψέλη που ξεπερνά σήμερα τους 100.000 κατοίκους, απ’ τους οποίους περίπου το 1/3 θα είναι οι μετανάστες από Αφρικανικές κυρίως χώρες, ενσωματωμένοι εδώ και πολλά χρόνια.

Προσθέτω, με τη σειρά μου, την ψήφο μου στο ιστορικό αυτό ψητοπωλείο ΔΙΟΝΥΣΟΣ, ψήφο που δικαιούται, αφού συνεχίζει επάξια την παράδοση πέντε δεκαετιών, μια παράδοση που κατέκτησε με το σπαθί του ο pater familias Γιώργος Ανδριανάκης!

Την επόμενη φορά, θα την κάνουμε ομαδικά ταράτσα στον ΔΙΟΝΥΣΟ, τιμώντας τα λιπάκια του ‘βρόμικου’, μιας και το foie gras μας πέφτει πολύ εν καιρώ κρίσης…

Προτείνεται ανεπιφύλαχτα και όσοι βρεθείτε στο Κλεινόν Άστυ το καλοκαίρι τιμήστε το στην ήσυχη Πλατεία του Αγίου Γεωργίου, καταμεσής της συνοικίας Κυψέλης, η οποία φαίνεται πως πήρε την ονομασία της μόλις τον 19ο αιώνα!
Το προηγούμενο όνομα της περιοχής ήταν «Γυψέλη», από τους αρπαχτικούς γύπες που εφορμούσαν απ’ τα γειτονικά Τουρκοβούνια!!

Ψαροταβέρνες - Καισαριανή, Αθήνα
Ιούλ
27
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
26-36

Στις 25.7 επισκέφθηκα την αγαπημένη μου απ’ τα παλιά ψαροταβέρνα ΤΡΑΤΑ στην Καισαριανή, που έκλεισε αισίως μια τριακονταετία πετυχημένης λειτουργίας, αφότου ο pater familias Στέλιος την πρωτοάνοιξε στα μέσα της δεκαετίας του 80, θαρρώ το 1987!

Ο Στέλιος, βέβαια, στη συνέχεια επεκτάθηκε στην δεύτερη ΤΡΑΤΑ του στην οδό Θεμιστοκλέους, στο κέντρο της Αθήνας, που πρέπει να την κράτησε μέχρι το 2008. Πάντως, από τότε μέχρι σήμερα, η ΤΡΑΤΑ της Θεμιστοκλέους δεν έχει καμία ιδιοκτησιακή σχέση με αυτή της Καισαριανής, παρά μόνο κατ’ όνομα.

Ο Στέλιος φυσικά συνεχίζει τότε ακάθεκτος με την τρίτη ΤΡΑΤΑ του,
προσφέροντας τους ίδιους φρέσκους ψαρομεζέδες του στο ορεινό θέρετρο Βυτίνα της Αρκαδίας, πίσω ακριβώς απ’ την κεντρική Πλατεία και την εκκλησία του Αγίου Τρύφωνα. Μέχρι το 2013, οι παραθεριστές της Βυτίνας, παράλληλα με το παραδοσιακό κοκκινιστό, το αρνάκι (στη γάστρα, λαδορίγανη ή γκιούλμπασι), το αγριογούρουνα και τα λουκάνικα, απολάμβαναν εκεί την ξακουστή ψαρόσουπα – κακαβιά, τα μύδια του τα αχνιστά, τις σαρδέλες, αλλά και τις γαριδομακαρονάδες, τις σφυρίδες, τους σαργούς, τα μπαρμπουνάκια, και ό, τι βάζει ο νους σας σε θαλασσινά!

Δυο χρόνια αργότερα, τα Χριστούγεννα του 2015, ο ακάματος Στέλιος Λιοφάγος ανοίγει στον Βύρωνα, στην Πλατεία Φατσέα, το τέταρτο στέκι του: τη μπακαλοταβέρνα – ρακάδικο, που ακούει στο ποιητικό όνομα, ΤΑΞΙΔΙ ΑΛΑΡΓΙΝΟ, όπου συνδυάζει τις πωλήσεις τυροκομικών προϊόντων απ’ την πατρίδα του τη Νάξο, με τους εκλεκτούς ψαρομεζέδες του και όχι μόνο. Τις βραδινές ώρες του καλοκαιριού το γλέντι καλά κρατεί μέχρι τα μεσάνυχτα τουλάχιστον. Το ΤΑΞΙΔΙ ΑΛΑΡΓΙΝΟ, περασμένο στο site μας όπως είδα, περιμένει πάντα την κριτική απ’ τον πρώτο καλοφαγά μας που θα το επισκεφθεί…

Καιρός όμως να ξαναγυρίσουμε στη βάση μας, στην ΤΡΑΤΑ της Καισαριανής, το πρώτο δημιούργημα του Στέλιου, που παλιότερα την επισκεπτόμουνα πιο τακτικά, αφού θα είχα να πάω 4-5 χρόνια. Τη λειτουργεί πλέον ο γιος του Στέλιου, ο Βασίλης, με τα ίδια εξυπηρετικά γκαρσόνια, που μου έδωσαν κάποιες απ’ τις πιο πάνω πληροφορίες και που τα γνώρισα τότε σχεδόν έφηβους νέους, ενώ τώρα πια έγιναν ώριμοι μεσήλικες…

Η ταβέρνα, στην Πλατεία Αναγεννήσεως, ήταν ήδη σχεδόν γεμάτη εξωτερικά, από καλοφαγάδες αλλά και φίλαθλους που συνδύαζαν το τερπνόν μετά του ωφελίμου, απολαμβάνοντας μαζί με τους ψαρομεζέδες και τους τηλεοπτικά μεταδιδόμενους ποδοσφαιρικούς αγώνες του Champions League, Ολυμπιακού με Παρτιζάν Βελιγραδίου και ΑΕΚ με ΤΣΣΚΑ απ’ το ΟΑΚΑ. Τον καύσωνα ευτυχώς τον ανακούφιζαν οι μεγάλοι ανεμιστήρες τους!

Ήμασταν δύο άτομα και καθίσαμε έξω, σε έναν χώρο με ζαρντινιέρες, φυτά και τραπέζια στρωμένα με καρό λευκά-μπλε τραπεζομάντιλα, όπου χωράνε περί τα 150 άτομα, ενώ ο εσωτερικός χώρος για τον χειμώνα είναι πιο περιορισμένος, υπολογίζω για καμιά 50αριά ακόμη πελάτες, αλλά όμορφα διακοσμημένος με νησιώτικες εικόνες και ανεμόμυλους. Οι καθαρές τουαλέτες τους βρίσκονται δεξιά της εισόδου, ενώ στην προθήκη της εισόδου διαλέγει κάποιος τα φρέσκα ψάρια που επιθυμεί. Υπήρχαν, μεταξύ άλλων, ολόφρεσκα μπαρμπούνια (που τα επέλεξα), σαργοί, λυθρίνια, τσιπούρες και όλων των ειδών τα θαλασσινά.

Στη συνέχεια είδαμε τον μεγάλο κατάλογό τους, όπου υπήρχαν τα εξής καλούδια:

• Περί τα 18 ορεκτικά, από 3-11 €, για τους λάτρεις της αχινοσαλάτας.
• Καμιά 10αριά σαλάτες, από 4.50-13.50 €, για την κλασική σαλάτα Τράτα.
• Απ’ τα πρώτα πιάτα αναφέρω ενδεικτικά: σαρδέλα ψητή (8.50), μπακαλιάρο σκορδαλιά (10), τη φοβερή τους ψαρόσουπα-κακαβιά (9), μύδια αχνιστά (9), την κλασική καραβιδόψυχα (18), το ριζότο θαλασσινών (9), κ. λπ.
• Από ψάρια και θαλασσινά: φέτα σφυρίδα (65), ψάρια Α’ (Συναγρίδα, φαγκρί, λαυράκι, ροφός.. ) στα 62 € /κιλό, καραβίδα 60 €/ κιλό, γαρίδα # 4 στα 44 €, # ο στα 60 € / κιλό, μπαρμπούνια στα 55 € / κιλό, μπακαλιαράκια στα 38 € / κιλό.
• Οι κλασικές τους μακαρονάδες θαλασσινών αρχίζουν από 60 € το κιλό για την καραβιδομακαρονάδα, 70 € το κιλό για την γαριδομακαρονάδα, καταλήγοντας στα 80 € το κιλό για τη θρυλική τους αστακομακαρονάδα!
• Από ποτά, τα αναψυκτικά τους στο 1.50-3.50 €, οι 6 ελληνικές μπύρες στα 3-4 €, τα αποστάγματα 200 ml. στα 6-7 €, ενώ το λευκό ή ροζέ χύμα κρασί τους τιμάται 8 € το λίτρο.
• Υπάρχουν επίσης κάποια εμφιαλωμένα λευκά κρασιά, από 11-26 € (για το Κτήμα Άλφα).

Εμείς λοιπόν διαλέξαμε τελικά τα ακόλουθα πιάτα τους:

• Αρχικά ήρθε νερό σε παγωμένη κανάτα, καθώς και πέντε φέτες εξαιρετικού φρυγανισμένου ψωμιού με λαδορίγανη. Τιμή 2 €. Σημειωτέον ότι μας έφεραν μπουκάλια με λαδόξυδο, καθώς και 4-5 ζουμερά λεμόνια. Η Τράτα ήταν ανέκαθεν γενναιόδωρη σ’ αυτά!!

• Τους ζητήσαμε να μοιράσουμε μία κακαβιά τους. Στην ουσία, μας φέρανε δύο βαθιά πιάτα με την ψαρόσουπά τους, (σαν να ήταν δύο μερίδες! ), με ψίχα από βρασμένο μπακαλιάρο, που ήταν ένα ποίημα γεύσης. Τιμή 9 €. Αν έχω επισκεφθεί συνολικά την Τράτα καμιά 15αριά φορές, ποτέ δεν έχω παραλείψει την υποδειγματικά χυλωμένη αυτή ψαρόσουπα!!

• Στη συνέχεια, μας κέρασαν μια νόστιμη μερίδα φάβα (! ) που συνοδεύονταν από ένα έξτρα πιάτο με πάπρικα και κρεμμυδάκια, για όσους επιθυμούν να τα προσθέσουν στη φάβα. Μία ακόμη γενναιόδωρη χειρονομία τους!!

• Κατόπιν πήραμε μια μερίδα σαρδέλες ψητές, ένεκεν ω3 και όχι μόνο. Και εδώ μας εξέπληξαν ευχάριστα, αφού στο πιάτο κατέφθασαν 15 χορταστικές και γευστικές σαρδέλες (! ), που τελικά δεν τις καταφέραμε όλες. Τιμή 8.50 €.

• Πήραμε μια μικρή σαλάτα Τράτα, που ήταν κανονικότατη μερίδα για 2 άτομα. Τιμή 7.50 €. Είχε μέσα και του πουλιού το γάλα, δηλαδή: κομμάτια καθαρισμένης κρύας ντομάτας, αγγουράκι, πράσινες ελιές, ρόκα, μαρούλι, καρότο, ραπανάκι, τουρσί, κάππαρη και ίχνη φρέσκου πράσινου κρεμμυδιού. Εξαιρετική!

• Για ψάρι, όπως σας είπα, διάλεξα 4 ολόφρεσκα μπαρμπούνια, που ήρθαν τηγανιτά και ήταν χάρμα οφθαλμών και κυρίως γεύσης!! Ήτανε μεγαλούτσικα, συνολικά 480 γραμμάρια, τιμή 26.40 €. Χαλάλι!!

• Έφεραν στο τέλος τις παραδοσιακές αχνιστές και αρωματισμένες πετσέτες τους, και όχι απλά υγρομάντηλα που ξεπετάνε κάποιοι άλλοι.

Συνολικά πλήρωσα 53.40 € και το ευχαριστήθηκα ως συνήθως. Κατηγορία τιμής 26/36 €, και vfm τουλάχιστον 3 στα 4! Η γεύση και η εξυπηρέτηση από τους άψογους αυτούς επαγγελματίες παίρνει σαφώς 4 στα 4!!

Το κέρασμά τους δεν περιορίστηκε στη φάβα. Μας ρώτησαν αν θέλαμε χαλβά ή καρπούζι, το οποίο και προτιμήσαμε, λόγω εποχής. Εντέλει, κατέφθασε πιατέλα με καρπούζι, και κομμάτια από νεκταρίνι και ροδάκινο, που τα τσακίσαμε!

Η ΤΡΑΤΑ φυσικά προτείνεται σαν κλασική ψαροταβέρνα που σέβεται τον πελάτη!

Υ. Γ. Ζητώ συγνώμη απ’ τον εκλεκτό σεφ του ΒΑΣΙΛΑΙΝΑ κ. Μάνο Γαρνέλη, που εκ παραδρομής στην αμέσως προηγούμενη κριτική μου τον έγραψα Γαρδέλη, συγχέοντάς τον με τον παλιό Δήμαρχο του Μαρουσιού, και τον ομώνυμο δρόμο κοντά στον αγαπημένο μας ΑΣΒΕΣΤΟΛΑΚΟ.

Fish Restaurants - Ιλίσια - Χίλτον, Αθήνα
Ιούλ
13
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
37-49

Σάββατο 8 Ιουλίου γιορτάζω τα χθεσινά γενέθλιά μου με μια φίλη στον νέο ΒΑΣΙΛΑΙΝΑ (Β) στην πιάτσα της οδού Βρασίδα, απέναντι απ’ το ΗΙLΤΟΝ, φθάνοντας στις 9 μ. μ., ύστερα από τηλεφωνική μου κράτηση. Ο Β άνοιξε τις πύλες του στα τέλη του 2016, όταν ο Θανάσης Βασίλαινας, εγγονός του θρυλικού Θ. Β. και ιδρυτή του ομώνυμου εστιατορίου στον Πειραιά, αγόρασε το ΑΛΑΤΣΙ του Σταύρου Θεοδωράκη του Ποταμιού, που ήδη λειτουργούσε για 11 χρόνια.

Το μαγαζί προσφέρει γεύμα και δείπνο καθημερινά πλην Κυριακής, σε ένα μοντέρνο χώρο εστίασης, και ήδη για τον μήνα Ιούλιο έχει προσθέσει ένα γαστρονομικό μενού 6 πιάτων, που εναλλάσσεται κάθε εβδομάδα, στην τιμή των 35 € κατ’ άτομο. Πληροφορηθήκαμε ότι ήδη απ’ την άνοιξη έχουν συμπεριλάβει και ένα μενού γευσιγνωσίας 7 πιάτων στα 40 €, με βάση το feedback των πελατειακών προτιμήσεων, το οποίο εντέλει επιλέξαμε, και θα το σας περιγράψω αναλυτικά στη συνέχεια.

Ασφαλώς θα προηγηθούν εδώ δυο λόγια για το ιστορικό του συγκεκριμένου χώρου, που ξεκινάει στον Πειραιά το 1920 (χρονολογία άλλωστε που ενέπνευσε πρόσφατα και την επωνυμία του Πειραιώτικου μαγαζιού), όταν ο αείμνηστος Θ. Β. απ’ τα Μέγαρα, έστησε στην εργατική συνοικία Αγια -Σοφιά του Πειραιά, στην οδό Αιτωλικού, τη μικρή του μπακαλοταβέρνα, όπου μαγείρευαν μαζί με τη γυναίκα του Ειρήνη. Αξίζει να πούμε ότι ο Θ. Β. υπήρξε και ο πρώτος ντελιβεράς, εδώ και 100 χρόνια (!! ) που διένειμε τους ξακουστούς μεζέδες του στα γειτονικά εργοστάσια Παπαστράτου, Μποδοσάκη κ. λπ. Απ’ την εργατιά, τους εμπόρους και βιοτέχνες της περιοχής, η ταβέρνα αυτή με το ξακουστό ‘table d’ hôte’ των ιδιοκτητών (3-4 καθημερινά εναλλασσόμενα πιάτα σε συγκεκριμένη τιμή, που κυριολεκτικά κοσμούν το ‘τραπέζι του οικοδεσπότη’! ) μέλλει να γνωρίσει ένδοξες μέρες, ειδικά μεταπολεμικά. Η φήμη της, χάρη στους εκλεκτούς ψαρομεζέδες και όχι μόνο, θα προσελκύσει τα πιο γνωστά ονόματα καλλιτεχνών, πολιτικών, επιχειρηματιών, κ. λπ. Ανάμεσά τους, ο πολύς Τάιρον Πάουερ το 1947, πρωτοπόρος μεταξύ των επισκεπτών, για να ακολουθήσουν ο Τσόρτσιλ, ο Καζάν, η Σοφία Λώρεν, ο Σεφέρης, ο Μινωτής και σύσσωμο το ελληνικό θέατρο, ο Μάνος Χατζιδάκις με τις παρέες του, και εκατοντάδες άλλοι επώνυμοι και ανώνυμοι! Τη δεκαετία του 60, το ταβερνάκι ανακαινίστηκε, εξελιγμένο πλέον σε αστικό εστιατόριο του επινείου μας. Στον 21ο αιώνα έχει πλέον αναλάβει τα ηνία του χώρου ο εγγονός Θ. Β., μετατρέποντάς το σε κέντρο αναφοράς της εστίασής μας, ειδικά με τη λειτουργία από πέρσι του νέου αυτού αποκτήματός του στην Αθήνα.

Έτσι ο ΒΑΣΙΛΑΙΝΑΣ απ’ το 1920 είναι το πρωτοπόρο μαγέρικο του Πειραιά που λειτουργεί πάντα εξελισσόμενο! Την ίδια χρονιά, άνοιξε και το ΕΙΔΙΚΟΝ (ΜΠΑΚΑΛΙΚΟ: ΕΔΩΔΙΜΑ-ΑΠΟΙΚΙΑΚΑ) στα Ταμπούρια, στην οδό Ψαρών, του Αριστείδη Παπακωνσταντίνου απ’ το Γαρδίκι Τρικάλων, που το λειτούργησε για χρόνια ο γιος του Αποστόλης με τη γυναίκα του Βούλα, ενώ πρόσφατα το ανέλαβε κι αυτό ο εγγονός Αριστείδης, παραμένει δε αυτούσιο για 100 χρόνια!! Το 1926 άνοιξε στο λιμάνι το ΣΤΕΚΙ ΤΟΥ ΑΡΤΕΜΗ, ακολουθούμενο απ’ το αγαπημένο μας ΟΙΝΟΜΑΓΕΙΡΕΙΟ ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ, που λειτουργεί στα Καμίνια απ’ το 1944, ταυτόχρονα με τη ΜΑΡΓΑΡΩ, απ’ το όνομα της Μυκονιάτισσας που το έστησε την ίδια χρονιά, λίγα μέτρα απ’ την είσοδο της Σχολής Δοκίμων. Μεταπολεμικά, ΤΟ ΚΟΥΤΟΥΚΙ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ στην Παλιά Κοκκινιά, που άνοιξε το 1958, για να θυμηθούμε λίγα μόνο απ’ τα Πειραιώτικα διαχρονικά μας στέκια, τα οποία στις μέρες μας έχουν την τάση να ξεφυτρώνουν πλέον σαν τα μανιτάρια!!

Μετά τη συνοπτική ιστορική αναδρομή, τα εδέσματα και τα μενού του Αθηναϊκού ΒΑΣΙΛΑΙΝΑ, τα επιμελούνται οι βασικοί συνεργάτες του Θ. Β., ο σεφ Μάνος Γαρδέλης (με προϋπηρεσία στα Aleria, Varoulko & Mezzaluna), κι ο εκπληκτικός pâtissier Χαράλαμπος Νάκος (Hilton, Ορίζοντες Λυκαβηττού, Zonar’s, Clemente, Passaji, Quartier d’ Athenes, και τρία χρόνια στη ΣΠΟΝΔΗ! ).

Ο χώρος έχει αναπλασθεί δημιουργικά απ’ τους Αρχιτέκτονες Ανδρέα Κούρκουλο και Μαρία Κοκκίνου, οι οποίοι έκαναν πολύ καλή δουλειά, δημιουργώντας την κατάλληλη ατμόσφαιρα ενός αστικού εστιατορίου ψαροφαγίας, που εκτείνεται σε δύο επίπεδα. Ο κυρίως χώρος, με τις τζαμαρίες ανοιχτές αλλά και τον κλιματισμό σε πλήρη λειτουργία, είναι ισόγειος, ενώ στη συνέχεια αυτού υπάρχει μικρότερος υπερυψωμένος χώρος με πολλά φυτά στην πίσω πλευρά του. Μπροστά υπάρχουν τρεις σειρές από 6 τραπέζια τεσσάρων καθισμάτων (~70 ατόμων), ενώ πίσω χωράνε γύρω στα 50 άτομα. Επικρατούν αποχρώσεις στιλπνού γκρι, ενώ όλα τα τραπέζια είναι στρωμένα με ολόλευκα λινά τραπεζομάντιλα. Από το πάνω επίπεδο μπορεί κάποιος να επισκεφθεί την ενημερωμένη κάβα με τα κρασιά τους, ενώ η οροφή, χάρη σε οπτικές ίνες φωτίζει εκ των έσω ένα πλέγμα από πράσινες φιάλες κρασιού! Εξάλλου, οι δύο μεσοτοιχίες είναι επενδεδυμένες με Σαντορινιούς γκρι κισσηρόλιθους, παραπέμποντας σε παλιές αθηναϊκές μάντρες.

Η εξυπηρέτηση πραγματοποιείται από τον έμπειρο μετρ, τη sommelier Μαρία Δελίτσικου που είναι ευγενής και πρόσχαρη, και από τρεις ακόμη νεαρούς σερβιτόρους. Ο κ. Θανάσης Βασίλαινας ήταν επίσης παρών και μιλούσε για τα φαγητά της έμπνευσής του.
Έτσι, η γενική εικόνα του service είναι πολύ επαγγελματική σε όλους τους τομείς και μας προδιαθέτει ευμενώς για ένα τεσσάρι, αφού όλοι τους ήταν αεικίνητοι και βρίσκονταν συνεχώς δίπλα μας!
Το μαγαζί, γύρω στις 10-11 μ. μ. ήταν μισογεμάτο, τουλάχιστον στον κύριο, ισόγειο χώρο της πρόσοψης. Ας μην ξεχνάμε ότι τα Σ/Κ του καλοκαιριού η Αθήνα αδειάζει, αφού οι παραλίες γεμίζουνε…

Η μουσική, απαλή και στη σωστή χαμηλή ένταση, ήταν ευρωπαϊκή, γαλλική κυρίως, jazz & instrumental.

Τα WC βρίσκονται στο υπόγειο. Υπάρχει μια διπλή γυναικεία τουαλέτα, και μια ανδρική που είναι κατάλληλη και για ΑΜΕΑ. Όλα είναι υποδειγματικά πεντακάθαρα!

Θα αναφερθώ πρώτα στον απόλυτα ενημερωμένο κατάλογο των εδεσμάτων που περιλαμβάνει σούπες, σαλάτες και ορεκτικά (8-18 €), 8 κυρίως πιάτα, από 18-30 € (τιμή που αφορά το Rib Eye), και γλυκά από 8-10 €.

Το wine list είναι από τα πιο αξιόλογα των χώρων εστίασης, με 250 τουλάχιστον ετικέτες κρασιών απ’ όλο τον κόσμο.
Οι τιμές των εμφιαλωμένων ξεκινούν από 21 € για το λευκό ΜΑΝΤΙΝΕΙΑ ΤΣΕΛΕΠΟΥ, φθάνοντας, αν πρόσεξα καλά, τα 186 € για το λευκό Magnum (1.50 λίτρο) Asyrtiko de Louros του Χατζηδάκη, ένα σπάνιο Σαντορινιό του 2013, που στις καλές κάβες το βρίσκουμε στα 120-150 €, ανάλογα με τη χρονιά.
Υπάρχουν επίσης ποτήρια κρασί, στα 5-9 €, 5-6 ελληνικές μπύρες, αποστάγματα 200 ml στα 8-10 €, κάποια λικέρ, κ. λπ.

Το γαστρονομικό μενού του Ιουλίου (6 πιάτα, στα 35 €) περιλαμβάνει τα εξής:
Ψαρόσουπα από συναγρίδα, χωριάτικη σαλάτα, σκουμπρί με μους μελιτζάνας, λαυράκι με χόρτα φρικασέ, αρνάκι με παπαρδέλες και γλυκό. Το αντίστοιχο μενού στον Πειραιά, στα 25 €, έχει μικρές παραλλαγές (κακαβιά αντί ψαρόσουπας, κ. λπ. ).

Εμείς πάντως δοκιμάσαμε το μενού γευσιγνωσίας (7 πιάτα, στα 40 € το άτομο):

• Αρχικά, δίσκος με φέτες λευκού και μαύρου ψωμιού, και πιάτο με ελαιόλαδο που έπαιρνε σχήμα ματιού!
• Λευκή εκλεκτή ταραμοσαλάτα (παραδοσιακό τους πιάτο), με τραγανές Αραβικές πίτες. Ήρθε σε μαύρα μπολάκια μέσα σε κομψό μαύρο σκεύος.
• Σούπα από ροφό (που ήταν η ψαριά της ημέρας, αντί της σφυρίδας του καταλόγου), απ’ την Κρητική προμηθεύτρια εταιρία τους για χρόνια. Περιείχε κομματάκια βρασμένου ροφού, καθώς και καρότα, πατάτες και σέλινα. Εξαιρετική γεύση, που θα ήταν θεϊκή αν ήταν ελάχιστα πιο πηχτή!
• Ταρτάρ από φρέσκες γαρίδες Κοιλάδας (επίνειο του Κρανιδίου στην Αργολίδα, με τις μοναδικές σε άρωμα κόκκινες γαρίδες της) και από μαγιάτικο, που ήρθε σε μακρόστενο σχήμα. Συνοδευόταν από μικρή μπρουσκέτα προζυμιού, δύο στρογγυλές στρώσεις καπνιστής μαγιονέζας και σος μήλου. Ένα απίθανο λουκούμι!!
• Μπακαλιάρος πανέ με ταραμοσαλάτα από μελάνι σουπιάς και γαρνιτούρα πολίτικης σαλάτας, που ήρθε σε όμορφο μαύρο σκεύος. Ένα ποίημα γεύσης!
• Γιουβετσάκι γαρίδας με ντομάτα και μυρώνια, σε στρογγυλό μαύρο πιάτο. Ένα Αριστούργημα επίσης!!
• Μοσχαρίσιο διάφραγμα (ο χοντρός μυς που κινεί τον θώρακα απ’ την κοιλιά). Συνοδευόταν από καρότα κομφί, φρέσκα μανιτάρια και sauce Bordelaise. Πολύ νόστιμο, όπως και τα προηγούμενα. Πρόκειται για το ‘onglet’, το ‘φιλέτο’ του Γάλλου χασάπη, που το κρατάει για πάρτη του, και που πρόσφατα το ανακαλύψαμε κι εδώ, αφού το λάνσαραν χώροι σαν το Base Grill, τον γειτονικό VEZENE, κ. λπ.
• Η φίλη μου πήρε το γλυκό του μενού, κρέμα από τυρί μασκαρπόνε, με στικς μαρέγκας λάιμ, sauce φράουλας και παγωτό ‘lemon grass’ (φυτό με άρωμα λεμονιού), που τη γοήτευσε. Εγώ ζήτησα παραγγελιά την ‘Σοκολάτα’, που ήταν ένας έξοχος συνδυασμός μους σοκολάτας με sorbet κεράσι και σος από βύσσινο. Σας το συνιστώ αν έχετε και σεις αδυναμία στη σοκολάτα!!
• Ζητήσαμε νερό ανθρακούχο ‘Ξυνό Νερό’ Φλώρινας, στα 4.00 €.
• Μοιραστήκαμε μια μπύρα Voreia, της μικροζυθοποίας Σερρών, τύπου India Pale Ale, 7 βαθμών οινοπνεύματος, με όψη κεχριμπαρένια, και μια θαυμάσια επίγευση από λεμόνι, grape fruit και καραμέλα, η οποία μου θύμισε τις Βόρειες Μοναστηριακές μπύρες! Τιμή 5.50 €.

Ο λογαριασμός, στα 89.50 € σαφώς άξιζε την όλη εμπειρία των γενεθλίων μου.

Κατά τα λοιπά, η βαθμολογία μου αντικατοπτρίζει τις άριστες εντυπώσεις μας απ’ τα φαγητά, τον χώρο και την επαγγελματική εξυπηρέτηση.
Το vfm παίρνει 4 προφανώς για το συγκεκριμένο μενού που δοκιμάσαμε. Οι τιμές à la carte είναι σαφώς υψηλότερες. Αν, για παράδειγμα, παραγγείλει κάποιος à la carte όλα αυτά τα φαγητά του μενού, τότε θα πλήρωνε 98 € το άτομο αντί 40 € (!! ), οπότε θα έβαζα μικρότερο value for money.
Θα σας συνιστούσα, επομένως, να προτιμάτε τα μενού του ΒΑΣΙΛΑΙΝΑ!

Συμπερασματικά, πρόκειται για έναν αξιόλογο χώρο, φωτεινό και μοντέρνο, που δικαιολογεί τη μεγάλη οικογενειακή παράδοση, χάρη στους άριστους συνεργάτες του οι οποίοι έχουν επιλεγεί και τη συνεχή επαγρύπνηση του άοκνου ιδιοκτήτη!

Προτείνεται για μια ευχάριστη βραδιά στο Κέντρο της Αθήνας, ή για σύγκρισή του με το Πειραιώτικο αδελφάκι του, το ιστορικό ‘1920’!!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Τοπική ελλ. κουζίνα - Παγκράτι, Αθήνα
Ιούλ
07
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Θα ήταν ατόπημα, ιεροσυλία ίσως, να μην επισκεφθώ και πάλι το κόσμημα της γειτονιάς μου, τον ΜΑΥΡΟ ΓΑΤΟ (ΜΓ) στο Παγκράτι, τον οποίο λειτουργούν οικογενειακά ο Γιώργος, που είχε δώσει και το όνομά του στο μαγαζί για χρόνια, η γυναίκα του Παναγιώτα, ψυχή του μαγαζιού τα μεσημέρια, ενώ τα παιδιά τους, η Βασιλική και ο Γιάννης, αναλαμβάνουν δράση κάθε βράδυ που γίνεται χαμός!

Ο Γιώργος κι η Γιώτα ανέλαβαν τον ΜΓ απ’ τον Οκτώβρη του 1990, και κυριολεκτικά τον αναζωογόνησαν γαστρονομικά, μιας και ο ΜΓ ήδη λειτουργούσε υπό άλλη Διεύθυνση απ’ το 1964! Ο Γιώργος, με καταγωγή απ’ τα Γιάννενα είχε δουλέψει πιο πριν στα κλασικά στέκια του Ηλία, του Καραβίτη και στα Σκαλάκια της οδού Αιγινήτου, ενώ η Γιώτα απ’ την Άρτα, από μικρό παιδί στην Αθήνα, έμαθε την παραδοσιακή μαγειρική τέχνη κοντά σε φημισμένες μαγείρισσες του Κολωνακίου. Τίποτα λοιπόν δεν είναι τυχαίο!!

Ο ΜΓ βρίσκεται στην πιάτσα του Παγκρατίου, δυο βήματα απ’ την Πλατεία Προσκόπων με τον Μαγεμένο Αυλό του Χατζηδάκη, και τον Κρητικό Κατσούρμπο. Στο ίδιο το οικοδομικό τετράγωνο, άλλωστε, με τον ΜΓ βρίσκονται τα Musique Café και το Μαύρο Πρόβατο. Παρότι ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ & Μαύρο Πρόβατο συνυπάρχουν σε απόσταση 100 περίπου μέτρων, η κουζίνα τους δεν είναι καθόλου μαύρη κι άραχνη, αλλά αντίθετα εξαιρετικής ποιότητας, το κάθε μαγαζί φυσικά στο είδος του.

Ο ΜΓ είναι η παραδοσιακή ταβέρνα της γειτονιάς που λειτουργεί καθημερινά από τις 12.00 το μεσημέρι μέχρι τη 01.00 τη νύχτα, (τις Κυριακές, μέχρι τις 6 μ. μ. ), κλείνοντας μόνο τη θερινή περίοδο από 5 μέχρι 25 Αυγούστου.

Η Γιώτα το μεσημέρι φτιάχνει εξαιρετικά πιάτα της κατσαρόλας και ανοίγει φύλλο για τις καταπληκτικές ηπειρώτικες πίτες της που εναλλάσσονται καθημερινά! Επισκέφτηκα ξανά τον ΜΓ, ύστερα από κάποια χρόνια, την Τετάρτη 28.6, το μεσημέρι με τα προοίμια του καύσωνα, κατηφορίζοντας απ’ το σπίτι μου μέσα σε 12 λεπτά. Πλησίαζε μία το μεσημέρι, και λόγω της ζέστης κάθισα μέσα, απ’ τους πρώτους μάλιστα πελάτες τους, και ενώ έβαζαν σε λειτουργία τον κλιματισμό, ο οποίος προφανώς ήταν απαραίτητος. Είδα στη βιτρίνα μπροστά απ’ την κουζίνα την Γιώτα με τα μαγειρευτά της και την κολοκυθοτυρόπιτα που μόλις έβγαινε! Διάφοροι πελάτες έπαιρναν φαγητά σε πακέτα, πράγμα που συνεχιζόταν αμείωτο ενώ έτρωγα, δεδομένου άλλωστε ότι δεν έχουν υπηρεσία delivery, που δεν τους ενδιαφέρει, αφού ειδικά τα βράδια και τα Σ/Κ γεμίζουν ασφυκτικά. Δυστυχώς, με τη ζέστη απέφυγα τα αριστουργηματικά παϊδάκια τους, που είχα φάει την προηγούμενη φορά και στη συνέχεια θα σας πω με τι τα αντικατέστησα.

Παρότι προηγήθηκαν ήδη πάρα πολλές κριτικές (52 τουλάχιστον) με την περιγραφή του χώρου και των φαγητών, επιτρέψτε μου να σας δώσω συνοπτικά και τη δική μου πινελιά.

Εξωτερικά, στο πεζοδρόμιο της οδού Πολέμωνος (απ’ τον πλατωνικό φιλόσοφο του 300 π. Χ. και μαθητή του Ξενοκράτους) υπάρχουν 7-8 τραπεζάκια για καμιά 15αριά θαμώνες, με όμορφα καρό κόκκινα τραπεζομάντιλα. Με τον ίδιο τρόπο είναι στρωμένα και τα 35 με 40 εσωτερικά τραπέζια των δύο εφαπτόμενων ημιυπόγειων αιθουσών τους, υπολογίζω για 100-120 άτομα. Μικρά σκίτσα του μαύρου γάτου, φωτογραφίες και κάποια γλαστράκια στις γωνιές, συμπληρώνουν όμορφα τη απέριττη διακόσμηση Στο βάθος μπαίνοντας υπάρχουν οι 2 αστραφτερές τουαλέτες τους.

Τα βράδια γεμίζουν από μεγάλης ηλικίας κυρίως πελάτες που δεν αλλάζουν με τίποτα την παραδοσιακή μας κουζίνα, και αποφεύγουν τη μουσική, για να μπορούν να κουβεντιάσουν χωρίς ιδιαίτερη βαβούρα. Ωστόσο, όπως μου εξήγησε η Γιώτα, έχουν συχνά συνεστιάσεις για επετείους, κ. λπ. εκδηλώσεις, όπου συνήθως χρησιμοποιείται η μία αίθουσα, και κάποιες φορές οι πελάτες ζητούν μουσική live η οποία και προβλέπεται στο πρόγραμμα.

H Γιώτα μαγειρεύει επίσης καθημερινά και για καμιά 10αριά τουλάχιστον άπορους γείτονες, ενώ ένας τουλάχιστον πελάτης της, καλύπτει ένα μικρό μόνο μέρος του σχετικού κόστους. Η όλη προσπάθεια αξίζει ένα εύγε και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε κάθε εμπλεκόμενο, μέρες που είναι!!

Στον λιτό αυτό χώρο, με τα ψυγεία των κρεατικών (άριστα κρέατα, πάντα απ’ τον ίδιο χασάπη) και των ποτών, με το ρολόι της εισόδου και τα ραφάκια με τα εμφιαλωμένα κρασιά, δεσπόζουν οι ζωγραφιές πάνω στους τοίχους, που είχε φιλοτεχνήσει στις αρχές της δεκαετίας του 70 ο διάσημος ζωγράφος μας του 20ου αιώνα, DORIS Παπαγεωργίου, απ’ την Δωρίδα της Φωκίδας. Τότε, ο ΜΓ ανήκε βέβαια στην προηγούμενη ιδιοκτησία, αλλά οι τοιχογραφίες αυτές συνιστούν ένα πραγματικό μουσειακό περιουσιακό στοιχείο του καταστήματος!
Με τον λυρισμό που απέπνεε το ύφος του καλλιτέχνη, απεικονίζουν διάφορες εποχές του έτους: το Πάσχα με τον οβελία, τις Απόκριες, τους μασκαράδες κι ανάμεσά τους τον Παπουτσωμένο Μαύρο Γάτο με τα λευκά παπούτσια, κ. λπ. κ. λπ. Πληροφορήθηκα ότι ο μεγάλος καλλιτέχνης, για χρόνια στο Παρίσι, κολλητός φίλος του Γουναρόπουλου, και κατόπιν με τις εκθέσεις του στον Παρνασσό που άφησαν εποχή, κατά τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε οικονομική στενότητα, και τα σπουδαία έργα του στον ΜΓ τα δημιούργησε κυριολεκτικά για ένα πιάτο φαΐ και ένα ποτήρι κρασί…
Άλλωστε, δεν είχαμε ακόμα κατακλυσθεί απ’ την παγκοσμιοποίηση των αγορών, τους σπόνσορες και τον υπερεπαγγελματισμό!
Μην παραλείψετε λοιπόν να συνδυάσετε το τερπνόν μετά του ωφελίμου, όπως μας είπε προχθές ο φίλος Τρώγων, από τον έτερο Μαύρο Γάτο στου Ψυρρή: να θαυμάσετε τον DORIS, τη στιγμή που απολαμβάνετε τα θαυμάσια ορεκτικά τους, τα παϊδάκια και τα υπόλοιπα πιάτα της ώρας…

Μετά τη μακροσκελή περιγραφή του χώρου και των ιδιοκτητών, δυο λόγια τώρα για τα φαγητά τους, για όσους χρήστες δεν έχουν ακόμα πάει. Ο κατάλογος, με τον μαύρο γάτο -σήμα κατατεθέν- στο εξώφυλλο, περιλαμβάνει 5 σαλάτες (3-6), καμιά 20αριά πάσης φύσεως ορεκτικά (4-7), 10 μαγειρευτά της κατσαρόλας που εναλλάσσονται συνήθως (6-8), και όλα τα πιάτα της σχάρας, από 7-14 €, που αφορά την τιμή για το μοσχαρίσιο φιλέτο. Όπως μπορεί κάποιος να διαπιστώσει, οι τιμές παραμένουν σε εξαιρετικά λογικά επίπεδα, και η σχέση ποιότητας – τιμής είναι κυριολεκτικά ΑΡΙΣΤΗ! Το vfm παίρνει 4 στα 4, με το σπαθί τους!!

Αντίστοιχα, και τα ποτά: αναψυκτικά στο 1.50 €, μπύρες μικρές 2 € και καμιά 10αριά μεγάλες στα 3 €. Κρασί δικό τους χύμα 8 € το λίτρο (λευκό Σαββατιανό Μεσογείων και κόκκινο Merlot Αρκαδίας). Έχουν ακόμη 4-5 εμφιαλωμένα λευκά από 10-22 €, για το Κτήμα Αβαντίς, 5 κόκκινα από 14-22 €, για το Κτήμα Άλφα, και 2 ροζέ. Επίσης προσφέρουν αποστάγματα 200 ml στα 6-7 €.

Λόγω ημέρας και ζέστης, επιφυλάχτηκα για τα παϊδάκια σε μια προσεχή βραδινή επίσκεψή μου, πιθανά με παρέα, και έτσι δοκίμασα:

• Αρχικά, ολόφρεσκο λευκό ψωμί σε φέτες.

• Μια εκπληκτική κολοκυθοτυρόπιτα που μόλις βγήκε απ’ το ταψί της Γιώτας. Εκπληκτική όντως ηπειρώτικη πίτα με τρομερό φύλλο, γέμιση κολοκυθιού, φέτας και κομματιών κόκκινης πιπεριάς Φλώρινας, εννοείται με δυόσμο, άνηθο, κ. λπ. μπαχαρικά της μαγείρισσας. Ήταν ένα αχνιστό λουκούμι, και πρόσεξα ότι πολλοί την περίμεναν για το σπίτι…

• Μία μερίδα γεμιστά, ντομάτες και πιπεριές με ρυζάκι, το εθνικό μας φαγητό του καλοκαιριού. Ήρθαν κι αυτά αχνιστά, ζουμερά και τέλεια!

• Μου κέρασαν ένα τέταρτο λευκό κρύο κρασί χύμα Σαββατιανό, που ήτανε ό, τι έπρεπε για να τα συνοδέψω.

Με εξυπηρέτησε η νεαρή και ευγενική κυρία που βοηθούσε τη Γιώτα τόσο στην κουζίνα όσο και στο σερβίρισμα.
Ο λογαριασμός, στα 10 € μόνο, ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για μένα.

Ολοκληρώνοντας την κριτική μου λίγες μέρες μετά, διάβασα ήδη και υπερψήφισα την 3η κριτική για τον ΜΓ, που έγραψε η γειτόνισσα και συμπατριώτισσα tzia. Συμφωνώ και επαυξάνω, όπως βέβαια και για το βιωματικό έργο -συγγραφικό και θεατρικό- του Χρήστου Χωμενίδη «ΝΙΚΗ», που αφορά τη λατρεμένη του μάνα!

Πρόκειται όντως για μια κλασική ταβέρνα, η οποία καταφέρνει να αντιστέκεται αξιοπρεπέστατα στο μοντέρνο και μεταμοντέρνο που μας κατακλύζουν συνεχώς..
Ο ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ είναι ένα τίμιο και λιτό μαγαζί, που, σε πείσμα των καιρών, εξακολουθεί να μας προσφέρει νοστιμότατο, μαμαδίστικο και προπαντός οικονομικό φαγητό, χωρίς περιττές φιοριτούρες!!

Να πάτε λοιπόν με την πρώτη ευκαιρία στον ΜΓ, που έχει ήδη αξιολογηθεί από όσους πήγαμε με ένα ποσοστό ρεκόρ του 90% και μάλιστα με μια βεβαιότητα που κι αυτή επίσης πλησιάζει σχεδόν το εκπληκτικό αυτό ποσοστό.
Ελπίζω να μην διαψευσθείτε και, με τη σειρά σας, να καταθέσετε και τη δική σας προσωπική μαρτυρία!


  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Κλασική κουζίνα - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Ιούλ
04
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Το βλέπουμε κάθε φορά που διασχίζουμε τη Στοά Μπολάνη, η οποία συνδέει την Κολοκοτρώνη με τη Βουλής και είναι ένα απ’ τα πιο παλιά αστικά εστιατόρια της Αθήνας. Το ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ (Κ) είχε πρωτοανοίξει σαν καφενείο με την αρχική ονομασία ΛΕΥΚΕΣ, ακριβώς απέναντι στη στοά το 1935 (εδώ και 82 χρόνια!! ) απ’ τον παππού του σημερινού ιδιοκτήτη κ. Νίκο Κουτουζή. Το 1971, το ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ πήρε την σημερινή του θέση και από τότε ταΐζει γενιές ολόκληρες πολιτικών, καλλιτεχνών, εμπόρων, επιστημόνων, μόνιμων πελατών που έρχονται απ’ την επαρχία, αλλά και πλήθος τουριστών, κ. λπ.

Αν σκεφθεί κανείς ότι το ΑΘΗΝΑΪΚΟΝ της Μητροπόλεως ξεκίνησε την ιστορία του στην οδό Σανταρόζα το 1932, και στη σχετική κριτική μου του Νοέμβρη του 2015 το κατέταξα 6ο απ’ τα ιστορικά μαγαζιά μας, τότε σαφέστατα το ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ δικαιούται να το διαδεχθεί σαν 7ο κατά σειρά παλαιότητας!

Θα πρέπει να έχω πάει μια φορά κάθε δεκαετία, δηλ. συνολικά 3-4 φορές, οπότε αυτή στις 22.6.17 θα ήταν μάλλον η πέμπτη. Ο ιστορικός αυτός χώρος υπάρχει έκτοτε αναλλοίωτος σε πείσμα των δεκαετιών που μεσολάβησαν, έστω κι αν έχει χάσει ένα μέρος της αίγλης του παρελθόντος, σε μια Μητρόπολη όπου τα πάντα εξελίσσονται αενάως, ενώ και οι χώροι εστίασης ξεπετάγονται ξαφνικά σαν τα μανιτάρια…Δεν είναι τυχαίο ότι στην ίδια αυτή στοά, όπου πρόσφατα στεγάζει και το ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΟΝ με τα ξακουστά του σοκολατάκια, έχουν επίσης ανοίξει άλλα 2-3 φαγάδικα, street food & καφέ, όπως το δημοφιλές ΚΑΥΑ, μπαράκια, όπως το 42 κ. α., το κουρείο Sir Barber, κ. λπ.

Είναι γνωστό πως στο ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ τα τελευταία 8 χρόνια συνηθίζουν να γευματίζουν οι αναγκαίοι πλέον σύντροφοί μας, εκπρόσωποι του ΔΝΤ αρχικά, και μετά Τροϊκανοί, ήδη μετονομασθέντες σε Θεσμούς! Άλλωστε τους βολεύει, γιατί είναι κυριολεκτικά δυο βήματα απ’ την Πλατεία Συντάγματος και είναι ανοιχτό μόνο τα μεσημέρια, Δευτέρα με Σάββατο, από 12.00 μέχρι 18.00.

Πληροφορήθηκα ότι έχουν και υπηρεσία delivery, αλλά καλύπτουν μια μικρή μόνο ακτίνα ενός χιλιομέτρου περίπου, με όρια δηλ. την Κλαυθμώνος, την Καπνικαρέα, τη Φιλελλήνων και τις αρχές της Σόλωνος. Εξάλλου, διαθέτουν και φαγητά σε πακέτα για take away.

Πηγαίνοντας νωρίς, γύρω στις 12.30 ήμουν απ’ τους πρώτους πελάτες τους και ο ιστορικός αυτός χώρος μου ήταν οικείος. Μετά από σχετικό περπάτημα πάλι, γιατί το Σύνταγμα είχε κλείσει απ’ την 24ωρη απεργία των ΠΟΕ-ΟΤΑ, βρέθηκα σε έναν δροσερό κλιματιζόμενο χώρο, με 4 σερβιτόρους ευγενείς, οι οποίοι φορούσαν ομοιόμορφα μαύρα παντελόνια και μπλε πουκάμισα, ήταν δε όλοι τους άψογοι επαγγελματίες στη δουλειά τους. Τον Παναγιώτη που με σέρβιρε τον θυμόμουνα φυσιογνωμικά, και μου είπε εργαζόταν εκεί 11 χρόνια, ενώ προηγουμένως ήταν στους ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΥ & στο ιστορικό CILENTIO της Μαντζάρου, όπου κάποτε σύχναζα…

Φθάνοντας, παρατήρησα τον εξωτερικό χώρο στην πρόσοψη του καταστήματος, με 5 τραπέζια τετράγωνα και 2 ροτόντες, για 15 άτομα, που είχαν αρχίσει να γεμίζουν από μια παρέα τουριστών. Στο βάθος είναι οι 2 χώροι του Κ: Αριστερά το καφέ, μια μικρότερη αίθουσα με καμιά 10αριά ροτόντες, η οποία απέπνεε την αίγλη ενός παλιού καφενείου και δεξιά, η τεράστια σάλα του εστιατορίου, όπου και κατευθύνθηκα. Οι 2 αίθουσες επικοινωνούν οπτικά, κατά κάποιο τρόπο, μέσα από ένα πάσο, από όπου μπορούν να κρυφοκοιτάξουν οι μεν τους δε!

Η αίθουσα του εστιατορίου είναι επιβλητική και ψηλοτάβανη, τους δε λευκούς της τοίχους κοσμούν μεγάλες ασπρόμαυρες φωτογραφίες της παλιάς Αθήνας. Στο βάθος αριστερά υπάρχει πάσο και είσοδος προς την κουζίνα, ενώ δεξιά, ο διάδρομος προς τις αστραφτερές τουαλέτες.

Τα κλασσικά ξύλινα τραπεζοκαθίσματα, καμιά 40αριά περίπου, μπορούν να δεξιωθούν περί τους 150 θαμώνες. Είναι όλα στρωμένα με λευκά λινά τραπεζομάντιλα και πετσέτες. Ανάμεσά τους, ξεχωρίζουν στις 2 απέναντι πλευρές των τοίχων, μερικά σεπαρέ, με δερμάτινους καναπέδες, για όσους επιθυμούν κάποια σχετική απομόνωση. Το όλο σκηνικό συμπληρώνει ο διακριτικός κρυφός φωτισμός χρώματος σιελ στην οροφή!

Απ’ τα μεγάφωνα ακούγεται ευχάριστα απαλή μουσική lounge, που επιτρέπει τη συζήτηση, μέσα σε μια διακριτική ατμόσφαιρα…

Ως συνήθως, ενδιαφέρθηκα να μάθω ποιος είναι ο executive chef, ο οποίος ετοιμάζει καθημερινά τα πολυποίκιλα εδέσματα του καταλόγου, καθώς και τα πιάτα ημέρας: Πρόκειται για τον Γιαννιώτη μάγειρα, Μίλτο Τσουμάνη, που επιτελεί εκεί τα καθήκοντα του αρχιμάγειρα για πολλά χρόνια.

Ουσιαστικά, το μενού περιλαμβάνει όλα σχεδόν τα φαγητά της ελληνικής αστικής γαστρονομίας, όπως τουλάχιστον αυτή έχει διαμορφωθεί κατά τα 70 τελευταία μεταπολεμικά χρόνια. Υπάρχουν, καμιά 20αριά κρύα ορεκτικά (5-15 €, για τις γαρίδες cocktail), 3 σούπες, 6 ζυμαρικά και 7 λαδερά (5-8 €), όλα τα συνήθη κρεατικά -κρύα, ψητά και εντράδες (που μας τις ανέλυσε ο φίλος jim), στα 10-12 €, ομελέτες (5-8 €), τα πάντα σχεδόν της ώρας (10-19 €, για μπον φιλέ, αλλά και το κλασικό Φιλέ Μινιόν με σος Μαδέρα, της νιότης μας!! ), από ψαρικά, γαρίδες και σολομό σχάρας, στα 13-15 €, σαλάτες ~ 7 €, τυριά 4-5 €, καμιά 10αριά γλυκά, και άλλα τόσα πιάτα ημέρας (5-14 €), με νόστιμες ηπειρώτικες πίτες βέβαια, ανάμεσά τους. Με δυο λόγια: Και του πουλιού το γάλα, που λέει κι ο Βασιλόπουλος!!

Από ποτά αντίστοιχα, αναψυκτικά και καφέδες (2-3 €), καμιά 10αριά μπύρες (4-5 €), καθώς και 10 ετικέτες ελληνικών κρασιών, στα 20-25 € (για τον Αμέθυστο & Chateau Λαζαρίδη). Σερβίρουν ακόμη χύμα Νεμέας, μια εκλεκτή ποικιλία, στα 5.10 € το ½ λίτρο.

Δοκίμασα απ’ τα πιάτα ημέρας, τα παραδοσιακά μας γεμιστά κολοκυθάκια, με κιμά και αυγολέμονο. Ήταν δυο πεντανόστιμα κολοκυθάκια, στην τιμή των 10 €.

Στην αρχή μου έφεραν 2 μαύρα και 2 λευκά ψωμάκια, που συνοδεύονταν από μπουκαλάκι με ελαιόλαδο. Τιμή 1.25 €.

Πλήρωσα λογαριασμό 11.25 € (10/16 €), και προφανώς έφυγα ευχαριστημένος από όσα ξαναείδα και δοκίμασα.

Έφυγα μάλιστα και χορτάτος, γιατί οι ευγενείς οικοδεσπότες με κέρασαν τη μοναδική και παραδοσιακή τους κρεμ καραμελέ!

Το ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ μου θύμισε το IDEAL της Πανεπιστημίου, που δυστυχώς, λίγο πριν τα εκατοστίσει, οι Α/φοι Βλασσόπουλοι αναγκάστηκαν να το κλείσουν…
Το ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ παραμένει αναλλοίωτο σε πείσμα των δεκαετιών και σε κερδίζει με την πατίνα του χρόνου που αποπνέει, όσο ελάχιστα πλέον στέκια τριγύρω!!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 50%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Bar Restaurants - Αμπελόκηποι, Αθήνα
Ιουν
29
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Σκέφθηκα να ξαναπάω, ύστερα από πολλά χρόνια, αφού φέτος το μαγαζί αυτό ενηλικιώθηκε και ο σεφ του εμπνεύστηκε ενδιαφέρουσες καινοτομίες στο μενού. Μιλάω για την ΑΓΟΡΑ (Α) των Αμπελοκήπων, που ιδρύθηκε το 1996 και ήδη συμπλήρωσε 21 χρόνια! O συγκεκριμένος χώρος εστίασης θεωρώ πως είναι κάτι ανάμεσα σε γαλλικό bistrot και αγγλοσαξονική pub!!

Την επισκέφθηκα λοιπόν το μεσημέρι της Τρίτης 20.6 για ένα ελαφρύ μάλλον γεύμα, αφού ήμουν μόνος και είχα περιορισμένο χρόνο στη διάθεσή μου, λόγω υποχρεώσεων. Με εξυπηρέτησε απόλυτα το Μετρό, απ’ τη Στάση ‘Αμπελόκηποι’ του οποίου απέχει κυριολεκτικά γύρω στα 40 μέτρα!! Βέβαια, για τους χρήστες που θα πάνε με ΙΧ, υπάρχει γκαράζ απέναντι στα 100 μ., στην οδό Αθανασιάδου, την πάροδο της Σούτσου όπου βρίσκεται η Ευρωκλινική Αθηνών!

Η Α λειτουργεί πάντα σε καθημερινή βάση, Δευτέρα με Σάββατο απ’ τις 10 το πρωί μέχρι τις 02.30 τη νύχτα, ενώ τις Κυριακές, απ’ το μεσημέρι μέχρι 01.00. Δεδομένου ότι πρόκειται για Restaurant-Bar, είναι προφανές ότι στοχεύει και στους πελάτες που θα πιούν καφέ, αναψυκτικά, μπύρες ή ποτά (το πρωί συνήθως στον εξωτερικό ημιστεγασμένο χώρο, ενώ αργότερα στο μεγάλο μπαρ της εσωτερικής αίθουσας).

Ο εξωτερικός χώρος είναι διαμπερής κατά μήκος της οδού Βουρνάζου, και συνεπώς δροσερός, αφού άλλωστε έχει και 4 ανεμιστήρες οροφής σε πλήρη λειτουργία. Είναι πνιγμένος στο πράσινο από ζαρντινιέρες και φυτά, και προφανώς είναι χώρος καπνιζόντων. Σημειωτέον, ότι διαθέτει κλιματισμό με ψύξη / θέρμανση, και στα κρύα του χειμώνα υποθέτω ότι μπορεί να κλείσει και να αξιοποιηθεί καλύτερα. Η στεγασμένη αυτή βεράντα περιλαμβάνει περί τα 12 τραπέζια για καμιά 30αριά άτομα.

Ο εσωτερικός χώρος, όπως τον είχα συγκρατήσει στη μνήμη μου απ’ τη δεκαετία του 90, είναι πάντα το ίδιο ζεστός και ατμοσφαιρικός, χάρη στο καφέ ξύλο που κυριαρχεί παντού: στα 20 περίπου τραπέζια, τετράγωνα, ορθογώνια και ροτόντες για καμιά 80αριά πελάτες, τις αριστοκρατικές μπουαζερί (ξύλινες επενδύσεις) σε κολόνες, δοκάρια, τοίχους, κορνίζες, κ. λπ. επιφάνειες, το εντυπωσιακό ξύλινο μπαρ στη δεξιά πλευρά, με την τεράστια μπάρα και μια ντουζίνα από ψηλά ξύλινα καθίσματα και φυσικά τα πατώματα. Υπάρχουν ακόμη δεκάδες κάδρα με κλασικές μπύρες, νοσταλγικές εικόνες περασμένων δεκαετιών, κ. λπ., vintage καθρέφτες κι άλλα διακοσμητικά στοιχεία, ενώ ο ατμοσφαιρικός φωτισμός συμπληρώνει την όλη ρομαντική ατμόσφαιρα! To μάλλον σκούρο χρώμα του ξύλου εξισορροπείται απ’ τις τεράστιες τζαμαρίες της μεγάλης πρόσοψης κατά μήκος της Βουρνάζου, που επιτρέπουν στις ηλιαχτίδες να φωτίσουν τον χώρο!
Στην αριστερή πλευρά, κάποιες σκάλες, μάλλον στενές, οδηγούν στις καθαρές τουαλέτες του υπογείου (2 γυναικείες και 1 ανδρική), ενώ κατεβαίνοντας θαυμάζουμε αφίσα της Ιρλανδέζικης μπύρας Guinness, καδράκια αλλά και διακοσμητικά πιατάκια με vintage εικόνες από Ευρώπη και Αμερική! Ατυχώς, δεν υπάρχει πρόβλεψη για ΑΜΕΑ, αφού την δεκαετία του 90 δεν είχαν θεσπιστεί οι σχετικές διατάξεις…

Η μουσική, lounge και easy listening περασμένων δεκαετιών, που έχει την τιμητική της τα βράδια, ταιριάζει απόλυτα με το ατμοσφαιρικό αυτό περιβάλλον και επιτρέπει την άνετη συζήτηση μεταξύ των διαφόρων συνδαιτυμόνων!

Ο ιδιοκτήτης κ. Χρήστος Κουτσούμπας και ο chef, Ιερόθεος Τσορβάς έχουν φροντίσει για το ανανεωμένο μενού της 20ετούς ενηλικίωσης που αποτυπώνεται ακόμα και στα νέα τους σουπλά, με την ένδειξη: celebrating 20 years!. Ο σεφ, εδώ και 4 χρόνια περίπου ήταν αρχικά ο βασικός συνεργάτης του πρώην executive chef κ. Κώστα Κωστόπουλου και ήδη τον έχει αντικαταστήσει πλήρως και επάξια! Παράλληλα, διάβασα στο Διαδίκτυο ότι έχει διατελέσει και σεφ στην γαστρονομική Υπηρεσία Cooking Co.

Στον αναλυτικό κατάλογο, υπάρχουν κλασικά εδέσματα, μεσογειακά κυρίως, όπως 15 ορεκτικά, από 5.50-11.50 € (για τις γαρίδες σουβλάκι ή mini burgers μαύρου χοίρου με τυρί chevre), 11 σαλάτες, 8-14 € (για αυτή με καπνιστό σολομό, καβούρι και αβοκάντο), γύρω στα 12 ζυμαρικά και ριζότο, 10-17 € (για σπαγγέτι με γαρίδες και ψητά κολοκυθάκια), 3 ψαρικά, 15-19 €, 6 πουλερικά, 10-16 € και μια ντουζίνα κρεατικών και burgers, στα 10-23 € (για το φιλέτο Black Angus). Σερβίρουν ακόμη 10 γλυκά στα 5-7 €.

Από ποτά, διατίθενται καφέδες και αναψυκτικά, 2-6 €, αλκοολούχα στα 7 €, και αποστάγματα 200 ml περί τα 8 €. Ακόμη, 15 μπύρες, 3-6 €, ποτήρι κρασί, 4-7 € και καμιά 50αριά ελληνικές και ξένες ετικέτες εμφιαλωμένων κρασιών, από 15-38 € (για το ερυθρό Κτήμα Άλφα).
Υπάρχουν επίσης γνωστοί αφρώδεις οίνοι, απ’ τους οποίους δεν μπορεί φυσικά να απουσιάσει η κορωνίδα, η γαλλική σαμπάνια Dom Perignon, με τιμή: 230 €.

Η εξυπηρέτηση γίνεται από 2-3 νεαρούς σερβιτόρους, με ομοιόμορφες μαύρες ποδιές και τιράντες, που είναι όλοι τους ευγενέστατοι, σβέλτοι και προπαντός ενημερωμένοι με το αντικείμενό τους, τόσο τη σύνθεση του ανανεωμένου μενού όσο φυσικά και το σωστό σερβίρισμα.

Εγώ λοιπόν κάθισα μέσα και περιεργάστηκα τον όμορφο χώρο τον οποίο σας περιέγραψα, που ήταν σχετικά ήρεμος το μεσημέρι, μιας και οι περισσότεροι καπνίζοντες προτιμούν, αυτές τις ώρες, τον εξωτερικό χώρο.
Τελικά επέλεξα τα ακόλουθα;

• Αρχικά ήρθε νερό εμφιαλωμένο, στα 2 €, που άλλωστε το ήθελα.
• Παράλληλα μου σέρβιραν φρεσκοψημένο ζυμωτό ψωμάκι, με κριτσίνια και ντιπ πάστας ελιάς και σος γιαουρτιού, στα 1.60 €.
• Απ’ το ανανεωμένο μενού του σεφ, δοκίμασα το γαλλικό κατσικίσιο τυρί chevre, δυο στρογγυλά κομμάτια, σε τραγανή κρούστα δημητριακών, που συνοδεύονταν από τσάτνεϊ (είδος γλυκόξινης μαρμελάδας με μπαχαρικά) γεύσης τριαντάφυλλου, καθώς και από τηγανιτές κορδέλες πράσου. Ευφυέστατη και πεντανόστιμη σύνθεση, σαν μια πολύ βελτιωμένη γεύση π. χ. ψητού camembert. Ήταν όλα τα λεφτά. Τιμή στα 9.50 €.
• Ήπια μια μπύρα Mc Farland κόκκινη, 5.60 βαθμών οινοπνεύματος: 4.40 €.
• Απ’ τα γλυκά διάλεξα μια μους καπουτσίνο λευκής σοκολάτας, που ήρθε σε ένα μεγάλο διαφανές φλιτζάνι. Είχε μια απόχρωση μεταξύ λευκού και μπεζ, λόγω των συστατικών της. Θα νόμιζε κανείς ότι είναι σαντιγί, αλλά βέβαια ήτανε λευκή σοκολάτα... Στο πάνω μέρος υπήρχαν ορισμένοι κόκκοι καφέ, που διακοσμούσαν και συμπλήρωναν ωραία το φλιτζάνι. Κλασικό γαλλικού τύπου dessert που ήταν χορταστικό και ό, τι έπρεπε για την τελική μου επίγευση! Τιμή 6 €.

Ο λογαριασμός, στα 23.50 €, σημαίνει ότι χωρίς τη μπύρα, βρίσκομαι στην κατηγορία 17/25 €. Το ποσό μπορεί να φαίνεται κάπως τσιμπημένο, αλλά αντικατοπτρίζει το επίπεδο του κλασικού αυτού χώρου, τον οποίο βαθμολογώ γενικά με 3 στα 4 παντού.
Ειδικά, στο value for money, το 3 είναι ίσως λίγο επιεικές (αφού δεν προβλέπεται στο site 2.50 στα 4). Ωστόσο, πιστεύω ότι εντέλει η Α το δικαιούται!

Με την ευκαιρία, θεωρώ ότι κάποια κύρια πιάτα, σαλάτες και ορεκτικά, έχουν μικρά περιθώρια συμπίεσης, λόγω και της κρίσης. Αντίθετα, οφείλω να παραδεχτώ ότι οι τιμές σε καφέδες, αναψυκτικά, ποτά και μπύρες, που αφορούν μεγάλο μέρος της πελατείας τους, κινούνται σε νορμάλ επίπεδα (τα κρασιά π. χ. είναι μόνο 1.50 με 2 φορές την αντίστοιχη τιμή της κάβας).

Συμπερασματικά, προτείνω ότι μπορείτε άνετα να επισκεφθείτε την Α, γιορτάζοντας την ενηλικίωσή της, με καφέ ή ποτό, αλλά προφανώς και ένα ρομαντικό δείπνο σε μια δική σας επέτειο ή γενέθλια!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια