piperman



Κριτικές: 129

Μέλος από:
Φεβ 2015
Δεν είναι στη λίστα
των έμπιστών σου
.



Εμφάνιση:

Πολίτικη κουζίνα - Π.Άρεως, Αθήνα
Ιουν
22
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Όταν βάλω κάτι στο μυαλό μου πρέπει αμέτι μουχαμέτι να το πραγματοποιήσω! Λάτρης της ανατολίτικης κουζίνας απέτυχα μεν προχθές να φάω στο ANADOLU, που άργησε ν’ ανοίξει, εντούτοις, το μεσημέρι της Πέμπτης 15 Ιουνίου, το πέτυχα ανοιχτό κανονικά, γεύθηκα τις σπεσιαλιτέ του και θα σας το παρουσιάσω, πιστός στην υπόσχεσή μου!

Η επωνυμία του, ANADOLU (Α), σημαίνει την Ανατολία, δηλαδή τη Μικρά Ασία, κατ’ ουσίαν, την Ασιατική Τουρκία. Το ANADOLU, που άνοιξε πέρσι τον Φεβρουάριο και λειτουργεί από 14.00 μέχρι τα μεσάνυχτα τουλάχιστον, στοχεύει να μας εξοικειώσει με την πλουσιότατη κουζίνα της, την οποία προσωπικά συμπαθώ και δεν χάνω ευκαιρία να τη δοκιμάσω και να την απολαύσω.

Στην Αθήνα έχουμε ήδη μυηθεί στις γαστρονομικές συνήθειες της Γείτονος, εδώ και δεκαετίες. Κάποια μαγαζιά, όπως το TIKE & PANDELI στην Κηφισιά, έχουν κλείσει εδώ και χρόνια, αφήνοντας ωστόσο έντονη τη σφραγίδα τους σε μας…
Πληθώρα άλλων εξακολουθεί να μας μαγνητίζει με τις απαράμιλλες τούρκικες ή Πολίτικες λιχουδιές. Ανάμεσά τους, ιδιαίτερα δημοφιλή σε μένα: Το FATSIO στο Παγκράτι με την εξευρωπαϊσμένη κουζίνα του, το ΑΣΙΑ στην Κυψέλη με τα φοβερά κεμπάπ, το SUZANNA στο Φάληρο, το MARIA’S πρόσφατα στο Καλαμάκι, η ΒΟΥΡΛΙΩΤΙΝΑ στην Καισαριανή, ο ΑΓΟΡΑΣΤΟΣ στο Χαλάνδρι, η Αλυσίδα ΜΠΑΡΜΠΑΛΕΞΗΣ (Ν. Χαλκηδόνα, Κηφισιά, Ρέντη), το BAHAAR στη Γλυφάδα, το ΠΟΛΗ στη Ν. Φιλαδέλφεια, το ΑΡΩΜΑ ΠΟΛΗΣ στο Κερατσίνι, το ΛΕΪΜΛΕΪ στου Γκύζη…, έτσι για να αναφέρω λίγα μόνο μαγαζιά με το άρωμα της Ανατολίας!!

Ο Τούρκος μάγειρας Σελίμ είναι ο πρωταγωνιστής του Α. Είναι ιδιοκτήτης, μετρ τόσο της κουζίνας όσο και της σάλας, αφού ο ίδιος παίρνει τις παραγγελίες, επεξηγώντας τα φαγητά στους πελάτες του, και τις ετοιμάζει στην κουζίνα με τη βοήθεια των Κούρδων βοηθών του, ενώ το σερβίρισμα διεκπεραιώνεται από ένα - δύο ευγενικά άτομα.

Κοντολογίς, ο Σελίμ είναι η ψυχή του Α και μάλιστα μιλάει άπταιστα ελληνικά.
Είναι ένας αυτοδημιούργητος Τούρκος που γεννήθηκε στο Ντιγιάρμπακιρ, την πρωτεύουσα του τουρκικού Κουρδιστάν με 900.000 κατοίκους, στις όχθες του ποταμού Τίγρη (στα κουρδικά λέγεται Αμέντ). Χρωστάει τα μέγιστα στον πατέρα του, ο οποίος τον έβαλε στις κουζίνες των εστιατορίων από την τρυφερή ηλικία των 12 χρόνων!! Πέρασε απ’ όλες τις φάσεις της δουλειάς στη γειτονική μας Τουρκία για 12 ολόκληρα χρόνια, αφού στα 24 αναγκάστηκε να έρθει στη χώρα μας ως πολιτικός πρόσφυγας. Εργάστηκε για άλλα 12 ακόμα χρόνια στη Θεσσαλονίκη, Χαλκιδική, κ. λπ., μεταξύ των οποίων και στο μαγαζί ‘Εις Την Πόλιν’, που βρίσκονταν στα Λαδάδικα, και έκλεισε προ 4ετίας. Βρίσκεται στην Πρωτεύουσα εδώ και 2 χρόνια, και ήδη άνοιξε με μεγάλη επιτυχία το ANADOLU!

Οι λόγοι της επιτυχίας του είναι προφανείς. Ο Σελίμ, ήδη 38 ετών, έχει αφιερώσει τον εαυτό του -ήδη για 26 ολόκληρα χρόνια (!! ), στην Ανατολίτικη Κουζίνα (Anadolu Mutfagi), όπως επιγράφεται ο αναλυτικός Κατάλογός του. Το μαγαζί του βρίσκεται ακριβώς στο πάνω μέρος του Πεδίου του Άρεως, έχοντας απέναντί του την όαση πρασίνου του μεγάλου αθηναϊκού μας πάρκου, όσο κι αν αυτό έχει χάσει την παλιά του αίγλη…

Ο χώρος είναι τελείως απλός, χωρίς επιτηδεύσεις και πολυτέλειες. Εδώ έρχεσαι για να απολαύσεις τα γαστρονομικά επιτεύγματά του, που δεν είναι και λίγα. Στα απλά τετράγωνα τραπέζια και καθίσματα του εσωτερικού χώρου, όπου κυριαρχούν το κόκκινο και καφέ, μπορούν να τακτοποιηθούν άνετα περί τα 100 άτομα, ενώ άλλα τόσα βολεύονται στα επίσης τετράγωνα μεταλλικά εξωτερικά τραπέζια. Το καλοκαίρι, ο εσωτερικός χώρος συνήθως κλιματίζεται και είναι προτιμότερος για τα καυτά μεσημέρια, ενώ το βράδυ είναι πιο συμπαθητικά έξω.
Εξάλλου, υπάρχει και 1ος όροφος, για τις περιπτώσεις που είναι υπερπλήρεις, ή έχουν κάποια ιδιωτική συνεστίαση.
Υπάρχουν 2 καθαρές τουαλέτες (ανδρών και γυναικών) στην αίθουσα του ισογείου και άλλες δύο στον πρώτο όροφο.
Εγώ κάθισα έξω, πηγαίνοντας νωρίς, γύρω στις 2 μ. μ. και επειδή ήταν ακόμα πολύ άνετα, είχα την ευκαιρία να πω δυο κουβέντες με τον Σελίμ και να με ξεναγήσει στον κατάλογό του, για να αποφασίσω τι θα επιλέξω.

Στο μενού λοιπόν υπάρχουν 18 κρύα ορεκτικά από 4-5 €, όπως γκαλατά (ρολό μελιτζάνας με πιπεριές, γιαούρτι, τυρί), σαρμαδάκια, χαϊνταρί (γιαούρτι με δυόσμο, άνηθο, φέτα και λαδολέμονο), εζμέ, ταμπουλέ, μανιτάρια κ. λπ.
Επίσης, 15 ζεστά ορεκτικά από 5-7 €, όπως το πατσάνγκα που δοκίμασα και θα αναφερθώ, σιγκάρα (μπιφτέκια), γκιοζλεμέ (είδος τυρόπιτας με φέτα και φρέσκο βούτυρο), λαχματζούν, κ. α.
Ακόμη, 5 σαλάτες (6-8), 6 συνοδευτικά (3-5), 14 κύρια πιάτα από 8.50-19 € (κρεατικά, μαντί: ζυμαρικά γεμιστά με κιμά κ. λπ. ). Επιπλέον, σερβίρουν 12 ψητά, από 7 μέχρι 9 €, όπως διάφορα κεμπάπ και όχι μόνο, και τέλος 4 γλυκά, στα 3-6 €: μπακλαβά, καζάν ντιπί, κιουνεφέ, και ετιμέκ.

Τα φαγητά κατά τα ¾ είναι της ώρας, οι δε πελάτες τους είναι σχεδόν όλοι Έλληνες που εκτιμούν την κουζίνα τους! Δεν προλαβαίνουν delivery, παρέχουν ωστόσο take away για τον πελάτη που θα τους τηλεφωνήσει πρηγουμένως!

Από ποτά έχουν 10 ελληνικές μπύρες, στα 3-6 €, κρασί χύμα λευκό, ροζέ, κόκκινο, ή ρετσίνα κεχριμπάρι, στα 4.50 € το ½ λίτρο, αποστάγματα 200 ml. στα 5-7.50 €, αλκοολούχα ποτά στα 5-6 €, τα συνήθη αναψυκτικά 1.50 €, και προπαντός δικό τους σπιτικό αϊράνι, σε τιμή 6 € το 1 λίτρο!

Εγώ λοιπόν, έγκαιρα ενημερωμένος απ’ τις αναλυτικές κριτικές των 4σκουφων έμπιστων φίλων, αλλά και την κατατοπιστική συζήτηση με τον Σελίμ, επέλεξα τελικά τις εξής ανατολίτικες νοστιμιές τους.

• Ένα ορεκτικό ζεστό, πατσάνγκα, που ήρθε σε όμορφο ξύλινο σκεύος και ήταν δύο μεγάλα μπουρέκια, με παστουρμά και κίτρινα τυριά. Μια βελτιωμένη έκδοση της γνώστης μας πίτας της Καισαρείας, αντάξια του Τούρκου σεφ! Τιμή: 7 €.
• Μία μερίδα Ankara tava, δηλαδή ‘ταβάς της Άγκυρας’: ένα καταπληκτικό τηγανιτό αρνάκι με ρύζι. Όλα τα λεφτά! Είναι αρνίσια κομμάτια χωρίς κόκαλα, με ρύζι γλασέ που έχει μικρά κομμάτια κόκκινης πιπεριάς, καθώς και προσθήκη σαφράν. Τιμή στα 12 €.

Η νοστιμιά του, πραγματικό λουκούμι, μου θύμισε τις Κυριακές της παιδικής μου ηλικίας στην Κυψέλη, με το αρνάκι που έστελνε η μάνα μου για ψήσιμο στον γειτονικό φούρνο του Ρεμούνδου, Κυψέλης και Τήνου, τον οποίο λειτουργεί και σήμερα ο γιος του Λεωνίδας. Το ρύζι το δίναμε στη χάρτινη συσκευασία του, κι ο φούρναρης το άπλωνε στο ταψί το τελευταίο ημίωρο περίπου, γιατί ψηνόταν σε ελάχιστο χρόνο συγκριτικά με το αρνί!!

Ο λογαριασμός στα 19 € (κατηγορία 17/25 €), άξιζε σαφώς την όλη γευστική μου εμπειρία. Ο Σελίμ με κέρασε έναν εξαιρετικό μπακλαβά του, που δεν ήτανε γεμάτος σιρόπια, που δυστυχώς ξεχειλίζουν συχνά οι δικοί μας μπακλαβάδες…

Θεωρώ ότι το προχθεσινό πρόβλημα καθυστερημένου ανοίγματος ήταν κάτι το έκτακτο, όπως άλλωστε μου εξήγησαν. Αξίζει τον κόπο να το παραβλέψει κανείς, ειδικά όσον αφορά τον έμπειρο Σελίμ, ο οποίος βρίσκεται ακόμη στην αρχή της πολλά υποσχόμενης αθηναϊκής του πορείας!

Συμπερασματικά, το Α είναι μια αξιοπρεπής γωνιά για ανατολίτικους μεζέδες και σπεσιαλιτέ, που προτείνω να της δώσετε μια ευκαιρία, εμπλουτίζοντας τις σχετικές γαστρονομικές σας συνήθειες!!

Beer Restaurants - Κυψέλη, Αθήνα
Ιουν
19
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
1-9

Απ’ τις καλές κριτικές των VAGELI, TOMIE & UCOOK, και την αγάπη μου για την Ανατολίτικη Κουζίνα, ξεκίνησα περπατώντας λόγω Στάσης των ΜΜΜ στις 13.6.17 για το ANADOLU, για να καταλήξω στο BEER TALES (ΒΤ) της Φωκίωνος Νέγρη!

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Είχα τηλεφωνήσει την προηγουμένη στο ANADOLU και πληροφορήθηκα ότι ανοίγουν στις 13.30 και λειτουργούν καθημερινά μέχρι τα μεσάνυχτα ή και περισσότερο τα Σ/Κ. Όταν έφθασα, μετά από γρήγορο περπάτημα 45 λεπτών (Β. Σοφίας, Σούτσου, Αλεξάνδρας), γύρω στις 2 μ. μ, τους βρήκα θεόκλειστους, με ρολά κατεβασμένα, χωρίς τηλέφωνο επικοινωνίας, ενώ το διπλανό ταβερνάκι δεν ήξερε βέβαια τι μπορεί να είχε συμβεί… Έτσι, αποφάσισα, είκοσι λεπτά αργότερα, να συνεχίσω απ’ το Πεδίο του Άρεως και τη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού και μέσω των γνώριμων δρόμων της γενέτειρας Κυψέλης, κατέληξα στο κλασικό στέκι για μπύρα της Φωκίωνος Νέγρη, BEER TALES, που εισήγαγε με κριτική του ο ΙΩΓΙΑΝΝΗΣ και κατόπιν το Χρυσανθεμάκι.

Γύρω στις 3 μ. μ ήταν όλα ήσυχα εκεί, λόγω και του ζεστού απομεσήμερου του Ιούνη. Άλλωστε, τα στέκια αυτά έχουν φυσικά την τιμητική τους τα βράδια, μέχρι αργά τη νύχτα. Οι συνειρμοί μου για την Κυψέλη, με το πατρικό μου σπίτι και το 30ο Δημοτικό (στη Φωκίωνος Νέγρη και Αγίας Ζώνης) έχουν ήδη περιγραφεί αναλυτικά στην περσινή μου κριτική για τον ΜΠΑΚΑΛΟΓΑΤΟ της Φωκίωνος Νέγρη, που βρίσκεται λίγα μέτρα πιο πάνω απ’ το ΒΤ!

Τη νύχτα, ρίχνοντας μια τελευταία ματιά στο ΒΤ, ακούω απ’ την TV τον Λουκιανό στον Λυκαβηττό. Παλιός Κυψελιώτης κι αυτός και παλιόφιλος στο Ψυχικό απ’ τη δεκαετία του 80, ολοκληρώνει προφητικά:
«θα’ ρθούνε καλύτερες μέρες, να μην αμφιβάλλει κανείς.
Σαν έρθουν εκείνες οι μέρες, δεν ξέρω που θα’ μαστε εμείς»…

Το ΒΤ, ένα τετράγωνο πιο πάνω απ’ την πολύπαθη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης, όπου τώρα υπάρχει μόνο ένα ΚΕΠ, άνοιξε τον Δεκέμβρη του 2012 και λειτουργεί καθημερινά απ’ τις 09.30 το πρωί για καφέδες και αναψυκτικά, μέχρι τουλάχιστον τις 02.30 τη νύχτα, γεγονός που φυσικά εξαρτάται απ’ τους ξενύχτηδες θαμώνες τους και το κέφι που επικρατεί. Την ουδέτερη ώρα που το επισκέφθηκα είχε μόνο 2-3 πελάτες, εκ των οποίων ένας έφευγε τότε με τον φοβητσιάρη σκύλο του!!

Είχα λοιπόν την ευκαιρία να με ξεναγήσει στα του χώρου και της ιστορίας του ο νεαρός γιος των ιδιοκτητών Αλέξανδρος, ο οποίος στα 23 του χρόνια ήταν ένα ευγενέστατο παιδί που χαιρόσουν να το ακούς. Μου είπε λοιπόν ότι η μητέρα του, Άννα Στασινάκη και ο πατριός του, Ντάννυ (αγγλικό χαϊδευτικό για το Ιορδάνης, μιας και δούλευε χρόνια στα Ηνωμένα Έθνη) το ξεκίνησαν πριν από 4 ½ χρόνια, για να καλύψουν το κενό που υπήρχε σε beer-snack-restaurant της ευρύτερης περιοχής. Αυτός έχει αναλάβει την πρωινή βάρδια μέχρι τις 6-7 μ. μ. (ώρα που συνυπάρχουν όλοι τους), και οι γονείς του αναλαμβάνουν από τις 6 μ. μ. μέχρι νυχτερινού κλεισίματος.

Ο εσωτερικός χώρος είναι μακρόστενος, με διακριτικό φωτισμό στην οροφή, με αφίσες από μπύρες φυσικά, αλλά και όμορφες διακοσμητικές λεπτομέρειες, έχει πολλά ψηλά τραπέζια και άνετους καναπέδες, ενώ στο βάθος της αίθουσας υπάρχει το μπαρ, όπου κάθισα, με 7-8 ψηλές καρέκλες. Επικρατούν μάλλον σκούρες αποχρώσεις κόκκινου και καφέ. Υπολογίζω να χωράνε γύρω στα 50-60 άτομα, αλλά ο Άλέξ μου είπε ότι κάποια βράδια επικρατεί το αδιαχώρητο και οι πελάτες, μπυρο-πιωμένοι ή λιώμα στο μεθύσι έρχονται στο τσακίρ κέφι!!

Σ’ αυτό βοηθάει και η μουσική τους. Τα Σάββατα του χειμώνα έχουν εναλλάξ είτε live, με μπλουζ που αγαπάει πολύ η Άννα, ή ροκ, είτε DJ. Συχνά, τους επισκέπτεται ο φίλος τους ο Βασίλης Κωνσταντινίδης των IDOLS (‘τρικυμία στην καρδιά μας’ για τους πιο παλιούς ) και, όπως αντιλαμβάνεστε, γίνεται χαμός! To πρόγραμμα ανακοινώνεται ηλεκτρονικά στο σάιτ του μαγαζιού, μια βδομάδα πιο πριν!
Στο βάθος αριστερά, υπάρχουν οι δύο πεντακάθαρες τουαλέτες τους, ανδρών και γυναικών.

Εξάλλου, ο εξωτερικός χώρος είναι πιο μικρός, αφού έχει 5-6 τραπέζια για 25 περίπου άτομα. Την ώρα που πήγα, είχε 2 πελάτες σε εξωτερικά τραπέζια, που απολάμβαναν τη μπυρίτσα τους. Το βράδυ, μια όαση πρασίνου της περιοχής και δροσιάς, θα είναι ό, τι πρέπει για τους τυχερούς που θα βρούνε τραπέζι, ενώ τα χειμωνιάτικα Σάββατα, η μουσική θα ακούγεται λιγότερο έντονη, για τους μη φανατικούς του είδους…

Ο Άλεξ μου εξήγησε ότι ο κατάλογός τους είναι ακόμη ο αρχικός και ήδη υπάρχουν διάφορες αλλαγές σε μπύρες, λόγω διαθεσιμότητας της αγοράς, αλλά και σε φαγητά και μεζέδες, που διαμορφώνονται σύμφωνα με τις προτιμήσεις των θαμώνων τους. Ο νέος κατάλογος ετοιμάζεται για το προσεχές φθινόπωρο, οπότε και αναμένουν ένα νέο πιάτο με χοιρινό, κατά πολύ ανώτερο μάλιστα απ’ το κότσι, που βασίζεται σε μια πρωτοποριακή γερμανική τεχνική, στην οποία θα είναι και πρωτοπόροι!

Με βάση τα τωρινά δεδομένα, έχουν μεγάλη ποικιλία από καφέδες, κ. λπ. ροφήματα, χυμούς, κ. λπ. αναψυκτικά, στα 2-3 €.
Προσφέρουν ακόμη 5-6 σνακ, ποικιλίες, χάμπουργκερ και finger foods, στα 4-8 €.

Έχουν καμιά 15αριά ελληνικές μπύρες, από μικροζυθοποιούς, όπως και βαρελίσιες, στα 4-6 €, 3-4 γερμανικές, γύρω στα 6 €, τσέχικες, κ. λπ. Μεταξύ των άλλων, ειδικεύονται στη βελγική αγορά, με 5-6 μπύρες σπέσιαλ, με αλκοόλ τουλάχιστον 8% (7-8 €), όπως οι Trappist: Chimay & La Trappe, όπου θα επανέλθω στη συνέχεια, με τη μοναστηριακή μπύρα που δοκίμασα.
Σημειωτέον ότι, απ’ τις μπύρες τους, οι Weiss έχουν αλκοόλ γύρω στο 6-7% και τιμώνται περίπου 6 €, ενώ οι Lager, 5% είναι στα 4-6 €.
Εννοείται ότι για τις μεγαλύτερες παρέες των φανατικών προσφέρουν τον γνωστό Πύργο (Beer Tower), περιεκτικότητας τουλάχιστον 3 λίτρων (!! ) και ανάλογης βέβαια τιμής, της τάξης των 20 €…
Προσφέρουν διαλεχτές μπύρες χύμα, και ανάμεσά τους τη βελγική μοναστηριακή Grinbergen, σε δύο διαφορετικές ποικιλίες, τη θρυλική ιρλανδέζικη Guinness κ. α.

Έχουν επίσης τα συνήθη ποτά (6-8 €), ενώ για οινοποσία προσφέρουν και ποτήρι κρασί στα 4 €. Πρόκειται για το Electus (λευκό μοσχοφίλερο) και το Epicus (κόκκινο Αγιωργήτικο) του Λαφαζάνη.

Εγώ λοιπόν δοκίμασα τα finger foods, που περιλαμβάνουν έναν συνδυασμό από μπαστουνάκια τυροκροκέτες με πιπεριές, μοτσαρέλα sticks, καθώς και onion rings (καμιά 15αριά κομμάτια συνολικά). Τα βούτηξα σε ντιπ από sweet chili. Τιμή 6 €, ό, τι έπρεπε για τη σχετική γευσιγνωσία μου του εκλεκτού τους ζύθου, στον οποίο και έρχομαι τώρα, για να μη σκάσετε από περιέργεια!!

Ήπια λοιπόν τη βελγική μοναστηριακή La Trappe, Quadrupel (ήγουν, τετραπλής ζύμωσης!! ), που ανήκει στην κατηγορία Trappist. Trappist είναι 11 μοναστηριακά Τάγματα Ρωμαιοκαθολικών, εκ των οποίων 6 βελγικά και 2 ολλανδικά, με παράδοση στην παρασκευή ζύθου απ’ τον 16ο αιώνα και μετά. Σήμερα, αυτές μόνο οι ζυθοποιοίες φέρουν τον αναγνωρισμένο τίτλο Trappist, κι ανάμεσά τους, η La Trappe. Θεωρείται ο βασιλιάς της μοναστηριακής μπύρας, είναι φυσικά σχετικά βαριά, αφού έχει περιεκτικότητα σε αλκοόλ 10 βαθμών κατ’ όγκο!! Έχει όψη κεχριμπαρένια και μια μοναδική γλυκόπικρη επίγευση, μπανάνας, βανίλιας και αμύγδαλου. Εννοείται ότι την προτείνω σε όσες και όσους τυγχάνουν κομμάτι γερά ποτήρια!! (οι ξενέρωτοι μακριά…). Τιμή στα 7 €, που σαφώς ήταν χαλάλι για την ξεχωριστή αυτή εμπειρία! Υπόψη, ότι γυρίζοντας σπίτι, έχω απέναντί μου την κάβα ΚΑΝΑΒΑ, απ’ τις μεγαλύτερες του λεκανοπεδίου, όπου και τσεκάρισα την τιμή της, στα 4 €. Άρα, το μαγαζί είναι και τίμιο και ψαγμένο!!

Πλήρωσα 13 €, (κατηγορία χωρίς ποτό: 1/9 €), το ευχαριστήθηκα όσο δεν φαντάζεστε, και θα το επαναλάβω ένα χειμωνιάτικο Σάββατο, με το ανανεωμένο μενού και προπαντός τον θρυλικό Κωνσταντινίδη, όπου ελπίζω να συναντηθούμε οι πιστοί των μπλουζ, ροκ και ζυθοποσίας!!

Υ. Γ Επιστρέφοντας, τηλεφώνησα το απόγευμα στο ANADOLU, τους βρήκα και μου ζήτησαν συγνώμη, γιατί λόγω ανωτέρω βίας άνοιξαν εκτάκτως στις 4 μ. μ. Τους παρακάλεσα να αναγράφουν εξωτερικά μενού με τιμές και τηλέφωνο επικοινωνίας, το οποίο μάλιστα να εκτρέπουν στο κινητό τους, για κάποιες τέτοιες έκτακτες περιπτώσεις…
Ελπίζω σύντομα να επανέλθω και να σας γράψω τις εντυπώσεις μου!

Cafe - Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Ιουν
15
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
1-9

Παρασκευή μεσημέρι 9.6.17 τυχαίνει να βρίσκομαι στο κέντρο της Αθήνας και θέλω να τσιμπήσω κάτι ελαφρύ, καταλήγοντας για πρώτη φορά στο DUCK SOUP, που ωστόσο μου ήταν οικείο σαν χώρος, αφού βρίσκεται στο βάθος της Στοάς Πεσματζόγλου (στην Πανεπιστημίου απέναντι απ’ τη Βιβλιοθήκη), 10 μόλις μέτρα μετά τη ΣΤΟΑ ΠΡΩΙΑ, για την οποία έγραψα κριτική προ διετίας. Πρόκειται για τη Στοά των εισιτηρίων (Φεστιβάλ Αθηνών και Ticket Services), του ιστορικού δισκοπωλείου του αείμνηστου Νίκου Ξυλούρη, που επί 4 σχεδόν δεκαετίες κρατάει η σύντροφός του Ουρανία, του Μουσικού Οίκου Νάκα, κ. λπ.

Το μαγαζί, κατά τις 13.30 μ. μ. ήταν γεμάτο κατά τα 2/3 από νεανικές παρέες, μεταξύ των οποίων φοιτητές, και νεαροί μουσικοί με τα όργανά τους. Ο ευγενέστατος ιδιοκτήτης μου είπε ευθύς αμέσως ότι θα καθυστερήσουν περί το εικοσάλεπτο, επειδή, εκτός των συγκεκριμένων θαμώνων, ετοίμαζαν μεγάλη παραγγελία για γειτονική διανομή. Ήταν όντως συνεπέστατος στην ώρα του, ενώ λίγο πριν από μένα έδινε τα πιάτα στα γειτονικά μου τραπέζια που προηγούνταν.

Το κατάστημα άνοιξε τον Δεκέμβρη του 2014, και λειτουργεί τις καθημερινές από 09.00-19.00, τα Σάββατα από 10.00-17.00, και τις Κυριακές παραμένει κλειστό. Το λειτουργούν ο Σπύρος Μαρινόπουλος με τη γυναίκα του Κατερίνα και μία υπάλληλο. Η ονομασία DUCK SOUP προέρχεται απ’ την ομώνυμη ταινία του Μεσοπολέμου, των Αδελφών Marx, που είναι είδωλά τους. Όπως μου εξήγησε ο Σπύρος, θεώρησαν ότι ταιριάζει με το ύφος του μαγαζιού που λειτουργεί την ημέρα. Αν τυχόν κάποτε αποκτήσουν κι ένα νυχτερινό μαγαζί, μου πρόσθεσε ότι πιθανόν θα το ονομάσουν Zelig, απ’ την ομώνυμη ταινία του Woody Allen, το παρωδιακό ντοκιμαντέρ της δεκαετίας του 80!

Ο εσωτερικός χώρος, 25 τ. μ. περίπου, εκτός απ’ την ανοιχτή κουζίνα με τους τρεις επί το έργον, και τον μεγάλο μαυροπίνακα από πάνω με το μενού και τις τιμές, τα ράφια με τα βαζάκια των υλικών, το εντυπωσιακό ψυγείο-βιτρίνα με τα ολόφρεσκα υλικά (αλλαντικά, τυριά, κ. λπ. ), και δίπλα του το ψυγείο με τα ποτά, περιλαμβάνει επίσης 3 εντοιχισμένα μπεζ τραπεζάκια και 7-8 γκρίζα stands. Η μικρή αυτή αίθουσα έχει απαλούς χρωματισμούς στους τοίχους, ενώ το πάτωμα έχει σανίδες μπεζ-καφέ και στο βάθος προς την αυλή, πλακάκια μπεζ-σιελ, με απλά γεωμετρικά σχέδια. Υπάρχει εσωτερική σκάλα που οδηγεί στο πατάρι με τις πεντακάθαρες τουαλέτες και την αποθήκη τους.

Ωστόσο, αν βρείτε τραπέζι όπως εγώ, πρέπει να καθίσετε στην εξωτερική αυλή, με τις μαρμάρινες πλάκες, και το καταπράσινο περιβάλλον από καμιά 10αριά ζαρντινιέρες με ροδιές, λεμονιές και ψηλά δενδρύλλια! Στον εξωτερικό αυτό χώρο, από όπου βλέπει κανείς τη Στοά Πρωία σε απόσταση 10 μέτρων, έχουν τοποθετηθεί 8 στρογγυλά σιδερένια γκρι τραπεζάκια, με καμιά 25αριά κίτρινες και σιελ καρέκλες, ενώ ένα μέρος της αυλής καλύπτεται από όμορφη ριγέ τέντα, με ρίγες λευκές και πορτοκαλί.
Στον συγκεκριμένο χώρο δεσπόζει στην αριστερή πλευρά, μια μεγάλη κορνιζαρισμένη αφίσα που απεικονίζει τον θρυλικό κύριο Ιλό, που υποδύθηκε 5 φορές ο έξοχος Γάλλος ηθοποιός και σκηνοθέτης του 20ου αιώνα, Ζακ Τατί!!

Θεωρώ ότι οι χώροι αντικατοπτρίζουν την ψυχή των ανθρώπων που ζουν και εργάζονται εκεί. Δυο λόγια λοιπόν για τον Σπύρο: την περασμένη δεκαετία διατηρούσε για 7 χρόνια μαγαζί εστίασης στον γραφικό Αρτεμώνα της Σίφνου, ενώ στην συνέχεια υπήρξε DJ σε διάφορα μαγαζιά απ’ το Κολωνάκι μέχρι την Κηφισιά. Η μακρά μουσική του ενασχόληση αποτυπώνεται σαφέστατα στα μουσικά ακούσματα του χώρου. Ανάλογα με τις στιγμές και τις διαθέσεις του, εναλλάσσονται κλασική μουσική, ορχηστρικά κομμάτια, τζαζ, tango, soul, disco, κ. α., πάντα στη σωστή ένταση. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι μπορεί κάποιος να τα απολαύσει περισσότερο στον μικρό εσωτερικό χώρο, αφού έξω υπάρχει κάποιος σχετικός θόρυβος από τις συζητήσεις των θαμώνων…

Τι ακριβώς προσφέρει το DUCK SOUP; Θα το χαρακτήριζα σαν ένα gourmet café-bar-snack bistrot. Δεν σερβίρουν ζεστά φαγητά ή πιάτα ημέρας, αλλά προσφέρουν εκλεκτούς καφέδες taf, σοκολάτες, αρωματικά τσάγια με μπαχαρικά, σπιτική λεμονάδα με ginger και δυόσμο, και πολλούς φρέσκους χυμούς, σε τιμές από 1.50-3.50 €. Συνοδεύονται από τρία είδη γαλλικών κρουασάν, στο 1.50 €, και γλυκό ημέρας (4.50 €).

Έχουν ακόμα 8 φρεσκότατες σαλάτες, 4.50-7.00 €, που μπορούν να συνδυαστούν με την κύρια σπεσιαλιτέ τους: τα 12 ζεστά και τα 3 κρύα sandwiches, με τα καλύτερα ψωμιά και αλλαντικά από κάθε γωνιά της Ευρώπης, σε τιμές από 3.50-6.50 €, αναμφίβολα ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ!! Με 6.50 € π. χ. θα απολαύσετε αυτό με το Δραμινό Παστράμι, λιωμένο cheddar, πίκλες, φοβερά καραμελωμένα κρεμμύδια, και πικάντικη μουστάρδα με σιναπόσπορο!

Επίσης φτιάχνουν Ινδική και Μεξικάνικη χορτοφαγική τορτίγια, συνοδεία σαλάτας, στα 6.00-6.50 €, οι οποίες ενθουσίασαν τους διπλανούς πελάτες, που τις συνέκριναν μάλιστα με αυτές της Rambla de Catalunya της Βαρκελώνης!!

Από ποτά είναι επίσης απόλυτα ενημερωμένοι, προσφέροντας 15 διαλεχτές ελληνικές και ευρωπαϊκές μπύρες, όπως Leffe (6 €), Paulaner (5 €), Peroni (4 €), τη μοναδική Ολλανδική μοναστηριακή Jan Hertog Grand Prestige, 500 ml, 10% alcohol (10 €), και τις Ελληνικές, Septem, Mary Rose, Argos Star, Zeus.. (4-6 €).
Από κρασιά έχουν ποτήρι στα 4 € και 6 εμφιαλωμένα Ελληνικά από 13-20 € (για το Chateau Julia Λαζαρίδη ή το Κτήμα Κυρ-Γιάννη).

Εγώ λοιπόν διάλεξα ένα ζεστό σάντουιτς με το περίφημο Ισπανικό προσούτο Jamon Serrano, το αγαπημένο μου Γαλλικό κρεμώδες τυρί Brie, που ήρθε πάνω σε ωραίο ξύλινο σκεύος και περιλάμβανε δύο διπλές φέτες λευκού ψωμιού, ενώ συνοδευόταν επίσης από pesto, ρόκα, balsamico από σφένδαμο και ελαιόλαδο. Ήταν όλα τα λεφτά!! Τιμή 5.00 €.

Το συνόδεψα με τη θρυλική Βελγική μπύρα Vondel, 330 ml και 8.50 βαθμών οινοπνεύματος, στο δικό της ποτήρι. Τιμή 6.00 €. Το όνομά της προέρχεται απ’ τον Ολλανδό ποιητή και θεατρικό συγγραφέα του 17ου αιώνα. Είχα να την πιω καμιά 10αριά χρόνια και μάλιστα διάβασα ότι το εργοστάσιο έκλεισε από τότε, οπότε είναι προφανώς όλο και πιο δυσεύρετη!! Η μοναδική της γλυκόπικρη γεύση θυμίζει αποξηραμένα φρούτα (βύσσινο, σύκο, δαμάσκηνο) και αφήνει μια επίγευση καραμέλας και σοκολάτας! Είναι σίγουρα το κάτι άλλο!!
Διάβασα ηλεκτρονικά ότι υπήρχε στον κατάλογό τους και δεν το πίστευα ότι την είχαν ακόμα… Ήμουνα υπερβολικά τυχερός που τη βρήκα και θεωρώ ότι αυτό είναι ένας επιπλέον σοβαρός λόγος για μια επίσκεψη στο DUCK SOUP, για όσο καιρό θα διαθέτουν αποθέματά της!!

Τη μικροσκοπική αυτή όαση δροσιάς και γαστρονομικής ηδονής, καταμεσής της Πανεπιστημίου, θα είναι παράλειψη αν δεν την επισκεφθείτε, σχηματίζοντας ιδίαν γνώμη. Εσείς θα χάσετε!!


Μεζεδοπωλεία - Μελίσσια, Αθήνα
Ιουν
11
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Απομεσήμερο Τρίτης 6.6.17, γύρω στις 16.30 μ. μ., ξεθεωμένοι από δουλειές και ψώνια στο Χαλάνδρι, ανηφορίζουμε με μια φίλη στα Μελίσσια, για ελαφρύ γεύμα στο ΜΑΥΡΟ ΠΡΟΒΑΤΟ ΤΟΥ PRESS CAFÉ ΣΤΑ ΜΕΛΙΣΣΙΑ(ΜΠ), το κλωνοποιημένο αδελφάκι του γειτονικού μου μαγαζιού στο Παγκράτι, για το οποίο μάλιστα έγραψα σχετική κριτική μου πριν από 1½ χρόνο!

Το ΜΠ άνοιξε τον Σεπτέμβρη του 2014, από την Ευδοξία Πάντου, ιδιοκτήτρια και του senior shop, του πρωτότοκου δηλαδή ΜΠ του Παγκρατίου, που το είχαν ανοίξει δύο χρόνια πρωτύτερα. Την ευγενική ιδιοκτήτρια την προλάβαμε στο τσακ πριν φύγει, για να επανέλθει δριμύτερη το βράδυ, μιας και το μαγαζί, κατά τη συγκεκριμένη ώρα - μεταίχμιο γεύματος και δείπνου, ήταν σχεδόν άδειο. Το ΜΠ βρίσκεται στην κομβική συμβολή των οδών Σωκράτους και Ζαΐμη με τη Λεωφόρο Πηγής, διαγωνίως απέναντι απ’ το Νοσοκομείο ‘Αμαλία Φλέμινγκ’. Λειτουργεί καθημερινά από 13.00-01.00, δίνει πακέτα take away, αλλά δεν έχει delivery, αφού εστιάζουν στην εκεί πολυσύχναστη πελατεία τους.

Ο χώρος είναι μινιμαλιστικός και industrial, με επικράτηση αφαιρετικής λιτότητας και γήινων χρωμάτων. Θα συμφωνούσα με προηγούμενες κριτικές ότι πρόκειται για ένα μοντέρνο μεζεδοπωλείο, με κυρίαρχη τη χρωματική αντίθεση άσπρου/ μαύρου και -από πλευράς υλικών κατασκευής- με έντονη την παρουσία ξύλου, γυαλιού (στις τεράστιες τζαμαρίες των δύο όψεων), γυμνού μπετόν και σιδήρου. Η αφαιρετική λογική και το όλο στυλ φέρουν και εδώ, όπως και στο Παγκράτι, τη σφραγίδα της Ολλανδής διακοσμήτριας Λίαν Βερμέερ! Απ’ τις τζαμαρίες φωτίζεται ο κάπως σκοτεινός χώρος, με τις μαύρες πλάκες δαπέδου, και τις φωτογραφίες και σκίτσα μαύρων προβάτων σε διάφορα σημεία. Υπάρχει φυσικά κι εδώ ο μεγάλος μαυροπίνακας με ποικίλα γαστρονομικά σλόγκαν και αποφθέγματα απ’ τον Επίκουρο μέχρι τις μέρες μας. Με την ευκαιρία, ο Επίκουρος, κακώς κατηγορήθηκε ως ‘ηδονιστής’, αφού η ‘ηδονή’ στην οποία στόχευε το ‘λάθε βιώσας’ που διακήρυσσε, δεν ήταν αισθησιακή ασωτία, αλλά απλά αποφυγή ψυχικής ταραχής και σωματικού πόνου! Τόσο στον μαυροπίνακα της αίθουσας του ισογείου, όσο και στο πατάρι αναγράφεται επίσης η φράση: Tο μαύρο πρόβατο έχει λευκή καρδιά! (ενώ για τους απανταχού vegans, όσοι το σφάζουν και το τρώνε θα έχουν αναμφίβολα μαύρη καρδιά…). Συγνώμη αν ξέφυγα λίγο, επανέρχομαι στο θέμα.

Στη μεγάλη και ψηλοτάβανη αίθουσα, ύψους περίπου 6 μέτρων (! ), παρατηρούμε τους τεράστιους σωλήνες εξαερισμού και κλιματισμού, τη σχεδόν ανοιχτή κουζίνα απ’ το μεγάλο παράθυρο-πάσο, τα μαύρα ξύλινα τραπέζια με τις μπεζ καρέκλες, ενώ στο βάθος -προς τη μεριά της κουζίνας- υπάρχουν, υποθέτω για κοντράστ και 3-4 μαρμάρινα τραπέζια. Η αίθουσα έχει χωρητικότητα 80-90 θαμώνων (λόγω ώρας δεν μπόρεσα να διαπιστώσω τον βραδινό συνωστισμό και τη σχετική βαβούρα), ενώ εξωτερικά -ο χώρος ήδη άνοιξε για το καλοκαίρι- μπορούν να καθίσουν ακόμη 100 περίπου άτομα. Στο πατάρι, με τα μπεζ τραπεζοκαθίσματα για καμιά 30αριά επιπλέον πελάτες, βρίσκονται 2 ανδρικές και 2 γυναικείες τουαλέτες, που ήταν κυριολεκτικά πεντακάθαρες! (ελπίζω και το βράδυ…).

Παρότι στο κατάστημα επικρατούσε ησυχία, εργάζονταν 2-3 άτομα στην ανοιχτή κουζίνα, καθώς και 2 ευγενέστατοι σερβιτόροι. Πράγματι, ο κύριος που μας εξυπηρέτησε ήταν εκπληκτικά πρόθυμος να μας εξηγήσει εδέσματα και σπεσιαλιτέ με κάθε λεπτομέρεια, και μου θύμισε τον συνάδελφό του στο Παγκράτι, για τον οποίο σας είχα γράψει στην τότε κριτική μου. Ευτυχώς, αποδίδουν τη δέουσα σημασία στην άρτια εξυπηρέτηση και γι’ αυτό δεν στερούνται πελατείας! Μας μίλησε, λοιπόν, για τρεις από τις σπεσιαλιτέ τους: τον σιδηρόδρομο (μοσχαράκι κοκκινιστό με κριθαράκι γιουβέτσι (21 €), το Κρητικό αρνάκι με θυμάρι και γαμοπίλαφο (26 €), ουσιαστικά για δύο άτομα, και τη χοιρινή μπριζόλα Tom. hawk (17.50 €).

Εμείς όμως θα θέλαμε, για το συγκεκριμένο ζεστό απομεσήμερο (παρά τον ελαφρύ κλιματισμό της σάλας), κάτι πιο ελαφρύ, και καταλήξαμε σε μια σαλάτα, ένα ορεκτικό και ένα ζυμαρικό για κυρίως πιάτο, τα οποία και μοιραστήκαμε, δηλαδή:

• Στην αρχή ήρθαν κερασμένα σφηνάκια ρακής, παξιμαδάκια με ντιπ ντομάτας, και κανάτα με δικό τους φιλτραρισμένο κρύο νερό, με την ένδειξη Hydro-sommelier!
• Ακολούθησε η σαλάτα επιλογής μας, με Κατίκι Δομοκού, μαριναρισμένη ντομάτα, κάππαρη, σπανάκι, ρόκα και μικρά κομμάτια ντάκου. Τιμή 6.40 €. Ήταν το λιγότερο πετυχημένο πιάτο τους, αφού το βρήκαμε υπερβολικά υδαρές, νερουλιασμένο δηλαδή, μάλλον από υπερβολική ποσότητα ντομάτας.
• Δυο φωλιές κανταΐφι, με τυρί Μετσοβόνε, μελιτζάνα, και κομμάτια από καρύδια, πάνω σε βάση από μαρμέλαδα ντομάτα. Τιμή 6.80. Ενδιαφέρον αλλά κάπως τσιμπημένο ορεκτικό.
• Μια μερίδα τσουχτή, δηλ. μακαρονάδα Μανιάτικη, που εδώ ήρθε με λιγκουίνι, μυτζήθρα καβουρδισμένη σε βούτυρο και αυγό. Τιμή 6.20 €. Ήταν το πιο πετυχημένο και χορταστικό πιάτο.

Σημειωτέον, ότι πρόλαβα να ρωτήσω την κυρία Πάντου για τον σεφ τους και πληροφορήθηκα ότι είναι ο Νίκος Μεντής. Τον κ. Μεντή, για τον οποίο είχα διαβάσει σχετικά, τον είχα αναζητήσει τον περασμένο μήνα στον ΜΑΡΤΙΝΗ, όπου μου είπαν ότι είχε φύγει πρόσφατα, έχοντας όμως αφήσει εκεί τη σφραγίδα της μαγειρικής του τέχνης. Αναρωτήθηκα λοιπόν αν πρόκειται για απλή συνωνυμία ή για το ίδιο πρόσωπο…Τους ρώτησα αν τυχόν βρισκόταν τότε εκεί και ήμουνα τυχερός γιατί βγήκε απ’ τα ενδότερα και συνομιλήσαμε για δυο λεπτά!

Μου είπε ότι, πράγματι, ήταν ο σεφ του Μαρτίνη πέρυσι, άρα αυτός που εμπνεύστηκε τις εκεί βραδινές εξωτικές σαλάτες και τα πρωτότυπα μίνι σουβλάκια σε τορτίγιες!!
Προηγουμένως, το 2014-2015 πρωταγωνίστησε στο στήσιμο του μενού του ΜΠ, ενώ πέρυσι, μετά τον Μαρτίνη, εργάστηκε την καλοκαιρινή σαιζόν και στην ΥΔΡΟΥΣΣΑ του Χαλανδρίου, επαυξάνοντας γαστρονομικές εμπειρίες και αποδόσεις. Του είπα, ευθύς αμέσως, ότι θα έπρεπε να εμπλουτίσει και εδώ τον κατάλογό τους με αντίστοιχα πρωτότυπα πιάτα και ιδέες, και με πρόλαβε λέγοντάς μου πως ετοιμάζουν με την ιδιοκτήτρια τον θερινό κατάλογο του ΜΠ, που θα εφαρμοστεί μάλιστα μέσα στον μήνα. Άρα, πάντες οι πιστοί προσέλθετε και πιστεύω ότι δεν θα χάσετε!!

Ήμασταν τυχεροί γιατί ο γνωστός σεφ, που τον αναγνώρισα, μας κέρασε ένα εκπληκτικό γλυκό του, το καλύτερο από όσα δοκιμάσαμε: mille- feuille μήλο με σταφίδες, κρεμώδη σος καραμέλας και κανέλα. Το γλύκισμα αυτό, που έφερνε κάπως προς μηλόπιτα, ήταν όλα τα λεφτά, ό, τι έπρεπε για την τελική μας επίγευση, και προπαντός, μια ευγενέστατη χειρονομία του ταλαντούχου σεφ-ζαχαροπλάστη, απ’ τον οποίο πρέπει να περιμένουμε ακόμη πολλά!

Θα αναφέρω επίσης ότι στον τωρινό τους κατάλογο υπάρχουν 7 κρεατικά (6-26 €), 10 ορεκτικά (3-7 €), 6 σαλάτες (5-8 €), 8 μεζέδες (5-8 €), και καμιά 15αριά κύρια πιάτα αλλά και θαλασσινά, από 4-15 €. Οι κατάλογοι των 2 ΜΠ δεν συμπίπτουν!

Ο κατάλογος των ποτών, εξάλλου, περιλαμβάνει περί τις 30 ετικέτες εμφιαλωμένων κρασιών, λευκών, ροζέ και κόκκινων, από 12-28 € (για το Μαγικό Βουνό του Λαζαρίδη), χύμα ½ λίτρου γύρω στα 5 €, ποτήρια χύμα κρασί στα 2-3 €, 8 μπύρες στα 3-4 €, αποστάγματα 200 ml, στα 7-9 €, αναψυκτικά ~2 €, καθώς και διάφορα οινοπνευματώδη και κοκτέιλ.
Υπόψη ότι οι κατάλογοι αυτοί υπάρχουν ηλεκτρονικά στο σάιτ τους στο Διαδίκτυο, οπότε μπορείτε να πάτε διαβασμένοι!

Συμπερασματικά, συγκρίνοντας τα δύο ΜΠ, βρίσκει κανείς αναλογίες που αντικατοπτρίζουν τη νοοτροπία των ιδιοκτητών των μαγαζιών αυτών, που τελικά τα έχω βαθμολογήσει και με την ίδια ακριβώς βαθμολογία!!
Ωστόσο, το ΜΠ των Μελισσίων είναι πολύ πιο ευρύχωρο (χωρητικότητα σχεδόν τριπλάσια εκείνης του Παγκρατίου), και βρίσκεται σε ένα προάστιο πιο ήσυχο και με συγκριτικά κάπως πιο άνετο πάρκιν, παρότι σε δρόμο πιο κεντρικό… Εμείς σταθήκαμε τυχεροί, βρίσκοντας, τη συγκεκριμένη ώρα, θέση, με το πρώτο, ακριβώς απέξω (!! ), αν και τα βράδια θεωρώ ότι θα χρειάζεται και λίγη τύχη, αλλά προπαντός και έγκαιρη τηλεφωνική κράτηση!

Να πάτε, στην κρεατοπιάτσα των Μελισσίων και να κρίνετε με τη σειρά σας τον νέο θερινό κατάλογο που ετοιμάζει πυρετωδώς ο σεφ!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Μουσικά Μεζεδ/λεία - Περιστέρι, Αθήνα
Ιουν
09
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Νέα συνάντηση καλοφαγάδων, τόσο των 4σκούφων όσο και της πρώτης εξάδας των 3σκούφων, για ένα Αρχοντικό Συμπόσιο, πού αλλού; Μα φυσικά στο ΑΡΧΟΝΤΙΚΟΝ (Α), επί της Κωνσταντινουπόλεως, λίγα μόλις μέτρα απ’ την ξακουστή Πλατεία Μπουρναζίου, το βράδυ της Τετάρτης 7 Ιουνίου: συνολικά 20 άτομα, εκ των οποίων 16 καλοφαγάδες και 4 του ασκ4φοοδ και e-table.

Το Α ήδη λειτουργεί απ’ το 2006, και είναι ένα δημοφιλές μουσικό μεζεδοπωλείο. Μάλιστα, εδώ και δύο χρόνια άνοιξε και το θερινό του παράρτημα στην παραλία της Λούτσας. Όπως μας είπε χαρακτηριστικά ο ένας απ’ τους δύο ιδιοκτήτες του, ο Παύλος, με καταγωγή απ’ το Αίγιο, στη Λούτσα το ξεκίνησαν την 1η Ιούλη του 2015, κατά σύμπτωση, την πρώτη ημέρα επιβολής των capital controls!! O έτερος ιδιοκτήτης, o Δημήτρης, είναι από την Εύβοια, και έτσι η κουζίνα του καταστήματος είναι τυπική ελληνική δημιουργική! Σερβίρουν και φαγητά σε πακέτα για γείτονες και περαστικούς πελάτες, αλλά βέβαια δεν προλαβαίνουν delivery στα πέριξ, μιας και επικεντρώνονται αποκλειστικά στο μαγαζί τους, που είναι συνήθως γεμάτο.

Λειτουργούν καθημερινά από 11.00 το πρωί μέχρι 03.00 τη νύχτα, έχοντας και πρόγραμμα με ζωντανή μουσική, τον μεν χειμώνα, από Τετάρτη μέχρι Κυριακή, τους δε καλοκαιρινούς μήνες, τα βράδια Παρασκευής και Σαββάτου, καθώς και τα Κυριακάτικα μεσημέρια.

Στον ζεστό αυτό χώρο επικρατεί το ξύλο και η πέτρα, ξεχωρίζουν τα ξύλινα δοκάρια στην οροφή, το πέτρινο τζάκι, οι παλιές φωτογραφίες στους τοίχους, καθώς και τα παλιά αντικείμενα (ραδιόφωνο, γραμμόφωνο, και μινιατούρες μουσικών οργάνων). Είναι ένα μαγαζί με ατμόσφαιρα ρουστίκ που θυμίζει χωριό, και πάντως είναι ένα μέρος παρεϊστικο με ιδιαίτερο κέφι!

Στις δύο ευρύχωρες σάλες τους, εκατέρωθεν της κυρίας εισόδου, μπορεί να καθίσουν περί τα 150 άτομα, ενώ έξω, στις δύο τους βεράντες (αντίστοιχα) μπορεί να φάνε γύρω στα 50-60 άτομα.

Μας εξυπηρέτησαν δύο ευγενέστατοι, νεαροί σερβιτόροι, (άνδρας και γυναίκα) οι οποίοι ήταν όλοι τους πολύ ενημερωμένοι για το αντικείμενό τους, σβέλτοι και εξυπηρετικοί!

Το μενού τους είναι όντως μεγάλο και εντυπωσιακό. Περιλαμβάνει γύρω στις 15 σαλάτες, από 4 μέχρι 9 €, γύρω στα 25 ορεκτικά, στα 4-7 €, 12 μεζέδες (μπεκρή μεζέ, τηγανιά, σπετζοφάι, πανσέτα.. ), από 10 μέχρι 12 €, 15 κρεατικά, από 8 μέχρι 36 € για τη μεγάλη ποικιλία των 4 ατόμων, καθώς και τα συνήθη θαλασσινά και ζυμαρικά. Οι τιμές αυτές αντικατοπτρίζουν ένα αξιοπρεπές value for money, λαμβανομένης υπόψη της τριμελούς ζωντανής ορχήστρας τους!

Από ποτά, σερβίρουν 6 ελληνικές μπύρες, γύρω στα 3-3.50 €, αποστάγματα 200 ml περί τα 7 €, κρασί χύμα 1 λίτρο, στα 8-9 €, και καμιά 30αριά εμφιαλωμένα κρασιά, από 11 μέχρι 34 € (τιμή που αφορά το Μαγικό Βουνό του Λαζαρίδη, που στις κάβες στοιχίζει τουλάχιστον 20 €! ).

Μοιραστήκαμε, οι περισσότεροι ανάμεσά μας, μια εντυπωσιακή ποικιλία από τα φαγητά τους.

Εγώ, μεταξύ άλλων, τίμησα τις τεράστιες σαλάτες τους, όπως αυτή με τη ρόκα, παρμεζάνα, λιαστή ντομάτα και sauce vinaigrette, αλλά και την κοτοσαλάτα, με μαρούλι, ντομάτα και sauce μαγιονέζα – μουστάρδα, το νόστιμο χαλούμι στη σχάρα, το κανταΐφι με 4 τυριά, κοτόπουλο και μανιτάρια, τη φέτα σε φύλλο κρούστας με σουσάμι, το γευστικό κοτόπουλο α λα κρεμ, το συμπαθητικό σπετσοφάι, και το ψαρονέφρι με τυρί Μετσοβόνε.

Ήπια μπύρα ΦΙΞ παγωμένη, αλλά δοκίμασα και το χύμα κοκκινέλι τους που ήταν αξιοπρεπές.

Στο τέλος, μας κέρασαν γλυκό ραβανί με παγωτό, καθώς και brownies. Επίσης, ευθύς εξαρχής μας κέρασαν ρακί, καθώς και εμφιαλωμένο νερό. Πληροφορήθηκα, μάλιστα, πως τα γλυκά τα κερνάνε στο σύνολο των θαμώνων τους!!

Οι τουαλέτες, στο βάθος της δεξιάς αίθουσας (όπου και καθίσαμε όλοι μαζί) ήταν πεντακάθαρες.

Από ζωντανή μουσική, ακούσαμε αρχικά ελαφρά ελληνικά, που στην πορεία εξελίχτηκαν σε λαϊκά και μπουζούκια.

Συμπερασματικά, πρόκειται για ένα καλό μουσικό μεζεδοπωλείο των Δυτικών Προαστίων και όχι μόνο, όπως άλλωστε αποδεικνύεται απ’ τα 11 χρόνια της πετυχημένης λειτουργίας τους, καθώς και απ’ το δεύτερο παραλιακό τους κατάστημα. Σημειωτέον ότι το μαγαζί, γύρω στις 9.30-10.00 μ. μ., είχε γεμίσει από κόσμο κάθε ηλικίας, αν και επικρατούσαν μάλλον οι νεανικές παρέες, κάποιοι δε ανάμεσά τους σηκωνόντουσαν και χόρευαν!!

Προτείνεται σαφώς για να περάσετε ένα όμορφο μουσικό βράδυ, προς το τέλος της εβδομάδας, προφανώς μετά από σχετική τηλεφωνική κράτηση, για να μη βρεθείτε στην ανάγκη να περιμένετε άσκοπα να αδειάσει κάποιο τραπέζι!!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 15%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
CTC
Μοντέρνα κουζίνα - Ιλίσια - Χίλτον, Αθήνα
Ιουν
03
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
50-64

Για μένα -που μένω απέναντι απ’ το Caravel και το Νοσοκομείο Συγγρού- είναι ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας, ή μάλλον του διπλανού τετραγώνου. Ο Αλέξανδρος Τσιοτίνης, ιδιοκτήτης/σεφ του CTC –URBAN GASTRONOMY– έχει την έδρα, όπου ασκεί την απαράμιλλη μαγειρική του τέχνη, στην οδό Διοχάρους, 100 μόλις μέτρα απ’ το σπίτι μου!
Και επειδή η Πρωτεύουσά μας διατηρεί ακόμη ανέπαφα τα στοιχεία μιας αναπτυσσόμενης Μητρόπολης, στον ίδιο αυτό δρόμο, το CTC συνυπάρχει με το παραδοσιακό οινομαγειρείο 5Φ, για το οποίο έγραψα θετική κριτική προ διετίας, και μάλιστα βρίσκονται ακριβώς δίπλα, αφού τα χωρίζει μόνο μια μικρή πολυκατοικία πρόσοψης 10 μέτρων! Πρόκειται για κέντρο απόκεντρο, ένα σημείο όπου διασταυρώνονται Ιλίσια, Παγκράτι και Καισαριανή!

Το CTC είναι μια ευρηματική ονομασία του σεφ, παρήχηση στα ελληνικά του λειτουργήματός του: ΣΙΤΙΣΗ!!! (ή, αν προτιμάτε, το ακρωνύμιό της αγγλιστί).

Πώς λοιπόν να παραλείψω να δοκιμάσω τη μεγάλη μαγειρική τέχνη του νεαρού αλλά ταλαντούχου αυτού σεφ, όταν μάλιστα φέτος ξαναβραβεύτηκε με τους Χρυσούς Σκούφους του Αθηνοράματος, όπου το CTC έχει βαθμολογηθεί με 15 στα 20!! Στις Ημέρες Βραβευμένης Γαστρονομίας, σκέφθηκα να του κάνω σεφτέ, πηγαίνοντας την Τρίτη 30 Μαΐου, στις 19.30 που άνοιγαν, αφού φυσικά προηγήθηκε έγκαιρη τηλεφωνική κράτηση και προπληρωμή με την κάρτα μου, καθώς και σύντομη συνομιλία μαζί του, την οποία συνέχισα και επί τόπου, όσο βέβαια του το επέτρεπαν οι συνθήκες. Το μενού των 12 πιάτων (!! ), ήταν ήδη γραμμένο στο Αθηνόραμα, και το είχα κοπιάρει για τις σημειώσεις μου. Με τον συγκεκριμένο θεσμό πληρώνει κάποιος ακριβώς το μισό ποσό, Τρίτες και Τετάρτες, για ένα μήνα από δω κι εμπρός, σε ένα από τα 57 (αν τα μέτρησα σωστά) βραβευμένα εστιατόρια. Για το CTC, το μενού αυτό των 104 €, μου κόστισε 52 €, συν 12.50 € για ένα συνοδευτικό ποτήρι κρασί και εμφιαλωμένο νερό Pellegrino.

Υπόψη ότι στο εστιατόριο, στον πίνακα της εισόδου, αναγράφονται δύο μενού: το CTC VOYAGE, των 9 πιάτων με 85 €, που με 5 συνοδευτικά ποτήρια κρασί ανεβαίνει στα 115 € (!! ), και το CTC TRIP, των 6 πιάτων, με 65 & 90 € αντίστοιχα. Ο ευφυής σεφ, στο πρώτο μενού μιλάει για VOYAGE, δηλαδή μακρύ και φιλόδοξο γαστρονομικό ταξίδι ΣΙΤΙΣΗΣ, ενώ στο δεύτερο (TRIP), για μια απλή βόλτα, μια τσάρκα, ένα γρήγορο ταξιδάκι ΣΙΤΙΣΗΣ (ωστόσο 6 πιάτων κι αυτό! ). Στον ίδιο πίνακα αναγράφονται επίσης οι τιμές a la carte για τα επί μέρους εδέσματά του (γύρω στα 20-30 € για κανονικού μεγέθους μερίδες).

Πριν αναφερθώ στον χώρο, την εξυπηρέτηση και τα φαγητά, θα σχολιάσω εισαγωγικά ότι παρόμοια γευστική εμπειρία είχα να δοκιμάσω απ’ το 1984, οπότε είχα δειπνήσει στο θρυλικό MA MAISON, στη Melrose Avenue του Los Angeles, λίγους μήνες πριν αυτό κλείσει οριστικά! Ήταν η απαρχή της nouvelle cuisine με τα πρώτα δειλά fusions της Παγκοσμιοποίησης, και ο συγκεκριμένος ναός της εστίασης συνδύαζε τη γαλλική, με την κουζίνα της Καλιφόρνιας, ενώ για τους stars των διπλανών τραπεζιών (D. Hoffman, J. Nicholson, S. Vartan) εκπροσωπούσε επάξια ό, τι ονόμαζαν Nouvelle California! Πληρώσαμε τότε, αν δεν με απατά η μνήμη μου, περί τα 130$!

Θα σας μεταφέρω τώρα το ρεζουμέ όσων συγκράτησα απ’ την κουβέντα μου με τον πρωταγωνιστή του CTC, τον Αλέξανδρο Τσιοτίνη. Ο σεφ που κατάγεται απ’ τα μακρινά Πατήσια (! ) θεωρεί ως προϋπόθεση της επιτυχίας τον συνδυασμό δημιουργικής φαντασίας με την εμπειρία και την ωριμότητα σκέψης, ενώ κι ο ίδιος ‘σιτίζεται’ καθημερινά απ’ το feedback των συνεργατών του, που επιδεικνύουν πάθος και αγάπη για το έργο του!

Είχε μοναδική εμπειρία και βιώματα απ’ την προϋπηρεσία του στο Παρίσι, μεταξύ άλλων, με τον Barbot (ASTRANCE), Passard (ARPEGE), EPICURE (BRISTOL), και απ’ το NOMA του Ρετζεπί στην Κοπεγχάγη, παρότι ο τελευταίος διατηρούσε με αλαζονεία κάποια στεγανά στην υψηλή του τέχνη. Όλοι αυτοί οι μεγάλοι Δάσκαλοι ήταν ένα εφαλτήριο για την τέχνη του, η οποία ωστόσο μέστωσε και αναδείχτηκε χάρη στο σύνολο των ανθρώπων που εμπιστεύονται και θαυμάζουν το ταλέντο του!
Ο Αλέξανδρος Τσιοτίνης, ηλικίας 31 ετών, υπήρξε ήδη 1ος φιναλίστ στον Διεθνή Διαγωνισμό Pellegrino Young Chef 2015, ενώ σήμερα είναι consulting chef στο KOOL LIFE (LIFE GALLERY), και τα καλοκαίρια, στα εστιατόρια Mr. Ε και SELENE, στα Φυρά της Σαντορίνης. Άλλωστε, τον Αύγουστο το εστιατόριο κλείνει λόγω διακοπών. Στις 24 Απριλίου φέτος, γιόρτασε τα 2α γενέθλια του CTC με την εκδήλωση ‘ΜΕΛΩΔΙΑ ΤΩΝ 5’ σεφ, παρουσιάζοντας ένα ειδικό μενού (110 €) με τους κορυφαίους Παπαζαχαρία, Φέσκο, Μπίλη και Κατάρα!
Μου εξομολογήθηκε πως, καταμεσής της κρίσης, σπανίζουν οι χαμογελαστοί πελάτες, που συναντά κάποιος στο εξωτερικό… Είναι κρίμα, παρά τις άοκνες προσπάθειές τους, αντί να εκτιμούν όλοι οι θαμώνες τους τα θαυμαστά ταξίδια γεύσης όπου συμμετέχουν, ο μόχθος τους να αντιπροσωπεύει, για κάποιους απ’ αυτούς, μια απλή στάση ανεφοδιασμού. Ωστόσο, ο ίδιος είναι γεμάτος όνειρα και ελπίδες για τη γαστρονομική μας σκηνή, η οποία, σε πείσμα των εμποδίων, εξελίσσεται με αξιοθαύμαστους ρυθμούς!

Αγαπημένα του είναι τα ψάρια και τα θαλασσινά, όπως άλλωστε φαίνεται απ’ τα 5 στα 9 πιάτα φαγητών του μενού που ακολουθούν, και ανάμεσά τους, η σούπα βελουτέ καλαμποκιού, αρωματισμένη με αστακό και αφρό τρούφας και περγαμόντου, ενώ απ’ τα γλυκά, επιλέγει τα ναμελάκια λευκής σοκολάτας με καραμελωμένα κόκκινα φρούτα, μαρέγκες βιολέτας και sorbet γιαούρτι-βιολέτα. Όπως θα δείτε, ευτύχησα να τα γευθώ και θα τα περιγράψω κατόπιν.

Αρχίζοντας τώρα απ’ τον χώρο: Η ισόγεια σάλα περιλαμβάνει περί τα 10 τραπέζια, άνετα διατεταγμένα, για 30 άτομα περίπου (ένα μεγάλο ξύλινο και τα άλλα στρογγυλά με λευκό μάρμαρο). Στο αριστερό μέρος μπαίνοντας υπάρχει μπαρ, ενώ κυριαρχούν ανοιχτά λευκά και γκρι-μπλε χρώματα στους τοίχους, σε κοντράστ με το καφέ ξύλινο δάπεδο. Τα σερβίτσια είναι ανάλογα του επιπέδου του χώρου. Ο επιδαπέδιος διακριτικός φωτισμός από 3 φωτιστικά, καθώς και από ένα ανηρτημένο απ’ την οροφή, συνηγορεί στη γλυκιά ατμόσφαιρα, ενώ το ανοιχτό παράθυρο / πάσο σερβιρίσματος -με θέα τον διαπρεπή σεφ και το επιτελείο του στην κουζίνα (τουλάχιστον 4 σου-σεφ) επί το έργον- είναι πράγματι ευρηματικό! Πάνω απ’ το παράθυρο φαίνονται τα ράφια της κάβας με τα κρασιά. Υπάρχει κι ένας μοντέρνος πίνακας (αντρική προσωπογραφία απ’ την Εβίτα Γαβριήλ) και μια γλάστρα με επιβλητικό ψεύτικο φυτό. Μια σκάλα εσωτερική οδηγεί στο πατάρι, όπου υπάρχει μεγάλο τραπέζι 12 ατόμων για private dining!
Οι πεντακάθαρες τουαλέτες τους βρίσκονται στο υπόγειο, με τις ενδείξεις M (Ανδρών) και W (γυναικών).
Η μουσική, στη σωστή ένταση, ήταν κυρίως τζαζ και easy listening!

Η εξυπηρέτηση, ουσιαστικά μια ιεροτελεστία, είναι όντως μ ο ν α δ ι κ ή για τα ελληνικά δεδομένα, αφού την επιτελούν τρεις σερβιτόροι, (Παύλος, Βάσω και Ειρηάννα: Ειρήνη-Άννα) με τις σκούρες στολές τους, ευγενέστατοι και δεξιοτέχνες του σερβιρίσματος όλοι τους και μάλιστα απόλυτοι γνώστες του αντικειμένου τους, μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια! Στο σημείο αυτό, αναφορικά με την επιλογή των συνεργατών του, είναι εμφανέστατη πιστεύω η εμπειρία του σεφ από τα Μεγάλα Εστιατόρια - Σχολές όπου ήδη θήτευσε.

Αν σας έχω ήδη εξάψει την περιέργεια, νομίζω ότι ήρθε η ώρα για να περάσω στο ψητό, με τα 12 ξεχωριστά γαστρονομικά μίνι πιάτα γευσιγνωσίας, αφού πρώτα αναφερθώ επιγραμματικά στα κρασιά της κάβας: Αυτή περιλαμβάνει περί τις 90 ετικέτες απ’ όλο τον κόσμο:40 λευκά, ισάριθμα κόκκινα και καμιά 10αριά ροζέ, σε τιμές περίπου από 20-100 € (π. χ. το λευκό Σαντορινιό, Ασύρτικο DE LOUROS του Χατζηδάκη κόστιζε 94 €, ενώ στις κάβες ξεκινάει από 50 €, γεγονός που συνηγορεί για την ορθολογική κοστολόγησή τους).

Το μενού συνίστατο απ’ τα εξής διαδοχικά πιάτα και συγνώμη αν μακρηγορώ:
• Ήρθε αρχικά crispy bread, με μαγιονέζα από καμμένο βούτυρο και chives (σχοινόπρασο). Ευφυέστατος γευστικός συνδυασμός!
• Σαλάτα ρόκα με παρμεζάνα, δροσερή και εξαιρετικά φίνα, που παρουσιάστηκε μέσα σε ένα εικονικό καρύδι! Ήταν ό, τι πιο μινιόν μπορούσα να φανταστώ, αλλά σκέφτηκα, όπως και οι Εγγλέζοι, ότι ‘good things come in small packages’!!
• Corn on the cob, δηλαδή ψητό καλαμπόκι. Τέλειο παρότι κι αυτό μικρό..
• Τσιπς από μελάνι σουπιάς με μους αντζούγιας και κρέμα λεμόνι. Επίσης πιάτο εφάμιλλο των προηγουμένων, που συνοδεύτηκε από φοβερά γευστικό ζεστό ψωμί, ζυμωμένο με ξινόγαλα, λευκό και μαύρο σουσάμι και παπαρουνόσπορο. Για ωραία παπάρα, έφεραν παρθένο ελαιόλαδο και αλάτι Μεσολογγίου.
• Τραχανάς αρωματισμένος με καπνιστά μύδια, φύκια wakame και θαλασσινό αφρό. Μεγάλη σπεσιαλιτέ του, σε μικρή εννοείται ποσότητα!
• Σούπα βελουτέ καλαμποκιού, αρωματισμένη με αστακό και αφρό τρούφας και περγαμόντου. Ίσως, το πιο φημισμένο πιάτο του και δικαίως αφού έλιωνε στο στόμα!! Την σέρβιραν μέσα σε εντυπωσιακό βαθύ πιάτο από φίνα Ισπανική μαύρη πορσελάνη!
• Ταλιατέλες από καλαμάρι με μπουγιόν (δηλ. ζωμό) καλαμαριού και μπέικον. Πιάτο εφάμιλλο των προηγουμένων!
• Ψάρι ημέρας: κομμάτι θαλασσινής τσιπούρας με φάβα και αφρό από αγριομάραθο. Αριστουργηματικό, μέσα σε πιάτο λευκής πορσελάνης.
• Αρνίσιος λαιμός με αγκινάρες και τηγανίτες από ξινόχοντρο (είδος Κρητικού ‘τραχανά’, από χοντρό αλεσμένο σιτάρι και ξινόγαλα). Έξοχο!
• Sorbet λεμονιού calamansi (υβρίδιο κίτρου & κουμκουάτ) με πέστο από εστραγκόν. Θεσπέσιο κατασκεύασμα και ό, τι πιο δροσιστικό για αλλαγή της γεύσης των φαγητών, αλλά ατυχώς πολύ λίγο…
• Ναμελάκια λευκής σοκολάτας με καραμελωμένα κόκκινα φρούτα, μαρέγκες βιολέτας και sorbet γιαούρτι-βιολέτα. Όλα τα λεφτά, που λέμε! Ετυμολογικά, ο Ιαπωνικός όρος NAMELAKA αφορά τη ζαχαροπλαστική τεχνική παρασκευής κρέμας, μεταξύ ganache & mousse!! ΠΡΟΣΟΧΗ όμως: διαβάζω πως προφέρεται namma-lakka, θυμίζοντάς μας ηχητικά τη γνωστή χειρονομία προς τον «κύριο» που μας τσάντισε…
• Τελικά ήρθε κι ένα μικροσκοπικό macaron με γεύση mojito ανάμεσα στα δυο μπισκοτάκια μαρέγκας: Ο επίλογος με το απαραίτητο miniardise!!

Τα πιο πάνω πρωτότυπα πιάτα συνόδεψα με ένα προτεινόμενο ποτήρι φρουτώδους και ξηρού λευκού ιταλικού κρασιού (Dragon, Luigi Baudana, του 2016, 13.50 βαθμών αλκοόλ), που το πλήρωσα επιτόπου 8.50 €, και ένα μεγάλο ανθρακούχο San Pellegrino, στα 4 €. Συνολικό κόστος 64.50 €, αλλά χωρίς τα ποτά 52 € (κατηγορία 50/64 €).

Εντέλει, η βαθμολογία μου εξυπακούεται πως είναι τεσσάρια παντού, αφού άλλωστε πλήρωσα τα ξεχωριστά αυτά πιάτα μισοτιμής!! Πράγματι, θεωρώ ότι τέτοιοι άξιοι σεφ αξίζει τον κόπο να αμείβονται ανάλογα!!

Να πάτε, αν τυχόν μπορέστε ακόμα και τώρα να κάνετε κάποια κράτηση. Αλλιώς, έχετε πάντα υπόψη σας το CTC για μια επέτειο, ή κάποιο special event!

Και να θυμάστε τα λόγια μου: ο ιδιοφυής κ. Αλέξανδρος Τσιοτίνης σύντομα θα κατακτήσει, με την αξία του και τη δημιουργική του φαντασία, την πρωτοκαθεδρία στο γαστρονομικό μας στερέωμα και θα είμαστε τυχεροί να παραμείνει στη χώρα μας, ταξιδεύοντάς μας στις νέες πρωτότυπες γευστικές συνθέσεις του, οι οποίες θα ευφραίνουν απόλυτα τον ουρανίσκο, καθώς και την καρδιά μας. ΕΥΓΕ!!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Μοντέρνα κουζίνα - Ομόνοια - Κάνιγγος, Αθήνα
Μαι
30
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
1-9

• Εν αρχή, μας καθήλωσε η δακρυσμένη Πέτρα Φον Καντ, ταινία του 1972, του αείμνηστου Φασμπίντερ, που άφησε εποχή, καυτηριάζοντας την εξουσία των διαπροσωπικών σχέσεων!
• Παρ’ ημίν, η περιβόητη τηλεπερσόνα Πετρούλα, με τον σέξι καιρό της, που ήρθε και (φευ) παρήλθε, αφήνοντάς μας μετεωρολογικά μετέωρους!
• Κατόπιν, η γνωστή μας Πέτρα Αδρακτά, ιδιοκτήτρια & σεφ του SIXITIE’S DINNER του Κεραμεικού και τώρα της ΜΠΕΜΠΑΣ του Μεταξουργείου!
• Παράλληλα, απ’ τον Νοέμβριο του 2013, η Γερμανίδα Πέτρα, είναι η ιδιοκτήτρια-σεφ του PETRA’S ‘gourmet on the road’, στη διασταύρωση των οδών Φειδίου και Εμμανουήλ Μπενάκη, στο οποίο μας εισήγαγε ευθύς εξαρχής ο χρήστης sagros (αδρανής τώρα εδώ και δύο χρόνια! ), και κατόπιν μας το παρουσίασαν έξοχα οι πρωτοπόροι fratello και evi!

Στο PETRA’S (P) λοιπόν έφαγα σήμερα μεσημέρι 25 Μαΐου, παρέα μ’ ένα φίλο μου, θέλοντας να επαληθεύσουμε τις προηγούμενες άριστες εντυπώσεις των φίλων χρηστών του site μας, δίνοντας παράλληλα και τη δική μας προσωπική πινελιά.

Είναι αλήθεια ότι τα εδώ γερμανικά στέκια είναι μετρημένα στα δάχτυλα, με πρώτο το Rittenburg της οδού Φορμίωνος, απ’ το 1974 μέχρι το 2002, και που τώρα το λειτουργούν τα παιδιά του στην Καισαριανή (η φίλη tzia και άλλοι χρήστες έγραψαν άριστες κριτικές).

Έτσι, η Πέτρα, προκειμένου να μας εξοικειώσει με τη γερμανική γαστρονομία, έστησε το δικό της μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας, λειτουργώντας τα μεσημέρια από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή, από τη 1.00 μέχρι 7.00 μ. μ., ενώ τα Σ/Κ το κλείνει και χαλαρώνει οικογενειακά. Μαγειρεύει -αποκλειστικά η ίδια- φαγητά και γλυκά και στοχεύει κυρίως στους εργαζόμενους ή περαστικούς του κέντρου, προσφέροντας μερίδες πολύ νόστιμες και χορταστικές και μάλιστα σε τιμές πραγματικά χαμηλές!

Η Πέτρα είναι Βαυαρή από ένα μικρό μέρος μεταξύ Μονάχου και Αυστριακών συνόρων, κοντά στον Δούναβη. Είναι η ψυχή της γερμανικής κουζίνας, με τα λουκάνικα, σνίτσελ, χοιρινά, και φυσικά τις φημισμένες τους μπύρες.

Την βοηθούν στην προετοιμασία των φαγητών, το σερβίρισμα, κ. λπ. δύο ακόμη κυρίες: η γλυκιά Ουκρανή Luda (Ludmila), που σημαίνει ‘αγαπητή του λαού’, δημοφιλής, και η Ελληνίδα Θέη (Φιλοθέη), δηλ. αυτή που αγαπά και σέβεται τον Θεό, η θεοσεβής. Στη δουλειά τους πάντως ήταν ευγενέστατες και αεικίνητες, άξιες πράγματι βοηθοί της Γερμανίδας Πέτρας, που σε λίγο συμπληρώνει 30 χρόνια στην Ελλάδα! Και η Πέτρα, αν και είναι ολόξανθη, συνυπάρχει και συνεργάζεται αρμονικά με τις Luda και Θέη, που είναι μελαχρινές, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική αξία της Ηρακλείτειας αρμονίας των αντιθέτων!

Σε ένα χώρο μικρότερο των 30 τεραγονικών μέτρων επιτελείται το λειτούργημα της γερμανικής εστίασης! Μέσα υπάρχουν 2 τραπεζάκια και 3-4 ψηλές κίτρινες καρέκλες πίσω απ’ τον γωνιακό πάγκο. Εξωτερικά, στο πεζοδρόμιο της ήσυχης οδού Φειδίου, με ελάχιστα διερχόμενα αυτοκίνητα, έχουν τοποθετηθεί 4 πράσινα μεταλλικά τραπέζια και δύο επιμήκεις πάγκοι. Υπολογίζω ότι συνολικά θα μπορεί να εξυπηρετηθούν απ’ την ευγενική τριάδα των γυναικών περί τα 30 άτομα περίπου. Εκτός αυτού, υπάρχει delivery στα πέριξ, αλλά και ένα συνεχές take away, όπως άλλωστε διαπιστώσαμε. Η πελατεία, την ώρα που πήγαμε, ήταν μάλλον νέα παιδιά,

Έλληνες κυρίως, αλλά και μερικοί γερμανόφωνοι. Πήγαμε νωρίς, λίγο μετά το άνοιγμα, οπότε το κατάστημα άρχιζε σιγά-σιγά να γεμίζει, αλλά γίνονταν συνεχώς τηλεφωνήματα για τα φαγητά της ημέρας και για κρατήσεις. Με την ευκαιρία, πληροφορήθηκα ότι, εκτός κάποιων βασικών εδεσμάτων, το μενού ανανεώνεται καθημερινά, αναγράφεται στον μεγάλο τους μαυροπίνακα στην είσοδο, και φυσικά προγραμματίζεται εκ των προτέρων από την Γερμανίδα Πέτρα και για τις 5 μέρες της εβδομάδας (! ), σύμφωνα με τα υπάρχοντα στην αγορά εποχικά υλικά.

Με δυο λόγια, σε περίοπτη θέση βρίσκεται η ανοιχτή κουζίνα στο βάθος, με την Πέτρα επί το έργον, η βιτρίνα και το ψυγείο με μπύρες και ποτά, ενώ δεν λείπει η ζεστή διακόσμηση, με τα ψεύτικα διακοσμητικά φυτά και τα κλαριά στην οροφή, την παλιομοδίτικη ζυγαριά, τον μικρό καθρέφτη κι άλλα μικροαντικείμενα, καθώς και το ωραίο ρολόι στον τοίχο. Στον μικρό αυτό χώρο, με το σανιδένιο ξύλινο δάπεδο, δίνουν ζωντάνια οι μάλλον ανοιχτές γκρι – μπλε αποχρώσεις των τοίχων. Οι καθαρές τουαλέτες βρίσκονται στο υπόγειο. Η όλη εξυπηρέτηση κι ο χώρος φανερώνουν το μεράκι και το φιλότιμο της ομάδας και προδιαθέτουν ευμενώς για το βαυαρικό τσιμπούσι που θα ακολουθήσει.

Εντυπωσιάζουν βέβαια οι γερμανικές μπύρες, υψηλής ή χαμηλής ζύμωσης, μεταξύ των οποίων η Alexander, με επίγευση καραμέλας, η φρουτώδης Leffe, η Erdinger, με επίγευση εσπεριδοειδών και βοτάνων, η Marzen, η 1795, και η Paulaner που δοκίμασα, με γεύση μπανάνας, κόλιανδρου και λυκίσκου!
Πιο τυχερός, ο φίλος μου δοκίμασε την ξακουστή μοναστηριακή μπύρα τύπου Weiss των Καπουτσίνων, την Kapuziner, η οποία έρχεται απ’ τα κελάρια μιας εταιρίας στο Kulmbach της Βόρειας Βαυαρίας, έχει περιεκτικότητα 5.10 βαθμούς οινοπνεύματος και όψη αρκετά θολή!

Το εναλλασσόμενο μενού της Πέτρας περιλαμβάνει, ανάλογα με την εποχή, διάφορες σούπες βελουτέ (κολοκυθόσουπα, μανιταρόσουπα.. ), γύρω στα 3.50-4.50 €, τις χειροποίητες πατάτες της με λουκάνικο, τυρί και κάρυ, ~3.50 €, σνίτσελ, γκορντόν μπλε, κότσι, χοιρινό με πουρέ.., γύρω στα 7 €-8 €, ενώ τους χειμωνιάτικους μήνες φτιάχνει νοστιμότατο μοσχάρι ή χοιρινό με δαμάσκηνα, steak με πιπεράτη σος, κι άλλα κρέατα γύρω στα 9-10 €. Καθημερινά υπάρχουν διάφορες σαλάτες, (πατατοσαλάτα, πράσινη.. )από 2-6 €, και τουλάχιστον ένα δικό της γλυκό ~ 4 €.

Στα σημερινά πιάτα ημέρας υπήρχε, μεταξύ άλλων, ραγού μελιτζάνας (5.70 €), και κοτόπουλο ινδικό tandoori, με ρύζι, μελιτζάνες και κάρυ (8.50 €), αφού είναι προφανές ότι και η γερμανική κουζίνα, όπως κάθε άλλη, δέχεται τις αναπόφευκτες επιρροές και τα fusions της παγκοσμιοποίησης!!

Εμείς λοιπόν μοιραστήκαμε:

• Ένα γευστικότατο γκορντόν μπλε με πατάτες της Πέτρας (ψητές στο φούρνο με ψιλοκομμένο και ψημένο bacon). Ήταν ένα χοντρό κομμάτι χοιρινού φιλέτου, με λαχταριστή κρούστα και πολύ χορταστικό! Τιμή 7.80 €.
• Μία σαλάτα με κους-κους, κομμάτια αβοκάντο και φράουλες, δροσερή και πρωτότυπη, στα 6.30 €.
• Ένα γλυκό ημέρας, που ήταν τερίνα σοκολάτας με ξηρούς καρπούς και γευστική κρεμώδη σος από βύσσινο. Τιμή 4 €. Καλό, αν και προτιμώ τα φαγητά της.

Σημειώτεον ότι εκτός του ψωμιού που ήρθε σε φέτες, και του νερού σε κανάτα, που δεν χρεώνονται, η Πέτρα μάς κέρασε στην αρχή, ώσπου να ετοιμαστεί η παραγγελία μας, ένα ευπρεπές πιάτο με κρύο παστό χοιρινό κότσι (schweinshaxe), το οποίο ήρθε πάνω σε φέτες ψωμιού και είχε έξτρα μουστάρδα στο πλάι! Ήταν σίγουρα ένα απόλυτα φιλόξενο καλωσόρισμα!!

Ο λογαριασμός μας έφτασε τα 26.90 €, εκ των οποίων τα 8.80 € αφορούσαν τις δύο μπύρες. Συνεπώς, χωρίς τα ποτά το ποσό είναι 18.10 € για 2 άτομα, δηλ. 9 € το κεφάλι (στην οροφή της πρώτης τιμολογιακής κατηγορίας 1/9 €)

Το value for money είναι αυτονόητα 4 στα 4, όπως και η γεύση αλλά και η όλη εξυπηρέτηση. Μακάρι να είχαμε κι άλλες τέτοιες οάσεις στο πολύβουο κέντρο της πόλης μας!

Αν ξεκίνησα με την αστή σχεδιάστρια μόδας Πέτρα Φον Καντ, που εξουσίαζε κυνικά το περιβάλλον της, ενώ στο τέλος ερωτεύεται, χύνοντας κι αυτή δάκρυα πικρά, θα καταλήξω με την Πέτρα της οδού Φειδίου, με την οποία, όχι μόνο δεν δακρύζουμε για ό, τι τρώμε (δεν ξέρω αν τυχόν η ίδια κάποτε δακρύζει καθαρίζοντας κρεμμύδια), αλλά αντίθετα χαιρόμαστε, απολαμβάνοντας την ηδονή ενός θεσπέσιου μεσημεριανού γεύματος!!

Ελληνική κουζίνα - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Μαι
27
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Η ΜΠΟΥΚΙΑ ΚΑΙ ΣΥΧΩΡΙΟ του διάσημου σεφ και συγγραφέα Ηλία Μαμαλάκη είναι, κατά τη γνώμη μου, μια γαστρονομική όαση στην Αθήνα μας, και ήδη μετράει πέντε μαγαζιά στο κέντρο (στο Κολωνάκι, για το οποίο ήδη έγραψα κριτική το 2015) και στα Βόρεια Προάστια, κατά σειρά: στο Νέο Ψυχικό, που θα σας περιγράψω στη συνέχεια, στην Κηφισιά (Νέα Ερυθραία και Άνοιξη, με κοινό μάγειρα), και πολύ πρόσφατα στο Μαρούσι, που δεν έχει ακόμη καταγραφεί στο site μας.

Με την ευκαιρία αυτή, το κατάστημα Κολωνακίου, που συνεχίζω να επισκέπτομαι συχνά, εξακολουθεί για μένα να εκπροσωπεί το πρότυπο γεύσεων σε μια μεγάλη γκάμα εδεσμάτων, αφού εναλλάσσει άριστους σεφ, εκ των οποίων τώρα ο τρίτος κατά σειρά, ο Κώστας απ’ το Μαζαράκι της Πάτρας, φτιάχνει εκπληκτικής ποιότητας φαγητά. Αυτά, λίγο-πολύ είναι κοινά στα μαγαζιά της αλυσίδας, όπου σερβίρουν καθημερινά στάνταρ πιάτα (σαλάτες και κυρίως πιάτα), ενώ υπάρχουν επίσης και 3-4 συγκεκριμένα εδέσματα ανά ημέρα της εβδομάδας. Αυτό λοιπόν το μαγαζί, που το είχα επισκεφθεί μόλις άνοιξε τον Δεκέμβρη του 2015, τώρα πλέον έχει διαμορφωθεί πλήρως με 3-4 τραπέζια στον ημιώροφο (όπου βρίσκονται και οι καθαρές τουαλέτες), καθώς και 2 τραπέζια + ένα πάγκο στο ισόγειο, αλλά και 4-5 τραπέζια εξωτερικά στο πεζοδρόμιο της οδού Σέκερη (η προέκταση της Σόλωνος μεταξύ Βασιλίσσης Σοφίας και Κανάρη). Όλα τα μαγαζιά έχουν εκτεταμένο δίκτυο delivery, αλλά το συγκεκριμένο προσφέρεται για ένα νόστιμο και φθηνό φαγητό επί τόπου, όταν βρεθείτε στο κέντρο (περιοχή Σύνταγμα-Κολωνάκι).

Έχοντας το κεντρικό αυτό μαγαζί σαν σημείο αναφοράς, θα σας πρωτοπαρουσιάσω τώρα το κατάστημα του Νέου Ψυχικού, στη γωνία Σολωμού και Κηφισίας, στον Φάρο, που λειτουργεί τρία σχεδόν χρόνια, από τον Δεκέμβρη του 2014, σε καθημερινή βάση, και μάλιστα από Δευτέρα με Σάββατο 11.00-20.00, ενώ τις Κυριακές, μέχρι τις 18.00.

Ο σεφ που επέλεξε εδώ ο κ. Μαμαλάκης είναι ο κ. Γιώργος Παππάς, με εικοσαετή προϋπηρεσία σε Αθήνα και νησιά. Παρασκευάζει επιτυχώς τη γνωστή γκάμα εδεσμάτων, τα οποία σερβίρει η ευγενική Πολίνα. Σημειωτέον ότι το delivery, στο οποίο ασφαλώς εστιάζουν το ενδιαφέρον τους, καλύπτει μια ευρύτατη περιοχή της Αθήνας και Βορείων Προαστίων, με μια ακτίνα τουλάχιστον τεσσάρων χιλιομέτρων, που ξεκινάει απ’ τους Αμπελοκήπους (Κηφισίας και Αλεξάνδρας), για να καλύψει τον Ερυθρό Σταυρό, Ελληνορώσσων, το Παλαιό και Νέο Ψυχικό, του Παπάγου, τον Χολαργό, ακόμη και το Κάτω Χαλάνδρι, μέχρι την Παπανικολή!!

Το κατάστημα λειτουργεί μόνο στον εσωτερικό χώρο, λόγω του ότι τα τραπεζάκια στη Σολωμού θα πρέπει να χρεώνονται υπερβολικά απ’ τον τοπικό Δήμο. Μέσα λοιπόν υπάρχει ένα ωραιότατο στρογγυλό τραπέζι με δύο αναπαυτικά καθίσματα, όπου μπορεί κάποιος να απολαύσει το φαγητό του. Είναι συνεπώς προφανές ότι επικεντρώνονται κυρίως σε take away & delivery! Μέσα επικρατούν ανοιχτές αποχρώσεις γκρι και μπλε, ενώ υπάρχει η μεγάλη βιτρίνα των φαγητών με τις τιμές, οι σαλάτες και τα γλυκά τους, ενώ στο βάθος του ισόγειου αυτού χώρου βρίσκεται η καθαρή τουαλέτα τους. Ο χώρος είναι φωτεινός από τις μεγάλες τζαμαρίες της οδού Σολωμού, οι δε τοίχοι, κατά πάγια συνήθεια του κ. Μαμαλάκη, είναι γεμάτοι από φωτογραφίες και κολλάζ του ιδίου και των επιτευγμάτων του, εντός και εκτός της χώρας μας.

Σας αναφέρω ενδεικτικά ότι ο κατάλογός τους περιλαμβάνει καμιά 10αριά σαλάτες και αλοιφές (2.50-6.50 €), το τεράστιο παστίτσιο στα 7 €, καθώς κ. λπ. κιμάδες στα 6.50-7.50 €, γίγαντες 5.50 €, μπιφτέκια και κρεατικά, 6.50-8.50 €, ψάρια ~11-12 €, πίτες ημέρας στα 3.50 €, γλυκάκια μέχρι 2 €, ενώ υπάρχουν και τρία τουλάχιστον έξτρα πιάτα ανά ημέρα., γύρω στα 5-8 €.

Εγώ πήγα μεσημέρι Τρίτης 23 Μαΐου, γύρω στις 2.30 μ. μ., με προοπτική να πάρω φαγητά για να φάμε στο σπίτι γείτονα φίλου μου (2 άτομα). Κάποια πιάτα είχαν ήδη τελειώσει, όπως ο αγαπημένος μου μουσακάς, ενώ σε διάφορα άλλα είχαν απομείνει 1-2 μερίδες μόνο, γεγονός που φανερώνει πόσο δημοφιλές είναι το μέρος αυτό.

• Πήρα, έτσι, μια μερίδα μπιφτέκια κοτόπουλο με πουρέ (ήταν η τελευταία και τυχερή! ). Πράγματι, ήταν δυο νόστιμα και χορταστικά μπιφτέκια με πλούσια και γευστική γαρνιτούρα πουρέ. Τιμή 6.50 €.
• Ακόμη, μία μερίδα ψάρι τόνο με λαχανικά, αρκετά καλό πιάτο. Τιμή 11.00 €.

• Μία πίτα ημέρας (κοτόπιτα με τυρί και κομμάτια πιπεριάς) στα 3.50 € (καλή).

• Επίσης, για να δοκιμάσουμε τα ζυμαρικά τους, πήρα ακόμη μισή μερίδα φαρφάλες με κομμάτια κοτόπουλο και κρεμώδη sauce. Πολύ καλή επιλογή, στα 3.00 €.

Δίνουν ακόμη δωρεάν, φέτες ψωμιού (επέλεξα μαύρο και μου είπαν ότι το προμηθεύονται απ’ τον γειτονικό φούρνο ), καθώς και μικρό πλαστικό κυπελάκι με τριμμένο τυρί. Μου προσέφεραν και ένα δικό τους γλυκό, μωσαϊκό, που μας άρεσε.

Αυτά μου κόστισαν συνολικά το ποσό των 24 €, δηλαδή 12 € το άτομο (κατηγορία 10/16 €), που θεωρώ πολύ καλό value for money. Στον φίλο μου άρεσαν εξίσου τα φαγητά, και καθώς οι γνώμες συμπίπτουν, καταλήγω να βαθμολογήσω τα πάντα, δηλ. γεύση, εξυπηρέτηση, χώρο και vfm με το αξιοπρεπές 3 στα 4, αφήνοντας πάντα την πρωτοκαθεδρία στο αγαπημένο μου μαγαζί του Κολωνακίου, που διατηρεί επαξίως τα τρία τεσσάρια του!!

Συμπερασματικά, αν περάστε απ’ το Ψυχικό δοκιμάστε τα φαγητά τους, για να έχετε ιδίαν γνώμη. Αν πάλι διαμένετε από τους Αμπελοκήπους μέχρι το Κάτω Χαλάνδρι, εξυπηρετηθείτε απ’ την υπηρεσία διανομής τους, ζητώντας τον κατάλογο που τα έχει όλα αναλυτικά, με ημέρες και τιμές.
Αν τυχόν βρεθείτε στο Μαρούσι, παρουσιάστε μας εσείς πρώτοι το νεότευκτο απόκτημα του κ. Μαμαλάκη με όλες τις εντυπώσεις σας.

Πάντως, πρέπει να ομολογήσω ότι απ’ τη σωρεία των καταστημάτων εστίασης και διανομής, που –παρά την κρίση – ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, η ΜΠΟΥΚΙΑ ΚΑΙ ΣΥΧΩΡΙΟ φαίνεται πως εντέλει καταφέρνει να κυριολεκτεί!!

Σουβλάκι & Σχάρα - Σταμάτα & Άνοιξη, Αθήνα
Μαι
26
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Σήμερα είναι Κυριακή 21 Μαΐου 2017, γιορτή των Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και της μητέρας του Ελένης. Ο Μέγας Κωνσταντίνος έχτισε το 330 μ. Χ. τη ‘Νέα Ρώμη’, η οποία μετονομάστηκε προς τιμήν του ‘Κωνσταντινούπολη’.
Σήμερα λοιπόν έλαχε να γίνει στην Κωνσταντινούπολη ο τελικός της Ευρωλίγκας του μπάσκετ, με φιναλίστ τον θρυλικό Ολυμπιακό, ήδη τροπαιούχο το 1997, 2012 και 2013 και την τοπική Φενέρ Μπαχτσέ (τον Κήπο του Φάρου δηλαδή -απ’ τον ιστορικό φάρο στο Kadikoy της Πόλης, την αρχαία Χαλκηδόνα). Κι αν η Φενέρ Μπαχτσέ κατέκτησε το κύπελλο, γιορτάζοντας τα 110 χρόνια απ’ την ίδρυσή της, ο Ολυμπιακός κατέκτησε φέτος με το σπαθί του τον τίτλο της 2ης ομάδας στην Ευρωπαϊκή διοργάνωση καλαθοσφαίρισης!

Με έντονη την κίνηση στους δρόμους από εορτάζοντας και μη, και για να προλάβουμε την απογευματινή καταιγίδα, σπεύσαμε τρία άτομα στη φημισμένη ταβέρνα ΑΜΥΓΔΑΛΕΖΑ (Α) στη Σταμάτα, στις 2.00 το μεσημέρι, ύστερα βέβαια από τηλεφωνική κράτηση, αφού την προηγούμενη φορά που πήγα, πριν καμιά 20αριά χρόνια περίπου, γινόταν κυριολεκτικά χαμός. Θυμάμαι τους ωραίους μεζέδες της, την εξοχική τοποθεσία και τα εκπληκτικά παϊδάκια που είχα φάει!

Η Α άνοιξε το 1990/1991 και λειτουργεί καθημερινά, μεσημέρι και βράδυ, τον χειμώνα, ενώ τους καλοκαιρινούς μήνες, λειτουργεί μεσημέρι-βράδυ από Παρασκευή με Κυριακή, ενώ, Δευτέρα με Πέμπτη, μόνο τα βράδια. Τα Σαββατόβραδα του χειμώνα έχει και ζωντανή ελληνική μουσική.

Ψυχή της Α είναι ο Κυρ Λεωνίδας, απ’ το χωριό Καρτερόλι της Μεσσήνης, περίπου 15 χιλιόμετρα απ’ την Καλαμάτα. Κι αν δεν μας πρόσφερε στην αρχή λαλάγγια ή τυρί σφέλα, είχε την καλύτερη Καλαματιανή γουρνοπούλα στον φούρνο, που έχω φάει εδώ και πολλά - πολλά χρόνια! Γηράσκω λοιπόν αεί διδασκόμενος!!
Την γουρνοπούλα την τρώνε οι Καλαματιανοί εθιμικά εδώ και αιώνες, μιας και το χοιρινό κρέας είναι αυτό που οι κατακτητές Τούρκοι (και πάλι σήμερα ενώπιόν μας) απαγορεύεται να το καταναλώνουν! Την ονομάζουν μάλιστα και ‘μπουζοπούλα’ και, ως γνωστόν, έχει την τιμητική της από την Πρωτομαγιά μέχρι και του Αγίου Δημητρίου, χωρίς ποτέ να λείπει από γιορτές και πανηγύρια, σε Μεσσηνία, Αρκαδία και Λακωνία!!

Ο Λεωνίδας, ιδιοκτήτης της Α, αρχιμάγειρας και επί των Δημοσίων Σχέσεων με τους πολυπληθείς πελάτες του, μας εξήγησε ότι η γουρνοπούλα θέλει φούρνο, ενώ το γουρουνόπουλο θέλει σούβλα.

Φαίνεται πως τα θηλυκά χρειάζονται πιο ευγενική μεταχείριση!! Κι αυτός την έφτιαξε πραγματικό λουκούμι, αλλά σ’ αυτό θα επανέλθω στη συνέχεια...

Ο Λεωνίδας λοιπόν με τη γυναίκα του Σοφία, που είναι απ’ τη Σταμάτα, και όπως περηφανεύεται, τον έκλεψε πριν πολλά χρόνια, παντρευτήκανε και με τα δυο τους παιδιά τώρα λειτουργούν το ιστορικό εστιατόριο. Η Σοφία φτιάχνει τα γλυκά κεράσματα (σήμερα προσέφερε ωραία πορτοκαλόπιτα για την τελική επίγευση), ο γιος βοηθάει τον πατέρα του στην κουζίνα και τον αναπληροί επάξια όταν λείπει, ενώ η ευγενέστατη κόρη επιμελείται του χώρου και του σερβιρίσματος. Τίποτα δεν είναι τυχαίο, αφού ο Λεωνίδας είχε από νεαρός πολυετή εμπειρία από ταβέρνες στην ξενιτιά, δουλεύοντας σε Γερμανία, ΗΠΑ και Καναδά!

Στο μεγάλο οικόπεδο της Α, περί τα 3.50 στρέμματα, έφτιαξε την ταβέρνα, ενώ στο πίσω μέρος του έχουν διαμορφώσει μεγάλο κήπο που ο ίδιος καλλιεργεί, με λαχανικά, ζαρζαβατικά και μπαχαρικά, τα οποία συμμετέχουν εν μέρει και στις πρώτες ύλες για τις σαλάτες τους κ. λπ.

Η ταβέρνα, μακρόστενη όπως και το οικόπεδο, αποτελείται από μπροστινή αυλή, εσωτερικά δύο μεγάλες αίθουσες, και μεγάλη επίσης αυλή στο πίσω μέρος. Συνολικά, μπορούν να φάνε τουλάχιστον 350-400 άτομα (!! ), και ενώ στο παρελθόν, την εποχή με τις παχιές αγελάδες, τη θυμάμαι τίγκα, και τώρα, με την κρίση, θα πρέπει, όλοι αυτοί οι χώροι, να ήταν γεμάτοι κατά τα 2/3 περίπου!!

Δυο λόγια ακόμα για τον χώρο, που έχει ήδη περιγραφεί απ' τον δημοφιλή μας ΙΩΓΙΑΝΝΗ, καθώς κι από κάποιους άλλους χρήστες. Είναι λιτός και παλιομοδίτικος, όπως ήταν κάποτε τα παλιά ταβερνάκια στις γειτονιές που μεγαλώσαμε. Ξεχώρισα, μεταξύ άλλων, το μικρό σιντριβάνι, μεταξύ της πλακόστρωτης μπροστινής αυλής με τα φυτά και της κυρίας εισόδου, τα μωσαϊκά δάπεδα μέσα, τα απλά τραπεζοκαθίσματα, τα ραφάκια με μικροαντικείμενα και λουλούδια, τα κάδρα πάσης φύσεως, και την ήσυχη πίσω αυλή, μια όαση πρασίνου για τα καλοκαιρινά βράδια. Αυτά αρκούν για να με οδηγήσουν σε ένα επιεικές 3 στα 4 στον χώρο, ευθυγραμμιζόμενος με τα 4άρια μου σε γεύση, εξυπηρέτηση και vfm, όπου θα αναφερθώ ευθύς αμέσως.
Οι μοντέρνες τουαλέτες στο υπόγειο, ήταν μεν καθαρές για τον Κυριακάτικο συνωστισμό, αλλά χρειάζεται μεγαλύτερη πίεση νερού στα καζανάκια, απ’ το αντίστοιχο πετάλι δαπέδου που έχουν προβλέψει!

Το μενού της Α περιλαμβάνει καμιά 15αριά σαλάτες (3-6.50 €), γύρω στις 12 σπεσιαλιτέ, με σαλιγκάρια, κοντοσούβλι, κ. λπ. και επίσης καμιά 20αριά ψητά σε σχάρα ή κάρβουνα, από 6 € μέχρι 28 €, για το κιλό το αρνί, ή τα παϊδάκια, ή τη μεγάλη κρεατοποικιλία των 4 ατόμων!!

Από ποτά διαθέτουν κρασί χύμα, λευκό ή κόκκινο, στα 5.50 € το λίτρο, τσίπουρο χύμα 125 ml, στα 3 €, ούζο 200 ml. στα 6.50 €, και 5 ελληνικές μπύρες περί τα 3 €.

Εμείς λοιπόν δοκιμάσαμε τα ακόλουθα εδέσματα:

• Αρχικά ήρθε πανέρι με φέτες εκλεκτού ζυμωτού ψωμιού, στα 3 €.
• Ζητήσαμε νερό εμφιαλωμένο ΘΕΟΝΗ, που ήρθε κρύο, και όχι ζεστό όπως στον Κόλλια! Τιμή 1.30 €.
• Μια χορταστική σαλάτα Αμυγδαλέζα, με μαρούλι, λάχανο, φέτες ντομάτας, καρότα, αγγούρι, φασόλια μαυρομάτικα & κρουτόν, στα 5.90 €
• Ένα στριφτό σπανακοπιτάρι Χιώτικο, μεγάλο και πεντανόστιμο, 5.50 €.
• Μισό κιλό παϊδάκια, εκπληκτικής ποιότητας και ψησίματος, παρά το τέλος εποχής, που δικαιώνουν απόλυτα τη φήμη της Α, και τη σταθερή ποιότητα, σ’ όλα αυτά τα χρόνια. Τιμή 14.50 €.
• Δύο μερίδες γουρνοπούλα στο φούρνο, που συνοδεύονταν από μπόλικες και φρεσκοτηγανισμένες πατάτες. Δεν υπάρχουν λόγια για τη μεγάλη σπεσιαλιτέ του μαγαζιού, που την τσακίσαμε κανονικά. Η πέτσα και το λίπος είχαν ψηθεί τέλεια και η γεύση τους ήταν μια μοναδική ηδονή για τους ουρανίσκους μας!! ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ!! Τιμή 2 Χ 7.70 = 15.40 €.
• Ήπιαμε 1 λίτρο χύμα κόκκινο μπρούσκο κρασί, που ήταν πολύ καλό, ταίριαζε με τα φαγητά και ήρθε σε μια ωραία καράφα. Τιμή 5.50 €.

Ο λογαριασμός ανήλθε στα 51 € (υπήρχαν μικροδιαφορές +/- κάτω του 1 € απ’ τον κατάλογο, που ίσως αναφέρονται σε αμελητέες επικαιροποιήσεις).
Τιμή κατ’ άτομο, χωρίς κρασί, στα 15 € περίπου, δηλ. 10/16 €, εξαιρετικό value for money για τα συγκεκριμένα φαγητά και την ποιότητά τους!!

Συμπερασματικά, αν αποφεύγετε τις μικρές εκδρομές και εξορμήσεις στη Αττική, προτιμώντας να κλειστείτε στο καβούκι σας, τότε εσείς θα χάσετε! Ωστόσο, αν χαλαλίσετε τα 25 χιλιόμετρα Αθήνα-Αμυγδαλέζα (το site μας έχει πάντα πολύ κατατοπιστικό χάρτη), θα αποζημιωθείτε δεόντως, απολαμβάνοντας ωραία τσίκνισμα και κρεατοφαγία περιωπής!
Η απόφαση εναπόκειται σε σας!!

ΥΓ: Αξίζει να ενεργοποιηθούμε όσο γίνεται για το αγαπημένο μας site και να κινητοποιήσουμε τους φίλους χρήστες που δεν μας έδωσαν διόλου δείγμα γραφής τους, ειδικά φέτος. Από τους τρίσκουφους π. χ., θα αναφέρω ενδεικτικά, τους φίλους και τις φίλες μας: p_v, hammer, boux, Kostas 9578, Value Seeker, World, Pathfinder, Marios Challes, baron. rouge, Telis Tipitelis & Leda.
Που είσαστε, άραγε, τώρα όλοι σας;; Μας λείπετε πολύ, να το ξέρετε!

Οι τρίσκουφοι, άλλωστε, από 56 πέρσι, έμειναν μόνο 41 τώρα… Πού πάμε;

Ας τους αναζητήσουμε κι ας τους σπρώξουμε όσο μπορούμε, βρε παιδιά…

Ιταλία - Μαρούσι, Αθήνα
Μαι
19
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Την Πέμπτη 11 Μαΐου το απόγευμα, πήγα με μια φίλη στο Εμπορικό Κέντρο Golden Hall στο Μαρούσι και αφού χαζέψαμε στα καταστήματα, καταλήξαμε πεινασμένοι στον εκλεκτό χώρο εστίασης IL BARETTO (Β) που στα ιταλικά σημαίνει μικρό μπαράκι, αλλά ενίοτε και μπιστρό, έναν κομψό χώρο εστίασης και ποτού. Το Β, συνδυάζοντάς τα όλα αυτά, είναι καφέ – ρεστοράν – μπαρ, που ειδικεύεται σε degustazione italiana, δηλαδή γευσιγνωσία κρύων εδεσμάτων και δοκιμή ποτών.

Το all time classic bistrot IL BARETTO είναι χώρος ατμοσφαιρικός και vintage σε αντίθεση με το μοντέρνο Εμπορικό Κέντρο Golden Hall, με το οποίο είναι και συνομήλικο αφού έχουν ήδη ηλικία 9 ετών! To 9 είναι τώρα σημαδιακός αριθμός για το μαγαζί, αφού λειτουργεί από τις 9 το πρωί μέχρι τις 9 το βράδυ!!

Ιδιοκτήτης του είναι ο νεαρός και ανερχόμενος επιχειρηματίας Σωτήρης Χρόνης, που έχει στο ενεργητικό του άλλα δύο IL BARETTO σε Εμπορικά Κέντρα: το McArthur Glen (στο Εκπτωτικό Χωριό Σπάτων – με ζεστά και κρύα πιάτα) και το River West (στο Αιγάλεω – με καφέδες, ποτά και σνακ). Σημειωτέον ότι και για τα τρία αυτά Β υπάρχουν κριτικές στο ask4food και μάλιστα η αξιολόγησή τους ήδη κυμαίνεται από 90-94%!!

Ο κ. Χρόνης, λάτρης της ιταλικής κουλτούρας, ξεκίνησε στην αρχή σαν hobby και τώρα, στοχεύοντας την ανοιχτή αγορά, ήδη άνοιξε προ διμήνου στη Μητροπόλεως τον vintage χώρο CHERCHEZ LA FEMME, που σκοπεύω να τον επισκεφθώ και για τον οποίο έχουμε ήδη ενδιαφέρουσα κριτική του έμπιστου χρήστη Vagg.

Πληροφορηθήκαμε αλλά και διαπιστώσαμε ότι το Β κάνει τη διαφορά τόσο στα ποιοτικά του εδέσματα (κατά 70% τουλάχιστον ιταλικά προϊόντα) όσο και στο επαρκές, ευγενέστατο και απόλυτα κατηρτισμένο προσωπικό που έχει επιλέξει, ασφαλώς με αυστηρά κριτήρια. Επίσης, με το feedback της πελατείας του, ανανεώνει το μενού του, συνήθως κάθε 8-12 μήνες!!

Οι χώροι του Β είναι συνολικά τρεις, ένας κεντρικός – κλειστός και ανοιχτός – με την κουζίνα, τη βιτρίνα των προϊόντων κ. λπ., και δύο ημιανοιχτοί εκατέρωθεν, συνολικής δυναμικότητας 100 ατόμων περίπου.
Ο κεντρικός τους χώρος, (όπου καθίσαμε έξω), έχει στο εσωτερικό του, εκτός του ψυγείου-βιτρίνα με τα δημοφιλή εδέσματα, μια εντυπωσιακή ξύλινη επένδυση, καθώς και αλλαντικά, ανηρτημένα απ’ την οροφή, μαζί με κρεμμύδια, σκόρδα κ. α. Στον τοίχο δεξιά υπάρχει ένα ωραίο ρολόι, ενώ την όλη ατμόσφαιρα διακοσμούν ανθοδοχεία με αποξηραμένα λουλούδια. Τα λευκά μαρμάρινα τραπέζια, στρογγυλά ή τετράγωνα και τα αναπαυτικά ξύλινα καθίσματα συμπληρώνουν θαυμάσια το σκηνικό του προσεγμένου και καλοσχεδιασμένου IL BARETTO, το οποίο ήταν γεμάτο κατά τα ¾ περίπου, γύρω στις 5-6 μ. μ.

Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω την περιγραφή των εδεσμάτων απ’ τον πολυτελή και πλούσιο κατάλογό τους, ο οποίος περιλαμβάνει μεταξύ άλλων:

• Colazione, δηλαδή πρωινό, με ποικιλία από κρουασάν (2-6 €) και φυσικούς χυμούς (4-6 €).
• Ροφήματα, τσάγια κ. λπ. στα 2-4 €
• Εκλεκτές ποικιλίες καφέδων για μερακλήδες, στα 2.50-5.50 €.
• 5 brioches από 3-5 €, (μοτσαρέλα, μορταδέλα, σαλάμι, κ. α. ) Άριστο vfm!
• 12 panini (ανοιχτά & κλειστά σάντουιτς + μικρή δόση σαλάτα), στα 5-8 €.
• 5 antipasti – ορεκτικά (συνδυασμοί από εκλεκτά τυριά & αλλαντικά), από 8-18 € (για τον καπνιστό σολομό Σκωτίας & σαλάτα).
• 8 σαλάτες, από 6.50-16 € (αντίστοιχα αυτή με τον Σκωτσέζικο σολομό).
• 7 γλυκά, γύρω στα 5 €, όπως, semifreddo, panna cotta…).

Αναφορικά με τα ποτά, δυο λόγια για τη λίστα του:

• 12 απεριτίφ, στα 7-10 €
• Λευκά κρασιά, πολλές ετικέτες, στα 18-27 €, ενώ το ποτήρι, 5-5.50 €.
• 6 κόκκινα κρασιά, στα 18-28 €, το δε ποτήρι 5-5.50 €
• 6 μπύρες ιταλικές κ. λπ. στα 4-15 € (που αφορά την Estrella των 750 ml).
• Χωνευτικά ποτά, αναψυκτικά, εμφιαλωμένα νερά, 2.50-4.50 € (που αφορά το Pellegrino των 750 ml).

Αν το συγκεκριμένο περιβάλλον σάς άνοιξε την όρεξη, ακούστε τώρα να δείτε τι φάγαμε και σας προτείνουμε (το νερό βρύσης ανανεώνεται συχνά):

• Ζητήσαμε αρχικά, μιας και πεινούσαμε, τα γευστικά ψωμάκια τους, που ήτανε 4 (λευκά και σίκαλης), ενώ ήρθαν και τα μπουκάλια με το λάδι και το vinaigrette, καθώς και οι μύλοι με το αλατοπίπερο. Τιμή 2.00 €. Επίσης, τους παρακαλέσαμε να τα συνοδέψουμε με λίγο τυρί, και μας έφεραν μέσα σε γυάλινο λευκό μπολ Philadelphia cheese, και μάλιστα χωρίς καμιά χρέωση! ΕΥΓΕ!!
• Μοιραστήκαμε μια σαλάτα Greca, που ήταν φρεσκότατη και χορταστική μερίδα, η οποία περιείχε πράσινες ελιές, ντοματίνια, χειροποίητα παξιμαδάκια, αγγούρι, κάππαρη, ανθότυρο και μυρωδικά, καθώς και γαρνιτούρα από ροδέλες ελιάς. Τιμή 6.50 €.
• Η φίλη μου δοκίμασε έναν carpaccio di manzo, δηλαδή λεπτές φέτες από καρπάτσιο μοσχαρίσιο, με παρμεζάνα, κάππαρη και άφθονη ρόκα. Τιμή 13.50 € (ενδιαφέρον ορεκτικό – από μόνο του όχι για χόρταση! ).
• Μοιραστήκαμε ακόμη μια «μικρή» ποικιλία αλλαντικών και τυριών, ιταλιστί degustazione Salumi – Formaggi. Κατέφθασε σε όμορφο τετράγωνο μαύρο σκεύος και περιλάμβανε: προσούτο Πάρμας άφθονο και τέλειο, σαλάμια Μιλάνου, μορταδέλες, ζαμπόν, κ. λπ., ενώ από τυριά, αναγνώρισα παρμεζάνα, γραβιέρες και κρεμώδη θεσπέσια τυριά! Συνοδεύτηκε από 2 τετράγωνα παξιμάδια σίκαλης, καθώς και από κρακεράκια, κριτσίνια και τα όλα τα συναφή. Μπορεί να χορτάσουν περισσότερα από 2 άτομα! Τιμή 13.50 €. Φανταστείτε τη μεγάλη ποικιλία τους, που θα χορταίνει ολόκληρο λόχο! ΤΕΛΕΙΑ!!!
• Μοιραστήκαμε επίσης ένα ε κ π λ η κ τ ι κ ό semifreddo, με τριμμένα κομμάτια μπισκότου και σιρόπι σοκολάτας. Ήταν 3 μπαλάκια με φοβερή γεύση, που ξεφεύγει από οτιδήποτε έχω δοκιμάσει αλλού στο παρελθόν. Το συνιστώ ανεπιφύλαχτα. Τιμή 4.50 €.

Ο λογαριασμός, 40 €, δικαιώνει τη φήμη του Β (Κατηγορία 17/25 €/άτομο).

Συμπερασματικά, το Β προσφέρει ένα εξαιρετικό γευστικό διάλειμμα, αν τυχόν βρεθείτε στο Golden Hall. Μπράβο στον επιχειρηματία κ. Χρόνη για τις επιλογές του σε πρόσωπα και πράγματα και για την άριστη ποιότητα των πρώτων υλών του! Ένας συμπολίτης μας με κοσμοπολίτικη νοοτροπία, ο οποίος -στοχεύοντας μακροχρόνια- δεν φείδεται κόστους!!