Loader

piperman

Κριτικές: 220
Μέλος από: Φεβ 2015

Εμφάνιση:

17 Μάρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Κυριακή της Τυρινής, πρωί 10ης Μάρτη, παραμονή Καθαράς Δευτέρας και νηστείας της Σαρακοστής, είμαστε στην Κηφισιά με ένα φίλο μου και, έμπλεοι ενθουσιασμού, οδεύουμε στο ΕΛΑΙΑΣ ΓΗ (ΕΓ) για ευωχία μας, στα υψώματα της Πολιτείας, πάνω ακριβώς απ’ το ομώνυμο Tennis Club, κατόπιν επιτυχούς τηλεφωνικής κράτησής μας για τις 2.30 μ. μ.
Η απόφασή μας βασίστηκε και στις άριστες κριτικές των χρηστών, πολλές απ’ τις οποίες μάλιστα με φουλ τεσσάρια, ειδικά των τετράσκουφων φίλων μας που οι περισσότεροι το επισκέφθηκαν κάποιο ρομαντικό Σαββατόβραδο, με εξαίρεση τον αγαπητό fratello, ο οποίος σε επίσκεψή του το 2011 το είχε αξιολογήσει πιο ρεαλιστικά με τριάρια.
Λέμε, θα χαλάσουμε τουλάχιστον καμιά ογδονταριά ευρώ, αλλά -μέρα που είναι- θα απολαύσουμε το σούπερ σπέσιαλ κυριακάτικό τους μενού των 14 γευστικών και πολυδιαφημισμένων πιάτων στα 32 € το κεφάλι, αφού το μενού των 24 γεύσεων, μας πέφτει πολύ στην ωριμότητά μας…

Πού να φανταστούμε, όμως, ότι μια τέτοια Κυριακή, με τη φοβερή καλοκαιρία, έμελλε να συρρεύσει εκεί το μισό Λεκανοπέδιο, με αποτέλεσμα το ξεχείλισμα και των 300 σχεδόν θέσεων του μαγαζιού, τόσο στη μεγάλη αίθουσα όσο και στην πανοραμική βεράντα, με θέα απ’ τον Πειραιά και τη Σαλαμίνα μέχρι την Πάρνηθα!

Εμείς οι Ρωμιοί είμαστε, ως γνωστόν, λίγο απρογραμμάτιστοι και ανέτοιμοι για εξάρσεις. Γιατί μπορεί το μαγαζί, μισογεμάτο σε δεδομένη στιγμή, με μια πελατεία π. χ. 150 θαμώνων, να εξυπηρετείται άψογα, ή έστω ομαλά, από ένα επιτελείο π. χ. 15 ατόμων (μάγειρες, σερβιτόροι, μαιτρ, υποδοχή, παρκαδόροι, κ. λπ. ), αλλά, όπως και να το κάνουμε, όταν τιγκάρει με 300 πεινασμένους που καταφθάνουν σχεδόν ταυτόχρονα, κάπου θα χωλαίνει η όλη εξυπηρέτηση…
Κι αν ακόμα προσλάμβανε 2-3 γκαρσόνια επιπλέον για κάτι τέτοιες μέρες, πάλι τα κατά μέσο όρο 20 πιάτα ανά κεφάλι για τόση πελατεία, θα ήταν δύσκολο, σχεδόν αδύνατο, να προετοιμαστούν με μιας απ’ την κουζίνα, η οποία σημειώτεον απέχει πολλά μέτρα, απ’ την άκρη της βεράντας τουλάχιστον, όπου εμείς βρισκόμασταν.

Φαντάζεστε ποιο ήταν το αποτέλεσμα: φάγαμε μέσα σε ένα τέταρτο της ώρας τα μισά πρώτα πιάτα, μετά περιμέναμε σχεδόν μία ώρα (!! ) για τα υπόλοιπα, μετά πάλι μισή ώρα για τα κυρίως, και άλλη μισή για τα γλυκά, που τους είπαμε ότι δεν τα θέλαμε, αλλά αυτοί, ως εκ θαύματος, τα έφεραν αυτοστιγμεί μαζί με το λογαριασμό!
Όλα τα γειτονικά τραπέζια εξυπηρετούμασταν περίπου κατ’ αυτό τον τρόπο, που φυσικά ουδόλως τιμά έναν υποτιθέμενο χώρο γοήτρου. Ένα μενού τόσων πιάτων, όπου βέβαια θα αναφερθώ στη συνέχεια, θες δυο ώρες περίπου για να το απολαύσεις εξυπηρετούμενος κανονικά, και όχι τρεις τουλάχιστον ώρες και μάλιστα τρώγοντάς το κατά δόσεις από αγχωμένους και κάποτε ασθμαίνοντας, ευσυνείδητους ωστόσο, σερβιτόρους!!

Έτσι, η βαθμολογία μου της εξυπηρέτησης με 2 στα 4, είναι ε π ι ε ι κ έ σ τ α τ η, χάρη στις φιλότιμες προσπάθειες από τα ευγενέστατα και απόλυτα ενημερωμένα άτομα που προσπαθούν να τη διεκπεραιώσουν, χάρη στην πανέμορφη θέα, καθώς και το μεράκι με το οποίο έχει φτιαχτεί το ιστορικό μαγαζί.
Πρέπει, πάντως, το ΕΓ να συντονίσει εξάπαντος τις ενέργειές του προκειμένου να βελτιώσει, παντί σθένει, την ευρυθμία του σέρβις, αλλά και να εκσυγχρονίσει στοιχειωδώς το μενού του, αφού ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται!

Ο συγκεκριμένος χώρος στέγαζε το Symposium House απ’ το 1977-1996, κατόπιν τα ΚΙΟΥΠΙΑ, μέχρι το 2006, που μεταφέρθηκαν στο Κολωνάκι στην οδό Δεινοκράτους για κάποια χρόνια, ενώ μέχρι πρόσφατα υπήρχαν στη Ρόδο. Σαν ΕΛΑΙΑΣ ΓΗ υφίσταται απ’ το 2007 και στα 12 αυτά χρόνια παραμένει ένα δημοφιλές στέκι των καλοφαγάδων, οι οποίοι ευωχούνται με την πληθώρα των πιάτων που προσφέρει, όπως άλλωστε μας είχαν συνηθίσει και τα Κιούπια, των οποίων μάλιστα διατηρεί τον σεφ κ. Κανελλόπουλο.

Ο σεφ προΐσταται ενός επιτελείου 5-6 βοηθών μαγείρων, που εργάζονται αεικίνητα ανάμεσα σε ξυλόφουρνους, κατσαρόλες και σχάρες, για να φτιάξουν τα μενού των 24 γεύσεων, στα 36 € ή 40 € με επιλογή κρεάτων, και των 14 γεύσεων που δοκιμάσαμε, στα 32 €. Υπάρχει και a la carte με κρεατικά περί τα 20 € η μερίδα, οπότε φυσικά συμφέρουν τα μενού.

Αξίζει τον κόπο να επισκεφθεί κάποιος το ΕΓ μόνο και μόνο για τον χώρο του, που μας θύμισε το μουσείο Π. Βρέλλη έξω απ’ τα Γιάννενα. Για να ανέβει κάποιος στην κυρίως αίθουσα πρέπει να περάσει πρώτα από μια λαβυρινθώδη αλλά ατμοσφαιρική πετρόχτιστη στοά – κελάρι, με τρεχούμενα νερά, στάμνες και πολλές γωνιές, διαμορφωμένες σε κάβες παλιών, σκονισμένων κρασιών!
Ακολουθεί καλωσόρισμα με σφηνάκι μαστίχας ή τσίπουρου, καθώς και ελίτσες!
Ανεβαίνοντας υπάρχει το μανάβικο με λογής-λογής ζαρζαβατικά σε τελάρα, και πίσω του ένα μεγάλο μπαρ με βαζάκια.
Η μεγάλη αίθουσα, όπου επικρατούν λευκές αποχρώσεις, έχει ξύλινο δάπεδο, και πολλά ράφια με καλούδια, όπως ελιές, ζυμαρικά, ψωμιά, τουρσιά, ξηροί καρποί, ποτά, καθώς και ανθοστόλιστα βάζα.
Σε περίοπτο σημείο της αίθουσας βρίσκεται μια ελιά (ελαίας γη γαρ! ), ενώ οι τοίχοι είναι κι αυτοί στολισμένοι με κάδρα που απεικονίζουν κυρίως νεκρές φύσεις.

Μουσική απ’ τα μεγάφωνα ακούγαμε ένα συνδυασμό ελαφράς ελληνικής και ξένης lounge, σε ένταση όμως ικανή, μιας και επικρατούσε το σχετικό νταβαντούρι απ’ την κοσμοσυρροή!
Οι τουαλέτες, σε καλή γενικά κατάσταση, βρίσκονται στο βάθος της αίθουσας, είναι δε τρεις γυναικείες και δύο ανδρικές, όπου υπάρχουν και ουρητήρια.

Μόλις καθίσαμε μας έφεραν μαντήλια με ροδόνερο για τα χέρια μας και ακολούθησαν:
• Ντιπ με πάστα ελιάς και ροζ τυροκαυτερή
• Λίγο ελαιόψωμο και λίγο καρωτόψωμο
• Μακρόστενες ζεστές πιτούλες
• Το τουρτάκι με ελληνικά τυριά και κριθαροκούλουρα, ατυχώς, ξεχάστηκε!
• Μελιντζανοσαλάτα με φέτα, που τη φτιάξανε επί τόπου. Πολλή καλή!
• Σαλάτα ελαίας γη, με ντοματίνια, ραδίκια, λόλα, ραπανάκια, παξιμάδια σίκαλης και δείγμα ανθότυρου. Καλή επίσης.
• Ακολούθησε, μια ώρα σχεδόν μετά, η χορτόπιτα από αγριόχορτα, καλή.
• Δυο κομματάκια πάπιας σε πουρέ γλυκοπατάτας, με φαγώσιμα λουλουδάκια. Επίσης νόστιμα.
• Για αλλαγή της γεύσης μας, πριν απ’ τα κυρίως πιάτα, μας έφεραν, αρκετά αργότερα, δροσιστικά σορμπέ λεμόνι, με βασιλικό.
• Εγώ για κυρίως πιάτο διάλεξα μια μερίδα αρνάκι στον ξυλόφουρνο, που ήρθε μέσα σε πήλινο σκεύος, με σφραγισμένη ζύμη που έκοψαν, καφέ σος και συνοδεία από πατάτες, αγκινάρες και μανιτάρια. Ήταν για μένα μια γεύση ουδέτερη, και θα περίμενα κάτι νοστιμότερο για κύριο πιάτο!
• Ο φίλος μου πήρε μια μερίδα μπιφτέκια στάκας, που ήταν 4 μακρόστενα κομμάτια, γαρνιρισμένα με κολοκυθάκια, κίτρινη και κόκκινη πιπεριά και μια στρογγυλή φέτα ελαφρά βρασμένου παντζαριού. Ήταν αρκετά καλή…
• Για επιδόρπιο ήρθε ένα παγωτό λουκούμι τριαντάφυλλο, μέσα σε παγωμένο σκεύος, που τη θεωρήσαμε μέτρια σαν σπεσιαλιτέ τους!
• Ένα κανταΐφι με κρέμα λευκής σοκολάτας, που δεν συγκρίνεται με τα κλασικά κανταΐφια!
• Και μαστίχα μους από bitter chocolate, στην κυριολεξία δυο κουταλάκια (!! ).

Ήπιαμε ένα μικρό μπουκαλάκι κρασί Τσάνταλη Αθήρι (187 ml) στα 7 €, και ένα κόκκινο, Τσάνταλη Ραψάνη, στα 8 €, που στις κάβες έχουν περί τα 2 €!! Επίσης ένα εμφιαλωμένο νερό, στα 3 €.

Τα κρασιά τους είναι γενικά υπερτιμημένα. Έχουν 15 λευκά από 25-33 €, 5 ροζέ από 24-28 € και 20 κόκκινα από 27-63 € (για το Μαγικό Βουνό του Λαζαρίδη, που στις κάβες στοιχίζει περίπου 20-25 € ). Επίσης, αφρώδεις οίνους και σαμπάνιες, στα 70-200 € (για την Dom Perignon), αποστάγματα, ποτά, καθώς και μπύρες, (στα 4-5 €. ), ενώ τα ποτήρια κρασί κυμαίνονται στα 7-8 € τα περισσότερα.
Εξάλλου, σερβίρουν και ορισμένα προτεινόμενα κρασιά, λευκά και κόκκινα, στα 20-22 €, όπως π. χ. το κόκκινο Κτήμα Χατζημιχάλη, Le Rouge, κ. λπ.
Νομίζω, πάντως, πως πρέπει να επανεξετάσουν την τιμολογιακή πολιτική των ποτών τους, συμπιέζοντας κάπως τις τιμές τους, γεγονός που πιστεύω ότι θα αυξήσει την κατανάλωση και τον τζίρο τους.

Ο λογαριασμός μας ήταν 82 €, εκ των οποίων 64 € τα δύο μενού, και 18 € τα ποτά. Κατηγορία τιμής 26-36 € το άτομο.
Βαθμολογώ τη γεύση, με τα ups and downs της, επίσης επιεικώς με 3 (στην ουσία θεωρώ πως ήταν 2.50 στα 4), όπως και τον χώρο- που με τον συνωστισμό δεν τον χάρηκα, αλλά και το συνολικό value for money μια τέτοιας Κυριακής, με 3 στα 4.

Για κάποιο ξένο φίλο σας ή μια επέτειο, θα σας συμβούλευα, λοιπόν, να προτιμήσετε ένα ρομαντικό βραδάκι καθημερινής και να είστε κατά το δυνατόν υπομονετικοί.
Ανεξάρτητα, όμως, του αν ισχύει το κάθε πέρσι και καλύτερα, ελπίζω οι ιθύνοντες να λάβουν υπόψη τους τις καλόπιστες, όπως πάντα, υποδείξεις μου.

Συμπερασματικά, η Μελίνα μάς προειδοποίησε πριν από 60 χρόνια: Ποτέ την Κυριακή! Αποφύγετε λοιπόν κυριακάτικες βαβούρες με τους περίεργους ρυθμούς σερβιρίσματος που σας περιέγραψα, που μου θυμίζουν εστιάσεις τεράστιων γκρουπ σε καταλύματα All Inclusive, τα οποία προσφέρουν συνήθως πολλά εδέσματα, παραδοσιακά και κάπως παλιομοδίτικα, έστω κι αν εξυπηρετούν μια μερίδα πελατών –πράγμα που είναι απόλυτα θεμιτό και σεβαστό!

07 Μάρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Νιώθεις τυχερός, όπως και να το κάνουμε, όταν 100 μέτρα απ’ το σπίτι σου, στα διπλανά τετράγωνα έχεις το μοναδικό CTC του Τσιοτίνη, το εκλεκτό ταβερνείο 5Φ και από προχθές ΤΟ ΚΑΠΛΑΝΙ (Κ), με μια μοναδικής νοστιμιάς Κρητική κουζίνα!!

Τα Καπλάνια, λοιπόν, ή Ρωμανάκια, είναι οι σημερινοί απόγονοι 5ης γενιάς του Γιώργη Ρωμάνου, απ’ τα Βορίζα, του νομού Ηρακλείου στις πλαγιές του Ψηλορείτη, πιο πάνω απ’ τις Μοίρες. Ο Ρωμάνος, μέλος της Φιλικής Εταιρίας, ήταν ο μέγιστος των Κρητικών οπλαρχηγών, που εξολόθρευσε τους Τούρκους του Ομέρ Πασά στο Λασίθι, στην Επανάσταση του 1866/67 και γι’ αυτό οι Τούρκοι, τρομοκρατημένοι, τον αποκαλούσαν Kaplan, που σημαίνει το αγρίμι, το άγριο αιλουροειδές τετράποδο, που κατ’ εξοχήν είναι η τίγρης!

Πεντάκις εγγόνι του, ο Μανώλης άνοιξε αυτές τις μέρες το ΚΑΠΛΑΝΙ, με την εικόνα του ηρωικού προγόνου του και τον επεξηγηματικό τίτλο Κρητική Μεσόγειος.
Ρωμανάκι είναι λοιπόν ο νεαρός και δραστήριος σεφ-πατρόν της μοναδικής αυτής Κρητικής γωνιάς, και όπως μου είπε είναι αδελφός του ιδιοκτήτη της ταβέρνας ΤΑ ΡΩΜΑΝΑΚΙΑ στην Αγία Παρασκευή, που χαλάει επίσης κόσμο εδώ και χρόνια.

Το Κ βρίσκεται σε μοναδική θέση, στα όρια Ιλισίων και Καισαριανής, διαγωνίως απέναντι απ’ το Caravel και ακριβώς απέναντι απ’ το Νοσοκομείο Συγγρού και το Αθλητικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, στην κεντρική τριπλή διασταύρωση της Βασιλέως Αλεξάνδρου (του ξενοδοχείου) με την Ευφρονίου και την Ούμπλιανης, στο σημείο που μέχρι πέρσι λειτουργούσε υποκατάστημα της Attica Bank.

Λειτουργούν καθημερινά, μεσημέρι και βράδυ, από 13.00-01.00, ενώ την Κυριακή, μέχρι τις 18.00. Δίνουν και φαγητά σε πακέτα, αλλά προς το παρόν δεν έχουν προγραμματίσει delivery.

O φωτεινός χώρος με λευκές αποχρώσεις και τζαμαρίες ολόγυρα, σου δίνει μια αίσθηση άνεσης και μια θαυμάσια αύρα. Τόσο το δάπεδο όσο και τα τραπέζια είναι από ανοιχτόχρωμη σουηδική ξυλεία, κατανεμημένα σε τρεις χώρους: τον κεντρικό εσωτερικό κυρίως χώρο, τον εξωτερικό περιμετρικό ημιστεγασμένο και το πατάρι, επίσης περιμετρικά, με ωραίους έγχρωμους πίνακες και με ωραία θέα τριγύρω. Τα ενδιαφέροντα χάρτινα σουπλά έχουν βέβαια την εικόνα και την ιστορία του πρόγονου Καπλάνη!
Υπάρχει μπαρ μπαίνοντας, απ’ την οδό Ούμπλιανης, ενώ η κουζίνα είναι κλειστή, με περιστρεφόμενη πόρτα που επικοινωνεί με την κυρίως αίθουσα και δυο χαριτωμένα διακοσμητικά παραθυράκια, που βρίσκονται δεξιά της.

Απ’ τα μεγάφωνα ακούγεται εκλεκτή έντεχνη ελληνική μουσική, με πολλά Κρητικά τραγούδια, που δένουν με την όλη ατμόσφαιρα. Άκουσα, μεταξύ άλλων, Κότσιρα (Φύλακας Άγγελος), Μητροπάνο (Σου ‘χα πει πως πέφτεις έξω), Ξυλούρη (Ήτανε μια φορά), νησιώτικα του Πάριου, και πολλά άλλα στο ίδιο μοτίβο.
Τα καθαρά WC (1+1) βρίσκονται στο πατάρι.

Πήγα γύρω στις 3 μ. μ. στις 7/3 και η αίθουσα ήταν μισογεμάτη, αν και μετρούν ελάχιστες μέρες, αφότου έκαναν εγκαίνια.
Η εξυπηρέτηση ήταν αρτιότατη, απ’ τον ευγενέστατο και πλήρως ενημερωμένο νεαρό σερβιτόρο, επίσης Μανώλη, συντοπίτη του ιδιοκτήτη.

Όσον αφορά το φαγητό, αυτό είναι ακραιφνώς Κρητική κουζίνα, με το μενού ανηρτημένο κοντά στην είσοδο και ορατό εξωτερικά, βασισμένο σε προϊόντα που έρχονται σχεδόν καθημερινά από φίλους τους ντόπιους προμηθευτές!

Απ’ τα ορεκτικά υπάρχουν ντολμαδάκια, καλιτσούνια, λουκάνικο, φαβέτα με βολβούς, στάκα, χοιρινές μπουκιές, αμανίτες σχάρας, γουμίδια, δηλ. συκωταριά, απάκι, αλλά βέβαια και χοχλιοί μπουμπουριστοί, όλα αυτά σε λογικές τιμές, από 5.50-8.00 €.

Στα κυρίως περιλαμβάνεται γαμοπίλαφο, αλάνι, δηλ. κόκορας με χοντρά μακαρόνια, κουνέλι λεμονοριγανάτο, κατσικάκι φρικασέ, μοσχαρίσια μάγουλα, οφτό αρνί, μοσχαρίσια μπιφτέκια, χοιρινό φιλέτο και κοτόπουλο μπούτι μαριναρισμένο σε σπόρους σιναπιού με βούτυρο. Τιμές από 9.00-13.00 €.

Το μαγαζί έχει φροντίσει και για τη γλυκιά μας τελική επίγευση με Σφακιανή πίτα με μέλι, μαστιχόγλυκο με παγωτό καϊμάκι, καρυδόπιτα, κ. λπ., γύρω στα 6-7 €.

Από κρασί έχουν 1ης ποιότητας Ηρακλειώτικο χύμα, λευκό ποικιλία Βιλάνα, στα 9.00 € το λίτρο (μου πρόσφεραν ένα ποτήρι και ήταν εξαιρετικό! ), και κόκκινο μπρούσκο, στα 10.00 €.
Σερβίρουν επίσης αποστάγματα, τσικουδιά, ρακόμελο και ούζο, τα 200 ml στα 6.00-7.00 €.
Από μπύρες, διαθέτουν Ρεθυμνιακή, Μάμος, Εζα και Άλφα, στα 3.50-4.00 €.
Έχουν επίσης αναψυκτικά και αποστάγματα, στα 2.50-3.00 €.

Εγώ λοιπόν δοκίμασα τα εξής:
• Με ρώτησαν για νερό και ζήτησα βρύσης, οπότε ήρθε κρύο νερό μέσα σε ένα ωραίο γυάλινο μπουκάλι. Ψωμί ήρθαν φέτες λευκού μέσα σε ένα εκπληκτικό μικρό καλάθι.

• Με κέρασαν μ ο ν α δ ι κ ή ς ποιότητας Κρητική ρακή. Επίσης, μέσα σε ένα πιατάκι, κομμένες πράσινες ελιές τους, συνοδευόμενες απ’ το φημισμένο τους ξύγαλο, που είναι λευκό κρεμώδες τυρί, προϊόν ζύμωσης και ό, τι έπρεπε για να το αλείψω στο ψωμί μαζί με τις ελίτσες!

• Μια μερίδα με συνδυασμό από χορτοκαλίτσουνα και μυσηθροκαλίτσουνα, που ήταν φρεσκότατα και όπως ακριβώς τα περίμενα.

• Μια καυτή στάκα με τηγανιτό αβγό, μέσα σε ειδικό μπολ. Ήταν όλα τα λεφτά!! Κυριολεκτικά μια π α ν δ α ι σ ί α που όμοιά της είχα χρόνια να φάω!! Το ΚΑΠΛΑΝΙ αξίζει μόνο και μόνο για τη σπεσιαλιτέ του αυτή, αν και τα επιφωνήματα των γύρω θαμώνων συνηγορούσαν ότι όλα είναι πεντανόστιμα. Μανώλη εύγε!!

• Πήρα ακόμη μια μερίδα κοτόπουλο μαριναρισμένο σε σπόρους σιναπιού, που ήταν επίσης πολύ νόστιμα μπουτάκια, ενός χωριάτικου Κρητικού κοτόπουλου, που στην Αθήνα της σήμερον είναι σχεδόν αδύνατο να βρεις!

Είμαι τυχερός που τους έχω κοντά μου και αντιλαμβάνεστε πως θα τους τιμώ δεόντως, είτε στον ωραίο τους χώρο, είτε με take away, εφόσον είμαι βιαστικός.

Πλήρωσα 21 €, έφαγα του σκασμού, γευόμενος ποιοτικά εδέσματα, όλα τους σπεσιαλιτέ απ’ τη Μεγαλόνησο, και καταευχαριστήθηκα, χάρη σε ένα ξεχωριστό και φιλότιμο μεσημεριανό γεύμα.

Είναι, λοιπόν, προφανές πως τους συστήνω ανεπιφύλακτα, τους βαθμολογώ επάξια με τεσσάρια σε όλα, και πιστεύω πως θα τους τιμήσετε κι εσείς δεόντως, αναδεικνύοντας το γαστρονομικό αυτό διαμάντι στα δημοφιλή στέκια του αγαπητού μας σάιτ!!

22 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Πέμπτη μεσημέρι 21/1, κατεβαίνοντας τη Λεωφόρο Συγγρού πέφτω ξάφνου στο νέο ινδικό στέκι, το JAIPUR PALACE (JP), που βρίσκεται μεταξύ του Hyatt (τέως Ledra Marriott) και του κτιρίου με τις πολυτελείς σουίτες Athenaeum Palace, λίγο πιο πάνω απ’ τον Άγιο Σώστη. Αναπόφευκτοι είναι οι συνειρμοί μου για τον εμβληματικό αυτό όμιλο των ινδικών εστιατορίων στην Αθήνα, με ιστορία περίπου δύο δεκαετιών!

Το JP, κυριολεκτικά το παλάτι της Πρωτεύουσας Jaipur, του κρατιδίου του Ρατζαστάν της Β. Ινδίας, μας φέρνει στον νου μας τόσο τα υπό άλλη Διεύθυνση εστιατόρια που προηγήθηκαν, όσο και την ευρηματική γαστρονομία της Ινδίας, η οποία συνδυάζει αρμονικά κοινωνικές διαστρωματώσεις καστών και αντίκτυπο επιρροών μεγάλων θαλασσοπόρων, καθώς και πολυποίκιλων θρησκευτικών πεποιθήσεων, με διατροφικές απαγορεύσεις (κατανάλωσης βοοειδών κ. λπ. ).

Απ’ τις αρχές του αιώνα μας, απολαμβάναμε στο Μαρούσι, στην οδό Αγίου Κωνσταντίνου, τα εξωτικά εδέσματα του πρώτου JP, που κατόπιν μεταφέρθηκε στην Κηφισιά, στην οδό Δροσίνη αλλά και στη Λ. Κηφισίας, μέχρι το 2015.
Το JP είχε παράλληλο σύντομο πέρασμα απ’ τη Γλυφάδα το 2009/2010 και το 2016 στου Ψυρρή.
Επίσης, στον Άλιμο απ’ το 2014 μέχρι το φθινόπωρο του 2018, οπότε και μεταφέρθηκε στο συγκεκριμένο μαγαζί της Λ. Συγγρού, που ελπίζω τώρα να σας το παρουσιάσω πρώτος.

Ιδιοκτήτης του είναι ο Ινδός επιχειρηματίας Μάνου Κουμάρ, ο οποίος σημειωτέον λειτουργεί επίσης το αγαπημένο μας INDIAN HAVELI, στις αρχές της Συγγρού, καθώς και δύο ακόμη JP στη Μύκονο και τη Σαντορίνη.

Το κατάστημα λειτουργεί καθημερινά, από 01.00 μέχρι τα μεσάνυχτα, έχει δε έναν εμπρόσθιο φωτεινό χώρο, με τζαμαρίες, χωρητικότητας περίπου 40 ατόμων και έναν κυρίως εσωτερικό χώρο 70 ατόμων, ενώ το καλοκαίρι προβλέπεται πρόσθετος χώρος 40 ακόμη ατόμων στο πεζοδρόμιο.

Μέσα επικρατεί το ξύλο, στα δάπεδα με παρκέ, καθώς και τα τραπεζοκαθίσματα, το ανοιχτό λεμονί χρώμα στους τοίχους, μια εικόνα Ινδής με τοπική ενδυμασία στο βάθος, ενώ όλα τα τραπέζια έχουν γυάλινη επιφάνεια αναφοράς, όπου είναι στρωμένα αξιοπρεπή χάρτινα λευκά σουπλά, μπρούτζινα ποτήρια νερού και θήκη με λευκές χάρτινες πετσέτες.
Εξωτερικά υπήρχε ένα αυτοκίνητο της εταιρίας, ατυχώς ακόμα με τη παλιά διεύθυνση της Κηφισιάς, που τους συνέστησα να την διορθώσουν το συντομότερο δυνατόν με τη σημερινή τους διεύθυνση, προς αποφυγή παρεξηγήσεων και λαθών από αλλοδαπούς ή ημεδαπούς που τη βλέπουν μάλιστα συνεχώς μπροστά τους!!
Η μουσική ήταν παραδοσιακή ινδική, ενώ υπάρχουν από δύο τουαλέτες καθαρές, τόσο στο βάθος του ισογείου χώρου, όσο και στο υπόγειο.

Στην εξυπηρέτηση ήταν ο ευγενικός νεαρός Daljitsingh, απ’ το ινδικό Punjab, που ετυμολογικά είδα ότι σημαίνει το λιοντάρι που είναι καρδιοκατακτητής (! ), ενώ σεφ ήταν ο εκπληκτικός Abjav, απ’ τη Λαχόρη του Πακιστάν, η οποία απέχει μόνο 60 χιλιόμετρα απ’ τα ινδικά σύνορα, και είναι πρωτεύουσα του πακιστανικού Punjab, που έχει διαμοιραστεί και στις δύο αυτές χώρες, και προφανώς έχει παραπλήσια κουζίνα!

Το μενού είναι εντυπωσιακά εκτεταμένο, και μάλιστα υπάρχει τόσο take away όσο και υπηρεσία delivery, κυρίως σε Νέα Σμύρνη και Νέο Κόσμο, με τις ίδιες τιμές καταλόγου και με ελάχιστη παραγγελία 10 €.

Υπάρχει λοιπόν πληθώρα ορεκτικών από 5-8.50 €, 2 σαλάτες από 6-7.50 €, τρεις σούπες στα 5.50-6.50 €, πιάτα στον φούρνο tandoori, στα 10-15 €, κοτόπουλο ~ 10 €, αρνί στα 11 €, γαρίδες και ψάρι στα 12-14 €, πιάτα χορτοφαγικά, 7-9 €, πιάτα με κρεατικά, ρύζι biryani, και γιαούρτι raita, από 8.50-14 €, καθώς και ποικιλίες από ρύζι, πίτες, δύο ινδικά επιδόρπια, κ. λπ.
Γενικά, διαπίστωσα πως κάποιες τιμές των φαγητών (όχι όλες) είναι περίπου 10-20% ακριβότερες από αυτές του INDIAN HAVELI!

Αναψυκτικά και μπύρες από 2-4 €, και διάφορα ελληνικά κρασιά, από το λευκό Κτήμα Γεροβασιλείου (25€), μέχρι Μαγικό Βουνό Λαζαρίδη ή Βιβλία Χώρα κόκκινο στα 45 € (ελαφρώς υπερτιμημένα μερικά).

Εγώ λοιπόν δοκίμασα τα εξής, ζητώντας -αντί του εμφιαλωμένου νερού που μου πρότειναν- απλό νερό βρύσης, που μου έφεραν αμέσως:

• Μια σαλάτα chicken Tikka, που ήταν χορταστική και δροσιστική. Είχε μικρά κομμάτια από κοτόπουλο, που ήταν μαριναρισμένο σε σάλτσα γιαουρτιού, με τζίντζερ και σκόρδο, καθώς και αγγούρι, μαρούλι, ντομάτα, ελαιόλαδο και σος δυόσμου. Τιμή της στα 7.50 €.

• Για κυρίως πήρα ένα καταπληκτικό αρνάκι biryani, το οποίο κατέφθασε σε μπρούτζινο βαθύ σκεύος και κυριολεκτικά ξεχείλιζε, σχεδόν δύο μερίδες εκπληκτικής νοστιμιάς! Ήταν το αντίθετο, φίλε Vagg, απ’ τις μικρές μερίδες του Mr. Pug, όπου και συμφωνώ με τις δύο σωστές παρατηρήσεις σου. Πρόκειται λοιπόν για καμιά δεκαπενταριά περίπου κομματάκια αρνιού, μαριναρισμένου με δυόσμο και άλλα μπαχαρικά και βότανα, μαγειρεμένου δε με μπόλικο ρύζι μπασμάτι, εκλεκτής ποιότητας. Τιμή στα 11.00 €.
Τηρουμένων των αναλογιών, το συγκρίνω με το κυριακάτικο αρνάκι της μάνας μου στον γειτονικό κυψελιώτικο φούρνο του Ρεμούνδου, καθώς και με τον περίφημο Λευκαρίτικο Τταβά, μιας πολυαγαπημένης μου κυρίας απ’ την Κύπρο!

Πλήρωσα 18.50 € και απόλαυσα ένα φοβερό μεσημεριανό φαγητό, που δικαιώνει πλήρως τη φήμη της κλασικής αυτής ινδικής αλυσίδας καταστημάτων εστίασης.

Για τους λάτρεις αυτού του είδους κουζίνας, προτείνεται ανεπιφύλακτα, για ένα εκλεκτό γεύμα ή δείπνο, το οποίο είναι πλέον συγκρίσιμο κάλλιστα με αντίστοιχα εστιατόρια ξένων μεγαλουπόλεων.
Εδώ, λοιπόν, τα πάντα ρει, ευτυχώς καλά!!

23 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Τετάρτη μεσημέρι 23/1, μετά από δουλειές στα Νότια Προάστια, συναντώ ένα φίλο μου στη Νέα Σμύρνη και αποφασίζουμε ιταλική κουζίνα, οπότε φυσικά επιλέγουμε, τι άλλο, την PIZZERIA DEI FRATELLI (PF), στη γωνία της Κράτητος με την 1η παράλληλη της Συγγρού, που εκεί λέγεται Σπαθάρη, και είναι η προέκταση της Ν. Πλαστήρα, μετά την Εφέσου.
Βρισκόμαστε κοντά στον Άγιο Σώστη, όπου υπάρχει γαστρονομική πιάτσα, με γνωστά στέκια σε απόσταση αναπνοής, όπως τον Μπαρμπαδήμο, Μασίνα, Ciao Italia, κ. λπ. Η PF, που αισίως μπήκε στον 5ο χρόνο λειτουργίας της, φυσικά ξεχωρίζει, με τα εκλεκτά μαγειρεμένα εδέσματα, το άψογο σέρβις, τον φωτεινό χώρο της και την πολύ καλή σχέση ποιότητας και τιμής.

Ο πρώτος που μας την παρουσίασε εδώ, τον Νοέμβρη του 2014, είναι δικαιωματικά και ο πρώτος του σάιτ μας, ο αγαπητός fratello, που και λόγω ονόματος άξιζε να έχει και εδώ την πρωτιά!! Το μόνο του παράπονο, σχετικά με τις τουαλέτες του υπογείου, έχει ασφαλώς αποκατασταθεί πλήρως, αφού διαπίστωσα σήμερα ότι τα WC είναι πρότυπο καθαριότητας!
Στο μεταξύ, μεσολάβησαν συνολικά 43 κριτικές, και η PF έχει με το σπαθί της ξεπεράσει το 85% σε αξιολόγηση! Ανάμεσα στις κριτικές αυτές, ξεχωρίζουν οι γευσιγνωσίες των φίλων VAGELI, PONTIKI, ΙΩΓΙΑΝΝΗ, George G., Vagg, κ. α., που αξίζει να τις συμβουλευτείτε εφόσον σκοπεύετε να πάτε.
Ας δούμε όμως πως έχουν τώρα τα πράγματα με τη σειρά τους.

Το μέρος αυτό, όπως το λέει και το όνομά του, το άνοιξαν δυο αδέλφια Ελληνοαμερικανοί, ο Σάββας (στην αίθουσα) κι ο Νίκος (στην ανοιχτή κουζίνα), παιδιά του Αλκιβιάδη Μαυρικίδη, που ξενιτεύτηκε το 1965 στις ΗΠΑ κι άνοιξε τρία εστιατόρια στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης. Η καθαριότητα, η οργάνωση της δουλειάς, κάποιες φωτογραφίες, καθώς και η μουσική, που εναλλάσσει ακούσματα lounge περασμένων δεκαετιών (αμερικανικά Frank Sinatra και ιταλικά Sergio Endrigo κ. λπ. ) μας θυμίζουν το background των ιδιοκτητών, και θαρρείς πως ίσως βρίσκεσαι σε κάποια τρατορία της Αμερικής…

Το μαγαζί λειτουργεί καθημερινά, η κουζίνα από 12.00 μέχρι 00.30 τουλάχιστον, έχει δε και οργανωμένη διανομή στη γύρω περιοχή.

Ο χώρος είναι ψηλοτάβανος, ορθογώνιου σχήματος, με ύφος αρκετά industrial, διάφορες αποχρώσεις του γκρι και είναι πολύ φωτεινός χάρη στις περιμετρικές τζαμαρίες του. Το δάπεδο είναι ξύλινο, υπάρχουν ράφια με τα κρασιά τους, ενώ οι τοίχοι έχουν επενδυθεί και με διακοσμητικές πλινθοδομές.
Η αίθουσα περιλαμβάνει περί τα 18 ξύλινα τραπέζια για 65 θαμώνες, ενώ το καλοκαίρι βγάζουν τραπέζια στα πεζοδρόμια, που μπορούν να εξυπηρετήσουν ακόμη 25 άτομα.
Η κουζίνα είναι ανοιχτή, ιδιαίτερα ευρύχωρη και σ’ αυτή ξεχωρίζει ο φούρνος για τις πίτσες. Τα τραπέζια είναι στρωμένα με κομψά χάρτινα σουπλά, ενώ το νερό βρύσης (αφού ο Σάββας ρωτάει σχετικά) έρχεται σε ωραίο μπουκάλι.
Οι δύο τουαλέτες, ανδρών κι γυναικών, που όπως είπα βρίσκονται στον υπόγειο χώρο, εντυπωσιάζουν με την καθαριότητά τους, εξυπηρετούνται από κοινό νιπτήρα με όλα τα απαραίτητα, ενώ στις πόρτες τους ξεχωρίζουν αντίστοιχα φωτογραφίες από μηχανόβιους των δύο φύλων!

Την υποδοχή, την επεξήγηση των καταλόγων, καθώς και την όλη εξυπηρέτηση έχει αναλάβει ο Σάββας, ο οποίος είναι υπόδειγμα επαγγελματισμού, ευγένειας και χαμηλών τόνων. Επειδή πήγαμε νωρίς το μεσημέρι, υποθέτω πως σε ώρες αιχμής θα έχει και βοηθητικό προσωπικό, αφού διάβασα στις περισσότερες κριτικές μας ότι τα φαγητά έρχονται στους σωστούς χρόνους, χωρίς υπερβολικές αναμονές, πράγμα το οποίο φυσικά συνέβη και σε μας.

Ο κατάλογος περιλαμβάνει εκτεταμένο μενού, από 8 ορεκτικά (5-6 €), 5 ριζότο (7-10 €), 10 σαλάτες (7-10 €), 18 ζυμαρικά (7-13 €), 7 burgers (7-8 €, λόγω και καταγωγής! ), 6 κρεατικά από 15 έως 20 € για το φιλέτο, καθώς και τεράστια ποικιλία από πίτσες, που είναι η σπεσιαλιτέ τους, γλυκά, κ. λπ.

Παρατήρησα ότι οι τιμές των φαγητών ανέβηκαν, αφότου άνοιξε το μαγαζί, περίπου 10-20% κατά μέσο όρο, γεγονός ίσως εύλογο για μια πενταετία λειτουργίας, δεδομένου, άλλωστε, ότι οι αρχικές τιμές ήταν πράγματι αρκετά συμπιεσμένες. Το vfm εξακολουθεί να είναι πολύ καλό, αλλά θεωρώ ότι οι τιμές θα πρέπει πλέον να διατηρηθούν κατά το δυνατό σταθερές, αφού είναι γνωστό ότι αποτελούν καθοριστικό παράγοντα στις επιλογές μας!
Fratelli, attenzione!!

Η λίστα των ποτών είναι εξίσου επαρκής, με μπύρες στα 4-5 €, αναψυκτικά και αφεψήματα, ποτήρια κρασιού ή αλκοόλ στα 4-10 €, και μεγάλη ποικιλία ελληνικών, ιταλικών, κ. α. εμφιαλωμένων κρασιών, σε τιμές από 20 € μέχρι 66 €, για το ιταλικό κόκκινο Casanova di Neri Toscana.

Εμείς πήραμε τα εξής:

• Για ορεκτικό μια νιόκι από πατάτες, με κρέμα γάλακτος, ντοματίνια και παρμεζάνα. Συμπαθητικό πιάτο, σε τιμή 5.90 €.

• Μοιραστήκαμε μια σαλάτα Toscana Rossa, που ήταν χορταστική και δροσερή, και περιείχε λόλα, μαρούλι, κάσιους και κατσικίσιο τυρί. Μας άρεσε, η δε τιμή της ήταν 7.80 €.

• Για ζυμαρικό πήραμε μια μερίδα penne con pollo, το κλασικό τους πιάτο με τις πένες και μικρά κομμάτια κοτόπουλο. Ήταν φτιαγμένες με κρέμα γάλακτος, ροζ χρώματος λόγω προσθήκης πάπρικας, περιείχαν δε κομμάτια από τρίχρωμες πιπεριές, καθώς και εστραγκόν, ενώ ήταν σβησμένες με το γνωστό ιταλικό αφρώδες κρασί Μoscato di Asti. Ο Σάββας ήρθε με την παρμεζάνα του και μας έτριψε άφθονη στο πιάτο μας. Η μερίδα ήταν χορταστική και η τιμή της στα 9.50 €.

• Για γλυκό μοιραστήκαμε το τιραμισού, που ήταν επίσης καλό και ελαφρύ, με τη χαρακτηριστική κρέμα μασκαρπόνε, που περιείχε μάλλον αμαρέτο ή παρεμφερές αρωματικό λικέρ. Τιμή στα 4.90 €.

Πληρώσαμε 28.10 €, κατηγορία 10/16 € το άτομο, ποσό ικανοποιητικό για την όλη εμπειρία μας στο ιταλοαμερικανικό αυτό στέκι.

Η PF σαφώς προτείνεται όταν βρεθείτε κοντά στην πιάτσα της Νέας Σμύρνης, διατηρώντας το δικό της χρώμα ανάμεσα στην πληθώρα των ανταγωνιστών που σας ανέφερα.
Βλέπετε, ο ανταγωνισμός, σε πνεύμα ευγενούς άμιλλας, πάντοτε ωφελεί ειδικά εμάς τους καταναλωτές, ενώ μια επιχείρηση γαστρονομικά αδιάφορη, αργά ή γρήγορα, είτε θα κλείσει είτε θα φυτοζωεί!
Αυτό βέβαια δεν ισχύει καθόλου για τη δημοφιλή μας PF.

Εάν στη γεύση έβαλα, αυστηρά ίσως, 3 στα 4, θεωρώ ότι την επόμενη φορά θα πρέπει, με όρεξη περισσή, να δοκιμάσω και τις πίτσες σπεσιαλιτέ τους – όπως το λέει και η επωνυμία τους – που τις ζήλεψα σε διπλανό μας τραπέζι, πράγμα που συστήνω και σε σας, ώστε να έχετε μια εικόνα πιο σφαιρική και αντιπροσωπευτική της συμπαθητικής και φιλότιμης αυτής PF!

11 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Πέμπτη 10/1 γύρω στις 2.30 μ. μ. βρισκόμαστε για δουλειές με μια φίλη στο Σύνταγμα και λέμε να δοκιμάσουμε τη νέα εξωτική fusion κουζίνα του Γιώργου Βενιέρη με το Αθηναϊκό MR PUG στη γωνία Νίκης & Νικοδήμου, που απ’ τον περσινό Νοέμβρη αντικατέστησε το 333.

Το μαγαζί λειτουργεί Τετάρτη με Σάββατο μεσημέρι και βράδυ, Κυριακή μόνο μεσημέρι, Δευτέρα κλειστό και Τρίτη μεσημέρι.

Η κουζίνα του Βενιέρη μάς ενθουσίασε, και αυτό δεν είναι βέβαια διόλου τυχαίο, αφού ο έμπειρος σεφ έχει περάσει από ΣΠΟΝΔΗ, BEAU BRUMMEL, ΗΛΕΚΤΡΑ Αθήνας, για να διαπρέψει στη συνέχεια με το ομώνυμο γαστρονομικό στέκι του στη Μύκονο, και να μας έρθει και στο Χαλάνδρι με την καντίνα του, που δικαιολογημένα απέσπασε τις καλύτερες κριτικές μας.
Για το όνομα αυτών των χώρων (Pug) ρωτήσαμε τον εξαιρετικό σερβιτόρο μας, τον Γιάννη, ο οποίος μας εξήγησε ότι προέρχεται από το σκυλάκι ράτσας Pug ενός εκλεκτού φίλου και πελάτη του Βενιέρη στη Μύκονο που είχε χαθεί. Τρία λοιπόν εστιατόρια ολκής στη μνήμη ενός χαμένου σκύλου! Άλλωστε, παρατηρούμε απέναντί μας μια εντυπωσιακή εικόνα του σκύλου αυτού με παπιγιόν!!

Να προσθέσω ότι ο σεφ που υλοποιεί το εμπνευσμένο αυτό μενού του Βενιέρη σε καθημερινή βάση είναι ο Χρήστος Γλωσσίδης, που πέρσι ήρθε 2ος στο Master Chef. Το δίδυμο Βενιέρη-Γλωσσίδη κάνει κυριολεκτικά γαστρονομικά θαύματα και φυσικά τίποτα δεν είναι τυχαίο!!

Δυο λόγια για τον μικρό αλλά ζεστό χώρο. Στον μακρόστενο αυτό χώρο επικρατεί το λευκό χρώμα με τις ανάγλυφες διακοσμήσεις, που επεκτείνεται τόσο στο μπαρ της εισόδου με τους δραστήριους bar tenders όσο και στα πέντε λευκά τραπέζια με τα αναπαυτικά ξύλινα καθίσματα. Το καλό με το μικρό αυτό γωνιακό εστιατόριο είναι ότι και στα δυο πεζοδρόμια επί της Νίκης και της Νικοδήμου υπάρχουν τραπέζια με ξύλινα καθίσματα, που αυξάνουν τη δυναμικότητα του καταστήματος όταν ο καιρός το επιτρέπει. Επίσης στο πατάρι υπάρχει μεγάλο τραπέζι για παρέες ή private functions. Όλα τα τραπέζια ήταν στρωμένα με υφασμάτινα πράσινα σουπλά, καθώς και μεγάλες μαύρες χαρτοπετσέτες.
Η αίθουσα είναι γεμάτη πράσινα φυτά, καθώς και ωραία κάδρα με φωτογραφίες της Άπω Ανατολής, όπως αυτή δίπλα μας με ένα βουδιστή σκαρφαλωμένο σε μια μάντρα και από κάτω κατσικάκια που βόσκαγαν αμέριμνα.
Στο βάθος της μικρής σάλας, μια κάπως στενή σκάλα οδηγεί στο υπόγειο, όπου βρίσκονται οι δυο πεντακάθαρες τουαλέτες με τα ασπρόμαυρα πλακάκια με γεωμετρικά σχέδια σε τοίχο και δάπεδο, ενώ ακριβώς δίπλα είναι η κουζίνα με τον Χρήστο και τους δύο βοηθούς του επί το έργο!

Το σέρβις άψογο, από επαγγελματίες σερβιτόρους που κατέχουν τα εδέσματα fusion τα οποία σερβίρουν και που σημειωτέον καταφθάνουν στους σωστούς χρόνους. Στις στολές τους επικρατεί το μαύρο και κόκκινο.

Η κουζίνα λοιπόν είναι βασικά Ταϊλανδέζικη με ανάμεικτα στοιχεία των γειτονικών χωρών, δηλ. Βιετνάμ, Λάος, Μαλαισία, κ. λπ. Είναι φυσικά προσαρμοσμένη απ’ τον σεφ στα Ευρωπαϊκά μέτρα με κάποιες αποχρώσεις υλικών και αναλογιών.

Ο κατάλογος περιλαμβάνει 5 ορεκτικά, dumplings κ. λπ. που σερβίρονται με το κομμάτι, στα 2-3 €. Ακολουθούν καμιά 15αριά φαγητά από 8 μέχρι 85 €, τιμή που αφορά Αστακό με noodles ρυζιού για δύο άτομα! Υπάρχουν και 4 γλυκά στα 6 €.

Επίσης έχουν σετ μενού γευσιγνωσίας με επιλογή ποτών για δύο άτομα στην τιμή των 120 €, που θεωρώ ότι αντιπροσωπεύει καλό vfm για ό, τι προσφέρει.

Η λίστα με τα ποτά έχει 12 λευκά, ελληνικές και ξένες ετικέτες, από 22-144 €, τιμή που αφορά το γαλλικό Meursault, 6 ροζέ (22-80 €, για το Domaine Ott) και 4 κόκκινα από 21-58 € (Alfa Estate Αμυνταίου). Επίσης ποτήρι κρασί από 6-7 €.
Υπάρχουν ακόμη 4 μπύρες από 5-13 €, κοκτέιλ και ποτά από 8-18 €, αφεψήματα, αναψυκτικά, κ. λπ.

Εμείς δοκιμάσαμε τα εξής:

• Αρχικά ήρθε νερό εμφιαλωμένο, εκτός τραπεζιού που το γέμιζε ο Γιάννης, σε τιμή 3 €.
• Αρχίσαμε με δύο τηγανιτά dumplings καραβίδας, με παντζάρι, μαύρο σκόρδο και 2 φαγώσιμα διακοσμητικά λουλούδια, σε ωραίο πιάτο. Επί τη ευκαιρία, όλα τα πιάτα αντιπροσώπευαν τη φινέτσα της Άπω Ανατολής. Τιμή στα 4 €.
• Επίσης, δύο dumplings χοιρινού, με τζίντζερ, μαύρο ξύδι, σόγια και σος λειωμένου σκόρδου, μέσα σε ωραίο καλαθάκι από μπαμπού. Τιμή στα 4 €.
• Ένα καταπληκτικό επίσης Bao Ban στον ατμό, με φουαγκρά, μάνγκο τσάτνεϊ, και παπάγια, επίσης σε μπαμπού καλαθάκι. Τιμή 9 €.
• Εγώ πήρα για κυρίως πιάτο μια πηχτή σούπα με καμιά δεκαπενταριά μικρά κομμάτια από καραβίδες, με την ονομασία prawn larb, το οποίο larb αφορά εθνικά πιάτα του Λάος σε σαλάτες και σούπες. Ήτανε κιτρινωπού χρώματος ζωμός, λόγω προσθήκης κίτρινου κάρυ, ενώ η σούπα είχε ακόμη βασιλικό και μικρά κομμάτια ανανά. Ήταν όμορφα διακοσμημένη με λευκά glass noodles. Ήρθε σε ωραίο βαθύ πιάτο, ήταν ε κ π λ η κ τ ι κ ή σε γεύση. Τιμή στα 12 €.
• Η φίλη μου πήρε mung bean glass noodles με μικρά κομμάτια από κιμά γίδας, που περιείχε τσίλι, 2-3 ντοματίνια και λάιμ. Το δοκίμασα και εγώ και θεωρώ πως είναι ένα ισορροπημένο και φίνο έδεσμα και μια πανδαισία, χάρη και στις διακοσμητικές φύτρες παντζαριού και σκόρδου. Πρόκειται για κορυφαίο πιάτο τους, που προτείνεται ανεπιφύλακτα, όπως και η πιο πάνω σούπα. Τιμή στα 11 €.
• Για γλυκό πήραμε τη μους σοκολάτα, που την ετοίμασε ο Χρήστος Γλωσσίδης και ήταν στρογγυλού σχήματος, περιείχε δε τζίντζερ, επικάλυψη με τρίμματα μπισκότου και διακόσμηση με δύο φαγώσιμα λουλούδια. Εκλεκτό δείγμα της τέχνης του σεφ, σε τιμή 6 €.
• Ήπιαμε ένα κοκτέιλ Mai Thai, με ρούμι, σιρόπι μανταρίνι και γλυκό βασιλικό, ένα χάρμα οφθαλμών και γεύσης (12 €), και εγώ μια μαύρη μπύρα VOREIA STOUT Σερρών, 6 βαθμών οινοπνεύματος (5 €).

Ο λογαριασμός έφθασε σε ωραίο καφέ τετράγωνο κουτάκι και το ποσό του ήταν 66 € (17/25 το άτομο, χωρίς ποτά), ποσό ικανοποιητικότατο για το σημερινό γευστικό μας ταξίδι στην Άπω Ανατολή που βαθμολογώ με φουλ τεσσάρια!!

Τον Αθηναϊκό MR PUG τον προτείνω ανεπιφύλακτα για μια μοναδική γαστρονομική εξωτική εμπειρία, που δικαιώνει τους δύο άξιους σεφ και δικαιολογημένα θα κατακτήσει τη θέση που δικαιούται στο γευστικό μας στερέωμα, ειδικά αν προβλέψει στο μέλλον και κάποιο στοιχειώδες κέρασμα, που θέλω να πιστεύω πως θα το κάνει άμεσα!!

04 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Σε λίγες μέρες κλείνει μισόν αιώνα λειτουργίας και είναι πλέον ένας θεσμός της εστίασής μας στην Αθήνα. Αναφέρομαι βέβαια στο Παγκρατιώτικο κόσμημα της οδού Ευφρονίου, το FATSIO (F), που ιδρύθηκε απ’ τον Κώστα Φάτσιο το 1969.
Την οικογενειακή επιχείρηση λειτουργούν εδώ και δεκαετίες ο γιος Γιώργος, ο σεφ με τις εμπνευσμένες Πολίτικες εξευρωπαϊσμένες σπεσιαλιτέ του και ο εγγονός Κώστας, που είναι ο υπεύθυνος της αίθουσας, αλλά και βοηθός του πατέρα του σε ορισμένα φαγητά (μουσακά) αλλά και γλυκά (κρέμα-σοκολάτα, και τα διάφορα σιροπιαστά).

Το εορταστικό F είναι χάρμα οφθαλμών με το Χριστουγεννιάτικο δένδρο, τα λαμπιόνια παντού τριγύρω, καθώς και τις εορταστικές πολύχρωμες επιγραφές.
Η όλη γιορταστική ατμόσφαιρα ταιριάζει απόλυτα με το περιβάλλον και τη διακόσμηση του ψηλοτάβανου αυτού χώρου, με τις πολύχρωμες οροφές που κοσμούν διάφορα νεοβυζαντινά σχέδια, ενώ στους τοίχους διακρίνονται γκραβούρες με τα Πριγκηπονήσια (στην Πρίγκηπο πρωτοάνοιξε ο παππούς Κώστας το ομώνυμο μαγαζί του το 1948), τη Μεγάλη του Γένους Σχολή, κ. λπ.
Όλα τα τραπέζια είναι στρωμένα με πεντακάθαρα λινά κόκκινα και λευκά τραπεζομάντιλα και πετσέτες, και διαθέτουν το ατομικό τους κομψό πορτατίφ.
Στο υπόγειο, που βρίσκεται η κουζίνα όπου ο Γιώργος πραγματοποιεί καθημερινά τα θαύματά του, υπάρχει επίσης και η κοινή τουαλέτα που είναι υποδειγματικά καθαρή.

Στην αίθουσα ο Κώστας, άψογα κουστουμαρισμένος, σερβίρει με τη βοήθεια μιας ή δύο σερβιτόρων, τα εδέσματα που ο πελάτης έχει προηγουμένως επιλέξει από το Bain-marie. Λειτουργούν καθημερινά, μόνο τα μεσημέρια μέχρι τις 6 μ. μ. και τα Σ/Κ είναι συνήθως γεμάτοι. Εξακολουθούν να έχουν delivery για την περιοχή του Παγκρατίου.

Στην ιστορική αυτή αίθουσα σύχναζαν οι αείμνηστοι Μάνος, ο Dassin, η Συνοδινού, ο Ν. Κούνδουρος, για να θυμηθούμε μόνο κάποιους εκλιπόντες, ενώ καθημερινά συναντάς ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών, πολιτικούς, επιχειρηματίες, κ. λπ.

Στο σημερινό μενού (Σάββατο 29/12) που βαθμιαία θα εμπλουτισθεί αύριο τελευταία Κυριακή του χρόνου, μεθαύριο Παραμονή και ανήμερα Πρωτοχρονιάς (λειτουργούν καθημερινά) εκτός απ’ τις φρέσκες σαλάτες, τα λαδερά και τα όσπρια, που σημειωτέον υπάρχουν σε καθημερινή βάση, υπήρχαν και οι εξής σπεσιαλιτέ τους:
Κοτόσουπα, γεμιστά Πολίτικα, κοτόπουλο φούρνου, παπουτσάκια μελιτζάνα, σνίτσελ, μοσχάρι τυλιχτό με μελιτζάνα, σαρδέλες φούρνου, όλα σε μονοψήφιες τιμές. Επίσης, είχαν της ώρας σολομό ψητό, στα 12 €, και σιροπιαστά γλυκά και κρέμες (αμυγδάλου και σοκολάτας) στα 2.50 €.

Εμείς (2 άτομα) παραγγείλαμε:

• Πολίτικη σαλάτα, με λάχανο, καρότο και τουρσιά, στα 4.40 €

• Τα δύο κουβέρ με το ψωμί, υγρομάντιλο, κ. λπ. στα 3.00 €

• Μία ζεστή κοτόσουπα, με ρυζάκι και κομμάτια βραστού κοτόπουλου, 5 €

• Ένα σνίτσελ, με δύο κομμάτια χοιρινού φιλέτου και ζεστές πατατοκροκέτες, στα 8.50 €

• Ένα μοσχάρι κοκκινιστό με μελιτζάνα τριγύρω του και γαρνιτούρα πατάτες φούρνου. Τιμή 9 €.

• Για γλυκό μοιραστήκαμε μια κρέμα σοκολάτα, στα 2.50 €.

Νερό ήρθε κανάτα με βρύσης.
Όλα τα φαγητά ήταν καταπληκτικής νοστιμιάς, όπως άλλωστε όλα αυτά τα χρόνια που πηγαίνω.

Ο λογαριασμός στα 32.40 € ήταν ένα πολύ λογικό τίμημα για το άριστο φαγητό και το όλο σέρβις στο συγκεκριμένο εορταστικό περιβάλλον.

Είναι ένα μέρος όπου συχνάζω τακτικά από τα φοιτητικά μου χρόνια, τη δεκαετία του 70, και ομολογώ ότι παραμένει αναλλοίωτο στον χρόνο, και για τον λόγο αυτό είναι από τα λίγα στέκια με σταθερή πελατεία δεκαετιών, η οποία ανανεώνεται με τις νεότερες γενιές των οικογενειών που το τιμούν.

Νομίζω ότι το Fatsio είναι ένα μικρό γαστρονομικό διαμαντάκι, ειδικά για τις μέρες αυτές των εορτών και του Νέου Έτους, όπου το μαγαζί θα γιορτάσει τα 50 του χρόνια στην Αθήνα μας. Αξίζει τον κόπο να το επισκεφθείτε κάποιο μεσημέρι, ειδικά όσοι δεν έτυχε να το γνωρίσετε.

Με τις πιο ειλικρινείς ευχές μου σε όλες και όλους για ένα αίσιο, ειρηνικό και δημιουργικό 2019, με περισσότερη ζωντάνια στο ask4food, που είμαστε όλοι εμείς οι λάτρεις γευσιγνωσίας, αλλά και τα στελέχη του που δημοσιεύουν τις κριτικές μας, τα οποία ελπίζω να μας καταχωρίσουν πολλούς νέους χώρους εστίασης που εκκρεμούν εδώ και καιρό!!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη piperman.

09 Δεκ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Σάββατο 8/12, γύρω στις 21.00 μ. μ., δύο άτομα στον Άγιο Δημήτριο επιθυμήσαμε κουζίνα Άπω Ανατολής, επιλέγοντας το Ταϊλανδέζικο ‘Αστέρι’, δηλαδή το ‘Dara’ Thai, που φαίνεται πως με τη λάμψη του θάμπωσε τις φίλες χρήστες - πλην μιας- που το είχαν ανεβάσει γευστικά στο ουράνιο 90% (!! ), ενώ πρόκειται για συγκλονιστική γαστρονομική μετριότητα…

Χωρίς κράτηση, λοιπόν, οδηγούμαστε πίσω απ’ το Mall σε μια συνοικιακή ταβέρνα που λειτουργεί απ’ το 2016, όπου ατυχώς νιώθω τριπλή αρνητική αύρα και εξηγούμαι:

• Το μαγαζί είναι παντελώς άδειο, με ταμπέλες reserved σχεδόν παντού (! ). Ο Έλληνας ιδιοκτήτης και σερβιτόρος -σύζυγος της Ταϊλανδέζας μαγείρισσας που με βοηθό κάποια συγγενή της μαγειρεύουν στην ανοιχτή κουζίνα- μας δείχνει δυο μονά τραπέζια ακριβώς στην πόρτα, ισχυριζόμενος ότι τα πάντα είναι κρατημένα, ενώ αργότερα βάζει σε ευπρεπές τεσσάρι δυο άλλα άτομα που ακούσαμε ότι κι αυτά ήρθαν χωρίς κράτηση: Η ρωμαίικη αδικία και η μη τήρηση προτεραιότητας με ενοχλεί!

• Παράλληλα, μας προσγειώνει στο τραπεζάκι εμφιαλωμένο νερό (1.50 €), χωρίς εννοείται να μπει καν στον κόπο να μας ρωτήσει, επειδή «οι περισσότεροι τελικά δεν το αρνούνται»: Άμα έχεις τσαμπουκά, η διακριτικότητα πάει περίπατο!

• Τον πληροφορώ εξαρχής ότι θα πληρώσω με κάρτα. Αμ δε… To POS ΜΟΛΙΣ χάλασε. Αυτό το μόλις που μια ζωή στο λένε αδιάντροπα εκ των υστέρων, χωρίς να υπάρχει καν μια γραπτή ένδειξη σε εμφανές σημείο…
Ενός κακού, λάθος τριών, μύρια έπονται, άραγε;;

Μικρή παρένθεση: Μας πληροφόρησε ότι η ονομασία Dara, δηλ. Αστέρι, οφείλεται σε φίλο τους Ταϊλανδό μοναχό, πνευματικό γκουρού της συζύγου του και μαγείρισσας, ο οποίος τους συνέστησε για γούρι, η επωνυμία του μαγαζιού τους να αρχίζει από D (εξ ού το Dara! ). Αν πάντως έκαναν Dιάνα προσωπικά αμφιβάλλω, και θα σας εξηγήσω στα του φαγητού.

Ο κατάλογός τους είναι πληθωρικός έχει από 7 ορεκτικά και σαλάτες, σε τιμές από 6.50 μέχρι 10.00 €, επίσης 7 σούπες, από 10 μέχρι παρακαλώ 15 € (! ), για μια πικάντικη σούπα με κιμά, σκόνη ρυζιού και μπαχαρικά, την Tum Yum Kung… Τιμές εξωφρενικές. Έλεος!!
Έχουν ακόμη 7 κύρια πιάτα στα 10-15 € (για το Pat Bai Horapa, με πικάντικες γαρίδες κ. λπ. ). Επίσης, 8 πιάτα με ρύζι και noodles στα 10-15 €, και 8 με ψάρια-θαλασσινά από 18-20 € (για πιάτο με καβούρι και κάρυ.. ), καλά ακούσατε…
Καταλήγουν με δύο επιδόρπια ευκαιρίας, στα 2.50 €.

Στο μαγαζί, με τις γκρι-μπλε αποχρώσεις, τις δύο καθαρές τουαλέτες και το μάλλον ευγενικό, κατά τα άλλα σέρβις, δοκιμάσαμε τα εξής.

Τα εδέσματα συνοδεύονται από επιλογή 4 σος που έρχονται σε κομψό ασημένιο σκεύος και είναι: ζάχαρη, καυτερή σκόνη τσίλι και δύο άλλες ρευστές.

• Αρχικά παραγγείλαμε τα σπρινγκ ρολς με λαχανικά, στικς καρώτου και αγγουριού, φύλλα μαρουλιού και γλυκιά σος. Ήταν 5 κομμάτια άγευστα, γεγονός για το οποίο οι κριτικές άλλωστε συγκλίνουν, και η καλή μέρα απ’ το πρωί φαίνεται, κατά τη λαϊκή σοφία…Τιμή στα 6.50 € (! )

• Ακολούθησε κυρίως πιάτο, με συμβουλή του μαγαζάτορα, το Pad Thai, δηλ. τηγανιτά noodles ρυζιού με φιστίκια, φύτρες φασολιών, σος τάμαριν, τόφου, και αυγό – μια λεπτή μεμβράνη ομελέτας ως περιτύλιγμα. Το πιάτο συνοδεύονταν από φέτα κρεμμυδιού και λάιμ. Τιμή στα 10€.

• Ολοκληρώσαμε με το Kai Pat Met Ma Mjang Himapaarn, με έξτρα ρύζι ατμού. Τιμή, μόλις 15+2.50= 17.50 €.!! Το έδεσμα περιείχε κοτόπουλο, κάσιους, πιπεριές, σος στρειδιών, τσίλι, ανανά και lychees. Αμφότερα ακριβά, ειδικά για το συγκεκριμένο μέρος, και ατυχώς εξίσου αδιάφορα!!

Μας πρόσφερε τελικά το τοπικό γλυκό τους ονόματι Sago, φτιαγμένο από ταπιόκα (που μου θύμισε τις ψαρόσουπες της μάνας μου), καλαμπόκι, φύλλα του τοπικού φυτού pandan (που σας έγραψα στην κριτική μου για το Tuk Tuk), γάλα καρύδας, με προσθήκη λίγου αλατιού. Το επιδόρπιο πρασινίζει με το ανακάτεμα, λόγω του pandan, είναι κάτι σαν εξωτικό ρυζόγαλο, ήρθε δε μέσα σε κλειστό πλαστικό μπολάκι… Ήταν πάντως το καλύτερο από ό, τι προηγήθηκε και μια αξιοπρεπής επίγευση τουλάχιστον, παρότι ένας κούκος δεν φέρνει την Άνοιξη…
Ωστόσο, χάρη στο γλυκό αυτό ανεβάζω τη γεύση στο 2!!

Ο λογαριασμός έφτασε στα 35.50 €, με ένα ορεκτικό και δυο πιάτα. Κατ’ άτομο, στα 17/25 €, λεφτά ψιλοχαμένα ίσως στη μετάφραση…

Μπορεί το DARA να μην τα έκανε και πολύ μαντάρα, και ίσως να βρέθηκε σε μια δύσκολη βραδιά του. Ποιος ξέρει…

Προσωπικά, ωστόσο, θα αποφύγω μια προσεχή μου επίσκεψη, λόγω αδιάφορης και υπερτιμημένης μαγειρικής, παρά τις όποιες προσπάθειες της Ταϊλανδέζας μαγείρισσάς του.

Εσείς, ό, τι εντέλει αποφασίσετε…

03 Δεκ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
26-36

Κυριακή 2/12 γύρω στις 5 το απόγευμα βρισκόμαστε στο Χαλάνδρι, με ρεκόρ καλών εστιατορίων, και για καλή μας τύχη βρίσκουμε τραπέζι για 2, στο ανανεωμένο εκλεκτό ιταλικό MARGOT (M), που μέχρι πέρσι άκουγε στο όνομα Due Amici, στην Αγίου Γεωργίου. Φέτος λοιπόν τον Απρίλη άνοιξε με τη νέα του ονομασία MARGOT, από την ομάδα του Δημήτρη Κοντόπουλου, της Scala Vinoteca του Κολωνακίου και της Μαίρης Βερνάρδου, έχοντας για σεφ τον μοναδικό Σωτήρη Λίτσα (του Mushroom Restaurant της Γλυφάδας, 2013-15).
Το Μ ανοίγει Τρίτη με Σάββατο βράδυ, και Σ/Κ μεσημέρι. Την Κυριακή κλείνει στις 6.15 μ. μ. και γι’ αυτό είπα προηγουμένως ότι ήμασταν τυχεροί.

Στον ζεστό ατμοσφαιρικό χώρο υπάρχουν δύο αίθουσες σχήματος γάμα, χωρητικότητας περίπου 60 ατόμων και πίσω μικρή αυλή για το καλοκαίρι. Επικρατεί το καφέ σκούρο ξύλο σε τραπεζοκαθίσματα, επένδυση τοίχων και δάπεδο, όπου συνυπάρχουν και ασπρόμαυρες ρομβοειδείς πλάκες, καθώς και μικρότερες ορθογώνιες. Απ’ την οροφή κρεμαστά μαύρα φωτιστικά, ενώ στους τοίχους ιταλικά ρετρό καδράκια. Αριστερά μπαίνοντας ξεχωρίζει το μπαρ με 3 stools, ενώ δεξιά, η ανοιχτή κουζίνα με τον σεφ και τους τρεις βοηθούς του επί το έργον! Το μαγαζί ήταν ακόμα σχεδόν γεμάτο!
Τόσο τα πιάτα όσο και τα σουπλά αλλά και οι χαρτοπετσέτες είχαν χαραγμένη την επωνυμία, καθώς και για σήμα τους μια μαύρη αλεπού, εμπνευσμένη ίσως από κάποιο παραμύθι!

Τόσο εξωτερικά, όσο και μέσα ήταν εμφανής ο Χριστουγεννιάτικος διάκοσμος με τα απαραίτητα λαμπιόνια, ενώ και στα τραπέζια υπήρχαν μικρά εορταστικά δεντράκια.
Στο βάθος της δεύτερης αίθουσας, όπου μάλιστα υπάρχει και μια μικρή κάβα, βρίσκονται τρία WC πλήρως εξοπλισμένα, ανδρών, γυναικών και ΑΜΕΑ, με αποχρώσεις γκρι και ανθρακί.
Μουσική, σε απαλή ένταση, ακούγονταν κυρίως τζαζ.

Στην εξυπηρέτηση, τόσο ο μαιτρ Γιάννης Κοντογιάννης (απ’ το NEW TASTE, INBI & COSTA NAVARINO), όσο και οι 3-4 σερβιτόροι, με τις μαύρες στολές και τα άσπρα πουκάμισα (στολή και των μαγείρων) ήταν ευγενικοί, χαμογελαστοί και αποτελεσματικοί στη δουλειά τους.

Το μενού περιλαμβάνει 5 πίτσες και 3 σαλάτες, από 9-13 €, 7 ορεκτικά στα 5.5-17 €, 6 ζυμαρικά και ριζότο, στα 14-19 €, 4 κυρίως πιάτα στα 16-28 €, καθώς και 3 γλυκά στα 8-8.50 €.

Η λίστα ποτών έχει 5 μπύρες 5-6 €, καμιά 50αριά ετικέτες ελληνικών και ιταλικών κρασιών από 20-100 € περίπου (για κάποια εκλεκτά Barolo), καθώς και ποτήρια κρασί στα 4-10 €, κ. λπ.

Στην αρχή μας κέρασαν ζεστές μπουκιές από καπνιστό χέλι με βασιλικό, δύο κυλινδρικά amatricini σε ορθογώνια ξύλινη βάση: σκέτη μπουκιά και συχώριο, που λέει κι ο Μαμαλάκης!

Κατόπιν πήραμε τα εξής:

• Μια πεντανόστιμη πίτσα με λεπτή ζύμη, ορθογώνιου σχήματος πέντε τεμαχίων (good things in small packages! ), με κατσικίσιο τυρί, πατάτα και ευδιάκριτα κομμάτια μαύρης φρέσκιας τρούφας. Το δεντρολίβανο τής πρόσθετε καταπληκτική επίγευση! Τιμή στα 10 €.

• Η φίλη μου πήρε μία μερίδα ζυμαρικά agnolotti (κυριολεκτικά οδοντωτές σακουλίτσες), έδεσμα του Piemonte, της Β. Ιταλίας. Ήταν σπιτικά ζυμαρικά, που σημειωτέον παρασκευάζονται σχεδόν όλα στον Α’ όροφο του κτιρίου! Συνολικά 7-8 κομμάτια απίθανης γεύσης, γεμιστά με πατάτα, φρέσκια τρούφα και λίγο αρακά, παρουσιασμένα σε χρωματική πανδαισία με κάποια φαγώσιμα λουλούδια! Τιμή 15 €.

• Εγώ πήρα ριζότο με φρέσκο αστακό και φρέσκιες τρούφες, που ήρθε σε βαθύ πιάτο, επίσης με φαγώσιμα μοβ και κίτρινα άνθη. Εκπληκτικής ποιότητας πιάτο, όπου ο αστακός, παρά την ελάχιστη ποσότητά του, απογείωνε κυριολεκτικά τη νοστιμιά του εδέσματος! Τιμή 19 €.

• Για γλυκό δοκιμάσαμε το καλύτερο τιραμισού εν Ελλάδι (!! ), σε μεγάλο διαφανές μπολ, όπου μας περίχυσαν έξτρα καφέ εσπρέσο. Ήταν πολύ καλό κομμάτι, το οποίο φυσικά μοιραστήκαμε. Τιμή του: 8.00 €.
Για τα γλυκά και τα εδέσματα αξίζουν συγχαρητήρια στον σεμνό και αεικίνητο κ. Λίτσα!!

• Ήπιαμε εμφιαλωμένο νερό, αφού ρωτηθήκαμε, στα 2.50 €.

Στο τέλος, μας κέρασαν εξαιρετικής ποιότητας limoncello!

Πληρώσαμε 54.50 €, δηλ. κατηγορία 26/36 €, που προφανώς αντικατόπτριζαν πλήρως την όλη γαστρονομική αυτή εμπειρία μας!

Συμπερασματικά, θεωρώ ότι οι Χαλανδριώτες είναι τυχεροί, αφού διαθέτουν τα πιο καλά ιταλικά, όπως MARGOT, GRATELLA, PORTOFINO, AL PINO κ. λπ.

Ο φίλος Jim που νομίζω πως μένει στην περιοχή, καθώς κι ο αγαπητός mavtasos, αν μας διαβάζει καμιά φορά, ενθουσιασμένος κάποτε με την Casa di Pasta και διάφορα νεότερα, ας σπεύσουν, καθώς και όλοι οι λοιποί γευσιγνώστες που τους εμπιστευόμαστε!
Δεν θα μετανιώσουν με τη ΜARGOT, την οποία βαθμολόγησα με φουλ τεσσάρια!!

23 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Στο κέντρο της Αθήνας βρέθηκα προχθές 21/11 για δουλειές, επωφελήθηκα της καλοκαιρίας του φετινού Νοέμβρη και, μετά από γρήγορο περπάτημα, κατέληξα πεινασμένος στο ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΨΗΤΟΠΩΛΕΙΟ της οδού Κολοκοτρώνη, όπου την τελευταία φορά προ τριετίας είχα γράψει μια επαινετική κριτική για τα κρεατικά του.

Το μαγαζί ήταν ασφυχτικά γεμάτο στον εξωτερικό του χώρο, στο πεζοδρόμιο της Κολοκοτρώνη. Ήμουνα τυχερός γιατί μόλις έφτασα, γύρω στις 2.30 μ. μ., άδειαζε το μοναδικό ελεύθερο τραπέζι με ένα ζευγάρι τουριστών, που μου είπαν φεύγοντας χαμογελαστοί: excellent food!
Προσωπικά δεν αμφέβαλα και για τον λόγο άλλωστε αυτό ξαναπήγα, ενώ λίγο αργότερα, τρώγοντας, έβλεπα παρέες νεανικές να καταφθάνουν και να οδηγούνται αναγκαστικά στα ενδότερα ή να περιμένουν όσοι δεν βιάζονταν.
Το Παραδοσιακό ήταν λοιπόν μισογεμάτο και στον εσωτερικό του χώρο, αφού τέτοια εποχή κάθεται κανείς εξίσου ευχάριστα είτε μέσα είτε έξω. Λειτουργούν πάντα καθημερινά, απ’ το μεσημέρι μέχρι τα μεσάνυχτα τουλάχιστον.
Η συνολική του δυναμικότητα, όπως με ενημέρωσε ο Κώστας, ο ένας απ’ τους δύο ιδιοκτήτες, είναι περί τα 150 άτομα, στην ισόγεια αίθουσα, το πατάρι, και τα εξωτερικά τραπέζια στο πεζοδρόμιο της Κολοκοτρώνη, ενώ, κατά τα τέλη της εβδομάδας που τιγκάρουν μέσα-έξω, φτιάχνουν και το εκλεκτό κοκορέτσι τους.

Απλά ξύλινα τραπεζοκαθίσματα παντού, χάρτινα τραπεζομάντιλα, αλατοπίπερο, άφθονες συσκευασμένες οδοντογλυφίδες σε κάθε τραπέζι -πράγμα ατυχώς αρκετά σπάνιο αλλά πολύ πρακτικό και αναγκαίο, ειδικά στην κρεατοφαγία- και με τα μαχαιροπήρουνα, πάμπολλες χαρτοπετσέτες, για όσους τιμούμε δεόντως τα ψητά κρέατα με τα χέρια μας…

Ο ψήστης δουλεύει ακατάπαυστα, εμφανής εξάλλου και απ’ τις τζαμαρίες της πρόσοψης, που φωτίζουν τον χώρο.

Στο υπόγειο υπάρχουν δυο WC, ανδρών-γυναικών, που τα παρακολουθούν όσο μπορούν. Σε τέτοιους πολυσύχναστους χώρους πρέπει βέβαια ο καθένας μας να φροντίζει για τα θέματα καθαριότητας, αλλά αυτό είναι ένα γενικότερο ζήτημα ανατροφής και παιδείας…

Το Παραδοσιακό ενηλικιώθηκε πλέον, κλείνοντας 21 συναπτά έτη, αφότου άνοιξε το 1997, ακριβώς δίπλα στην οδό Βασιλικής, η δε μεταφορά του στην πολύβουη οδό Κολοκοτρώνη έγινε προ τετραετίας, δίνοντάς του την ευκαιρία να απλωθεί και να εξυπηρετήσει περισσότερο κόσμο, που το βλέπει άλλωστε συνήθως πάντα γεμάτο στον κεντρικό αυτό δρόμο, ο οποίος ξεκινάει απ’ τη Σταδίου, καταλήγοντας στην Αιόλου, λίγο πριν την Αθηνάς στο Μοναστηράκι!

Οι νεαροί σερβιτόροι, 3-4 παιδιά, έκαναν ό, τι μπορούσαν για να ανταποκριθούν στις γαστρονομικές απαιτήσεις των πεινασμένων θαμώνων, και θεωρώ ότι τα κατάφερναν ικανοποιητικά, σε συνδυασμό με τους έμπειρους και καλά οργανωμένους ψήστες, που διεκπεραίωναν σωστά τις παραγγελίες των πελατών.

Το μενού παραμένει εκτενές και περιλαμβάνει τα εξής:

Καμιά 15αριά σαλάτες και ορεκτικά, από 3-5 €, τιμή που αφορά τη χορταστική χωριάτικη σαλάτα.
Ακολουθούν περί τα 10 κρέατα στα κάρβουνα, όπως χοιρινή ή μοσχαρίσια μπριζόλα, χοιρινή πανσέτα, συκώτι, μπιφτέκια, κ. λπ. στα 7-9 €.
Επίσης, σερβίρουν ισάριθμα κρεατικά στη σούβλα, σε τιμές από 6.00-12.50 € (για το κλασικό τους αρνάκι γάλακτος στη σούβλα). Οι μερίδες είναι τουλάχιστον πλουσιοπάροχες, από όσο έβλεπα στα γειτονικά μου τραπέζια.
Ακόμη, έχουν σε καθημερινή βάση, 5-6 μαγειρευτά, όσπρια και λαδερά, από 4.00 μέχρι 9.00 € (τιμή που αφορά μοσχαράκι κοκκινιστό ή άλλο παρεμφερές έδεσμα).
Για μια τελική γλυκιά επίγευση, προτείνουν φρούτα εποχής, το κλασικό γιαούρτι με μέλι, ή κάποιο άλλο (σιροπιαστό) γλυκό, στην επίσης γλυκιά τιμή των 2.00 €!

Γενικά, όλες οι τιμές των φαγητών παρέμειναν σταθερές τα τελευταία τρία χρόνια που είχα να πάω, ένας λόγος που το Παραδοσιακό εξακολουθεί πάντα να είναι τόσο δημοφιλές!

Όσον αφορά τα ποτά, τα συνήθη αναψυκτικά έχουν μόνο 1.20 €, ενώ από εμφιαλωμένα κρασιά σερβίρουν: Μαλαγουζιά λευκή, Αγιωργίτικο ροζέ και Απέσα κόκκινη, στα 9 € η φιάλη!
Το χύμα κρασί κοστίζει 6-7 € το λίτρο, ενώ καμιά 10αριά ελληνικές μπύρες, από 2.50-3.00 €, τα δε γνωστά αποστάγματα 200 ml κυμαίνονται από 6-7 €.

Εγώ λοιπόν παράγγειλα τα εξής καλούδια και κυριολεκτικά έφαγα του σκασμού!

-Στην αρχή έρχεται παγωμένο νερό βρύσης σε μεγάλο μπουκάλι, καθώς και φρυγανισμένη τεράστια φέτα ψωμιού με μπόλικη λαδορίγανη (0.50 €).
-Για πρώτο πήρα μια φέτα λαδορίγανη: φέτα σκληρή, πολύ καλής ποιότητας αλλά και μεγάλης ποσότητας που ξεχείλιζε στο πιάτο μου! Τιμή στα 2.50 €.
-Για κυρίως πιάτο δοκίμασα τη χοιρινή πανσέτα στη σούβλα με σωρεία από φρεσκοτηγανισμένες πατάτες. Ήταν απίστευτα χορταστική μερίδα, με 5-6 κομμάτια χοιρινής πανσέτας, τέλεια ψημένης, που δεν χόρταινα να γλείφω τα δάχτυλά μου, απολαμβάνοντας τις καλοψημένες λιπαρές άκρες τους! Τιμή στα 7.50 €, χίλιες φορές χαλάλι!!

Μου κέρασαν ¼ λίτρου χύμα βαθυκόκκινο κρασάκι, πολύ καλό για το συγκεκριμένο φαγητό μου. Ρώτησα την κοπέλα τι προέλευσης ήταν, και μου απάντησε ότι το χύμα τους έρχεται από διαφορετικές περιοχές, οπότε δεν επέμεινα, αλλά τους ευχαρίστησα για το ευγενικό τους κέρασμα.

Πλήρωσα 10.50 €, τιμή καταπληκτική για το γεύμα μου αυτό.

Σκοπεύω να ξαναπάω, τώρα που χειμωνιάζει, πιθανόν ένα Σαββατοκύριακο για να απολαύσω φυσικά και το κοκορέτσι τους.
Πιστεύω ότι όποιος βρεθεί στο κέντρο της Αθήνας και το προσπεράσει, μάλλον θα χάσει!

Καλές και άγιες, κατά το κοινώς λεγόμενο, οι χιλιάδες καινοτομίες, τα ethnic, fusions & nouvelles cuisines, με τους πολυτάλαντους ανερχόμενους σεφ, αλλά η παράδοση και η τσίκνα πάντα καλά κρατούν και τον Ρωμιό ποτέ δεν τον πτοούν!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη piperman.

20 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Κυριακή 18/11 επισκέφθηκα με μια φίλη το κλειστό για τα μαγαζιά Golden Hall, που όμως μάθαμε ότι τις χειμωνιάτικες Κυριακές έχει δωρεάν πάρκιν και ανοιχτά εστιατόρια & καφέ! Έτσι, το ΠΡΥΤΑΝΕΙΟ GOLD (Π) έχει σήμερα σειρά, και μάλιστα βρίσκεται στον Β’ όροφο, μεταξύ της PASTERIA και του WAGAMAMA, για το οποίο έραψα κριτική προ ημερών.

Το Π μού είναι οικείο απ’ τα μέσα της δεκαετίας του 90, όταν άνοιξε το ομώνυμο στέκι στην οδό Μηλιώνη, δυο βήματα απ’ την Πλατεία Κολωνακίου. Το μαγαζί αυτό, που γνώρισε μέρες δόξας, έμεινε ανοιχτό για 20 χρόνια, μέχρι το 2015.
Προ δεκαπενταετίας περίπου άνοιξε το δεύτερο Π στην Πλατεία Κεφαλαρίου, αλλά πριν λίγα χρόνια έκλεισε κι αυτό. Πριν από λίγες βδομάδες μάλιστα, παρατήρησα ότι στη θέση του μεταφέρθηκε τώρα ο ΜΥΘΟΣ Κεφαλαρίου, με τα σουβλάκια, που ήταν λίγα μέτρα δεξιότερα, κατεβαίνοντας τη Δεληγιάννη. Για τους πιο παλιούς φίλους, συνειρμικά η Πλατεία αυτή μας θυμίζει το παρκάκι με το σιντριβάνι που ρίχναμε τις δεκαρούλες κάνοντας ευχές, το θρυλικό καφέ ΑΛΑΣΚΑ, καθώς και την πομπή των αμαξάδων με τα καμαρωτά τους άλογα!!

Το τρίτο και τυχερό, λοιπόν ΠΡΥΤΑΝΕΙΟ, είναι και το μοναδικό που υπάρχει σήμερα στο Golden Hall. Η κουζίνα και των τριών Π παραμένει, για 3η πλέον δεκαετία εκπληκτικά πιστή στο αρχικό μενού του Κολωνακίου, πράγμα εύλογο αφού ο βασικός σεφ που το επιμελείται είναι για πολλά χρόνια ο κ. Γιώργος Ιωάννου, ο οποίος διατήρησε το γαστρονομικό ύφος της μεσογειακής κουζίνας του αρχικού executive chef κ. Φώτη Κουτάντου.
Τα κλασικά εστιατόρια Π αναφέρονται -θεωρώ δικαιολογημένα- με εγκωμιαστικά σχόλια στον έγκυρο Κόκκινο Οδηγό της Γαλλίας (Michelin), καθώς και σε φύλλα των γνωστότερων ξένων εφημερίδων και περιοδικών, όπως π. χ. της New York Times!

Το ΠΡΥΤΑΝΕΙΟ GOLD άνοιξε το 2008 και λειτουργεί από Δευτέρα μέχρι Σάββατο, από 10.00 μέχρι 23.00, τις δε Κυριακές από 12.00 μέχρι 19.00. Σημειωτέον ότι από 10.00-12.00 προσφέρει πλήρες πρωινό στα 10 €, που περιλαμβάνει καφέδες, κρουασάν, ομελέτα ή πίτα ή μπαγκέτα γεμιστή, καθώς και φρέσκους χυμούς ή φρουτοσαλάτα! Στη συνέχεια σερβίρουν γεύμα ή δείπνο, με βάση τον εκτενή κατάλογο, όπου θα αναφερθώ κατόπιν, ή ένα πλήρες μενού στα 20 €, που δοκιμάσαμε και φυσικά θα σας περιγράψω πιο κάτω.

Δυο λόγια για τον χώρο. Είναι μια σάλα μέτριου μεγέθους, δυναμικότητας περίπου 80 θαμώνων, που εξυπηρετούνται σε σκούρα τραπεζοκαθίσματα ή καναπέδες, μαύρων και καφέ αποχρώσεων. Στα τραπέζια ήταν στρωμένα καφέ υφασμάτινα σουπλά.
Το ξύλινο δάπεδο είναι επίσης μαύρου χρώματος και δίνει μια αίσθηση αρχοντιάς. Στο πίσω μέρος της αίθουσας βρίσκεται το μπαρ με ευρεία ποικιλία ποτών, μεγάλο πάγκο ελλειπτικού σχήματος και τριγύρω του αφθονία ψηλών καθισμάτων. Εστιατόριο και μπαρ ήταν γεμάτα κατά τα 2/3, την ώρα που τρώγαμε, μεταξύ 3 και 4.30 μ. μ.
Ολόκληρη η ηλικιακή γκάμα ήταν παρούσα, κατά δε τα ειωθότα της Κυριακής, υπήρχαν και άφθονα κουτσούβελα μετά των γονέων, σε όλους τους χώρους εστίασης, βοηθούντος άλλωστε και του γειτονικού play station - παιδότοπου!
Αν προτιμάτε ησυχία και στυλ θα επιλέξετε το Π για βραδινή σας έξοδο, εννοείται!

Μουσική δεν υπήρχε, και ίσως δεν θα είχε και ιδιαίτερο νόημα, λόγω της κυριακάτικης χάβρας, κυρίως απ’ τα δυο εστιατόρια εκατέρωθεν του Π, που λόγω και χαμηλότερων τιμών ήταν τίγκα από κόσμο…
Στο βάθος, αριστερά του μπαρ, υπήρχαν 2+2 WC, ανδρών και γυναικών, στρωμένα με μαύρο δάπεδο, ενώ οι τοίχοι είχαν πράσινα σκούρα πλακάκια. Τα είδη υγιεινής ήταν κι αυτά μαύρα, ενώ οι νιπτήρες είχαν αυτόματες βρύσες με ενδείξεις στους τοίχους on/off. Οι γυναικείες, όπως μου είπε η φίλη μου ήταν καθαρές, αλλά οι ανδρικές χρειάζονταν συχνότερη φροντίδα, λόγω και της κυριακάτικης κίνησης…

Όσον αφορά την εξυπηρέτηση (προσωπικά είχα καμιά 10αριά χρόνια να επισκεφθώ τα προηγούμενα Π), πρόσεξα ότι δεν υπήρχε κάποιος υπεύθυνος και έμπειρος μαιτρ, τόσο για να τοποθετεί τους πελάτες σε τραπέζια όσο και για κάθε εύλογη ερώτησή τους, που ενδεχομένως θα είχαν σχετικά με τον χώρο εστίασης.
Τα τέσσερα νεαρά παιδιά, τρία αγόρια και ένα κορίτσι, ντυμένα με μαύρα τζιν και μπλούζες, προσπαθούσαν μεν, ωστόσο κάποτε καθυστερούσαν στο σερβίρισμα και το γέμισμα των ποτηριών με νερό, που σημειωτέον ήταν εμφιαλωμένο, χωρίς εννοείται να ερωτηθούμε σχετικά, και ατυχώς βρισκόταν σε άλλο σημείο, απροσπέλαστο από εμάς. Μεγάλο φάαουλ: το νερό ή το έχουμε στο τραπέζι μας, ή παρακολουθούν και το γεμίζουν άμεσα!
Τα γένια προϋποθέτουν και τα κατάλληλα χτένια, για να αποφύγω την άλλη, τη ‘μεταξωτή’ ρήση…Οι νεαροί σερβιτόροι, πλημμελώς ενημερωμένοι για γενικότερα θέματα του χώρου εστίασης που εξυπηρετούσαν, ένιωθαν συχνά αμήχανοι σε κάποιες βασικές ερωτήσεις μας…

Πάμε τώρα στα εδέσματα. Υπήρχαν αρχικά πέντε πιάτα ημέρας:

Σούπα μανιταριών βελουτέ, στα 10 €.
Καρπάτσιο φιλέτου, στα 14 €.
Κριθαρώτο με γαρίδες και σπαράγγια, στα 22 €.
Χταπόδι κοκκινιστό με νιόκι, στα 15 €.
Cheeseburger μοσχαρίσιο με τυρί cheddar, σε ψωμί brioche, στα 16€.

Ο κυρίως κατάλογος περιλαμβάνει περί τα 10 ζεστά, καθώς και κρύα ορεκτικά, από 11-16 €, όπως μανιτάρια πλευρώτους, ποικιλία τυριών, κ. λπ. Επίσης 4 πίτσες, στα 10-15 €, 7 σαλάτες, από 10-18 €, 5 ζυμαρικά από 10-23 € (τιμή για λιγκουίνι με θαλασσινά), καθώς και 5 φρέσκα ζυμαρικά, από 14-19 (για τα τορτελάτσι με καπνιστό σολομό), αλλά και 5 ριζότο, στα 13-24 € (για τη σπέσιαλ παέγια του σεφ)!
Σερβίρουν ακόμη 5 ψάρια, από 20-24 € (για τόνο σχάρας) και 8 κρεατικά, από 16 € για το μπιφτέκι γάλακτος, μέχρι 29 €, για το κλασικό Rib Eye (Angus).
Επίσης, πληθώρα 14 γλυκών, παγωτών και σορμπέ, από 7-15 €, τιμή που αφορά την κρεπ σουζέτ για δύο άτομα.

Ο κατάλογος των κρασιών περιλαμβάνει 12 ετικέτες λευκών, από 18 μέχρι 32 €, για το Vassaltis Valampous, Σαντορινιό Ασύρτικο, 4 ροζέ από 18-33 €, για ένα γαλλικό της Προβηγκίας, και 12 κόκκινα, στα 18-36 €, για το Thema Παυλίδη Αγιωργίτικο. Επίσης, 5 σαμπάνιες από 20-100 €, για την Veuve Cliquot λευκή, καμιά 10αριά κοκτέιλ στα 9-11 €, ποτήρια κρασί από 4-7 € και 7 μπύρες, 5-6 €.
Φυσικά, συμπεριλαμβάνονται οινοπνευματώδη ποτά (8-16 €), φρέσκοι χυμοί στα 5-6 €, καφέδες στα 4-6 €, κ. λπ.

Εμείς πήραμε το μενού των 20 € το άτομο, με δύο πρώτα πιάτα, μία επιλογή ανάμεσα σε δύο για κυρίως πιάτο, και ένα γλυκό. Σε τιμές καταλόγου, υποθέτω με μεγαλύτερες μερίδες, τα πιάτα θα στοιχίζανε περίπου τα διπλά. Γι’ αυτό τον λόγο, βαθμολογώ το vfm του συγκεκριμένου αυτού μενού με 3 στα 4, ενώ του καταλόγου δικαιούται πιθανόν 2 στα 4!

Στην αρχή ήρθε εμφιαλωμένο νερό AVRA, στα 2.50 €.
Επίσης, έφεραν ένα πανεράκι με ένα μαύρο και δύο λευκά στρογγυλά ψωμάκια, καθώς και τέσσερα κριτσίνια πολύσπορα, κατά πάγια συνήθειά τους.
Συνοδεύονταν από μπολάκι με ελίτσες, κομμάτια καρώτου και πιπεριάς, μέσα σε εκλεκτής ποιότητας ελαιόλαδο.

Μας έφεραν για πρώτα, μανιταρόσουπες βελουτέ, με δυο κομμάτια τρούφας απ’ την Ευρυτανία, πατρίδα άλλωστε του σεφ Ιωάννου, που πριν χρόνια ξεκίνησε την καριέρα του στο ξενοδοχείο ΜΟΝΤΑΝΑ του Καρπενησιού. Ήταν μια σούπα γευστική, αν και θα την προτιμούσαμε λίγο πιο πηχτή και κρεμώδη…
Ακολούθησαν δύο μπρουσκέτες στον καθένα μας με λιωμένη μοτσαρέλα, ντοματίνια, ρόκα και βασιλικό, νόστιμες επίσης.

Για κυρίως πιάτο δοκίμασα μια χοιρινή πανσέτα, μαγειρεμένη sous vide, με σος εσπεριδοειδών, δύο καρδιές μπρόκολου και δυο κομμάτια παντζάρι, σόγια, τζίντζερ, και μους από γλυκοπατάτες. Μου άρεσε πολύ, τόσο η πανσέτα όσο και η όλη παρουσίασή της.

Η φίλη μου πήρε την άλλη κυρίως επιλογή με τα ζυμαρικά. Ήταν πέννες με μοτσαρέλα, ντοματίνια, κάππαρη, πάπρικα, καθώς και ελίτσες χωρίς κουκούτσι και σος ντομάτας κόκκινη. Της άρεσε επίσης, όπως και σε μένα που τις δοκίμασα.

Για γλυκό έφεραν από ένα cheesecake με sauce φράουλας, συμπαθητικό, σε σχήμα ορθογώνιο.

Ακολούθησε ευφυές κέρασμα, με το παραδοσιακό υποβρύχιο μαστίχα, που εδώ ήταν βουτηγμένη σε ποτηράκι με λικέρ επίσης μαστίχας!

Ο λογαριασμός, με το νερό Αύρα, που ατυχώς στερείτο της κατάλληλης αύρας (!! ), έφτασε τα 42.50 € (κατηγορία 17/25 € κατ’ άτομο).

Το ΠΡΥΤΑΝΕΙΟ GOLD, αν είναι τελικά χρυσό, αργυρό ή χάλκινο, εσείς τελικά θα το κρίνετε, με τις δικές σας επιλογές και τα βιώματα.
Δεν ξέρω αν με τα χρόνια έγινα πιο απαιτητικός, αλλά θα θεωρούσα το παλιό Κολωνακιώτικο στέκι, ειδικά τα πρώτα του χρόνια, με τον θρυλικό Ιταλό μαιτρ και κατόπιν τον ευγενέστατο Γιάννη, σαν μαγαζί πραγματικά χρυσό, ενώ τον συγκεκριμένο χώρο στο Εμπορικό Κέντρο, με τις παρατηρήσεις που σας ανέφερα, το βλέπω μάλλον επίχρυσο…

Το μενού πάντως, που ελπίζω να εμπλουτιστεί με εναλλακτικές προτάσεις του σεφ, συνιστά μια τίμια λύση για προσεχή σας επίσκεψη, αν τυχόν βρεθείτε στο Golden Hall!

Σημερινές

Ανακοινώσεις

1 ΝΕΕΣ

ΜΟΥΣΙΚΟ ΜΕΖΕΔΟΠ...
ΠΡΟΣΦΟΡΑ Μόνο 10.00 € ...
Ταβέρνες με τραγούδι
Νέα Ιωνία