Loader

piperman

Κριτικές: 225
Μέλος από: Φεβ 2015

Εμφάνιση:

23 Μαι 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Είναι αφενός ένα γνωστό ποώδες φυτό με ανθρωπόμορφη ρίζα και πανάρχαιες φαρμακευτικές ιδιότητες και αφετέρου η επωνυμία του ιστορικού γαστρονομικού θεσμού της Καλλιθέας: ο ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ (Μ)!

Εντυπωσιασμένος απ’ τις κριτικές των φίλων χρηστών του σάιτ μας, τον επισκέφθηκα σήμερα Πέμπτη 23/5, γύρω στις 2 μ. μ., και παρότι καθημερινή μεσημέρι, λίγα λεπτά μόνον αφότου άνοιξε, ήταν ήδη μισογεμάτος!

Ο Μ είναι πανάξιος συνεχιστής ενός παρελθόντος 13 ετών. Το 2006 είχε ανοίξει το θρυλικό ΜΑΓΕΡΙΚΟ ΤΗΣ ΝΑΓΙΑΣ, το οποίο, 6 χρόνια μετά, καταστράφηκε από έκρηξη λόγω διαρροής υγραερίου, που στοίχισε και τη ζωή της άτυχης Νάγιας. Στη συνέχεια, κατά το 2013-2016 άνοιξε εκεί ο ΑΝΘΟΣ του Master Chef Γιώργου Γεράρδου, που κατόπιν μεταφέρθηκε στην Κηφισιά.

Έτσι, στις αρχές του 2017, άνοιξε ο ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ απ’ τον Μάκη Κουτσονίκα, ο οποίος την προηγούμενη δεκαετία ήταν ο σεφ του δημοφιλούς AGORA SELECT στην περιοχή του Hilton, για το οποίο μάλιστα έγραψα κριτική πέρσι τέτοια εποχή. Ο Κουτσονίκας, σεφ-πατρόν του Μ είναι ένας πολύ δημιουργικός μάγειρας, που πραγματοποίησε ένα ενδιαφέρον και ισορροπημένο μενού, το οποίο συμπληρώνει καθημερινά με καμιά 10αριά πιάτα ημέρας!

Το μαγαζί λειτουργεί από Τρίτη με Κυριακή, από 13.30 μέχρι 00.30, ενώ τις Δευτέρες μένει κλειστό.

Ο χώρος, μάλλον περιορισμένος, αλλά λετουργικός, είναι ένας συνδυασμός ρουστίκ στοιχείων, με πέτρινο σκαλιστό τοίχο στη μία όψη του, και τζαμαρίες που ανοίγουν στην πρόσοψη της οδού Ευαγγελιστρίας, απέναντι απ’ το μικρό πάρκο πίσω απ’ το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο.
Μπαίνοντας δεξιά ξεχωρίζει η ανοιχτή κουζίνα, όπου ο Μάκης επιτελεί τα θαύματά του, στη συνέχεια δε, ο μπουφές και πιο πάνω τα ράφια με τα ποτήρια και την κάβα.
Το δάπεδο είναι μωσαϊκό πλακάκι με φουτουριστικά γεωμετρικά σχήματα, που ευτυχώς γλύτωσαν απ’ την καταστροφική πυρκαγιά του 2012.
Η οροφή είναι μια ξύλινη στέγη, απ’ την οποία είναι ανηρτημένα διάφορα πολύχρωμα φωτιστικά.
Εξάλλου, διακρίνονται τριγύρω ποικίλα διακοσμητικά στοιχεία, όπως ακορντεόν, γραφομηχανή, καράβι, χαρτοκιβώτια, υφασμάτινες βαλίτσες, κ. λπ.

Εσωτερικά χωρούν περί τα 35 άτομα, ενώ στο παρκάκι είναι επίσης στρωμένα τραπέζια για άλλα 15 άτομα περίπου.
Υπάρχει ένα καθαρό WC στο βάθος δεξιά του ισόγειου αυτού χώρου εστίασης, ενώ απ’ τα μεγάφωνα ακούγονταν έντεχνη ελληνική μουσική με την Αλεξίου, Πρωτοψάλτη, κ. λπ.

Στην εξυπηρέτηση ήταν δύο νεαρά και ευγενικά παιδιά -κατηρτισμένα με το αντικείμενό τους και ιδιαίτερα πρόθυμα- ένα αγόρι και ένα κορίτσι.

Το μενού του Μ περιλαμβάνει 14 μεζέδες στα 3-7 € (φάβα, σουφλέ μελιτζάνας, χουνκιάρ μπεγεντί, στραπατσάδα με σουτζούκι, γαρίδες τυλιχτές, λουκάνικο αγριογούρουνου, κ. λπ. ), 5 σαλάτες, από 7-8 € και 7 κύρια πιάτα στα 7-20 € (ποσό που αφορά την ποικιλία κρεατικών). Επίσης έχουν 3 γλυκά στα 4 €, και από ποτά, εκτός των αναψυκτικών, σερβίρουν ελληνικές μπύρες, γύρω στα 3 €, καθώς και κάποιες επιλεγμένες ετικέτες ελληνικού κρασιού χύμα, όπου το καραφάκι του μισού λίτρου κοστίζει περί τα 5-6 €.

Υπάρχουν φυσικά και τα πιάτα ημέρας, εκ των οποίων ορισμένα σερβίρονται σχεδόν σε καθημερινή βάση. Σήμερα, ανάμεσα στα άλλα, είχαν το κλασικό χοιρινό τους κότσι με δαμάσκηνα, στα 12 €, χοιρινά παϊδάκια στην ίδια τιμή, μοσχάρι κοκκινιστό με φρεσκοτηγανισμένες πατάτες, στα 8 €, κόκορα κοκκινιστό, επίσης στα 8 €, φρέσκια τσιπούρα, στα 9 €, καβουροδαγκάνες πανέ στα 5 €, κ. λπ.

Έτσι, δεν δυσκολεύτηκα να διαλέξω τα εξής:

• Στην αρχή ήρθε κανάτα με κρύο νερό βρύσης, καθώς και υγρομάντηλο, ενώ δεν τους ζήτησα ψωμί.

• Πήρα απ’ τα πιάτα ημέρας τις καβουροδαγκάνες τους, που ήρθαν παναρισμένες και ήταν τέσσερα κομμάτια, τα οποία ήταν τόσο χορταστικά όσο και ποιοτικά.
Συνοδεύονταν από μπολάκι με σος κοκτέιλ, όπου τα βούτηξα και το απόλαυσα κυριολεκτικά! Μου είπαν ότι είναι δημοφιλές πιάτο ημέρας, που το προσφέρουν συχνά τώρα το καλοκαίρι. Υποθέτω ότι είναι έδεσμα κατεψυγμένο, αλλά αυτό δεν με επηρέασε καθόλου. Η τιμή τους ήταν 5 €.

• Για κυρίως πιάτο, δοκίμασα απ’ το μενού του Μ μια μερίδα τορτελίνια, που ήταν φρέσκα, και μάλιστα γεμιστά με τυριά πεκορίνο και παρμεζάνα. Ήταν φτιαγμένα με κρέμα και είχαν επίσης κομματάκια μπέικον. Χορταστική και ποιοτική μερίδα, που τεκμηριώνει την αξία του έμπειρου σεφ. Τιμή στα 8 €.

Πλήρωσα 13 € και απόλαυσα ένα μεσημεριανό γαστρονομικό γεύμα περιωπής (ας μου επιτραπεί ο όρος, αν και αφορά συνήθως πρόσωπα – γεγονός που εν προκειμένω σημαίνει ότι ο σεφ είναι ένα πρόσωπο περιωπής)!
Βέβαια, οι πολλές θερμίδες του συνεπάγονται ότι ένα τέτοιο έδεσμα δεν μπορεί να επαναλαμβάνεται σε καθημερινή βάση, για να μην χάνει άλλωστε την αξία του, ούτε όμως κι εμείς να ξεφεύγουμε απ’ το μέτρο (άριστον γαρ)!

Συμπερασματικά, θεωρώ λοιπόν ότι το βότανο αυτό των μυστών, των γιατρών και των μύθων, καταφέρνει εντέλει να γιατρέψει την πείνα μας με τρόπο μυθικό!
Δοκιμάστε το κι εσείς!!

14 Μαι 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Την περασμένη Πέμπτη 9/5 βρισκόμουνα με μια φίλη στην περιοχή Συντάγματος για δουλειές. Ήταν μεσημέρι γύρω στις 2 μ. μ., οπότε μας άνοιξε η όρεξη και επιλέξαμε πεινασμένοι το κλασικό PUBLIC CAFÉ (P), που το επισκέπτομαι αρκετά συχνά για καφέ, ποτό και σνακ, αφού με βολεύει λόγω κεντρικής θέσης, φοβερής θέας και προσεγμένου μενού με καλές τιμές!

Δυο λόγια μόνο για την ιστορία του δημοφιλούς P, της εταιρείας Γερμανός, η οποία μέσα σε 14 χρόνια λειτουργεί 55 καταστήματα σε Ελλάδα και Κύπρο, καθώς και 2 online!
Το συγκεκριμένο κατάστημα του Συντάγματος, που διατήρησε την όψη του νεοκλασικού Μεγάρου Πάλλη (απ’ το 1910), άρχισε να λειτουργεί τον Δεκέμβρη του 2007, και ήταν τότε το 4ο κατά σειρά της Αλυσίδας, μετά απ’ τα αντίστοιχα σε Θεσσαλονίκη, Βόλο και Κύπρο.

Το PUBLIC CAFÉ βρίσκεται στον 5ο όροφο του κτιρίου, έχει δε κυριολεκτικά μοναδική θέα στην Πλατεία Συντάγματος, τη Βουλή, καθώς και τις ανατολικές περιοχές των Ιλισίων, Παγκρατίου, Βύρωνα, και των λοιπών συνοικιών στους πρόποδες του Υμηττού, που επίσης δεσπόζει με την πανοραμική του θέα!
Ο Υμηττός, επί τη ευκαιρία, ήταν γνωστός στους παλιότερους ως ‘Τρελός’, απ’ την προσφώνηση μάλλον των Γάλλων στρατιωτών μετά την απελευθέρωση απ’ τους Τούρκους, που τον αποκαλούσαν ‘tres long’, δηλαδή ‘πολύ μακρύ’ βουνό, όπως άλλωστε είναι!

Έχει άνετα τραπεζοκαθίσματα και καναπέδες, τόσο στην μεγάλη εσωτερική του αίθουσα, όσο και στις δύο εξωτερικές του όψεις, δηλαδή στα μπαλκόνια του επί της Πλατείας Συντάγματος και της οδού Καραγιώργη Σερβίας, υπολογίζω δε τη χωρητικότητά του σε 200 τουλάχιστον άτομα.
Ο χώρος είναι ιδιαίτερα φωτεινός, χάρη στις περιμετρικές τζαμαρίες των μπαλκονιών στις δύο αυτές όψεις.
Μουσική ακούγεται συνήθως ποικίλη ξένη ελαφρά, lounge & easy listening.
Στη μεγάλη αυτή αίθουσα, προς τη μεριά της εισόδου, υπάρχει το μπαρ, με την εντυπωσιακή ποικιλία ποτών και τον τεράστιο ξύλινο πάγκο σερβιρίσματος, ενώ στο προχόλ, σε εσοχή, αριστερά απ’ τους δύο ανελκυστήρες, βρίσκονται οι 2+2 τουαλέτες, ανδρών και γυναικών, που καθαρίζονται αρκετά συχνά, λόγω της κοσμοσυρροής, και είναι σε ευπρεπή κατάσταση.

Λειτουργεί από Δευτέρα με Σάββατο, από 09.00 για πρωινό, καφέδες και σνακ, ενώ η κουζίνα του, απ’ το μεσημέρι μέχρι τις 23.00. Την Κυριακή είναι κλειστά.

Προ πενταετίας και πλέον, το μενού είχε επιμεληθεί ο Δημήτρης Κοκκαλίδης, ενώ στη συνέχεια ανέλαβε ο άξιος σεφ Στέφανος Στεφανίδης (48 Urban Garden), και από ό, τι πληροφορηθήκαμε το εκτελεί σε καθημερινή βάση ο Στέλιος Γυρνάς.

Στο σημείο αυτό αξίζει να προσθέσω ότι απ’ την τελευταία σαιζόν 2018/2019 το P έχει αναλάβει αξιόλογες πρωτοβουλίες προβολής της ελληνικής γαστρονομίας, ξεκινώντας με τη μηνιαία παρουσίαση πολλών Κυκλαδίτικων νησιών μας.
Τον περασμένο Νοέμβρη παρουσίασε την κουζίνα της Τήνου, σε συνεργασία με τη γνωστή ταβέρνα ‘Μαραθιά’, ενώ τον Ιανουάριο του 2019, τη μαγειρική τέχνη της Σαντορίνης, σε συνεργασία με τον πατριάρχη της γαστρονομίας μας, Γιώργο Χατζηγιαννάκη και το ονομαστό του ‘SELENE MEZE & WINE’. Ακολούθησε τον Μάρτη η Σίφνος (με το ‘Τσικάλι’) και τον Απρίλη η Σύρος (με το ‘Αλλού Γιαλού’). Μακάρι να συνεχιστούν και να προβληθούν κατάλληλα τέτοιες αξιέπαινες πρωτοβουλίες τους, για τις οποίες απέσπασαν δικαιολογημένα τα καλύτερα σχόλια!!

Την εξυπηρέτηση έχουν αναλάβει 5-6 νεαρά παιδιά, αγόρια και κορίτσια, πρόθυμα και σβέλτα, με τζιν παντελόνια, καθώς και μαύρες μπλούζες και ποδιές. Προσπαθούν να ανταποκριθούν στην αυξημένη κίνηση κατά τις ώρες αιχμής, οπότε και χρειάζεται κάποια υπομονή, τόσο με την κουζίνα όσο και με το σερβίρισμα!

Το μενού περιλαμβάνει πρωινό 12 πιάτων, από 3-10 € (τιμή που αφορά πλήρες πρωινό continental με επιπλέον αυγό και μπέικον).
Για τις ώρες λειτουργίας της κουζίνας σερβίρουν 5 σαλάτες (10-12 €), 6 ζυμαρικά (9-12 €), 6 κύρια πιάτα (10-18 €, τιμή που αφορά την ταλιάτα μόσχου), καθώς και 5 γλυκά, στα 6.40 €.
Επίσης υπάρχουν σνακ, κέικ, σάντουιτς, από 3-10 € (τιμή που αφορά τα κλαμπ-σάντουιτς.

Στην πίσω όψη του καταλόγου αναγράφεται η μεγάλη λίστα των αναψυκτικών, φρέσκων χυμών, αφεψημάτων, milk shakes & sorbets, από 3-6 € τα περισσότερα.

Εξάλλου, ο κατάλογος των ποτών περιλαμβάνει κοκτέιλ στα 9 €, μπύρες 4-5 €, καθώς και λίγες ετικέτες κρασιών, από 15-29 €. Η τελευταία τιμή αφορά το κόκκινο κρασί ‘Μαύρο εις τον κύβο’, που είναι συνδυασμός ποικιλιών Merlot & Αγιωργίτικο, 13 βαθών, απ’ τους αμπελώνες Ζαχαριά (στις κάβες η τιμή του αρχίζει από 14 € περίπου).

Εμείς παραγγείλαμε τα εξής:

• Ένα κλαμπ σάντουιτς με σολομό, που περιείχε επίσης ντοματίνια, τυρί Philadelphia, και σαλάτα με μαρούλι. Ήταν ποιοτικά άψογο, ήρθε δε μέσα σε ένα μαύρο μαντεμένιο πιάτο. Η τιμή του, στα 9.60 €.

• Μια ομελέτα με ασπράδια αυγών, η οποία είχε ακόμη cottage cheese, ντοματίνια ζεστά, σαλάτα σπανάκι και ρόκα, και συνοδεύονταν από δυο φέτες ζεστού μαύρου ψωμιού. Ήρθε κι αυτή μέσα σε μαύρο μαντεμένιο πιάτο, ήταν ό, τι έπρεπε και κόστιζε 6.90 €.

• Εγώ δοκίμασα μια μερίδα πένες με σολομό, που ήταν καλή ποιοτικά και χορταστική. Περιείχε επίσης ντοματίνια, άνηθο και κρέμα γάλακτος και ήρθε μέσα σε ένα βαθύ πιάτο. Τιμή της στα 12.40 €.

• Για γλυκό, διαλέξαμε απ’ τον ειδικό κατάλογο των waffles μία ονομαζόμενη choco chic, που ήτανε 12 μικρά τετράγωνα κομμάτια waffles περιχυμένα με τριπλό συνδυασμό σοκολάτας: λευκής, γάλακτος και bitter. Ήρθε μέσα σε ένα πρασινωπό μαντεμένιο πιάτο και μας άρεσε πολύ, οπότε εξαφανίστηκε μέσα σε δευτερόλεπτα!! Τιμή στα 4.50 €.

• Ήπιαμε ένα ζεστό διπλό καπουτσίνο, επίσης καλής ποιότητας, στα 4.90 €.

• Νερό μας έφεραν ένα παγωμένο μπουκάλι βρύσης, ό, τι έπρεπε για την περίπτωση!

Πληρώσαμε συνολικά το ποσό των 38.30 € (κατηγορία 17/25 € το άτομο) και ευχαριστηθήκαμε ένα καλό γεύμα στην καρδιά της Πρωτεύουσας.

Το PUBLIC CAFÉ προτείνεται σαν κεντρικό σημείο αναφοράς της πόλης μας. Επειδή τα πιάτα της στους μήνες γαστρονομίας των νησιών κ. λπ. τουριστικών περιοχών μας είναι αξιόλογα και δημοφιλή, αξίζει τον κόπο να τηλεφωνήσετε και να ρωτήσετε σχετικά τι ενδεχομένως υπάρχει στο πρόγραμμα (ίσως πλέον της επόμενης σαιζόν)!

02 Μαι 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Δοκίμασα σήμερα 2/5/2019 ένα απ’ τα καλύτερα γεύματα των τελευταίων ετών και σίγουρα την πιο εκλεκτή μου ψαροφαγία εδώ στην Αθήνα. ΚΑΛΚΑΝΙ – όνομα & πράγμα: ψάρι σπανιότατο στη χώρα μας, καθώς και η επωνυμία της νέας ψαροταβέρνας της γειτονιάς μου.

Ο αείμνηστος Επίκουρος, κατά κόσμον Αλβέρτος Αρούχ (1950-2014), ο πιο διάσημος γευσιγνώστης μας, γράφει γι’ αυτά τα ψάρια στη ΓΕΥΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ (Σελ. 63): Στην Κωνσταντινούπολη… τα δοκιμάσαμε σε μια ψαροταβέρνα στον Βόσπορο… και για δέκα ολόκληρες μέρες τρώγαμε καλκάνι σε κάθε μορφή, ακόμη και για πρωινό! Τύφλα να έχουν όλα τα τουρμπό (turbots) που έφαγα αργότερα στα τριάστερα, κατά Michelin, εστιατόρια στο Παρίσι!

Ο Επίκουρος κάτι ήξερε όταν στα νιάτα του τα πρωτοδοκίμασε στην Πόλη όπου και αφθονούν, όπως και στη Μαύρη Θάλασσα. Υπάρχουν επίσης στον Ατλαντικό (παράλια Γαλλίας & Βρετανίας), σε Σκανδιναβία, Χιλή και λιγοστά άλλα προνομιούχα μέρη. Στη χώρα μας, όπου κάποια κοπάδια κατεβαίνουν κάποτε στο Ανατολικό Αιγαίο, μπορεί να τα απολαύσουν ίσως οι τυχεροί ψαράδες των Δωδεκανήσων. Στη Θεσσαλονίκη, κατά καιρούς, τα βρίσκεις, αν είσαι τυχερός, στον ΧΑΜΟΔΡΑΚΑ της Καλαμαριάς.

Προσωπικά, πριν από πολλά χρόνια στην Πόλη τα είδα, αλλά ατυχώς τα προσπέρασα, ενώ τα τελευταία Χριστούγεννα, στο Παρίσι, τα θαύμασα στο εστιατόριο θαλασσινών COMPTOIR DES MERS στο Μαραί, αλλά μόλις είχαμε γευματίσει με άλλα θαλασσινά, κι ο ιδιοκτήτης καθώς και ιχθυοπώλης, ο Xavier, δείχνοντάς τα σε μας, μας προσκάλεσε να τα απολαύσουμε την επόμενη φορά, στην τιμή των 30 € περίπου τη μερίδα!

Και να που το ΚΑΛΚΑΝΙ (Κ) άνοιξε πριν λίγους μήνες, δυο βήματα μόλις απ’ το σπίτι μου, στην οδό Μιχαλακοπούλου 68, στα Ιλίσια, περίπου στη γωνία με την Αιγινήτου, η οποία στεγάζει στα σκαλάκια της και την ομώνυμη ταβέρνα κρεατοφαγίας, που σας έγραψα πέρσι. Απέναντί του, πάλι, ο θρυλικός Βλάσσης, με τα καλούδια του δεκαετιών!
Άριστο ψάρι και κρέας για τους καλοφαγάδες, όλα τους μόλις σε δύο-τρία τετράγωνα! Κάτι συμπτώσεις, καμιά φορά!!

Και βέβαια, το πιστεύω ακράδαντα: ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ.
Το Καλκάνι το λειτουργεί ο Βασίλης Λιοφάγος με τη γυναίκα του Σοφία.
Ποιος είναι, όμως, ο Βασίλης Λιοφάγος;;
Μα είναι, ποιος άλλος, ο γιος του Στέλιου, του Στέλιου Λιιοφάγου, της ΤΡΑΤΑΣ, της Καισαριανής -που τη λειτουργεί τώρα η αδελφή του Βασίλη και που έγραψα κριτική μου πρόπερσι- της ΤΡΑΤΑΣ παλιότερα της οδού Θεμιστοκλέους, αλλά και της γραφικής Βυτίνας.
Του Στέλιου, που λειτουργεί τώρα στον Βύρωνα το ΤΑΞΙΔΙ ΑΛΑΡΓΙΝΟ, τη μπακαλοταβέρνα – ρακάδικο, στο οποίο η φίλη tzia μας εισήγαγε πριν λίγες μέρες με την ενδιαφέρουσα κριτική της!

To K, λοιπόν, άνοιξε τον Δεκέμβρη του 2018 και λειτουργεί καθημερινά από 12.30 μέχρι μεσάνυχτα (την Κυριακή, μέχρι 17.30) και έχει στην κουζίνα του το έμπειρο ζεύγος του Βασίλη και της Σοφίας Λιοφάγου.
Ο λιτός αλλά πεντακάθαρος και φωτεινός χώρος, έχει δύο συνεχόμενες αίθουσες, χωρητικότητας 100 ατόμων, εκ των οποίων η πρώτη, όπου και κάθισα, είναι γεμάτη περιμετρικά από τζαμαρίες και παράθυρα που ανοίγουν το καλοκαίρι, ενώ ο χώρος επίσης κλιματίζεται επαρκώς. Επικρατούν τα θαλασσινά χρώματα, λευκό και σιελ, σε τοίχους και τραπεζοκαθίσματα, ενώ τα δάπεδα είναι ξύλινα στον χώρο που ανοίγει και όμορφες πλάκες δαπέδου στον μέσα χώρο.
Απ’ την οροφή κρέμονται διακοσμητικά λευκά καταβόσχοινα, καθώς και κοχύλια με αχιβάδες, ενώ ο μινιμαλιστικός χώρος της ψαροταβέρνας έχει μικρούς πίνακες και ένα σχέδιο ψαριού, φτιαγμένο έξυπνα από σχοινιά.

Η κουζίνα βρίσκεται στο υπόγειο, ενώ στο πατάρι υπάρχει διπλή γυναικεία και μονή ανδρική τουαλέτα, σε άψογη κατάσταση.
Μουσική ακούγονταν ελληνική έντεχνη, με τους πιο δημοφιλείς τραγουδιστές μας (Κότσιρας, Παπακωνσταντίνου, Νταλάρας, Αλεξίου, Γαλάνη, Μποφίλιου, κ. λπ. ).

Αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχει και λίστα delivery, που καλύπτει Ιλίσια, Ζωγράφου, Καισαριανή, Κολωνάκι, φθάνοντας μέχρι το Σύνταγμα, την οποία μάλιστα προμηθεύτηκα μετά μανίας για να την αξιοποιήσω προσεχώς!

Ο κατάλογος περιλαμβάνει 20 ορεκτικά, από 3.00-10.50 € (που αφορά το ψητό χταπόδι), 10 σαλάτες, από 4.00-8.00 €, 12 τηγανιτά πιάτα, από 6.00-12.00 € (για τις καραβιδόψυχα), 10 μαγειρευτά ψαρικά, από 7.00-26.00 € (για την μακαρονάδα με θαλασσινά για 2) και ψητά ψάρια, που ξεκινούν από 28 € το κιλό για τις κουτσομούρες, και φθάνουν τα 58 € το κιλό, για τα πρωτοκλασάτα φρέσκα φαγκριά και συναγρίδες.

Τα μοναδικά του καλκάνια, εφόσον τυχόν υπάρχουν, συνήθως εκ Βουλγαρίας και κατά το τέλος της εβδομάδας (πρέπει απαραίτητα να προηγηθεί τηλέφωνο στον Βασίλη) δεν είναι ιδιαίτερα υπερτιμημένα όπως στη Γαλλία και Αγγλία, κοστίζουν δε 40 € το κιλό, είναι συνήθως μέχρι 1 κιλό, οπότε σε μεγάλες παρέες δεν είναι για χόρταση, αλλά για συμπλήρωμα με τα λοιπά ψαρικά τους. Ανάμεσά τους σερβίρουν:
Ριζότο με καλκάνι (8.80), σαρδέλα σαγανάκι (7.90), καραβιδόψυχα (12), καλκάνι στον φούρνο με σοτέ γαρίδες και κρεμμύδια (48 € το κιλό), τσιπούρα φούρνου με κουρκουμά, ντοματίνια, κρεμμύδι και σκόρδο (11.90), καθώς και χειροποίητες δικές τους ψαροκροκέτες ή μπριός πέρκας (4.50).

Επίσης η Σοφία μαγειρεύει καθημερινά 2 παραδοσιακά μας πιάτα, όπως μουσακά, παστίτσιο, κεφτεδάκια, καθώς και γεμιστές ντοματοπιπεριές με ρύζι, γαρίδα και καλαμάρι, σε τιμές γύρω στα 6.00 € τη μερίδα!

Από ποτά, τα αποστάγματα 200 ml είναι στα 7 €, οι μπύρες, στα 2.50-3.00 €, τα αναψυκτικά, από 1.50-2.50 €, ενώ 19.00 € κοστίζει το λευκό Κτήμα Γεροβασιλείου ή το Βιβλία Χώρα, τιμή φθηνή, αφού στις κάβες ξεκινούν από 11-12 €!
Εξάλλου, έχουν εκλεκτό δικό τους, χύμα λευκό ή ροζέ, μόνο 3 € το μισό λίτρο!!

Ιδού λοιπόν τι έφαγα, όπως μου τα σέρβιρε ο ευγενικός νεαρός σερβιτόρος τους:

• Εννοείται καλκάνι, αφού απ’ τον Απρίλη τηλεφωνούσα και δεν το προλάβαινα, μιας και εξαντλούνταν συνήθως από Παρασκευή / Σάββατο. Σήμερα ήμουνα τυχερός, ο Βασίλης αναγνώρισε τη φωνή του παραπονεμένου καλοφαγά που δεν προλάβαινε καλκάνια τις καθημερινές, και μου ανήγγειλε μετά χαράς ότι χθες βράδυ Πρωτομαγιάς έφεραν κάποια φρέσκια καλκάνια απ’ την πηγή του στη Βουλγαρία, οπότε, όπως αντιλαμβάνεσθε, μέσα σε μόλις 15 λεπτά διέσχισα το Πάρκο των Ιλισίων και βρέθηκα εκεί, πεινασμένος και περίεργος για το ψαροφαγικό μου καλούδι, επιτέλους!!

Το καλκάνι, θυμίζει λίγο τον φρέσκο μπακαλιάρο ή τη γλώσσα. Όμως, έχει σάρκα αφράτη, τραγανή και σαφώς πιο γερή απ’ του μπακαλιάρου, ακόμη και της γλώσσας, μυρίζει δε έντονα τη φρεσκάδα τη θαλασσινή, εν προκειμένω της Μαύρης Θάλασσας, από όπου προήλθε.
Αν ο μπακαλιάρος είναι λόρδος ή βαρόνος, και η γλώσσα, μια πριγκιπέσα, τότε το καλκάνι είναι δικαιωματικά, βασιλιάς ή μάλλον αυτοκράτορας των ιχθύων, και η ψαροταβέρνα της γειτονιάς μου, ένα αναπάντεχο κελεπούρι Α’ Τάξεως!!

Η Σοφία, άφθαστη μαγείρισσα, είχε προσθέσει και μια φέτα λεμονιού στο ψήσιμο, δίνοντάς του μια ιδιαίτερη νοστιμιά, μου το σέρβιραν δε με λαδολέμονο και λίγο πρόσθετο λεμόνι.
Το ρομβοειδές αυτό πλάσμα με τη μοναδική γεύση, ζύγιζε 520 γραμμάρια, και μου κόστισε 20.80 €. ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΧΑΛΑΛΙ!!

• Προηγήθηκαν φέτες ψωμιού ψημένες με λαδορίγανη (0.50 €) και

• Μισή μερίδα σούπα. Ήταν κι αυτή μοναδικής νοστιμιάς, φτιαγμένη με πατάτες, καρότα, σέλινο κ. λπ., από ψαρικά δε περιείχε μπακαλιάρο, αλλά και καραβίδες (πρωτοτυπία του μαγαζιού) και σιγοβράζει επί 3 σχεδόν ώρες, σύμφωνα με τη συνταγή τους. Εφάμιλλη και πιθανόν ανώτερη αυτής της Τράτας, του μπαμπά Στέλιου! Τιμή της: ½ Χ 7.00 = 3.50 €. ΕΥΓΕ ΠΑΙΔΙΑ!

Ακολούθησε φυσικά υγρομάντιλο, τον δε σιμιγδαλένιο χαλβά που μου πρότειναν, τον άφησα για μια προσεχή φορά, για να μην αλλοιωθεί η εκλεκτή επίγευση του βασιλιά-καλκανιού μου!!

Πλήρωσα 25 € και είχα τη μοναδική αυτή γαστρονομική μου εμπειρία, χάρη τόσο στην ποιότητα αλλά και την σπάνιν του συγκεκριμένου είδους.

Αποτέλεσμα: φουλ τεσσάρια παντού, και εγκάρδια πρότασή μου για κάθε καλοφαγά, γκουρμέ ή foodie, όπως κι αν θεωρείτε τον εαυτό σας, φίλες και φίλοι χρήστες ή αναγνώστες του ask4food!!

To ΚΑΛΚΑΝΙ στο ΚΑΛΚΑΝΙ ήταν για μένα ΑΝΑΣΤΑΣΗ & ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΜΑΖΙ!!!

02 Μαι 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Σήμερα Μεγάλη Τρίτη 23/4 ήμουνα στο Κολωνάκι και, καθώς γύρω στις 2.30 μ. μ. πείνασα, αποφάσισα να τσιμπήσω κάτι επισκεπτόμενος, δυο χρόνια μετά, την ιστορική αλλά ολότελα νέα ΛΥΚΟΒΡΥΣΗ (Λ).

Σας θυμίζω ότι η ΛΥΚΟΒΡΥΣΗ ήταν το γαλατάδικο στη θρυλική Πλατεία του Κολωνακίου, που λειτουργούσε απ’ το 1948, με προϊόντα απ’ τον τότε προσφυγικό οικισμό της Λυκόβρυσης, με τους 300 μόνο κατοίκους του και τα κοπάδια των αιγοπροβάτων που έβοσκαν αμέριμνα εκεί.
Η Λ εξελίχτηκε σε ζαχαροπλαστείο το 1960 και σε εστιατόριο το 1969.
Τώρα, 70 χρόνια μετά το γαλατάδικο και 50 χρόνια μετά το εστιατόριο που έκλεισε πέρσι και σας πρωτοπαρουσίασα την Πρωτοχρονιά του 2017, άνοιξε την περασμένη βδομάδα μια ολοκαίνουργια και μοντέρνα ΛΥΚΟΒΡΥΣΗ, που κράτησε την ίδια ιστορική επωνυμία, αλλάζοντας όμως όλα τα άλλα: ιδιοκτησία, χώρους, εξοπλισμό, προσωπικό, αστεράτους πλέον σεφ, μενού, γεύσεις και προφανώς την όλη ατμόσφαιρα!

Ας επιχειρήσω λοιπόν να εγκαινιάσω και πάλι τις κριτικές της νέας Κολωνακιώτικης ΛΥΚΟΒΡΥΣΗΣ, που άνοιξε τις πύλες της την περασμένη Πέμπτη 18/4 και λειτουργεί καθημερινά απ’ το πρωί για καφέ και ποτά, ενώ η κουζίνα της, από 12.30 μέχρι τα μεσάνυχτα.

Ο χώρος, μέσα / έξω ανακαινίστηκε τελείως. Εξωτερικά, όπου κάθισα, υπάρχουν πάλι περί τα 30 τραπέζια για 120 περίπου θαμώνες. Τα νέα μαύρα τραπέζια και οι αναπαυτικές ξύλινες καρέκλες με ψάθινο ύφασμα στεγάζονται σε περιφραγμένο γυάλινο εξωτερικό χώρο, όπως και τα διπλανά στέκια, κάτω από μια καινούργια λευκή στέγη με δυνατά φώτα και λειτουργικές σόμπες οροφής.
Εσωτερικά, υπάρχει μακρόστενος καναπές και δύο-τρία τραπέζια, για 12-15 άτομα, ενώ δεσπόζει το μεγάλο μπαρ, με λευκά μάρμαρα και πολύ ξύλο.

Στο υπόγειο βρίσκεται η κουζίνα με τους σεφ να πραγματοποιούν τα θαύματά τους, ενώ στο πατάρι, όπου ανεβαίνεις απ’ τη λευκή μαρμάρινη σκάλα, είναι η ανδρική και η γυναικεία τουαλέτα, πεντακάθαρες, με εντυπωσιακά, λευκά μάρμαρα επίσης σε τοίχους και δάπεδα, αυτόματες βρύσες με φωτοκύτταρο, καθώς και στεγνωτήρες χεριών που αγκαλιάζουν τις παλάμες και σε στεγνώνουν σε 5-10 δευτερόλεπτα!
Ομολογώ πως ο αρχιτέκτονας, Σάκης Κυριακίδης, όπως πληροφορήθηκα, έκανε εξαιρετική δουλειά, σε έναν περιορισμένο μάλλον εσωτερικό χώρο!

Εξωτερικά, με τη βαβούρα της πλατείας, δεν ακουγόταν η μουσική. Μέσα, όμως, επισκεπτόμενος τις τουαλέτες, άκουσα ωραία, σύγχρονη γαλλική μουσική, lounge & jazz.

Στο τραπέζι μου έφεραν ένα όμορφο μαύρο σουπλά, περίεργου καμπύλου σχήματος με σχεδιασμένες ανάγλυφες στρογγυλοειδείς πετρούλες διαφόρων μεγεθών, αλλάζοντας σερβίτσια και οικολογικές χαρτοπετσέτες, με το κυρίως πιάτο και το επιδόρπιο.
Ζήτησα νερό βρύσης, που ήρθε σε μοντέρνο χρωματιστό ποτήρι και ανανεώθηκε δυο φορές, ενώ δεν παρήγγειλα ψωμί.

Στην εξυπηρέτηση ήταν τέσσερα παιδιά, τρία αγόρια και ένα κορίτσι, όλα τους ιδιαίτερα ευγενικά, πολύ πρόθυμα και ενημερωμένα πάνω στο νέο γαστρονομικό αντικείμενό τους, ντυμένα όλα ομοιόμορφα με μαύρα παντελόνια, σιελ πουκάμισα και μπλε ποδιές. Ο επαγγελματισμός, σπάνιος σήμερα, σε προϊδεάζει ευμενώς για ό, τι θα ακολουθήσει!

Πάμε τώρα στην εξαιρετικού ενδιαφέροντος επιλογή των δύο σεφ: executive chef είναι ο Παύλος Κυριάκης με προϋπηρεσία στο βραβευμένο LYCABETUS της Σαντορίνης και προηγούμενη θητεία στη ΣΠΟΝΔΗ.
Head & pastry chef είναι ο ταλαντούχος Γιώργος Ρουσσάκης, που με εντυπωσίασε με ό, τι δοκίμασα. Επειδή τίποτα δεν είναι τυχαίο, πληροφορήθηκα κατόπιν ηλεκτρονικά ότι έχει θητεύσει στο τριάστερο κατά Michelin εστιατόριο Ann Sophie Pic, στην πόλη Valence της Νότιας Γαλλίας!

Το μενού τους, ιταλικής και μεσογειακής γενικότερα κουζίνας, αποτελείται από καμιά 10αριά ορεκτικά και σαλάτες, σε τιμές από 6-22 €, όπως: καρπάτσιο λαυράκι ή μόσχου, τάρτα σπανάκι με τραχανά, κ. λπ. Επίσης, καμιά 10αριά πιάτα με ριζότο ή πάστα, στα 12-18 €, πέντε πίτσες, από 12-15 € και έξι κρεατικά και ψάρια, από 15-28 €, περίπου.
Παρασκευάζουν ακόμη τέσσερα γλυκά και συγκεκριμένα: τιραμισού, millefeuille, pavlova, και πανακότα, το ένα καλύτερο απ’ το άλλο, σε τιμή 7.50 €.

Ήμουν μόνος μου, οπότε παρήγγειλα τα εξής:

• Απ’ τα ζυμαρικά, μία μερίδα casarecce με τρούφα. Πρόκειται για τα ζυμαρικά της Σικελίας, που φτιάχνονται από σιμιγδάλι σκληρού σίτου και νερό. Ήρθαν σε βαθύ πιάτο, φτιαγμένα al dente, όπως πρέπει για τα συγκεκριμένα ζυμαρικά, και είχαν προσθήκη από τρίμματα μαύρης τρούφας, σε συνδυασμό με τριμμένο τυρί. Ζήτησα και πρόσθεσα λίγη ακόμη παρμεζάνα, και κυριολεκτικά απόλαυσα μια εξαιρετικής νοστιμιάς πάστα. Τιμή, στα 15 €.

• Απ’ τα γλυκά ζήτησα την pavlova, το δημοφιλές επιδόρπιο που πήρε το όνομά του απ’ τη διάσημη Ρωσίδα μπαλαρίνα Άννα Πάβλοβα. Ήταν χορταστικό, πρωτότυπο και κυριολεκτικά εκπληκτικής γεύσης! Εύγε Γιώργο Ρουσσάκη, σε σένα και τους Γάλλους ειδήμονες που σε εκπαίδευσαν!!
Το γλυκό αυτό περιείχε άφθονη, τραγανή μαρέγκα τόσο στη βάση του όσο και περιμετρικά, κρέμα λεμονιού, ποικιλία από φρούτα του δάσους, καθώς και στον πυρήνα του, κι εδώ έγκειται η πρωτοτυπία του έμπειρου σεφ, δροσιστικό σορμπέ από ολόφρεσκο μάνγκο. Ήταν ένα ποίημα, που για χάρη του ξέχασα για λίγο τη λατρεία μου της σοκολάτας, και που μόνο γι’ αυτό αξίζει μια επίσκεψή σας στη Λυκόβρυση, συνδυάζοντάς το με καφέ ή ποτό. Τιμή, στα 7.50 €, χίλιες φορές χαλάλι!!

Πλήρωσα 22.50 € και είχα μια ενδιαφέρουσα γαστρονομική εμπειρία, που σας προτείνω για την επόμενη φορά που θα βρεθείτε στα πέριξ.

Απ’ απ’ τον παλιό γαλατά και το κλασικό ελληνικό εστιατόριο δεκαετιών, περάσαμε πλέον στην εποχή της φίνας μεσογειακής κουζίνας, που διεκπεραιώνουν άψογα οι δύο επιλεγμένοι επαγγελματίες σεφ.
Κάθε πράγμα, πράγματι, στον καιρό του!
Ευχές για καλό Πάσχα!!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη piperman.

10 Απρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Σήμερα Τετάρτη 10/4 είχα μια εκπληκτική μεσημεριάτικη γαστρονομική εμπειρία με ψαγμένα ελληνική tapas. Το στέκι αυτό που άνοιξε τον Φλεβάρη έχει το όνομα της περιοχής του: είναι λοιπόν το GARGARETTA (G), στη Γαργαρέττα φυσικά του δημοφιλούς Κουκακίου. Στη γωνία ακριβώς της Ροβέρτου Γκάλλι και Καβαλότι, δίπλα στο μικρό παρκάκι, και ακριβώς απέναντι απ’ το ξενοδοχείο HERODION. Η συνοικία πήρε, ως γνωστόν, την ονομασία της απ’ την παλιά αρχοντική ιταλική οικογένεια των Gargaretta, που απ’ τα Μεσαιωνικά χρόνια είχε στην ιδιοκτησία της πολλά κτήματα εκεί.

Στην Ελλάδα έχουμε τους μεζέδες και τα χιλιάδες μεζεδοπωλεία. Τα tapas είναι ισπανικοί μεζέδες, όπως αυτοί εδώ και δύο δεκαετίες στο tapas bar στο Γκάζι. Ελληνικά tapas έχει π. χ. το MONO στη Μητρόπολη, ή το ΣΕΡΣΕ ΛΑ ΦΑΜ, ενώ ανατολίτικα tapas, θα απολαύσουμε στα ΚΑΡΑΜΑΝΛΙΔΙΚΑ ΤΟΥ ΦΑΝΗ, κ. ο. κ.

Εδώ λοιπόν στη GARGARETTA θα ευχαριστηθούμε με την ψυχή μας ελληνικότατα, ψαγμένα και γαστρονομικά tapas, σε οικονομικές τιμές και μερίδες μεγέθους μεζέ. Πρόκειται για ένα all day bistrot που λειτουργεί καθημερινά από 09.00 μέχρι μεσάνυχτα. Μέχρι τη 1 μ. μ. τις καθημερινές σερβίρει φοβερά breakfasts (12-14 €) & brunches, με αυγά, σάντουιτς, κ. λπ., στα 5-7 € τη μερίδα. Στη συνέχεια, μεσημέρι μέχρι βράδυ σερβίρουν μενού διαφόρων πιάτων, όπου θα αναφερθώ πιο κάτω.

Πού οφείλεται αυτό το γευστικότατο αποτέλεσμα; Μα βέβαια στο ότι η G είναι τρόπον τινά ένα μικρό παράρτημα του HERODION, αφού το άνοιξε, όπως πληροφορήθηκα διαβάζοντας στη συνέχεια, η ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου, κ. Κάτια Τσιμιδοπούλου και μάλιστα έφερε τους σεφ του ξακουστού Point a (του εστιατορίου στο roof garden του ξενοδοχείου της), τους Κρητικούς σεφ, Μανώλη Μαυριγιαννάκη και Μάριο Πιρπιρίδη, οι οποίοι βελτίωσαν περαιτέρω το μενού τους, με νέα εμπνευσμένα πιάτα, βασισμένα όλα σε ό, τι καλύτερο παράγει η ευλογημένη ελληνική γη! Οι σεφ έχουν σημαντική προϋπηρεσία στα: 48, Balux, Sani Resort, κ. λπ.
Το γευστικό αποτέλεσμα ολοκληρώνει ο νέος pastry chef Λυκούργος Θεοδοσόπουλος, με παραδοσιακά γλυκά, όλα τους σε εντυπωσιακές εκτελέσεις.

Ο χώρος είναι ζεστός, ατμοσφαιρικός, και ήδη στις 13.30 ήταν γεμάτος ασφυκτικά από Έλληνες και κυρίως ξένους τουρίστες που κατακλύζουν το Κουκάκι, Μακρυγιάννη και Ακρόπολη. Η ψηλοτάβανη αίθουσα, ύψους άνω των 4 μέτρων, έχει στις δύο όψεις της τεράστιες τζαμαρίες μέχρι την οροφή (! ), και είναι φωτεινότατη. Έχει ανοιχτούς γκρι βαμμένους τοίχους, εκπληκτικό μαρμάρινο δάπεδο μπεζ και ροζ αποχρώσεων, και απλώνεται σε δύο επίπεδα, όπου στο ψηλότερο υπάρχει η μικρή εσοχή με τη λεγόμενη κόκκινη αίθουσα για πριβέ dining 8 περίπου ατόμων, ενώ στο κάτω επίπεδο υπάρχουν 4 τραπέζια για καμιά 10αριά άτομα, κατά μήκος δε των τζαμαριών, μεγάλοι πάγκοι με ψηλά καθίσματα, για 10-12 άτομα, στον δε εξωτερικό χώρο, 2 τραπέζια μεγάλα για 12 άτομα, κυρίως νεαρές τουρίστριες που απολάμβαναν, τρώγοντας, την ανοιξιάτικη λιακάδα. Συνολικά, μια δυναμικότητα 40-50 θαμώνων, όπου μου είπαν ότι το βράδυ γεμίζει ασφυκτικά με καμιά 50αριά άτομα, κάποια εννοείται όρθια.
Την ωραία αρχιτεκτονική διακόσμηση είχε αναλάβει η αρχιτέκτων Έλενα Σταυροπούλου, που κατάφερε να δημιουργήσει έναν χώρο μοντέρνο και μινιμαλιστικό, χωρίς την παραμικρή περιττή λεπτομέρεια.

Η μουσική, ξένη lounge & pop, δεκαετιών 70, 80, 90, έδενε με το φίνο περιβάλλον. Ανάμεσα στα ακούσματα, ξεχώρισα τα SHE (Elvis Costello), LADY IN RED (CHRIS DE BURGH), ALL ABOUT LOVE, κ. λπ.
Φυσικά, δύο πεντακάθαρες τουαλέτες στο υπόγειο, συμπληρώνουν την όλη εικόνα.

Μια ακόμα σημαντική λεπτομέρεια της G: Προς τη μία πλευρά, υπάρχουν ράφια μέχρι σχεδόν την οροφή, γεμάτα καλούδια, τα οποία φυσικά πωλούνται, σε λογικές τιμές που αναγράφονται καθαρά σε ετικέτες. Ανάμεσά τους: μαρμελάδες, ζυμαρικά, κριτσίνια, κουλούρια, σάλτσες, καφέδες, και φυσικά, τα περισσότερα απ’ τα κρασιά της κάβας τους!

Στην εξυπηρέτηση ήταν μια νεαρή κοπέλα και ένας σερβιτόρος, με ευπρεπείς γκρι ποδιές με την επωνυμία του μαγαζιού, και αεικίνητοι για να προλάβουν τους πάντες και τα πάντα.

Στο μενού τώρα, ξεχώρισα τα εξής πιάτα.

Υπάρχουν, λόγω ημερών, τα ελληνικά νηστίσιμα, όπως π. χ. ταραμοσαλάτα, γαρίδες ριζότο, αγκινάρες α λα πολίτα.., από 3.50-12 €.
Ακολουθούν τα 13 φοβερά και ελληνικότατα tapas, σε λογικές τιμές, από 5-11 €. Ανάμεσά τους, πέραν όσων δοκίμασα, ξεχωρίζει το ναξιώτικο τραγανό πατούδο (κατσίκι γεμιστό με ρύζι και χόρτα), οι μαντλέν παστουρμά, τα ελληνικά fish & chips, και διάφορα άλλα. Επίσης, οι χορταστικές τους σαλάτες!
Σερβίρουν ακόμη ποικιλίες με ελληνικά αλλαντικά και τυριά, που πηγαινοέρχονταν στους μεγάλους δίσκους!

Τα λίγα αλλά εκλεκτά γλυκά του Λυκούργου Θεοδοσόπουλου, περιλαμβάνουν: μηλόπιτα, πάστα αμυγδάλου, σοκολατίνα και pavlova, σε διαφορετική, εξωτική version, όπου αντί φράουλας, περιέχει ινδοκάρυδο και καραμέλα!

Η κάβα τους περιλαμβάνει 30 ετικέτες κρασιών, κυρίως ελληνικών, με κάποια ιταλικά και γαλλικά, όλα σε λογικές τιμές από 22-37 € (τιμή που αφορά το βραβευμένο Κτήμα Γεροβασιλείου Viognier, περιοχής Επανομής, που στις κάβες έχει 18-20 €).
Επίσης, αποστάγματα (τα 200 ml στα 9 €), αφρώδεις και επιδόρπιους οίνους, 5 ελληνικές μπύρες, στα 4-6 €, κοκτέιλ, στα 7-10 €, πάσης φύσεως αφεψήματα, κ. α.

Δοκίμασα λοιπόν τρία πράγματα, το ένα καλύτερο του άλλου!

• Για αρχή, ζήτησα μία μερίδα ceviche χτένια, που ήταν ένα εκπληκτικό σε εμφάνιση και γεύση πιάτο, με 5-6 κομμάτια από χτένι (θυμίζω ότι πρόκειται για τα δημοφιλή scallops, τα γευστικά μαλάκια των ωκεανών).
Ήρθαν βυθισμένα σε πυκνή κρέμα από σελινόριζα, με μια πράσινη σάλτσα (verde, όνομα και πράγμα! ) από πράσινες ντομάτες (ως γνωστόν, αντιοξειδωτικές και με βιταμίνη B! ). Mε το πιρούνι τσάκισα τα χτένια και με το κουτάλι αποτελείωσα τη σος! Μην το χάσετε!! Τιμή στα 10.00 €.

• Κατόπιν πήρα την άλλη σπεσιαλιτέ τους, να γλείφετε τα δάχτυλά σας: τους λουκουμάδες με το τηγανιτό αβοκάντο. Ήρθαν τριπλοί χορταστικοί λουκουμάδες, ο ένας πάνω στον άλλο (! ), με άφθονο τηγανιτό και κρεμώδες αβοκάντο, καθώς και βολάκι Άνδρου (το τυρί από αγελαδινό παστεριωμένο γάλα), με εκλεκτή μαγιονέζα από λιαστή ντομάτα!
Δεν έχετε δοκιμάσει τέτοια αμβροσία, και μάλιστα στην τιμή ενός απλού λουκουμά, δηλαδή, στα 5.50 €!

• Για γλυκό πήρα την εκπληκτική στρογγυλή σοκολατίνα του Λυκούργου, και φυσικά δεν το μετάνιωσα καθόλου, εραστής της σοκολάτας γαρ!!
Φυσικά, επιφυλάχτηκα την προσεχή φορά να δοκιμάσω την εξωτική τους pavlova. Όλα τα επιδόρπιά τους, στα 5.50 €.

Πλήρωσα 21.00 € και καταευχαριστήθηκα γαστρονομικό γεύμα σε ένα ωραίο περιβάλλον. Φυσικά, βαθμολογώ με φουλ τεσσάρια και εννοείται πως θα ξαναπάω με παρέα κάποιο βράδυ.

Μια μόνο παρατήρηση: έλλειπε αυτό το στοιχειώδες κέρασμα, έστω κάποια αλοιφή στην αρχή, ή ένα σφηνάκι στο τέλος, και μάλιστα καταμεσής μιας περιοχής κατ’ εξοχήν τουριστικής. Ελπίζω η ευγενής ιδιοκτήτρια να τη λάβει σοβαρά υπόψη της!

Μολαταύτα, φίλες και φίλοι χρήστες, μετά λόγου γνώσεως, πρόκειται για ένα νέο, μοναδικό διαμαντάκι, που τιμά την περιοχή, με την υψηλού επιπέδου φαντασία, δημιουργικότητα και πρωτοτυπία των δύο Κρητικών σεφ.
Εύγε!
Να το τιμήσετε, για μια αξέχαστη, ατμοσφαιρική βραδιά!!

ΥΓ: Στο πλούσιο μενού στο ΕΛΑΙΑΣ ΓΗ, από παραδρομή λησμόνησα να αναφέρω τη νοστιμότατη σούπα τραχανά, με κύβους από χαλούμι. Συγγνώμη για την ακούσια παράλειψή μου!

17 Μάρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Κυριακή της Τυρινής, πρωί 10ης Μάρτη, παραμονή Καθαράς Δευτέρας και νηστείας της Σαρακοστής, είμαστε στην Κηφισιά με ένα φίλο μου και, έμπλεοι ενθουσιασμού, οδεύουμε στο ΕΛΑΙΑΣ ΓΗ (ΕΓ) για ευωχία μας, στα υψώματα της Πολιτείας, πάνω ακριβώς απ’ το ομώνυμο Tennis Club, κατόπιν επιτυχούς τηλεφωνικής κράτησής μας για τις 2.30 μ. μ.
Η απόφασή μας βασίστηκε και στις άριστες κριτικές των χρηστών, πολλές απ’ τις οποίες μάλιστα με φουλ τεσσάρια, ειδικά των τετράσκουφων φίλων μας που οι περισσότεροι το επισκέφθηκαν κάποιο ρομαντικό Σαββατόβραδο, με εξαίρεση τον αγαπητό fratello, ο οποίος σε επίσκεψή του το 2011 το είχε αξιολογήσει πιο ρεαλιστικά με τριάρια.
Λέμε, θα χαλάσουμε τουλάχιστον καμιά ογδονταριά ευρώ, αλλά -μέρα που είναι- θα απολαύσουμε το σούπερ σπέσιαλ κυριακάτικό τους μενού των 14 γευστικών και πολυδιαφημισμένων πιάτων στα 32 € το κεφάλι, αφού το μενού των 24 γεύσεων, μας πέφτει πολύ στην ωριμότητά μας…

Πού να φανταστούμε, όμως, ότι μια τέτοια Κυριακή, με τη φοβερή καλοκαιρία, έμελλε να συρρεύσει εκεί το μισό Λεκανοπέδιο, με αποτέλεσμα το ξεχείλισμα και των 300 σχεδόν θέσεων του μαγαζιού, τόσο στη μεγάλη αίθουσα όσο και στην πανοραμική βεράντα, με θέα απ’ τον Πειραιά και τη Σαλαμίνα μέχρι την Πάρνηθα!

Εμείς οι Ρωμιοί είμαστε, ως γνωστόν, λίγο απρογραμμάτιστοι και ανέτοιμοι για εξάρσεις. Γιατί μπορεί το μαγαζί, μισογεμάτο σε δεδομένη στιγμή, με μια πελατεία π. χ. 150 θαμώνων, να εξυπηρετείται άψογα, ή έστω ομαλά, από ένα επιτελείο π. χ. 15 ατόμων (μάγειρες, σερβιτόροι, μαιτρ, υποδοχή, παρκαδόροι, κ. λπ. ), αλλά, όπως και να το κάνουμε, όταν τιγκάρει με 300 πεινασμένους που καταφθάνουν σχεδόν ταυτόχρονα, κάπου θα χωλαίνει η όλη εξυπηρέτηση…
Κι αν ακόμα προσλάμβανε 2-3 γκαρσόνια επιπλέον για κάτι τέτοιες μέρες, πάλι τα κατά μέσο όρο 20 πιάτα ανά κεφάλι για τόση πελατεία, θα ήταν δύσκολο, σχεδόν αδύνατο, να προετοιμαστούν με μιας απ’ την κουζίνα, η οποία σημειώτεον απέχει πολλά μέτρα, απ’ την άκρη της βεράντας τουλάχιστον, όπου εμείς βρισκόμασταν.

Φαντάζεστε ποιο ήταν το αποτέλεσμα: φάγαμε μέσα σε ένα τέταρτο της ώρας τα μισά πρώτα πιάτα, μετά περιμέναμε σχεδόν μία ώρα (!! ) για τα υπόλοιπα, μετά πάλι μισή ώρα για τα κυρίως, και άλλη μισή για τα γλυκά, που τους είπαμε ότι δεν τα θέλαμε, αλλά αυτοί, ως εκ θαύματος, τα έφεραν αυτοστιγμεί μαζί με το λογαριασμό!
Όλα τα γειτονικά τραπέζια εξυπηρετούμασταν περίπου κατ’ αυτό τον τρόπο, που φυσικά ουδόλως τιμά έναν υποτιθέμενο χώρο γοήτρου. Ένα μενού τόσων πιάτων, όπου βέβαια θα αναφερθώ στη συνέχεια, θες δυο ώρες περίπου για να το απολαύσεις εξυπηρετούμενος κανονικά, και όχι τρεις τουλάχιστον ώρες και μάλιστα τρώγοντάς το κατά δόσεις από αγχωμένους και κάποτε ασθμαίνοντας, ευσυνείδητους ωστόσο, σερβιτόρους!!

Έτσι, η βαθμολογία μου της εξυπηρέτησης με 2 στα 4, είναι ε π ι ε ι κ έ σ τ α τ η, χάρη στις φιλότιμες προσπάθειες από τα ευγενέστατα και απόλυτα ενημερωμένα άτομα που προσπαθούν να τη διεκπεραιώσουν, χάρη στην πανέμορφη θέα, καθώς και το μεράκι με το οποίο έχει φτιαχτεί το ιστορικό μαγαζί.
Πρέπει, πάντως, το ΕΓ να συντονίσει εξάπαντος τις ενέργειές του προκειμένου να βελτιώσει, παντί σθένει, την ευρυθμία του σέρβις, αλλά και να εκσυγχρονίσει στοιχειωδώς το μενού του, αφού ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται!

Ο συγκεκριμένος χώρος στέγαζε το Symposium House απ’ το 1977-1996, κατόπιν τα ΚΙΟΥΠΙΑ, μέχρι το 2006, που μεταφέρθηκαν στο Κολωνάκι στην οδό Δεινοκράτους για κάποια χρόνια, ενώ μέχρι πρόσφατα υπήρχαν στη Ρόδο. Σαν ΕΛΑΙΑΣ ΓΗ υφίσταται απ’ το 2007 και στα 12 αυτά χρόνια παραμένει ένα δημοφιλές στέκι των καλοφαγάδων, οι οποίοι ευωχούνται με την πληθώρα των πιάτων που προσφέρει, όπως άλλωστε μας είχαν συνηθίσει και τα Κιούπια, των οποίων μάλιστα διατηρεί τον σεφ κ. Κανελλόπουλο.

Ο σεφ προΐσταται ενός επιτελείου 5-6 βοηθών μαγείρων, που εργάζονται αεικίνητα ανάμεσα σε ξυλόφουρνους, κατσαρόλες και σχάρες, για να φτιάξουν τα μενού των 24 γεύσεων, στα 36 € ή 40 € με επιλογή κρεάτων, και των 14 γεύσεων που δοκιμάσαμε, στα 32 €. Υπάρχει και a la carte με κρεατικά περί τα 20 € η μερίδα, οπότε φυσικά συμφέρουν τα μενού.

Αξίζει τον κόπο να επισκεφθεί κάποιος το ΕΓ μόνο και μόνο για τον χώρο του, που μας θύμισε το μουσείο Π. Βρέλλη έξω απ’ τα Γιάννενα. Για να ανέβει κάποιος στην κυρίως αίθουσα πρέπει να περάσει πρώτα από μια λαβυρινθώδη αλλά ατμοσφαιρική πετρόχτιστη στοά – κελάρι, με τρεχούμενα νερά, στάμνες και πολλές γωνιές, διαμορφωμένες σε κάβες παλιών, σκονισμένων κρασιών!
Ακολουθεί καλωσόρισμα με σφηνάκι μαστίχας ή τσίπουρου, καθώς και ελίτσες!
Ανεβαίνοντας υπάρχει το μανάβικο με λογής-λογής ζαρζαβατικά σε τελάρα, και πίσω του ένα μεγάλο μπαρ με βαζάκια.
Η μεγάλη αίθουσα, όπου επικρατούν λευκές αποχρώσεις, έχει ξύλινο δάπεδο, και πολλά ράφια με καλούδια, όπως ελιές, ζυμαρικά, ψωμιά, τουρσιά, ξηροί καρποί, ποτά, καθώς και ανθοστόλιστα βάζα.
Σε περίοπτο σημείο της αίθουσας βρίσκεται μια ελιά (ελαίας γη γαρ! ), ενώ οι τοίχοι είναι κι αυτοί στολισμένοι με κάδρα που απεικονίζουν κυρίως νεκρές φύσεις.

Μουσική απ’ τα μεγάφωνα ακούγαμε ένα συνδυασμό ελαφράς ελληνικής και ξένης lounge, σε ένταση όμως ικανή, μιας και επικρατούσε το σχετικό νταβαντούρι απ’ την κοσμοσυρροή!
Οι τουαλέτες, σε καλή γενικά κατάσταση, βρίσκονται στο βάθος της αίθουσας, είναι δε τρεις γυναικείες και δύο ανδρικές, όπου υπάρχουν και ουρητήρια.

Μόλις καθίσαμε μας έφεραν μαντήλια με ροδόνερο για τα χέρια μας και ακολούθησαν:
• Ντιπ με πάστα ελιάς και ροζ τυροκαυτερή
• Λίγο ελαιόψωμο και λίγο καρωτόψωμο
• Μακρόστενες ζεστές πιτούλες
• Το τουρτάκι με ελληνικά τυριά και κριθαροκούλουρα, ατυχώς, ξεχάστηκε!
• Μελιντζανοσαλάτα με φέτα, που τη φτιάξανε επί τόπου. Πολλή καλή!
• Σαλάτα ελαίας γη, με ντοματίνια, ραδίκια, λόλα, ραπανάκια, παξιμάδια σίκαλης και δείγμα ανθότυρου. Καλή επίσης.
• Ακολούθησε, μια ώρα σχεδόν μετά, η χορτόπιτα από αγριόχορτα, καλή.
• Δυο κομματάκια πάπιας σε πουρέ γλυκοπατάτας, με φαγώσιμα λουλουδάκια. Επίσης νόστιμα.
• Για αλλαγή της γεύσης μας, πριν απ’ τα κυρίως πιάτα, μας έφεραν, αρκετά αργότερα, δροσιστικά σορμπέ λεμόνι, με βασιλικό.
• Εγώ για κυρίως πιάτο διάλεξα μια μερίδα αρνάκι στον ξυλόφουρνο, που ήρθε μέσα σε πήλινο σκεύος, με σφραγισμένη ζύμη που έκοψαν, καφέ σος και συνοδεία από πατάτες, αγκινάρες και μανιτάρια. Ήταν για μένα μια γεύση ουδέτερη, και θα περίμενα κάτι νοστιμότερο για κύριο πιάτο!
• Ο φίλος μου πήρε μια μερίδα μπιφτέκια στάκας, που ήταν 4 μακρόστενα κομμάτια, γαρνιρισμένα με κολοκυθάκια, κίτρινη και κόκκινη πιπεριά και μια στρογγυλή φέτα ελαφρά βρασμένου παντζαριού. Ήταν αρκετά καλή…
• Για επιδόρπιο ήρθε ένα παγωτό λουκούμι τριαντάφυλλο, μέσα σε παγωμένο σκεύος, που τη θεωρήσαμε μέτρια σαν σπεσιαλιτέ τους!
• Ένα κανταΐφι με κρέμα λευκής σοκολάτας, που δεν συγκρίνεται με τα κλασικά κανταΐφια!
• Και μαστίχα μους από bitter chocolate, στην κυριολεξία δυο κουταλάκια (!! ).

Ήπιαμε ένα μικρό μπουκαλάκι κρασί Τσάνταλη Αθήρι (187 ml) στα 7 €, και ένα κόκκινο, Τσάνταλη Ραψάνη, στα 8 €, που στις κάβες έχουν περί τα 2 €!! Επίσης ένα εμφιαλωμένο νερό, στα 3 €.

Τα κρασιά τους είναι γενικά υπερτιμημένα. Έχουν 15 λευκά από 25-33 €, 5 ροζέ από 24-28 € και 20 κόκκινα από 27-63 € (για το Μαγικό Βουνό του Λαζαρίδη, που στις κάβες στοιχίζει περίπου 20-25 € ). Επίσης, αφρώδεις οίνους και σαμπάνιες, στα 70-200 € (για την Dom Perignon), αποστάγματα, ποτά, καθώς και μπύρες, (στα 4-5 €. ), ενώ τα ποτήρια κρασί κυμαίνονται στα 7-8 € τα περισσότερα.
Εξάλλου, σερβίρουν και ορισμένα προτεινόμενα κρασιά, λευκά και κόκκινα, στα 20-22 €, όπως π. χ. το κόκκινο Κτήμα Χατζημιχάλη, Le Rouge, κ. λπ.
Νομίζω, πάντως, πως πρέπει να επανεξετάσουν την τιμολογιακή πολιτική των ποτών τους, συμπιέζοντας κάπως τις τιμές τους, γεγονός που πιστεύω ότι θα αυξήσει την κατανάλωση και τον τζίρο τους.

Ο λογαριασμός μας ήταν 82 €, εκ των οποίων 64 € τα δύο μενού, και 18 € τα ποτά. Κατηγορία τιμής 26-36 € το άτομο.
Βαθμολογώ τη γεύση, με τα ups and downs της, επίσης επιεικώς με 3 (στην ουσία θεωρώ πως ήταν 2.50 στα 4), όπως και τον χώρο- που με τον συνωστισμό δεν τον χάρηκα, αλλά και το συνολικό value for money μια τέτοιας Κυριακής, με 3 στα 4.

Για κάποιο ξένο φίλο σας ή μια επέτειο, θα σας συμβούλευα, λοιπόν, να προτιμήσετε ένα ρομαντικό βραδάκι καθημερινής και να είστε κατά το δυνατόν υπομονετικοί.
Ανεξάρτητα, όμως, του αν ισχύει το κάθε πέρσι και καλύτερα, ελπίζω οι ιθύνοντες να λάβουν υπόψη τους τις καλόπιστες, όπως πάντα, υποδείξεις μου.

Συμπερασματικά, η Μελίνα μάς προειδοποίησε πριν από 60 χρόνια: Ποτέ την Κυριακή! Αποφύγετε λοιπόν κυριακάτικες βαβούρες με τους περίεργους ρυθμούς σερβιρίσματος που σας περιέγραψα, που μου θυμίζουν εστιάσεις τεράστιων γκρουπ σε καταλύματα All Inclusive, τα οποία προσφέρουν συνήθως πολλά εδέσματα, παραδοσιακά και κάπως παλιομοδίτικα, έστω κι αν εξυπηρετούν μια μερίδα πελατών –πράγμα που είναι απόλυτα θεμιτό και σεβαστό!

07 Μάρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Νιώθεις τυχερός, όπως και να το κάνουμε, όταν 100 μέτρα απ’ το σπίτι σου, στα διπλανά τετράγωνα έχεις το μοναδικό CTC του Τσιοτίνη, το εκλεκτό ταβερνείο 5Φ και από προχθές ΤΟ ΚΑΠΛΑΝΙ (Κ), με μια μοναδικής νοστιμιάς Κρητική κουζίνα!!

Τα Καπλάνια, λοιπόν, ή Ρωμανάκια, είναι οι σημερινοί απόγονοι 5ης γενιάς του Γιώργη Ρωμάνου, απ’ τα Βορίζα, του νομού Ηρακλείου στις πλαγιές του Ψηλορείτη, πιο πάνω απ’ τις Μοίρες. Ο Ρωμάνος, μέλος της Φιλικής Εταιρίας, ήταν ο μέγιστος των Κρητικών οπλαρχηγών, που εξολόθρευσε τους Τούρκους του Ομέρ Πασά στο Λασίθι, στην Επανάσταση του 1866/67 και γι’ αυτό οι Τούρκοι, τρομοκρατημένοι, τον αποκαλούσαν Kaplan, που σημαίνει το αγρίμι, το άγριο αιλουροειδές τετράποδο, που κατ’ εξοχήν είναι η τίγρης!

Πεντάκις εγγόνι του, ο Μανώλης άνοιξε αυτές τις μέρες το ΚΑΠΛΑΝΙ, με την εικόνα του ηρωικού προγόνου του και τον επεξηγηματικό τίτλο Κρητική Μεσόγειος.
Ρωμανάκι είναι λοιπόν ο νεαρός και δραστήριος σεφ-πατρόν της μοναδικής αυτής Κρητικής γωνιάς, και όπως μου είπε είναι αδελφός του ιδιοκτήτη της ταβέρνας ΤΑ ΡΩΜΑΝΑΚΙΑ στην Αγία Παρασκευή, που χαλάει επίσης κόσμο εδώ και χρόνια.

Το Κ βρίσκεται σε μοναδική θέση, στα όρια Ιλισίων και Καισαριανής, διαγωνίως απέναντι απ’ το Caravel και ακριβώς απέναντι απ’ το Νοσοκομείο Συγγρού και το Αθλητικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, στην κεντρική τριπλή διασταύρωση της Βασιλέως Αλεξάνδρου (του ξενοδοχείου) με την Ευφρονίου και την Ούμπλιανης, στο σημείο που μέχρι πέρσι λειτουργούσε υποκατάστημα της Attica Bank.

Λειτουργούν καθημερινά, μεσημέρι και βράδυ, από 13.00-01.00, ενώ την Κυριακή, μέχρι τις 18.00. Δίνουν και φαγητά σε πακέτα, αλλά προς το παρόν δεν έχουν προγραμματίσει delivery.

O φωτεινός χώρος με λευκές αποχρώσεις και τζαμαρίες ολόγυρα, σου δίνει μια αίσθηση άνεσης και μια θαυμάσια αύρα. Τόσο το δάπεδο όσο και τα τραπέζια είναι από ανοιχτόχρωμη σουηδική ξυλεία, κατανεμημένα σε τρεις χώρους: τον κεντρικό εσωτερικό κυρίως χώρο, τον εξωτερικό περιμετρικό ημιστεγασμένο και το πατάρι, επίσης περιμετρικά, με ωραίους έγχρωμους πίνακες και με ωραία θέα τριγύρω. Τα ενδιαφέροντα χάρτινα σουπλά έχουν βέβαια την εικόνα και την ιστορία του πρόγονου Καπλάνη!
Υπάρχει μπαρ μπαίνοντας, απ’ την οδό Ούμπλιανης, ενώ η κουζίνα είναι κλειστή, με περιστρεφόμενη πόρτα που επικοινωνεί με την κυρίως αίθουσα και δυο χαριτωμένα διακοσμητικά παραθυράκια, που βρίσκονται δεξιά της.

Απ’ τα μεγάφωνα ακούγεται εκλεκτή έντεχνη ελληνική μουσική, με πολλά Κρητικά τραγούδια, που δένουν με την όλη ατμόσφαιρα. Άκουσα, μεταξύ άλλων, Κότσιρα (Φύλακας Άγγελος), Μητροπάνο (Σου ‘χα πει πως πέφτεις έξω), Ξυλούρη (Ήτανε μια φορά), νησιώτικα του Πάριου, και πολλά άλλα στο ίδιο μοτίβο.
Τα καθαρά WC (1+1) βρίσκονται στο πατάρι.

Πήγα γύρω στις 3 μ. μ. στις 7/3 και η αίθουσα ήταν μισογεμάτη, αν και μετρούν ελάχιστες μέρες, αφότου έκαναν εγκαίνια.
Η εξυπηρέτηση ήταν αρτιότατη, απ’ τον ευγενέστατο και πλήρως ενημερωμένο νεαρό σερβιτόρο, επίσης Μανώλη, συντοπίτη του ιδιοκτήτη.

Όσον αφορά το φαγητό, αυτό είναι ακραιφνώς Κρητική κουζίνα, με το μενού ανηρτημένο κοντά στην είσοδο και ορατό εξωτερικά, βασισμένο σε προϊόντα που έρχονται σχεδόν καθημερινά από φίλους τους ντόπιους προμηθευτές!

Απ’ τα ορεκτικά υπάρχουν ντολμαδάκια, καλιτσούνια, λουκάνικο, φαβέτα με βολβούς, στάκα, χοιρινές μπουκιές, αμανίτες σχάρας, γουμίδια, δηλ. συκωταριά, απάκι, αλλά βέβαια και χοχλιοί μπουμπουριστοί, όλα αυτά σε λογικές τιμές, από 5.50-8.00 €.

Στα κυρίως περιλαμβάνεται γαμοπίλαφο, αλάνι, δηλ. κόκορας με χοντρά μακαρόνια, κουνέλι λεμονοριγανάτο, κατσικάκι φρικασέ, μοσχαρίσια μάγουλα, οφτό αρνί, μοσχαρίσια μπιφτέκια, χοιρινό φιλέτο και κοτόπουλο μπούτι μαριναρισμένο σε σπόρους σιναπιού με βούτυρο. Τιμές από 9.00-13.00 €.

Το μαγαζί έχει φροντίσει και για τη γλυκιά μας τελική επίγευση με Σφακιανή πίτα με μέλι, μαστιχόγλυκο με παγωτό καϊμάκι, καρυδόπιτα, κ. λπ., γύρω στα 6-7 €.

Από κρασί έχουν 1ης ποιότητας Ηρακλειώτικο χύμα, λευκό ποικιλία Βιλάνα, στα 9.00 € το λίτρο (μου πρόσφεραν ένα ποτήρι και ήταν εξαιρετικό! ), και κόκκινο μπρούσκο, στα 10.00 €.
Σερβίρουν επίσης αποστάγματα, τσικουδιά, ρακόμελο και ούζο, τα 200 ml στα 6.00-7.00 €.
Από μπύρες, διαθέτουν Ρεθυμνιακή, Μάμος, Εζα και Άλφα, στα 3.50-4.00 €.
Έχουν επίσης αναψυκτικά και αποστάγματα, στα 2.50-3.00 €.

Εγώ λοιπόν δοκίμασα τα εξής:
• Με ρώτησαν για νερό και ζήτησα βρύσης, οπότε ήρθε κρύο νερό μέσα σε ένα ωραίο γυάλινο μπουκάλι. Ψωμί ήρθαν φέτες λευκού μέσα σε ένα εκπληκτικό μικρό καλάθι.

• Με κέρασαν μ ο ν α δ ι κ ή ς ποιότητας Κρητική ρακή. Επίσης, μέσα σε ένα πιατάκι, κομμένες πράσινες ελιές τους, συνοδευόμενες απ’ το φημισμένο τους ξύγαλο, που είναι λευκό κρεμώδες τυρί, προϊόν ζύμωσης και ό, τι έπρεπε για να το αλείψω στο ψωμί μαζί με τις ελίτσες!

• Μια μερίδα με συνδυασμό από χορτοκαλίτσουνα και μυσηθροκαλίτσουνα, που ήταν φρεσκότατα και όπως ακριβώς τα περίμενα.

• Μια καυτή στάκα με τηγανιτό αβγό, μέσα σε ειδικό μπολ. Ήταν όλα τα λεφτά!! Κυριολεκτικά μια π α ν δ α ι σ ί α που όμοιά της είχα χρόνια να φάω!! Το ΚΑΠΛΑΝΙ αξίζει μόνο και μόνο για τη σπεσιαλιτέ του αυτή, αν και τα επιφωνήματα των γύρω θαμώνων συνηγορούσαν ότι όλα είναι πεντανόστιμα. Μανώλη εύγε!!

• Πήρα ακόμη μια μερίδα κοτόπουλο μαριναρισμένο σε σπόρους σιναπιού, που ήταν επίσης πολύ νόστιμα μπουτάκια, ενός χωριάτικου Κρητικού κοτόπουλου, που στην Αθήνα της σήμερον είναι σχεδόν αδύνατο να βρεις!

Είμαι τυχερός που τους έχω κοντά μου και αντιλαμβάνεστε πως θα τους τιμώ δεόντως, είτε στον ωραίο τους χώρο, είτε με take away, εφόσον είμαι βιαστικός.

Πλήρωσα 21 €, έφαγα του σκασμού, γευόμενος ποιοτικά εδέσματα, όλα τους σπεσιαλιτέ απ’ τη Μεγαλόνησο, και καταευχαριστήθηκα, χάρη σε ένα ξεχωριστό και φιλότιμο μεσημεριανό γεύμα.

Είναι, λοιπόν, προφανές πως τους συστήνω ανεπιφύλακτα, τους βαθμολογώ επάξια με τεσσάρια σε όλα, και πιστεύω πως θα τους τιμήσετε κι εσείς δεόντως, αναδεικνύοντας το γαστρονομικό αυτό διαμάντι στα δημοφιλή στέκια του αγαπητού μας σάιτ!!

22 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Πέμπτη μεσημέρι 21/1, κατεβαίνοντας τη Λεωφόρο Συγγρού πέφτω ξάφνου στο νέο ινδικό στέκι, το JAIPUR PALACE (JP), που βρίσκεται μεταξύ του Hyatt (τέως Ledra Marriott) και του κτιρίου με τις πολυτελείς σουίτες Athenaeum Palace, λίγο πιο πάνω απ’ τον Άγιο Σώστη. Αναπόφευκτοι είναι οι συνειρμοί μου για τον εμβληματικό αυτό όμιλο των ινδικών εστιατορίων στην Αθήνα, με ιστορία περίπου δύο δεκαετιών!

Το JP, κυριολεκτικά το παλάτι της Πρωτεύουσας Jaipur, του κρατιδίου του Ρατζαστάν της Β. Ινδίας, μας φέρνει στον νου μας τόσο τα υπό άλλη Διεύθυνση εστιατόρια που προηγήθηκαν, όσο και την ευρηματική γαστρονομία της Ινδίας, η οποία συνδυάζει αρμονικά κοινωνικές διαστρωματώσεις καστών και αντίκτυπο επιρροών μεγάλων θαλασσοπόρων, καθώς και πολυποίκιλων θρησκευτικών πεποιθήσεων, με διατροφικές απαγορεύσεις (κατανάλωσης βοοειδών κ. λπ. ).

Απ’ τις αρχές του αιώνα μας, απολαμβάναμε στο Μαρούσι, στην οδό Αγίου Κωνσταντίνου, τα εξωτικά εδέσματα του πρώτου JP, που κατόπιν μεταφέρθηκε στην Κηφισιά, στην οδό Δροσίνη αλλά και στη Λ. Κηφισίας, μέχρι το 2015.
Το JP είχε παράλληλο σύντομο πέρασμα απ’ τη Γλυφάδα το 2009/2010 και το 2016 στου Ψυρρή.
Επίσης, στον Άλιμο απ’ το 2014 μέχρι το φθινόπωρο του 2018, οπότε και μεταφέρθηκε στο συγκεκριμένο μαγαζί της Λ. Συγγρού, που ελπίζω τώρα να σας το παρουσιάσω πρώτος.

Ιδιοκτήτης του είναι ο Ινδός επιχειρηματίας Μάνου Κουμάρ, ο οποίος σημειωτέον λειτουργεί επίσης το αγαπημένο μας INDIAN HAVELI, στις αρχές της Συγγρού, καθώς και δύο ακόμη JP στη Μύκονο και τη Σαντορίνη.

Το κατάστημα λειτουργεί καθημερινά, από 01.00 μέχρι τα μεσάνυχτα, έχει δε έναν εμπρόσθιο φωτεινό χώρο, με τζαμαρίες, χωρητικότητας περίπου 40 ατόμων και έναν κυρίως εσωτερικό χώρο 70 ατόμων, ενώ το καλοκαίρι προβλέπεται πρόσθετος χώρος 40 ακόμη ατόμων στο πεζοδρόμιο.

Μέσα επικρατεί το ξύλο, στα δάπεδα με παρκέ, καθώς και τα τραπεζοκαθίσματα, το ανοιχτό λεμονί χρώμα στους τοίχους, μια εικόνα Ινδής με τοπική ενδυμασία στο βάθος, ενώ όλα τα τραπέζια έχουν γυάλινη επιφάνεια αναφοράς, όπου είναι στρωμένα αξιοπρεπή χάρτινα λευκά σουπλά, μπρούτζινα ποτήρια νερού και θήκη με λευκές χάρτινες πετσέτες.
Εξωτερικά υπήρχε ένα αυτοκίνητο της εταιρίας, ατυχώς ακόμα με τη παλιά διεύθυνση της Κηφισιάς, που τους συνέστησα να την διορθώσουν το συντομότερο δυνατόν με τη σημερινή τους διεύθυνση, προς αποφυγή παρεξηγήσεων και λαθών από αλλοδαπούς ή ημεδαπούς που τη βλέπουν μάλιστα συνεχώς μπροστά τους!!
Η μουσική ήταν παραδοσιακή ινδική, ενώ υπάρχουν από δύο τουαλέτες καθαρές, τόσο στο βάθος του ισογείου χώρου, όσο και στο υπόγειο.

Στην εξυπηρέτηση ήταν ο ευγενικός νεαρός Daljitsingh, απ’ το ινδικό Punjab, που ετυμολογικά είδα ότι σημαίνει το λιοντάρι που είναι καρδιοκατακτητής (! ), ενώ σεφ ήταν ο εκπληκτικός Abjav, απ’ τη Λαχόρη του Πακιστάν, η οποία απέχει μόνο 60 χιλιόμετρα απ’ τα ινδικά σύνορα, και είναι πρωτεύουσα του πακιστανικού Punjab, που έχει διαμοιραστεί και στις δύο αυτές χώρες, και προφανώς έχει παραπλήσια κουζίνα!

Το μενού είναι εντυπωσιακά εκτεταμένο, και μάλιστα υπάρχει τόσο take away όσο και υπηρεσία delivery, κυρίως σε Νέα Σμύρνη και Νέο Κόσμο, με τις ίδιες τιμές καταλόγου και με ελάχιστη παραγγελία 10 €.

Υπάρχει λοιπόν πληθώρα ορεκτικών από 5-8.50 €, 2 σαλάτες από 6-7.50 €, τρεις σούπες στα 5.50-6.50 €, πιάτα στον φούρνο tandoori, στα 10-15 €, κοτόπουλο ~ 10 €, αρνί στα 11 €, γαρίδες και ψάρι στα 12-14 €, πιάτα χορτοφαγικά, 7-9 €, πιάτα με κρεατικά, ρύζι biryani, και γιαούρτι raita, από 8.50-14 €, καθώς και ποικιλίες από ρύζι, πίτες, δύο ινδικά επιδόρπια, κ. λπ.
Γενικά, διαπίστωσα πως κάποιες τιμές των φαγητών (όχι όλες) είναι περίπου 10-20% ακριβότερες από αυτές του INDIAN HAVELI!

Αναψυκτικά και μπύρες από 2-4 €, και διάφορα ελληνικά κρασιά, από το λευκό Κτήμα Γεροβασιλείου (25€), μέχρι Μαγικό Βουνό Λαζαρίδη ή Βιβλία Χώρα κόκκινο στα 45 € (ελαφρώς υπερτιμημένα μερικά).

Εγώ λοιπόν δοκίμασα τα εξής, ζητώντας -αντί του εμφιαλωμένου νερού που μου πρότειναν- απλό νερό βρύσης, που μου έφεραν αμέσως:

• Μια σαλάτα chicken Tikka, που ήταν χορταστική και δροσιστική. Είχε μικρά κομμάτια από κοτόπουλο, που ήταν μαριναρισμένο σε σάλτσα γιαουρτιού, με τζίντζερ και σκόρδο, καθώς και αγγούρι, μαρούλι, ντομάτα, ελαιόλαδο και σος δυόσμου. Τιμή της στα 7.50 €.

• Για κυρίως πήρα ένα καταπληκτικό αρνάκι biryani, το οποίο κατέφθασε σε μπρούτζινο βαθύ σκεύος και κυριολεκτικά ξεχείλιζε, σχεδόν δύο μερίδες εκπληκτικής νοστιμιάς! Ήταν το αντίθετο, φίλε Vagg, απ’ τις μικρές μερίδες του Mr. Pug, όπου και συμφωνώ με τις δύο σωστές παρατηρήσεις σου. Πρόκειται λοιπόν για καμιά δεκαπενταριά περίπου κομματάκια αρνιού, μαριναρισμένου με δυόσμο και άλλα μπαχαρικά και βότανα, μαγειρεμένου δε με μπόλικο ρύζι μπασμάτι, εκλεκτής ποιότητας. Τιμή στα 11.00 €.
Τηρουμένων των αναλογιών, το συγκρίνω με το κυριακάτικο αρνάκι της μάνας μου στον γειτονικό κυψελιώτικο φούρνο του Ρεμούνδου, καθώς και με τον περίφημο Λευκαρίτικο Τταβά, μιας πολυαγαπημένης μου κυρίας απ’ την Κύπρο!

Πλήρωσα 18.50 € και απόλαυσα ένα φοβερό μεσημεριανό φαγητό, που δικαιώνει πλήρως τη φήμη της κλασικής αυτής ινδικής αλυσίδας καταστημάτων εστίασης.

Για τους λάτρεις αυτού του είδους κουζίνας, προτείνεται ανεπιφύλακτα, για ένα εκλεκτό γεύμα ή δείπνο, το οποίο είναι πλέον συγκρίσιμο κάλλιστα με αντίστοιχα εστιατόρια ξένων μεγαλουπόλεων.
Εδώ, λοιπόν, τα πάντα ρει, ευτυχώς καλά!!

23 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Τετάρτη μεσημέρι 23/1, μετά από δουλειές στα Νότια Προάστια, συναντώ ένα φίλο μου στη Νέα Σμύρνη και αποφασίζουμε ιταλική κουζίνα, οπότε φυσικά επιλέγουμε, τι άλλο, την PIZZERIA DEI FRATELLI (PF), στη γωνία της Κράτητος με την 1η παράλληλη της Συγγρού, που εκεί λέγεται Σπαθάρη, και είναι η προέκταση της Ν. Πλαστήρα, μετά την Εφέσου.
Βρισκόμαστε κοντά στον Άγιο Σώστη, όπου υπάρχει γαστρονομική πιάτσα, με γνωστά στέκια σε απόσταση αναπνοής, όπως τον Μπαρμπαδήμο, Μασίνα, Ciao Italia, κ. λπ. Η PF, που αισίως μπήκε στον 5ο χρόνο λειτουργίας της, φυσικά ξεχωρίζει, με τα εκλεκτά μαγειρεμένα εδέσματα, το άψογο σέρβις, τον φωτεινό χώρο της και την πολύ καλή σχέση ποιότητας και τιμής.

Ο πρώτος που μας την παρουσίασε εδώ, τον Νοέμβρη του 2014, είναι δικαιωματικά και ο πρώτος του σάιτ μας, ο αγαπητός fratello, που και λόγω ονόματος άξιζε να έχει και εδώ την πρωτιά!! Το μόνο του παράπονο, σχετικά με τις τουαλέτες του υπογείου, έχει ασφαλώς αποκατασταθεί πλήρως, αφού διαπίστωσα σήμερα ότι τα WC είναι πρότυπο καθαριότητας!
Στο μεταξύ, μεσολάβησαν συνολικά 43 κριτικές, και η PF έχει με το σπαθί της ξεπεράσει το 85% σε αξιολόγηση! Ανάμεσα στις κριτικές αυτές, ξεχωρίζουν οι γευσιγνωσίες των φίλων VAGELI, PONTIKI, ΙΩΓΙΑΝΝΗ, George G., Vagg, κ. α., που αξίζει να τις συμβουλευτείτε εφόσον σκοπεύετε να πάτε.
Ας δούμε όμως πως έχουν τώρα τα πράγματα με τη σειρά τους.

Το μέρος αυτό, όπως το λέει και το όνομά του, το άνοιξαν δυο αδέλφια Ελληνοαμερικανοί, ο Σάββας (στην αίθουσα) κι ο Νίκος (στην ανοιχτή κουζίνα), παιδιά του Αλκιβιάδη Μαυρικίδη, που ξενιτεύτηκε το 1965 στις ΗΠΑ κι άνοιξε τρία εστιατόρια στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης. Η καθαριότητα, η οργάνωση της δουλειάς, κάποιες φωτογραφίες, καθώς και η μουσική, που εναλλάσσει ακούσματα lounge περασμένων δεκαετιών (αμερικανικά Frank Sinatra και ιταλικά Sergio Endrigo κ. λπ. ) μας θυμίζουν το background των ιδιοκτητών, και θαρρείς πως ίσως βρίσκεσαι σε κάποια τρατορία της Αμερικής…

Το μαγαζί λειτουργεί καθημερινά, η κουζίνα από 12.00 μέχρι 00.30 τουλάχιστον, έχει δε και οργανωμένη διανομή στη γύρω περιοχή.

Ο χώρος είναι ψηλοτάβανος, ορθογώνιου σχήματος, με ύφος αρκετά industrial, διάφορες αποχρώσεις του γκρι και είναι πολύ φωτεινός χάρη στις περιμετρικές τζαμαρίες του. Το δάπεδο είναι ξύλινο, υπάρχουν ράφια με τα κρασιά τους, ενώ οι τοίχοι έχουν επενδυθεί και με διακοσμητικές πλινθοδομές.
Η αίθουσα περιλαμβάνει περί τα 18 ξύλινα τραπέζια για 65 θαμώνες, ενώ το καλοκαίρι βγάζουν τραπέζια στα πεζοδρόμια, που μπορούν να εξυπηρετήσουν ακόμη 25 άτομα.
Η κουζίνα είναι ανοιχτή, ιδιαίτερα ευρύχωρη και σ’ αυτή ξεχωρίζει ο φούρνος για τις πίτσες. Τα τραπέζια είναι στρωμένα με κομψά χάρτινα σουπλά, ενώ το νερό βρύσης (αφού ο Σάββας ρωτάει σχετικά) έρχεται σε ωραίο μπουκάλι.
Οι δύο τουαλέτες, ανδρών κι γυναικών, που όπως είπα βρίσκονται στον υπόγειο χώρο, εντυπωσιάζουν με την καθαριότητά τους, εξυπηρετούνται από κοινό νιπτήρα με όλα τα απαραίτητα, ενώ στις πόρτες τους ξεχωρίζουν αντίστοιχα φωτογραφίες από μηχανόβιους των δύο φύλων!

Την υποδοχή, την επεξήγηση των καταλόγων, καθώς και την όλη εξυπηρέτηση έχει αναλάβει ο Σάββας, ο οποίος είναι υπόδειγμα επαγγελματισμού, ευγένειας και χαμηλών τόνων. Επειδή πήγαμε νωρίς το μεσημέρι, υποθέτω πως σε ώρες αιχμής θα έχει και βοηθητικό προσωπικό, αφού διάβασα στις περισσότερες κριτικές μας ότι τα φαγητά έρχονται στους σωστούς χρόνους, χωρίς υπερβολικές αναμονές, πράγμα το οποίο φυσικά συνέβη και σε μας.

Ο κατάλογος περιλαμβάνει εκτεταμένο μενού, από 8 ορεκτικά (5-6 €), 5 ριζότο (7-10 €), 10 σαλάτες (7-10 €), 18 ζυμαρικά (7-13 €), 7 burgers (7-8 €, λόγω και καταγωγής! ), 6 κρεατικά από 15 έως 20 € για το φιλέτο, καθώς και τεράστια ποικιλία από πίτσες, που είναι η σπεσιαλιτέ τους, γλυκά, κ. λπ.

Παρατήρησα ότι οι τιμές των φαγητών ανέβηκαν, αφότου άνοιξε το μαγαζί, περίπου 10-20% κατά μέσο όρο, γεγονός ίσως εύλογο για μια πενταετία λειτουργίας, δεδομένου, άλλωστε, ότι οι αρχικές τιμές ήταν πράγματι αρκετά συμπιεσμένες. Το vfm εξακολουθεί να είναι πολύ καλό, αλλά θεωρώ ότι οι τιμές θα πρέπει πλέον να διατηρηθούν κατά το δυνατό σταθερές, αφού είναι γνωστό ότι αποτελούν καθοριστικό παράγοντα στις επιλογές μας!
Fratelli, attenzione!!

Η λίστα των ποτών είναι εξίσου επαρκής, με μπύρες στα 4-5 €, αναψυκτικά και αφεψήματα, ποτήρια κρασιού ή αλκοόλ στα 4-10 €, και μεγάλη ποικιλία ελληνικών, ιταλικών, κ. α. εμφιαλωμένων κρασιών, σε τιμές από 20 € μέχρι 66 €, για το ιταλικό κόκκινο Casanova di Neri Toscana.

Εμείς πήραμε τα εξής:

• Για ορεκτικό μια νιόκι από πατάτες, με κρέμα γάλακτος, ντοματίνια και παρμεζάνα. Συμπαθητικό πιάτο, σε τιμή 5.90 €.

• Μοιραστήκαμε μια σαλάτα Toscana Rossa, που ήταν χορταστική και δροσερή, και περιείχε λόλα, μαρούλι, κάσιους και κατσικίσιο τυρί. Μας άρεσε, η δε τιμή της ήταν 7.80 €.

• Για ζυμαρικό πήραμε μια μερίδα penne con pollo, το κλασικό τους πιάτο με τις πένες και μικρά κομμάτια κοτόπουλο. Ήταν φτιαγμένες με κρέμα γάλακτος, ροζ χρώματος λόγω προσθήκης πάπρικας, περιείχαν δε κομμάτια από τρίχρωμες πιπεριές, καθώς και εστραγκόν, ενώ ήταν σβησμένες με το γνωστό ιταλικό αφρώδες κρασί Μoscato di Asti. Ο Σάββας ήρθε με την παρμεζάνα του και μας έτριψε άφθονη στο πιάτο μας. Η μερίδα ήταν χορταστική και η τιμή της στα 9.50 €.

• Για γλυκό μοιραστήκαμε το τιραμισού, που ήταν επίσης καλό και ελαφρύ, με τη χαρακτηριστική κρέμα μασκαρπόνε, που περιείχε μάλλον αμαρέτο ή παρεμφερές αρωματικό λικέρ. Τιμή στα 4.90 €.

Πληρώσαμε 28.10 €, κατηγορία 10/16 € το άτομο, ποσό ικανοποιητικό για την όλη εμπειρία μας στο ιταλοαμερικανικό αυτό στέκι.

Η PF σαφώς προτείνεται όταν βρεθείτε κοντά στην πιάτσα της Νέας Σμύρνης, διατηρώντας το δικό της χρώμα ανάμεσα στην πληθώρα των ανταγωνιστών που σας ανέφερα.
Βλέπετε, ο ανταγωνισμός, σε πνεύμα ευγενούς άμιλλας, πάντοτε ωφελεί ειδικά εμάς τους καταναλωτές, ενώ μια επιχείρηση γαστρονομικά αδιάφορη, αργά ή γρήγορα, είτε θα κλείσει είτε θα φυτοζωεί!
Αυτό βέβαια δεν ισχύει καθόλου για τη δημοφιλή μας PF.

Εάν στη γεύση έβαλα, αυστηρά ίσως, 3 στα 4, θεωρώ ότι την επόμενη φορά θα πρέπει, με όρεξη περισσή, να δοκιμάσω και τις πίτσες σπεσιαλιτέ τους – όπως το λέει και η επωνυμία τους – που τις ζήλεψα σε διπλανό μας τραπέζι, πράγμα που συστήνω και σε σας, ώστε να έχετε μια εικόνα πιο σφαιρική και αντιπροσωπευτική της συμπαθητικής και φιλότιμης αυτής PF!

11 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Πέμπτη 10/1 γύρω στις 2.30 μ. μ. βρισκόμαστε για δουλειές με μια φίλη στο Σύνταγμα και λέμε να δοκιμάσουμε τη νέα εξωτική fusion κουζίνα του Γιώργου Βενιέρη με το Αθηναϊκό MR PUG στη γωνία Νίκης & Νικοδήμου, που απ’ τον περσινό Νοέμβρη αντικατέστησε το 333.

Το μαγαζί λειτουργεί Τετάρτη με Σάββατο μεσημέρι και βράδυ, Κυριακή μόνο μεσημέρι, Δευτέρα κλειστό και Τρίτη μεσημέρι.

Η κουζίνα του Βενιέρη μάς ενθουσίασε, και αυτό δεν είναι βέβαια διόλου τυχαίο, αφού ο έμπειρος σεφ έχει περάσει από ΣΠΟΝΔΗ, BEAU BRUMMEL, ΗΛΕΚΤΡΑ Αθήνας, για να διαπρέψει στη συνέχεια με το ομώνυμο γαστρονομικό στέκι του στη Μύκονο, και να μας έρθει και στο Χαλάνδρι με την καντίνα του, που δικαιολογημένα απέσπασε τις καλύτερες κριτικές μας.
Για το όνομα αυτών των χώρων (Pug) ρωτήσαμε τον εξαιρετικό σερβιτόρο μας, τον Γιάννη, ο οποίος μας εξήγησε ότι προέρχεται από το σκυλάκι ράτσας Pug ενός εκλεκτού φίλου και πελάτη του Βενιέρη στη Μύκονο που είχε χαθεί. Τρία λοιπόν εστιατόρια ολκής στη μνήμη ενός χαμένου σκύλου! Άλλωστε, παρατηρούμε απέναντί μας μια εντυπωσιακή εικόνα του σκύλου αυτού με παπιγιόν!!

Να προσθέσω ότι ο σεφ που υλοποιεί το εμπνευσμένο αυτό μενού του Βενιέρη σε καθημερινή βάση είναι ο Χρήστος Γλωσσίδης, που πέρσι ήρθε 2ος στο Master Chef. Το δίδυμο Βενιέρη-Γλωσσίδη κάνει κυριολεκτικά γαστρονομικά θαύματα και φυσικά τίποτα δεν είναι τυχαίο!!

Δυο λόγια για τον μικρό αλλά ζεστό χώρο. Στον μακρόστενο αυτό χώρο επικρατεί το λευκό χρώμα με τις ανάγλυφες διακοσμήσεις, που επεκτείνεται τόσο στο μπαρ της εισόδου με τους δραστήριους bar tenders όσο και στα πέντε λευκά τραπέζια με τα αναπαυτικά ξύλινα καθίσματα. Το καλό με το μικρό αυτό γωνιακό εστιατόριο είναι ότι και στα δυο πεζοδρόμια επί της Νίκης και της Νικοδήμου υπάρχουν τραπέζια με ξύλινα καθίσματα, που αυξάνουν τη δυναμικότητα του καταστήματος όταν ο καιρός το επιτρέπει. Επίσης στο πατάρι υπάρχει μεγάλο τραπέζι για παρέες ή private functions. Όλα τα τραπέζια ήταν στρωμένα με υφασμάτινα πράσινα σουπλά, καθώς και μεγάλες μαύρες χαρτοπετσέτες.
Η αίθουσα είναι γεμάτη πράσινα φυτά, καθώς και ωραία κάδρα με φωτογραφίες της Άπω Ανατολής, όπως αυτή δίπλα μας με ένα βουδιστή σκαρφαλωμένο σε μια μάντρα και από κάτω κατσικάκια που βόσκαγαν αμέριμνα.
Στο βάθος της μικρής σάλας, μια κάπως στενή σκάλα οδηγεί στο υπόγειο, όπου βρίσκονται οι δυο πεντακάθαρες τουαλέτες με τα ασπρόμαυρα πλακάκια με γεωμετρικά σχέδια σε τοίχο και δάπεδο, ενώ ακριβώς δίπλα είναι η κουζίνα με τον Χρήστο και τους δύο βοηθούς του επί το έργο!

Το σέρβις άψογο, από επαγγελματίες σερβιτόρους που κατέχουν τα εδέσματα fusion τα οποία σερβίρουν και που σημειωτέον καταφθάνουν στους σωστούς χρόνους. Στις στολές τους επικρατεί το μαύρο και κόκκινο.

Η κουζίνα λοιπόν είναι βασικά Ταϊλανδέζικη με ανάμεικτα στοιχεία των γειτονικών χωρών, δηλ. Βιετνάμ, Λάος, Μαλαισία, κ. λπ. Είναι φυσικά προσαρμοσμένη απ’ τον σεφ στα Ευρωπαϊκά μέτρα με κάποιες αποχρώσεις υλικών και αναλογιών.

Ο κατάλογος περιλαμβάνει 5 ορεκτικά, dumplings κ. λπ. που σερβίρονται με το κομμάτι, στα 2-3 €. Ακολουθούν καμιά 15αριά φαγητά από 8 μέχρι 85 €, τιμή που αφορά Αστακό με noodles ρυζιού για δύο άτομα! Υπάρχουν και 4 γλυκά στα 6 €.

Επίσης έχουν σετ μενού γευσιγνωσίας με επιλογή ποτών για δύο άτομα στην τιμή των 120 €, που θεωρώ ότι αντιπροσωπεύει καλό vfm για ό, τι προσφέρει.

Η λίστα με τα ποτά έχει 12 λευκά, ελληνικές και ξένες ετικέτες, από 22-144 €, τιμή που αφορά το γαλλικό Meursault, 6 ροζέ (22-80 €, για το Domaine Ott) και 4 κόκκινα από 21-58 € (Alfa Estate Αμυνταίου). Επίσης ποτήρι κρασί από 6-7 €.
Υπάρχουν ακόμη 4 μπύρες από 5-13 €, κοκτέιλ και ποτά από 8-18 €, αφεψήματα, αναψυκτικά, κ. λπ.

Εμείς δοκιμάσαμε τα εξής:

• Αρχικά ήρθε νερό εμφιαλωμένο, εκτός τραπεζιού που το γέμιζε ο Γιάννης, σε τιμή 3 €.
• Αρχίσαμε με δύο τηγανιτά dumplings καραβίδας, με παντζάρι, μαύρο σκόρδο και 2 φαγώσιμα διακοσμητικά λουλούδια, σε ωραίο πιάτο. Επί τη ευκαιρία, όλα τα πιάτα αντιπροσώπευαν τη φινέτσα της Άπω Ανατολής. Τιμή στα 4 €.
• Επίσης, δύο dumplings χοιρινού, με τζίντζερ, μαύρο ξύδι, σόγια και σος λειωμένου σκόρδου, μέσα σε ωραίο καλαθάκι από μπαμπού. Τιμή στα 4 €.
• Ένα καταπληκτικό επίσης Bao Ban στον ατμό, με φουαγκρά, μάνγκο τσάτνεϊ, και παπάγια, επίσης σε μπαμπού καλαθάκι. Τιμή 9 €.
• Εγώ πήρα για κυρίως πιάτο μια πηχτή σούπα με καμιά δεκαπενταριά μικρά κομμάτια από καραβίδες, με την ονομασία prawn larb, το οποίο larb αφορά εθνικά πιάτα του Λάος σε σαλάτες και σούπες. Ήτανε κιτρινωπού χρώματος ζωμός, λόγω προσθήκης κίτρινου κάρυ, ενώ η σούπα είχε ακόμη βασιλικό και μικρά κομμάτια ανανά. Ήταν όμορφα διακοσμημένη με λευκά glass noodles. Ήρθε σε ωραίο βαθύ πιάτο, ήταν ε κ π λ η κ τ ι κ ή σε γεύση. Τιμή στα 12 €.
• Η φίλη μου πήρε mung bean glass noodles με μικρά κομμάτια από κιμά γίδας, που περιείχε τσίλι, 2-3 ντοματίνια και λάιμ. Το δοκίμασα και εγώ και θεωρώ πως είναι ένα ισορροπημένο και φίνο έδεσμα και μια πανδαισία, χάρη και στις διακοσμητικές φύτρες παντζαριού και σκόρδου. Πρόκειται για κορυφαίο πιάτο τους, που προτείνεται ανεπιφύλακτα, όπως και η πιο πάνω σούπα. Τιμή στα 11 €.
• Για γλυκό πήραμε τη μους σοκολάτα, που την ετοίμασε ο Χρήστος Γλωσσίδης και ήταν στρογγυλού σχήματος, περιείχε δε τζίντζερ, επικάλυψη με τρίμματα μπισκότου και διακόσμηση με δύο φαγώσιμα λουλούδια. Εκλεκτό δείγμα της τέχνης του σεφ, σε τιμή 6 €.
• Ήπιαμε ένα κοκτέιλ Mai Thai, με ρούμι, σιρόπι μανταρίνι και γλυκό βασιλικό, ένα χάρμα οφθαλμών και γεύσης (12 €), και εγώ μια μαύρη μπύρα VOREIA STOUT Σερρών, 6 βαθμών οινοπνεύματος (5 €).

Ο λογαριασμός έφθασε σε ωραίο καφέ τετράγωνο κουτάκι και το ποσό του ήταν 66 € (17/25 το άτομο, χωρίς ποτά), ποσό ικανοποιητικότατο για το σημερινό γευστικό μας ταξίδι στην Άπω Ανατολή που βαθμολογώ με φουλ τεσσάρια!!

Τον Αθηναϊκό MR PUG τον προτείνω ανεπιφύλακτα για μια μοναδική γαστρονομική εξωτική εμπειρία, που δικαιώνει τους δύο άξιους σεφ και δικαιολογημένα θα κατακτήσει τη θέση που δικαιούται στο γευστικό μας στερέωμα, ειδικά αν προβλέψει στο μέλλον και κάποιο στοιχειώδες κέρασμα, που θέλω να πιστεύω πως θα το κάνει άμεσα!!