piperman



Κριτικές: 120

Μέλος από:
Φεβ 2015
Δεν είναι στη λίστα
των έμπιστών σου
.



Εμφάνιση:

Ιταλία - Μαρούσι, Αθήνα
Μαι
19
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Την Πέμπτη 11 Μαΐου το απόγευμα, πήγα με μια φίλη στο Εμπορικό Κέντρο Golden Hall στο Μαρούσι και αφού χαζέψαμε στα καταστήματα, καταλήξαμε πεινασμένοι στον εκλεκτό χώρο εστίασης IL BARETTO (Β) που στα ιταλικά σημαίνει μικρό μπαράκι, αλλά ενίοτε και μπιστρό, έναν κομψό χώρο εστίασης και ποτού. Το Β, συνδυάζοντάς τα όλα αυτά, είναι καφέ – ρεστοράν – μπαρ, που ειδικεύεται σε degustazione italiana, δηλαδή γευσιγνωσία κρύων εδεσμάτων και δοκιμή ποτών.

Το all time classic bistrot IL BARETTO είναι χώρος ατμοσφαιρικός και vintage σε αντίθεση με το μοντέρνο Εμπορικό Κέντρο Golden Hall, με το οποίο είναι και συνομήλικο αφού έχουν ήδη ηλικία 9 ετών! To 9 είναι τώρα σημαδιακός αριθμός για το μαγαζί, αφού λειτουργεί από τις 9 το πρωί μέχρι τις 9 το βράδυ!!

Ιδιοκτήτης του είναι ο νεαρός και ανερχόμενος επιχειρηματίας Σωτήρης Χρόνης, που έχει στο ενεργητικό του άλλα δύο IL BARETTO σε Εμπορικά Κέντρα: το McArthur Glen (στο Εκπτωτικό Χωριό Σπάτων – με ζεστά και κρύα πιάτα) και το River West (στο Αιγάλεω – με καφέδες, ποτά και σνακ). Σημειωτέον ότι και για τα τρία αυτά Β υπάρχουν κριτικές στο ask4food και μάλιστα η αξιολόγησή τους ήδη κυμαίνεται από 90-94%!!

Ο κ. Χρόνης, λάτρης της ιταλικής κουλτούρας, ξεκίνησε στην αρχή σαν hobby και τώρα, στοχεύοντας την ανοιχτή αγορά, ήδη άνοιξε προ διμήνου στη Μητροπόλεως τον vintage χώρο CHERCHEZ LA FEMME, που σκοπεύω να τον επισκεφθώ και για τον οποίο έχουμε ήδη ενδιαφέρουσα κριτική του έμπιστου χρήστη Vagg.

Πληροφορηθήκαμε αλλά και διαπιστώσαμε ότι το Β κάνει τη διαφορά τόσο στα ποιοτικά του εδέσματα (κατά 70% τουλάχιστον ιταλικά προϊόντα) όσο και στο επαρκές, ευγενέστατο και απόλυτα κατηρτισμένο προσωπικό που έχει επιλέξει, ασφαλώς με αυστηρά κριτήρια. Επίσης, με το feedback της πελατείας του, ανανεώνει το μενού του, συνήθως κάθε 8-12 μήνες!!

Οι χώροι του Β είναι συνολικά τρεις, ένας κεντρικός – κλειστός και ανοιχτός – με την κουζίνα, τη βιτρίνα των προϊόντων κ. λπ., και δύο ημιανοιχτοί εκατέρωθεν, συνολικής δυναμικότητας 100 ατόμων περίπου.
Ο κεντρικός τους χώρος, (όπου καθίσαμε έξω), έχει στο εσωτερικό του, εκτός του ψυγείου-βιτρίνα με τα δημοφιλή εδέσματα, μια εντυπωσιακή ξύλινη επένδυση, καθώς και αλλαντικά, ανηρτημένα απ’ την οροφή, μαζί με κρεμμύδια, σκόρδα κ. α. Στον τοίχο δεξιά υπάρχει ένα ωραίο ρολόι, ενώ την όλη ατμόσφαιρα διακοσμούν ανθοδοχεία με αποξηραμένα λουλούδια. Τα λευκά μαρμάρινα τραπέζια, στρογγυλά ή τετράγωνα και τα αναπαυτικά ξύλινα καθίσματα συμπληρώνουν θαυμάσια το σκηνικό του προσεγμένου και καλοσχεδιασμένου IL BARETTO, το οποίο ήταν γεμάτο κατά τα ¾ περίπου, γύρω στις 5-6 μ. μ.

Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω την περιγραφή των εδεσμάτων απ’ τον πολυτελή και πλούσιο κατάλογό τους, ο οποίος περιλαμβάνει μεταξύ άλλων:

• Colazione, δηλαδή πρωινό, με ποικιλία από κρουασάν (2-6 €) και φυσικούς χυμούς (4-6 €).
• Ροφήματα, τσάγια κ. λπ. στα 2-4 €
• Εκλεκτές ποικιλίες καφέδων για μερακλήδες, στα 2.50-5.50 €.
• 5 brioches από 3-5 €, (μοτσαρέλα, μορταδέλα, σαλάμι, κ. α. ) Άριστο vfm!
• 12 panini (ανοιχτά & κλειστά σάντουιτς + μικρή δόση σαλάτα), στα 5-8 €.
• 5 antipasti – ορεκτικά (συνδυασμοί από εκλεκτά τυριά & αλλαντικά), από 8-18 € (για τον καπνιστό σολομό Σκωτίας & σαλάτα).
• 8 σαλάτες, από 6.50-16 € (αντίστοιχα αυτή με τον Σκωτσέζικο σολομό).
• 7 γλυκά, γύρω στα 5 €, όπως, semifreddo, panna cotta…).

Αναφορικά με τα ποτά, δυο λόγια για τη λίστα του:

• 12 απεριτίφ, στα 7-10 €
• Λευκά κρασιά, πολλές ετικέτες, στα 18-27 €, ενώ το ποτήρι, 5-5.50 €.
• 6 κόκκινα κρασιά, στα 18-28 €, το δε ποτήρι 5-5.50 €
• 6 μπύρες ιταλικές κ. λπ. στα 4-15 € (που αφορά την Estrella των 750 ml).
• Χωνευτικά ποτά, αναψυκτικά, εμφιαλωμένα νερά, 2.50-4.50 € (που αφορά το Pellegrino των 750 ml).

Αν το συγκεκριμένο περιβάλλον σάς άνοιξε την όρεξη, ακούστε τώρα να δείτε τι φάγαμε και σας προτείνουμε (το νερό βρύσης ανανεώνεται συχνά):

• Ζητήσαμε αρχικά, μιας και πεινούσαμε, τα γευστικά ψωμάκια τους, που ήτανε 4 (λευκά και σίκαλης), ενώ ήρθαν και τα μπουκάλια με το λάδι και το vinaigrette, καθώς και οι μύλοι με το αλατοπίπερο. Τιμή 2.00 €. Επίσης, τους παρακαλέσαμε να τα συνοδέψουμε με λίγο τυρί, και μας έφεραν μέσα σε γυάλινο λευκό μπολ Philadelphia cheese, και μάλιστα χωρίς καμιά χρέωση! ΕΥΓΕ!!
• Μοιραστήκαμε μια σαλάτα Greca, που ήταν φρεσκότατη και χορταστική μερίδα, η οποία περιείχε πράσινες ελιές, ντοματίνια, χειροποίητα παξιμαδάκια, αγγούρι, κάππαρη, ανθότυρο και μυρωδικά, καθώς και γαρνιτούρα από ροδέλες ελιάς. Τιμή 6.50 €.
• Η φίλη μου δοκίμασε έναν carpaccio di manzo, δηλαδή λεπτές φέτες από καρπάτσιο μοσχαρίσιο, με παρμεζάνα, κάππαρη και άφθονη ρόκα. Τιμή 13.50 € (ενδιαφέρον ορεκτικό – από μόνο του όχι για χόρταση! ).
• Μοιραστήκαμε ακόμη μια «μικρή» ποικιλία αλλαντικών και τυριών, ιταλιστί degustazione Salumi – Formaggi. Κατέφθασε σε όμορφο τετράγωνο μαύρο σκεύος και περιλάμβανε: προσούτο Πάρμας άφθονο και τέλειο, σαλάμια Μιλάνου, μορταδέλες, ζαμπόν, κ. λπ., ενώ από τυριά, αναγνώρισα παρμεζάνα, γραβιέρες και κρεμώδη θεσπέσια τυριά! Συνοδεύτηκε από 2 τετράγωνα παξιμάδια σίκαλης, καθώς και από κρακεράκια, κριτσίνια και τα όλα τα συναφή. Μπορεί να χορτάσουν περισσότερα από 2 άτομα! Τιμή 13.50 €. Φανταστείτε τη μεγάλη ποικιλία τους, που θα χορταίνει ολόκληρο λόχο! ΤΕΛΕΙΑ!!!
• Μοιραστήκαμε επίσης ένα ε κ π λ η κ τ ι κ ό semifreddo, με τριμμένα κομμάτια μπισκότου και σιρόπι σοκολάτας. Ήταν 3 μπαλάκια με φοβερή γεύση, που ξεφεύγει από οτιδήποτε έχω δοκιμάσει αλλού στο παρελθόν. Το συνιστώ ανεπιφύλαχτα. Τιμή 4.50 €.

Ο λογαριασμός, 40 €, δικαιώνει τη φήμη του Β (Κατηγορία 17/25 €/άτομο).

Συμπερασματικά, το Β προσφέρει ένα εξαιρετικό γευστικό διάλειμμα, αν τυχόν βρεθείτε στο Golden Hall. Μπράβο στον επιχειρηματία κ. Χρόνη για τις επιλογές του σε πρόσωπα και πράγματα και για την άριστη ποιότητα των πρώτων υλών του! Ένας συμπολίτης μας με κοσμοπολίτικη νοοτροπία, ο οποίος -στοχεύοντας μακροχρόνια- δεν φείδεται κόστους!!

Ελληνική κουζίνα - Πατήσια, Αθήνα
Μαι
13
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Το κλασικό μαγέρικο ΜΑΡΤΙΝΗΣ (Μ) επί της Πατησίων, που επισκέφθηκα σήμερα το μεσημέρι, δίπλα στον Άγιο Λουκά, συμπληρώνει ήδη 48 χρόνια ζωής, αφότου το 1969 οι αδελφοί Μαρτίνη εγκαινίασαν το ψητοπωλείο – εστιατόριό τους (ακριβώς δίπλα απ’ τη σημερινή του θέση), ενώ λίγο αργότερα, αγόρασαν τον συγκεκριμένο ιστορικό χώρο όπου και μετεγκαταστάθηκαν. Πρόκειται για ένα ιστορικό κτίριο που χτίστηκε το 1888 και μεταγενέστερα στέγαζε το θρυλικό καφενείο – κήπο – εξοχικό Σκοτίδα, που λειτουργούσε απ’ το 1908, στην τότε εξοχή των Πατησίων, για 60 ολόκληρα χρόνια. Στον Μεσοπόλεμο μάλιστα το συγκεκριμένο σημείο αποτέλεσε την αφετηρία τόσο της Αποκριάτικης παρέλασης, όσο και της γιορτής της Πρωτομαγιάς προς τη Νέα Φιλαδέλφεια!

Ακριβώς δίπλα βρισκόταν ο ιστορικός κινηματογράφος ΣΕΛΕΚΤ, που λειτουργούσε απ’ το 1958 μέχρι το 1990, ενώ στη συνέχεια έγινε σουπερμάρκετ. Ήταν μια μοναδική εποχή αίγλης της Πατησίων με τα 70 κινηματοθέατρα (!! ), απ’ τα οποία σήμερα απέμειναν μόνο 5-6 (Άλφα, Αλεξάνδρα, Τριανόν, Ίλιον, Αελλώ, Μπρόντγουαιη.. ), απομεινάρια της παλιάς Αθηναϊκής δόξας!

Οι μερακλήδες ιδιοκτήτες του μαγαζιού, αν και έχουν τις ρίζες τους απ’ την Ήπειρο (κάπου στα σύνορα Θεσπρωτίας και Ιωαννίνων), έζησαν και μεγάλωσαν στα Πατήσια, τα οποία και εκπροσωπούν επάξια με τον χώρο αυτό της γαστρονομικής πανδαισίας. Καμαρώνουν για τα Πατήσια, και αυτό, μεταξύ άλλων, φαίνεται στην όμορφη εξωτερική αυλή του μαγέρικου, όπου μια επιγραφή πάνω απ’ το μπαρ, μας θυμίζει συνοπτικά την ιστορία και το όνομα των Πατησίων. Κατά τον ιστορικό, συγγραφέα και ακαδημαϊκό Δημήτριο Καμπούρογλου, η περιοχή λέγονταν ‘Παραδείσια’, απ’ την οργιώδη βλάστηση, χάρη στα τρεχούμενα νερά και τα ρέματα που κατέβαιναν απ’ τον Υμηττό. Επί κατακτητών Οθωμανών, τα Παραδείσια, μετατράπηκαν σε ‘Πατήσια’ από παραφθορά!

Υπάρχει βέβαια και δεύτερη εκδοχή, η οποία δεν αναφέρεται στον κήπο του Μαρτίνη. Κατά τον πολεοδόμο Κώστα Μπίρη, η ονομασία Πατήσια προέρχεται απ’ τον αρχαίο Δήμο της Αττικής: «Βατής» και μάλιστα απ’ τον επιρρηματικό τύπο ‘Βατήσι’, που εν συνεχεία έγινε Βατήσια και Πατήσια. Ο Δήμος, ΒΑ Της Ακρόπολης, περιελάμβανε την ευρύτερη ζώνη Πατησίων, Γαλατσίου, Πολυγώνου και Τουρκοβουνίων. Πάμε όμως τώρα στο ψητό!!

Ο Μ, στη γωνία της Πατησίων με την οδό Ιακωβάτων (όπου μάλιστα έμενε κάποτε ο Φρέντυ Γερμανός), λειτουργεί καθημερινά, μεσημέρι και βράδυ, απ’ τις 12.00 μέχρι την 1.30 νυχτερινή. Πρόκειται για τον αρτιότερο συνδυασμό εστιατορίου και ψητοπωλείου περιωπής! Διαθέτει πολύ οργανωμένο delivery (εξωτερικά είδα 4-5 μηχανάκια) και πληροφορήθηκα ότι, εκτός των Πατησίων, φτάνουν μέχρι Αχαρνών, Γαλάτσι και Χαλκηδόνα, με ελάχιστη παραγγελία 5 €. Εντυπωσιάστηκα απ’ τον 8σέλιδο κατάλογο διανομής του καταστήματος, με το slogan: ‘Από το μαγαζί μας στο σπίτι σας’. Υπολογίζω ότι ο μεγάλος χώρος του μαγαζιού, που θα αναφερθώ, και το delivery, θα πρέπει να ταΐζουν περί τα 500 άτομα ημερησίως κατά μέσο όρο!

Πήγα νωρίς το μεσημέρι της 9ης Μαΐου, για να παρατηρήσω με άνεση τον χώρο, τα φαγητά, τους ανθρώπους και τη λειτουργία. Εσωτερικά λοιπόν εντυπωσιάστηκα από τη μεγάλη βιτρίνα με καμιά 30αριά μαγειρεμένα φαγητά πάσης φύσεως, και τρεις μαγείρους επί το έργον, και ακριβώς δίπλα της τους ψήστες με τις λευκές στολές τους και τις σούβλες (αρνάκι, εξοχικό, κοντοσούβλι, κοκορέτσι, κλέφτικο, πανσέτες, κοτόπουλα…).

Στη συνέχεια υπάρχουν δύο αίθουσες, συνολικής χωρητικότητας 100 ατόμων περίπου (καπνιζόντων και μη), όπου κυριαρχούν αποχρώσεις του γκρι στους τοίχους, ανοιχτόχρωμα τραπεζοκαθίσματα και λευκά υφασμάτινα τραπεζομάντιλα, γλάστρες σε παράθυρα και γωνιές, το αριστοκρατικό τζάκι στο βάθος, και φωτιστικά με τα σύμβολα του μαγαζιού, δηλαδή μαχαιροπίρουνα και κουτάλια. Ανάμεσα στους εσωτερικούς χώρους και την ήσυχη αυλή, υπάρχουν στον διάδρομο οι πεντακάθαρες τουαλέτες τους.

Εξωτερικά, η μακρόστενη αυλή με κάποιες ευωδιαστές λεμονιές και ελιές, όμορη με τον αύλειο χώρο του Αγίου Λουκά, έχει περί τα 30 ανοιχτόχρωμα στρωμένα τραπέζια, για 100 τουλάχιστον θαμώνες. Επειδή ήταν ακόμη νωρίς, κάποιοι μπογιατζήδες έκαναν διακριτικά μικρά μερεμέτια χωρίς να μας ενοχλούν, ενώ πηγαινοέρχονταν οι γυναίκες της λάντζας και της καθαριότητας των επιμέρους χώρων.

Ο ευγενής σερβιτόρος ήρθε αμέσως και μου έφερε τους καταλόγους φαγητών και ποτών. Με ρώτησε αν θέλω ψωμί που το απέφυγα, ενώ μου έφερε κρύο νερό βρύσης.

Παράγγειλα ελάχιστα, καθότι μόνος, που όμως αρκούν για να κρίνω:

• κασεροκροκέτες με τρία τυριά, που ήταν αφράτες και νόστιμες (5.50 €),
• και στη συνέχεια μία μερίδα μουσακά, (7.50 €), που ήταν από τους νοστιμότερους που έχω δοκιμάσει, με εξαιρετική μπεσαμέλ αλλά και άριστης ποιότητας φρέσκο κιμά, μελιτζάνα και μικρή στρώση πατάτας στη βάση του. Τρώγοντάς τον είχα μια εκπληκτική επίγευση, ίσως από κάποια διακριτικά μπαχαρικά της μπεσαμέλ, μοσχοκάρυδο, γαρίφαλο ή κανέλα… Φυσικά, τον προτείνω ανεπιφύλακτα!!

Με 13 € είχα μια μοναδική γευστική εμπειρία, η οποία δικαιώνει απόλυτα τη φήμη και την παράδοση του ιστορικού χώρου εστίασης.

Επειδή προφανώς δεν έφαγα ούτε το 1% της γαστρονομικής τους γκάμας, θα σας αναφέρω επιγραμματικά, όσα άλλα εδέσματά τους είδα και οσμίστηκα, απ’ την καθημερινή ‘σοδειά’ του πατέρα Χρήστου Μαρτίνη, του γιου Κώστα που διευθύνει το όλο εγχείρημα, και του σεφ Νίκου Μεντή, που έχει επεκτείνει το μενού με διάφορα ριζότο, εξωτικές σαλάτες και το πρωτότυπο μίνι σουβλάκι του, τυλιγμένο σε τορτίγιες!!

Προσφέρουν καμιά 15αριά ζεστά και κρύα ορεκτικά (σαγανάκια, κροκέτες, διάφορους κεφτέδες, χειροποίητες Ηπειρώτικες πίτες) από 4-6 €, 12 σαλάτες, 4-8 €, καλαμάκια, τυλιχτά και κεμπάπ, 2-9 €, καμιά 20αριά κρεατικά σχάρας, από 8-16 € (για το μοσχαρίσιο φιλέτο), κοντοσούβλι και εξοχικό στα 8.50 €, παϊδάκια ή αρνάκι σούβλας, 29.50 το κιλό ή 10 € η μερίδα, κιμάδες (μουσακά, παστίτσιο, λαχανοντολμάδες.. ) στα 7-8 €, καμιά 10αριά θαλασσινά (χταπόδι, σουπιές.. ) στα 8-9 €, καθώς και ψάρια, στα 8-15 € (για τον σολομό).

Η περίφημη καθημερινή βιτρίνα τους περιέχει όλα τα συνήθη μαγειρευτά (αρνάκι, μοσχαράκι, κόκορα κρασάτο, κουνέλι στιφάδο, κατσικάκι φούρνου, σουφλέ.. ) περί τα 9 €, καθώς και λαδερά – όσπρια (~4-6 €), σούπες και ζυμαρικά, ενώ από γλυκά έχουν μόνο καρυδόπιτα, καθώς και γιαούρτι με γλυκό κουταλιού. ΚΟΝΤΟΛΟΓΙΣ, ΤΟΥ ΠΟΥΛΙΟΥ ΤΟ ΓΑΛΑ!!

Από ποτά, σερβίρουν τα συνήθη αναψυκτικά, καμιά 10αριά ελληνικές μπύρες περί τα 3 €, καθώς και το φημισμένο κρασί απ’ την πατρίδα τους, τη Ζίτσα, σε χύμα λευκό, ροζέ και κόκκινο, στα 7.50 € το κιλό, ή 1.80 € το ποτήρι, για τους πιο εγκρατείς!

Όσοι είστε πελάτες του ΜΑΡΤΙΝΗ συμμερίζεστε τα σημερινά μου βιώματα και ελπίζω η περιγραφή μου να σας ταξίδεψε γευστικά στα οικεία σας λημέρια.
Οι υπόλοιποι, δεν έχετε παρά να το δοκιμάσετε με την πρώτη ευκαιρία, αποφεύγοντας κατά το δυνατόν τις γνωστές ώρες αιχμής.

Ιταλία - Κηφισιά, Αθήνα
Μαι
11
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
10-16

Κυριακή 7 Μαΐου, χαζεύουμε τρεις φίλοι στην Ανθοκομική Έκθεση και τα ανοιχτά μαγαζιά των Εμπορικών Κέντρων της Κηφισιάς, καταλήγοντας πεινασμένοι στις 2 μ. μ. στην κλασική LA PASTERIA, που βρίσκεται στην κεντρική διασταύρωση Κασσαβέτη και Κυριαζή, στο κέντρο της Κηφισιάς.

Η PASTERIA (P), η γνωστή μας αλυσίδα με 15 τρατορίες ήδη σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη (η πρώτη είχε ανοίξει στην Τσακάλωφ, στο Κολωνάκι το 1995), εκπροσωπείται επάξια στην Κηφισιά, με συνεχή αναβάθμιση επιλογών και μενού, υπό την καθοδήγηση των δύο άξιων σεφ της, του Βασίλη Ψιμούλη και του Χρήστου Τσάβε. Οι γνωστοί σεφ, ειδικοί στις τοπικές κουζίνες της Ιταλίας, έχουν παρουσιάσει στο παρελθόν, μεταξύ άλλων, τις σπεσιαλιτέ της Σαρδηνίας, όπως π. χ. την τοπική τονοσαλάτα με τον μαριναρισμένο τόνο και βινεγκρέτ πορτοκαλιού κ. λπ.

Την P, απ’ το 2010 και για κάποια χρόνια είχε αναλάβει γαστρονομικά ο σεφ Μποτρίνι, ως εξωτερικός συνεργάτης, ο οποίος έδωσε και κατευθύνσεις στους επιμέρους συνεργάτες μαγείρους των καταστημάτων της αλυσίδας.

Η Κηφισιώτικη τρατορία, που μέσα σε λίγα λεπτά έσφυζε από κόσμο κάθε ηλικίας, μέσα και έξω, είναι ένα καθιερωμένο στέκι απαιτήσεων, όπου θα απολαύσεις καλομαγειρεμένα ιταλικά εδέσματα για κάθε γούστο. Λειτουργεί καθημερινά από τις 13.00 μέχρι 01.00 τη νύχτα, και βρίσκεται στο συγκεκριμένο σημείο απ’ το 2013, στη θέση που μέχρι τότε απολαμβάναμε τα παγωτά KAYAK, ενώ την προηγούμενη δεκαετία είχε ξεκινήσει λίγο πιο κάτω στην Κασσαβέτη, δίπλα ακριβώς απ’ το ιστορικό ζαχαροπλαστείο ΒΑΡΣΟΣ!

Η ωραία γωνιακή αυλή χωράει περί τα 70 άτομα, ενώ η εσωτερική αίθουσα περί τα 50. Εμείς μπήκαμε απ’ την είσοδο του εμπορικού κέντρου, θαυμάζοντας τον φωτεινό χώρο με τα λευκά πλακάκια και τους καφέ ρόμβους στο δάπεδο της αίθουσας, όπως και τα μαύρα ή μπεζ τετράγωνα τραπέζια με τα αναπαυτικά καθίσματα, και στο βάθος την ανοιχτή σχεδόν κουζίνα με τους μαγείρους σε οργασμό. Πρέπει να υπήρχαν περί τα 12 άτομα προσωπικού (σεφ, βοηθοί, μαιτρ και σερβιτόροι), όλα τους ευγενέστατα και ενήμερα!

Τελικά επιλέξαμε λόγω ζέστης την εξωτερική αυλή με τις 2 τεράστιες ομπρέλες-υπόστεγα, και τα τραπέζια με τα κλασικά ιταλικά κόκκινα καρό τραπεζομάντιλα, σε μικρά και μεγάλα τραπέζια. Είδαμε αμέσως ότι τις Τετάρτες έχουν έκπτωση 50% στις μεγάλες μερίδες των κύριων πιάτων τους.

Εξάλλου, οι κατάλογοι έχουν 3 μενού: Το κλασικό, με μια σαλάτα, κύριο πιάτο και επιδόρπιο, στα 13 €, το σπέσιαλ, αντίστοιχα στα 16.50 €, και το αποκλειστικό, στα 19 €, με εκτενέστερη επιλογή, καθώς και burgers.

Ο κανονικός κατάλογος περιλαμβάνει 7 ορεκτικά (5.5-11 €), 8 πίτσες (10-15 €), 9 σαλάτες, σε νορμάλ ή μεγάλες μερίδες (7-13 €), 2 ριζότο περί τα 10 €, 9 πιάτα με ζυμαρικά επιλογής σας, σε νορμάλ και μεγάλες μερίδες (8-14 €), 10 διεθνείς γεύσεις ζυμαρικών, αντίστοιχα, από 7-16 €, 8 κρεατικά και ψάρια, από 14-18 € (για τον σολομό σχάρας), 6 γλυκά (5-6.50 €), αναψυκτικά, καφέδες, λικέρ και αποστάγματα.

Απ’ τον επίσης ενημερωμένο κατάλογο κρασιών, αναφέρω ενδεικτικά:
• Λευκό Μαντίνεια Νασιάκου, στα 14.50 €
• Λευκό Κτήμα Άλφα, Sauvignon Blanc, στα 27 €
• Κόκκινο Chianti, στα 20 €
• Κόκκινο ΑΒΑΤΟΝ Γεροβασιλείου, στα 29.50 €
• Κόκκινο Chateau Julia Λαζαρίδη, στα 26 €
• Διάφορα ποτήρια κρασιού, από 4.00-6.50 € (το Chateau Julia Λαζαρίδη)

Εμείς λοιπόν καταλήξαμε στις ακόλουθες επιλογές:

• Ήρθε εξαρχής εμφιαλωμένο νερό Αύρα, στα 2.55 €.
• Πανέρι με έξι ολόφρεσκα στρογγυλά ψωμάκια -πολύσπορα ή γλυκάνισου- συνοδευμένα από σος γιαουρτιού και λάδι. Εξαιρετικά νόστιμα, έκλεψαν κυριολεκτικά την παράσταση! Τιμή 3Χ1.65 = 4.95 €.
• Ένα νόστιμο ριζότο Μιλανέζε με σαφράν, και μπόλικη τριμμένη παρμεζάνα απ’ τον σερβιτόρο (έτριψε σε όλα τα ζυμαρικά). Τιμή 9.40 €.
• Μία νορμάλ μερίδα πέννες με αυγοτάραχο (penne con bottarga), σπεσιαλιτέ της Σαρδηνίας, με μικρές ροδέλες κόκκινης πιπεριάς. Ήταν νόστιμο, αν και υπερίσχυε η έντονη γεύση του αυγοτάραχου. Τιμή 9 €.
• Εγώ δοκίμασα μια νορμάλ μερίδα καρμπονάρα, με ριγκατόνι, μπόλικη κρέμα και προσούτο Πάρμας. Απλά ικανοποιητικό. Τιμή 8.50 €.
• Εντέλει μοιραστήκαμε μία σοκολατόπιτα με παγωτό βανίλια, καθώς και σιρόπι ζεστής σοκολάτας. Ήτανε δυο μεγάλα κομμάτια σοκολατόπιτας και δυο μπάλες βανίλια, με διακόσμηση λωρίδων από σιρόπι σοκολάτας και άχνη ζάχαρη. Επίσης καταπληκτικό δείγμα της ζαχαροπλαστικής τέχνης των δύο σεφ, που κυριολεκτικά το τσακίσαμε!! Τιμή 6.20 €.

Πληρώσαμε 40.60 €, δηλαδή κατηγορία 10/16 € το άτομο, χωρίς να πιούμε ποτά.
Θεωρώ πως η τιμή ήταν εντάξει, αλλά, γενικά κρίνοντας τα τρία τους μενού, καθώς και ορισμένες σαλάτες, πίτσες, κύρια πιάτα και κάποια ποτά, πιστεύω ότι έχουν σαφή περιθώρια συμπίεσης τιμών. Για τον λόγο αυτό, θα είμαι αυστηρός στο value for money, βαθμολογώντας το με 2 στα 4 (ειδικά εν μέσω κρίσης), ενώ σε όλα τα άλλα θα βάλω 3 στα 4, αφού άλλωστε πρόκειται για γεύσεις μιας απλής τρατορίας και όχι ενός καταστήματος πολυτελείας.

Σε σχέση με το παρελθόν, η PASTERIA έχει εμπλουτίσει και αναβαθμίσει τη γαστρονομική γκάμα των εδεσμάτων που μας προσφέρει ευγενικά μέσα σε ένα ωραίο περιβάλλον. Είμαι της γνώμης ότι στο παρελθόν είχε παρεξηγηθεί κάπως, αλλά νομίζω ότι πήρε το μήνυμα και σταδιακά βελτιώθηκε, αρκεί να συμπιέσει ακόμα τις τιμές της, και ΠΡΟΠΑΝΤΟΣ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΒΕΙ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΕΣ ΚΕΡΑΣΜΑ – ΛΙΚΕΡΑΚΙ Κ. ΛΠ!!

Αξίζει, πάντως, να της δώσετε μια ευκαιρία, όταν βρεθείτε προς τα ‘κει!!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 20%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Ψαροταβέρνες - Π.Φάληρο, Αθήνα
Μαι
05
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Κυριακή 30 Απριλίου, αποφασίζουμε 4 φίλοι να κατευθυνθούμε για ψαροφαγία στον ΚΟΛΛΙΑ, που βρίσκεται στη γωνία της Λεωφόρου Συγγρού και της οδού Δημοσθένους, η οποία μάλιστα τον χωρίζει απ’ την Εταιρία ΣΠΑΝΟΣ, των BMW & MINI. Ο ΚΟΛΛΙΑΣ είναι παλιά ιστορία της εστίασης ψαρικών και θαλασσινών, αφού λειτουργούσε εδώ και 30 χρόνια στα Ταμπούρια, στην οδό Δράμας, μέχρι το 2010, και από τότε ήρθε στη Συγγρού, σε ένα σημείο πιο κεντρικό και αισθητικά πιο προσεγμένο.

Διαθέτει μεγάλη ποικιλία ψαριών, συνήθως Κυκλαδίτικων (από Νάξο, Αμοργό, κ. λπ. ), οστρακοειδών και διαφόρων θαλασσινών, μεζέδων –ως επί το πλείστον προπαρασκευασμένων, που πολλοί ζεσταίνονται επί τόπου– ενώ υπάρχουν και εισαγόμενα προϊόντα, όπως π. χ. βασιλικές καβουροδαγκάνες Αλάσκας, χελάκι Ισπανίας…
Λειτουργεί καθημερινά, μεσημέρι και βράδυ, ενώ τις Κυριακές, μόνο τα μεσημέρια από 12.00-18.00.

Εμείς πήγαμε μετά από κράτηση και καθίσαμε στην μεγάλη αίθουσα, που χωράει, ανάλογα με τη διάταξη των τραπεζιών από 100-120 άτομα. Υπάρχει σκάλα εσωτερική που οδηγεί στις καθαρές τουαλέτες που βρίσκονται στο πατάρι, κι από κει, στον 1ο όροφο, όπου υπάρχει μικρότερη σάλα, για 35-40 άτομα περίπου. Ο χώρος κλιματίζεται το καλοκαίρι, καθώς είναι μόνο εσωτερικός. Τα τραπέζια είναι ξύλινα, χρώματος καφέ σκούρου ρουστίκ, ενώ στο σημείο όπου καθίσαμε υπήρχε ένας ωραίος πίνακας με μοντέρνα θαλασσογραφία (βάρκα με καπετάνιο και ναύτη). Επίσης υπάρχουν διάσπαρτα καραβίσια αξεσουάρ, όπως τροχαλίες, τα φανάρια της οροφής κ. α.

Σημειωτέον ότι υπάρχουν τρεις βιτρίνες, μία με τα ψαρικά, μία με την ποικιλία από τα ορεκτικά και τις σαλάτες τους, και από πάνω διακοσμητικά καφάσια οπωρολαχανικών, καθώς και μία με γλυκά του μαγαζιού (κουταλιού, σιροπιαστά). Ο Τάσος Κόλλιας, ιδιοκτήτης και ψυχή του μαγαζιού, απ’ τα Ταμπούρια μέχρι σήμερα, ενημερώνει για το καθημερινό μενού τους, που εξαρτάται απ’ την εποχή και την αγορά, και τελικά παίρνει την παραγγελία. Ο γιος του είναι ο αρμόδιος επί του ψησίματος, συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση.

Η εξυπηρέτηση γίνεται από τρία παιδιά, με τζιν, μπλε μπλούζες και μαύρες ποδιές, που ατυχώς ήταν ανεπαρκή την Κυριακή, με το μαγαζί κατάμεστο από κόσμο, και στη συνέχεια θα εξηγήσω τα φάουλ τους, ένα προς ένα!

• Σε όλα τα τραπέζια υπήρχε τοποθετημένο εμφιαλωμένο νερό ΘΕΟΝΗ, περιοχής Καρδίτσας, το οποίο μας το σέρβιραν τη στιγμή που καθίσαμε, και το οποίο ΑΤΥΧΕΣΤΑΤΑ ΗΤΑΝ ΖΕΣΤΟ… Έλεος βρε παιδιά, για τη χρέωση των 2 €, σερβίρετε εκ των προτέρων νερό ζεστό!! Μου θύμισε ταξίδι μου στην τότε Γιουγκοσλαβία, όπου παιδί ακόμα, κατά τα τέλη της δεκαετίας του ’60, μας έφερναν ζεστά νερά και μπύρες, γιατί στα λιγοστά τους ψυγεία πάγωναν μόνο τα λευκά κρασιά!
• Ζητήσαμε καταλόγους και μας απάντησαν απαξιωτικά ότι είναι περιττοί, αφού ο κ. Κόλλιας θα μας τα πει και θα μας τα διαλέξει όλα. Από τιμές, όμως, τι γίνεται;; Έπρεπε να επιμείνουμε τρεις φορές για να δεήσουν να μας τους φέρουν.
• Με εξαίρεση ένα μικρό φλιτζανάκι, που είχε στην αρχή ένα δείγμα του ζωμού απ’ την ψαρόσουπά τους, δεν ήρθε το παραμικρό κέρασμα, ούτε καν στο τέλος, ένα σύνηθες χαλβαδάκι ή κάποιο φρουτάκι…
• Δεν υπήρχε ίχνος μουσικής, για να εξωραϊσθεί κάπως η ατμόσφαιρα!
• Δεν μας έφεραν πιατάκι για τα κελύφη των οστρακοειδών και έπρεπε να το ζητήσουμε επίμονα…
• Δεν μας έφεραν τη μικρή σαλάτα Κόλλιας που είχαμε παραγγείλει, η οποία προφανώς κάπου θα παρέπεσε στην πορεία…
• Καθυστερούσαν έντονα κάποια κύρια πιάτα, και η μόνη δικαιολογία τους ήταν ότι έγινε μια ζημιά σε ένα διπλανό τραπέζι, που τους πήρε πολύ χρόνο… Δεν φτάνουν οι πιο πάνω αβλεψίες τους, εμ καθυστερούν κι από πάνω… Όταν, βέβαια, είναι μόνο τρεις, και μάλιστα σ’ ένα χώρο που δεν είναι τρεις κι ο κούκος, αλλά τίγκα!! Για να κλείσω τα του σέρβις με κάτι καλό: στο τέλος ήρθαν τα αρωματικά μαντηλάκια, αλλά ένας κούκος (επίκαιρος σήμερα, και λόγω Μάη) δεν φέρνει την άνοιξη!!

Για τους λόγους αυτούς εξυπηρέτηση και χώρος, όπου μπορούν πολλά ακόμη να γίνουν, θα βαθμολογηθούν με 2 στα 4!

Ερχόμενος τώρα στον κατάλογο φαγητών, υπάρχουν μέσα καμιά 20αριά ζεστά και κρύα ορεκτικά, απ’ τα οποία στη βιτρίνα έχουν συνήθως γύρω στα 2/3, λόγω εποχής ή αγοράς: ντολμαδάκια, φύκια με ξηρούς καρπούς, χταπόδι με μελιτζάνα, γαρίδες φούρνου, ταραμοσαλάτα με αβγοτάραχο, μελιτζάνα με ταχίνι και καρύδια, φάβα Φενεού, αγκινάρες Τήνου, φιλέτο ρέγκας, γαύρος μαρινάτος, γλυκιά λακέρδα, χόρτα, γιουβέτσι σουπιάς, … σε τιμές από 6-13 € (περιέργως, όμως, δεν αναγράφονται οι τιμές σε όλα! ).

Γενικά, οι ποσότητες είναι μικρές, και γι’ αυτό, σε συνδυασμό με όσα ακολουθούν, το vfm της παραδοσιακής ταβέρνας θα περιοριστεί επίσης σε 2 στα 4!

Προσφέρουν ακόμα περί τις 6-7 σαλάτες (5-10 €), όστρακα και θαλασσινά, στα 18-28 €/kg., αστακό και αστακομακαρονάδα, στα 75 €/kg, βασιλικές καβουροδαγκάνες Αλάσκας, στα 75 €/kg, καραβίδες, 72 €/kg, γαρίδες jumbo, 69 €/kg. Αντίστοιχα, τα ψάρια Α’, 67 €/kg (ενώ σε κρούστα αλατιού 69 €/kg). Τα ψάρια Β’ (βακαλάος, σκορπίνα, κουτσομούρα) από 45-55 €/kg, ενώ τα ψάρια Γ’ (αθερίνα, μαρίδα, σαρδέλα, γαύρος) στα 28 €/kg.
Τα γλυκά τους κυμαίνονται από 4-5 €.

Ο κατάλογος των ποτών περιλαμβάνει αποστάγματα στα 6-9 €, καμιά 10αριά μπύρες, 3-4 €, γύρω στα 30 λευκά κρασιά (12-36 €) και 6 κόκκινα, από 15-33 €. Υπάρχουν ακόμα, αφρώδη, σαμπάνιες και γλυκά κρασιά.
Οι αντίστοιχες τιμές είναι κι εδώ τσιμπημένες, αφού ακόμα και το χύμα κρασί τους κοστίζει 6.50 € το μισό λίτρο!!

Εμείς λοιπόν πήραμε τα εξής:

• Φέτες λευκού και μαύρου ψωμιού, σε ξύλινο σκεύος, για 4: 6.80 €
• ½ λίτρο χύμα λευκό κρασί ποικιλία Μοσχοφίλερο, στα 6.50 €
• Το ζεστό εμφιαλωμένο νερό ΘΕΟΝΗ, στα 2 €.
• 1 ψαρόσουπα, που ήταν ζωμός αποκλειστικά (!! ), στα 6.50 € (όπως ακριβώς τα αρχικά δείγματα).
• 1 φάβα Φενεού βιολογική, στα 6.50 €. Ήταν μέτρια σε γεύση.
• 1 μελιτζάνα με μύδια, 6 τεμάχια, στα 8.50 €. Νόστιμο πιάτο!
• 1 ντολμαδάκια με ελαφριά σος τζατζίκι, (6 τεμάχια) στα 6 €. Μέτριο πιάτο
• 1 γαριδομακαρονάδα στα 13.50 €, που ήταν εντάξει.
• Πήραμε, ½ κιλό περίπου, κυδώνια και γυαλιστερές, στα 16 €. Αυτά, ατυχώς, μας απογοήτευσαν σαν τελική επίγευση, και δεν ξέρω αν ήταν θέμα φρεσκάδας ή τι άλλο έφταιγε…
• Από ψαρικά, δοκιμάσαμε ½ κιλό περίπου μπαρμπούνια Ναξιώτικα, 7 κομμάτια. Τιμή 33 €. Τα φρέσκα ψάρια ήταν πολύ νόστιμα και καλοψημένα και σώζουν τη γεύση, η οποία θα βαθμολογηθεί επιεικώς με 3 στα 4!!

Πληρώσαμε συνολικά 105.30 €, δηλ. το κεφάλι στα 25 € και δεν ευχαριστηθήκαμε όσο θα θέλαμε από έναν Τάσο Κόλλια!! ΄

Ίσως, στα Ταμπούρια κάποτε, να ήταν πιο αυθεντική ταβέρνα ψαρικών και θαλασσινών. Ίσως, πάλι και εγώ, πιο μικρός, να ήμουνα λιγότερο απαιτητικός, πηγαίνοντας για τελευταία φορά προ 20ετίας!

Συμπερασματικά, δώστε του μια ευκαιρία, αν βρεθείτε στα πέριξ, εστιάζοντας κυρίως σε φρέσκα ψάρια, που τα βλέπετε και τα διαλέγετε με τον Τάσο Κόλλια, συνοδεύοντάς τα με ό, τι σας φωτίσει η διαίσθησή σας, και πάντως μην ξεχάσετε όσα ανέφερα για την εξυπηρέτηση που χωλαίνει!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 15%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Ταβέρνες με τραγούδι - Μαρούσι, Αθήνα
Απρ
29
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Τρίτη βράδυ 25 Απριλίου, συμμετείχα σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συγκέντρωση των 4σκούφων χρηστών του σάιτ μας, ύστερα απ’ την ευγενική πρόσκληση του Μαρουσιώτικου εστιατορίου ΑΣΒΕΣΤΟΛΑΚΟΣ (Α) και της νέας ομάδας που διαχειρίζεται από πέρσι το σάιτ, και που την εκπροσωπούσαν επάξια δύο νέα και αξιόλογα στελέχη, η Ευδοξία του ask4food και ο Κώστας του e-table. Με την εξαίρεση 3-4 απόντων λόγω κωλύματος, ήμασταν μια μικρή ομάδα δώδεκα ατόμων που είχε την ευκαιρία να δοκιμάσει τα εκπληκτικά καλούδια του πιο ιστορικού κουτουκιού του Μαρουσιού, όπως θα σας περιγράψω στη συνέχεια.

Ο Α είναι το πιο ιστορικό κουτούκι στο Μαρούσι και παράλληλα το πρώτο από όλα, στο Βόρειο αυτό προάστιο, αφού άνοιξε το 1948 (κοντεύει τα 70 χρόνια πλέον! ) από τον Σπύρο Ιωαννίδη. Ήταν τότε ένα υπόγειο κουτούκι, όλο κι όλο 18 τετραγωνικά μέτρα, όπου χώραγαν με το ζόρι καμιά 30αριά Μαρουσιώτες θαμώνες, οι περισσότεροι απ’ τους οποίους ήταν αγρότες και κανατάδες της γύρω περιοχής, που συνδύαζαν το γαύρο και τα κεφτεδάκια του Σπύρου με γλυκόπιοτο γιοματάρι Μεσογείων. Τότε λοιπόν, η Κα Μαρία άσπριζε συχνά-πυκνά με ασβέστη την πεντακάθαρη είσοδο, εξ ού και η ονομασία ‘ΑΣΒΕΣΤΟΛΑΚΟΣ’ απ’ τους πρώτους αυτούς γηγενείς πελάτες. Το 1984 ανέλαβε τα ηνία του Α η δεύτερη γενιά με τον Κώστα Ιωαννίδη, ενώ σήμερα η τρίτη γενιά έχει επεκτείνει σε σημαντικό βαθμό την ποσότητα και προπαντός την ποιότητα του μενού, καθιερώνοντας τον Α σε ένα must της Ελληνικής κουζίνας της ευρύτερης περιοχής και όχι μόνο!

Την τρίτη γενιά εκπροσωπεί ο Γιάννης Ιωαννίδης, ο ταλαντούχος νεαρός σεφ που μας προσκάλεσε και που ετοιμάζει τα ευρηματικά του εδέσματα, εμπνευσμένα από διάφορες γωνιές της πατρίδας μας (Κρήτη, Μάνη, Μικρασία, Θεσσαλία), σε συνεργασία με τον Χρήστο Γιατράκο. Ανάμεσα τους συγκαταλέγονται και τα νέα καλοκαιρινά τους πιάτα, όπως π. χ. ντάκος με λευκή ταραμοσαλάτα και καλαμάρι σοτέ, γαρίδες με σκορδόμελο και αρμυρίκια με λαδολέμονο-λάιμ, μουσακά ρολό με κρέμα καπνιστής μελιτζάνας, χταποδάκι με ρόκα, γλιστρίδα, ροβίτσα, αρνίσιο κότσι με σταμναγκάθι, κ. λπ. κ. λπ.

Ρώτησα, όπως συνηθίζω, για την προϊστορία του χώρου, η οποία με ενδιαφέρει, καθώς και για την καταγωγή των ιδιοκτητών τους, και ο κ. Ιωαννίδης με πληροφόρησε πως στο μακρινό παρελθόν ήταν Μικρασιάτες, που εδώ και 7 γενιές (!! ) εγκαταστάθηκαν στο μικρό χωριουδάκι Μαρούσι, κάποια χρόνια πριν απ’ την Επανάσταση του 1821!! Οι Μαρουσιώτες, την εποχή εκείνη, είχαν πάνδημη συμμετοχή στην απελευθέρωση της Αθήνας, που όπως μας λέει ο Μακρυγιάννης ξεκίνησε στις 15 Οκτωβρίου του 1821.

Συνειρμικά, επιτρέψτε μου, φίλες και φίλοι γευσιγνώστες, κάποια ακόμη ψήγματα της ιστορίας του Μαρουσιού. Στην αρχαιότητα, όπως αναφέρει ο Πλούταρχος, ονομάζονταν ‘Αθμονον’, ενώ το μεταγενέστερο όνομα ‘Μαρούσι’ προέρχεται απ’ τη Θεά του κυνηγιού Άρτεμη, που η λατρεία της γινόταν στην Αμάρυνθο της Εύβοιας. Επρόκειτο για την Αρτέμιδα την Αμαρυνθία ή Αμαρυσία, η οποία μεταφερθείσα κατόπιν στο Αθμονον, το κατέστησε, με την πάροδο του χρόνου, Αμαρύσιον, Αμαρούσιο και στη δημοτική, Μαρούσι!

Πληθυσμιακά το Μαρούσι αυξάνεται αλματωδώς, αφού οι 320 κατοίκοί του το 1836, που ζούσαν σε καμιά 50αριά σπιτάκια όλα κι όλα, ανάμεσα στα οποία διέμενε και η πρώτη πρόγονος του σημερινού ιδιοκτήτη κ. Ιωαννίδη, το 1920 έφτασαν τους 3.450, ενώ σήμερα ξεπερνούν τους 80.000 περίπου! Ανάμεσά τους, ο ξακουστός Σπύρος Λούης, ο πρώτος Μαραθωνοδρόμος στους Α’ Ολυμπιακούς του 1896!

Εξάλλου, το Μαρούσι διέσχιζε για μισό αιώνα το αποκαλούμενο ‘θηρίο’ ή ‘μηχανή του σατανά’, δηλαδή ο ατμοκίνητος σιδηρόδρομος: Πειραιάς-Ομόνοια-Μαρούσι-Κηφισιά, που λειτουργούσε απ’ το 1885 μέχρι το 1938 και χρειαζόταν 3 ολόκληρες ώρες, μόνο για τη διαδρομή Ομόνοια – Κηφισιά, όσο κάνουμε σήμερα για να πάμε στη Λάρισα!! Ο γνωστός μας Ηλεκτρικός, ο ΗΣΑΠ (Ηλεκτρικοί Σιδηρόδρομοι Αθηνών Πειραιώς), χρειάστηκε ακόμα 20 χρόνια για να μπει σε λειτουργία, αφού εγκαινιάστηκε για Μαρούσι, Κηφισιά, το 1957, ενώ μέσα στην τελευταία 60ετία προστέθηκαν κι άλλοι ενδιάμεσοι Σταθμοί, για τη γραμμή 26 χιλιομέτρων από Πειραιά προς Κηφισιά.

Μετά την εισαγωγική αναδρομή, επανέρχομαι στον ΑΣΒΕΣΤΟΛΑΚΟ, που βρίσκεται στη διασταύρωση Βασιλίσσης Σοφίας και Κοιμήσεως Θεοτόκου, και που ακριβώς δίπλα του υπάρχει βολικότατο ανοιχτό πάρκιν, στη διπλανή οδό Κ. Γαρδέλη -απ’ τον πρώτο Πρόεδρο Κοινότητας Αμαρουσίου Κωνσταντίνο Γαρδέλη- με αντίτιμο στάθμευσης περί τα 4 -5 €, απόλυτα αναγκαίο για το κυκλοφοριακά κορεσμένο κέντρο του Μαρουσιού. Το μαγαζί λειτουργεί από Τρίτη μέχρι Κυριακή μέχρι τις 2.00 τη νύχτα, ανοίγοντας Τρίτη και Τετάρτη το απόγευμα στις 5 μ. μ., ενώ τις υπόλοιπες μέρες, από τις 12.00 το μεσημέρι. Δίπλα ακριβώς, στην οδό Σαλαμίνας, λειτουργεί από πέρσι το κατάστημά τους για delivery στα πέριξ, από Δευτέρα μέχρι Σάββατο, 12.00-18.00, προσφέροντας επιπλέον του καταλόγου του Α, μακαρονάδες, σουβλάκια, κ. λπ. σνακ.

Το κουτούκι λειτουργεί τον χειμώνα μέσα, σε δύο συμπαθέστατους χώρους σχήματος Γ, χωρητικότητας περίπου 90 ατόμων, ενώ, σε λίγο που ο καιρός ανοίγει, μεταφέρονται εξολοκλήρου στον δροσερό πλακόστρωτο πεζόδρομο, με τα φυτά και τον διακοσμητικό κόκκινο τροχό, όπου και εξυπηρετούνται, με την κατάλληλη διαμόρφωση του χώρου, γύρω στα 100 άτομα, όπως μας είπαν.

Ωστόσο, επειδή συνήθως έχει χαμό, είναι σκόπιμη η τηλεφωνική κράτηση, μιας και στο κουτούκι αυτό συνδυάζεις εκλεκτό φαί, με μουσική ζωντανή καθημερινά (! ). Εμείς ήμασταν τυχεροί, γιατί πέσαμε στην έντεχνη ελληνική από ένα ζευγάρι νέων τραγουδιστών που έχουν κάθε Τρίτη, ενώ, Τετάρτη έχουν λαϊκά, Πέμπτη και Κυριακή ποικίλη ελληνική μουσική, και Παρασκευή – Σάββατο, μπουζούκι (με την κράτηση μπορείτε να το επαληθεύσετε σχετικά). Την Παρασκευή και το Σάββατο, μας είπαν πως έχουν μια λογική ελάχιστη κατανάλωση 13 € το άτομο.

Καθίσαμε όλοι μέσα, σε ένα μεγάλο τραπέζι στον δεύτερο χώρο, με λιτή ρουστίκ διακόσμηση, πολλούς πίνακες με ασπρόμαυρες φωτογραφίες εποχής απ’ το Μαρούσι του 20ου αιώνα και γενικά υποβλητική ατμόσφαιρα με χαμηλό φωτισμό. Στους δύο χώρους υπάρχει διακόσμηση με κιθάρες, αγροτικά εργαλεία στους τοίχους και άλλα αντικείμενα, ενώ οι καθαρές τουαλέτες τους βρίσκονται στο βάθος δεξιά της σάλας που καθόμασταν.

Μας σέρβιραν 3-4 πολύ εξυπηρετικές κοπέλες, ενώ ο κ. Γιάννης Ιωαννίδης, πηγαινοερχόταν συζητώντας και λύνοντας τις γαστρονομικές και άλλες απορίες μας. Το μαγαζί, σιγά-σιγά γέμισε από κόσμο, κυρίως παρέες νέων!

Ο ενημερωμένος κατάλογός τους που εκμεταλλεύεται τις εποχικές πρώτες ύλες περιλαμβάνει μεταξύ άλλων: 5 σαλάτες, γύρω στα 7 €, 10 ορεκτικά (μανιτάρια, κολοκυθοκεφτέδες, μελιτζάνα στο πήλινο.. ), στα 6-7 €, καμιά 15αριά κυρίως πιάτα –μερικά ονομάζονται ‘Στη Σέντρα’– (ψαρονέφρι, Κρητικό κοτόπουλο, μπακαλιάρος σκορδαλιά, κεφτεδάκια, χουνκιάρ μπεγεντί, λουκάνικο Καρδίτσας, κοντοσούβλι.. ), από 8-17 € (για τη σπαλομπριζόλα), και 4-5 γλυκά (μωσαϊκό, banoffee, cheesecake, σοκολατόπιτα, λουκουμάδες), στα 3.50-5.00 €.

Από ποτά σερβίρουν κρασί χύμα στα 5 € το ½ λίτρο, 3 ελληνικές μπύρες, στα 3.50 €, και πολλά αποστάγματα, από 7-13.50 € (για το τσίπουρο ‘Κωστέας’ διετούς ωρίμανσης). Οι πλήρεις κατάλογοι φαγητών / ποτών είναι ανηρτημένοι ηλεκτρονικά στην ιστοσελίδα του Α, όπου μπορεί κανείς να ανατρέξει (καθώς και για τις τυχόν εποχικές μεταβολές, κ. λπ. ειδήσεις τους).

Ήμασταν τυχεροί, γιατί εκτός των φαγητών που παραγγείλαμε, μας προσέφεραν επίσης και διάφορα πιάτα ‘στη μέση’, σύμφωνα με το παραδοσιακό τους σερβίρισμα στις παρέες.

Κατά βάση, ο διπλανός μου και εγώ μοιραστήκαμε και τα εξής πιάτα:

• 1 σαλάτα κοτόπουλο, στα 7.50 €. Περιείχε κόκκινη λόλα, ρόκα, καρότα, τοματίνια, παρμεζάνα, κομμάτια από φιλέτο κοτόπουλου, κρουτόν και σος μουστάρδας. Ήταν χορταστική και γευστική.
• 1 σαλάτα πορτοκάλι, στα 6.80 €, με κόκκινο λάχανο, μαρούλι, πιπεριά, ντομάτα, πορτοκάλι, φιστίκια και vinaigrette γιαουρτιού. Εξαιρετική!
• 1 σαγανάκι γραβιέρα, στα 6.50 €, με γραβιέρα Κρήτης πανέ και μαρμελάδα. Έλιωνε στο στόμα!
• 1 φάβα Φενεού, στα 6.00 €. Μερακλίδικο πιάτο που περιείχε και καρέ από σύγκλινο Μάνης, καθώς και καπνιστή πάπρικα!
• 1 κοτόπουλο Κρητικό, στα 9.80 €. Πολύ χορταστικό και πεντανόστιμο πιάτο, για όσες και όσους αποφεύγουν το κόκκινο κρέας, που είχε επίσης Κρητική γραβιέρα, σταμναγκάθι, λίγο απάκι και ήτανε γαρνιρισμένο με αρωματικό πουρέ πατάτας. Σαφέστατα το προτείνω!!
• 1 γλυκό cheesecake με βύσσινο, στα 5.00 €. Καλό όπως όλα τα πιο πάνω γλυκά, τα οποία σημειωτέον τα παρασκευάζουν οι ίδιοι οι σεφ!!
• Ήπιαμε ½ λίτρο λευκό κρασί χύμα Μοσχοφίλερο, στα 5.00 €. Ήταν καλό.

Αν δεν είχαμε προσκληθεί, θα πληρώναμε 46.60 €, δηλ. χωρίς το κρασί, το άτομο περίπου 21 € (κατηγορία 17/25 €).

Πραγματικά, η γεύση των εδεσμάτων και η εξυπηρέτηση παίρνουν επάξια βαθμολογία 4 στα 4 και, εύγε στο ask4food, που το επέλεξε και μας προσκάλεσε για να το γνωρίσουμε και να το γευθούμε!

Τώρα που καλοκαιριάζει, και ετοιμάζουν πρόσθετα θερινά εδέσματα, ο εξωτερικός του πεζόδρομος θα είναι μια όαση γαστρονομικής πανδαισίας!!

Με την ευκαιρία, επιτρέψτε μου να απευθυνθώ στο σύνολο των εκατοντάδων χρηστών του αγαπητού μας site, καλώντας Αθηναίους και, διστακτικούς ακόμα, γευσιγνώστες Θεσσαλονικιούς να ενεργοποιηθούν και πάλι, πυκνώνοντας τις τάξεις των χρηστών που καθημερινά ενδιαφερόμαστε για την επικαιροποιημένη ενημέρωση της κοινής γνώμης.

Το ίδιο θεωρώ πως ισχύει και για τους φίλους εστιάτορες, οι οποίοι θα πρέπει, για το συμφέρον τους, να ενημερώνουν τακτικά το ask4food και το e-table, αναφορικά με ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΤΟΥΣ, που η συνεχιζόμενη κρίση επιτάσσει, ή όποιες άλλες αλλαγές ή καινοτομίες πραγματοποιούν!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Σουβλάκι & Σχάρα - Ν.Μάκρη, Αθήνα
Απρ
26
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
10-16

Κυριακή μεσημέρι 23/4, καιρός ανοιξιάτικος, 3 άτομα πηγαίνουμε στη Νέα Μάκρη. Στην παραλία της, λαμβάνοντας υπόψη τις κριτικές στο site, επιλέξαμε (με τηλεφωνική κράτηση) την ταβέρνα ΣΤΗ ΣΕΣΟΥΛΑ, η οποία βρίσκεται ανάμεσα σε πολλά άλλα κεντράκια, με κοσμοσυρροή και βαβούρα. Η ΣΕΣΟΥΛΑ, όπως μας είπαν, άνοιξε τα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας και λειτουργεί καθημερινά από τις 12 το μεσημέρι, μέχρι τουλάχιστον τη 01.00 τη νύχτα, ανάλογα με την κίνηση.

Σέσουλα, όπως ξέρουμε, είναι το μεταλλικό ή πλαστικό φτυαράκι, συνήθως στα μαγαζιά ξηρών καρπών και καφέ, που εδώ και χρόνια έγινε μόδα και σε πολλές ταβέρνες. Στη συγκεκριμένη, σερβίρουν με τη σέσουλα πατάτες και ορισμένα κρεατικά τους.

Το μαγαζί, Κυριακή γύρω στις 2.30 το μεσημέρι ήταν τίγκα, μέσα και έξω, όπου συνολικά χωράει περί τα 200 άτομα. Υπήρχαν χρωματιστά τραπέζια, στρωμένα με λαδόκολλα που είχε την επωνυμία τους, ενώ, στη δεξιά πλευρά του χώρου υπήρχε επίσης μια μεγάλη ταμπέλα με την επωνυμία: ΣΤΗ ΣΕΣΟΥΛΑ! Μέσα λοιπόν, όπου καθίσαμε, κυριαρχεί το μπεζ χρώμα, ενώ υπάρχει και μια πλευρά του τοίχου με πέτρινη επένδυση. Περιμετρικά έχουν τοποθετηθεί ράφια με παλιές κονσέρβες της ΚΥΚΝΟΣ, και πληθώρα από βαζάκια με τουρσιά, μαρμελάδες, και ό, τι άλλο βάζει ο νους σας! Το δάπεδο επίσης ήταν πλακοστρωμένο με ανοιχτόχρωμα μεγάλα πλακάκια μπεζ. Από κολόνες και τοίχους κρέμονταν διάφορα σκόρδα και κρεμμύδια.
Εξάλλου, οι σερβιτόροι φορούσαν ομοιόμορφες, σκούρες, ριγέ στολές.

Η γενική εικόνα της αίθουσας ήταν αρκετά περιποιημένη και νοικοκυρεμένη, αλλά -έστω κι αν γίνομαι κουραστικός- το ίδιο ατυχώς δεν ίσχυε για τις τουαλέτες τους (στο βάθος, δεξιά της ανοιχτής κουζίνας), οι οποίες παρουσίαζαν την εικόνα μιας Κυριακής του χαμού, όπου, κάκιστα, θεωρείται «πολυτέλεια» η ενασχόληση με τους λεγόμενους χώρους υγιεινής και όπου τα καλάθια, μπορεί και να μην τα είχανε αδειάσει, ίσως κι απ’ την προηγούμενη νύχτα, κι ήταν τουλάχιστον 5-6 νεαροί σερβιτόροι!!

Γιατί έτσι, ρε παιδιά;; Δεν θέλουμε μόνο τα φαγητά με τη σέσουλα, και την καθαριότητα με το σταγονόμετρο… Έλεος πια!! Για τον λόγο αυτό, η βαθμολογία του χώρου θα πάρει επιεικώς 2 στα 4…

Κατά τα άλλα, υπήρχε ελληνική μουσική και τραγούδια, κυρίως παλιά ελληνικά λαϊκά, ή ελαφρολαϊκά, που ωστόσο ήταν αδύνατο να τα ακούσουμε λόγω της πολλής βαβούρας και της ανεπαρκούς μόνωσης…

Ο κατάλογος ήταν αρκετά ενημερωμένος με κρεατικά κυρίως, μεζεδάκια, αλλά και κάποια θαλασσινά, αφού άλλωστε είμαστε 10 μέτρα απ’ τη θάλασσα! Υπήρχαν επίσης κάποια πιάτα ημέρας, κολλημένα με χαρτάκια στη μέσα σελίδα του καταλόγου. Εμείς τα τιμήσαμε δεόντως, παίρνοντας γουρουνόπουλο σούβλας, μελιτζάνα με παρμεζάνα, και πατάτες τηγανιτές με κιμά και τυρί, στα οποία θα επανέλθω.
Εκτός απ’ τα ημέρας, ο κατάλογος έχει 5 θαλασσινά, από 9-13 € (χταπόδι, καλαμαράκι, μπακαλιάρο σκορδαλιά…), 10 σαλάτες και ορεκτικά, στα 4-8 €, 4 τυριά, στα 2.50-5.50 € (τιμή που αφορά το σαγανάκι Μετσοβόνε), 7 μεζέδες, στα 3.50-7 € (σουφλέ σπανάκι, μανιτάρια.. ), 5 κρεατομεζέδες, στα 6.50-11 € (π. χ. κεφτεδάκια στα 6.80 €) και καμιά 15αριά πιάτα σχάρας, από 6.50-24.50 €, που αφορά την ποικιλία 4 κρεατικών (π. χ. τα πανσετάκια, στα 7.40 €).

Η λίστα των ποτών, περιελάμβανε αναψυκτικά στο 1.90 €, 4 ελληνικές μπύρες, 3-3.50 €, ½ λίτρο χύμα κρασί, λευκό και κόκκινο, στα 3.80 €, ούζα, στα 7-10 € και τσίπουρα, στα 3 (το χύμα) μέχρι 9 €.

Με την ευκαιρία, θα σας πω ότι δοκιμάσαμε ½ λίτρο χύμα κόκκινο Αγιοργήτικο, που ήταν σχεδόν απαράδεκτο, γιατί ήταν παγωμένο (! ) αλλά και ξινό! Τιμή 3.80 €.

Από φαγητά, λοιπόν, πήραμε τα εξής:

•Αρχικά 4 ψωμάκια σε μεταλλικό σκεύος (σουρωτήρι) στα 3.20 €.
•Νερό εμφιαλωμένο ΑΥΡΑ, που φθάνει πριν καν κάτσεις!! Τιμή 1.80 €
•2 γουρουνόπουλα σούβλας, συμπαθητικές μερίδες & πέτσα: 2Χ8.5=17 €.
•Μία μελιτζάνα με κομμάτια παρμεζάνα, 6-7 μικρά κομμάτια που ήρθαν μέσα σε ένα μαύρο σκεύος και ήταν νόστιμα. Τιμή 6.60 €.
•Μια πατάτες τηγανιτές (χειροποίητες) με κιμά και τυρί, μέσα σε στρογγυλό, τσίγκινο σκεύος. Μας άρεσαν. Τιμή 6.80 €.
•Μια σαλάτα παραδοσιακή, που είχε μαρούλι, κόκκινο λάχανο, καρύδια, νιφάδες λευκού τυριού αιγοπροβάτου, ψίχα ελιάς και sauce balsamico. Ήταν αξιοπρεπής και πολύ δροσιστική, με ό, τι φάγαμε. Τιμή 7.80 €.

Έτσι, ο λογαριασμός έφτασε τα 47.00 €, δηλ. κατηγορία ανά άτομο στα 10/16 €, και βαθμολογία της γεύσης με ένα επάξιο 3 στα 4!

Εκτός όσων ήδη προανέφερα, σημειώθηκαν δύο ακόμα φάουλ:

1ον. Δεν μας κέρασαν απολύτως τίποτα στην αρχή ούτε καν είχαν το παραμικρό γλυκό στο τέλος, πράγμα ανήκουστο για τέτοιο υποτιθέμενο στέκι περιωπής, και μάλιστα τη στιγμή που στο παρελθόν μάθαμε ότι συνήθως κερνάγανε φοβερά παγωτίνια!!
ΜΟΝΟ ΤΑ ΦΑΓΗΤΑ ΣΤΗ ΣΕΣΟΥΛΑ, ΚΙ ΑΠΟ ΓΛΥΚΑ ΓΙΟΚ…

2ον. Πληρώσαμε ένα πενηντάρι, όταν έφεραν κανονικά τον λογαριασμό. Πήραν τα χρήματα μαζί με τον λογαριασμό, και μετά επέστρεψαν μόνο με τα ρέστα, αλλά ο λογαριασμός ήταν εξαφανισμένος, γιατί φαίνεται πως θα τον έφαγε η μαρμάγκα… Έπρεπε να περιμένουμε 5-10 λεπτά για να ξανάρθει..
Αμάν πια με τα τερτίπια μας αυτά… Πότε, επιτέλους, θα γίνουμε άνθρωποι;; Οι πολυπόθητες μεταρρυθμίσεις αφορούν πάνω απ’ όλα τη νοοτροπία μας. Τι να πει κανείς: καθημερινές εμπειρίες, για τις οποίες πρέπει να διαμαρτυρόμαστε όλοι μας, διεκδικώντας συνεχώς το αυτονόητο!! Έτσι, η εξυπηρέτηση θα βαθμολογηθεί επιεικώς με 2 στα 4!!

Με όλα αυτά, αν ποτέ βρεθείτε κατά τη Νέα Μάκρη και κατά ΣΕΣΟΥΛΑ μεριά, αποφύγετε το χύμα κρασί, πίνοντας μπύρες, αποστάγματα ή αναψυκτικά, επιμείνετε για τον λογαριασμό και μην ντραπείτε να τους πείτε πως το κέρασμα, ιδίως χρονιάρες μέρες, είναι εκ των ων ουκ άνευ για κάθε σοβαρό οικοδεσπότη που σέβεται στοιχειωδώς τον εαυτό του!!!

Meat Restaurants - Κηφισιά, Αθήνα
Απρ
20
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Κυριακή του Πάσχα, στις δύο το μεσημέρι, πηγαίνουμε τρία άτομα στην Κάτω Κηφισιά, στον ΤΗΛΕΜΑΧΟ, φυσικά μετά από κράτηση που έγινε τηλεφωνικά τέσσερες μέρες πριν, για να δοκιμάσουμε και πάλι, ύστερα από χρόνια, τον φημισμένο οβελία τους!!

Ο ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ είναι ένα ιστορικό εστιατόριο της περιοχής, αφού, πριν από 95 ολόκληρα χρόνια, δηλ. το 1922, ο παππούς Τσιλιγκίρης, άνοιξε εκεί ακριβώς τη χασαποταβέρνα του, ενώ αργότερα, ο πατέρας Τσιλιγκίρης άνοιξε, με τη σειρά του, το γνωστό χασάπικο. Τα ηνία, εδώ και καιρό, έχει αναλάβει η τρίτη γενιά…

Ο χώρος, δύο εσωτερικές αίθουσες, καθώς και αρκετά τραπεζάκια στο φαρδύ πεζοδρόμιο επί της οδού Φραγκοπούλου, εξυπηρετεί περί τα 150 άτομα. Εμείς καθίσαμε μέσα, στην αίθουσα των μη καπνιζόντων. Πίσω μας ακριβώς, στον χώρο ενός παλιού τζακιού, είχαν διαμορφωθεί ράφια με τα κρασιά της κάβας τους, ενώ διάφορες χρωματιστές μπάλες διακοσμούσαν τον χώρο. Απ’ το σημείο που καθόμασταν, είχαμε την ολική εποπτεία του χώρου, με τις δύο αίθουσες και το αεικίνητο προσωπικό σερβιρίσματος, καθώς και τον εξωτερικό τους χώρο, που ήταν ήδη γεμάτοι από πελατεία.

Οι δυο αίθουσες ήταν φωτεινές με ανοιχτά χρώματα κίτρινα-βεραμάν στους τοίχους, ενώ η διάταξη των τραπεζιών ήταν κανονική και οι θαμώνες μπορούσαν να απολαύσουν το φαγητό τους, χωρίς την ενοχλητική κοσμοσυρροή και βαβούρα της ημέρας!! Το όλο περιβάλλον συμπλήρωνε η σωστή μουσική, με ελληνικά τραγούδια από Ζαμπέτα, Πουλόπουλο, Σακελαρίου, κ. λπ.

Δεν είδαμε κατάλογο φαγητών, γιατί λόγω ημέρας είχαν μόνο Πασχαλινό αρνάκι σούβλας, κοκορέτσι και κοντοσούβλι, καθώς και σαλάτες που έρχονταν σε ένα μεγάλο δίσκο για να διαλέξεις. Μας έδωσαν, ωστόσο, μια εντυπωσιακή δισέλιδη λίστα κρασιών, που περιείχε περί τις 100 ετικέτες από Ελλάδα, Ν. Αφρική και Γαλλία, σε τιμές από 20-90 € τη φιάλη!

Εμείς τους ζητήσαμε το house-wine, που ήταν το δικό τους, ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ EXCLUSIVE κόκκινο, μεγάλο μπουκάλι, εμφιαλωμένο ειδικά γι’ αυτούς, στη Νότιο Αφρική, στην ειδική τιμή των 13 € η φιάλη!! Ήταν ό, τι έπρεπε για την περίσταση, ένα γευστικό κρασί 14 βαθμών οινοπνεύματος, που σας το συνιστώ (καθότι δεν σερβίρουν μικρά μπουκάλια ή ποτήρια). Έρχεται και σε λευκό, στην ίδια τιμή, και, όπως αναγράφεται χαρακτηριστικά στην ετικέτα τους, προσφέρεται ως: ΑΝΤΙΔΟΤΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ!!

Στην αρχή, λοιπόν, μας έφεραν ένα πανέρι με λευκές φέτες ψωμιού και ένα καλαθάκι με τα παραδοσιακά κόκκινα αυγά για τσούγκρισμα! Μας κέρασαν επίσης, σε ένα λευκό δίσκο, ραπανάκια και αγγουράκια, ενώ το νερό ήρθε σε μπουκάλι με την επωνυμία ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ και φυσικά δεν χρεώθηκε.
Απ’ τον δίσκο με τις σαλάτες και τα πρώτα, πήραμε:

• Μια τυροκαυτερή, που ήταν ό, τι έπρεπε και είχε 4 €.
• Μια χωριάτικη σαλάτα, δροσερή και χορταστική, στα 10 €.

Τους ζητήσαμε μισό κιλό αρνάκι σούβλας, και τους παρακαλέσαμε για ένα ωραίο κομμάτι, δηλ. ένα συνδυασμό ψαχνού με λαχταριστή πετσούλα!!
Δυστυχώς, ό, τι ακολούθησε, ήταν σκέτη απογοήτευση, αφού ήρθε μια πιατέλα με καμιά 10αριά μικρά κομματάκια, που μάλιστα ήτανε παραψημένα, ενώ δεν έλειπαν και τα σχετικά κόκαλα!! Ίσως, οι πελάτες που πήγαν πιο νωρίς, να στάθηκαν πιο τυχεροί από μας, τρώγοντας αξιοπρεπέστερα κομμάτια αρνιού… Δεν είναι δυνατόν, μια τέτοια μέρα, στον ξακουστό ΤΗΛΕΜΑΧΟ, που κοντεύει να τα εκατοστίσει, να σου προσφέρουν μια τέτοια απαράδεκτη ποιότητα αρνιού…

Λοιπόν, αγαπητέ μου, κύριε Τηλέμαχε, σφάξε 2-3 αρνιά ακόμη και μη σερβίρεις, σε κανέναν απολύτως πελάτη σου, τέτοιους κατιμάδες από συνδυασμό μισοτελειωμένων αρνιών… Όπως δεν φείδεσαι προσωπικού (5-6 σερβιτόροι, ξένοι και Έλληνες, όλοι τους αεικίνητοι, ευγενικοί και απόλυτα ενημερωμένοι και πρόθυμοι – γι’ αυτό και η εξυπηρέτηση παίρνει 3 στα 4), όπως δεν φείδεσαι άρτιων πρώτων υλών, κρασιών κ. λπ. ποτών, έτσι, μέρα που είναι, γιατί μας τα χαλάς στο αρνάκι του Θεού, την πεμπτουσία του Πάσχα;;
Άλλωστε, το χρεώνεις 39 € το κιλό, οπότε, για μισό κιλό, με 19.50 €, ο καθένας έχει τις στοιχειώδεις απαιτήσεις του!!

Για να μην σε αδικήσω, θα προσθέσω ότι τα υπόλοιπα ήταν εντάξει, δηλ.:

• Μια μερίδα κοκορέτσι, ικανοποιητική ποσοτικά & ποιοτικά, σε τιμή 9 €.
• 2 γλυκά, ένα cheesecake βύσσινο και μια πάστα σοκολάτα με παγωτό, σε τιμή 2Χ5= 10 €.

Συνολικά, ο λογαριασμός ήρθε στα 65.50 €, δηλ. κατηγορία τιμής 17/25 € το άτομο.

Αν δεν βαθμολογώ τη γεύση με 1 στα 4, και τελικά της βάζω 2 στα 4, είναι επειδή όλα τα άλλα (σαλάτες, κρασί, κοκορέτσι και γλυκά) ήταν αρκετά νόστιμα.
Ευτυχώς, πάντως, που υπάρχει το ask4food και μπορώ έτσι να εκφράσω το δυσάρεστο αυτό πασχαλινό βίωμα και τη δυσαρέσκειά μας!!

Το συμπέρασμά μου: μείνετε πιστοί στα κλασικά σας στέκια, στη Φυλή, Πάρνηθα, Σταμάτα, Βάρη, Καλύβια, κ. ο. κ.

Ωστόσο, αν επιμείνετε για κάποιο Τηλέμαχο, προτιμήστε, απέναντι, τον ΤΗΛΕΜΑΧΟ BARBEQUE CLUB, που το Πάσχα ήταν κλειστός, γνωρίζοντας ότι πρόκειται για ένα πιο ακριβό στέκι, για το οποίο φροντίστε να διαβάσετε τις σχετικές κριτικές στο σάιτ μας!!

Bar Restaurants - Κηφισιά, Αθήνα
Απρ
13
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Κυριακή των Βαΐων, συναντάμε το μεσημέρι στην Κηφισιά φιλικό ζευγάρι εξ Αμερικής με τον μικρό γιο τους, οπότε αποφασίζουμε μετά από πρότασή τους να παρεκκλίνουμε του εθίμου της ψαροφαγίας. Μας οδηγούν στο FRIDAYS της Πλατείας Κεφαλαρίου (5 άτομα), που είχα χρόνια να το επισκεφθώ.

Τα αρχικά TGI FRIDAYS σημαίνουν, για όσους ενδεχόμενα δεν το ξέρουν: Thanks Goodness It’s FRIDAY, Δόξα τω Θεώ είναι Παρασκευή. Βλέπετε, ο Αμερικανός ιδρυτής του 1ου εστιατορίου στην 5Η Λεωφόρο της Νέας Υόρκης, το 1965, ο Alan Stillman, που το ξεκίνησε, επενδύοντας ποσό 10.000 $, έχασε κάποια Παρασκευή σε μια πίστα σκι απ’ τον κολλητό φίλο του, οπότε, ξέροντας ότι θα ρεφάρει μάλλον μέσα στο Σαββατοκύριακο αναφώνησε την ιστορική αυτή ρήση Thanks Goodness it’s FRIDAY, που έμελλε να γίνει αργότερα η επωνυμία της κολοσσιαίας αλυσίδας εστίασης!!
Με την ευκαιρία, η αλυσίδα έχει σήμερα στο ενεργητικό της περί τα 1.000 καταστήματα σε τουλάχιστον 75 χώρες ανά την Υφήλιο, ενώ στη χώρα μας, έχει ήδη 7 στην Αττική (Κολωνάκι, Αμπελόκηποι, Κηφισιά, Γλυφάδα, Φλοίσβος Φαλήρου, Άγιος Δημήτριος και Αστέρας Βουλιαγμένης), και 2 στη Θεσσαλονίκη (Αριστοτέλους και Πυλαία)!!

Ο συγκεκριμένος αυτός χώρος του Κεφαλαρίου, που συμπληρώνει σύντομα μια εικοσαετία (ξεκίνησε τον Δεκέμβρη του 1997), έχει συνδεθεί με πολλά προσωπικά μου βιώματα, αφού ακριβώς εκεί στεγάζονταν το ιστορικό Γερμανικό εστιατόριο ALT BERLIN, στέκι μου κλασικό κατά τις δεκαετίες ’80 και ’90!! Άλλωστε, δίπλα ακριβώς, βρίσκεται από πέρσι το γνωστό στο site μας Βραζιλιάνικο steak house BACOA, στον ίδιο χώρο που για περίπου 15 χρόνια στέγαζε το θρυλικό Κηφισιώτικο ΠΡΥΤΑΝΕΙΟ… Είτε λοιπόν το θέλουμε είτε όχι: Τα πάντα ρεί!!

Το FRIDAYS λειτουργεί καθημερινά απ’ το μεσημέρι μέχρι τις 2 τη νύχτα, ενώ τα w/e μέχρι τις 3. Περιττό να προσθέσω ότι γινόταν χαμός μέσα / έξω και για να μην περιμένουμε 45 λεπτά, καθίσαμε αμέσως στο τεράστιο ξύλινο μπαρ μέσα, που πρέπει να διαθέτει περιμετρικά περί τα 40 stools!!

Ο χώρος, αμερικανιά με τα όλα της, αποτελείται από 3 επί μέρους ανισοϋψείς αίθουσες εσωτερικά, και απ’ την πανέμορφη αυλή. Συνολική χωρητικότητα περί τα 250+50 άτομα, αντίστοιχα. Μέσα, κυριαρχεί το σκούρο ξύλο, τα κόκκινα και μαύρα χρώματα, οι οθόνες γύρω απ’ το μπαρ με αθλητικά events, καθώς και άπειρες φωτογραφίες, κάδρα, και κρεμασμένα μουσικά όργανα (Marilyn, Star Wars, κιθάρες, σαξόφωνα, και ό, τι άλλο βάζει ανθρώπου νους)…Η μουσική συμπληρώνει το σκηνικό με συνδυασμό ακουσμάτων disco & pop, ενώ -κατά τα έθιμά τους- προσφέρουν δωρεάν refill σε coca κ. λπ. αναψυκτικά, και πληθώρα από αρωματισμένα μαντηλάκια για τα χέρια των θαμώνων! Φυσικά δεσπόζει, όπως παντού πια, το Σήμα Κατατεθέν του χώρου, μια επιγραφή, εδώ με την παραλλαγή: IN HERE IT’S ALWAYS FRIDAY!!

Οι Αμερικανοί, ευέλικτοι και πρακτικοί, όπως σε όλα τους, έχουν πληθώρα επιλογών, καταλόγων φαγητών, ποτών και cocktails, αλλά και διάφορα εποχιακά και άλλα, set menus. Έτσι, π. χ. τις καθημερινές, από 1-6 μ. μ. προσφέρουν SET LUNCH MENU στα 10.90 €, ενώ από Κυριακή μέχρι και Πέμπτη υπάρχει και αντίστοιχο SET DINNER MENU στα 12.90 €. Φυσικά, υπάρχουν και οι μεγάλοι κατάλογοί τους των αμερικανικών και μεξικανικών κυρίως φαγητών (burgers, fajitas, salads, etc. ), όπως και των ποτών αλλά και των cocktails, σε διάφορες τιμές που ξεκινούν απ’ τα 5 €, π. χ. για ένα Caribbean Rum Punch, κ. ο. κ.

Όσον αφορά τα ελληνικά κρασιά, προσφέρουν ποτήρι στα 4.20-5.00 € για τα περισσότερα, ενώ υπάρχει και το ατομικό μπουκάλι Caramelo στα 5 €! Εξάλλου, τα περισσότερα εμφιαλωμένα κυμαίνονται από 20 – 33 € (π. χ. το λευκό ΜΑΝΤΙΝΕΙΑ ΤΣΕΛΕΠΟΥ, στοιχίζει 29 €). Γενικά, είναι γνωστό πως τα FRIDAYS θεωρούνται μάλλον ακριβά στέκια για αυτό που προσφέρουν, αλλά ωστόσο παραμένουν εξαιρετικά δημοφιλή, ειδικά στη νεολαία!

Πριν το τεκμηριώσω με τα φαγητά μας και τις τιμές τους, οφείλω να αναφέρω ένα παράπονό μου, που εξ αιτίας του ο χώρος, παρόλα όσα ανέφερα, θα περιοριστεί βαθμολογικά στο 2 στα 4! Οι τουαλέτες τους στο υπόγειο (από 3 αντρικές και γυναικείες), οι αντρικές τουλάχιστον που τις είδα όλες, δεν είχαν τη δέουσα προσοχή, με ό, τι αυτό συνεπάγεται. Είναι κρίμα, ένα στέκι, όπου το συγκεκριμένο δίωρο γευμάτιζαν 300 άτομα (άρα, αντιλαμβάνεστε τον ημερήσιο τζίρο τους, της τάξης κάποιων χιλιάδων ευρώ) να παρουσιάζει μια τέτοια αποκαρδιωτική εικόνα!! Γιατί, βρε παιδιά, στα 15 τουλάχιστον άτομα σερβιρίσματος και κουζίνας, της βάρδιας, να μην προβλεφθεί μόνιμα κάποιο άτομο (είτε επιπλέον είτε εναλλάξ απ’ το προσωπικό) προκειμένου να ελέγχει συνεχώς και τους χώρους αυτούς»;;
Γιατί, μόλις περάσουμε τα σύνορα της χώρας μας, προς Σκόπια, Σερβία και βορειότερη Ευρώπη, οι χώροι αυτοί αστράφτουν από καθαριότητα, έστω κι αν πληρώνουμε π. χ. 20 λεπτά του € για να τους χρησιμοποιήσουμε, ενώ εδώ σε μας, σε τόσα πολλά στέκια (εστίασης, καφέ, νυχτερινά κέντρα, πίστες, δημόσιους χώρους) εξακολουθούμε να χωλαίνουμε τόσο δραματικά, εν έτει, μάλιστα, 2017 ;;
Ατυχώς, το ίδιο μου συνέβη πρόσφατα στον παρακείμενο και τσουχτερό επίσης PAUL –παρότι εκεί διαθέτουν μάλιστα και κωδικούς εισόδου– με αποτέλεσμα να απογοητευτώ, γνωρίζοντας τους PAUL του εξωτερικού και εντέλει να μην γράψω καμιά κριτική, αν και ο υπεύθυνος με διαβεβαίωσε ότι θα μεριμνήσει, ώστε να διορθωθούν και να εξευρωπαϊστούν...

Επίσης, παρά το ευγενικό προσωπικό σερβιρίσματος, η εξυπηρέτηση θα περιοριστεί βαθμολογικά στα 3, επειδή -πέραν της εύλογης καθυστέρησης των φαγητών με τη φοβερή κοσμοσυρροή και βαβούρα- χρειάστηκε να ζητήσω τρεις φορές να μου γεμίσουν το ποτήρι με νεράκι του Θεού! (Ας είχαν προβλέψει κανάτες νερού στα πολλά άτομα). Στην Αμερική, που έχουν μάτια και βλέπουν, γεμίζουν τα ποτήρια ακαριαία!!

Νιώθω πως φορτίζω τους υπεύθυνους και για να μην κουράσω άλλο με τα παράπονά μου, προχωρώ τώρα στα εδέσματα και τις τιμές τους:

• Εγώ πήρα μια Caesar’s salad με κοτόπουλο / lunch portion, στα 8.50 €
• Ο φίλος μας, ένα κοτόπουλο με παρμεζάνα και μανιτάρια, στα 12.50 €
• Ακόμα, ένα χορταστικό κοτόπουλο fajitas (πιατέλα με κοτόπουλο, ρύζι, πιπεριές, σκεύος με πίτες και μπολ με μεξικάνικες sauces). Τιμή 13.90 €
• Ένα καινούργιο πιάτο, Italian burger, με τηγανιτές πατάτες αλλά παραψημένη και σκληρή στρώση τυριού παρμεζάνας, στα 11.70 €
• Μια Friday’s shrimps, με 7 νόστιμες γαρίδες πανέ, πράσινη σαλάτα και σκουρόχρωμη γλυκόξινη sauce. Τιμή 12.50 €
• Τα επιδόρπιά μας: 1 Sunday (ποτήρι με μπισκότο, παγωτό και σαντιγί, στα 6.90 €, 1 διπλό μπισκότο Oreo με παγωτό και sauce σοκολάτας, στα 9.90 €, ενώ εγώ απόλαυσα το Death by Chocolate, όνομα και πράμα, με κέικ, παγωτό κρέμα και φουλ sauce σοκολάτας, στα 8.90 €.
• Ήπιαμε 3 cocktails Μαργαρίτα-λεμόνι (3Χ6.95=20.85 €), κι ο μικρός της παρέας μας, μια πορτοκαλάδα Fanta μπλε, στα 3.00 €.

Έτσι, ο λογαριασμός μας έφτασε το ουδόλως ευκαταφρόνητο ποσό των 108.65 €, κοινώς τα εκατοστίσαμε τα ευρώπουλα, κι αν ποτέ το επαναλάβουμε, θα πρέπει να αποφύγουμε ημέρες και ώρες αιχμής και, βέβαια, να λάβουν υπόψη τους τις καλοπροαίρετες αυτές υποδείξεις μας!!

Το αυτό συνιστώ και σε σας, και πάντως προτιμήστε τον εξωτερικό χώρο, τώρα μάλιστα που ανοίγει ο καιρός.

Κάποτε, στο σιντριβάνι του απέναντι πάρκου ρίχναμε δεκαρούλες πίσω μας και κάναμε και καμιά ευχή!! Τώρα όμως…
Άσε που και οι αμαξάδες, με τα άλογά τους, εξαφανίστηκαν οι πιο πολλοί…

O TEMPORA, O MORES, που έλεγε ο Κικέρων!!
Όμως, η τωρινή μας ευχή: ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!!

Κλασική κουζίνα - Ν. Ερυθραία, Αθήνα
Απρ
07
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
26-36

Μετά από παρέλευση τριών εβδομάδων, επανέρχομαι με κριτική του KASTRI BISTROT (KB), που βρίσκεται στο ισόγειο του ανακαινισμένου ιστορικού ξενοδοχείου των Βορείων Προαστίων.

Μεσολάβησε ταξίδι μου στη Συμπρωτεύουσα, ύστερα από κάποια χρόνια και κριτική τριών χώρων εστίασης, ανάμεσά τους δε ενός νέου, αξιόλογου εστιατορίου ψαροφαγίας.

Με την ευκαιρία ευχαριστώ όλους εσάς, τις φίλες και φίλους γευσιγνώστες που με υπερψηφίσατε! Η Θεσ/νίκη, που εντάχτηκε από πέρσι στο site, πιστεύω πως χρειάζεται μια πιο ενεργή -σε εβδομαδιαία βάση- ανάγνωση κριτικών, αξιολόγησή τους και ψήφιση. Θεωρώ ότι έτσι θα ενισχυθεί η δημοτικότητα του site, αφού βαθμιαία θα προσελκύονται Μακεδόνες καλοφαγάδες με νέες και ενδιαφέρουσες κριτικές για τα στέκια τους, με συνέπεια και τη σταδιακή σφαιρικότερη αθηναϊκή τεκμηρίωση, δεδομένου ότι όλοι, λίγο-πολύ, κατεβαίνουν στην Πρωτεύουσα, δοκιμάζοντας την κουζίνα της!

Αξίζει λοιπόν να τιμούμε εξίσου τακτικά τη σχετική ιστοσελίδα, υπερψηφίζοντας τις κριτικές της έγκαιρα και αντικειμενικά, όπως άλλωστε συνάδει με το κύρος ενός site γευσιγνωσίας σαν το ask4food, που ήδη πλησιάζει τη 10ετή ενημέρωση της κοινής γνώμης!!

Έρχομαι τώρα στο ΚΒ που επισκεφθήκαμε τρία άτομα το μεσημέρι της Κυριακής 2 Απριλίου. Λειτουργεί απ’ τον Οκτώβρη του 2015, ως χώρος εστίασης του πολυτελούς ξενοδοχείου DOMOTEL KASTRI, έχοντας στο τιμόνι της κουζίνας του τον Αλέξανδρο Χαραλαμπόπουλο, γνωστό μας απ’ το OLIVE GARDEN του ΤΙΤΑΝΙΑ, από όπου έχει κρατήσει κάποια πιάτα, και για το οποίο υπάρχουν αρκετές κριτικές στο site μας.

Εδώ προσφέρονται τα γεύματα του ξενοδοχείου για ενοίκους καθώς και επισκέπτες, όπως εμείς, αλλά ο χώρος -σχήματος γάμα- είναι κάπως περιορισμένος (της τάξης των 50 ατόμων), με συνέπεια να μην υπάρχει διαχωρισμός της καφετέριας απ’ τον κυρίως χώρο εστίασης!!
Όταν π. χ. εμείς φτάσαμε γύρω στις 2 μ. μ., οι περισσότεροι έπιναν καφέ και προς το τέλος μόνο τρία τραπέζια, στρώνονταν όπως το δικό μας για φαγητό!! Εμένα προσωπικά το ανακάτεμα σε χώρους, υποτιθέμενης πολυτέλειας, με ενοχλεί. Άλλωστε, ο minimal λιτός χώρος, αν και θύμιζε σαλοτραπεζαρία σπιτιού, με κυριαρχία του καφέ ξύλου σε τραπέζια και δάπεδα, βιβλιοθήκη με καθρέφτη στο πίσω μέρος, τζαμαρίες προς τον πευκόφυτο κήπο ή τη Λεωφόρο Ελευθερίου Βενιζέλου στην πρόσοψη, δεν απέπνεε την πολυτέλεια άλλων αιθουσών, με κυριότερο μέτρο σύγκρισης το TUDOR HALL του KING GEORGE, για το οποίο σας έγραψα πρόσφατα. Υπήρχε επίσης μικρός χώρος με τραπέζια στον ωραίο κήπο (ό, τι πρέπει για καφέ), μπαρ στην είσοδο, καθώς και μοντέρνα φωτιστικά δαπέδου από νίκελ. Ακόμη, όμορφα βάζα με λευκές ορχιδέες κοσμούσαν τον χώρο, και η εναλλαγή ελαφράς και κλασικής μουσικής σε χαμηλή ένταση, προστίθενται στα συν του χώρου.

Ωστόσο, υπάρχουν δύο ακόμη μεγάλα μειονεκτήματα, που αντιληφθήκαμε θέλοντας να επισκεφθούμε τις τουαλέτες τους. Αυτές είναι από 3 ανδρικές και γυναικείες, λευκές, καθαρές, με ωραία αξεσουάρ και αρωματικά sticks χώρου σε βάζα, ενώ βρίσκονται στο πίσω μέρος. Έπρεπε λοιπόν να περάσουμε απ’ τη Macelleria, (λόγω της συνεργασίας τους με την Ιταλική φίρμα κρεάτων βοοειδών απ’ το Πεδεμόντιο). Πρόκειται για έναν ιδιωτικό χώρο με μοναστηριακό τραπέζι 22 ατόμων για πριβέ συνάξεις, όπου βρίσκεται τόσο το κελάρι τους όσο και ο χώρος ζύμωσης τυριών, κ. λπ. Ήταν αδύνατο να ανοίξουμε την πόρτα και αναγκαστήκαμε να ζητήσουμε τη βοήθεια των σερβιτόρων για μας την ανοίξουν, αυτοί δε μας ενημέρωσαν πως αναγκαστικά το κάνουν για όλους!! Λίγο αργότερα, τους ξαναφωνάξαμε για να μας ανοίξουν τις βρύσες των WC, με τις τόσο δύστροπες μπαταρίες, που, κι αυτές οι θαμώνες τους φωνάζουν για να τις ανοίξουν, όπως μας είπαν! Αχ, αυτοί οι αρχιτέκτονες με την παντελή έλλειψη common sense… Άλλωστε, η σοφοί μας πρόγονοι έλεγαν ότι ‘το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού’!! Γι’ αυτούς τους λόγους, με όσα σας είπα, θα βάλω επιεικώς στη μεικτή αυτή αίθουσα εστίασης / καφέ: 2 στα 4.

Το μεγαλύτερο ατού του KB είναι το ευγενέστατο και απόλυτα ενημερωμένο προσωπικό του: ένας μαιτρ και 3-4 σερβιτόροι, που ανταποκρίθηκαν σε ό, τι τους ζητήσαμε, και γι’ αυτό βαθμολογούνται με 4!

Ερχόμαστε στον κατάλογο των φαγητών. Περιλαμβάνει κατ’ αρχήν ένα μενού γευσιγνωσίας 5 πιάτων στα 39 €, 10 ορεκτικά: 9-19 €, που αφορά τα γιουβαρλάκια σκορπίνας, 5 σαλάτες: 12-20 €, που αφορά τη σαλάτα με γαρίδες και αυγοτάραχο, 7 κυρίως πιάτα: 18-35 €, που αφορά το ψάρι ημέρας (ήταν σφυρίδα), 5 κρεατικά: 15-95 €, που αφορά το T-bone steak 1.200 γραμμαρίων (!! ) και καταλήγει με 4 γλυκά, 7-9 €.

Εξάλλου, η λίστα των ποτών, ενημερωμένη με 80-100 ετικέτες περίπου, έχει λευκά κρασιά, από 15-53 € (για το Dum Vinum Sperum του Σκούρα), κόκκινα από 13-91 €, (για την Κορμιλίτσα του Τσάνταλη), ροζέ από 19-33 €, (για το Κτήμα Alfa Syrah). Υπάρχουν επίσης ελληνικές σαμπάνιες, 22-39.50 €, επιδόρπιοι οίνοι, 19-57.50 €, ενώ απ’ τις ξακουστές γαλλικές σαμπάνιες ξεχωρίζει η DOM PERIGNON (298 €), και η Louis Roederer Crystal Brut που τιμάται 430 €! Για πιο οικονομικές επιλογές, μπορεί κάποιος να ξεδιψάσει με μια απ’ τις 7 ελληνικές μπύρες, στα 4.00-4.50 €, ή τις 6 ξένες, στα 5.00-7.50 €.

Αφού δώσαμε την παραγγελία μας, ήρθαν στο τραπέζι μας οι εξής μικροσκοπικές μερίδες: macaron παντζαριού και παλαιωμένη γραβιέρα, πάνω σε βάση παντζαριού με αμύγδαλα, αφρός σπανακιού με ρύζι, καθώς και τζατζίκι με αμύγδαλο.
Από ψωμιά ήρθαν: ολικής άλεσης, λευκά από προζύμι, και κριθαρένια με γεύση φασολάδας (! ). Συνοδεύονταν από παρθένο ελαιόλαδο Μεσσηνίας και λευκή ταραμοσαλάτα με ίχνη αυγοτάραχου.

Τα εδέσματα που επιλέξαμε ήταν:

• Για ορεκτικό, μια αθηναϊκή μαγιονέζα με μάγουλα ψαριού και flakes παντζαριού. Αρκετά συμπαθητικό πιάτο, στα 11.00 €.

• Εγώ πήρα ένα κοτόπουλο μπούτι, ελεύθερης βοσκής, που ήρθε σε στρογγυλό σχήμα, με δύο καρότα και γαρνιτούρα ρυζιού. Ήταν ενδιαφέρον πιάτο, που το θυμάμαι παλιότερα στο OLIVE GARDEN του ΤΙΤΑΝΙΑ. Τιμή 18.00 €.

• Δοκιμάσαμε επίσης μία Λαζάνια Παστιτσάδα, με ουρά μοσχαρίσια, μπεσαμέλ τραχανά, ντομάτα, και διακόσμηση από δύο flakes παρμεζάνας και φύτρες αρακά. Αρκετά καλό αν και λίγο, στα 23.00 €.

• Ο τρίτος της παρέας πήρε ένα παλαιωμένο ριζότο με άγρια ελληνικά μανιτάρια και sticks από λαγόχορτο. Η γεύση του ήταν ουδέτερη. Η τιμή του, στα 20.00 €.

• Δοκίμασα ένα γλυκό chocolate fudge με crème anglaise (σε ξεχωριστό βαζάκι) και παγωτό βανίλια, καθώς και μία διακοσμητική κόκκινη λωρίδα από ζελέ φρούτων. Ήταν άγλυκο και άνευρο για τα μέτρα και τον ουρανίσκο μου, και θα το χαρακτήριζα σαν ένα μάλλον άχρωμο αγγλικό επιδόρπιο… Τιμή 8.00 €.

• Δοκιμάσαμε επίσης μία crème λεμονιού, με διακοσμητικές πινελιές βατόμουρου. Ήταν, δηλαδή, κρέμα από λάιμ, σε μικρό και μακρόστενο κομμάτι, με πραλίνα φουντουκιού και σιρόπι λεμονιού. Μας φάνηκε εξίσου αδιάφορο σαν γεύση και κάπως βαρύ. Τιμή 9.00 € (! ). Έχοντας δοκιμάσει πρόσφατα και τα γλυκά του Arnaud Larher, στο TUDOR HALL, αλλά και πολλών άλλων ζαχαροπλαστών, θα έλεγα ότι τα συγκεκριμένα γλυκά σαφέστατα υστερούσαν…

Ίσως θα ήταν σκόπιμο να προsθέσουν έναν pâtissier ή pastry chef, αν προτιμάτε, ώστε αφενός να τους εμπλουτίσει τον κατάλογο και αφετέρου να δώσει νέα πνοή στον χώρο, που -όπως σας είπα- απευθύνεται και σε πελατεία που έρχεται για καφέ και γλυκό, τα οποία, ούτως ή άλλως, είναι υπερτιμημένα, συνεισφέροντας σημαντικά στον τζίρο του μαγαζιού. Η παρατήρησή μου αυτή δεν μειώνει το κύρος του νέου σεφ, αφού ούτως ή άλλως απευθύνεται στους υπεύθυνους του ΚΒ!

• Ήπιαμε μεταλλικό νερό, στα 3 €, και δοκίμασα την αγαπημένη μου μπύρα FIX DARK, 330 ml. στα 4.50 €.

Ο λογαριασμός έφτασε τα 96.50 €, ποσό ουδόλως ευκαταφρόνητο για ό, τι φάγαμε εκεί, αλλά και την όλη εμπειρία μας. Για τους λόγους αυτούς, το value for money βαθμολογείται με 2 στα 4, και επιφυλάσσομαι για προσεχή επανεκτίμηση, εφόσον μάθω ότι εισακούστηκαν οι υποδείξεις μου, έστω και εν μέρει!!

Ωστόσο, ο αγαπητός και νεαρός σεφ, έχοντας τη γνωστή προϋπηρεσία και τις καλές προθέσεις, θα βαθμολογηθεί με τη δέουσα επιείκεια, με 3 στα 4, αφού όπως σας είπα επιφυλάσσομαι για μια νέα, μελλοντική αξιολόγηση.

Εφόσον ακολουθήσουν κι άλλες κριτικές, και αν τυχόν εσείς βρεθείτε στα πέριξ, αποφασίζετε αναλόγως!!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Fish Restaurants - Κέντρο, Θεσσαλονίκη
Μάρ
31
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Έχει κι η Θεσσαλονίκη τα μονάκριβα της γαστρονομικά διαμάντια, όπως κι η Αθήνα μας -την οποία ερευνούμε επισταμένως όλοι εμείς οι καλοφαγάδες του site μας- αλλά βέβαια και κάθε μεγαλούπολη.

Στον απόηχο της αίγλης του εστιατορίου ΟΛΥΜΠΟΣ-ΝΑΟΥΣΑ, που ατυχώς κατέβασε ρολά το 1994, δίπλα ακριβώς στο αριστοκρατικό ξενοδοχείο MEDITERRANEAN PALACE, που κι αυτό κατεδαφίστηκε τη δεκαετία του ’80, αμφότερα επί της παραλιακής Νίκης -και τα οποία είχα την τύχη να τα γνωρίσω το 1972 ως φοιτητής- υπάρχουν και σήμερα οι ξακουστοί διάδοχοί τους: το CLOCHARD στην Προξένου Κορομηλά, με την ελληνική και μεσογειακή κουζίνα, το ALFREDO’S στο HYATT, το ΜΑRΕ & ΜΟΝΤΙ, που έφερε την Ιταλία στο Πανόραμα, οι 7 ΘΑΛΑΣΣΕΣ για ψαροφαγία στο κέντρο, αλλά και τόσα άλλα μαγαζιά που κοσμούν τη Νύφη του Θερμαϊκού!

Ανάμεσά τους, βρεθήκαμε δύο άτομα, το μεσημέρι της 24ης Μαρτίου, στο καινούργιο MAREA, ακριβώς στη διασταύρωση Στρατηγού Καλλάρη και Λώρη Μαργαρίτη, κοντά στον Λευκό Πύργο, το οποίο άνοιξε τις πύλες του τον Οκτώβριο του 2016 και διεκδικεί επάξια τον πρωταγωνιστικό ρόλο της θαλάσσιας γαστρονομίας στη Συμπρωτεύουσα. Το Marea, λοιπόν, που στα ιταλικά σημαίνει παλίρροια, συνειρμικά μας φέρνει στον νου το γνωστό ποίημα του Νίκου Καββαδία, μελοποιημένο απ’ τον Θάνο Μικρούτσικο και ερμηνευμένο απ’ τους Κούτρα και Θηβαίο!! Στην αρχή του καταλόγου τους, δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι επέλεξαν το ποίημα ΜΑΡΑΜΠΟΥ (εξωτικός πελαργός) απ’ την ομώνυμη ποιητική συλλογή του ποιητή!

Το MAREA, αποτέλεσμα της σύμπραξης των Α/φων Σωτηρούδη -που λειτουργούν στην Πυλαία το ΓΛΥΚΑΝΙΣΟΣ απ’ το 2008- με τους Γιώργο και Θεόκτιστο Σαρασίδη, ήδη κάνει θαύματα σε θαλασσινά και ψαρικά εδώ και έξι μήνες, λειτουργώντας καθημερινά από το μεσημέρι μέχρι τα μεσάνυχτα, υπό την εμπνευσμένη καθοδήγηση του σεφ Παναγιώτη Δεληθανάση. Ο γνωστός Σαλονικιός σεφ, μετεκπαιδευμένος στον Alain Ducasse και συνεργάτης στο παρελθόν των Λαζάρου, Σκαρμούτσου και Πέσκια, έχει πολύτιμη προϋπηρεσία στα: MACEDONIA PALACE (τώρα υπό ριζική ανακαίνιση), SANI RESORT, MICHOU MICHOU, GARCON BRASSERIE, ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑ κ. λπ. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι ο συγκεκριμένος μάγειρας ανέλαβε το τιμόνι του MAREA!!

Ωστόσο, η ευφροσύνη του ανθρώπινου ουρανίσκου είναι συνισταμένη της μεγαλοφυούς δημιουργίας τέτοιων αρχιμαγείρων με ό, τι καλύτερο προϊόν έχουν να μας προσφέρουν οι θάλασσές μας και όχι μόνο. Για τον λόγο αυτό, οι υπεύθυνοι του MAREA προμηθεύουν καθημερινά τον σεφ με τα φρεσκότερα ψάρια και θαλασσινά απ’ τους δικούς τους ψαράδες, που προέρχονται απ’ την Ιερισσό της Χαλκιδικής και την Καβάλα!

Στον χώρο κυριαρχούν τα λευκά χρώματα, τόσο εσωτερικά όσο και στα τραπέζια επί της Λ. Μαργαρίτη και μπορούν να φιλοξενηθούν αντίστοιχα περί τα 60 + 20 άτομα. Μέσα, εκτός απ’ τα ανοιχτά χρώματα -που σε συνδυασμό με τα μεγάλα ανοίγματα των τζαμαριών φωτίζουν ιδιαίτερα τον χώρο- τα μάτια των θαμώνων πέφτουν στο εντυπωσιακό μπαρ με τα ψηλά σκαμπό και στα όμορφα τραπέζια από εκλεκτή ανοιχτόχρωμη ξυλεία. Οι δύο τουαλέτες στο ισόγειο αστράφτουν βέβαια από καθαριότητα, ενώ καθ’ οδόν προς αυτές δεν μπορεί να μη θαυμάσει κανείς μια άποψη του χώρου με τη σπαρταριστή ψαριά της ημέρας!!

Το προσωπικό είναι αντάξιο του επιπέδου του MAREA. Το μεσημέρι περί τα 5-6 άτομα, είναι όλα τους ευγενέστατα και απόλυτα ενημερωμένα για την παραμικρή λεπτομέρεια των εδεσμάτων και των ποτών που προσφέρονται εκεί. Οι περισσότεροι έχουν προϋπηρεσία αξιόλογη και υποθέτω ότι με το κριτήριο αυτό επελέγησαν απ’ τους αρμόδιους.

Εμείς καθίσαμε στον εξωτερικό χώρο, όπου παρά τον καλό καιρό (θερμοκρασία περί τους 20 βαθμούς), προθυμοποιήθηκαν και μας άναψαν τις εξωτερικές σόμπες, ενώ λίγο αργότερα εμείς οι ίδιοι τους ζητήσαμε να τις κλείσουν. Τα τραπέζια ήταν στρωμένα με όμορφα χάρτινα σουπλά, τα οποία, όπως και οι χαρτοπετσέτες φέρουν την επωνυμία τους.

Ο κατάλογός τους, πλήρως ενημερωμένος με ό, τι εκλεκτότερο, περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, καμιά 10αριά ορεκτικά, όπως φιλέτο τηγανισμένης τσιπούρας, γαύρο μαρινάτο, κ. α., σε τιμές από 3-14 €, πέντε σαλάτες, από 7-8 €, έξι ζυμαρικά / ριζότο, από 11-18 €, πληθώρα φρέσκων ψαριών (ενδεικτικά: μπαρμπούνια 55 €/κιλό, καραβίδες 70 €/κιλό), καθώς και μερίδες ψαριών, όπως π. χ. φρέσκο ροφό στα 22 €. Υπάρχουν ακόμη πέντε γλυκά, από 6-7.50 €.

Ο ορθολογικά επιλεγμένος κατάλογος των ποτών, έχει γνωστές μπύρες (4-6 €), αποστάγματα και τσίπουρα (7-9 €) και περί τις 90-100 ετικέτες (!! ) κρασιών, απ’ τις οποίες θα σας αναφέρω εδώ ενδεικτικά ορισμένες:
Κτήμα Άλφα λευκό στα 24 €, THEMA Παυλίδη ροζέ στα 19 €, Νεμέα Σκούρα κόκκινο στα 22 €, καθώς και την παραδοσιακή μας ρετσίνα, για να μην ξεχνάμε τα παλιά: Κεχριμπάρι στα 4.50 € (1/2 λίτρο) και τον κλασικό Τετράμυθο (0.75 ml. ) στα 12.50 €!

Οι τιμές του πολυτελούς αυτού χώρου, όπως βλέπετε, έχουν κοστολογηθεί υποδειγματικά και με σεβασμό στον πελάτη, ο οποίος μπορεί να είτε τσιμπήσει κάτι οικονομικά, είτε να γευματίσει με σεβαστή ψαροφαγία και τα ανάλογα ποτά, πάντα ωστόσο με προσεγμένο value for money, το οποίο αξιολογώ με 4 στα 4, όπως άλλωστε τη γεύση (στην οποία έρχομαι ευθύς αμέσως) και την εξυπηρέτηση!!

Στην αρχή μας προσέφεραν dips από αθηναϊκή ψαροσαλάτα με πέρκα και αγγουράκι τουρσί, μαγιονέζα, καθώς και τουρσί από ραπανάκι, όπως επίσης και λάδι εκλεκτής ποιότητας. Επίσης ήρθαν 6 ψωμάκια (από 2 λευκά, ολικής άλεσης και χαρουπιού), που ήταν αχνιστά. Χρεώθηκαν 2 Χ 2 = 4 €. Επίσης έφεραν εμφιαλωμένο νερό Ζαγάρι 1 L. που χρεώθηκε 1.50 €.

Στη συνέχεια ακολούθησαν:

• Μία σαλάτα με κινόα και κατσικίσιο τυρί σε κροκέτες, κομμάτια παντζαριού και φύτρες γιαπωνέζικου ρεπανιού. Ήταν καταπληκτική, χορταστική και ταιριαστή με ό, τι ακολούθησε. Τιμή 7.50 €.
• Ένα λαβράκι καρπάτσιο, ελεγχόμενης θαλάσσιας τροφής, με φρέσκια τρούφα, chili, αφρό λεμονιού και τις αγαπημένες του σεφ φύτρες γιαπωνέζικου ρεπανιού. Σπάνια έχουμε νιώσει τέτοια γλύκα στον ουρανίσκο μας. Εύγε Σαλονικιέ αρχιμάγειρα!! Τιμή 12 €.
• Ένα σεβίτσε από συναγρίδα, με πουρέ πατάτας Περού, chili, και σχοινόπρασο. Το σεβίτσε εκτελείται καθημερινά από ό, τι πιο φρέσκια ψαριά έχουν πάρει απ’ τους προμηθευτές-ψαράδες τους και το συγκεκριμένο είχε μια όσο έπρεπε αλμυρούτσικη γεύση, υποθέτω λόγω του chili. Εξίσου εντυπωσιακό με τα προηγούμενα! Τιμή 14 €.
• Ακολούθησε το δελεαστικό τους επιδόρπιο, που είχα προηγουμένως θαυμάσει ηλεκτρονικά από κάποια φωτογραφία: millefeuille με δύο στρώσεις από λευκή σοκολάτα και βατόμουρα. Περιττό να προσθέσω ότι γλείψαμε και τα κουτάλια μας!! Τιμή 7.50 €.

Μας ρώτησαν αν θέλαμε να μας προσφέρουν ποτό ή καφέ και εμείς, χορτάτοι γαρ, ζητήσαμε δυο εσπρέσο, που φυσικά ήρθαν κερασμένα!

Ο λογαριασμός, στα 46.50 €, άξιζε 1000% για την πανδαισία που βιώσαμε στη Θεσσαλονίκη. Επιστρέφοντας, το πέρασα αμέσως στο site και χαίρομαι που είμαι ο πρώτος καλοφαγάς που παρουσιάζει το MAREA, το οποίο πιστεύω ότι μέλλει να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις κάθε gourmet!!

Ας μου επιτραπεί λοιπόν να σας το προτείνω κι εγώ λογοτεχνικά.

Ο ποιητής Καββαδίας καταλήγει ως εξής στο ΜΑΡΕΑ:

«Η καραβίσια σκύλα οσμίζεται ρεστία
και το κορμί σου το νερό που θα καλάρει.
Τη νύχτα οι ναύτες κυνηγάνε το φεγγάρι
και την ημέρα ταξιδεύουνε στ’ αστεία».

Παραφράζοντάς τον, θα διατυπώσω τις σκέψεις μου ποιητική αδεία:

Αν το ‘ΜΑΡΕΑ’ μια γυναικεία μορφή στοιχειώνει
κι αν μια ‘παλίρροια’ αισθημάτων συμπυκνώνει,
στης Σαλονίκης τα λημέρια, στο MAREA,
θάλασσα οσμίζεσαι και μια ψαριά ωραία!